Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1749/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245, art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2008r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca i od września do listopada 2001 r. oraz od stycznia do grudnia 2002r. oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2000-2002 postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych l-N. Mielcarek


UZASADNIENIE

Wpis w sprawie wynosi [...]ł.

Wobec tego M.Ś. złożył sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi działalność gospodarczą i jest jedynym żywicielem rodziny. Ma na utrzymaniu żonę i troje dzieci. Dochód miesięczny wynosi od [....] do [...]. Żona skarżącego nie pracuje, w domu redaguje artykuły na zlecenie prasy lokalnej i uzyskuje z tego dochód w kwocie od [...] do [...] miesięcznie. Skarżący nie korzysta z żadnych świadczeń rodzinnych, zapomóg, dotacji. Mieszka w domu należącym do jego rodziców. Nie posiada jakichkolwiek możliwości zdobycia dodatkowych środków finansowych. Rodzina skarżącego znajduje się w trudnej

sytuacji finansowej. Skarżący oświadczył, ze pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i z [...] małoletnich dzieci. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów. Dochód skarżącego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wynosi od [...] do [...], zaś jego żony od [...] do [...]. Zatem łączny dochód [...] rodziny wynosi od [...] do [...].

Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący w odpowiedzi z dnia [...] wskazał, że koszty miesięcznego utrzymania wynoszą około [...], z czego woda [...], gaz [...], energia elektryczna [...], telefon stacjonarny [....], telefon komórkowy [...], wyżywienie [...], koszty lekarstw i leczenia [..], koszty nauki [....]. Skarżący oświadczył, że on jak i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają samochodu osobowego, nie korzystają z pomocy opieki społecznej, nie uzyskują dodatkowych dochodów. Skarżący wskazał, że mieszka w domu należącym do jego rodziców, jednakże nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Oświadczył, że posiada udziały w spółkach A. i B., ale ze względu na fakt, że w.w spółki nie posiadają żadnego majątku ani też nie prowadzą żadnej działalności, udziały te są bez żadnej wartości. Do pisma załączył kserokopię wyciągu z rachunku bankowego, kserokopie zeznań podatkowych za [...] i [...], informację o dochodach uzyskanych od organu rentowego za [...], informację o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za [...].

Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Zapewnia ona osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (por. art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (por. art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy).

W rozpatrywanej sprawie skarżący w oświadczeniu zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tych okolicznościach na podstawie art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.

I-N. Mielcarek