Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1210/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SSO del. do WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 18 luty 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku A.W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...]października 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes w sprawie ze skargi na wyżej opisaną decyzję postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2014 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes Benz SL300 w wysokości 2 180 zł.

We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że jej niewstrzymanie przyniesie dla niego zbyt daleko idące skutki fiskalne i istotnie naruszy prawo do godnego życia, biorąc pod uwagę wysokość otrzymywanego przez niego świadczenia rentowego (799 zł) oraz ciążące na nim alimenty w kwocie 400 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W postępowaniu administracyjnym decyzja wydana przez organ II instancji jest decyzją ostateczną a co za tym idzie wykonalną. Co do zasady wykonania takiej decyzji nie wstrzymuje również wniesienie od tej decyzji skargi do sądu administracyjnego. Sąd jednak na uzasadnione żądanie strony może wykonanie takiej decyzji wstrzymać do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie

w pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jako środek zabezpieczający przed negatywnymi skutkami decyzji, na wypadek jej uchylenia przez Sąd, nie przesądza o zasadności samej skargi i oceniany jest

w oderwaniu od postawionych w niej zarzutów. Innymi słowy to nie zasadność skargi decyduje o wstrzymaniu wykonania decyzji a jedynie wykazanie przez stronę prawdopodobieństwa wystąpienia skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Wskazać również należy, że to na stronie spoczywa ciężar wykazania istnienia jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek. Nie chodzi przy tym o posłużenie się użytymi przez ustawodawcę zwrotami tj. "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" czy też "spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków" lecz o wskazanie okoliczności, które pozwolą na ocenę, że w istocie mamy do czynienia z jedną z opisanych w tym przepisie sytuacji. Niewskazanie tych przesłanek czy też brak należytego uzasadnienia wniosku nie będzie stanowić przesłanki do wzywania strony o jego uzupełnienie. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem incydentalnym w sprawie i cel jakiemu służy, to jest zapobieganie ewentualnym negatywnym skutkom wykonania nieprawomocnej decyzji wskazuje na potrzebę szybkiego rozpoznania takiego wniosku. Wskazać również należy, że ochrona udzielona w ten sposób trwa do wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Przekładając powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy wpierw należy wskazać, że rozstrzygnięcie, którego wstrzymania domaga się skarżący, ma charakter pieniężny, a skutki jego wykonania są co do zasady odwracalne. Zapłacona bowiem w wyniku wykonania decyzji kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi. Dopiero wskazanie na okoliczności, które mogą nastąpić z powodu jej uiszczenia może uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący jako te okoliczności powołuje się na trudną sytuację materialną związaną z wysokością otrzymywanej renty i koniecznością opłacania alimentów.

W ocenie Sądu naprowadzone przez skarżącego okoliczności w kontekście kwoty obciążenia wynikającej z treści zaskarżonej decyzji nie stanowią takich, które przemawiają za pozytywnym rozpoznaniem wniosku. Jak już wcześniej wskazano ciężar wykazania przesłanek warunkujących rozpoznanie wniosku spoczywa na wnioskodawcy i to w jego interesie należy wskazanie wszystkich okoliczności, które na tym etapie postępowania przekonałyby Sąd o grożącej mu znacznej szkodzie czy też trudnych do odwrócenia skutków. Powyższych wymogów nie wyczerpuje powołanie się jedynie na trudną sytuację życiową i materialną, bez ich wykazania czyli przedłożenia odpowiednich dokumentów. Na wnioskodawcy, jak wspomniano, ciąży obowiązek wykazania pełnej sytuacji materialnej w tym posiadanego majątku. Temu obowiązkowi A. W. nie sprostał. Wypada przy tym zauważyć, co wynika z dokumentów i oświadczeń przedkładanych organom podatkowym w toku postępowania administracyjnego, że wnioskodawca w ostatnim okresie czasu wydawał stosunkowo duże kwoty związane ze sprowadzeniem samochodu czy zakupem części samochodowych, których nie byłby w stanie uiścić przy deklarowanej wysokości renty, i przy deklarowanym obciążeniu z tytułu alimentów. Świadczy to o tym, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest o wiele lepsza aniżeli twierdzi we wniosku.

Sąd pragnie w tym miejscu podkreślić, że wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od zasady i do wyjątków powinno się sprowadzać. Tymczasem w niniejszym przypadku wykonanie decyzji ma charakter odwracalny, a skarżący nie wykazał okoliczności, które przemawiałyby za uznaniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji, przed wydaniem przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, spowoduje powstanie po jego stronie znacznej szkody. W ocenie Sądu zastosowanie tej instytucji w realiach niniejszego przypadku byłoby jej nadużyciem.

Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.