Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2049/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Inspekcja pracy
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 11 pkt 7
journal: Dz.U. 2007 nr 89 poz 589
law: Ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2011 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu inspektora pracy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymany nią nakaz z dnia [...] sierpnia 2010 r. 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości 3. zasądza od Okręgowego Inspektora Pracy na rzecz F. Sp. z o.o. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Okręgowy Inspektor Pracy w [...], decyzją nr [...] z dnia [...] października 2010 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 19 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania F. sp. z o.o. z dnia [...].09. 2010r. od nakazu inspektora pracy z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr rej. [...] w sprawie wypłacenia pracownikom wynagrodzenia za październik 2008 r., styczeń, luty 2009 r., marzec, kwiecień i maj 2010 r. Postanawił utrzymać w mocy decyzje pkt 1, 2 ,3, 4, 5, 6 nakazu inspektora pracy.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Inspektor pracy w pkt 1,2,3,4,5,6 nakazu z dnia [...].08.2010r. nr rej. [...] zobowiązał pracodawcę do:

I. niezwłocznego wypłacenia pracownikom wskazanych poniżej kwot brutto tytułem wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, za październik 2008 r.

1. B.P. 100,00 zł

2. B.P. 286,95 zł

3. B.P. 500, 00 zł

4. B.M. 891,30 zł

5. B.B. 1130, 43 zł

6. B.R. 891,30 zł

7. C.G. 391,30 zł

8. F.K. 521.74 zł

9. G.M. 434,78 zł

10. G.M. 139,13 zł

11. H.J. 417,39 zł

12. J.D. 139,13 zł

13. K.M. 891,30 zł

14. K.J. 486,96 zł

15. K.M.413,04 zł

16. K.S. 512,74 zł

17. K.W. 391,30 zł

18. K.T. 300, 00 zł

19. K.Z. 804,35 zł

20. K.K. 521,74 zł

21. L.R. 630, 43 z

22. P.W. 521,74 zł

23. P.S. 913,04 zł

24. P.K. 1032,61 zł

25. P.M. 391,30 zł

26. P.M. 391,30 zł

27. P.G. 391,30 zł

28. P.T. 978,26 zł

29. R.R. 456,52 zł

30. R.A. 86,96 zł

31. S.B. 234,78 zł

32. S.M. 156,52 zł

33. S.S. 391,30 zł

34. S.M. 313,04 zł

35. S.D. 565,13 zł

36. T.M. 391,30 zł

37. W.T. 695,65 zł

38. Z.W. 1059, 78 zł

39. Z.S. 1032,61 zł

40. P.L. 607,70 zł

41. S.S. 956,52 zł

42. B.M. 1195,65 zł

43. D.W. 1043,48 zł

44. J.P. 1043,48 zł

45. K.A.3070,22 zł

46. O.M. 1195,65 zł

47. P.J. 1152,17 zł

48. K.M. 478,26 zł

49. K.G. 586,96 zł

50. S.T. 543,48 zł

51. S.S. 630, 43 zł

52. S.R. 478,26 zł

53. S.A. 913,04 zł

54. S.P. 347,83 zł

55. K.E. 217,39 zł

56. L.Z. 1152.17 zł

57. W.B. 1306 52 zł

58. Z.M. 1217,39 zł

59. B.K. 565,22 zł

60. K.J. 278,26 zł

61. S.W. 239.13 zł

62. T.M. 608 70 zł

II. niezwłocznego wypłacenia pracownikom wskazanych poniżej kwot brutto tytułem wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, za styczeń 2009r.

1. B.P. 328,57 zł

2. B.P. 523,81 zł

3. B.P. 985, 71 zł

4. B.M. 976,19 zł

5. B.B. 1547, 62 zł

6. B.R. 976,19 zł

7. C.G. 257,14 zł

8. F.K. 1028,57 zł

9. G.M. 857,14 zł

10. H.J. 1028,57 zł

11. K.T. 1190,48 zł

12. K.M. 976,16 zł

13. K.J. 1200,00 zł

14. K.M. 814,29 zł

15. K.S. 285,71 zł

16. K.W. 257,14 zł

17. K.T. 328, 57 zł

18. K.Z. 528,57 zł

19. K.K.1028,57 zł

20. L.R. 138, 09 zł

21. P.W. 1600,00 zł

22. P.S. 1321,43 zł

23. P.K. 257,14 zł

24. P.M. 571,43 zł

25. P.G. 257,14 zł

26. P.T. 1928,57 zł

27. R.R. 900,00 zł

28. S.S. 857,14 zł

29. S.M. 428,57 zł

30. S.D. 1114,29 zł

31. T.M. 257,14 zł

32. W.M. 404,76 zł

33. W.T. 1714,29 zł

34. Z.W. 1625, 00 zł

35. Z.S. 1130,95 zł

36. P.L. 833,33 zł

37. S.S. 1309,52 zł

38. B.M. 1309,52 zł

39. D.W. 1428,57 zł

40. J.P. 1428,57 zł

41. K.A. 3362,62 zł

42. O.M. 1309,52 zł

43. P.J. 1261, 90 zł

44. K.M. 314,29 zł

45. K.G. 385,71 zł

46. S.T. 1071,43 zł

47. S.S. 500, 00 zł

48. S.R. 419,05 zł

49. S.A. 600,00 zł

50. S. P. 304,76 zł

51. K.E. 428,57 zł

52. W.M. 2575,71 zł

53. B.K. 1547,62 zł

54. K.J. 1219,05 zł

55. S.W. 785,71 zł

56. T.M. 1200,00 zł

III. niezwłocznego wypłacenia pracownikom wskazanych poniżej kwot brutto tytułem wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, za luty 2009 r.

1. B.P. 230,00 zł

2. B.P. 330,00 zł

3. B.P. 460,00 zł

4. B.M. 820,00 zł

5. B.B. 975, 00 zł

6. B.R. 820,00 zł

7. C.G. 180,00 zł

8. F.K. 480,00 zł

9. G.M. 400,00 zł

10. H.J. 240,00 zł

11. K.T. 1200,00 zł

12. K.M. 820,00 zł

13. K.J. 280,00 zł

14. K.S. 600,00 zł

15. K.W. 270,00 zł

16. K.T. 230, 00 zł

17. K.W. 370,00 zł

18. K.K. 480,00 zł

19. L.R. 580,00 zł

20. P.W. 840,00 zł

21. P.S. 1230,00 zł

22. P.K. 180,00 zł

23. P.M. 360,00 zł

24. P.G. 180,00 zł

25. P.T. 675,00 zł

26. R.R. 210,00 zł

27. S.S. 400,00 zł

28. S.M. 180,00 zł

29. S.D. 520,00 zł

30. T.M. 180,00 zł

31. W.M. 340,00 zł

32. W.T. 800,00 zł

33. Z.W. 975, 00 zł

34. Z.S. 950,00 zł

35. P.L. 700 00 zł

36. S.S. 1100,00 zł

37. B.M. 1100,00 zł

38. D.W. 1200,00 zł

39. J.P. 1200,500 zł

40. K.A. 2824,60 zł

41. O.M. 1100,00 zł

42. P.J. 1060,00 zł

43. K.M. 330,00 zł

44. K.G. 270,00 zł

45. S.T. 375,00 zł

46. S.S. 175, 00 zł

47. S.R. 220,00 zł

48. S.A. 210,00 zł

49. S.P. 240,00 zł

50. K.E. 350,00 zł

51. W.M. 2404,00 zł

52. B.K. 975,00 zł

53. K.J. 640,00 zł

54. S.W. 275,00 zł

55. T.M. 560,00 zł

IV. niezwłocznego wypłacenia pracownikom wskazanych poniżej kwot brutto tytułem wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, za marzec 2010 r.

1. B.P. 300,00 zł

2. B.P. 286,96 zł

3. B.P. 300,00 zł

4. B.B. 847,83 zł

5. B.R. 534,78 zł

6. C.G. 234,78 zł

7. F.K. 313,04 zł

8. G.M. 260,87 zł

9. H.J. 313,04 zł

10. K.T. 782,61 zł

11. K.M. 534,78 zł

12. K.J. 365,22 zł

13. K.M. 247,83 zł

14. K.S. 391,30 zł

15. K.W. 234,78 zł

16. K.Z. 482,61 zł

17. K.K. 131,04 zł

18. L.R. 378,26 zł

19. P.W. 547,83 zł

20. P.S. 723, 43 zł

21. P.K. 234,78 zł

22. P.M. 78,23 zł

23. P.M. 313, 04 zł

24. P.T. 586,95 zł

25. R.R. 91,30 zł

26. S.M. 234,78 zł

27. S.D. 452.17 zł

28. T.M. 234:78 zł

29. W.T. 521, 74 zł

30. Z.W. 635,87 zł

31. Z.S. 619,56 zł

32. P.L.456,52 zł

33. S.S. 478,26 zł

34. B.M. 717,39 zł

35. D.W. 1173,91 zł

36. J.P. 782,61 zł

37. K.A. 1842,13 zł

38. O.M. 717,39 zł

39. P.J. 691,30 zł

40. K.M. 313,04 zł

41. K.G. 391,30 zł

42. M.M. 286,96 zł

43. S.T. 326,09 z

44. S.S. 456, 52 zł

45. S.R. 352,17 zł

46. S.A. 626,09 zł

47. S.P. 260,87 zł

48. S.W. 717,39 zł

49. T.M. 365,22 zł

V. niezwłocznego wypłacenia pracownikom wskazanych poniżej kwot brutto tytułem wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, za kwiecień 2010r.

1. B.P. 547,62 zł

2. B.P.104,76 zł

3. B.P. 547,62 zł

4. B.M. 585,71 zł

5. B.B. 1547, 62 zł

6. B.R. 876,16 zł

7. C.G. 428,57 zł

8. F.K. 571,43 zł

9. G.M. 476,19 zł

10. H.J. 571,43 zł

11. K.T. 1428,57 zł

12. K.M. 976,19 zł

13. K.J. 533,33 zł

14. K.M. 452,38 zł

15. K.S. 714,29 zł

16. K.W. 428,57 zł

17. K.Z. 880,95 zł

18. K.K. 571,43 zł

19. L.R. 690,48 zł

20. P.W. 1000,00 zł

21. P.S. 1359,53 zł

22. P.K. 428,57 zł

23. P.M. 571,43 zł

24. P.T. 1071,43 zł

25. R.R. 500,00 zł

26. S.S. 476,19 zł

27. S.M. 428,57 zł

28. S.D. 495,24 zł

29. T.M. 428,57 zł

30. W.M. 323,81 zł

31. W.T. 952,38 zł

32. Z.W. 1160,71 zł

33. Z.S. 1130,95 zł

34. P.L. 666,67 zł

35. S.S. 1309,52 zł

36. B.M. 1309,52 zł

37. D.W. 2142,86 zł

38. J.P. 1428,57 zł

39. K.A. 2690,10 zł

40. O.M. 1309,52 zł

41. P.J. 1261,90 zł

42. K.M. 114,28 zł

43. K.G. 714,29 zł

44. M.M. 523,81 zł

45. S.T. 595,24 zł

46. S.S. 833, 33 zł

47. S.R. 642,86 zł

48. S.A. 1142,86 zł

49. S.P. 476,19 zł

50. S.W. 1309,52 zł

51. T.M. 666,67 zł

VI. niezwłocznego wypłacenia pracownikom wskazanych poniżej kwot brutto tytułem wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, za maj 2010 r.

1. B.P. 460,00 zł

2. B.M. 410,00 zł

3. B.B. 975, 00 zł

4. B.R. 820,00 zł

5. C.G. 90,00 zł

6. F.K. 240,00 zł

7. H.J. 480,00 zł

8. K.T. 1200,00 zł

9. K.M. 820,00 zł

10. K.J. 420,00 zł

11. K.M. 95,00 zł

12. K.S. 450,00 zł

13. K.W. 360,00 zł

14. K.Z. 740,00 zł

15. K.K. 480,00 zł

16. L.R. 580.00 zł

17. P.W. 420.00 zł

18. P.S. 1100 00 zł

19. P.K. 180,00 zł

20. P.M. 480.00 zł

21. P.T. 675,00 zł

22. S.S. 230,00 zł

23. S.M. 360.00 zł

24. S.D. 390,00 zł

25. T.M. 360,00 zł

26. W.M. 170,00 zł

27. W.T. 600,00 zł

28. Z.W. 975,00 zł

29. Z.S. 950,00 zł

30. P.L. 700,00 zł

31. S.S. 1100,00 zł

32. B.M. 1100,00 zł

33. D.W. 1800,00 zł

34. J.P. 1200,00 zł

35. K.A. 2824,60 zł

36. O.M. 550,00 zł

37. P.J. 1060,00 zł

38. K.G. 320,00 zł

39. M.M. 440,00 zł

40. S.S. 400, 00 zł

41. S.R. 290,00 zł

42. S.A. 480,00 zł

43. S.P. 200,00 zł

44. T.M. 560,00 zł

Na podstawie art. 11 pkt 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy wskazane decyzje podlegały natychmiastowemu wykonaniu z mocy prawa.

Pismem z dnia [...].09.2010 r. pracodawca odwołał się od nakazu inspektora pracy zarzucając niniejszej decyzji nakazowej naruszenie art. 81 § 1 kp poprzez nieuwzględnienie faktu, iż pracownicy ujęci w nakazie zostali zwolnieni z obowiązku świadczenia pracy (do pracy nie stawili się i jej nie wykonywali, a także wyrazili zgodę na zwolnienie ich z obowiązku wykonywania pracy) oraz art. 94 pkt 5 kp przez przyjęcie, iż pracownikom należy się wynagrodzenie za czas przestoju. W piśmie podniesiono w szczególności, iż o zwolnieniu pracowników z obowiązku świadczenia pracy zadecydowały względy ekonomiczne niezależne od pracodawcy. Przestój w produkcji był efektem trudnej sytuacji finansowej strony spowodowanej kryzysem gospodarczym. Powołując się na powyższe argumenty pełnomocnik wystąpił o wstrzymanie natychmiastowego wykonania zaskarżonego nakazu do czasu rozpatrzenia odwołania oraz o jego uchylenie w całości.

Dalej organ podał , że nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego nakazu zapłaty i wskazał , że podczas kontroli przeprowadzonej przez inspektora pracy w dniu [...].08.2010 r. w F. sp.z o.o. pracodawca przedłożył organowi kontroli zestawienie kwot przysługujących pracownikom z tytułu przestoju. Ujęte w zestawieniu kwoty należnego wynagrodzenia zostały wyliczone przez główną księgową zatrudnioną w F. sp. z o.o. W niniejszym zestawieniu wskazano, że niewypłacenie wynagrodzenia jest efektem przestoju spowodowanego względami ekonomicznymi.

Na podstawie przedstawionych przez pracodawcę, w czasie kontroli, dokumentów, inspektor pracy sporządził protokół z kontroli z którego wynika, iż dla wyszczególnionych w nakazie pracowników pracodawca naliczył, ale nie wypłacił należnego wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy za październik 2008 r., styczeń i luty 2009 r., a także za marzec, kwiecień oraz maj 2010 r. Do ustaleń kontrolnych w zakresie dotyczącym niewypłaconych kwot świadczeń ze stosunku pracy nie wniesiono zastrzeżeń przed podpisaniem protokołu z kontroli. W tej sytuacji do obowiązków inspektora pracy należało wydać nakaz w sprawie wypłacenia należnych świadczeń ze stosunku pracy uprawnionym pracownikom. W przypadku niespełnienia przez pracodawcę podstawowego obowiązku jakim jest wypłacanie wynagrodzenia nakazanie wypłacenia określonych kwot należy do sfery obowiązków, a nie tylko uprawnień organów Państwowej Inspekcji Pracy. Nakaz inspektora pracy znajduje uzasadnienie faktyczne w ustaleniach kontrolnych potwierdzonych protokołem z kontroli sporządzonym zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie wymogami.

Zgodnie z art. 81 § 1 kp pracownikowi za czas niewykonywania pracy, jeżeli był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy, przysługuje wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania - 60% wynagrodzenia. W każdym przypadku wynagrodzenie to nie może być jednak niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów. Prawo do wynagrodzenia na zasadach przewidzianych w § 1 art. 81 kp przysługuje pracownikowi wówczas, gdy przyczyny niewykonywania pracy nie były od niego zależne, lecz leżały albo po stronie pracodawcy, albo powstały wskutek obiektywnych przeszkód, a pracownik był gotów do jej świadczenia. W wyroku z 19 maja 2004 r. (I PK 486/03) Sąd Najwyższy wskazał, że przez faktyczną gotowość do wykonywania pracy należy rozumieć stan, w którym pracownik jest fizycznie i psychicznie zdolny do jej wykonywania, oraz nie występują przeszkody do jej świadczenia, np. w postaci niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. Z kolei pozostawanie w dyspozycji pracodawcy oznacza stan, w którym pracownik może niezwłocznie, na wezwanie pracodawcy, podjąć pracę. Kodeks pracy uzależnia prawo do otrzymania wynagrodzenia za przestój od łącznego spełnienia trzech przesłanek: przeszkoda w wykonywaniu pracy musi nastąpić z przyczyn leżących po stronie pracodawcy, pracownik powinien być gotowy do wykonywania pracy, przestój nie jest zawiniony przez pracownika. Pracownik zatem zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas, w którym był gotowy do świadczenia pracy, lecz nie mógł jej wykonywać z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Regulacja ta wynika z założenia, że stroną stosunku pracy, która ponosi ryzyko produkcyjne i gospodarcze, jest pracodawca, a nie pracownik. Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, tylko wtedy, gdy przeszkoda w wykonywaniu pracy powstała po stronie pracodawcy. Przeszkoda ta musi nastąpić z przyczyn dotyczących pracodawcy, a nie pracownika, przy czym nie ma żadnego znaczenia, czy pracodawca ponosi winę za jej wystąpienie czy też nie. Oznacza to, że pracodawca nie może zwolnić się z obowiązku wypłaty wynagrodzenia, powołując się na brak winy w wystąpieniu przestoju. W wyroku z dnia 09.12.2009 r. sygn. IV SA/Wr 337/2009 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, iż "do podstawowych cech stosunku pracy należy również ponoszenie przez pracodawcę ryzyka prowadzonej działalności, którego nie może przerzucać na pracowników. Trudności finansowe pracodawcy, związane z sytuacją gospodarczą, nie usprawiedliwiają bezprawnego postępowania pracodawcy polegającego na niewypłacaniu należnych pracownikom świadczeń wynikających ze stosunku pracy".

Ponadto jako podstawę prawną wydania nakazu wskazano w szczególności art. 94 pkt 5 kodeksu pracy, zgodnie z którym pracodawca jest obowiązany prawidłowo i terminowo wypłacać wynagrodzenie za pracę. Wynagrodzenie za pracę jest bowiem świadczeniem koniecznym o charakterze przysparzająco-majątkowym, którego właściwe wypłacanie należy do podstawowych obowiązków ujętych w obowiązujących przepisach prawnych. Wynagrodzenie za pracę, jako na ogół jedyne źródło utrzymania zatrudnionego i jego rodziny, podlega bowiem szczególnej ochronie.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów, zarzujając naruszenie art 75 § 1 i art 77 § 1, art. 78 i 80 kpa przez ich niezastosowanie, przez nieprzeprowadzenie bez uzasadnienia wskazanych przez stronę w odwołaniu wniosków dowodowych

W uzasadnieniu skargi podniósł między innymi, że organ wydał decyzję w oparciu o niekompletny materiał dowodowy. Podkreślil, że nie wzięto pod uwagę porozumienia załogi z dnia [...] lutego 2010 r , a ponadto dokonał nieprawidłlowej interpretacji “przestoju".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny , na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej , którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym względem zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 11 pkt 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Panstwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. Nr 89, poz. 589 ze zm.), w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub przepisów dotyczących legalność zatrudnienia właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy uprawnione są do nakazania pracodawcy wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi. Poprzez ograniczenie uprawnienia inspektora pracy do nakazania wypłaty “należnego wynagrodzenia"ustawodawca wyłączył z zakresu właściwości organu rozstrzyganie w kwestiach spornych , a więc takich gdy wynagrodzenie nie jest uznane przez pracodawcę jako należne pracownikowi. W przypadku wystąpienia sporu o roszczenie ze stosunku pracy , Inspektor Pracy nie może nałożyć obowiązku wypłaty należnego pracownikowi wynagrodzenia, gdyż rozpatrywane roszczenie o zapłatę wynagrodzenia należy do sądu powszechnego, zgodnie z art. 2 § 1 w związku z art. 1 kpc. Przepis art. 11 pkt 7 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, stanowiący podstawę nakazu płatniczego inspektora pracy nie jest bowiem przepisem szczególnym względem Kodeksu postępowania cywilnego i nie powoduje wyłączenia kognicji sądów powszechnych z rozstrzygania roszczeń ze stosunku pracy .W tym też przypadku do rozstrzygnięcia spornej kwestii zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 1998 r. Nr 21, poz 94 ze zm) właściwy jest sąd powszechny. Przeciwne stanowisko łamałoby konstytucyjną zasadę sądowego wymiaru sprawiedliwości.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją sporną , bowiem z przebiegu postępowania wyraźnie wynika, iż jedna ze stron, mianowicie pracodawca kwestionuje podstawę prawną i wysokość należnego świadczenia i na tę okoliczność zgłaszał wnioski dowodowe, które nie zostały przez organ przeprowadzone.

Wydanie w takiej sytuacji nakazu płatniczego, zamiast nakazania roztrzygnięcia spornej sytuacji w określonym terminie, czy też wystąpienia do sądu o rozstrzygnięcie tej kwestii , stanowi naruszenie art. 11 pkt 7 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy.

Inspektor pracy wydając nakaz wypłaty wynagrodzenia nie rozstrzyga bowiem o roszczeniu pracownika. W tym zakresie kompetencja należy do sądu powszechnego. Na podstawie art. 465 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm) Inspektor Pracy może wystąpić jako pełnomocnik pracownika w postępowaniu przed sądem powszechnym.

Podsumowując, podkreślić należy, że istota nakazu wypłaty wynagrodzenia sprowadza się jedynie do skłonienia pracodawcy, aby ten wypelnił ciążący na nim obowiązek względem pracownika wówczas, gdy ten obowiązek jet wymagalny.

Ponownie rozpoznając sprawę organ - Państwowy Inspektor Pracy - powinien uwzglednić przedstawione przez Sąd uwagi.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 132 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w sentencji wyroku.

W oparciu o artykuł 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.