Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 127/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-07-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe Klubu Sportowego A. z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące od grudnia 2002 r. do kwietnia 2003 r. wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi i z tytułu zaliczek na zryczałtowany podatek za ten okres - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych p o s t a n a w i a : - odmówić P.S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe Klubu Sportowego A. z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące od grudnia 2002 r. do kwietnia 2003 r. wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi i z tytułu zaliczek na zryczałtowany podatek za ten okres P. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnienia wniosku skarżący podał, że powstanie zaległości podatkowej nie jest przez niego zawinione, a spowodowane jest niedotrzymywaniem umów przez sponsorów. Zajęcie rachunków bankowych uniemożliwia mu prowadzenie działalności i uzyskiwanie dochodów. Prowadzona jest wobec skarżącego egzekucja administracyjna i sądowa.

We wniosku P. S. oświadczył też, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z nim żona oraz dwójka dzieci (9 i 3 lata), rodzina utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego przez stronę z działalności gospodarczej – miesięcznie [...] i dochodu z umowy o pracę małżonki skarżącego – [...] W skład majątku małżonków S. wchodzi mieszkanie (54 m2), nieruchomość rolna (2h), działka 6-arowa i samochód osobowy AUDI A6.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie po rozpoznaniu wniosku P. S., postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r. –odmówił stronie przyznania prawa pomocy.

Od powyższego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw, zarzucając naruszenie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniósł, że jego sytuacja uprawnia do skorzystania z prawa pomocy, ponieważ prowadzenie działalności i uzyskiwanie dochodów uniemożliwia mu zajęcie rachunków bankowych, co w dalszej kolejności uniemożliwia mu zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych swoich i swojej rodziny oraz bieżących zobowiązań wynikających z prowadzonej działalności. Ponadto prowadzona jest wobec niego egzekucja administracyjna i sądowa. Nie posiada oszczędności, a całość przychodów przeznacza na funkcjonowanie działalności gospodarczej, jej rozwój. W rezultacie miesięczne dochody małżonków nie wystarczają nawet na bieżące utrzymanie.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do nadesłania dodatkowych dokumentów, pełnomocnik skarżącego nadesłał do Sądu oświadczenie strony, w którym P. S. wskazał ponoszone miesięczne wydatki na utrzymanie gospodarstwa domowego (czynsz – 400 zł, woda 60 zł, gaz – 60 zł, energia elektryczna - 75 zł, żywność – 800 zł, utrzymanie pojazdów - ok. 400 zł, przedszkole syna – 180 zł, kurs językowy córki – 100 zł, dodatkowe ubezpieczenia małżonków - 200 zł, spłata kredytów – 400 zł, co sumarycznie stanowi kwotę ok. 2000 zł). Nadesłano też wyciągi bankowe z rachunku prowadzonego w Banku BPH: za czerwiec, maj i kwiecień 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniesienie sprzeciwu przez stronę powoduje, że zaskarżone postanowienie traci moc, a Sąd na nowo rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 246 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:

1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, beż uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżący P. S. wnosił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

W ocenie Sądu, przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa wnioskodawcy uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.

Wykładnia art. 246 ( 1 prowadzi do wniosku, iż zasadą jest, że strona powinna partycypować w kosztach postępowania, wobec tego należy przyjąć, że jeżeli po zaspokojeniu najbardziej elementarnych potrzeb skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie, pozostają jakiekolwiek środki finansowe, to strona zobowiązana jest – na miarę swoich możliwości - w tych kosztach uczestniczyć.

Odmawiając skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Sąd miał na względzie, iż skarżący wraz z małżonką osiągają dochód miesięczny w wysokości 6.800 zł brutto, na co wskazuje treść wniosku. Po odliczeniu kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem 4-osobowego gospodarstwa domowego w kwocie wskazanej w oświadczeniu skarżącego z dnia 10 lipca 2009 r. (2.000 zł) skarżącemu pozostaje zatem kwota pozwalająca uiścić koszty związane z prowadzonym postępowaniem (na obecnym etapie jest to kwota 500 zł wpisu od skargi).

Odnosząc się do niemożliwości poniesienia kosztów sądowych w związku z zajęciem rachunków bankowych wskazać należy, że w ciągu trzech ostatnich miesięcy, za które zostały okazane Sądowi rachunki bankowe, tytułem prowadzonej egzekucji została pobrana z rachunku skarżącego jedynie kwota 954, 50 zł. W ocenie Sądu nie została zatem wykazana przez stronę okoliczność prowadzenia wobec skarżącego egzekucji w stopniu uniemożliwiającym mu prowadzenie działalności czy też zaspakajanie podstawowych potrzeb.

Zdaniem sądu nie bez znaczenia jest też, że kwota wpisu od skargi nie jest wysoka (w porównaniu z dochodami skarżącego), oraz, że od dnia wniesienia skargi w sprawie niniejszej w lutym 2009 r., upłynęło 5 miesięcy i skarżący przy dołożeniu wszelkich możliwych starań, dysponując okazanymi dochodami był w stanie wygospodarować stosowne środki na poczet zainicjowanego postępowania sądowoadministracyjnego.

Rozstrzygnięcie oparto na podstawie przepisu art. 260 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.