Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1024/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-03-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. z dnia 22 stycznia 2009 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1024/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę E. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła w dniu [...] r. (w urzędzie pocztowym), sporządzony na urzędowym formularzu PPF, wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w którym oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką, zięciem oraz dwojgiem małoletnich wnucząt. Jest osobą bezrobotną, nieposiadającą żadnego majątku, jednocześnie wskazała, że jej zięć również nie pracuje, natomiast córka osiąga dochód z umowy o pracę, nie podając jednak jego wysokości.

Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów t.j.:

- zaświadczenia z właściwego Powiatowego Urzędu Pracy potwierdzającego status osoby bezrobotnej skarżącej oraz jej zięcia D. A.;

- oświadczenia, czy skarżąca bądź jej rodzina korzystała w okresie ostatnich dwóch lat z pomocy opieki społecznej, jeżeli tak to przesłanie decyzji potwierdzających ten fakt;

- zaświadczenia (z właściwego miejsca pracy) potwierdzającego wysokość otrzymywanych dochodów przez córkę skarżącej M. S. –A. z okresu ostatnich 3 miesięcy;

- dowodów potwierdzających wysokość wydatków na bieżące utrzymanie mieszkania (rachunki za energię elektryczną, gaz, woda, czynsz), z okresu ostatnich 3 miesięcy;

- wyciągi bądź wykazy z wszystkich rachunków bankowych skarżącej

i osób pozostających ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym, za okres ostatnich 3 miesięcy.

Jednocześnie Sąd pouczył wnioskodawczynię, że niewykonanie zobowiązania

w terminie siedmiodniowym, od dnia otrzymania niniejszego wezwania spowoduje odmowę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.

Powyższe wezwanie zostało osobiście odebrane przez E. S.

w dniu [...] r, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. [...]), jednakże skarżąca w zakreślonym terminie nie wykonała zobowiązania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że w toku postępowania sądowego strona może złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w każdym czasie, który podlega odrębnemu badaniu na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do treści przepisu art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).

W sytuacji, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku złożonym na urzędowym formularzu okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strona jest obowiązana złożyć na wezwanie,

w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego lub dochodów, stosownie do art. 255 ustawy.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni wezwanie do złożenia dodatkowych dokumentów odebrała w dniu [...] r., wobec tego zakreślony, siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania upłynął dnia [...] r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. E. S. nie przedłożyła jednakże

w zakreślonym terminie dodatkowych dokumentów do których została wezwana, tym samym nie udokumentowała swojej sytuacji majątkowej i dochodów. Należy zauważyć przy tym, że w interesie strony skarżącej leży przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

W konsekwencji strona, która nie realizuje obowiązków wynikających z wezwania Sądu (wydanego na podstawie art. 255 ustawy) nie ma podstaw oczekiwać rozstrzygnięcia zgodnego

z wnioskiem (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2006 r., sygn. akt I OZ 1551/05, publ. strona internetowa http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Wobec tego należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tej sytuacji należało, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.