Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 906/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, § 3, § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi V [...] Sp. z o .o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie dopuszczenia towaru do obrotu na polskim obszarze celnym oraz określenia kwoty długu celnego. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącej spółki złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] stycznia 2008 r. [...]

Osobnym pismem opatrzonym, tą samą datą pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania w/w zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 234 Ordynacji Podatkowej w związku z art. 262 ustawy Kodeks celny oraz w związku z art. 26 ustawy przepisy wprowadzające prawo celne.

Skarżąca zaznaczyła, iż Dyrektor Izby Celnej w W uchylił decyzje organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia kwoty długu celnego oraz kwoty zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług, określając je w niższych kwotach niż to wynikało z decyzji organu pierwszej instancji. Jednocześnie w związku z uchyleniem decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej daty powstania długu celnego i określenia daty powstania długu na dzień [...] lutego 2003 r. nastąpiła zmiana w sposobie liczenia odsetek za zwłokę od zaległości celnych oraz podatkowych. Na podstawie decyzji organu pierwszej instancji skarżąca była zobowiązana zapłacić należności celne w kwocie [...]zł, podatek od towarów i usług w kwocie [...]zł oraz odsetki od należności celnych i podatkowych. Skarżąca spółka zaznaczyła, iż niezwłocznie po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji uiściła kwotę zobowiązania w łącznej wysokości [...]oraz odsetki za zwłokę w wysokości [...]zł. Zaznaczyła, iż kwota odsetek od należności celnych naliczona za okres od dnia wydania decyzji przez organ I instancji wyniosła [...]zł, natomiast kwota odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług wyniosła [...]zł. Skarżąca wskazała, iż w wyniku decyzji organu II instancji kwota odsetek od zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za okres od [...] stycznia 2004 r. do [...] lutego 2004 r. wyniosła [...] zł. Spółka podkreśliła, iż zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w W określił kwotę należności celnych w wysokości [...]zł stwierdzając jednocześnie, że wraz wymierzoną kwotą cła powinny być uiszczone odsetki za zwłokę obliczone od dnia powstania długu celnego tj od dnia [...] lutego 2003 r. do dnia wydania zaskarżonej decyzji tj. decyzji organu odwoławczego. Zaznaczyła ,iż kwota odsetek za zwłokę od należności celnych liczonych za okres od dnia [...] lutego 2003 r. tylko do wydania decyzji przez organ pierwszej instancji tj do dnia [...] kwietnia 2005 r. wynosi [...] zł i jest większa niż kwota odsetek za zwłokę wynikająca z decyzji organu pierwszej instancji. Skarżąca podkreśliła, iż organ odwoławczy stwierdził ,iż odsetki powinny być liczone do dnia wydania decyzji II instancyjnej pomijając okoliczność, że kwota cła wraz z naliczonymi odsetkami za zwłokę została zapłacona niezwłocznie po doręczeniu jej decyzji organu pierwszej instancji, co stanowi naruszenie art. 53 § 1 ordynacji podatkowej w zw. z art. 242 § 3 Kodeksu celnego, a także art. 244 pkt. 1 Kodeksu celnego.

Spółka wskazała, iż organ uchylając decyzję organu I instancji w części dotyczącej odsetek od kwoty podatku od towarów i usług uznał, iż kwestia ta powinna być przedmiotem odrębnego postępowania co zdaniem skarżącej nie oznacza że odsetki te się nie należą. Wskazując na uzasadnienie poprzedniej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2006 r. zaznaczyła, iż odsetki od kwoty podatku od towarów i usług powinny być liczone za okres od [...] marca 2003 r. do dnia wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego oraz od dnia [...] kwietnia 2005 r. tj dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji do dnia [...] lipca 2005 r. tj do dnia , w którym organ odwoławczy powinien był rozpatrzyć odwołanie ., iż kwota odsetek wynosi [...]zł co jest kwotą wyższą niż wynikało z decyzji organu I instancji, co zdaniem skarżącej narusza zasadę określoną w art. 234 Ordynacji podatkowej. Podkreśliła, iż wykonanie decyzji w zakresie wykraczającym poza zakres wynikający z decyzji organu pierwszej instancji jest sprzeczne z treścią art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony.

Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004r. Sygn. akt GZ 138/04).

Należy zaznaczyć, iż Spółka prowadzi działalność gospodarczą w sposób profesjonalny począwszy od 2002 r. Jest spółką prawa handlowego o i jako profesjonalny podmiot zna prawa rynku oraz ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w gospodarce wolnorynkowej. Podkreślić również należy, iż wykonanie decyzji – związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym – ma charakter odwracalny. W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot.

Sąd stwierdził, iż skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody dla Spółki i nie podniosła argumentów przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego, w ocenie sądu, w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 cyt. wyżej ustawy.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.