Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 192/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-04-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18 par. 1 i art. 19, art. 161  par. 1 pkt 3 i  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 18 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Katarzyna Borońska (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA – Małgorzata Malinowska-Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wyłączenie: sędziego NSA Ryszarda Pęka, sędziego NSA Henryka Ożóga, sędzi NSA Mirosławy Rozbickiej-Ostrowskiej, sędzi NSA Jolanty Sikorskiej, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędzi NSA Juli Szczygielskiej, sędzi NSA Anny Moskały, sędzi WSA Lidii Serwiniowskiej, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędzi WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków, sędzi WSA Ewy Kamienieckiej w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] postanawia: I. oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożóga, sędzi NSA Mirosławy Rozbickiej-Ostrowskiej, sędzi NSA Juli Szczygielskiej, sędzi NSA Anny Moskały, sędzi WSA Lidii Serwiniowskiej, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędzi WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków, sędzi WSA Ewy Kamienieckiej. II. umorzyć postępowanie z wniosku o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego NSA Ryszarda Pęka, sędzi NSA Jolanty Sikorskiej oraz sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego.


UZASADNIENIE

Z. R. (dalej jako skarżący) pismem z dnia 17 maja 2016 r. wniósł o wyłączenie: sędziego NSA Ryszarda Pęka, sędziego NSA Henryka Ożóga, sędzi NSA Mirosławy Rozbickiej-Ostrowskiej, sędzi NSA Jolanty Sikorskiej, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędzi NSA Juli Szczygielskiej, sędzi NSA Anny Moskały, sędzi WSA Lidii Serwiniowskiej, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędzi WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków, sędzi WSA Ewy Kamienieckiej.

We wniosku wskazał, że żąda wyłączenia wskazanych wyżej sędziów na podstawie art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) z uwagi na brak ich bezstronności i okazywanie na sali sądowej negatywnego stosunku do jego osoby.

Sędziowie, którzy orzekają w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, tj.: Henryk Ożóg, Mirosława Rozbicka - Ostrowska, Julia Szczygielska, Anna Moskała, Lidia Serwiniowska, Alojzy Wyszkowski, Wanda Wiatkowska – Ilków i Ewa Kamieniecka, złożyli pisemne oświadczenia, że w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 192/15, nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Oświadczyli również, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a., które dawałyby podstawę do ich wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy.

W aktach sprawy znajduje się także zapisek urzędowy z dnia 18 marca

2016 r., z którego wynika, że Sędzia NSA Ryszard Pęk został przeniesiony z dniem 15 października 2015 r. do orzekania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, sędzia NSA Jolanta Sikorska została przeniesiona z dniem 1 marca 2016 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, natomiast sędzia NSA Tadeusz Kuczyński przeszedł w stan spoczynku z dniem 29 lutego 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje.

Stosownie do art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy

w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z przepisem z art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a).

W judykaturze powszechne jest stanowisko, że instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony stanowi gwarancję, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów

o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się więc do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności

i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1101/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1/12, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 1 września 2011 r., I OZ 617/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1048/09).

W piśmiennictwie wskazuje się, że "przesłanką wyłączenia sędziego mogą być wszelkie obiektywne okoliczności, dające podstawę do podniesienia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Wyłączeniu na podstawie art. 19 p.p.s.a. podlegać może sędzia, który z określonej przyczyny mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy lub uprzedzony do strony" (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2011, wyd. IV.).

Mając zatem na względzie okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy

i przywołane powyżej regulacje normatywne Sąd uznał, że złożony przez skarżącego wniosek o wyłączenie wymienionych w pkt I sentencji postanowienia sędziów nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca nie podał bowiem okoliczności przemawiających za zasadnością wyłączenia powyższych sędziów od rozpoznawania niniejszej sprawy. Przywołane okoliczności co do stronniczości wynikają wyłącznie z subiektywnego przeświadczenia strony co do ich istnienia. Nie zostały jednak uprawdopodobnione przez wnioskodawcę i tym samym nie mogą stanowić wystarczającej przesłanki do zastosowania art. 19 p.p.s.a. Nie można bowiem kwestionować obiektywizmu sędziego, bez przywołania faktycznych podstaw, którew sposób uzasadniający wskazywałyby na utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Przywołane przez wnioskodawcę podstawy wyłączenia nie stanowią również okoliczności obligujących Sąd do ich wyłączenia z mocy prawa. Ponadto należy zauważyć, że także w złożonych wyjaśnieniach, wskazani sędziowie oświadczyli, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do ich wyłączenia od rozpoznawania niniejszej sprawy.

W ocenie Sądu uwzględnienia niniejszego wniosku nie uzasadnia również subiektywne przeświadczenie strony co do tego, że przez rozstrzygnięcie spraw skarżącego w trybie uproszczonym, naruszono jego dobra osobiste przez upublicznienie wyroku w sekretariacie sądu. Samo bowiem niezadowolenie strony

z rozstrzygnięcia sprawy czy sposobu procedowania nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, gdyż rozpoznając niniejszy wniosek Sąd nie bada prawidłowości podejmowanych przez skład orzekający czynności procesowych (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SAB/Wr 33/12, CBOSA; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 315/09, CBOSA; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 16 października 2009, sygn. akt II SO/Ol 13/09, CBOSA).

Wobec zatem braku oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek wyłączenia sędziego, należało na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. orzec jak

w punkcie I sentencji postanowienia.

Orzeczenie w punkcie II sentencji wynika natomiast z faktu, że na dzień wydania niniejszego postanowienia, wymienieni tam sędziowie nie orzekają

w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, gdyż sędzia NSA Ryszard Pęk i sędzia NSA Jolanta Sikorska zostali przeniesieni do orzekania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym. W przypadku sędziego NSA Ryszarda Pęka przeniesienie nastąpiło z dniem 15 października 2015 r., zaś w odniesieniu do sędziego NSA Jolanty Sikorskiej – z dniem 1 marca 2016 r. Z kolei, sędzia NSA Tadeusz Kuczyński z dniem 29 lutego 2016 r. przeszedł w stan spoczynku. W związku z tym, postępowanie z wniosku o ich wyłączenie należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. umorzyć jako bezprzedmiotowe