Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 233/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. E. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. E. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r., nr [...]


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 20 grudnia 2012 r. E. E. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r., nr [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej, stwierdzenia braku podstaw do udzielenia zgody na pobyt tolerowany, oraz wydaleniu z terytorium RP.

Wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 246/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Od powyższego wyroku wniesiono skargi kasacyjne, które Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił i wyrokiem z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 1321/13, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

W piśmie z dnia 23 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji. Jak wynika z akt sprawy odpis tego wniosku przesłano również organowi (organ przekazał go do Sądu przy piśmie z 7 stycznia 2015 r.). W uzasadnieniu wniosku podano, że przymusowa deportacja do kraju pochodzenia sprowadzi na skarżącego ryzyko utraty życia, bowiem w kraju pochodzenia był prześladowany przez organizację [...]. Ponadto podniesiono, że na terenie [...] panuje epidemia [...]. Ewentualne wykonie decyzji spowoduje, że powrót skarżącego do Polski będzie bardzo trudny, albo nawet niemożliwy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu podniesione we wniosku okoliczności uprawdopodobniają, że wykonanie decyzji w zakresie wydalenia cudzoziemca z terytorium RP spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd uznał okoliczności podnoszone przez skarżącego za wystarczającą przesłankę do udzielenia mu tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem (nakazaniem opuszczenia terytorium RP) cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i urzeczywistnieniu prawa strony do sądu, które polega nie tylko na samym prawie do rozpoznania sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 16/12). W przypadku bowiem uwzględnienia skargi mogłoby się okazać, że powrót cudzoziemca do Polski jest praktycznie niemożliwy.

Stwierdzić zatem należy, iż skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie może powodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa.

Wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa należało orzec jak w sentencji.