Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 1609/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174 pkt 1 i 2, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 169 § 1, 14b § 1 i 3, art. 14h
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia WSA del. Ewa Rojek (sprawozdawca), Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2807/11 w sprawie ze skargi K. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 25 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

I FSK 1609/12 Uzasadnienie

1.1 Wyrokiem z dnia 25 lipca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi K. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 25 sierpnia 2011r., nr [...], w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług – uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2011r. w części dotyczącej pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji w zakresie pytania nr 5 zawartego we wniosku; w pozostałym zakresie oddalił skargę.

1.2 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że skarżący – K. C. działający pod firmą "A. – I.", złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Opisując zdarzenie przyszłe wyjaśnił, że jako czynny i zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług podpisze z rolnikiem ryczałtowym umowę na dostawę produktów rolnych lub na wykonanie usług rolniczych objętych załącznikiem Nr 2 do ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – dalej u.p.t.u. Nabywane produkty rolne (usługi rolnicze) będą wykorzystywane do wykonywania przez niego czynności opodatkowanych. W dniu podpisania umowy wpłaci na rachunek bankowy rolnika przedpłatę (zaliczkę) powiększoną o kwotę zryczałtowanego podatku od towarów i usług tytułem zapłaty za objęte umową produkty rolne (usługi rolnicze). W przyszłości, zgodnie z umową, rolnik ryczałtowy powinien przeznaczyć przedpłatę (zaliczkę) na zakup środków do produkcji produktów rolnych lub do świadczenia usług rolniczych, np. na pozyskanie gruntów. Na potwierdzenie wypłaconej przedpłaty (zaliczki) w dniu wypłaty wystawi rolnikowi ryczałtowemu fakturę VAT RR, której oryginał przekaże mu tego samego dnia. W treści wskazane będą m.in. przedmiot transakcji w ilości, jakości wskazanej w umowie, wartości netto produktów rolnych lub usług rolniczych ustalone na dzień podpisania umowy, zryczałtowany podatek od towarów i usług oraz wartość brutto. skarżący ujmie fakturę w rejestrze zakupów VAT oraz w deklaracji VAT-7 za miesiąc, w którym wypłaci rolnikowi przedpłatę (zaliczkę). Taką formułę wystawienia faktury VAT RR skarżący przyjmie z powodu braku możliwości określenia faktycznej wydajności ilościowej, jakościowej i wartościowej, jaką rolnik ryczałtowy uzyska co do przedmiotu umowy i w objętym nią okresie. Po dostarczeniu przez rolnika ryczałtowego wszystkich objętych umową produktów rolnych (wykonaniu usług rolniczych), sprawdzeniu faktycznej ilości, jakości i wartości dostarczonych produktów rolnych (usług rolniczych) ustalona zostanie rzeczywista cena na dzień dostawy produktów (wykonania usług). Po zrealizowaniu umowy wystawi i wyda rolnikowi ryczałtowemu dokument, w którym wykazane będą dane identyfikujące dokument potwierdzający dokonanie przedpłaty (zaliczki). Na różnicę pomiędzy ww. fakturą VAT RR dotyczącą przedpłaty (zaliczki) a ustaloną na dzień dostawy ceną faktycznie dostarczonych przez rolnika ryczałtowego produktów rolnych (faktycznie wykonanych usług), powiększoną o kwotę zryczałtowanego podatku od towarów i usług, wystawi fakturę VAT RR rozliczeniową. Kwotę różnicy powiększoną o kwotę zryczałtowanego podatku skarżący wypłaci na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego po dostarczeniu przez niego wszystkich objętych umową produktów rolnych (wykonaniu usług rolniczych), tj. w dniu wystawienia faktury VAT RR rozliczeniowej. Tego dnia oryginał faktury przekaże rolnikowi ryczałtowemu. Fakturę VAT RR rozliczeniową skarżący ujmie w rejestrze zakupu VAT oraz w deklaracji VAT-7 za miesiąc jej wystawienia, tj. za miesiąc, w którym wypłaci rolnikowi ryczałtowemu kwotę różnicy między fakturą VAT RR dotyczącą przedpłaty (zaliczki) a kwotą ustaloną na dzień dostawy wszystkich produktów rolnych (wykonania usług rolniczych) objętych umową. Zdaniem skarżącego, brak jest natomiast sensu i możliwości rozliczenia przedpłaty (zaliczki) wypłaconej według deklarowanej na podstawie umowy ceny produktów rolnych (usług rolniczych) z ewentualnie wystawioną fakturą VAT RR, która miałaby udokumentować na nowo całość faktycznie pozyskanych produktów rolnych (wykonanych usług rolniczych). Z tego względu skarżący nie wystawi faktury VAT RR dokumentującej na nowo całą dostawę produktów rolnych (całość wykonanych usług rolniczych) według ceny ustalonej na dzień dostawy produktów (wykonania usług). skarżący nie wystawi także faktury korygującej VAT RR (zerującej) do faktury VAT RR dotyczącej przedpłaty (zaliczki).

Do tak opisanego zdarzenia przyszłego sformułował siedem pytań, w tym:

1) czy jego postępowanie opisane we wniosku oparte, w jego ocenie, w całości na argumentach i stanowisku organu zawartym w interpretacjach indywidualnych: [...] z 12 lipca 2010r., [...] z 21 stycznia 2010r. (winna być data 21 stycznia 2011r ), Nr [...] z 14 stycznia 2011r., wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w imieniu Ministra Finansów, jest prawidłowe? (we wniosku pytanie nr 1);

2) jeżeli postępowanie skarżącego opisane we wniosku jest nieprawidłowe, to dlaczego pogląd zawarty we wniosku oparty, w jego ocenie, w całości na argumentach i stanowisku organu zawartym w interpretacjach indywidualnych [...] z 12 lipca 2010r., [...] z 21 stycznia 2010r. (winna być data 21 stycznia 2011r), Nr [...] z 14 stycznia 2011r., wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w imieniu Ministra Finansów, jest zdaniem organu uprawnionego do wydania interpretacji indywidualnej nieprawidłowy? (we wniosku pytanie nr 2);

3) czy planowane postępowanie skarżącego, oparte w jego ocenie w całości na argumentach i stanowisku organu zawartym w interpretacjach indywidualnych opisanych w pkt 2, jest jednak zdaniem organu wydającego interpretację indywidualną z jakichś powodów nieprawidłowe, to czy skarżący powinien wystawić fakturę korygującą VAT RR zerującą fakturę VAT dokumentującą wypłatę przedpłaty (zaliczki), a następnie powinien wystawić nową fakturę VAT RR na całość dostarczonych towarów rolnych przez rolnika ryczałtowego lub usług rolniczych wykonanych przez rolnika ryczałtowego według cen na dzień dostawy wszystkich produktów rolnych lub na dzień wykonania wszystkich usług rolniczych? (we wniosku pytanie nr 5).

Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., na podstawie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej Ord. pod., wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez przedstawienie pytań w zakresie podatku od towarów i usług oraz własnych stanowisk do tak zadanych pytań. Wskazał, że pytania nr 1, 2 i 5 nie są pytaniami z zakresu podatku od towarów i usług.

Następnie, postanowieniem z 10 czerwca 2011r. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek o wydanie interpretacji w zakresie wydania opinii o prawidłowości (nieprawidłowości) postępowania skarżącego w oparciu o stanowisko organu podatkowego zawarte w odrębnych interpretacjach podatkowych (pytania nr 1, 2 i 5 wniosku). W ocenie Ministra Finansów, pytania powyższe nie są pytaniami z zakresu podatku od towarów i usług, ponieważ nie dotyczą sfer uregulowanych tą ustawą, a tym samym pozostają bez wpływu na zakres i sposób zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Pytania te nie dotyczą przepisów prawa, z których wynika podmiot i przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawa opodatkowania i wymiar podatku. Dotyczą jedynie wydania opinii o prawidłowości (nieprawidłowości) postępowania Skarżącego w oparciu o stanowiska organu podatkowego zajęte w odrębnie wydanych interpretacjach. Minister Finansów podkreślił, iż nie jest uprawniony do wydawania opinii co do merytorycznej poprawności wydanych wcześniej interpretacji indywidualnych bez względu na to, kto jest ich adresatem. Wniosek w zakresie tak przedstawionych pytań nie spełniał zatem wymogów z art. 14b § 1 Ord. pod. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku skarżący powielił treść pytań oznaczonych numerami 1, 2 i 5, stwierdzając, że są to pytania z zakresu podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe oraz fakt, że skarżący nie uzupełnił wniosku, na podstawie art. 14g § 1 i art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, w tym zakresie wniosek pozostawiono bez rozpatrzenia. W zażaleniu na to postanowienie skarżący stwierdził, iż Minister Finansów bezpodstawnie i bezzasadnie odmówił udzielenia odpowiedzi na zadane przez niego pytania, nie wskazując żadnego z wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy podatkowej, którego wniosek nie spełniał. Nie wskazał także żadnego konkretnego przepisu świadczącego, iż wniosek nie spełniał wymogów określonych przepisami prawa, a zatem w sprawie nie miał zastosowania art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ord. pod. skarżący podniósł, że pytanie nr 5 sprowadzało się do kwestii, czy powinien wystawić fakturę korygującą VAT RR, a zatem było to pytanie stricte podatkowe. Postanowieniem z 25 sierpnia 2011r. Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie z 10 czerwca 2011 r. Wyjaśnił, że Ordynacja podatkowa nie zawiera definicji interpretacji przepisów prawa podatkowego, określając jedynie w art. 3 pkt 2 przepisy prawa podatkowego, a w art. 3 pkt 1, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej musi dotyczyć przepisów podatkowych. Tylko w zakresie ich interpretacji władny jest wypowiadać się właściwy organ podatkowy. Zdaniem Ministra Finansów, zażalenie nie spełniało wymogów określonych stosownymi przepisami Ordynacji podatkowej, ponieważ nie zawierało zarzutów przeciwko zaskarżonemu postanowieniu z dnia 10 czerwca 2011r. Organ powtórzył dokonaną w tym postanowieniu ocenę spornych pytań skarżącego i ponownie zajął stanowisko o niemożności wydania na ich podstawie interpretacji indywidualnej.

1.3 W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uzupełnionej pismem z 7 lipca 2012r., skarżący wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie postanowień, zarzucając naruszenie:

– art. 14b § 1 Ord. pod. przez błędne rozstrzygnięcie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku w zakresie pytań nr 1, 2 i 5, pomimo złożenia prawidłowego wniosku i udzielenia odpowiedzi na te pytania w interpretacji indywidualnej nr [...] z 10 czerwca 2011r.;

– art. 14g § 1 Ord. pod. przez błędne zastosowanie, pomimo że przepis ten może mieć zastosowanie wyłącznie, gdy wniosek o interpretację indywidualną nie spełnia wymogów określonych w art. I4b § 3 ustawy podatkowej, a przedmiotowy wniosek spełniał wszystkie wymagania wynikające z tego przepisu (organ podatkowy nie wskazał ani jednego wymogu z art. 14b § 3 ww. ustawy, którego wniosek nie spełniał);

– art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ord. pod. przez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że pytania nr 1, 2 i 5 nie są pytaniami z zakresu podatku od towarów i usług, pomimo wyraźnego wskazania w poz. 47 części D.3. druku wniosku przepisów o podatku od towarów i usług mających być przedmiotem interpretacji oraz niewskazania żadnych przepisów, których wniosek miałby nie spełniać;

– art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ord. pod. przez prowadzenie sprawy w sposób niestaranny i merytorycznie niepoprawny oraz wewnętrznie sprzeczny bez zachowania zasady bezstronności w sprawie.

Podkreślił, że we wniosku o interpretację szczegółowo opisał zdarzenie przyszłe, przedstawił własne stanowisko w sprawie oraz pytania z zakresu podatku od towarów i usług. Przepisy wskazane we wniosku były przepisami prawa podatkowego, o których mowa w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Minister Finansów nie wykazał, dlaczego nie może ich zinterpretować na tle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego.

1.4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że skarga w części zasługiwała na uwzględnienie. Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej w części dotyczącej trzech pytań w zakresie wydania opinii o prawidłowości (nieprawidłowości) postępowania Skarżącego w oparciu stanowiska organu podatkowego zawarte w odrębnych interpretacjach indywidualnych. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił art. 169 § 1 Ord. pod., zgodnie z którym, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie go bez rozpatrzenia. Przepis ten stosowany jest w postępowaniu interpretacyjnym. Na mocy art. 14h ww. ustawy Minister Finansów uznał, iż trzy z pytań postawionych we wniosku nie dotyczyły interpretacji przepisów prawa podatkowego, a opinii o prawidłowości (nieprawidłowości) postępowania skarżącego w oparciu o stanowisko organu zawarte w innych interpretacjach indywidualnych. Stosownie do treści art. 169 § 1 Ord. pod., wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez przedstawienie pytań w zakresie podatku od towarów i usług oraz przedstawienie własnych stanowisk do tak zadanych pytań, wskazując , że pytania nr 1, 2 i 5 nie są pytaniami z zakresu podatku od towarów i usług. Skarżący udzielił odpowiedzi na to wezwanie w ten sposób, że powtórzył treść pytań zamieszczonych we wniosku o wydanie interpretacji oraz stwierdził, iż są to pytania z zakresu podatku od towarów i usług. Ponadto przytoczył treść interpretacji indywidualnych, na których – jak wynikało z pytań 1, 2 i 5 – oparł swoje postępowanie. Skarżący nie zastosował się zatem do tego wezwania, jako że nie sformułował odmiennych pytań i konsekwentnie nie przedstawił do nich własnego stanowiska. W istocie zakwestionował natomiast zasadność skierowanego do niego wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji. Wskazując na treść art. 14b § 1 i 2 Ord. pod. Sąd I instancji wskazał, że świetle tych przepisów nie ulega wątpliwości, że przedmiotem interpretacji indywidualnych mogą być jedynie przepisy prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ord. pod., tj. przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Nadto w interpretacji indywidualnej wykładnia przepisów prawa podatkowego dokonywana jest w odniesieniu do konkretnego, przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wykładnia ta nie ma zatem charakteru abstrakcyjnego. We wniosku zaś o wydanie interpretacji wnioskodawca zobowiązany jest nie tylko wyczerpująco opisać stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), ale również przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wynika to wprost z treści art. 14b § 3 Ord. pod. Zadając pytanie nr 1 z wniosku o interpretację skarżący chciał wiedzieć, czy prawidłowe jest opisane przezeń postępowanie oparte na stanowisku zajętym przez Ministra Finansów w innych interpretacjach. W pytaniu nr 2 skarżący domagał się wyjaśnienia, czy jeżeli jego postępowanie opisane we wniosku o interpretację jest nieprawidłowe, to dlaczego jego pogląd oparty na stanowisku zajętym przez Ministra Finansów w innych interpretacjach jest nieprawidłowy. Oznacza to, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że pytania te nie dotyczą przepisów prawa podatkowego, a dokładnie – nie chodzi w nich o ocenę postępowania skarżącego w świetle tych przepisów. Trafnie zatem Minister Finansów wskazał, że w pytaniach tych skarżący domagał się oceny jego stanowiska nie w oparciu o przepisy prawa podatkowego, a w oparciu o stanowisko wyrażone w innych interpretacjach indywidualnych.

Odmiennie natomiast Sąd ocenił prawidłowość wydanych w sprawie postanowień w części dotyczącej pytania nr 5 zawartego we wniosku. Pytanie to również dotyczyło planowanego przez skarżącego postępowania opartego na innych interpretacjach indywidualnych, jednakże w tym przypadku wskazał on konkretne zagadnienie budzące jego wątpliwości, a mianowicie, czy powinien wystawić fakturę korygującą VAT RR zerującą fakturę VAT dokumentującą wypłatę przedpłaty (zaliczki), a następnie powinien wystawić nową fakturę VAT RR na całość dostarczonych przez rolnika ryczałtowego towarów rolnych lub wykonanych usług rolniczych według cen na dzień dostawy wszystkich produktów rolnych (wykonania wszystkich usług rolniczych). Następnie zajął stanowisko, iż faktury korygującej VAT RR wystawiać nie powinien i stanowisko to uzasadnił.

Tak przedstawione zagadnienie wymagało, zdaniem Sądu, dokonania przez Ministra Finansów oceny stanowiska skarżącego w świetle wskazanych przez niego przepisów o podatku od towarów i usług. W przypadku tego pytania, nawiązanie do innych interpretacji indywidualnych nie mogło wpłynąć na ocenę charakteru przedstawionego problemu. W ocenie Sądu, brak było podstaw, aby wzywać skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wydanie interpretacji, bowiem w tej części wniosek był prawidłowy.

Pozostawiając wniosek w zakresie pytania nr 5 bez rozpatrzenia, Minister Finansów naruszył zatem, w ocenie Sądu, przepisy postępowania, tj. art. 169 § 1 w związku z art. 14h Ord. pod., a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, co skutkować musiało wyeliminowaniem tych rozstrzygnięć z obrotu prawnego. Jednocześnie Sąd wskazał, że w ponownym rozpoznaniu sprawy organ wyda interpretacje indywidualną w zakresie tego pytania.

2.1 W skardze kasacyjnej Minister Finansów (organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w W.) zaskarżył wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w W. w części, w jakiej uchylił zaskarżone postanowienie w zakresie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5. Wniósł o uchylenie wyroku w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi wojewódzkiemu oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił w oparciu o art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędna wykładnię :

- art. 14b § 1 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez przyjęcie, że w stanie faktycznym wniosku organ może wydać interpretacje przepisów podatkowych, gdy wnioskodawca sformułował pytanie oraz przedstawił własne stanowisko wymagające oceny innej niż oparta na przepisach prawa podatkowego (ocena prawidłowości wydanych uprzednio interpretacji );

- art. 14c § 1 i 2 Ord. pod. poprzez przyjęcie, że organ udzielając interpretacji może samodzielnie przeformułować pytania zadane przez wnioskodawcę.

Naruszenie prawa procesowego w sposób mający wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 14h i 14b § 1 i 3 Ord. pod. poprzez błędne uznanie, że organy interpretacyjne dopuściły się naruszenia art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ord. pod.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1 Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, co oznacza, ze należało ją oddalić. Rozpoznanie jej zarzutów rozpocząć należy od stwierdzenia, że oparta została na obu podstawach, o jakich mowa w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. W obu podstawach kasacyjnych skarga zarzuca naruszenie przepisów Działu II Rozdziału 1a ustawy Ordynacja podatkowa, tj. przepisów dotyczących udzielenia indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. Wskazać zatem należy, że przepisy te są przepisami prawa procesowego w związku z czym ich naruszenie może być skutecznie zwalczone jedynie za pomocą podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. naruszenia przepisów postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W ramach tej podstawy kastor wskazał na mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 169 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 1 i 3 Ord. pod. W uzasadnieniu zarzutów wskazał, że przedmiotem jego skargi jest wyrok Sądu I instancji w części uchylającej zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011r. w części dotyczącej pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji w zakresie pytania nr 5 zawartego we wniosku. Zdaniem kasatora, pytanie to nie dotyczyło interpretacji prawa podatkowego, albowiem skarżący pytając, czy powinien wystawić fakturę korygującą VAT RR zerującą fakturę VAT dokumentującą wypłatę przedpłaty (zaliczki), a następnie wystawić nową fakturę VAT RR na całość dostarczonych przez rolnika towarów rolnych lub usług rolniczych wykonywanych przez rolnika ryczałtowego według cen na dzień dostawy lub wykonania usług, wskazał na inne funkcjonujące w tym zakresie interpretacje, a odpowiedzi domaga się jedynie wówczas, gdyby stanowisko wcześniejszych interpretacji było, zdaniem organu, nieprawidłowe. W ocenie autora skargi kasacyjnej tak sformułowane pytanie tyczyło nie prawidłowości zastosowania przepisów ustawy o VAT, a jedynie kontroli wcześniej wydanych interpretacji indywidualnych, co uprawniało organ do wezwania wnioskodawcy w trybie art. 169 § 1 Ord. pod. do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez przedstawienie pytania w zakresie podatku od towarów i usług.

3.2 Pogląd taki nie jest poprawny. Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że choć pytanie dotyczyło planowanego postępowania opartego na innych interpretacjach indywidualnych, to wnioskodawca wskazał konkretne wątpliwości w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług oraz zajął własne stanowisko w sprawie wskazując i uzasadniając, że jego zdaniem nie powinien wystawiać faktury korygującej. Nawiązanie zatem do innych interpretacji nie mogło, jak poprawnie wskazał Sąd, wpłynąć na ocenę charakteru przedstawionego problemu. Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 Ord. pod. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Normatywnie zaś przedmiotem takiej interpretacji są przepisy prawa podatkowego. Oznacza to, że istotą indywidualnej interpretacji jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny czy zdarzenie przyszłe. Złożony wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej zawierał wszystkie wymagane wskazanym wyżej przepisem elementy oraz element dodatkowy, tj. odniesienie się do innych funkcjonujących w obrocie prawnym interpretacji. Wskazanie elementu dodatkowego, niewymaganego ustawą nie może deprecjonować wniosku zawierającego wszelkie elementy konieczne. Udzielając indywidualnej interpretacji prawa podatkowego organ winien koncentrować się na tych elementach wniosku, które są istotne do jej udzielenia, tj. wskazanie jak w tym przypadku zdarzenia przyszłego i oceny poprawności wykładni prawa w zakresie podatku od towarów i usług przedstawionej przez pytającego. Interpretacja indywidualna jest bowiem dokonaniem oceny prawnej stanowiska wnioskującego na tle zindywidualizowanego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o jej udzielenie. Zawarcie we wniosku dodatkowych elementów, jak w sprawie niniejszej, przedstawienie wykładni prawa dokonanych innymi funkcjonującymi w obrocie interpretacjami potraktować należy jako przedstawienie przez wnioskującego własnej oceny prawnej. Przywołanie bowiem przez stronę postępowania poglądu innego sądu czy organu zawsze należy traktować jako przedstawienie własnego poglądu strony, co w konsekwencji po stronie organu rodzi obowiązek ustosunkowania do przywołanych w tym kontekście rozstrzygnięć. Skoro zatem wniosek był kompletny, a udzielenie interpretacji, w zgodzie z art. 14b § 3 Ord. pod. możliwe, niezasadnie organ wezwał do jego uzupełnienia w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ord. pod., skoro tryb ten uruchomić można jedynie, jeżeli wniosek nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa.

3.3 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.