Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 161/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 14a, art. 14b, art. 14c, art. 14i, art. 14e, art. 14k, art. 14m, art. 201 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Paweł Zaborniak Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 maja 2014 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Spółki A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...] o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie utraty ważności pisemnego potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy oraz w sprawie skreślenia firmy A Sp z o.o. z listy pośredniczących podmiotów tytoniowych.

W podstawie prawnej organ powołał art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239, art.201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.).

Z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowieniem

z dnia [...] maja 2013 r. ([...]) Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wszczął z urzędu postepowanie podatkowe w sprawie utraty ważności pisemnego potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy oraz w sprawie skreślenia firmy A Sp. z o.o. z listy pośredniczących podmiotów tytoniowych. W toku przeprowadzonych w trakcie kontroli podatkowej czynności ustalono, że ww. podmiot dokonywał sprzedaży nieoznaczonego znakami akcyzy suszu tytoniowego, innemu podmiotowi niż pośredniczący podmiot tytoniowy lub podmiot prowadzący skład podatkowy.

W dniu [...] czerwca 2013 r. Spółka A Sp. z o.o. w [...], złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w [...] wniosek o zawieszenie postępowania, na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, w związku ze złożonymi do WSA w Rzeszowie skargami na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w zakresie interpretacji definicji "suszu tytoniowego".

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w [...] odmówił zawieszenia postępowania w sprawie utraty ważności pisemnego potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy oraz w sprawie skreślenia z listy pośredniczących podmiotów tytoniowych.

Organ podał, że zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, organ podatkowy zawiesza postępowanie. Przez zagadnienie wstępne należy rozumieć wyłącznie zagadnienie prawne, które albo ujawniło się w toku postepowania i dotyczy istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii.

Organ uznał, że w rozpatrywanej sprawie takie zagadnienie wstępne nie występuje. Nie stanowią go bowiem indywidualne interpretacje podatkowe. Brak jest związku przyczynowego pomiędzy decyzją a rozstrzygnięciami indywidualnych interpretacji podatkowych, które stanowią jedynie wzór wykładni prawa, zawierają reguły wykładni i rozumienia pojęć oraz zwrotów obowiązującego prawa dla sytuacji faktycznej istniejącej lub mogącej zaistnieć w przyszłości. Interpretacja nie stanowi rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. W tej sytuacji organ uznał, że sprawy będące przedmiotem postępowania przed WSA w Rzeszowie nie mają znaczenia dla rozpoznania przedmiotowej sprawy.

Na to postanowienie A Sp. z o.o. – reprezentowana przez pełnomocnika adwokat J. P. złożyła zażalenie wnosząc o jego zmianę i zawieszenie postępowania, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na to, że rozpatrzenie sprawy nie wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. W ocenie składającej zażalenie istnieje związek pomiędzy treścią wyroku sądu administracyjnego w sprawie indywidualnej interpretacji podatkowej a rozstrzygnięciem przedmiotowej sprawy, to zaś uzasadnia zawieszenie postępowania. Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, może wpływać na wynik postępowania. Podzielenie przez Sąd dokonanej przez podatnika interpretacji przepisów postępowania spowoduje umorzenie wszystkich postępowań prowadzonych przez urząd celny, w tym przedmiotowego postępowania w sprawie utraty ważności pisemnego potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności jako pośredniczący podmiot tytoniowy.

Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawiając instytucję zawieszenia postępowania podatkowego, w tym przesłankę uregulowaną w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej tj. wystąpienie zagadnienia wstępnego, podał, że wskazywane przez stronę jako zagadnienie wstępne, rozstrzygnięcie przez WSA lub NSA

w przedmiocie indywidualnej interpretacji podatkowej, w zakresie rozumienia definicji ustawowej "susz tytoniowy", nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania,

o której mowa w ww. przepisie. Organ zauważył, że w dniu [...] marca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w [...], działający w imieniu Ministra Finansów wydał dwie indywidualne interpretacje podatkowe dotyczące opodatkowania wilgotnych liści tytoniu oraz opodatkowania liści tytoniu. Ich wnioskodawcą był A. Z. – prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] A. Z. [...]. Natomiast stroną postępowania prowadzonego przez organ I instancji w sprawie utraty ważności pisemnego potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy oraz w sprawie skreślenia z listy pośredniczących podmiotów tytoniowych jest A Sp. z o.o. ul. [...], [...] – podmiot zarejestrowany w dniu [...] marca 2013 r. Organ wskazał zatem, że indywidualne interpretacje podatkowe wydane zatem zostały dla innego podmiotu (A. Z.). Stronie niniejszego postepowania (Spółka z o.o.) nie przysługują prawa i obowiązki osoby fizycznej. Dyrektor Izby Celnej zwrócił także uwagę, że pisemna interpretacja prawa podatkowego, jako akt administracyjny, nie rodzi po stronie zainteresowanego żadnych praw i obowiązków, wynikających z ustaw podatkowych. Nie kreuje praw i obowiązków podmiotu do którego jest kierowana. Wywołuje określone w prawie skutki prawne o tyle o ile wnioskodawca zastosował się do wydanej interpretacji. Ocena organu wydającego interpretację indywidualną nie jest wiążąca dla pozostałych organów podatkowych a indywidualny charakter interpretacji sprawia, że nie może się na nią powoływać podmiot inny niż ten, na którego wniosek została ona wydana.

Końcowo organ wskazał, że rozpatrzenie prowadzonej przez organ I instancji sprawy i wydanie decyzji nie jest uzależnione od wydania przez sądy administracyjne rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi na indywidualną interpretację Ministra Finansów. Kwestia ta nie stanowi "zagadnienia wstępnego", o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyżej opisane postanowienie złożyła Spółka A Sp. z o.o. – reprezentowana przez A. Z., działająca przez pełnomocnika adwokat J. P. i wniosła o jego uchylenie oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji i przekazanie prawy do ponownego rozpatrzenia a także o zasądzenie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że w sprawie nie występuje zagadnienie wstępne będące przesłanką obligatoryjnego zawieszenia postępowania podatkowego. Zdaniem strony skarżącej w sprawie wystąpiły przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Podała, że w związku z prowadzoną kontrolą działalności podatnika wykryto, że handlowano liśćmi tytoniu, które nie zostały oznaczone znakami akcyzy. Przyjęto, że liście te to susz tytoniowy, co spowodowało wszczęcie postępowania. W jego trakcie wystąpiło zagadnienie prawne dotyczące pojęcia "suszu tytoniowego". Pod to pojęcie nie można zdaniem strony skarżącej, "podciągnąć" wilgotnych liści tytoniu, nienadających się do palenia a które wykryli funkcjonariusze przeprowadzający kontrolę. W tej kwestii tj. dotyczącej interpretacji przepisów związanych z opodatkowaniem wilgotnych liści tytoniu, całych i niepociętych, nieprzeznaczonych do palenia, zostały złożone skargi do WSA w Rzeszowie. W tej sprawie zapadł nieprawomocny wyrok, którym uchylono niekorzystną dla strony interpretację Ministra Finansów. W sprawie tej złożona została skarga kasacyjna. Wskazano, że korzystne dla strony prawomocne orzeczenie w sprawie interpretacji zagadnienia dotyczącego opodatkowania podatkiem akcyzowym sprzedawanych przez stronę wilgotnych liści tytoni, spowoduje, że postępowanie prowadzone przez organ celny stanie się bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy

z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego (tu postanowienie). Oznacza to, że w postępowaniu – sądowoadministracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego

w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sąd, jak wynika z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. poz. 270 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a.") nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powoływaną podstawą prawną.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, jeżeli m.in. stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonego postępowania w omówionym zakresie, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa skutkującego koniecznością usunięcia tego postanowienia z obrotu prawnego,

w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego, który nie jest sporny, wynika, że Dyrektor Izby Celnej prowadzi postępowanie w sprawie utraty ważności pisemnego potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy oraz w sprawie skreślenia firmy A Sp z o.o. z listy pośredniczących podmiotów tytoniowych. W toku tego postępowania Spółka A Sp. z o.o. w [...], złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w [...] wniosek o zawieszenie postępowania, na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – zwana dalej "O.p."), tj. do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, w związku ze złożonymi do WSA w Rzeszowie skargami na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w zakresie interpretacji definicji "suszu tytoniowego". Organ

I instancji postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. odmówił zawieszenia postępowania w ww. sprawie. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane przez Dyrektora Izby Celnej, mocą postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r. Oba rozstrzygnięcia stały się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Przedmiotem zaś sporu jest kwestia, czy zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p., z uwagi na toczące się przed sądem administracyjnym postępowanie w przedmiocie indywidualnej interpretacji podatkowej – jak twierdzi skarżąca Spółka, czy też – jak twierdzi Dyrektor Izby Skarbowej – przesłanka taka nie zachodzi.

Na wstępie wskazać należy, że przesłanki zawieszenia postepowania wymienione zostały w art. 201 § 1 O.p., przy czym w okolicznościach sprawy spór dotyczy pkt 2 tego przepisu, według którego, organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Z zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w ww. przepisie, tj. zagadnieniem materialno-prawnym, mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia, wynikłej w toku sprawy, kwestii prawnej, która ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Jednocześnie musi istnieć zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy. Oznacza to, że rozstrzygnięcie sprawy nie jest możliwe bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Należy podkreślić, że zagadnienie wstępne nie dotyczy kwestii ustalenia stanu faktycznego sprawy, gdyż to należy do organu prowadzącego sprawę, a nie do innego organu lub sądu.

Strona skarżąca, a mianowicie A Spółka z o.o. w [...], zaistnienie wystąpienia zagadnienia wstępnego upatruje w wydanej indywidualnej interpretacji podatkowej, w zakresie rozumienia definicji "susz tytoniowy". Jak wynika z nadesłanych akt sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w [...], działający w imieniu Ministra Finansów, po rozpoznaniu wniosku A. Z. – prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] A. Z. [...], w dniu [...] marca 2013 r. wydał dwie indywidualne interpretacje podatkowe dotyczące opodatkowania wilgotnych liści tytoniu ([...]) oraz opodatkowania liści tytoniu ([...]). Na skutek złożonej skargi przez ww. podmiot Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 23.09.2013 r., sygn. akt I SA/Rz 496/13 uchylił zaskarżoną interpretację dotyczącą opodatkowania wilgotnych liści tytoniu, natomiast wyrokiem z dnia 23.09.2013 r., sygn. akt I SA/Rz 495/13 oddalił skargę dotyczącą opodatkowania liści tytoniu. Zapadłe rozstrzygnięcia nie są prawomocne.

W rozpoznawanej sprawie zdaniem strony skarżącej (A Spółka z o.o.), ostateczne rozstrzygnięcie przez sądy administracyjne sprawy indywidualnej interpretacji podatkowej a dotyczącej opodatkowania podatkiem akcyzowym sprzedawanych przez stronę wilgotnych liści tytoni, ma wpływ na prowadzone postępowanie podatkowe dotyczące utraty ważności pisemnego potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy oraz skreślenia firmy A Sp z o.o. z listy pośredniczących podmiotów tytoniowych. Stanowi bowiem zagadnienie wstępne, w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p., a to powoduje, ze zachodzi obligatoryjna przesłanka do zawieszenia postępowania.

Z takim stanowiskiem strony skarżącej, Skład orzekający się nie zgadza. Wyjaśnić jednocześnie należy, że w niniejszym postępowaniu Sąd zobowiązany jest jedynie do oceny czy wydanie przez Ministra Finansów interpretacji indywidualnej stanowi rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy utraty ważności pisemnego potwierdzenia przyjęcia zawiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy oraz

skreślenia firmy A Sp z o.o. z listy pośredniczących podmiotów tytoniowych.

Jak wynika z art. 14a O.p., zadaniem Ministra Finansów jest dążenie do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, a zadanie to wykonuje – między innymi – przez dokonywanie interpretacji tychże przepisów. Interpretację taką Minister Finansów może wydać zarówno z urzędu, jak i na wniosek – z tym, że wnioskodawcą nie może być organ administracji publicznej- a w jej treści ma obowiązek uwzględnić orzecznictwo sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (§ 1). Podmiot występujący z wnioskiem o wydane interpretacji ogólnej musi zawrzeć w nim określone dane wskazane w art. 14a § 2 O.p.,

a interpretację taką Minister Finansów wydaje, jeśli w dniu złożenia wniosku nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrolne albo od decyzji lub postanowienia nie zostało wniesione odwołanie lub zażalenie (§ 3).

Z zawartych w Ordynacji podatkowej regulacji dotyczących interpretacji indywidualnych wynika ponadto, że wnioskujący o wydanie takiej interpretacji może wskazać albo zaistniały stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe i ma obowiązek wyczerpującego przedstawienia tego właśnie stanu lub zdarzenia ze wskazaniem własnej oceny (art. 14b § 2, § 3); natomiast Minister Finansów jeśli wydaje interpretację, to zawiera w niej ocenę stanowiska wnioskodawcy, podaje uzasadnienie prawne tej oceny (art. 14c § 1, § 2), interpretacje te są publikowane

w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 14i § 3), mogą być zmieniane (art. 14e).

Zwrócić jednakże należy uwagę na istotne skutki wydanej interpretacji. Generalną zasadą jest, że podatnik może – ale nie jest zobowiązany – do zastosowania się do wydanej mu interpretacji, ale jeśli się do niej dostosuje, to zastosowanie to nie może mu szkodzić, tak samo w przypadku nieuwzględnienia tej interpretacji przez organ w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej; w ściśle określonych w przepisach przypadkach, może skutkować zwolnieniem z zapłaty podatku itd. (art. 14k § 1, art. 14m O.p.).

Mając na uwadze brzmienie ww. przepisów stwierdzić zatem należy, co też słusznie uczyniły organy obu instancji wydając zaskarżone rozstrzygnięcia, że wydanie interpretacji indywidualnej na wniosek podatnika nie jest zagadnieniem wstępnym w sprawie podatkowej dotyczącej danego podatnika, a tym bardziej innego podmiotu. Wydanie interpretacji nie jest bowiem rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego, lecz zawiera ocenę stanowiska podatnika dokonaną przez Ministra Finansów lub stanowisko Ministra Finansów w przypadku negatywnej oceny stanowiska podatnika. Z tej interpretacji podatnik może skorzystać, ale ta interpretacja nie jest takim rozstrzygnięciem, bez którego nie może nastąpić rozstrzygnięcie sprawy "głównej".

W art. 201 § 1 pkt 2 O.p. wyraźnie wskazano, że zawieszenie postępowania przez organ jest tylko wtedy obligatoryjne, gdy inny organ lub sąd musi wcześniej rozstrzygnąć zagadnienie wstępne aby możliwe było wydanie decyzji, przy czym chodzi o samą możliwość wydania decyzji, a nie o wydanie decyzji o określonej treści - czyli, że bez tego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego nie jest możliwe wydanie decyzji. Raz jeszcze należy podkreślić, że interpretacja indywidualna, jeśli zostanie wydana, nie rozstrzyga określonej kwestii, a jedynie jest stanowiskiem "prawnym" Ministra Finansów co do danej kwestii i wydanie decyzji w sprawie podatkowej nie jest w żaden sposób uzależnione od wcześniejszego wydania interpretacji indywidualnej.

W aktualnie obowiązujących przepisach Ordynacji podatkowej brak jest przepisów wskazujących na wiążący lub niewiążący charakter interpretacji indywidualnej. Wydana interpretacja indywidualna nie jest wiążąca ani dla organu podatkowego, ani dla podatnika, a jedynie – jak wskazano wyżej – obowiązuje zasada nie szkodzenia temu podatnikowi, który dostosował się do danej interpretacji.

Powyższe ugruntowane już stanowisko znalazło swój wyraz w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, a tut. Sąd w pełni je podziela i aprobuje (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Rz 1035/13, wyrok WSA

w Rzeszowie z dnia 20.02.2014 r., sygn. akt I SA/Rz 1153/13 – publ. baza orzeczeń: www.cbois.nsa.gov.pl).

Rację ma także organ wskazując, że stroną postępowania prowadzonego przez organ I instancji w sprawie utraty ważności pisemnego potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy oraz w sprawie skreślenia z listy pośredniczących podmiotów tytoniowych jest A Sp. z o.o. ul. [...], [...], tj. podmiot zarejestrowany w dniu [...].03.2013 r. Natomiast indywidualne interpretacje podatkowe wydane zostały dla innego podmiotu a mianowicie dla A. Z. - prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] A. Z. [...], [...] (data rozpoczęcia działalności – [...].10.2011 r.). Jak słusznie zauważył organ odwoławczy pisemna interpretacja prawa podatkowego, jako akt administracyjny, nie rodzi po stronie zainteresowanego żadnych praw i obowiązków, wynikających z ustaw podatkowych. Nie kreuje praw i obowiązków podmiotu do którego jest kierowana. Wywołuje określone w prawie skutki prawne o tyle o ile wnioskodawca zastosował się do wydanej interpretacji. Ocena organu wydającego interpretację indywidualną nie jest wiążąca dla pozostałych organów podatkowych a indywidualny charakter interpretacji sprawia, że nie może się na nią powoływać podmiot inny niż ten, na którego wniosek została ona wydana.

W tym stanie sprawy Sąd, mając na uwadze powyższe okoliczności, uznał stanowisko organów obu instancji co do odmowy zawieszenia postępowania

w sprawie utraty ważności pisemnego potwierdzenia przyjęcia powiadomienia

o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot tytoniowy oraz w sprawie skreślenia z listy pośredniczących podmiotów tytoniowych, za prawidłowe.

Z tych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł jak w sentencji.