Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 4/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 22 par.2 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Wolska Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach: Andrzeja Jagiełły, Anny Żak, Teresy Kobyłeckiej, Doroty Chobian, Renaty Detki, Beaty Ziomek, Doroty Pędziwilk-Moskal, Danuty Kuchty, Marii Grabowskiej, Grażyny Jarmasz, Ewy Rojek, Sylwestra Miziołka, Jacka Kuzy oraz Mirosława Surmy od orzekania w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach (dalej także WSA w Kielcach) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego (zarejestrowanej pod sygn. II SA/Ke 200/09) A. K. zawarł wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów, którzy orzekali uprzednio w sprawach, które kierował do tego Sądu.

Postanowieniem z dnia 9 lipca 2009r., sygn. akt I OW 90/09 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie do rozpoznania powyższego wniosku, w związku z brzmieniem art. 22 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części P.p.s.a.

W aktach sądowych sprawy IISA/Ke 200/09 znajduje się notatka urzędowa sporządzona przez kierownika sekretariatu Wydziału II WSA w Kielcach informująca, iż wszyscy sędziowie tego Sądu orzekali w toczących się przed nim sprawach ze skarg Andrzeja Kupca.

Nadto akta te zawierają oświadczenia podpisane przez wszystkich sędziów WSA w Kielcach wskazujące, że sędziowie ci nie znają osobiście stron postępowania oznaczonego sygn. II SA/Ke 200/09, jak też, nie zachodzą względem nich okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie. Oświadczenia podnoszą też brak istnienia okoliczności z art. 18 P.p.s.a., powodujących wyłączenie z mocy ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Celem instytucji wyłączenia sędziego jest zapewnienie rozpoznania konkretnej sprawy przez taki skład orzekający sądu, który daje gwarancję bezstronności

i obiektywizmu. Oprócz przesłanek wyłączenia sędziego z mocy samego prawa określonych w art. 18 P.p.s.a., ustawa przewiduje również możliwość wyłączenia bądź na żądanie sędziego bądź na wniosek strony - art. 19 P.p.s.a.. Ten ostatni przepis ustanawia jako przesłankę skorzystania z przedmiotowej instytucji istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłaby ona wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.

W świetle art. 20 § 1 P.p.s.a. wniosek strony winien wskazywać sędziów, których wyłączenia od rozstrzygnięcia jej sprawy się domaga, przyczyny uzasadniające uwzględnienie wniosku oraz uprawdopodobnienie istnienia tych przyczyn.

W niniejszej sprawie A. K. wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów, którzy rozpoznawali sprawy z jego wcześniejszych skarg. Skarżący nie przedstawił

w sposób wyraźny motywów żądania, jednak z treści skargi w której zawarto wniosek wynika, iż wyżej wymieniony jest niezadowolony z rozstrzygnięć, które zapadały

w jego dotychczasowych sprawach zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach.

Po analizie przedmiotowego wniosku Sąd doszedł do przekonania, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Jak już wyżej zaznaczono, podstawę wyłączenia konkretnego sędziego z rozpoznawania określonej sprawy daje stwierdzenie występowania okoliczności mogącej wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tego sędziego. Wątpliwość taka musi mieć jednak realny, nie zaś potencjalny charakter. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony wnioskującej. Oznacza to, że samo subiektywne przekonanie wnioskodawcy

o stronniczości sędziego nie daje podstaw do wyłączenia. Skoro więc wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być obiektywnie uzasadniona, to należy przyjąć, iż musi ona łączyć się z przedstawieniem stosownej argumentacji odwołującej się do ważnych powodów, które skutkują utratą zaufania do sędziego. Wskazuje na to także powołany wyżej art. 20 § 1 P.p.s.a.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, iż takiego ważnego powodu nie może stanowić kwestionowanie zasadności orzeczeń wydanych w sprawach z udziałem danego sędziego, jak też prawidłowości prowadzonych przez niego postępowań

w tych sprawach. Zarzuty odnośnie powyższych kwestii strona może bowiem kwestionować w drodze środków odwoławczych składanych od rozstrzygnięć sądu pierwszej instancji.

Tym bardziej więc sam tylko fakt, iż sędzia, którego wyłączenia wnioskodawca się domaga był sprawozdawcą w innej sprawie z jego udziałem nie stanowi o spełnieniu przesłanki z art. 19 P.p.s.a.

Odnosząc podniesione uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że A. K. składając wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, którzy brali udział

w rozpatrywaniu spraw z jego skarg wnoszonych do tego Sądu, nie wskazał żadnych okoliczności świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności sędziów tego Sądu. Wniosek nie został bowiem wsparty żadnym wywodem wskazującym na konkretne powody przemawiające za jego zasadnością. Jak wyżej podniesiono z brzmienia skargi wywnioskować można, iż A. K. nie zgadza się z orzeczeniami wydawanymi przez Sąd w Kielcach odnośnie jego osoby. Jednakże kwestię merytorycznej prawidłowości tych rozstrzygnięć skarżący może poddać ocenie sądu drugiej instancji w drodze stosownych środków odwoławczych.

Z podanych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 22 § 2 i § 3 P.p.s.a.