Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 767/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi J.M. na decyzję Wojewody z dnia 14 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. w dniu [...] października 2011r., wydał decyzję nr[...], znak: [...], w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla A. Sp. z o.o. zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w K. z garażem podziemnym oraz instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wod.-kan., c.o., wymiennikownią i wentylacją mechaniczną, wraz z przyłączami: wodociągowym, kanalizacji sanitarnej i opadowej oraz zjazdem z ul. [...] (dz. nr [...] obręb [...]) na dz. nr [...] obręb jw., rozbiórka dwóch obiektów budowlanych na dz. nr [...] obręb [...] ".

Od decyzji tej zostało złożone odwołanie przez J.M, reprezentowanego przez radcę prawnego M.P. .

Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2012r., nr [...], działająca na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 243 poz. 1623 z 2010 r. - ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - (Dz. U. Nr 98 poz. 1071 z 2000r. - ze zm.) utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy.

W uzasadnieniu decyzji przedstawiono przebieg postępowania. Organ odwoławczy wskazał, że wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w okresie ważności decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...], z dnia 16 grudnia 2008r., o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, której treść została dodatkowo wyjaśniona postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010r., znak: [...] (dalej zwana decyzją w.z.). Do wniosku o pozwolenie na budowę zostało załączone oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany wykonany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia i wpisane na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, co potwierdzono zaświadczeniem wydanym przez tę izbę. Przedmiotem zgłaszanej inwestycji jest rozbiórka dwóch obiektów budowlanych na działce nr [...] obręb [...] oraz budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym wraz z instalacjami wewnętrznymi oraz zjazdem z ul. [...] (dz. nr [...] na działkę nr [...]. Projekt zagospodarowania terenu, stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na kopii aktualnej mapy sytuacyjno-wysokościowej sporządzonej do celów projektowych i przyjętej do zasobu geodezyjnego. Projekt zagospodarowania terenu został bez uwag uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych (rys. 01 rzut parteru - karta 34).

W ocenie organu II instancji, projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Ustalono, że zostały załączone: warunki dostawcy energii elektrycznej, w zakresie wykonania przyłącza obiektu do sieci energetycznej; warunki przyłączenia do sieci wodno-kanalizacyjnej; oraz do miejskiej sieci ciepłowniczej. Zapewniony został dostęp do dróg publicznych, tj. do ul. [...]. Projekt budowlany zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. W projekcie budowlanym określona została II kategoria geotechniczna obiektu, przy złożonych warunkach gruntowych. Do projektu budowlanego zostało załączone opracowanie geologiczno-inżynierskie. Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.

W dalszej części uzasadnienia Wojewoda wyczerpująco odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu.

Dodatkowo wyjaśniono, że toczące się postępowanie toczące w przedmiocie sprawdzenia aktualności przebiegu granic, nie wstrzymuje postępowania przed organami architektoniczno-budowlanymi. W ocenie organu odwoławczego, takiego postępowania nie można zakwalifikować do kategorii postępowania wstępnego względem postępowania o pozwolenie na budowę, ponieważ elementem projektu budowlanego stanowiącego podstawę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jest projekt zagospodarowania terenu sporządzony na mapie geodezyjnej do celów projektowych, przygotowanej przez uprawnionego geodetę i przyjętej do zasobu geodezyjno-kartograficznego, nie zaś urzędowe potwierdzenie przebiegu granic na niej zaznaczonych.

Organ odwoławczy w toku postępowania nie dopatrzył się uchybień skarżonej decyzji, ani załączonego do niej projektu budowlanego, który został nią zatwierdzony, i który stanowi podstawę pozwolenia na budowę. W świetle przeprowadzonego badania organ II instancji również nie zgodził się z zarzutami odwołującego się

Na powyższe rozstrzygnięcie skargę złożył J.M. , reprezentowany przez radcę prawnego. MP. , wnosząc o jego uchylenie.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przez organ administracyjny II instancji przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

art. 98 § 1 pkt 4 k.p.a.( wg Sądu powinno być 97 § 1 pkt 4) poprzez brak zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości w sytuacji, gdy istniało zagadnienie wstępne, które powinno zostać rozstrzygnięte przed wydaniem zaskarżonej decyzji, a mianowicie przebieg granicy pomiędzy nieruchomością na której ma zostać przeprowadzona powyższa inwestycja, a nieruchomością należącą do skarżącego;

art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niedokonanie ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ administracyjny II instancji, a poprzestaniu na ogólnikowych sformułowaniach zmierzających do stwierdzenia, że wszystkie ustalenia poczynione przez organ I instancji były prawidłowe.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że pomiędzy postępowaniem o wydanie pozwolenia na budowę a postępowaniem rozgraniczeniowym występuje bezpośredni związek, który uzasadnia uznanie wyniku tego ostatniego postępowania za rozstrzygnięcie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W wyniku postępowania rozgraniczeniowego przebieg granicy pomiędzy nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja, a nieruchomością skarżącego może ulec zmianie w ten sposób, że część inwestycji znajdzie się na nieruchomości sąsiedniej. Taka sytuacja stanowić będzie niewątpliwe naruszenie prawa własności nieruchomości sąsiedniej i będzie narażać inwestora na prowadzenie długotrwałego sporu na drodze postępowania cywilnego. Co więcej, rozstrzygnięcie postępowania rozgraniczeniowego może prowadzić do sytuacji, w której inwestor procesu budowlanego nie będzie posiadał żadnego tytułu prawnego do dysponowania na cele budowlane nieruchomością na której Realizowana będzie część tego procesu (por. art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego). Podnoszę również, że istnienie mapy geodezyjnej do celów projektowych, przyjętej do zasobu geodezyjno-kartograficznego, nie tworzy stanu prawnego w zakresie prawa własności i nie może zwalniać organów administracyjnych od obowiązku zawieszenia postępowania do czasu zakończenia procedury rozgraniczeniowej, czy też rozstrzygnięcia tego zagadnienia we własnym zakresie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Uczestnik postępowania A. Sp. z o.o., reprezentowana przez adw. K.I. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej także: p.p.s.a.).

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej była decyzja Wojewody z dnia [...].03.2012r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 28.11.2011r., którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę a także zezwolił na rozbiórkę dwóch bliżej nieokreślonych obiektów budowlanych.

Organ odwoławczy orzekając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa zasadnie uznał, że projekt zagospodarowania terenu sporządzony został prawidłowo a sam projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, a jego zawartość jest kompletna. W decyzji powołane zostały prawidłowe podstawy prawne, ponadto decyzja ta zawiera wszystkie niezbędne elementy jej treść jest zgodna z wzorem decyzji określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie wzorów wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę.

Przedstawione szczegółowo w części historycznej ustalenia organów obydwu instancji w powyższym zakresie są w ocenie Sądu prawidłowe.

Na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut skarżącego wskazujący na naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., polegający na braku zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości, w sytuacji gdy istniało zagadnienie wstępne, które powinno zostać rozstrzygnięte przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inne organy lub sąd.

Skarżący wskazał na prowadzone przez Prezydenta Miasta K. , sygn. akt [...] postępowanie rozgraniczeniowe, dotyczące granicy pomiędzy nieruchomością obj. księgą wieczystą Nr [...], stanowiącą własność Akademii Górniczo-Hutniczej im. [...]), a nieruchomościami sąsiednimi.

Podkreślenia przy tym wymaga, że przedmiotem ww. postępowania rozgraniczeniowego był spór dotyczący przebiegu granic pomiędzy nieruchomością Spółki, a nieruchomością AGH (skarżący był uczestnikiem tego postępowania). Powyższy spór został ostatecznie zakończony poprzez zawarcie porozumienia pomiędzy AGH a Spółką [...] Sp. z o.o. w dniu 12.07.2012r. Z tego też powodu Akademia [...] w K. cofnęła swoją skargę a Sąd postanowieniem z dnia 27.07.2012r. umorzył postępowanie sądowe ze skargi tego podmiotu w niniejszej sprawie (k.[...]). Zatem wbrew podniesionemu w skardze zarzutowi, przedmiotem będącego w toku postępowania rozgraniczeniowego, nie był przebieg granicy pomiędzy nieruchomością inwestora a nieruchomością, której współwłaścicielem jest J.M. , w związku z tym traktowanie powyższego postępowania jako zagadnienia wstępnego, tylko z uwagi na fakt, iż J.M. był jednym z uczestników omawianego postępowania, jest nieuzasadnione

Stwierdzić bowiem trzeba, iż organ administracyjny rozpatrujący przedmiotową sprawę nie rozstrzyga kwestii przebiegu granic. Opiera się on w tym względzie na dokumentach, w tym podkładach geodezyjnych, danych wynikających z ewidencji gruntów, które z racji tego, iż są dokumentami urzędowymi, korzystają z domniemania prawidłowości. (vide wyrok NSA z dnia 5.01.2010r., II OSK 995/05)

Zgodzić się należało z organem II instancji, że elementem projektu budowlanego stanowiącego podstawę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jest projekt zagospodarowania terenu sporządzony na mapie geodezyjnej do celów projektowych, przygotowanej przez uprawnionego geodetę i przyjętej do zasobu geodezyjno - kartograficznego, nie zaś urzędowe potwierdzenie przebiegu granic na niej zaznaczonych. W postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę dokumentem, na którym organ opiera swoje rozstrzygnięcia, jest oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Miarodajne są nadto dane z ksiąg wieczystych oraz dokumentacja obrazująca usytuowanie granic, mapy przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wyżej wymienione dokumenty urzędowe, zgodnie z treścią art. 76 §1 k.p.a. korzystają z domniemania prawdziwości (autentyczności) oraz domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Przepis art. 76 § 3 dopuszcza wprawdzie obalenie domniemania zgodności z prawdą dokumentu urzędowego w drodze przeprowadzenia dowodu przeciwko treści (osnowie) takiego dokumentu, jednakże skarżący nie skorzystał z tej możliwości.

Zgodnie z poglądem NSA wyrażonym w uzasadnieniu do wyroku z dnia 24.01.2012, sygn. akt II OSK 2102/10 rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu rozgraniczeniom nie jest rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., bowiem z uwagi na wymóg złożenia jedynie ww. oświadczenia kwestia tego zagadnienia w sprawie w ogóle nie występuje.

W niniejszym postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, zgodnie z normą wynikającą z art. 4 u.p.b. Spółka wykazała prawo do dysponowania nieruchomością. Wynik postępowania rozgraniczeniowego, nie miał znaczenia dla możliwości wydania decyzji administracyjnej w przedmiotowej sprawie. Podsumowując powyższe rozważania Sąd uznał, że postępowania rozgraniczającego nie można uznać za prejudykat, a co za tym idzie brak było przesłanek do zawieszenia postępowania w myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w postępowaniu o wydanej pozwolenia na budowę.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zakwestionowana decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie są obarczone istotnymi wadami tak proceduralnymi, czy też w zakresie zastosowania administracyjnego prawa materialnego, a zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalono.