Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1129/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-10-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 31 października 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października oraz za grudzień 2008 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – S. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

S. O. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października oraz za grudzień 2008 roku. W skardze tej strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z 13-letnim synem. Majątek rodziny stanowi jedynie mieszkanie o powierzchni

67,17 m2. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, że jest wdową. Na jej utrzymaniu pozostaje małoletni syn M. Wskazała przy tym, że prowadzi działalność gospodarczą. Z dochodu osiąganego w ramach tej działalności pozostaje jej "na życie" kwota około 700 zł. Podkreśliła, że ma zajęte wszystkie konta bankowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz konta prywatne. Nie posiada wolnych środków płatniczych ani lokat bankowych, oszczędności i papierów wartościowych. Posiadane mieszkanie zostało zakupione w części ze środków, które otrzymał jej syn od babki. Mieszkanie to, podobnie jak dwa samochody osobowe (roczniki 2006 i 2003), zostało zajęte przez urząd skarbowy.

W dniu 21 października 2013 roku wpłynęło do Sądu pismo skarżącej z dnia 14 października 2013 roku wraz z ponownie przesłanym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) i dokumentami dotyczącymi sytuacji majątkowej skarżącej. Powyższe pismo Referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 30 października 2013 roku, potraktował jako uzupełnienie pierwotnie złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, zawartego w skardze z dnia 12 sierpnia 2013 roku.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz pisma skarżącej z dnia 14 października 2013 roku i załączonych dokumentów wynika, że skarżąca jest wdową. Prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 13-letnim synem M., który pozostaje na jej utrzymaniu. Majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 67,17 m2, które zostało zakupione w części ze środków, jakie otrzymał syn skarżącej od babki. Mieszkanie to, podobnie jak dwa samochody osobowe (roczniki 2006 i 2003), zostało zajęte przez urząd skarbowy. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą A w zakresie prowadzenia stacji sprzedaży paliw w T. W 2012 roku odnotowała zysk roczny w wysokości 8.643,91 zł. Natomiast w 2013 roku na dzień 31 lipca 2013 roku poniosła stratę w kwocie -19.305,07 zł. Aktualnie z dochodu osiąganego w ramach tej działalności na wydatki związane z utrzymaniem rodziny pozostaje skarżącej, jak wskazała, jedynie kwota około 700 zł. Ponadto wszystkie posiadane przez nią rachunki bankowe stanowią przedmiot zajęcia dokonanego przez urząd skarbowy. Skarżąca nie posiada wolnych środków płatniczych ani lokat bankowych, oszczędności i papierów wartościowych.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę środków wydatkowanych na utrzymanie rodziny, kwotę wpisu od skargi w niniejszej sprawie oraz posiadany majątek, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i

art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

AK.