Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 274/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA del. do NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2005 r. Sygn. akt V SA/Wa 2090/04 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 9 czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2005 r. odmówiono M. S. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowienia radcy prawnego.

Wskutek wniesienia przez M. S. sprzeciwu, powyższe postanowienie straciło moc.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 stycznia 2005 r. odmówił skarżącemu M. S. przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że według informacji skarżącego osiągany przez niego i jego żonę dochód netto wynosi 3.123,72 zł. Z uwagi na wiek i przewlekłe choroby ponoszą duże wydatki na leczenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, że przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), zwanej ppsa – następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oznacza to, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną.

Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie powyższe okoliczności nie zachodzą, gdyż sytuacja materialna skarżącego pozwala mu na poniesienie ewentualnych kosztów związanych ze sporządzeniem przez radcę prawnego skargi kasacyjnej i reprezentowaniem przed Naczelnym Sadem Administracyjnym.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym powtórzona została argumentacja ze sprzeciwu.

Podniesiono, że skarżący wraz z żoną z uwagi na wiek i przewlekłe choroby ponoszą znaczne wydatki na leczenie i opiekę świadczoną przez inne osoby.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Słusznie bowiem przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny, że w świetle art. 246 § 1 pkt 2 ppsa brak było podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Osiągane przez skarżącego i jego żonę stałe dochody są na tyle wysokie (3.446 zł brutto), że pomimo ponoszonych wydatków związanych z leczeniem, opieką i bieżącym utrzymaniem, skarżący może wygospodarować środki finansowe niezbędne na ewentualne pokrycie kosztów sporządzenia przez radcę prawnego skargi kasacyjnej i reprezentowania w postępowaniu sądowym.

Zaznaczyć trzeba, że przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady samodzielnego ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie (art. 199 ppsa w zw. z art. 205 § 1 ppsa).

Obowiązkiem więc skarżącego było podjęcie starań celem zgromadzenia środków pieniężnych z przeznaczeniem na koszty związane z ustanowieniem pełnomocnika.

Zauważyć trzeba, że postępowanie administracyjne w sprawie trwało kilka lat, a zaskarżona decyzja wydana została w czerwcu 2004 r. Skarżący mógł zatem od dłuższego czasu przygotować się do wydatków związanych z postępowaniem sądowym.

W konsekwencji należało przyjąć, że skarżący nie wykazał, aby znalazł się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy.

Z tych względów zażalenie, jako niezasadne, podlegało oddaleniu na mocy art. 184 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa.