Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1802/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 15, art. 7, art. 11, art. 97 ust. 1 pkt 4, art. 105 § 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżącej R. S. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1802/14

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...].07.2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. (zwane dalej SKO) uchyliło postanowienie Burmistrza Miasta S. z dnia [...].05.2014 r., zawieszające postępowanie dotyczące sprawy wydania zezwolenia na usunięcie drzewa z terenu nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] oraz [...], stanowiącej działkę o nr. ew. [...], obręb [...] i umorzyło postępowanie I. instancji w całości.

Stan rozpatrywanej sprawy przedstawia się następująco.

Burmistrz Miasta S. decyzją z [...].11.2011 r. zezwolił A. oraz A.K. na usunięcie, bez konieczności ponoszenia opłat, sosny z działki o nr. ew. [...], obręb [...] w S.. Wznowienia tego postępowania pismem z dnia [...].02.2012 r. zażądała R. S., powołując się na prowadzone postępowanie rozgraniczeniowe. Wskazała, że służy jej tytuł prawny do terenu, z którego ma zostać wycięte drzewo. Sprzeciwiła się jego usunięciu.

W następstwie tego wniosku Burmistrz po wznowieniu przedmiotowego postępowania, dwukrotnie odmawiał uchylenia decyzji własnej z [...].11.2011 r., a Samorządowe Kolegium dwukrotnie rozstrzygnięcia te uchylało i przekazywało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I. instancji.

Po drugim uchyleniu jego decyzji wydanej we wznowionym postępowaniu, Burmistrz Miasta S. wydał postanowienie z dnia [...].05.2014 r., zawieszające postępowanie dotyczące sprawy wydania zezwolenia na usunięcie przedmiotowego drzewa z terenu nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] oraz [...], stanowiącej działkę o nr. ew. [...], obręb [...]. W uzasadnieniu nadmienił, że działka o nr. ew. [...], obręb [...] w S. podzielona została na działki o numerach [...] i [...], a wszczęte postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy tymi działkami stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

Na skutek wniesionego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...].07.2014 r. uchyliło wskazane postanowienie Burmistrza Miasta S. z dnia [...].05.2014 r. i umorzyło postępowanie I. instancji w całości.

W uzasadnieniu SKO podało, że organ I. instancji bezzasadnie zawiesił postępowanie zwykłe, zakończone ostateczną decyzją z [...].11.2011 r., zezwalającą na usunięcie przedmiotowego drzewa. Nie było to postępowanie pozostające w toku.

Jednocześnie SKO zauważyło, że postępowanie to zostało wznowione. I. instancja błędnie natomiast opisała stan faktyczny sprawy podając, że uchylona została decyzja Burmistrza Miasta S. z [...].11.2011 r., podczas gdy SKO decyzją z [...].11.2013 r. uchyliło decyzję ponownie odmawiającą jej uchylenia. SKO wyraziło też pogląd, że we wskazanej decyzji z [...].11.2013 r. nie zakwalifikowano kwestii rozgraniczenia jako zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

We wniesionej skardze R. S. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, z uwagi na zawarte w nim sformułowanie o umorzeniu postanowienia I. instancji w całości. Jej pełnomocnik wyraził przekonanie, że postępowanie to winno być prowadzone i nie było podstaw do jego umorzenia w całości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w całości podtrzymało swe dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm., określanej dalej P.p.s.a.) uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. Należy nadto zauważyć, iż w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa, w postaci art. 15 K.p.a. w zw. z art. 7, art. 11 oraz w zw. z art. 97 ust. 1 pkt 4 K.p.a., w stopniu skutkującym koniecznością jego uchylenia jako przedwczesnego, z uwagi na niewyjaśnienie przez organ odwoławczy w sposób dostateczny istotnych okoliczności sprawy.

W pierwszej kolejności należy mieć na względzie, że art. 97 ust. 1 pkt 4 K.p.a. wyraźnie stanowi, iż organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wbrew stanowisku zawartemu w zaskarżonym postanowieniu SKO, w ostatecznej decyzji z [...].11.2013 r., którą uchylona została decyzja Burmistrza Miasta S. z [...].08.2013 r., ponownie odmawiająca uchylenia decyzji z Burmistrza Miasta S. [...].11.2011 r., w wyniku czego następnie sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi I. instancji – wyrażony został pogląd, że istotne znaczenie w sprawie tego wznowienia ma fakt prowadzonego przez Sąd Rejonowy w M. postępowania o wydanie nieruchomości położonej na granicy nieruchomości objętych rozgraniczeniem (działki o nr. ew. [...] i [...]), z której to przyczyny postępowanie rozgraniczeniowe zawieszono, a wszczęte ono zostało jeszcze przed złożeniem [...].11.2011 r. wniosku o zezwolenie na usunięcie przedmiotowego drzewa.

W tym stanie rzeczy, dostrzegając trafność ustaleń SKO, iż sposób sformułowania postanowienia I. instancji był wadliwy, Sąd jednocześnie stwierdza, że w zaskarżonym postanowieniu SKO zabrakło wnikliwej oceny istnienia podstaw do umorzenia postępowania tyczącego zawieszenia wznowionego postępowania w całości. Jak dostrzegło SKO, Burmistrz we wstępie swego postanowienia nawiązał do prowadzonego postępowania zwykłego w sprawie zgody na usunięcie drzewa, już wówczas ostatecznie zakończonego, w wyniku którego doszło do usunięcia przedmiotowego drzewa. Oczywiste jest zatem, że tego postępowania nie można już było zawiesić. Następnie jednak Burmistrz odwołał się do decyzji wydanej we wznowionym postępowaniu, myląc jednakże wywołane nią skutki.

Wobec tego, dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia, należy przede wszystkim mieć na względzie, że wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. może żądać jedynie pominięta strona tego postępowania. Fakt posiadania przymiotu pominiętej strony postępowania o zezwolenie na usunięcie przedmiotowego drzewa, R. S. wywodziła z faktu toczącego się postępowania rozgraniczeniowego, wszczętego przed złożeniem przez A. oraz A. K. wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie przedmiotowego drzewa (art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody). Wobec tego w myśl art. 15 K.p.a., statuującego zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego w zw. z art. 11 K.p.a., a więc zasadą przekonywania, tłumaczenia przesłanek wydanego rozstrzygnięcia, a także mając na uwadze art. 7 K.p.a., nakazujący dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy - SKO zobowiązane było do dokonania oceny, czy postępowanie rozgraniczeniowe w dacie wydawania postanowienia II. instancji było prowadzone, czy też już się zakończyło i w jaki sposób. Stosownych ustaleń w tym zakresie w zaskarżonym postanowieniu SKO nie poczyniono, w wyniku czego uchybiono wskazanym uprzednio przepisom. Zdawkowe stwierdzenie organu we wstępie postanowienia, że A. oraz A. K.cofnęły wniosek o rozgraniczenie i taką informację przesłały do organu, nie jest w tym zakresie wystarczające. Umorzenie wszczętego postępowania w oparciu o art. 105 § 2 K.p.a., wówczas gdy wystąpi o to strona postępowania, jest możliwe wówczas, gdy nie sprzeciwiają się temu inne strony. Nie wyjaśniono zatem jakie było w tym przedmiocie stanowisko R. S.. Nadto w zaskarżonym postanowieniu brak jest informacji organu II. instancji, w jaki sposób zakończyło się postępowanie prowadzone przez Sąd Rejonowy w M., o wydanie nieruchomości położonej na granicy nieruchomości objętych rozgraniczeniem (działki o nr. ew. [...] i [...]). Bez poczynienia ustaleń w tym przedmiocie i dania im wyrazu w uzasadnieniu postanowienia II. instancji, w myśl art. 107 § 3 K.p.a., nie było podstaw do umorzenia postępowania I. instancji w całości, jak uczyniło to SKO w zaskarżonym postanowieniu. Skorzystanie z tej możliwości procesowej dopuszczalne jest jedynie wówczas, gdy z uzasadnienia rozstrzygnięcia w sposób wyczerpujący, dokładny, podany chronologicznie i jednoznaczny wynika, z jakiej przyczyny zawieszenie postępowania wznowieniowego w sprawie udzielenia zgody na usunięcie przedmiotowego drzewa stało się bezprzedmiotowe. W zaskarżonym postanowieniu SKO nie zawarto takich wywodów. Organ odwoławczy nie wyjaśnił jakie rozstrzygnięcie zapadło co do owego rozgraniczenia. Nie podał też własnej oceny co do tego, czy to rozgraniczenie stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 ust. 1 pkt 4 K.p.a. w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody.

Brak poczynienia takich ustaleń i sformułowania ich wyników przez organ odwoławczy, skutkuje przedwczesnością umorzenia postępowania I. instancji w całości i uniemożliwia Sądowi przeprowadzenie oceny legalności zaskarżonego postanowienia.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w pkt. 1 i 2 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd rozstrzygnął w pkt. 3 sentencji - na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 cyt. ustawy.

Rozpatrując ponownie wniesione zażalenie organ uwzględni ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania, zawarte w uzasadnieniu niniejszego orzeczenia.