Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 465/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2, art. 136, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 75
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca Sędziowie: Sędzia NSA Halina Kremis Asesor WSA Alicja Palus Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lipca 2006 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie udzielenia A. T. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód potoku C. W. dla potrzeb płuczki rybnej; I. uchyla zaskarżoną decyzję w całości; I. zasądza od Wojewody D. na rzecz strony skarżącej kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 1

UZASADNIENIE

W dniu [...]r. Starosta Powiatu O. na podstawie art. 37 ust. 1 i 4, art. 122 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 123 ust. 2 i 3, art. 127 ust. 1, 2 i 5, art. 128, art. 131 ust. 1, 2 i 4, art. 132, art. 138 oraz art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 z poźn. zm.) oraz art. 104 k.p.a., wydał decyzję Nr [...], którą po rozpatrzeniu wniosku A. T. w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód dla celów rybackich - użytkowania płuczki dla ryb zlokalizowanej na działce nr [...]m. C., gmina O.:

I. udzielił A. T. pozwolenia wodnoprawnego na szczegółowe korzystanie z wód powierzchniowych - użytkowania płuczki dla ryb w zakresie:

1. piętrzenia wody w potoku C. W. w km 4 + 750 za pomocą budowli piętrzącej - upustu młyńskiego do wysokości 156,16 m n.p.m. (to jest wysokość progu pod mostem) przez cały rok;

2. poboru wody z potoku C. W. w km 4 + 750 za pomocą istniejącego ujęcia bocznego o średnicy 0,6 m przy upuście młyńskim lub rurociągu o średnicy 250 mm bezpośrednio do magazynu - płuczki, rzędna dna istniejącego ujęcia 155,89 m n.p.m., w ilości i czasie:

- 50,0 l/s w miesiącach od października do stycznia każdego roku do użytkowania

magazynu-płuczki (łącznie z podtrzymaniem zalewu stawów 1,2,3 - decyzja Starosty

Powiatu O. nr [...]z dnia [...]r.)

- 13,0 l/s w miesiącach od lutego do września każdego roku do użytkowania

magazynu płuczki (łącznie z podtrzymaniem zalewu stawów 1,2,3 - decyzja Starosty

Powiatu O. nr [...]z dnia [...]r.)

3. odprowadzenie wody ze stawu nr 1 do potoku C. W. w km 4 + 745 rurociągiem 250 mm jako przypływu nienaruszalnego w ilości Qn = 7,0 l/s w okresie całego roku;

4. odprowadzenie wody z magazynu płuczki do Potoku C. W. w km 4 + 460 za pomocą rurociągu betonowego o średnicy 0,6 m w ilości maksymalnie do 50,0 l/s w okresie eksploatacji płuczki.

Pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód udzielone zostało na czas oznaczony do dnia [...] r. pod następującymi warunkami:

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 2

1. opracowania instrukcji gospodarowania wodą i zatwierdzenia jej przez Starostwo Powiatowe w O. w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia eksploatacji magazynu płuczki;

2. prowadzenia gospodarki wodnej zgodnie z zatwierdzoną instrukcją;

3. zainstalowania na budowlach piętrzących znaków określających dozwoloną rzędną piętrzenia przed rozpoczęciem ich użytkowania. W trakcie eksploatacji utrzymywania piętrzenia na poziomie nie przekraczającym dozwolonego;

4. przestrzeganie dozwolonego poboru wody z Potoku C. W. dla potrzeb płuczki;

5. zapewnienie bezpiecznego przepuszczenia wysokich stanów wód;

6. zapewnienie opieki ichtiologiczno-weterynaryjnej nad rybostanem;

7. zaspokojenia ewentualnych roszczeń odszkodowawczych związanych z udzielonym pozwoleniem wodnoprawnym;

8. jeżeli po wydaniu pozwolenia zajdzie potrzeba uzupełnienia go dodatkowymi ograniczeniami, czy obowiązkami wynikającymi z potrzeb gospodarki wodnej, zostaną one nałożone w terminie późniejszym.

Ponadto orzeczono, że niniejsze pozwolenie jest również pozwoleniem wodnoprawnym na wykonywanie urządzeń technicznych służących do szczególnego korzystania z wody udzielonym pod następującymi warunkami:

1. wykonywania obiektu zgodnie z projektem budowlanym;

2. prowadzenia robót zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego, warunkami technicznymi i normami, w sposób nie zagrażający bezpieczeństwu ludzi i mienia;

3. powiadomienia o terminie rozpoczęcia i zakończenia robót z czternasto dniowym wyprzedzeniem: Wydziału Środowiska i Rolnictwa Starostwa Powiatowego w O., Urzędu Gminy w O., D. Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych Inspektorat w O..

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wskazał, iż podstawę techniczną decyzji stanowi "Operat wodnoprawny na użytkowanie płuczki dla ryb" na działce nr [...], obręb C., gmina O. opracowany w [...] r. przez mgr inż. Z. B. oraz mgr inż. P. S..

Ze względu na prowadzone w tym czasie inne sprawy, między innymi dotyczące ograniczenia wody na rowie A w km 0 + 030 w miejscowości C., postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] zawieszono z urzędu

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 3

postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód do celów rybackich dla wyżej wspomnianej płuczki.

Po zakończeniu prowadzonych przez Starostwo Powiatu O. wcześniejszych postępowań administracyjnych takich jak wniosku o ograniczenie wody na rowie A w km 0 + 030 w miejscowości C. i zakończonym decyzją Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...], wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód powierzchniowych dla potrzeb stawu rybnego zakończonym decyzją Starosty Powiatu O. z dnia [...]r. nr [...]oraz wniosku dotyczącego likwidacji czterech odłówek dla ryb zlokalizowanych w obrębie stawów hodowlanych należących do P. S. w miejscowości C. zakończonych decyzją Starosty Powiatu O. z dnia [...]r. nr [...] o umorzeniu postępowania oraz wykonaniem niezależnego opracowania "Ekspertyza hydrologiczno - hydrauliczna zlewni potoku C. W. dotycząca możliwości zaspokojenia potrzeb istniejących stawów rybnych w miejscowości C., gmina O. w chwili obecnej i w przeszłości" oraz po przeanalizowaniu wszystkich uwag i opinii związanych z powyższą sprawą organ I instancji postanowił podjąć z urzędu pismem z dnia [...] r. nr [...]zawieszone postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód rzeki C. W. do celów rybackich - użytkowania płuczki dla ryb zlokalizowanej na działce nr [...] należącej do A. T. oraz wydano w tej sprawie decyzję.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyły strony postępowania P. S. i M. S..

Wojewoda D. decyzją z dnia [...]r. nr [...]uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ pierwszoinstancjyjny wskazał, że Wydział Środowiska i Rolnictwa Starostwa Powiatowego w O. pismem z dnia [...] r. nr [...]poinformował, że trwa postępowanie administracyjne w sprawie korzystania z wód rzeki C. W. do celów rybackich to jest poboru wody z rzeki C. W. za pomocą istniejącego ujęcia bocznego w km 4 + 750 do płuczki oraz zrzutu z płuczki do rzeki C. W. w km 4 + 660 miejscowość C., gmina O. na działce nr [...]i że z dokumentami w tej sprawie można zapoznać się w terminie do dnia [...] r. W tym terminie można było przeglądać akta

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 4

sprawy, sporządzać z nich notatki i odpisy. Organ pismem z dnia [...]r. nr [...] zobowiązał skarżącego A. T. w terminie do dnia [...]r. do dokonania uzupełnień wniosku i operatu wodnoprawnego o aktualną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, uzupełnienie operatu wodnoprawnego o zasadnicze przekroje podłużne i poprzeczne urządzeń wodnych oraz koryta rzeki w miejscu planowanej inwestycji.

Dodatkowo w [...]r., jak wskazał organ I instancji, wpłynęła do Starostwa Powiatu O. "Opinia hydrologiczna dotycząca budowy zbiornika wodnego przez M. S. z uwzględnieniem istniejących już prawomocnymi decyzjami obiektów hydrotechnicznych w zlewni rzeki C. W.", a w [...]r. uzupełnienie do tej opinii. Całość opracowana została przez mgr R. S. - uprawnionego hydrologa.

Ponadto organ I instancji zaznaczył, iż skarżący uzupełnił braki w dniu [...]r. i jednocześnie ustosunkował się do pisma P. S. z dnia [...]r., wyjaśniając, że piętrzenie na potoku C. W. do wysokości rzędnej progu przepustu pod drogą nie będzie mieć negatywnego oddziaływania na tereny przyległe.

Organ I instancji podał, że po przeanalizowaniu dokumentacji oraz całości materiału zebranego w postępowaniu wodnoprawnym stwierdzono, że nie ma przeszkód w udzieleniu pozwolenia w zakresie i na warunkach podanych w wydanej decyzji.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli M. S. i P. S., korzystający z wód potoku C. W. dla potrzeb stawowych, na mocy odrębnego pozwolenia wodnoprawnego.

W uzasadnieniu odwołania wyżej wymienieni podnieśli zarzut, że przez udzielenie pozwolenia A. T. na korzystanie z wód potoku na potrzeby płuczki i negatywne rozpatrzenie ich wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie stawu - zbiornika, którego celem było zwiększenie retencji wodnej, organ tym samym naruszył przepis art. 123 ust. 1 Prawa wodnego stanowiący o hierarchii w korzystaniu z wód.

W dniu [...]r. Wojewoda D. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., wydał decyzję Nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję i odmówił A. T. wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 5

na szczególne korzystanie z wód potoku C. W. dla potrzeb płuczki rybnej w C., gmina O..

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w zlewni potoku C. W. występuje głęboki deficyt wody powierzchniowej. Sygnalizowane jest to w licznych opracowaniach stanowiących podstawę techniczną udzielonych pozwoleń wodnoprawnych, opracowaniach naukowych i ekspertyzach sporządzanych w związku z postępowaniami administracyjnymi prowadzonymi przez organy na okoliczność rozpatrywania wniosków, odwołań i skarg od decyzji administracyjnych. Fakt deficytowości zlewni jest oczywisty także i dla użytkowników tych wód - właścicieli stawów rybnych w C.. Dalsze powiększanie w tej sytuacji, zdaniem organu li instancji, kręgu uprawnionych do korzystania z wód zlewni lub rozszerzanie dotychczas wydanych uprawnień spotyka się z gwałtownymi protestami pozostałych użytkowników wód w zlewni i jest niewskazane z punktu widzenia ochrony wód i środowiska. Prowadzi to bowiem do ograniczeń w korzystaniu z wód na podstawie wydanych już pozwoleń wodnoprawnych, powoduje straty ekologiczne związane z nieprzestrzeganiem warunków korzystania z wód nałożonych w decyzjach dotyczących obowiązku przepuszczania przepływów biologicznych (nienaruszalnych), a także prowadzi do strat gospodarczych wynikających z konieczności wyłączenia z eksploatacji dotychczas wybudowanych obiektów stawowych.

W takiej sytuacji koniecznym staje się określenie szczególnych zasad ochrony zasobów wodnych zlewni potoku C. W. a zwłaszcza ich ilość i jakość w celu osiągnięcia dobrego stanu ekologicznego. Przepisy prawa wodnego przewidują możliwość wprowadzenia takich zasad przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, uprawnionego przepisem art. 120 do ustalania warunków korzystania z wód zlewni. Do czasu ich ustalenia organ w trosce o ochronę wód i stan środowiska powinien wstrzymać się z wydawaniem decyzji -pozwoleń wodnoprawnych na zamierzenia, których realizacja wiązałaby się z dalszą intensyfikacją wykorzystywania zasobów wodnych tej zlewni.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł A. T. wraz z wnioskiem o jej uchylenie i utrzymanie w mocy decyzji Starosty O. z dnia [...]r.

Skarżący powyższej decyzji zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności przepisu art. 126 pkt 1 w zw. z art. 125 pkt 3 prawa

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 6

wodnego w zw. z art. 38 ust. 3 pkt 3 prawa wodnego poprzez przyjęcie przez organ I! instancji, że podstawę dla ewentualnej odmowy pozwolenia może stanowić przepis art. 126 pkt 1 w zw. z art. 125 pkt 3 oraz art. 38 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 z późn. zm.), gdy tymczasem, jak podaje skarżący, ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, wynika, że skarżący nie ubiega się o dodatkową ilość wody z potoku C. W., co oznacza, że nie narusza wyżej cytowanych przepisów, lecz jedynie stara się o przekierowanie tej samej wody przyznanej decyzją Starosty Powiatu O. nr [...]z dnia [...]r. do nowo budowanej płuczki dla ryb, dla lepszego wykorzystania dotychczas pobieranej wody dla potrzeb istniejących stawów.

Skarżący ponadto zarzucił organowi administracji rażące naruszenie przepisów postępowania w szczególności art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez wadliwe dokonanie merytorycznej i prawnej oceny zasadności decyzji organu I instancji, a następnie błędne wydanie decyzji kasacyjno-reformatoryjnej powodującej odmowę wydania dla skarżącego pozwolenia wodnoprawnego. Dodatkowo A. T. zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie art. 80 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego bez oceny całokształtu materiału dowodowego niniejszej sprawy, w szczególności nie wzięcia pod uwagę opinii biegłych powołanych przez organ I instancji R. S. uprawnionego hydrologa i dr inż. W. R., lecz oparcie się na bliżej nieokreślonych opiniach wydanych przez bliżej nieokreślonych ekspertów.

Wojewoda D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odpowiedź na skargę, w której powołał się na argumentację podniesioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona.

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r, - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 7

Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd , następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U, Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne- art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w tym także na decyzje wydane na podstawie norm prawa wodnego. Z taką kontrolą mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyżej wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie, w toku administracyjnego postępowania instancyjnego, okoliczności faktycznych i prawnych uznał za konieczne zastosowanie w niniejszej sprawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie naruszenie prawa polega na niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy spowodowanym niedopełnieniem obowiązku zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego- art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.

Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Przepis ten konstytuuje podstawowe zasady postępowania i obowiązki organu administracji publicznej na jakich powinien się opierać organ w toku postępowania.

Podstawowe zasady wynikające z wyżej wymienionego przepisu, to zasada kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa, zasada prawdy obiektywnej, zasada uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywatela.

Zgodnie z przyjętą w art. 7 kpa zasadą prawdy obiektywnej, organy administracji publicznej, prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością, a zwłaszcza mają obowiązek dokonać wszechstronnej

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 8

oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji.

Zgodnie z treścią art. 7 i art. 77 § 1 kpa organy orzekające zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2000 r. V SA 1816/00 LEX 77645)

Dodać należy, iż obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym oznacza, że organ administracji publicznej winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, które jego zdaniem będą konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz winien gromadzić w aktach sprawy także dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy (por. wyrok NSA z dnia 4 lipca 2001 r. I SA 301/00 LEX nr 53964).

W przedmiotowej sprawie organ II instancji nie dopełnił tego obowiązku.

Sąd pragnie zaznaczyć, że zasada prawdy obiektywnej nakłada na organy administracji państwowej obowiązek dążenia do tej prawdy. Nie mają takiego obowiązku strony postępowania (P. Witkowski w Zasady ogólne postępowania administracyjnego w postępowaniu podatkowym, cz. I. Prz.Podat. 1997/7/25 -t.3). Tak więc to na organie ciąży obowiązek gromadzenia materiału dowodowego, który następnie posłuży za podstawę do wydania decyzji merytorycznej.

Kodeks postępowania administracyjnego nie reguluje kwestii ciężaru dowodu w postępowaniu. Ogólna reguła dowodowa z art. 6 k.c, która znajduje w takim przypadku zastosowanie, stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na organie lub stronie, zależnie od tego, który z tych podmiotów wywodzi z danego faktu skutki prawne. Zasada dochodzenia prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a., art. 122 o.p.) nie jest regulatorem ciężaru dowodu (por. wyrok NSA OZ w Poznaniu z dnia 11.07.2002 ISA/Po 788/00 Biul. Skarb.2002/6/25)

Przepisy k.p.a. regulując postępowanie dowodowe, stanowią wyznacznik, jaki zbiór narzędzi dla organu, który w sytuacjach wymagających dookreślenia winien z nich korzystać w celu realizacji zasady wyrażonej w art. 7 k.p.a.

W postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje formalna teoria dowodowa, według której daną okoliczność można udowodnić wyłącznie przy pomocy takiego, a nie innego środka dowodowego, ani też zasada, że rola organu orzekającego to rola biernego podmiotu oczekującego na dowody zaoferowane przez stronę Wręcz przeciwnie, rządząca postępowaniem administracyjnym zasada

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 9

oficjalności (art. 7, 75 kpa) wymaga, by w toku postępowania organy administracji publicznej podejmowały wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczały jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem, a więc by z urzędu przeprowadzały dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy ( por. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2000 r. V SA 948/00 LEX nr 50114)

Realizację zasady prawdy obiektywnej zapewniają między innymi gwarancje zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe.

Przepis art. 77 § 1 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zgromadzenia całego materiału dowodowego koniecznego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Z powołanego przepisu prawa wynika między innymi, że organ administracji jest zobowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy.

W niniejszej sprawie organ nie wypełnił nałożonego na niego przepisami prawa obowiązku i mimo braków w ustaleniach faktycznych wydał merytoryczną decyzję, przy czym zrobił to niezgodnie z treścią przepisu art. 80 k.p.a., stanowiącym, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Decyzją z dnia [...]r. r. Nr [...]Starosta Powiatu O. na podstawie art. 37 ust. 1 i 4, art. 122 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 123 ust. 2 i 3, art. 127 ust. 1, 2 i 5, art. 128, art. 131 ust. 1, 2 i 4, art. 132, art. 138 oraz art. 140 ust. 1 ustawy Prawo wodne oraz art. 104 k.p.a., po uprzednim rozpatrzeniu wniosku A. T. w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód dla celów rybackich - użytkowania płuczki dla ryb zlokalizowanej na działce nr [...]m. C., gmina O. udzielił A. T. pozwolenia wodnoprawnego na szczegółowe korzystanie z wód powierzchniowych - użytkowania płuczki dla ryb.

Organ I instancji wskazał, że po przeanalizowaniu dokumentacji oraz całości materiału zebranego w postępowaniu wodnoprawnym stwierdzono, że nie ma przeszkód w udzieleniu pozwolenia w zakresie i na warunkach podanych w wydanej decyzji pierwszoinstancyjnej.

W wyniku złożenia przez M. S. i P. S. odwołania od powyższej decyzji organu I instancji, organ odwoławczy - Wojewoda D. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 10

odmówił A. T. wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód potoku C. W. dla potrzeb płuczki rybnej w C., gmina O..

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że w zlewni potoku C. W. występuje głęboki deficyt wody powierzchniowej. Sygnalizowane jest to w licznych opracowaniach stanowiących podstawę techniczną udzielonych pozwoleń wodnoprawnych, opracowaniach naukowych i ekspertyzach sporządzanych w związku z postępowaniami administracyjnymi prowadzonymi przez organy na okoliczność rozpatrywania wniosków, odwołań i skarg od decyzji administracyjnych. Fakt deficytowości zlewni jest oczywisty także i dla użytkowników tych wód - właścicieli stawów rybnych w C.. Dalsze powiększanie w tej sytuacji, zdaniem organu II instancji, kręgu uprawnionych do korzystania z wód zlewni lub rozszerzanie dotychczas wydanych uprawnień spotyka się z gwałtownymi protestami pozostałych użytkowników wód w zlewni i jest niewskazane z punktu widzenia ochrony wód i środowiska. Prowadzi to bowiem do ograniczeń w korzystaniu z wód na podstawie wydanych już pozwoleń wodnoprawnych, powoduje straty ekologiczne związane z nieprzestrzeganiem warunków korzystania z wód nałożonych w decyzjach dotyczących obowiązku przepuszczania przepływów biologicznych (nienaruszalnych), a także prowadzi do strat gospodarczych wynikających z konieczności wyłączenia z eksploatacji dotychczas wybudowanych obiektów stawowych.

W takiej sytuacji koniecznym staje się określenie szczególnych zasad ochrony zasobów wodnych zlewni potoku C. W. a zwłaszcza ich ilość i jakość w celu osiągnięcia dobrego stanu ekologicznego.

W niniejszej sprawie organ II instancji nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, niezbędnego do rozstrzygnięcia wskazanych kwestii.

Braki w postępowaniu wyjaśniającym, które skutkowały naruszeniem prawa procesowego w zakresie postępowania dowodowego, w rezultacie przyniosły skutek w postaci naruszenia norm prawa materialnego w zakresie przepisów ustawy -Prawo wodne.

Organ administracji, dysponując narzędziami w postaci uprawnień z zakresu postępowania dowodowego, nie ustalił faktów niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia procesu decyzyjnego.

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 11

Sąd w pełni zgadza się ze stanowiskiem skarżącego wyrażonym w skardze, stanowiącym o tym, iż organ drugoinstancyjny w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazuje, iż w zlewni potoku C. W. występuje głęboki deficyt wody powierzchniowej, na potwierdzenie czego organ administracyjny powołuje opracowania stanowiące podstawę techniczną udzielonych pozwoleń wodnoprawnych, opracowania naukowe i ekspertyzy sporządzane w związku z postępowaniami administracyjnymi prowadzonymi przez organy na okoliczność rozpatrywania wniosków, odwołań i skarg od decyzji administracyjnych. Zdaniem organu fakt deficytowości wody jest wręcz oczywisty.

Sąd pragnie zauważyć, iż powołane opracowania techniczne, opracowania naukowe, ekspertyzy nie znajdują się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Ponadto organ na zbyt ogólnie odniósł się do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie wskazując autorów powoływanych ogólnikowo dokumentów, na których oparł swe przekonanie odnośnie deficytu wody w potoku C. W., a co w konsekwencji skutkowało odmową udzielenia skarżącemu, już wcześniej przyznanego pozwolenia wodnoprawnego.

Ponadto niezrozumiałym jest dla Sądu to, że organ II instancji w swym rozstrzygnięciu pominął całkowicie opinie biegłych powołanych uprzednio przez organ pierwszoinstancyjny: hydrologa z uprawnieniami – R. S. oraz dr inż. W. R..

W związku z powyższymi uchybieniami, zdaniem Sądu rozstrzygnięcie winno skutkować eliminacją decyzji drugoinstancyjnej i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Organ odwoławczy, mający wątpliwości co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe uzupełniające - art. 136 k.p.a., bądź też uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia - art. 138§ 2 k.p.a. ( por. wyrok NSA z dnia 4 maja 192 r., I SA 95/82, ONSA 1982, nr 1, poz. 41).

Reasumując, organ administracyjny drugiej instancji w przedmiotowej sprawie nie dokonał właściwych ustaleń faktycznych, albowiem nie zebrał w pełni materiału dowodowego, który byłby wystarczający do merytorycznego rozpoznania sprawy. Powołując się na ekspertyzy oraz opinie naukowe, które nie znajdowały się w aktach administracyjnych sprawy, uchylił decyzję pierwszoinstancyjną i we własnym zakresie orzekł co do istoty sprawy.

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 12

Brak powyższych ustaleń skutkował niemożnością dokonania prawidłowej subsumcji przez organ, gdyż podstawą jej prawidłowości jest właściwe ustalenie stanu faktycznego, aby prawidłowo móc go odnieść do przepisu prawa, w przedmiotowej sprawie do ustawy Prawo wodne, które to rozstrzygałoby o właściwej procedurze, mającej zastosowanie w rzeczonej sprawie.

Mimo wskazanych powyżej braków organ podjął natomiast decyzje o uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej, co w następstwie skutkowało odmową udzielenia A. T. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód potoku C. W. dla potrzeb płuczki rybnej w C..

W tym miejscu należy podkreślić, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, że gdy nie jest dokładnie ustalony stan faktyczny sprawy, to nie można ocenić, czy jest on zgodny z hipotezą normy prawa materialnego. W takim przypadku brak jest podstaw do rozstrzygnięcia sprawy, a rozstrzygnięcie dokonane mimo to przez organ administracji jest w konsekwencji wadliwe (por. wyrok z dnia 6 listopada 1984 r. I SA 508/84, OSNA 2/84/100).

W związku z przytoczoną powyżej argumentacją, stwierdzić należy, że materiał dowodowy, który znajduje się w aktach administracyjnych oraz to co zostało podniesione przez skarżącego w skardze na decyzję ostateczną wydaną przez Wojewodę D., zostało całkowicie pominięte w postępowaniu administracyjnym przez organy decyzyjne, przez co materiał dowodowy nie został prawidłowo rozpatrzony, a stan faktyczny sprawy nie został wyjaśniony w sposób nie budzący wątpliwości, do czego organy były zobowiązane, zwłaszcza w świetle przepisów art. 7 i 77 § 1 k.p.a.

Jak zostało utrwalone w literaturze podstawą do uchylenia decyzji jest brak należytej staranności wykazany przez organ administracji publicznej w prowadzeniu sprawy, a wyrażający się w rozstrzygnięciu o niej bez pełnej znajomości jej stanu faktycznego, oraz materiału dowodowego występującego w sprawie (T. Woś Postępowanie administracyjne, Warszawa 2000 str. 305-306)

Wyżej wskazane uchybienia występujące w sprawie, zarówno dotyczące procedury jak i prawa materialnego związanego z przepisami ustawy Prawo wodne, stanowią takie naruszenie tych przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik spraw.

Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji

Sygnatura akt II SA/Wr 465/05 13

lub postanowienia ,a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjno prawnego materialnego lub procesowego ( T. Woś Postępowanie administracyjne, Warszawa 2000 str. 458).

Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c powoływanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.

WSA/wyrok/uzasadnienie

Klauzula zawarta w pkt III wyroku wynika z obowiązku zastosowania przepisu art. 152 wskazanej powyżej ustawy, a orzeczenie o kosztach uzasadnione jest treścią art. 200 tej regulacji.