Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 676/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 215, art. 216
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 77 ust. 2, art. 45 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1905/07 w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 września 2007 r., Nr [..] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie w całości. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Zastępca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z dnia 8 listopada 2007 r. – powołując jako podstawę prawną regulację zawartą w art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.) i § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; w skrócie: rozporządzenie) – wezwała A. J. do uiszczenia wpisu w kwocie 378 zł w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 września 2007 r., Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r.

Zarządzenie to wykonano w dniu 12 listopada 2007 r., zaś pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono podatnikom dnia 15 listopada 2007 r.

Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie domagając się jego uchylenia w całości oraz "orzeczenia" wysokości wpisu według wartości przedmiotu zaskarżenia, którą stanowi kwota 105,90 zł.

W uzasadnieniu strona podkreśliła, że w decyzji organu I instancji wskazano, że organ określił należny podatek w kwocie 9.425,50 zł, zaliczkami podatnicy pobrali w trakcie roku podatkowego kwotę 10.459,25 wobec tego nadpłatę powinna stanowić kwota 1033,75 zł. Na równi z zaległością podatkową traktuje się nienależnie zwróconą nadpłatę, wobec tego różnica w kwocie 105,90 zł stanowi zaległość podatkową. Powyższa zaległość stanowi różnicę pomiędzy zwróconą przez organ nadpłatą w wysokości 1.136,65 zł wskazana w zeznaniu PIT, a kwota nadpłaty wynikającą z decyzji w wysokości 1033,75 zł.

Strona podkreśliła, że mimo istnienia rozbieżności w orzecznictwie w przedmiotowym zakresie uzasadniony wydaje się pogląd, wyrażający się w uznaniu zaległości podatkowej określonej zaskarżoną decyzją za wartość przedmiotu sporu. W stanach hipotetycznych, w których wartość zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną decyzją byłaby niewspółmiernie wysoka w stosunku do wysokości zaległości podatkowej, mogłoby dojść do sytuacji, w których wartość wpisu byłaby wyższa niż wartość przedmiotu sporu.

Przyjmując pogląd WSA dochodzimy do wniosku o zbędności przepisów art. 215, art. 218 p.p.s.a., gdyby bowiem za każdym razem wartość przedmiotu sporu była kwotą zobowiązania podatkowego zawartego w decyzji organu, to racjonalny ustawodawca nie przewidywałby ani obowiązku podawania przez stronę postępowania wartości przedmiotu zaskarżenia, ani nie dawał możliwości do zarządzania dochodzenia w celu sprawdzenia tej wartości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega uwzględnieniu.

Rozpoznając powyższy środek zaskarżenia, należy zauważyć - jak słusznie wskazała strona - że inną wartość przedmiotu zaskarżenia przyjął Sąd I instancji a inną wskazywała strona skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił wpis przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 9.425,50 zł., natomiast strona skarżąca wskazywała, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 105,90 zł. Zdaniem tut. Sądu strona skarżąca właściwie określiła tę wartość i słusznie powołała się na w.w. decyzję organu I instancji z dnia 29 grudnia 2006 r., którą utrzymała w mocy zaskarżona decyzja, albowiem w decyzji organ I instancji określono zaległość podatkową na kwotę 105,90 zł.

Należy ponadto podkreślić, że w świetle przepisów, tj. art. 231 w związku z art. 215 i 216 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zw. dalej: p.p.s.a.), wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07).

Należy również dodać, że trafnie w literaturze przedmiotu zwraca się uwagę, że ustalenie zbyt wysokiego wpisu sądowego w sprawach sądowoadministracyjnych może uniemożliwić realizację prawa do sądu wynikających z art. 77 ust. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (K. Stuła – Marcela, P. Łukasik, Wpis stały oraz wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach podatkowych, Monitor Podatkowy z 2007, nr 3 s. 25).

W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.