Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 68/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1253/05 o odrzuceniu skargi Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia 16 maja 2005 r., Nr BO2s-785-O-82/05 w przedmiocie stwierdzenia nabycie mienia przez gminę z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia 16 maja 2005 r., Nr BO2s-785-O-82/05 w przedmiocie stwierdzenia nabycie mienia przez gminę z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r.

W motywach tego orzeczenia Sąd I instancji wskazał , że skarga na decyzję Ministra Infrastruktury została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 22 czerwca 2005 r. natomiast jak wynika z akt sprawy skarżący otrzymał przedmiotową decyzję w dniu 19 maja 2005 r. Sąd stwierdził, iż złożenie skargi nastąpiło z przekroczeniem 30 dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia 12 października 2005 r. Prezydent Miasta st. Warszawy złożył na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną w której wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie skargi do rozpoznania jako złożonej w terminie.

Pełnomocnik skarżącego zarzucił postanowieniu naruszenie przepisów postępowania tj. art. 40 § 2 k.p.a. i art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, których uchybienie doprowadziło do odrzucenia skargi jako wniesionej po terminie.

Jak wskazano w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, pełnomocnik Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy otrzymał w dniu 23 maja 2005 r. decyzją Ministra Infrastruktury z 16 maja 2005r. utrzymującą zaskarżoną decyzję z 22 grudnia 2004 r. w przedmiocie stwierdzenia nabycia mienia przez gminę z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. W dniu 22 czerwca 2005 r. skarga na w/w decyzję wniesiona przez pełnomocnika Prezydenta m.st. Warszawy została nadana w Urzędzie Pocztowym, tak więc została wniesiona w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 30 sierpnia 2005 r. odrzucił w/w skargę jako wniesioną po terminie uznając, iż termin do wniesienia skargi winien być liczony od daty doręczenia decyzji Prezydentowi m.st. Warszawy co nastąpiło w dniu 19 maja 2005 r., a nie jego pełnomocnikowi, które miało miejsce 23 maja 2005r. Sąd naruszył art. 40 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego zgodnie z którym jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika pisma doręcza się pełnomocnikowi i w konsekwencji naruszył art. 58 § 1 pkt.2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucając bezpodstawnie skargę wniesioną w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach : 1) naruszenia prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie ; 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego – uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kasacja nie odpowiadająca tym wymogom pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym jest obwarowana przymusem adwokacko – radcowskim (art. 175 § 1 –3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny .

Skarga kasacyjna została oparta o zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 40 2 k.p.a. i art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, których uchybienie doprowadziło do odrzucenia skargi jako wniesionej po terminie .

Oceniając podniesione w skardze kasacyjne zarzuty względem zaskarżonego postanowienia - należy uznać, że są nieusprawiedliwione .

Jak wynika z akt sprawy, co potwierdzono także w skardze kasacyjnej przedmiotowa decyzja Ministra Infrastruktury z dnia 16 maja 2005 r. została doręczona w dniu 19 maja 2005 r. Prezydentowi m.st. Warszawy a w dniu 23 maja 2005 r. Ewie Witeckiej p.o. Naczelnika Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy - działającej z upoważnienia Prezydenta m.st. Warszawy, która także wniosła odwołanie od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 22 grudnia 2004 r.

Sąd I instancji przyjął, iż termin do złożenia skargi należy liczyć od dnia doręczenia decyzji Prezydentowi m.st. Warszawy tj. od 19 maja 2005 r. Należy uznać, iż takie stanowisko Sądu I instancji jest prawidłowe. Wbrew temu co twierdzi się w skardze kasacyjnej, p.o. Naczelnika Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy nie można bowiem uznać za pełnomocnika procesowego organu ustanowionego przez niego w rozumieniu art. 40 § 2 k.p.a. Pełniący obowiązki Naczelnika Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy jest bowiem jedynie podmiotem, który został upoważniony do wykonywania kompetencji organu jakim jest Prezydent m. st. Warszawy. Powierzenie wykonywania kompetencji odnosi się do sfery prawa publicznego i nie można w związku z tym stosować do niego przepisów dotyczących pełnomocnictwa procesowego zawartych m. in. w Kodeksie Postępowania Administracyjnego. Jednostka upoważniona do wykonywania kompetencji organu wykonuje je na jego rachunek i w jego imieniu. Z tego względu czynności wykonywane przez upoważnioną jednostkę lub pracownika uważa się za dokonane niejako przez sam organ .

W rozpoznawanej sprawie umocowanie do działania z upoważnienia Prezydenta m.st. Warszawy udzielone zostało E. W. p.o. Naczelnika Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy Targówek (pracownikowi urzędu) m.st. Warszawy na podstawie art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym - co potwierdza dokument upoważnienia Nr 2560/2003 z 16 maja 2003 r i Nr 1725/2005 z dnia 27 maja 2005 r. znajdujący się w aktach sprawy. Skoro zatem p.o. Naczelnika Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy - pracownik urzędu m.st. Warszawy, wykonywała swoje czynności w sprawie niniejszej tj. złożenie odwołania a potem skargi do sądu administracyjnego z upoważnienia organu jakim jest Prezydent m st. Warszawy to doręczenie temu organowi decyzji Ministra Infrastruktury w dniu 19 maja 2005 r., oprócz doręczenia decyzji jednostce pomocniczej (delegaturze) tego organu było ważne i odniosło swój skutek procesowy . Ty samym podnieść należy , iż jednoczesne doręczenie w przedmiotowej sprawie kwestionowanej decyzji Prezydentowi m.st. Warszawy jako stronie postępowania oraz p.o. Naczelnikowi Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy Targówek m. st. Warszawy , który wykonuje kompetencje organu , powoduje ten skutek , że podmiot działający z upoważnienia Prezydenta m. st. Warszawy jest poinformowany o treści decyzji , natomiast bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczyna bieg z datą skutecznego doręczenia decyzji Prezydentowi m.st. Warszawy . Dlatego też w okolicznościach tej sprawy prawidłowo Sąd I instancji uznał , że termin do wniesienia skargi , zaczął biec od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia tj. Prezydentowi m. st. Warszawy w dniu 19 maja 2005 r. i upłynął z dniem 18 czerwca 2005 r. Wniesienie zatem skargi nadanej listem poleconym dnia 22 czerwca 2005 r. nastąpiło już po upływie terminu do jej wniesienia określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Prezydenta m. st. Warszawy na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną Prezydenta m. st. Warszawy należało oddalić.