Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1397/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58   par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 08 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 08 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 18 września 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2010 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. sp. z o.o. we W. (dalej skarżąca) wniosła w dniu 19 października 2012 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 118 września 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2010 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 listopada 2012 r. skarżąca została wezwana do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 listopada 2012 r. (k. 15 akt sądowoadministracyjnych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.

Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony. Brak tego podpisu stanowi tym samym brak formalny skargi.

W przypadku spółek prawa handlowego posiadających osobowość prawną (spółka z o.o.), wymóg ten należy powiązać z konstrukcją tych spółek i zasadami ich reprezentacji. Nawiązuje do tego treść art. 28 p.p.s.a., który stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności

w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby,

o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W niniejszej sprawie skargę podpisała osoba, która nie wskazała jaką pełni funkcję w organach skarżącej. Dla skutecznego złożenia skargi było nieodzownym wobec tego przedłożenie odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców KRS, w celu potwierdzenia, że wskazana osoba jest członkiem organów skarżącej oraz ustalenia, kto ma prawo do reprezentowania spółki, w świetle przyjętych w umowie spółki zasad reprezentacji.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych

w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W tym przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych.

Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione.

Wskazany siedmiodniowy termin oblicza się, na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a., według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Zgodnie zaś z art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że, wobec doręczenia skarżącej

w dniu 23 listopada 2012 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi, wyznaczony do tego termin upłynął w dniu 30 listopada 2012 r. (piątek). W tak zakreślonym czasie skarżąca nie uzupełniła braku skargi.

Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.