Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 828/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 93  ust. 1, art. 97  ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaopiniowanie wstępnego projektu podziału nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...],[...] Prezydent Miasta T., na podstawie art. 93 i 94 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t. jedn. Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), art. 123 i art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a także uchwały Nr [...] Rady Miasta T. z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "G. N. S. – B" w T. (opubl. w Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] Nr [...], poz. [...]) dokonał zaopiniowania wstępnego projektu podziału działki nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. P. [...] w T., jako zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i niesprzeczny z przepisami odrębnymi.

Powyższe postanowienie wydane zostało po rozpatrzeniu wystąpienia Wydziału Geodezji i Kartografii Urzędu Miasta T. z dnia [...], znak [...], w związku z wnioskiem Gminy Miasta T.

Jak wskazano w uzasadnieniu podstawę prawną kwestii dotyczących podziałów nieruchomości stanowią przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 93 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania.

W przypadku natomiast braku planu, o którym mowa, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli nie jest on sprzeczny z przepisami odrębnymi.

Organ wskazał, że przedmiotowa nieruchomość nr [...] częściowo położona jest na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania "G. N. S. – B" w T., w obrębie jednostki planistycznej 6.14 – KD(Z)2, dla której ustalono przeznaczenie podstawowe "tereny komunikacji – droga publiczna – ulica zbiorcza".

Dla pozostałego natomiast obszaru nieruchomości, stanowiącego nowo wydzieloną działkę nr [...], brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działka ta stanowi część obszaru, który uchwałą nr [...] z dnia [...] Gmina Miasto T. objęła projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "G. N. .S – C" w T.

W związku z powyższym podział, o którym mowa ma na celu wydzielenie działki nr [...] z przeznaczeniem pod układ komunikacyjny, zgodnie z ustaleniami planu miejscowego zagospodarowania.

Od powyższego postanowienia odwołanie złożył W. S. Odwołujący się, będący właścicielem objętej podziałem nieruchomości nr [...] podniósł, że nie wyraża zgody na podział, o którym mowa w zakwestionowanym postanowieniu.

Postanowieniem z dnia [...].nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Jako podstawę prawną orzeczenia drugiej instancji wskazano art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa.

SKO wskazało, że w stanie przedmiotowej sprawy, zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami zastosowany został art. 93 ust. 1 i 2 tej ustawy. Z dalszej części uzasadnienia wynika, iż podział działki nr [...] obejmuje wyodrębnienie dwóch działek – działki nr [...] i działki nr [...]. Pierwsza ze wskazanych działek w całości znajduje się w obszarze obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w obrębie jednostki planistycznej 6.14 – KD(Z)2 z przeznaczeniem podstawowym "tereny komunikacji – droga publiczna – ulica zbiorcza". Druga natomiast działka, będąca działką nowo wydzieloną, przylegająca do pasa drogowego drogi publicznej, u. C., przeznaczona została pod układ komunikacyjny, zatem zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organ podkreślił, że z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie w całości znalazły zastosowanie przepisy art. 97 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 6 pkt 1 i art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zbędne było badanie zgodności projektu z przepisami odrębnymi w oparciu o art. 94 ustawy.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi, którą W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Kwestionowanemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucił naruszenie art. 7 i art. 77 kpa, z uwagi na niepodjęcie przez wydający je organ wszystkich niezbędnych kroków w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Skarżący podniósł, iż podstawę zaskarżonego postanowienia stanowiła dotknięta wadą uchwała Nr [...] Rady Miasta T. z dnia [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, negatywnie odnosząc się do zawartych w niej zarzutów i podtrzymując argumentację przywołaną w uzasadnieniu decyzji drugiej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy orzekający w sprawie organ administracji nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dodać należy, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Analiza przedmiotowej sprawy i zebranego materiału dowodowego nie wykazała przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia naruszenia prawa materialnego obowiązującego w chwili jego wydania, ani też prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, w związku z czym skargę należy uznać za niezasadną.

Wskazać na wstępie należy, że przedmiot postępowania i oceny Sądu w niniejszej sprawie stanowi jedynie zgodność z prawem wstępnej części postępowania w przedmiocie podziału nieruchomości, zatem zaopiniowania przez organ wstępnego podziału nieruchomości pod kątem jego zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z treścią art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t. jedn. Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, w braku natomiast tego planu stosuje się przepisy art. 94 ustawy. Zgodność z ustaleniami planu, zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy, dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu

Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego opiniuje wójt, burmistrz, prezydent miasta w formie zaskarżalnego postanowienia.

W myśl natomiast art. 97 § 3 pkt 1 u.g.n. postępowanie w sprawie podziału nieruchomości wszczynane jest z urzędu, gdy projektowany podział niezbędny jest do realizacji celów publicznych. Celami publicznymi w zakresie inwestycji drogowych jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i budowa tych dróg.

Wszczęcie z urzędu postępowania w celu dokonania podziału należącej do osoby fizycznej nieruchomości, w wyniku którego nastąpić ma wydzielenie gruntu pod drogę, nastąpić może jedynie w przypadku, w którym planie miejscowym obejmującym daną nieruchomość droga ta przewidziana jest jako droga publiczna w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t. jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), zatem droga krajowa, wojewódzka, powiatowa lub gminna, albo ulica leżąca w ciągu którejś z wyżej wymienionych dróg.

W przedmiotowym postępowaniu sprawa dotyczy nieruchomości położonej na obszarze częściowo objętym planem zagospodarowania przestrzennego. Plan ten, przyjęty uchwałą Nr [...] Rady Miasta T. z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "G. N. S. – B" w T. (opubl. w Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] Nr [...], poz. [...]) dla terenów oznaczonych na będącym załącznikiem do uchwały rysunku planu symbolem 6.14 – KD(Z)2 zakłada jako podstawowe przeznaczenie tereny komunikacji – droga publiczna – ulica zbiorcza, jako natomiast przeznaczenie dopuszczalne: obiekty budowlane, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej oraz zieleń przydrożną. Powyższa nieruchomość, przed planowanym podziałem oznaczona numerem ewidencyjnym [...], zgodnie z projektem, podzielona ma zostać na dwie działki, z czego jedna – oznaczona numerem [...], w całości położona na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "G. N. S. – B" w T., przeznaczona ma zostać na cele komunikacyjne.

W związku z powyższym za pozostający poza sporem uznać należy fakt zgodności opiniowanego wstępnego podziału przedmiotowej nieruchomości z zapisem obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Podstawą postanowienia, które ma na celu zaopiniowanie podziału nieruchomości są – o ile na danym obszarze obowiązuje zatwierdzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – wyłącznie ustalenia tego planu. W przypadku jego braku, zgodnie z art. 94 ustawy o gospodarce nieruchomościami, badany jest brak sprzeczności z odrębnymi przepisami.

Bezsprzeczne jest, że na terenie objętym podziałem, w jego części stanowiącej działkę nr [...] miejscowy plan obowiązuje, w związku z czym uznać należy podział za zgodny z miejscowym planem zagospodarowania. Wskazać należy, że w sytuacji rozstrzygania w przedmiocie zgodności planowanego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ nie dysponuje uznaniem administracyjnym. Oznacza to, że w przypadku stwierdzenia zgodności z ustaleniami planu organ orzeka, a nie może orzec o zgodności projektu.

Reasumując, zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały warunki z art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem projektowany podział działki [...] zgodny jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania zarówno pod względem przeznaczenia, jak i możliwości zagospodarowania wskazanych w planie. Tym samym uznać należy pozytywne zaopiniowanie podziału za zasadne.

Wskazać należy ponadto, że w sytuacji, w której w wyniku ewentualnego podziału nieruchomości część gruntu wydzielona zostanie pod drogę publiczną, działka ta nie stanie się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa, czy też jednostek samorządu terytorialnego, ale nadal pozostanie własnością dotychczasowego własciciela.

Odnośnie zarzutu skarżącego niezgodności z prawem uchwały Nr [...] Rady Miasta T. z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "G. N. S. – B" w T. wskazać należy, ze badanie legalności uchwały może być przedmiotem odrębnego postępowania, po wniesieniu skargi w ustawowo przewidzianym trybie.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.