Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SAB/Po 14/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 10 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 10 października 2007 roku przy udziale na posiedzeniu niejawnym skargi D.B. na bezczynność Wojewody w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia odrzucić skargę /-/T. M. Geremek EWd


UZASADNIENIE

Dnia [...] roku D.B. za pośrednictwem Urzędu Wojewódzkiego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie zwrotu nieruchomości.

W skardze D.B. zarzuciła Wojewodzie uchylanie się od podjęcia decyzji w sprawie bezczynności Starosty właściwego do załatwienia sprawy zwrotu nieruchomości położonej przy ulicy [...] działka [...] wskazując na naruszenie art. 35, art. 36, art. 37 § 1 i § 2, art. 38 kpa, nieustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, niepodjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwienia sprawy w przyszłości oraz naruszenie jej interesu prawnego poprzez wyznaczenie terminu załatwienia sprawy w 2008 roku, czyli celowe działanie na jej szkodę.

Zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Cytowany przepis określa związek między postępowaniem administracyjnym, w którym podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym wskazując w tym zakresie na dwie zasady: po pierwsze, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego i nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki toczy się postępowanie administracyjne, a po drugie, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym.

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30, poz. 168) istnieje możliwość złożenia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa.

Dnia [...] roku wpłynęła do Wojewody skarga D.B. na bezczynność Starosty, będąca zażaleniem na bezczynność Starosty .

Czynności organu rozpatrującego zażalenie powinny być przeprowadzone w ciągu jednego miesiąca zgodnie z art. 35 §3 kpa, a skarga na bezczynność organu wyższego stopnia może być wniesiona po tym terminie.

W rozpatrywanym przypadku D.B. pomimo wydania przez Wojewodę w dniu [...] roku postanowienia o wyznaczeniu Staroście terminu załatwienia sprawy do dnia [...] roku, miała prawo wszczęcia kolejnego postępowania incydentalnego dotyczącego bezczynności organu wyższego stopnia w trybie kodeksu postępowania administracyjnego. W tej sytuacji przedmiotowy brak działania Wojewody jako organu I instancji może zostać zaskarżony do organu wyższego stopnia. W tym zakresie art. 17 pkt 2) wskazanej ustawy stanowi, że organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do wojewodów właściwi w sprawie ministrowie.

Zarządzeniem z dnia [...] roku Sąd wezwał skarżącą do wykazania czy wyczerpała administracyjny tok instancji, to jest czy został wyczerpany tryb zażaleniowy przewidziany w art. 37 §1 kpa.

W odpowiedzi z dnia [...] roku, D.B. oświadczyła, że został wyczerpany administracyjny tok instancji oraz tryb zażaleniowy przewidziany w art. 37 §1 kpa, ale nie wskazała bezpośrednio czy złożyła zażalenie na bezczynność Wojewody do właściwego ministra i czy takie postępowanie zostało zakończone.

Związku z tym należy stwierdzić, że brak jest podstaw do uznania, że D.B. była uprawniona do wniesienia skargi na bezczynność Wojewody, gdyż nie wyjaśniła, że wyczerpała środki zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego, co jest równoznaczne z uznaniem jej skargi za niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 58 §1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie cytowanych wyżej przepisów odrzucił skargę.

/-/T. M. Geremek