Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 94/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1608/11 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M.I. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż we wniosku o przywrócenie terminu skarżący podał, że przyczyną uchybienia był fakt, iż zdecydował się on na wszczęcie postępowania sądowoadmiistracyjnego dopiero po zakończeniu postępowania toczącego się pomiędzy skarżącym a Gminą Przesmyki przed sądem cywilnym o odszkodowanie i rentę. Postępowanie to zakończone zostało wydaniem wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia [...] czerwca 2011 r., sygn. akt [...], którym oddalono powództwo skarżącego.

W ocenie Sądu I instancji wskazane przez stronę okoliczności nie mogły stanowić przesłanki przywrócenia uchybionego terminu, bowiem skarżący nie wykazał, aby uchybienie nastąpiło bez jego winy. Sąd podkreślił, iż wniesienie pozwu do sądu powszechnego nie stanowiło przeszkody do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego. Okoliczności powołane przez skarżącego uniemożliwiały, w ocenie Sądu, przywrócenie terminu w oparciu o art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M.I. podnosząc, iż niesłusznie Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący podkreślił, iż działał osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika, a uchybienie terminu wyniknęło z działania "siły wyższej".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Z kolei art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż ciężar wykazania braku winy spoczywa na stronie, która domaga się przywrócenia i która winna we wniosku wskazać okoliczności uprawdopodabniające brak swojej winy w uchybieniu.

W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż M.I. – powołując się na fakt wszczęcia postępowania przed sądem powszechnym o ustalenie odszkodowania i renty – nie wykazał, aby uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Stanowisko to uznać trzeba za zasadne.

Jak zauważył to Sąd I instancji okoliczności, na jakie powołał się skarżący nie mogły stanowić przesłanki przywrócenia, bowiem nie można przyjąć, aby wszczęcie postępowania przed sądem powszechnym stanowiło jakąkolwiek przeszkodę do wystąpienia ze skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, iż strona nie zachowała należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw, a wskazane przeszkody nie należały do nie dających się przezwyciężyć.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.