Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 3449/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Barbara Kamieńska /spr./ Sędzia WSA Maciej Dybowski Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant Staż. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2004 r. sprawy ze skargi K.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ B.Kamieńska /-/ M.Dybowski


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. - wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) - nakazał K.D. rozbiórkę zadaszenia o wymiarach 5,50 x 3,84 m ustawionego na działce o numerze geodezyjnym [...] w Z. oraz ogrodzenia z siatki stalowej z bramą wjazdową od strony drogi publicznej.

W uzasadnieniu ustalił, powołując się na oględziny terenu inwestycji (działki nr udokumentowane protokołem z dnia [...] r., że skarżący K.D. ustawił na części działki nr [...] w Z. dwie przyczepy niskopodwoziowe na kołach o wymiarach 5,50 x 1,92 m każda i za pośrednictwem przytwierdzonych do podwozi słupków stalowych, połączonych górą płatwiami stalowymi ze spadkiem pokrytym blachą stalową falistą, doprowadził do powstania przy barakowozie zadaszenia o gabarytach wskazanych w sentencji decyzji. Zadaszenie to jest tymczasowym obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 5 prawa budowlanego.

Samowolne postawienie na działce nr [...] przez skarżącego K.D. barakowozu oraz przez drugiego inwestora – J.D. dwóch przyczep kempingowych jest przedmiotem odrębnych postępowań administracyjnych.

W [...]r. na terenie działki, od strony drogi w linii rozgraniczającej pas drogowy skarżący K.D. postawił ogrodzenie z siatki stalowej przymocowanej do słupów drewnianych wkopanych w ziemię wraz z bramą wjazdową o całkowitej długości 28 m i wysokości 1,50 m.

Na ustawienie zadaszenia oraz na pobudowanie ogrodzenia od strony drogi publicznej skarżący nie uzyskał uprzedniej zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej. W ocenie organu orzekającego nie ma istotnego znaczenia argument inwestora o pobudowaniu ogrodzenia oddalonego od drogi o 3 m, gdyż pas drogowy stanowi sama droga, jak i rów przydrożny oddzielający jezdnię od działki.

Wobec stwierdzonej samowoli budowlanej organ orzekający miał obowiązek nakazać rozbiórkę obiektów budowlanych objętych decyzją.

K.D. wniósł odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Stwierdził, że na swoją działkę w sierpniu [...] r. zaciągnął dwie przyczepy bez silnika, przystosowane do połączenia z innym pojazdem. Skoro zaś "Inspektor przyjął, że są to przyczepy, to nie może być mowy, że postawiłem wiatę".

W odwołaniu zakwestionował też ustalenia, jakoby pobudował ogrodzenie swojej działki od strony drogi publicznej. "Jest to niezgodne ze stanem faktycznym, ponieważ ogrodzenie jest ustawione 3 m od granicy działki nr geod. [...] (jest to droga publiczna)".

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podzielając dokonane ustalenia faktyczne oraz argumentację prawną.

Powyższa decyzja jest przedmiotem skargi wniesionej przez K.D. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że dokonał samowolnego postawienia wiaty, gdy tymczasem skarżący na działkę stanowiąca jego własność zaciągnął dwie przyczepy – pojazdy specjalne i tam je czasowo postawił. Nie odpowiada też rzeczywistemu stanowi rzeczy ustalenie, że postawił ogrodzenie od strony drogi w linii rozgraniczającej pas drogowy od działki, gdyż ogrodzenie jest ustawione 3 m od linii rozgraniczającej pas drogowy od jego działki.

Zdaniem skarżącego, narusza przepis art. 3 pkt 5 prawa budowlanego uznanie, że przyczepy, które po ich zaciągnięciu postawił na swojej działce, są wiatą.

Skarżący polemizuje ze stanowiskiem organów nadzoru budowlanego, że przy wykonywaniu zadań ustawowych opierają się jedynie na przepisach prawa budowlanego i aktów wykonawczych do tego prawa i nie mogą brać pod uwagę innych obowiązujących przepisów prawa. Jego zdaniem "zasada spójności prawa nakazuje przy rozpatrywaniu danego problemu posiłkowo korzystać z innych obowiązujących przepisów prawa, regulujących dane kwestie bądź definiujących pewne kwestie".

Skarżący powołał się na pisemną informację uzyskaną dnia [...]r. od Dyrektora Departamentu Prawnego Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, iż funkcją ogrodzenia jest przede wszystkim wyodrębnienie działki od innych działek oraz ulic, placów i miejsc publicznych. Jego zdaniem "nie spełnia takiej funkcji ogrodzenie o wysokości 1,5 m z siatki powlekanej plastykiem przybitej do słupków drewnianych przebiegające 3 m od linii rozgraniczającej pas drogowy od granicy działki". Jest to wewnętrzne ogrodzenie działki.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - właściwy do rozpoznania skargi na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. W toku całego postępowania administracyjnego skarżący przyznawał, że postawił przedmiotowe zadaszenie oraz ogrodzenie z siatki stalowej. Obiekty te na szkicu sytuacyjnym działki nr [...] , znajdującym się na k. 8 akt administracyjnych organu I instancji, zaznaczono kolorem czerwonym.

Nie ma potrzeby odnoszenia się do wywodów skarżącego na temat przyczep niskopodwoziowych, które skarżący zadaszył przy użyciu przytwierdzonych do podwozi słupków stalowych, skoro przedmiotem zaskarżonej decyzji jest zadaszenie. Poza tym użycie tych przyczep jako podłoża służącego do utrzymania konstrukcji zadaszenia - nie wyłącza tego obiektu, nie połączonego trwale z gruntem, spod działania przepisów prawa budowlanego (art. 3 pkt 5 obowiązującego prawa budowlanego). Gdyby chodziło o tymczasowy obiekt budowlany nie połączony trwale z gruntem i przewidziany do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w konkretnym terminie, ale nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy -inwestor obowiązany był dokonać zgłoszenia zamiaru jego postawienia na czas określony (art. 30 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 5a prawa budowlanego - w brzmieniu obowiązującym w chwili wydawania zaskarżonej decyzji). Skoro jednak skarżący deklarował korzystanie z tego obiektu przylegającego do barakowozu - bez określenia terminu – jego obowiązkiem było uprzednie uzyskanie pozwolenia na budowę (art. 28 prawa budowlanego).

Ze szkicu sytuacyjnego wyraźnie wynika, że przedmiotowe ogrodzenie odgradza działkę nr [...] od drogi publicznej wiodącej ze Z. do M. W świetle przepisu art. 30 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego nie ma istotnego znaczenia podkreślony przez skarżącego fakt oddalenia ogrodzenia od drogi o około 3 m, skoro przepis ten przewiduje obowiązek zgłoszenia budowy ogrodzeń "od strony" miejsc publicznych, czyli eksponuje kierunek, a nie odległość.

W sprawie niniejszej jest bezsporne, że skarżący, ani w odniesieniu do zadaszenia, ani odnośnie ogrodzenia nie dopełnił formalności.

Samowola budowlana, której dopuścił się skarżący odpowiada hipotezie art. 48 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie do tego przepisu, właściwy organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego postawionego bez wymaganego pozwolenia na budowę, albo zgłoszenia. Bezwzględnie obowiązujący charakter tego przepisu oznacza, że właściwy organ musi nakazać rozbiórkę w każdym przypadku stwierdzenia samowoli budowlanej.

Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ B.Kamieńska /-/ M.Dybowski

MK