Wyrok NSA oz. w Łodzi, sygn. akt SA/Ł 2862/95
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 1996-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 4, art. 16 ust. 1 pkt 27-28
journal: Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 20 września 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
article: poz. 35
journal: Dz.U. 1991 nr 1 poz. 0
Teza: 1. Termin z art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ jest terminem prawa materialnego i jego niedotrzymanie wywiera skutki prawne niezależnie od tego, w jakim zakresie mu uchybiono.

2. Jeżeli nawet przepis rozporządzenia z dnia 15 stycznia 1991 r. w sprawie zasad prowadzenia rachunkowości /Dz.U. nr 10 poz. 35 ze zm./ przewidywał możliwość stworzenia rezerwy bądź dokonania czynności faktycznej zbliżonej do rezerwy albo też stanowił jak rezerwę takową się tworzy, nie oznaczało to ustawowego obowiązku tworzenia rezerw w ciężar kosztów /art. 16 ust. 1 pkt 27 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/, zaś art. 16 ust. 1 pkt 26 tej ustawy nie ma w sprawie przedmiotowo zastosowania.

TEZY

1. Termin z art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ jest terminem prawa materialnego i jego niedotrzymanie wywiera skutki prawne niezależnie od tego, w jakim zakresie mu uchybiono.

2. Jeżeli nawet przepis rozporządzenia z dnia 15 stycznia 1991 r. w sprawie zasad prowadzenia rachunkowości /Dz.U. nr 10 poz. 35 ze zm./ przewidywał możliwość stworzenia rezerwy bądź dokonania czynności faktycznej zbliżonej do rezerwy albo też stanowił jak rezerwę takową się tworzy, nie oznaczało to ustawowego obowiązku tworzenia rezerw w ciężar kosztów /art. 16 ust. 1 pkt 27 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/, zaś art. 16 ust. 1 pkt 26 tej ustawy nie ma w sprawie przedmiotowo zastosowania.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać uwzględniona.

I. Zastosowanie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w kontekście art. 246 par. 3 Kh byłoby w rozpoznawanej sprawie możliwe gdyby właściwy organ spółki w terminie wskazanym w art. 8 ust. 5 powołanej ustawy podatkowej podjął decyzję, o której mowa w art. 246 par. 3 Kh i udokumentowując tą czynność powiadomił o tym urząd skarbowy. W sprawie natomiast nie znajduje się uchwała zarządu Spółki w tym przedmiocie a pismo Spółki zawiadamiające o intencji "zmiany roku obrotowego" wpłynęło do organu podatkowego po terminie z art. 8 ust. 5 /zamiar Spółki co do trwania okresu rozliczeniowego w trakcie roku 1993 był zresztą zmieniony/.

Powoływany termin z art. 8 ust. 4 jest terminem prawa materialnego i jego niedotrzymanie wywiera skutki prawne niezależnie od tego w jakim zakresie mu uchybiono.

II. Bierne rozliczenia międzyokresowe, na które powołuje się skarżąca Spółka w istocie rzeczy oznaczały tworzenie "rezerw" w określonym miesiącu podatkowym danego roku podatkowego na inne miesiące tego roku.

Jeżeli nawet proceder taki nie był zakazany przez przepisy rachunkowe lub znajdowało się w nich nań pozwolenie, to wobec treści materialnego prawa podatkowego /art. 16 ust. 1 pkt 27 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/ nie mogło to spowodować pozytywnych - dochodzonych przez stronę - skutków podatkowych.

Nie ulega bowiem wątpliwości, że jeżeli nawet przepis rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 stycznia 1991 r. w sprawie zasad prowadzenia rachunkowości /Dz.U. nr 10 poz. 35 ze zm./ przewidywał możliwość stworzenia rezerwy bądź dokonania czynności faktycznej zbliżonej do rezerwy albo też stanowił jak rezerwę takową się tworzy, nie oznaczało to ustawowego obowiązku tworzenia rezerw w ciężar kosztów /art. 16 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/ zaś art. 16 ust. 1 pkt 26 powołanego aktu podatkowego nie ma w sprawie przedmiotowo zastosowania.

Z tych względów uznając, że rozstrzygnięcie organów podatkowych w sprawie prawa nie narusza, Sąd uprawniony i zobowiązany był do oddalenia skargi.