Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 83/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 3  par. 2 pkt. 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędzia NSA Stefan Kłosowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2017 r. sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w sprawie, II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny, IV. zasądza od Komendanta Powiatowego Policji w M. na rzecz skarżącego J. H. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 lipca 2017 r. skarżący J. H. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Komendanta Policji.

W skardze wniósł o:

1) zobowiązanie Komendanta Policji do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi,

2) orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

W uzasadnieniu skargi J. H. wskazał, że w dniu 15.05.2017 r. złożył do Komendanta Policji podanie zawierające wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1. imienia i nazwiska oraz stopnia funkcjonariuszy Komendy Policji, którzy w dniu [...] r. w godzinach około 16.00-19.00 dokonywali kontroli kierujących w miejscowości O. gmina D..

a) który z funkcjonariuszy był dowódcą patrolu.

b) przesłanie kopii dokumentów z odprawy do służby tych konkretnych funkcjonariuszy.

c) świadectwa odbycia kursu specjalistycznego w zakresie obsługi radarowego miernika prędkości Iskra 1, jeśli w takim kursie uczestniczyli.

d) świadectwa odbycia kursu specjalistycznego w zakresie obsługi laserowego miernika prędkości Ultralyte LTI 20-20, jeśli w takim kursie uczestniczyli.

e) dokumentów potwierdzających zdolność psychiczną i fizyczną dopuszczającą tych funkcjonariuszy do służby w policji.

f) kopii dokumentów potwierdzających liczbę wystawionych mandatów w dniu [...] r. z wyszczególnieniem za co zostały nałożone.

g) kopii dokumentów potwierdzających rozkazy na dzień [...] r.

Powyższą informację organ miał przesłać pocztą na adres podany w nagłówku.

J. H. ul. [...]/6 [...].

Skarżący podał, że do dnia złożenia tej skargi t.j. [...] r. organ administracji publicznej nie udostępnił żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 pkt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył 14 dniowy termin zapisany art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu [...] r. do organu wpłynęło od strony pismo z dnia [...] r. z żądaniem informacji publicznej. Po raz kolejny skarżący zwrócił się o tę samą informację w piśmie nadesłanym do Komendanta Policji z dnia [...] r. W odpowiedzi pismem z dnia [...] r. organ udzielił informacji o którą zwracał się skarżący.

Wyjaśnił, że dnia [...] r w godz. 18.00-19.00 zgodnie z zadaniami do służby kontroli prędkości w m. O. dokonywał sierż. K. T. i post. P. M.

a) dowódcą patrolu był sierż. K. T.

b) kserokopia z odprawy do służby załączona jest w załączniku

c) zgodnie § 4 zarządzenia nr 609 Komendanta Głównego Policji z dnia 25 czerwca 2007 roku w sprawie sposobu pełnienia służby na drogach przez policjantów (Dz. Urz. KGP nr 13, poz. 100; zmiany: z 2010 r. nr 12, poz. 69) wyraźnie wskazuje, które zadania policjantów ruchu drogowego wymagają specjalistycznego przeszkolenia:

"§ 4 pkt 1 — kierowania ruchem drogowym, z wyłączeniem czynności podejmowanych na miejscu zdarzeń drogowych oraz przy zabezpieczaniu imprez na drogach;

§ 4 pkt 2- kontroli stanu technicznego pojazdów silnikowych;

§ 4 pkt 3- wykonywania czynności na miejscu wypadków drogowych;

§ 4 pkt 4- kontroli przewozu towarów niebezpiecznych;

§ 4 pkt 5- kontroli zapisów urządzeń samoczynnie rejestrujących prędkość jazdy, czas jazdy i postoju (tachografów) "

Organ wyjaśnił, że w związku z powyższym nie wystawia się zaświadczeń potwierdzających uprawnienia dotyczące posługiwania się radarem Iskra- 1 oraz laserowym miernikiem ULTRA LTI 20-20. Policjanci ci zostali zapoznani z instrukcją obsługi tych urządzeń, co zostało potwierdzone ich podpisem na karcie zapoznania.

e) do służby w Policji policjanci byli dopuszczeni na podstawie badań profilaktycznych z dnia: - [...] r. - sierż. K. T.,

- [...] r. - post. P. M.,

f) dnia [...] r. sierż. K. T. i post. P. M. wystawili każdy po cztery mandaty karne kredytowane, wszystkie za przekroczenie dozwolonej prędkości.

W załączeniu organ przesłał: protokół z odprawy do służby patrolowej z dnia [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a., a więc gdy organy administracji nie podejmują nakazanych prawem decyzji, postanowień, aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa bądź pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.

Rozpoznając wniesioną skargę wskazać należy na treść przepisu art. 149 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (§ 2).

Z przytoczonych przepisów wynika, że celem skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub dokonania wynikającej z przepisów prawa czynności, w sprawie wszczętej żądaniem strony. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujące znaczenie ma stan faktyczny i prawny z momentu orzekania. W konsekwencji podjęcie przez organ aktu, po wniesieniu skargi, przesądza o tym, że organ nie pozostaje już w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 P.p.s.a. Nieuprawnione i niemożliwe jest bowiem zobowiązywanie organu do dokonania czynności, która została już dokonana.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, na dzień wniesienia skargi przez J. H. tj. w dniu [...] r. (data wpływu do organu), Komendant Policji pozostawał w stanie bezczynności wobec wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek skarżącego w tym zakresie został załatwiony przez organ w dniu [...] r. wtedy została wysłana do skarżącego odpowiedź w zakresie wskazanym we wniosku z dnia [...] r. oraz [...] r.

W dniu [...] r.(data nadania listem poleconym) organ przesłał do Sądu skargę wraz odpowiedzią.

Z powyższych przyczyn postępowanie sądowe co do zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej stało się bezprzedmiotowe, w rozumieniu art. 161

§ 1 pkt 3 P.p.s.a., gdyż w jego toku wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna.

W tym miejscu wskazać należy, że Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2443/12, który stwierdził, że przepis art. 149 P.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo nie miały takiego charakteru, przy czym uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo, iż są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi.

W kontekście powyższego wskazać należy, że organ udzielił skarżącemu odpowiedzi dopiero po wniesieniu skargi jednak z okoliczności faktycznych i prawnych przedmiotowej sprawy nie wynika, aby bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa, albowiem organowi nie sposób przypisać cech lekceważącego traktowania skarżącego, i obowiązków nałożonych ustawą.

Z tych też powodów nie wymierzył organowi grzywny o jaką wnosił skarżący.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono w pkt I wyroku, o umorzeniu postępowania sądowego w zakresie zobowiązania Komendanta Policji do załatwienia wniosku skarżącego o udostepnienie informacji publicznej. Stwierdzenie w pkt II, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa wydano stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W przedmiocie kosztów orzeczono w pkt IV zgodnie z art. 201 § 2 P.p.s.a.