Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1103/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 zd. 2, art. 5 ust. 6. art. 5, ust. 9, art. 5 ust. 9
journal: Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
article: par. 22, 23 ust. 1, 29, 30 ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 15 poz 80
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz  właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie WSA Danuta Kania (spraw.), Ewa Pisula – Dąbrowska, Andrzej Góraj, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi J. L. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. (dalej: "CWKL", "Komisja II instancji") orzeczeniem nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., działając na podstawie § 3, § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013), dalej: "rozporządzenie z dnia 24 sierpnia 2012 r.", § 12 pkt 1 i § 30 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 ze zm.), dalej: "rozporządzenie z dnia 8 stycznia 2010 r.", utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we [...] (dalej: "RWKL", "Komisja I instancji") nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w sprawie zdolności [...] J. L. do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Powyższe orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wojskowy Komendant Uzupełnień we [...] skierował w dniu [...] lutego 2013 r. [...] J. L. do RWKL we [...] w celu ustalenia aktualnej zdolności do zawodowej służby wojskowej. Komisja I instancji, po przeprowadzeniu badań lekarsko-specjalistycznych zainteresowanego wydała w dniu [...] lutego 2013 r. orzeczenie nr [...], w którym stwierdziła występowanie u orzekanego schorzeń i ułomności w postaci:

1. zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa z cechami dyskopatii L4, L5 i skrzywieniem kręgosłupa piersiowo-lędźwiowego nieznacznie upośledzające sprawność ustroju - § 34 pkt 1 i § 34 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r.,

2. prawostronnego upośledzenia słuchu w zakresie tonów wysokich - § 21 pkt załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia.

W związku z powyższymi ustaleniami RWKL we [...] uznała orzekanego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - kategoria N; zał. 1 grupa I.

W uzasadnieniu orzeczenia Komisja podała, iż wskazanych ustaleń dokonano na podstawie przeprowadzonych badań orzekanego, a stwierdzone rozpoznanie w pkt 1 oznacza, zgodnie z ww. przepisami, niezdolność do zawodowej służby wojskowej.

Na skutek odwołania J. L. od powyższego orzeczenia CWKL w W. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. uchyliła zaskarżone orzeczenie RWKL i przekazała sprawę Komisji I instancji do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu orzeczenia CWKL podała, że J. L. był orzekany w dniu [...] października 2012 r. przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską we [...] na zlecenie Wojskowego Biura Emerytalnego we [...], która w orzeczeniu nr [...] rozpoznała: (1) nadciśnienie tętnicze I/II stopień według WHO - § 39 pkt 1, (2) prawostronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich - § 21 pkt 1, (3) dyskretne skrzywienie kręgosłupa piersiowo-lędźwiowego nieupośledzające sprawności ustroju - § 34 pkt 1, (4) otyłość nieupośledzającą sprawność ustroju - § 1 pkt 7. Orzeczeniem tym zaliczono orzekanego do grupy II zał. 1 i uznano za zdolnego do zawodowej służby wojskowej (kategoria Z). Orzekany w tamtym czasie przedstawił zaświadczenie o pogorszeniu stanu zdrowia wydane przez Obwód Lecznictwa Kolejowego we [...] SPZOZ [...] z dnia [...] września 2012 r., w którym rozpoznano zespół bólowy [...] - chory z tego powodu jest leczony w poradni [...] i wymaga stałego leczenia farmakologicznego.

W związku z powyższym CWKL zleciła, w celu wyjaśnienia zaistniałych rozbieżności w wydanych orzeczeniach, zebranie pełnej dokumentacji z leczenia orzekanego oraz przeprowadzenie stosownych badań i konsultacji lekarskich, które będą stanowiły podstawę określenia jego zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W toku ponownego procesu orzeczniczego RWKL we [...] wykonała specjalistyczne badanie [...] orzekanego oraz badania dodatkowe.

W oparciu o dokonane ustalenia RWKL we [...] wydała w dniu [...] stycznia 2014 r. orzeczenie nr [...], w którym ustaliła występowanie u J. L. schorzeń i ułomności w postaci:

1. zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa z cechami przebytej choroby Scheuermanna i dyskopatią C6 - C7, L4 - L5, L5 - S1 nieupośledzających sprawności ustroju - § 34 pkt 5 i § 34 pkt 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r.,

2. prawostronnego upośledzenia słuchu w zakresie tonów wysokich - § 21 pkt 1 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia,

3. otyłości nieupośledzającej sprawności ustroju - § 1 pkt 7 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia,

4. przebytego urazu głowy bez następstw - § 5 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia.

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja I instancji orzekła, że J. L. jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej - kategoria N - zał. 1 grupa I.

W uzasadnieniu orzeczenia Komisja podała, że niezdolność do pełnienia służby wojskowej powoduje schorzenie wymienione w pkt 1. Ustaleń zwartych w orzeczeniu dokonano na podstawie przeprowadzonych badań podmiotowych i przedmiotowych orzekanego oraz badań dodatkowych, zaś stwierdzone w pkt 1 rozpoznanie mieści się w zakresie pojęciowym w § 34 pkt 1 i § 34 pkt 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r.

W odwołaniu od powyższego orzeczenia J. L. zarzucił wadliwość polegającą na orzeczeniu kategorii N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Wskazał, iż badający go na zlecenie RWKL we [...] lekarz ortopeda, opierając się na wynikach badań oraz tomografii kręgosłupa nie stwierdził, aby kręgosłup wykazywał odchylenia od stanu prawidłowego. Skarżący nie zgodził się również z dokonaną kwalifikacją schorzenia określonego jako "zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z cechami przewlekłej choroby Scheuermanna i dyskopatią C6 - C7, L4 - L5, L5 - S1 nieupośledzające sprawności ustroju" do § 34 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r., gdyż wymienione w tym przepisie schorzenie winno nieznacznie upośledzać sprawność ustroju, co w jego przypadku - jak ustaliła Komisja I instancji - nie ma miejsca. Wobec tego, prawidłowa kwalifikacja winna obejmować § 34 pkt 1 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia, co oznacza, że jest on zdolny do zawodowej służby wojskowej (kategoria Z).

CWKL w W. powołanym na wstępie orzeczeniem nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie RWKL we [...].

W uzasadnieniu CWKL wskazała, iż w dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej znajdują się wyniki badań [...], w których stwierdzono:

- [...],

- [...],

- [...].

Zdaniem CWKL, tego typu zmiany kręgosłupa świadczą o toczącym się procesie zwyrodnieniowym tego organu, który w niedługim czasie będzie powodował bóle korzeniowe. Powyższe dyskwalifikuje orzekanego jako kandydata do zawodowej służby wojskowej, w toku której musiałby brać udział w zajęciach wymagających pełnej sprawności fizycznej, być dyspozycyjny do zajęć poligonowych, służb wewnętrznych i innych. W tym konkretnym przypadku stwierdzona patologia jest odpowiednia do wieku [...] lat i nie rokuje pozytywnie do dalszej zawodowej służby wojskowej. Fizjologiczna biomorfoza organizmu, polegająca na postępującym procesie starzenia się kolagenu będącego podstawowym składnikiem tkanki łącznej, ogranicza możliwości wydolności fizycznej organizmu.

W świetle powyższego, w ocenie Komisji II instancji, stanowisko RWKL we [...] należało uznać za prawidłowe. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami i stanem faktycznym i jako takie nie wymagało zmian. Różnice w kwalifikacji zdrowotnej wynikają z ustaleń obowiązujących dla kandydatów do zawodowej służby wojskowej (grupa I), a nie dla żołnierzy zawodowych (grupa II), co wyjaśniono w orzeczeniu CWKL nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie CWKL w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. J. L. zarzucił, że jest ono wadliwe.

W motywach skargi przytoczył analogiczną argumentację jak w odwołaniu od orzeczenia RWKL we [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Podniósł w szczególności, iż w jego przypadku znajduje zastosowanie § 34 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r. "skrzywienie i wady kręgosłupa wrodzone lub nabyte nieupośledzające lub nieznacznie upośledzające sprawność ustroju" - kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej. Zwrócił uwagę, że § 18 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że jeżeli dla danego przypadku brak odpowiedniego paragrafu lub punktu w załączniku 1 i 2 do rozporządzenia, przypadek ten kwalifikuje się według paragrafu lub punktu zbliżonego. W ocenie skarżącego, punktem zbliżonym w jego przypadku jest właśnie § 34 pkt 1.

Skarżący zaznaczył również, że zdał w jednostce wojskowej egzamin ze sprawności fizycznej na ocenę dobrą (4), łącznie z biegiem na 3 km. Nie odczuwa żadnych dolegliwości, prowadzi aktywny tryb życia. Profilaktycznie poddał się zabiegom manualnym w Gabinecie Terapii Naturalnych.

W odpowiedzi na skargę CWKL w W. wniosła o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.

Wskazała dodatkowo, iż stwierdzone w badaniach obrazowych zmiany kręgosłupa u orzekanego przemawiają za przyjęciem twierdzenia, że są one następstwem zaawansowanej choroby [...] pod postacią [...]. Oznacza to, że u orzekanego mamy do czynienia z procesem chorobowym obejmującym ww. organ, a nie jego wadami wrodzonymi lub nabytymi. W wykazie chorób i ułomności stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r. nie ma pozycji odpowiadającej wprost stwierdzonej u orzekanego jednostce chorobowej. W związku z tym RWKL, kierując się postanowieniami § 18 ust. 2 ww. rozporządzenia, prawidłowo zakwalifikowała ją według punktu i paragrafu zbliżonego, tj. § 34 pkt 5 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia. Nie ma natomiast podstaw do zakwalifikowania tej jednostki chorobowej do § 34 pkt 1 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia, czego domaga się skarżący, gdyż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z chorobą, a nie z wadami kręgosłupa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Polega ona na ocenie legalności, tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu, skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć należy, że wojskowe komisje lekarskie działają jako organy administracji publicznej wydające decyzje w indywidualnych sprawach, w tym również decyzje w sprawach zdolności do służby wojskowej ze względu na stan zdrowia. Z tych względów, w zakresie nienormowanym przepisami szczególnymi, do postępowania w sprawach tego rodzaju mają zastosowanie - określone w Kodeksie postępowania administracyjnego - ogólne zasady postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1999 r., sygn. akt I SA 2114/97, publ. Lex nr 47973). Rozstrzyganie o zdolności do służby wojskowej odbywa się zatem w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym.

W myśl art. 5 ust. 1 zdanie 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) orzeczenia wydawane przez komisje lekarskie są decyzjami administracyjnymi. Warunkiem wydania prawidłowej decyzji jest podjęcie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 7 k.p.a.), a także prawne i faktyczne uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia (art. 107 § 1 k.p.a.).

Zgodnie z art. 5 ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej: (1) kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, (1a) kategoria Z/O - zdolny do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniami, co oznacza ograniczoną zdolność do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych, (2) kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego.

Przepis art. 5 ust. 8 ww. ustawy zawiera delegację do określenia przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia: (1) wykazu chorób i ułomności uwzględnianego przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej, (2) wykazu chorób lub ułomności uwzględnianego przy orzekaniu o zdolności do pełnienia służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych wymagających szczególnych predyspozycji zdrowotnych, (3) wykazu chorób lub ułomności uwzględnionego przy orzekaniu o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych, (4) właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich, (5) trybu kierowania do wojskowych komisji lekarskich żołnierzy zawodowych i osób ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej, (6) szczegółowych warunków orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, (7) szczegółowych warunków orzekania o ograniczonej zdolności do zawodowej służby wojskowej, (8) szczegółowych warunków orzekania o zdolności do służby wojskowej poza granicami państwa, (9) sposobu ustalania związku chorób oraz śmierci ze służbą wojskową, (10) wzoru skierowania do wojskowych komisji lekarskich, (11) wzorów orzeczeń wydawanych przez wojskowe komisje lekarskie. Przepis ust. 9 art. 5 ustawy określa materię podlegającą regulacji w drodze rozporządzenia, o jakim mowa w ust. 8.

Z powołaniem się na powyższą delegację ustawową Minister Obrony Narodowej wydał w dniu 8 stycznia 2010 r. rozporządzenie w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 80 ze zm.), na którego przepisy powołały się obydwie orzekające w sprawie wojskowe komisje lekarskie. Rozporządzenie to w załączniku nr 1 określa wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa, a także o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach sił zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych, a w załączniku nr 5 określa wzór orzeczenia w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Do załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia odsyła przepis § 24 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia.

Wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 14 i po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich (§ 22 i § 23 ust. 1 rozporządzenia). Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do właściwej wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia (§ 29). Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatrując odwołanie orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże, w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 30 ust. 2).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego kandydata do zawodowej służby wojskowej, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd nie jest natomiast uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Ustalony między innymi na podstawie wyżej wymienionych dokumentów stan faktyczny sprawy winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia właściwej komisji lekarskiej.

Biorąc pod uwagę treść art. 134 p.p.s.a. Sąd dokonał oceny legalności zaskarżonego orzeczenia uwzględniając przy tym wskazany powyżej dopuszczalny zakres kontroli.

Skarżący został skierowany do wojskowej komisji lekarskiej przez Wojskową Komendę Uzupełnień we [...] w celu ustalenia aktualnej zdolności do zawodowej służby wojskowej, co oznacza, że zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi zawartymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r. - zaliczony został do grupy I.

Orzekająca w I instancji Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w W. była właściwa miejscowo i rzeczowo do orzekania w sprawie w myśl § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, zaś swoje orzeczenie wydała na podstawie wszechstronnie i wnikliwie przeprowadzonego badania podmiotowego i przedmiotowego wykonanego w wojskowej komisji lekarskiej, badań w gabinetach specjalistycznych, dodatkowych badań laboratoryjnych oraz pozostałych informacji i dokumentów dotyczących stanu zdrowia skarżącego. Stosownie do § 25 ust. 1 ww. rozporządzenia Komisja orzekała w składzie trzech lekarzy.

Również Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W., orzekająca w składzie trzech lekarzy, działała zgodnie ze swoją właściwością w myśl § 12 pkt 1 ww. rozporządzenia. Orzeczenie zostało wydane w następstwie wnikliwej analizy zgromadzonej dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej. Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy orzeczenia Komisji I instancji zostało należycie uzasadnione.

Komisja II instancji podkreśliła, iż orzeczenie w przedmiocie zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej zostało poprzedzone szerokimi badaniami i ich szczegółową analizą. W wyniku przeprowadzonych w dniu [...] października 2013 r. badań obrazowych [...], u skarżącego stwierdzono: (1) [...], (2) [...], (3) [...].

Jak stwierdziła CWKL, ww. zmiany kręgosłupa świadczą o postępującym procesie zwyrodnieniowym tego organu, który w niedługim czasie będzie powodował bóle korzeniowe. Stwierdzona patologia jest odpowiednia do wieku [...] lat i nie rokuje pozytywnie do dalszej zawodowej służby wojskowej. Fizjologiczna biomorfoza organizmu, polegająca na postępującym procesie starzenia się kolagenu będącego podstawowym składnikiem tkanki łącznej, ogranicza możliwości wydolności fizycznej organizmu. Powyższe dyskwalifikuje orzekanego jako kandydata do zawodowej służby wojskowej, która wymaga pełnej sprawności fizycznej oraz dyspozycyjności do określonych zajęć. Tym samym zaliczenie skarżącego do kategorii N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej - jest prawidłowe.

Jednocześnie CWKL podzieliła stanowisko Komisji I instancji, że rozpoznane schorzenia, wymienione w pkt 8.1. zaskarżonego orzeczenia, mieszczą się w zakresie pojęciowym § 34 pkt 5 i § 34 pkt 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r. (odpowiednio: choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju - N; inne choroby kręgosłupa nieupośledzające lub nieznacznie upośledzające sprawność ruchową - N/Z). Wyjaśniła przy tym, że w wykazie chorób i ułomności stanowiącym załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia nie ma pozycji odpowiadającej bezpośrednio stwierdzonej u orzekanego jednostce chorobowej. W związku należało uwzględnić dyspozycję § 18 ust. 2 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym jeżeli dla danego przypadku brak odpowiedniego paragrafu lub punktu w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia, przypadek ten kwalifikuje się według paragrafu lub punktu najbardziej zbliżonego. W tym kontekście, kwalifikacja przedmiotowego schorzenia według punktu i paragrafu zbliżonego, tj. § 35 pkt 5 i pkt 9 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia jest prawidłowa. Przy czym niepowołanie § 18 ust. 2 ww. rozporządzenia w podstawie prawnej zaskarżonego orzeczenia, jakkolwiek stanowiące uchybienie procesowe, pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, tj. na ocenę zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej. Obiektywne ustalenia dokonane w toku badania kręgosłupa (tomografii komputerowej) przesądziły bowiem o stanie niezdolności fizycznej skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że zaliczenie skarżącego do kategorii N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej, znalazło potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy, które zostały szczegółowo omówione w zaskarżonym orzeczeniu.

Należy przy tym zauważyć, że zastrzeżenia formułowane przez skarżącego, a odnoszące się do objaśnień szczegółowych do § 35 pkt 9 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie z treścią ww. objaśnień "kandydatów do służby w jednostkach reprezentacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz kandydatów do służby w jednostkach desantowo-szturmowych należy kwalifikować jako niezdolnych". Jak wskazała CWKL, stwierdzone w badaniach obrazowych zmiany kręgosłupa są następstwem choroby [...] pod postacią [...]. Wykaz chorób i ułomności stanowiący załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia nie zawiera pozycji, która wprost odpowiadałaby stwierdzonej u skarżącego jednostce chorobowej. Należało zatem przyjąć kwalifikację według punktu i paragrafu najbardziej zbliżonego z zastrzeżeniem, że jednostka ta nie odpowiada bezpośrednio, lecz "mieści się w zakresie pojęciowym" § 35 pkt 5 i pkt 9 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia. Taki sposób kwalifikacji tejże jednostki chorobowej oraz jej specyfika nie pozwala również na bezpośrednie zastosowanie objaśnień szczegółowych, a w konsekwencji nie pozwala na przyjęcie, iż w tym konkretnym przypadku skarżący winien być zakwalifikowany jako zdolny do zawodowej służby wojskowej.

Zdaniem skarżącego, rozpoznane schorzenie winno zostać zakwalifikowane do § 34 pkt 1 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia - skrzywienie i wady kręgosłupa wrodzone lub nabyte nieupośledzające lub nieznacznie upośledzające sprawność ustroju (N/Z). Odnosząc się do tego zarzutu należy odwołać się do wyjaśnień CWKL zawartych w odpowiedzi na skargę, gdzie stwierdzono, że przedmiotowe zmiany kręgosłupa są następstwem choroby zwyrodnieniowej. Oznacza to, że u skarżącego mamy do czynienia z procesem chorobowym tego organu, nie zaś z jego wadami wrodzonymi czy też nabytymi.

Końcowo, Sąd zauważa, że - jak wynika z akt sprawy - skarżący był kilkakrotnie poddawany konsultacji ortopedycznej (w dniach: 7 lutego 2013 r., 9 września 2013 r. i 17 października 2013 r.). Przeprowadzone badania nie wykluczyły istnienia zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa. Komisja lekarska, o czym była już mowa powyżej, orzeka na podstawie całej zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej (§ 22 ust. 1, § 30 ust. 2 rozporządzenia). Wydając rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie Komisja oparła się zarówno na wynikach ww. konsultacji ortopedycznych, jak i na wynikach przeprowadzonego badania obrazowego - tomografii komputerowej kręgosłupa, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we [...], kwalifikujące skarżącego jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, nie narusza prawa. Z tych też powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.