Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 531/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 72/11 oddające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 72/11, oddalił wniosek A. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w skardze podniesiono, iż wybudowanie budynku mieszkalnego w oparciu o pozwolenie na budowę wydane na rzecz M. i T. O., sprawi, iż nie zostanie zapewnione ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiadujące budynki. W ocenie skarżącej mała odległość między projektowanymi budynkami oznacza, że brak będzie drogi pożarowej, a inwestycja tego rodzaju spowoduje szybsze osuwanie się budynków, których jest współwłaścicielem, ponadto w przyszłości może się okazać, że budynek wydziela gazy techniczne i szkodliwe pyły będące zagrożeniem dla higieny i zdrowia sąsiadów. Wskazała również, że obiekt ten powodować będzie zacienienie nie tylko pomieszczeń mieszkalnych, ale również działki wykorzystywanej jako ogród warzywno – owocowy, co spowoduje, iż przestanie on przynosić zbiory.

Rozpoznając powyższy wniosek Sąd I instancji - powołując brzmienie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) - stwierdził, że podlega on oddaleniu, gdyż skarżąca nie powołała wystarczających argumentów uzasadniających przyjęcie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Analizie Sąd poddał treść skargi, jako że wniosek skarżącej nie został w żaden sposób umotywowany. Wobec argumentów podniesionych w skardze Sąd stwierdził, że nie są one przekonywujące dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżąca podnosi bowiem okoliczności, których wystąpienie nie zostało uprawdopodobnione w treści skargi, w szczególności nie poparto ich stosownymi dokumentami. Ponadto, jak zauważył Sąd, skarżąca nie wskazała wysokości szkody, jaka może powstać w jej majątku w wyniku prowadzenia procesu inwestycyjnego, a tym samym nie można było dokonać oceny, czy ewentualna szkoda jest znacznych rozmiarów.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. R. wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] grudnia 2008 r. Jednocześnie skarżąca wniosła o uchylenie pozostającego w obrocie prawnym postanowienia Wojewody Śląskiego znak [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. utrzymującego w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Częstochowy znak [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. odmawiające wstrzymania wykonania własnej decyzji nr [...] znak [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Zdaniem skarżącej powołane przez nią w skardze argumenty są zasadne: zwarta zabudowa, brak drogi przeciwpożarowej i zagrożenie pożarowe, szybsze osuwanie się budynków na skutek posadowienia w bliskim sąsiedztwie dużego budynku inwestora, gazy i pyły wydzielające się z kotłowni usytuowanej od strony działki nr[...], zacienienie pomieszczeń mieszkalnych i działki wykorzystywanej jako ogród warzywno – owocowy. W związku z powyższymi argumentami – zdaniem skarżącej - takiego projektu budowlanego, jak w tej sprawie, nie zatwierdziłyby i nie wydały pozwolenia na jego budowę służby administracji architektoniczno – budowlanej z lat przedwojennych kiedy powstawała zabudowa gruntów w miejscowości A. Zgodnie z wytyczonymi przez te służby warunkami technicznymi zabudowy gruntów obręb [...], wprowadzona została na tym podmokłym terenie na błoniach rzeki W. zabudowa niska, jednorodna, o określonej linii zabudowy. Tymczasem zatwierdzony projekt budowlany i udzielone pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego inwestora łamie utrwalone przez całe lata zasady i konwencje w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołany przepis przyznaje możliwość wstrzymania wykonania aktu lub czynności wydanych lub podjętych również we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, przy czym dla działania sądu w tym zakresie i oceny możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o którym mowa w tym przepisie, niezbędne jest również objęcie tych aktów wnioskiem o ich wstrzymanie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji dokonał w niniejszej sprawie prawidłowej oceny przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Analiza argumentów skargi odnoszących się do wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona skarżąca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, iż wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne oraz wskazać dlaczego uznała, że osoba uprawniona do prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania, skoro to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi w dalszym toku postępowania administracyjnego decyzja zostanie uchylona.

Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W rozpatrywanej sprawie taki przypadek nie występuje. Do stwierdzenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam fakt wskazania przez skarżącą na brak drogi przeciwpożarowej, osuwanie się budynków i zacienienie. Obawy skarżącej, jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, nie zostały poparte jakimkolwiek racjonalnym dowodem.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.