Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2007 r. sprawy ze skargi P. S.A. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji stwierdzającej chorobę zawodową. skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 2/07

UZASADNIENIE

Decyzją nr [...]z dnia [...] lipca 2006 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] odmówił uchylenia decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] Oddział [...]nr [...]z dnia [...] maja 2003 r., utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] nr [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej skóry.

W uzasadnieniu organ stwierdził, iż P. S.A. w [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2005 r. wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego i uchylenie decyzji w przedmiocie choroby zawodowej. Jako przesłankę do wznowienia postępowania wnosząca podanie podała art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wskazała, iż w piśmie W. [...]z dnia [...] marca 2005 r., stwierdza się, że tiuram jest szkodliwy jako związek chemiczny, jednakże po wulkanizacji wskutek reakcji chemicznych w produkcie gotowym już nie występuje. Zdaniem wnoszącego podanie Pan K. M. będąc uczulonym na tiuram nie mógł stykać się z tym alergenem, ponieważ tiuram ulega całkowitemu rozpadowi i nie występował " w czystej" postaci u pracodawcy.

Po wznowieniu postępowania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] przeanalizował złożone przez P. S.A. dokumenty i stwierdził, iż pismo W. [...] w [...] z dnia [...] marca 2005 r. wskazane jako dowód będący przesłanką do uchylenia decyzji dotychczasowej oraz pisma z dnia [...] października 2004 r. i [...] kwietnia 2006 r., ekspertyza prof. Uniwersytetu [...] w [...] W. C. z dnia [...] kwietnia 2005 r., opinia Instytutu P. [...] w[...] z dnia [...] lutego 2006 r. nie są dowodami, które istniały w dniu wydania decyzji, nie spełniają zatem przesłanki do uchylenia decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] Oddział [...]z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...].

Decyzją znak: [...] z dnia [...] października 2006 r. Główny Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołania P. S.A. utrzymał w mocy decyzję nr [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...].

W uzasadnieniu wskazał, iż przedstawiane przez stronę P. S.A. wyniki analiz chemicznych sznurów gumowych na zawartość tiuramu wykonanych w 2005 r. i 2006 r. nie są nowym dowodem w sprawie, istniejącym w momencie wydawania decyzji ostatecznej przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] Oddział [...]z dnia [...] maja 2003 r., a zatem nie spełniają warunków określonych w przepisie art.145 § l pkt. 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.).

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożyła spółka P. [...], zarzucając jej rażące naruszenie art.145 par. 1 k.p.a., poprzez błędną interpretację materiału sprawy i ustalenie, iż brak jest podstaw do wznowienia postępowania. Naruszenie art.10 i 11 k.p.a. oraz art. art. 75 i 79 § 1 i 2 k.p.a. co do prowadzenia postępowania dowodowego i zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, a także brak równości stron w zakresie prowadzenia postępowania dowodowego. Niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych odnośnie przeprowadzenia postępowania, co do ustalenia braku obecności alergenu w środowisku pracy K. M. oraz błędną interpretację całego stanu faktycznego sprawy. Ze względu na powyższe skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na istnienie podstaw do wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż przedłożone w sprawie opinie oraz pismo z Firmy [...] z dnia [...] marca 2005 r .sporządzone w związku z toczącym się postępowaniem w sądzie powszechnym wskazują, że wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne, które niewątpliwie nie były znane organowi wydającemu decyzję. Według bowiem aktualnych wyników badań zarówno obecnie jak i uprzednio w dacie wydawania decyzji w roku 2003 r. alergen tiuram nie mógł znajdować się w analizowanym materiale z uwagi na technologiczne uwarunkowania procesu wulkanizacji, a więc wyszły na jaw istotne okoliczność faktyczne nie znane organowi w dacie wydania pierwotnej decyzji.

Podniesiono również okoliczność, iż organ I instancji niezgodnie z przepisami procedury administracyjnej, w szczególności art. 77 i 79 k.p.a. nie przeprowadził dowodu z przesłuchania świadków zgodnie z przepisami k.p.a. oraz wbrew art. 79 k.p.a. nie zapewnił czynnego udziału stronom - w szczególności skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawarta w uzasadnieniu skarżącej decyzji. Odnośnie zaś zarzutu niezapewnienia udziału stron organ zauważył, iż w toku postępowania administracyjnego strony były na bieżąco informowane o jego przebiegu — kserokopie pism i wyjaśnienia strony przeciwnej przesyłane były za potwierdzeniem odbioru, wgląd w akta sprawy został dokonany zarówno przez pełnomocnika zainteresowanego adwokata C. T. jak i pełnomocnika zakładu A. G. Przed wydaniem decyzji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] przesłał pismem z dnia [...]czerwca 2006 r. kserokopię oświadczeń świadków strony, wraz z informacją o możliwości zgłaszania przez strony uwag do treści ww. oświadczeń. Skarżący nie zgłosił żadnych uwag.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu {art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)}.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga podlega oddaleniu.

Należy zauważyć, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej, a więc takiej decyzji, która na mocy art. 16 § 1 k.p.a. jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego też względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi.

Zgodnie z treścią art. 145. § 1 pkt 5 w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Oznacza to że w/w artykuł może mieć zastosowanie gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, są nowe. Po drugie musi to być istnienie "nowych okoliczności faktycznych", "nowych dowodów" w dniu wydania decyzji ostatecznej. Po trzecie "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody", nie były znane organowi, który wydał decyzję (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 1997 r. sygn akt. III SA 77/97, niepubl.).

Okolicznością faktyczną istotną dla sprawy jest taka okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego (por. wyrok NSA OZ w Łodzi z 29 października 1999 r., sygnatura akt I SA/Łd 1440/97, POP 2001, nr 2, poz. 29; lub np. wyrok NSA z 25 czerwca 1985 r., I SA 198/85 - ONSA 1985, nr 1, poz. 35).

Skarżąca spółka P. [...] argumentowała, iż z pism W. [...] w Warszawie w tym między innymi pisma [...] października 2004 r., ekspertyzy z dnia [...] maja 2005 r. sporządzonej przez dr. hab., prof. Uniwersytetu [...]w [...] W. C., jak również opinii Instytutu P. [...]w [...] z dnia [...] lutego 2006 r. wynika że alergen tiuram ulega bezpowrotnemu rozkładowi w procesie wulkanizacji, występuje on zaś w pewnej ilości jedynie w surowcu (granulacie) w procesie produkcji w zakładach [...] w [...]. W czasie produkcji - wulkaniazacji sznura gumowego w [...] w [...], alergen tiuram ulega rozkładowi. Oznacza to zdaniem skarżącego, że wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne, które niewątpliwie nie były znane organowi wydającemu decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, iż na gruncie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie można utożsamiać nowej okoliczności faktycznej z nowym dowodem.

W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka stoi na stanowisku, że w sprawie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne, to okolicznością taką nie może być sam fakt wydania opinii czy też ekspertyzy sporządzonej po wydaniu decyzji, lecz co najwyżej fakty z opinii lub ekspertyzy tej wynikające. Tymczasem zarówno opinia Instytutu [...]jak i ekspertyza dr. hab., prof. Uniwersytetu [...]w [...] W. C. faktów takich nie stwierdzają. Wynika z nich jedynie, iż przeprowadzone badania próbek dostarczonych przez P. [...] S.A. do poszczególnych analiz nie potwierdziły obecności tiuramu w żadnej z przedstawionych próbek co jednak nie wyklucza jego obecności w materiałach dostarczanych skarżącej spółce w latach poprzednich z którymi, miał do czynienia K.M..

Jeśli natomiast skarżąca spółka uważa, że w sprawie pojawiły się nowe dowody w postaci pism zakładu [...], opinii Instytutu P. [...] i ekspertyzy Uniwersytetu [...], to dowód ten nie może być podstawą wznowienia postępowania, gdyż nie istniał w momencie wydania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] Oddział [...]nr [...]z dnia [...] maja 2003 r. (zob. wyrok NSA z 27 października 1998 r., sygnatura akt III SA 1165/97, niepubl. ).

Na marginesie należy tylko zauważyć, iż skarżąca spółka powołała się we wniosku o wznowienie postępowania na pismo z dnia[...]marca 2005 r. W. [...] powołując się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Od tej daty organy administracyjne oraz sama spółka liczyły termin z art. 148 k.p.a.

Podnieść trzeba, iż treść pisma jest prawie identyczna do poprzedniego stanowiska [...] przekazanego stronie skarżącej w piśmie z dnia [...]października 2004 r. znajdującego się w aktach sprawy. W kontekście tego pisma należy uznać, iż to z tej korespondencji skarżąca spółka dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawy do wznowienia postępowania. Zachodzi więc duże prawdopodobieństwo, iż strona skarżąca uchybiła terminowi z art. 148 § 1 k.p.a., choć Sąd nie dysponuje informacją co do terminów otrzymania przez Spółkę pisma z [...] października 2004 r.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego, znak: [...], z dnia [...] października 2006 r., utrzymującej w mocy decyzję nr [...]z dnia [...] lipca 2006 r. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...].

Prawidłowo bowiem Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] rozstrzygający sprawę wniosku o uchylenie po wznowieniu postępowania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] Oddział [...] nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. uznał, iż nie zaszła przesłanka wynikająca z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) a co za tym idzie niemożliwym jest wydanie decyzji uchylającej. Ze względu na brak przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jak uznały to prawidłowo organy administracyjne zbędne były merytoryczne rozważania organów, w tym również ocena dotycząca oświadczeń świadków.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.