Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 457/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA A. Plucińska-Filipowicz (spr.), Sędziowie NSA, Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. P.-B. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2005r. sygn. akt III SA/Łd 990/04 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. P.-B. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 7 października 2004r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 3 marca 2005r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. P.-B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z akt wynika, że zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2005r. doręczonym Z. P.-B. w dniu 14 stycznia 2005r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez oznaczenie zaskarżonego aktu lub czynności, wskazanie ich daty, numeru oraz organu administracji od którego pochodzi, bądź wskazanie organu, którego bezczynność jest podstawą skargi, a także do uzasadnienia złożonego wniosku, a nadto do wskazania osób pozostających ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym oraz ich dochodów, a także nadesłania odpisów zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie zadośćuczynił powyższemu wezwaniu, a zatem wniosek został pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył skarżący Z. P.-B., wnosząc o jego uchylenie oraz "nakazanie rozpatrzenia merytorycznego wymeldowania". Zarzucił, iż nie został poinformowany, kto ma sporządzić odpis zeznania i na jakim formularzu, kto ma potwierdzić ich zgodność oraz prawidłowość.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Niezależnie od podniesionych w zażaleniu dodatkowych zarzutów dotyczących "wykonalności" zaskarżonego zarządzenia, "psucia prawa" i.t.p. wskazać należy, że wnioskodawca nie usunął braków formalnych w zakreślonym przez Sąd terminie, polegających na oznaczeniu zaskarżonego aktu lub czynności, wskazaniu ich daty, numeru oraz organu administracji od którego pochodzi, bądź wskazaniu organu, którego bezczynność jest podstawą skargi oraz wskazaniu osób pozostających ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym oraz ich dochodów. Są to pozycje zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, który w niniejszej sprawie nie został prawidłowo wypełniony. Tym samym pozostawienie pisma bez rozpoznania w oparciu o art. 257 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy uznać za prawidłowe, gdyż nie wskazanie tych danych przesądza o brakach formalnych wniosku.

W części odnoszącej się do nałożonego obowiązku nadesłania odpisów zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata, wezwanie do uzupełnienia braków oparte jest na przepisie art. 255 powołanej ustawy, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Niewykonanie wezwania w tej części (dotyczącej obowiązku nadesłania odpisów zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata), stanowiłoby podstawę do ewentualnego oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji objął zatem jednym zarządzeniem wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku oraz wezwanie do nadesłania odpisów zeznań podatkowych, w ogóle ich od siebie nie oddzielając. Stwierdzić jednak należy, że nieuzupełnienie przez skarżącego braków formalnych wniosku jest wystarczającą podstawą do pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania, a zatem zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.