Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 598/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. i A. P. na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 10 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącym, solidarnie, uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Skarżący A. Z. i A. P. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 14 listopada 2014 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skargę na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 10 października 2014 r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Kluczborskiego z dnia 26 czerwca 2014 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. T. pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą, miejsc postojowych w łącznej liczbie 12 stanowisk, stanowiących odrębne, wydzielone grupy - po 3 stanowiska każda, na terenach położonych w miejscowości [...], ul. [...], działki oznaczone w operacie ewidencji gruntów i budynków nr a, b ark. m. [...], obręb [...].

Skarga ta fizycznie wpłynęła do tut. Sądu w dniu 17 listopada 2014 r. i została w tym samym dniu, w trybie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przesłana do organu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt administracyjnych.

Odpowiadając na skargę, pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że została wniesiona po terminie. Wyjaśnił, że zaskarżone postanowienie, zawierające prawidłowe pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia oraz o sposobie i terminie ich wniesienia, przesłane zostało na adres skarżących i doręczone każdemu z nich w dniu 14 października 2014 r. - przesyłkę odebrał pełnoletni domownik G. Z., będąca matką skarżącej A. Z. - o czym świadczą data i podpis na zwrotnych pocztowych potwierdzeniach odbioru postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., zasadą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, o czym organ drugiej instancji pouczył skarżących w zaskarżonym postanowieniu, doręczonym im w dniu 14 października 2014 r. Doręczenia zastępczego postanowienia dokonano w trybie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.), do rąk dorosłego domownika, tj. matki skarżącej – G. Z. Zgodnie z przywołaną regulacją, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo doręcza się m.in. dorosłemu domownikowi. Fakt doręczenia przesyłki dorosłemu domownikowi potwierdza podpis odbierającego i adnotacja listonosza.

Skoro doręczenie było skuteczne, 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 15 października 2014 r. i zakończył się w dniu 13 listopada 2014 r. (czwartek). Do stwierdzenia, w jakiej dacie skarga została złożona przez stronę skarżącą należy wziąć pod uwagę obowiązujące w tym względzie orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie postępowania w przypadku wniesienia skargi na akt administracyjny bezpośrednio do sądu administracyjnego, zamiast prawidłowo - za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1233/10 (dostępne: System Informacji Prawnej Lex nr 663561), stwierdził, że w przypadku gdy skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej.

Tak samo kwestię terminu wniesienia skargi przekazywanej przez Sąd organowi rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny np. w postanowieniu z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08; w postanowieniu z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08 oraz w postanowieniu z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). We wskazanym postanowieniu z dnia 17 listopada 2008 r. NSA trafnie argumentował, że "(...) ustawa P.p.s.a. regulująca postępowanie sądowoadministracyjne jest podstawowym aktem prawnym, na jakim winno opierać się działanie sądów administracyjnych. W ustawie tej zawarte są przepisy dotyczące trybu wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym: termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. - wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie; sposób wniesienia skargi regulowany jest natomiast w art. 54 § 1 P.p.s.a. - skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem procesowym. Do jego zachowania wymagane jest więc nadanie skargi do właściwego organu, za pośrednictwem którego stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. wnosi się skargę. Jedynie zatem łączne uwzględnienie art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. gwarantuje prawidłową ocenę, czy skarga została wniesiona we właściwym trybie, czyli czy został zachowany termin i czy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu. W drodze jednak wykładni korzystnej dla strony przyjmuje się w orzecznictwie, że termin do wniesienia środka odwoławczego jest zachowany nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie sama strona wniosła ten środek do organu, który wydał zaskarżony akt, ale także, gdy uczynił to sąd, do którego strona błędnie skierowała środek odwoławczy. W związku z tym również po 31 grudnia 2005 r. skargi wniesione bezpośrednio do sądu z pominięciem organu, a zatem wbrew dyspozycji art. 54 § 1 P.p.s.a., nadal są przekazywane do właściwych organów, ale za datę wniesienia skargi uznaje się dzień jej przekazania przez sąd organowi.(...) Skoro w art. 54 § 1 P.p.s.a. wyraźnie wskazano, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, to dla oceny, czy został zachowany termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a., nie ma znaczenia data nadania skargi bezpośrednio do sądu, a istotna jest data nadania tej skargi do organu."

Termin 30-dniowy do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie, bądź od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Strona skarżąca otrzymała kwestionowane postanowienie w dniu 14 października 2014 r., termin zatem do wniesienia skargi rozpoczął dla niej bieg w dniu 15 października 2014 r. i upłynął w dniu 13 listopada 2014 r.

Skarżący natomiast wysłali skargę listem priorytetowym w dniu 14 listopada 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a ten przekazał ją – od razu po otrzymaniu - w dniu 17 listopada 2014 r. do właściwego organu, czyli do Wojewody Opolskiego. Skarga została więc wniesiona przez skarżących w dniu 17 listopada 2014 r., tj. po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Należy też zauważyć, że skargę wysłano do Sądu już po terminie do jej wniesienia, a mianowicie w dniu 14 listopada 2014 r., nie było więc możliwe przekazanie jej organowi z zachowaniem terminu.

W związku z powyższym skargę, jako spóźnioną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wedle którego Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Orzeczenie o kosztach, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.