Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1187/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o uzupełnienie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1187/15 w sprawie ze skargi J. K. na orzeczenie dyscyplinarne Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej postanawia: - odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku -


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1187/15 oddalił skargę J. K. na orzeczenie dyscyplinarne Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej.

W dniu 11 kwietnia 2016 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o uzupełnienie powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) wprowadzono do przepisu art. 194 § 1 punkt 5a, zgodnie z którym na postanowienie o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku oraz na odmowę jego uzupełnienia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z uwagi zatem na znowelizowane brzmienie tego przepisu, nie budzi wątpliwości, iż tego rodzaju orzeczenie przybiera postać postanowienia, na które służy zażalenie.

Zgodnie z art. 157 § 1 cytowanej ustawy strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w tym przepisie dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne.

W rozpoznawanej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku został wniesiony po terminie, o którym mowa w art. 157 § 1 cytowanej ustawy.

Należy bowiem mieć na uwadze, że wydany w niniejszej sprawie wyrok o oddaleniu skargi, z uwagi na treść art. 141 § 2 cytowanej ustawy nie był doręczany z urzędu, lecz w związku z wnioskiem skarżącego. Oznacza to, że 14-dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku rozpoczął swój bieg od dnia 15 marca 2016 r., tj. od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie. Zatem wniosek złożony w dniu 11 kwietnia 2016 r. jest wnioskiem spóźnionym (ostatnim dniem terminu na złożenie wniosku był 29 marca 2016 r.) i podlega odrzuceniu.

Dodatkowo należy wskazać, że wniosek zgłoszony w trybie art. 157 § 1 cytowanej ustawy może dotyczyć uzupełnienia sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia. Na podstawie tego przepisu nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia przez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt IOZ 317/16, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl.). Tymczasem z treści przedmiotowego wniosku wynika, że dotyczy on uzupełnienia treści uzasadnienia. Stąd też również z tego powodu przedmiotowy wniosek jest niedopuszczalny.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.