Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 139/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: asesor WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 28 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zgłoszenia żądania podjęcia czynności dyscyplinarnych postanawia: - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 8 czerwca 2007 r. J. N. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie niepodejmowania wnioskowanej przez skarżącego czynności w postaci zwrócenia się do właściwego Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych z żądaniem podjęcia czynności dyscyplinarnych, w tym przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, na podstawie art. 114 §1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.), wobec wskazanych w skardze sędziów.

Sąd zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a powołanego przepisu, tj. w przypadku niewydania decyzji administracyjnej, postanowień w postępowaniu administracyjnym (na które służy zażalenie albo kończące postępowanie), postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (na które służy zażalenie), innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz niewydania pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach.

Przedmiotem skargi jest bezczynność Ministra Sprawiedliwości w zgłoszeniu żądania rzecznikowi dyscyplinarnemu podjęcia czynności dyscyplinarnych wobec wskazanych w skardze sędziów na podstawie art. 114 §1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, który stanowi, że rzecznik dyscyplinarny podejmuje czynności dyscyplinarne na żądanie Ministra Sprawiedliwości, prezesa sądu apelacyjnego lub okręgowego oraz kolegium sądu apelacyjnego lub okręgowego, Krajowej Rady Sądownictwa, a także z własnej inicjatywy, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych do ustalenia znamion przewinienia, a także złożeniu wyjaśnień przez sędziego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe.

Zgłoszenie przez Ministra Sprawiedliwości żądania podjęcia przez rzecznika dyscyplinarnego czynności dyscyplinarnych wobec sędziów, na podstawie art. 114 §1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, nie jest rozstrzygane w formie decyzji lub postanowień wskazanych w art. 3 §2 pkt 1-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest ono ustawowym uprawnieniem Ministra Sprawiedliwości do inicjowania podjęcia czynności dyscyplinarnych przez rzecznika dyscyplinarnego, z którego skorzystanie zależy wyłącznie od własnej oceny Ministra, bez względu na sposób uzyskania informacji o okolicznościach mogących uzasadniać skorzystanie z tego uprawnienia. Informowanie Ministra Sprawiedliwości przez skarżącego o takich okolicznościach nie wywołuje zatem wszczęcia jakiegokolwiek postępowania, mającego kończyć się wobec skarżącego wydaniem przez Ministra decyzji lub postanowienia w przedmiocie rozstrzygnięcia o dalszych losach prawnych jego informacji.

Zgłoszenie lub zaniechanie zgłoszenia przez Ministra Sprawiedliwości rzecznikowi dyscyplinarnemu żądania podjęcia czynności dyscyplinarnych wobec określonych sędziów, w żaden sposób nie kształtuje zakresu praw i obowiązków skarżącego określonych przepisami prawa, dlatego omawiane żądanie Ministra nie stanowi również aktu lub czynności z art. 3 §2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Oznacza to, iż czynność Ministra Sprawiedliwości, której wykonania domaga się skarżący, nie spełnia warunków określonych w art. 3 §2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.