Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 462/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący, Sędzia NSA Andrzej Jagiełło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 78/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S.O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dochodu za 2014 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie


UZASADNIENIE

II FZ 462/18

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt: III SA/Wa 78/18, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.,) - dalej p.p.s.a., odrzucił skargę S.O. (skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 października 2017 r., w przedmiocie określenia wysokości dochodu za 2014 r. Skarżący pismem z dnia 28 listopada 2017 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 października 2017 r. w przedmiocie określenia wysokości dochodu za 2014 r. W dniu 12 lutego 2018 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł. Zrządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2018 r. (k. 18) w sprawie został określony wpis stały w wysokości 500 zł, na podstawie § 2 ust.3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz.2193). W związku z tym, że skarżący wraz ze złożeniem skargi uiścił wpis w kwocie 200 zł, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2018 r. (k. 19), pismem z dnia 26 lutego 2018 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia – w terminie 7 dni - braków formalnych skargi, poprzez uzupełnienie wpisu sądowego od skargi o kwotę 300 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 lutego 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 22 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w dniu 28 lutego 2018 r. uiścił wpis sądowy w wysokości 100 zł. Sąd wskazał w dalszej kolejności, że skarżący w dniu 12 lutego 2018 r. uiścił wpis sądowy w wysokości 200 zł, następnie w 28 lutego 2018 r. uiścił wpis sądowy w wysokości 100 zł, jednak do dnia 23 marca 2018 r. skarżący nie uzupełnił wpisu sądowego od skargi tak by łączna kwota dokonanych wpłat wynosiła 500 zł. W tej sytuacji Sąd podniósł, że skarżący mimo wezwania nie uiścił należnego wpisu od skargi. Sąd w konsekwencji tego postanowił o odrzuceniu skargi, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie. Wskazał, że w dniu 12 lutego 2018 r., uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł, a zarządzeniem z dnia 20 lutego 2018 r., został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Skarżący podkreślił, że w zarządzeniu tym nie określono wpisu sądowego w pełnej wysokości, to jest w kwocie 500 zł. Spowodowało to, że skarżący mylnie pojął treść wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego, sądząc że wpis od skargi wynosi 300 zł. W rezultacie tego w dniu 28 lutego 2018 r., skarżący wykonując wezwanie Sądu, dokonał wpłaty, tytułem uzupełniania wpisu od skargi, w wysokości 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. Nie ulega wątpliwości, że w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie więc do art. 220 § 1 p.p.s.a. to rolą przewodniczącego wydziału jest stwierdzenie braku wniesienia należnego wpisu od skargi i wezwanie strony do uiszczenia należnej opłaty. Działanie to jest podejmowane w drodze zarządzenia, które później jest wykonywane, co do zasady, przez sekretariat sądu. Wykonanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi ma jednak charakter techniczny, tj. nie może być w nim modyfikowana treść pierwszego zarządzenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przypadku, gdy wezwanie w sposób istotny odbiega od treści zarządzenia należy uznać, że jeśli strona nie wypełni wezwania w zakresie wynikającym z wezwania, lecz niewynikającym z pierwotnego zarządzenia przewodniczącego, nie jest możliwe odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2014 r., I FSK 1425/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy należy stwierdzić, że Przewodniczący Wydziału w zarządzeniu z dnia 20 lutego 2018 r., (k. 18) w punkcie 1 określił, że wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie ma charakter opłaty stałej oraz wynosi 500 zł. W punkcie 2 tego zarządzenia Przewodniczący Wydziału zarządził, by z uwagi na to, że skarżący w dniu 12 lutego 2018 r., wraz ze złożeniem skargi, uiścił wpis sądowy w wysokości 200 zł, wezwać skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego o 300 zł. Natomiast w zarządzeniu "o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego" z dnia 20 lutego 2018 r., (k. 19), sformułowano treść wezwania skarżącego i wskazano podstawę prawną wysokości należnego wpisu od skargi oraz podniesiono, że wzywa się "do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 300 złotych". Nie zawarto tam jednak informacji, że należny wpis od skargi wynosi 500 zł, oraz że z uwagi na to, że skarżący w dniu 12 lutego 2018 r., uiścił wpis sądowy w wysokości 200 zł, wzywa się go do uzupełnienia wpisu sądowego o 300 zł. Tymczasem wskazanie w zarządzeniu jedynie podstawy prawnej wysokości wpisu od skargi, bez jednoznacznego wskazania całej jego wysokości, nie stanowi prawidłowego wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi (por. postanowienie NSA z 13 listopada 2013 r., sygn. akt: I FSK 1623/13). Nie ulega też wątpliwości, że treść wezwania do uiszczenia należnego wpisu od skargi powinna być sformułowana precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, tak, aby u strony, do której zostało ono skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Sytuacja taka nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Treść wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi z dnia 20 lutego 2018 r. (k. 19), nie wskazuje ile wynosi należny wpis od skargi, nie precyzuje wystarczająco jasno, w sposób nie budzący wątpliwości dla skarżącego, który nie jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w jakiej dokładnie kwocie powinno nastąpić uzupełnienie brakującej opłaty sądowej. Treść przedmiotowego wezwania mogła więc wprowadzać w błąd, na co słusznie zwrócił uwagę skarżący w zażaleniu. Sytuacja taka nie miałaby miejsca, gdyby wezwanie skarżącego do uzupełnienia brakującej części należnego wpisu zostało sformułowane w sposób odzwierciedlający treść pkt 1 i 2 zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2018 r., (k. 18). O tym, że treść spornego wezwania nie była jednoznaczna i mogła budzić wątpliwości świadczą także znajdujące się w aktach sprawy zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 kwietnia 2018 roku (k. 28), którym w punkcie 3 ponownie wezwano skarżącego do uzupełniania wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 kwietnia 2018 roku (k. 28) uchylające w punkcie 2 zarządzenie z dnia 12 kwietnia 2018 roku wzywające do uzupełnienia wpisu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tych okolicznościach sprawy, nie można uznać, że strona skarżąca nie uzupełniła należnego wpisu od skargi w sposób wskazany w zarządzeniu z dnia 20 lutego 2018 r. (k. 18), a w konsekwencji należy stwierdzić, że brak było podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien zatem, uwzględniając powyższe uwagi, ponownie, prawidłowo, wezwać skarżącego do uzupełnienia wpisu od skargi, wskazując ile wynosi należny wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie, w jakiej wysokości został dotychczas uiszczony oraz o jaką kwotę należy go uzupełnić. Ponadto w wezwaniu należy wskazać termin, sposób uiszczenia należnej opłaty oraz pouczyć o skutkach niewykonania wezwania w wyznaczonym terminie. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 i § 1 tej ustawy, postanowił jak w sentencji.