Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 54/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 239b § 1 pkt 1 i 2, § 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) Sędziowie sędzia WSA Urszula Wiśniewska sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [..] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2021 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. orzekł o solidarnej odpowiedzialności P. W. (dalej także Skarżący), jako byłego członka zarządu [...] Spółka z o.o. z siedzibą w T., wraz ze Spółką oraz K. B., za jej zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. w kwocie należności głównej [...] zł, należne odsetki za zwłokę od tej zaległości podatkowej naliczone do dnia wydania decyzji w kwocie [...]zł oraz koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie [...]zł.

Postanowieniem z dnia [...] września 2021 r. organ pierwszej instancji nadał powołanej wyżej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności dowodząc w jego uzasadnieniu, że zaistniały w niniejszej sprawie przesłanki, o których mowa w art. 239b § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.). Organ wskazał, że [...] Sądowy przy Sądzie Rejonowym w T. K. G. i [...] Sądowy przy Sądzie Rejonowym w T. E. P. prowadzą wobec Skarżącego sądowe postępowania egzekucyjne celem wyegzekwowania należności odpowiednio w kwocie [...]zł i [...] zł. Ponadto ustalone zostało, że Skarżący nie posiada prawa własności do nieruchomości (informacja z serwisu Ksiąg Wieczystych Ministerstwa Sprawiedliwości), a ruchomość w postaci samochodu osobowego marki [...] rok prod. 1994, nr rej. [...], którego - jak wynika z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców - Skarżący jest właścicielem nie może być obciążony zastawem, ponieważ jego przybliżona wartość jest niższa od przewidzianej w art. 41 Ordynacji podatkowej. Organ pierwszej instancji wskazał również, że ze złożonych przez Skarżącego zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) PIT-37 wynika, iż łączny dochód w latach 2019-2020 wyniósł [...] zł. W tych okolicznościach Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. uznał za prawdopodobne, że zobowiązanie wynikające z decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności nie zostanie wykonane. W ocenie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. ziściły się zatem łącznie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 Ordynacji podatkowej.

W wyniku wniesionego zażalenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przepis art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane, o czym stanowi § 2 tego artykułu.

Przechodząc do kwestii zaistnienia przesłanek z art. 239b § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że organ podatkowy I instancji należycie udowodnił zaistnienie przesłanek przewidzianych w ww. przepisach. Wskazał bowiem na toczące się wobec Skarżącego postępowania egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych, tj. sądowe postępowanie egzekucyjne prowadzone przez [...] Sądowego przy Sądzie Rejonowym w T. K. G. - zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej z tytułu zwrotu lub nadpłaty podatku z dnia [...] czerwca 2021 r. sygn. [...] (egzekucja kary pieniężnej) oraz [...] Sądowego przy Sądzie Rejonowym w T. E. P. - zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z dnia [...] czerwca 2021 r., sygn. [...] (egzekucja grzywny).

W toku postępowania odwoławczego dodatkowo ustalono, że sądowe postępowanie egzekucyjne prowadzi wobec Skarżącego również [...] Sądowy przy Sądzie Rejonowym w T. M. Ś., który przesłał organowi egzekucyjnemu zawiadomienie z dnia [...] października 2021 r. sygn. akt [...] o zajęciu wierzytelności w celu doprowadzenia do przymusowego wykonania nakazu zapłaty Sądu Okręgowego we [...] z dnia [...] września 2010 r., sygn. akt [...] (kwota należności głównej: [...] zł).

Zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji udowodnił również, że ziściła się przesłanka przewidziana w art. 239b § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Ustalono bowiem na podstawie dostępnych baz danych, że Skarżący nie posiada majątku, który umożliwiałby ustanowienie na nim stosownego zabezpieczenia, to jest majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. Precyzując organ wyjaśnił, że w ogóle nie jest możliwe ustanowienie hipoteki, ponieważ Skarżący nie posiada nieruchomości, jak również zastawu skarbowego, bowiem wartość samochodu marki [...].9, rok prod. 1994, nr rej. [...], którego jest właścicielem, przyjmując nawet maksymalną cenę ustaloną na podstawie danych z serwisu "otomoto", tj. [...] zł, wyklucza ustanowienie zastawu (wysokość kwoty, o której mowa w art. 41 § 1 Ordynacji podatkowej, na rok 2021 wynosi bowiem [...] zł). Organ zauważył także, że uzyskiwane przez Skarżącego dochody z tytułu wynagrodzenia ze stosunku pracy oraz innych źródeł, a także z tytułu emerytury nie wystarczają na zaspokojenie zaległości podatkowych wynikających z decyzji nieostatecznej. Jak wynika bowiem z akt sprawy w zeznaniach o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) PIT-37 za lata 2018-2020 Skarżący wykazał dochód w wysokości odpowiednio: [...] zł, [...] zł i [...] zł.

Organ odwoławczy zauważył, że w zażaleniu Skarżący nie zakwestionował powyższych ustaleń. Nie zgodził się natomiast ze ziszczeniem się w niniejszej sprawie przesłanki z art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Skarżącego, okolicznością uzasadniającą zarzut braku podstaw do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] września 2021 r. jest wysokie prawdopodobieństwo uregulowania zaległości w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. przez [...] Spółka z o.o.

Odnosząc się do powyższego, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że prezentowane przez Skarżącego stanowisko oparte jest na błędnym przekonaniu, że badając kwestię zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej ocenić należało, czy prawdopodobne jest niewykonanie decyzji przez [...] Spółka z o.o. z siedzibą w T..

Organ odwoławczy podkreślił, że adresatem decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności jest Skarżący, jako "osoba trzecia" w rozumieniu art. 107 Ordynacji podatkowej, odpowiadająca za zaległości podatkowe podatnika - [...] Spółka z o.o., a nie ta Spółka. Z tej przyczyny, w postępowaniu niniejszym ocenie poddano sytuację majątkową Skarżącego w kontekście posiadania majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, jak również zbadano, czy z majątku Skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Okoliczność ta również ma znaczenie przy ocenie prawdopodobieństwa wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji. Zdaniem organu, biorąc pod uwagę zakres przedmiotowy niniejszej sprawy nie mają natomiast znaczenia okoliczności takie jak działania Spółki podjęte w sferze prawa cywilnego czy karnego, jak również spodziewane przez Skarżącego wyniki tych postępowań, w tym przede wszystkim ewentualne przywrócenie Spółce prawa własności do nieruchomości w [...]. Kwestia ta jest o tyle istotna w kontekście odpowiedzialności Skarżącego za zaległości podatkowe [...] Spółka z o.o., że jest to odpowiedzialność solidarna (m.in. ze Spółką), a solidarność dłużników polega na tym, że każdy z nich jest zobowiązany do spełnienia całego świadczenia, natomiast w sytuacji spełnienia świadczenia przez jednego z dłużników, wierzyciel nie ma prawa żądać jego spełnienia od pozostałych.

Reasumując, w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej organ pierwszej instancji prawidłowo wykazał, że istnieje obawa niewykonania zobowiązania wynikającego z decyzji. Już tylko sama okoliczność posiadania przez Skarżącego nieuregulowanych należności, wobec których toczą się postępowania egzekucyjne w zestawieniu z ustalonym brakiem majątku ruchomego i nieruchomego, z którego niemożliwe jest pokrycie należności w wysokości łącznej [...] zł oraz fakt, że gwarancji spłaty tych zobowiązań nie dają osiągane przez niego dochody, zdaniem organu uzasadnia obawę niewykonania zobowiązania podatkowego wynikającego z nieostatecznej decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Biorąc pod uwagę powyższe, za chybiony uznał również organ odwoławczy zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej, w myśl którego w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym (zasada prawdy obiektywnej), ponieważ Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. ocenił sytuację majątkową Skarżącego zestawiając ją z kwotą zobowiązania wynikającą z decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zdaniem Dyrektora, nieuzasadniony jest również zarzut pominięcia kwestii prawdopodobieństwa odzyskania majątku przez Spółkę, bowiem jak już wyjaśniono, nie należy do zakresu przedmiotowego niniejszej sprawy ocena prawidłowości postępowania w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości Spółki, jak również sytuacji majątkowej i prawdopodobieństwo wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji przez [...] Spółka z o.o.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do tut. Sądu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, których naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a) art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez jego niezastosowanie i nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego niezbędnego do prawidłowego, merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, ustalenia prawdy materialnej, poprzez brak przeprowadzenia postępowania dowodowego w kierunku możliwości finansowych podatnika, [...] sp. z o.o. w T., którego majątek pozwoli na zapłatę zobowiązania podatkowego w pełnej wysokości;

b) naruszenie art. 239b § 2 w zw. z art. 239b § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji braku uprawdopodobnienia przez organ podatkowy, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane w sytuacji gdy podatnik [...] sp. z o.o. wszczął postępowania cywilne i karne mające na celu odzyskanie utraconego w drodze przestępstwa majątku - nieruchomości w [...], objętej księgami wieczystymi nr: [...], [...], [...] o wartości przewyższającej zobowiązanie podatkowe będące przedmiotem niniejszego postępowania, z którego to majątku może nastąpić zaspokojenie zobowiązania podatkowego, którego dotyczy niniejsze postępowanie.

Mając na uwadze powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego.

Przedmiotem oceny Sądu jest zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, którym po rozpatrzeniu zażalenia, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] września 2021 r., nadające rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] września 2021 r. orzekającej o solidarnej odpowiedzialności Skarżącego jako byłego członka zarządu [...] Sp. z o.o. w T., z tym podatnikiem oraz K. B. za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. w kwocie należności głównej [...] zł, należne odsetki za zwłokę od tej zaległości podatkowej naliczone do dnia wydania decyzji w kwocie [...]zł oraz koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie [...]zł.

Stosownie do art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy:

1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub

2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub

3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości lub

4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące.

Ponadto zgodnie z art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy organy ustaliły, że wobec Skarżącego toczą się sądowe postępowania egzekucyjne prowadzone przez Komorników Sądowych przy Sądzie Rejonowym w T.: K. G. (zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej z tytułu zwrotu lub nadpłaty podatku z dnia [...] czerwca 2021 r. sygn. [...] – egzekucja kary pieniężnej w wysokości [...] zł) oraz E. P. (zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z dnia [...] czerwca 2021 r., sygn. [...] – egzekucja grzywny w wysokości [...] zł) – por. k. 7-8 akt admin. Ponadto w toku postępowania odwoławczego dodatkowo ustalono, że sądowe postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącego prowadzi również [...] Sądowy przy Sądzie Rejonowym w T. M. Ś., który przesłał organowi egzekucyjnemu zawiadomienie z dnia [...] października 2021 r. sygn. [...] o zajęciu wierzytelności w celu doprowadzenia do przymusowego wykonania nakazu zapłaty Sądu Okręgowego we [...] z dnia [...] września 2010 r., sygn. akt [...] (kwota należności głównej: [...] zł) – por. k. 169 akt admin.

Jednocześnie organy, na podstawie dostępnych im baz danych ustaliły, że Skarżący nie posiada majątku, który umożliwiałby ustanowienie na nim stosownego zabezpieczenia, to jest majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. Nie jest on bowiem właścicielem nieruchomości, zaś wartość będącego jego własnością samochodu osobowego wykluczała ustanowienie zastawu skarbowego. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że wykazywane przez Skarżącego dochody, w oparciu o informacje pozyskane z zeznań podatkowych dla podatku dochodowego od osób fizycznych w latach 2018-2020, kształtowały się następująco: 2018 r. - [...] zł, 2019 r. - [...] zł, 2020 r. - [...] zł.

W świetle powyższego, w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że wystąpiły przesłanki nadania rygoru natychmiastowej wykonalności wskazanej na wstępie decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] września 2021 r. Jak zauważył organ odwoławczy okoliczności tej nie kwestionował także sam Skarżący.

Istotą sporu między stronami w rozpoznawanej sprawie jest kwestia uprawdopodobnienia, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

W kontekście przesłanki z art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się m.in., że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym. Uprawdopodobnienie, o którym mowa w tym przepisie oznacza, że obowiązkiem organu podatkowego nie jest dowodowe wykazanie, że podatnik nie zapłaci podatku wynikającego z nieostatecznej decyzji, ale wskazanie na okoliczności, fakty już istniejące, na podstawie których można obiektywnie i racjonalnie wnioskować, że podatek ten nie zostanie zapłacony. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność faktów. Jest to środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych i umożliwia przyspieszenie postępowania. Różnica pomiędzy udowodnieniem a uprawdopodobnieniem nie polega na obniżeniu wiarygodności stwierdzonych faktów, lecz jedynie na odformalizowaniu czynności zmierzających do ich ustalenia, nie wyłączając przy tym stosowania zasady prawdy obiektywnej. A zatem uprawdopodobnienie wystąpienia danej okoliczności oznacza wykazanie, że zachodzi duże prawdopodobieństwo jej zmaterializowania się. Uprawdopodobnienie umożliwia podjęcie rozstrzygnięcia na podstawie ustaleń reprezentujących niższy niż udowodnienie stopień poznania (por. Prawo dowodowe. Zarys wykładu, pod redakcją R. Kmiecika, Zakamycze 2005, s. 266). W rezultacie przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania nie może być utożsamiana z udowodnieniem tej okoliczności, a jedynie ze wskazaniem określonych faktów pozwalających na przyjęcie, iż zachodzi uzasadniona obawa (przypuszczenie), że zobowiązanie takie nie zostanie wykonane (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 457/21, publ.: CBOSA). W szczególności może to polegać na wskazaniu okoliczności związanych z sytuacją majątkową i finansową zobowiązanego, ewentualnie z dotychczasowymi działaniami podatnika na jego majątku. Może być związane z oceną, że z uwagi na posiadany majątek (np. wielkość zobowiązań wobec osób trzecich, wielkość i trudność zbycia składników majątkowych oraz potencjalną możliwość osiągnięcia z tego tytułu w szybkim czasie kwoty odpowiadającej wielkości zobowiązań podatkowych) lub z uwagi na stałe bieżące dochody (poprzez porównanie z wielkością zaległości podatkowych) czy też brak przypadających jej wymagalnych i niespornych należności - strona nie ma możliwości dobrowolnego wykonania zobowiązań (por. prawomocny wyrok WSA w Łodzi z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 237/21, publ.: CBOSA).

W literaturze prezentowany jest pogląd, że "(...) Przesłanki, od których zależy nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, nie są bezpośrednio związane z treścią decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przesłanki te są przede wszystkim związane z sytuacją majątkową strony postępowania, jej stosunkiem do wykonania nałożonego obowiązku oraz możliwościami wykonania tego obowiązku w drodze przyszłej egzekucji" (por. B. Dauter [w:] S. Babiarz i inni, Ordynacji podatkowa. Komentarz, wyd. 11, Warszawa 2019, s. 1245).

Należy jednocześnie zgodzić się z organem, że kwestię uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania (art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej) należy odnosić do Skarżącego jako strony w postępowania, w którym wydano decyzję, której następnie nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wskazane tym samym okoliczność ewentualnej zapłaty zaległości przez [...] Sp. z o.o. po odzyskaniu przez nią majątku będącego przedmiotem sporu sądowego przed sądem cywilnym nie wiążą się w istocie rzeczy z odpowiedzialnością Skarżącego jako byłego członka zarządu tej spółki za jej zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług, i rzutującą na ocenę możliwości wykonania przez niego obowiązku wynikającego z decyzji o odpowiedzialności za zaległości podatkowe.

W świetle przepisów regulujących postępowanie dowodowe obowiązek zgromadzenia materiału dowodowego stanowiącego podstawę ustaleń faktycznych obciąża organy podatkowe (art. 122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Zgodnie z tymi przepisami, w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. W aktach sprawy zgromadzono kompletny materiał dowodowy, wystarczający do dokonania prawidłowego rozstrzygnięcia w kontekście oceny przesłanek nadania rygoru natychmiastowej wykonalności w odniesieniu do możliwości wykonania przez Skarżącego obowiązku wynikającego z decyzji o jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki [...].

Zdaniem Sądu organy dokonując analizy sytuacji majątkowej Skarżącego wywiązały się z obowiązku uprawdopodobnienia, że nie wykona on zobowiązania wynikającego z decyzji orzekającej o jego odpowiedzialności jako byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Organy porównały bowiem stan majątku oraz uzyskiwane bieżące dochody Skarżącego z ciążącymi na nim zobowiązaniami wynikającymi zarówno z decyzji o odpowiedzialności za zaległości podatkowe [...] Sp. z o.o., jak i z innych tytułów objętych sądowymi postępowaniami egzekucyjnymi.

Z tych względów, wskazane w skardze zarzuty naruszenia przepisów art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej, a także art. 122 Ordynacji podatkowej są niezasadne. Organ odwoławczy ustalił i w uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił okoliczności związane z wystąpieniem przesłanek zawartych w przepisach art. 239b § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 Ordynacji podatkowej. Stanowisko organu, znajdujące odzwierciedlenie w ustalonych w sprawie okolicznościach, Sąd uznał za prawidłowe.

Wobec powyższego, mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

U. Wiśniewska T. Wójcik H. Adamczewska-Wasilewicz