Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 374/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 4, art. 134 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art.6 ust 1, art. 10 ust 1, art. 18 ust.2.
journal: Dz.U. 2021 poz 1212
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia del. WSA Cezary Kosterna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej (...) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 października 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 371/21 w sprawie ze skargi (....) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia (....) r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wydania prawa jazdy oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi kasacyjnej wniesionej przez (....) jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 1 grudnia 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 371/21. Wyrokiem tym została oddalona skarga (...) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia (...) r. nr (...) umarzającą o postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Lubelskiego z dnia (....) r. nr (...).

Zaskarżony wyrok został wydany w następującym stanie sprawy:

(...) (dalej: Skarżący lub Strona) wnioskiem z dnia (...) r. zwrócił się o wydanie dokumentu prawa jazdy kat. B+E. Do wniosku Skarżący dołączył m.in. numer profilu kandydata na kierowcę dot. kat. B+E oraz orzeczenie lekarskie nr (...) stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. B+E z terminem następnego badania wyznaczonym na dzień 5 października 2023 r. Skarżący posiadał już wcześniej wydany dokument prawa jazdy kat. A (data wydania uprawnienia 20 marca 1996 r., data ważności uprawnienia "-") oraz B (data wydania uprawnienia 2 lutego 1998 r., data ważności uprawnienia "-").

Starosta Lubelski (...) r. wydał Stronie nowy dokument prawa jazdy nr (...) obejmujący kategorie AM, A1, A2, A, B1, B, B+E, przy czym w odniesieniu do każdej z kategorii jako datę ważności wskazał 5 października 2023 r. Dokument ten został odebrany przez Skarżącego w dniu 1 marca 2019 r.

Skarżący pismem z 18 stycznia 2021 r., powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej: kpa), zwrócił się do Starosty Lubelskiego o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej wydania prawa jazdy ze względu na rażące naruszenie prawa. Wskazał, że ograniczenie ważności prawa jazdy kat. B w jego przypadku nie miało żadnych podstaw prawnych ani faktycznych. Uznał, że nie można weryfikować uzyskanych wcześniej uprawnień tylko ze względu na to, że kierowca zdobył nowe uprawnienia.

Kolegium pismem z dnia (...)r. wezwało Stronę do sprecyzowania podania poprzez wyjaśnienie, czy pismo stanowi wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Lubelskiego z dnia (...) r. dotyczącej wydania prawa jazdy z powodu zmiany danych, czy też wniosek o uznanie bezskuteczności czynności Starosty Lubelskiego polegającej na dokonaniu wpisu terminów ważności uprawnień w dokumencie prawa jazdy nr (...) wydanym przez Starostę Lubelskiego w dniu (...) r.

W odpowiedzi (...) wskazał, że żąda stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Zaznaczył, że Starosta wydając decyzję o nadaniu mu nowych uprawnień do kierowania pojazdami, bez jakiejkolwiek podstawy prawnej dokonał samowolnie wpisu terminu ważności uzyskanych przed poszerzeniem kwalifikacji do kierowania pojazdami uprawnień kat. A i B. Wskazał, że w świetle obowiązującego orzecznictwa sądów administracyjnych nowo wydany dokument, o jakim mowa w art. 18 ust. 2 ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1212, dalej jako: "ukp" lub "ustawa o kierujących pojazdami"), udostępniany osobie wnioskującej o jego wydanie z powodu zmiany danych w nim zawartych, powinien - poza uzasadnioną zmianą - jedynie powtarzać zapisy w dokumencie poprzednim. Dokonane zmiany nie mogą dotyczyć w żadnym wypadku posiadanych już uprawnień do kierowania pojazdami.

Decyzją z dnia (....) r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie umorzyło postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Lubelskiego z dnia (...) r. SKO wyjaśniło, że wydanie nowego dokumentu prawa jazdy na wniosek osoby uprawnionej na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, tj. czynność materialno-techniczną. Z tej przyczyny brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w przedmiocie nieważności decyzji, skoro nie doszło do wydania decyzji. Samo zaś użycie na odwrocie wypełnianego przez stronę wniosku słowa "decyzja", oraz wskazanie na tym dokumencie daty i sygnatury sprawy administracyjnej nie powoduje, że dokument ten nosi cechy władczego rozstrzygnięcia organu administracji o prawach strony. Organ podniósł, że w myśl art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

(...) zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie jej uchylenie, a także rozważenie stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji w części ograniczającej datę ważności dotychczasowych uprawnień do kierowania pojazdami oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 105 § 1 i art. 107 § 1 kpa), oraz naruszenie prawa materialnego, tj. art. 18 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami polegające na błędnej wykładni i przyjęciu, że wydanie nowego dokumentu prawa jazdy potwierdzającego nowe uprawnienia nie jest wydane w formie decyzji administracyjnej, w której to decyzji określa się czas ważności nowych uprawnień.

W ocenie Skarżącego, z uwagi na nabycie nowych uprawnień i konieczność wydania decyzji administracyjnej, której nieodłącznym elementem jest nowe prawo jazdy, organ II Instancji winien uznać, że mamy do czynienia ze sprawą administracyjną i wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie wyeliminowania z obrotu wadliwej w części decyzji Starosty Lubelskiego, w której ograniczono okres ważności uprawnień nabytych w latach 1996 i 1998. Wydanie nowego dokumentu nie może stanowić podstawy do ograniczenia uprzednio nabytych uprawnień i czynność ta związana z decyzją administracyjną o nadaniu nowych uprawnień została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Umorzenie postępowania w tej sytuacji stanowi rażące naruszenie prawa, tj. art. 10 ust. 1 oraz art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy kierujących pojazdami.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako: ppsa). WSA stwierdził, że Organ prawidłowo uznał żądanie Skarżącego za wniosek o stwierdzenie nieważności czynności materialno-technicznej, którą Skarżący błędnie zakwalifikował jako decyzję administracyjną. WSA wyjaśnił, że zgodnie z art. 18 ust. 1 ukp, osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem jest obowiązana zawiadomić starostę o utracie tego dokumentu, jego zniszczeniu w stopniu powodującym nieczytelność, a także o zmianie stanu faktycznego wymagającego zmiany danych w nim zawartych, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia. W niniejszej sprawie Skarżący domagał się wydania nowego dokumentu prawa jazdy w związku z uzyskaniem dodatkowych uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B+E oraz zmianą adresu zamieszkania. Skarżący posiadał już uprawnienie do kierowania pojazdami kat. A i B ważne bezterminowo. Dalej Sąd I instancji stwierdził, że po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego o wydanie prawa jazdy kategorii B+E, w oparciu o przepis art. 10 ust. 1 ukp, Starosta Lubelski, wydał decyzję administracyjną posługując się typowym drukiem wniosku o wydanie prawa jazdy. W części H tego wniosku znajduje się treść sentencji decyzji administracyjnej, zgodnie z którą organ przyznaje osobie, o której mowa w części A wniosku, uprawnienia do kierowania pojazdami i wydaje jej "prawo jazdy ważne do dnia (...) r. nr (...)". Tak sformułowana treść decyzji oznacza, że rozstrzygnięcie w niej zawarte jest pozytywne dla Skarżącego, uwzględnia bowiem w całości jego wniosek zawarty w części C wniosku. Z tego względu w znajdującym się w części H uzasadnieniu decyzji zawarta jest wyłącznie informacja, że na podstawie art. 107 § 4 kpa organ odstępuje od uzasadnienia, ze względu na fakt, że decyzja uwzględnia w całości żądanie strony. Przyznanie tego nowego uprawnienia wygenerowało po stronie Starosty obowiązek wymiany posiadanego przez Skarżącego dokumentu prawa jazdy. W zakresie, w jakim nie dotyczy to przyznania nowych uprawnień (kategorii B+E), dokonana w tym trybie wymiana prawa jazdy nie wpływa na zakres posiadanych uprawnień i obowiązków wnioskodawcy. Nowo wydany dokument, poza uzasadnioną zmianą (czyli wynikająca ze złożonego wniosku), powinien jedynie powtarzać zapisy zawarte w dokumencie poprzednim – pierwotnym (z uwzględnieniem zakresu uprawnień wynikających z przyjętych przez ustawodawcę kategorii prawa jazdy, zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ukp). Sąd I instancji wskazał, że odnośnie formy załatwienia wniosku Skarżącego o wydanie nowego dokumentu prawa jazdy stanowisko sądów administracyjnych jest jednolite – wymiana dokumentu prawa jazdy realizowana przez wydanie nowego dokumentu w oparciu o przepis art. 18 ust. 2 ukp stanowi czynność z zakresu administracji publicznej to jest czynność materialno-techniczną dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa. Wynika to z charakteru tej czynności – skoro wydanie nowego dokumentu następuje z powodu zmiany stanu faktycznego wymagającego zmiany danych, to skutkiem takiej czynności organu nie jest powstanie lub odjęcie po stronie osoby wnioskującej o wymianę dokumentu jakichkolwiek uprawnień, czy też czasowe ich ograniczenie. WSA stwierdził, że daty ważności poszczególnych kategorii prawa jazdy ujęte w tabeli części H wniosku oraz do dokumentu prawa jazdy nie stanowią elementu rozstrzygnięcia zawartego w wydanej decyzji administracyjnej dotyczącej nowych uprawnień. Wpisanie w dokumencie prawa jazdy w części H danych, zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 5 lit. a i § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2016 r. poz. 231, dalej jako "rozporządzenie") stanowi wyłącznie czynność materialno-techniczną. Innymi słowy wydawanie przez Starostę na wniosek osoby zainteresowanej prawa jazdy w zakresie nowych uprawnień następuje w drodze decyzji administracyjnej ujętej w części H pkt 1 druku wniosku o wydanie prawa jazdy. Natomiast wpisanie daty ważności poszczególnych kategorii prawa jazdy do tabeli części H wniosku oraz do dokumentu prawa jazdy, poprzez wydanie nowego dokumentu prawa jazdy na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 ukp, stanowi czynność materialno-techniczną. Konsekwencją powyższego jest to, że od decyzji ujętej w części H pkt 1 druku wniosku o wydanie prawa jazdy w zakresie nowych uprawnień, stronie przysługuje prawo odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Natomiast czynność materialno-techniczna polegająca na wpisaniu daty ważności poszczególnych kategorii prawa jazdy do tabeli części H wniosku oraz do dokumentu prawa jazdy objęta jest kontrolą sprawowaną przez sądy administracyjne i podlega zaskarżeniu w drodze skargi wnoszonej bezpośrednio do sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Biorąc to pod uwagę Sąd I instancji uznał, że rozstrzygnięcie organu było prawidłowe, gdyż nie można było uwzględnić wniosku Skarżącego o stwierdzenia nieważności czynności materialno-technicznej, co oznaczało bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego w tym zakresie, a co za tym idzie konieczność jego umorzenia na podstawie art. 105 § 1 kpa. WSA wskazał, że ocenie sądu w niniejszej sprawie nie podlega natomiast prawidłowość dokonania wpisów tabeli części H wniosku o wydanie prawa jazdy do oraz do dokumentu prawa jazdy w zakresie dat ważności poszczególnych kategorii prawa jazdy, jako czynności materialno-technicznych.

(...) zaskarżył omówiony wyrok w całości skargą kasacyjną. Wyrokowi temu zarzucił:

I. Naruszenie prawa materialnego poprzez:

art. 18 ust. 2 ukp w zw. § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy w dacie wejścia w życie ustawy o kierujących pojazdami Skarżący posiadał uprawnienie do kierowania pojazdami, którego data ważności nie została ograniczona żadnym orzeczeniem lekarskim lub psychologicznym ani decyzją administracyjną, a źródłem uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM,A1,A2,A, B1 i B jest nabycie przez Skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami kategorii A i B oraz przepisy prawa, w związku z czym również uprawnienie kategorii AM, Al, A2 i BI skarżący winien otrzymać bezterminowo;

II. naruszenie przepisów postępowania tj.:

art 145 § 1 pkt 2 ppsa w zw. z art 134 § 1 ppsa oraz w zw. z art 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez niestwierdzenie nieważności decyzji SKO w sytuacji, gdy swoją decyzją SKO umorzyło postępowanie i w konsekwencji utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Starosty Lubelskiego, wydane z rażącym naruszeniem prawa.

Stawiając te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i o rozpoznanie skargi i uznanie za bezskuteczną czynności Starosty Powiatowego w Lublinie polegającej na ograniczeniu ważności prawa jazdy kat. AM, Al, A2, A, BI i B. Wniósł też o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 182 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wobec tego, że ta ostatnia sytuacja w rozpatrywanym przypadku nie ma miejsca, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej zgodnie z art. 183 § 1 ppsa, a zatem w zakresie wyznaczonym w podstawach kasacyjnych przez stronę wnoszącą omawiany środek odwoławczy, z urzędu biorąc pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy, a które w niniejszej sprawie nie występują. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 184 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga kasacyjna złożona w tej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą sporu w sprawie jest to, czy wydanie nowego dokumentu prawa jazdy w związku z nabyciem nowych uprawnień do kierowania pojazdami, czy zajściem innych zmian podlegających wpisaniu do prawa jazdy, stanowi władcze działanie organu administracji w postaci decyzji lub postanowienia administracyjnej stanowiącej o prawach i obowiązkach strony, czy też inną czynność z zakresu administracji publicznej o charakterze materialno-technicznym, co ma znaczenie do określenia trybu zaskarżenia tej czynności organu.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 ukp osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem jest obowiązana zawiadomić starostę o zmianie stanu faktycznego wymagającego zmiany danych w nim zawartych, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia. Na taki wniosek starosta wydaje nowy dokument pod warunkiem zwrotu dokumentu wymagającego zmiany danych. Z przepisu tego wynika, że wydanie nowego dokumentu prawa jazdy nie stanowi rozstrzygnięcia władczego, gdyż starosta zobowiązany jest wydać nowy dokument uwzględniający wskazaną przez wnioskującego zmianę, w tym zmianę wynikającą z nabycia nowych uprawnień do kierowania pojazdami, które to nowe uprawnienia wynikały ze stosownej decyzji o ich nadaniu. Problem prawny objęty tymi zarzutami był już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. w wyrokach z: 24 lutego 2021 r. (sygn. akt I OSK 2312/20,z 21 października 2021 r. sygn. akt II GSK 1421/21, z 17 marca 2022 sygn. akt II GSK 98/22 - treść tych orzeczeń jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela zasadnicze motywy rozstrzygnięcia wskazane w uzasadnieniach powyższych orzeczeń w odniesieniu do tego, że wydanie nowego dokumentu prawa jazdy w warunkach wskazanych w art. 18 ust. 1 i 2 ukp stanowi czynność materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Przepis art. 18 ust. 1 i 2 ukp nie daje podstaw do przyjęcia, że w ramach wymiany prawa jazdy w celu zmiany danych (dodanie nowych, uzyskanych uprawnień) właściwy organ uzyskał kompetencję do weryfikacji posiadanych już przez wnioskodawcę uprawnień do kierowania pojazdami. Zgodnie z procedurą określoną powyższym przepisem organ powinien wydać osobie uprawnionej do kierowania pojazdami nowy dokument z uaktualnionymi danymi objętymi zmianą.

Skoro więc zasadnie Kolegium i Sąd I instancji uznały, że czynność wydania nowego dokumentu prawa jazdy stanowi czynność materialnotechniczną, o jakiej mowa w art. 3 § pkt 4) ppsa, a nie decyzję administracyjną, to konsekwencją tego było uznanie konieczności umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 105 § 1 kpa. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uregulowane w rozdziale 13 Działu II Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 154- art. 163 kpa) nie może bowiem dotyczyć czynności materialno-technicznych. Oczywiście takie czynności mogą być dotknięte wadami, w tym naruszającymi art. 18 ust. 2 ukp i § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2016 r. poz. 231), jednak w takim wypadku podlegają kontroli sądowoadministracyjnej jako inne niż określone w art. 3 § 2 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej (decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym, na które przysługują zażalenia, albo kończące postępowanie)j, to jest jako czynności materialno-techniczne.

W przedmiotowym postępowaniu, które dotyczyło tylko wniosku o stwierdzenie nieważności czynności materialno-technicznej wydania nowego prawa jazdy w związku z nabyciem nowych uprawnień, nie była oceniana prawidłowość dokonania tej czynności materialno-technicznej, zatem nie była rozważana prawidłowość zastosowania (czy też niezastosowania) art. 18 ust. 2 ukp oraz § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami. Przepis art. 18 ust. 2 ukp stanowił tylko podstawę prawidłowych stwierdzeń Sądu I instancji i SKO co do uznania czynności wydania prawa jazdy jako czynności materialno-technicznej. Zatem zarzut naruszenia tych przepisów prawa materialnego postawiony w skardze kasacyjnej był niezasadny. Ponieważ Sąd I instancji w granicach sprawy rozpoznawał tylko kwestię zasadności umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu, słusznie akceptując stanowisko Kolegium, że akt ten nie był decyzją administracyjną mogącą podlegać trybowi stwierdzenia nieważności, w tym nie mogła zostać stwierdzona jego nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 jako decyzji wydanej bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, to nie mógł w granicach tej sprawy sądowoadministracyjnej orzekać na podstawie art. 134 § 1 ppsa o wadliwości czynności materialno-technicznej. Czynność ta podlega bowiem zaskarżeniu bezpośrednio do sądu administracyjnego.

Ponieważ zarówno podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania, nie miały usprawiedliwionych podstaw, skargę kasacyjna należało oddalić na podstawie art. 184 ppsa.