Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 69/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. J. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kontroli oświadczeń majątkowych za 2007 rok p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wydał wynik kontroli nr [...] w zakresie oświadczeń majątkowych I. J. za 2007 rok.

W dniu 22 grudnia 2009 roku I. J. wniosła skargę na powyższy wynik kontroli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

W odpowiedzi na skargę z dnia 18 stycznia 2010 roku Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że wynik kontroli oświadczenia majątkowego ogranicza się do ustalenia stanu faktycznego i wskazania nieprawidłowości wskazanych w tym oświadczeniu, przy czym w żaden sposób nie nakłada na kontrolowanego jakichkolwiek obowiązków i nie potwierdza też żadnych uprawnień. Jedynym celem wyniku kontroli jest ocena prawidłowości ujawnionych informacji zawartych w oświadczeniu majątkowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje :

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność.

Właściwość rzeczową sądu administracyjnego nakreślają przepisy art. 3 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Gdy chodzi o inne niż postanowienia lub decyzje akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, to warunkiem dopuszczalności skargi jest to, by dotyczyły uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżąca uczyniła wynik kontroli jej oświadczeń majątkowych za 2007 rok. Ocena dopuszczalności skargi przebiegać zatem musi w świetle przesłanki ustanowionej w art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a. Ustalić wobec tego trzeba, czy treść zaskarżonego wyniku kontroli dotyczy określonego obowiązku lub uprawnienia wynikającego z przepisu prawa. Warto przypomnieć, że zagadnienie dopuszczalności skargi na wynik kontroli skarbowej było przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego jeszcze na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), które pomimo nieco innego brzmienia art. 16 ust. 1 pkt 4 tej ustawy oraz art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a. zachowuje nadal aktualność (por. np. uchwała NSA z dnia 4 grudnia 2000 roku, sygn. akt FPS 13/00, publ. ONSA z 2001 roku, nr 2, poz. 58, postanowienie NSA z dnia 13 lipca 2001 roku, sygn. akt III SA 1584/00, publ. Lex nr 78856, postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2001 roku, sygn. akt II SA 941/00, publ. Pr. Gosp. z 2002 roku, nr 1, str. 45).

W niniejszej sprawie zaskarżony wynik kontroli nie spełnia warunku pozwalającego kwalifikować go jako akt, o którym stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a. W treści wyniku kontroli ustalono bowiem jedynie fakty mające wpływ na zgodność danych zawartych w oświadczeniu skarżącej z dnia [...], wskazano na nieprawidłowości w tym zakresie. Nie nałożono jednak na stronę skarżącą w sposób władczy i bezpośredni żadnego konkretnego obowiązku. Oceny tej nie zmienia fakt zgłoszenia ustaleń oraz wyniku kontroli innym organom administracji publicznej oraz możliwość wykorzystania tych ustaleń jako dowodu w innym postępowaniu.

Okoliczność ta sama w sobie nie skutkuje obciążeniem skarżącej jakąkolwiek powinnością działania (zaniechania). Ewentualne podjęcie działań zmierzających do wyciągnięcia przez właściwy organ konsekwencji z ustaleń kontroli może nastąpić dopiero w odrębnym postępowaniu. Z tych przyczyn wynik kontroli w rozpoznawanej sprawie nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone już w realiach obecnie obowiązującego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lutego 2005 roku, sygn. akt FSK 1714/04, publ. Finanse Komunalne z 2005 roku, nr 12, str. 75 z glosą Adama Bartosiewicza oraz w wyroku z dnia 17 stycznia 2006 roku, sygn. akt II GSK 202/05, publ. Lex nr 202624, zgodnie z którym wynik kontroli skarbowej może podlegać kognicji sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy jego treść niesie za sobą określone obowiązki nakładane na stronę skarżącą.

Dodać należy, że zaprezentowana ocena nie przekreśla możliwości przeprowadzenia kontroli legalności działalności administracji w zakresie czynności kontroli skarbowej, w przypadku ujęcia ustaleń kontroli w odpowiednią formułę procesową, stanowiącą źródło określonych obowiązków (uprawnień) podatnika, która poddana jest kognicji sądu administracyjnego.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

J.S.