Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 5/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4 pkt 7-8, ust. 5b i 5c, art. 64 ust. 1, art. 53 ust. 5c, art. 60 ust. 1a
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 73 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. B. i Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia 31 sierpnia 2011r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego solidarnie na rzecz skarżących E. B. i Z. B. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu wpisu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 października 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia 31 sierpnia 2011 r., odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na postawieniu budynku mieszkalnego na działce nr [...] położonej w miejscowości K., obr. K. gm. C.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy możliwe jest jedynie w sytuacji spełnienia warunków z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 roku Nr 80, poz. 717), zwanej dalej ustawą. Natomiast ze sporządzonej w sprawie analizy wynika, iż planowana inwestycja nie jest zgodna z przepisami odrębnymi. Działka, którą obejmuje wniosek, położona jest bowiem na terenie [...] obszaru krajobrazu chronionego. Na tym terenie obowiązują przepisy uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa z dnia 28 kwietnia 2010 r. w sprawie obszaru chronionego krajobrazu w województwie [...]. (Dz. U. [...].). Przepis § 5 pkt 8 tej uchwały wprowadza zakaz realizowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 metrów od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem obiektów służących turystyce wodnej, gospodarce wodnej lub rybackiej.

Zakaz o którym mowa wyżej nie dotyczy:

• określonych w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin obszarów zwartej zabudowy wsi - gdzie dopuszcza się uzupełnianie istniejącej zabudowy mieszkaniowej i usługowej, pod warunkiem wyznaczenia nieprzekraczalnej linii zabudowy od brzegów wód zgodnie z linią występującą na przylegających działkach,

• istniejących siedlisk rolniczych - gdzie dopuszcza się uzupełnianie zabudowy o obiekty niezbędne do prowadzenia gospodarstwa rolnego, pod warunkiem nie przekraczania dotychczasowej linii zabudowy od brzegów wód,

• istniejących ośrodków wypoczynkowych, dla których miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego utraciły moc z dniem 1 stycznia 2004 r. - gdzie dopuszcza się przebudowę i modernizację istniejącego zainwestowania w celu poprawy standardów ochrony środowiska oraz walorów estetyczno-krajobrazowych, pod warunkiem nie zwiększania powierzchni zabudowy, ilości miejsc pobytowych a także nie przybliżania zabudowy do brzegów wód.

Jak wynika z analizy urbanistycznej w granicach działki nr [...] znajduje się przepływowy, naturalny zbiornik wodny o powierzchni ok. 0,01 ha, a wokół niego skarpy z zielenią przywodną, natomiast szerokość działki nie osiąga 100 m, stąd brak możliwości realizacji planowanego zamiaru inwestycyjnego bez naruszenia ustalonych zakazów.

Kolegium podkreśliło, że teren działki nr [...] zgodnie z wygasłym w dniu 1 stycznia 2004 r. planem miejscowym dla gminy C. (uchwała Nr [.]..] Rady Miejskiej z 30 czerwca 1993 r.) był położony na obszarze gruntów rolnych i leśnych z uwidocznionym na podkładzie mapowym rysunkiem zbiornika wodnego wraz z ciekiem przez niego przepływającym. Zgodnie ze "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy C." z 28 września 2000r. teren działki objętej wnioskiem jest położony w granicach rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej sąsiadującej z obszarem planowanego rozwoju zabudowy o wiodącej funkcji mieszkaniowej w zabudowie zagrodowej, jednak poza granicami tego obszaru. W konsekwencji Kolegium podzieliło stanowisko Burmistrza, iż ustalenie warunków dla budowy domu jednorodzinnego na działce nr [...] w miejscowości K. jest niemożliwe.

Skargę na powyższą decyzję złożyli E. i Z. B. domagając się jej uchylenia. Podkreślili, że żaden z zakazów ustanowionych na terenie [...] obszaru chronionego krajobrazu nie powinien mieć zastosowania do ich działki, gdyż chronione zadrzewienia, zbiorniki wodne, starorzecza, rzeki, jeziora i inne zbiorniki wodne na niej nie występują. Ponadto w ocenie skarżących posadowienie na działce domu jednorodzinnego i urządzenie dojazdu nie spowoduje zniszczenia rzeźby terenu w skali chronionej uchwałą Sejmiku, ani w skali działki o pow. 0,27 ha. W ocenie skarżących z dokumentów geodezyjnych działki nie wynika, aby znajdował się na niej przepływowy lub inny zbiornik wodny. W centralnym miejscu działki może zbierać się woda, jednak jedynie z uwagi na naturalne obniżenie terenu. Skarżący podkreślili, że żaden fragment działki nie jest oznaczony symbolem "W" oznaczającym w ewidencji rowy, tym samym bezpodstawnie organy uznały, że obniżenie terenu w środku działki stanowi zbiornik wodny podlegający ochronie. Całość terenu oznaczona jest symbolem "N" czyli jest to nieużytek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności działalności administracji publicznej, polegającą na kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Ponadto, na podstawie art. 134 tej ostatniej ustawy sąd administracyjny rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl zaś art. 145 § 1 sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i orzeka o ich uchyleniu w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontrolując w świetle przedstawionych wyżej kryteriów zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że wniesiona przez E. B. i Z. B. skarga jest zasadna, jednakże z innych względów niż wskazano w jej treści.

W okolicznościach niniejszej sprawy niesporne jest, że przedmiotowa nieruchomość jest położona na terenie [...] obszaru krajobrazu chronionego. Na tym terenie obowiązują przepisy uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa z dnia 28 kwietnia 2010 r. w sprawie obszaru chronionego krajobrazu w województwie [...]. (Dz. U. [...]).

Kwestie związane z ochroną przyrody, we wszystkich jej formach oraz aspektach, podlegają, na tle ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, procedurze uzgodnieniowej określonej w art. 53 ust. 4 pkt 7 i 8, w związku z ust. 5b i 5c oraz art. 64 ust. 1. Niewątpliwie w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy trzeba mieć na uwadze ograniczenia, jakie mogą wynikać z samego usytuowania nieruchomości na danym obszarze. Jak bowiem wynika z treści art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150, z późn. zm.) przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uwzględnia się ograniczenia wynikające z ustanowienia w trybie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 z późn. zm.) parku narodowego, rezerwatu przyrody, parku krajobrazowego, obszaru chronionego krajobrazu, obszaru Natura 2000, zespołu przyrodniczo - krajobrazowego, użytku ekologicznego, stanowiska dokumentacyjnego, pomników przyrody oraz ich otulin. Kwestie ograniczeń wynikających z ochrony przyrodniczej terenów, na których położona jest nieruchomość nie podlegają jednak badaniu przez organ wydający decyzję o warunkach zabudowy, lecz są przedmiotem oceny w postępowaniu przed organem uzgadniającym. Jedynie taki organ (obecnie regionalny dyrektor ochrony środowiska) uprawniony jest do zajęcia stanowiska w kwestii ewentualnej ochrony przyrodniczej terenu (z wyjątkiem obszarów położonych w granicach parku narodowego i jego otuliny, co do których organem uzgadniającym jest dyrektor parku narodowego) i ograniczeń w zabudowie i zagospodarowaniu, a stanowisko to przybiera formę postanowienia, wydanego na podstawie art. 106 kpa, bądź w przypadku niewyrażenia stanowiska w terminie 21 dni od daty otrzymania projektu decyzji o warunkach zabudowy – uzgodnienia dokonuje się w sposób określony w art. 53 ust. 5c w związku z art. 60 ust. 1a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W przedmiotowej sprawie brak natomiast takiego uzgodnienia, w konsekwencji czego oceny, czy planowana inwestycja spełnia warunki wynikające z ograniczeń zawartych w treści uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa z dnia 28 kwietnia 2010 r. w sprawie obszaru chronionego krajobrazu w województwie [...] dokonał samodzielnie Burmistrz, nie będąc organem do tego uprawnionym.

W tej sytuacji Sąd uznał, że organy obu instancji naruszyły przepis art. 53 ust. 4 pkt 7 i 8, w związku z ust. 5b i 5c oraz art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę Burmistrz poprzedzi wydanie decyzji uzyskaniem stosownego uzgodnienia.

Z powyższych względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję burmistrza z dnia 31 sierpnia 2011 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.

W związku z uwzględnieniem skargi, Sąd na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądził na rzecz skarżących kwotę 500 zł tytułem zwrotu wpisu.

.