Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 200/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2014 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie Spółka z o.o. "A" w D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Skarbowego w O. nr [...] z dnia [...] r., którą określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. w łącznej kwocie [...] zł.

Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej, zgodnie z art. 150 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – zwana dalej O.p.), w dniu 13 grudnia 2013 r. Pierwsze awizo nastąpiło 29 listopada 2013 r., ponowne awizo przypadło na 9 grudnia 2013 r., a wydanie i doręczenie przesyłki adresatowi nastąpiło 16 grudnia 2013 r., tj. po terminie przewidzianym w art. 150 § 2 O. p.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie wskazując, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi nie został zachowany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.

Podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym, w odniesieniu do osób fizycznych, stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a.

W takiej sytuacji, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art. 73 § 1 p.p.s.a.).

Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminu.

Zgodnie zaś z § 4 tego artykułu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.

Skoro skutek doręczenia nastąpił w dniu upływu 14 dniowego terminu od daty pierwszego awiza, to nie może nastąpić powtórnie w terminie późniejszym w związku z błędami poczty , której obowiązkiem było odesłania przesyłki nadawcy we właściwym terminie.

Co istotne, faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym) już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a, nie ma zatem wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (postanowienia NSA z dnia 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z dnia 28 stycznia 2013 r. , II FZ 1055/12, z dnia 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13).

W realiach rozpoznawanej sprawy zaskarżona decyzja została wysłana przez organ za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres wskazany przez pełnomocnika strony skarżącej.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, przesyłkę listowną pierwszy raz awizowano 29 listopada 2013 r. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono w skrzynce do doręczenia korespondencji.

Następnie przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 9 grudnia 2013 r.

Czternastodniowy okres, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. upłynął zatem w dniu 13 grudnia 2013 r. i z upływem tego dnia, stosowanie do art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie należy uznać za dokonane.

Zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 12 stycznia 2014 r. czyli w niedzielę, dlatego też tutejszy Sąd uznał, że termin upłynął dopiero 13 stycznia 2014 r., tj. w poniedziałek w dzień roboczy.

Uchybienie przez stronę skarżącą terminowi, do jakiego doszło w niniejsze sprawie, pociągnąć musi zatem negatywne konsekwencje dla strony. Konsekwencje te znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, orzeczone na wniosek, który strona jest uprawniona złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Tymczasem skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 stycznia 2014 r., zatem po upływie wyznaczonego terminu, co skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzuceniem skargi.