Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1906/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1, par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 1, par. 3, art. 134 par. 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 30 c. art. 30 d,
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 5 ust. 3, art. 6 ust. 2,
journal: Dz.U. 2008 nr 116 poz 730
law: Ustawa z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu (...) września 2013 r. sprawy ze skargi V. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na informację Ministra Gospodarki - Departament Wdrażania Programów Operacyjnych z dnia (...) sierpnia 2013 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 20 sierpnia 2013 r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez V. Sp. z o.o. (dalej: wnioskodawca, skarżąca) jest stanowisko Ministra Gospodarki zawarte w piśmie z (...) sierpnia 2013 r. nr (...) informujące o uznaniu za niezasadny protestu skarżącej na zawiadomienie Banku Gospodarstwa Krajowego- Instytucji Wdrażającej (dalej: BGK,IW) z 5 kwietnia 2013 r. informujące o niezakwalifikowaniu projektu do wsparcia z uwagi na niespełnienie kryteriów formalnych.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

W dniu 19 października 2012 r. Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu p.t. "Wdrożenie nowej technologii produkcji folii opakowaniowej z nanocząsteczkami", realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, Działanie 4.3. Kredyt technologiczny.

Pismem z dnia 5 kwietnia 2013 r. strona została poinformowana przez Bank Gospodarstwa Krajowego, że w wyniku weryfikacji formalnej, stwierdzono, że projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny formalnej. W dniu 26 lutego 2013 r. zostało wysłane przez BGK do banku kredytującego wezwanie do uzupełnienia wniosku na etapie oceny formalnej. Bank kredytujący - (...) w C. Oddział w W. przekazał wezwanie wnioskodawcy w dniu 1 marca 2013 r. Bieg terminu na uzupełnienie wniosku rozpoczął się zatem w dniu 1 marca 2013 r. i kończył w dniu 14 marca 2013 r.

Wnioskodawca złożył uzupełnienia do banku kredytującego w dniu 22 marca 2013 r., zatem zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. Nr 116, poz. 730 ze zm.) oraz §7 ust. 1 pkt 9 Regulaminu przeprowadzania konkursu wniosek podlegał odrzuceniu. Konsekwencją powyższego było także niespełnienie przez wniosek kryteriów formalnych, ujętych w załączniku nr 1 do regulaminu przeprowadzania konkursu:

- kompletność dokumentacji wymaganej na etapie aplikowania;

- wniosek wraz z załącznikami został przygotowany zgodnie z właściwą instrukcją.

W związku z powyższym wniosek o dofinansowanie nie został zakwalifikowany do oceny merytorycznej.

Na powyższe pismo Instytucji Wdrażającej z dnia 5 kwietnia 2013 r. Skarżąca wniosła protest. W jego uzasadnieniu podniesiono, iż w okresie od 4 marca 2013 r. do 14 marca 2013 r. Prezes Zarządu przebywał w delegacji służbowej poza granicami kraju i o wezwaniu do uzupełnienia wniosku dowiedział się dopiero 14 marca 2013 r. Pismo do sekretariatu V. wpłynęło wprawdzie 6 marca 2013 r., ale jedyną osobą uprawnioną do reprezentowania spółki, a co za tym idzie do podpisywania wszelkich dokumentów jest Prezes Zarządu. Ponadto niezbędnymi czynnościami dla uzupełnienia wniosku było sporządzenie aktu notarialnego z nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki V. sp. z o.o., złożenie wniosku o zmianę danych w Krajowym Rejestrze Sądowym, poświadczenie promesy kredytu technologicznego za zgodność z oryginałem i sporządzenie odpowiedzi na wezwanie BGK. Wszystkich wyżej wymienionych czynności mógł dokonać wyłącznie Prezes Zarządu reprezentujący jednoosobowo spółkę V.. Prezes zarządu w ciągu 2 dni roboczych bez zbędnej zwłoki wykonał wszelkie niezbędne czynności i pismo z poprawioną dokumentacją aplikacyjną w dniu 18 marca 2013 r. zostało wysłane kurierem do banku kredytującego.

Minister Gospodarki - Instytucja Pośrednicząca (dalej: MG,IP), pismem z 1 sierpnia 2013 r. nr DPO-IX-63581-258/1/13 poinformował skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu MG wskazał, iż w proteście Wnioskodawca nie zakwestionował ostatecznego terminu dostarczenia uzupełnienia, a jedynie tłumaczył powód opóźnienia, którym była nieobecność w firmie prezesa zarządu spółki Wnioskodawcy. Podkreślił, iż w sprawie bezsporny jest fakt braku dokonania przez Wnioskodawcę stosownych uzupełnień dokumentacji aplikacyjnej w terminie określonym w §7 ust. 1 pkt 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu. Termin ten jest terminem zawitym, a brak jego dochowania powoduje skutki w postaci odrzucenia wniosku. Organ wskazał również, iż Prezes Zarządu Spółki winien był wcześniej przedsięwziąć kroki w celu zapewnienia dochowania terminów także w czasie jego nieobecności.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca Spółka wniosła o uwzględnienie skargi, stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu podniesiono, iż 14-dniowy bieg terminu na uzupełnienie braków nie rozpoczął biegu w dniu 1 marca 2013 r., a dopiero 6 marca 2013 r. tj. w momencie otrzymania wezwania listem poleconym. Zatem zdaniem Skarżącej odrzucenie projektu nastąpiło w sposób rażąco naruszający prawo. Podniesiono również, iż zaskarżone rozstrzygnięcie godzi w zasadę prawdy obiektywnej, obligującej organ do podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Wyjaśniono, iż nie jest prawdą, iż Skarżąca została poinformowana o konieczności uzupełnienia wniosku w dniu 1 marca 2013 r. Brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających ten fakt. Termin zatem na uzupełnienie braków upływał w dniu 20 marca 2013 r., korespondencję nadano kurierem w dniu 18 marca 2013 r., a bank kredytujący otrzymał ją 19 marca 2013 r.

Minister Gospodarki wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko i argumenty zaprezentowane w zaskarżonym akcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z p. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w informacji Ministra Gospodarki z 1 sierpnia 2013 r., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm. - dalej: u.z.p.p.r.).

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c u.z.p.p.r w związku z art.3§3 p.p.s.a.

W przepisach art. 30c-30d u.z.p.p.r. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e u.z.p.p.r.).

Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego i uwzględnia skargę w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Wskazać należy, iż - jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa - zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37 u.z.p.p.r., że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a.

Sąd dokonując kontroli zaskarżonego aktu wziął pod uwagę przepisy prawa obowiązujące organ w dniu wydawania zaskarżonego aktu, ale równocześnie uwzględnił stan prawny obowiązujący od 28 czerwca 2013 r., czyli od daty wejścia w życie ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2013 r. Nr 714).

Na wstępie przypomnieć należy, że skarżąca Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie dla projektu pn. "Wdrożenie nowej technologii produkcji folii opakowaniowej z nanocząsteczkami" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Działanie 4.3: Kredyt technologiczny w związku z ogłoszeniem o naborze wniosków o dofinansowanie projektów dokonane przez Bank Gospodarstwa Krajowego jako Instytucję Wdrażającą na stronie internetowej BGK pod adresem: http://www.bgk.com.pl/archiwum/ogloszenie-kredvt-technologiczny-nabor-wnioskow-2012.

Podstawę do ogłoszenia naboru wniosków stanowiły przepisy u.z.p.p.r., ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, umowa POIG nr 1 MG-BGK/2009 (wraz z aneksami) w sprawie systemu realizacji Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka zawarta w Warszawie w dniu 15 stycznia 2009 r. pomiędzy Ministrem Gospodarki a Bankiem Gospodarstwa Krajowego.

W ogłoszeniu o naborze wniosków BGK wskazał wnioskodawcom jako źródło zasad aplikowania oraz reguł wyboru projektów do dofinansowania w ramach działania 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka wydany przez BGK "Regulamin przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Działanie 4.3: Kredyt technologiczny" (dalej "Regulamin").

Skarżąca w momencie przystąpienia do konkursu zaakceptowała i zobowiązała się do przestrzegania regulacji konkursowych, na identycznych zasadach jak inni potencjalni beneficjenci.

Z przedstawionych akt sprawy wynika, że Bank Gospodarstwa Krajowego, jako Instytucja Wdrażająca w dniu 26 lutego 2013 r. wysłał do banku kredytującego ((...)w C. Oddział w W.) wezwanie do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie Nr POIG.04.03.00-00-D72/12 dla projektu pn. "Wdrożenie nowej technologii produkcji folii opakowaniowej z nanocząsteczkami" w zakresie uchybień formalnych, a (...) w C. Oddział w W. przekazał wezwanie skarżącej w dniu 1 marca 2013r. na adres poczty elektronicznej wskazany we wniosku oraz za pośrednictwem poczty polskiej.

Procedura przesyłania do wnioskodawców informacji o uchybieniach stwierdzonych w trakcie oceny formalnej projektu przez BGK, za pośrednictwem banków kredytujących wynika z przepisu art. 6 ust. 2 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, zgodnie z którym jeżeli do wniosku zostały dołączone nieprawidłowo sporządzone dokumenty, o których mowa w art. 5 ust. 3, Bank Gospodarstwa Krajowego, za pośrednictwem banku kredytującego, wzywa wnioskodawcę do usunięcia nieprawidłowości w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Stosownie do § 7 ust. 1 pkt 5 Regulaminu BGK doręcza pisma dotyczące uzupełnień lub poprawy wniosku o dofinansowanie w formacie PDF wyłącznie za pośrednictwem kanału szybkiej komunikacji - poczty elektronicznej, na adres e-mail pracownika banku kredytującego, wskazanego jako osoba do kontaktu. Następnie bank kredytujący przekazuje to wezwanie do wnioskodawcy drogą elektroniczną oraz do wiadomości BGK na adres: ktl@bgk.com.pl. Bank kredytujący jest zobowiązany do przekazania wezwania niezwłocznie, w terminie maksymalnie 2 dni roboczych liczonych od dnia wpływu wezwania BGK przekazanego pocztą elektroniczną z adresu: ktl@bgk.com.pl. Za termin doręczenia uznaje się termin przekazania wezwania wnioskodawcy przez bank kredytujący za pośrednictwem poczty elektronicznej, przy czym bieg terminu rozpoczyna się najpóźniej w trzecim dniu roboczym następującym po dniu wysłania wezwania z BGK.

W rozpoznanej sprawie wezwanie do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie Nr POIG.04.03.00-00-D72/12 zostało przesłane w dniu 26 lutego 2013 r. przez BGK do banku kredytującego (Polski Bank Spółdzielczy w Ciechanowie Oddział w Warszawie) w trybie powołanej regulacji.

Bank kredytujący w dniu 1 marca 2013 r. przesłał ze skrzynki (...).pl wezwanie do uzupełnień na adres skarżącej (...)gmail.com. Termin na dokonanie uzupełnień wynosił 14 dni od dnia otrzymania wezwania, czyli upływał w dniu 15 marca 2013 r.

W świetle postanowień regulaminu, nie można przyjąć stanowiska skarżącej, że nie otrzymała z banku kredytującego wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie w dniu 1 marca 2013 r. Podkreślić należy, że zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 6 Regulaminu odpowiedzialność za brak zapewnienia skutecznego narzędzia szybkiej komunikacji - poczty elektronicznej leży po stronie wnioskodawcy i banku kredytującego. Wnioskodawca zobowiązany jest do wskazania prawidłowego adresu e-mailowego należącego do wnioskodawcy w pkt 9 wniosku o dofinansowanie. Bank kredytujący zobowiązany jest do wskazania prawidłowego adresu e-mailowego w piśmie przewodnim przekazującym do BGK oryginał wniosku o dofinansowanie (stanowiącym załącznik nr 4 do umowy współpracy zawartej pomiędzy BGK i bankiem kredytującym). Wszelkie nieprawidłowości związane z doręczeniem poczty elektronicznej obciążają wnioskodawcę i nie stanowią przesłanki do uznania, iż doręczenie jest nieskuteczne.

Mając na względzie powyższy zapis regulaminu Minister Gospodarki prawidłowo uznał, że Skarżąca otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków wniosku w dniu 1 marca 2013 r., natomiast przekazanie wezwania do uzupełnienia braków dodatkowo za pośrednictwem poczty polskiej nie wywołuje skutku w postaci aktualizacji wezwania do uzupełnienia braków. W tej sytuacji organ zasadnie przyjął, iż termin do uzupełnienia braków wniosku upływał w dniu 15 marca 2013 r., a Skarżąca dopiero w dniu 18 marca 2013 r., a więc z uchybieniem terminu nadała przesyłkę do banku kredytującego za pośrednictwem poczty kurierskiej.

Prawidłowo organ zauważył również, iż w proteście Skarżąca nie kwestionowała faktu otrzymania wiadomości mailowej w dniu 1 marca 2013 r. i upływu terminu do uzupełniania braków w dniu 15 marca 2013 r., w związku z czym wnosiła o przywrócenie terminu. Odmienne twierdzenia w tym zakresie Skarżąca zaprezentowała dopiero w skardze.

Ponadto wskazać należy, iż organ zasadnie nie zajął się w sprawie wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, gdyż w postępowaniu o uzyskanie dofinansowania nie mają zastosowania instytucje prawne wynikające z Kodeksu postępowania administracyjnego, brak jest również stosownych uregulowań w tym zakresie w przepisach szczególnych dotyczących procedury ubiegania się o dofinansowanie.

Podsumowując, stwierdzić należy, że w konsekwencji nieuzupełnienia wniosku o dofinansowanie w wyznaczonym terminie, BGK zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 9 Regulaminu odrzucił wniosek skarżącej o dofinansowanie na etapie oceny formalnej. Tym samym BGK postąpił zgodnie z obowiązującymi zasadami konkursu, które miały zastosowane do wszystkich podmiotów ubiegających się o dofinansowanie w ramach działania 4.3 POIG.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oddalił skargę.