Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 919/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-12-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i F.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji;


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 9 października 2009 r. pełnomocnik skarżących zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie zawiera jednak jakiegokolwiek odrębnego uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków."

Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to skarżący zobowiązany jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym powyżej przepisie. Innymi słowy, obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, a w gestii Sądu nie leży samodzielne badanie przesłanek do wydania takiego orzeczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 lutego 2005 r. sygn. akt FZ 769/04, niepubl.). Z kolei brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczna ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 26 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1073/08, z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 600/08, z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I FZ 559/07 – źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sformułowany w tej sprawie wniosek nie naprowadza Sądu na jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby świadczyć o spełnieniu przesłanek z cytowanego na wstępie przepisu. Wypada zaś podkreślić, że ocena zasadności argumentacji odnoszącej się do merytorycznych aspektów sprawy nie może być, na tym etapie postępowania, wzięta pod uwagę.

Godzi się na marginesie odnotować, że wykonanie decyzji dotyczących świadczeń pieniężnych, ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż wszelkie zobowiązania o charakterze pieniężnym mogą podlegać restytucji.

Reasumując, nie wykazano, iż konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji może być znaczna szkoda lub też spowodowanie trudno odwracalnych skutków.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.