Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 277/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty oraz określenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] października 2012 r. odmawiającej W. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca")

stwierdzenia nadpłaty oraz określenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.

Spór w sprawie dotyczył kwestii zwolnienia od podatku VAT usług

edukacyjnych (za styczeń, luty i listopad 2006 r.) zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1

ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr

54, poz. 535 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe należało zawiesić.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej:

"P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy

zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego,

sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W niniejszej sprawie taka przesłanka zaistniała, gdyż Naczelny Sąd

Administracyjny postanowieniem z 27 kwietnia 2012 r., w sprawie o sygn. akt l FSK

54/12, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej postanowił

skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE" lub "ETS")

następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:

czy przepisy art. 132 ust.1 lit. i), art. 133 i 134 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia

28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

(Dz.U.UE.L.06.347.1 ze zm.;) dalej zwanej Dyrektywą 112, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one objęciu zwolnieniem od podatku od wartości

dodanej usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach

komercyjnych, które wynika z art. 43 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej ustawa o VAT) w związku z poz. 7 załącznika nr 4 do tej ustawy, w stanie prawnym obowiązującym w 2010 r. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy ze względu na niezgodność zwolnienia z przepisami Dyrektywy 112, podatnik na podstawie art. 168 tej Dyrektywy będzie uprawniony jednocześnie do stosowania zwolnienia od podatku oraz korzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W świetle stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy oraz przepisów

materialnoprawnych znajdujących w niej zastosowanie, Sąd uznał, że odpowiedzi

udzielone przez ETS na przytoczone pytania prejudycjalne będą miały wpływ na jej

wynik.

Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić

pierwszeństwa zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego.

Zawieszenie postępowania sądowego jest nadto zgodne z zasadą ekonomiki

procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do

czasu rozstrzygnięcia sprawy prejudycjalnej, która ma podstawowe znaczenie dla

kontroli legalności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. Pozwoli także

w sposób prawidłowy uzasadnić rozstrzygnięcie sprawy, bez ryzyka naruszenia art.

141 § 4 zdanie drugie P.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi, bądź też uchroni

stronę skarżącą od ryzyka poniesienia kosztów postępowania kasacyjnego. Skoro

Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela wątpliwości, o których

mowa w powołanym wyżej postanowieniu NSA (I FSK 54/12), to może skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., bez konieczności

zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem

prejudycjalnym, które już zostało postawione.

Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ustawodawca nie wymienił wprost

ETS (TSUE), jednakże nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia

postępowania sądowoadministracyjnego w związku z postawionym przez NSA w innej sprawie pytaniem prejudycjalnym. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot

Europejskich (Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - dopisek Sądu) jest

bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb.

Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze

2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed TSUE jest postępowaniem

sądowym, które w ocenie Sądu, mieści się w pojęciu "postępowania sądowego"

użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie wykładni językowej

art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uzupełnionej wykładnią systemową i celowościową, Sąd

orzekł, jak w sentencji postanowienia.