Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2616/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 129 par 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 20 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Alina Balicka Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska Sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.) po rozpoznaniu 20 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Ministra Inwestycji i Rozwoju na rzecz R. P. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa (dalej: "Minister") z [...] sierpnia 2017 r., [...] sierpnia 2017 r., znak: [...] (dalej: "zaskarżone postanowienie"). Postanowieniem tym Minister stwierdził uchybienie przez R. P. (dalej: "skarżący") terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2017 r., znak: [...], orzekającej o ustaleniu odszkodowania.

II. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

II.1. Wojewoda [...] decyzją z [...] stycznia 2017 r., znak: [...], orzekł o ustaleniu odszkodowania na rzecz: R. P. w kwocie [...] zł, H. P. w kwocie [...] zł, K. K. w kwocie [...] zł, R. Ś. w kwocie [...] zł, Z. P. w kwocie [...] zł, A. K. w kwocie [...] zł, A. P. w kwocie [...] zł oraz spadkobierców U. W. w kwocie [...] zł, z tytułu nabycia z mocy prawa przez Województwo [...] prawa własności nieruchomości położonej w gminie [...], obręb [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha [...] oraz o odmowie powiększenia odszkodowania o kwotę równą 5% wartości nieruchomości. Decyzja ta została doręczona R. P., według zwrotnego potwierdzenia odbioru w dniu 7 lutego 2017 r. (tom 2/3 akta administracyjnych).

II.2. W dniu 22 lutego 2017 r. skarżący reprezentowany przez adwokata K. K. wniósł odwołanie od wskazanej wyżej decyzji Ministra.

II.3. Zaskarżonym postanowieniem Minister stwierdził uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Minister wskazał, że stosownie do art. 39 k.p.a., organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2017 r. wynika że została ona doręczona R. P. w dniu 7 lutego 2017 r. Zatem termin do wniesienia przez strony odwołania upłynął w dniu 21 lutego 2017 r. (wtorek). Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, odwołanie R. P., reprezentowanego przez adwokata K. K., zostało nadane w placówce pocztowej we [...] w dniu [...] lutego 2017 r. (środa). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że odwołanie R. P., reprezentowanego przez adwokata K. K., zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Do odwołania nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Mając na uwadze te ustalenia Minister, na podstawie art. 134 k.p.a., orzekł jak w sentencji zaskarżonego postanowienia.

III.1. W skardze na wskazane postanowienie Ministra adwokat reprezentujący skarżącego zarzucił naruszenie art. 134, art. 129 § 2 I art. 57 § 5 pkt 2 w zw. z art. 140 oraz art. 7, art. 77 § 11 art. 80 w zw. z art. 140 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi powołano się na wydruk z systemu http://emonitoring.poczta-polska.pl, z którego wynika, że przesyłka o numerze [...] została odebrana w dniu 8 lutego 2017 r., a nie jak twierdzi Minister w dniu 7 lutego 2017 r. Zdaniem skarżącego, podstawą do ustalenia dnia, w którym doręczono mu decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2017 r., (przesyłka o numerze [...]), winny być załączone do skargi dokumenty (koperta oraz wydruk z systemu emonitoring.poczta-polska.pl), nie zaś zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji. Adwokat reprezentujący skarżącego wniósł również o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa prawnego w kwocie 5400 zł.

III.2. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie. Minister wskazał, że pocztowy dowód doręczenia adresatowi przesyłki jest dokumentem urzędowym, potwierdzającym fakt i datę doręczenia zgodnie z danymi na dokumencie tym umieszczonymi. Tylko taki dokument korzysta z domniemania prawdziwości. Za dokument urzędowy nie można uznać wydruku ze strony internetowej www.emonitoring.poczta-polska.pl. Wydruk ten nie stanowi potwierdzenia doręczenia skarżącemu decyzji w rozumieniu art. 39 k.p.a. Dla podważenia treści pocztowego potwierdzenia odbioru niezbędnym jest uzyskanie informacji o innej dacie doręczenia w drodze tzw. reklamacji pocztowej, którą mógł złożyć tylko adresat lub nadawca przesyłki, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Równocześnie Minister poinformował, że Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa pismem z 5 października 2017 r. wystąpiło do UP [...] o wskazanie daty odbioru przedmiotowej przesyłki.

III.3. W dniu 27 października 2017 r. Minister nadesłał do Sądu wystąpienie do UP [...], na którym Naczelnik Urzędu Pocztowego [...] poczynił adnotację: "Przesyłkę wydano 08.02.2017 r." oraz opatrzył ją pieczęcią oraz własnoręcznym podpisem.

IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

IV.1. Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem z ustaleń poczynionych już po wydaniu zaskarżonego postanowienia wynika, że decyzja Wojewody [...] z [...] stycznia 2017 r. została skarżącemu w rzeczywistości doręczona w dniu 8, a nie 7 lutego 2017 r., jak to wynikałoby ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przekazanego przez Pocztę Polską organowi. Skarżący wnosząc zatem odwołanie w dniu 22 lutego 2017 r. dochował 14 – dniowego terminu na wniesienie tego środka prawnego (art. 129 § 2 k.p.a.). Równocześnie należy podkreślić, że wystarczającym powodem uchylenia zaskarżonego postanowienia nie było przedłożenie przez skarżącego wydruku z systemu http://emonitoring.poczta-polska.pl. Wydruk ten ma znaczenie li tylko informacyjne i pomocnicze, a tym samym co najwyżej uprawdopodabnia, a nie potwierdza w sposób urzędowy, datę doręczenia pisma nadanego przez organ administracji publicznej. W utrwalonym orzecznictwie NSA przyjmuje się bowiem, że pocztowe potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym. Dla podważenia jego treści należy uzyskać informację o innej dacie doręczenia, w tym przede wszystkim w drodze tzw. reklamacji pocztowej (por. np. postanowienie NSA z 18 maja 2011 r., II OZ 408/11, CBOSA). W niniejszej sprawie, na skutek pisma Ministra, uzyskano wiarygodny dowód w postaci oświadczenia Naczelnika Urzędu Pocztowego podważający prawidłowość daty odbioru przesyłki wskazanej w zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Tym samym zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 134 k.p.a. Dla oceny zgodności z prawem tego postanowienia nie ma znaczenia, że Minister w chwili jego wydawania pozostawał w usprawiedliwionym okolicznościami błędnym przekonaniu o doręczeniu skrzącemu decyzji Wojewody [...] w dniu 7 lutego 2017 r. Naruszenie przepisów postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. jest bowiem kategorią obiektywną.

IV.2. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty te składają się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie adwokata (480 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17). Wyjaśnić przy tym należy, odnosząc się do wniosku skargi o przyznanie wynagrodzenia adwokata w wysokości 5400 zł, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie był akt obejmujący należność pieniężną, ale postanowienie rozstrzygające kwestię dopuszczalności odwołania.