Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 294/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów w zakresie wniosku skarżącej z dnia 8 czerwca 2020 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Lu 294/19 o odrzuceniu skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt III SA/Lu 294/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. R. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów.

W dniu [...] lutego 2020 r. skarżąca wniosła zażalenie (k. 115).na powyższe postanowienie. Wystąpiła równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wniosku wskazała m.in., że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn niezależnych od niej.

Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2020 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Skarżąca na powyższe wezwanie (doręczone jej w dniu 20 marca 2020 r.) nie udzieliła odpowiedzi. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2020 r. (k. 136) Sąd pozostawił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia bez rozpoznania.

W dniu 12 czerwca 2020 r. wpłynęło do Sądu pismo profesjonalnego pełnomocnika skarżącej (nadane w dniu 9 czerwca 2020 r. - k. 142) z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r.

W uzasadnieniu tego wniosku wskazano m.in., że pełnomocnik skarżącej w dniu 2 czerwca 2020 r. zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie Sądu, a to oznacza, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 9 czerwca 2020 r. Wraz z wnioskiem złożono pismo z dnia 8 czerwca 2020 r. zatytułowane "uzupełninie braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 19 grudnia 2019 r." (k. 144), w którym podniesiono m.in., że w dniu 30 stycznia 2020 r. ustała przeszkoda uniemożliwiająca skierowanie zażalenia ponieważ sytuacja osobista skarżącej poprawiła się.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2020 r. Sąd odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2019 r. o odrzuceniu skargi.

Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z dnia 30 października 2020 r., sygn. akt I OZ 798/20 (k. 176) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 czerwca 2020 r., zobowiązując WSA w Lublinie do wezwania pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu z dnia 8 czerwca 2020 r. poprzez wskazanie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 8 czerwca 2020 r. poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2019 r., w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W wykonaniu wezwania pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 30 grudnia 2020 r. (k. 302) wyjaśnił, że skarżąca nie mogła osobiście podjąć działania w celu uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2019 r. z uwagi na stan pandemii w kraju i ograniczoną możliwość przemieszczania. Pełnomocnik podkreślił, że skarżąca w marcu 2020 r. i do chwili obecnej jest matką samotnie wychowującą dzieci, w tym jedno niepełnosprawne. Skarżąca nie mogła skorzystać z pomocy matki, ponieważ z powodu pandemii matka nie opuszczała mieszkania, ani męża, ponieważ pozostają w konflikcie i toczy się postępowanie rozwodowe.

Pełnomocnik skarżącej podniósł również, że brak podjęcia przez skarżącą czynności w celu uzupełnienia braków formalnych wniosku wynikał z tego, że skarżąca była przekonana, że stosowne czynności podejmie ustanowiony pełnomocnik z urzędu, o czym skarżąca została poinformowana w marcu 2020 r.

Jako przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik wskazał również trudności, jakie skarżąca miała z odbiorem korespondencji w związku ze zmianą adresu zamieszkania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej – p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04).

W świetle ugruntowanego w tej kwestii orzecznictwa sądowoadministracyjnego panuje jednolity pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu może być skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. postanowienie NSA 12 września 2013 r., sygn. akt II FZ 717/13; postanowienie NSA z 22 listopada 2013 r., sygn. akt II FZ 988/13, postanowienie NSA z 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Lu 294/19 o odrzuceniu skargi.

Skarżąca wskazała, że przyczyną uchybienia terminu była sytuacja rodzinna, stan pandemii oraz nieznajomość procedury sądowoadministracyjnej.

Oceniając wniosek skarżącej, nie można przyjąć, że uchybienie przez nią terminowi było niezawinione. W ocenie Sądu, skarżąca nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw i na tym polega jej zawinienie w postaci niedbalstwa, które doprowadziło do uchybienia terminu.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca notorycznie nie wykonywała w terminie wezwań Sądu, co było też przyczyną odrzucenia skargi w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2019 r. (skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła wpisu od skargi). Okoliczność konfliktu z mężem i trudna sytuacja rodzinna również nieuprawdopodabniana braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów nadesłanych przez skarżącą wynika, że sytuacja rodzinna skarżącej jest trudna od wielu lat. Skarżąca nie wykazała, że okoliczność ta jest stanem nagłym i przejściowym i uniemożliwiła jej wykonanie wezwania Sądu i uzupełnienie braków formalnych wniosku.

Okoliczności podane we wniosku z dnia 8 czerwca 2020 r. nie pozwalały na jego pozytywne załatwienie podobnie jak i wyjaśnienia zawarte w piśmie z dnia 30 grudnia 2020 r. będące odpowiedzią na zarządzenie z dnia 2 grudnia 2020 r.

Powyższe oznacza, że skarżąca nie dochowała należytej staranności wymaganej od strony dbającej należycie o własne interesy. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że skarżąca uchybiła terminowi do dokonania czynności bez swojej winy, wobec czego uznać należy, że nie zostały spełnione ustawowe warunki do jego przywrócenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.