Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 548/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 3 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 roku sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. przyznaje adw. S. M. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 548/11

Uzasadnienie

Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił przyznania skarżącej J. W. świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na zakup opału, z uwagi na brak możliwości przeprowadzenia wywiadu środowiskowego i co za tym idzie brak możliwości ustalenia prawa do świadczeń z pomocy społecznej. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że wielokrotnie podejmowane były próby skontaktowania się ze skarżącą i przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w miejscu jej zamieszkania. Do dnia wydania decyzji były one bezskuteczne. W związku zatem z brakiem możliwości ustalenia aktualnej sytuacji materialnej i majątkowej skarżącej; a tym samym z brakiem możliwości określenia prawa do objęcia pomocą społeczną, organ orzekł o odmowie przyznania tej pomocy.

W odwołaniu od tej decyzji skarżąca wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz o uzupełnienie materiału dowodowego dotyczącego ustalenia istotnych okoliczności faktycznych mających wpływ na wynik sprawy. Skarżąca wniosła między innymi o wystąpienie o wydanie jej akt osobowych jako osoby bezrobotnej, a także o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność, że przeprowadzenie wywiadu środowiskowego nie było możliwe z przyczyn, które nie leżą po jej stronie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie szeregu przepisu procesowych: art. 10, 81, 6, 7, 8, 9, 77 § 1 i 3 art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa obszernie wyjaśniając w uzasadnieniu odwołania ich treść i przytaczając orzeczenia sądów administracyjnych oraz poglądy doktryny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (SKO) postanowieniem z dnia [...], nr [..] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. SKO wskazało, że kwestionowana decyzja została doręczona skarżącej w dniu [...] 14 - dniowy termin wynikający z przepisu art. 129 § 2 kpa do złożenia odwołania mijał więc dla skarżącej z dniem [...]. Mimo prawidłowego pouczenia w decyzji o terminie wniesienia odwołania od decyzji, skarżąca złożyła odwołanie w dniu [...], a więc ewidentnie z uchybieniem terminu ustawowego. W związku z tym, stosownie do treści art. 134 kpa organ był obowiązany stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. SKO podkreśliło, że skarżąca wnosząc odwołanie nie skorzystała z przysługującego jej prawa złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jak również nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu w złożeniu odwołania nie nastąpiło z jej winy. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie SKO skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy organowi II instancji celem merytorycznego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kpa poprzez błędne przyjęcie, że odwołanie od decyzji Wójta z dnia [...] złożone zostało z uchybieniem terminu w sytuacji, gdy w dniu [...] skarżąca w trybie art. 111 kpa złożyła wniosek o uzupełnienie tej decyzji, a dnia [..] zostało jej doręczone postanowienie Wójta o odmowie uzupełnienie decyzji i w dniu [...] złożyła w siedzibie organu odwołanie. Skarżąca zarzuciła organowi I instancji, że nie przekazał do SKO całości akt sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że kwestionowana decyzja została odebrania przez dorosłego domownika w dniu [...] 14 - dniowy termin do złożenia odwołania mijał więc dla skarżącej z dniem [...]. Mimo prawidłowego pouczenia w decyzji o terminie wniesienia odwołania, skarżąca złożyła odwołanie w dniu [...] uchybiając tym samym terminowi określonemu w art. 129 § 2 kpa. W związku z tym, stosownie do treści art. 134 kpa organ odwoławczy obowiązany był stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. SKO podkreśliło, że skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jak również nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nie wystąpiło z jej winy.

Pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia 19 września 2011 r. wniósł o uchylenie postanowienia SKO z dnia [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji. Wskazał, że to iż skarżąca w dniu [...] złożyła wniosek w trybie art. 111 § 1 kpa o uzupełnienie decyzji administracyjnej Wójta z dnia [...], powoduje że termin do wniesienia odwołania biegnie dla skarżącej od dnia doręczenia jej odpowiedzi, zgodnie z art. 111 § 2 kpa. Postanowienie Wójta z dnia [...] o odmowie uzupełnienia decyzji Wójta z dnia [...] zostało doręczone skarżącej w dniu [...]. Wobec tego nowy termin do złożenia odwołania na decyzję Wójta z dnia [...] mijał dopiero z dniem [...]. Tymczasem skarżąca złożyła odwołanie w dniu [...], zachowując 14-dniowy termin w rozumieniu art. 129 § 2 kpa. Ponownie przedstawiono także zarzut nienależytego prowadzenia i gromadzenia przez organ I instancji dokumentacji dotyczącej przedmiotowej sprawy, co doprowadziło SKO do błędnych ustaleń faktycznych i naruszenia art. 7 i 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Z przedłożonych sądowi akt administracyjnych bezspornie wynika, że decyzję Wójta z dnia [...]. skarżącej doręczono w dniu [...] 14 - dniowy termin do złożenia odwołania od tej decyzji mijał więc dla niej z dniem [...]. Do tego też dnia skarżąca miała prawo żądać uzupełnia decyzji na podstawie art. 111 § 1 kpa. Co też skarżąca w dniu [...] uczyniła. Wniosła mianowicie o uzupełnienie decyzji Wójta z dnia [...] (nr [...]) w zakresie wniesienia w stosunku do tej decyzji powództwa do sądu powszechnego (vide: k 55 akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wójt odmówił uzupełnienie swojej decyzji z dnia [...] (vide : postanowienie k- 59 akt adm.). Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu [...] (vide:k 73 akt adm.). Zgodnie zatem z art. 111 § 2 kpa 14-dniowy termin dla skarżącej do wniesienia odwołania biegł od tego dnia t.j. [...]. Wniesienie wniosku o uzupełnienie decyzji powoduje, bowiem że termin do wniesienia odwołania od tej decyzji nie biegnie od dnia doręczenia decyzji, lecz ulega przesunięciu i rozpoczyna bieg od dnia doręczenia orzeczenia w przedmiocie uzupełnia decyzji. Tak więc termin wniesienia odwołania od decyzji Wójta z dnia [..] upływał dla skarżącej z dniem [...]. Odwołanie skarżącej wpłynęło zaś do Urzędu Gminy B. w dniu [...] (vide: k -65 akt adm.). Należy wobec tego przyjąć, że zostało ono złożone w terminie i jako takie podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez SKO. W tej sytuacji zaskarżone postanowienie SKO o stwierdzeniu na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kpa uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta z dnia [..] należało uznać za wydane z naruszeniem przywołanych przepisów prawa, co skutkować musiało jego uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). O wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152, a o kosztach na podstawie art. 250 tej ustawy.