Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 153/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Powołane przepisy: article: art. 13 par. 2, art. 59 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 4 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

7 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu 7 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R., L. R. i I. R. na bezczynność [...] S.A. Oddział [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.


UZASADNIENIE

E. R., L. R. i I. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność [...] S.A. Oddział [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem z 6 marca 2017 r.

W odpowiedzi na skargę [...] S.A. Oddział [...] wniosła o jej odrzucenie, względnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Z kolei art. 59 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 914/14, wyjaśnił, że przepisy ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (w dacie wydania wyroku: Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm., dalej: u.d.i.p.) w zakresie podmiotowym zawierają specyficzne regulacje prawne, które obejmują swym zakresem różne podmioty wykonujące zadania publiczne lub gospodarujące mieniem publicznym. NSA wskazał przy tym, że pojęcie "jednostki organizacyjnej", o jakiej mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., nie jest tożsame z tym pojęciem użytym w przepisach Kodeksu postepowania administracyjnego bądź Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi W rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. jest to bowiem każda jednostka organizacyjna wykonująca zadania publiczne, nawet gdy stanowi część spółki powołaną w celu świadczenia usług na określonym terenie.

Oddział spółki akcyjnej jest wprawdzie jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, ale przepisy prawa pozwalają na nią nałożyć obowiązki lub przyznać uprawnienia wynikające z przepisów prawa. Stąd też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że jednostką obowiązaną do udzielenia informacji publicznej – w zależności od tego, od kogo konkretnie strona domaga się udostępnienia informacji – może być zarówno spółka, jak i jej oddział. Ten ostatni przypadek, jak wyjaśnił NSA, będzie miał miejsce, gdy do oddziału spółki zostanie skierowany wniosek o udostępnienie informacji. Jeżeli działania lub bezczynność oddziału spółki w tym zakresie staną się następnie przedmiotem skargi złożonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego, to w tak zainicjowanym postępowaniu sądowoadministracyjnym oddziałowi spółki akcyjnej przysługuje przymiot strony przeciwnej.

Uwzględniając powyższe stanowisko, należy wskazać, że skoro w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności [...] S.A. Oddział [...] to sądem administracyjnym właściwym miejscowo do rozpoznania tej skargi - ze względu na siedzibę oddziału spółki, którego bezczynności dotyczy skarga - jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.