Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 474/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung, Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Adam Lipiński (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Izabela Kaliszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2016 r. sprawy ze skargi K. S. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B., orzeczeniem z dnia [...] października 2015 r., wydanym w zakresie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, rozpoznała u K. S. zespół metaboliczny pod postacią: otyłości brzusznej (118 cm), hiperlipidemii, podwyższonego HDL oraz nadciśnienia tętniczego i upośledzenia tolerancji glukozy, znacznie upośledzający sprawność ustroju - § 60 pkt 3 i uznała K. S. za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej – kategoria N – Zał. 1 grupa II. W podstawie prawnej orzeczenia organ wskazał art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednol. Dz.U. z 2014 r., poz. 1414) oraz § 16, § 21 ust 1 i 2, § 24 ust 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 ze zm.) oraz § 5 pkt 1 i 7 pkt 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r. poz. 1013). Orzeczenie doręczono orzekanemu oraz jednostce kierującej na badania.

Po rozpatrzeniu odwołania K. S. od powyższego orzeczenia, Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2016 r. uchyliła to orzeczenie w części dotyczącej rozpoznania schorzeń i ustaliła nowe rozpoznania oraz utrzymała w mocy to orzeczenie w części dotyczącej kategorii N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Orzeczenie CWKL zostało wydane na podstawie przepisów § 12 pkt 1 i § 30 pkt. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 ze zm.).

CWKL w uzasadnieniu orzeczenia wskazała, że orzeczenie organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2015 r. zostało wydane w miejsce uchylonego orzeczeniem CWKL z dnia [...] sierpnia 2015 r. poprzedniego orzeczenia RWKL w B. z dn. [...] maja 2015 r. Realizując wytyczne organu drugiej instancji, RWKL wezwała ponownie orzekanego oraz przeprowadziła u niego kolejne badania celem zobiektywizowania aktualnego stanu zdrowia. Na podstawie badań dodatkowych i badania przedmiotowego orzekanego konsultanci RWKL stwierdzili – nadciśnienie tętnicze kontrolowane farmakologicznie, chorobę niedokrwienną serca z dodatnia próbą wysiłkową, hipertrójglicerydemię i otyłość, nie stwierdzili natomiast na obecną chwilę objawów bólowych czy innych odchyleń związanych z występującą u orzekanego chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa i dyskopatią. Na podstawie tych oraz poprzednich wyników oraz informacji z leczenia szpitalnego i ambulatoryjnego (dokumentacja z pobytu w 2013r. w Regionalnym szpitalu Specjalistycznym w G. z rozpoznaniem zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, nadciśnienia tętniczego i hiperlipidemii, dokumentacja z leczenia w Centrum [...] SP. Z O.O. w G. oraz przedstawionych zaświadczeń lekarskich RWKL wydała swoje obecne orzeczenie, w uzasadnieniu którego stwierdziła, m.in. że rozpoznane u orzekanego odchylenia spełniają kryteria zespołu metabolicznego, że wykonana próba wysiłkowa dodatnia oraz trudności w zdaniu egzaminu z W-F dają przesłanki, że orzekany jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej i że jest osobą o wysokim ryzyku powikłań sercowo-naczyniowych, wskutek czego dalsza służba wojskowa jest zbyt ryzykowna i że z tego względu komisja uznaje go za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej.

CWKL po przeanalizowaniu materiału sprawy stwierdziła u orzekanego zespół metaboliczny, którym określa się zbiór wzajemnie powiązanych czynników zwiększających istotnie ryzyko rozwoju miażdżycy i cukrzycy typu 2 oraz ich powikłań naczyniowych. Wg obowiązujących kryteriów medycznych podstawą do jego rozpoznania jest stwierdzenie otyłości brzusznej (u mężczyzn obwód talii > 94 cm) oraz dwóch z poniższych odchyleń: podwyższony poziom trójglicerydów, obniżony IIDL cholesterol, nieprawidłowy poziom glukozy na czczo lub nadciśnienie tętnicze. RWKL w swoich badaniach wykazała, iż u orzekanego obwód talii wynosi 118 cm, występuje nadciśnienie tętnicze i zaburzenia lipidowe (obecnie kontrolowane za pomocą leków co jednak nie powoduje wykluczenia ich rozpoznania), podwyższony poziom glukozy (potwierdzony w kilku badaniach w tym próbie cukrzycowej), co tym samym powoduje spełnienie przesłanek/kryteriów niezbędnych do rozpoznania zespołu metabolicznego.

CWKL uznała, że postawione w obecnym orzeczeniu rozpoznanie zespołu metabolicznego jest jak najbardziej zasadne i zostało prawidłowo zakwalifikowane do § 60 pkt 3 i po uwzględnieniu zmian w treści rozpoznania (a przede wszystkim wykluczeniu ujętego niewłaściwie przez RWKL podwyższonego poziomu HDL w kryteriach rozpoznania zespołu metabolicznego) stanowi podstawę do uznania orzekanego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Odwrócenie tych niekorzystnych zmian w organizmie orzekanego wymaga wielomiesięcznej a czasami wieloletniej dyscypliny w zdrowej diecie, regularnej aktywności fizycznej i redukcji masy ciała aby uzyskać redukcję wtórnych jego następstw w postaci nietolerancji glukozy, zaburzeń gospodarki lipidowej oraz nadciśnienia tętniczego. Zdaniem CWKL za użytym przez RWKL określeniem znacznego upośledzenia sprawność ustroju przemawia przede wszystkim dodatnia próba wysiłkowa (określenie to oznacza że wynik tej próby jest nieprawidłowy), która potwierdza znaczny i negatywny wpływ całego kompleksu zaburzeń metabolicznych na wydolność układ krążenia, który to układ staje się niewydolny (pojawia się niedokrwienie serca) w wyniku przeciążenia organizmu np. podczas wzmożonego wysiłku fizycznego, stresu. Orzekany wymaga zatem dalszej diagnostyki – Jego kardiolog prowadzący potwierdza konieczność wykonania koronarografii. W przypadku żołnierza zawodowego jednym z obowiązków służbowych jest przystąpienie do egzaminu sprawności fizycznej, co wiąże się ze znacznym wysiłkiem fizycznym i stresem, a który w przypadku orzekanego stanowi znaczne ryzyko niedokrwienia serca a tym samym ryzyko zawału.

Zdaniem zespołu orzeczniczego CWKL na obecną chwilę aktualnie określony stan zdrowia uniemożliwia orzekanemu bezpieczne przystąpienie do egzaminu ze sprawność fizycznej z racji dużego zagrożenia incydentem sercowym a tym samym wywiązanie się z tego obowiązku służbowego. Zgromadzone w aktach sprawy wyniki badań, zaświadczenia lekarskie z zawartymi w nich rozpoznaniami, dokumentacja z dotychczasowego leczenia w szpitalu oraz w ramach POZ nie budzi wątpliwości co do słuszności rozpoznania zespołu metabolicznego i dlatego CWKL nie widzi konieczności kierowania orzekanego na obserwację szpitalną celem potwierdzenia tegoż rozpoznania.

Reasumując orzekany nie jest aktualnie w pełni zdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej (co tym samym nie umożliwia mu podjęcia innej pracy o mniejszych wymaganiach i obciążeniach) gdyż nie może wywiązywać się bezpiecznie ze wszystkich związanych z nią obowiązków służbowych oraz wymaga m.in. dalszej diagnostyki kardiologicznej (w ramach NFZ) oraz modyfikacji stylu życia celem zmniejszenia masy ciała, wyrównania zaburzeń gospodarki lipidowej i cukrowej (nie tylko farmakologicznego) celem uzyskania poprawy wydolności układu krążenia oraz zmniejszenia ryzyka dalszego rozwoju miażdżycy oraz cukrzycy (i ich następstw).

Po uzyskaniu poprawy stanu zdrowia, wskutek dotychczas podjętych i kontynuowanych w najbliższych miesiącach działań leczniczych, orzekany może ponownie wystąpić z wnioskiem o skierowanie na komisje wojskową (przedstawiając dokumentację medyczną potwierdzającą poprawę stanu zdrowia) celem ponownego określenia jego zdolności do zawodowej służby wojskowej.

K.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W.:

- rozstrzygnięcie sprawy na podstawie nieobowiązującego rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz 80 ze zm.), uchylonego z dniem 6 czerwca 2015 r.

- przeprowadzenie postępowania dowodowego z naruszeniem art. 7, art. 9, art. 11, art. 77 i art. 80 Kpa.

Nadto zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:

a) § 60 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 roku w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach poprzez jego zastosowanie podczas gdy ww. akt prawny został uchylony w dniu 6 czerwca 2015 r., ewentualnie poprzez jego niewłaściwe zastosowanie tj. zakwalifikowanie schorzeń skarżącego do grupy schorzeń znacznie upośledzających sprawność ustroju podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż schorzenia te wpływają na funkcjonowanie organizmu ale w sposób lekki, nadto stan zdrowia skarżącego uległ poprawie, a zatem zdiagnozowane u skarżącego schorzenia ewentualnie winny być zakwalifikowane do innych chorób przemiany materii nieznacznie upośledzające sprawność ustroju (§ 60 pkt 1), oraz poprzez wydanie orzeczenia bez przeprowadzenia dodatkowych badań zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 60 wedle którego rozpoznanie tego rodzaju schorzeń powinno być potwierdzone obserwacją lub leczeniem szpitalnym oraz dokumentacją z leczenia w poradni endokrynologicznej lub innej poradni specjalistycznej;

- ewentualnie gdyby Wysoki Sąd uznał, iż organ II instancji winien orzekać według stanu prawnego w chwili orzekania -

§ 60 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 roku w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. 2015 poz. 761) poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy stan zdrowia skarżącego nie wskazuje, iż zdiagnozowane u niego schorzenia znacznie upośledzają sprawność ustroju, a ewentualnie że zdiagnozowane schorzenia wpływają na funkcjonowanie organizmu ale w sposób lekki, jak również stan zdrowia, który rokuje poprawę wskazuje, iż schorzenia te w sposób nieznaczący upośledzają sprawność ustroju, oraz poprzez wydanie orzeczenia bez przeprowadzenia dodatkowych badań zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 60 wedle którego rozpoznanie tego rodzaju schorzeń powinno być potwierdzone obserwacją lub leczeniem szpitalnym oraz dokumentacją z leczenia w poradni endokiynologicznej lub innej poradni specjalistycznej.

b) § 4 pkt. 4 lit. b rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 roku w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach poprzez jego niezastosowanie w okolicznościach faktycznych sprawy tj. w sytuacji gdy z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, iż stan zdrowia skarżącego uległ już znacznej poprawie i jest pozytywna prognoza co do stanu jego zdrowia,

- ewentualnie gdyby Wysoki Sąd uznał, iż organ II instancji winien orzekać według stanu prawnego w chwili orzekania -

§ 4 pkt 4 lit.b rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 roku w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. 2015 poz. 761) poprzez jego niezastosowanie w okolicznościach faktycznych sprawy tj. w sytuacji gdy z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, iż stan zdrowia skarżącego uległ już znacznej poprawie i jest pozytywna prognoza co do stanu jego zdrowia.

2. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy:

art 107 § 1 Kpa poprzez wydanie orzeczenia na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 ze zm.), które zostało uchylone 6 czerwca 2015 r.,

art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa polegającym na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się w szczególności zakwalifikowaniu schorzeń skarżącego do grupy schorzeń znacznie upośledzających sprawność ustroju podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż schorzenia zdiagnozowane u skarżącego wpływają na funkcjonowanie organizmu ale w sposób lekki, stan zdrowia skarżącego uległ zmianie i rokuje poprawę, a zatem zdiagnozowane u skarżącego schorzenia ewentualnie winny być zakwalifikowane do innych chorób przemiany materii nieznacznie upośledzające sprawność ustroju,

art. 8 i art. 107 § 3 Kpa poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia i zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń oraz niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący zmiany kwalifikacji schorzenia u skarżącego oraz zakwalifikowania zdiagnozowanych schorzeń do kategorii schorzeń znacznie upośledzają sprawność ustroju, jak również niewskazanie dlaczego odmówiono wiarygodności przedstawionym przez skarżącego zaświadczeniom lekarskim i dowodom, z których wynika, iż zdiagnozowane u skarżącego dolegliwości jedynie w sposób lekki wpływają na funkcjonowanie organizmu, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia.

Wskazując na powyższe zarzuty K. S. wniósł o zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczeń organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2015 r. i z dnia [...] maja 2015 r., wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia i zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postepowania w raz ze zwrotem kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Centralna Wojskowa Komisja lekarska w W. wniosła o jej oddalenie.

CWKL podkreśliła, że zaskarżone orzeczenia są kolejnymi w sprawie, wszczętej w momencie obowiązywania przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 ze zm.) i to przepisy tego rozporządzenia powinny być stosowane w omawianej sprawie zgodnie z dyspozycją § 27 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. CWKL wskazała także, że postępowanie przez sądem administracyjnym sprowadza się do kontroli legalności orzeczeń lekarskich a nie do rozstrzygania zagadnień medycznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Z istoty skargi, zagadnień w niej poruszonych i rozwiniętych w jej uzasadnieniu wynika, iż dotyczy ona wyłącznie rozstrzygnięcia w zakresie zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej, a zatem materii podległej orzecznictwu sądów administracyjnych (porównaj wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt I OSK 1203/04).

Niniejsza skarga jest zatem formalnie dopuszczalna, jednakże co do jej meritum - nie zasługuje ona na uwzględnienie i dlatego musiała zostać oddalona.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Centralna Wojskowa Komisja Lekarska prawidłowo do rozpatrzenia niniejszej sprawy (kwalifikacji stanu zdrowia orzekanego) stosowała przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 ze zm.), które to przepisy powołała w swoim orzeczeniu. Zważyć w tej materii należy, iż skierowanie skarżącego do komisji lekarskiej zostało wystawione przez Centrum Szkolenia i Logistyki w G. w dniu [...] marca 2015 r. i pierwsze orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. nastąpiło jeszcze pod rządami wskazanego wyżej rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r. Dlatego, pomimo wejścia w życie z dniem 6 czerwca 2015 r. nowego rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. 2015 poz. 761), przepisy tego nowego rozporządzenia nie mogły mieć zastosowania do niniejszej spawy albowiem zgodnie z treścią § 27 nowego rozporządzenia sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia prowadzi się według przepisów dotychczasowych. Powyższa norma wykluczała stosowanie w niniejszej sprawie nowych przepisów. Dlatego też twierdzenia skargi, powołujące się na przepisy nowego rozporządzenia są chybione.

Wskazać także należy, iż kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu orzekanego za zdolnego do zawodowej służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana w taki sposób kwalifikacja zdolności kandydata do zawodowej służby wojskowej była prawidłowa. Sąd administracyjny nie jest władny, aby rozważać kwestie medyczne i w tej materii jest związany oceną wojskowych lekarskich organów orzeczniczych. W szczególności dla takiej oceny Sądu administracyjnego nie mają znaczenia inne orzeczenia lekarskie niż jedynie wojskowe orzeczenia lekarskie wydawane na podstawie przepisów wykonawczych do ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 i 1822).

CWKL stwierdziła u orzekanego zespół metaboliczny, którym określa się zbiór wzajemnie powiązanych czynników zwiększających istotnie ryzyko rozwoju miażdżycy i cukrzycy typu 2 oraz ich powikłań naczyniowych. Wg obowiązujących kryteriów medycznych podstawą do jego rozpoznania jest stwierdzenie otyłości brzusznej (u mężczyzn obwód talii > 94 cm) oraz dwóch z poniższych odchyleń: podwyższony poziom trójglicerydów, obniżony IIDL cholesterol, nieprawidłowy poziom glukozy na czczo lub nadciśnienie tętnicze. RWKL w swoich badaniach wykazała, iż u orzekanego obwód talii wynosi 118 cm, występuje nadciśnienie tętnicze i zaburzenia lipidowe (obecnie kontrolowane za pomocą leków co jednak nie powoduje wykluczenia ich rozpoznania), podwyższony poziom glukozy (potwierdzony w kilku badaniach w tym próbie cukrzycowej), co tym samym powoduje spełnienie przesłanek / kryteriów niezbędnych do rozpoznania zespołu metabolicznego.

Zdaniem CWKL, na chwilę orzekania, aktualnie określony stan zdrowia uniemożliwia orzekanemu bezpieczne przystąpienie do egzaminu ze sprawność fizycznej z racji dużego zagrożenia incydentem sercowym a tym samym wywiązywanie się z obowiązków służby wojskowej. Zgromadzone w aktach sprawy wyniki badań, zaświadczenia lekarskie z zawartymi w nich rozpoznaniami, dokumentacja z dotychczasowego leczenia w szpitalu oraz w ramach POZ nie budzi wątpliwości co do słuszności rozpoznania zespołu metabolicznego.

Zgodnie z dyspozycją § 23 ust. 2, mającego zastosowanie w niniejszej sprawie rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r. – Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W., rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów. W niniejszej sprawie swoje rozpoznanie CWKL podjęła między innymi w oparciu o wcześniejszą dokumentacje z leczenia skarżącego w tym z leczenia szpitalnego. Dokumentacja ta była zbieżna ze stwierdzonym rozpoznaniem. Dlatego CWKL nie musiała zarządzać dodatkowej hospitalizacji skarżącego przed wydaniem swoje orzeczenia. Nadmienić tu należy, iż od skierowania skarżącego na badania lekarskie przez jednostkę kierującą, to jest od dnia [...] marca 2015 r. skarżący był dokładnie badany przez pierwszoinstancyjne organy orzecznicze właśnie w skutek kolejnych wytycznych CWKL.

Skarżący wnosi w skardze o zakwalifikowanie jego schorzenia zgodnie z § 60 pkt 1, albowiem istnieją pozytywne prognozy co do jego stanu zdrowia w przyszłości.

Organ drugiej instancji (tak samo jak RWKL w B.) zakwalifikował schorzenie skarżącego zgodnie § 60 pkt 3 i to rozpoznanie bardzo dokładnie omówił w uzasadnieniu swojego orzeczenia. CWKL w szczególności podkreśliła, iż aktualny stan zdrowia skarżącego (a zatem nie przyszły ale stan zdrowia istniejący w chwili orzekania) uniemożliwia mu pełnienie zawodowej służby wojskowej – kategoria N, zał. 1 grupa II, co nie znaczy, iż stan ten musi być stały.

Organ nadmienił, iż w przyszłości, po poprawie stanu zdrowia, wskutek dotychczas podjętych i kontynuowanych w najbliższych miesiącach działań leczniczych, orzekany może ponownie wystąpić z wnioskiem o skierowanie na komisje wojskową (przedstawiając dokumentację medyczną potwierdzającą poprawę stanu zdrowia) celem ponownego określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej.

Dlatego w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie sposób uznać, iż wydane w taki sposób orzeczenie narusza art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art.77 i art. 80 oraz art. 107 § 3 Kpa.

W brew twierdzeniom skargi organ nie mógł zastosować § 4 pkt 4 lit. b 2 rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r., albowiem rejonowe wojskowe komisje lekarskie są właściwe w zakresie orzekania w stosunku do żołnierzy, o których mowa w pkt 1 lit. a (żołnierzy zawodowych), o potrzebie długotrwałego lub stałego zwolnienia żołnierza zawodowego ze względu na stan zdrowia od niektórych zajęć służbowych. Do wojskowej komisji lekarskiej można skierować z urzędu – zgodnie z art. 5. ust. 4 pkt 4 z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych – żołnierza zawodowego również w innych niż wymienione w ust. 3 przypadkach uzasadnionych potrzebami Sił Zbrojnych, w tym w szczególności gdy nie przystąpił w nakazanym terminie do sprawdzianu sprawności fizycznej lub gdy otrzymał ze sprawdzianu sprawności fizycznej ocenę niedostateczną. Nie można zapominać, iż w niniejszej sprawie celem skierowania K.S. do RWKL w B. przez Centrum Szkolenia i Logistyki w G. w dniu [...] marca 2015 r. było wydanie orzeczenia w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej a nie orzeczenie o potrzebie długotrwałego lub stałego zwolnienia żołnierza zawodowego ze służby. Dlatego też wskazany wyżej przepis nie ma w tej sprawie zastosowania.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów pozwala na przyjęcie, że zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego, obejmującego niezbędne badania lekarskie w tym badania zalecone we wcześniejszych wytycznych CWKL. Dokonana kwalifikacja w zakresie zdolności do zawodowej służby wojskowej odpowiada treści wskazanego przez organ orzeczniczy przepisu.

Z tych względów, na zasadzie art. 151 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.