Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 103/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art 86 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku o udzielenie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4% do 18 % wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 103/16 postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Rzeszowie oddalił na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym skargę H. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku o udzielenie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4% do 18 %. Odpis wyroku wraz z pouczeniem o prawie do złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia został Skarżącej doręczony 24 października 2016 r. W dniu 21 października 2016 r. wpłynął do tutejszego Sądu, nadany w dniu 20 października 2016 r., wniosek Skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z dnia 31 października 2016 r., doręczonym Skarżącej w dniu 9 listopada 2016 r. Sąd odmówił wnioskowi, jako złożonemu z uchybieniem terminu. W dniu odbioru przesyłki Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazując, że w sekretariacie Sądu, do którego zwróciła się o informację, nie pouczono jej o konieczności odczekania ze złożeniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Z uwagi na to, że do wniosku o przywrócenie terminu nie dołączono wniosku

o sporządzenie uzasadnienia, stanowiącego brak formalny uniemożliwiający rozpoznanie wniosku, wezwano Skarżącą do jego uzupełnienia, a po jego uzupełnieniu Sąd przystąpił do merytorycznego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu

w przewidzianym do tego terminie, dokonała czynności, której terminowi uchybiła, natomiast nie uprawdopodobniła braku winy w jego niedochowaniu.

Niedochowanie terminu to nie tylko dokonanie czynności po jego upływie, ale również dokonanie czynności przed rozpoczęciem jego biegu, tak NSA

w postanowienie z dnia 17 kwietnia 2013 r., I OZ 231/13, co stanowiło podstawę wydanego w dniu 31 października 2016 r. postanowienia o odmowie sporządzenia uzasadnienia.

Zatem konieczność wykazania braku winy w uchybieniu terminu dotyczyć będzie zarówno sytuacji, gdy Skarżący przekroczył termin do dokonania czynności, jak również w sytuacji gdy dokonał tego przed rozpoczęciem jego biegu. Skarżąca w takiej sytuacji ma wykazać, że nie ponosi winy za to, że złożyła wniosek zanim rozpoczął biec termin do jego złożenia.

W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że okolicznościami usprawiedliwiającymi uchybienie terminów do dokonania czynności procesowych są okoliczności nadzwyczajne, nieprzewidywalne, na które strona nie ma żadnego wpływu. Przyjmuje się, że strona może zasłaniać się brakiem winy, gdy dołożyła wszelkich form staranności dla dokonania danej czynności, a jedynie na skutek okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności, nie zostały one skutecznie

i w przewidzianym do tego terminie dokonane.

W sprawie Skarżąca jako niezawinioną przyczynę uchybienia terminu powołała się na telefoniczną informację, którą uzyskała w sekretariacie Sądu na temat: wyroku, prawa do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i jednocześnie nie udzielenie jej informacji o konieczności odczekania ze złożeniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, do czasu otrzymania jego odpisu.

W ocenie Sądu braku winy nie może usprawiedliwiać nieudowodniona okoliczność poinformowania przez pracownika sekretariatu o przysługującym prawie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i równoczesny brak pouczenia o konieczności odczekania z wnioskiem, do momentu doręczenia odpisu wyroku. Przyjęcie przeciwnego stanowiska prowadzić mogłoby do sytuacji, w której skarżący powołując się na niemożliwą, a przynajmniej nader utrudnioną do zweryfikowania informację telefoniczną, próbowaliby usprawiedliwiać dokonane po terminie czynności procesowe.

Jedynie udokumentowane okoliczności mogą uzasadniać wniosek. Powoływanie się na informacje uzyskane ustnie, jest niewystarczające.

Ponadto nawet gdyby przyjąć, że twierdzenia Skarżącej polegają na prawdzie, nadal nie usprawiedliwiałoby to braku winy po jej stronie. Przy ocenie wniosku Sąd bierze również pod uwagę tzw., miernik staranności, o czym była mowa wyżej. Nie mieści się w pojęciu starannego działania poprzestanie na uzyskaniu informacji telefonicznej w sprawie. Dbałość o własne interesy wymaga większej zapobiegliwości. Skarżąca występując samodzielnie przed sądem musi mieć świadomość, że dla skutecznej obrony jej interesów koniczne jest pisemne potwierdzenie każdej czynności. W przeciwnym bowiem razie jej twierdzenia, tak jak w niniejszej sprawie, ocenione mogą być wyłącznie jako gołosłowne i zmierzające do konwalidacji nieprawidłowo dokonanej czynności procesowej.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 §1 i 3 P.p.s.a.