Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 598/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-01-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty wynikającej z długu celnego p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2009 roku A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty wynikającej z długu celnego.

Do skargi na powyższą decyzję skarżąca Spółka załączyła pismo procesowe z dnia 10 listopada 2009 roku, w którym zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając złożony wniosek wskazała, iż Spółka "A." funkcjonuje na rynku od 1987 roku, zatrudniając ponad 90 osób, w tym 25 osób niepełnosprawnych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka prowadzi klinikę ortopedyczną oraz nowoczesny ośrodek diagnostyczno-leczniczy, które uruchomione zostały ze środków uzyskanych z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek. Z bieżących przychodów uzyskiwanych w ramach prowadzonej działalności Spółka pokrywa wydatki przeznaczone na płace dla personelu, zakup środków opatrunkowych i leków. Z uwagi na ujemny wynik finansowy, zapłata powstałej należności celnej mogłaby spowodować utratę płynności finansowej Spółki, brak środków na zakup leków, a w konsekwencji zaprzestanie prowadzenia działalności. Spółka wskazała również, że wszystkie należności organów celnych zostały przez nią zabezpieczone poprzez złożenie gwarancji ubezpieczeniowej, co powoduje, że nie istnieje obawa, że należności publicznoprawne nie zostaną zaspokojone. Obciążenie natomiast Spółki wszystkimi należnościami, do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, może w ocenie Spółki spowodować utratę płynności finansowej Spółki, brak środków na regulowanie zobowiązań powstałych w wyniku zaciągniętych kredytów i pożyczek, wstrzymanie dostaw leków i innych towarów niezbędnych dla funkcjonowania kliniki, a w dalszej konsekwencji może spowodować konieczność zaprzestania prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Podkreśliła ponadto, że egzekucja ciążących na Spółce wszystkich należności równoznaczna jest z likwidacją prowadzonej działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:

1) wyrządzenia znacznej szkody lub

2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.).

Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest bowiem wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i czy przy takim badaniu wniosku i argumentów strony, Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Strona uzasadniła, dlaczego w jej ocenie, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jako okoliczności uprawdopodabniające przesłanki z art. 61 § 3 powołanej ustawy skarżąca Spółka podniosła, że sytuacja finansowa, w jakiej się obecnie znajduje jest wyjątkowo trudna. Kwota bowiem ciążących na Spółce zobowiązań podatkowych i celnych, ujemny wynik finansowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz wysokość kredytów i pożyczek zaciągniętych na rozwój świadczonych przez Spółkę wysokospecjalistycznych usług medycznych stanowią znaczne obciążenie finansowe dla strony, a wykonanie w tym przypadku zaskarżonej decyzji może spowodować utratę płynności finansowej, co spowoduje brak środków na regulowanie bieżących zobowiązań powstałych w wyniku zaciągniętych kredytów i pożyczek, wstrzymanie dostaw leków i innych towarów niezbędnych dla funkcjonowania kliniki, a w dalszej konsekwencji może spowodować konieczność zaprzestania prowadzonej przez Spółkę działalności.

Skarżąca Spółka wskazała ponadto także, że wszystkie należności organów celnych zostały przez nią zabezpieczone poprzez złożenie gwarancji ubezpieczeniowej, co powoduje, że nie istnieje obawa, że ciążące na niej należności publicznoprawne nie zostaną w przyszłości zaspokojone.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 1 i 3 powołanej ustawy. Podkreślić jednak należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.

W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż strona skarżąca należycie uprawdopodobniła, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.