Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2583/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 par.1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 2583/19 oddalającego skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postępowania p o s t a n a w i a: odmówić sprostowania wyroku


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 24 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 2583/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z (...) października 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postępowania. Odpis sentencji ww. wyroku został doręczony skarżącemu (...) lipca 2020 r.

W tym samym w dniu, tj. 12 lipca 2020 r., skarżący nadał do Sądu pismo zatytułowane "(...)", w którym (m.in.) zawarł wniosek o sprostowanie niedokładności w wyroku, poprzez dopisanie w nim na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "oddala skargę w części", ponieważ "wyrok wydano wyłącznie w zakresie uwzględnienia okoliczności podniesionych przez skarżonego komendanta Policji, z nieuzasadnionym zakresem zaskarżenia postanowień - czynności tegoż komendanta w zakresie sprawy administracyjnej o świadectwo prawdy i wiedzy obiektywnej i w tym zakresie oddalenia skargi strony wyłącznie w części".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Podkreślić należy, że wskazane w tym przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości, bezsporny oraz nie mogą one wpływać na treść rozstrzygnięcia. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy, to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast "inna oczywista omyłka" jest swoim charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego.

Trzeba również zaakcentować, iż przepis art. 151 p.p.s.a. nie obliguje sądu do zamieszczania w sentencji wyroku słów "w części" lub "w całości". W każdym przypadku, w którym sąd administracyjny oddala skargę, nie precyzując zakresu jej oddalenia, należy uznać, że skarga jest oddalona w całości. Innymi słowy, rozstrzygnięcie sądu odnosi się do całości przedmiotu zaskarżenia. Gdyby sąd oddalił skargę w części, zostałoby to wyraźnie wskazane w treści wyroku, ponieważ sąd musiałby podać, w jakim zakresie skargę oddala, a w jakim ją uwzględnia.

Sąd, rozpoznając wniosek skarżącego o sprostowanie wyroku, nie dopatrzył się żadnych niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych bądź innych oczywistych omyłek w orzeczeniu z 24 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 2583/19. Treść tego wniosku wskazuje, że skarżący de facto domaga się uzupełnienia wyroku poprzez dodanie, iż skarga została oddalona w części. Żądanie to nie mieści się w ramach instytucji sprostowania wyroku, która służy naprawieniu wadliwości orzeczenia przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Niedopuszczalne jest sprostowanie prowadzące do zmiany rozstrzygnięcia (zarówno do pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym) bądź jego uchylenia. Może to nastąpić tylko w drodze zaskarżenia orzeczenia środkiem odwoławczym.

Jednocześnie tutejszy Sąd stwierdza, że w piśmie z (...) lipca 2020 r. – obok rozpoznawanego wniosku o sprostowanie wyroku – skarżący zawarł również wniosek o uzupełnienie wyroku, powołując się na art. 157 § 1 p.p.s.a. Ten ostatni wniosek został skierowany do rozpoznania na rozprawie.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.