Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1816/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6350 Koncesja na prowadzenie działalności w zakresie sportu profesjonalnego, zezwolenia na utworzenie związku sportowego, lic
Skarżony organ: Minister Sportu
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Komitetu Założycielskiego Polskiego Związku [...] z siedzibą w W. na decyzję Ministra Sportu z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2006 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Sportu na rzecz skarżącego Komitetu Założycielskiego Polskiego Związku [...] z siedzibą w W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

VI Sa/Wa 1816/06

Uzasadnienie

Komitet Założycielski Polskiego Związku [...] w W., zwany dalej "skarżącym", pismem z dnia 30 listopada 2005 r. złożył wniosek do Ministra Sportu o zatwierdzenie statutu Polskiego Związku [...] i wydanie decyzji w przedmiocie rejestracji Polskiego Związku [...].

Ostateczną decyzją Ministra Sportu z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [..] utrzymano w mocy wcześniejszą decyzje z dnia [...] lutego 2006 r., odmawiającą wyrażania zgody na utworzenie wnioskowanego polskiego związku sportowego. Jako podstawę prawną dla takiego rozstrzygnięcia wskazano przepis art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. Nr 155, poz. 1298 ze zm.). Stosownie do tego przepisu minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu odmawia wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego, gdy w danej dyscyplinie sportu działa już polski związek sportowy lub gdy wnioskodawca nie przedłoży dokumentów lub nie wykaże spełnienia warunków, o których mowa w ust. 2. Jak ustalił Minister Sportu, na mocy decyzji Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki Nr [...] z dnia [...] marca 1997 r. udzielono zgody Polskiemu Związkowi [...] na działalność w zakresie dyscyplin sportowych obejmujących zarówno karate według systemu ITK, jak i karate fudokan. Ponadto nie podzielono zarzutu skarżącego, że Polski Związek [...] nie działa w dyscyplinie karate fudokan i nie jest też uznawany w międzynarodowej organizacji sportowej w tej dyscyplinie sportu. Polski Związek [...] ma bowiem czas, do dnia 1 września 2006 r., na dostosowanie swojej organizacji do wymogów ustawowych, a to stosownie do art. 77 ust. 3 ustawy o sporcie kwalifikowanym. W świetle tego przepisu związki sportowe i polskie związki sportowe dostosują swoją działalność, w tym statuty i regulaminy wewnętrzne, do wymogów ustawy nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podtrzymując wcześniejsze stanowisko w sprawie, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Ponadto na rozprawie przed Sądem skarżący załączył do akt sprawy statut Polskiego Związku [...] zatwierdzony decyzją Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki Nr [...] z dnia [...] marca 1997 r., na który Minister Sportu powołał się w zaskarżonej decyzji. Według zarzutów skarżącego, a wbrew stanowisku Ministra Sportu, z tego statutu nie wynika, aby Polski Związek [...] działał również w obszarze karate fudokan. Na ten temat nie ma bowiem żadnego zapisu ani w statucie Polskiego Związku [...], ani we wspomnianej decyzji z dnia [...] marca 1997 r., zatwierdzającej ten statut.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

W myśl lp. 11 załącznika Nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 stycznia 2001 r. w sprawie dyscyplin i dziedzin sportu, w których mogą działać polskie związki sportowe, oraz szczegółowych warunków i trybu udzielania zezwoleń na tworzenie polskich związków sportowych (Dz. U. Nr 8, poz. 67 ze zm.), zachowującego moc obowiązującą na gruncie ustawy o sporcie kwalifikowanym do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych do tej ustawy (art. 80), karate według systemu ITK i karate fudokan są dwiema odrębnymi dyscyplinami sportu wchodzącymi w skład dziedziny sportu karate tradycyjnego.

Jak już wskazano w świetle art. 8 ust. 3 ustawy o sporcie kwalifikowanym minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu odmawia wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego, gdy w danej dyscyplinie sportu działa już polski związek sportowy. Ponadto, w myśl art. 11 ust. 1 ustawy, w danej dyscyplinie sportu może działać tylko jeden polski związek sportowy, chyba że minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, na wniosek polskiego związku sportowego, wyrazi zgodę na działanie polskiego związku sportowego w kilku dyscyplinach sportu. Jednakże w niniejszej sprawie, jak to trafnie zarzuca skarżący, nie zostało wykazane przez Ministra Sportu zajście przesłanek wymienionych w powołanych przepisach, a w szczególności, aby Polski Związek [...] działał w dyscyplinie karate fudokan, a tym samym równolegle w innej dziedzinie sportu jakim jest karate według systemu ITK. Na te okoliczności, na które powoływał się Minister Sportu, nie zostały przedłożone odpowiednie dowody. Zarówno bowiem decyzja Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki Nr [...] z dnia [...] marca 1997 r. w sprawie zatwierdzenia statutu Polskiego Związku [...], jak i sam statut tego związku nic nie mówią, aby obszarem działalności wspomnianego polskiego związku było karate fudokan. Ponadto, w świetle wyjaśnień pełnomocnika Ministra Sportu złożonych na rozprawie, mimo upływu terminu, o którym mowa w art. 77 ust. 3 ustawy o sporcie kwalifikowanym, Polski Związek [...] nie dostosował swojej działalności w zakresie karate fudokan do wymogów ustawy o sporcie kwalifikowanym.

Z powyższych względów, również i na dzień wydania wyroku, nie istnieje dowód, aby obszarem działalności Polskiego Związku [...] było także karate fudokan, tym bardziej w sytuacji gdy w omawianym zakresie wspomniany polski związek nie dostosował swojej działalności, w tym statutu i regulaminów wewnętrznych, do wymogów ustawy o sporcie kwalifikowanym. Okoliczność ta ma w sprawie istotne znaczenie. Podważa bowiem argumentację Ministra Sportu, odmawiającego zgody na utworzenie Polskiego Związku [...], z powołaniem się na przepis art. 8 ust. 3 ustawy o sporcie kwalifikowanym, i wywodzącego, że w dyscyplinie karate fudokan działa już polski związek sportowy.

W tym stanie stanowisko Ministra Sportu, odmawiające wyrażenia zgody na utworzenie Polskiego związku [...], na tej podstawie, iż w tej dyscyplinie sportu działa Polski Związek [...], zapadło z istotnym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnia to uchylenie zaskarżonej decyzji i wcześniejszej decyzji z dnia 15 lutego 2006 r., a to stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 litera c p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 p.p.s.a.