Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 150/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 52 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za grunt nieruchomości [...] postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 maja 2010 r. M.C. reprezentowana przez adw. J.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...].

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony wskazywał, iż mimo uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 października 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1085/07 uprzednio podjętych w sprawie rozstrzygnięć obu instancji, Prezydent W. do chwili obecnej nie podjął czynności w sprawie i nie wydał stosownego rozstrzygnięcia. Nie wskazał również przyczyn zwłoki oraz nie wyznaczył nowego terminu załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewniesienie przez stronę przed złożeniem skargi zażalenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Odnosząc się zaś do zarzutu zwłoki w załatwieniu sprawy, organ wskazała na prowadzone w przedmiotowej sprawie postępowanie wyjaśniające.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga M. C. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu, polegającą na niezajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w przypisanej prawem formie, np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W rozpoznawanej sprawie M. C., przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – tj. nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (Wojewody [...]). Wynika to zarówno z akt administracyjnych sprawy jaki i treści odpowiedzi na skargę. Wniesienie zaś skargi przed złożeniem ww. środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności.

W tym stanie sprawy, wobec niedopuszczalności skargi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.