Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 725/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28b ust. 2
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Protokolant: Sekretarz sądowy Anna Jaworska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z/s w Ł. na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2018 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek [...] sp. z o.o. w Ł . o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca opodatkowania podatkiem VAT świadczonych przez wnioskodawcę usług wsparcia.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

[...] sp. z o.o. jest podmiotem z siedzibą na terytorium Polski, zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, jak również na potrzeby realizacji transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej działającej w sektorze usług poligraficznych i pokrewnych, w tym outsourcingu dokumentowych procesów biznesowych. Podstawowym przedmiotem działalności spółki jest zarządzanie procesem produkcji i łańcuchem dostaw elementów składowych produktów powierzonych spółce przez klientów. Usługi świadczone przez wnioskodawcę obejmują między innymi przechowywanie, kompletowanie, pakowanie, adresowanie i kontrolowanie zawartości produktów dostarczanych do odbiorców końcowych.

W ramach prowadzonej działalności spółka świadczy również usługi wsparcia na rzecz podmiotu należącego do grupy, posiadającego siedzibę na terytorium Węgier, zarejestrowanego na Węgrzech na potrzeby podatku od wartości dodanej oraz realizacji transakcji wewnątrzwspólnotowych. Zasadniczy profil działalności kontrahenta obejmuje wykonywanie działalności produkcyjnej (poligraficznej), która realizowana jest w zakładzie produkcyjnym położonym na terytorium Węgier.

Kontrahent jest zarejestrowany dla celów podatku VAT w Polsce. Ponadto, kontrahent posiada w Polsce dwa stałe miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, w rozumieniu ustawy o VAT oraz regulacji prawa europejskiego (artykuł 11 rozporządzenia wykonawczego), tzn. ma w Polsce miejsca, które charakteryzują się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić jemu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tych stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej. Według wiedzy spółki, stałe miejsca prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta są związane przede wszystkim ze sprzedażą produktów przez kontrahenta na rzecz ostatecznych nabywców (głównie poza terytorium Polski, w niewielkim zakresie na rzecz krajowych nabywców). Istnienie stałych miejsc prowadzenia działalności jest elementem stanu faktycznego i nie jest przedmiotem pytania w ramach niniejszego wniosku.

Podstawę do świadczenia przez wnioskodawcę usług wsparcia na rzecz kontrahenta stanowi pisemna umowa o świadczenie usług zawarta pomiędzy stronami. Zgodnie z umową, w zamian za określone wynagrodzenie, spółka zapewnia kontrahentowi szeroki zakres wsparcia w ramach outsourcingu poszczególnych procesów działalności gospodarczej prowadzonej przez kontrahenta. Kompleksowe usługi wsparcia świadczone są przez pracowników spółki (wykonujących czynności na terytorium Polski) i obejmują swoim zakresem wsparcie w zakresie: pre-media, bieżącej sprzedaży i obsługi klienta, zarządzania zasobami ludzkimi (HR) oraz finansów i księgowości (w tym controllingu). Czynności związane z negocjowaniem warunków umowy, decyzją ojej zawarciu oraz bieżącymi ustaleniami stron w trakcie jej realizacji są podejmowane przez kontrahenta w jego siedzibie na Węgrzech.

Na potrzeby usług świadczonych na rzecz kontrahenta spółka zatrudnia kilkudziesięciu pracowników (wykonujących wyłącznie określone czynności związane z realizacją umowy na rzecz kontrahenta). Na potrzeby usług zostały też wynajęte powierzchnie biurowe w dwóch lokalizacjach na terytorium Polski. Spółka angażuje również inne aktywa niezbędne do świadczenia usług wsparcia (telefony, sprzęt komputerowy).

W trakcie wykonywania swoich obowiązków związanych z realizacją umowy pracownicy wnioskodawcy kontaktują się bezpośrednio z przedstawicielami, pracownikami kontrahenta zatrudnionymi w siedzibie tego podmiotu na Węgrzech. Ponadto, w ramach świadczonych usług, pracownicy spółki podejmują kontakt z klientami (odbiorcami produktów) oraz dostawcami kontrahenta, będącymi zarówno podmiotami zagranicznymi, jak również w mniejszym zakresie, z krajowymi podmiotami. Przykładowo, zaangażowani do realizacji umowy pracownicy działu sprzedaży spółki odpowiadają za wsparcie procesu sprzedaży w odniesieniu do całej działalności handlowej kontrahenta, tzn. za sprzedaż dokonywaną z Węgier (zasadniczo większa skala) i sprzedaż dokonywaną ze stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski (mniejsza skala w porównaniu do wsparcia sprzedaży z Węgier). Analogicznie, pracownicy działów obsługi klienta odpowiedzialni są zarówno za obsługę kluczowych klientów zagranicznych kontrahenta (do których dostawa towarów kontrahenta dokonywana jest z terytoriów różnych krajów, np. z Węgier do Czech), jak również wsparcie w bieżącej obsłudze mniejszych klientów, zarówno zagranicznych, jak i krajowych, do których sprzedaż towarów przez kontrahenta może być dokonywana zarówno z terytorium Węgier, jak i terytorium Polski. Również pracownicy innych działów zaangażowanych w proces obsługi kontrahenta w ramach umowy realizują swoje obowiązki w odniesieniu do całego kontrahenta (przykładowo pracownicy działów "Premedia" oraz "Structural Design" opracowują projekty i szatę graficzną dla wszystkich produktów kontrahenta, natomiast pracownicy działu finansów i controllingu odpowiadają zafakturowanie oraz controlling w odniesieniu do pełnego procesu sprzedaży i zakupów kontrahenta, w tym - w zasadniczej mierze - w odniesieniu do sprzedaży, która w żaden sposób nie przechodzi przez terytorium Polski).

Wszelkie przygotowywane przez pracowników spółki efekty świadczonych usług (np. projekty graficzne dla produktów, zestawienia i rejestry finansowe itd.) są wysyłane do weryfikacji do siedziby kontrahenta na Węgrzech. Kontakty, zapytania, problemy, itd., dotyczące świadczonych usług, jeżeli nie są obsługiwane na bieżąco, to są kierowane na Węgry. W tym kraju znajdują się bowiem osoby i podmiot, który z przedmiotowych usług korzysta. W Polsce nikt tych usług nie odbiera, nie akceptuje, itd.

Podsumowując, wprawdzie wsparcie w ramach outsourcingu poszczególnych procesów działalności gospodarczej prowadzonej przez kontrahenta realizowane jest przez spółkę z terytorium Polski (a więc z kraju, w którym kontrahent posiada dwa stałe miejsca prowadzenia działalności gospodarczej), ale to siedziba główna kontrahenta na terytorium Węgier jest zasadniczym odbiorcą usług spółki świadczonych na podstawie umowy, wsparcie realizowane jest na potrzeby całego podmiotu, a bieżący kontakt w procesie świadczenia usług odbywa się (na linii spółka-kontrahent) pomiędzy pracownikami wnioskodawcy, a centralą kontrahenta na Węgrzech.

Tytułem świadczenia usług wnioskodawca wystawia na rzecz kontrahenta faktury na zakończenie danego okresu rozliczeniowego (jedna faktura w miesiącu). Spółka nie wyodrębnia na fakturach poszczególnych usług składających się na kompleksową obsługę wsparcia. Zapłata wynagrodzenia za świadczone przez spółkę usługi dokonywana jest z węgierskiego rachunku bankowego kontrahenta. Do celów analizowanych usług przy dokonywaniu ustaleń (w umowie) został podany węgierski numer VAT kontrahenta (choć spółka zna również jego polski numer VAT).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wnioskodawca prawidłowo uważa, że pomimo posiadania przez kontrahenta stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, miejscem świadczenia realizowanych przez spółkę na rzecz kontrahenta usług jest terytorium Węgier, a w konsekwencji przedmiotowe usługi nie podlegają opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 28b ust. 2 ustawy o VAT?

Zdaniem wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych w opisie stanu faktycznego wniosku, pomimo posiadania przez kontrahenta stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, miejscem świadczenia realizowanych przez spółkę na rzecz kontrahenta usług, ustalonym na podstawie ogólnej reguły wynikającej z przepisu art. 28b ust. 1, jest terytorium Węgier, a w konsekwencji przedmiotowe usługi nie podlegają opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 28b ust. 2 ustawy o VAT.

Za takim stanowiskiem przemawia przede wszystkim okoliczność, iż opisane usługi nie są świadczone przez wnioskodawcę dla polskiej obecności kontrahenta. Polska obecność kontrahenta jest jedynie (i to tylko w pewnym zakresie) przedmiotem usług, a nie podmiotem, dla którego są one świadczone.

Interpretacją z dnia 4 września 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że stanowisko wnioskodawczyni jest nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w myśl ogólnej zasady, wyrażonej w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. lila, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

W świetle regulacji przepisu art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Przy czym pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności, o którym mowa w cyt. wyżej art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o VAT ani w przepisach aktów wykonawczych do tej ustawy. Jednakże, dla ujednolicenia stosowanych w państwach członkowskich UE zasad dotyczących miejsca opodatkowania transakcji podlegających opodatkowaniu, definicja "stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej" została zawarta w treści rozporządzenia wykonawczym Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawczego do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, stosowanego w tym zakresie od dnia 1 lipca 2011 r., zwanego dalej "rozporządzeniem wykonawczym".

Analizując powyższe przepisy oraz biorąc pod uwagę okoliczności rozpoznawanej sprawy, w ocenie organu wydającego interpretację, nie sposób zgodzić się z wnioskodawcą, że opisane usługi nie są świadczone przez zainteresowanego dla polskiej obecności kontrahenta. Zainteresowany bowiem - jak wynika z okoliczności sprawy - będzie odpowiadał za wsparcie procesu sprzedaży w odniesieniu do całej działalności handlowej kontrahenta, tzn. za sprzedaż dokonywaną z Węgier i sprzedaż dokonywaną ze stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. Wobec powyższego, część usług wsparcia będzie świadczona przez wnioskodawcę dla stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta, znajdujących się w Polsce, a pozostała część usług wsparcia będzie świadczona na rzecz działalności gospodarczej prowadzonej przez kontrahenta na terytorium Węgier.

Przy czym nie sposób także zgodzić się z twierdzeniem wnioskodawcy, że polska aktywność kontrahenta nie ma do dyspozycji personelu ani infrastruktury, która by umożliwiała odbiór i wykorzystywanie opisywanych usług, skoro - jak wskazał zainteresowany w opisie sprawy - kontrahent posiada w Polsce dwa stałe miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, w rozumieniu ustawy o VAT oraz regulacji prawa europejskiego (artykuł 11 rozporządzenia wykonawczego), tzn. ma w Polsce miejsca, które charakteryzują się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić jemu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tych stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej.

Także podnoszona przez wnioskodawcę w opisie sprawy okoliczność, że skala wsparcia procesu sprzedaży dokonywanej ze stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej jest mniejsza w porównaniu do wsparcia sprzedaży z Węgier, nie może prowadzić do pominięcia stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta, znajdujących się na terytorium Polski, i tym samym uznania, że miejscem świadczenia realizowanych przez wnioskodawcę na rzecz kontrahenta usług wsparcia będzie wyłącznie terytorium Węgier.

Zatem, biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa organ stwierdził, że do części usług wsparcia świadczonej przez wnioskodawcę dla stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta, będzie miał zastosowanie art. 28b ust. 2 ustawy o VAT. W związku z tym, miejscem świadczenia (opodatkowania) ww. części usług będzie stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, tj. terytorium Polski.

Natomiast w odniesieniu do pozostałej części usług wsparcia świadczonej przez wnioskodawcę na rzecz siedziby działalności gospodarczej kontrahenta, będącego - jak wynika z okoliczności sprawy - podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy o VAT, zastosowanie znajdzie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT. Zatem miejscem świadczenia (opodatkowania) pozostałej części usług wsparcia świadczonej przez wnioskodawcę na rzecz działalności gospodarczej kontrahenta, będzie terytorium kraju, w którym kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Węgier.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem A. sp. z o.o. w Ł. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, domagając się uchylenia zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzuciła:

- dopuszczenie się błędu wykładni przepisów prawa materialnego, tzn. art. 28b ust. 1 i 2 ustawy o VAT oraz art. 11, art. 21 i art. 22 rozporządzenia wykonawczego, które miało wpływ na wynik sprawy,

- naruszenie przepisów postępowania, tzn. art. 14c § 1 i 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (dalej: O.p.) oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: P.p.s.a), kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Oznacza to, że sąd bada legalność zaskarżonej interpretacji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Na podstawie art. 57a P.p.s.a. sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Należy przy tym wskazać, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy mimo posiadania przez węgierskiego kontrahenta stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, miejscem świadczenia usług realizowanych przez spółkę na rzecz tego kontrahenta jest terytorium Węgier.

Art. 28b ust. 1 ustawy o VAT określa generalną zasadę wskazującą, że miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. O tej zasady przewidziano jednak kilka odstępstw.

W szczególności w art. 28b ust. 2 ustawy o VAT stwierdzono, że w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż siedziba jego działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia "stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej". Według art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oznacza dowolne miejsce – inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 ww. rozporządzenia, które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

W niniejszej sprawie wnioskodawca sam wskazuje, że jego węgierski kontrahent ma dwa stałe miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. Podkreśla jednak, że to siedziba główna kontrahenta na terytorium Węgier jest zasadniczym odbiorcą usług spółki świadczonych na podstawie łączącej strony umowy, wsparcie realizowane jest na potrzeby całego podmiotu, zaś bieżący kontakt w procesie świadczenia usług odbywa się pomiędzy pracownikami wnioskodawcy a centralą kontrahenta na Węgrzech. Skarżąca zwraca uwagę, że czynności związane z negocjowaniem warunków umowy, decyzją o jej zawarciu oraz bieżące ustalenia stron w trakcie jej realizacji są podejmowane przez kontrahenta w jego siedzibie na Węgrzech. Również pracownicy innych działów zaangażowanych w proces obsługi kontrahenta w ramach umowy realizują swoje obowiązki w odniesieniu do całego kontrahenta.

Skarżąca kieruje zatem swoją wypowiedź na wykazanie, że przedmiotowe usługi nie są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta (tj. w Polsce), z czym jednak do końca nie można się zgodzić.

W tym miejscu należy odwołać się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 października 2014 r. w sprawie C - 605/12 Welmory sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Gdańsku, z którego wynika m. in., że istotne jest, aby stałe miejsce prowadzenia działalności miało możliwość odbioru i wykorzystywania nabytych usług do własnych potrzeb.

Zdaniem Sądu w zaskarżonej interpretacji organ trafnie zwrócił uwagę, iż ze stanu faktycznego podanego we wniosku wynika, że wprawdzie zasadniczo usługi wsparcia dotyczą sprzedaży dokonywanej z Węgier, jednak spółka dokonuje również wsparcia sprzedaży ze stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski (mniejsza skala w porównaniu do wsparcia sprzedaży z Węgier).

Wobec powyższego, organ prawidłowo odczytał, że część usług wsparcia jest świadczona przez wnioskodawcę również dla stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta, znajdujących się w Polsce.

Trafnie też stwierdza organ, że skoro - jak wskazał zainteresowany w opisie sprawy - kontrahent posiada w Polsce dwa stałe miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, w rozumieniu ustawy o VAT oraz regulacji prawa europejskiego (artykuł 11 rozporządzenia wykonawczego), to znaczy, że ma w Polsce miejsca, które charakteryzują się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tych stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej.

Także podnoszona przez wnioskodawcę w opisie sprawy okoliczność, że skala wsparcia procesu sprzedaży dokonywanej ze stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski jest mniejsza w porównaniu do wsparcia sprzedaży z Węgier, nie może prowadzić do pominięcia tych stałych miejsc i tym samym uznania, że miejscem świadczenia wszystkich usług wsparcia realizowanych przez wnioskodawcę na rzecz kontrahenta będzie wyłącznie terytorium Węgier.

Wprawdzie we wniosku skarżąca podaje, że usługi wsparcia mają charakter kompleksowy (na co zwraca uwagę również w skardze), zasadnie jednak w odpowiedzi na skargę argumentuje organ, że w zaskarżonej interpretacji nie dokonał podziału tych usług, a jedynie określił miejsca ich świadczenia. Ponadto, w ocenie Sądu, wskazanie przez wnioskodawcę, że przedmiotowe usługi mają charakter kompleksowy (co dotyczy sytuacji gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze), nie należy do elementów stanu faktycznego, lecz jego oceny, zaś na podstawie lakonicznych informacji zamieszczonych we wniosku nie można skontrolować czy tak jest w rzeczywistości. Oceny w tym zakresie nie dokonuje również organ w zaskarżonej interpretacji.

W tej sytuacji zarzut naruszenia art. 28b ust. 1 i 2 ustawy o VAT oraz art. 11, art. 21 i art. 22 rozporządzenia wykonawczego – należy uznać za bezzasadny. Ze stanu faktycznego wskazanego we wniosku wynika bowiem, że w stałych miejscach prowadzenia przez kontrahenta działalności gospodarczej w Polsce, istnieje możliwość odbioru i wykorzystywania nabytych usług do własnych potrzeb.

W zaskarżonej interpretacji organ prawidłowo odczytał zasadę, że jeśli skarżąca nawet w niewielkim zakresie świadczy usługi na rzecz stałych miejsc prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta, które znajdują się w Polsce, to miejscem świadczenia tych usług jest Polska. Nie ma znaczenia przy tym okoliczność, że pozostałe usługi świadczone na rzecz kontrahenta w miejscu siedziby jego działalności gospodarczej (na Węgrzech) są przeważające.

W ocenie Sądu, w stanie faktycznym sprawy organ dokonał prawidłowej wykładni przepisów prawa będących przedmiotem interpretacji. Nie doszło zatem również do naruszenia art. 14c § 1 i 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. Zaskarżona interpretacja zawiera bowiem wyczerpujący opis stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym; wskazuje również prawidłowe stanowisko i jego uzasadnienie. Natomiast okoliczność, że strona nie zgadza się ze stanowiskiem organu, nie oznacza naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych (art. 121 O.p.). Strona ma bowiem prawo do prezentowania swojej własnej oceny, zaś organ ma prawo jej nie uwzględnić, jeżeli uzna, że nie ma ona odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

AKE.