Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 651/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi J. T. na Prezydenta Miasta B. w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] r., skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, J. T. skarżył się na działalność urzędników Urzędu Miejskiego w B. domagał się przywrócenia mu uprawnień do kierowania pojazdami.

Zarządzeniem Sądu z dnia 5 czerwca 2006 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez oznaczenie rodzaju pisma z dnia [...] r., podanie organu administracji publicznej, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, wskazania daty wydania, numeru i przedmiotu zaskarżonego rozstrzygnięcia, a w przypadku bezczynności podania jakiego aktu bądź czynności ona dotyczy oraz wykazania, że przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał organ administracji do usunięcia naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] r. skarżący poinformował, że skarga dotyczy "działania pracowników Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w B.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy ocenić, czy skarga na pracowników Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w B. mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego.

Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 3 § 2 i § 3 oraz art. 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie - ustawa p.p.s.a. Z regulacji tej w szczególności wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym, zabezpieczającym bliżej określone w art. 3 § 2 pkt 1 i pkt 2, inne akty wymienione w pkt 4 – 7 tego przepisu oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. na jego podstawie zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają akty i czynności inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 tej samej ustawy. Przyjmuje się, iż chodzi tu o akty i czynności podejmowane w sprawach indywidualnych o charakterze publicznoprawnym, wynikających z przepisów prawa w stosunku do uprawnień i obowiązków konkretnych podmiotów. Tym samym musi istnieć konkretny i ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004r., sygn. OSK 247/04).

Zgodnie ze wskazaniem skarżącego przedmiotowa skarga dotyczy sposobu wykonywania obowiązków przez pracowników Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w B., a zatem nie jest objęta zakresem kognicji sądu administracyjnego, określonego powołanym powyżej przepisem art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie nie zachodzi również sytuacja opisana w art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., dlatego rozpatrzenie niniejszej skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego i w związku z tym, jako niedopuszczalna podlega ona odrzuceniu.

Na marginesie dodać można, że w zakresie objętym niniejszą skargą, skarżący może wnieść skargę do Prezydenta Miasta B. w trybie postępowania skargowego przewidzianego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (skargi i wnioski). W postępowaniu tym nie podejmuje się żadnych władczych rozstrzygnięć z zakresu administracji publicznej, lecz ocenia sposób wykonywania zadań lub działalność określonego organu albo jego pracowników.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a. skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia.