Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 21/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski,, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi B.H-S. i W.Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie nierozpoznania wniosku w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego 1. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do wydania aktu rozstrzygającego wniosek skarżących z daty [...] r. w terminie jednego miesiąca od zwrotu akt postępowania, 2. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżących solidarnie kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...]r. nr [...] umorzył postępowanie administracyjne dotyczące wykonania w odległości 2 m od granicy działek nr 1 i 2, otworów w płycie górnej zbiornika na nieczystości ciekłe, zlokalizowanego w P. przy ul. [...] (działka nr 1), przyjmując, że sporny zbiornik zrealizowano w [...] r., kiedy to obie działki stanowiły jedną nieruchomość, stąd też bez znaczenia jest kwestia odległości pokrywy od granic później powstałych działek. Jednocześnie organ nadzoru budowlanego wyjaśnił, że postępowanie w zakresie szczelności tegoż szamba zostało umorzone.

B. H. – S. i W. Z. jako współwłaścicielki działki nr 2 wniosły odwołanie od powyższej decyzji, a równocześnie pismem z daty [...]r. wystąpiły do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nakazanie rozbiórki powyższego szamba na działce nr 1 jako zrealizowanego samowolnie i znajdującego się w złym stanie technicznym. Kolejnym pismem z dnia [...]r. skarżące wezwały organ do załatwienia sprawy.

Pismem z daty [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. poinformował wnioskodawczynie o braku podstaw do wszczęcia już prowadzonego postępowania w sprawie szamba na działce nr 1 – w świetle postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. umarzającego postępowanie w zakresie pozwolenia na użytkowanie, a następnie decyzji z dnia [...]r., od której wniesiono odwołanie.

Pismem nadanym w dniu [...]r. B. H. – S. i W. Z. wniosły do [...]lWINB zażalenie na bezczynność organu I instancji w sprawie wniosku z dnia [...]r., jak i skargę do sądu administracyjnego, domagając się ukarania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego grzywną z powodu nierozpoznania sprawy w terminach określonych w art. 35 i 36 kpa.

W odpowiedzi na skargę organ, którego bezczynność zaskarżono, wyjaśnił że akta postępowania wraz z wnioskiem z dnia [...]r. przekazano organowi odwoławczemu, który nie rozpoznał jeszcze odwołania od decyzji z dnia [...]r. ([...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek zawarty w niej wniosek o wymierzenie organowi grzywny z powodu nierozpoznania wniosku z [...]r. nie jest zasadny.

Z mocy art. 61 § 3 kpa, datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Z kolei terminy załatwiania spraw reguluje przepis art. 35 kpa. W świetle § 3 tego przepisu, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do tych terminów nie wlicza się terminów dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

W niniejszej sprawie istotne jest, czy pismo skarżących z dnia [...]r. zainicjowało nowe postępowanie, czy też należało je kwalifikować jako złożone w toku sprawy, bowiem równocześnie skarżące wniosły odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]r. Jak ustalono w postępowaniu sądowym w wyniku odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. nr [...], uchylił powyższą decyzję i orzekł o umorzeniu postępowania przed organem I instancji. Przedmiotem tego postępowania, a równocześnie rozstrzygnięcia organu I instancji, był zaś fakt wykonania otworów w płycie górnej spornego zbiornika na nieczystości, zlokalizowanego na posesji przy ul. [...] w P. Tymczasem wniosek skarżących z dnia [...]r. dotyczył szerszej kwestii, a mianowicie legalności realizacji przedmiotowego obiektu i jego stanu technicznego. Wskazać też przyjdzie, iż nie ma prawnego znaczenia fakt, czy w tym przedmiocie toczyło się już poprzednio postępowanie administracyjne i zostało zakończone decyzją ostateczną. Również w takim wypadku organ administracji jest zobligowany do rozpatrzenia sprawy i jej zakończenia w drodze decyzji administracyjnej. O ile jednak istnieje tożsamość sprawy administracyjnej, zachodzi podstawa prawna do umorzenia postępowania z mocy art. 105 § 1 kpa, a to z uwagi na treść art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Zauważyć jednak przyjdzie, że o ile proste jest ustalenie, czy zachodzi przypadek powagi rzeczy osądzonej co do legalności budowy obiektu, to sam stan techniczny może ulec zmianie (pogorszeniu), co może wymagać ingerencji organów nadzoru budowlanego. Zupełnie inną rzeczą jest też sposób załatwienia sprawy, a mianowicie spełnienie ustawowych przesłanek do wydania nakazu rozbiórki. W przypadku obiektów, których budowa została zakończona przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), z mocy art. 103 ust. 2 tej ustawy, wykluczone jest zastosowanie trybu z art. 48. Jednak o ile uprzednio toczyło się postępowanie w sprawie legalności obiektu i inwestor uzyskał decyzję o pozwoleniu na jego użytkowanie, dopuszczalne jest wydanie decyzji w trybie art. 66 Prawa budowlanego, dotyczącego usuwania nieodpowiedniego stanu technicznego obiektów zbudowanych legalnie bądź zalegalizowanych w odpowiednim trybie i dopuszczonych do użytkowania. W każdym jednak przypadku załatwienie sprawy winno nastąpić w drodze decyzji administracyjnej, bądź to rozstrzygającej sprawę co do istoty (art. 104 kpa), bądź też umarzającej postępowanie (art. 105 § 1 kpa). Rozpoznając skargę na bezczynność organu, sąd administracyjny nie jest jednak uprawniony do przesądzenia sposobu załatwienia sprawy administracyjnej.

Uwzględnienie skargi na bezczynność wymaga zaś zbadania, czy organ zobligowany był do wydania aktu, rozstrzygającego wniosek strony i uchybił terminom z art. 35 kpa. W niniejszej sprawie przesłanki te zostały zaś spełnione. Wbrew stanowisku organu, którego bezczynność zaskarżono, pismo skarżących z dnia [...]r. zainicjowało nowe postępowanie, bowiem decyzja tego organu z dnia [...]r. nie dotyczyła tego samego przedmiotu sprawy, zaś nawet fakt uprzedniego wydania decyzji ostatecznych, wymagał wydania rozstrzygnięcia co do kolejnego wniosku stron.

Wreszcie, skarżące dopełniły wymogu wyczerpania środków zwalczania bezczynności organu w drodze zażalenia z art. 37 kpa. Aczkolwiek skarga do sądu administracyjnego została wniesiona w tym samym dniu, to jednak zważyć przyjdzie, iż ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie reguluje terminów wnoszenia skarg na bezczynność organów, wprowadzając jedynie wymóg wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia (art. 52 i art. 53 cyt. ustawy).

Z tych wszystkich względów skarga musiała odnieść skutek w drodze zobowiązania organu do wydania aktu rozstrzygającego wniosek w dniu [...]. Orzeczenie sądu administracyjnego w tym względzie oparto na przepisie art. 149 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyznaczony organowi termin miesięczny załatwienia sprawy administracyjnej liczony jest od dnia zwrotu akt organowi (art. 286 § 2 tej ustawy).

O kosztach postępowania obejmujących wpis sądowy w kwocie 100 zł, rozstrzygnięto na wniosek skarżących po myśli art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 powołanej ustawy.

Odnosząc się zaś do żądania skarżących wymierzenia organowi grzywny z powodu niezałatwienia sprawy w terminach z art. 35 i 36 kpa, wyjaśnić przyjdzie, iż podstawą do wydania takiego orzeczenia jest przepis art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest zaś niewykonanie wyroku sądu administracyjnego uwzględniającego skargę na bezczynność oraz bezczynność organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu. Tego rodzaju okoliczności nie zostały przywołane przez skarżące i jest oczywiste, że nie chodzi o przypadek z art. 154 § 1 cyt. ustawy. Stąd też uwzględnienie skargi na bezczynność organu winno prowadzić do wydania wyroku w trybie art. 149 ustawy.