Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2529/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska WSA Małgorzata Brachel -Ziaja (spr) Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2004r sprawy ze skargi B. K., J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 września 2000r., Nr [...] w przedmiocie nakazania dokonania czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem skargę oddala


UZASADNIENIE

II SA/Kr 2529/00

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6. 09. 2000 r., znak : [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., na podstawie art. 138 par 1 pkt. 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołań B. K. i J. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., z dnia [...].08.99r Znak: [...] nakazującej wykonanie rozbiórki części zbliżonej do granicy z działką nr 1 w D. budynku mieszkalno - usługowego na działce nr 2 w D. wraz z wykonaniem projektu zamiennego uwzględniającego szczegóły prowadzenia rozbiórki oraz uporządkowanie terenu i nakładającej na odwołujących się inwestorów obowiązek wykonania projektu zamiennego uwzględniającego szczegóły prowadzenia rozbiórki w terminie do dnia 30 maja 2000 r.-uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego nakazał inwestorom B. i J. K. w terminie do dnia [...].12.2000 r. doprowadzenie rozpoczętej rozbudowy budynku mieszkalno - usługowego na działce nr 2 w D., do stanu zgodnego z prawem, a w szczególności do zgodności z przepisem par. 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakiem powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (jedn. tekst z 1999 r - Dz. U. Nr 15, poz. 671 z późn. zm.) w uzgodnieniu i pod nadzorem osoby posiadającej właściwe kwalifikacje zawodowe, przez wykonanie części rozbiórki przedmiotowego budynku zbliżonego do granicy z sąsiednią działką nr 1 w D. na odległość mniejsza od 3 m., oraz do przedłożenia projektu zamiennego opracowanego przez osobę posiadającą właściwe kwalifikacje zawodowe, uwzględniającego szczegółowo zakres pozostałych do wykonania robót budowlanych, celem uzyskania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalno usługowego na działce nr 2 w D.

W uzasadnieniu decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, co następuje:

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest rozbudowa budynku mieszkalnego usługowego na działce nr 2 w D., rozpoczęta na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z 1996 r.: pozwolenie na budowę obarczone było wada, która spowodowała stwierdzenie w dniu 20..1999 r. nieważności tej decyzji przez Wojewodę. Wadliwość decyzji o pozwoleniu na budowę polegała na dopuszczeniu zlokalizowania rozbudowy przedmiotowego budynku z naruszeniem przepisu par. 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Powodem stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę było naruszenie przepisów prawa.

Organ I instancji uznając, iż w sprawie nie ma zastosowania przepis art. 48 prawa budowlanego ponieważ budowa została rozpoczęta gdy inwestor posiadł ostateczna decyzję o pozwoleniu na budowę postanowieniem z dnia [...].06.1999 r. [...] wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 prawa budowlanego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przedmiotowej rozbudowy, jako wykonywanych w sposób istotnie odbiegających od warunków określonych w przepisach, a następnie wydał zaskarżoną decyzję.

Zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji wydana została na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego, który w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania. Nie stwarza bowiem organowi nadzoru budowlanego możliwości orzeczenia o konieczności wykonania określonych czynności mających na celu doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodności z prawem a następnie udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych celem ukończenia budowy. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 p. budowlanego ma zastosowanie w przypadku gdy brak jest możliwości doprowadzenia obiektu do stanu zgodności z prawem lub w przypadku gdy zobowiązany na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 nie wykonał w określonym terminie nałożonych na niego obowiązków

Skargę na powyższą decyzją wnieśli J. K. i B. K. Zarzucając naruszenia prawa materialnego i procesowego, przez błędne zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt. 2 p. bud. w zw. z art. 50 ust. 4 prawa budowlanego art. 110 k. p. a. wnieśli o zmianę zaskarżonej decyzji i trybie art. 105 k.p.a. o umorzenie postępowania.

Przedmiotowa decyzja zdaniem skarżących została wydana bowiem z naruszeniem przepisów prawa. Decyzja, która uległa uchyleniu była decyzją wydaną wbrew treści art. 50 ust. 4 prawa budowlanego w zw. z art. 110 k.p.a., który stanowi, że organ jest związany wydana decyzją od chwili ogłoszenia lub doręczenia. Oceniając upływ dwumiesięcznego terminu określonego w art. 50 ust. 4 prawa budowlanego należy brać pod uwagę termin doręczenia decyzji stronie, a nie termin w którym została ona sporządzona.. W sprawie jest bezsporną okoliczność, że postanowienie o wstrzymaniu prac budowlanych zostało doręczone w dniu 2.11. 1999 r. tak więc termin ważności postanowienia (art. 50 ust. 4 -p. bud) upływał w dniu 2.09.1999 r. i przed upływem tego terminu winna być doręczona decyzja, o której mowa wyżej pomijając już błędną podstawę prawną decyzji, co zostało już w sposób jaskrawy uwidocznione w decyzji organu odwoławczego , niewątpliwie jest iż decyzja ta została doręczona po dniu 2.09.1999 r - w dniu 14.09.1999 r., tak więc, wobec upływu terminu określonego w art. 50 ust. 4 p.. bud. postanowienie o wstrzymaniu prac budowlanych (obarczone wadami) utraciło swoją ważność i nie było podstaw do wydawania decyzji w trybie art. 51 ust. 1. Pkt. 1 czy też w trybie art. 51 ust.. 1 pkt. 2 p. bud. (jak uczynił to organ odwoławczy) Organ odwoławczy powinien uchylić decyzję, i postępowanie umorzyć zgodnie z art. 105 k.p.a. czego nie uczynił dopuszczając się tym obrazy powołanych przepisów.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w osnowie decyzji i argumenty zawarte w motywach jej uzasadnienia.

Sąd zważył, co następuje

Stosownie do treści przepisu art. 97 par 1 ustawy z dnia 30. 08 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 12717 sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie .

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika, że bezsporny jest cały jej stan faktyczny, a w szczególności następujące okoliczności::

Ostateczną decyzją z dnia 12.09.1996 r., znak: [...] Burmistrz Gminy i Miasta D., zatwierdził projekt budowlany zagospodarowania działki nr 2 Rynek [...] w D. i udzielił pozwolenia inwestorom ; B. K. i J. K. na rozbudowę budynku mieszkalno - usługowego.

Na podstawie te-że decyzji inwestorzy rozpoczęli roboty budowlane przy rozbudowie budynku, a stan ich zaawansowania został ujęty w protokole oględzin przeprowadzonych w dniu [...].06.1999 r. przez inspektorów PINB

Wojewoda ostateczną decyzją z dnia [...].04.1999 r., Nr; [...], n a podstawie art. 156 par 1 pkt. 2 i art. 158 par 1 k.p.a. stwierdził nieważność decyzji wydanej przez Burmistrza Gminy i Miasta D. w przedmiocie wydanego pozwolenia na budowę budynku mieszkalno - usytuowanego na terenie działki nr 2, Rynek [...] w D. i jednocześnie na podstawie art. 123 w zw. z art. 144 oraz art. 159 k.p.a. wstrzymał jej wykonanie postanowieniem z tej samej daty Nr: [...]

Postanowieniem z dnia 29.06.1999 r. Nr: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku mieszkalno usługowego na działce nr 2 w D. Rynek [...]

Postanowienie to został doręczone skarżącym w dniu 2.07.1999 r.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr; [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki została wydana w dniu [...].08.1999 r., a doręczona . skarżącym w dniu 14.09.1999 r.

Na tle powyższych bezspornych okoliczności trzeba stwierdzić, że nie doszło do naruszenia prawa, o którym mowa w skardze.

W sytuacji gdy została stwierdzona - przywołaną wyżej ostateczną decyzją Wojewody - nieważność decyzji Burmistrza Gminy i Miasta D. w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę, to prawidłowo Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zastosował przepis art. 50 ust. 1 prawa budowlanego wydając postanowienie o wstrzymaniu prowadzonej przez inwestorów budowy.

Zgodnie z art. 50 ust. 4 p. bud. postanowienie o wstrzymaniu robót traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, jeżeli w tym terminie nie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 51 ust. 1 p. bud. Natomiast przepis art. 51 ust. l wymienia obowiązki jakie właściwy organ może nałożyć na inwestora przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4 prawa budowlanego.

Skoro postanowienie o wstrzymaniu robót jak podano wyżej, a co jest okolicznością bezsporną doręczono inwestorom w dniu 2.07.1999 r. to dwumiesięczny termin dla właściwego organ, tu: Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania decyzji o której mowa w art. 51 prawa budowlanego rozpoczyna bieg od tej daty.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, - co jest również bezsporne - wydał decyzję nr; [...] w trybie art. 51 ust. 1 prawa budowlanego, w dniu 30.08.1999 r., a zatem zgodnie z wymogiem tego przepisu przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych.. Skoro termin dwumiesięczny zakreślony ustawowo dla organu administracji do wydania decyzji został zachowany, to dla oceny jej "ważności" nie ma znaczenia data doręczenia tej decyzji stronie.

Ustawa z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z 2000 r/ rozstrzyga bowiem w sposób stanowczy warunki zachowania terminu do podjęcia przez organ środków przewidzianych w art. 51 p. budowlanego.

Początek dwumiesięcznego terminu do wydania decyzji w tym przedmiocie zaczyna biec od dnia doręczenia inwestorowi postanowienia o wstrzymaniu robót w trybie art. 50 ust 1. Termin jest zachowany jeżeli przed jego upływem właściwy organ wyda decyzję w przedmiocie doprowadzenia do zgodności z prawem. Wymóg zachowania terminu dotyczy wydania przez organ decyzji, a nie doręczenia jej, co wynika wprost z brzmienia ustawy przepisów art. 50 ust. 4 i art. 51 ust. l p. bud.

Owszem doręczenie decyzji stronie, powoduje doniosłe skutki przewidziane art. 110 k.p.a. przede wszystkim otwiera termin odwołania od niej dla strony. Oznacza to - zgodnie z zasadą trwałości decyzji, - związanie organu I instancji administracji wydaną prze niego decyzją i od tej chwili może on uchylić lub zmienić decyzję tylko w trybie i na zasadach określonych w art. 132 k. p. a. Dotyczy to jednak innego aspektu sprawy .

W tym stanie rzeczy skargę, jako nie znajdującą uzasadnienia w okolicznościach sprawy należało oddalić.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.