Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 320/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2006-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 77 par.1,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 6 ust. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 9 poz 84
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art. 6a ust. 1
journal: Dz.U. 1993 nr 94 poz 431
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 2 sierpnia 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku rolnym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia NSA Janusz Lewkowicz (spr.), sędzia NSA Józef Orzel, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 listopada 2006 r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie oprocentowania nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 2003 - 2005 oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...].06.2006 r. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Pani H. M. od decyzji Prezydenta B. z dnia [...].02.2006 r. w sprawie odmowy oprocentowania nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2003-2005 działając na podstawie art. 233 § 1 pkt.1 w zw. z art.13 § 1pkt 3 oraz art. 72, art. 73 § 1 pkt 1, art. 76 § 1, art. 77§ 1 lit. a, art. 78 § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j.t.: Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.)decyzję organu I instancji utrzymało w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, co następuje:

W dniu [...].05.2005 r. pani H. M. złożyła organowi podatkowemu nową informację o posiadanych gruntach dotyczącą lat 2003–2005. Strona wykazała będący jej własnością grunt jako podlegający podatkowi rolnemu, a nie – jak to było w latach wcześniejszych – podatkowi od nieruchomości.

Traktując złożoną informację jako nową okoliczność w sprawie organ

I instancji wznowił postępowanie w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za lata 2003-2005. W wyniku wznowionego postępowania w dniu [...].06.2005 r. uchylono decyzje ustalające zobowiązanie w podatku od nieruchomości i ustalono podatek rolny. W wyniku uchylenia decyzji dotyczących podatku od nieruchomości powstała u strony nadpłata w kwocie 2253,10 zł. Część nadpłaty (1875,30 zł) organ podatkowy zwrócił na rachunek bankowy podatniczki

w dniu 27.06.2005 r. Pozostałą kwotę – 377,80 zł – zaliczono na poczet zobowiązania w podatku rolnym należnym za lata 2003-2005.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że organ I instancji niesłusznie dokonał zaliczenia nadpłat na poczet bieżącego zobowiązania z tytułu III i IV raty

w podatku rolnym za rok 2005 (67,20 zł). Po uchyleniu decyzji organu I instancji Prezydent B. wydał w dniu [...].02.2006 r. nową decyzję, w której uznał za przypadającą do zwrotu kwotę nadpłaty w wysokości 1875,30 zł bez oprocentowania, kwotę 67,20 zł – z należnym oprocentowaniem w wysokości 8 zł.

Odwołując się od powyższej decyzji Pani H. M. zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 78 § 1, 121 i 122 Ordynacji podatkowej. Zdaniem strony oprocentowanie nadpłaty przysługuje od dnia powstania nadpłaty (czyli od dnia uiszczenia podatku nienależnego). Organ podatkowy, dysponujący dostępem do ewidencji gruntów, mógł mieć informacje świadczące o tym, że od 2003 r. posiadane przez stronę grunty powinny podlegać podatkowi rolnemu, a nie od nieruchomości. Odwołująca się twierdzi, że wątpliwości dotyczące klasyfikacji gruntu nie mogły być rozstrzygane na niekorzyść podatnika, a skoro organ podatkowy miał wątpliwości co do klasyfikacji gruntu, to powinien był z urzędu wątpliwości te usunąć (badając ewidencję gruntów).

Uznając, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, organ odwoławczy podał, iż w sprawie poza sporem powstaje fakt istnienia nadpłaty w podatku od nieruchomości przypadającej do zwrotu w kwocie 1942,50 zł. Odwołująca się kwestionuje odmowę oprocentowania kwoty 1875,30 zł, bowiem organ I instancji uznał, że zwrotu kwoty 67,20 zł dokonano po upływie ustawowego terminu określonego w art. 77§ 1 pkt 1 lit a ustawy – Ordynacja podatkowa i od tej kwoty naliczył i wypłacił odsetki.

Prawdą jest – stwierdził organ – że zgodnie z art. 78 § 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej oprocentowanie nadpłaty przysługuje od dnia powstania nadpłaty. Skarżąca nie uwzględnia jednak zawartego w przepisie art. 78 § 3 pkt 2 ustawy zastrzeżenia: jeżeli organ podatkowy nie przyczynił sie do powstania nadpłaty, nadpłata podlega oprocentowaniu pod warunkiem, że nie została zwrócona

w terminie określonym w art. 77 (czyli w ciągu 30 dni od wydania decyzji uchylającej decyzję ustalającą zobowiązanie w nienależnym podatku). W niniejszej sprawie podjęta w wyniku wznowionego postępowania decyzja uchylająca decyzje ustalające podatek od nieruchomości za lata 2003-2005 datowana jest [...].06.2006 r., natomiast organ podatkowy zwrócił na rachunek bankowy skarżącej kwotę 1875,30 zł w dniu 27.06.2006 r. Zwrotu dokonano więc przed upływem 30-dniowego terminu uregulowanego w art. 77 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Do momentu złożenia nowej informacji o gruntach będących podstawą ustalenia podatku rolnego od działki nr [...] (18.05.2005 r.) organ podatkowy obciążał ten grunt co roku podatkiem od nieruchomości. Wymiaru tego podatku dokonywano w oparciu o złożoną wcześniej – w dniu 26.02.1996 r. – informację

o nieruchomościach. W informacji tej podatniczka wykazywała swoją działkę jako podlegającą podatkowi od nieruchomości. Tym samym jako bezzasadny jawi się zarzut naruszenia art. 121 i 122 Ordynacji podatkowej oraz rozstrzygania wątpliwości na niekorzyść podatnika: organ podatkowy nie miał żadnych wątpliwości co do sposobu opodatkowania gruntu, a więc nie było takiej możliwości, aby nieistniejące wątpliwości rozstrzygnąć na niekorzyść skarżącej. Organ podatkowy opierał się na informacji złożonej przez stronę w 1996 r., nie miał podstaw podważać prawdziwości danych zawartych w tej informacji. Przyjęcie poglądu odwołującej się zmuszałoby do kwestionowania wszelkich informacji składanych przez podatników, w związku

z czym informacje takie stałyby się zbędne, skoro organ podatkowy za każdym razem musiałby je weryfikować, a więc zakładać, że podatnik poświadcza nieprawdę. Z danych zawartych w informacji o nieruchomościach nie wynika, jakoby grunt mógłby być opodatkowany podatkiem rolnym. Grunty podlegające podatkowi rolnemu powinny być wykazywane w oddzielnych (specjalnie do tego celu przeznaczonych) wykazach. Takiego wykazu, mimo ustawowego wymogu uregulowanego w art. 6 ust 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 6a ust. 5 ustawy o podatku rolnym, strona nie złożyła, choć powinna to zrobić w ciągu 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku w podatku rolnym, tj. już w 2003 r. po wejściu w życie zmian pozwalających opodatkować podatkiem rolnym użytki rolne o powierzchni mniejszej niż 1 ha. Organ I instancji miał więc prawo, a w braku watpliwości nawet obowiązek, uznawać informację z 1996 r. za aktualną i będącą podstawą wymiaru podatku od nieruchomości, i to bez potrzeby wdrażania dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu badanie ewidencji gruntów. Nową informację o gruntach strona założyła dopiero w 2005 r. ujawniając tym samym nowe okoliczności.

Reasumując organ odwoławczy podkreślił, że organ podatkowy nie przyczynił się do powstania nadpłaty – nadpłata powstała z winy strony skoro nową informację o gruntach złożyła ona dopiero w 2005 r. zamiast w ciągu 14 dni od wejścia w życie przepisów pozwalających opodatkować działkę podatkiem rolnym.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku H. M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji zarzucając:

- niewyjaśnienie całości sprawy, a tym samym usankcjonowanie niezastosowania przez organ podatkowy I instancji od dnia 01.01.2003 r. w stosunku do jej działki

art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, art. 4 ust. 1 pkt 2 i art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym,

- naruszenie dwóch fundamentalnych zasad postępowania podatkowego określonych w:

1) art. 122 Ordynacji podatkowej – zasady prawdy obiektywnej,

2) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej – zasady postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych,

- błędną interpretację art. 78 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji utrzymanie

w mocy decyzji organu I instancji,

- sprzeczność z decyzją SKO z dnia [...].01.2006 r. Nr [...] wydaną

w tej samej sprawie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca powtórzyła, że w 1996 r. po sprzedaży innej swojej działki pozostała część o powierzchni 7148 m2 oznaczona nr geod. [...] utraciła status gospodarstwa rolnego. Z tego powodu złożyła informację wykazując posiadaną działkę jako grunty pozostałe. Termin "grunty pozostałe" funkcjonuje

w obecnie obowiązującej ustawie o podatku rolnym - art. 4 ust. 1 pkt 2. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nie zadało sobie trudu i nie zbadało jakie grunty, obecna jak również uprzednia ustawa o podatku rolnym, zalicza do gruntów pozostałych. Wówczas okazałoby się, że do gruntów pozostałych wchodzą również grunty orne, których powierzchnia nie przekracza 1 hektara fizycznego. To z kolei prowadziłoby do oczywistego wniosku, że już na podstawie złożonej informacji z 1996 r. od 1 stycznia 2003 r. przedmiotową działkę należało opodatkować podatkiem rolnym. Tym samym organy naruszyły art. 122 Ordynacji podatkowej.

Skarżąca podniosła, że w ewidencji gruntów miasta B. działka była

i jest sklasyfikowana jako grunty orne, a zatem z dniem 01.01.2003 r. stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych przestała podlegać przepisom ustawy o podatku od nieruchomości. Zauważyła, iż organ podatkowy ma stały dostęp do ewidencji gruntów, bowiem stanowiska pracowników w Wydziale Finansowym, którzy prowadzą sprawy podatkowe, są wyposażone w komputery. Przy składaniu informacji podatkowej dane w niej zawarte, a dotyczące przedmiotu opodatkowania są od razu konfrontowane z danymi z komputera. Wielkość jej działki jest podstawą do stosowania przepisu art. 4 ust.

1 pkt 2 ustawy o podatku rolnym.

Różnica pomiędzy informacją złożoną w 1996 r., a informacją złożoną w dniu 18.05.2005 r. w części dotyczącej przedmiotu opodatkowania odnosi sie w zasadzie do jednostki miary – w informacji z 1996 r. jest "m2", a w informacji z 2005 r. – hektar fizyczny. natomiast powierzchnia opodatkowania pozostaje bez zmian i wynosi 7148 m2 lub 0,7148 ha fizycznego. W rejestrze gruntów miasta B. grunty jej działki sklasyfikowane są jako grunty orne. Ten stan utrzymuje się od czasu nabycia tej działki przez ojca, aż do dnia dzisiejszego. W tej sytuacji – zdaniem skarżącej – organ podatkowy był w posiadaniu wszystkich niezbędnych danych do ustalenia,

w latach 2003-2005, w prawidłowej wysokości łącznego zobowiązania w jednej sprawie, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o podatku rolnym.

Powstała nadpłata jest spowodowana niewłaściwym stosowaniem przepisów podatkowych. Natomiast składanie winy na podatnika jest w tym przypadku fetyszyzowaniem przepisu o obowiązku składania przez podatnika informacji na formularzu wg ustalonego wzoru. W rzeczywistości w przedmiocie opodatkowania nie wystąpiły żadne zmiany, a zatem bez pisemnego wezwania organu podatkowego nie miała obowiązku składania takiej informacji. Nadmieniła, iż od urzędników dowiedziała się, że jej działka podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż organ podatkowy już w momencie wejścia

w życie zmian w ustawie o podatku rolnym doskonale wiedział, że jej działka bezsprzecznie im podlega, jednakże nadal ustalał podatek od nieruchomości. Takie działanie organu podatkowego bez wątpienia wskazuje na to, iż organ przyczynił się do powstania nadpłaty, a zatem winien ponieść konsekwencje przewidziane

w ustawie i wypłacić odsetki.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podtrzymało swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Nie godząc się ze stanowiskiem skarżącej, Kolegium stwierdziło, iż decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miał art. 78 § 3 pkt 2 w zw. z pkt 1 Ordynacji podatkowej: jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania nadpłaty, nadpłata podlega oprocentowaniu pod warunkiem, iż nie została zwrócona w terminie określonym

w art. 77, tj. w ciągu 30 dni od wydania decyzji uchylającej decyzję ustalającą zobowiązanie w nienależnym podatku.

W przedmiotowej sprawie zwrotu dokonano przed upływem w/w terminu. Organ podatkowy nie przyczynił się więc do powstania nadpłaty.

Do czasu złożenia nowej informacji o gruncie, organ podatkowy obciążał ten grunt co roku podatkiem od nieruchomości w oparciu o złożoną wcześniej informację. Organ podatkowy opierał się więc na informacji podatnika i nie miał wątpliwości co do sposobu opodatkowania gruntu. Bezzasadny jest więc zarzut naruszenia art. 121

i 122 Ordynacji podatkowej.

Grunty podlegające podatkowi rolnemu powinny być wykazane w oddzielnych (specjalnie do tego celu przeznaczonych) wykazach. Takiego wykazu mimo ustawowego wymogu uregulowanego w art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 6a ust. 5 ustawy o podatku rolnym, strona nie złożyła, chociaż powinna to zrobić w ciągu 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku w podatku rolnym. Podatnik sam powinien dbać o swój interes podatkowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie jest bezsporne, że skarżąca dnia [...] lutego 1996 r. złożyła w Wydziale Finansów Urzędu Miejskiego

w B. zeznanie w sprawie podatku od nieruchomości, w którym wykazała posiadaną nieruchomość o pow. 7148 m2 jako grunty pozostałe. Od tej pory organ podatkowy obciążał ten grunt co roku podatkiem od nieruchomości. Stan ten trwał również po dniu 1 stycznia 2003 r., od której to daty zmieniony został przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym. Opodatkowaniu bowiem tym podatkiem podlegały z tą datą nie tylko grunty gospodarstw rolnych lecz wszystkie grunty (również do

1 ha) sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Bezsporne jest też w sprawie, że skarżąca dopiero dnia [...].05.2005 r. złożyła organowi podatkowemu nową informację o posiadanych gruntach dotyczącą lat 2003-2005, co skutkowało wznowieniem przez organ podatkowy postępowania, uchyleniem decyzji ustalających zobowiązania w podatku od nieruchomości za te lata i wydania decyzji w zakresie podatku rolnego. Powstałą nadpłatę zwrócono podatniczce w terminie 30 dni stosownie do przepisu art. 77 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (od kwoty 67,20 zł nie zwróconej w tym terminie naliczono i wypłacono oprocentowanie).

Istota sporu sprowadza się więc do tego, czy z dniem 1 stycznia 2003 r., czyli z dniem zmiany ustawy o podatkach i opłatach lokalnych organ podatkowy z urzędu winien był przeprowadzić stosowne ustalenia mające na celu właściwe opodatkowanie gruntu skarżącej, wykazanego przez nią w zeznaniu w sprawie podatku od nieruchomości w 1996 r. jako grunty pozostałe – działka o pow. 7148 m2 . Jeżeli bowiem taki obowiązek na organie podatkowym spoczywał, a organ tego obowiązku nie wykonał, to można przyjąć istnienie przesłanki z art. 78 § 3 pkt 2 ustawy – Ordynacja podatkowa rzutującej na zawinienie organu. Przepis powyższy stanowi bowiem, że oprocentowanie przysługuje w przypadkach przewidzianych

w art. 77 § 1 pkt 1 lit a-d od dnia wydania decyzji o zmianie lub uchyleniu decyzji, jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji, a nadpłata nie została zwrócona w terminie. Oznacza to, że jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji, której realizacja doprowadziła do powstania nadpłaty, nadpłata podlega oprocentowaniu jedynie wtedy, gdy nie została zwrócona w terminie. W niniejszej sprawie- jak wskazano wyżej – nadpłata została zwrócona w terminie, tj. w ciągu

30 dni od dnia wydania nowej decyzji.

Rozstrzygnięcie spornej miedzy stronami kwestii wymaga analizy obowiązujących przepisów dotyczących omawianego zagadnienia.

Zgodnie z przepisem art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 15.11.1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. 1993 r.Nr 94, poz. 431 ze zm.) obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Identyczną treść zawiera przepis art. 6 ust. 1 ustawy normującej podatek od nieruchomości (ustawa

z 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych – dalej zwana u.p.o.l.

(Dz. U.z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.). Okoliczności wymienione w tych przepisach określone zostały w ustawach zarówno odnośnie podmiotów jak i przedmiotów opodatkowania.

Przepis art. 6 ust. 6 u.p.o.l. stanowi, że osoby fizyczne są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości. Ustawa o podatku rolnym identyczny zapis zawiera w art. 6a ust. 5. Brzmi on: "Osoby fizyczne,

z zastrzeżeniem ust. 10, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informacje o gruntach, sporządzone na formularzach według ustalonego wzoru,

w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku rolnego, lub o zaistnieniu zmian, o których mowa w ust. 4."

W świetle tych przepisów na skarżącej jako podatniczce, wobec wygaśnięcia z dniem 31 grudnia 2002 r. obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości ciążył obowiązek złożenia w terminie 14 dni informacji sporządzonej na właściwym formularzu. Jednocześnie winna ona była złożyć stosowną informację wobec zaistnienia okoliczności powstania obowiązku w podatku rolnym. Przepisy powyższe nie określają, że pojęciem "okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego" nie objęte są różnorakie zmiany przepisów prawnych. Każda przyczyna powodująca powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego wymaga odpowiedniego zachowania się podatnika. Jest to obowiązek podmiotowy.

Obowiązek ten nie może być przerzucony na organ. Przepisy ustawy

o podatkach lokalnych, o podatku rolnym a także Ordynacji podatkowej nie nakładają na organy podatkowe obowiązku badania w urzędu oświadczeń, zeznań podatników w wypadku zmiany ustaw podatkowych.

Autorzy wspomnianego przez skarżącą komentarza do podatków i opłat samorządowych L, Etel i S. Presnarowicz (wyd. 2, Dom Wydawniczy ABC) piszą, że "...w sytuacji, w których podatnicy "przypominają" sobie o okolicznościach skutkujących uchyleniem decyzji i powstaniem nadpłaty jest w gminach dużo. Słaba pamięć podatnika jest często spowodowana faktem, że oprocentowanie nadpłat znacznie przewyższa oprocentowanie oszczędności w bankach." (str. 25). Wprawdzie opisany w cyt. Komentarzu przykład jest inny niż w niniejszej sprawie, ale dotyczy tego samego zagadnienia: oprocentowania nadpłat podatków w razie winy organu w powstaniu przesłanek do zmiany pierwotnej decyzji. Przy czym w każdym przypadku (zapomnienia bądź niewiedzy) podatnik stara się winą obarczyć urzędnika. W przedmiotowej sprawie skarżąca bezzasadnie upatruje winę organu

w tym, że po zwróceniu się ze swoją sprawą w 2005 r. do urzędnika urzędnik ten skarżącej – podatniczce udzielił stosowych wyjaśnień. Świadczy to o realizowaniu przez pracowników urzędu zasady wyrażonej w art. 121 Ordynacji podatkowej. Wyjaśnienie całokształtu sprawy nastąpiło w zgodzie z zasadą wyrażoną w art. 122 Ordynacji podatkowej.

Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej, że organ II instancji w skarżonej decyzji zajął odmienne stanowisko niż w decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. Samorządowe Kolegium odwoławcze w decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. zwróciło jedynie uwagę organowi I instancji na szereg uchybień dotyczących braku podstawy prawnej, braku określenia przesłanki uchylenia decyzji wymiarowych, nie dokonania oceny w zakresie oprocentowania nadpłaty. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia nastąpiło w celu uzupełnienia materiału dowodowego umożliwiającego ustosunkowanie się do żądania strony z przytoczonych wyżej powodów.

Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa procesowego ani materialnego co skutkuje oddaleniem skargi na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).