Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1925/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

III SA/WA 1925/05 P O S T A N O W I E N I E Dnia 24 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: asesor sądowy WSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2005 r., Nr [...[ w przedmiocie - odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę


UZASADNIENIE

Podaniem datowanym na dzień [...] grudnia 2004 r., złożonym tego samego dnia w łódzkim oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (powoływanym dalej jako "Zakład"), M.J. (powoływany dalej jako "Skarżący") zwrócił się o umorzenie zaległości płatniczych wobec Zakładu, tj. o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Jako przesłankę umorzenia Skarżący podał bardzo trudną sytuację materialną i rodzinną.

Decyzją z dnia [...] marca 2005 r., nr [...], Zakład odmówił umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. W decyzji tej zawarto pouczenie o możliwości zwrócenia się do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Zakładu. Wskazana decyzja, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" przesyłki listowej poleconej, została doręczona w dniu 22 marca 2005 r. (taka data widniej obok podpisu odbiorcy przesyłki i na stemplu w miejscu "Datownik urzędu oddawczego").

Kolejnym podaniem z dnia 6 kwietnia 2005 r., złożonym również tego samego dnia w Zakładzie, Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy umorzenia wyżej wskazanych zaległości. Jako dodatkową okoliczność wskazał fakt narodzin córki.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...], Zakład stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o umorzenie należności z tytułu wyżej wymienionych składek. W decyzji tej zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Wskazana decyzja, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" przesyłki listowej poleconej, została doręczona w dniu 13 maja 2005 r. (taka data widniej obok podpisu odbiorcy przesyłki i na stemplu w miejscu "Datownik urzędu oddawczego").

Następnie w dniu 27 maja 2005 r. w Zakładzie zostało złożone podanie Skarżącego, adresowane do Sądu Okręgowego [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych w L., które - jak wynika z treści - stanowić miało "odwołanie od decyzji ZUS-u" dotyczącej zaległości płatniczych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w 2001 r.

Pismem z dnia 10 czerwca 2005 r. Zakład wezwał Skarżącego do wskazania numeru i daty decyzji kwestionowanej podaniem z dnia 27 maja 2005 r., przypominając jednocześnie, że jeśli "odwołanie" ma dotyczyć decyzji z dnia [...] kwietnia 2005 r. stwierdzającej uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wówczas zaskarżenie tej decyzji powinno nastąpić poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z pouczeniem w niej zawartym.

W odpowiedzi na powyższe Skarżący wyraźnie wskazał, iż "odwołuje się od decyzji ZUS-u nr [...] (...)". Pismo to było skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i dotyczyło decyzji z dnia [...] marca 2005 r. wydanej w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. W istocie stanowiło więc skargę na tę decyzję. Skarżący ponownie przedstawił trudną sytuację materialną i rodzinną, przemawiającą za umorzeniem wskazanych wyżej należności.

Odpowiadając na złożoną skargę Zakład wniósł o jej odrzucenie ze względu na niedopuszczalność. Przedmiotem zaskarżenia jest bowiem decyzja dotycząca odmowy umorzenia należności, a nie decyzja stwierdzająca uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W przypadku zatem sprawy załatwianej przez organ pierwszej instancji w drodze decyzji, co do której ustawodawca przewidział środek zaskarżenia (w postaci odwołania albo wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), rozpatrywany przez ten sam lub przez inny organ, jednym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wcześniejsze skuteczne zaskarżenie takiej decyzji w postępowaniu administracyjnym. Zaskarżenie oznacza między innymi złożenie środka zaskarżenia (odwołania albo wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) z zachowaniem terminu i wydanie na skutek jego rozpatrzenia (w postępowaniu odwoławczym albo w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) decyzji odnoszącej się do istoty sprawy załatwionej tą decyzją, która została zaskarżona, bądź w inny sposób kończącą postępowanie w sprawie.

Przenosząc powyższe na grunt postępowania sądowego należy zauważyć, że Skarżący domaga się przeprowadzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie kontroli decyzji Zakładu z dnia [...] marca 2005 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy, a zatem decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Wprawdzie w postępowaniu administracyjnym złożony został środek zaskarżenia, jednakże decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...], stwierdzono uchybienie terminu do jego złożenia. Skarżący natomiast nie wnosił wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Nie zaskarżył też tej decyzji do właściwego sądu administracyjnego, przez co nie mogła ona być poddana kontroli przez taki sąd.

Powyższa sytuacja oznacza, że w stosunku do decyzji nr [...] nie został spełniony warunek "wyczerpania środka zaskarżenia" i w konsekwencji decyzja ta, jako wydana tylko w pierwszej instancji, nie może być przedmiotem skutecznej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Niedopuszczalność skargi powoduje z kolei, że Sąd ten nie może w ogóle wypowiadać się co do meritum sprawy załatwionej tą decyzją, a więc w przedmiocie umorzenia należności.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd postanowieniem odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.