Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 72/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 stycznia 2019 r. sygn. akt I SA/Go 571/18 odrzucające skargę w sprawie ze skargi R.A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 9 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 10 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Go 571/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę R.A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 9 października 2018 r., w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 10 października 2018 r., (k. 94 akt administracyjnych). Sąd stwierdził, że doręczone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 11 października 2018 r. i ostatnim dniem tego terminu był 9 listopada 2018 r. Skarżący skargę nadał w urzędzie pocztowym 15 listopada 2018 r., a więc już po upływie wskazanego terminu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") poprzez bezzasadne przyjęcie, że skarga zastała złożona po terminie i wniósł o jego uchylenie w całości i rozpoznanie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że w jego ocenie nie doręczono mu prawidłowo decyzji, a uprzednio udzielone pełnomocnictwa nie były wiążące, a doręczenia na adres pełnomocnika nie były skuteczne.

W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarga strony została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a. i prawidłowo postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Nie ma wątpliwości co do ustalenia, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony 10 października 2018 r., wobec czego termin do wniesienia skargi upływał 9 listopada 2018 r. Natomiast data stempla pocztowego na kopercie wskazuje ze skargę nadano dopiero 15 listopada 2018 r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu. Wyraźna data na kopercie, w której nadano skargę w zupełności wystarczają do uznania, że nadanie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu. Skarżący w żaden sposób nie wykazał też zasadności podnoszonych w zażaleniu zarzutów. Poza stwierdzeniem, że w jego ocenie nie doręczono mu prawidłowo decyzji, uprzednio udzielone pełnomocnictwa nie były wiążące, a doręczenia na adres pełnomocnika nie były skuteczne, nie ma żadnego uzasadnienia tych kwestii.

Wobec bezzasadności zarzutów zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), orzekł jak w sentencji.

Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na zażalenie wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji.