Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 109/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3, art. 3 par. 2 pkt 1-4a i 9
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie wykonania uchwał Rady Miejskiej w N. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 października 2019 r. M. J. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie wykonania uchwał Rady Miejskiej w N., zawierających, zdaniem skarżącego, zalecenia dotyczące wyłączenia podległych mu pracowników, w tym jego zastępcy we wszystkich sprawach dotyczących interesu prawnego i faktycznego T. i F. M..

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie, wskazując, że skarżący nie wykazał, że ma interes prawny do występowania w niniejszej sprawie, a ponadto wniesiona skarga dotyczy czynności materialno-technicznej, co do której nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a., o.p. lub innych ustaw, i tym samym nie podlega ona kognicji sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Dokonując oceny zasadności skargi, w pierwszej kolejności należało zbadać, czy sprawa będąca jej przedmiotem mieści się w katalogu spraw rozstrzyganych przez sądy administracyjne.

Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Na podstawie art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia zatem wówczas, gdy zobowiązany do podjęcia czynności organ nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, że skoro możliwość zaskarżenia bezczynności organów administracji jest ograniczona zakresem przedmiotowym zawartym w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a oraz pkt 9 P.p.s.a., oznacza to, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest – na mocy powyższego przepisu – zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności w nim określonych.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie wykonania uchwał Rady Miejskiej w N., zawierających zalecenia dotyczące wyłączenia podległych mu pracowników we wszystkich sprawach dotyczących interesu prawnego i faktycznego T. i F. M..

W pierwszej kolejności, w ocenie Sądu, uznać należało, że rozpatrywana skarga została złożona przez skarżącego w jego własnym imieniu, nie zaś w imieniu T. i F. M.. Wniosek taki Sąd wysnuł z treści skargi, w której M. J. wskazuje siebie jako skarżącego.

Przechodząc do kwestii dopuszczalności wniesionej skargi wyjaśnić należy, że – tak jak słusznie podniósł organ w odpowiedzi na skargę - dotyczy ona czynności materialno-technicznej, co do której nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a., o.p. lub innych ustaw, i tym samym nie podlega ona kognicji sądu administracyjnego.

Skoro więc organ nie miał podstaw do wydania - w sprawie wykonania uchwał Rady Miejskiej w N. w zakresie wyłączenia od udziału w postępowaniu podległych mu pracowników - decyzji, postanowienia ani żadnego innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a i 9 P.p.s.a., podlegających kontroli sądu administracyjnego, to okoliczność ta przesądza również o niedopuszczalności skargi na bezczynność organu w tym zakresie.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Mając zatem na uwadze okoliczność, iż skarga M. J. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie wykonania uchwał Rady Miejskiej w N. jest niedopuszczalna, Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. skargę odrzucił.