Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 15/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: S NSA Maria Serafin - Kosowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg "A" w R. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 czerwca 2011 r., nr [...], [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług za grudzień 2010r., i za styczeń 2011r. postanawia 1. odrzucić skargi 2. zwrócić stronie skarżącej "A" w R. uiszczone wpisy od skarg w łącznej kwocie 200 zł (dwieście złotych) na konto "B" Sp. jawna w K.


UZASADNIENIE

"A" w R. złożył do Drugiego Urzędu Skarbowego (organu I instancji) wnioski z dnia [...] lutego 2011r. o zwrot podatku od towarów i usług za grudzień 2010r., i za styczeń 2011r.

Organ I instancji postanowieniami z dnia [...] marca 2011r. odmówił wszczęcia postępowania w tych sprawach i postanowienia te utrzymane zostały w mocy postanowieniami Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011r. nr. [...],[...], które zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

Wyrokiem z dnia 22 września 2011r. – po połączeniu spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi.

Na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez "A" w R., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 października 2012r. sygn. I FSK 1991/11 uchylił zaskarżony wyrok na podstawie art. 186 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. poz. 270 z 2012r. z póź. zm.) – powoływanej dalej jako p.p.s.a.

W uzasadnieniu powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazując na art. 183 § 1 p.p.s.a. uprawniający do uwzględnienia z urzędu nieważności postępowania i na jedną z przesłanek tej nieważności a mianowicie brak zdolności sądowej strony (art. 183 § 2 pkt. 2 p.p.s.a) podkreślił, iż stroną skarżącą jest "A" w R. Podmiot ten nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, stanowi oddział spółki jawnej "B". Naczelny Sąd Administracyjny przytoczył także treść art. 25 § 3 p.p.s.a. według którego zdolność sądową mają jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54 poz. 535 z poź. zm.), podatnikiem jest spółka jawna – a nie jej oddział bądź zakład, nawet jeśli jest wpisany do Księgi Rejestrowej Niepublicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej (art. 15). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skoro "A" w R. jest oddziałem spółki jawnej, to w obrocie korzysta z podmiotowości tej spółki, a więc nie ma zdolności sądowej w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Sąd I instancji do dokonania w niniejszej sprawie oceny skargi w kontekście zastosowania art. 58 § 1 pkt. 5 p.p.s.a.

W nawiązaniu do przytoczonych wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie podnosi przede wszystkim, że zgodnie z art. 190 p.p.s.a., Sąd któremu skarga została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uchylając zaskarżony wyrok tut. Sądu, wprawdzie formalnie nie przekazał sprawy do ponownego rozpoznania, nie mniej jednak zawarł wyraźne wskazania co do dopuszczalności skargi wniesionej przez "A" w R.

Według przytoczonego wyżej art. 58 § 1 pkt. 5 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeśli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej – co oczywiście dotyczy strony skarżącej.

Jak wskazano wyżej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził wyraźnie, że strona skarżąca nie posiada zdolności sądowej i okoliczność ta nie budzi wątpliwości w świetle dokumentacji zgromadzonej w sprawie.

W związku z powyższym tut. Sąd w oparciu o powołany wyżej art. 58 § 1 pkt. 5, § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skarg. Na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonych wpisów od skarg.