Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1197/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, art. 61 § 3, art. 61 § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 93 ust. 1, art. 93 ust. 2, art. 94 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga A. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r., którą utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r., nakładającą – na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm., dalej: "u.t.d.") – karę pieniężna w wysokości 8.000 zł z tytułu naruszenia lp. 1.3. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, to jest wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia.

W petitum skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na groźbę niepowetowanej szkody oraz możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepisy szczególne mogą jednakże przewidywać odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., a przez to z wniesieniem skargi do sądu wiązać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 93 ust. 1 u.t.d., karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1 u.t.d., nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Natomiast w myśl art. 93 ust. 2 u.t.d. decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą:

1) odrzucenia skargi,

2) cofnięcia skargi, lub

3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.

Jako, że skarżący wniósł skargę na ostateczną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r., przed upływem 30 dni od dnia jej doręczenia, decyzja ta stanie się wykonalna dopiero w momencie zaistnienia, którejś z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 93 ust. 2 u.t.d., to jest: odrzucenia skargi, cofnięcia skargi albo wydania przez tutejszy Sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Skarżący będzie wówczas zobowiązany do uiszczenia kary pieniężnej, na właściwy rachunek bankowy, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stanie się wykonalna, stosownie do art. 94 ust. 2 u.t.d.

Zaskarżona decyzja nie posiada zatem na obecnym etapie postępowania przymiotu wykonalności, na co trafnie zwrócił uwagę organ administracji w odpowiedzi na skargę. Brak przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku.

W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.