Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1314/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 21 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania odwoławczego od decyzji o odmowie ustalenia odszkodowania za działki postanawia: odrzucić skargę. A. P.


UZASADNIENIE

L. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania odwoławczego od decyzji o odmowie ustalenia odszkodowania za działki.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie i wyjaśnił, że na wspomniane postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie kończy ono postępowania w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie przysługuje na nie zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej

dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w

których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki

określone w tych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], które nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Rzeczone postanowienie nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Ponadto nie zostało ono wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. O niezaskarżalności wspomnianego postanowienia bezpośrednio do sądu, organ poinformował zresztą strony w jego uzasadnieniu, wskazując, że "strona może zasadność tego postanowienia kwestionować w przypadku wniesienia środka zaskarżenia od decyzji wydanej w sprawie". W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 3 ustawy.

Z tego też powodu skargę L. S. jako niedopuszczalną sąd zobligowany był odrzucić.

O powyższym sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

A. P.