Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 326/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 12; art. 20 ust. 2
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 187 § 1; art. 191
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2015 r. spraw ze skarg "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] na decyzje Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 24 lutego 2015 r., nr [...],[...]; nr [...],[...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru, określenia długu celnego oraz podatku od towarów i usług oddala skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi decyzjami z dnia 24 lutego 2015 r. (nr [...], [...] oraz [...], [...]) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 21 października 2014 r. (nr [...], [...] oraz [...], [...]), którymi organ orzekł o klasyfikacji towaru oraz określił należności celne i podatkowe.

W sprawach zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Decyzjami z dnia 21 października 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego, na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2013 r. poz. 727 ze zm.), art. 20 ust. 1 i ust. 6, art. 67, art. 78, art. 201 ust. 3, art. 213, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 i art. 222 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 10.10.1992 r. ze zm., polskie wydanie specjalne rozdz. 2, t. 4, str. 307), art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. L 282 z 2011r.) - w odniesieniu do zgłoszenia z dnia 2 listopada 2012 r.; art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. L 304 z 2012r.) - w odniesieniu do zgłoszenia z dnia 22 stycznia 2013 r., art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i 15, art. 33 ust. 3 i 6, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 1 a, art. 39, art. 41 ust. 1 i art. 146a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177 poz. 1054 ze zm.), orzekł w następujący sposób:

określił klasyfikację taryfową towaru objętego zgłoszeniami celnymi z dnia 2 listopada 2012 r. nr [...] oraz z dnia 22 stycznia 2013 r. nr [...] do kodu Taric 9401 90 80 90 ze stawką celną 2,7 % do wyliczeń cła;

określił niezaksięgowane kwoty należności celnych (A00) podlegające retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości odpowiednio: 2.315 i 3.989 PLN;

orzekł o poborze odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne od wskazanych kwot należności celnych;

określił należne kwoty podatku od towarów i usług (VAT) z tytułu importu towarów, objętych ww. zgłoszeniami celnymi w wysokości odpowiednio: 54.677 i 94.243PLN;

pobrał odsetki, o których mowa w art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług;

orzekł, że adresaci decyzji są solidarnie zobowiązani do pokrycia ww. kwoty długu celnego oraz zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami.

Decyzje zostały skierowane do A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w D.(dalej zwanej: "spółką", "skarżącą") oraz B Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.

W uzasadnieniach organ wskazał, że w dniu 2 listopada 2012 r. i 22 stycznia 2013 r. B, działając jako przedstawiciel pośredni spółki, złożyła w Oddziale Celnym "Terminal Kontenerowy" Urzędu Celnego w G. zgłoszenia celne nr [...] oraz nr [...] o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu mechanizmów do podnoszenia foteli (części). Towar zwolniono do wnioskowanej procedury bez weryfikacji i rewizji celnej. Według zgłaszającego właściwą pozycją taryfy celnej dla przedmiotowego towaru był kod Taric 8479 90 80 99 ze stawką celną 1,7% do wyliczeń cła.

W dniu 17 czerwca 2014 r. do Urzędu Celnego w G. wpłynęło pismo Naczelnika Urzędu Celnego, za którym przekazano do wykorzystania służbowego ustalenia poczynione w toku kontroli w spółce. Wskazano m.in. na możliwość popełnienia przez spółkę błędu, polegającego na zadeklarowaniu niewłaściwej pozycji kodu Taric dla towaru objętego przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi.

W toku wszczętych w dniu 7 lipca 2014 r. postępowań organ uznał, że spółka dokonała błędnej klasyfikacji towaru objętego ww. zgłoszeniami celnymi. W oparciu o Noty wyjaśniające do pozycji 8479, treść Wspólnotowej Taryfy Celnej oraz Reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) organ przyjął, że towar należy zakwalifikować do kodu Taric 9401 90 80 90 - części do foteli, pozostałe. Zdaniem organu są to elementy konstrukcyjnie przeznaczone do montażu w meblach przeznaczonych do siedzenia. Możliwość przekształcenia mebla w mebel do leżenia lub spania nie zmienia w zasadniczy sposób przeznaczenia zgłoszonych mechanizmów.

Według stanu prawnego z dat przyjęcia zgłoszeń celnych stawka należności celnych typu A00 dla towarów określnych wskazanym kodem taryfowym wynosiła 2,7 % ad valorem. Zmiana kodu skutkowała przeliczeniem należności celnych, a następnie należności z tytułu podatku od towarów i usług związanym z importem towaru. Nadto organ uznał, że istnieją przesłanki do pobrania odsetek.

Spółka złożyła odwołania od tych decyzji podnosząc, że niemiecki dostawca przekazał informację, iż do mechanizmów do podnoszenia foteli należy stosować kod 8479 89 97. Agencja celna, z kolei zaproponowała kod 8479 90 80. Ten ostatni został podany w zgłoszeniach celnych.

W ocenie spółki dopuszczalne było określenie kodu 8479 90 80. Nie jest natomiast właściwe stanowisko organu, że mechanizm z funkcją pomocy wstawania użytkownika fotela, nie jest urządzeniem.

Odwołująca spółka zauważyła, że w Nomenklaturze Scalonej pod pozycją 9402 znajdują się meble lekarskie, chirurgiczne, dentystyczne lub weterynaryjne (na przykład stoły operacyjne, stoły do badań, łóżka szpitalne z osprzętem mechanicznym, fotele dentystyczne); fotele fryzjerskie i podobne, obrotowe, z pochylanym oparciem lub podnoszone; części do powyższych artykułów, a pod pozycją 9402 10 00 - fotele dentystyczne, fryzjerskie i podobne oraz ich części, dla której to kategorii cła nie przewidziano. Przy kwalifikacji towaru należy rozważyć kod 8479 90 80 ze stawką 1,7%, względnie kod 9402 10 00 bez cła. Nadto, kod towaru został określony przez dostawcę, a profesjonalna agencja celna potwierdziła prawidłowość zadeklarowanego kodu. W związku z tym nie można mówić o zaniedbaniu lub świadomym działaniu spółki.

Spółka zauważyła ponadto, że w punkcie 3 decyzji mowa jest o poborze odsetek od kwoty należności celnych wskazanych w punkcie 1 sentencji tych decyzji, lecz w punkcie 1 decyzji żadnej kwoty nie wymieniono.

Postanowieniami z dnia 2 stycznia 2015 r. organ pierwszej instancji dokonał sprostowania z urzędu swoich decyzji z dnia 21 października 2014 r. w ten sposób, że wpisał jako adresata decyzji K. Ś. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] w G. Natomiast w punkcie 3 decyzji zmienił odniesienie w kwestii odsetek z punktu 1 na punkt 2 decyzji.

Po rozpatrzeniu odwołań Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia 24 lutego 2015 r. (nr [...], [...] oraz [...], [...]), na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne, utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że wziął pod uwagę ogół kodów zawartych we Wspólnotowej Taryfie Celnej i w oparciu o obowiązujące reguły klasyfikacyjne należało rozważyć następującą klasyfikację towaru:

- części maszyn i urządzeń mechanicznych przeznaczonych do wykonywania funkcji specjalnych, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 84 (kod Taric 8479 90 80 99 podany w zgłoszeniu celnym),

- pozostałe maszyny i urządzenia mechaniczne przeznaczone do wykonywania funkcji specjalnych, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 84 (kod Taric 8479 89 97 90 proponowany w odwołaniu),

- w dziale 94 jako części mebli do siedzenia (inne niż te objęte pozycją 9402), nawet przekształcalne w miejsca do spania (kod Taric 9401 90 80 90 przejęty przez organ pierwszej instancji).

Jak wynika z akt spraw sprowadzane towary to części do foteli tapicerowanych - mechanizmy z napędem do foteli, będące metalowymi okuciami foteli na stałe montowanymi, jako ich integralna część, która umożliwia składanie bądź rozkładanie foteli na różne sposoby. Fotele takie przeznaczone są do odpoczynku czy też do oglądania telewizji, głównie przeznaczone do wyposażenia prywatnych mieszkań lub hoteli. Elektryczne mechanizmy montowane w fotelach zwykle przeznaczone są do podnoszenia i regulacji oparcia oraz podnóżka fotela dla poprawy komfortu użytkownika fotela oraz mogą również pełnić funkcję pomocy wstawania użytkownika z fotela. Mechanizmy te są wyłącznie montowane w fotelach i nie mają innego zastosowania. Elektrycznie rozkładany stelaż z silnikiem elektrycznym do montażu w fotelu, sterowany pilotem jest konstrukcją nośną mebla do siedzenia (fotela).

Zgodnie z komentarzem do Not wyjaśniających, zakres pozycji 8479 został ograniczony do maszyn posiadających indywidualne funkcje, które nie są wyłączone z działu 84 jakimikolwiek uwagami do sekcji lub działu oraz nie są bardziej szczegółowo objęte pozycją jakiegokolwiek innego działu nomenklatury oraz nie mogą być zaklasyfikowane do żadnej innej, szczególnej pozycji ww. działu, ponieważ:

* brak jest innej pozycji, która by je objęła ze względu na metodę działania, opis lub typ; oraz

* brak innej pozycji, która by je objęła ze względu na jej zastosowanie lub branżę przemysłu, w jakim jest wykorzystywana lub

* mogą być objęte równie dobrze dwiema (lub wieloma) innymi takimi pozycjami (maszyny ogólnego zastosowania).

Objęte tą pozycją maszyny i urządzenia różnią się od części maszyn i urządzeń tym, że nadają się do klasyfikowania zgodnie z ogólnymi postanowieniami dotyczącymi części, wynikającymi z faktu, że posiadają indywidualne funkcje. W tym celu następujące urządzenia należy uważać za posiadające "indywidualne funkcje":

(A) Urządzenia mechaniczne, nawet mające silnik lub inne urządzenie napędowe, które mogą spełniać indywidualną funkcję oddzielnie i niezależnie od jakiejkolwiek innej maszyny lub urządzenia.

(B) Urządzenia mechaniczne, które mogą działać tylko po zamontowaniu na innej maszynie lub urządzeniu, lub są elementami bardziej złożonej jednostki, pod warunkiem że:

(i) ich funkcja różni się od funkcji wykonywanej przez maszynę lub urządzenie, na których mają być zamontowane lub jednostki, do jakiej mają być dołączone oraz

(ii) nie stanowią integralnej i nieodłącznej części niezbędnej do wykonywania operacji takiej maszyny, urządzenia lub jednostki.

W niniejszych sprawach oczywistym jest, że mechanizm do fotela nie jest montowany na innej maszynie lub urządzeniu lecz w meblu do siedzenia. Mechanizm meblowy nie jest częścią maszyny lub urządzenia, o której mowa w Notach wyjaśniających do pozycji 8479.

Podsumowując, importowany towar jest specjalnie zaprojektowany, aby spełniać zasadniczą funkcję składania i rozkładania fotela, a tym samym stanowi jego na stałe zamontowaną część. Z opisu towaru oraz funkcji jaką pełni, wynika że nie jest częścią maszyny czy urządzenia mechanicznego przeznaczonego do wykonywania funkcji specjalnych lecz jest częścią fotela. Fotel nie jest maszyną. Co istotne, taki mechanizm występujący oddzielnie jest nieprzydatny użytkownikowi, gdyż bez zamontowania go trwale w fotelu nie wykona on żadnej przeznaczonej dla niego funkcji samodzielnie. Wskutek tego wyklucza się klasyfikację jako maszyny (urządzenia mechanicznego) przeznaczonej do wykonywania indywidualnej funkcji specjalnej do pozycji 8479. Uwagi do działu 94 nie wyłączają mechanizmów. Stosownie do treści Not wyjaśniających do działu 94, obejmuje on wszelkie meble i ich części. Dlatego też, organ odwoławczy przyjął, iż mechanizm należy klasyfikować do kodu Taric 9401 90 80 90 jako pozostałe części do foteli. Jest to zgodne z brzmieniem pozycji 9401 i podpozycji 9401 90 80 90, jak również z Notami wyjaśniającymi do pozycji 9401. Wskazany przez spółkę kod HS 9402 10 - fotele dentystyczne, fryzjerskie i podobne oraz ich części, nie obejmuje mebli ogólnego zastosowania.

W ocenie organu odwoławczego zadeklarowany kod Taric 8479 90 80 99 należy uznać za nieprawidłowy, jednocześnie prawidłowe jest stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego odnośnie klasyfikacji taryfowej towaru do kodu Taric 9401 90 80 90. Dla towaru klasyfikowanego do tego kodu w dniach przyjęcia zgłoszeń celnych obowiązywała stawka celna 2,7 %. Zmiana kwoty należnego cła spowodowała konieczność określenia podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości.

Organ odwoławczy zaznaczył również, że powoływane przez spółkę niemieckie Wiążące Informacje Taryfowe nr [...] oraz nr [...] z dnia 8.10.2013 r. zostały wydane dla innego podmiotu, zatem nie wiążą w rozpatrywanej sprawie. Organem właściwym dla celów klasyfikacji towarów w niniejszych postępowaniach jest organ pierwszej instancji. Wprawdzie istniejące rozbieżności w ocenie organów celnych dotyczące klasyfikacji towarów takich samych, bądź podobnych nie są korzystne z punktu widzenia dążenia do jednolitości postępowania, niemniej jednak, okoliczność ta nie może pozbawiać organu prowadzącego postępowanie możliwości dokonania własnej, odmiennej oceny.

Zastosowanie art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne nie budzi zastrzeżeń organu odwoławczego. Spółka nie udowodniła organom celnym, że podanie nieprawidłowych danych spowodowane było okolicznościami, które nie wynikały z jej zaniedbania lub świadomego działania. Specjalizując się od wielu lat w produkcji mebli tapicerowanych chcąc wykazać należytą dbałość o swoje interesy, spółka winna była dochować w swoich działaniach należytej staranności, odpowiedniej do charakteru prowadzonej działalności. We własnym zakresie mogła zadbać o to, aby przy klasyfikacji taryfowej, zwrócono szczególną uwagę na właściwości sprowadzonego towaru, w tym w pierwszej kolejności na jego przeznaczenie. W przypadku ewentualnych wątpliwości co do klasyfikacji importowanego towaru mogła wystąpić z wnioskiem o wiążącą informację taryfową, względnie niewiążącą informację odnośnie klasyfikacji towaru.

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w D.zaskarżyła opisane wyżej decyzje organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się ich uchylenia.

Zaskarżonym decyzjom zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj.:

- rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.1987.256.1, Dz.U.UE-sp.02-2-382), tj.: załącznik I, sekcja XVI Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów, dział 84, oraz rozporządzenia Komisji (UE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, tj.: załącznik I, sekcja XVI Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów, dział 84, poprzez ich błędną wykładnię oraz niezastosowanie;

- Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.U. UE 2008/C 133/01), tj. sekcja XVI Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów, dział 84, poprzez ich błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie.

Ponadto zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 187 w zw. z art. 191 ustawy - Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ustawy - Prawo celne, poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całości zebranego materiału dowodowego.

Skarżąca wskazała w szczególności, że na dzień złożenia zgłoszeń celnych dział 84 Nomenklatury Scalonej obejmował Reaktory Jądrowe, Kotły itd., zatem nie obejmował wyłącznie maszyn i urządzeń mechanicznych przeznaczonych do funkcji specjalnych. Mowa w nim jedynie o urządzeniach mechanicznych, bez ograniczeń przeznaczenia. Pozycja 8479 obejmowała Maszyny i urządzenia, mechaniczne, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale, w tym również - jako w jedynym miejscu w tym dziale pozycję 8479 90 - Części:

8479 90 20 - - Z żeliwa lub stali - ze stawką celną 1,7%,

8479 90 80 - - Pozostałe - ze stawką celną 1,7%.

Wynika z tego, że dopuszczalne było określenie w treści deklaracji kodu 8479 90 80. Co więcej - możliwy prawidłowy kod na sprowadzane przedmiotowe mechanizmy to również 8479 89 97 90 (Maszyny pozostałe), ze stawką celną 1,7 %, co potwierdzają Wiążące Informacje Taryfowe nr [...] oraz nr [...], dotyczące kodów Taric na importowane mechanizmy do podnoszenia i regulacji foteli - jedno-i dwusilnikowe, wystawione dla firmy C z siedzibą w Niemczech - dostawcy skarżącej.

Niewątpliwe jest, że kod towaru został określony przez jego dostawcę, a profesjonalna agencja celna potwierdziła prawidłowość tego kodu, wpisując go w zgłoszeniu celnym. W związku z tym nie można mówić o zaniedbaniu lub świadomym działaniu strony skarżącej.

Zdaniem skarżącej doszło do błędnej wykładni przepisów Wspólnej Taryfy Celnej i niezastosowania odpowiednich przepisów, dotyczących zastosowania kodów Nomenklatury Scalonej 8479 90 80 lub 8479 89 97.

Zaskarżone decyzje powołują się na niesprecyzowany komentarz Not wyjaśniających do nomenklatury scalonej wspólnot europejskich (Dz.U. UE 2008/C 133/01). Wymieniono przy tym wiele obwarowań uzależniających zaklasyfikowanie konkretnych maszyn lub ich części do pozycji 8479 Nomenklatury Scalonej, których nie zawierają Noty wyjaśniające. Skarżąca odbiera te obwarowania jako zawężającą interpretację przepisów dotyczących pozycji 8479 Nomenklatury Scalonej, niezgodną z treścią tych regulacji.

W świetle powołanych niemieckich Wiążących Informacji Taryfowych, niezrozumiałe jest, dlaczego również w Polsce nie można przyjąć kodu 8479 90 80 lub 8479 89 97 dla mechanizmów elektrycznych do foteli. Jest to z pewnością sprzeczne z zasadą jednolitości wykładni wspólnych przepisów prawa obowiązujących w Unii Europejskiej.

W odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie w dniu 9 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturach III SA/Gd 326/15 i III SA/Gd 327/15.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargi nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje nie naruszają prawa.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE. L. 92. 302.1 ze zm.), zwanego dalej: WKC, należności celne ustalane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 87. 256.1). W myśl art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.) postępowanie w sprawie prowadzone było w oparciu o stosowane odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749, dalej jako "o.p."), z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.

W niniejszej sprawie sporne było, do jakiego kodu Taric należy klasyfikować objęty przedmiotowymi zgłoszeniami towar – mechanizm do podnoszenia fotela (bez urządzeń zasilających).

Skarżąca twierdziła, że powinien być on klasyfikowany do pozycji 8479 90 80, twierdziła również, że możliwy prawidłowy kod to 8479 89 97 90. Organy celne uznały, że towar należy kwalifikować do kodu Taric 9401 90 80 90, jako pozostałe części do foteli.

W chwili dokonania przedmiotowych zgłoszeń celnych obowiązywały odpowiednio: rozporządzenie Komisji (WE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. L 282 z 2011r.) - w odniesieniu do zgłoszenia z dnia 2 listopada 2012 r. oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. L 304 z 2012r.) - w odniesieniu do zgłoszenia z dnia 22 stycznia 2013 r.

Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej przy klasyfikacji towarów tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami.

Pozycja 8479 obejmuje "maszyny i urządzenia, mechaniczne, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale."

Zgodnie z komentarzem Not wyjaśniających, zakres pozycji 8479 został ograniczony do maszyn posiadających indywidualne funkcje, które:

(a) nie są wyłączone z niniejszego działu jakimikolwiek uwagami do sekcji lub działu;

oraz (b) nie są bardziej szczegółowo objęte pozycją jakiegokolwiek innego działu nomenklatury;

oraz (c) nie mogą być zaklasyfikowane do żadnej innej, szczególnej pozycji niniejszego działu, ponieważ:

(i) brak jest innej pozycji, która by je objęła ze względu na metodę działania, opis lub typ;

oraz (ii) brak innej pozycji, która by je objęła ze względu na jej zastosowanie lub branżę przemysłu, w jakim jest wykorzystywana

lub (iii) mogą być objęte równie dobrze dwiema (lub wieloma) innymi takimi pozycjami (maszyny ogólnego zastosowania).

Objęte tą pozycją maszyny i urządzenia różnią się od części maszyn i urządzeń, itd. tym, że nadają się do klasyfikowania zgodnie z ogólnymi postanowieniami dotyczącymi części, wynikającymi z faktu, że posiadają indywidualne funkcje.

W tym celu następujące urządzenia należy uważać za posiadające "indywidualne funkcje":

(A) Urządzenia mechaniczne, nawet mające silnik lub inne urządzenie napędowe, które mogą spełniać indywidualną funkcję oddzielnie i niezależnie od jakiejkolwiek innej maszyny lub urządzenia.

(B) Urządzenia mechaniczne, które mogą działać tylko po zamontowaniu na innej maszynie lub urządzeniu, lub są elementami bardziej złożonej jednostki, pod warunkiem że:

(i) ich funkcja różni się od funkcji wykonywanej przez maszynę lub urządzenie, na których mają być zamontowane lub jednostki, do jakiej mają być dołączone oraz

(ii) nie stanowią integralnej i nieodłącznej części niezbędnej do wykonywania operacji takiej maszyny, urządzenia lub jednostki.

W ocenie Sądu organy zasadnie uznały, że przedmiotowy towar nie może być klasyfikowany we wskazanej w zgłoszeniu pozycji, bowiem nie można go uznać za część maszyny lub urządzenia w rozumieniu pozycji 8479. Z opisu towaru oraz funkcji jaką spełnia wynika, że mechanizm jest montowany w meblu do siedzenia, jako jego na stałe zamontowana część. Został przy tym specjalnie zaprojektowany, aby spełniać funkcje składania i rozkładania fotela. Nadto mechanizm ten nie spełnia indywidualnej funkcji oddzielnie i niezależnie od jakiejkolwiek maszyny czy urządzenia. Bez zamontowania go w fotelu, mechanizm staje się nieprzydatny, nie może bowiem wykonać żadnej funkcji samodzielnie. Nadto, jak słusznie zauważył organ, fotel nie jest maszyną.

Mając na uwadze treść cytowanych wyżej Not wyjaśniających nie można przyjąć, że objęty zgłoszeniem mechanizm jest maszyną przeznaczoną do wykonywania indywidualnej funkcji specjalnej. Jak wskazano wcześniej, mechanizm może działać tylko po zamontowaniu w fotelu, który nie jest maszyną. Nadto, nawet gdyby przyjąć, że jest on elementem "bardziej złożonej jednostki", mógłby zostać uznany za urządzenie mechaniczne posiadające "indywidualne funkcje" pod warunkiem, że funkcja, jaką spełnia ten mechanizm różni się od funkcji wykonywanej przez jednostkę, do jakiej mają być dołączone oraz nie stanowią integralnej i nieodłącznej części niezbędnej do wykonywania operacji jednostki. Objęty zgłoszeniem mechanizm żadnego z tych warunków nie spełnia.

Nie można było tym samym podzielić wyrażonych przez skarżącą w skargach argumentów, w których dowodzi, że dopuszczalne było określenie w treści deklaracji kodu 8479 90 80 lub wskazanego w skardze alternatywnie kodu 8479 89 97 90.

W ocenie Sądu organy celne dokonały prawidłowej klasyfikacji objętego zgłoszeniem towaru.

Pozycja 9401 obejmuje meble do siedzenia (inne niż te objęte pozycją 9402), nawet przekształcalne w miejsca do spania, oraz ich części.

Z treści Not wyjaśniających wynika, że ww. pozycja obejmuje wszystkie meble do siedzenia, pod warunkiem, że spełniają one warunki określone w uwadze 2 do działu 94. Przykładowo wymieniono tam fotele, nawet jeśli są przekształcalne w miejsca do spania.

Zgodnie z uwagą 2 do działu 94 artykuły (inne niż części) określone w pozycjach od 9401 do 9403 klasyfikowane są do tych pozycji tylko wtedy, gdy są przystosowane do umieszczenia na podłodze lub na ziemi. Dodać należy, że uwagi do działu 94 nie wyłączają mechanizmów.

Mając na uwadze stan i przeznaczenie towaru – mechanizm do podnoszenia fotela (bez urządzeń zasilających), jak również treść Taryfy i Not wyjaśniających, organy prawidłowo przyjęły dla tego towaru kod 9401 90 80 90, który obejmuje meble do siedzenia (inne niż te objęte pozycją 9402), nawet przekształcalne w miejsca do spania, oraz ich części, - części, - - pozostałe, - - - pozostałe, - - - - pozostałe.

Sąd nie podzielił tym samym postawionego w skargach zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego (pkt 1 lit. a) i b) zarzutów skarg), poprzez ich błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, co miało – zdaniem skarżącej – doprowadzić do określenia przez organy nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej. Przedstawionej wyżej oceny Sądu nie może zmieć fakt, że kod towaru został określony przez dostawcę, a agencja celna potwierdziła prawidłowość klasyfikacji towaru do działu 84 pozycja 8479 – na co wskazywano w skardze. Dokonując przedmiotowych zgłoszeń celnych skarżąca spółka korzystała z usług profesjonalnej agencji celnej, której zadaniem jest m.in. właściwa interpretacja przepisów w celu prawidłowego zadeklarowania w zgłoszeniach celnych klasyfikacji taryfowej towaru. Wskazać należy, że w przypadku wątpliwości co do prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru importer może wystąpić o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej określającej kod Taric dla tego towaru. Na tego rodzaju działanie skarżąca spółka się nie powoływała. Działania agencji celnej mają swój bezpośredni skutek w sferze praw importera. Naruszenie swych obowiązków przez agencję skutkować może ewentualnymi roszczeniami odszkodowawczymi, nie zwalnia natomiast importera od skutków związanych z naruszeniem przepisów prawa celnego.

W uzasadnieniu zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego zawartego w pkt 1 lit. b) skarg skarżąca twierdzi, że zaskarżone decyzje powołują się na niesprecyzowany komentarz Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Poddaje też w wątpliwość możliwość ich zastosowania w sprawie, jako: "nieistniejących lub niewiążących komentarzy, niewiadomego autorstwa."

Odnosząc się do powyższego Sąd wskazuje, że po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej oprócz prawa krajowego, częścią porządku prawnego stało się również prawo wspólnotowe. W prawie wspólnotowym ważne są nie tylko przepisy prawa powszechnie obowiązującego, ale także różnego rodzaju instrumenty prawa, jak np. noty, opinie, zalecenia, które nie mają mocy wiążącej. Te instrumenty prawa międzynarodowego wydawane przez specjalnie powołane do tego organy, czy instytucje wspólnotowe są publikowane w Dzienniku Urzędowym UE C. Tworzą one tzw. "miękkie prawo" i mają na celu zapewnienie jednolitości stosowania prawa wspólnotowego. Tego rodzaju instrumenty prawa nie mogą być pomijane przy rozstrzyganiu spraw.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości (dalej: "ETS") w swoich orzeczeniach niejednokrotnie stwierdzał, że noty wyjaśniające WCO stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji Taryfy (por. wyroki w sprawach 798/79, C-396/02). Za zasadę uznał stosowanie not w procesie interpretacji nomenklatury towarowej. Odstąpienie od tej zasady jest dopuszczalne, ale jedynie wówczas, gdy nota wydaje się niezgodna ze sformułowaniem danej pozycji lub wyraźnie wykracza poza uprawnienia przyznane Radzie Współpracy Celnej (por. wyrok w sprawie 38/75). Niewątpliwie z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

ETS jednoznacznie stwierdzał, że Noty wyjaśniające stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy i stanowią istotną pomoc w jej interpretacji. Ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę.

Ponadto problem charakteru prawnego not wyjaśniających i opinii był przedmiotem licznych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego dotyczących stanu prawnego, obowiązującego przed akcesją Polski do Unii Europejskiej. Sądy konsekwentnie przyjmowały, że opinie i noty mają charakter wykładni wiążącej dla organów celnych (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 1993 r., SA/Wr 1852/92,publ. OSP 1995, z. 1, poz. 23 czy wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 1996 r., III RN 28/96, publ. OSNCP 1997/11/185).

W świetle powyższych rozważań brak jest podstaw do uznania, że stosowanie przez organy celne w procesie klasyfikacji towaru Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego (mimo braku ich mocy wiążącej).

Sąd uznał również za nietrafne podniesione w skargach zarzuty naruszenia przepisów postępowania. W ocenie Sądu, wbrew stanowisku skarżącej, organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, nadto zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Zarzut naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 187 § 1 w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej, należy w tej sytuacji uznać za bezzasadny. Strona stawiając ten zarzut wskazała na nieuwzględnienie przez organy przy rozpoznaniu sprawy niemieckich Wiążących Informacji Taryfowych nr [...] oraz nr [...] wydanych dla firmy będącej dostawcą strony skarżącej.

Sąd pragnie wskazać, że zgodnie z art. 12 ust. 2 WKC wiążąca informacja taryfowa (WIT) lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru. Podkreślenia wymaga, że wiążące informacje taryfowe nie stanowią wykładni do jednolitego stosowania prawa we Wspólnocie Europejskiej w zakresie klasyfikacji taryfowej. Jednolitość interpretacji przepisów klasyfikacyjnych zapewniają przede wszystkim rozporządzenia klasyfikacyjne wydawane przez Komisję UE, a w konsekwencji przyjęte na ich podstawie Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej. To Noty Wyjaśniające do CN, o czym była mowa wcześniej, stanowią wskazówkę do ujednolicenia praktyki dokonywania przyporządkowania towarów do poszczególnych kodów CN.

Mając powyższe na uwadze Sąd, nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego lub procesowego mającego lub mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargi.