Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 45/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia postanowienia
Powołane przepisy: article: art 157 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ch. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 2009 r. umarzającego postępowanie w sprawie skargi na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia odmówić uzupełnienia postanowienia


UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2009 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym

w Rzeszowie odbyła się rozprawa administracyjna ze skargi J. Ch. na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie podziału nieruchomości. Na rozprawie obecny był również skarżący, zawiadomiony o jej terminie a także pouczony o prawie składania wniosku o zwrot kosztów postępowania najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Po zamknięciu rozprawy, w tym samym dniu, przewodniczący ogłosił postanowienie, którym umorzył postępowanie sądowo administracyjne.

W dniu 10 kwietnia 2009 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek J. Ch. o przesłanie mu odpisu zapadłego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz zwrot wpłaconej opłaty sądowej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie mógł domagać się zwrotu kosztów na rozprawie ponieważ "nie znał treści postanowienia a po jego ogłoszeniu nie miał już możliwości złożenia takiego wniosku". Powyższy wniosek Sąd potraktował jako żądanie uzupełnienia postanowienia o orzeczenie o kosztach postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – powoływanej dalej jako P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie zaś z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Uzupełnienie wyroku ( postanowienia ) jest konsekwencją zasady, według której sąd ma obowiązek objąć jednym rozstrzygnięciem całość sprawy. Uzupełnić to znaczy uczynić zupełnym, kompletnym. ( Komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, zakamycze 2005, s.362 ).

Uzupełnienie ma więc zastosowanie gdy Sąd będąc zobowiązany do zamieszczenia w orzeczeniu określonego rozstrzygnięcia nie czyni tego.

W niniejszej sprawie skarżący domaga się uzupełnienia rozstrzygnięcia

o koszty postępowania. Aby uznać powyższy wniosek za uzasadniony należało by przyjąć, że Sąd wydając w dniu 8 kwietnia 2009 r. postanowienie o umorzeniu postępowania sądowo administracyjnego był zobowiązany do orzeczenia o kosztach a pomimo tego nie zamieścił takiego rozstrzygnięcia.

Taka sytuacja nie miała miejsca.

Otóż jak stanowi art. 210 § 1 P.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. W niniejszej sprawie skarżący takiego wniosku nie złożył, a ponadto kosztów, których zwrotu się domaga, nie można uznać za należne. Wprawdzie Sąd umorzył postępowanie, ale podstawą umorzenia był art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który nie daje podstaw do ubiegania się o zwrot kosztów postępowania przez skarżącego.

W świetle powyższych uwag należy przyjąć, że postanowienie Sądu z dnia

8 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Rz 45/08 jest zupełne i nie zachodzi podstawa do jego uzupełnienia, co mając na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, działając przy tym na podstawie cytowanego wcześniej przepisu 157 § 1 P.p.s.a.