Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1686/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. i J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. S. i J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: 1). ustanowić dla A. S. i J. S. radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., 2). oddalić wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] A. S. i J. S. wniosły o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w niniejszej sprawie.

W nadesłanych formularzach wniosku skarżące wskazały, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Wnioskodawczynie jako źródło miesięcznych dochodów wymieniły świadczenie emerytalne wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 1069, 07 zł oraz wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 3500 zł brutto miesięcznie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczynie poza starym domem o pow. 100 m2 i samochodem osobowym (rocznik 2003 r.), nie posiadają żadnego innego majątku, ani środków pieniężnych.

W uzasadnieniu wniosku wskazały, iż w związku ze złym stanem technicznym domu, w którym mieszkają ( dom z 1952 r. ) ponoszą stałe wydatki na jego remont. W miesiącu wrześniu 2009r. dodatkowo zmuszone były dokonać wymiany instalacji i pieca do centralnego ogrzewania, oraz przeprowadzić remont komina, ogrodzenia, chodników i wjazdu do garażu na kwotę łącznie 20 000 zł.

Pismami Sądu z dnia 29 października 2009 r. wezwano wnioskodawczynie do uzupełnienia wniosków o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z posiadanych kont bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych dochodów, udokumentowania wydatków poniesionych na remont domu, kopii zeznania podatkowego za 2008 r. oraz oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych miesięcznie na bieżące utrzymanie.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżące przedstawiły szczegółowe wyliczenie miesięcznych wydatków, z którego wynika, iż na bieżące utrzymanie ponoszą ok. 1375 zł (opłaty za media, prąd, podatek od nieruchomości, eksploatacja samochodu, remont i naprawy domu), natomiast na zakup lekarstw ok. 550 zł. Dodatkowo wskazały, iż koszty żywności, środków czystości, zakupu odzieży pokrywane są z pozostałego do wykorzystania dochodu z tytułu umowy o pracę i emerytury. Skarżące udokumentowały również wydatki poniesione na remont domu na kwotę 20 743, 23 zł.

Rozpoznając wniosek A. S. i J. S. należy stwierdzić, że zasługuje on na częściowe uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 ustawy P.p.s.a. Sąd może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Rozważając w pierwszej kolejności zasadność przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, należy wskazać, iż zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, który może być przyznane osobie fizycznej pod warunkiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania konieczne go dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.)

Złożone przez wnioskodawczynie oświadczenie co do źródeł i wysokości uzyskiwanych przez nie dochodów wskazuje, iż sytuacja materialna A. S. i J. S. nie daje podstaw do przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Należy mieć na uwadze, iż na obecnym etapie postępowania skarżące, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 221 poz. 2193 ) zobowiązane są do opłacenia solidarnego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł.

Okoliczność posiadania przez wnioskodawczynie stałych źródeł dochodów w postaci świadczenia emerytalnego oraz wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę rzutuje na ocenę potencjalnych możliwości płatniczych skarżących, w szczególności gdy wysokość uzyskiwanych dochodów- łącznie 3574, 41 zł netto miesięcznie- wskazuje na to, iż są one w stanie ponieść koszty postępowania sądowego, które na obecnym etapie postępowania wynoszą 100 zł. Dodatkowo należy zaznaczyć, iż należny wpis sądowy jest wpisem solidarnym, co oznacza, iż uiszczenie go przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałych skarżących od jego uiszczenia.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż wykazane przez skarżące okoliczności nie stwarzają podstawy do przyznania im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pokrycie wydatku w kwocie 100 zł, tytułem należnego wpisu od skargi mieści się w możliwościach płatniczych wnioskodawczyń i nie spowoduje uszczerbku dla koniecznego ich utrzymania. Podkreślić przy tym należy, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny pierwszej instancji, przysługuje skarżącym od organu, który wydał zaskarżony akt – zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw (art. 200 P.p.s.a.).

Rozpoznając natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Trzeba zważyć, że złożone przez wnioskodawczynie oświadczenie co do wysokości wydatków ponoszonych na remont starego domu uzasadnia przyjęcie, iż uzyskiwane przez nie dochody nie są wystarczające do pokrycia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Jak wskazano powyżej skarżące uzyskują wprawdzie stałe dochody, jednak, co zostało przez skarżącą wykazane, ich znaczna część przeznaczana jest na remont domu, znajdującego się w złym stanie technicznym.

W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku oraz złożonych przez skarżące informacji dotyczących ich sytuacji finansowej należy stwierdzić, iż w stosunku do skarżących zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a., uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.