Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 582/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art6. 50 par. 1 i 2, art. 52 par. 1, par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi Dyrektora II Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o braku przeszkód do dalszego łącznego prowadzenia egzekucji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z 3 czerwca 2022 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art.144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") w zw. z art. 18 oraz art. 62b § 1b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej jako: "u.p.e.a.") oraz w zw. z § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 lipca 2020 r. w sprawie adnotacji w sprawie zbiegu egzekucji oraz dokonywania doręczeń z użyciem środków komunikacji elektronicznej pomiędzy organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy organem egzekucyjnym a komornikiem sadowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 247) uchylił w całości postanowienie D. P. z 20 kwietnia 2022 r. nr [...] i orzekł o braku przeszkód do dalszego łącznego prowadzenia przez ten organ egzekucji z rachunku bankowego zobowiązanego w [...].

Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:

D. P. pismem z 29 marca 2022 r. poinformował Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego [...], że w związku ze zbiegiem egzekucji administracyjnej jest organem właściwym do dalszego łącznego prowadzenia egzekucji z rachunku bankowego w [...] zobowiązanego R. K., zam. [...] [...], [...], w związku ze zbiegiem egzekucji administracyjnych do tego składnika majątkowego. Jednocześnie D. P. wezwał Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego [...] do przekazania adnotacji w wymaganej postaci, nie później niż w terminie 14 dni od otrzymania ww. pisma, pod rygorem nieprzystąpienia do łącznego prowadzenia egzekucji w sprawie nr [...] Wezwanie doręczono Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego [...] za pośrednictwem platformy ePUAP 29 marca 2022 r.

Następnie D. P. postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2022 r. nr [...] na podstawie art. 17 oraz art. 62d § 2b w zw. z art. 63 § 1 u.p.e.a. postanowił o nieprzystąpieniu do dalszego łącznego prowadzenia egzekucji z rachunku bankowego w [...] w sprawie z 24 stycznia 2022 r. nr [...] W uzasadnieniu wskazał, że pismem z 29 marca 2022 r. skierował wezwanie do przekazania adnotacji – nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem nieprzystąpienia do łącznego prowadzenia egzekucji w sprawie [...] z 24.01.2022 r. Wezwanie zostało doręczone Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego [...] w dniu 29 marca 2022 r. za pośrednictwem ePUAP. Termin na przekazanie adnotacji minął 12 kwietnia 2022 r.

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego [...] pismem z dnia 22 kwietnia 2022 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu Naczelnik US nie zgodził się z twierdzeniem, że nie przekazał adnotacji w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania. Wskazał, że zgodnie z żądaniem przekazał adnotację 4 kwietnia 2022 r. Do pisma załączył kserokopię wydruku historii dokumentu.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazanym na wstępie postanowieniem z 3 czerwca 2022 r. uchylił w całości postanowienie D. P. i orzekł o braku przeszkód do dalszego łącznego prowadzenia przez ten organ egzekucji z rachunku bankowego zobowiązanego. Dyrektor stwierdził, że adnotacja została wysłana w terminie, t.j. 4 kwietnia 2022 r. drogą elektroniczną na adres Centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Dlatego, jako bez wpływu na ustalenie terminu złożenia adnotacji, organ odwoławczy uznał błędne wskazanie w adnotacji organu egzekucyjnego przejmującego zbieg: Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] zamiast D. P..

D. P. pismem z 8 lipca 2022 r. wniósł skargę na ww. postanowienie.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (por. § 2) jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2020 r., poz. 35 ze zm.) albo konsul.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Sąd w pierwszej kolejności zauważa że stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie może być D. P., który był powołany na podstawie art. 63 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do wydania postanowienia. W odmiennym przypadku dopuszczenie organu do udziału w sprawie nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcia.

W rozpatrywanej sprawie D. P. wniósł skargę na postanowienie, mocą którego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił w całości zaskarżone postanowienie tego organu i orzekł o braku przeszkód do dalszego łącznego prowadzenia przez ten organ egzekucji z rachunku bankowego zobowiązanego [...]. W tych warunkach skarga została złożona przez organ egzekucyjny pierwszej instancji. Zatem w sytuacji, gdy organ nadzoru uchylił wydane postanowienie, organowi I instancji nie przysługuje prawo składania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Wobec powyższego D. P. nie jest stroną postępowania, a tym samym nie jest uprawniony do wnoszenia skargi. Zauważyć należy, że również w orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie zgodnie przyjmuje się, że w sytuacji gdy skarga została złożona w sprawie przez organ pierwszej instancji, jest ona niedopuszczalna (por. postanowienie NSA z 24 stycznia 1997 r. sygn. akt IV SA 802/95, publ. ONSA 1997 r., nr 4, poz. 179).

Ponadto dodatkowo wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego może wnieść podmiot, który wyczerpał środki zaskarżenia. Tymczasem D. P. jako organowi I instancji nie przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia na wydane przez siebie postanowienie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.