Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2640/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31
journal: Dz.U. 2016 poz 922
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jedn.
article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 845
law: Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 2016 nr 119 poz 1 art. art. 5 ust. 1 lit. a), 6 ust. 1
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z  przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), , Protokolant referent stażysta Magdalena Morawiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2020 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Ochrony Dany Osobowych (dalej organ/Prezes UODO) decyzją z [...] października 2019 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy J. S. (dalej Skarżąca) od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z [...] lipca 2019 r. nr [...], umarzającą postępowanie w przedmiocie przetwarzanie danych osobowych przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" (dalej SM), [...] Bank Polska S.A. i [...] Bank Polska S.A., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Skarżąca wniosła do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (obecnie Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych) skargą, na udostępnienie jej danych osobowych przez SM, na rzecz [...] Bank Polska S.A. Wskazała, że SM bez jej wiedzy i zgody przekazał jej dane osobowe [...] Bankowi z siedzibą w [...]. O fakcie tym została zawiadomiona [...] marca 2013 r. w związku

z utworzeniem indywidualnego konta lokalu. Podniosła: "Moje dane osobowe zostały udostępnione przez SM przy zawieraniu przez (...) umowy rachunku bankowego ze spółką [...] Bank Polska S.A., w trakcie zakładania wbrew mojej woli indywidualnego rachunku bankowego do wpłat należności na rzecz Spółdzielni. Na przekazanie bankowi moich danych osobowych nigdy nie wyrażałam zgody". Wskazała, że oczekuje od GIODO "nakazania przywrócenia stanu zgodnego

z prawem poprzez nieudostępnianie przez SM jej danych osobowych spółce [...] Bank Polska S.A. wbrew jej woli.

Organ wskazał, że Skarżąca jest członkiem SM. Dnia [...] lutego 2013 r. SM zawarła z [...] Bank [...] S.A. (obecnie [...] Bank Polska S.A.) "Umowę

o świadczenie usługi [...]". W § 1 ust. 1 umowy określono, że w ramach obsługi rachunku bankowego, prowadzonego na podstawie umowy rachunku bankowego zawartej pomiędzy ww. podmiotami, Bank będzie świadczył na rzecz Spółdzielni (Klienta) usługę automatycznego przetwarzania płatności dokonywanych przez jakiekolwiek podmioty, w tym podmioty gospodarcze oraz osoby fizyczne na rachunki pomocnicze Spółdzielni wskazane w dokumentach wpłaty wypełnianych przez Kontrahentów Klienta. W § 1 ust. 3 umowy określono zakres weryfikowania przez Bank dokumentów wpłat dokonywanych przez Kontrahentów Klienta i wskazano, że Klient zobowiązuje się do poinformowania i uzyskania zgody od Kontrahentów Klienta na taka weryfikację dokumentów wpłat.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych ustalił, że w SM nie funkcjonuje kasa, opłat za użytkowanie lokali, użytkownicy lokali zawsze dokonywali na rachunek Spółdzielni, poprzez przelew bankowy albo w formie bezpośrednich wpłat na poczcie lub w banku. Zarówno przed podpisaniem umowy z dnia [...] lutego 2013 r., jak i po podpisaniu tej umowy Spółdzielnia posiadała rachunek bankowy w [...] Bank [...] SA. Do czasu podpisania umowy w 2013 r. mieszkańcy dokonując wpłat, sami podawali na blankiecie wpłaty lub w danych do przelewu dane niezbędne do dokonania i rozliczenia opłat za lokale tj. imię nazwisko, adres oraz okres za jaki wnoszona jest wpłata. Bank który otrzymywał wpłaty ewidencjonował dane na rachunku i generował wyciągi bankowe zawierające dane osobowe mieszkańców na podstawie których Spółdzielnia rozksięgowywała wpłaty poprzez ich przypisanie do poszczególnych lokali i ich użytkowników". Wskazano, że "gdy osoba zobowiązana do zapłaty pobrała w Spółdzielni tzw. książeczkę opłat to na potrzeby dokonania opłaty w sposób inny niż przelewem z własnego rachunku np. w banku lub na poczcie (...), musiała wpisać dane osoby dokonującej wpłaty. Książeczki rozdawane przez Spółdzielnię posiadały wypełnione tylko dane Spółdzielni i numer rachunku na który wpłaty powinny być dokonywane. Miejsca na dane osoby wpłacającej i adres lokalu za który miały być wniesione opłaty były puste - pola te wypełniała samodzielnie osoba wpłacająca".

Dokonując wyżej opisanych ustaleń Prezes Ochrony Dany Osobowych decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. umorzył postępowanie w przedmiocie przetwarzanie danych osobowych przez [...] Bank Polska S.A. (dalej [...]B), w pozostałym zakresie odmówił uwzględnienia wniosku.

Jak wskazał, z materiału dowodowego wynika, że [...]B prowadził rachunek bankowy dla SM. Pomiędzy ww. stronami została zawarta ww. umowa z dnia

[...] lutego 2013 r. mająca na celu dokonywanie wpłat przez lokatorów na indywidualny rachunek bankowy. Podniósł, że umową z dnia [...] listopada 2018 r. zawartą między [...] Bank a [...] Bank Polska S.A. nastąpił podział [...] Bank w trybie określonym w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych, a [...] Bank przejął wszystkie prawa i obowiązki oraz należności

i zobowiązania [...]Bank wynikające z umów i stosunków prawnych czynnych, czyli trwających na dzień podziału, jak i rozwiązanych przed dniem podziału. Z tym też dniem [...] Bank stał się administratorem przeniesionych danych. Wszystkie rachunki prowadzone w [...] Bank do dnia [...] listopada 2018 r.

na rzecz Spółdzielni wraz z całą ich historią i dokumentacją zostały przeniesione

do [...] Bank.

Organ wskazał, że obecnie [...] Bank nie przetwarza danych osobowych Skarżącej i z tego powodu postępowanie podlega obligatoryjnemu umorzeniu. Podniósł, że zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo

w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Jego zdaniem przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione dopiero w toczącym się postępowaniu, a może ona powstać także

w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracyjnym" (B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", 14. wydanie, Wyd. C.H.Beck, Warszawa 2016,

s. 491). Uznał, że ustalenie przez organ publiczny zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 105 § 1 Kpa., zobowiązuje go, jak podkreśla się w doktrynie

i orzecznictwie, do umorzenia postępowania.

Prezes UODO decyzją z [...] października 2019 r. utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie, podtrzymując zawarte w nim stanowisko.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, co jej zdaniem, miało wpływ na wynik postępowania.

W ocenie Skarżącej niedopuszczenie i nieprzeprowadzenie dowodu

z dokumentów w postaci kopii książeczki opłat z tytułu użytkowania lokalu

w Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", wskazuje, że Prezes UODO

w decyzji z [...] lipca 2019 r. błędnie ustalił stan faktyczny sprawy. Podniosła, że

z książeczki opłat wynika, że SM podała nieprawdziwe informacje co do tego, że rzekomo nie uruchomiono wobec Skarżącej systemu wpłat poprzez [...] dla opłat należnych SM. Jej zdaniem SM bezpodstawnie udostępniła jej dane osobowe w związku z wprowadzeniem tego systemu.

Dodatkowo wskazała, że z pisma Spółdzielni z [...] maja 2019 r. wynika, że wobec Skarżącej uruchomiono system wpłat poprzez [...] oraz udostępniono jej dane osobowe. Wskazała, że w tym piśmie SM wprost wskazuje, że "opłaty należy wnosić co miesiąc do końca miesiąca, którego one dotyczą na indywidualny nr konta: [...]", a więc system wpłat poprzez [...] został uruchomiony i cały czas obowiązuje, skoro Spółdzielnia wymaga, aby wnosić opłaty na ww. indywidualny numer konta.

Wskazała, że nie wyrażała zgody na dokonywanie wpłat za pośrednictwem indywidulanego rachunku dla lokalu (w ramach usług [...]) oraz, że z zawartej przez SM umowy wynikało, że była ona obowiązana do poinformowania i uzyskania zgody od członków SM na taką weryfikację dokumentów wpłat (§1 ust. 3 umowy). Wskazywała, że SM nie uzyskała zgody Skarżącej, a pomimo to wymaga dokonywania wpłat na indywidualne konto, co wynika wprost z książeczki opłat

z tytułu użytkowania lokalu oraz z pisma z dnia [...] maja 2019 r. Wskazuje, że wobec tego należy uznać, że system wpłat [...] został wobec niej uruchomiony i tym samym udostępniono dane osobowe Skarżącej wbrew jej woli. Tym samym uznała, że jej dane osobowe są przetwarzane z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa.

Powołując się na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz ponowne rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione

w decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja organu z [...] października 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezesa UODO z [...] lipca 2019 r. umarzającą postępowanie w przedmiocie przetwarzania danych osobowych J. S. przez [...] Bank Polska S.A. i odmawiającą uwzględnienia wniosku w pozostałym zakresie.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

W dniu 25 maja 2018 r. zaczęło obowiązywać ogólne rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r.

w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2, dalej RODO), którego przepisy regulują kwestie związane z przetwarzaniem danych osobowych osób fizycznych. Od tego dnia Prezes UODO zobowiązany jest stosować przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych do wszystkich postępowań administracyjnych, które prowadzi. Prezes Urzędu wydając rozstrzygnięcie w danej sprawie uwzględnia stan prawny obowiązujący w chwili wydawania tego rozstrzygnięcia.

Z dniem 25 maja 2018 r., wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), Biuro Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych stało się Urzędem Ochrony Danych Osobowych. Postępowania prowadzone przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, wszczęte i niezakończone przed 25 maja 2018 r. prowadzone są przez Prezesa Urzędu, na podstawie ustawy z 29 sierpnia 1997 r.

o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 z późn. zm.), dalej: u.o.d.o. z 1997 r., zgodnie z zasadami określonymi w Kpa. Wszelkie czynności podjęte przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych przed 25 maja 2018 r. pozostają skuteczne (art. 160 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r.

o ochronie danych osobowych).

Przepis art. 5 ust. 1 lit. a) RODO, stanowi, że dane osobowe muszą być przetwarzane prawem, rzetelnie i w sposób przejrzysty dla osoby, której dane dotyczą ("zgodność z prawem, rzetelność i przejrzystość"). Art. 6 RODO uszczegóławia i nadaje skonkretyzowaną normatywną treść ww. zasadzie. Z art. 6 ust. 1 RODO wynika, że przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie w przypadkach, gdy - i w takim zakresie, w jakim - b) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy, c) przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze; f) przetwarzanie jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem.

Przetwarzanie przez Spółdzielnię danych osobowych Skarżącej, członka Spółdzielni, znajduje uzasadnienie w przepisach ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r.

o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2018 r. poz. 845 ze zm.), a w zakresie

w niej nieuregulowanym (w myśl art. 1 ust. 7) stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz.U. z 2018 r. poz. 1825 ze zm.). Art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych stanowi, że członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych

z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu (ust. 2). Zarząd spółdzielni prowadzi odrębnie dla każdej nieruchomości ewidencje i rozliczenie przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1-2 i 4 (ust. 4 pkt 1).

Skarżąca podniosła zarzut udostępnienia jej danych osobowych na rzecz [...] Bank przez SM w związku z umową [...] zawartą między SM a ww. bankiem.

Zarzut udostępnienia danych osobowych Skarżącej na rzecz [...]B przez SM

w związku z umową [...] nie znalazł potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. W wyjaśnieniach szczegółowo opisanych w stanie faktycznym sprawy SM przedstawiła mechanizm dokonywania wpłat przez lokatorów, zarówno po zawarciu ww. umowy z Bankiem, jak i przed jej podpisaniem. Wyjaśniła, że: "Do czasu podpisania umowy w 2013 r. mieszkańcy dokonując wpłat, sami podawali na blankiecie wpłaty lub w danych do przelewu dane niezbędne do dokonania i rozliczenia opłat za lokale tj. imię nazwisko, adres oraz okres za jaki wnoszona jest wpłata. Bank który otrzymywał wpłaty ewidencjonował dane na podstawie których Spółdzielnia rozksięgowywała wpłaty poprzez ich przypisanie do poszczególnych lokali i ich użytkowników".

Dnia [...] lutego 2013 r. SM zawarła z [...] Bank "Umowę o świadczenie usługi [...]" w celu usprawnienia dokonywania i ewidencjonowania wpłat

za lokale. W § 1 ust. 1 umowy określono, że w ramach obsługi rachunku bankowego, prowadzonego na podstawie umowy rachunku bankowego zawartej pomiędzy ww. podmiotami, Bank będzie świadczył na rzecz SM usługę automatycznego przetwarzania płatności dokonywanych przez jakiekolwiek podmioty (zwane dalej Kontrahentami Klienta), w tym podmioty gospodarcze oraz osoby fizyczne na rachunki pomocnicze SM wskazane w dokumentach wpłaty wypełnianych przez Kontrahentów Klienta. W § I ust. 3 umowy Spółdzielnia została zobowiązana do poinformowania i uzyskania zgody od wpłacających na określoną w tym przepisie weryfikację dokumentów wpłat.

Ww. umowa nie jest umową powierzenia, o której stanowił art. 31 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. SM na podstawie ww. umowy nie była zobowiązana do powierzenia [...]B danych osobowych swoich członków, w tym Skarżącej, i takie powierzenie nie miało miejsca. Zawarcie ww. umowy, w związku z którą utworzono rachunki pomocnicze dla poszczególnych lokali, nie wymagało ani nie spowodowało przekazania przez SM ww. bankowi danych osobowych lokatorów, w tym Skarżącej.

Skarżąca nie wyraziła zgody na dokonywanie wpłat za pośrednictwem indywidualnego rachunku dla lokalu (w ramach usługi [...]) i zastrzegała dokonywanie wpłat na ogólny numer rachunku bankowego SM (rachunek prowadzony w [...]Bank, a obecnie w [...]Bank), dlatego dla opłat należnych SM od Skarżącej nie został uruchomiony system wpłat poprzez [...] co Skarżąca przyznała w piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r.: "Aktualnie czynsz opłacam w inny sposób, nie wykorzystując założonego konta, wobec braku mojej zgody na przetwarzanie moich danych w związku z zawartą przez SM ww. Umową

(z dnia [...] lutego 2013 r.)".

Z materiału dowodowego sprawy wynika, że [...]B prowadził rachunek bankowy dla SM, a także pomiędzy ww. stronami została zawarta ww. umowa z dnia [...] lutego 2013 r. Jednak w związku z umową zawartą między [...]B a [...]Bank Polska S.A. z dniem [...] listopada 2018 r. nastąpił podział [...]B w trybie określonym w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych, a [...] Bank przejął wszystkie prawa

i obowiązki oraz należności i zobowiązania [...]B wynikające z umów i stosunków prawnych czynnych, czyli trwających na dzień podziału, jak i rozwiązanych przed dniem podziału.

Z akt sprawy wynika, że [...]B"...nie przetwarza danych osobowych Skarżącej" oraz że "nie identyfikuje w swoich zasobach wniosku Skarżącej dotyczącego sprzeciwu wobec przetwarzania jej danych osobowych przez Bank lub wniosku o ich usunięcie".

[...]Bank wyjaśnił, że Skarżąca jest klientką banku i posiada aktywne produkty: konto osobiste i umowę brokerską - w związku z tym jej dane są przetwarzane w celu realizacji ww. umów. Ponadto Skarżąca posiada nieaktywny produkt (konto osobiste z datą zamknięcia dnia [...] stycznia 2018 r.) - w związku z tym jej dane są przetwarzane do obsługi procesu reklamacyjnego oraz ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń. [...]Bank przetwarza dane osobowe Skarżącej w zakresie: imię, nazwisko, obywatelstwo, data urodzenia, numer PESEL, seria i numer dowodu osobistego, dane zawarte w kopii dowodu osobistego, adres zamieszkania, numer telefonu, adres e-mail, numer klienta, informacje o produktach banku, historia kontaktów klienta z Bankiem. [...]Bank wyjaśnił: "Przez »historię kontaktów klienta z Bankiem« należy rozumieć w szczególności korespondencję klienta kierowaną do Banku lub z Banku do klienta z uwzględnieniem wszelkich kanałów komunikacji".

Należy zauważyć, że [...]Bank prowadzi obecnie (poprzednio [...]B) rachunek bankowy SM. Z materiału dowodowego wynika, że z uwagi na brak zgody Skarżącej nie został uruchomiony system wpłat poprzez [...] dla opłat należnych Spółdzielni od Skarżącej, lecz nadal Skarżąca dokonuje opłat za lokal

w formie przelewu na rachunek Spółdzielni prowadzony obecnie przez [...]Bank. Książeczki rozdawane przez SM posiadają wypełnione tylko dane SM i numer rachunku, na który wpłaty powinny być dokonywane. Miejsca na dane osoby wpłacającej i adres lokalu, za który miały być wniesione opłaty były puste - pola te wypełniała samodzielnie osoba wpłacająca". Skarżąca sama podaje na blankiecie wpłaty dane do przelewu: imię, nazwisko i adres. To w ten sposób Bank pozyskuje ww. dane osobowe Skarżącej. Zrealizowanie przelewu jest uzależnione od podania danych adresowych przez zleceniodawcę jako stronę transakcji. Powyższe wynika z przepisów o rachunkowości. Art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2019 r. poz. 351) stanowi, że dowód księgowy powinien zawierać co najmniej określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej. Jak stanowi § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 października 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości banków (Dz.U. z 2019 r. poz. 957), dowodem księgowym stanowiącym podstawę ewidencji zdarzeń gospodarczych jest dyspozycja wystawiona przez klienta banku, dyspozycja własna banku lub inne dokumenty otrzymane bądź sporządzone w ustalonej formie i spełniające warunki, o których mowa w art. 21 ust. lila ww. ustawy (ust. 1).

W przypadku zlecenia płatniczego klienta za określenie stron uznaje się wskazanie numeru rachunku bankowego dłużnika lub jego nazwy oraz numeru rachunku bankowego wierzyciela, przy zleceniu płatniczym uznaniowym (ust. 2 pkt 1). Jak stanowi § 11 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia, podstawą zapisów w księgach rachunkowych pieniężnych operacji międzybankowych są sporządzane w formie papierowej lub przy użyciu komputera zlecenia płatnicze uznaniowe, którymi są polecenia przelewu. Jak stanowi § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia, do zleceń płatniczych sporządzonych w formie papierowej stosuje się przepisy art. 21 ust. lila ustawy oraz § 9 ust. 2. Z powołanych przepisów wynika, że polecenie przelewu (zlecenie płatnicze uznaniowe) w formie papierowej powinno zawierać określenie zleceniodawcy tej operacji gospodarczej przez podanie jego nazwy i adresu.

Zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Według doktryny: "Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 kpa, oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione dopiero w toczącym się postępowaniu, a może ona powstać także w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracyjnym" (B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", 14. wydanie, Wyd. C.H.Beck, Warszawa 2016, s. 491). Ustalenie przez organ publiczny zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 105 § 1 Kpa., zobowiązuje go, jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie, do umorzenia postępowania, bo nie ma wtedy podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a dalsze prowadzenie wówczas postępowania stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem Sądu należy uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny a wyrażone

w zaskarżonej decyzji stanowisko uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 Kpa.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny

na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.