Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 148/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 41 ust. 1 , art. 41 ust. 15 ,
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 65 ust. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: WSA Alina Dominiak (spr.) WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2007 r. sprawy ze skarg "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...]; [...] z dnia [...] nr [...]; [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszeń celnych co do klasyfikacji taryfowej towaru oddala skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej, powołując art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zm.) - po rozpatrzeniu odwołań "A" Spółki z o.o. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...],[...] oraz z dnia [...] nr [...],[...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszeń celnych co do klasyfikacji taryfowej towaru - utrzymał w mocy decyzje organu celnego I instancji.

Rozstrzygnięcia te zapadły na tle następującego stanu faktycznego:

W dniach 7 marca 2005 r. i 30 września 2004 r. "A" Spółka z o.o. dokonała, za pośrednictwem Agencji Celnej "B" S.A., zgłoszeń celnych dotyczących "fosforanu monopotasowego" deklarując kod TARIC 3105 60 90 90. Dla w/w towarów określono preferencyjną stawkę cła w wysokości 0% oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 3%. Zadeklarowano stosowne należności celne oraz kwoty podatku od towarów i usług. Przedmiotowe zgłoszenia spełniały wymogi formalne, wobec czego zostały przyjęte i zarejestrowane.

Po zwolnieniu towaru organ celny przystąpił do weryfikacji zgłoszeń i wszczął stosowne postępowania celne i podatkowe.

W pismach z dnia 5 lipca 2006 r. strona wskazała, że importowany towar to fosforan monopotasowy, lecz przeznaczony jest tylko i wyłącznie do stosowania jako nawóz, a odbiorcami towaru są rolnicy indywidualni i ogrodnicy. Na potwierdzenie tych twierdzeń powołano: sprawozdanie z badań Laboratorium Celnego Izby Celnej z dnia [...]., oświadczenie oraz świadectwo analizy wydane przez "C" Ltd, oznakowanie na produkcie i dokumentach oraz załączono kopie faktur sprzedaży i oświadczeń odbiorców produktu.

Następnie w/w decyzjami z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego powołując art. 207 § 1, art. 53 § 1, § 3 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz.60 ze zm.) w zw. z art. 51, art. 65 ust. 3 i 5, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 20 ust. 1, 3 i 6, art.67, art. 78 ust. 1 i 3, art. 214, art. 220 ust. 1, art. 222 ust.1 pkt a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L. 302 z 19 października 1992 r. ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (w sprawie dotyczącej zgłoszenia celnego z dnia 7 marca 2005 r.) , rozporządzenia Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej( w sprawie dotyczącej zgłoszenia celnego z dnia 30 września 2004 r.), art. 29 ust.13, art. 33 ust. 2, art. 34, art. 37, art. 41 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), zmienił klasyfikację przedmiotowego towaru na kod 2835 24 00 00. Konsekwencją zmiany klasyfikacji było zastosowanie 5,5% stawki celnej oraz stawki podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Powyższe zmiany spowodowały retrospektywne zaksięgowanie kwot cła oraz określenie kwot podatku VAT.

W odwołaniach od przedmiotowych decyzji spółka zarzuciła rozstrzygnięciom organu pierwszej instancji naruszenie art.187 § 1 oraz art. 210 § 1 pkt 6 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności pominięcie przeznaczenia i zastosowania importowanego towaru, a także metod jego uzyskiwania oraz nieuwzględnienie praktyki organów unii w zakresie klasyfikacji taryfowej - prowadzące w konsekwencji do błędnego zaklasyfikowania towaru; art.191 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów i przyjęcie, iż przeznaczenie zgłoszonego towaru, a także metody jego produkcji nie stanowią kryterium istotnego z punktu widzenia klasyfikacji celnej i podatkowej towaru; bezkrytyczne i jednoznaczne przyznanie Notom Wyjaśniającym do HS i CN mocy powszechnie obowiązujących źródeł prawa; nieuzasadnione pominięcie poz. 53 i 57 Załącznika nr 6 do ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji zakwalifikowanie towaru importowanego przez stronę jako objętego stawką VAT 22% zamiast 3%; naruszenie zasady zaufania do organów państwa poprzez weryfikację wsteczną zgłoszeń celnych strony, w odniesieniu do których dotychczasowa praktyka organów celnych utwierdzała stronę w obiektywnym przekonaniu o prawidłowości dokonywanej przez nią klasyfikacji towaru.

Uzasadniając utrzymanie w mocy w/w decyzji organu I instancji, Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż w myśl art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich.

Zgodnie z art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 Komisja ustanowiła Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich zwaną "TARIC" opartą na Nomenklaturze Scalonej, zawierającą między innymi stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe (ostatnio opublikowana w Dz. U. nr C103 z dnia 30 kwietnia 2003 r. oraz obecnie na stronie http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/dds/en/home.htm.).

Reguła 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowi, iż dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami. W regule 6 postanowiono, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z reguł 1-5, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Zgodnie zaś z art. 67 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, datą, którą należy uwzględnić przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia zgłoszenia celnego. Na podstawie art. 214 kwota należności celnych przywozowych jest określana na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego, tj. w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust.2 tego aktu prawnego).

Z kolei obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą powstania długu celnego, zgodnie z art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.

W niniejszych sprawach należało zaś ustalić, w oparciu o obowiązujące reguły klasyfikacyjne, czy fosforan monopotasowy należy klasyfikować w dziale 31 NAWOZY, czy też w dziale 28 - CHEMIKALIA NIEORGANICZNE; ORGANICZNE LUB NIEORGANICZNE ZWIĄZKI METALI SZLACHETNYCH, METALI ZIEM RZADKICH, PIERWIASTKÓW PROMIENIOTWÓRCZYCH LUB IZOTOPÓW.

Organy celne uwzględniły uwagi do tych działów, biorąc pod uwagę brzmienie pozycji.

Zgodnie z uwagą 1(b) do Działu 35 nie obejmuje on wyodrębnionych, chemicznie określonych związków (innych niż odpowiadające opisom w uwadze 2(A), 3(A), 4(A) lub 5).

Fosforan monopotasowy jest związkiem zdefiniowanym chemicznie, o wzorze – KH2P04 i nie został wymieniony w uwagach 2(A), 3(A), 4(A) lub 5 do Działu 31. W związku z czym zgodnie z uwagą 1 (b) do Działu 31 fosforan monopotasowy jest z niego wykluczony.

Natomiast uwaga 1 (a) do Działu 28 stanowi, że klasyfikowane są w nim odrębne pierwiastki chemiczne i odrębne związki chemiczne, zdefiniowane, nawet zanieczyszczone. Z kolei uwaga 3 nie wyklucza przedmiotowego produktu z Działu 28.

W pozycji 2835 klasyfikowane są Podfosforyny, fosforyny i fosforany; polifosforany, nawet niezdefiniowane chemicznie, zaś w podpozycji CN 2835 24 00 klasyfikowane są fosforany potasu. Z uwag do Działu 28 wynika, że możemy klasyfikować tu również produkty wykorzystywane do nawożenia roślin. Organ II instancji podkreślił, iż brak jest w tym dziale wykluczeń, zaś uwagi czy brzmienie pozycji nie determinują klasyfikacji według kryterium przeznaczenia.

W tej sytuacji zgodnie z Regułą 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, fosforan monopotasowy należy klasyfikować do kodu TARIC 2835 24 00 00.

Zgodnie z regułami klasyfikacyjnymi nazwy sekcji i działów w taryfie celnej mają tylko znaczenie orientacyjne, a nie stanowią podstawy prawnej (Reguła 1 ORINS).

Noty wyjaśniające do nomenklatury scalonej Wspólnot Europejskich do pozycji CN 2835 22 00 do 2835 29 90 (opublikowane w Dz. U. WE C 50/131 z 28 lutego 2006 r. ze zm.) odsyłają do Not wyjaśniających do HS. Noty wyjaśniające do systemu zharmonizowanego w części (C) pkt (3) zawierają informację, że dwuwodorofosforan potasu (fosforan jednopotasowy) – KH2P04, stosowany jako pożywka drożdży i jako nawóz klasyfikowany winien być w pozycji 2835. Jednocześnie w wyjaśnieniach do pozycji 3105 60 90 określono, że podpozycja ta nie obejmuje chemicznie zdefiniowanych fosforanów potasu objętych pozycją 2835 24 00 nawet, jeżeli są one stosowane jako nawozy.

Powyższe wyjaśnienia nie mają mocy wiążącej, natomiast stanowią dla klasyfikacji towarowej CN wskazówki, które przyczyniają się w istotny sposób do określenia interpretacji zakresu poszczególnych pozycji. Wbrew twierdzeniom odwołującej, organ celny nie oparł rozstrzygnięcia na powołanych wyżej wyjaśnieniach, lecz na obowiązujących przepisach prawa, w szczególności na Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Wyjaśnienia zostały przywołane tylko w celu zobrazowania jakiego rodzaju produkty klasyfikowane są w Dziale 28 i 31 Wspólnotowej Taryfy Celnej.

W ocenie organu odwoławczego bez znaczenia dla klasyfikacji przedmiotowego produktu jest proces technologiczny prowadzący do uzyskania fosforanu monopotasowego. Jak wynika z powołanych przez stronę wyjaśnień, produkt otrzymany metodą obróbki kredy fosforanowej za pomocą kwasu ortofosforowego i siarczanu potasu [opis z wyjaśnień do pozycji 2535 C (3)], jest również zdefiniowanym chemicznie związkiem – KH2P04, czyli identycznym z importowanym przez stronę. Wyjaśnienia do pozycji 2835 zawierają również informację, że stosowany jest on zwłaszcza jako pożywka drożdży i jako nawóz, co nie zmienia faktu klasyfikacji tego produktu w Dziale 28.

Przywołane w odwołaniach orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-445/04, nie ma zastosowania w niniejszych sprawach, albowiem dotyczy wykładni podpozycji 2519 90 10. W niniejszych sprawach spór klasyfikacyjny dotyczy natomiast pozycji 2835 i 3105, których brzmienie nie jest uzależnione od procesu produkcji. Wyjaśnienia do HS stanowią tylko pomoc klasyfikacyjną i opisują przykładowe produkty oraz technologie produkcji. Wyjaśnienia te nie przedstawiają nigdy całego katalogu produktów klasyfikowanych w danej pozycji, ani też wszystkich możliwych sposobów otrzymania danego produktu.Gdy w grę wchodzą produkty chemiczne należy uwzględnić różne metody otrzymywania gotowych wyrobów.

Nie budzi wątpliwości organów celnych, iż importowany produkt może być wykorzystany jako nawóz. Jednakże przeznaczenie towaru i wykorzystanie go jako nawozu nie ma wpływu na jego klasyfikację. Wobec tego, dowody potwierdzające wykorzystanie importowanego produktu jako nawozu nie miały znaczenia .

W podsumowaniu sprawozdania z badań przeprowadzonych przez Laboratorium Celne Izby Celnej podniesiono, iż przy ostatecznej klasyfikacji przedmiotowego towaru należało wziąć pod uwagę zarówno skład chemiczny jak i przeznaczenie, zaś organ I instancji dokonał oceny tego dowodu.

W ocenie organu odwoławczego, sugestia klasyfikacyjna, zawarta w piśmie belgijskiej firmy "D" nie może być uznana za potwierdzenie praktyki klasyfikacyjnej Unii Europejskiej. Nie może ona przesądzać o klasyfikacji fosforanu monopotasowego do kodu 3105 60 90, ponieważ klasyfikacji taryfowej dokonywać można tylko i wyłącznie w oparciu o Taryfę Celną Wspólnot Europejskich, co wynika wprost z art. 20 ust. 3 lit. a i b Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

Analizując bazę Wiążących Informacji Taryfowych UE organ II instancji podniósł, iż

przedmiotowy fosforan monopotasowy klasyfikowany jest przez administrację celną do pozycji 2835 24: WIT nr: [...] z [...], [...] z [...],[...] z [...],[...] z [...].

Przytoczone Wiążące Informacje Taryfowe nie wiążą wprawdzie bezpośrednio odwołującej w niniejszej sprawie, jednak mogą służyć jako materiał pomocniczy przy klasyfikacji przedmiotowego towaru. W pewien sposób potwierdzają one praktykę postępowania instytucji Unii Europejskiej. Praktyka klasyfikacyjna nie stanowi podstawy prawnej, a każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie w oparciu o przepisy prawa. Niezależnie od powyższego Dyrektor Izby Celnej zauważył, iż decyzja WIT z dnia [...]., nr [...] potwierdza zasadność klasyfikacji dokonanej przez Naczelnika Urzędu Celnego. Została ona wydana dla firmy "A" Sp. z o.o., w oparciu o wynik badań wykonanych przez Laboratorium Celne (na którego wnioski powołuje się odwołująca w niniejszej sprawie).

Z tych też względów organ uznał za bezzasadne zarzuty naruszenia art.187 § 1 oraz art. 191 i 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.

Organ odwoławczy podniósł nadto w wydanych rozstrzygnięciach, iż należy rozróżnić klasyfikację dotyczącą obrotu towarów i usług pomiędzy kontrahentami w kraju i za granicą. W myśl art.41 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług stawka podatku, co do zasady, wynosi 22 %. Na podstawie art. 41 ust. 15 ustawy VAT minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki oraz po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, do celów poboru podatku w imporcie określił, w drodze rozporządzenia, wykazy towarów wymienionych w załącznikach nr 3 i 6 do ustawy w układzie odpowiadającym Polskiej Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) lub Nomenklaturze Scalonej (CN). Na podstawie tej delegacji rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie wykazów towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie (Dz. U. nr 87 poz. 826 ze zm.) określono towary importowane podlegające obniżonej stawce podatku od towarów i usług 3% i 7% przyporządkowane do odpowiednich kodów CN. Zgodnie z cytowanymi przepisami dla przedmiotowego towaru podatek od towarówi usług w imporcie wynosi 22%, gdyż w przedmiotowym rozporządzeniu dla towaru określonego kodem CN 2835 nie określono obniżonej stawki podatku.

Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych wynika, że w imporcie należy uwzględniać klasyfikację opartą na Nomenklaturze Scalonej (CN), która zdeterminowana jest Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartymi w Załączniku nr I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Wobec powyższego przywołany przez odwołującą system PKWiU opublikowany rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. nr 89 poz. 844 ze zm.), nie ma zastosowania w przypadku importu towarów z obniżoną stawką podatku VAT.

Obniżone stawki w imporcie nie są tożsame ze stawkami stosowanymi w obrocie krajowym. Monofosforan potasu w Nomenklaturze Scalonej nie mieści się w kategorii nawozów, w związku z czym nie można wobec tego towaru zastosować obniżonej stawki podatku VAT w imporcie, gdyż w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie wykazów towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie, przedmiotowy towar klasyfikowany w pozycji CN 2835 24 00 nie występuje.

Tym samym za niezasadny należy uznać zarzut pominięcia pozycji 53 i 57 załącznika nr 6 do ustawy z 11marca 2004 r. o podatku VAT.

W odniesieniu do zarzutów naruszenia zaufania do organów państwa poprzez wsteczną weryfikację zgłoszenia celnego organ II instancji podkreślił, że zgłoszenie spełniało wymogi określone w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Zostały więc spełnione warunki formalne do objęcia przedmiotowego towaru wnioskowaną procedurą celną – przy czym w niniejszych sprawach zgłoszenia celne zostały przyjęte bez weryfikacji.

Organ podniósł nadto, iż zgłoszenie celne stanowi deklarację, za prawidłowość której odpowiada zgłaszający ( art.199 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny). Ponadto podniesiono, iż po zwolnieniu towarów organy celne mogą przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych, dotyczących operacji przywozu towaru objętego zgłoszeniem. Jeżeli z kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe dane, organy celne podejmują niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji (art. 78 ust. 2 i 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego).

Organ odwoławczy wskazał ponadto, że w przypadku wątpliwości co do prawidłowości klasyfikacji towarów istnieje możliwość zastosowania instytucji Wiążącej Informacji Taryfowej, która wiąże w sprawie klasyfikacji organy celne państw członkowskich WE oraz podmiot, któremu udzielono informacji. Strona wystąpiła o WIT po wszczęciu postępowania w sprawie klasyfikacji taryfowej przez organy celne.

Mając na względzie fakt, iż odwołująca nie wykazała, aby dokonanie błędnego zgłoszenia celnego wynikało z innych przyczyn, niż zaniedbanie lub świadome działanie, zasadnym było naliczenie odsetek wynikających z art. 65 ust.5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku "A" Spółka z o.o. wniósł o uchylenie obu decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów postępowania: art. 191 oraz 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów i przyjęcie, iż przeznaczenie towaru zgłoszonego przez skarżącą a także metody jego produkcji nie stanowią kryterium istotnego z punktu widzenia klasyfikacji celnej i podatkowej towaru, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy; art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez oparcie uzasadnienia prawnego decyzji na błędnym założeniu, iż dla klasyfikacji celnej towaru nie ma znaczenia jego przeznaczenie oraz bezpodstawnym przyjęciu, iż brzmienie pozycji 3105 Taryfy Celnej wyklucza możliwość klasyfikowania do niej nawozu sztucznego - fosforanu monopotasowego, a brzmienie załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie w związku z treścią art. 41 ust.15 ustawy o podatku od towarów i usług i poz. 53 i 57 załącznika nr 6 do ww. ustawy nie obejmuje towaru zgłoszonego przez skarżącą preferencyjną stawką podatku od towarów i usług, a także poprzez brak uzasadnienia prawnego dla utrzymania w mocy decyzji organu I instancji, która nie zawierała wskazania właściwej, w ocenie organu II instancji, podstawy prawnej w zakresie określenia podatku VAT; art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej oraz zasady zaufania do organów państwa poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów administracji publicznej z uwagi na weryfikację wsteczną zgłoszeń celnych skarżącej, w odniesieniu do których dotychczasowa praktyka organów celnych utwierdzała stronę w obiektywnym przekonaniu o prawidłowości dokonywanej przez nią klasyfikacji towaru.

Nadto skarżąca zarzuciła organom naruszenie prawa materialnego: art. 217 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, iż Minister Finansów może w drodze rozporządzenia, kształtować w sposób odmienny niż ustawa, stawki podatku od towarów i usług; art. 41 ust.15 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez przyjęcie, iż brzmienie załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie może zawierać wykaz innych towarów niż załącznik nr 6 do ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji zakwalifikowanie towaru importowanego przez skarżącą, stanowiącego towar objęty preferencyjną stawką VAT 3% w obrocie krajowym, jako objętego stawką VAT 22% w imporcie; naruszenie przepisów Wspólnej Taryfy Celnej, stanowiącej załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną wykładnię pozycji taryfy 3105 60 90 90 (nawóz zawierający dwa pierwiastki nawozowe fosfor i potas), a w konsekwencji zaklasyfikowanie importowanego towaru, nawozu sztucznego fosoforanu monopotasowego, do kodu taryfy 2835 24 00 00 (zdefiniowany związek chemiczny fosforan potasu).

W uzasadnieniu zarzutów podniesiono, że skoro organ niejako potwierdził w zaskarżonej decyzji, iż w obrocie krajowym do nawozu – fosforanu monopotasowego ma zastosowanie preferencyjna stawka 3 % VAT, zgodnie z załącznikiem nr 6 do ustawy o podatku o towarów i usług, to tym samym należy przyjąć, iż taka sama stawka ma zastosowanie do importu tego towaru, bo zgodnie z art. 41 ust. 15 zarówno Załącznik nr 6 do cyt. ustawy jak i załącznik nr 2 do przedmiotowego rozporządzenia Ministra Finansów powinny zawierać wykazy tych samych towarów. Odmienna interpretacja prowadzi bowiem do wniosku, iż rozporządzenie Ministra Finansów kształtuje samodzielnie prawa i obowiązki podatników, co stoi w sprzeczności z art. 217 Konstytucji RP.

Zgodnie z pozycją 53 Załącznika nr 6 do ustawy o podatku od towarów i usług, stawką 3% objęte są nawozy fosforowe, mineralne lub chemiczne (PKWiU 24.15.40), a zatem do tej grupy zalicza się w szczególności fosforan potasu. Według informacji dodatkowych do podsekcji DG Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, podkategoria 24.15.40 obejmuje konkretne produkty, pod warunkiem, że nie są one przygotowane w postaciach lub opakowaniach opisanych w podkategorii 24.15.80. Wymienione tam produkty mineralne lub chemiczne są w każdym przypadku traktowane jako nawozy, nawet wtedy, gdy nie są w sposób oczywisty przeznaczone do stosowania jako nawozy.

Nawet gdyby nie zaliczyć fosforanu monopotasowego do kategorii 24.15.40, to z całą pewnością mieści się on w kategorii 24.15.80 - nawozy, gdzie indziej niesklasyfikowane, także objętej 3% stawką VAT, na mocy poz. 57 załącznika nr 6 do ustawy VAT, o których informacje dodatkowe do podsekcji DG PKWiU stanowią, iż dla celów podkategorii 24.15.80 wyrażenie "inne nawozy" dotyczy produktów stosowanych jako nawozy i zawierających jako główny składnik przynajmniej jeden z pierwiastków nawozowych: azot, fosfor lub potas. Tymczasem produkt sprowadzany przez skarżącą zawiera dwa główne składniki nawozowe: fosfor i potas. W ocenie skarżącej spółki dla zastosowania 3% stawki podatku od towarów i usług wystarczy, by importowany towar był nawozem składającym się z pierwiastków nawozowych takich jak: azot, fosfor lub potas.

W odniesieniu do klasyfikacji taryfowej importowanego towaru podniesiono, iż analiza literalnej treści pozycji 3105 nie wyklucza zakwalifikowania do tej pozycji nawozu fosforanu monopotasowego. Zgodnie bowiem z jej brzmieniem, pozycja ta obejmuje nawozy mineralne lub chemiczne zawierające dwa lub trzy z pierwiastków nawozowych: azot, fosfor i potas, pozostałe nawozy, towary niniejszego działu w tabletkach lub podobnych postaciach lub w opakowaniach o masie brutto nieprzekraczającej 10 kg. Powołane brzmienie pozycji 3105 zawiera wyliczenie alternatywne (o czym przesądza spójnik alternatywy łącznej "lub"), a zatem należy je interpretować w ten sposób, że przedmiotowa pozycja obejmuje: nawozy mineralne lub chemiczne zawierające dwa lub trzy z pierwiastków nawozowych: azot, fosfor i potas lub inne towary tego działu ( inne - pozostałe nawozy) lub w opakowaniach o masie brutto nieprzekraczającej 10 kg. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy towar jest nawozem chemicznym składającym się z fosforu i potasu zalicza się on do tej pozycji. Nie ma więc przesłanek językowych by twierdzić, iż brzmienie to wyłącza klasyfikację nawozu składającego się z dwóch pierwiastków - fosforu i potasu, niemal w czystej postaci. Dodatkowo podniesiono, iż organy innych państw członkowskich Unii Europejskiej nie uznają za decydujące dla klasyfikacji celnej towaru sposobu jego pakowania.

W ocenie skarżącej o kwalifikacji prawnej sprowadzonego towaru powinno decydować w pierwszej kolejności jego przeznaczenie, jest on bowiem stosowany niemal wyłącznie jako nawóz sztuczny. Taryfa Celna została bowiem stworzona w oparciu o kryterium przeznaczenia, tak by towarom strategicznym dla pewnych kategorii produkcji zapewnić pewne preferencje celne.

Przyjęcie przez organy celne, dla potrzeb ustalenia klasyfikacji taryfowej towaru, a w konsekwencji także długu celnego i należności z tytułu podatku od towarów i usług, wyłącznie kryterium składu chemicznego, jest całkowicie nieuprawnione. Nie bez znaczenia jest także kryterium metody produkcji przedmiotowego towaru. Sprowadzany przez skarżącą fosforan monopotasowy produkowany jest inną metodą niż opisana w Notach Wyjaśniających do Taryfy Celnej, co uniemożliwia zakwalifikowanie go do kategorii fosforanów stanowiących zdefiniowane związki chemiczne. Według oświadczeń producentów chińskich, nawóz importowany przez stronę z Chin otrzymywany jest z wodorotlenku potasu i kwasu fosforowego. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżąca przytoczyła orzeczenie ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-445/04, z którego a contrario wynika, iż o ile noty wyjaśniające powołują się na metody produkcji określonych towarów, to metoda produkcji stanowi kryterium dokonywania klasyfikacji tych towarów.

W innych krajach Unii Europejskiej (m.in. w Belgii i Holandii), wbrew stanowisku organu II instancji, związek chemiczny, którym jest fosforan monopotasowy, o składzie chemicznym zbliżonym do składu importowanego przez skarżącą, sklasyfikowany jest wyłącznie jako nawóz (nr kodu Taryfy Celnej 3105 60 90 90). Wynika to wprost z pisma, znaczącego na rynku unijnym, belgijskiego producenta tego związku chemicznego, firmy "D" S.A.

Odnosząc się do twierdzenia organu celnego, iż wiążące informacje taryfowe wydane w krajach Wspólnoty klasyfikują fosforan monopotasowy do kodu 2835 24 00, skarżąca wskazała, iż jest ono jedynie po części prawdziwe. Powołane w zaskarżonej decyzji interpretacje ([...],[...] i [...]) dotyczą związku chemicznego fosforanu monopotasowego, nie określając jego przeznaczenia. Należy zatem wnioskować, że skoro w opisie produktów w ww. decyzjach nie wskazano, iż są one stosowane jako nawozy, to zaliczenie ich do pozycji 3105 było niemożliwe (ze względu na brak takiego wykorzystania), stąd dokonano zakwalifikowania ich do pozycji 2835. Natomiast wydana dla skarżącej Wiążąca Informacja Taryfowa z dnia [...] – [...] w chwili obecnej nie może być podstawą orzekania, gdyż toczy się w tej sprawie postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Skarżąca zarzuciła organowi II instancji wybiórcze powoływanie niekorzystnych dla skarżącej Wiążących Informacji Taryfowych.

Skarżąca wskazała ponadto, że nawet uwzględniając trudności w klasyfikacji towaru, które miał organ celny, to kwalifikowanie towaru sprowadzanego przez stronę pod pozycją 2835 24 00 00, o ile jest w ogóle dopuszczalne, powinno mieć miejsce dopiero od dnia wydania skarżącej ostatecznej Wiążącej Informacji Taryfowej, gdyż wszelkie wcześniejsze zgłoszenia celne były przez nią dokonywane w obiektywnie uzasadnionym przekonaniu, iż towar ten objęty jest pozycją 3105 60 90 (zwłaszcza, iż utwierdzały ją w tym przekonaniu także inne Wiążące Interpretacje Taryfowe, wydawane dla produktów o podobnym działaniu). W przekonaniu tym skarżąca została utwierdzona na skutek działań organów celnych. Powyższe dotyczy w szczególności naliczenia przez organ celny odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, zwłaszcza, iż w tej sytuacji nie sposób skarżącej zarzucić zwłoki w uregulowaniu zobowiązania podatkowego.

W odpowiedziach na skargi wniesiono o ich oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.

Postanowieniem z dnia 12 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturach III SA/Gd 148/07 oraz III SA/Gd 149/07.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Polska z dniem przystąpienia do Unii Europejskiej przyjęła Wspólną Taryfę Celną, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, opublikowanym w Dz. U. UE. L. 87. 256.1.

Załącznik nr I do tegoż rozporządzenia zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje.

Załącznik ten jest zmieniany co roku, bowiem zgodnie z treścią art. 12 rozporządzenia Rady nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Wspomniane rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

W sprawie niniejszej zgłoszenia celnego dokonano w jednym przypadku w dniu 7 marca 2005 r. , czyli w dacie tej obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE.L.04.327.1), zaś w drugim przypadku zgłoszenia celnego dokonano w dniu 30 września 2004 r., czyli w dacie tej obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE.L.03.281.1).

Unia Europejska jest stroną Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r., którą ustanowiono Nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego.

System Zharmonizowany (HS) jest wykazem towarów lub grup towarowych zawierającym klasyfikacje tych towarów w układzie 4- cyfrowych pozycji, z rozbiciem na 6- cyfrowe podpozycje. System Zharmonizowany, oprócz wykazu towarów, zawiera również Ogólne Reguły Interpretacji Zharmonizowanego Systemu oraz uwagi do sekcji i działów, a także uwagi do podpozycji. Uwagi te zawierają szczegółowe informacje co do zakresu poszczególnych pozycji lub podpozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji prawnej Systemu i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych.

Oficjalną interpretacją Systemu Zharmonizowanego są zaś Noty Wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego.

W celu ustalenia prawidłowego kodu dla danego towaru należy najpierw kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego. Reguła l informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności - o ile jest to możliwe, korzystać z następnych reguł, od 2 do 6, a następnie z Not Wyjaśniających.

Unia Europejska stosuje w Taryfie celnej, jak wyżej wskazano, Nomenklaturę Scaloną (która była zawarta w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej; obecnie zaś załącznik jest zastępowany kolejnymi rozporządzeniami Komisji ( WE )) , i do poziomu sześciu znaków musi zachodzić pełna zgodność Nomenklatury Scalonej z Systemem Zharmonizowanym.

Scalona Nomenklatura jest 8 - znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego i obejmuje ona nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego (HS) (sześciocyfrowe kody), wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna ( ośmiocyfrowe kody, z czego sześć pierwszych pokrywa się z kodem HS, a dwie ostatnie oznaczają podpozycje CN) , przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Nomenklatura Scalona obejmuje Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), zbieżne z Ogólnymi Regułami Interpretacji Systemu Zharmonizowanego.

Strony w sprawie niniejszej nie miały wątpliwości, że ten sam towar nie może być klasyfikowany pod dwiema różnymi pozycjami oraz różnymi kodami taryfy celnej. Spór między nimi dotyczył jedynie tego, pod jakim kodem należy zaklasyfikować towar objęty zgłoszeniem celnym w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu.

Zgodnie z Regułą 1 ORINS, stanowiących integralny element taryfy celnej – tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie jedynie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z treścią pozostałych reguł.

Fosforany potasu występują z brzmienia w Taryfie celnej w dziale 28 (chemikalia nieorganiczne; organiczne lub nieorganiczne związki metali szlachetnych, metali ziem rzadkich, pierwiastków promieniotwórczych lub izotopów). Zgodnie z brzmieniem uwagi 1 a) do działu 28, z wyjątkiem gdy z kontekstu wynika inaczej, pozycje tego działu obejmują jedynie odrębne pierwiastki chemiczne i odrębne związki chemiczne, zdefiniowane, nawet zanieczyszczone.

Zgodnie z Taryfą celną:

kod CN 2835 to Podfosforyny, fosforyny i fosforany, polifosforany, nawet niezdefiniowane

chemicznie :

- Fosforany:

28 35 24 00 -- Potasu

Kod TARIC 2835 24 00 00 obejmuje – Podfosforyny, fosforyny i fosforany; polifosforany, nawet niezdefiniowane chemicznie, -- Potasu.

Fosforan monopotasowy jest zdefiniowanym związkiem chemicznym, jednym z fosforanów potasu.

Skarżąca Spółka twierdzi, że o klasyfikacji fosforanu monopotasowego powinno decydować jego zastosowanie oraz że towar ten powinien być klasyfikowany do kodu CN 3105 60 90 90.

Zgodnie z Taryfą celną:

kod CN 3105 to Nawozy mineralne lub chemiczne, zawierające dwa lub trzy z

pierwiastków nawozowych : azot, fosfor i potas; pozostałe nawozy;

towary niniejszego działu w tabletkach lub podobnych postaciach lub w

opakowaniach o masie brutto nieprzekraczajacej 10 kg:

31 05 60 - Nawozy mineralne lub chemiczne, zawierające dwa pierwiastki

nawozowe: fosfor i potas

31 05 60 90 - - Pozostałe.

Nie jest kwestionowane zastosowanie fosforanu monopotasowego jako nawozu stosowanego w rolnictwie i sadownictwie. Jednak zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie klasyfikacji towarów w Taryfie celnej zastosowanie przedmiotowego związku chemicznego jako nawozu nie wpływa na jego klasyfikację. Zdarza się w Taryfie, że zarówno zastosowanie lub przeznaczenie w niektórych przypadkach decyduje o klasyfikacji taryfowej w Nomenklaturze Scalonej. Musi to jednak wynikać bądź z brzmienia kodu, bądź też z uwag do sekcji, działów lub podpozycji. W przypadku fosforanów potasu ta zasada nie ma zastosowania. Wskazać też należy, że fosforan monopotasowy nie jest jedynie wykorzystywany jako nawóz ale znajduje również inne zastosowania, co jednak nie ma wpływu na klasyfikację taryfową.

W ocenie Sądu, w sytuacji gdy przedmiotowy towar - związek chemiczny - występuje z brzmienia w Taryfie celnej i jest klasyfikowany do konkretnego kodu CN, jego inna klasyfikacja wynikająca np. z zastosowania (a na taką klasyfikację wskazuje skarżąca spółka ) jest absolutnie niemożliwa.

Aprobując stanowisko skarżącej należałoby przyjąć, wbrew wyżej wskazanym zasadom klasyfikacji, że każdorazowo różne przeznaczenie fosforanu monopotasowego determinowałoby jego klasyfikację.

Klasyfikację fosforanu monopotasowego do działu 31 Taryfy Celnej wyklucza ponadto treść uwagi nr 1 b) do tegoż działu, z której wynika, że dział ten nie obejmuje odrębnych chemicznie zdefiniowanych związków, innych niż odpowiadające opisom w uwadze 2A), 3A), 4A) lub 5.

W uwagach tych wymienione zostały:

- azotan sodu, nawet czysty;

- azotan amonu, nawet czysty,

-sole podwójne, nawet czyste, siarczanu amonu i azotanu amonu

- siarczan amonu, nawet czysty;

-sole podwójne (nawet czyste) lub mieszaniny azotanu wapnia i azotanu amonu;

- sole podwójne (nawet czyste) lub mieszaniny azotanu wapnia i azotanu magnezu;

- cyjanamid wapnia, nawet czysty lub poddany obróbce olejem;

- mocznik, nawet czysty;

- tomasyna ( żużel Thomasa);

- fosforany naturalne, kalcynowane lub poddane obróbce cieplnej większej niż w celu usunięcia zanieczyszczeń;

- superfosfaty ( pojedyncze, podwójne lub potrójne);

- wodoroortofosforan wapnia zawierający nie mniej niż 0,2% masy fluoru , w przeliczeniu na suchy bezwodny produkt;

- sole potasu surowe, naturalne ( np. karnalit, kainit i sylwin);

- chlorek potasu, nawet czysty, z wyjątkiem opisanego w uwadze 1 c ) ;

- siarczan potasu, nawet czysty;

- diwodoroortofosforan amonu( fosforan monoamonu) i wodoroortofosforan diamonu , nawet czysty, i ich mieszaniny.

Fosforan monopotasowy nie został wymieniony powyżej, wobec czego także z tego względu nie może być zaklasyfikowany do pozycji 3105 i podpozycji 3105 60 Taryfy Celnej.

Jednocześnie wskazać należy, że treść uwagi 6 do działu 31, iż "w pozycji 3105 określenie "pozostałe nawozy" dotyczy jedynie produktów stosowanych jako nawozy i zawierających, jako główny składnik, przynajmniej jeden z pierwiastków nawozowych: azot, fosfor lub potas" może być tylko wówczas brana pod uwagę, o ile jakiś towar może być w ogóle zaklasyfikowany do kodu CN 3105, co w sprawie niniejszej nie ma miejsca.

W tej sytuacji uznać należy, że organy celne nie naruszyły prawa materialnego.

Niezasadne są też zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego ze względów wyżej opisanych, gdyż nie sposób zarzucić organom niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Za całkowicie chybiony uznać również należy zarzut naruszenia art. 217 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz art. 41 ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez uznanie, iż w sprawie zastosowano przepisy wykonawcze z przekroczeniem delegacji ustawowej.

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535) co do zasady określa w art. 41 ust. 1 , że stawka podatku wynosi 22 %.

Natomiast towary wymienione w załącznikach nr 3 i 6 do tej ustawy opodatkowane są stawką podatku 7% ( zał. nr 3) i 3% ( zał. nr 6). Towary te są określone według symboli PKWiU, czyli według symboli Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Ustawa ta zawiera ponadto w art. 41 ust. 15 delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych , by w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki oraz po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, do celów poboru podatku w imporcie określił, w drodze rozporządzenia, wykazy towarów wymienionych w załącznikach nr 3 i 6 do ustawy w układzie odpowiadającym Polskiej Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) lub Nomenklaturze Scalonej (CN).

Innymi słowy należy towary objęte symbolami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKW i U) - którymi posługujemy się na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług - przetransponować na symbole odpowiadające Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego.

Stosownie do § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie wykazów towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie (Dz. U. z 2004 r. Nr 87, poz. 826) wydanego na podstawie art. 41 ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług , określono wykazy towarów wymienionych w załącznikach nr 3 i 6 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego (CN), stanowiące odpowiednio załączniki nr 1 i 2 do rozporządzenia.

W załącznikach nr 1 i 2 znajdują się towary, dla których kod CN to kod 3105 . Do towarów tych stosuje się stawkę podatku 7 lub 3 %. W załącznikach tych nie ma natomiast wymienionych towarów, których kod CN to kod 2835.

W tym miejscu należy przywołać Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług ( PKWiU) (Dz. U. Nr 89, poz.844 ze zm.), które przyporządkowuje odpowiednim symbolom PKWiU symbole odpowiadające Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego (CN).

I tak, zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie PKWiU , określonemu przez organy kodowi CN 2835 24 00 odpowiada w PKWiU kod /symbol/ 24.13.32-50.90 obejmujący Fosforany: potasu, wapnia i pozostałe fosforany, polifosforany pozostałe, z wyłączeniem wodorofosforanu (V) wapnia, triamonu, mono lub disodu(..), zaś wskazywanemu przez stronę kodowi CN 3105 60 90 – odpowiada kod PKWiU 24.15.80 – 69.00 , obejmujący nawozy mineralne lub chemiczne (...). Tak więc zarówno kod CN wskazywany przez organy, jak i kod CN wskazywany przez stronę ma swój odpowiednik w kodzie PKWiU.

W załączniku nr 3 oraz w załączniku nr 6 do ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług towar o kodzie PKWiU 24.13.32 nie został wymieniony, natomiast został w nich wymieniony towar o kodzie PKWiU 24.15.80.

Skoro – jak zostało wyżej wykazane - organy prawidłowo ustaliły, że przedmiotowy towar należy kwalifikować według kodu CN 2835 ( wg. kodu PKWiU - 24.13.32), a towaru oznaczonego tym symbolem nie wymienia ani załącznik nr 1, ani załącznik nr 2 do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie wykazów towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie, jak też nie wymienia go ani załącznik nr 3, ani załącznik nr 6 do ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług to znaczy, że towar ten nie jest objęty stawką tego podatku wynoszącą 7 lub 3% , a w konsekwencji - tak jak stwierdziły to organy - podatek ten wynosi 22%.

Z powyższego wynika, że wbrew stanowisku skarżącej nie doszło do przekroczenia przez Ministra Finansów przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ani delegacji ustawowej.

W istocie strona skarżąca uważa, że jej sposób zakwalifikowania towaru jest prawidłowy, tzn. że jest to nawóz, do którego ma zastosowanie kod CN 3105 , i że skoro ten towar jest wymieniony w zał. nr 3 i 6 do ustawy o podatku od towarów i usług, to organy źle zastosowały przepisy prawa. Tymczasem najpierw należy dokonać prawidłowego przyporządkowania towaru do prawidłowego kodu CN by następnie ustalić, czy jest on objęty inną stawką podatku niż stawka 22 %.

Na gruncie obowiązującego prawa za nietrafny uznać należy zarzut w zakresie niedopuszczalności weryfikacji wstecznej. Stosownie bowiem do uregulowania zawartego w przepisie art. 78 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, po zwolnieniu towarów organy celne mogą zarówno z urzędu, jak i na wniosek zgłaszającego, dokonać zmian w zgłoszeniu. W celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, po dokonaniu zwolnienia towarów, organy celne mogą przystąpić do kontroli dokumentów (...).

Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli a posteriori wynika, że przepisy regulujące procedurę celną, której to dotyczy, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, to organy celne podejmują , zgodnie z wydanymi w danym przypadku przepisami, niezbędne kroki w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują ( ust.3 tego przepisu). Taka właśnie sytuacja zaszła w omawianej sprawie.

Podkreślić należy, iż skorzystanie przez skarżącą z dobrodziejstwa uregulowania zawartego w art. 12 Wspólnotowego Kodeksu Celnego już po wszczęciu przez organy celne postępowania w sprawie klasyfikacji taryfowej jest spóźnione i jako takie nie może wywołać skutków przez nią oczekiwanych. Analiza klasyfikacji fosforanu monopotasowego w innych krajach Wspólnoty Europejskiej winna nasunąć skarżącej wątpliwości co do prawidłowości klasyfikacji towarów, i skłonić do wystąpienia o WIT przed dokonaniem zgłoszeń celnych.

W konsekwencji powyższego podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, iż skarżąca nie wykazała, aby dokonanie błędnego zgłoszenia celnego wynikało z innych przyczyn, niż zaniedbanie lub świadome działanie. Z tego względu naliczenie odsetek na podstawie art.65 ust.5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne należało uznać za zasadne.

Mając powyższe na względzie Sąd oddalił skargi na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).