Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 619/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 223 § 2, art. 224
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 2 ust. 3 pkt 12
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Dnia 31 października 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 31 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 849/17 w przedmiocie przymusowego ściągnięcia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 849/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nakazał ściągnąć od K.M. (dalej jako "Skarżący") brakującą część wpisu od wniesionej przez niego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 marca 2017 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.

Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, a następnie zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2017 r. wezwał go do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 400 zł.

Skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.

Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 849/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Skarżącego.

Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że Skarżący nie uzupełnił wpisu sądowego o kwotę 400 zł.

Wobec nieuiszczenia przez Skarżącego wpisu sądowego w pełnej wysokości oraz z uwagi na niezawarcie w orzeczeniu kończącym postępowanie rozstrzygnięcia o obowiązku poniesienia przez niego kosztów sądowych, Sąd pierwszej instancji postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 224 oraz art. 223 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a." w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.) - powoływanego dalej jako "rozporządzenie Rady Ministrów", nakazał ściągnąć od Skarżącego nieuiszczoną część wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł.

W zażaleniu na postanowienie, Skarżący wniósł o jego zmianę lub uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zaznaczyć, że bezspornym w sprawie jest to, że od skargi na decyzję w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki należało pobrać wpis stały w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów.

Kwestia sporna dotyczyła natomiast zastosowania art. 224 w zw. z art. 223 § 2 P.p.s.a. W zażaleniu Skarżący podnosił, że Sąd pierwszej instancji nie powinien był korygować wartości wpisu od skargi, skoro pierwotnie ustalił go w wysokości niższej i przez Skarżącego uiszczonej.

Mając na uwadze argumentację Skarżącego należy przypomnieć, że art. 223 § 2 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli nie została uiszczona należna opłata sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę.

W postanowieniu z dnia 23 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 86/11 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, iż z wykładni językowej powołanego wyżej przepisu wynika, że chodzi o każdy przypadek nieuiszczenia opłaty w należnej wysokości, niezależnie od przyczyn tego stanu rzeczy. Ratio legis art. 223 § 2 P.p.s.a. polega bowiem na konieczności realizacji obowiązku ponoszenia kosztów postępowania związanych z udziałem strony w sprawie, co ma służyć zapewnieniu wpływów do budżetu państwa (por. B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 423).

Naczelny Sąd Administracyjny w rozpoznawanej sprawie podziela powyższe stanowisko i w ślad za nim wskazuje, że obowiązek uiszczenia w należnej wysokości opłaty sądowej od pisma podlegającego takiej opłacie powstaje z mocy prawa (art. 199 i art. 219 P.p.s.a.), zaś zarządzenie przewodniczącego wzywające do opłacenia wpisu ma charakter deklaratoryjny i stanowi wyraz obowiązku informacyjnego sądu. Obowiązek uiszczenia opłaty nie jest więc konsekwencją wskazanego zarządzenia przewodniczącego, ale wiąże się z samym faktem wniesienia przez stronę pisma podlegającego opłacie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2005 r. sygn. akt I CZ 30/05). W tym stanie rzeczy nie miało znaczenia to, że kwotę wpisu w nieprawidłowej (zaniżonej) wysokości Skarżący uiścił w związku z błędnym wezwaniem Przewodniczącego Wydziału. Należy przypomnieć, że zarządzenie w przedmiocie wpisu nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej (art. 171 P.p.s.a.) i może być uchylone lub zmienione wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby było zaskarżone, a nawet prawomocne (art. 165 w zw. z art. 167 P.p.s.a.).

Sąd pierwszej instancji powinien był w orzeczeniu kończącym postępowanie, na podstawie art. 223 § 2 P.p.s.a. orzec w przedmiocie brakującej części kosztów sądowych, czego nie uczynił. Niemniej jednak, w art. 224 P.p.s.a. przewidziano dodatkową możliwość orzekania o obowiązku ich ponoszenia, jeśli wcześniej nie zostały uiszczone na skutek zarządzeń lub orzeczeń, o których mowa w art. 220 § 1 i art. 223 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt II GZ 491/12).

Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zasadnie Sąd pierwszej instancji - stosując art. 224 P.p.s.a. - postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lipca 2018 r. orzekł o obowiązku uiszczenia przez Skarżącego brakującej części wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł.

Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.