Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 119/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: umorzono postępowanie w sprawie bezczynności
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Asystent Sędziego Dawid Myszyński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w G. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej 1. umarza postępowanie, 2. stwierdza, że bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w G. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezesa Sądu Rejonowego w G. na rzecz skarżącego kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

K. G. w dniu 24 września 2014 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] polegającą na braku udostępnienia skarżącemu informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem z 2 sierpnia 2014 r. tj. udostępnienia informacji o datach urodzenia i miejscowościach zamieszkania wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w [...], z rozbiciem na poszczególne wydziały.

W odpowiedzi na skargę Prezes wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że pismem z dnia 3 października 2014 r. skarżącemu została udzielona żądana przez niego informacja, w formie zgodnej z wnioskiem tj. drogą elektroniczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczyła wywodzonej przez skarżącego bezczynności w zakresie rozpatrzenia przez Prezesa Sądu Rejonowego w [...] wniosku z dnia 2 sierpnia 2014 r. (wpływ do organu 4 sierpnia) o udostępnienie informacji publicznej tj. informacji udzielanej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r. poz. 782).

Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy co do wniosku strony organ milczy lub odmawia udzielenia informacji w nieprzewidzianej dla tej czynności formie prawnej. Sąd rozpoznający skargę na bezczynność organu administracji, bierze pod uwagę wyłącznie stan prawny i stan sprawy istniejący na dzień orzekania, a wynikający z akt administracyjnych sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.).

W okolicznościach sprawy bezsporne jest, że wnioskiem z dnia 2 sierpnia 2014r., skierowanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, skarżący wystąpił do ww. Prezesa Sądu Rejonowego o udostępnienie informacji w zakresie dat urodzenia i miejscowości zamieszkania sędziów Sąd Rejonowego, z podziałem na wydziały sądu. Jak wynika z akt sprawy, organ odpowiedział skarżącemu pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r., w którym podał jedynie imiona i nazwiska wszystkich sędziów Sądu, z podziałem na wydziały, odmawiając informacji w pozostałym zakresie. Następnie pismem z dnia 3 października 2014 r. uzupełnił swoją odpowiedź poprzez przedstawienie listy wszystkich sędziów Sądu wraz z datami ich urodzin i miejscowości ich zamieszkania.

Nie ulega wątpliwości, że Prezes Sądu Rejonowego w prawnie ustalonym terminie (art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nie udzielił skarżącemu odpowiedzi. Udostępnienie informacji powinno bowiem nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli udostępnienie informacji nie mogło nastąpić w tym terminie na podmiocie zobowiązanym ciąży obowiązek powiadomienia w tym terminie wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona (art. 13 ust. 2). Jak już wyżej wskazano odpowiedzi na żądanie otrzymane 4 sierpnia 2014 r. pełnej odpowiedzi udzielono w dniu 3 października 2014 r. Powyższe zdarzenie uchyliło stan bezczynności. Skoro organ dopełnił żądanej czynności, tj. udzielił odpowiedzi odnośnie wnioskowanej informacji przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na jego bezczynność, zatem uznać należało, że nie pozostaje on w stanie bezczynności. Tym samym Sąd nie ma podstaw do uwzględnienia skargi w myśl art. 149 p.p.s.a.

Jednocześnie udostępnienie przez Prezesa Sądu Rejonowego pełnej informacji po dniu wpływu skargi do Sądu Rejonowego stanowiło - w rozumieniu art. 54 § 3 p.p.s.a., jej uwzględnienie przed dniem rozpoczęcia rozprawy. W konsekwencji postępowanie przed sądem administracyjnym w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwałę Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08).

Zaznaczenia także wymaga, że zgodnie z art. 149 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy było to z rażącym naruszeniem prawa albo nie miało charakteru rażącego. Dokonanie żądanej czynności lub wydania żądanego aktu przed rozpoznaniem przez sąd skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy (pogląd ten został podzielony w postanowieniach NSA z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2443/12 i z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2626/12 – publ. baza orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).

W okolicznościach sprawy bezsporne jest, że udzielenie żądanej informacji nastąpiło z opóźnieniem, tj. z uchybieniem 14 dniowego terminu wynikającej z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Termin ten minął w dniu 18 sierpnia 2014 r. W tym terminie nie została udzielona cała żądana informacja. Jednakże mając na uwadze, że w powyższym terminie organ udzielił przynajmniej informacji częściowej (tj. co do imion i nazwisk sędziów z podziałem na wydziały), a także względnie niedługi czas opóźnienia w udostępnieniu całej żądanej informacji, Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Z podanych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 i art. 149 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 i 2 wyroku.

Odnośnie kosztów postępowania należy podkreślić, że - jak wyżej wskazano – udostępnienie przez organ tj. Prezesa Sądu Rejonowego pełnej informacji po dniu wpływu skargi do Sądu Rejonowego stanowiło uwzględnienie tej skargi w rozumieniu art. 54 § 3 p.p.s.a. (por uzasadnienie ww. uchwały NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08). Zgodnie zaś z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.

Na podstawie zatem ww. art. 201 § 1 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348; z późn. zm.) Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania, uwzględniając wysokość wniesionego wpisu oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego.