Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 212/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 43 ust. 1 pkt 9
journal: Dz.U. 2016 poz 710
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Dorota Kotlarek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi G. M. K. na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 21 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2016 r. został złożony wniosek Gminy Miejskiej, uzupełniony w dniu 2 sierpnia 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy gruntów oraz podmiotu, który podmiot powinien być wskazany na fakturze jako nabywca towaru.

We wniosku przedstawiono oraz jego uzupełnieniu, następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 19 października 2015 r. Wojewoda wydał decyzję Nr xxx o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa Obwodnicy K., w ciągu drogi krajowej nr S.", na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2031). Nieruchomości położone w pasie obwodnicy staną się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa z chwilą gdy niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Jednakże z uwagi na fakt, że przedmiotowej decyzji została nadana klauzula natychmiastowej wykonalności, organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej powinien wydać decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za przejęte nieruchomości, nie czekając na jej ostateczność. Zgodnie z art. 12 ust. 5 ww. ustawy, do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18, który stanowi o czynnikach jakie należy brać pod uwagę przy ustalaniu wysokości odszkodowania.

Z kolei zgodnie art. 130 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1774), dalej u.o.g.n., ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Za podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi wartość rynkowa nieruchomości (art. 134 ust. 1 u.o.g.n.). Przy czym jeżeli ze względu na rodzaj nieruchomości nie można określić jej wartości rynkowej, gdyż tego rodzaju nieruchomości nie występują w obrocie, określa się jej wartość odtworzeniową, gdzie oddzielnie określa się wartość gruntu i oddzielnie wartość jego części składowych (art. 135 ust. 1 i 2 u.o.g.n.).

Wyżej wymieniona decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotyczyła również działek gruntu i ich części stanowiących własność Gminy M., K. Zachodzi zatem konieczność ustalenia wysokości odszkodowania z tytułu ich przejęcia. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), G. M. K. będzie zobligowana do uiszczenia podatku od towarów usług.

Odszkodowanie będzie wypłacała Generalna Dyrekcja Dróg i Autostrad, która jest jednocześnie zarządcą przejętych nieruchomości, stanowiących własność Skarbu Państwa.

W związku z powyższym opisem zadano między innymi następujące pytania:

- W przypadku określenia w decyzji wartości odszkodowania, która nie zostanie powiększona o podatek należny, to czy wartość odszkodowania należy udokumentować fakturą, w której wartość świadczenia określonego w decyzji powinna być wyższa o kwotę należnego VAT, czy też odszkodowanie wypłacone w zamian za przeniesienie z mocy prawa do własności towarów uwzględnia VAT i stanowi kwotę brutto?

- Czy zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są tereny przejęte z mocy prawa pod budowę obwodnicy K., które nie są położone w terenach objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a także nie wydano dla nich decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym?

- W związku z przeniesieniem z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie Gmina M. K. prosi o odpowiedź: jaki podmiot powinien być wykazany na fakturze VAT jako nabywca towaru?

Zdaniem wnioskodawcy:

1. Skoro określona w decyzji wartość nieruchomości, stanowiąca wartość odszkodowania, nie uwzględni kwoty należnego VAT, to powinna być o nią w wystawionej fakturze powiększona. Z uwagi na cenotwórczy charakter VAT, podwyższenie określonej w decyzji wysokości odszkodowania o kwotę tego podatku może nastąpić przez czynność wystawienia faktury.

2. Grunty przejęte z mocy prawa pod budowę obwodnicy na podstawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 2031), a które nie są terenami budowlanymi, bowiem nie są przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bądź decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zwolnione są od VAT, ponieważ powinny być traktowane jako dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Wniosek powyższy wynika z faktu, że art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT definiuje tereny budowlane jako grunty przeznaczone pod zabudowę wyłącznie zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

3. Z uwagi na to, że budowana obwodnica będzie drogą krajową, faktura do otrzymanego odszkodowania powinna być wystawiona na Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad.

Dyrektor Izby Skarbowej w dniu 3 sierpnia 2016 r. wydał interpretację indywidualną, znak [...], w której stanowisko wnioskodawcy uznał za:

- nieprawidłowe - w zakresie zwolnienia od podatku dostawy gruntów;

- prawidłowe - w zakresie podmiotu, który powinien być wskazany na fakturze jako nabywca towaru.

Interpretacja została skutecznie doręczona dnia 9 sierpnia 2016 r.

W dniu 29 sierpnia 2016 r. wpłynęło do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z wydaną interpretacją indywidualną przepisów prawa podatkowego z dnia 3 sierpnia 2016 r., złożone na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718).

Wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa wnosząc o zmianę ww. indywidualnej interpretacji w części dotyczącej zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy gruntów.

W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wnioskodawca zarzuca, że w wydanej interpretacji dokonano błędnej oceny charakteru gruntów mających być przedmiotem dostawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego - biorąc pod uwagę wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - organ dokonał ponownej analizy wniosku z dnia 4 maja 2016 r. (data wpływu 17 maja 2016 r.), uzupełnionym w dniu 2 sierpnia 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy gruntów i podmiotu, który powinien być wskazany na fakturze jako nabywca towaru, w wyniku której w interpretacji z dnia 21 października 2016 r. stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy - jest prawidłowe.

W uzasadnieniu organ stwierdza, że istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub ograniczenie m.in. prawa własności nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem wypłaconym na rzecz podmiotu wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu prawnego w randze decyzji. Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje organ administracji publicznej, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Nie wymaga się tu współdziałania czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze strony podmiotu wywłaszczanego.

Przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu prawa własności towarów, np. (nieruchomości) w zamian za odszkodowanie - stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług - jest objęte tym podatkiem. W tym przypadku odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną.

Zatem przeniesienie własności gruntu w zamian za odszkodowanie, dokonane przez podatnika podatku od towarów i usług, stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Od zasady opodatkowania według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 cyt. ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z przywołanych regulacji, zdaniem organu, wynika że dostawy gruntów podlegają przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, przy czym w przypadku, gdy przedmiotem dostawy są grunty niezabudowane, niestanowiące terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, dostawa podlega zwolnieniu od podatku.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że skoro - jak wskazuje treść .wniosku - decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, o której nim mowa, w chwili przeniesienia z mocy prawa-własności -gruntów w zamian za odszkodowanie nie była/nie jest/nie będzie ostateczna, to dostawa ta (pomimo że ww. decyzji została nadana klauzula natychmiastowej wykonalności zanim stała się ona ostateczna) była/jest/będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż przedmiotem dostawy nie będą tereny budowlane, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, o ile rzeczywiście dla gruntów objętych tą decyzją nie istniał/nie istnieje/nie będzie istniał w chwili dostawy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ani nie wydano/nie zostaną wydane dla nich żadne decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wobec powyższego rozstrzygnięcia ocena stanowiska w zakresie pytania pierwszego stała się bezprzedmiotowa.

Jednocześnie organ stwierdza, że skoro wypłaty odszkodowania na rzecz Gminy dokona Generalna Dyrekcja Dróg i Autostrad, która jest trwałym zarządcą nieruchomości stanowiących własności Skarbu Państwa, to - jak słusznie stwierdziła Gmina - faktura powinna być wystawiona na rzecz tego podmiotu.

W świetle powyższego Minister Finansów zmienił interpretację indywidualną z dnia 3 sierpnia 2016 r. znak [...], wydaną w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

W złożonej za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, skarżąca wniosła o:

1) uchylenie w części zaskarżonej interpretacji;

2) zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wydanej interpretacji indywidualnej skarżąca zarzuca naruszenie art. 2 pkt 33, art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

W ocenie skarżącej, interpretacja ta jest częściowo niezgodna z prawem, zatem winna zostać w powyższym zakresie uchylona. W związku z tym, że organ w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie ustosunkował się merytorycznie w żaden sposób do podnoszonych argumentów, w niniejszej skardze skarżąca stwierdziła, że powtarza swoją argumentację zawartą w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

Interpretacja ta jest błędna w części zwolnienia od VAT dostawy gruntów, zatem powinna zostać w tej części zmieniona i wydana nowa interpretacja zgodna z przepisami prawa podatkowego.

Skarżąca podniosła, że interpretacja na stronie 6 w akapicie 8 stwierdza: "skoro (...) decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (...) w chwili przeniesienia z mocy prawa własności gruntów w zamian za odszkodowanie nie była/nie jest/nie będzie ostateczna, to dostawa ta (...) była/jest/będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług (...)". Uzasadnienie to jest błędne. Po pierwsze zawiera wewnętrzną sprzeczność, ponieważ przeniesienie prawa własności z mocy prawa następuje dopiero z dniem, gdy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna, a nie wcześniej. Wynika to z przepisu art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, który jest cytowany na str. 5 interpretacji. Po drugie, zwolnienie od VAT nie jest uzależnione od tego, czy powyższa decyzja jest ostateczna, czy nie jest. Stan ostateczności lub nieostateczności powyższej decyzji nie należy do przesłanek zwolnienia od VAT na wskazanej podstawie prawnej.

Dostawa towarów w postaci terenów niezabudowanych zawsze korzysta ze zwolnienia od VAT w przypadku, gdy przedmiotem dostawy jest teren, który spełnia następujące kryteria:

a) jest terenem niezabudowanym,

b) innym niż tereny budowlane rozumiane jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu -zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, (a contrario art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług).

Skarżąca stwierdziła, że niniejsza sprawa dotyczy gruntów (terenów), które są niezabudowane, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego i wobec których nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W związku z powyższym interpretacja powinna jednoznacznie wskazywać, czy dostawa gruntów opisanych w stanie faktycznym korzysta ze zwolnienia od VAT, czy nie.

W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona do sądu interpretacja odpowiada prawu.

Otóż zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają - odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.

Przy czym dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, który stanowi, że przez sprzedaż rozumie odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrz wspólnotową dostawę towarów.

W myśl dyspozycji art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - świetle art. 15 ust. 2 ww. ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższych przepisów art. 15 ustawy wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są realizowane przez "podatników" w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Jak trafnie wskazano w zaskarżonej interpretacji kwestie wywłaszczenia nieruchomości reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 65).

Zgodnie z art. 112 ust. 1 ww. ustawy, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do nieruchomości położonych, z zastrzeżeniem art. 122a, art. 124 ust. 1b, art. 124b, art. 125 art. 126, na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne albo do nieruchomości, dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

W myśl ust. 2 tego artykułu, wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości.

Stosownie do art. 128 ust. 1 tej ustawy, wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej odpowiadającym wartości tych praw.

Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 687, z późn. zm.) reguluje m.in. kwestie związane z ustaleniem odszkodowania.

Z przywołanych przepisów wynika zatem, jak trafnie zauważa organ, że istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub ograniczenie m.in. prawa własności nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem wypłaconym na rzecz podmiotu wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu prawnego w randze decyzji. Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje organ administracji publicznej, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Nie wymaga się tu współdziałania czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze strony podmiotu wywłaszczanego.

Przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu prawa własności towarów, np. (nieruchomości) w zamian za odszkodowanie - stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług - jest objęte tym podatkiem. W tym przypadku odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną.

W konsekwencji przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel gruntem w zamian za odszkodowanie, dokonane przez podatnika podatku od towarów i usług, stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Od zasady opodatkowania według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 cyt. ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), państwa członkowskie zwalniają z VAT dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b). Na podstawie art. 12 ust. 3 ww. Dyrektywy, do celów ust. 1 lit. b) "teren budowlany" oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

Z przywołanych regulacji wynika, że dostawy gruntów podlegają przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, przy czym w przypadku, gdy przedmiotem dostawy są grunty niezabudowane, niestanowiące terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, dostawa podlega zwolnieniu od podatku.

Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej podkreślić należy, że w zaskarżonej interpretacji stanowiska zawarte we wniosku z dnia 4 maja 2016 r. zostały w całości uznane za prawidłowe, co jednoznacznie wynika z jej sentencji i uzasadnienia. Za prawidłowe uznano zatem również stanowisko skarżącej dotyczące przedstawionego konkretnego stanu faktycznego - z którego wynikało, że sprawa dotyczy opodatkowania dostawy gruntów (terenów), które są niezabudowane, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego i wobec których nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - uznające możliwość zastosowania zwolnienia od podatku dostawy tych gruntów. W tym miejscu należy podkreślić, że stwierdzenie zawarte na stronie 6 interpretacji - wbrew twierdzeniom skarżącej - nie zmienia dokonanej oceny stanowiska.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że organ nie odnosi się do zawartego w skardze ogólnego stwierdzenia skarżącej czy "Dostawa towarów w postaci terenów niezabudowana zawsze korzysta ze zwolnienia od VAT w przypadku, gdy przedmiotem dostawy jest teren, który spełnia następujące kryteria (...)", gdyż zaskarżona interpretacja została wydana na tle konkretnego stanu faktycznego przez nią przedstawionego i - tylko zakresie mogą być stawiane w skardze zarzuty na przedmiotową interpretację.

Z tych przyczyn na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) orzeczono jak w wyroku.

DSz