Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2526/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Gabriela Gorzan NSA Maria Skwierzyńska(spr) Protokolant st.sekr.sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2001r. o d d a l a s k a r g ę /-/G.Gorzan /-/S.Zapalska /-/M.Skwierzyńska


UZASADNIENIE

Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...]r. określił M. W. w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2001r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy, powołując się na ustalenia dokonane w toku kontroli przeprowadzonej w prowadzonej przez podatnika firmie przedsiębiorstwo "A", stwierdził, że w miesiącu listopadzie 2001r. odliczył on podatek naliczony określony w fakturze VAT:

- Nr [...] z dnia [...] listopada 2001r. w wysokości [...] zł

- Nr [...] z dnia [...] listopada 2001r. w wysokości [...] zł

Faktury te wystawione zostały przez Urząd Miejski z tytułu dzierżawy przez M. W. gruntu nie wykorzystywanego do celów związanych z działalnością gospodarczą, co wynikało ze złożonego przez niego oświadczenia.

W związku z tym, skoro wydatek poniesiony na wskazany cel nie ma charakteru kosztu uzyskania przychodu, zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatnikowi nie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego określonego w fakturze dokumentującej tenże wydatek.

Ponadto M. W. dokonał odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury Nr [...] z dnia [...] listopada 2001r. w kwocie [...] zł wystawionej na rzecz Z. W.- matki podatnika.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 w/w ustawy skoro nabywcą towaru lub usługi jest inna osoba niż podatnik temu ostatniemu nie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego określonego dla nabywcy, od podatku należnego.

Odliczono także nienależnie od podatku należnego podatek naliczony określony w fakturach:

- Nr [...] z dnia [...] listopada 2001r., wartość netto [...] zł, podatek VAT- [...] zł, w której nie oznaczono nabywcy towaru,

- Nr [...] z dnia [...] października 2001r., wartość netto [...] zł, podatek VAT- [...] zł, wystawionej na " B" Spółkę z o.o. w G.

- Nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r., wartość netto [...] zł, podatek VAT-[...] zł wystawionej na J.R. ul. [...] w S.

- Nr [...] z dnia [...] listopada 2001r., wartość netto [...] zł, podatek VAT- [...] zł, wystawionej na " C" Spółkę z o.o. z W.

- Nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r., wartość netto [...] zł, podatek VAT- [...] zł wystawionej na Spółkę z o.o. "B" w G.

- Nr [...] z dnia [...] listopada 2001r., wartość netto [...] zł, podatek VAT- [...] zł, wystawionej na Spółkę z o.o. "C" z W.

Łącznie zawyżenie podatku naliczonego wyniosło [...] zł, a zawyżenie zakupów netto [...] zł.

Zgodnie z deklaracją VAT-7 za listopad 2001r., po uwzględnieniu korekty z [...] marca 2002r., podatnik wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł. Organ podatkowy mając na względzie wydaną przez siebie decyzję z dnia [...] r. Nr [...], za miesiąc październik 2001 r. w świetle stwierdzonych wyżej nieprawidłowości określił podatnikowi wysokość kwoty do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł.

Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję podzielając stanowisko Urzędu Skarbowego.

Decyzję tę pełnomocnik M. W. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając jej naruszenie:

- art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej- przez tendencyjną i nieobiektywną ocenę materiału dowodowego,

- art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej- przez prowadzenie sprawy w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych i nie podjęcie wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,

- art. 180 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej przez odmowę przeprowadzenia dowodu wnioskowanego przez stronę, tj. przesłuchania wykonawców kwestionowanych robót,

- art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku od towarów i usług przez zastosowanie go w sprawie bez treści przepisu art. 25 ust. 2 pkt. 1 w/w ustawy.

Wobec powyższego strona skarżąca wnosi o uchylenie decyzji organów I i II instancji.

W uzasadnieniu skargi podniesione zostały w szczególności argumenty dotyczące niezasadności, zdaniem skarżącego, nieuznania przez organy podatkowe za koszt uzyskania przychodu wydatków poniesionych przez niego w miesiącu marcu, kwietniu, maju i czerwcu 2001 r. z tytułu robót remontowych związku z czym umniejszono mu kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wcześniejszy okres, co z kolei rzutuje na wysokość tejże nadwyżki za miesiąc listopad 2001r.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył co następuje:

Za uzasadnione uznać należy zmniejszenie przez organ podatkowy kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym o kwoty tego podatku określone zarówno w fakturach wystawionych na nazwisko skarżącego, lecz dotyczących wydatków na nieruchomość nie wykorzystywaną przez niego do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jak i w fakturach wystawionych na rzecz jego matki oraz innych podmiotów.

W świetle przepisu art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) obniżenia kwoty podatku należnego nie stosuje się w przypadku nabycia przez podatnika towarów lub usług nie zaliczonych do kosztu uzyskania przychodu. Nie ulega zaś wątpliwości, że wydatki poniesione przez podatnika w związku z dzierżawą nieruchomości, która nie jest przez niego wykorzystywana do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie stanowią kosztu uzyskania przychodu z tejże działalności.

Ponadto odliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej na nazwisko matki skarżącego i inne podmioty także uznać należy za nieprawidłowe, bowiem przepis art. 19 ust. 1 powołanej ustawy wiąże przywilej odliczenia przez podatnika podatku naliczonego od podatku należnego z nabyciem przez niego towarów bądź usług. Skoro zakwestionowane faktury nie dotyczyły skarżącego, nie mógł on skorzystać z możliwości odliczenia określonego w nich podatku od swojego podatku należnego.

Ustosunkowując się natomiast do zasadności skorygowania przez organ podatkowy kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przypadającej M. W. do zwrotu w miesiącu październiku 2001r. zauważyć należy, że w związku z uchyleniem decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. Nr [...], której ustalenia rzutują na rozstrzygnięcie sprawy za miesiąc listopad 2001r., skarżącemu przysługuje prawo skutecznego domagania się wznowienia postępowania w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 240 § 1 pkt. 7 Ordynacji podatkowej w przypadku, gdy stanowisko organu podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2001r. ulegnie zmianie. Tym samym oddalenie skargi w niniejszej sprawie nie przesądza sprawy prawidłowego określenia wysokości kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego za listopad 2001r.

Mając powyższe względy na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.

/-/G.Gorzan /-/S.Zapalska /-/M.Skwierzyńska

LF