Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 337/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. i R. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy swą decyzję z dnia [...], nr [...], którą odmówił skarżącym K. F. i R. F. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...], nr [...], którą Naczelnik ten, po rozpatrzeniu wniosku skarżących o wznowienie postępowania zakończonego jego decyzją z dnia [...], nr [...], określającą skarżącym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie [...] zł, odmówił uchylenia tej decyzji w całości z powodu niezaistnienia przesłanek z art. 240 § 1 pkt 1 i 5 Ordynacji podatkowej i odmówił wznowienia postępowania z przyczyny wskazanej w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej ze względu na jego niedopuszczalność.

W dniu 29 kwietnia 2015 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego R. F. oraz M. S. jako pełnomocnika skarżącej K. F. do uiszczenia solidarnie 200 zł tytułem wpisu od skargi. Nadto zarządził wezwać skarżącego R. F. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi, ponieważ skarga była podpisana jedynie przez wskazanego pełnomocnika skarżącej, który nie wykazał, by mógł być pełnomocnikiem skarżącego w rozumieniu art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a.

W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zostały one (obydwa) doręczone skarżącemu R. F. w dniu 5 maja 2015 r. Także wówczas nastąpiło doręczenie pełnomocnikowi skarżącej K. F. wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi.

W dniu 13 maja 2015 r. skarżący R. F. wniósł podpisany przez siebie egzemplarz skargi i uiścił kwotę należną tytułem wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Względem obu skarżących skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania w terminie wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu od tego pisma, natomiast w przypadku skarżącego R. F. drugim powodem tej kwalifikacji jest spóźnione przezeń ustosunkowanie się do wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii opłacenia skargi, podkreślić należy, że zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (§ 1), przy czym pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie (§ 2). Zarazem art. 230 §§ 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Natomiast na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, niemniej jednak w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 220 § 3 p.p.s.a. przesądza z kolei o konieczności odrzucenia przez sąd skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis.

Ponadto trzeba mieć na względzie, że w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Określa je art. 46 p.p.s.a., wskazując w § 1 pkt 4, iż pismo strony winno zawierać podpis jej albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jednak jeśli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.

Nie ulega zatem wątpliwości, że wskazane terminy (zarówno do uiszczenia wpisu od skargi, jak i do uzupełnienia braku formalnego tego pisma) zostały określone w ustawie i wynoszą siedem dni. Oznacza to, że jako terminy ustawowe nie mogą one podlegać przedłużeniu ani skróceniu, a ich bezskuteczny upływ obliguje sąd do odrzucenia skargi. Tymczasem sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż z dniem 12 maja 2015 r. upłynął obu skarżącym termin do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, a skarżącemu R. F. – dodatkowo termin do uzupełnienia braku formalnego tego pisma. Ponieważ w tym czasie te braki skargi nie zostały uzupełnione, skargę tę należało odrzucić, co uczyniono na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.