Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 134/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant ref. Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi Z.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta G. decyzją z dnia [...] roku – na podstawie art.105 § 1 kpa – umorzył postępowanie w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego usytuowanego na działce przy ul. [...] w G.

W uzasadnieniu organ podał, iż inwestor Z.D. w dniu [...]r. ustawił na działce nr [...] przy ul. [...], należącej do A. i S. B., obiekt o konstrukcji stalowej, kryty papą, o wymiarach 5,50 m x 3,50 m i wysokości 2,20 m. Obiekt ten nie posiada fundamentów i użytkowany jest jako skład materiałów budowlanych dla prowadzonej na sąsiedniej działce (nr [...]) przez inwestora budowy domu jednorodzinnego.

Ponieważ zgodnie z art.29 ust.3 Prawa budowlanego z dnia 7.07.1994 r. (t.j. Dz.U. nr 106, poz.1126 z 2000 r.) budowa obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych nie wymaga pozwolenia na budowę nie zaistniały podstawy do wydania nakazu rozbiórki, o co wnosili właściciele działki [...] – A. i S. B.

Nadto organ I instancji poinformował strony (p. B. i p. D.), iż konflikt dotyczący przebiegu granicy może być rozstrzygnięty w postępowaniu przed sądem powszechnym.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył S.B. (wł. działki [...]). Domagał się uchylenia decyzji I instancji i nakazania rozbiórki nielegalnie umieszczonego na jego działce obiektu. Podał, że obiekt ten nie jest w żaden sposób wykorzystywany przez inwestora, który samowolnie obiekt przesunął w [...]r. z drogi przeciwpożarowej, gdzie obiekt ten znajdował się od [...]r., na działkę odwołującego się. Inwestor jest właścicielem dwóch sąsiednich działek [...] i [...], przy czym na działce [...] (sąsiadującej z działką odwołującego się) znajduje się budynek już ukończony, ale nie zgłoszony do użytkowania w którym inwestor i jego żona prowadzą działalność gospodarczą (warsztat samochodowy i produkcję kremów).

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., wydaną w oparciu o art.138 § 1 pkt 2 kpa oraz art.48 i art.52 ustawy z dnia 7.07.1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. nr 106, poz.1126 z 2000 r.) uchylił decyzję I instancji w całości i orzekł o nakazaniu Z.D. rozbiórki garażu blaszanego zlokalizowanego na działce [...] przy ul. [...] w G. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy podał, że inwestor Z.D. w [...]r. ustawił na działce nr [...] garaż blaszany bez wymaganego pozwolenia na budowę. Tego typu obiekt nie korzysta ze zwolnienia z obowiązku pozwolenia na budowę (art.29 Prawa budowlanego), a w tej sytuacji jego wykonanie pociąga za sobą sankcję przewidzianą w art.48 Prawa budowlanego z 1994 roku.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z.D. domagał się uchylenia decyzji ostatecznej w całości.

Wyraził pogląd, że obiekt objęty decyzją jest obiektem tymczasowym, o którym mowa w art.29 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego, a więc nie wymagającym pozwolenia na budowę. Akcentował, iż nie jest on związany z gruntem, a nadto, iż podlega regulacji Prawa budowlanego z 1974 r. bowiem został wykonany w [...] roku, a w [...]r. jedynie przesunięty.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wyjaśnił, iż istotnie sporny obiekt został wykonany na drodze przeciwpożarowej przylegającej do działek stron w [...]r., ale w [...]r. przesunięty w granicę działki nr [...], a więc likwidacja tej samowoli podlega Prawu budowlanemu z 7.07.1994 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podlegająca rozpatrzeniu skarga została wniesiona w czasie obowiązywania ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz.368 z zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 1.01.2004 roku na podstawie art.3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271 z zm.). Stosownie do art.97 § 1 w/w ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), zwanej dalej ustawą p.s.a.

Obiekt będący przedmiotem zaskarżonej decyzji, jak wynika z akt sprawy, a w szczególności oświadczenia skarżącego do protokołu oględzin z dnia [...]r. i dołączonych zdjęć, został w [...]r. przesunięty z drogi przeciwpożarowej w granicę działki nr [...] stanowiącej własność małżonków B., bez pozwolenia na budowę.

Zgodnie z art.3 pkt 6 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przez budowę należy rozumieć wykonanie obiektu budowlanego w określonym miejscu. Oznacza to, że usytuowanie spornego obiektu w [...]r. na działce nr [...] było właśnie "wykonaniem obiektu w określonym miejscu", którym był teren działki nr [...]. Konsekwencją powyższego jest podleganie popełnionej samowoli Prawu budowlanemu z dnia 7 lipca 1994 roku. Stosownie do art.28 Prawa budowlanego z 1994 r. roboty budowlane, a więc i budowę (art.3 pkt 7) można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art.29 i art.30.

Sporny obiekt określony w aktach jako "garaż" lub "skład materiałów budowlanych" nie jest obiektem o którym mowa w art.29 i 30 Prawa budowlanego. W szczególności nie jest on obiektem o którym mowa w art.29 ust.1 pkt 3, korzystającym ze zwolnienia uzyskania pozwolenia na budowę. Obiektami objętymi art.29 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego z 1994 roku są jedynie obiekty położone na terenie objętym pozwoleniem na budowę, co wynika jednoznacznie z art.41 ust.2 pkt 4 i art.41 ust.3 tego prawa.

Ponieważ równocześnie jest poza sporem, że do usytuowania przedmiotowego obiektu na działce [...] doszło bez pozwolenia na budowę – zasadnie organ odwoławczy do stwierdzonej samowoli zastosował art.48 Prawa budowlanego z 1994 roku.

Zgodnie z tym ostatnim przepisem rozbiórce podlegają obiekty budowlane lub ich części będące w budowie albo wybudowane bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

Dla zastosowania sankcji przewidzianej art.48 nie ma znaczenia czy obiekt budowlany jest związany z gruntem czy też nie. Pojęcie obiektu budowlanego zostało zdefiniowane w art.3 ustawy Prawo budowlane. Artykuł 3 pkt 5 stanowi, iż obiektem budowlanym jest tymczasowy obiekt budowlany nie połączony trwale z gruntem, a więc i taki obiekt jest objęty zakresem działania art.48 Prawa budowlanego z 1994 r.

Skoro więc zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem skarga podlegała oddaleniu na podstawie art.151 p.s.a.

SW