Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 649/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. z siedzibą w W. na opinię Prezydenta W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie opinii do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez r.pr. A. H., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opinię Prezydenta W. (Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej) z dnia [...] października 2011 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarga na powyższe pismo jest niedopuszczalna, bowiem nie przysługuje ona na poszczególne etapy uchwalania planu miejscowego. Ewentualne uwagi dotyczące prawidłowości procedury uchwalania planów mogą być zaś podnoszone na etapie skargi na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy podmiot wnoszący skargę posiada legitymację skargową oraz czy zaskarżony akt, czynność lub bezczynność organu administracji publicznej podlega kontroli sądu.

Na wstępie należy wskazać, iż pismo Prezydenta W. (Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej) z dnia [...] października 2011 r., którego legalność kwestionuje strona skarżąca jest opinią do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru W., położonego w dzielnicy W. w W. udzieloną na podstawie art. 17 pkt 6 lit a) ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 747 ze zm.) przez Miejską Komisję Urbanistyczno-Architektoniczną przy Prezydencie W.

Organ wykonawczy gminy sporządzający projekt planu obowiązany jest zwrócić się do wymienionych w ustawie podmiotów o uzgodnienie i zaopiniowanie projektu planu. Jak przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie sądowym, kwestie związania organu prowadzącego procedurę planistyczną stanowiskiem wyrażonym przez inne organy zależy od formy współdziałania (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz., Warszawa 2005 r., s. 492). Jeżeli forma współdziałania przybiera postać opinii, organ sporządzający plan nie jest związany treścią przedstawionej opinii, po analizie jej treści nie musi jej uwzględnić. Inaczej jest natomiast w przypadku uzgodnień. Jeżeli bowiem organ sporządzający plan z mocy przepisów prawa zobowiązany jest do uzgodnienia projektu planu z wymienionymi w ustawie organami, to stanowisko uzyskane w ten sposób uznaje się za wiążące bezwzględnie.

Mając powyższe na względzie należy przyjąć, iż opinia do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o której mowa w art. 17 pkt 6 lit. a) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie ma charakteru wiążącego. W związku z tym nie wymaga formy postanowienia (art. 106 k.p.a.).

W ocenie Sądu należy zatem uznać, że zaskarżone przez skarżącą pismo z dnia [...] października 2011 r. nr [...], stanowiące opinię do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o której mowa w art. 17 pkt 6 lit. a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie mieści się w kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej dalej P.p.s.a.).

Wyjaśnić na koniec należy, że przedmiotem skargi strony skarżącej jako właściciela działki położonej na terenie objętym przedmiotowym planem może być jedynie uchwała kończąca proces planistyczny w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto z treści art. 17 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień oraz ogłasza o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym projekcie planu rozwiązaniami. Ponadto organ wyznacza w ogłoszeniu, termin, w którym osoby prawne i fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu planu, nie krótszy niż 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia planu (art. 17 pkt 11). Zatem właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości na terenie objętym planem mogą w ten sposób wpływać na ostateczny kształt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.