Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1930/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Janusz Walawski, Protokolant specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2020 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z Komendy Głównej [...] do dalszego pełnienia służby w Szkole [...] oddala skargę


UZASADNIENIE

R. P. złożył skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. znak sprawy: [...] wydaną w przedmiocie przeniesienia z Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej do dalszego pełnienia służby w Szkole Głównej Służby Pożarniczej.

Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. R. P. na podstawie rat. 37c ust. 2 oraz art. 37d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1313,z poźn. zm.) - zwanej dalej ustawą o PSP, został przeniesiony z dniem [...] maja 2019 r. z Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej do dalszego pełnienia służby w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. Przedmiotowemu rozstrzygnięciu nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Następnie w dniu [...] maja 2019 r. strona złożyła odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Uzasadniając powyższe ww. zaskarżonemu rozstrzygnięciu odwołujący zarzucił wydanie decyzji z naruszeniem: "Art. 37 c ust. 2 ustawy o PSP poprzez zastosowanie go w sytuacji, gdy ma zastosowanie art. 38 ustawy o PSP z pominięciem art. 38’’ oraz naruszenie; "art. 107 § 3 k.p.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji wyjaśnienia zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes służby".

Odwołujący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji.

Organ wskazał, iż zgodnie z art. 37c ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1313, z poźn. zm.) - zwanej dalej ustawą o PSP, strażak może być przeniesiony z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej w tej samej miejscowości.

W przedmiotowej sprawie istotnym jest, iż służba w Państwowej Straży Pożarnej stanowi szczególny rodzaj aktywności publicznej podlegającej określonym rygorom i ograniczeniom. Warunkiem jej pełnienia jest - wynikająca z roty złożonego ślubowania określonej w art. 30 ustawy o PSP - gotowość do podporządkowania się szczególnej dyscyplinie służbowej, jakiej każdy strażak winien się zastosować. Granice tegoż podporządkowania określa ustawa o PSP oraz wydane na jej podstawie akty wykonawcze. Stosunek służbowy strażaka ma charakter administracyjnoprawny, w związku z czym przełożony właściwy w sprawach osobowych jednostronnie i władczo kształtuje istotne składniki tego stosunku.

Z tego też względu przepis art. 28 ust. 1 oraz art. 31 ustawy o PSP stanowią, że źródło nawiązania stosunku służbowego strażaka po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego następuje na podstawie mianowania. Wynika z tego, że konsensusu wymaga jedynie zadecydowanie o dobrowolnym ubieganiu się o przyjęcie do służby, a nie ustalenie warunków jej pełnienia. W ten sposób przełożony zyskuje znaczną możliwość kształtowania sytuacji prawnej pełniącego służbę.

W ocenie organu można zatem wywieść, że osoba decydująca się z własnej woli na podjęcie służby w umundurowanej formacji rezygnuje z pewnej części swobód obywatelskich. Przejawem tej szczególnej podległości służbowej są między innymi uprawnienia właściwego przełożonego do ustalenia miejsca pełnienia służby strażaka związanego z potrzebami i dobrem służby, niekoniecznie odpowiadającego miejscu zamieszkania jego czy też jego rodziny. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, jako przełożony wszystkich strażaków, ma prawo do kształtowania polityki kadrowej oraz w jej ramach - czyniąc za priorytet potrzeby służby - decydowania o obsadzie stanowisk służbowych w podległych jednostkach organizacyjnych. Bezspornie Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej posiada autonomiczne prawo w zakresie doboru kadr uwzględniając interes formacji wyrażający się koniecznością zapewnienia sprawnego, optymalnego realizowania ustawowych zadań formacji. W takiej sytuacji również interes służby (interes społeczny) polegający na obowiązku zapewnienia właściwego funkcjonowania jednostek Państwowej Straży Pożarnej przeważać będzie nad indywidualnym interesem strażaka.

Przekładając powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy organ wskazuje, iż skarżący decyzją Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] września 2018 r. został od dnia [...] września 2018 r. przeniesiony ze Szkoły Głównej Państwowej Straży Pożarnej w [...] do dalszego pełnienia służby w Komendzie Głównej Państwowej Straży Pożarnej. Następnie R. P. decyzją Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] września 2018 r. został mianowany od dnia [...] września 2018 r. na stanowisko służbowe: starszego specjalisty w grupie [...] w Komendzie Głównej Państwowej Straży Pożarnej (12 grupa uposażenia). Aktem powołania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] września 2018 r., wymieniony strażak został powołany z dniem [...] października 2018 r. na stanowisko: [...] Centrum Naukowo - Badawczego [...] - Państwowy instytut Badawczy (zaszeregowane do 16 grupy uposażenia). Następnie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji aktem odwołania nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. odwołał z dniem [...] maja 2019 r. R. P. z powyżej wskazanego stanowiska służbowego.

Organ podkreślał, iż zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej przeniósł R. P. z dniem [...] maja 2019 r. z Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej do dalszego pełnienia służby w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. Następnie Rektor-Komendant Szkoły Głównej Służby Pożarniczej decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. mianował skarżącego na stanowisko służbowe adiunkta w Zakładzie [...] Katedry [...] Wydziału [...] w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. Okolicznością o fundamentalnym znaczeniu pozostaje przy tym fakt, iż to przedmiotową decyzją przyznano strażakowi składniki - należne mu na tymże stanowisku służbowym - uposażenia zasadniczego (w 12 grupie zaszeregowania). Nie bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, iż zgodnie z pouczeniem strażakowi przysługuje prawo złożenia odwołania do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. R. P. powyższej decyzji nie zaskarżył.

Organ podnosił, iż zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. orzekała wyłącznie o przeniesieniu strażaka do dalszego pełnienia służby w innej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, tj. przeniesieniu z Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej do dalszego pełnienia służby w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. W ww. rozstrzygnięciu nie określono ani stanowiska służbowego w jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, do której strażak zaskarżoną decyzją został przeniesiony, ani nowych warunków służby w tym przede wszystkim parametrów finansowych związanych z tymże stanowiskiem. Zarzuty pełnomocnika strony o zastosowaniu na gruncie przedmiotowej sprawy art. 38 ustawy o PSP, regulującego przypadki przeniesienia strażaka na niższe stanowisko służbowe uznać należy za chybiony, bowiem zaskarżona decyzja nie ustalała skarżącemu stanowiska służbowego oraz uposażenia, które na gruncie rozpatrywanej sprawy - jak wynika ze stanowiska do odwołania Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2019 r. - pozostają w gestii Rektora-Komendanta Szkoły Głównej Służby Pożarniczej. Co więcej, jak wynika z załączonego do akt sprawy pisma znak [...] z dnia [...] maja 2019 r., Rektor-Komendant Szkoły Głównej Służby Pożarniczej powiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie mianowania go na stanowisko służbowe w Szkole Głównej Służby Pożarniczej, z zaznaczeniem, że proponowane stanowisko służbowe to stanowisko adiunkta z uposażeniem zasadniczym zaszeregowanym według 12 grupy uposażenia. Jednocześnie zakreślając trzydniowy termin od dnia doręczenia przedmiotowego pisma R. P. zapewniono prawo zapoznania się z aktami sprawy, zgłaszania uwag, wniosków oraz wypowiedzenia się co do zebranych materiałów sprawy.

W kontekście powyższego organ wskazał, iż w Szkole Głównej Służby Pożarniczej brak jest stanowiska jakie R. P. pełnił przed powołaniem na stanowisko [...] Centrum Naukowo - Badawczego [...] - Państwowy Instytut Badawczy, uznać należy za bezpodstawne. Strona bowiem już w powyżej wskazanym piśmie znak [...] z dnia [...] maja 2019 r., została poinformowana przez Rektora-Komendanta Szkoły Głównej Służby Pożarniczej, iż proponowane stanowisko służbowe tj. adiunkta zaszeregowane jest - równorzędne do zajmowanego przez stronę przed powołaniem do Państwowego Instytutu Badawczego - tj. według 12 grupy uposażenia. Organ podkreśla przy tym, R. P. posiada obszerną wiedze fachową na temat pożarnictwa oraz wysokie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe, co predysponuje ww. do zajmowania stanowiska adiunkta.

W oparciu o powyższe ustalenia i wykładnię przepisów Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] lipca 2019r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Straży pożarnej nr [...] z dnia [...] maja 2019r. jedynie w części dotyczącej terminu przeniesienia, w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

R. P. złożył skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. znak sprawy: [...] wydaną w przedmiocie przeniesienia z Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej do dalszego pełnienia służby w Szkole Głównej Służby Pożarniczej.

Skarżący nie zgadzał się z interpretacją przepisów o PSP zastosowaną przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Podkreślał, iż z uwzględnieniem zmiany decyzji organu administracji I instancji przez Ministra został przeniesiony z Komendy Głównej PSP do Szkoły Głównej Służby Pożarniczej z dniem [...] maja 2019 roku. Poprzednie przeniesienie służbowe ze Szkoły Głównej Służby Pożarniczej do Komendy Głównej PSP miało miejsce z dniem [...] września 2018 roku (decyzja Komendanta Głównego PSP z dnia [...] września 2018 roku Nr [...]). Z tym też dniem skarżący objął stanowisko starszego specjalisty w Komendzie Głównej PSP (decyzja Komendanta Głównego PSP z dnia [...] września 2018 roku, nr [...]).

Przy ponownym przeniesieniu Mocodawcy w maju 2019r. z Komendy Głównej PSP do Szkoły Głównej Służby Pożarniczej nie zastosowano tej procedury. Decyzja w sprawie stanowiska w Szkole Głównej Służby Pożarniczej mianująca mocodawcę na stanowisko adiunkta w Zakładzie [...] Katedry [...] Wydziału [...] w Szkole Głównej Służby Pożarniczej została wydana dopiero [...] czerwca 2019 roku i doręczona w dniu [...] czerwca 2019 roku.

Nie wiadomo zatem jakie stanowisko zajmował skarżący przez pierwszy miesiąc po przeniesieniu do Szkoły Głównej Służby Pożarniczej.

Skarżący wskazuje, iż możliwe są dwa rozwiązania. Pierwsze zakłada, że nie został przeniesiony na żadne konkretne stanowisko i w okresie [...].05 - [...].06.2019 roku był przeniesiony do Szkoły Głównej Służby Pożarniczej bez stanowiska. Ustawa o PSP nie przewiduje jednak takiej sytuacji. Zgodnie z drugim rozwiązaniem do chwili mianowania go na stanowisko służbowe adiunkta, zajmował swoje dotychczasowe stanowisko starszego specjalisty. Takie stanowisko jest w Szkole Głównej Służby Pożarniczej, co wynika z tabeli nr 2 zaszeregowania stanowisk służbowych w Szkole Głównej Służby Pożarniczej, Szkołach Państwowej Straży Pożarnej oraz Instytucie Badawczym Państwowej Straży Pożarnej i Centralnym Muzeum Pożarnictwa do grup uposażenia zasadniczego, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2008 roku w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej (t.j.: Dz. U. z 2018r., poz.313 ze zm.). Zdaniem skarżącego należy przyjąć, iż w pierwszym miesiącu po przeniesieniu, tj. w okresie [...] maja - [...] czerwca 2019 roku, zajmował w SGSP stanowisko starszego specjalisty. Jest to stanowisko niżej zaszeregowane niż stanowisko starszego specjalisty w Komendzie Głównej PSP. Zgodnie z ww. rozporządzeniem starszy specjalista w Komendzie Głównej PSP jest zaszeregowany do 12 grupy uposażenia zasadniczego, zaś stanowisko starszego specjalisty w Szkole Głównej jest zaszeregowane w Szkole Głównej Służby Pożarniczej do 10 grupy uposażenia zasadniczego. Jest to zatem stanowisko niższe.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wnosił o oddalanie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie czy organ prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Natomiast w żadnym razie sąd nie jest władny by samodzielnie rozstrzygnąć indywidualną sprawę w zastępstwie organu administracyjnego.

Kontrolując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrolowana przez Sąd w niniejszej sprawie decyzja jest rozstrzygnięciem z zakresu stosunku służbowego w formacji mundurowej, jaką jest Państwowa Straż Pożarna. Regulacje dotyczące nawiązania, zmiany, ustania stosunku służbowego strażaka PSP, zawarte są w ustawie pragmatycznej z 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1313 ze zm.), dalej: PSP. Z jej regulacji wynika, że stosunek służbowy strażaka ma charakter administracyjno-prawny, z którego wynika podporządkowanie i brak równości stron. Stosunek służbowy powstaje w drodze mianowania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby, a to oznacza, że konsensusu stron wymaga jedynie zdecydowanie o przyjęciu do służby, a nie ustalanie warunków pełnienia tej służby. Ustalenie warunków pełnienia służby należy do strony służbowej i pragmatyka służbowa nie przewiduje układania się przełożonego ze strażakiem w kwestii warunków służby.

Zgodnie z ustalonym stanem faktycznym decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. R. P. na podstawie rat. 37c ust. 2 oraz art. 37d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej został przeniesiony z dniem [...] maja 2019 r. z Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej do dalszego pełnienia służby w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. Przedmiotowemu rozstrzygnięciu nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Decyzja przenosząca strażaka do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej PSP, w innej miejscowości, nie mianuje go na stanowisko służbowe w tej jednostce, lecz jedynie stanowi akt nadrzędnego organu służbowego, obligujący organ podległy organizacyjnie do podjęcia aktu mianowania. Oznacza to, że do mianowania strażaka przeniesionego, konieczne jest wydanie odrębnej decyzji mianującej go na konkretne stanowisko służbowe.

Należy zauważyć, że sądowa kontrola tego rodzaju decyzji personalnych jest ograniczona, ponieważ sąd administracyjny nie jest władny do oceny celowości zmian kadrowych i organizacyjnych w jednostkach PSP, jak również nie może ingerować w politykę kadrową tej formacji. Kontrola sądowa decyzji uznaniowych jest ograniczona do sprawdzenia, czy wydana decyzja mieści się w granicach uznania administracyjnego, czy podjęta decyzja nie jest dowolna i została poprzedzona prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie, warunki te zostały zachowane. Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. R. P. na podstawie rat. 37c ust. 2 oraz art. 37d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej został przeniesiony z Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej do dalszego pełnienia służby w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zmienił ww. decyzje jedynie w zakresie terminu przeniesienia z Komendy Głównej Państwowej Straży pożarnej do dalszego pełnienia służby w Szkole Głównej Służby Pożarniczej (decyzja z dnia [...] lipca 2019r., Nr [...], przeniesienie z dniem [...] maja 2019r.).

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją organ realizował jedynie swoje uprawnienie władcze do przeniesienia strażaka z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej w tej samej miejscowości. Przeniesienie strażaka - w przypadkach określonych w art. 37c ust. 2 i ust. 3 ustawy z 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej jest możliwe i dopuszczalne bez jego zgody, czy też bez wniosku samego zainteresowanego, właśnie na zasadzie przeniesienia "z urzędu" (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2513/12). Przedmiotowa decyzja przenosząca strażaka do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej PSP, w innej miejscowości, nie mianuje go na stanowisko służbowe w tej jednostce, lecz jedynie stanowi akt nadrzędny organu służbowego, obligujący organ podległy organizacyjnie do podjęcia aktu mianowania. Oznacza to, że do mianowania strażaka przeniesionego, konieczne jest wydanie odrębnej decyzji mianującej go na konkretne stanowisko służbowe.

Taka decyzja została wydana, bowiem Rektor-Komendant Szkoły Głównej Służby Pożarniczej decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. mianował skarżącego na stanowisko służbowe adiunkta w Zakładzie [...] Katedry [...] Wydziału [...] w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. Decyzja z dnia [...] czerwca 2019r., nie może jednak stanowić przedmiotu kontroli administracyjnosądowej w przedmiotowym postępowaniu, które dotyczy oceny legalności decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2019r. oraz decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2019r.

Należy zatem podzielić stanowisko organu, iż zarzuty pełnomocnika strony o zastosowaniu na gruncie przedmiotowej sprawy art. 38 ustawy o PSP, regulującego przypadki przeniesienia strażaka na niższe stanowisko służbowe są chybione na tle tej konkretnej sprawy, bowiem zaskarżona decyzja nie ustalała skarżącemu stanowiska służbowego oraz uposażenia, które pozostawały w gestii Rektora-Komendanta Szkoły Głównej Służby Pożarniczej.

Powyższe, w ocenie Sądu powoduje, że kontrolowana decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji [...] z dnia [...] lipca 2019r. nr [...] oraz utrzymana w części decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2019r., nr [...] wbrew zarzutom skargi, jest zgodna z prawem. Zarówno jej uzasadnienie spełnia podstawowe wymogi art. 107 § 1 i 3 k.p.a., jak też okoliczności faktyczne sprawy, wystarczająco wykazują podstawę prawną przeniesienia z urzędu do pełnienie służby w innej jednostce organizacyjnej w tej samej miejscowości na równorzędne stanowisko służbowe. Natomiast do określenia konkretnego przydziału służbowego w nowej jednostce organizacyjnej zobligowany był ustawowo Rektor-Komendant Szkoły Głównej Służby Pożarniczej.

Ponadto, odnosząc się do zarzutu, iż w Szkole Głównej Służby Pożarniczej brak jest stanowiska jakie skarżący pełnił przed powołaniem na stanowisko [...] Centrum Naukowo - Badawczego [...] - Państwowy Instytut Badawczy należy wskazać, iż w piśmie nr [...] z dnia [...] maja 2019 r., Rektor-Komendant Szkoły Głównej Służby Pożarniczej wskazał, iż zaproponował skarżącemu stanowisko służbowe adiunkta (zaszeregowane - równorzędne do zajmowanego przez stronę przed powołaniem do Państwowego Instytutu Badawczego - tj. według 12 grupy uposażenia). Natomiast skarżący posiada fachową wiedzę na temat pożarnictwa oraz wysokie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w tym zakresie predysponujące do powierzenia ww. stanowiska. Należy jednocześnie podkreślić, iż zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o PSP, mianowanie lub powołanie strażaka na określone stanowisko służbowe jest uzależnione od posiadanego wykształcenia ogólnego, kwalifikacji pożarniczych oraz stażu służby albo pracy. Stanowiska służbowe w PSP dzieli się na oficerskie, aspiranckie, podoficerskie i szeregowe (art. 36 ust. 2 ustawy o PSP). Powyższe przepisy wskazują natomiast kryteria, którymi powinien kierować się organ służbowy, mianując strażaka na konkretne stanowisko służbowe.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji