Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 230/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie: NSA Grażyna Danielec WSA Halina Jakubiec (spr.) Protokolant: Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2007 r. sprawy ze skargi W. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 października 2002 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia świadczenia przedemerytalnego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzja z dnia 10 października 2002 r. [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta K. z dnia [...].08.2002 r. [...] o zawieszeniu W. H. prawa do świadczenia przedemerytalnego z dniem 1.07.2002r.

Jako podstawę prawną organy podały przepis art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 56 poz. 56 z poźn. zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1.04.2002r. nadanym ustawa z dnia 17 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie nieopłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakresie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i Wojewódzkich Komisjach Dialogu Społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154 poz. 1793), dalej zwaną ustawą nowelizującą.

Przepis ten stanowi, że ,,Prawo do świadczenia przedemerytalnego ulega zawieszeniu przypadku osiągania przychodów (...) podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (...) jeżeli łączna kwota uzyskanych przychodów w danym miesiącu z tych tytułów oraz tytułu świadczenia przedemerytalnego byłoby wyższe od kwoty 200 % zasiłku o którym mowa w art. 24 ust. 1".

Kwota zasiłku przewidzianego art. 24 ust. 1 wyniosła 476,70 zł, zatem 200 % tej kwoty to 953,40 zł. W. H. osiągnął w miesiącu lipcu 2002 r. przychód z tytułu świadczenia przedemerytalnego w kwocie [...] zł.

Równocześnie wpłacona została przez Spółkę "K." dywidenda w wysokości [...] zł , stanowiąca przychód w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: Łączna kwota przychodów uzyskana przez W. H. przewyższa kwotę 953 zł, co w świetle wyżej powołanego przepisu uzasadnia zawieszenie wypłaty, świadczenia przedemerytalnego.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej przez W. H. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której domagał się uchylenia decyzji. Przedstawiając okoliczności w jakich uzyskał akcje Spółki "K." podnosił, że są to akcje pracownicze, nie miał wpływu na fakt ani datę wypłaty. Utrata miesięcznego świadczenia przedemerytalnego z powodu wypłaty tej kwoty jest zdaniem skarżącego niezgodna z zasadami państwa prawa oraz zasadami współżycia społecznego. Ponadto sposób wprowadzenia ustawy nowelizującej narusza zasady prawidłowej legislacji w zakresie dotyczącym rozsądnego vacatio legis.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sprawy w których skargi zastały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (p.p.s.a) z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawy ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). Rozpatrując skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stan faktyczny sprawy nie jest sporny.

Zasadnicza kwestią dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej jest ocena konstytucyjności przepisu art. 37n ust.2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, który to przepis był przedmiotem wniosku Rady Gminy Kochanowice o zbadanie przez Trybunał Konstytucyjny zgodności tego przepisu w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą (art. 4a) z art. 2 i 32 ust.1 Konstytucji.

W wyroku z dnia 30 marca 2005 r. sygn. akt K 19/02 (ogłoszonym w Dz. U. w dniu 12 kwietnia 2005 r. Nr 59 poz. 517) umorzył postępowanie m. in. w tej sprawie z uwagi na utratę mocy obowiązującej zakwestionowanych przepisów sprzed daty orzekania przez Trybunał. Oznacza to, że przepis ten w okresie swego obowiązywania korzysta z domniemania konstytucyjności i wszystkie sądy i organy obowiązane są do jego stosowania.

Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w granicach wskazanych w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) stwierdza się, że decyzja jest zgodna z prawem, dlatego nie znajduje żadnej z wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a podstaw uchylenia decyzji i skargę oddalił na mocy art. 151 p.p.s.a.