Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 716/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2017 r. sprawy ze skargi B. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zgody na odstępstwo usytuowania obiektu od krawędzi jezdni oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przebudową przyłącza wody i montażem instalacji gazowej, usytuowanego na działce nr 1 k.m. [...] obręb L. przy ul. [...] w K. dla S. A. zam. w K. przy ul. [...]. Decyzja ta została poprzedzona zgodą Prezydenta Miasta K. (wyrażoną pismem z dnia [...] r. nr [...]) na usytuowanie obiektu w odległości mniejszej niż wynikająca z art. 43 ustawy o drogach publicznych.

Dnia 24 czerwca 2016 r. do Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów wpłynęło pismo B. F. zam. w K. przy ul. [...] zawierające pytanie, czy inwestorka posiadała zgodę zarządcy drogi na usytuowanie północnej ściany przy drodze gminnej – ul. [...]. Organ powiadomił skarżącego, że taka zgoda była wyrażona.

Kolejnym pismem, z dnia 3 sierpnia 2016 r. B. F. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie wyrażenia zgody na usytuowanie obiektu w odległości mniejszej niż wynikająca z art. 43 ustawy o drogach publicznych . Wnoszący powziął wiadomość o "wydaniu decyzji" o zgodzie na odstępstwo dnia [...] r. kiedy to doręczono mu pismo Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w K. W jego ocenie realizacja przedsięwzięcia będzie miała wpływ na wykonywanie przez niego prawa własności

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w K. odmówił, wszczęcia postępowania wznowieniowego na podstawie art. 61a kpa. Wskazał, że dopuszczalne jest wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. A zgoda na przedmiotowe odstępstwo stanowiła czynność materialno-techniczną.

W wyniku zażalenia B. F. sprawę rozpatrywało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., które postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymało skarżone postanowienie w mocy. Wskazało, iż organ I instancji winien odmówić wszczęcia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. a nie art. 61a, ale w istocie rozstrzygnięcie jest prawidłowe.

Skargę na to postanowienie do tutejszego Sądu złożył B. F. Domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w K. i zobowiązania organu orzekającego w pierwszej instancji (Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów) do wydania w terminie 14-tu dni postanowienia o wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego prawomocną decyzją Prezydenta Miasta K., z dnia [...] roku (sygn. sprawy: [...]), ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oraz poprzedzającego go postanowienia Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w K. i przekazanie przedmiotowej sprawy Organowi orzekającemu w pierwszej instancji (Miejskiemu Zarządowi Ulic i Mostów) do jej ponownego rozpoznania, oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzucił SKO w K. błędną wykładnię art. 43 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, poprzez przyjęcie, że zgoda o której tam mowa przyjmuje postać czynności materialno-technicznej a nie decyzji.

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż zgody, o której mowa w art. 43 ustawy o drogach publicznych nie można uznać za decyzję administracyjną. Nie rozstrzyga ona bowiem sprawy administracyjnej co do istoty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2222) "w szczególnie uzasadnionych przypadkach usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze, o której mowa w ust. 1 lp. 3 tabeli, w odległości mniejszej niż określona w ust. 1, może nastąpić wyłącznie za zgodą zarządcy drogi, wydaną przed uzyskaniem przez inwestora obiektu pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem budowy albo wykonywania robót budowlanych. Przepis art. 38 ust. 3 stosuje się odpowiednio". Ten ostatni przepis stanowi zaś, iż "wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2, powinno nastąpić w terminie 14 dni od dnia wystąpienia z wnioskiem o taką zgodę. Niezajęcie stanowiska w tym terminie uznaje się jako wyrażenie zgody. Odmowa wyrażenia zgody następuje w drodze decyzji administracyjnej".

Przepis powyższy jasno wskazuje, iż odmowa wyrażenia zgody na usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze publicznej w odległości mniejszej niż określona w przepisach następuje w drodze decyzji. A contrario należy przyjąć, że w przypadku wyrażenia zgody forma decyzji administracyjnej nie znajduje tu zastosowania. Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygnaturze II OSK 2252/10 (za www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skład orzekający uznał tam, że "jedynie odmowa zgody na usytuowanie obiektu budowlanego w mniejszej odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni przybiera postać decyzji administracyjnej".

Biorąc pod uwagę powyższe, ale w pełni zgadzając się również z argumentacją stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skład orzekający uznaje, że zarzut skargi nie jest zasadny. W konsekwencji należy przyjąć, iż żądanie wznowienia postępowania "zakończonego" czynnością nie będącą decyzją administracyjną ani postanowieniem, w świetle art. 145 § 1 in principio k.p.a. było niemożliwe.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.