Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 381/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 14 ust 5, art. 32 i art 8
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

ygn. akt II SA/Sz 381/11 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 czerwca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr), Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 czerwca 2011r. skargi R. N. na uchwałę Rady Miejskiej w Kamieniu Pomorskim z dnia 26 marca 2010 r. nr LIII/427/10 w przedmiocie przystąpienia do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego w części obrębu Wrzosowo oddala skargę


UZASADNIENIE

Rada Miejska w K. w dniu [...]r. podjęła uchwałę Nr LIII/427/10 w sprawie przystąpienia do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego części obrębu Wrzosowo. Uchwałę podjęto na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w zw. z art. 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz.717 ze zm.).

Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył R. N. wnosząc o stwierdzanie jej nieważności w całości

i wskazując, na podstawę prawną skargi, a mianowicie art. 28 ustawy

o zagospodarowaniu i planowaniu przestrzennym oraz art. 101 ust. 1 ustawy

o samorządzie gminnym.

Zdaniem skarżącego przy podejmowaniu uchwały został naruszony art. 32

ust. 1 i ust. 2 oraz art. 8 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżący wskazał, że: "Burmistrz K. sporządził pseudo analizę wykonaną przez pracownika gminy, która nie odpowiada wymogom wyżej przytoczonym artykułom ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym". Ponadto skarżący stwierdził, że sprawdził dokumentację sprawy, w której nie ma opinii wykonanej przez powołaną komisję architektoniczno-urbanistyczną. W ocenie skarżącego "Podjęcie tej uchwały powoduje psychologiczne odstraszanie kupców na działki, a sabotowanie całego przedsięwzięcia polegające na odmawianiu podziału nieruchomości zgodnie z Uchwałą rady miejskiej i zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego narusza art. 6 ustawy o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym (...) oraz narusza art. 1 dodatkowego protokołu europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka, ochrona własności - prawo

do spokojnego i niezakłóconego korzystania z nieruchomości zgodnie

z przeznaczeniem".

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w K. wniosła

o odrzucenie skargi lub jej oddalenie stwierdzając, że została zachowana procedura poprzedzająca podjęcie uchwały i nie naruszono art. 32 ust 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ponieważ analizę, o której mowa w tym przepisie sporządza burmistrz, co nie oznacza, że osobiście dokonuje takiej czynności.

Są one wykonane przez merytorycznie przygotowanych do tego pracowników.

Nie naruszono również art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, ponieważ komisja urbanistyczna konsultuje dokonywane przez organ czynności w zakresie prac planistycznych. Poza tym Rada Miejska w dniu [...] r. podjęła uchwałę Nr LVIII/477/10 dotyczącą aktualizacji Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy K., co wypełnia przesłankę art. 32 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazano również, że obie uchwały były poddane nadzorowi prawnemu Wojewody, który nie zgłosił zastrzeżeń co do kompletności i formy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem.

Sądowa kontrola zaskarżonej uchwały dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Skargą została złożona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, według którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może po bezskutecznym wezwaniu do usunięciu naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest Uchwała Nr LIII/427/10 z dnia

26 marca 2010 r. Rady Miejskiej w Kamieniu Pomorskim w sprawie przystąpienia

do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego części obrębu Wrzosowo. Skarżący wezwał Radę Miejską w K. w piśmie z dnia [...]r. do usunięcia naruszenia prawa i w przewidzianym terminie wniósł skargę

do sądu administracyjnego.

Zaskarżona uchwała należy do zakresu działań administracji publicznej. Nie jest aktem prawa miejscowego, lecz stanowi obligatoryjny niezbędny element wszczęcia procedury planistycznej. Treść tego aktu prawnego ogranicza się wyłącznie do wszczęcia procedury planistycznej oraz określenia terytorialnych granic zamierzonych działań planistycznych.

Jak powyżej wskazano osoba wnosząca skargę na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym powinna wskazać na naruszenie przez podjętą uchwałę jej interesu prawnego lub uprawnienia.

Wbrew zarzutowi skarżącego, nie nastąpiły negatywne następstwa w jego sferze prawnej. Uchwała nie jest przepisem prawa miejscowego, nie zawiera norm generalnych ani abstrakcyjnych, nie wpływa na jego indywidualną sytuację prawną, nie kształtuje je i nie ogranicza oraz nie wkracza w osobistą sferę prawną skarżącego. Stanowi jedynie obligatoryjny element wszczęcia procedury planistycznej, wskazując jednocześnie terytorialne granice zamierzonych działań planistycznych. Działki należące do skarżącego znajdują się na tym terenie, ale sama uchwała ma charakter intencyjny, nie oznacza więc naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnień. Nie naruszono również procedury planistycznej, bowiem zgodnie z art. 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy Rada Gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Integralną częścią uchwały jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu. Przed podjęciem uchwały wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium. Przygotowuje także materiały geodezyjne do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych.

W niniejszej sprawie Uchwała Nr LIII/427/10 z dnia 26 marca 2010 r. Rady Miejskiej w Kamieniu Pomorskim w sprawie przystąpienia do zmiany zagospodarowania przestrzennego części obrębu W. została podjęta w granicach kompetencji właściwego organu, określa granice części obszaru obrębu geodezyjnego W., gm. K., które oznaczono na załącznikach graficznych 1 i 2, stanowiących integralną część uchwały. W uzasadnieniu do uchwały wskazano na konieczność dokonania zmian w planie miejscowym i jednocześnie Burmistrz K. przedstawił analizę zasadności przystąpienia do sporządzenia zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i zgodności planowanych rozwiązań ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K.

Niezasadny jest zatem zarzut dotyczący, podjęcia uchwały bez uprzedniej analizy dotyczącej zasadności przystąpienia do sporządzenia planu. Przepis art. 14

ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jednoznacznie podaje kto wykonuje analizy wskazane w przepisie. W przedmiotowej sprawie jest

to Burmistrz K., a nie Komisja Urbanistyczna, która jest powołana do konsultacji dotyczącej planu zagospodarowania przestrzennego. Zasadnie wskazano w odpowiedzi na skargę, że burmistrz sam osobiście nie dokonuje takiej analizy, lecz za pośrednictwem pracowników merytorycznie do tego przygotowanych.

Nie jest zasady również zarzut naruszenia art. 32 i 8 ustawy o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, ponieważ kwestie regulowane w tych przepisach nie dotyczą zaskarżonej uchwały, która ma charakter intencyjny i nie wprowadza żadnych zmian w przepisach prawa miejscowego lecz jedynie wskazuje

na przystąpienie do prac planistycznych.

Natomiast w kwestii oceny faktów, które zdaniem skarżącego świadczą

o działalności przestępczej, właściwe jest postępowanie karne.

W związku z tym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.