Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 157/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 2 pkt 7,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. U. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości za 2006 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 29 lutego 2012 r. skarżący P. U. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawca opłaca alimenty na dwie małoletnie córki w wysokości łącznej 1.000 zł. Uzyskuje dochody z wynagrodzenia za pracę w kwocie 2.350, 16 zł brutto. Nie posiada majątku poza oszczędnościami w wysokości 100 zł.

Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawca wskazał, iż na miesięczne wydatki składają się alimenty na dzieci, koszty z tytułu czynszu za wynajęte mieszkanie w wysokości 400 zł, oraz wydatki za media od 150 zł do 200 zł. Na pozostałe wydatki tj. zakup żywności, środków czystości pozostaje mu kwota ok. 250 zł. Kwota ta nie zabezpiecza jego minimalnych potrzeb i w związku z tym korzysta z pomocy matki - emerytki. W okresie od 2006 r. do 2009 r. nie pracował. W związku z powyższym wyjaśnił, że nie posiada środków pieniężnych na ponoszenie jakichkolwiek dodatkowych opłat i kosztów. Do wniosku załączył odpisy wyroków sądów powszechnych z dnia "[....]" i z dnia "[...]" z których wynika wysokość zasądzonych alimentów na dzieci, odpis umowy o pracę z dnia 09.02.2010 r., oraz rozliczenie wynagrodzenia za pracę za miesiąc listopad 2011 r., z którego wynika, że otrzymuje wynagrodzenie netto w kwocie 1.831,28 zł.

Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012 poz. 270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z powyższej regulacji wynika, iż chcąc ubiegać się o prawo pomocy, strona musi wykazać, że rzeczywiście nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bądź pełnych kosztów postępowania - w tym drugim przypadku bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi zatem uprawdopodobnić, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie. Nie wystarczy przy tym wykazanie, iż poniesienie kosztów postępowania sądowego pogorszy sytuację materialną strony. Strona wykazać powinna, że posiadane środki są tak skromne, że uiszczenie kosztów tego postępowania spowoduje uszczerbek

w wydatkach na zaspokojenie najniezbędniejszych jej potrzeb, a ponadto, że środki, którymi dysponuje nie dają możliwości poczynienia jakichkolwiek oszczędności, które mogłyby być przeznaczone na ten cel.

Przedstawiona powyżej sytuacja materialna wnioskodawcy wskazuje, że nie posiada on środków pieniężnych jak i majątku na opłacenie pełnych kosztów sądowych. Skarżący w sposób rzetelny określił swoją aktualną sytuację materialną i życiową, wskazał zarówno wysokość uzyskiwanego dochodu, określił także wysokość ponoszonych miesięcznie wydatków. Dodatkowo przedłożył odpisy dokumentów, które potwierdziły częściowo złożone w formularzu wniosku oświadczenie. Z przedstawionego oświadczenia wynikało, że skarżący nie dysponuje dochodem, który umożliwiłby mu opłacenie pełnych kosztów sądowych w związku z wniesioną skargą na decyzję z dnia "[...]". Wskazać należy, że po opłaceniu alimentów na dzieci, jak i opłaty za czynsz skarżący dysponuje dochodem w granicach ok. 400 zł. Z tego to dochodu musi opłacić rachunki za media oraz zakupić niezbędne do życia produkty żywnościowe oraz środki czystości. Podkreślić należy także, że skarżący nie posiada majątku poza oszczędnościami w wysokości 100 zł. Mając na uwadze powyższe rozpoznający wniosek uznał, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. Rozpoznając wniosek referendarz uznał, że uiszczenie kwoty 100 zł tytułem kosztów sądowych nie będzie stanowiła uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego. Zauważyć bowiem należy, że skarżący posiada oszczędności w tej kwocie, nadto jak sam wyjaśnił korzysta z pomocy matki – emerytki. Natomiast zgodnie z art. 87 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego "rodzice i dzieci obowiązani są wspierać się wzajemnie", dlatego też, w okolicznościach niniejszej sprawy skarżący może pomocy w zakresie uiszczenia kosztów sądowych, czy ich części, oczekiwać ze strony matki. Przerzucenie tego ciężaru wyłącznie na budżet Państwa stanowiłoby naruszenie zasady równości obywateli wobec prawa i uznanie, że to ogół społeczeństwa powinien sfinansować koszty postępowania sądowego.

W związku z tym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.