Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1873/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś (spr.), sędzia WSA Mirosław Montowski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2021 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2020 r. Nr [...] Wojewoda [...], podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020r., poz. 1333; dalej: "p.b."), po rozpatrzeniu odwołania E. sp. z o.o. w W. (dalej: "skarżąca", "spółka") od decyzji Starosty [...] z [...] maja 2015 r. Nr [...] odmawiającej skarżącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej składającej się z 1 jednostki wytwórczej wraz z budową drogi dojazdowej, stacji transformatorowej, słupa energetycznej SN, w miejscowości P., gm. N. - utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] maja 2015 r. Nr [...].

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Po rozpoznaniu wniosku E. sp. z o.o. Starosta [...] decyzją Nr [...] z [...] listopada 2014 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił wnioskującej spółce pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej składającej się z 1 jednostki wytwórczej wraz z budową drogi dojazdowej, stacji transformatorowej, słupa energetycznego SN wraz z przyłączem linii kablowej SN i placem manewrowym na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości P., gm. N.

Odwołanie od ww. decyzji złożyli: B. M. i G. M., K. S. O., A. z siedzibą

w W. oraz D. J.

Wojewoda [...] po rozpoznaniu wniosku złożonego przez A. z siedzibą w W. postanowieniem Nr [...] z [...] lutego 2015 r. dopuścił go do udziału w toczącym się postępowaniu odwoławczym od decyzji Starosty [...] nr [...]z [...] listopada 2014 r.

Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z [...] lutego 2015 r. uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] Nr [...] z [...] listopada 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Następnie Starosta [...] postanowieniem z [...] marca 2015 r. znak: [...]. nałożył na E. sp. z o.o. obowiązek usunięcia braków w załączonej do wniosku o pozwolenie na budowę dokumentacji ww. inwestycji, usytuowanej na działce nr ew. [...] w miejscowości P., gm. N.

Decyzją Nr [...] z [...] maja 2015 r. Starosta [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej składającej się z 1 jednostki wytwórczej wraz z budową drogi dojazdowej, stacji transformatorowej, słupa energetycznego SN wraz z przy łączem linii kablowej SN i placem manewrowym na działce nr ew. [...] w miejscowości P., gm. N., na rzecz E. sp. z .o.o.

Decyzją z [...] lipca 2015 r. Nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania E. sp. z o.o. utrzymał w mocy ww. decyzję starosty.

Na skutek skargi spółki, WSA w Warszawie wyrokiem z 18 października 2016 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2153/15) uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] Nr [...] z [...] lipca 2015 r.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z [...] kwietnia 2017r. uchylił decyzję organu I instancji Nr [...] z [...] maja 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Na ww. decyzję Wojewody [...] Nr [...] z [...] kwietnia 2017 r. ponownie została złożona skarga do WSA w Warszawie przez E. sp. z o.o. Sąd wyrokiem z 16 marca 2018 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1347/17) uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] Nr [...] z [...] kwietnia 2017 r. o uchyleniu w całości decyzji Starosty [...] Nr [...] z [...] maja 2015 r. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na wskazaną wyżej inwestycję i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z [...] października 2018 r. ponownie uchylił decyzję organu I instancji Nr [...] z [...] maja 2015 r.

i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Powyższa decyzja Wojewody [...] Nr [...] z [...] października 2018 r. została uchylona prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2019 r. (sygn. akt VII SA/Wa 667/19).

W wyniku ponownego rozpatrzenia odwołania Wojewoda [...] powołaną na wstępie decyzją z [...] sierpnia 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] maja 2015 r. Nr [...].

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] powołał art. 153 p.p.s.a. i wskazał, że WSA w Warszawie w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z 18 października 2016 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2153/15) przyjął między innymi, że zagadnieniem istotnym dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest ustalenie, czy tereny przeznaczone pod zabudowę podlegają ochronie akustycznej.

W uzasadnieniu następnego prawomocnego wyroku z 16 marca 2018 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1347/17) WSA w Warszawie wskazał, że nie wszystkie naruszenia przepisów postępowania mogą być podstawą stosowania art. 138 § 2 k.p.a. Zdaniem Sądu niezasadnie organ zastosował w sprawie przepis art. 138 § 2 k.p.a.

Z wytycznych wynikało, że organ powinien zbadać relację między warunkami z decyzji o warunkach zabudowy i decyzji środowiskowej, a także ustalić, czy tereny nie przeznaczone pod zabudowę podlegają ochronie akustycznej i odnieść się do opinii o klasyfikacji akustycznej z [...] marca 2015 r. i decyzji środowiskowej z

[...] września 2012 r.

W uzasadnieniu kolejnego prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z

24 kwietnia 2019 r. (sygn. akt VII SA/Wa 667/19) podtrzymał stanowisko poprzednich wyroków i podkreślił, że organ odwoławczy został zobowiązany do odniesienia się do argumentacji inwestora i przedłożonych dokumentów, a co za tym idzie ustalenie czy tereny nie przeznaczone pod zabudowę podlegają ochronie akustycznej. Sąd ponownie wskazał, że organ nie zastosował się dotychczasowych wytycznych,

a powoływana przez organ okoliczność dotycząca lądowiska C. nie jest okolicznością nową, bowiem inwestor informował o niej organ w piśmie z 13 lutego 2015 r. Sąd jednocześnie podkreślił, że organ nie dokonał żadnych ustaleń dotyczących stanu prawnego lądowiska C., a zwłaszcza tego, czy zostało ono przekształcone w lotnisko i wpisane do rejestru lotnisk cywilnych.

Wojewoda [...] wskazał, że w dniu 8 sierpnia 2018 r. wpłynęło do organu odwoławczego pismo Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z 6 sierpnia 2018 r., znak: [...] informujące, że planowana elektrownia wiatrowa składająca się z 1 jednostki wytwórczej wraz z budową drogi dojazdowej, stacji transformatorowej, słupa energetycznego SN wraz z przyłączem linii kablowej SN i placem manewrowym na działce nr [...] położonej w miejscowości P., gm. N., znajduje się w zasięgu powierzchni ograniczających wysokość zabudowy lotniska C. k/N. dla którego zostało wydane zezwolenie na założenie lotniska (pismo z [...] lipca 2015 r.).

Organ odwoławczy powołał art. 55 ust. 3 pkt 8 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2018 r., poz. 1183; dalej: "prawo lotnicze"), zgodnie z którym do wniosku o wydanie zezwolenia, wnioskodawca dołącza mapy z naniesionymi ograniczeniami wysokości zabudowy na lotnisku i w jego otoczeniu, z uwzględnieniem istniejących przeszkód lotniczych. Następnie wskazał na § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska (Dz. U. Nr 130 poz. 1192 ze zm.) w myśl którego wymiary obiektu budowlanego nie mogą naruszać wyznaczonych powierzchni ograniczających oraz art. 87 ust. 1 ustawy Prawo lotnicze, zgodnie z którym nie mogą stanowić zagrożenia dla startujących i lądujących statków powietrznych.

Działka nr ew. [...] położona jest w zasięgu powierzchni poziomej wewnętrznej lotniska C. k/N., gdzie obowiązuje maksymalna dopuszczalna wysokość obiektów budowlanych oraz naturalnych do 159 m n.p.m., co oznacza, że budowa planowanej elektrowni wiatrowej o wysokości przekraczającej maksymalną dopuszczalną wysokość obiektów budowlanych oraz naturalnych byłaby niezgodna

z ww. przepisami.

Organ odwoławczy w ww. kwestii ustalił, że lądowisko C. zostało zgłoszone przez A. w 2012 r. jako lądowisko samolotowe (nr ew. [...]) i jest wymienione pod poz. [...] w wykazie lądowisk wpisanych do ewidencji lądowisk na dzień 20 lipca 2020 r. i do chwili obecnej nie zostało ujęte w wykazie lotnisk. Tym samym w stosunku do działki o nr ew. [...] w miejscowości P. nie obowiązują obostrzenia, o których mowa w ww. piśmie PULC z [...] sierpnia 2018 r. (znak: [...]).

Organ wojewódzki także ustalił, że z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Burmistrza N. [...] z [...] września 2012 r. wynika, że planowane przedsięwzięcie będzie realizowane na obszarach objętych ochroną przyrody na podstawie art. 35a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92. poz. 880 ze zm.). Inwestycja położona będzie w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, dla którego obowiązującym aktem prawnym jest rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego (Dz. Urz. Woj. [...] z 2005 r. Nr [...] poz. [...]).

Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy powołał § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, wskazując, że w "Obszarze" zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199. poz. 1227, ze zm. ; obecnie: Dz.U. z 2020 r. poz. 283).

Wojewoda [...] podkreślił również, że Burmistrz Miasta N. wskazał w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach [...] z [...] września 2012 r., że teren planowanej inwestycji nie jest objęty MPZP, a rodzaj, parametry techniczne oraz zasięg potencjalnego oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji zaliczają ją do grupy przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), czyli zaliczane są do inwestycji, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany. Z uzasadnienia ww. decyzji także wynika, że źródłem hałasu w fazie eksploatacji farmy wiatrowej będzie praca jednej elektrowni wiatrowej o mocy do 2.0 MW. Hałas wytwarzany pochodzić będzie głównie z ruchu łopat wirnika (aerodynamiczny) oraz w niniejszym stopniu z pracy generatora i przekładni. Oddziaływanie akustyczne przedsięwzięcia będzie miało charakter długookresowy, związany z czasem funkcjonowania elektrowni wiatrowej.

Organ odwoławczy podkreślił, że we wcześniejszej decyzji nr [...] z [...] lipca 2015 r. z analizy oddziaływania przedsięwzięcia na mapie w skali 1:1000 z 2 kwietnia 2015 r. wynika, że poziom hałasu o mocy 50 dB obejmuje nieruchomości sąsiadujące z działką o nr ew. [...]. tj. działki o nr ew. [...],[...] i [...]. Działka o nr ew. [...] o nr [...] i o nr ew. [...] - granicząca z działką o nr ew. [...] jest zabudowana. Uciążliwość hałasowa o mocy 45dB obejmuje ponadto działki o nr ew.: [...],[...] i [...]. Zaznaczył również, że ze zgromadzonego w ramach postępowania wyjaśniającego materiału dowodowego wynika, że:

- [...] uzyskał w dniu [...] czerwca 2016 r. decyzję o warunkach zabudowy Burmistrza N. Nr [...], w której jako rodzaj inwestycji wskazano: "budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na nieruchomości usytuowanej we wsi [...], gmina N., składającej się z części działki nr [...] a jako funkcję zabudowy podano: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna";

- Starosta [...] decyzją Nr [...] z [...] stycznia 2017 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił na rzecz B. i G. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości P., bezpośrednio graniczącej z działką o nr ew. [...]. objętą realizację omawianej elektrowni wiatrowej.

Tym samym zdaniem Wojewody [...], nie znajduje potwierdzenia prezentowane stanowisko skarżącej spółki, że w najbliższym otoczeniu działki o nr ew. [...] nie ma terenów chronionych akustycznie. Uzyskane przez inwestorów pozwolenie na budowę stało się ostateczne z dniem 1 lutego 2017 r. W ocenie organu odwoławczego zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, iż zasadne jest stanowisko Starosty [...] zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nr [...] z [...] maja 2015r., że na podstawie zaznaczonego na uzupełnionej po postanowieniu mapie, dopuszczalnego poziomu hałasu 45 dB dla pory nocy inwestycja oddziałuje na działki sąsiednie, a tym samym oddziaływanie dopuszczalnego poziomu hałasu jest niezgodne z decyzją nr [...] o warunkach zabudowy.

Wojewoda [...] podkreślił, że powyższa decyzja jednoznacznie wskazuje, że strefa uciążliwości nie może wykraczać poza granice własne działki inwestora. Oznacza to, także, że teren wokół działki o nr ew. [...] nie jest terenem rolnym bez prawa zabudowy, lecz terenem przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową zagrodową w tym jednorodzinną. Wyznaczenie normatywów akustycznych zostało dokonane przez projektanta w punkcie 1.2.0. Projektu budowlanego z [...] października 2014 r. Organ wskazał również, że materiał dowodowy potwierdza, że strefa uciążliwości hałasowej wykracza poza granice działki i obejmuje tereny sąsiednie sąsiadujące z prawem zabudowy, czego dowodem jest działka o nr ew. [...] powstała z działki o nr ew. [...]. Tym samym planowana przez E. inwestycja narusza postanowienia zarówno decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Burmistrza N. [...] z [...] września 2012 r. jak i decyzji o warunkach zabudowy Burmistrza N. Nr [...] z [...] lutego 2013 r.

Reasumując, organ odwoławczy uznał, że decyzja Starosty [...] Nr [...] z [...] maja 2015 r. odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na przedmiotową inwestycję została wydana zgodnie z prawem.

2. Skargę do WSA W Warszawie na opisaną wyżej decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2020 r. Nr [...] złożyła E. sp. z o.o. w W. zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.

a) art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez niezasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, co jest związane z uznaniem przez organ odwoławczy, że projekt budowlany nie spełnia wymagań określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także decyzji środowiskowej, a także niezasadne zastosowanie art. 35 ust. 3 i 4 w zw. z art. 34 ust. 1 p.b. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, podczas gdy organ powinien wydać decyzję o pozwoleniu na budowę;

b) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez wybiórczą ocenę dowodów zgromadzonych w sprawie, pominięcie opinii Burmistrza miasta N. o klasyfikacji akustycznej z [...] marca 2015 r. oraz decyzji środowiskowej z [...] września 2012 r.;

c) naruszenie art. 153 p.p.s.a. i art. 170 p.p.s.a przez niezastosowanie się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonego w prawomocnych orzeczeniach sądów (tj. wyroku WSA w Warszawie z 26 sierpnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2153/15 uchylającego decyzję Wojewody [...] nr [...] z [...] lipca 2015 r.; wyroku WSA w Warszawie z 16 maja 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1347/17, uchylającego decyzję Wojewody [...] nr [...] z [...] kwietnia 2017 r.; wyroku WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 667/19 uchylającego decyzję Wojewody [...] nr [...] z [...] października 2018 r.).

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Jednocześnie skarżąca spółka wniosła również o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu w postaci zdjęć z serwisu Geoportal, na którym widoczny jest przebieg granicy działki o nr ew. [...], położonej w P., w związku z mapą 9.2, stanowiącą fragment projektu budowlanego, na okoliczność tego, że działka ta leży w zasięgu izofony 45 dB. Ponadto o rozważenie przez Sąd, czy rozstrzygnięcia Starosty [...] (postanowienia z [...] października 2018 r., z [...] listopada 2018 r., z [...] grudnia 2018r., były wydane zgodnie z prawem). Wniesiono również o wymierzenie organowi grzywny w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a, ponieważ już trzykrotnie nie wywiązał się z obowiązku wykonania wytycznych z wyroków oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Według skarżącej, organ odwoławczy prowadząc po raz czwarty swoje postępowanie powinien zastosować sią do następujących wytycznych wynikających z prawomocnych rozstrzygnięć w sprawie tj. 1) zbadać zgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy, w tym ustalić, czy tereny nie przeznaczone pod zabudowę podlegają ochronie akustycznej; 2) odnieść się do opinii o klasyfikacji akustycznej z [...] marca 2015 r. i decyzji środowiskowej z [...] września 2012 r.; 3) dokonać ustaleń dot. stanu faktycznego i prawnego lądowiska C., a zwłaszcza tego, czy zostało ono przekształcone w lotnisko i wpisane do rejestru lotnisk cywilnych.

Zdaniem inwestora organ odwoławczy wywiązał się jedynie z wytycznych dotyczących lądowiska C. Ustalił, że C. zostało zgłoszone do ewidencji lądowisk i na dzień wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia nie zostało ujęte

w rejestrze lotnisk cywilnych. Z tego powodu organ finalnie przyjął, że w stosunku do działki, będącej przedmiotem wniosku, nie obowiązują obostrzenia z pisma PULC z 6 sierpnia 2018 r. dotyczących lotniska, ponieważ nie ma lotniska C. Pozostałych wytycznych według strony skarżącej organ nie wypełnił. Skarżąca podniosła, że z zaskarżonej decyzji nie wynika, jakie jest zdanie organu w zakresie odpowiedzi na pytanie, czy tereny nie przeznaczone pod zabudowę podlegają ochronie akustycznej. W jej ocenie Wojewoda [...] skupił się zaś na znalezieniu terenu przeznaczonego pod zabudowę w sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia. Jego zdaniem terenem takim jest działka o nr ew. [...], położona w miejscowości P., dla której wydana została decyzja z [...] stycznia 2017r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Zdaniem strony skarżącej powyższe stanowisko organu odwoławczego jest błędne, a projekt budowlany jest zarówno zgodny z decyzją o warunkach zabudowy, jak i z decyzją środowiskową. Ponadto uważa, że w niniejszej sprawie kwestie uciążliwości inwestycji należy rozpatrywać wyłącznie pod kątem dopuszczalnych norm hałasu dla terenów o określonym przeznaczeniu. Inwestycja nie oddziałuje bowiem poza granice własne działki inwestora w sposób taki jak wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie, zanieczyszczenia powietrza, wody lub gleby, co zostało opisane w raporcie środowiskowym na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Dalej, skarżąca Spółka podniosła, że skoro dla terenu przedsięwzięcia oraz terenu z nim sąsiadującego brak jest MPZP to zastosowanie ma regulacja art. 115 Prawo ochrony środowiska (dalej: "p.o.ś."). O zaliczeniu danej nieruchomości do danego rodzaju terenu, decyduje opinia o klasyfikacji akustycznej, wydana na podstawie tego przepisu. Podkreśliła, że skoro ustawodawca przesądził, że o zaliczeniu terenu decyduje opinia wydana na podstawie art. 115 p.o.ś. to nie można zasadnie przyjąć, jak czyni to organ II instancji, że decydują o niej postanowienia decyzji o warunkach zabudowy, czy decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżąca podała, że w aktach niniejszej sprawy znajduje się opinia Burmistrza N. o klasyfikacji akustycznej z [...] marca 2015 r. (załącznik nr 4) do pisma z dnia 13 kwietnia 2015 r., wydana na podstawie art. 115 p.o.ś., złożona przez inwestora.

Zdaniem strony skarżącej organ w ogóle nie odniósł się do opinii o klasyfikacji akustycznej z [...] marca 2015 r., mimo, że zobowiązywały go do tego wytyczne wyroków sądowych. Z kolei w zakresie konieczności odniesienia się do decyzji środowiskowej z [...] września 2012 r. Wojewoda [...] ograniczył się do przytoczenia jej postanowień. Pominął zaś fragment tej decyzji, w którym organ środowiskowy stwierdza, że inwestycja nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

Skarżąca uważa, iż niezasadny jest wniosek organów I i II instancji, że strefa uciążliwości inwestycji wykracza poza granice własne działki, przez co został naruszony punkt 4 decyzji o warunkach zabudowy. W jej ocenie spełnione zostały wymogi wskazane w art. 35 ust. 1 p.b. i postępowanie powinno zakończyć się wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.

3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

1. Istota sprawy sprowadza się do oceny decyzji organów, w których odmówiono spółce E. sp. z o.o. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej składającej się z 1 jednostki wytwórczej wraz z budową drogi dojazdowej, stacji transformatorowej, słupa energetycznego SN w miejscowości P., gm. N.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie wydawanych było wiele rozstrzygnięć zarówno przez organy administracji, jak i sądy administracyjne a sprawa miała swój początek w roku 2014 (wniosek skarżącej). Decyzja organu I instancji została wydana [...] maja 2015 r. a po wielu różnych rozstrzygnięciach organów administracyjnych oraz kilku wyrokach WSA w Warszawie - organ II instancji decyzją z [...] sierpnia 2020 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z [...] maja 2015 r.

Przypomnieć należy, że organ administracji architektoniczno - budowlanej zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architcktoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jest następstwem nie tylko złożenia wymaganych przez prawo dokumentów, ale też stwierdzenia przez organ, na ich podstawie, że zachodzą wynikające z prawa materialnego przesłanki do uwzględnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Ponieważ postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest ściśle określone przepisami p.b., decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany, a nie uznaniowy (por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 2638/19). W razie niespełnienia wskazanych w niej przesłanek, organ ma więc obowiązek odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

2. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja jest prawidłowa i nie narusza wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego i prawa materialnego. Dodatkowo wskazać trzeba, że Sąd nie uwzględnił wniosku o przeprowadzenie dowodu wskazanego w skardze (zdjęć z serwisu Geoportal). Sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów (art. 106 § 3 p.p.s.a.), jednak celem tego ewentualnie dopuszczonego postępowania dowodowego nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego w sprawie administracyjnej, lecz ocena, czy organy administracji ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie - czy dokonały prawidłowej subsumpcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji przepisów prawa materialnego. Przedmiotem dowodu przeprowadzanego przez sąd może więc być tylko dokument i to w sytuacji, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie (por. wyrok WSA w Gliwicach z 15 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1364/20).

Bezzasadne było także (zgodnie z wnioskiem zawartym w skardze) wymierzenie organowi grzywny w oparciu o art. 154 §1 p.p.s.a. O niewykonaniu wyroku w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. nie decyduje wydanie rozstrzygnięcia niezgodnego z oczekiwaniami strony domagającej się działania organu, niezależnie od tego jaką treść ma to rozstrzygnięcie i czy jest ono prawidłowe pod względem merytorycznym (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 8 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Go 29/20). W związku z tym, w ocenie Sądu, wszelkie zarzuty zawarte w skardze należało zatem uznać za niezasadne z kilku zasadniczych powodów.

Po pierwsze - organ II instancji prawidłowo ustalił, że C. zostało zgłoszone przez A. w 2012 r. jako lądowisko samolotowe (nr ew. [...]) i jest wymienione pod poz. [...] w wykazie lądowisk wpisanych do ewidencji lądowisk na dzień 20 lipca 2020 r. i do chwili obecnej nie zostało ujęte w wykazie lotnisk (por. aktualny na dzień 17 czerwca 2021 r. Rejestr Lotnisk Cywilnych na stronie domowej ULC). Tym samym w stosunku do działki o nr ew. [...] w miejscowości P. nie obowiązują obostrzenia, o których mowa w piśmie PULC z 6 sierpnia 2018 r. (również te warunki związane z dopuszczalną wysokością obiektów budowlanych, gdzie obowiązuje maksymalna dopuszczalna wysokość obiektów budowlanych oraz naturalnych do 159 m n.p.m.; tymczasem z dokumentacji projektowej wynikało, że całkowita wysokość projektowanej elektrowni wynosi 111, 45 m n.p.t.). Zatem argument ten nie mógł być (i nie był) przesądzający o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej przez organy.

Po drugie - organ II instancji ustalił, że z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Burmistrza N. [...] z [...] września 2012 r. (znak: [...]) wynika, że planowane przedsięwzięcie będzie realizowane na obszarach objętych ochroną przyrody na podstawie art. 35a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2021 poz. 1098). Inwestycja położona będzie w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, dla którego obowiązującym aktem prawnym jest rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego (Dz. Urz. Woj. [...]z 2005 r. Nr [...] poz. [...]). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, w "Obszarze" zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r.. poz. 283). Burmistrz Miasta N. wskazał w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach [...] z [...] września 2012 r., że teren planowanej inwestycji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a rodzaj, parametry techniczne oraz zasięg potencjalnego oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji zaliczają ją do grupy przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), czyli zaliczane są do inwestycji, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany. Z uzasadnienia tej decyzji także wynika, że źródłem hałasu w fazie eksploatacji farmy wiatrowej będzie praca jednej elektrowni wiatrowej o mocy do 2.0 MW. Hałas wytwarzany pochodzić będzie głównie z ruchu łopat wirnika (aerodynamiczny) oraz w niniejszym stopniu z pracy generatora i przekładni. Oddziaływanie akustyczne przedsięwzięcia będzie miało charakter długookresowy, związany z czasem funkcjonowania elektrowni wiatrowej.

Po trzecie - z analizy oddziaływania przedsięwzięcia na mapie w skali 1:1000. z 2 kwietnia 2015 r. wynika, że poziom hałasu o mocy 50 dB obejmuje nieruchomości sąsiadujące z działką o nr ew. [...] - tj. działki o nr ew.: [...],[...] i [...]. Działa o nr ew. [...] o nr [...] i o nr ew. [...] - granicząca z działką o nr ew. [...] jest zabudowana. Uciążliwość hałasowa o mocy 45dB obejmuje ponadto działki o nr ew. [...],[...] i [...].

Po czwarte - ze zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że G. M. uzyskał w dniu [...] czerwca 2016 r. decyzję o warunkach zabudowy Burmistrza N. Nr [...] (znak: [...]), w której jako rodzaj inwestycji wskazano: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na nieruchomości usytuowanej we wsi [...], gmina N., składającej się z części działki nr [...] na terenie w granicach oznaczonych literami A-B-C-D-A, a jako funkcję zabudowy podano: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Powyższa decyzja stała się ostateczna z dniem [...] czerwca 2016 r. Następnie Starosta [...] decyzją Nr [...] z [...] stycznia 2017 r. (znak: [...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił na rzecz B. i G. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości P., bezpośrednio graniczącej z działką o nr ew. [...] objętą realizację omawianej elektrowni wiatrowej. Tym samym nie znajduje potwierdzenia prezentowane stanowisko skarżącej, że najbliższym otoczeniu działki o nr ew. [...] nie ma terenów chronionych akustycznie. Uzyskane przez inwestorów pozwolenie na budowę stało się ostateczne z dniem [...] lutego 2017 r.

Po piąte - zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, że zasadne jest stanowisko Starosty [...] (zawarte w uzasadnieniu decyzji nr [...] z [...] maja 2015 r.), że na podstawie zaznaczonego na uzupełnionej po postanowieniu mapie (9.2) dopuszczalnego poziomu hałasu 45 dB dla pory nocy, inwestycja oddziałuje na działki sąsiednie, a tym samym oddziaływanie dopuszczalnego poziomu hałasu jest nie zgodne z decyzją nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] lutego 2013 r. Powyższa decyzja jednoznacznie wskazuje, że strefa uciążliwości nie może wykraczać poza granice własne działki inwestora. Oznacza to, także, że teren wokół działki o nr ew. [...] nie jest terenem rolnym bez prawa zabudowy, lecz terenem przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową zagrodową (występuje na danym terenie), w tym jednorodzinną.

Po szóste - wyznaczenie normatywów akustycznych zostało dokonane przez projektanta w punkcie 1.2.0. Projektu budowlanego z [...] października 2014 r. W tabeli nr 1 projektant wskazał dopuszczalny poziom hałasu w dB i rodzaj terenu a także przedział czasu odniesienia równy 8 najmniejszej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie i przedział czasu odniesienia równy 1 najmniejszej korzystnej godzinie nocy. Z tabeli wynika, że dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dopuszczalny poziom hałasu dla dnia nie powinien przekraczać 50 dB i dla nocy 40 dB, a dla budownictwa zagrodowego odpowiednio 55 i 45 dB.

Po siódme - materiał dowodowy w niniejszej sprawie potwierdza, że strefa uciążliwości hałasowej wykracza poza granice działki i obejmuje tereny sąsiednie - sąsiadujące z prawem zabudowy, czego dowodem jest działka o nr ew. [...], powstała z działki o nr ew. [...]. Tym samym planowana przez firmę E. sp. z o.o. inwestycja narusza postanowienia zarówno decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Burmistrza N. [...] z [...] września 2012 r., znak: [...]. jak i decyzji o warunkach zabudowy Burmistrza N. Nr [...] z [...] lutego 2013 r., znak: [...].

3. Podsumowując, można przyjąć, że zarzuty podniesione przez Skarżącą w skardze na decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2020 r. stanowią w istocie polemikę z ustaleniami poczynionymi w tym zakresie przez organ w zaskarżonej decyzji i pozostają bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Wbrew twierdzeniom Skarżącej, zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy od początku twierdziły, że inwestycja została zaplanowana na terenach z prawem zabudowy, czego dowodem jest decyzja o warunkach zabudowy Burmistrza Gminy N. Nr [...] z [...] czerwca 2016 r. znak: [...], ustalająca warunki zabudowy dla działki o nr ew. [...] dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, stanowiąca podstawę wydania przez Starostę [...] ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia B. i G. M. pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji, na działce nr ew. [...] w miejscowości P., gm. N. Niezależnie od stanowiska Skarżącej, o zagrodowym charakterze terenu, Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił, w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy, pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Z dołączonej do akt sprawy kopii mapy geodezyjnej w skali 1:1000, zgodnej z treścią materiału państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2015 r. z naniesionym linia ciągłą, (okręgi), zakresem oddziaływania akustycznego, wynika, że poziom hałasu wynoszący 50dB przekracza granice działki inwestora o nr ew. [...], a zakres 45dB obejmuje działką objętą pozwoleniem na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego o nr ew. [...]. Oznacza to również, że działki o nr ew. [...] i [...], powstałe z podziału działki o nr ew. [...], znajdują się, podobnie jak działka nr ew. [...], w strefie odziaływania akustycznego o mocy 50dB. Skoro wokół terenu działki Inwestora o nr ew. [...] znajdują się tereny z prawem zabudowy budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, to należy uznać, że wokół terenu inwestycji znajdują się tereny chronione akustycznie, a nie jak twierdzi Inwestor - tereny rolne bez prawa zabudowy. Oznacza to także, że inwestycja jest niezgodna z decyzją o warunkach zabudowy z [...] lutego 2013 r., gdyż strefa uciążliwości inwestycji przekracza granice własnej działki Inwestora.

4. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.