Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1214/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 167
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Pindelska Sędziowie sędzia WSA Jadwiga Smołucha asesor WSA Aleksandra Młyńska (spr.) Protokolant st. specjalista Anna Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oddala skargę. c.v.s.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez A. sp. z o.o. z siedzibą w W. jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

19 stycznia 2015 r. przedstawiciel bezpośredni Strony - A.

dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...] do

procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone

elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu, tłoczone elementy

nakładki siodłowej i tłumika" (poz. 1), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z

konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%.

Do zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę nr 1451 z 21 października 2014 r.,

wystawioną przez J. z siedzibą w C. oraz packing

list.

W wyniku przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych

dokonanych przez Stronę w okresie od 1 września 2014 r. do 20 kwietnia 2017 r.

ustalono, że przedmiotem importu w niniejszej sprawie były towary w postaci

elementów systemu wentylacji, tj. odgałęzienia siodłowe tłoczone bez uszczelki o

symbolu SP o różnych przekrojach oraz odgałęzienia płaskie tłoczone bez uszczelki o

symbolach ILS taryfikowane do poz. 7307 (Protokół kontroli nr [...] z [...] czerwca 2017 r.).

Pismami z 19 lipca 2017 r. oraz z 1 września 2017 r. Strona wniosła zastrzeżenia

do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu SPIRO" oraz

tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania

wyrobów gotowych.

Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował Stronę o sposobie ich

załatwienia pismami z 27 lipca 2017 r. oraz z 14 września 2017 r.

Pismem z 4 września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił Skarżącą o

możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie.

W odpowiedzi na powyższe powiadomienie Spółka złożyła wyjaśnienia i wnioski

dowodowe.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany w

sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z [...] grudnia 2017 r. nr [...] orzekł, że:

- kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym została

zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 681 zł i orzekł o jej

zaksięgowaniu,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości

39.946,00zł i orzekł o jej zaksięgowaniu,

- wezwał importera do wpłaty należności celnych w wysokości 40.627,00 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż przedmiotem importu w niniejszej

sprawie były m.in. odgałęzienia siodłowe tłoczone bez uszczelki o symbolu SP o

różnych przekrojach oraz odgałęzienia płaskie tłoczone bez uszczelki o symbolach ILS

taryfikowane Taric 7307 99 80 98 obejmującego artykuły ze stali (inne niż ze stali

nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej

609,6 mm, nie pochodzące z T., I., S. lub F., , inne niż kołnierze,

gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane doczołowo, ze stawką celną 3,7%.

Jednocześnie organ uznał, iż stosownie do rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z

dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz

niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących

z C. i T. oraz tych przywożonych z T., niezależnie

od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z T., czy też nie, i uchylające

zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. Co. Ltd. i N. Co. Ltd. (Dz. Urz. L 233/1 z dnia 4 września 2009 r.),

towar objęty

przedmiotowym zgłoszeniem celnym, pochodzący z C., podlega ostatecznemu cłu

antydumpingowemu w wysokości 58,6%.

Wcześniej, postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. nr [...] organ I instancji, po rozpoznaniu wniosków

dowodowych Spółki, odmówił przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego,

przesłuchania Prezesa Zarządu Spółki oraz badania ksiąg rachunkowych importera na

okoliczność ustalenia stanu towaru, uznając je za niezasadne.

Pismem z 16 stycznia 2018 r. Strona, zastępowana przez pełnomocnika

odwołała się od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie.

W odwołaniu wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z

dokumentów, w postaci ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. P. Ż. oraz dr inż.

J. M., ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. K. G. F., "Zleceń produkcyjnych" i wyciągu ksiąg rachunkowych - na

okoliczność, że

importowane detale są półproduktami, nie są armaturą z żeliwa i stali, nie są łącznikami

i nie są wielokrotnego użytku. Złożono także wniosek dowodowy o przeprowadzenie

dowodu z opinii biegłego na okoliczność określenia właściwości importowanych

towarów, o przesłuchanie Prezesa Spółki Bartosza Łojewskiego - na okoliczność braku

uzasadnienia faktycznego i technicznego zaklasyfikowania towarów do pozycji 7307

WTC, przeprowadzenie badań ksiąg rachunkowych - na okoliczność, że importowane

elementy nie są produktami gotowymi.

Pismem z 27 lutego 2018 r. organ odwoławczy, na podstawie art. 90 d ustawy z

dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, poinformował Stronę o wyznaczeniu

siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału

dowodowego.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek

złożonego odwołania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wydał

decyzję z [...] marca 2018 r. nr [...]. Z uzasadnienia decyzji

mogło wynikać, że zaakceptował treść decyzji organu I instancji, uznając jej słuszność

pod względem faktycznym i prawnym.

A. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła na

powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie,

zwracając się o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu

I instancji oraz umorzenie postępowania celnego.

Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 994/18 Wojewódzki Sąd

Administracyjny w Warszawie uchylił ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji

Skarbowej w Warszawie z [...] marca 2018 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że

przedwczesne jest odniesienie się do podniesionych w skardze zarzutów, ponieważ

zaskarżona decyzja nie zwiera rozstrzygnięcia. Ocena prawidłowości wydanej decyzji

jest możliwa dopiero wówczas, gdy znane jest jej rozstrzygnięcie. Sąd stwierdził, że

ponownie rozpatrując sprawę, organ zobowiązany jest do rozpatrzenia wniesionego

przez Skarżącą odwołania i zakończenia postępowania odwoławczego wydaniem

decyzji zawierającej w szczególności rozstrzygnięcie.

Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie

po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego wydał decyzję z dnia [...] maja 2019 r.

nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika

[...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr

[...] w przedmiocie określenia należności celnych.

Jako podstawę prawną decyzji organ podał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.),

art. 153, art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm,), art. 69 ust. 1 pkt

2 lit a) oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t.j. Dz.U. z

2018 r., poz. 167 z późn. zm.), art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit. a) i c) oraz art. 214 ust. 1

rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r.

ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992 z późn.

zm.), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 1101/2014 z dnia 16 października

2014 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia

23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie

Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 312 z 31.10.2014), rozporządzenia Rady (WE)

NR 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na

przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych

pochodzących z C. i T. oraz tych przywożonych z

T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z T., czy

też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. Co.

Ltd. i N. Co. Ltd. (Dz.Urz. L 233/1 z dnia 04.09.2009 r.).

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że materialnoprawną podstawę decyzji

stanowią przepisy wspólnotowe obowiązujące w dacie zgłoszenia celnego, m.in.

przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r.

ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992 z późn.

zm.), rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie

nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.

WE L 256 z 7.05.1987 z późn. zm.) wraz ze Wspólną Taryfą Celną Wspólnot

Europejskich oraz ustawą z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

Zgodnie z przepisami art. 20 ust 1 WKC w przypadku powstania długu celnego

cła prawnie należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich,

przy czym stosownie do przepisów art. 201 ust. 1 lit. a) WKC dług celny w przywozie

powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom

celnym. Kwota należności celnych przywozowych jest określana na podstawie

elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego

(art. 214 WKC). Mając na uwadze, że zgłoszenie celne miało miejsce 19 stycznia

2015 r., za podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie organ przyjął

rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie

nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz.

UE L 312 z 31.10.2014).

Organ stwierdził, iż kwestią sporną w sprawie jest klasyfikacja taryfowa

tłoczonych elementów metalowych oznaczonych na fakturze nr NP 1451 symbolami SP

i ILS. Towary te zostały zgłoszone jako elementy systemu wentylacji w stanie

rozmontowanym z metalu, tłoczone elementy nakładki siodłowej i tłumika, do kodu Taric

7326 19 90 00 obejmującego artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie obrobione

więcej. Organ I instancji uznał natomiast, iż przedmiotowe artykuły stanowią elementy

połączeń rurowych systemu wentylacyjnego wykonane z blachy stalowej (innej niż stal

nierdzewna), ocynkowanej, uzyskane metodą tłoczenia, niegwintowane, taryfikowane

do kodu Taric 7307 99 80 98 obejmującego pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali

nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej

609.6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z

T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,

tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane".

Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie organ

stwierdził, że przedmiotem importu na teren Wspólnoty Europejskiej były elementy

systemu wentylacyjnego oznaczone symbolami SP oraz ILS, o różnych wymiarach,

produkcji chińskiej firmy J.

Organ zauważył, że "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i kształtek w

systemie [...]" dr hab. inż. K. G.-F., jak również

"[...] " autorstwa dr hab. inż. P.

Ż. i dr inż. J. M. z Politechniki [...] potwierdzają, że

elementy wentylacyjne są wykonane z blachy stalowej ocynkowanej DX53D,

zabezpieczonej powłoką Z275 gwarantującą klasę korozyjności C3, zgodnie z którą

"półprodukty" wykorzystane przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji

wykonywane są z blach stalowych ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do

0.60 mm z powłoką Z275, wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001

(Wyroby płaskie stalowe powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3

zgodnej z normą PN-EN 10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji

stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich).

Zdaniem organu, skład surowcowy spornych towarów oraz sposób ich

otrzymywania są jednoznaczne. Zdjęcia, rysunki techniczne oraz próbki importowanych

elementów, jak również opisy towaru występujące na fakturze zakupu, specyfikacji,

dokumencie "PZ-przyjęcia magazynowego" oraz zleceń produkcyjnych wskazują, że

wytłoczki oznaczone symbolem SP to odgałęzienia siodłowe tłoczone (trójniki

siodłowe), a wytłoczki oznaczone jako ILS to odgałęzienia siodłowe proste płaskie.

Porównując wygląd zewnętrzny, właściwości użytkowe i przeznaczenie będących

przedmiotem importu w niniejszej sprawie elementów SP i ILS z otrzymanymi w wyniku

ich "obróbki" wyrobami finalnymi - nakładkami siodłowymi (trójnikami siodłowymi) SP,

odgałęzieniami płaskimi prostymi bez uszczelki ILS – należy stwierdzić, iż wyroby te

posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części

systemu wentylacyjnego.

W ocenie organu, analiza materiału dowodowego sprawy nie potwierdziła

stanowiska Spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie transportu i

przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły ustalenie

wymiaru średnicy i określenie czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6 mm, co

miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów wynika,

że średnica odgałęzienia dla importowanych elementów wentylacji SP wynosi do 315

mm a odgałęzienia ILS do 125 mm. Powyższe oznacza, iż we wszystkich przypadkach

średnica wyrobów nie przekraczała 609,6 mm. Organ celny stwierdził, że importowane

artykuły są rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów

wentylacyjnych lub jako rozpoznawalne komponenty systemu wentylacyjnego.

Wykorzystanie przedmiotowych artykułów do wytwarzania złożonych instalacji, co jest

niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego

(obowiązek ustalenia stanu towaru w dacie zgłoszenia celnego wynika bowiem z

przepisów art. 67 WKC).

Organ wyjaśnił, że wentylacyjne kanały i kształtki tworzą system wyciągu i

rozprowadzenia świeżego powietrza z pomieszczeń w budynkach przemysłowych,

jednorodzinnych i wielorodzinnych. W skład orurowania wentylacyjnego wchodzą rury

spiro, kolana tłoczone i segmentowe, trójniki, redukcje, nyple, zaślepki, króćce -

tłoczone i segmentowe w średnicach od 80 do 1600 mm. Typowa wentylacja wykonana

jest z blachy ocynkowanej, a gdy kształtki wyposażone są w uszczelkę spełniają klasę

szczelności D wg normy PN-EN 12237:2005. Wykonanie elementów wentylacyjnych z

blachy kwasoodpomej lub aluminiowej umożliwia zastosowanie ich w nietypowych

miejscach o znacznie zwiększonej wilgotności, czy w miejscach gdzie rury wentylacyjne

mają styczność z czynnikami chemicznymi.

Biorąc pod uwagę stan importowanego towaru oraz ustalenia dotyczące: rodzaju

towaru (wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach SP i ILS), formy, kształtu, wyglądu

zewnętrznego i wymiarów importowanych towarów, przeznaczenia, sposobu łączenia

(montażu) w systemie wentylacyjnym – organ odwoławczy stwierdził, że właściwa do

zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80

98, zastosowany w decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w

[...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Organ wskazał, że taryfikacja przedmiotowego

towaru została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Zgodnie z

rozporządzeniem Komisji (UE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r., pozycja

7307 obejmuje "Łączniki rur lub przewodów rurowych (np. złączki nakrętne, kolanka,

tuleje), z żeliwa lub stali. Pozycja ta obejmuje wskazane podpozycje i kody CN.

W ocenie organu odwoławczego, towary będące przedmiotem importu w

niniejszej sprawie posiadają obiektywne cechy i właściwości łączników rur i przewodów

rurowych (złączek do łączenia rur), łączonych na styk i takich, które stanowią integralną

część rury lub przewodu (zawsze wsuwane do środka rury/przewodu rurowego), co jest

niesporne, takich jak wymienione z brzmienia w Notach do poz. 7307 - reduktory,

trójniki, zaślepki, złączki do konstrukcji rurowych i łączniki. Pozycja ta obejmuje ww.

towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż obejmuje także

wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia. Ponadto różnicuje łączniki

jedynie pod względem sposobu otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych

surowców), pod względem materiału (żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu

obróbki (gwintowane, spawane doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki,

tuleje i pozostałe), wymiarów średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609.6mm) oraz

kraju przywozu (T., I., S., F. i pozostałe kraje). Nie różnicuje

natomiast pod względem sposobu łączenia. Pozycja 7307 dopuszcza różnego rodzaju

połączenia: przez skręcanie, spawanie lub przez styk. Łączenie elementów systemów

wentylacyjnych (w tym redukcji, zaślepek i odgałęzień) w całość następuje poprzez styk

łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni

łączonych), co nie jest sporne. Zastosowanie tej metody niezależnie od tego, czy

wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym

rozłączeniem, czy nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji.

Taryfikacja przedmiotowych elementów SP i ILS do poz. 7307 WTC jest zatem w

pełni uzasadniona. Mając natomiast na uwadze, że przedmiotem dostawy były

elementy orurowania wentylacyjnego ze stali - łączniki rur i przewodów oraz zaślepki,

tłoczone, niegwintowane, o przekroju kołowym w średnicach od 80 do 315 mm, gdzie

maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia SP - 315 mm, a ILS - 125 mm - czyli we

wszystkich przypadkach nie przekraczała 609,6 mm. Właściwym do zastosowania jest

kod Taric 7307 99 80 98. Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali

nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej

609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z

T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,

tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem

nie wymienione wyżej łączniki rur i przewodów nie gwintowane, pochodzące z C.

Zakres przedmiotowy ww. kodu Taric odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.

Zaklasyfikowanie przedmiotowego towaru do wnioskowanej pozycji 7326 WTC,

kodu Taric 7326 19 90 00 wskazanego w zgłoszeniu celnym - jest nieprawidłowe,

sprzeczne ze stanem towaru i postanowieniami reguł 1, 2a) oraz 6 ORINS.

Pozycja 7326 obejmuje artykuły ze stali otrzymane w procesie tłoczenia, w tym

obejmy lub opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub

węży do sztywnych rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane

do mocowania giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów,

złączek itp., a także wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i

przewodów rurowych na ścianach. Wśród towarów wymienionych w nocie wyjaśniającej

do pozycji 7326 nie stwierdzono elementów złącznych do łączenia przewodów, ani też

wyrobów podobnych. Wymienione artykuły taryfikowane do poz. 7326 stanowią jedynie

elementy nośne, które tylko służą do montażu, mocowania lub podtrzymują rury i

przewody rurowe do ścian i sztywnych rur, nie stanowią natomiast ich integralnych

części.

Wskazany przez Stronę kod Taric 7326 19 90 00 obejmuje -"pozostałe" artykuły z

żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami

działu 73 WTC. Jest on właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe

służące do mocowania elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do

sztywnych rur, kranów i złączek. Natomiast kod Taric 7326 90 60 00 ujmuje

"wywietrzniki niemechaniczne, rynny, haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle

budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. Zakres przedmiotowy ww.

kodów Taric nie odpowiada charakterowi towaru będącego przedmiotem importu w

niniejszej sprawie.

W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, organ I instancji

prawidłowo orzekł, iż przedmiotowy towar objęty zgłoszeniem celnym nr

[...] z dnia [...] stycznia 2015 r. powinien zostać

zataryfikowany do kodu Taric 7307 99 80 98, objętego stawką celną erga omnes

w wysokości 3,7% od wartości celnej towaru.

Kontrola zgłoszenia celnego nr jw. pozwoliła ustalić, że przedmiotowy towar,

stosownie do rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r.

nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub

stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z C. i T. oraz tych przywożonych z T.,

niezależnie od tego. czy zostały

zgłoszone jako pochodzące z T., czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane

przedsiębiorstwom C. Co. Ltd. i N. Co. Ltd.

(Dz.Urz.L 233/1 z dnia 04.09.2009 r.), podlega cłu antydumpingowemu.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. rozporządzenia Rady (WE) nałożone zostało

ostateczne cło antydumpingowe na przywóz łączników rur i przewodów rurowych

(innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali

(z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej

nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do

innych celów, pochodzących z C. i T. oraz obecnie

objętych kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19, ex 7307 99 30 i ex 7307 99 90

(kody TARIC 7307 93 11 91, 7307 93 11 93, 7307 93 11 94, 7307 93 11 95, 7307 93 11

99, 7307 93 19 91, 7307 93 19 93, 7307 93 19 94, 7307 93 19 95, 7307 93 19 99, 7307

99 30 92, 7307 99 30 93, 7307 99 30 94, 7307 99 30 95, 7307 99 30 98, 7307 99 90 92,

7307 99 90 93, 7307 99 90 94, 7307 99 90 95, 7307 99 90 98), pochodzących z

C. i T. W ust. 2 art. 1 ww. przepisu określono stawkę

ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do ceny netto na granicy

Wspólnoty, przed ocleniem. Dla wszystkich przedsiębiorstw z C. ustanowiono

obowiązujące cło antydumpingowe w wysokości 58,6%. W związku z powyższym,

przywóz towaru pochodzącego od chińskiego producenta - firmy J. , zgłoszonego wg SAD nr [...]z

dnia [...] stycznia 2015 r. podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości

58,6%. W tych okolicznościach, organ I instancji w decyzji prawidłowo określił kwotę

należności celnych przywozowych.

Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, że

zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy

sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 O.p.

Podkreślił, że obowiązek zabrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału

dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może

oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów

mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji

importowanych towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu

towarów), na odstawie całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu wszystkich

dowodów w ich wzajemnej łączności.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

Warszawie wniosła A. sp. z o.o. z siedzibą w W.,

zwracając się o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu

I instancji oraz umorzenie postępowania celnego. Skarżąca zarzuciła:

- naruszenie art. 22 ust. 6 UKC oraz art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73

ust. 1 Prawa celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule

do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2

Konstytucji, poprzez dokonanie przez Naczelnika UCS szeregu uchybień procesowych

w celu niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie Spółki o powstaniu

długu celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w

konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na

powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego;

- dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych towarów do

pozycji HS 7307 oraz kodu TARIC 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana jest stawka

celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326,

a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne reguły

nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowanie do

pozycji HS 7326 oraz kodu TARIC 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest stawka

celna 2,7%);

- naruszenie art. 188 w zw. z art. 197 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa

celnego, poprzez oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie

biegłego, podczas gdy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności

weryfikacji prawidłowości dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez

Spółkę towarów do pozycji HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące

m.in. kwestii możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych

przez styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także prawidłowości rozumienia pojęć

"armatura", "rury i przewody rurowe", które nie zostały zdefiniowane w nocie do pozycji

HS 7307, ani żadnym innym dokumencie;

- naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego,

poprzez uznanie, że decyzja Naczelnika UCS była prawidłowa, pomimo że nie

uwzględniała ona całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w

szczególności dokumentów takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów

księgowych Spółki oraz ekspertyzę dr hab. inż. K. G. F.

- naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa

celnego, poprzez brak ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez

Skarżącą zarzutów, a w szczególności naruszenia: art. 103 ust. 1 UKC, poprzez

powiadomienie Spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin

na dokonanie takiego zawiadomienia; zasad unijnego prawa celnego opisanych w

preambule do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 a

odnoszących się do zasady legalizmu, zapewnienia czynnego udziału strony w

postępowaniu czy zaufania do organów celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek

działań i czynności dowodowych celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego spraw,

a w szczególności braku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia

materiału i sposobu wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości

ponownego wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejsze ich

połączenia, co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej

zaskarżonej decyzji w ww. zakresie.

W motywach skargi Skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, w sposób obszerny je

argumentując. Zdaniem Skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie

pierwszej instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury.

Naruszenia te miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji z

zachowaniem trzyletniego terminu na poinformowanie Spółki o długu celnym. Ponadto

podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie art. 22 ust. 6

UKC, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały wystosowane i

doręczone Spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do złożonych przez

Skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem Skarżącej, że Naczelnik

Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez Podatnika już po podjęciu

decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co czyniło je bezprzedmiotowymi, albowiem

organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy.

W kwestii dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów

Skarżąca podniosła, iż produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego

z towarami importowanymi przez Spółkę. Wynika to przede wszystkim z porównania

towarów importowanych przez Skarżącą oraz produktów objętych postępowaniem i w

rezultacie cłem antydumpingowym, a także z porównania działalności Skarżącej oraz

producentów i importerów objętych postępowaniem, w ramach którego nałożone

zostało cło antydumpingowe. Zdaniem Skarżącej zastosowana przez Spółkę przy

imporcie towarów klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa

albowiem:

- z rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie dotyczy

ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi Spółka,

- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia,

nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są

klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej,

- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to

armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w

sposób tam wskazany.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie

oraz wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie, która odbyła się 2 grudnia 2019 r. Skarżąca złożyła załącznik do

protokołu rozprawy, w którym podsumowano argumentację odnoszącą się do pojęcia

tzw. "przemysłu unijnego" objętego postępowaniem antydumpingowym i w efekcie cłami

antydumpingowymi nałożonymi na łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa i stali,

pochodzące z C.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują

działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając

prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich

wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia

przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w

postępowaniu, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).

Ponadto, uwzględnienie skargi ma miejsce wówczas, gdy zachodzą przyczyny

stwierdzenia nieważności określone w art. 156 Kodeksu postępowania

administracyjnego lub w innych przepisach, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ww. ustawy.

Na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej

sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną

podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a ww. ustawy.

Badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami wskazanych

ustaw Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że w sprawie niniejszej, na mocy art. 153

ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ związany był

wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 3 grudnia 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 994/18.

W uzasadnieniu powołanego wyroku Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę

organ zobowiązany jest do zakończenia postępowania odwoławczego wydaniem

decyzji zawierającej w szczególności rozstrzygnięcie. Wydając kontrolowaną obecnie

decyzję, organ wypełnił wskazania Sądu. Zaskarżona decyzja zawiera rozstrzygnięcie

o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do

procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD nr

[...] towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu

wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu, tłoczone elementy nakładki siodłowej i

tłumika". Skarżący zaklasyfikował towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną

2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe

stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307

99 80 98.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy

obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia Komisji

(WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniającego załącznik I do

rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i

statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 312 z

31 października 2014 r.), dalej: "rozporządzenie nr 1101/2014", rozporządzenia

Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło

antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur

i przewodów rurowych pochodzących z C. i T. oraz tych

przywożonych z T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące

z T., czy też nie i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. Co. Ltd. i N. Co. Ltd. (Dz. Urz. L

233/1 z dnia

4 września 2009 r.), dalej: "rozporządzenie nr 803/2009".

W ocenie Sądu nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia zasad

unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez Sąd postępowaniu organy wyjaśniły

wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu wyjaśnienia

sprawy, zapewniając Stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy został

ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł

ogólnych wynikających z art. 120 O.p. oraz zasad dotyczących przeprowadzania

dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 Ordynacji

podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony i

oceniony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów

określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej.

Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się w

sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego

prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu

naruszenia art. 103 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego, co oznacza, iż zarzut skargi

dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego

jest bezzasadny. Doprecyzowania natomiast wymaga kwestia zawartego w odwołaniu

zarzutu dotyczącego naruszenia art. 103 Unijnego Kodeksu Celnego (rozporządzenie

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r.

ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE z 10.10 2013 r. L 269), dalej: "UKC",

poprzez powiadomienie o powstaniu długu celnego po upływie trzech lat. W myśl

art. 103 ust. 1 UKC o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu

trzech lat od dnia powstania długu celnego.

Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne miało miejsce w

dniu 19 stycznia 2015 r., tj. w czasie obowiązywania przepisów Wspólnotowego

Kodeksu Celnego (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. ze zm.), dalej: "WKC", zatem

art. 103 UKC nie miał zastosowania. Zgodnie z art. 221 ust. 3 zdanie pierwsze WKC

(stanowiącym odpowiednik art. 103 ust. 1 UKC), powiadomienie dłużnika nie może

nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Bieg tego

terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 WKC na

czas trwania procedury odwoławczej. Natomiast dług celny w przywozie powstaje w

wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym (art. 201

ust. 1 lit. a WKC), w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 WKC). W myśl

art. 221 ust. 1 WKC niezwłocznie po dokonaniu zaksięgowania, dłużnik powinien zostać

powiadomiony w odpowiedni sposób o kwocie należności.

W przedmiotowej sprawie powiadomienie o zamiarze wydania decyzji

niekorzystnej dla Strony, poprzedzone kontrolą celno-skarbową, zostało wydane w dniu

22 września 2017 r. i doręczone Spółce w dniu 27 września 2017 r. Natomiast decyzja

organu I instancji w przedmiocie określenia należności celnych z dnia [...] grudnia

2017 r. została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 2 stycznia 2018 r. Zatem

zważywszy na to, że dług celny powstał w dacie zgłoszenia celnego, tj. [...] stycznia

2015 r., trzyletni termin na powiadomienie dłużnika o długu celnym minął [...] stycznia

2018 r. Organy celne dochowały więc terminów wskazanych w powołanych wyżej

przepisach WKC, natomiast powoływany art. 103 UKC, jak to wskazano wyżej, nie ma

zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Na marginesie zauważyć należy również, że wskazany na stronie 26 skargi

zarzut braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia decyzji

bezpośrednio Spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi, pomimo że

Naczelnik Urzędu otrzymał stosowne pełnomocnictwo przed dniem wydania decyzji,

także nie znajduje uzasadnienia. Przypomnieć bowiem w tym miejscu trzeba, że

decyzja organu I instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. została doręczona w dniu 2 stycznia

2018 r. ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi Spółki, a nie Spółce. Ponadto

kwestia ta nie była podnoszona w odwołaniu od decyzji, zatem organ II instancji

nie mógł w takim wypadku dopuścić się naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 w zw. z

art. 73 ust. 1 Prawa celnego.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Skarżącej,

klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej

klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr

[...] do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 WKC w przypadku powstania długu celnego cła prawnie

należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, przy czym

stosownie do przepisów art. 201 ust. 1 lit. a) WKC dług celny w przywozie powstaje w

wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym. Kwota

należności celnych przywozowych jest określana na podstawie elementów

kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego (art. 214 WKC).

Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało

miejsce 19 stycznia 2015 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto

rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r.

zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie

nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz.

UE L Nr 312 z 31 października 2014 r.). Wspólna Taryfa Celna (dalej: "WTC")

ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania

wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach

taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do

każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z

przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest

zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem

wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury,

będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów

o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego

przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).

Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych reguł

interpretacji nomenklatury scalonej (dalej: "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy

celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym

w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz

ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii

Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi regułami

dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC, zawierającej przepisy

wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i ze

względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego

wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła

ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6

z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS

wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów

administracyjnych.

Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory

Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania

Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez

Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do

HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia

Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.

Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny

sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot

Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję

Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.

Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości,

decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo

w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN

oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom).

Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono

właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech

i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).

Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 1101/2014, obejmuje "artykuły z

żeliwa i stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład

złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji

7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do

łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania

otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur

i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki

itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach,

opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do

sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:

- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe;

- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych

czołowych lub kielichowych; w przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są

cięte prostopadle do osi lub fazowane;

- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.

Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur

lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe odgałęzienia siodłowe tłoczone bez

uszczelki o symbolu SP oraz odgałęzienia płaskie tłoczone proste bez uszczelki o

symbolu ILS. W grupie towarowej "łączników" zostały wyszczególnione także kołnierze

płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki, złączki do konstrukcji rurowych, śruby

regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne,

dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych za "łączniki rur

lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem "armatury". Zgodzić się

przy tym należy z oceną organu odwoławczego, że zawężająca definicja literalna

łączników, tj. do elementów łączących kanały wentylacyjne, nie ma tu zastosowania.

W świetle przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu

gazu (element SP), pole przekroju kanałów (zwężka RPC), czy rozdzielające kanały

instalacji lub je zamykające (zaślepka CP, CS), a także kolanka (BP, BPL) są uznawane

za łączniki rurowych przewodów wentylacyjnych. Należy także zauważyć, iż wszystkie

ww. elementy pełnią swoje zadania w wyniku obustronnego połączenia ich z kanałami

wentylacyjnymi, co oznacza, iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto

trzeba wyjaśnić, że Taryfa celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307

dodatkowych warunków związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, iż w pozycji tej

klasyfikowane są zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych

przesyłających wodę, ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody

wentylacyjne do przesyłu powietrza. Wskazać również należy, że Noty do poz. 7307

zawierają definicję "rur i przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które

różnią się od "potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji

towarów z Działu 73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne,

czy prostokątne uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje,

trójniki za elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych

definicji rur byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia

stosowana przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne

dla potrzeb klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Sąd podziela również stanowisko organów, iż importowany towar wykonany ze

stali (innej niż stal nierdzewna), otrzymany w procesie tłoczenia, o przekroju kołowym i

największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowany jako "łączniki rur i

przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"), w

pełni odpowiada charakterystyce towaru objętego cłem antydumpingowym na

podstawie rozporządzenia nr 803/2009 (strona powołuje przy tym błędnie

rozporządzenie nr 2015/1934). W rozporządzeniu tym "produkt objęty postępowaniem",

tj. cłem antydumpingowym został opisany jako "niektóre łączniki rur i przewodów

rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali

(z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej średnicy zewnętrznej

nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do

innych celów, pochodzące z C. i T.". "Łączniki rur i

przewodów rurowych są wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i

przewodów rurowych. Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i

produkowane są w różnych kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy,

oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w

przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym

i instalacjach przemysłowych...". Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1

przedmiotowego rozporządzenia cło antydumpingowe zostało nałożone na towar

"rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów", objęty m.in.

kodem 7307 99 90 98 (jest to odpowiednik kodu 7307 99 80 98 obowiązującego

w dacie zgłoszenia celnego).

Charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie

omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada zatem towarowi będącemu

przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. SP (odgałęzienia wytłaczane siodłowe),

ILS (odgałęzienia płaskie proste, które zostały wykonane ze stali innej niż stal

nierdzewna, w procesie tłoczenia, nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym

i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki rur i

przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów").

Z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte

wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych

gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm),

stosowane do różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego

natomiast, wbrew twierdzeniom spółki, że odnosi się wyłącznie do "armatury"

wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir)

wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny,

energetyka, czy przemysł ciężki. Co więcej, opisane przez stronę łączniki do rur

wysokociśnieniowych są wykorzystywane do "spawania doczołowego" i objęte

podpozycjami 7307 23 (wykonane ze stali nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali

innej niż nierdzewna). Nie są zatem taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98.

Mając powyższe na uwadze wnioski Skarżącej wynikające z analizy

rozporządzenia w sprawie nałożenia cła antydumpingowego zawarte w treści skargi,

mające dowodzić, że importowane łączniki nie są klasyfikowane do ww. kodu Taric i

nie są objęte cłem antydumpingowym, są nietrafne. Bez znaczenia przy tym są ponadto

twierdzenia Strony zawarte w skardze jakoby produkty oferowane przez przemysł

unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur i

przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu

niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem

niniejszego postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a

argumentacja podniesiona w skardze nie podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy

ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 803/2009, w którym

enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem antydumpingowym,

nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o postanowienia

ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu ostatecznego cła

antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej przyporządkowano

właściwy kod.

Należy dalej zauważyć, że zdaniem organów przedmiotowe wyroby posiadają

zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu

wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. W stanie

"niegotowym" wyroby te wymagają kalibracji średnicy, wykorzystane także jako

"półprodukty" do otrzymywania innych artykułów, takich jak trójnika tłoczonego z

uszczelką, odgałęzienia siodłowego tłoczonego z uszczelką, odgałęzienia tłoczonego

bez uszczelki, tłumika akustycznego ocynkowanego, co potwierdzają informacje

zawarte w przedłożonych ekspertyzach. Towary te, w świetle przepisów taryfy celnej są

"łącznikami" przewodów rurowych, a zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji

7307 WTC.

Niesporne jest, że przedmiotowe łączniki nie są gwintowane, zostały wykonane z

blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna), stanowią

elementy orurowania wentylacyjnego, przy czym maksymalna średnica zewnętrzna

elementu SP wynosiła 315 mm, a elementu ILS 125 mm, czyli nie przekracza

609,6 mm. Kod 7307 99 80 98 obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali

nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej

609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z

T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,

tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie

wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane,

pochodzące z C.

Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu 7307 99 80 98

w pełni odzwierciedla stan spornego towaru. Skarżąca stwierdziła, że pozycja 7326 19

90 00 jest właściwa dla przedmiotowych wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie

artykuły z żeliwa lub stali" otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione

więcej. Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko

takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które

nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej

szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie

elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale

nie stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326).

Ponadto zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi

przedmiotowego towaru. Importowane elementy stanowią integralne części systemu

wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym

również w powołanych przez Skarżącą ekspertyzach.

Natomiast wskazana przez Skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski

zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych

rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania

giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także

wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na

ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do

mocowania rur i przewodów na ścianach. Zasadnie organ stwierdził, że Skarżąca

klasyfikując przedmiotowe towary do poz. 7326 WTC pominęła fakt, iż importowane

towary nie są elementami nośnymi kanałów wentylacyjnych tylko elementami wentylacji.

Zdaniem Skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących

przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na

sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka

wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie

wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone.

Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami Skarżąca uznała, iż użyte w poz. 7307 WTC

pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych,

kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce

spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej

przez organ taryfikacji towaru.

Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu

otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału

(żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane

doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów

średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (Tajwan,

Indonezja, Sri Lanka, Filipiny i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem

sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie,

spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest

niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną,

łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk

łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni

łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego,

czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym

rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi Skarżąca), czy

też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione w

zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają -

brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji

(tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego

z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą

połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu

na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji

importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym

jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji,

czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do

ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim

do poz. 7326 WTC.

Pozycja 7307 WTC w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów

(materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność,

przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez Skarżącą argumenty, że

przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy

innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie ma znaczenia,

bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia,

w którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium

taryfikacyjnego, podobnie jak podnoszona przez Skarżącą możliwość wielokrotnego

montażu tych samych elementów.

Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy

charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach

Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki i złączki do konstrukcji rurowych. Pozycja ta

obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż

obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia. Podkreślenia

ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z metalu ocynkowane,

co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe, albowiem zgodnie z jej

brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale nieszlachetne" oznacza: żeliwo

i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę, wolfram, molibden, tantal, magnez,

kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon, mangan, beryl, chrom, german, wanad,

gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV -

artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są

częściami konkretnego urządzenia lub maszyny i mają szersze zastosowanie.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowe wyroby mogą

być montowane w różnych systemach klimatyzacji, wentylacji, itp., co oznacza, że

spełniają wymogi również ww. uwagi.

Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, iż dla celów prawnych

klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub

działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z

dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w

treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że

posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi

także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub

gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły),

znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że

według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy

celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do

wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny

lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo

rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową

wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym

lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu

kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny

(niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub

gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji

tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich,

z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując

zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.

Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli

treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe Sąd uznał

ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w

sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże

zasadniczy charakter wyrobów gotowych. Co istotne importowane przez stronę

produkty, po ich "wykończeniu" i zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego

systemu wentylacyjnego. Nie są zatem częściami tego systemu w stanie

rozmontowanym, czy półproduktami do produkcji systemu wentylacyjnego w stanie

rozmontowanym. Importowane artykuły, zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają

obróbek wykończeniowych, co oznacza, iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie

kwestionował zatem, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich

określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń

plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie

krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów.

Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako

gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych, wymagające tylko

wykończenia lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej

złożonych części montowanych w systemach wentylacji. Wykorzystanie spornych

artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest niesporne, nie ma

bowiem wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego. Obowiązek

ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem z przepisów art. 67

WKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś wymogi wyrobów gotowych w

rozumieniu przepisów celnych (WTC).

Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą

wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w

wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia.

Uznał jednakże, iż z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego

demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, że

opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu

przedmiotowych elementów w systemie wentylacji. Powyższe stanowisko Sąd uznał w

niniejszej sprawie za prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji

spornych towarów do pozycji 7307 było bowiem ustalenie, iż rodzaj zastosowanego

połączenia umożliwia ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność

możliwej utraty norm szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma

natomiast wpływu na przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC. Ponadto

wskazać należy, iż przyporządkowanie spornych elementów do innej pozycji i

podpozycji prowadziłoby do naruszenia przez organy reguł 1, 2a i 6 ORINS.

Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w G. wskazać

należy, iż w decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w G. z [...] grudnia 2017 r.

organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC 7307 99 80

99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy

przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla towaru

będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych

we wcześniejszej części uzasadnienia.

Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do

pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniając,

że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody

rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze

stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez Spółkę kod

Taric 7326 19 90 00 obejmuje "pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale

nie obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on

właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania

elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów

i złączek.

Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący braku

przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Należy przypomnieć, że wniosek o

powołanie biegłego na okoliczność określenia właściwości importowanych towarów oraz

możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na

ich wcześniejsze połącznie (zastosowanie nitów) został oddalony przez Naczelnika

Urzędu z uzasadnieniem w tej materii. Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z

opinii biegłego celem określenia właściwości importowanych towarów oraz na

okoliczność braku możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych

towarów z uwagi na ich wcześniejsze połączenie (zastosowanie nitów) Strona zawarła

natomiast w treści odwołania od decyzji organu I instancji. Dyrektor IAS odniósł się do

powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji wskazując, że wszystkie okoliczności

sprawy dotyczące ustalenia stanu przedmiotowego towaru, takie jak materiał (blacha

stalowa ocynkowana), technika wytworzenia (głębokie tłoczenie), charakter (towar

posiadający cechy gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny zamknięty,

możliwość określenia średnicy), przeznaczenie (odgałęzienia kanałów, zwężki płaskie),

sposób łączenia gotowych elementów (metoda na styk - wsuwanie elementu w

element), zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a zatem wniosek

o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości

technicznych importowanych towarów, sposobu tłoczenia i połączenia elementów jest

niezasadny.

Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i

niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju

towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania,

przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych

(zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w

sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do

właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.

Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w

niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez Skarżącą przepisów prawa. Sąd

nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego

w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu

mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego

podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Odnosząc się do treści pisma procesowego z 2 grudnia 2019 r. (załącznik do

protokołu rozprawy), w którym Skarżąca ponownie podniosła, że produkty oferowane

przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na

łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz

przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych, wskazać należy, że nie miało

ono wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Jak to wskazano wyżej, będące przedmiotem

niniejszego postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98,

a argumentacja podniesiona w ww. piśmie procesowym nie podważa prawidłowości tej

klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 803/2009,

w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem

antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o

postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu

ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej

przyporządkowano właściwy kod.

Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

oddalił skargę.