Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1631/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Zabytki
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: WSA Agnieszka Miernik WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [..] czerwca 2010 r. nr [..] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2010 r. nr [..] Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego odmówił B. B. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia i stwierdził uchybienie terminy do jego wniesienia .

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r. [..] Wojewódzki Konserwator Zabytków odmówił B. B. wydania zaświadczenia dotyczącego uprawnień do prowadzenia prac przy obiektach wpisanych do rejestru zabytków . Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu [..] sierpnia 2009 r. Pismem nadanym w dniu 25 sierpnia 2009 r. B. B. wystąpiła do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z zażaleniem na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2010 r. Minister odmówił przywrócenia terminu i stwierdził uchybienie terminu do złożenia zażalenia.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu organ wskazał na przesłanki przywrócenia terminu, wymienione w art. 58 § 1 k.p.a., którymi są: złożenie prośby w powyższym przedmiocie, uprawdopodobnienie, że niedotrzymanie terminu było niezawinione, równoczesne z wnioskiem dokonanie czynności, dla której termin ma zostać przywrócony oraz zachowanie siedmiodniowego terminu (liczonego od ustania przyczyny uchybienia) do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Organ podkreślił, iż skarżąca podała, że postanowienie otrzymała osoba uprawniona do odbioru korespondencji , jednakże jej samej zostało przekazane dopiero w dniu 20 sierpnia 2009 r. poprzez internet z powodu pobytu poza zasięgiem internetowy. Zdaniem organu w prośbie o przywrócenie terminu należy wykazać , że mimo staranności nie dało się zachować terminu. A zatem argumentacja skarżącej dotycząca wniosku o przywrócenie terminu nie jest wystarczająca by uznać za spełnioną przesłankę przywrócenia terminu - brak winy zainteresowanego. W konsekwencji organ wydał w trybie art. 134 kpa postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

Skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła B. B. Pisemnej skargi nie uzasadniła. Natomiast u ustnym uzasadnieniu skargi poddała, że według niej obowiązek ustanowienia pełnomocnika jest niezgodny w jej przypadku z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia [..] listopada 2007 r.

Odpowiadając na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie, z ponowieniem argumentacji przedstawionej uprzednio w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej w dacie jej wydania.

Skarga analizowana według wskazanych w tym przepisie kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy się odnieść do złożonego przez skarżącą wniosku o zadanie pytania prawnego w trybie pytania prejudycjalnego do Trybunału w Luxemburgu, czy interpretacja odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia jest zgodna z podstawowymi założeniami prawa Unii Europejskiej. Należy podkreślić, że sądy administracyjne I instancji, które mają wątpliwości co do ważności i wykładni norm prawa wspólnotowego, mogą, ale nie muszą, kierować pytania do ETS. Zgodnie z art. 234(1) Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz.U.UE.C.06.321 E.37) - dalej jako TWE wynika, że przedmiotem pytania prejudycjalnego, skierowanego do ETS, może być kwestia dotycząca wykładni prawa wspólnotowego bądź ważności aktu prawnego instytucji Wspólnoty. Natomiast ETS nie jest właściwy do oceny zgodności przepisów prawa wewnętrznego państwa członkowskiego z przepisami prawa wspólnotowego. Z tych względów tak sformułowany wniosek przez skarżącą, sąd uznał w tym postępowaniu za bezprzedmiotowy. Ponadto należy zauważyć , że skarżąca we wniosku o wydanie zaświadczenia wskazała adres do doręczeń [..]i korespondencja wysłana na wskazany adres została odebrana przez pełnomocnika ustanowionego przez skarżącą. Ten pełnomocnik nie został zatem ustanowiony na wezwanie organu.

Przechodząc do oceny zaskarżonego orzeczenia to należy zauważyć, że w podstawie prawnej swego orzeczenia Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wskazał na treść przepisu art. 58 k.p.a., zgodnie z którym organ przywraca termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli ten uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przywrócenie terminu do wniesienia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3). Wszystkie wymienione w ww. przepisie przesłanki muszą być spełnione łącznie. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ stwierdził, że złożona przez B. B. prośba nie spełnia jednej z przesłanek warunkujących prawo do przywrócenia terminu tj. skarżąca nie udowodniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż o braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany podmiot działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej (por. wyrok NSA z dni 8 lipca 1998 r., I SA/Lu 727/97, wyrok NSA z dnia 2 lutego 2000 r., SA/Sz 2125/98 niepublik.). Dopuszczenie się przez osobę zainteresowaną nawet najmniejszego niedbalstwa wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu (por. wyrok NSA z dnia 30 grudnia 1998 r., Obecność poza zasięgiem internetowym nie jest zatem przesłanką, którą można by uznać za uzasadniająca przywrócenie terminu. W świetle powyższych okolicznościach organ odwoławczy obowiązany był do wydania postanowienia orzekającego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania na podstawie powołanego przepisu art. 134 k.p.a.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.