Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 329/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 64 ust 2  w zw.   zart 64 ust 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 701
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 29 października 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki [...] Sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020r. znak [...] w przedmiocie wykreślenia działalności objętej obowiązkiem wpisu do rejestru w zakresie wytwarzania i transportu odpadów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia 13 listopada 2019 r., na podstawie art. 64 ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia

2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 701 z późn. zm.) orzekł o zmianie wpisu w rejestrze podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami podmiotu [...] Sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w S., posiadającego numer rejestrowy: [...] poprzez wykreślenie działalności objętej obowiązkiem wpisu do rejestru na wniosek w zakresie wytwarzania i transportu odpadów oraz prowadzenia działalności wynikającej z ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1466 z późn. zm.) jako zbierający zużyty sprzęt.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte w związku z pismem Prokuratury Rejonowej K. Ś. Z.. Następnie organ szczegółowo przedstawił podjęte w sprawie czynności zmierzające do zebrania materiału dowodowego niezbędnego dla poczynienia ustaleń stanu faktycznego.

W wyniku powyższego, organ ustalił, że [...] Sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w zakresie zbierania zużytego sprzętu, wytwarzania i transportu odpadów oraz na mocy i warunkach określonych w decyzji Starosty [...] z dnia 13 lutego 2015 r., znak [...], a także w decyzjach Prezydent Miasta J. z dnia 10 lutego 2017 r., znak [...] i z dnia 24 marca 2017 r., znak: [...] Ponadto wspomniany wpis zawierał informację na temat posiadania przez podmiot wpisu do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jednak okazało się, że wpis tej treści został dokonany omyłkowo i wymagało korekty dokonanej przez organ (dokonano usunięcia wpisu w zakresie Gminy S. w Dziale XI w punkcie 4 ww. rejestru)..

Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o odpadach z urzędu, a także art. 50 ust. 1 pkt 3 lit. b i pkt 5 lit. b, a także na podstawie złożonego wniosku z dnia 26 lutego 2018 r. oraz jego uzupełnienia, [...] sp. z o.o. uzyskał dostęp do indywidualnego konta w rejestrze stanowiącym pierwszą część Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami (BDO). Dodatkowo, w dniu 13 marca 2018 r. podmiot otrzymał zawiadomienie o nadaniu numeru rejestrowego. Jednocześnie stosownie do treści art. 233 ust. 1 ustawy o odpadach zezwolenia na transport odpadów wydane przed dniem wejścia w życie ustawy zachowały ważność na czas na jaki zostały wydane, nie dłużej jednak niż do czasu upływu terminu do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ww. ustawy, a w przypadku uzyskania dostępu w terminie wcześniejszym straciły ważność z dniem wpisu do tego rejestru. Mając na uwadze powyższe, decyzja z dnia 19 stycznia 2015 r., wydana przez Starostę K. w sprawie zezwolenia na transport odpadów znak: [...], straciła moc z dniem 6 marca 2018 r.

Wg stanu na dzień wydania decyzji wpis do ww. rejestru dokonywany przez Marszałka Województwa M. obejmuje:

1) dział VII - Transportujący odpady - 887 pozycji sześciocyfrowych kodów odpadów określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. poz. 1923),

2) dział IV - Zbierający zużyty sprzęt - II grupę sprzętu tj. Ekrany, monitory i sprzęt zawierający ekrany o powierzchni większej niż 100 cm2 ze wskazaniem adresu miejsca, w którym jest zbierany zużyty sprzęt tj. województwo [...] powiat [...], gmina S. (miasto), miejscowość S., ulica [...], nr [...], kod pocztowy [...],

3) oświadczenie o wytwarzaniu odpadów niepodlegających obowiązkowi uzyskania pozwolenia na wytwarzanie odpadów albo pozwolenia zintegrowanego,

4) informację nt. posiadanej decyzji związanej z gospodarką odpadami - zezwolenie na zbieranie odpadów na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach Starosty [...] znak: [...] z dnia 13 lutego 2015 r. z terminem obowiązywania do dnia 13 lutego 2025 r..

Oświadczenie o wytwarzaniu odpadów niepodlegających obowiązkowi uzyskania pozwolenia na wytwarzanie odpadów albo pozwolenia zintegrowanego o którym mowa w punkcie 3 zostało przedłożone wraz z wnioskiem o wpis do rejestru z dnia 26 lutego 2018 r. Powyższe wynikało z faktu, iż ustawodawca określając wzór formularza rejestrowego (rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie wzorów formularza rejestrowego, formularza aktualizacyjnego i formularza o wykreśleniu z rejestru - Dz. U. poz. 2458) nie uwzględnił działu dedykowanego dla wytwórców odpadów, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit e ustawy o odpadach. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie wzorów formularza rejestrowego, formularza aktualizacyjnego i formularza o wykreśleniu z rejestru prowadzonego w ramach Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami (Dz. U. poz. 2528 ze zm.), od 15 stycznia 2019 r. umożliwiło rozszerzenie wpisu w systemie w zakresie działu XII obejmującego miejsca, kody i nazwy rodzajów wytwarzania odpadów poprzez złożenie wniosku aktualizacyjnego, czego podmiot [...] Sp. z o.o. nie wykonał.

W decyzji Starosty [...] znak: [...] z dnia 13 lutego 2015 r. określono rodzaje odpadów dopuszczonych do zbierania z podziałem na odpady niebezpieczne - 412 pozycji i odpady inne niż niebezpieczne - 479 pozycji (pkt 1), miejsce prowadzenia działalności (pkt 2) a także miejsce, sposób oraz rodzaj magazynowanych odpadów - teren nieruchomości w S. przy ul. [...], nr działki [...], do której [...] Sp. z o.o. posiada tytuł prawny (pkt 3), opis metody lub metod zbierania odpadów (pkt 4), okres obowiązywania zezwolenia do dnia 13 lutego 2025 r. (pkt 5), dodatkowe warunki prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów (pkt 6 lit a-v), wymagania wynikające z odrębnych przepisów tj. sposób postępowania z odpadami z grupy 16 02 zgodny z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz z grupy 16 06 zgodny z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (pkt 7) oraz dodatkowe pouczenia. Pozwolenie to zostało cofnięte decyzją

Starosty [...] z dnia 5 grudnia 2016 r., znak: [...], przy czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wstrzymał jej wykonywanie w związku z wniesieniem przez [...] Sp. z o.o. skargi na tę decyzję.

Organ ustalił, że w dniu 8 października 2018 r. na terenie nasypu kolejowego "B. Z. A.", użytkowanym przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. doszło do próby niezgodnego z przepisami ustawy o odpadach usunięcia odpadów niebezpiecznych transportowanych z terenu podmiotu [...] Sp. z o.o. Zamierzenie to zostało udaremnione przez Policję. Dodatkowo stwierdzono, że dokumenty przewozowe nie zawierały żadnych podpisów - jedynie pieczęć firmową spółki [...] Sp. z o.o. Pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w K. w trakcie kontroli stwierdzili, że odpady były transportowane niezgodnie z wymaganiami ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 58 z późn. zm.). Jednocześnie ustalono, że pojazdy były nieoznakowane oraz, według informacji udzielonych przez kierowców, nadmiernie obciążone. Organ szczegółowo opisał dalsze czynności dowodowe przeprowadzone przez właściwe organy tj. Policja, Urząd Miasta G. i Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska, przedstawiając zeznania słuchanych na tą okoliczność świadków w osobach: E. B. (zatrudnionego jako kierowca w firmie P.H. B. M. P.), funkcjonariusza policji B. B., M. P. prowadzącego działalność pod firmą P.H. [...] (właściciela firmy przewozowej), P. M. (prezes zarządu [...] Sp. z o.o. zarządzającej terenem nasypu kolejowego "B. Z. A." w B.), P. P. (operatora koparki w firmie [...] Sp. z o.o.). Ustalono, że odpady w przedmiotowej sprawie stanowią prawdopodobnie odpady komunalne zmieszane z odpadami pochodzącymi z przemysłu chemicznego, petrochemicznego, farbiarskiego i lakierniczego. Badania wykazały, że próbki odpadów w całości charakteryzowały się obecnością substancji decydujących o tym, że odpad jest niebezpieczny.

Ponadto w dniu 31 października 2018 r. Policja zatrzymała transport odpadów pochodzących ze spółki [...] Sp. z o.o., realizowany przed firmę [...] J. B., z siedzibą w J.. Zgodnie z oświadczeniem kierowcy, odpady miały trafić do bazy transportowej w D. G., zarządzanej przez wspomnianą firmę. Z okazanej przez transportującego karty przekazania odpadów wynikało, że przedmiotem transportu jest odpad o kodzie 15 01 02 - opakowania z tworzyw sztucznych. Podczas oględzin zawartości naczepy stwierdzono, że ładunek składa się ze zmieszanych odpadów w postaci szmat, czyściwa ze śladami farb, folii, fragmentów materiałów tekstylnych, worków z niewiadomą zawartością, węży gumowych i rękawiczek jednorazowych. Transportowane odpady wydzielały charakterystyczny zapach rozpuszczalników. Na podstawie oględzin stwierdzono błędną klasyfikację przewożonego odpadu. Ponadto sprawdzono, że firma [...] J. B. nie posiada wpisu w rejestrze podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami.

Organ pozyskał również informację dotyczącą kontroli ciągnika siodłowego z naczepą, zaparkowanego przy ul. [...] w G., przeprowadzonej w dniu 17 października 2018 r. Obecni na miejscu kontroli funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji w G., Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w K. oraz Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w K. ustalili, że transportowany ładunek pochodził ze spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. i miał zostać przetransportowany do miejscowości B., na teren zarządzany przez podmiot [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K., jak wskazano w dokumencie przewozowym nr [...] z dnia 16 października 2018 r. Inspektorzy dokonali sprawdzenia dokumentu przewozowego, z którego wynikało, że na naczepę został załadowany odpad o kodzie 19 12 09 -minerały (piasek, kamienie). Ocena organoleptyczna transportowanego odpadu wykazała, że ładunek stanowi mieszanina odpadów wydzielających intensywny, charakterystyczny dla odpadów chemii (farb, lakierów, związków ropopochodnych, bituminów, smoły) zapach. Ustalono, że obszar wskazany jako miejsce docelowe transportu odpadów, to rekultywowany teren wyrobiska po wydobywaniu kruszywa, co jednoznacznie wskazuje, że odpady miały zostać przekazane nieuprawnionemu odbiorcy. Jednocześnie charakter transportowanego ładunku wykluczał jego zagospodarowanie na wskazanym terenie, zgodnie z przepisami prawa. Transport realizowany był bez wymaganych oznaczeń.

W kontekście powyższego organ wyjaśnił, że w zakresie działalności [...] Sp. z o.o. ujawniono liczne nieprawidłowości, które skutkowały wszczęciem postępowań administracyjnych i sądowoadministracyjnych w tym sprawy wstrzymania użytkowania hali magazynowej oraz zbiorników magazynowych eksploatowanych na terenie spółki w S. zakończonej wyrokiem NSA z dnia 4 grudnia 2018 r, sygn. akt II OSK 3143/17.

Marszałek Województwa M. stwierdził, że doszło do naruszenia warunków decyzji Starosty [...] z dnia 13 lutego 2015 r., [...] w w zakresie obowiązku przekazywania odpadów wyłącznie podmiotom posiadającym aktualne decyzje administracyjne w zakresie gospodarki odpadami, albowiem P.H. B. M. P. w dniu zatrzymania transportu nie posiadał stosownego zezwolenia umożliwiającego mu odpowiednie zagospodarowanie odpadów pochodzących z [...] Sp. z o.o. tj. wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy o odpadach. Również transport zatrzymany w dniu 17 października 2018 r., kierowany na rekultywowany teren wyrobiska po wydobywaniu kruszywa, zarządzany przez podmiot [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. miał zostać przekazany nieuprawnionemu odbiorcy.

Naruszenia warunków wspomnianej decyzji dotyczyły również łamania zakazu mieszania odpadów oraz prowadzenia działalności w sposób nie zapewniający ochrony życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, a także wymogów prowadzenia jakościowej i ilościowej ewidencji odpadów.

Organ odwołał się do brzmienia art. 64 ust. 2 ustawy o odpadach, a także jej art. 16, wskazując, że niezgodne z prawem zlecanie transportu odpadów niebezpiecznych na teren nasypu kolejowego "B. Z. A." w B., celem ich zrzutu w niedozwolonym miejscu oraz niewłaściwy nadzór nad zagospodarowaniem odpadów pozwala na przyjęcie, że podmiot [...] Sp. z o.o. dopuścił się naruszeń powyższych zapisów[...] Sp. z o.o. naruszył również zakaz wynikający z art. 21 ustawy o odpadach tj. zakaz mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów, mieszania odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, a także mieszania odpadów niebezpiecznych z substancjami, materiałami lub przedmiotami, w tym rozcieńczania substancji niebezpiecznych negatywnie oddziałujących na środowisko. Organ podkreślił przy tym, że zarówno zdarzenie z dnia 8 października 2018 r., jak i mieszanie odpadów dotyczyło opadów niebezpiecznych. Wreszcie stwierdzono także naruszenia w zakresie nadzoru transportu odpadów (art. 24 ust. ust 3, art. 27 ust. 2 ustawy o odpadach) poprzez zlecenie transportu odpadów nieuprawnionemu podmiotowi. Ponadto, w toku postępowania administracyjnego czynności przeprowadzone przez odpowiednie służby, jak i zeznania świadków oraz wyjaśnienia [...] Sp. z o.o. wykazały, iż ww. podmiot nie prowadził na bieżąco ewidencji odpadów, a tym samym nie zastosował się do art. 66 ust. 1 ustawy o odpadach

Organ wskazał, że zważywszy na skalę prowadzonej działalności gospodarczej, wielowątkowy charakter postępowania, a także liczbę i wagę stwierdzonych nieprawidłowości przez podmiot, w szczególności: niewłaściwe gospodarowanie odpadami w sposób niezapewniający ochrony życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, powodującego zagrożenie dla wody, powietrza, gleby, roślin i zwierząt wraz z podjęciem działań mających degradujący wpływ na środowisko, niewłaściwe postępowanie z odpadami niebezpiecznymi w zakresie mieszania odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne w sposób zmniejszający bezpieczeństwo procesów przetwarzania odpadów powstałych po zmieszaniu, dopuszczenie do próby nielegalnego zrzutu odpadów niebezpiecznych przerwanej wskutek działań podjętych przed odpowiednie służby, przekazanie odpadów podmiotowi wykonującemu usługę transportu odpadów nieposiadającemu aktywnego wpisu w rejestrze podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami, niewykonanie obowiązku prowadzenia bieżącej ewidencji odpadów, należy zaklasyfikować jako rażące i będące podstawą do zmiany wpisu, poprzez wykreślenie działalności z rejestru.

Od opisanej wyżej decyzji odwołanie wniósł Syndyk masy upadłości spółki [...] Sp z o.o. w upadłości z siedzibą w S., domagając się jej uchylenia, ewentualnie uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 7, 77, 80 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niezebranie i nierozpatrzenie całego zebranego materiału dowodowego, a także brak dokonania oceny czy dane okoliczności zostały udowodnione na podstawie całokształtu,

- art. 107 § 3 kpa poprzez brak sporządzenia przez organ właściwego uzasadnienia decyzji oraz brak wskazania faktów które uznano za udowodnione i przyczyn z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej,

- art. 144 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe poprzez niewłaściwe oznaczenie strony postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu odwołania wskazano na dowody i oświadczenia spółki wykazujące, że podmiotem transportującym i odbierającym odpady zatrzymane przez policję w dniu 8 października 2018 r. była firma P.H. [...], z kolei spółka była jedynie zlecającym usługę. Nadto świadkowie wyraźnie przedstawili, iż miejsce dostarczenia odpadów wskazał im M. P.. Także świadek P. P. będący operatorem koparki w firmie [...] Sp. z o.o. zeznawał, iż przygotowaniem miejsc do pozostawienia odpadów zajmował się na wyraźne polecenie swojego przełożonego, a nie osób powiązanych ze spółką. Zdaniem odwołującej strony organ nie wskazał także dokładnie podstawy prawnej wydanej decyzji.

Dodatkowo w odwołaniu jak i uzupełnieniu odwołania w piśmie z 3 grudnia

2019 r. wskazano na naruszenie art. 28 kpa w zw. z art. 107 § 1 pkt 3 kpa w zw. z art. 144 ust. 1 ustawy -Prawo upadłościowe bowiem jako stronę decyzji oznaczono [...] Sp. z o.o. w upadłości w S., a nie syndyka masy upadłości spółki -D. G., który z dniem ogłoszenia upadłości stał się stroną postępowania administracyjnego w miejsce upadłej spółki i zgodnie z art. 144 ww. ustawy postępowanie administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 30 stycznia 2020 r., znak: [...], na podstawie art. 64 ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach (t.j. Dz. U. z 2019, poz. 701 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2018.2096 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ II instancji wyjaśnił, że podstawę prawną badanej decyzji organu I instancji stanowi art. 64 ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach. Stosownie do powyższych przepisów Marszałek województwa dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, wykreślenia podmiotu z rejestru m.in. w przypadku: stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy. Przewidziane w art. 64 ust. 1 ustawy wykreślenie podmiotu z rejestru z urzędu jest m.in. środkiem prawnym będącym sankcją administracyjną za rażące nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w ustawie o odpadach. Ustawa nie definiuje pojęcia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy, dlatego posiłkowo dla odczytania normy wynikłej z tego zapisu można posłużyć się terminem rażącego naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 156 kpa. W przedmiocie tym orzecznictwo wypracowało stanowisko, zgodnie z którym, o rażącym naruszeniu prawa można mówić, jeżeli ma ono charakter oczywisty, a jego skutki nie dają się zaakceptować w demokratycznym państwie prawa.

Zdaniem Kolegium wbrew twierdzeniom odwołania naruszenia wykonywania obowiązków określonych w przepisach ustawy o odpadach z uwagi na ich skalę, oczywistość i wagę (gospodarowanie odpadami niebezpiecznymi) mają właśnie charakter nieprawidłowości rażących, które organ I instancji szczegółowo przedstawił w wydanej decyzji, nie uchybiając przy tym przepisom art. 7, 77, 80 , 107 kpa, nadto organ I instancji przywołał każdorazowo przepisy będące podstawą konkretnych obowiązków np. art. 16 ustawy (obowiązek właściwej gospodarki odpadami).

Z kolei skuteczność wskazania, że organ naruszył zasadę z art. 80 kpa wymaga wykazania, że uchybił on zasadom logicznego rozumowania, wiedzy lub doświadczenia życiowego, bowiem jedynie to może być przeciwstawione uprawnieniu organu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest zaś wystarczające samo subiektywne przekonanie strony o innej niż przyjął organ wadze (doniosłości) poszczególnych środków dowodowych i ich odmiennej ocenie niż ocena organu.

Zdaniem Kolegium zakres nieprawidłowości w działalności Spółki [...] i rażącego naruszania wykonywania obowiązków określonych w przepisach ustawy o odpadach jest okolicznością w zasadzie powszechnie znaną (udział Prokuratury, informacje prasowe), jak i znaną z urzędu Kolegium wobec licznych postępowań, które toczyły się przed organem, a następnie przed WSA w Krakowie i NSA. Ocenie zgromadzonych dowodów dokonanej przez organ I instancji nie można zarzucić dowolności.

Zdaniem Kolegium, w odniesieniu do spółki można mówić o następujących nieprawidłowościach:

I. Niewłaściwe gospodarowanie odpadami w sposób niezapewniający ochrony życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, powodujące zagrożenia dla wody, powietrza gleby, roślin i zwierząt wraz z podjęciem działań mających degradujący wpływ na środowisko, to jest naruszenie obowiązków wynikających z art. 16, art 24 ust. 3, art. 27 ust. 2 ustawy o odpadach. Organ II instancji stwierdził, że rażące niewłaściwe wykonywanie obowiązków gospodarowania odpadami polegało m.in. na:

- niezgodnym z prawem zleceniu transportu odpadów niebezpiecznych na teren nasypu kolejowego "B. Z. A." w B. celem ich zrzutu w niedozwolonym miejscu oraz poprzez niewłaściwy nadzór nad zagospodarowaniem tych odpadów. Istotne jest przy tym, że chodziło o odpady niebezpieczne (zdarzenie z dnia 8 października 2018 r.);

- zleceniu przez spółkę transportu odpadów podmiotowi tj. P.H. [...], który mimo ciążącego obowiązku nie uzyskał wpisu do rejestru w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5 ustawy (zdarzenie z dnia 8 października 2018 r.), podczas gdy posiadacz odpadów przekazując odpady kolejnemu posiadaczowi zobowiązany był do ich przekazania wyłącznie podmiotowi posiadającemu stosowne zezwolenie;

- zleceniu przez spółkę transportu odpadów podmiotowi tj. [...], który mimo ciążącego obowiązku nie uzyskał wpisu do rejestru podmiotów wprowadzających produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami (zdarzenie z dnia 31 października 2018r.) podczas gdy posiadacz odpadów przekazując odpady kolejnemu posiadaczowi zobowiązany był do ich przekazania wyłącznie podmiotowi posiadającemu stosowne zezwolenie;

-wstrzymanie użytkowania hali magazynowej oraz zbiorników magazynowych eksploatowanych na terenie spółki w S. (sprawa zakończona wyrokiem NSA sygn. II OSK 3143/17).

Dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego organ II instancji zwrócił uwagę, że w odwołaniu wprost przyznano w odniesieniu do zdarzenia z dnia 8 października 2018 r., iż zlecającym usługę transportu odpadów była Spółka [...]. W przesłuchaniu z dnia 8 października 2018 r. przeprowadzonym przez WIOŚ w K. M. P. zeznał, iż tego dnia jego firma świadczyła usługi przewozu odpadów dla firmy [...] Sp z o.o., 5 listopada 2018 r. przedłożono w WIOŚ kopię umowy pomiędzy P.H[...] a spółką [...] na wynajem środków transportu. Z kolei argumentacja przedstawiona w odwołaniu oraz piśmie z dnia 5 marca 2019 r., iż transportującym i odbierającym odpady była Firma P.H. [...], a Spółka [...] była tyko zlecającym, nie znajduje żadnego potwierdzenia i pozostaje w sprzeczności z obszernym materiałem dowodowym sprawy, w szczególności zeznaniami świadków. Organ wskazał, że w przesłuchaniach z dnia 14 listopada 2018 r. oraz 31 lipca 2019 r. M. P. zeznał, że transport odpadów w dniu 8 października 2018 r. na teren nasypu kolejowego w B. był realizowany na zlecenie osób kierujących spółką [...] Sp. z o.o. Z zeznań M. P. podczas przesłuchania w WIOŚ w K. wynika, iż ustalenia dokonywane były z prokurentem spółki [...] A. N.. W dokumentach przewozowych skontrolowanych przez Policję w dniu zdarzenia 8 października 2018 r. jako odbiorca odpadów wskazany został P.H. [...], którego kierowcy świadczyli usługę transportu odpadów i w tym względzie również organ I instancji odniósł się do twierdzeń, że transportującym i odbierającym odpady nie była firma P.H. [...]. O naruszeniu obowiązków w zakresie gospodarowania odpadami świadczy również dokumentacja dot. zatrzymania przez Policję w dniu 31 października 2018 r. transportu odpadów pochodzących ze spółki [...]

II. Niewłaściwe postępowanie z odpadami niebezpiecznymi w zakresie mieszania odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne w sposób zmniejszający bezpieczeństwo procesów przetwarzania odpadów powstałych po zmieszaniu, to jest naruszenie art. 21 ustawy.

Rażące niewłaściwe wykonywanie obowiązków gospodarowania odpadami polegało w tym przypadku na przekazaniu do transportu odpadów określonych jako innych niż niebezpieczne podczas, gdy w istocie miały one charakter odpadów niebezpiecznych.

Dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego organ II instancji zwrócił uwagę na przedstawione przez kierowców dokumenty przewozowe materiałów innych niż niebezpieczne nr [...] oraz [...] z dnia 8 października 2018r. w których jako odbiorca został wskazany podmiot P.H. [...]. Również przeprowadzona analiza fizykochemiczna próbek odpadów pobranych w dniu 9 października 2018 r. z naczepy zatrzymanych pojazdów wykazała, że transportowane odpady w całości charakteryzowały się obecnością substancji decydujących o tym, że odpad jest niebezpieczny. Niebezpieczny charakter transportowanych odpadów został potwierdzony także przez WIOŚ w K.. Organ odwoławczy omawiając powyższe zagadnienie zwrócił uwagę również na zeznania P. P., co do wydzielanego zapachu ropopochodnego odpadów .

III. Niewykonanie obowiązku prowadzenia bieżącej ewidencji odpadów, to jest naruszenie obowiązków wynikających z art. 66 ust. 1, art. 67 ustawy o odpadach. Rażące niewłaściwe wykonywanie obowiązków gospodarowania odpadami polegało m.in. na braku sporządzenia karty przekazywanych odpadów dla odpadów transportowanych w dniu 8 października 2018 r.

Dokonując oceny materiału dowodowego w tym zakresie, organ II instancji wskazał na odpowiedź spółki na wystąpienie Marszałka Województwa M. z dnia 25 lutego 2019 r., gdzie poinformowano, że karty przekazania odpadów nie zostały jeszcze wystawione.

Kolegium skonstatowało, że biorąc pod uwagę skalę prowadzonej działalności gospodarczej, wielowątkowy charakter postępowania, a także liczbę i wagę stwierdzonych nieprawidłowości prawidłowo organ I instancji zakwalifikował je jako rażące i będące podstawą zmiany wpisu poprzez wykreślenie działalności objętej obowiązkiem wpisu do rejestru na wniosek.

Odnosząc się do zarzutu skierowania decyzji do osoby niebędącej stroną w sprawie tj. [...] Sp. z o.o. w upadłości, podczas gdy stroną postępowania stał się Syndyk masy upadłości, Kolegium uznało, że nie doszło do uchybień w tym względzie. W dniu 30 września 2019 r. wpłynęło do Urzędu Marszałkowskiego Województwa M. zawiadomienie z 26 września 2019 r. o ogłoszeniu upadłości [...] Sp. zo.o. z siedzibą w S. oraz ustanowienia syndyka. Niewątpliwie od momentu dowiedzenia się przez organ o ogłoszeniu upadłości należało uwzględnić uregulowania, wynikające z przepisów ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (tj.: Dz. U. z 2019 r. poz. 498 ze zm.), w szczególności art. 144 ust. 1 i 2 ustawy. W ocenie Kolegium z powyższego przepisu nie można jednak wyprowadzać wniosku, aby syndyk stawał się zupełnie niezależnym podmiotem praw i obowiązków, stroną postępowania w znaczeniu materialnoprawnym w miejsce dotychczasowej strony postępowania. Odwołując się do doktryny organ wskazał, że stwierdzenie ustawodawcy, że syndyk jest stroną w postępowaniach dotyczących masy upadłości oznacza, że przysługuje mu legitymacja do występowania w tych postępowaniach. Jest to jednak strona w znaczeniu wyłącznie formalnym. Syndyk działa bowiem w imieniu własnym. W znaczeniu materialnym stroną pozostaje nadal upadły, który jest podmiotem stosunku prawnego, którego postępowanie dotyczy. Sam upadły nie posiada jednak legitymacji procesowej (formalnej), nie może więc działać osobiście i syndyk działa za niego. Wynika to m.in. z art. 160 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego. Zatem skutki czynności syndyka, wchodzących w zakres zarządu masą upadłości, dotyczą bezpośrednio upadłego. Syndyk masy upadłości, który ujawnił się w toku postępowania pierwszoinstancyjnego miał zapewniony udział w tym postępowaniu i do niego kierowana była wszelka korespondencja w sprawie, Marszałek Województwa M. prawidłowo oznaczył stronę (rozdzielnik decyzji organu I instancji), natomiast orzeczenie o wykreśleniu istniejącego wpisu w rejestrze podmiotów nie stanowi o skierowaniu decyzji do osoby niebędącej stroną w sprawie.

Syndyk masy upadłości spółki [...] w upadłości z siedzibą w S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając jej naruszenie:

I. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:

* art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach poprzez uznanie przez organ II instancji, że w świetle okoliczności przedmiotowej sprawy skarżący dopuścił się rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy, czego następstwem było wykreślenie skarżącego z rejestru;

* art. 144 ust. 1 i 2 ustawy Prawo upadłościowe poprzez niewłaściwe oznaczenie strony postępowania administracyjnego;

II. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

* art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 kpa poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, brak zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz brak dokonania oceny udowodnienia konkretnych okoliczności na podstawie całokształtu materiału dowodowego;

* art. 107 § 1 pkt 6 kpa poprzez brak sporządzenia odpowiedniego uzasadnienia faktycznego i prawnego, który odpowiada walorom określonym w przytoczonym przepisie.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi przytoczone wyżej zarzuty zostały rozwinięte.

W kontekście naruszenia art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach skarżący podkreślił, że przepis wyraźnie stanowi o "rażących nieprawidłowościach". Ustawodawca wskazuje, że przepis ten nie dotyczy zwykłych nieprawidłowości, a zatem po stronie skarżącego musiałoby wystąpić ewidentne oraz istotne odchylenie od wzorca powinnego zachowania. Zdaniem skarżącego przyjmując nawet wystąpienie ewentualnych nieprawidłowości, to w żadnym wypadku nie posiadały one waloru rażących. Skarżący, jako posiadacz odpadów, przekazał je innym jednostkom i od tego właśnie momentu owe podmioty odpowiadały w szczególności za sposób transportowania konkretnych odpadów oraz ich zabezpieczenie. Skarżący nie może już ponosić odpowiedzialności za dalsze działania takich podmiotów zwłaszcza w sytuacji, gdy odpady miały być dostarczone w określone miejsce, a głównie ze względu na zachowanie pracowników firm transportujących i odbierających odpady ostatecznie zmieniano miejsca docelowe transportu.

Świadkowie E. B. oraz E. B. zeznawali w toku postępowania, iż wszelkie instrukcje dotyczące przewozu i rozładunku odpadów uzyskali od swojego szefa M. P.. Z kolei świadek P. P., pracujący jako operator koparki w firmie [...] Sp. z o.o., zeznawał, że przygotowaniem miejsca do pozostawienia odpadów zajmował się na wyraźne polecenie swojego przełożonego, a nie przedstawicieli lub pracowników spółki [...]

Ponadto zdaniem skarżącego doszło do naruszenia przepisów art. 144 ust. 1 i 2 prawa upadłościowego. Z okoliczności sprawy wynika, że 30 września 2019 r. do organu l instancji wpłynęło zawiadomienie z dnia 26 września 2019 r. o ogłoszeniu upadłości [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. oraz ustanowienia syndyka masy upadłości. Jak wskazuje się w doktrynie ogłoszenie upadłości wywołuje ipso iure skutek procesowy w postaci utraty legitymacji procesowej upadłego w odniesieniu do postępowań dotyczących masy upadłości. Reguła ta dotyczy zarówno postępowań wszczętych przed ogłoszeniem upadłości, jak i postępowań wszczętych po ogłoszeniu upadłości. Co istotne jednak, upadły pozostaje stroną tych postępowań w znaczeniu materialnoprawnym. Oznacza to. że strona w znaczeniu formalnoprawnym jest właśnie syndyk. Upadły jako adresat normy konkretno-indywidualnej pozostaje nadal stroną postępowania, ale w jedynie znaczeniu materialnoprawnym. W rezultacie jako stronę postępowania administracyjnego w znaczeniu procesowym należy oznaczać syndyka masy upadłości. W związku z tym organ I instancji niewłaściwie oznaczył stronę postępowania.

W ocenie skarżącego, organ II instancji nie dokonał właściwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w ogóle nie wziął pod uwagę zeznań świadków E. B., E. B. oraz P. P.. Świadkowie ci nie wskazali jakiegokolwiek pracownika lub przedstawiciela spółki [...] który miałby ich dokładnie instruować co do sposobu postępowania z transportowanymi odpadami. Wręcz przeciwnie - na procesy decyzyjne tych pracowników wpłynęły osoby będące ich bezpośrednimi przełożonymi. Ponadto organ II instancji uznał, że zakres nieprawidłowości w działalności spółki [...] w upadłości jest okolicznością powszechnie znaną z uwagi na fakt, iż w postępowaniach z udziałem spółki [...] w upadłości brali udział prokuratorzy, przypadki te były źródłem zainteresowania mediów, a część postępowań toczyła się przed organem II instancji. Postępowania toczące się z udziałem spółki [...] w upadłości dotyczyły wielu spraw, których przedmiot znacznie różnił się od siebie. W konsekwencji organ II instancji nie mógł na podstawie innych postępowań stwierdzić kategorycznie, że skoro w innych sprawach skarżący mógł ponieść odpowiedzialność za naruszenie przepisów prawa, to na gruncie niniejszego postępowania również doszło do rażącego naruszania obowiązków. Organ II instancji winien zastosować regulację z art. 81a § 1 k.p.a.

Wadliwości w zakresie uzasadnienia zaskarżonej decyzji skarżący upatrywał w tym, że organ II instancji w zaskarżonej decyzji nie wskazał przyczyn, z powodu których odmówił wiarygodności dowodom przedkładanym przez skarżącego w toku postępowania oraz w samym odwołaniu z dnia 2 grudnia 2019 roku. Tymczasem niezwykle istotną wagę mają zeznania świadków E. B., E. B. oraz P. P., którzy w toku różnych postępowań wskazywali na działanie osób niezwiązanych ze spółką. Organ II instancji w zasadzie nie odniósł się do tych dowodów, uznając je tylko za gołosłowne wskazania.

Skarżący zarzucił na koniec, że przy próbie zinterpretowania pojęcia "rażących nieprawidłowości" organ jedynie lakonicznie wskazał na treść art. 156 kpa, odwołując się do orzecznictwa. Nie przytoczył jednak żadnego wyroku sądu administracyjnego lub komentarza przedstawiciela doktryny, stąd też w zasadzie nie wiadomo, na konkretnie jakie poglądy i interpretacje przepisów powołuje się organ lI instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i potrzymało swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna.

W pierwszej kolejności należy rozważyć zarzut procesowy skargi dotyczący niewłaściwego, zdaniem skarżącego, oznaczenia strony postępowania, poprzez nie oznaczenie jako strony Syndyka Masy Upadłości. Ten zarzut został w sposób szczegółowy odparty przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które wskazało, że Syndyk jest stroną postępowań po ogłoszeniu upadłości w znaczeniu formalnoprawnym, działając w imieniu własnym, ale na rachunek upadłego. Jeśli postępowanie prowadzone jest wobec upadłego, wszelkie pisma i rozstrzygnięcia należy doręczać syndykowi. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Zgodnie z

art. 144 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe Dz.U.2020.1228 t.j.:

1.Po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu. 2. Postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym.

Organ I instancji został zawiadomiony o ogłoszeniu upadłości w dniu 30.09.2019r. /k.135 T.2 akt adm./. Od tego momentu wszystkie pisma i rozstrzygnięcia były doręczane Syndykowi Masy Upadłości Spółki [...] Wobec tego Sąd nie znajduje uchybień, o których mowa w skardze. Trzeba bowiem powiedzieć, że sama treść decyzji Marszałka Województwa M. związana jest z wykreśleniem z rejestru Spółki z o.o. [...]. Skoro bowiem to Spółka była wpisana w rejestrze, to nie można było orzec o wykreśleniu Syndyka Masy Upadłości, lecz podmiotu, który był wpisany.

Nie doszło w żadnym razie do naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. Skarżący stawia tezę, że świadkowie E. B., E. B. i P. P. zeznawali, że wszelkie instrukcje dotyczące przewozu lub przygotowania miejsca na odpady otrzymywali od swoich przełożonych; a nadto to ze względu na zachowanie pracowników firm transportujących i odbierających odpady zmieniano miejsca docelowe transportu. Z tego zdaniem skarżącego wynika, że Spółka [...] za zachowanie tych podmiotów nie odpowiada.

Jak chodzi o wypowiedzi wymienionych osób, to z zeznań P. P., operatora koparki w B. istotnie wynika, że otrzymywał polecenia od swojego kierownika (P. M.), w szczególności w dniu 8.10.2018r. /t.2, k. 116-117/. Warto następnie przytoczyć częściowo zeznania E. B., kierowcy pracującego w firmie P.H. [...] Zeznał on, że o miejscu rozładunku decydował zawsze M. P., oraz że na wyrobisku w B. był wcześniej (przed dniem 8.10.2018r.) 10 razy. W dniu 8.10.2018r. zgodnie z dokumentem przewozowym, miejscem rozładunku był adres domowy M. P., więc o prawdziwym miejscu zdecydował M. P. przez telefon /t.1, k. 244, t.2, k.112-113/. Podobnie zeznawał E. B. (także kierowca P.H. [...]), uzupełniając, że odpady miał wozić do firmy [...] w S. Ś., na którą jako miejsce docelowe wypisywano dokumenty przewozowe, ale faktycznie nigdy tam nie dotarł. Wykonywał polecenia M. P., który za pierwszym razem mu powiedział, że ma wozić transport do B., a potem rozumieli się bez słów /t.1, k. 247 i 398/.

Rzeczywiście więc, tak osoba przygotowująca w B. miejsce na odpady, jak i kierowcy firmy P.H[...] zeznali, że otrzymywali polecenia od swych przełożonych ( i nie była to Spółka [...] Niemniej sprawa wyjaśnia się, gdy zapoznamy się z zeznaniami M. P., szefa firmy P.H[...], który zawarł ze Spółką [...] umowę "na wynajem środków transportu" i do tego dokładnie się zobowiązał /t.1, k. 395/. Trzeba przy tym zaznaczyć, że początkowo M. P. zaprzeczał, iżby wydał dyspozycję jazdy do B. w dniu 8.10.2018r, twierdząc, że kierowcy go nie poinformowali, a dokument przewozowy został wystawiony bez jego wiedzy /t.1, k.238/. Jednak w jakiś czas później stwierdził, że to on wydał dyspozycję transportu, zgodnie z ustaleniami z A. N. (prokurentem [...]), że odpady miały zostać przewiezione do B. /t.1, k.398/. Przesłuchiwany w sprawie administracyjnej, wprawdzie nie odpowiedział na sporą część pytań, zasłaniając się grożącą odpowiedzialnością karną, ale zeznał, że wydaje mu się, że zleceniodawcą był A. N., że "oni" wypisywali dokumenty przewozowe na jego domowy adres, że Spółka [...] wiedziała, gdzie on ma jechać, że transport do B. był za wiedzą [...]. Podkreślił, że nie on decydował, on był tylko przewoźnikiem /t.2, k.104-107/.

Jak wynika z powyższego, odczytując zeznania E. B. i E. B. ( P. P. pracował w innej firmie) na tle zeznań M. P., stanowią one uzupełniającą się całość z zeznaniami tego ostatniego, a nie przeciwwagę do tych zeznań, jak to wskazuje skarga. To, że kierowcy twierdzą, że nie dostawali poleceń od Spółki [...], tylko od M..P., nie stoi na przeszkodzie przyjęciu, że Spółka [...] miała wiedzę o rzeczywistym miejscu przeznaczenia odpadów, wobec faktu, że M. P. wskazuje na tę okoliczność. Potwierdza to ponadto treść dokumentu przewozowego wystawianego przez Spółkę na transport w dniu 8.10.2018r. (tzw. dokument WZ – "wydanie zewnętrzne"), albowiem E. B. zeznał (co potwierdził M. P.), że był wystawiony na adres domowy M. P.. Wystawienie zatem dokumentu WZ przez [...] na adres domowy szefa firmy transportującej, czyli niemożliwego w sposób oczywisty do realizacji miejsca przeznaczenia, dowodzi przyjętego z góry założenia, że odpady będą przewiezione gdzie indziej i to nie w miejsce legalnie ustalone. W ocenie Sądu całkowicie potwierdza to zeznania M. P. o wiedzy Spółki [...] na temat rzeczywistego miejsca przeznaczenia odpadów. Brak wobec tego uzasadnienia dla tezy skargi, że to firmy przewozowe (tu – P.H[...]) zmieniały "samowolnie" i bez wiedzy [...] docelowe miejsce transportu.

Tak więc zarzuty skargi o naruszeniu przepisów procesowych dotyczących oceny zeznań świadków są bezpodstawne.

Przechodząc zatem do zarzutu naruszenia prawa materialnego, a to art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach, wskazać trzeba, że skarżący kwestionuje ocenę organu, iżby nieprawidłowości występujące po stronie Spółki miały cechę "rażących". Ponadto zdaniem skarżącego organ nie wyjaśnił tego pojęcia, wskazując lakonicznie na treść art. 156 k.p.a.

Mając na względzie powyższe, rozważyć trzeba pojęcie "rażących nieprawidłowości" w wykonywaniu przepisów ustawy. Zgodnie z dyspozycją art. 64 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach marszałek województwa dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, wykreślenia podmiotu z rejestru w przypadku stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy. Norma, jaka wynika przytoczonego przepisu, wydaje się łatwa do odkodowania. Marszałek Województwa ma kompetencję do wykreślenia podmiotu z rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami, jeżeli stwierdzi, iż podmiot, który w takim rejestrze bazuje dopuścił się nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach ustawy o odpadach, przy czym muszą być to nieprawidłowości rażące. Ustawa pojęcia rażących nieprawidłowości w zakresie naruszenia przepisów oczywiście nie definiuje, dlatego posiłkowo dla odczytania normy wynikłej z tego zapisu można posłużyć się terminem rażącego naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 156 k.p.a. W przedmiocie tym orzecznictwo wypracowało stanowisko, zgodnie z którym o rażącym naruszeniu prawa można mówić jeżeli ma ono charakter oczywisty a jego skutki nie dają się zaakceptować w demokratycznym państwie prawa. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 14 marca 2012 r. II OSK 2525/10 poza wyżej wskazanymi cechami, mowa też o naruszeniu racji ekonomicznych lub gospodarczych (tak też orzeczenie NSA z 9 lutego 2005 r. OSK 1134/04, Lex 165717).

Tak więc w ocenie sądu o rażącym naruszeniu przepisów ustawy o odpadach można mówić, jeżeli dany podmiot postąpił w sposób oczywiście sprzeczny z zapisami ustawy, a skutki tego działania (z powodów gospodarczych, społecznych, majątkowych) nie mogą być tolerowane przez organy praworządnego państwa (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 października 2019 r. II SA/Kr 786/19, LEX nr 2742468).

Nawiązując do ustaleń organów, związanych z zastosowaniem cytowanych przepisów, Sąd wskazuje, że w pełni podziela te ustalenia i ocenia je jako prawidłowe i wynikające z zebranego materiału.

Przechodząc zaś do konkretów, organ II instancji wskazał kolejno naruszenie przepisów poprzez następujące okoliczności:

1/ niewłaściwe gospodarowanie odpadami w sposób niezapewniający ochrony życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, powodujące zagrożenie dla wody, powietrza, gleby, roślin i zwierząt, wraz z podjęciem działań mających degradujący wpływ na środowisko (podstawa - art. 16 i 24 ust. 3 w zw. z art. 27 ust. 2 ustawy o odpadach);

2/ niewłaściwe postępowanie z odpadami niebezpiecznymi w zakresie mieszania odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne w sposób zmniejszający bezpieczeństwo procesów przetwarzania odpadów powstałych po zmieszaniu ( podstawa – art. 21 ustawy o odpadach);

3/ niewykonanie obowiązku prowadzenia bieżącej ewidencji odpadów (podstawa- art. 66 ust. 1 ustawy o odpadach).

Okoliczności faktyczne będące hipotezą dla stwierdzenia powyższych naruszeń zostały szczegółowo przedstawione przez organ II instancji i nie ma potrzeby ich powtarzania, zwłaszcza, że poza zarzutami skargi, które zostały już omówione, skarżący tych okoliczności w sposób konkretny nie kwestionuje.

Należy zatem w pełni podzielić ocenę organów, że stwierdzone nieprawidłowości mają charakter rażący. Podmiot gospodarujący odpadami, czyli Spółka [...], postąpiła bowiem w sposób oczywiście sprzeczny z przepisami ustawy. Skutki zaś jego działania, w tym zanieczyszczenie środowiska, niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzi, przy ukrywaniu okoliczności gospodarowania odpadami niebezpiecznymi, nie mogą być społecznie i gospodarczo akceptowalne. Wobec tego ocena organów w zakresie zastosowania przepisów prawa materialnego jest całkowicie zasadna. Co więcej, w świetle zebranego materiału, nie można sobie wyobrazić innego rozstrzygnięcia w tej sprawie.

Co się tyczy zarzutu skargi, iż organ II instancji na podstawie także innych spraw stwierdził, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia rażącego obowiązków, to nie jest on zasadny. Organ II instancji bezdyskusyjnie na kanwie kontrolowanej sprawy orzekł o kwalifikacji ujawnionych okoliczności faktycznych jako rażących nieprawidłowości. Natomiast niezależnie od tego wskazał, że wiedza o innych postępowaniach z udziałem tej Spółki implikuje wiedzę o innych okolicznościach rażącego naruszania ustawy o odpadach, co powoduje tym bardziej, że ocenie dowodów organu I instancji nie można zarzucić dowolności. Według Sądu taka konstatacja jest do przyjęcia, biorąc pod uwagę, że rzeczywiście obecnie prowadzonych jest wiele postępowań z udziałem Spółki [...], w których jest mowa o różnych naruszeniach ustawy. Natomiast jeszcze raz podkreślić należy, że ocena "rażących nieprawidłowości" w tej sprawie została przez organ II instancji dokonana wyłącznie na kanwie okoliczności ujawnionych w tym konkretnym postępowaniu.

Reasumując, Sąd w pełni podziela wszystkie wnioski i oceny zaskarżonej decyzji, co prowadzi do konstatacji, że nie zachodzi zarzucane naruszenie prawa materialnego.

Z wymienionych przyczyn, wobec bezzasadności skargi, na zas. art.151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.