Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 703/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Lu 703/10 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na odpowiedź Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 703/10

UZASADNIENIE

1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. Inspektorat w B. reprezentowany przez Kierownika Inspektoratu w dniu 20 maja 2010 r. wniósł do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wpis zastawu do rejestru zastawów skarbowych na ruchomościach stanowiących własność A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M.

Pismem z dnia 24 maja 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował o odmowie dokonania wnioskowanego wpisu.

Uzasadniał, że żadna z wymienionych we wniosku ruchomości nie osiąga progowej wartości 11 300 zł. To pismo zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 25 maja 2010 r.

2. W dniu 26 maja 2010 r. wnioskodawca złożył pismo z tej samej daty, w którym domagał się od Naczelnika Urzędu Skarbowego wydania decyzji w sprawie wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych. Uzasadniał, że dopiero wydanie decyzji w sprawie złożonego wniosku o wpis zastawu do rejestru zastawów skarbowych umożliwi wnioskodawcy zweryfikowanie zasadności odmowy wpisu, otworzy drogę do skorzystania ze środków ochrony prawnej.

W piśmie z dnia 7 czerwca 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odpowiedział, że odmowa wpisu jest poddana art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /. Podlega zaskarżeniu na zasadach z art. 52 § 3, art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. Przytoczył treść tych przepisów. Wskazał stanowisko prawne w sprawie I SA/Op 210/06. To pismo zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 8 czerwca 2010 r.

3. W dniu 11 czerwca 2010 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego wpłynęło kolejne pismo wnioskodawcy z tej samej daty, w którym wnioskodawca ponownie domagał się wydania w decyzji w sprawie wniosku o wpis zastawu do rejestru zastawów skarbowych.

Naczelnik Urzędu Skarbowego odpowiedział na pismo z dnia 11 czerwca 2010 r. pismem z dnia 24 czerwca 2010 r. nazwanym odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Uzasadniał, że w obowiązującym stanie prawnym / art. 41 do art. 46 ordynacji podatkowej / niewydanie decyzji o odmowie wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych nie stanowi naruszenia prawa. To pismo zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 28 czerwca 2010 r.

4. W dniu 28 lipca 2010 r. / data stempla krajowego urzędu pocztowego nadania / Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. reprezentowany przez Dyrektora wniósł skargę. W treści skargi podał, że jej przedmiotem jest odpowiedź Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] o podanym numerze. Wniósł o wydanie decyzji rozstrzygającej wniosek o wpis zastawu do rejestru zastawów skarbowych.

5. Stosownie do art. 27 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych / Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm. / ust. 1 należności z tytułu składek są zabezpieczone ustawowym prawem zastawu na wszystkich będących własnością dłużnika oraz stanowiących współwłasność łączną dłużnika i jego małżonka rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych; ust. 2. do zastawu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa / o.p. /, dotyczące zastawów skarbowych; ust. 2a zastaw, o którym mowa w ust. 1, wpisuje się do rejestru zastawów skarbowych prowadzonego na podstawie art. 43 ustawy - Ordynacja podatkowa; ust. 3 wypis z rejestru zastawów, o którym mowa w art. 46 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, wydawany jest na wniosek Zakładu nieodpłatnie.

Instytucja zastawów skarbowych jest unormowana w art. 41 do 46 o.p.

6. W obowiązującym stanie prawnym wniosek o wpis zastawu do rejestru zastawów skarbowych nie wszczyna postępowania podatkowego z działu IV o.p., podlegającego zakończeniu decyzją w sprawie. Odmowa wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych / tak jak i odmowa wykreślenia wpisu z tego rejestru / z uwagi na wartość przedmiotu zastawu nie podlega rozstrzygnięciu decyzją, bo dla takiej sytuacji art. 41 do 46 o.p. nie przewiduje uprawnienia organu do wydania decyzji.

Odmowa wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych / tak jak i odmowa wykreślenia wpisu z tego rejestru / z uwagi na wartość przedmiotu zastawu jest poddana sądowej kontroli legalności na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. / zob. szerzej stanowisko prawne w sprawie I SA/Op 210/06, które należy podzielić i które znajduje pełne odniesienie do oceny prawnej odmowy wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych z uwagi na wartość przedmiotu zastawu /. W następstwie podlega zaskarżeniu na zasadach przewidzianych w art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a.

7. Dokonując oceny prawnej w zakresie dopuszczalności złożonej skargi należy stwierdzić, że przedmiot sądowej kontroli legalności został określony w art. 3 § 2-3 ustawy p.p.s.a. Stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. strona skarżąca ma obowiązek wskazać w skardze zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność. To wskazanie wiążąco wyznacza przedmiotowy zakres sądowej kontroli legalności. Skarga jest dopuszczalna jeżeli w wykonaniu obowiązku z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. strona skarżąca wskazuje przedmiot sądowej kontroli legalności z art. 3 § 2-3 ustawy p.p.s.a.

W przedstawionych okolicznościach i stanie prawnym strona skarżąca wskazała przedmiot zaskarżenia, którym jest ściśle odpowiedź organu z dnia [...] na ponowne, spóźnione wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Strona skarżąca nie wskazała w skardze, że przedmiotem zaskarżenia jest ściśle odmowa organu wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych z dnia [...].

Co do zasady nie jest dopuszczalna skarga na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ta odpowiedź organu stanowi jedynie element szczególnej procedury z art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., otwierającej drogę do sądowej kontroli legalności przedmiotu zaskarżenia, o którym stanowi art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Natomiast odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa sama nie stanowi przedmiotu zaskarżenia w znaczeniu ustawowym, z art. 3 § 2-3 ustawy p.p.s.a.

W tych warunkach skarga ściśle na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 24 czerwca 2010 r. jest niedopuszczalna z innych przyczyn w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.

8. Pismo wnioskodawcy z dnia 26 maja 2010 r. złożone w tej dacie było złożonym w ustawowym terminie wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a., nawet jeśli nie zostało tak nazwane przez wnoszącego. Na taki proceduralny charakter pisma wnioskodawcy z dnia 26 maja 2010 r. wskazuje jego treść.

Pismo wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2010 r. i złożone w tej dacie było już złożone nieskutecznie, bo po upływie terminu z art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a., którego zachowanie jest koniecznym ustawowym warunkiem formalnie skutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

Wnioskodawca otrzymał odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 8 czerwca 2010 r. i był uprawniony wnieść skargę formalnie skutecznie na odmowę wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych / art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. / do dnia 8 lipca 2010 r. Był to czwartek.

Co do zasady skarga na odmowę wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych nadana w krajowym urzędzie pocztowym w dniu 28 lipca 2010 r. byłaby skargą spóźnioną, bo złożoną po upływie terminu z art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., którego zachowanie jest koniecznym ustawowym warunkiem formalnie skutecznego złożenia skargi na odmowę wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych.

9. Okoliczność, że wnioskodawca po otrzymaniu w dniu 8 czerwca 2010 r. odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie wystąpił o sądową kontrolę legalności, lecz złożył organowi kolejne pismo, na które organ ponownie odpowiedział, pozostaje bez wpływu na prawidłową prawną kwalifikację pisma wnioskodawcy z dnia 26 maja 2010 r. jako wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a. i pisma organu z dnia 7 czerwca 2010 r. jako odpowiedzi na to wezwanie w rozumieniu art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. W konsekwencji ponowna pisemna wymiana stanowisk między wnioskodawcą a organem pozostaje bez wpływu na określenie momentu początkowego i końcowego ustawowego terminu, w którym wnioskodawca był uprawniony złożyć skargę w sposób formalnie skuteczny na odmowę wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych.

10. Z tych względów niedopuszczalna skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Sąd miał także na uwadze odrzucając skargę art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.