Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 238/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17.10.2005r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...].12. 2004 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. Nr[...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy poprzedzającą ją decyzję własną z dnia [...] września 2003r. Nr[...], którą pozbawił J.S. uprawnień kombatanckich.

Postępowanie w przedmiocie weryfikacji uprawnień kombatanckich posiadanych przez J.S. zakończone powyższymi decyzjami toczyło się powtórnie, na skutek uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 3 lipca 2003r., sygn. akt II SA/Kr 1717/00 Decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2000r. pozbawiającej J.S. uprawnień kombatanckich, oraz decyzji tegoż organu ją poprzedzającej z dnia [...] grudnia 1999r. takiej samej treści.

W uzasadnieniu wskazanego Wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postępowanie poprzedzające wydanie decyzji z dnia [...] lipca 2003r., jak i decyzji ją poprzedzającej, pozbawiających J.S. uprawnień kombatanckich było dotknięte istotną wadą procesową, która mogła mieć wpływ na wynik sprawy. Naruszono przepisy art. 9 kpa, art. 10 § l kpa, oraz art. 107 § 3 kpa, poprzez nieudzielanie stronie informacji dotyczących rodzaju współpracy podziemiem, która uważana jest w świetle art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach... za przesłankę korzystania z uprawnień kombatanckich, nie umożliwiono J.S. zapoznania się ze zgromadzoną w trakcie postępowania dokumentacją, zaś uzasadnienia decyzji orzekających o pozbawieniu J.S. uprawnień kombatanckich nie spełniały przewidzianych przepisem art. 107 § 3 kpa wymogów. Naczelny sąd administracyjny zalecił zbadanie okoliczności podniesionych w skardze, a dotyczących współpracy zainteresowanego z AK.

Ponownie przeprowadzone postępowanie w sprawie weryfikacji posiadanych przez J.S. uprawnień kombatanckich zakończone zostało wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję tego samego organu z dnia [...] września 2003r. Nr [...] o pozbawieniu uprawnień kombatanckich.

W uzasadnieniu powyższej decyzji podano, że J.S. nabył uprawnienia kombatanckie z mocy orzeczenia ZBOWiD, z tytułu udziału w utrwalaniu władzy ludowej w okresie od 18 czerwca 1948r. do 2 października 1950r. Ustalenie to oparto na zebranym w sprawie materiale dowodowym w postaci akt Zarządu Wojewódzkiego ZBOWiD w T., zaświadczenia WKU w B. z dnia 13 maja 1976r., oraz z wyjaśnień zainteresowanego, z których to dowodów wynika, że J.S. w okresie od 18 czerwca 1948r. do 2 października 1950r. pełnił służbę wojskową w jednostce KB W, która brała czynny udział w walce z bandami. Z zaświadczenia Centralnego Archiwum Wojskowego w Warszawie z dnia 13 października 1999r. wynika nadto, że żołnierze l Brygady KBW w okresie pełnienia służby przez zainteresowanego brali udział w zwalczaniu NSZ, oraz poakowskiego podziemia zbrojnego.

Stwierdzono także, iż brak w sprawie dowodów wskazujących na udział J.S. w wojnie domowej w Hiszpanii, pełnienie służby jako żołnierza z poboru w okresie od 10 maja 1945r. do 30 czerwca 1947r., bądź na możliwość uzyskania uprawnień kombatanckich z tytułów określonych w ustawie z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych okresu powojennego/Dz.U. nr 42 z 2002r. poz. 371, tekst jednol./, co pozwoliłoby na zastosowanie w sprawie przepisu art. 25 ust. 2 pkt 2 zd. 2 ustawy o kombatantach..

Odniesiono się także do twierdzeń J.S. dotyczących jego pomocy partyzantom w okresie pracy w charakterze robotnika leśnego. Wyjaśniono, z jakich przyczyn świadczenie okazjonalnej, dobrowolnej pomocy oddziałom partyzanckim nie może być uznane w świetle przepisów ustawy kombatantach...za działalność kombatancką i na czym polegało pełnienie służby w polskich podziemnych formacjach i organizacjach. Działania J.S. w okresie jego pracy w charakterze robotnika leśnego polegające na pomocy partyzantom nie mogą być uznane za taką działalność. Działania w ramach pełnienia służby w ruchu oporu musiały zawsze wiązać się z przynależnością do określonej formacji, wyrażającą się w podporządkowaniu służbowym i wykonywaniu zakreślonych w ramach służbowego stanowiska czynności. W sprawie brak dowodów świadczących o pełnieniu służby w Armii Krajowej.

J.S. zwrócił się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów Osób Represjonowanych o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzucił, że był "czynnym udziałowcem AK", ale że faktu współpracy nie może udowodnić z uwagi śmierć dowódcy AK i innych ewentualnych świadków. Twierdził, że skoro NSA uchylając poprzednie decyzje, uznał jego uprawnienia kombatanckie.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik UdsKiOR decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. utrzymał w mocy decyzję pozbawiająca J.S. uprawnień kombatanckich.

W uzasadnieniu tej decyzji podniósł, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona nie wskazała jakichkolwiek okoliczności faktycznych i prawnych, które uzasadniałyby uchylenie decyzji własnej. Potwierdził ustalenia dotyczące podstawy nabycia przez J.S. uprawnień kombatanckich jedynie w oparciu o pełnienie służby wojskowej w KB W i utrwalanie władzy ludowej w trakcie tej służby. Wykluczył istnienie innych okoliczności, które powodowałyby zachowanie przez J.S. uprawnień kombatanckich i szczegółowo oraz wyczerpująco omówił stan prawny obowiązujący w chwili wydania decyzji, jak i uzasadnił podstawę pozbawienia J.S. uprawnień kombatanckich. Potwierdził, że udzielanie informacji partyzantom o ruchach wojsk niemieckich nie może być uznane za działalność kombatancką, ponieważ nie była to działalność w rozumieniu przepisu art. l ust. 2 pkt 3 ustawy kombatantach .... Uznał, iż wyprowadzenie z getta osoby narodowości żydowskiej, oraz przeprowadzenie grupy Romów za Wisłę do pracy u gospodarzy także nie może stanowić podstawy do nabycia uprawnień kombatanckich.

Jako podstawę prawną decyzji podał przepisy art. 127 § 3 i 138 § 1 pkt l kpa, oraz na art. 25 ust. 2 pkt 2 Ustawy o kombatantach. Dz. U. 42 z 2002 r., póz. 42.

Decyzję powyższą zaskarżył J.S.

W skardze zarzucił, że pozbawienie go uprawnień kombatanckich jest bezprawne, ponieważ jego prawa kombatanckie zostały utrzymane przez Sąd. Wydana decyzja jest bezprawnym uchyleniem decyzji sądowej, oraz łamaniem praw obywatelskich. Powołał się na Postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2001 roku, wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji, wydane w sprawie II SA/Kr 1717/00. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wynikające z ustaleń poczynionych w toku postępowania. Podniósł, że uchylenie przez NSA poprzedniej decyzji nie oznacza zachowania uprawnień kombatanckich dla strony. Ponownie przeprowadzone postępowanie uwzględniło zalecenia NSA.

Działając na podstawie przepisu art. 119 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002r. /Dz.U. Nr 153, poz. J270, z poz. zm./ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Skarżący w przepisanym terminie nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie.

Przepis art. 134 ustawy stanowi, że sąd bada w ramach swej kognicji, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związany granicami skargi.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przeprowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że w toku postępowania wszczętego przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie doszło ani do naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów procesowych, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżący J.S., w toku powtórnego postępowania w sprawie weryfikacji uprawnień kombatanckich nie przedłożył żadnych nowych dowodów na okoliczność takiego rodzaju swojej działalności, która skutkowałaby pozostawieniem uprawnień kombatanckich. Wezwany przez organ pismem z dnia 1 sierpnia 2003r. do składania wszelkich dowodów na okoliczność współpracy z AK, oraz pomocy Żydom i Cyganom, a także pouczony o przysługujących mu w toku postępowania uprawnieniach oświadczył w piśmie z dnia 18 sierpnia 2003r., że nie posiada dowodów na powyższe okoliczności, z uwagi na fakt, iż osoby, które takie wiadomości posiadały nie żyją, względnie wyjechały. Oświadczenia tej treści składał w swoich pismach kilkakrotnie. Po przesłaniu przez Urząd - na żądanie skarżącego- kserokopii dokumentów zebranych w sprawie, celem umożliwienia wypowiedzenia się w sprawie zebranych dowodów, podtrzymał swoje dotychczasowe twierdzenia.

Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe. Zdaniem Sądu, skarżący miał zapewniony czynny udział w każdym stadium postępowania, umożliwiono mu zapoznanie się z zebranymi dowodami i wypowiedzenie się co do nich przed wydaniem decyzji, określając dogodne terminy, nawet przesyłając do miejsca zamieszkania kserokopie zebranych w sprawie dokumentów.

Należy stwierdzić, biorąc pod uwagę materiał dowodowy zebrany w sprawie iż organ wydał decyzję prawidłową. Oprócz dokumentów dotyczących przebiegu służby wojskowej skarżącego dysponował nadto zeznaniami dwóch świadków, którzy potwierdzili fakt pracy skarżącego w charakterze robotnika leśnego w Leśnictwie Jodłówka Nadleśnictwo B., w okresie od 1 listopada 1942r. do 15 grudnia 1944r. Zeznania te nie zawierają żadnych danych, z których można by wnioskować o współpracy skarżącego z AK. Są jedynie potwierdzeniem pracy skarżącego w charakterze robotnika leśnego. Brak też jakiegokolwiek dowodu świadczącego o pomocy Żydom i Cyganom. Jednakowoż analizując treść oświadczeń skarżącego dotyczących tego okresu życia za czasów okupacji, uznać należy, że nawet, gdyby okoliczności powyższe wynikały z innych niż oświadczenia skarżącego dowodów, to nie mogłyby one stanowić podstawy do uznania uprawnień kombatanckich z uwagi na treść przepisu art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy o kombatantach...tj. niespełnienie warunku dotyczącego pełnienia służby w oddziale partyzantki podziemnej bądź organizacji, w rozumieniu tego przepisu.

Stanowisko swoje w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich J.S., organ orzekający uzasadnił w sposób wyczerpujący, logiczny i spójny. Odniósł się do wszystkich zebranych w sprawie dowodów, wyjaśnił na których dowodach się oparł, i z jakiej przyczyny stanowisko skarżącego nie może być uwzględnione. Z treści uzasadnienia decyzji wynika jasno tok rozumowania, świadczący o jego prawidłowości, oraz zgodności z zasadami oceny dowodów przewidzianymi w przepisie art. 80 kpa. Uzasadnienie decyzji odpowiada wymogom przewidzianym w przepisie art. 107 § 3 kpa.

Wobec kilkakrotnie podnoszonych przez skarżącego zarzutów polegających na twierdzeniu, że uchylenie przez NSA poprzednich decyzji o pozbawieniu skarżącego uprawnień kombatanckich powoduje ich przywrócenie, podkreślić należy, że Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 3 lipca 2003r. sygn. akt II SA/Kr 1717 / 00 nie spowodował takich skutków jak chce tego skarżący. Skutkiem Wyroku było wyeliminowanie z obrotu decyzji dotkniętych wadami, co spowodowało, że postępowanie w sprawie uprawnień kombatanckich skarżącego toczyło się ponownie, zaś kolejna decyzja wydana w sprawie podlegała zaskarżeniu, z czego skorzystał skarżący, wszczynając niniejsze postępowanie.

Z powyższych względów, na zasadzie przepisów art. 119pkt 2, art. 120 i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póz. zm./ orzeczono jak w sentencji Wyroku.