Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 4168/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6463 Wzory przemysłowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 103 ust. 3 pkt 2, art. 104, art. 246 ust. 1, art. 247 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
article: art. 7, 8, 77 par. 1, 78 par. 1,  80, 107  par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 106 par. 3, art. 133 par. 1, art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Piotr Borowiecki Protokolant ref. Piotr Czyżewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi H. B. i P. R. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Pismem z dnia [...] października 2013 r. R. C. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą N. w A., powołując się na naruszenie art. 102, 103, 104, 117 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., nazywanej dalej: "p.w.p.") wniósł do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (nazywanego dalej: "UP") sprzeciw wobec decyzji UP z dnia [...] października 2012 r. o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Ozdobne pokrycie rurki" nr [...] na rzecz H. B. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą F. w M. oraz P. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. w M., zgłoszonego dnia [...] września 2012 r.

W uzasadnieniu R. C. (wnoszący sprzeciw) wskazał na brak nowości spornego wzoru, jak i brak indywidualnego charakteru spornego wzoru, wynikające z wcześniejszego publicznego ujawnienia takiego wzoru, przed datą pierwszeństwa spornego wzoru, wprowadzenie do obrotu tego rodzaju wzorów przez wnoszącego sprzeciw, jak i przez innych przedsiębiorców.

Stawiając zarzut naruszenia art. 117 ust. 2 p.w.p. wnoszący sprzeciw podał, że sporne prawo uniemożliwia mu prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie produkcji poszyć rączek wózków dziecięcych ze ściegiem ozdobnym "plaster miodu".

Na dowód braku zdolności rejestrowej spornego wzoru wnoszący sprzeciw przedłożył do akt sprawy następujące materiały: zdjęcia aukcji internetowej [...] z terminem zakończenia dnia [...].05.2012 r., zdjęcia aukcji internetowej [...] z terminem zakończenia dnia [...].12.2011 r., kopie kart kont i kart danych osobowych wnioskodawcy i jego żony na [...], oświadczenie M. T. z dnia [...].05.2013r. dotyczące obszywania rączek wózków dziecięcych Eko-skórą od dnia [...].03.2012 r. wraz ze zdjęciami wózka, oświadczenie M. T. przesłane przy piśmie z dnia [...].03.2014 r. dotyczące obszywania ściegiem łańcuszkowym typu "plaster miodu" rączek wózka dziecięcego tkaniną imitującą skórę od dnia [...].03.2012 r. do dnia [...].06.2012 r. wraz ze zdjęciami wózka i 5 fakturami, dwie faktury z kwietnia i maja 2012 r. wystawione przez wnoszącego sprzeciw dla M. T., opis techniczny maszyny [...] do szycia ściegiem łańcuszkowym typu "plaster miodu" (widocznym na ilustracji) wydrukowany w Zachodnich Niemczech, wraz z tłumaczeniem przysięgłym oraz wydruk z aukcji internetowej [...] dotyczący sprzedaży takiej maszyny.

Na rozprawie z dnia [...] kwietnia 2014 r. UP, na wniosek wnoszącego sprzeciw, dopuścił jako dowód w sprawie zeznanie świadka D. K., który zeznał, że stanowiący sporny wzór przemysłowy jest wytwarzany przez jego firmę w różnych kolorach, także z tkaniny przypominającej skórę, od września 2011 r., przy czym ścieg ozdobny jest wykonywany maszyną [...] różnego koloru nićmi w zależności od życzenia klienta. Na potwierdzenie powyższych zeznań wnoszący sprzeciw przedłożył do akt sprawy pięć rachunków z 2011 r.

2. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. uprawnieni z prawa z rejestracji na wzór przemysłowy: H. B. oraz P. R. uznali sprzeciw za bezzasadny i wnieśli o jego oddalenie.

Zdaniem uprawnionych przedłożone dowody nie dotyczą spornego wzoru. Ponadto, na rozprawie w dniu [...] września 2014 r. uprawnieni podnieśli, że chociaż wzór rączki do wózka dziecięcego wystawiony na aukcji internetowej kończącej się [...] maja 2012 r. jest identyczny ze spornym wzorem, jednakże został wystawiony na tej aukcji w okresie, kiedy uprawnionym przysługiwała ulga w nowości.

3. UP, po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Ozdobne pokrycie rurki", decyzją z dnia [...] września 2014 r. znak: [...], na podstawie art. 102 i art.104 w związku z art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., unieważnił prawo z rejestracji ww. wzoru przemysłowego.

W uzasadnieniu decyzji UP podał, że przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest ozdobne pokrycie rurki, na którym umieszczono dekoracyjny szew i jego odmiany. Wzór przedstawiony w ośmiu odmianach przeznaczony jest do wykorzystywania głównie jako obszycie (tzw. naciąg) rurki konstrukcji wózka, zwłaszcza "rączki" wózka dziecięcego.

Jako istotne cechy spornego wzoru przemysłowego charakteryzujące sporne ozdobne pokrycie rurki we wszystkich odmianach tego wzoru wskazano, że "ozdobne pokrycie rurki ma kształt zasadniczo prostokąta, który zszyto wzdłuż dłuższego jego boku, w efekcie otrzymując niejako rulon o przekroju zasadniczo owalu, przy czym na powierzchni bocznej rulonu widoczny jest wzdłużny szew wykonany ściegiem, w którym nitka układa się w formie łańcuszka, którego poszczególne ogniwa mają kształt zasadniczo kolisty, przy czym - dodatkowo - poszczególne ogniwa połączone są w dolnej i górnej ich części niejako ściegiem prostym, przechodzącym przez każde z ogniw i tworzącym w efekcie dwie, równoległe względem siebie linie proste".

Poszczególne odmiany spornego wzoru wyróżniają się rodzajem tkaniny (zwanej we wzorze "elementem obłożenia") oraz jej kolorem i kolorem nici, w sposób następujący:

- kolor szwu jest kontrastowy w stosunku do koloru elementu obłożenia;

- kolor szwu jest taki sam jak kolor elementu obłożenia;

- kolor elementu obłożenia jest jasny, natomiast kolor szwu jest kontrastowo ciemny;

element obłożenia wykonany jest w dwóch kontrastowych kolorach, podobnie szew jest dwukolorowy, tzn. w taki sposób, że każda z dwóch linii falistych

- przeplatających się niejako i tworzących poszczególne ogniwa

- jest innego koloru, z kolei - nitki ściegów prostych - są w kolorze kontrastowym do koloru przylegającej części elementu obłożenia;

- faktura elementu obłożenia imituje skórę w kolorze jasnym, natomiast kolor szwu jest kontrastowo ciemny;

- faktura elementu obłożenia imituje skórę, natomiast kolor szwu jest taki sam jak kolor elementu obłożenia;

- faktura elementu obłożenia imituje skórę w ciemnym kolorze, natomiast kolor szwu jest kontrastowo jasny;

- faktura elementu obłożenia imituje skórę, natomiast, element obłożenia wykonany jest w dwóch kontrastowych kolorach, podobnie szew jest dwukolorowy, tzn. w taki sposób, że każda z dwóch linii falistych - przeplatających się niejako i tworzących poszczególne ogniwa - jest innego koloru, z kolei - nitki ściegów prostych - są w kolorze kontrastowym do koloru przylegającej części elementu obłożenia.

UP, odwołując się do definicji wzoru przemysłowego zawartej w art. 102 ust. 1 p.w.p. podkreślił, że przedmiotem oceny wzorów przemysłowych powinny być postacie ich wytworów. Pojęcie postaci, o której mowa w art. 102 ust. 1 p.w.p. jest tożsame z wyglądem zewnętrznym nadawanym wytworom. Chodzi o wizualnie dostrzegalne cechy całego produktu lub jego części, z wyjątkiem części składowych, które nie są wizualnie postrzegane w toku zwykłego używania produktu.

W świetle powyższego UP uznał, że przedmiotem oceny w sprawie mogły być tylko te cechy wzoru przemysłowego, które były widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku. Przy ocenie UP uwzględnił zastrzeżenia z art. 107 ust. 2 p.w.p. w pierwotnym brzmieniu (Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508), który stanowił, że zakres przedmiotowy prawa z rejestracji wzoru przemysłowego określają łącznie rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie.

UP uwzględnił także art. 108 ust.3 p.w.p., który stanowi m.in., że opis wzoru przemysłowego powinien wskazywać na końcu te cechy postaciowe, które wyróżniają zgłoszony wzór od innych znanych już wzorów i stanowią podstawę do jego identyfikacji. W świetle powyższego, przedmiotem oceny zdolności rejestracyjnej spornego wzoru przemysłowego mogą być jedynie te jego cechy wspólne wskazane jako istotne, które są wspólne dla wszystkich jego odmian. Art. 107 ust. 1 p.w.p., stanowi natomiast, że prawo z rejestracji wzoru przemysłowego nie obejmuje cech wytworu: wynikających wyłącznie z jego funkcji technicznej, które muszą być odtworzone w dokładnej formie i wymiarach w celu umożliwienia mechanicznego połączenia go lub współdziałania z innym wytworem.

Na tej podstawie UP stwierdził, że cechy istotne spornego wzoru określone jako "ozdobne pokrycie rurki ma kształt zasadniczo prostokąta, który zszyto wzdłuż dłuższego jego boku, w efekcie otrzymując niejako rulon o przekroju zasadniczo owalu" nie mogą być przedmiotem porównania wzorów przemysłowych, spornego i przeciwstawionych, gdyż nie są to cechy całego produktu lub jego części wizualnie dostrzegane w toku zwykłego używania (po zamontowaniu na rurce) i wynikają wyłącznie z funkcji technicznej spornego wzoru, którą jest ozdobne pokrycie rurki konstrukcji wózka, zwłaszcza "rączki" wózka dziecięcego (zeznanie świadka).

W ocenie UP cechy odróżniające od siebie poszczególne odmiany wzoru, wskazane jako istotne dla poszczególnych odmian, a więc indywidualne cechy poszczególnych odmian nie mogą zmieniać postrzegania wzoru jako całości. UP podniósł dodatkowo, powołując się na zeznania świadka, że cechy odróżniającego poszczególne odmiany spornego wzoru sprowadzają się jedynie do rodzaju i koloru tkaniny oraz koloru nici, o których decyduje klient.

Rozpatrując zarzut z art. 104 p.w.p. UP stwierdził, że zakres swobody twórczej w przypadku ozdobnego pokrycia rurki jest dość duży, choć ograniczony jego funkcją ozdobnego pokrycia rurki konstrukcji wózka, zwłaszcza "rączki" wózka dziecięcego, o czym świadczy, na przykład, zeznanie świadka D. K. wskazujące na różnorodność tkanin i nici stosowanych do obszywania rurek. Za zorientowanego użytkownika UP uznał osoby, które produkują wózki dziecięce i zamawiają do ich rączek ozdobne pokrycia.

UP uznał, że wzór przemysłowy nie spełniał wymogu indywidualnego charakteru w rozumieniu art. 104 p.w.p., gdyż ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku nie różni się od ogólnego wrażenia wywoływanego na nim przez wzór określony jako "rączka do wózka dziecięcego" widocznego na przedłożonych przez wnoszącego sprzeciw zdjęciach aukcji internetowej [...] z terminem zakończenia dnia [...] maja 2012 r. oraz oryginały zdjęć załączonych do sprzeciwu - znajdujące się w aktach rejestrowych spornego wzoru [...]), a więc przed datą zgłoszenia spornego wzoru, tj. przed dniem [...] września 2012 r.

Zdaniem UP, zdjęcia te ujawniają ozdobne pokrycie rurki (wykonane z czerwonego materiału imitującego skórę ze ściegiem w kolorze czarnym), które posiada na powierzchni bocznej rulonu widoczny wzdłużny szew wykonany ściegiem, w którym nitka układa się w formie łańcuszka, którego poszczególne ogniwa mają kształt zasadniczo kolisty, przy czym - dodatkowo - poszczególne ogniwa połączone są w dolnej i górnej ich części niejako ściegiem prostym, przechodzącym przez każde z ogniw i tworzącym w efekcie dwie, równoległe względem siebie linie proste. Jest to okoliczność bezsporna, gdyż potwierdzona przez pełnomocnika uprawnionych, który stwierdził na rozprawie w dniu [...] września 2014r., że wzór rączki do wózka dziecięcego wystawiony na aukcji internetowej kończącej się [...] maja 2012 r. jest identyczny ze spornym wzorem.

Ta tożsamość wszystkich podlegających ocenie zdolności rejestrowej istotnych cech wskazanych w opisie spornego wzoru, które wyróżniają zgłoszony wzór, we wszystkich jego odmianach, od innych znanych już wzorów i stanowią podstawę do jego identyfikacji, oraz wzoru przeciwstawionego widocznego na przedłożonych przez wnoszącego sprzeciw zdjęciach aukcji internetowej [...] z terminem zakończenia dnia [...] maja 2012 r., stanowi o jednakowym ogólnym wrażeniu jakie te wzory wywołują na zorientowanym użytkowniku.

Brak indywidualnego charakteru spornego wzoru potwierdzają także, niezależnie od siebie, inne materiały złożone przez wnoszącego sprzeciw w postaci zdjęcia aukcji internetowej [...] z terminem zakończenia dnia [...] grudnia 2011r., dwa oświadczenia M. T. dotyczące obszywania ściegiem łańcuszkowym typu "plaster miodu" rączek wózka dziecięcego tkaniną imitującą skórę od dnia [...] marca 2012 r. do dnia [...] czerwca 2012 r., rozpatrywane łącznie z załączonymi zdjęciami wózka i 7 fakturami, gdyż ww. materiały, również dowodzą powszechnej znajomości, przed datą zgłoszenia spornego wzoru, wyrobu stanowiącego ozdobne pokrycie rurki (rączki wózka dziecięcego), które posiada na powierzchni bocznej rulonu widoczny wzdłużny szew, wykonany ściegiem, w którym nitka układa się w formie łańcuszka, którego poszczególne ogniwa mają kształt zasadniczo kolisty, przy czym - dodatkowo - poszczególne ogniwa połączone są w dolnej i górnej ich części niejako ściegiem prostym, przechodzącym przez każde z ogniw i tworzącym w efekcie dwie, równoległe względem siebie linie proste.

Ponadto, opis techniczny maszyny [...] do szycia ściegiem łańcuszkowym typu "plaster miodu" wydrukowany w Zachodnich Niemczech, wraz z tłumaczeniem przysięgłym oraz zdjęcia aukcji internetowej [...] z maja 2012 r. dotyczące sprzedaży takiej maszyny, świadczą o tym, że przed datą zgłoszenia spornego wzoru znany był szew, wykonany ściegiem, w którym nitka układa się w formie łańcuszka, którego poszczególne ogniwa mają kształt zasadniczo kolisty, przy czym - dodatkowo - poszczególne ogniwa połączone są w dolnej i górnej ich części niejako ściegiem prostym, przechodzącym przez każde z ogniw i tworzącym w efekcie dwie, równoległe względem siebie linie proste.

Także dowód z przesłuchania w charakterze świadka D. K. łącznie z pięcioma rachunkami z 2011r., który zeznał m.in., że wytwór stanowiący sporny wzór przemysłowy jest wytwarzany przez jego firmę w różnych kolorach, a także z tkaniny przypominającej skórę, od września 2011 r., przy czym ścieg ozdobny jest wykonywany maszyną [...] różnego koloru nićmi w zależności od życzenia klienta, potwierdza wcześniejszą obecność w obrocie wzorów wywołujących takie samo ogólne wrażenie jak sporny wzór.

Ponieważ brak indywidualnego charakteru spornego wzoru był samodzielną przesłanką wystarczającą do jego unieważnienia UP odstąpił od badania pozostałych zarzutów dotyczących braku zdolności rejestrowej spornego wzoru.

Odnośnie stanowiska uprawnionych, że sporny wzór został ujawniony na aukcji w okresie, kiedy uprawnionym przysługiwała ulga w nowości UP zauważył, że art. 104 p.w.p. nie przewiduje możliwości udzielenia prawa z rejestracji przy wcześniejszym ujawnieniu wzoru przez zgłaszającego. Zgodnie z dyspozycją art. 103 ust. 3 p.w.p. wprowadzenie przez uprawnioną do obrotu spornego wzoru w kwietniu 2011 r., stanowiłoby o nowości spornego wzoru, zgodnie z treścią tego przepisu i ustaloną doktryną wyłącznie w stosunku do ujawnienia tego wzoru przez uprawnioną, natomiast nie w stosunku do ujawnienia dokonanego niezależnie przez inny podmiot.

4. Pismem z dnia 19 listopada 2014 r. uprawnieni z prawa z rejestracji na wzór przemysłowy "Ozdobne pokrycie rurki" (nazywani dalej: "skarżącymi") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z dnia [...] września 2014 r., uzupełnioną pismem z dnia 22 listopada 2014 r., wnosząc o jej uchylenie w całości i zarzucając naruszenie:

- art. 103 ust. 3 pkt 2 p.w.p. w myśl, którego - zgodnie z zasadą tzw. "ulgi w nowości" zgłoszenie do ochrony wzoru przemysłowego uważa się za dokonane prawidłowo, jeżeli wcześniej wzór został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę prawnego lub (za zgodą uprawnionego) przez osobę trzecią, a także jeżeli ujawnienie nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy prawnego,

- art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez ograniczenie uzupełniającego postępowania dowodowego do dowodów zgłaszanych przez wnioskodawcę oraz zaniechanie pełnej analizy sprawy.

W uzasadnieniu skargi skarżący podali, że UP, dokonując jedynie wyrywkowej analizy dowodów nie mógł dokonać prawidłowej subsumpcji analizowanego stanu faktycznego. Nie uwzględniając okoliczności, że wzór przemysłowy pt.: "Ozdobne pokrycie rurki" został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji za zgodą uprawnionego, UP doprowadził do wydania wadliwej decyzji.

Skarżący podkreślili, że UP ograniczył się do przyjęcia, że przedmiotowy wzór przemysłowy pt. "Ozdobne pokrycie rurki" został ujawniony przed datą zgłoszenia go do ochrony w UP na aukcjach Internetowych wystawionych na portalu [...], w szczególności na aukcji nr [...] zakończonej [...] maja 2012 r. zatytułowanej: "Rączka do wózka dziecięcego". W opisie ww. aukcji Internetowej zostały przedstawione zdjęcia ujawniające rączki do wózka dziecięcego identyczne z przedmiotowym wzorem przemysłowym nr [...]. Aukcja została wystawiona przez użytkownika "[...]".

Jak wskazano w czasie rozprawy w UP w dniu [...] września 2014, już kilka miesięcy przed wystawieniem ww. aukcji Internetowej zawierającej ofertę rączki do wózka dziecięcego - uprawnieni z prawa z rejestracji na przedmiotowy wzór przemysłowy sami rozsyłali ofertę "obszywania rączek", stanowiących obecnie zarejestrowany wzór przemysłowy pt.: "Ozdobne pokrycie rurki" [...] ([...]), za pośrednictwem poczty e-mail. Oferta, o której mowa wyżej wysyłana była z adresu e-mail: [...] wraz ze zdjęciami przedstawiającymi wzór przemysłowy ozdobne pokrycie rurki.

Pierwsze oferty handlowe wysyłane były do firm zajmujących się produkcją wózków dziecięcych w następujących datach na podane adresy e-mail: w dniu 3 grudnia 2011 r. na adres e-mail: [...].

Skarżący zauważyli, że w trakcie postępowania przed UP został przedstawiony dowód, w postaci oświadczenia podpisanego przez właściciela firmy "B." M. T. datowanego na dzień [...] kwietnia 2014 r., wskazującego, że przed datą zgłoszenia przedmiotowego wzoru przemysłowego został on ujawniony w ofercie handlowej rozsyłanej przez wnoszącego sprzeciw, jak również na okoliczność, iż firma "B." zakupiła ww. produkty.

UP nie uwzględnił jednak w ogóle okoliczności, iż przed wysłaniem ofert przez wnoszącego sprzeciw, uprawnieni do wzoru przemysłowego pt.: "Ozdobne pokrycie rurki" wysłali własną ofertę handlową ujawniającą wzór ozdobnego pokrycia rurki m.in. właśnie do firmy produkującej wózki dziecięce "B.ś".

Przedmiotowy wzór przemysłowy pt.: "Ozdobne pokrycie rurki" został również ujawniony w porozumieniu i na prośbę skarżących na aukcji internetowej wystawionej na portalu [...] przed datą jego zgłoszenia, przez A. B.. Ww. aukcja nr [...] została wystawiona w dniu [...] października 2011 r. czyli przed datą ujawnienia przedmiotowego wzoru przez użytkownika "[...]". Okoliczność ta dodatkowo potwierdza sytuację, że oferowany przez skarżących wzór ozdobnego pokrycia rurki został bezpośrednio skopiowany przez użytkownika "[...]" z wystawionej wcześniej aukcji Internetowej lub rozsyłanej oferty handlowej za pośrednictwem poczty e-mail np. do firmy "B.".

W ocenie skarżących, okoliczności ujawnienia wzoru przemysłowego przez nich przed wystawieniem aukcji na portalu internetowym [...], na podstawie której UP unieważnił prawo z rejestracji wzoru "Ozdobne pokrycie rurki" - dodatkowo potwierdzają wystawione i zaksięgowane przez "P." faktury VAT, w szczególności: faktura VAT nr [...] wystawiona w dniu [...] kwietnia 2012 r., faktura VAT nr [...] wystawiona w dniu [...] lutego 2012 r., faktura VAT nr [...] wystawiona w dniu [...] lutego 2012 r., faktura VAT nr [...] wystawiona w dniu [...] marca 2012 r., faktura VAT nr [...] wystawiona w dniu [...] grudnia 2011 r., jak również inne dowody.

Skarżący zarzucili, że UP nie poświecił żądnej uwagi temu, w jakich okolicznościach i przez kogo nastąpiło ujawnienie rozpatrywanego wzoru przemysłowego, pt.: "Ozdobne pokrycie rurki" [...]. Poprowadzenie takiej analizy pozwoliłoby ustalić, że zgodnie z art. 103 ust. 3 został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, o ile ujawnienie to nastąpiło przez twórcę i równocześnie za zgodą uprawnionego. W tej sytuacji UP, unieważniając ww. wzór przemysłowy - naruszył nie tylko reguły art. 103 ust. 3 p.w.p., ale także zasady prowadzenia postępowania i analizy dowodów.

W piśmie z dnia 22 listopada 2014 r. stanowiącym uzupełnienie skargi, skarżący złożyli wiadomości e-mail zawierające oferty obszywania rączek do wózka dziecięcego identycznego z wzorem przemysłowym, które zostały wysłane do potencjalnych kontrahentów przez uprawnionych niemal rok przed zgłoszeniem rozpatrywanego wzoru: wiadomość e-mail wysłana w dniu [...] grudnia 2011 r. z adresu [...] (firmowy adres e-mail "P.") na adres [...] - zawierająca ofertę obszywania rączek do wózka dziecięcego identyczną z przedmiotowym wzorem przemysłowym pt.: "Ozdobne pokrycie rurki" [...].

Do przedmiotowego sprzeciwu z dnia [...] października 2013 r., a także do pisma wnoszącego sprzeciw z dnia [...] marca 2014 r. dołączone zostały oświadczenia Pana M. T., właściciela firmy "B.", adresata powyższej wiadomości e-mail), wiadomość e-mail wysłana w dniu [...] grudnia 2011 r. z adresu [...] (firmowy adres e-mail "P.") na adres [...] - zawierająca ofertę obszywania rączek do wózka dziecięcego identyczną z przedmiotowym wzorem przemysłowym pt.: "Ozdobne pokrycie rurki" [...].

5. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

6. Pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. wnoszący sprzeciw (uczestnik postępowania w postepowaniu sądowoadministracyjnym) wniósł o oddalenie skargi w całości.

Uczestnik postępowania odnośnie zarzutu naruszenia przez UP art. 7, 77 i 107 § k.p.a. stwierdził, że skarżący z własnej woli nie przedstawili przed UP żadnego dowodu wskazującego na ujawnienie przez nich wzoru przemysłowego w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, tj. na możliwość zastosowania przez UP tzw. "ulgi w nowości" z art. 103 ust. 3 pkt 2 p.w.p.

Uczestnik postępowania jako nieprawdziwe uznał wszelkie twierdzenia skarżących, jakoby skopiował ich wzór przemysłowy przesyłany w formie rzekomych maili przed datą zgłoszenia wniosku o rejestrację wzoru, albowiem już przed UP wykazał, że prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą N. w A., zajmuje się produkcją obuwia oraz części do wózków dziecięcych, w tym m.in. poszyć rączek wózka dziecięcego, pokrywanych materiałem i zszywanych ściegiem ozdobnym w kształcie łańcuszka, nazywanym fachowo ściegiem "plaster miodu". Poza uczestnikiem, produkcją rączek do wózków dziecięcych ze ściegiem plastra miodu zajmuje się w województwie śląskim kilku innych przedsiębiorców. Zaznaczył, że nie mógł i nie musiał nielegalnie skopiować wzoru przemysłowego pt.: "Ozdobne pokrycie rurki", nr [...] od skarżących, bowiem przy produkcji pokrywanych materiałem rączek do wózków, korzysta i korzystał z ogólnie dostępnych na rynku maszyn do szycia [...][...], które ww. ścieg ozdobny (łańcuszkowy, plaster miodu), będący cechą charakterystyczną wzoru [...], mają przewidziany fabrycznie w oprogramowaniu w konstrukcji maszyny do szycia.

Zdaniem uczestnika postępowania w sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 103 ust. 3 pkt. 2 p.w.p., konieczne do uznania, że doszło do ujawnienia wzoru przez twórców na 12 miesięcy przed datą uzyskania pierwszeństwa, bowiem: skarżący nie są autorami ściegu ozdobnego (łańcuszkowego, plastra miodu) będącego jedyną cechą charakterystyczną i istotną wzoru przemysłowego [...], bowiem ścieg ten jest powszechnie dostępnym ściegiem wykonywanym m.in. przez niemieckie maszyny do szycia [...][...] (ścieg ten jest przewidziany przez producenta maszyn w ich konstrukcji), a maszyny te są produkowane od lat 70-tych XX wieku, o czym świadczy ostatnie zdanie przetłumaczonej specyfikacji maszyny [...] – "wydrukowano w Niemczech Zachodnich", a więc przed 1989 r.Tym samymskarżący nie są autorami wzoru przemysłowego [...], a więc to nie autor, jego następca lub osoba trzecia za zgodą uprawnionych ujawniła wzór na 12 miesięcy przed datą uzyskania pierwszeństwa przez skarżących w rozumieniu art. 103 ust. 3 pkt. 2 p.w.p.:nowość wzoru została skutecznie podważona przez uczestnika, który przedstawił bezsporne dowody (wydruk z aukcji internetowej [...] z datą i zdjęciem, w treść którego nie można ingerować), potwierdzające fakt, że w okresie 12 miesięcy przed datą uzyskania pierwszeństwa, uczestnik produkował i sprzedawał identyczne poszycia rączek obszyte ściegiem "plaster miodu", ujawnienie wzoru nie nastąpiło wskutek nadużycia popełnionego wobec skarżących, bowiem uczestnik i świadek wykonywali przed wrześniem 2013 r. identyczne poszycia rączek na postawie własnych ustaleń (wykorzystania ściegu przewidzianego przez maszynę [...]), a nie na podstawie kopiowania wzoru skarżących.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

3. W sytuacji, kiedy skarga zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Do kontroli subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przepis prawa materialnego można przejść dopiero wówczas, gdy okaże się, że stan faktyczny przyjęty w zaskarżonej decyzji bądź postanowieniu został ustalony z uwzględnieniem wymaganych przepisów postępowania, przez co ustalenie to nie było wadliwe albo nie zostało skutecznie podważone.

4. Przechodząc do analizy poszczególnych zarzutów skargi należy wskazać, że skarżący zarzuca wydanej decyzji naruszenie: naruszenie art. 103 ust. 3 pkt 2 p.w.p. w myśl, którego - zgodnie z zasadą tzw. "ulgi w nowości" - zgłoszenie do ochrony wzoru przemysłowego uważa się za dokonane prawidłowo, jeżeli wcześniej wzór został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę prawnego lub (za zgodą uprawnionego) przez osobę trzecią, a także jeżeli ujawnienie nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy prawnego oraz naruszenie przepisów art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez ograniczenie uzupełniającego postępowania dowodowego do dowodów zgłaszanych przez wnioskodawcę oraz zaniechanie pełnej analizy sprawy.

Ponadto do skargi załączono nowe wnioski dowodowe w zakresie dokumentów dotyczących chwili ujawnienia wzoru przemysłowego czy prawa pierwszeństwa. Powyższy wniosek dowodowy złożono na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Na rozprawie Sąd ten wniosek oddalił, jak również wniosek dowodowy uczestnika postępowania.

5. Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii złożonych przed sądem dowodów na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Przepis powyższy stanowi odstępstwo od zasady wynikającej z art. 133 § 1 p.p.s.a. i nie może być interpretowany rozszerzająco, a zwłaszcza nie może być stosowany w sprzeczności z celem, do którego powołano sądy administracyjne, a którym jest kontrola legalności działalności administracji publicznej, a nie załatwianie spraw administracyjnych. Sąd uznał, że przeprowadzenie tych dowodów mogło nastąpić w postępowaniu przed UP. Skoro skarżący tego nie zrobili, powinni ponosić negatywne konsekwencje swoich zaniechań i błędnego prowadzenia postępowania dowodowego. W postępowaniu przed Sądem, tych dowodów bez szkody dla ekonomiki postępowania sądowo-administracyjnego nie dało się przeprowadzić.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2012 r., II GSK 598/11, artykuł 106 § 3 p.p.s.a. nie służy do zwalczania ustaleń faktycznych, z którymi strona się nie zgadza. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżący próbują wykorzystać ten przepis właśnie do tego celu. Przedstawione przez nich dowody mają na celu nie wyjaśnienie istotnych wątpliwości sprawy, lecz są powołane na całkowicie nowe okoliczności, których skarżący nie wykazali i nie udowodnili przed Urzędem Patentowym.

6. Odnosząc się do zarzutów skargi, w ocenie Sądu, nie zasługują one na uwzględnienie w świetle ustalonego stanu faktycznego sprawy, co szczegółowo wyjaśniono poniżej.

W pierwszej kolejności, odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 103 ust. 3 pkt 2 p.w.p. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 102 i art. 104 w związku z art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 p.w.p., a więc nie można mówić o naruszeniu art. 103 ust.3 p.w.p., przy czym (jak wyjaśniono w zaskarżonej decyzji) UP rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę (art. 255 ust.4 p.w.p.).

Jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt. II GSK 1061/13 należy pamiętać, że postępowanie przed UP było prowadzone w trybie spornym, ze sprzeciwu zgłoszonego na podstawie art. 246 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p., czyli środka będącego w istocie skargą powszechną, przysługującą każdemu, bez względu na posiadany interes prawny. W postępowaniu tego rodzaju strony, którymi z założenia są podmioty profesjonalnie, są dysponentami swoich żądań i to strony mają obowiązek dowodzenia formułowanych twierdzeń, w tym przedkładania dowodów i wyjaśnień na ich potwierdzenie. Nie oznacza to oczywiście, iż organ jest całkowicie zwolniony z dbałości o przebieg postępowania, jednakże jego rola jest zbliżona do roli arbitra, orzekającego na podstawie przedkładanych mu dowodów.

UP nie ma więc obowiązku prowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie, jaki jest przyjmowany i akceptowany w tradycyjnym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym na podstawie przepisów k.p.a. Przesądza o tym przyjęte przez prawodawcę założenie, iż badanie sprawy w trybie spornym prowadzone być powinno głównie przy zaangażowaniu i inicjatywie stron, przedstawiających dowody na poparcie swoich twierdzeń, zaś ocena tych starań pozostawiona jest organowi.

Powyższe oznacza, że jeżeli strony nie przedkładają wystarczających dowodów, na podstawie których UP może i powinien dokonać oceny zagadnień istotnych dla rozstrzygnięcia, to stawianie ternu organowi zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a. (statuującego zasady praworządności, prawdy obiektywnej oraz uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli) i dalszych przepisów mających na celu realizację tej zasady (art. 77 § 1, 78 § 1 k.p.a.), zwłaszcza w postępowaniu spornym, jest niezasadne (por. wyrok NSA z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 430/11, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu w trakcie postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją skarżący nie przedstawili istotnych materiałów dowodowych na okoliczności wskazane w skardze, więc Urząd wydał zaskarżoną decyzję w sposób prawidłowy na podstawie dowodów przedstawionych przez uczestnika. W szczególności skarżący nie przedstawili materiałów dowodowych na okoliczność wcześniejszego wystawienia spornego wzoru na aukcji internetowej przez skarżących i skopiowania spornego wzoru, więc UP nie mógł ich uwzględnić.

Nadto należy wskazać, że dla zastosowania przepisu art. 104 p.w.p., w oparciu o który UP unieważnił prawo z rejestracji spornego wzoru przemysłowego bez znaczenia jest czy ujawnienie wzoru nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec uprawnionych okoliczność ta ma znaczenie jedynie dla zastosowania art. 103 p.w.p., który w rozpatrywanej sprawie nie stanowił podstawy unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego.

7. Odnosząc się do procesowych zarzutów skargi naruszenia przepisów art. 7, art.8, art. 77 § 1, art. 80 i art.107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz jego błędną i dowolną ocenę, w ocenie Sądu nie zasługują one na uwzględnienie.

W rozpatrywanej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżących UP wyczerpująco rozpatrzył materiał dowodowy, zaś materiały przedłożone przez skarżących na okoliczność wcześniejszego ujawnienia przez nich spornego wzoru niezależnie od ich spóźnionego przedłożenia już po zamknięciu rozprawy i wydaniu zaskarżonej decyzji w wyniku oświadczenia stron, iż wyczerpały one materiały dowodowe w sprawie nie zasługują na uwzględnienie, jak również z przyczyn wyżej wskazanych są bezprzedmiotowe dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.

Analiza treści skargi prowadzi więc do wniosku, iż skarżący nie podnieśli w skardze żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na nieprawidłowość wydanej decyzji. Nie przedstawili przed UP żadnego dowodu wskazującego na ujawnienie przez skarżących przedmiotowego wzoru przemysłowego w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, tj. na możliwość zastosowania przez Urząd tzw. "ulgi w nowości" z art. 103 ust. 3 pkt. 2 ustawy, mimo iż mogli to zrobić.

Zaskarżona decyzja została więc wydana w oparciu o pełny, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, którego skarżący nie uzupełnili. Tym samym, organ w żaden sposób nie naruszył przepisów postępowania dowodowego, natomiast to skarżący poprzez własne zaniechanie, nie złożyli żadnych wniosków dowodowych i dowodów na okoliczność "ulgi w nowości", a więc wydając zaskarżoną decyzję Urząd nie mógł uwzględnić dowodów, które nie zostały przez skarżących przedłożone.

W ocenie Sądu niezrozumiałym jest fakt, dlaczego skarżący, skoro mogli na etapie postępowania przed UP dostarczyć takie rzekomo niezbite dowody, nie przedstawili ich ostatecznie i dlaczego zarzucają organowi, że nie przeprowadził dowodu z dokumentów, których skarżący nie przedłożyli.

Powoływanie się przez skarżących na pismo ostrzegawcze skierowane przez skarżących do uczestnika postępowania na okoliczność nieuwzględnienia wniosków dowodowych skarżących przez Urząd, jest całkowicie bezzasadne, bowiem to pismo ostrzegawcze zostało sporządzone przez pełnomocnika skarżących i wysłane do uczestnika w lutym 2013r., natomiast dowody świadczące o "uldze w nowości" powinny być datowane na okres 12 miesięcy przed dniem [...] września 2012r. (data zgłoszenia wzoru). Tym samym wezwanie skarżących z dnia [...].02.2013r. nie było żadnym dowodem świadczącym o ujawnieniu przez skarżących przedmiotowego wzoru przemysłowego przed wrześniem 2012 r. (dowód: kopia pisma uprawnionych z dnia [...].02.2013r. ze wskazaniem wzorów [...] i [...] - w aktach sprawy).

8. Przede wszystkim zaś w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów wzór przedstawiony przez Skarżących nie ma synonimu nowości. Przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest ozdobne pokrycie rurki, na którym umieszczono dekoracyjny szew i jego odmiany. Wzór przedstawiony w ośmiu odmianach przeznaczony jest do wykorzystywania głównie jako obszycie (tzw. naciąg) rurki konstrukcji wózka, zwłaszcza "rączki" wózka dziecięcego.

Jako istotne cechy spornego wzoru przemysłowego charakteryzujące sporne ozdobne pokrycie rurki we wszystkich odmianach tego wzoru wskazano, że "ozdobne pokrycie rurki ma kształt zasadniczo prostokąta, który zszyto wzdłuż dłuższego jego boku, w efekcie otrzymując niejako rulon o przekroju zasadniczo owalu, przy czym na powierzchni bocznej rulonu widoczny jest wzdłużny szew wykonany ściegiem, w którym nitka układa się w formie łańcuszka, którego poszczególne ogniwa mają kształt zasadniczo kolisty, przy czym - dodatkowo - poszczególne ogniwa połączone są w dolnej i górnej ich części niejako ściegiem prostym, przechodzącym przez każde z ogniw i tworzącym w efekcie dwie, równoległe względem siebie linie proste".

Poszczególne odmiany spornego wzoru wyróżniają się rodzajem tkaniny (zwanej we wzorze "elementem obłożenia") oraz jej kolorem i kolorem nici.

W ocenie Sądu cechy istotne spornego wzoru określone jako "ozdobne pokrycie rurki ma kształt zasadniczo prostokąta, który zszyto wzdłuż dłuższego jego boku, w efekcie otrzymując niejako rulon o przekroju zasadniczo owalu" nie mogą być przedmiotem porównania wzorów przemysłowych, spornego i przeciwstawionych, gdyż nie są to cechy całego produktu lub jego części wizualnie dostrzegane w toku zwykłego używania (po zamontowaniu na rurce) i wynikają wyłącznie z funkcji technicznej spornego wzoru, którą jest ozdobne pokrycie rurki konstrukcji wózka, zwłaszcza "rączki" wózka dziecięcego (zeznanie świadka).

Sąd uznał za prawidłową ocenę UP, że cechy odróżniające od siebie poszczególne odmiany wzoru, wskazane jako istotne dla poszczególnych odmian, a więc indywidualne cechy poszczególnych odmian nie mogą zmieniać postrzegania wzoru jako całości. UP podniósł dodatkowo, powołując się na zeznania świadka, że cechy odróżniającego poszczególne odmiany spornego wzoru sprowadzają się jedynie do rodzaju i koloru tkaniny oraz koloru nici, o których decyduje klient.

W ocenie Sądu zgromadzony w postępowaniu przed UP materiał dowodowy, wskazują, wbrew twierdzeniom skarżących, że w/w przepis zawierający tzw. zasadę "ulgi w nowości" nie mógł być zastosowany w przedmiotowej sprawie do ujawnienia wzoru będącego przedmiotem.

Uczestnik udowodnił w postępowaniu przed UP, że od kilku lat: produkuje jako podwykonawca producentów wózków, poszycia rączek identyczne z przedmiotowym wzorem przemysłowym, niezależnie od skarżących, bowiem w żaden sposób nie skopiował nielegalnie ich wzoru, lecz kupił maszynę do szycia [...][...] i wykorzystał przy obszywaniu rączek do wózków wzór plaster miodu (łańcuszek) znajdujący się w oprogramowaniu tej maszyny, który stanowi jedyną cechę charakterystyczną wzoru przemysłowego skarżących.

W ocenie Sądu zgromadzone dowody i zeznania świadka D. K. wskazują, że uczestnik, świadek oraz wiele innych podmiotów gospodarczych zszywało poszycia rączek do wózków ściegiem plaster miodu przed ujawnieniem przedmiotowego wzoru przez skarżących i że sami do tego doszli (nie musieli kopiować wzoru skarżących, skoro jedyna cecha charakterystyczna wzoru, tj. ścieg "plaster miodu" była fabrycznie zapisana w oprogramowaniu maszyny [...][...], której uczestnik i świadek są właścicielami).

Tym samym, nie zostały w niniejszej sprawie spełnione przesłanki z art. 103 ust. 3 pkt. 2 ustawy, konieczne do uznania, że doszło do ujawnienia wzoru przez twórców na 12 miesięcy przed datą uzyskania pierwszeństwa, bowiem skarżący nie są autorami ściegu ozdobnego (łańuszkowego plastra miodu) będącego jedyną cechą charakterystyczną i istotną wzoru przemysłowego [...], bowiem ścieg ten jest powszechnie dostępnym ściegiem wykonywanym m.in. przez niemieckie maszyny do szycia [...][...] (ścieg ten jest przewidziany przez producenta maszyn w ich konstrukcji), a maszyny te są produkowane od lat 70-tych XX wieku, o czym świadczy ostatnie zdanie przetłumaczonej specyfikacji maszyny [...] –"wydrukowano w Niemczech Zachodnich", a więc przed 1989 r.

Wskazują o tym dowody zgromadzone w aktach sprawy przede wszystkim: kopie informacji handlowych producenta maszyn Adler z lat 70-80 XX wieku, wraz ze zdjęciami ściegu "plaster miodu" oraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski - w aktach sprawy. Skoro więc skarżący nie są autorami wzoru przemysłowego [...], a więc to nie autor, jego następca lub osoba trzecia za zgodą uprawnionych je ujawniła. Powyższe oznacza, że zarzut naruszenia art. art. 103 ust, 3 pkt. 2 p.w.p. jest bezzasadny.

9. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.