Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 449/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, , , po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "C. R. I R." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1422/10 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "C. R. I R." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1422/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił "C. R. I R." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. (dalej jako Spółka lub Skarżąca) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 kwietnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r.

W uzasadnieniu Sąd powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Sąd wskazał, że Spółka ograniczyła się tylko do sformułowania wniosku nie popierając go żadną argumentacją i nie powołując żadnych przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zdaniem Sądu bez przywołania okoliczności określonych w tym przepisie, na których Skarżąca opiera swój wniosek oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd nie może domyślać się ani która z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi podstawę wniosku Skarżącej, ani też poszukiwać okoliczności uzasadniających stwierdzenie wystąpienia tej przesłanki oraz dowodów uzasadniających jej istnienie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie w całości, zasądzenie kosztów w wysokości przewidzianej przepisami prawa oraz zwolnienia Spółki od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania zażaleniowego.

W znacznej części uzasadnienia zażalenia Spółka kwestionowała głównie słuszność wydanych przez organy podatkowe decyzji. Stwierdziła nadto, że całe uzasadnienie zaskarżonej decyzji stanowi uzasadnienie dla wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Zdaniem Spółki podano w nim szereg argumentów przemawiających za bezzasadnością roszczenia organów skarbowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd, co do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, Komentarz do art.61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III, pkt 9). Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

W przedmiotowej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczał się do stwierdzenia: "wnoszę o wstrzymanie wykonania decyzji w zakresie ustalenia kwoty podatku VAT wraz z odsetkami do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądami administracyjnymi". Tak sformułowany wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia. Tym samym Sąd pierwszej instancji nie miał możliwości oceny zasadności tego wniosku i prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie jest rolą Sądu domniemywanie, gdzie Skarżąca upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Tego rodzaju okoliczności Skarżąca zaczęła precyzować dopiero w przedmiotowym zażaleniu, sugerując jednocześnie, że Sąd powinien ocenić przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji biorąc pod uwagę całe uzasadnienie zaskarżonej decyzji, które stanowi, według Spółki "uzasadnienie dla wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji". Argumentacja ta nie może być jednak skuteczna. To obowiązkiem Strony było sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a, a Sąd nie jest uprawniony do domyślania się intencji Spółki wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie pism znajdujących się w aktach sprawy.

Ponadto, odnosząc się do sformułowań użytych przez Skarżącą w uzasadnieniu zażalenia, należy wskazać, że Sąd nie jest władny badać w postępowaniu z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zasadności zarzutów skargi, czego zdaje się spodziewać Skarżąca. Badanie zasadności skargi jest istotą postępowania sądowo - administracyjnego, zaś ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest postępowaniem incydentalnym, opartym na odrębnych przesłankach.

Podsumowując należy również stwierdzić, że argumentów przywołanych w zażaleniu nie można uznać za znaczące dla rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku, ponieważ odnoszą się one w istocie do meritum sprawy, stanowiąc - w ocenie Skarżącej - uzasadnienie poglądu o bezzasadności decyzji organu podatkowego. Argumenty te nie podważają jednak istotnych dla rozstrzygnięcia ustaleń poczynionych przez Sąd przy badaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Na marginesie należy tylko podnieść, że wbrew wywodom zażalenia Sąd pierwszej instancji dokonał oceny sprawy jak i jej charakteru o czym świadczy treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia i nie znalazł okoliczności uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu. Podniesione zaś dopiero na etapie postępowania zażaleniowego argumenty o nie prowadzeniu działalności gospodarczej , barku środków i obciążenia konta bankowego nie zostały poparte przez Spółkę żadnymi dokumentami.

W oparciu o powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a argumentacja przedstawiona w zażaleniu nie zasługuje na uwzględnienie, wobec czego- na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.