Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1038/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono wniosek o ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 5 lipca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 lutego 2011 r., Nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie skarżący B. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego jego skargę. Wnioskodawca podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz żoną A. P. oraz córką K. (wiek 13 lat). Ich miesięczny dochód wynosi 2.772 zł i stanowi go wynagrodzenie za pracę skarżącego. W skład majątku wchodzi parterowy dom o powierzchni 90 m² oraz nieruchomość wielkości 0,51 ha. Żona skarżącego nie pracuje, a córka uczy się. Wydatki rodziny, na które składają się opłaty, podatek, dojazd do pracy i wydatki na szkołę, wynoszą 1.600 zł. Wykonując wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy B. P. oświadczył, że posiada samochód marki [...], rok produkcji 2002. Skarżący załączył następujące dokumenty: dokument dostawy wyrobów węglowych z dnia 4 kwietnia 2012r. wraz z paragonem potwierdzającym płatność za 3,5 tony węgla w kwocie 2.730 zł, dwa dowody wpłat za należności energię elektryczną opiewające na kwoty 196,89 zł (z dnia 4 stycznia 2012r.) i 208,39 zł (z dnia 12 marca 2012r.), trzy dowody wpłat należności za usługi telekomunikacyjne opiewające na kwoty 114,55 zł (z dnia 22 grudnia 2011r.), 124,59 zł (z dnia 16 lutego 2012r.) i 104,48 zł (z dnia 16 marca 2012r.), dowód wpłaty w dniu 18 października 2011r. należności za gaz w kwocie 150,86 zł, trzy dowody wpłaty należności w kwotach 73,43 zł, 127,88 zł i 63,53 zł na rzecz Zakładu Eksploatacji Urządzeń Komunalnych w R., zaświadczenie lekarskie z dnia 4 kwietnia 2012r. o stanie zdrowia A. P., kopie dwóch paragonów fiskalnych opiewających na kwoty 880 zł i 900 zł za kurs prawa jazdy, zmianę warunków umowy z dnia 8 lutego 2012r., kopię faktury z dnia 2 stycznia 2012 roku za wywóz odpadów opiewającej na kwotę 18 zł wraz z dowodem wpłaty, kopię dowodu wpłaty w dniu 8 marca 2012 roku kwoty 189,25 zł za gaz, kopie trzech faktur za wodę z dnia 2 stycznia 2012r. opiewającej na kwotę 45,34 zł, z dnia 1 marca 2012 roku opiewającej na kwotę 90,51 zł i z dnia 2 listopada 2011 roku opiewającej na kwotę 50,98 zł wraz z dowodami wpłat, kopie dwóch polis PZU dotyczących ubezpieczenia domu: za okres od 31 stycznia 2010r. do 30 stycznia 2011r. (składka 209,95 zł) i za okres od 19 stycznia 2012r. do 18 stycznia 2013r. (składka 202 zł), kopię potwierdzenia płatności w dniu 24 stycznia 2010r. składki ubezpieczeniowej w kwocie 199 zł, kopię decyzji z lutego 2012r. w sprawie wymiaru podatku rolnego na 2012r., kopię zaświadczenia z dnia 2 kwietnia 2012r. o zatrudnieniu i wynagrodzeniu B. P. oraz kopię informacji PIT-11 o dochodach skarżącego oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy w roku 2011 (przychód około 68 tys. zł).

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2012r. referendarz sądowy oddalił wniosek. Skarżący złożył w terminie sprzeciw, zarzucając iż jego miesięczny dochód nie przekracza kwoty 2500 zł netto, dom nadaje się do remontu, żona jest poważnie chora na astmę i leczy się do 10 lat.

Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2012r. sędzia sprawozdawca wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez:

- wskazanie czy jego żona A. P. jest nadal bezrobotna, a jeśli tak to o przedstawienie zaświadczenia o posiadaniu przez nią tego statusu urzędowym dokumentem zarejestrowania jako osoby bezrobotnej, ze wskazaniem od kiedy jest bezrobotna;

- oświadczenie czy jego żona A. P. leczy się w związku ze wskazywaną chorobą poprzez przedstawienie ponoszonych kosztów leczenia oraz wykazanie miesięcznych kosztów stosownymi rachunkami.

Ze złożonego na wezwanie Sądu zaświadczenia z dnia 27.06.2012r. wynika, że A. P. była zarejestrowana jako bezrobotna od 18.03.2005r. do 16.12.2009r. oraz od 25.06.2012r. Wnioskodawca ponownie przedłożył zaświadczenie lekarskie z którego wynika, że jego żona nadal wymaga leczenia. Nie przedłożył jednak żadnych rachunków obejmujących koszty zakupu leków, ani nie wskazał ile wynoszą miesięczne koszty jej leczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wnioskodawca wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym przyznanie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., przyznanie takiego prawa może nastąpić, tylko gdy osoba ubiegająca się o zwolnienie wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wniosek podlega oddaleniu, gdyż w ocenie Sądu skarżący nie wykazał tej przesłanki. Przede wszystkim ze złożonego oświadczenia wynika, że rodzina skarżącego posiada stały miesięczny dochód z tytułu pracy B. P. w firmie [...] Sp. z o.o. w B. na stanowisku operator dźwigu w pełnym wymiarze czasu pracy od 22 stycznia 2008 roku. Umowa o pracę zawarta jest na czas określony do dnia 31 grudnia 2013 roku. Średnie miesięczne wynagrodzenie brutto B. P. z ostatnich trzech miesięcy wynosi 4.240,89 zł, dochód brutto wg zeznania podatkowego za 2011r. to około 68 tys. zł. Nie można zatem uznać skarżącego za osobę ubogą. W ocenie Sądu uzyskiwanie stałego i pewnego dochodu daje w powyższej sytuacji możliwość poczynienia oszczędności na pokrycie ewentualnych kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru, nawet uwzględniając fakt, że skarżący ma na utrzymaniu żonę i córkę. Ponadto w okresie ostatniego roku żona skarżącego, co wynika ze złożonego zaświadczenia nie była zarejestrowana jako bezrobotna. Zdaniem Sądu wskazywane przez wnioskodawcę wydatki na utrzymanie (szczegółowo wymienione powyżej) również nie mogą prowadzić do uwzględnienia wniosku ponieważ obejmują jedynie zwyczajne wydatki na utrzymanie i nie przekraczają dochodów uzyskiwanych przez skarżącego. Wnioskodawca nie wykazał przy tym, pomimo precyzyjnego wezwania Sądu, nadzwyczajnych wydatków np. związanych z leczeniem żony, ograniczając się jedynie do przedłożenia niezbyt czytelnego zaświadczenia lekarskiego. Ponadto wiele z wskazywanych wydatków nie można zaliczyć do kosztów utrzymania np. paragony fiskalne opiewające na kwoty 880 zł i 900 zł za kurs prawa jazdy, rachunki za usługi telekomunikacyjne na kwoty 114,55 zł (z dnia 22 grudnia 2011r.), 124,59 zł (z dnia 16 lutego 2012r.) i 104,48 zł (z dnia 16 marca 2012r.). Ponadto skarżący jest właścicielem majątku nieruchomego w postaci domu o powierzchni 90 m², wycenionego w polisie ubezpieczeniowej na 170 tys. zł, oraz nieruchomości rolnej o areale 0,51 ha. Posiadanie zaś stałego miesięcznego dochodu oraz majątku, szczególnie nieruchomości (domu jednorodzinnego, gruntów) świadczy o tym, że wnioskodawca nie znajduje się w szczególnie trudnej sytuacji materialnej. Podnieść przy tym trzeba, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko do osób pozostających w trudnej sytuacji materialnej (ubóstwie) – osób osiągających znikome czy nieregularne i niskie dochody. Co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie, gdyż koszty te są rodzajem daniny publicznej. W powyższej sytuacji przyznanie skarżącemu prawa pomocy, oznaczałoby dodatkowe bezzasadne przerzucenie ciężaru kosztów sądowych na budżet państwa, a w ostatecznym efekcie - na współobywateli, jako podatników.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia biorąc za podstawę art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.