Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2296/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenia
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1 pkt 1 lit c, art. 102 ust. 5 pkt 24, art. 109 ust. 5
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 8, art. 77, art. 107 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2012 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z [...] maja 2011 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu.


UZASADNIENIE

B. P. (dalej też jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej też jako Prezes NFZ) utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] stwierdzającą objęcie skarżącej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od dnia [...] sierpnia 2009 r. do dnia [...] sierpnia 2010 r.

Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 w związku z art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm., dalej też jako ustawa o świadczeniach) oraz art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.).

Do powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w [...] (dalej też jako ZUS) pismem z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] wystąpił z wnioskiem do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, o wydanie decyzji o objęciu obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym skarżącej w okresie od dnia [...] sierpnia 2009 r. ZUS zaznaczył w swoim wniosku, iż skarżąca dokonała wyrejestrowania siebie jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą z ubezpieczenia zdrowotnego od dnia [...] sierpnia 2009 r. Nie złożyła jednakże w Urzędzie Miejskim w [...] skutecznego wniosku dotyczącego wpisu zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej w ewidencji działalności gospodarczej. Z załączonego do wniosku zawiadomienia Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. wynika, że złożony w dniu [...] listopada 2009 r. przez skarżącą wniosek o zmianę wpisu w ewidencji działalności nie został skutecznie uzupełniony i tym samym został pozostawiony bez rozpoznania.

W toku postępowania prowadzonego przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oświadczenie złożyła M. Z. informując, iż złożyła i podpisała jako pełnomocnik strony - na wezwanie Urzędu Miejskiego w [...] - formularz dotyczący wpisu zawieszenia prowadzonej przez B. P. działalności gospodarczej. Oświadczyła, iż już w 2007 r. była umocowana pełnomocnictwem do wszelkich spraw związanych z działalnością skarżącej. W związku z tym, Urząd Miasta w [...] powinien nadać bieg sprawie, a działalność gospodarczą uznać za zawieszoną. W załączeniu do powyższego pisma przedłożyła kopię zawiadomienia o zawieszeniu sezonowej działalności gospodarczej z dniem [...] sierpnia 2009 r. złożonego do Urzędu Skarbowego w [...] i Urzędu Skarbowego w [...]. W ramach postępowania dołączyła także kopie druku wyrejestrowującego skarżącą jako płatnika składek z ubezpieczeń z dniem [...] sierpnia 2009 r. Z kolei z pism Urzędu Miasta w [...] wynika, że skarżąca figuruje w Ewidencji Działalności Gospodarczej prowadzonej przez Burmistrza Miasta [...] pod numerem [...] z datą rozpoczęcia działalności [...] czerwca 2000 r. oraz, że złożyła w dniu [...] sierpnia 2010 r. wniosek [...] o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej od dnia [...] sierpnia 2010 r.

Rozpatrując wniosek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z [...] września 2011 r. stwierdził, iż skarżąca jest objęta obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od dnia [...] sierpnia 2009 r. do dnia [...] sierpnia 2010 r. Organ pierwszej instancji wskazał, iż na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o świadczeniach osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Obowiązek ubezpieczenia ww. osób, stosownie do treści art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniu społecznym tj. w ustawie z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.).

Zgodnie z brzmieniem art. 13 pkt 4 tego aktu prawnego osoby fizyczne prowadzące działalność pozarolniczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. W myśl art. 8 ust. 6 pkt 1 ww. ustawy za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych.

Ustawa z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), która weszła w życie z dniem 20.09.2008 r., reguluje zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie zawieszenia działalności gospodarczej. I tak zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. Jednocześnie art. 7ba ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) stanowi, iż wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej podlega informacja o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej.

Jednocześnie wskazał, że zgodnie z art. 36a ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej powoduje ustanie obowiązku ubezpieczeń społecznych od dnia, w którym rozpoczyna się zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, do dnia poprzedzającego dzień wznowienia jej wykonywania.

Zgodnie natomiast z art. 14a ust. 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy. Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, w świetle art. 14a ust. 6 tego aktu prawnego, rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej.

W ocenie organu pierwszej instancji, skoro zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, na podstawie ww. przepisów prawa wywiera skutki prawne w zakresie ubezpieczenia społecznego odnosi się to również do ubezpieczenia zdrowotnego. Ustalił, że skarżąca w organie ewidencyjnym złożyła wniosek o wpis informacji o zawieszeniu działalności opatrzony błędami, który z powodu nie uzupełnienia braków pozostawiony został bez rozpatrzenia. Ocenił na tej podstawie, że skoro nie dopełniła obowiązku nałożonego przez ustawodawcę na przedsiębiorcę w trybie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, to skuteczne i prawidłowe doręczenie wniosku o wpis o zwieszeniu działalności gospodarczej nastąpiło dopiero w dniu [...] sierpnia 2010 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca podniosła, że dokonała wyrejestrowania prowadzonej przez siebie działalności z sytemu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i nie prowadziła w okresie od [...] sierpnia 2009 roku do dnia [...] września 2010 roku działalności gospodarczej.

Rozpoznając odwołanie skarżącej Prezes NFZ podzielił stanowisko organu pierwszej instancji. Zaznaczył, iż od dnia [...] września 2008 r. tylko wpis do ewidencji gospodarczej działalności o zawieszeniu bądź wyrejestrowaniu przedmiotowej działalności może wywołać skutki w sferze obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W świetle okoliczności, iż skarżąca nie złożyła skutecznego wpisu o zawieszenie działalności gospodarczej w organie ewidencyjnym, co potwierdza zawiadomienie o pozostawieniu jej wniosku bez rozpoznania, organ ustalił, iż skarżąca podlegała w tym czasie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. w okresie od dnia [...] sierpnia 2009 r. do dnia [...] sierpnia 2010 r.

W ocenie Prezesa NFZ, Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ zebrał pełen materiał dowodowy, w oparciu o mające w sprawie zastosowanie przepisy prawa materialnego i procesowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję skarżąca podniosła, że wyrejestrowała działalność gospodarczą elektronicznie na druku ZWUA z dniem [...] sierpnia 2009 r. oraz fakt zawieszenia zgłosiła w formie pisemnej do właściwego urzędu skarbowego. Zatem pomimo braku nadania biegu sprawie z powodu nieskutecznego złożenia wniosku [...] w Urzędzie Miejskim w [...] - fakt wyrejestrowania był widoczny w systemie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, także urzędy skarbowe zostały powiadomione w formie pisemnej o zawieszeniu działalności z dniem [...] sierpnia 2009 r., więc Urząd Miasta w [...] powinien nadać bieg sprawie z chwilą uzupełnienia braków formalnych w grudniu 2009 r. i tym samym uznać działalność gospodarczą za zawieszoną. Skarżąca podkreśliła, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza ma charakter sezonowy. Rozpoczęcie sezonu i zakończenie w każdym z kolejnych lat było zgłaszane zarówno do ZUS jak i Urzędu Skarbowego. Samo uzupełnienie braków na druku EDG-1 za 2009 r. dotyczyło symbolu działalności gospodarczej wg PKD z 2007 r. oraz podpisu wnioskodawcy, bowiem druk został podpisany przez pełnomocnika skarżącej. Skarżąca zaznaczyła, iż na powstałe nieprawidłowości miało wpływ również podejście urzędników. Stąd też, wskutek dezinformacji nastąpiło spóźnione złożenie korekty, co nie zmienia jednakże faktu, że wymogi formalne zgłoszenia zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej zostały dopełnione.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Zaznaczył, iz skoro skarżąca nie złożyła skutecznego wpisu o zawieszenie działalności gospodarczej w organie ewidencyjnym, automatycznie podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, w grę wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej jako: p.p.s.a.).

Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ z dnia [...] października 2011 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej stanowił art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Spór pomiędzy skarżącą, a organami obydwu instancji sprowadza się w swej istocie do oceny, czy skarżąca w okresie od dnia [...] sierpnia 2009 r. do dnia [...] sierpnia 2010 r. podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu tj., czy w tym okresie prowadziła, czy też zawiesiła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, skutkiem czego było wyłączenie objęcia jej obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Zdaniem organu, w tym okresie skarżąca prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą poprzez fakt wpisu w ewidencji działalności gospodarczej, a tylko wpis do ewidencji gospodarczej działalności o zawieszeniu bądź wyrejestrowaniu przedmiotowej działalności może wywołać skutki w sferze obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Tym samym fakt, iż skarżąca nie złożyła skutecznego wpisu o zawieszenie działalności gospodarczej w organie ewidencyjnym, powoduje automatycznie objęcie jej obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Innymi słowy, organ przyznał prymat wpisowi formalnemu w ewidencji, skutkiem czego w ogóle nie odniósł się do dowodów złożonych przez skarżącą, mających na celu wykazanie, iż w spornym okresie czasu nie prowadziła działalności gospodarczej ze względu na jej zawieszenie. Tym samym uznał, nie kwestionując dowodów złożonych przez skarżącą, że nie ma znaczenia prawnego faktyczne nieprowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, a wyłącznie ma znaczenie jej wyrejestrowanie bądź zawieszenie w ewidencji działalności gospodarczej w przypadku jej nieprowadzenia. Stanowisko organu sprowadza się zatem do poglądu, zgodnie z którym, sam fakt wpisania do ewidencji działalności gospodarczej powinien pociągać za sobą uznanie, iż podmiot prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej oraz art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Tymczasem Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 kwietnia 2007 r. sygn. akt II GSK 287/06 podkreślił, iż nie jest zasadne utożsamienie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej z faktycznym prowadzeniem działalności gospodarczej aż do dnia wykreślenia tego wpisu, bez możliwości skorygowania tego okresu na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu dowodowym. Zgłoszenie i wpis do ewidencji działalności gospodarczej stanowi tylko podstawę rozpoczęcia działalności gospodarczej w rozumieniu jej legalizacji i nie jest zdarzeniem ani czynnością utożsamianą z podjęciem takiej działalności. Z tego powodu wpisowi nadawano charakter deklaratoryjny, a nie – konstytutywny (por. J. Sommer, K. Stoga, R. Potrzeszcz, Prawo działalności gospodarczej. Komentarz, Warszawa 2000, s. 41). Nie kreował on również bytu prawnego przedsiębiorcy (por. wyrok SN z dnia 23 marca 2006 r., sygn. akt I UK 220/05). Określanie przez samego przedsiębiorcę daty rozpoczęcia działalności gospodarczej wpisywanej do ewidencji powodowało istnienie domniemania faktycznego, że z tą datą działalność gospodarcza została podjęta i była prowadzona aż do czasu jej wykreślenia z ewidencji. Domniemanie faktyczne ma znaczenie dowodowe i może być obalone. W takiej sytuacji ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne. Nie chodzi więc o niedopuszczalność korygowania czasokresu prowadzenia działalności gospodarczej wynikającego z wpisu do ewidencji, lecz o powiązanie takiej czynności z wynikami postępowania dowodowego.

Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt II GSK 22/10 wskazano na możliwość odróżnienia pojęcia prowadzenia działalności gospodarczej od jej formalnego zarejestrowania. Podkreślono, że możliwe jest wpisanie do ewidencji działalności gospodarczej podmiotu, który z różnych powodów nie będzie prowadził tej działalności w ogóle. Ustawodawca kreując zakres podmiotowy obowiązków uiszczania składek na ubezpieczenie zdrowotne w sposób konsekwentny posługuje się pojęciem "prowadzenia pozarolniczej działalności" odnoszącej się do osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekający w tej sprawie również stoi na stanowisku, że podstawowe znaczenie dla objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym ma fakt wykonywania – lub niewykonywania działalności. Zgłoszenie rozpoczęcia działalności lub jej zawieszenia ma znaczenie jedynie jako domniemanie faktyczne. Zakłada się, że skoro czynności tego rodzaju dokonano, to działalność się rozpoczęła lub uległa zawieszeniu. Nie wyklucza to jednak dowodu przeciwnego.

Oznacza to, że bezpodstawne jest nadawanie przez organ w niniejszej sprawie rozstrzygającego znaczenia zapisowi w ewidencji działalności gospodarczej bez możliwości jego skorygowania na podstawie ustaleń faktycznych co do prowadzenia działalności. Dokonując zatem oceny, czy skarżąca w spornym okresie czasu prowadziła działalność gospodarczą, czy też nie - co stanowi przesłankę stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego - należy uwzględnić wszystkie zgromadzone w sprawie dowody.

Tymczasem organ, poprzestając na formalnym kryterium brzmienia zapisu w ewidencji działalności gospodarczej, w istocie nie ustalił stanu faktycznego sprawy arbitralnie rozstrzygając na niekorzyść skarżącej istniejące w sprawie wątpliwości dotyczące okresu prowadzenia działalności gospodarczej. W toku postępowania skarżąca wskazywała, że zgłosiła zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej, które nie znalazło odzwierciedlenia w zapisie ewidencji jedynie wskutek braków formalnych, jakimi było dotknięte. Powoływała się ponadto na fakt poinformowania o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej zarówno Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jak i właściwego urzędu skarbowego. Podkreśliła również, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza cechowała się sezonowym charakterem, co znajdowało również odzwierciedlenie w latach poprzednich w odpowiednich zgłoszeniach.

Organ tymczasem zupełnie pominął wskazane wyżej wyjaśnienia skarżącej oraz przedłożone przez nią dowody dotyczące zawieszenia prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej.

W ocenie Sądu powyższa okoliczność stanowi o naruszeniu art. 7, 77 i 107 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albowiem organy administracyjne zarówno pierwszej jak i drugiej instancji wydały decyzje bez dostatecznego wyjaśnienia istotnych okoliczności.

Należy podkreślić, że organy administracji, wydając zaskarżoną decyzję były związane rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że organ jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Z zasady tej wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają jej żądań.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 grudnia 1984 r. sygn. akt III SA 729/84 ONSA 1984, nr 2 poz. 117, podkreślił że w celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń strony (...). Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, 77 i 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisach art. 107 § 3 k.p.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien więc dokładnie wyjaśnić okres faktycznego podlegania przez skarżącą obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w objętym rozstrzygnięciem decyzji okresie, z uwzględnieniem przedstawionych przez nią dowodów w świetle zakreślonych w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach kryteriów podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Z tych przyczyn, na mocy art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. O niewykonalności orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaś o zwrocie kosztów orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a.