Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1370/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 1 par. 1  i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: Art. 3  par. 1, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: Art. 24a
journal: Dz.U. 2021 poz 1990
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
article: Art. 220
journal: Dz.U. 2025 poz 2625
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t. j.)

SENTENCJA

| | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie: WSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) ARS WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. F. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 2 sierpnia 2022 r. znak: IG-II.7221.82.2022.KG w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych zawartych w zmodernizowanej ewidencji gruntów i budynków oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 2 sierpnia 2022 r. znak: IG-II.7221.92.2022.KG, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. - dalej k.p.a.), art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. 2021 r. poz. 1990 z późn. zm., dalej: p.g.k.), utrzymał w mocy decyzję Starosty Limanowskiego z 2 maja 2022 r. znak: GK.6623.9.3.2021 orzekającą o odrzuceniu zarzutów S. F. (dalej: skarżący), do danych zawartych w zmodernizowanej ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego M.1, gmina M.2.

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 24 listopada 2021 r. do Małopolskiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wpłynęło pismo skarżącego z dnia 19 listopada 2021 r., zawierające zarzuty do danych ewidencyjnych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków obrębu M.1, które z uwagi na właściwość w sprawie będącej przedmiotem żądania, zostało przekazane do rozpatrzenia Staroście Limanowskiemu.

Organ pismem z dnia 2 marca 2022 r. wezwał skarżącego do sprecyzowania wniosku, polegającego na określeniu faktycznego żądania, gdyż zawarte w piśmie potraktowanym jako zarzut do modernizacji, tj. dotyczące ustalenia linii brzegowej dla cieku bez nawy, położonego w obrębie M.1, w ocenie organu, zostało zrealizowane przez wykonawcę prac geodezyjnych w ramach modernizacji przez sporządzenie operatu technicznego.

W piśmie z dnia 15 marca 2022 r. skarżący, jako sprecyzowanie wniosku, powołał decyzję Starosty Limanowskiego z dnia 22 maja 2019 r. znak: GO.OZ.6621.1.09.56.2013 o odmowie aktualizacji w przedmiocie przebiegu granic działek nr 1 i nr 2/1. Ponadto zgłosił uwagi, co do sposobu wykonania opracowania związanego z ustaleniem linii brzegu oraz podniósł kwestię własności gruntów pod wodami i odszkodowania za ten grunt.

Starosta Limanowski, po rozpatrzeniu zarzutów zgłoszonych przez skarżącego do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, dotyczących przebiegu granicy działki nr 2/1 na odcinku z działką nr 3/1 położonych w obrębie M.1, decyzją z dnia 2 maja 2022 r. orzekł o ich odrzuceniu.

W toku postępowania ustalono, że w rejestrze gruntów operatu opisowo-kartograficznego obrębu M.1, ujawniono w jednostce rejestrowej [...], działkę nr 2/1 stanowiącą własność skarżącego. Z uzasadnienia decyzji wynika, że obowiązująca przed modernizacją ewidencja gruntów dla obrębu M.1, została ogłoszona obwieszczeniem Głównego Geodety Województwa Nowosądeckiego z dnia 25 października 1985 r. w Dzienniku Urzędowym Nr 12/85 Województwa Nowosądeckiego z dnia 28 listopada 1985 r. pod poz. 201. Dokumentami określającymi przebieg granic przedmiotowej działki, do czasu przeprowadzenia modernizacji, była mapa ewidencyjna w skali 1:2000, a w zakresie granicy działki 4 działką nr 2, operat rozgraniczenia.

Organ wyjaśnił, że procedura ustalania linii brzegu jest opisana w art. 220 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (aktualnie t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2625). Pomiar linii brzegu jest czynnością techniczną i nie podlega procedurze ustalania przebiegu granic działek ewidencyjnych w myśl rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W związku z tym zarzut związany z wykonanym opracowaniem i zawiadomieniem o czynnościach jest bezzasadny. Zgodnie natomiast z art. 24a p.g.k., projekt operatu podlegał wyłożeniu do wglądu w siedzibie starostwa powiatowego na okres 15 dni. Skarżący zapoznał się z projektem operatu, tj. bazą danych ewidencyjnych oraz utworzonymi na podstawie danych tej bazy: rejestrem, kartoteką oraz mapą ewidencyjną. Uwagi skarżącego złożone do protokołu zostały odrzucone przez organ, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia 28 października 2021 r.

W toku postępowania sporządzono mapę projektu linii brzegu, na której kolorem czerwonym naniesiono koncepcję przebiegu linii brzegu, projektowane punkty oraz projektowane oznaczenie działek. Projekt wykonano na zaktualizowanej kopii mapy zasadniczej, w skali 1:1000. Granice nieruchomości podlegające opracowaniu przyjęto na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków, opracowane w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków.

W ślad za opracowaniem technicznym z ustalenia linii brzegu w celu wykazania w ewidencji gruntów i budynków zasięgu przedmiotowego potoku oraz źródła, Starosta Limanowski, pismem z dnia 29 grudnia 2021 r., zawiadomił Ministerstwo Infrastruktury, że do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Limanowej przyjęty został operat techniczny z dnia 17 września 2021 r. w obrębie ewidencyjnym M.1, który został wykonany w związku z zakończonym w 2019 r. postępowaniem administracyjnym.

W dniu 14 marca 2022 r. do organu wpłynęło postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia 9 marca 2022 r., dotyczące odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia linii cieku bez nazwy w obrębie M.1, gmina M.2, gdyż jak wskazano w uzasadnieniu, brak jest podstaw prawnych do kształtowania stosunków własnościowych i związanych z tymi stosunkami uprawnień i obowiązków, w związku z czym nie można uznać, aby starosta, w oparciu o art. 220 ust. 5 ustawy Prawo wodne, posiadał interes prawny czy faktyczny, do złożenia wniosku o ustalenie linii brzegu w postępowaniu dotyczącym modernizacji ewidencji gruntów i budynków.

W związku z powyższym, prawomocna decyzja o ustaleniu linii brzegu, stanowić będzie podstawę do ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków potoku bez nazwy, płynącego m.in. przez działki nr 2/1, 1, 3/1. W postępowaniu tym stroną będzie również skarżący, jako właściciel gruntów przyległych, w związku z czym będzie miał możliwość dochodzenia swoich praw, które zawarł również w zarzutach do modernizacji.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył skarżący, nie zgadzając się z przebiegiem granic działki nr 2/1 z działką nr 3/1 oraz działkami nr 4/1 i nr 5.

Opisaną na wstępie decyzją z dnia 2 sierpnia 2022 r., Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymał w mocy decyzję Starosty Limanowskiego z dnia 2 maja 2022 r., nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania.

Organ wyjaśnił, że dokumentami określającymi przebieg granic działki nr 2/1, stanowiącej własność skarżącego, do czasu przeprowadzenia modernizacji, była mapa ewidencyjna w skali 1:2000, a w zakresie granicy działki 4 z działką nr 2, operat rozgraniczenia.

Sprawozdanie techniczne operatu modernizacyjnego zawiera informację, że dane dotyczące przebiegu granic, pozyskano na podstawie materiałów zgromadzonych z PZGiK (operaty jednostkowe), cechujących się odpowiednią wiarygodnością i jakością lub doprowadzonych do odpowiedniej jakości w drodze geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i obliczeń. Przebieg pozostałych granic działek ewidencyjnych, uzupełniono o wektoryzację rastrowej mapy ewidencyjnej, po uprzednim jej skalibrowaniu.

Akta sprawy z kolei dowodzą, że odnośnie granicy działki nr 2 z działką nr 4, istnieje dokumentacja z rozgraniczenia (operat [...]), na podstawie której wykazany został jej przebieg. Przebieg tej granicy (obecnie między działkami oznaczonymi numerami 4/1 i 2/1), jak również z działką nr 5, nie jest przedmiotem rozpatrywanej sprawy.

Przebieg granicy działki nr 2/1 z działką nr 3/1 pozyskano poprzez wektoryzację rastrowej mapy ewidencyjnej. Analiza analogowej mapy ewidencyjnej obowiązującej przed modernizacją, wykazała że pomiędzy działką drogową 3/1, a działką nr 2/1, wrysowana jest liniami ciągłymi działka bez oznaczenia, zawierająca natomiast tzw. "przehaczenia". Działka ta, jak wynika z akt sprawy, stanowi ciek wodny, nie posiada odrębnego numeru, natomiast zawarte są na niej symbole nieprzewidziane w obowiązujących przepisach. Taki sposób wykazania przedmiotowego cieku na mapie ewidencyjnej zdezaktualizował się i nie ma oparcia w przepisach określających symbole dopuszczalne obecnie na mapie ewidencyjnej.

Organ odwoławczy, porównując analogową mapę ewidencyjną obowiązującą przed modernizacją z danymi zmodernizowanego operatu, stwierdził że przebieg granicy pomiędzy działką nr 2/1 i 3/1 został wykazany (w granicach błędu analogowej mapy 1:2000) środkiem działki (cieku) bez oznaczenia. Ponadto wykonawca modernizacji sporządził dokumentację techniczną, celem ustalenia linii brzegu dla cieku bez nazwy, położonego w obrębie M.1, który przebiega przez działkę skarżącego nr 2/1.

W ocenie organu odwoławczego, tak wykazany przebieg granic oraz sporządzenie projektu rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami, od gruntów przyległych, jest zgodny z przedmiotem wykonanej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Podkreślono, że do chwili modernizacji operatu ewidencyjnego, opisany wyżej ciek wodny nie był uwidoczniony w ewidencji gruntów w sposób prawidłowy (brak odrębnej działki ewidencyjnej). Obecnie wykazany przebieg granic pomiędzy przedmiotowymi działkami, nie jest wynikiem nieprawidłowo wykonanej modernizacji ewidencji gruntów i budynków, ale wykonany jest w celu wykazania rzeczywistego stanu prawnego w operacie ewidencji gruntów oraz w księgach wieczystych, tj. istniejącego już prawa na rzecz Skarbu Państwa, wynikłego z trwałego zajęcia w sposób naturalny gruntów przez wody powierzchniowe płynące. Zasadne jest, aby grunt zajęty przez przedmiotowy potok, stanowił odrębną działkę.

Pomimo istniejącego (przed modernizacją) błędu w przedstawieniu na mapie ewidencyjnej ("przehaczenie", brak działki ewidencyjnej), prawidłowego przebiegu cieku wodnego (potoku górskiego), tak organ ewidencyjny, jak i wykonawca, nie mogli tego błędu naprawić, bowiem rozwiązanie powyższej kwestii wykracza poza przedmiot regulacji ustawy p.g.k. i nie leży w obecnym stanie sprawy w kompetencjach organów ewidencyjnych.

Granice działki ewidencyjnej - stanowiącej grunt zajęty przez ciek naturalny, stanowią granice linii brzegu. Zatem dla prawidłowego zobrazowania na mapie ewidencyjnej przebiegu cieku wodnego, tym samym uregulowania stanu prawnego gruntu, poprzez ujawnienie działki ewidencyjnej stanowiącej ten ciek, konieczne jest ustalenie aktualnej linii brzegu.

Przez wydanie decyzji o ustaleniu linii brzegu, możliwe będzie precyzyjne wykazanie zasięgu własności, z jednoznacznym potwierdzeniem praw właścicielskich powstałych z mocy prawa. Pozwoli to na synchronizację stanu faktyczno-prawnego ze stanem ewidencyjno-prawnym, m.in. w zakresie katastru wodnego, dla którego źródłem informacji są dane z ewidencji gruntów.

Obecne obwiązujące przepisy ustawy Prawo wodne, określają że postępowanie w sprawie ustalenia linii brzegu może być wszczęte, gdy wniosek o wydanie decyzji w tym zakresie złoży podmiot uprawniony, tj. właściciel wód lub właściciel gruntów przylegających do wód albo podmiot posiadający interes faktyczny. Powyższe przepisy prawa wodnego wskazują, że odwołujący może dążyć do uregulowania stanu prawnego gruntu przyległego co cieku wodnego, w przeciwieństwie do Starosty Limanowskiego, który, jak wynika z decyzji Ministra Infrastruktury znak GM-DOK 1.722.6.2022.JM, nie posiada interesu prawnego ani faktycznego do wystąpienia z takim wnioskiem.

Organ odwoławczy zaznaczył, że ewidencja gruntów i budynków jest tylko specjalnie prowadzonym zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach. Zbiór ten pełni funkcje informacyjno-techniczne i nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, nie nadaje tych praw, nie dokonuje również znoszenia prawa współwłasności. Rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy. Stąd też, poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji, nie można ani dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich lub uprawnień do władania nieruchomością lub częścią nieruchomości. Przepisy ustawy p.g.k. nie dają podstaw prawnych staroście do kształtowania stosunków własnościowych i związanych z tymi stosunkami uprawnień i obowiązków. Również modernizacja ewidencji gruntów i budynków nie jest trybem właściwym do rozstrzygania sporów granicznych i nie może zastąpić rozgraniczenia nieruchomości, jak również rozgraniczenia gruntu pokrytego wodą od gruntu przyległego.

W ocenie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, okoliczności istotne dla niniejszego postępowania zostały dostatecznie wyjaśnione i udowodnione przez organ l instancji. Zaskarżona decyzja posiada uzasadnienie odpowiadające treści art. 107 § 3 k.p.a., przedstawiające w sposób kompletny i zrozumiały tok rozumowania organu. Starosta Limanowski w przeprowadzonym postępowaniu nie naruszył podstawowych zasad postępowania administracyjnego. W sprawie zgromadzono niezbędny materiał dowodowy oraz zapewniono czynny udział stronom na każdym etapie postępowania administracyjnego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, skarżący podniósł, że nie zgadza się z wydanym rozstrzygnięciem. Zarzucił, że potok był "przestawiany" i pogłębiany. Zdaniem skarżącego połowa potoku należy do działki nr 3/1 (droga), a druga połowa do działek nr 5 i 5/1.

W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Zdaniem Sądu skarga nie jest uzasadniona.

W art. 24a p.g.k. zostały określone zasady, w oparciu o które dokonywana jest modernizacja ewidencji gruntów. Zgodnie z nimi:

1. Starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych;

2. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków;

3. informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego;

4. projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego;

5. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym;

6. każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych;

7. upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2 (uprawnienia zawodowe w zakresie rozgraniczanie i podziały nieruchomości (gruntów) oraz sporządzanie dokumentacji do celów prawnych), przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole.

8. po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa;

9. każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych;

10. o uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji;

11. do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące;

12. zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

W ocenie Sądu zasadnie organ odwoławczy uznał, że zarzuty skarżącego zawarte w piśmie z dnia 19 listopada 2021 r. nie zasługiwały na uwzględnienie. Na potrzeby wykazania w ewidencji gruntu i budynków zasięgu potoku oraz jego źródła został sporządzony i przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operat techniczny id [...] z dnia 17 września 2021 r. – "Projekt rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych" w obrębie ewidencyjnym M.1. Jednakże Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia 9 marca 2022 r. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia linii cieku bez nazwy w obrębie działek ewidencyjnych wskazanych w postanowieniu, w zakresie wniosku złożonego w związku z przeprowadzaną modernizacją ewidencji gruntów i budynków dla wszystkich obrębów ewidencyjnych gminy M.2. Podstawę dla tego rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie, że Starosta Limanowski, będący wnioskodawcą, nie jest podmiotem legitymowanym w tego rodzaju postępowaniu. Postanowienie to stało się ostatecznym. Organ odwoławczy ustalił, że porównanie analogowej mapy ewidencyjnej obowiązującej przed modernizacją z danymi zmodernizowanego operatu, pozwala na stwierdzenie, że przebieg granicy pomiędzy działką nr 2/1 i 3/1 został wykazany (w granicach błędu analogowej mapy 1:2000) środkiem działki (cieku) bez oznaczenia.

Zgodnie z treścią art. 220 ustawy Prawo wodne:

1. Linię brzegu dla cieków naturalnych, jezior oraz innych naturalnych zbiorników wodnych stanowi krawędź brzegu lub linia stałego porostu traw albo linia, którą ustala się według średniego stanu wody z okresu co najmniej ostatnich 10 lat.

2. Jeżeli krawędź brzegu jest wyraźna, linia brzegu biegnie tą krawędzią.

3. Jeżeli krawędź brzegu nie jest wyraźna, linia brzegu biegnie granicą stałego porostu traw, a jeżeli granica stałego porostu traw leży powyżej stanu wody, o którym mowa w ust. 1 - linią przecięcia się zwierciadła wody przy tym stanie z gruntem przyległym.

4. Jeżeli brzegi wód są uregulowane, linia brzegu biegnie linią łączącą zewnętrzne krawędzie budowli regulacyjnych, a przy plantacjach wikliny na gruntach uzyskanych w wyniku regulacji - granicą plantacji od strony lądu.

5. Linię brzegu ustala, w drodze decyzji, na wniosek podmiotu mającego interes prawny lub faktyczny:

1) właściwy terenowy organ administracji morskiej - dla morskich wód wewnętrznych oraz wód morza terytorialnego;

2) minister właściwy do spraw gospodarki wodnej - dla cieków naturalnych, jezior oraz innych naturalnych zbiorników wodnych o ciągłym albo okresowym naturalnym odpływie wód powierzchniowych.

6. Podstawę ustalenia linii brzegu stanowi dostarczony przez wnioskodawcę projekt rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych, który zawiera:

1) opis uwzględniający oznaczenie wnioskodawcy, ze wskazaniem jego siedziby i adresu, przyjęty sposób ustalenia projektowanej linii brzegu, ustalenie stanu prawnego nieruchomości objętych projektem z oznaczeniem właścicieli wraz ze wskazaniem ich siedziby i adresu oraz sposób zagospodarowania gruntów przyległych do projektowanej linii brzegu,

2) odpowiednią:

a) zaktualizowaną kopię mapy zasadniczej w skali 1:500, 1:1000, 1:2000 albo 1:5000,

b) mapę inwentaryzacji powykonawczej budowli regulacyjnych w skali, w jakiej jest sporządzony projekt regulacji wód śródlądowych, a w przypadku jej braku - inne dostępne materiały,

- z wykazaniem projektowanej linii brzegu oraz elementów istotnych dla przyjętego sposobu ustalenia tej linii.

7. Projekt rozgraniczenia gruntów, o którym mowa w ust. 6, sporządza osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii, o których mowa w art. 43 pkt 1, 2 lub 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne.

8. Decyzję w sprawie ustalenia linii brzegu doręcza się wnioskodawcy oraz ujawnionym w ewidencji gruntów i budynków właścicielom lub innym podmiotom władającym gruntami przyległymi.

9. W przypadku gdy ujawniony w ewidencji gruntów i budynków właściciel lub inny podmiot władający gruntem przyległym nie żyje, a jego spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku, lub nie jest znany adres miejsca zamieszkania lub siedziby albo adres tych podmiotów lub brak jest w ewidencji gruntów i budynków oznaczenia tych podmiotów, organ, o którym mowa w ust. 5, zawiadamia o wydaniu decyzji w sprawie ustalenia linii brzegu w drodze obwieszczenia zamieszczonego przez okres 60 dni na tablicy ogłoszeń urzędów gmin właściwych ze względu na miejsce położenia nieruchomości, a także na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ten organ.

10. W obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 9, zamieszcza się informacje o oznaczeniu decyzji i dacie jej wydania, położeniu i oznaczeniu gruntów objętych decyzją oraz miejscu, gdzie strony mogą się zapoznać z treścią decyzji.

11. Z dniem upływu okresu, o którym mowa w ust. 9, decyzję w sprawie ustalenia linii brzegu uważa się za doręczoną stronom postępowania.

12. Przepisy ust. 8-11 stosuje się odpowiednio do zawiadomień o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia linii brzegu.

13. Decyzja w sprawie ustalenia linii brzegu obejmuje swoim zakresem odcinek i brzegi cieku naturalnego objęte projektem regulacji wód śródlądowych.

14. Jeżeli ustalenie linii brzegu jest konieczne w związku z wykonaniem urządzeń wodnych lub kształtowaniem nowych koryt cieków naturalnych, postępowanie w sprawie ustalenia linii brzegu przeprowadza się łącznie z postępowaniem w sprawie zgody wodnoprawnej.

15. Decyzja o ustaleniu linii brzegu może być wydana po uzyskaniu przez zakład pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie niecierpiących zwłoki budowli regulacyjnych.

16. Organem właściwym w sprawach, o których mowa w ust. 14 i 15, jest organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego.

17. Organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego zawiesza postępowanie w sprawie wydania tego pozwolenia do czasu, kiedy decyzja o ustaleniu linii brzegu stanie się ostateczna.

18. W przypadku zmiany linii brzegu decyzja o ustaleniu linii brzegu może być zmieniona w trybie i na zasadach właściwych dla jej wydania.

19. Jeżeli ustalenie linii brzegu następuje w związku z trwałym zajęciem przez śródlądowe wody płynące, wody morza terytorialnego lub morskie wody wewnętrzne, w sposób naturalny, gruntu niestanowiącego własności właściciela wód, koszty projektu rozgraniczenia gruntów, o którym mowa w ust. 6, ponosi właściciel wód.

20. Decyzja o ustaleniu linii brzegu stanowi podstawę do dokonania wpisu w ewidencji gruntów i budynków.

Skarżący w piśmie zawierającym zarzuty tj. w piśmie z dnia 19 listopada 2021 r. w pierwszej kolejności wskazał po jakich działkach wg jego wiedzy przebiega potok oraz na jakiej działce znajduje się źródło. Zwrócił uwagę, że gdy lato jest upalne to potok wysycha. Następnie skarżący wskazał, na których działkach przedmiotowy potok nie występuje oraz podał, że "granica jest środkiem" szczegółowo wymienionych działek ewidencyjnych. Przedstawione przez skarżącego okoliczności nie mogły podważyć dokonanej modernizacji ewidencji gruntów, skoro w ramach tej modernizacji nie nastąpiło ustalenie linii brzegu dla przedmiotowego cieku naturalnego. Jak już powyżej wskazano, tego rodzaju ustalenie może nastąpić w decyzji wydanej przez właściwego ministra na podstawie art. 220 ustawy Prawo wodne. Dopiero ostateczna decyzja o ustaleniu linii brzegu, stanowi podstawę do dokonania wpisu w ewidencji gruntów i budynków (art. 220 ust. 20 ustawy Prawo wodne). Wskazać należy, że w tego rodzaju decyzji, linię brzegu ustala się m.in. dla cieków naturalnych. Zgodnie z art. 16 pkt 5 ustawy Prawo wodne, ciekami naturalnymi są rzeki, strugi, strumienie i potoki oraz inne wody płynące w sposób ciągły lub okresowy, naturalnymi lub uregulowanymi korytami. Wobec tego, w kontrolowanej przez Sąd sprawie, bez znaczenia pozostawały zarzuty skarżącego, iż przedmiotowy ciek naturalny nie jest potokiem górskim. Przy tym z twierdzeń skarżącego nie wynika, aby potok, którego przebieg skarżący szczegółowo opisuje, nie był równocześnie ciekiem naturalnym. W dalszej kolejności skarżący przedstawił szereg twierdzeń, które odnoszą się do działalności Wód Polskich, Urzędu Gminy M.2 czy też postępowania wskazanych osób fizycznych. Zgodnie z tymi zarzutami, w ocenie skarżącego w przeszłości i, jak należy rozumieć, przed przeprowadzeniem modernizacji, zostały podjęte działania zmierzające do zmiany przebiegu potoku. Także te zarzuty skarżącego nie mogły wpłynąć na ocenę, czy modernizacja ewidencji gruntów została wykonana zgodnie z prawem, skoro celem modernizacji nie jest gromadzenie tego rodzaju danych. Skarżący zarzucił, że nie została doręczona mu decyzja o ustaleniu linii brzegu, od której mógłby złożyć odwołanie. W sytuacji gdy, jak już powyżej wskazano, tego rodzaju decyzja nie została wydana, także ten zarzut skarżącego nie miał znaczenia dla oceny dokonanej modernizacji. Następnie skarżący przedstawił stanowisko, dotyczące tego kto w ocenie skarżącego jest właścicielem gruntów przez które przebiega potok oraz, że w sytuacji gdy Wody Polskie zamierzają stać się właścicielem potoku M.1, muszą zostać podjęte działania zmierzające do wywłaszczenia. Także te zarzuty skarżącego pozostają bez wpływu na ocenę dokonanej modernizacji ewidencji. Ponadto skarżący zarzucił, że geodeta nie dokonał w sposób należyty pomiarów linii brzegu według zasad wynikających z art. 220 ust. 2 ustawy Prawo wodne. Należy założyć, że zarzuty skarżącego odnoszą się czynności, które został zakończone sporządzeniem operatu technicznego id [...] z dnia 17 września 2021 r. – "Projekt rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych" w obrębie ewidencyjnym M.1. Skoro operat ten nie został wykorzystany w ramach modernizacji ewidencji gruntów, to zarzuty skarżącego nie miały znaczenia dla oceny poprawności jej przeprowadzenia. Operat ten został przedłożony przez Starostę Limanowskiego wraz z wnioskiem o wszczęcie postępowania w przedmiocie ustalenia linii brzegu, jednakże jak już powyżej wskazano Minister Infrastruktury odmówił wszczęcia postępowania w tym zakresie.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na zasadzie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.