Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2390/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Z. Sp. j. na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia (...) października 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] Główny Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy decyzję L. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] maja 2007 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. z dnia [...] października 2005 r. o nakazaniu spółce jawnej "H." zapewnienia podczas czynności rozbioru, temperatury wewnętrznej mięsa świeżego wynoszącej nie więcej niż 7 stopni Celsjusza, z wyjątkiem rozbioru mięsa, które nie zostało poddane chłodzeniu i jest bezpośrednio dostarczane z pomieszczeń rzeźni do pomieszczeń, w których dokonywany jest rozbiór.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 4 sierpnia 2005 r. w zakładzie prowadzonym "H." sp. j. stwierdzono, iż temperatura wewnętrzna świeżego mięsa w czasie rozbioru wynosiła 10,5 stopni Celsjusza. Przekroczenie dozwolonej temperatury wewnętrznej mięsa stwierdzono również w kolejnych kontrolach, przy czym rozbiór mięsa prowadzono w kontrolowanym zakładzie wyłącznie po uprzednim jego schłodzeniu w magazynie poubojowym, dokonując uboju w dniu poprzedzającym rozbiór mięsa. W wyniku dokonanych ustaleń, Powiatowy Lekarza Weterynarii w L., decyzją z dnia [...] października 2005 r. nakazał spółce jawnej "H." zapewnienie podczas czynności rozbioru, temperaturę wewnętrzną mięsa świeżego wynoszącą nie więcej niż 7 stopni Celsjusza, zgodnie z ust. 56 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca

2004 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji świeżego mięsa z bydła,

świń, owiec, kóz i domowych zwierząt jednokopytnych, umieszczanego na rynku (Dz. U.

Nr 158, poz. 1655, ze zm.).

Po rozpatrzeniu wniosku H. J., działającego w imieniu "H. " sp. j., decyzją z dnia [...] maja 2007 r. L. Wojewódzki Lekarz Weterynarii odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. z dnia [...] października 2005 r. wskazując, iż decyzja ta nie zawiera wad określonych w art. 156 §1 kpa. Po rozpatrzeniu odwołania, Główny Lekarz Weterynarii podzielił w zaskarżonej decyzji ocenę L. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii o braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października

2005 r., wskazując, iż decyzja ta znajduje oparcie w językowej wykładni przepisu ust. 56

pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22

czerwca 2004 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji świeżego mięsa z

bydła, świń, owiec, kóz i domowych zwierząt jednokopytnych, umieszczanego na rynku.

Twierdzenie skarżącego o dopuszczalności przekroczenia wewnętrznej temperatury

mięsa powyżej 7 stopni Celsjusza podczas jego rozbioru jest sprzeczne z językową

wykładnią powołanego przepisu i z zasadami higieny pozyskiwania mięsa, ponieważ

przekroczenie dozwolonej temperatury mięsa może powodować niebezpieczeństwo

namnożenia się flory bakteryjnej, na co wskazano już w kwestionowanej przez

Sygn. akt IV SA/Wa 2390/07

skarżącego decyzji z dnia [...] października 2005 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie podzielono również poglądu strony co do różnego rozumienia pkt 1 i 2 ust. 56 załącznika nr 1 powołanego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r, ze względu na użycie w tych przepisach różnych wyrazów, ponieważ -w ocenie organu orzekającego - nie wskazuje to na odmienne uregulowanie sprawy utrzymania temperatury mięsa. Główny Lekarz Weterynarii stwierdził również, iż skarżący nie wskazał, na czym miałaby polegać niemożność wykonania decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. z dnia [...] października 2005 r., ani też jaką wadę powodującą nieważność z mocy prawa zawiera ta decyzja. Z punktu widzenia wiedzy lekarsko-weterynaryjnej i technologii higieny pozyskiwania mięsa, zdaniem organu orzekającego nie stanowi problemu spełnienie nakazu wynikającego z ust. 56 pkt 1 załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] października 2007 r, działający w imieniu "H." sp. j. H. J. zarzucił naruszenie ust. 56 pkt 1 załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji świeżego mięsa z bydła, świń, owiec, kóz i domowych zwierząt jednokopytnych, umieszczanego na rynku oraz niewykonalność decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. z dnia [...] października 2005 r.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w decyzji z dnia [...] października 2005 r. zmieniono treść ust. 56 pkt 1 załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r., ponieważ zawarty w tej decyzji nakaz rozumiany jest przez organ orzekający jako podstawa do utrzymania temperatury świeżego mięsa poddanego rozbiorowi do czasu przekazania go do produkcji lub przechowywania. Takie rozumowanie jest sprzeczne z §1 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r, według którego za rozbiór mięsa uważa się podział tuszy półtuszy na elementy lub mniejsze kawałki, i tylko w tym przypadku - zdaniem skarżącego - nakazuje utrzymanie temperatury mięsa świeżego nie przekraczającej 7 stopni Celsjusza. Pokrojone, rozebrane, oddzielone od kości świeże mięso na stołach rozbiorowych i w pojemnikach na hali produkcji nie podlega tym rygorom. Ponadto, skarżący wskazał na trwałą niewykonalność decyzji z dnia [...] października 2005 r., ponieważ świeże mięso poddane rozbiorowi o temperaturze 7 stopni Celsjusza, pod wpływem warunków zewnętrznych "temperatura w pomieszczeniu rozbioru 12 stopni Celsjusza, cięcie piłą, krojenie nożem" spowoduje jej podwyższenie. Nie ma możliwości, aby temperaturę mięsa świeżego poddawanego rozbiorowi wynoszącą 7 stopni Celsjusza utrzymać w pomieszczeniu o temperaturze 12 stopni Celsjusza.

W odpowiedzi na skargę Główny Lekarz Weterynarii wniósł o jej oddalenie, przywołując motywy zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2007 r. Organ orzekający wskazał również, że w ust. 56 pkt 1 załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra

Sygn. akt IV SA/Wa 2390/07

Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r., mowa jest nie tylko o rozbiorze, ale także o dalszych czynnościach w procesie technologicznym, takich jak oddzielanie mięsa od kości i pakowanie. Przepis ten odnosi się również do czynności przygotowawczych i do czynności kończących proces rozbioru. Utrzymanie żywności stale w niskiej temperaturze i niedopuszczanie do czasowego jej podwyższania jest podstawowym warunkiem uniknięcia namnażania szkodliwej dla zdrowia ludzi flory bakteryjnej, na co wskazuje również ust. 94 załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r., według którego, świeże mięso niezwłocznie po badaniu poubojowym, powinno być schłodzone, a następnie przetrzymywane w stałej temperaturze wewnętrznej nie wyższej niż 7 stopni Celsjusza dla tusz i mięsa pochodzącego z rozbioru. Konieczność utrzymania wewnętrznej temperatury mięsa nie wyższej niż 7 stopni Celsjusza, po uprzednim jego schłodzeniu po uboju, jak w niniejszej sprawie, wynika również z ust. 2 rozdziału V sekcji I w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 str. 55).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] października 2007 r. nie narusza prawa.

Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest ocena legalności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. z dnia [...] października 2005 r. w kontekście wad nieważności określonych w art. 156 §1 kpa, a szczególnie wady nieważności decyzji z mocy prawa oraz trwałej jej niewykonalności.

Treść zaskarżonej decyzji oraz treść całości korespondencji skarżącego kierowanej do organów orzekających, znajdującej się w aktach sprawy, oraz jego skargi wskazuje, iż przedmiotem sporu nie jest stan faktyczny sprawy, lecz jego ocena prawna i wykładnia zastosowanego w sprawie przepisu ust. 56 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji świeżego mięsa z bydła, świń, owiec, kóz i domowych zwierząt jednokopytnych, umieszczanego na rynku (Dz. U. Nr 158, poz. 1655, ze zm.).

W związku z tym należy podkreślić, iż wydanie decyzji administracyjnej przy zastosowaniu jednej z możliwych wykładni prawa, wynikającej z przyjętych metod tej wykładni, nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji. W szczególności, nie można organowi orzekającemu zarzucić rażącego naruszenia prawa tylko z tego powodu, iż przyjął wykładnię przepisu odmienną od oczekiwanej przez zainteresowanego w sprawie, ale wynikającą z treści przepisu przy zastosowaniu powszechnie akceptowalnych metod wykładni prawa.

W decyzji z dnia [...] października 2005 r, Powiatowy Lekarz Weterynarii w L. orzekł o nakazaniu [...] "H." [...] sp. j.

Sygn. akt IV SA/Wa 2390/07

zapewnienia podczas czynności rozbioru temperatury wewnętrznej mięsa świeżego wynoszącej nie więcej niż 7 stopni Celsjusza, z wyjątkiem rozbioru mięsa, które nie zostało poddane chłodzeniu i jest bezpośrednio dostarczane z pomieszczeń rzeźni do pomieszczeń, w których jest dokonywany rozbiór. Za podstawę tego nakazu przyjęto przepis ust. 56 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji świeżego mięsa z bydła, świń, owiec, kóz i domowych zwierząt jednokopytnych, umieszczanego na rynku, według którego, podczas czynności rozbioru temperatura w pomieszczeniu, w którym rozbiór jest dokonywany, powinna wynosić nie więcej niż 12 °C, przy czym temperatura wewnętrzna świeżego mięsa, w przypadku rozbioru, oddzielania mięsa od kości, pakowania jednostkowego i pakowania zbiorczego -powinna wynosić nie więcej niż 7 °C.

Dla ustalenia normatywnej treści przepisu prawa, tj. dla ustalenia treści nakazanej przepisem prawa normy postępowania, w pierwszej kolejności stosuje się wykładnię językową (literalną). Gdy zastosowanie tej metody wykładni prawa nie doprowadzi do ustalenia treści nakazanej normy postępowania, należy zastosować inną metodę wykładni, w szczególności wykładnię celowościową (funkcjonalną), polegającą na poszukiwaniu takiej treści normy postępowania, która odpowiada celowi interpretowanego przepisu i aktu prawnego, w którym ten przepis się znajduje.

W rozpatrywanej sprawie, organy nadzoru prawidłowo stwierdziły, iż treść nakazu zawartego w kwestionowanej przez skarżącego decyzji z dnia [...] października 2005 r., w pełni odpowiada językowej wykładni ust. 56 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r, jako wystarczającej do ustalenia normatywnej treści tego przepisu.

Wbrew twierdzeniom skargi, z powołanego ust. 56 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r. wynika bowiem, iż podczas czynności rozbioru, temperatura wewnętrzna świeżego mięsa, w przypadku rozbioru, oddzielania mięsa od kości, pakowania jednostkowego i pakowania zbiorczego powinna wynosić nie więcej niż 7 °C. Taką też treść nakazu ustalono w decyzji z dnia [...] października 2005 r., stwierdzając, iż nie dotyczy to rozbioru mięsa nie poddawanego uprzednio schłodzeniu po uboju. W sposobie wykładni powołanego przepisu, przedstawionej przez skarżącego, nie uwzględniono faktu, iż treść tego przepisu należy odczytywać z uwzględnieniem początkowych jego sformułowań "podczas czynności rozbioru", jako dotyczących zarówno temperatury pomieszczenia, w którym dokonywane są czynności rozbioru, jak i wewnętrznej temperatury mięsa, w przypadkach wymienionych w pkt 1 tego przepisu.

Z ustaleń faktycznych organów orzekających wynika przy tym, iż decyzja z dnia [...] października 2005 r., wydana została wskutek uprzedniego stwierdzenia w ramach czynności kontrolnych, iż rozbioru mięsa dokonywano w zakładzie skarżącego następnego dnia po dniu, w którym dokonywano uboju i schłodzenia mięsa. Do takich zaś przypadków stosuje się przepis ust. 56 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2004 r.

Sygn. akt IV SA/Wa 2390/07

Brak jest zatem podstaw do uznania, aby nakaz sformułowany w decyzji z dnia [...] października 2005 r. pozostawał w sprzeczności z obowiązującym w tym względzie przepisem prawa. Tym bardziej zatem brak jest podstaw do uznania, aby decyzja z dnia [...] października 2005 r. zawierała wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa (art. 156 §1 pkt 7 kpa), skoro żaden z przepisów obowiązującego prawa, poza art. 156 §1 kpa, nie definiuje, przy zaistnieniu jakich to okoliczności decyzja wydana w przedmiocie nakazu utrzymania stosownych warunków weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego, miałaby być nieważna z mocy prawa.

Prawidłowe są również ustalenia organów nadzoru w zakresie braku podstaw do uznania decyzji z dnia [...] października 2005 r. za trwale niewykonalną, co zarzuca skarżący. Trwała niewykonalność decyzji administracyjnej polega bowiem na niemożliwości jej wykonania w sferze prawnej, gdy wykonanie decyzji stanowiłoby naruszenie obowiązującego prawa, albo w sferze faktycznej, gdy wykonanie decyzji nie jest możliwe ze względu na trwałe przeszkody lub ograniczenia natury faktycznej, w tym przypadku technologicznej, jak podnosi to skarżący. Wykonanie nakazu zawartego w decyzji z dnia [...] października 2005 r. nie naruszy jednak obowiązujących w tym względzie przepisów prawa, jak również brak jest przeszkód faktycznych w jego wykonaniu - jak wskazał organ orzekający w zaskarżonej decyzji - których istnienie nie może zależeć od aktualnego stopnia technicznego wyposażenia technologii stosowanej przez skarżącego, lecz od technicznej niemożliwości doposażenia tej technologii z racji obiektywnego braku dostępu do środków technicznych zapewniających wykonanie tego nakazu.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, zgłoszonym na rozprawie w dniu 29 stycznia 2008 r., decyzja z dnia [...] października 2005 r. wydana została przez właściwy do tego organ, umocowany w art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. Nr 33, poz. 288, ze zm.). Nie zmienia bowiem faktu wydania tej decyzji przez uprawniony organ administracji, okoliczność podpisania jej przez pracownika organu administracji weterynaryjnej, jako działającego z upoważnienia osoby wykonującej funkcję tego organu, tj. Powiatowego Lekarza Weterynarii w L., co spełnia wymagania określone w art. 107 §1 kpa w zakresie wskazania osoby upoważnionej do wydania decyzji.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł, jak w sentencji.