Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2103/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 2,  art. 3 par. 3,  art. 53 par. 1,  art. 54 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 190 poz 1  art. 24
law: Rozporządzenie (WE) NR 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania  odpadów
article: art. 25 ust. 1,  art. 26
journal: Dz.U. 2007 nr 124 poz 859
law: Ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów.
article: art. 16 par. 1 zd. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Marian Wolanin, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odpadów p o s t a n a w i a - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Skarżąca C. Sp. z o.o. w swej skardze z [...] listopada 2008 r. zaskarżyła postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2008 r. znak [...].

Postanowieniem tym, organ uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak [...] którym działając na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. Nr 124, poz. 859 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" w zw. z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. Urz. WE Seria L 190/1 z dnia 12 lipca 2006 r.) oraz art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa":

1. wezwał skarżącą jako odbiorcę zużytych kartridży do drukarek sprowadzonych

nielegalnie z K. z firmy G. do zastosowania procedur

określonych w art. 24 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania

odpadów poprzez zagospodarowanie odpadów na terenie kraju;

2. zobowiązał skarżącego do zagospodarowania kartridży, o których mowa

w pkt. 1, w procesie odzysku prowadzonym w instalacji firmy tj. w procesie

produkcji zamiennych wkładów do drukarek, który ma miejsce na terenie firmy

skarżącego;

3. określił termin zagospodarowania odpadów na 30 dni od daty otrzymania

postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na

Sygn. akt IV SA/Wa 2103/08

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Ponadto sądy rozpoznają skargi na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa). Zaś zgodnie z art. 3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2008 r. znak [...] nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, nie służy na nie zażalenie, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a więc nie służy na nie skarga.

Powyższe wynika z następujących uwarunkowań formalnoprawnych.

Stosownie do treści art. 25 ust. 1 ustawy, stanowiącego podstawę wydania postanowienia z [...] sierpnia 2008 r., w przypadku stwierdzenia nielegalnego międzynarodowego przemieszczania odpadów albo na podstawie powiadomienia o nielegalnym przemieszczeniu otrzymanego w trybie art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i wzywa:

1. zgłaszającego lub, jeżeli nie dokonano zgłoszenia, podmiot zobowiązany do

dokonania zgłoszenia - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie

odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady,

2. odbiorcę odpadów - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie

odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów,

- w drodze postanowienia, do zastosowania procedur określonych w art. 24 rozporządzenia nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających z tych procedur, nie dłuższy niż 30 dni.

W przypadku nie wykonania obowiązków określonych w postanowieniu, wydawana jest decyzja administracyjna mogąca stanowić podstawę do ich egzekwowania (art. 26 ustawy).

Natomiast w myśl art. 29 ustawy na postanowienie wydane na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy nie przysługuje zażalenie.

Wskazać należy, iż postanowienie wydane w trybie art. 25 ust. 1 ustawy, może być w każdym czasie zmienione lub uchylone przez organ administracji który je wydał (do postanowień nie ma zastosowania art. 16 § 1 zd. 2 kpa).

Sygn. akt IV SA/Wa 2103/08

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdzie Główny Inspektor Ochrony Środowiska uchylił postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r. Jednakże organ nieprawidłowo wskazał podstawę prawną takiego orzeczenia, gdyż przepis art. 54 § 3 ppsa nie może mieć w sprawie zastosowania. Tryb wynikający z tego przepisu stosuje się wyłącznie do orzeczeń podlegających zaskarżeniu, a postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r. zaskarżeniu nie podlegało. Zatem trafnie w tym przypadku, nie pouczono strony o istnieniu środka zaskarżenia.

Następnie zauważyć należy, iż skarga została wniesiona na podstawie błędnego pouczenia strony przez organ, iż w trybie art. 3 § 2 ust. 1, art. 53 § 1 oraz 54 §1 ppsa przysługuje jej uprawnienie do zaskarżenia postanowienia z dnia [...] października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skoro na postanowienie wydane w trybie art. 25 ust. 1 ustawy nie służy zażalenie, nie kończy ono postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie jest więc orzeczeniem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Postanowienie to także nie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, więc nie ma zastosowania w sprawie art. 3 § 2 pkt 3 ppsa. Ponadto brak jest podstaw aby zaskarżone postanowienie zakwalifikować jako inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa (obowiązki wynikające z postanowienia nie mogą być wszak egzekwowane w trybie administracyjnym). Dopuszczalności zaskarżenia nie przewidują również przepisy szczególne w rozumieniu art. 3 § 3 ppsa.

W świetle powyższych rozważań wskazać należy, iż postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r. nie mogło być zaskarżone do sądu administracyjnego i także postanowienie je uchylające z dnia [...] października 2008 r. nie podlega kontroli sądu. Do sądu administracyjnego zaskarżyć można dopiero decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, wydaną w trybie art. 26 ustawy, która kończy postępowanie administracyjne, w trakcie którego wydawane jest postanowienie w trybie art. 25 ustawy (tak samo vide postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 781/09).

Błędne pouczenie organu o możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 25 ust.1 ustawy nie zmienia sytuacji procesowej strony, gdyż nie prowadzi do nabycia przez nią takiego uprawnienia.

Sygn. akt IV SA/Wa 2103/08

Skoro więc, Sąd administracyjny nie jest właściwy do kontroli takiego postanowienia, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skargę odrzuca, czemu dał wyraz w sentencji orzeczenia.