Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 247/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 376/18 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. Ł. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, objętym zażaleniem postanowieniem z 7 marca 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 376/18, po rozpoznaniu wniosku K. Ł. (dalej: strona, skarżący), na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., w skrócie: p.p.s.a.), wstrzymał wykonanie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego.

W uzasadnieniu postanowienia WSA stwierdził, że w skardze na wyżej opisaną decyzję skarżący wniósł o udzielenie mu ochrony tymczasowej, podnosząc że wykonanie decyzji Komendanta Głównego Policji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki, także w sferze życia i majątku osób trzecich. Wyjaśnił, że odebranie licencji spowoduje konieczność zwolnienia 82 zatrudnionych przez niego osób, utratę środków do życia przez niego i wspomnianych pracowników. Dodał, że uniewinnienie przez sąd nie spowoduje przywrócenia na listę kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego. Skarżący będzie zmuszony ponownie uzyskać wpis na listę, jednak do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej, będzie pozbawiony środków do życia, możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, co spowoduje pogorszenie sytuacji bytowej wielu osób. Mając na względzie powyższe argumenty oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym utrata źródła dochodu związana z utratą uprawnień do wykonywania zawodu, który z uwagi na swój rodzaj uprawnień tych wymaga, spowodować może wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (zob. postanowienie NSA z 15 lutego 2013 r., sygn. akt II GZ 68/13, publ. CBOSA), Sąd I instancji przychylił się do wniosku skarżącego, uznając, że wykazał on zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Komendant Główny Policji domagał się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

1. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków;

2. art. 29 ust. 9 ustawy z 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (tekst jedn.

Dz. U. z 2016 r., poz. 1432 z późn. zm., dalej: ustawa o ochronie osób i mienia), poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji uznanie, że może nastąpić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, podczas gdy decyzja ta z mocy prawa, tj. wolą ustawodawcy podlega natychmiastowemu wykonaniu.

W uzasadnieniu organ podniósł, że w jego ocenie brak było przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zajmuje się nie tylko działalnością ochroniarską, ale może świadczyć również usługi z zakresu prac elektrycznych i budowlanych, a ponadto nie wykazał we wniosku szczegółowo ile osób zatrudnia, jakie osiąga dochody i jakie ponosi wydatki, z kim ewentualnie prowadzi gospodarstwo domowe, co – zdaniem organu – pozwoliłoby na wyprowadzenie wniosku, czy rzeczywiście odebranie licencji doprowadzi stronę do utraty środków do życia i pogorszenie sytuacji bytowej 82 pracowników. Autor zażalenia wskazał również, że decyzja o skreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej i kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, zgodnie z art. 29 ust. 9 ustawy o ochronie osób i mienia podlega natychmiastowemu wykonaniu i z tego powodu nie można wstrzymać jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić, albo nastąpić po długim czasie oraz przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić należy, że do oceny zaistnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wystarczającym jest samo uprawdopodobnienie wystąpienia takich okoliczności.

W ocenie NSA skarżący wystarczająco uprawdopodobnił zaistnienie przesłanek ochrony tymczasowej wymienionych w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. w postępowaniu przed Sądem I instancji. Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przedstawił bliżej swoją sytuację finansową, podkreślił, że skreślenie go z listy kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki, także w sferze życia i majątku osób trzecich. Wyjaśnił, że odebranie licencji spowoduje konieczność zwolnienia 82 zatrudnionych przez niego osób, utratę środków do życia przez niego i wspomnianych pracowników. Dodał, że uniewinnienie przez sąd nie spowoduje przywrócenia na listę kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego. Skarżący będzie zmuszony ponownie uzyskać wpis na listę, jednak do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej, będzie pozbawiony środków do życia, możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, co spowoduje pogorszenie sytuacji bytowej wielu osób. Wbrew twierdzeniom autora zażalenia, skarżący w treści wniosku podał liczbę zatrudnionych pracowników oraz w dołączonym do skargi piśmie oświadczył, że na dzień [...] stycznia 2018 r. posiada podpisanych łącznie ok. 225 umów i kontraktów z firmami i osobami prywatnymi na wykonanie usług ochrony osób i mienia.

Zdaniem NSA organ w zażaleniu nie podważył prawidłowej oceny wniosku dokonanej przez Sąd I instancji. Chcąc skorzystać z ochrony tymczasowej, jaką jest możliwość wstrzymania wykonania decyzji strona zobowiązana jest bowiem uprawdopodobnić, a nie udowodnić zaistnienie określonych okoliczności przemawiających za jej zastosowaniem. Skarżący wystarczająco uprawdopodobnił spełnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji w myśl przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., a organ tej oceny nie podważył.

Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że argumenty podniesione w zażaleniu dotyczące braku przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie są zasadne, a tym samym ocena dokonana przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu jest prawidłowa.

Nie jest też zasadny podniesiony w zażaleniu zarzut niezastosowania art. 29 ust. 9 ustawy o ochronie osób i mienia. Wprawdzie ustawa o ochronie osób i mienia zawiera regulację, zgodnie z którą decyzja właściwego komendanta wojewódzkiego Policji o skreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony, podlega natychmiastowemu wykonaniu, to należy jednak mieć na względzie, że ustawowe zastrzeżenie o natychmiastowym – z mocy prawa – wykonaniu decyzji, jak i ewentualnie o konieczności nadawania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności wyraża jedynie wolę ustawodawcy, aby z określonych względów, niektóre decyzje nie korzystały z zasady zawieszenia wykonalności decyzji – przed terminem przewidzianym na wniesienie odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym tę sprawę podziela pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z 28 marca 2018 r., sygn. akt II GZ 136/18 (publ. CBOSA), zgodnie z którym brak jest podstaw dla stwierdzenia, że regulacja art. 29 ust. 9 ustawy o ochronie osób i mienia, stanowiąca o natychmiastowym wykonaniu decyzji właściwego komendanta wojewódzkiego policji, wyłącza możliwość zastosowania przez Sąd art. 61 § 3 p.p.s.a. W omawianej ustawie, w odniesieniu do decyzji dotyczących skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego nie zostało wyłączone stosowanie art. 61 p.p.s.a. W związku z tym wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej w rozumieniu art. 29 ust. 8 ustawy o ochronie jest co do zasady możliwe (zob. postanowienia NSA z 10 lutego 2016 r.; sygn. akt II GZ 49/16, z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 414/17, publ. CBOSA).

W tych okolicznościach, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.