Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 946/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową Z. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Skarżący wyjaśnił, iż jego wniosek wynika z okoliczności sprawy, bowiem brak broni dla ochrony osobistej godzi w jego bezpieczeństwo, nadto nie występują żadne przesłanki zdrowotne uzasadniające wykonanie decyzji. Skarżący podkreślił, że jako Naczelnik Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w L. wielokrotnie wykazywał swoją sprawność intelektualną, a po odejściu na emeryturę nie wydarzyło się nic takiego, co mogłoby zmniejszyć zaufanie do stanu jego umysłu oraz zdolności przestrzegania przepisów ustawy o broni i amunicji.

W odpowiedzi na skargę i wniosek Komendant Główny Policji wniósł o ich oddalenie. Wyjaśnił nadto, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] negatywnie rozpatrzył wniosek skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zauważyć należy, że każda decyzja pociąga za sobą określone konsekwencje prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. By możliwym było wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie czy wskazana przez stronę szkoda ma rzeczywiście znaczny rozmiar. Ponadto, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi grozić skarżącemu.

W ocenie Sądu Z. K. nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków względem niego. Ogólnikowe stwierdzenie, że brak broni godzi w bezpieczeństwo strony, nie wyjaśnia na czym ma polegać i jaki rozmiar może osiągnąć ewentualna szkoda dla skarżącego, spowodowana wykonaniem zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, że brak posiadania broni do ochrony osobistej nie oznacza automatycznego zagrożenia dla bezpieczeństwa strony nie jest także równoznaczne z wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego Sąd stwierdza, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty wskazaniem takich okoliczności, które uprawdopodobniałyby, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej i, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.