Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 439/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3 oraz art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 lipca 2019 r. sprawy ze skargi C.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w podatku od nieruchomości za 2017 rok postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

C.A., reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w podatku od nieruchomości za 2017 rok.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 czerwca

2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (oryginału lub prawidłowo uwierzytelnionej kopii). Ponadto, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 czerwca 2019 r., pełnomocnik wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, z pouczeniem, że niewykonanie ww. zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 lipca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 14 akt sądowych).

W zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony, a brak formalny skargi nie został usunięty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art. 57 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a.), skarga do sądu administracyjnego musi odpowiadać wymaganiom stawianym wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w tym przepisie. Jednym z takich wymogów formalnych - podlegającym uzupełnieniu na wezwanie Sądu - jest wymóg dołączenia do skargi pełnomocnictwa, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze takiego dokumentu przed sądem (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Nieuzupełnienie w terminie tego braku formalnego skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Ponadto, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 P.p.s.a.). Jednym z takich pism jest skarga. Jak wynika z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego został skutecznie wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania doręczono pełnomocnikowi w dniu 8 lipca 2019 r. Zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na stronę obowiązków upływał z dniem 15 lipca 2019 r. Tymczasem, jak wynika z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego, wpis od skargi nie został uiszczony. Nie nadesłano też do sprawy pełnomocnictwa procesowego.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.