Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2581/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Strona skarżąca – D. Sp. z o.o. z siedzibą w N. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "A.", położonej przy ul. T. [...] w P. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że zmuszona będzie do zamknięcia przedmiotowej apteki, co wiąże się z wystąpieniem konieczności wykonania szeregu czynności niosących ze sobą duże koszty. Niezbędna będzie utylizacja znajdujących się w aptece leków. Ponadto w aptece są zatrudnieni pracownicy, pozostają przyjęte do realizacji recepty. Zakończenie działalności apteki spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej. Jej ponowne otwarcie może być utrudnione ze względu na konieczność ponownego jej zaopatrzenia w niezbędne medykamenty. Nie bez znaczenia pozostają też potrzeby miejscowej społeczności w zakresie dostępu do leków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powołanego przepisu wynika, iż wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca dążąc do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże należy mieć przy tym na uwadze, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na składającym wniosek (vide. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 632/11) poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona zobowiązana jest zatem do uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r. sygn. akt II FZ 338-339/07). Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2012 r. sygn. akt II FSK 1894/120).

W niniejszej sprawie wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie ""A.", przy ul. T. [...] w P.

Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała, że brak wstrzymania decyzji spowoduje możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, zwolnienia z pracy pracowników, wykonania szeregu kosztownych czynności (utylizacja leków), oraz wystąpienie utrudnień przy jej ponownym otwarciu.

W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że niewątpliwie wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie apteki, spowoduje dla strony skarżącej określone koszty finansowe. Wystąpienie tego rodzaju kosztów nie oznacza jednak, że w każdym przypadku cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Rozmiar szkody i charakter skutków zależeć będzie przede wszystkim od zakresu prowadzonej przez spółkę działalności, jej rozmiarów oraz możliwości zrekompensowania strat związanych z zamknięciem apteki dzięki przychodom uzyskiwanym z pozostałej działalności (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2015 r. sygn. akt II GZ 384/15).

W rozpoznawanej sprawie te okoliczności nie zostały w ogóle przedstawione przez skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie wykazała, w jaki sposób szkoda w postaci wartości utraconej sprzedaży prowadzonej w omawianej aptece wpłynie negatywnie na kondycję finansową spółki. Nie przedstawiła także, jaki jest rzeczywisty udział utraconych przychodów z tytułu prowadzonej działalności w zamkniętej aptece w stosunku do ogólnych przychodów. Podkreślić należy, że z załączonego do pisma z dnia [...] października 2015 r. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień [...] października 2015 r. wynika, że skarżąca jest spółką, której kapitał zakładowy wynosi 205.000,00 złotych, a przedmiot jej działalności nie ogranicza się jedynie do sprzedaży wyrobów farmaceutycznych i medycznych.

Ponadto skarżąca ani nie podniosła, ani nie uprawdopodobniła, że apteka, której dotyczy cofnięcie zezwolenia, jest jedyną apteką, w której prowadzona jest przez skarżącą działalność. Tym samym nie można stwierdzić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację ekonomiczną skarżącej, a zatem, czy sytuacja spółki uprawdopodabnia powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W związku z tym Sąd nie mógł ocenić, że ze wskazanej okoliczności wynikałoby niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Z tego powodu orzeczono jak w sentencji.