Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 97/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant Starszy referent Aleksandra Gumuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2013 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie budowy ogrodzenia p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. A. M. wniósł skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...], którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta G. z dnia [...] r. Nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego na jego wniosek w sprawie budowy ogrodzenia działki Nr [...] (obr.ewid. B.) w granicy z działką nr [...] przy ulicy [...] w G., powodującego zacienienie okna budynku usytuowanego w terenie działki nr [...] oraz w sprawie realizacji budowy domku jednorodzinnego na działce nr [...]. W treści skargi skarżący przedstawił argumenty na potwierdzenie, w jego ocenie, niezgodności planowanego zamierzenia w postaci budowy przedmiotowego ogrodzenia z obowiązującymi przepisami. Podkreślił, że ogrodzenie to jest wysokie i powodować będzie zacienienie jego okna.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Pismem z dnia [...] r. nazwanym "sprostowanie" A. M. stwierdził, iż jego skarga, wbrew temu, co wynika z zawiadomienia o terminie rozprawy, dotyczy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta G. z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania administracyjnego na jego wniosek w sprawie budowy ogrodzenia sąsiedniej działki. Podtrzymał też argumenty, iż budowane ogrodzenie będzie zaciemniać jego pokój.

Na rozprawie w dniu 9 maja 2013 r. skarżący A. M. podtrzymując skargę oświadczył, że z zawiadomienia o terminie rozprawy dowiedział się, że będzie rozpatrzona skarga na postanowienie organu drugiej instancji, który to organ nie rozstrzygał sprawy merytorycznie, podczas gdy jego skarga dotyczy rozstrzygnięcia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta G. z dnia [...] r. Nr [...], który oddalił jego prośbę o obniżenie wykonywanego na sąsiedniej działce ogrodzenia. Podkreślił, że jego zamiarem było i jest wniesienie skargi na rozstrzygniecie pierwszej instancji, nie zaś na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie dotyczącej wykonania robót budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

W przypadku wniesienia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności zobligowany jest do zbadania m.in. jej dopuszczalności. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Komentowany przepis określa procedurę wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, która opiera się na obowiązku uprzedniego wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracji. Obowiązek ten wynika z ogólnego założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z kolei na mocy art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, a wśród tych przyczyn wymienia się wniesienie skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem skargi, zgodnie z oświadczeniem skarżącego złożonym w piśmie z dnia [...] r. nazwanym "sprostowanie", jak również złożonym do protokołu z rozprawy w dniu [...] r. jest postanowienie organu pierwszoistancyjnego – tj. postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta G. z dnia [...] r. Nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania na jego wniosek w sprawie budowy ogrodzenia działki nr [...] w granicy z działką [...] przy ulicy [...] w G. powodującego zacienianie jego okna w budynku usytuowanym na terenie działki [...] przy tej ulicy. W ocenie skarżącego organ drugiej instancji nie rozpatrzył jego sprawy merytorycznie, zatem konieczne jest odniesienie się do rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.

Uwzględniając powyższe należy więc stwierdzić, że wprawdzie skarżący wyczerpał tok postępowania administracyjnego, gdyż wobec złożenia zażalenia sprawę rozpatrywał organ drugoinstancyjny – tj. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., który postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez skarżącego na wymienione powyżej postanowienie organu pierwszej instancji, tym niemniej jako przedmiot wniesionej skargi jednoznacznie zostało wskazane postanowienie organu pierwszej instancji - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta G. z dnia [...] r. Nr [...].

W świetle wskazanych okoliczności skarga A. M. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.