Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1188/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie spraw dyrektorów szkół p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

A. P. reprezentowana przez pełnomocnika B. M. pismem procesowym z dnia [...] r wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymujące w mocy stanowisko komisji konkursowej z dnia [...] r. na dyrektora [...] im. [...] w K., zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, a w szczególności rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie wymagań jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach szkół i placówek.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezydenta Miasta K. radca prawny A. R. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ponieważ zaskarżone pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego lecz spełnia wymogi przewidziane treścią art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a w tym zakresie skarżąca nie wyczerpała przewidzianego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów.

W pierwszej kolejności przyjdzie rozważyć charakter prawny pisma Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. skierowanego do skarżącej. Jak zasadnie podniósł to pełnomocnik organu obowiązek wydania decyzji administracyjnej przez organ administracji publicznej musi wynikać wprost z przepisów prawa materialnego, a w tym zakresie nie występuje domniemanie podejmowania rozstrzygnięć w tej prawnej formie działania administracji publicznej.

Stosownie do postanowień art. 52 § 3 wyżej wymienionej ustawy jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie po myśli art. 53 § 2 tej ustawy w przypadkach określonych w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Przywołanie wskazanych przepisów w sprawie niniejszej jest niezbędne, ponieważ jak wynika to z akt sprawy skarżąca w dniu [...] r. zwróciła się do Prezydenta Miasta K. z żądaniem usunięcia naruszenia prawa, ponieważ tak należy traktować treść tego pisma, a zwłaszcza tę jego część, w której wskazuje na przeniesienie sprawy na drogę postępowania sądowego, w przypadku jego nie uwzględnienia. Skoro pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. uznane zostało za akt publicznoprawny w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w stosunku do którego przepisy nie przewidują środka zaskarżenia, to stosownie do treści przywołanego powyżej art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się po terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła skargę pismem z dnia [...] r., które do Prezydenta Miasta wpłynęło w dniu [...] r., a zatem w dniu w którym skarżąca zwróciła się do tego organu o usunięcie naruszenia prawa. W świetle treści obowiązujących przepisów prawa jak również działań podjętych przez skarżącą należy stwierdzić, że skarga została wniesiona przedwcześnie, a mianowicie przed udzieleniem odpowiedzi przez Prezydenta Miasta K. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Okoliczność ta wyczerpuje przesłankę niedopuszczalności skargi do sądu administracyjnego przewidzianą treścią art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy, a mianowicie wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn.

Niedopuszczalność skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi podstawę jej odrzucenia. Zatem mając na myśli postanowienia art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.