Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 617/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1-3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2007 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

G. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia .r. w sprawie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu za 2007 r., w wysokości 4.716,88 zł, wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2007 r., w wysokości 708 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 8 zł. W treści skargi zawarto żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu odpowiedzi organ podatkowy poinformował, że postanowieniem z dnia 1 lipca 2009 r. odmówił wstrzymania wykonania własnej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Brzmienie przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (w tym decyzji lub postanowienia) z mocy prawa. Wstrzymanie wykonania aktu może natomiast nastąpić na podstawie postanowienia organu, który wydał ów akt, bądź postanawiania sądu do którego skierowano skargę. W postępowaniu przed sądowoadministracyjnym, to od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające przyznanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Przy czym podkreślenia wymaga, iż inicjatywa w zakresie wykazania tych przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy do strony żądającej wstrzymania wykonania aktu.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, które stanowiłyby uzasadnienie żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W złożonej skardze wyraziła przekonanie, iż decyzja Dyrektora Izby Skarbowej zasługuje na unieważnienie, zarzuciła iż jest ona tendencyjna oraz że nie zawiera dowodów wskazujących na osiągniecie dochodu. Wskazując na art. 30 Konstytucji RP strona zarzuciła nadto, iż organy podatkowe naruszyły jej godność.

W ocenie Sądu ani subiektywne przekonanie skarżącej o wadach zaskarżonej decyzji, ani charakter zarzutów czynionych pod adresem organów podatkowych, nie stanowią okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku o przyznanie ochrony tymczasowej.

Mając na uwadze, iż strona nie przedstawiła żadnych okoliczności uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku, a nadto z akt sprawy nie wynika by wykonanie decyzji niosło ze sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie szkody bądź spowodowania trudnych odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

t.n.