Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1649/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6540
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Instytutu Pamięci Narodowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów postanawia 1. zwolnić J. R. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla J. R. adwokata.


UZASADNIENIE

J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę

w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz danych zawartych

w nadesłanych dokumentach ustalono, co następuje.

Skarżący jest osobą starszą (73 lata) pozostającą w związku małżeńskim (żona lat 75). Dochód wnioskodawcy z tytułu inwalidzkiej renty wojskowej, dodatku pielęgnacyjnego oraz dodatku kombatanckiego wynosi 1707, 59 zł netto miesięcznie. Żona skarżącego uzyskuje łączny dochód w wysokości 1121,54 zł netto (emerytura oraz dodatek pielęgnacyjny). Stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym stanowią: opłata za lokal mieszkalny - 523,47 zł, opłata za energię elektryczną - 40 zł, gaz - 40 zł. Ze względu na stan zdrowia wnioskodawcy i jego żony oboje ponoszą konieczne stałe wydatki na leki, wnioskodawca - 450 zł, opłata miesięczna za leki żony - 400 zł. Wnioskodawca spłaca (siostrze) pożyczkę w wysokości 250 zł miesięcznie zaciągniętą w czasie, gdy wobec strony prowadzone było postępowanie egzekucyjne. Majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 59,99 m2. Skarżący i jego żona

nie posiadają żadnego innego majątku, w tym oszczędności. Wnioskodawca oświadczył, że z żoną pozostaje w separacji, która nie została orzeczona przez sąd.

Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest

w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę stwierdzić należy,

iż skarżący wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy

we wnioskowanym zakresie. Zaznaczyć przy tym należy, iż niezależnie od oświadczenia wnioskodawcy, że pozostaje z żoną w separacji, ocenie podlegała sytuacja majątkowa obojga małżonków. Oboje obowiązani są bowiem, każdy według swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny. Nadto, małżonkowie obowiązani są do wzajemnej pomocy przez którą należy rozumieć nie tylko świadczenie osobiste ale i pieniężne.

Dochód w 2-osobowym gospodarstwie domowym wynosi wprawdzie 2829,13 zł netto miesięcznie, jednakże stałe miesięczne wydatki, w tym wydatki związane

ze stanem zdrowia wnioskodawcy i jego żony, którzy są osobami w starszym wieku, wynoszą 1705,47 zł. Do dyspozycji rodziny pozostaje więc miesięcznie kwota

1123,66 zł. Strona nie ma żadnych oszczędności. Biorąc pod uwagę, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.