Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 759/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Prawo miejscowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 9 poz 84
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Protokolant Karolina Borowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi "G." Spółka z o.o. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z podatku od nieruchomości Oddalono skargę


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy i Miasta decyzją z dnia 9 marca 2006r. odmówił "G" Spółce z o.o. udzielenia zwolnienia od podatku od nieruchomości.

Spółka w dniu 26 sierpnia 2005r. nabyła od Gminy grunty o powierzchni 20.228 m2.

W dniu 31 października 2005r. Spółka wystąpiła do Burmistrza Gminy o zwolnienie od podatku od nieruchomości od nabytego gruntu na podstawie § 1 uchwały Nr v/79/03 Rady Miasta z 29 stycznia 2003r.

w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości w ramach regionalnej pomocy dla przedsiębiorców na terenie Gminy .

Zgodnie z § 1 w/w uchwały zwalnia się z podatku od nieruchomości grunty, budynki, budowle lub ich części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej przez podmioty podejmujące po raz pierwszy taką działalność na terenie Gminy .

Uchwała nie definiuje pojęcia "zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej" lecz odwołując się do przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych organ I instancji wskazał, że wyróżnia ona dwa rodzaje gruntów u przedsiębiorców:

- grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - art.1a ust.1 pkt 3 oraz

- grunty zajęte naprowadzenie działalności gospodarczej – art.2 ust.2.

Grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, to wszystkie grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy. Natomiast grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, to te które w danym momencie są już wykorzystywane do powodzenia tej działalności.

Ponieważ Spółka jest dopiero w trakcie starań o uzyskanie pozwolenia na budowę, nie można uznać, że grunt jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę i przystąpieniu dobudowy (zwiezienie materiałów budowlanych, wykop itd.) będzie można uznać że został spełniony warunek z § 1 uchwały.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji Spółka domagała się jej uchylenia zarzucając, że wydana została z naruszeniem § 1 ust.1 uchwały.

Zdaniem skarżącej przedmiotowy grunt jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż Spółka realizuje na tym gruncie inwestycję polegającą na wybudowaniu i uruchomieniu laboratorium badawczo-rozwojowego dla celów ściśle związanych z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą.

Realizacja tak poważnej inwestycji wymaga czasu. Począwszy od nabycia gruntu Spółka podejmuje działania przygotowujące do rozpoczęcia prac budowlanych, oraz starania o wsparcie finansowe z funduszów Unii Europejskiej.

Zdaniem Spółki należy uznać, że z tą datą działalność gospodarcza na gruncie została uruchomiona. Aktualnie Spółka jest na etapie opracowania projektu, Rozesłała zapytania ofertowe do firm architektonicznych, otrzymała oferty i przygotowuje się do podpisania umowy z wybranym biurem. Złożyła też wniosek do banku w sprawie kredytu technologicznego. Przewiduje, że pozwolenie na budowę zostanie wydane w maju 2006r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało z mocy decyzję I instancji podzielając w pełni i dosłownie jej stanowisko. Podkreślono nadto, że przepisy wprowadzające zwolnienia i ulgi podatkowe podlegają ścisłemu stosowaniu przy wykorzystaniu reguł wykładni językowej. Skoro zatem uchwała Rady przewidziała zwolnienie podatkowe wyłączne do gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, to zwolnienie to nie przysługuje Spółce, która dopiero jest na etapie starań o pozwolenie na budowę.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając że wydana została

z naruszeniem § 1 ust.1 uchwały Rady Miejskiej z dnia [...].

W uzasadnieniu skargi Spółka powtórzyła argumentację odwołania wyrażając pogląd, że zajęcie nieruchomości gospodarczej następuje już w momencie podjęcia i uzewnętrznienia przez przedsiębiorcę decyzji o takim jej przeznaczeniu. Spółka nabyła grunt właśnie w celu prowadzenia na niej działalności gospodarczej. Proces inwestycyjny ma na celu przystosowanie działki do tej działalności i jest ściśle z nią związany, powinien zatem być traktowany jako etap składający się na prowadzenie działalności gospodarczej. Skarżąca nie zgadza się również ze stanowiskiem SKO, że zwolnienia i ulgi podatkowe podlegają ścisłemu stosowaniu przy użyciu wykładni językowej – i w obszernym wywodzie wskazuje na dopuszczalność stosowania innych metod wykładni w tym celowościowej, która pozwala na wyprowadzenie wniosku, że § 1 uchwały zwalnia także gurty jeszcze niezabudowane zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej – jak w rozpatrywanym przypadku – gdyż celem zwolnienia było zachęcenie inwestorów z zewnątrz do podejmowania działalności na terenie gminy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za niezgodną z prawem.

Zgodnie z § 1 ust.1 uchwały Rady Miejskiej zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki, budowle lub ich części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej przez podmioty podejmujące po raz pierwszy taką działalność na terenie Gminy .

Należy podzielić stanowisko organów podatkowych, że przez pojęcie "zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej" należy rozumieć grunty, na których już jest prowadzona zasadnicza działalność gospodarcza.

W sytuacji gdy Spółka jest dopiero na etapie tworzenia dokumentacji projektowej i starań o kredyt oraz pozwolenie na budowę, to nie można uznać, że grunt jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Oceny tej nie zmienia fakt, że grunt został zakupiony z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem sam zamiar oraz podjęte przygotowania nie stanowią, że działalność taka będzie prowadzona.

Niezależnie od tego należy wskazać, że ust.2 § 1 uchwały stanowi, że zwolnienie, o którym mowa w § 1 ust.1 przysługuje na okres jednego roku licząc od dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Przepis ten jednoznacznie określa, że uprawnienie do zwolnienia podatkowego przysługuje od dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej, co oznacza, że zwolnieniem podatkowym nie jest objęty okres przygotowań poprzedzający rozpoczęcie działalności gospodarczej.

Należy podzielić stanowisko zaskarżonej decyzji, że przepisy wprowadzające zwolnienia i ulgi podatkowe, będące wyjątkiem od zasady powszechności i sprawiedliwości opodatkowania, podlegają ścisłemu stosowaniu przy wykorzystaniu reguł wykładni językowej. Stosowanie innych reguł wykładni jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy wykładnia językowa okaże się niewystarczająca do wyjaśnienia znaczenia normy prawnej.

Sytuacja tak a w sprawie nie zachodni, gdyż z jednoznacznej treści § 1 ust.1 i 2 uchwały Rady Miejskiej wynika, że przyznano zwolnienie podatkowe przedsiębiorcom, którzy po raz pierwszy podejmują działalność gospodarczą na terenie Gminy (niewątpliwie w celu zachęcenia przedsiębiorców z zewnątrz), lecz od dnia rozpoczęcia tej działalności.

Nie ma zatem podstaw do uznania, że zwolnieniem podatkowym objęto okres poprzedzający rozpoczęcie działalności gospodarczej.

Reasumując zaskarżona decyzja odpowiada prawu, zaś skarga z braku podstaw do uwzględnienia podlega oddaleniu z mocy art. 151 p.p.s.a.