Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SO/Sz 31/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Prawo pomocy
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art.220 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 246 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z wniosku P. J. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu w Ś. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Sygn. akt II SO/Sz 31/08 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. J. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu w Ś. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

odmówił P. J. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego wniosku o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu w Ś.

Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 230/09 orzekł o oddaleniu zażalenia uznając, iż nie miało usprawiedliwionych podstaw.

Po otrzymaniu akt niniejszej sprawy, Sąd pismem z dnia [...] r. ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł,

w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu [...] r. Następnie P. J. wniósł w dniu [...] r. kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, zaś w dniu [...] r. złożył wypełniony formularz PPF rozszerzając swoje żądanie o ustanowienie radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strony obowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Stosownie do art. 245 § 1 ww. ustawy na wniosek strony sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy).

Z oświadczenia skarżącego złożonego na urzędowym formularzu w dniu [...] r. wynika, że jego miesięczny dochód stanowi renta w wysokości [...] zł, zasiłek w wysokości [...] zł, dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł. Ponadto skarżący ponosi wydatki w postaci alimentów w wysokości [...] zł miesięcznie.

Oceniając wniosek skarżącego z dnia [...] r. Sąd doszedł do przekonania, że sytuacja materialna P. J. w stosunku do tej którą przedstawił w poprzednio złożonym wniosku w sprawie w istocie nie uległa zmianie.

Z PPF wynika, iż jego miesięczny dochód wynosi [...] zł brutto (po odliczeniu alimentów), a więc jest o [...] zł niższy niż podany w poprzednim wniosku.

Skarżący, jako osoba samotna, otrzymuje stały miesięczny dochód z tytułu świadczenia rentowego oraz dodatkowo pomoc w postaci zasiłków i dodatku mieszkaniowego i nie może zostać uznany za osobę, wobec której istnieje możliwość zastosowania zwolnienia od kosztów sądowych tym bardziej, że w okresie od [...] r. do [...] r. P. J. wniósł do Sądu ogółem [...] skarg i wniosków, w tym [...] skarg na bezczynność organu, [...] wnioski o wymierzenie grzywny, [...] skarg o wznowienie postępowania oraz [...] skarg na decyzję organów administracji publicznej (vide: notatka urzędowa Kierownika Sekretariatu Wydziału II

z dnia [...] r.). Wskazana ilość wnoszonych przez skarżącego skarg

i wniosków świadczy o tym, że nie działa on w imię ochrony swoich słusznych praw, lecz korzysta z nich w sposób nadmierny i bez żadnej, logicznie uzasadnionej potrzeby.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak

w sentencji.

Sygn. akt II SO/Sz 31/08

U Z A S A D N I E N I E

Dnia [...] r. P. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu w Ś.

Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

odmówił P. J. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 230/09 orzekł o oddaleniu zażalenia uznając, iż nie miało usprawiedliwionych podstaw.

Po otrzymaniu akt niniejszej sprawy, Sąd pismem dnia [...] r. ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł,

w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. zobowiązanie została P. J. doręczona

w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru akta sądowe k. 52).

P. J. w dniu [...] r. wniósł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, zaś w dniu [...] r. złożył wypełniony formularz PPF rozszerzając swoje żądanie o ustanowienie radcy prawnego.

Skarżący do dnia dzisiejszego nie uiścił żądanego wpisu. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (notatka urzędowa z dnia [...] r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Jeżeli strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne mimo wezwania sądu nie uiści należnego wpisu, skarga podlega odrzuceniu (art. 220 § 3).

Zasadą ogólną jest, że w przypadku złożenia przez stronę skarżącą wniosku

o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym przez Sąd w wezwaniu do uiszczenia wpisu, skargi nie można odrzucić przed rozpoznaniem wniesionego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy kończy się postanowieniem podlegającym zaskarżeniu zażaleniem. Z chwilą, gdy w danej sprawie w przedmiocie prawa pomocy istnieje już prawomocne postanowienie Sądu, posiada ono wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normyprawnej.

Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty. Ponowne zatem złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu, jeżeli nie zachodzą okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę (por. postanowienie Sądu Najwyższego dnia 21 kwietnia 1999 r. sygn. akt I CKN 1461/98, OSNC 1999/11/196, postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999r., sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999/9/153).

W niniejszej sprawie, wobec oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Zobowiązanie zostało doręczone stronie skarżącej dnia [...] r., zaś w dniu [...] r. skarżący wniósł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, nieuiszczając w zakreślonym terminie wpisu od skargi.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego przez P. J.

na urzędowym formularzu w dniu [...] r. wynika, iż jego miesięczny dochód wynosi [...] zł brutto (po odliczeniu alimentów), a więc jest o [...] zł niższy niż podany

w poprzednim wniosku. Sąd oceniając powyższy wniosek uznał, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia przez skarżącego kosztów sądowych, niż dokonane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lutego 2009 r., utrzymanym w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2009 r.

Wobec tego złożony przez P. J. ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, zatem nieopłacenie skargi w terminie zakreślonym w wezwaniu skutkuje jej odrzuceniem.

Z tej przyczyny, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.