Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 268/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 214 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. B. na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2345/13 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w płatności abonametowej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 22 października 2013 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego T. B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w kwocie 200 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący wniósł na powyższe zarządzenie zażalenie domagając się całkowitego zwolnienia z wpisu sądowego od skargi.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że jego obecna sytuacja materialna i finansowa uniemożliwia mu uiszczenie wpisu od skargi bez uszczerbku w swoim utrzymaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej: p.p.s.a.) do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Wyjątek od tej zasady zawiera art. 239 tej ustawy, enumeratywnie wyliczający, kto i w jakich sprawach zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z treścią tego przepisu nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych: strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, dotyczących osób bezrobotnych, chorób zawodowych, świadczeń leczniczych i rehabilitacyjnych, z zakresu stosunków pracy i stosunków służbowych, ubezpieczeń społecznych i powszechnego obowiązku obrony (art. 239 ust. 1 pkt a –f ustawy). Z konieczności uiszczania kosztów sądowych zwolniony został ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, kurator strony wyznaczony przez sąd dla danej sprawy oraz strona, której zostało przyznane prawo pomocy (art. 239 ust. 2 i 3 ustawy).

Jak wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy jej przedmiot nie należy do żadnej z kategorii wymienionych w art. 239 pkt 1 lit a- f) cytowanej ustawy. Skarżący nie jest również podmiotem, o którym mowa w punktach 2 i 3 tego przepisu. Wreszcie, co wynika z treści postanowienia z dnia 3 lutego 2014 r. odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, nie należy on do kategorii podmiotów wyłączonych z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, o których mowa w punkcie 4 powołanego przepisu art. 239 ustawy.

Powyższe oznacza, iż skarżący T. B. zobowiązany jest do poniesienia kosztów sądowych związanych z wniesioną skargą na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, stanowiących na tym etapie jedyny koszt, jaki strona musi ponieść celem nadania skardze prawidłowego biegu.

Zwrócić również należy uwagę, iż zaskarżone zarządzenie z dnia 22 października 2013 r. nie narusza przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś wskazana kwota należnego wpisu od skargi ustalona została w sposób prawidłowy w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.