Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SO/Wr 7/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1 w zw. z  art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku I. I. i P. I. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy dotyczącej bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: I. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywnę w kwocie 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych); II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz I. I. i P. I. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 września 2020 r. I. I. i P. I. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. (dalej PINB) grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi i akt sprawy dotyczącej bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, z którą wystąpili w październiku 2019 r.

W uzasadnieniu wskazali, że organ pomimo wymierzenia mu już raz grzywny (postanowienie Sądu z 5 czerwca 2020 r., sygn. akt II SO/Wr 1/20) nadal nie przekazał niniejszej skargi do tut. Sądu.

Pismem z dnia 13 października 2020 r. (doręczonym w dniu 15 października 2020 r.) wezwano PINB do udzielenia odpowiedzi na wniosek w terminie 14 dni.

Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wyłączną przesłanką wymierzenia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym terminie. Wymierzenie więc grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. Nadto trzeba nadmienić, że omawiana grzywna może być wymierzana wielokrotnie aż do usunięcia przez organ stanu naruszenia art. 54 § 2-2c p.p.s.a. (por. np. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 24 września 2014 r., II SO/Lu 60/14, CBOSA).

W niniejszej sprawie wystąpiły podstawy do wymierzenia, określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny, której celem jest pełnienie funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej. Bezspornie bowiem organ – pomimo wymierzenia już raz mu grzywny - nie przekazał w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, co też aktualizowało uprawnienie wnioskodawcy do wystąpienia do Sądu z ponownym wnioskiem. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. mając bowiem charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny służy zapobieganiu opieszałości organu w przekazaniu skargi i akt sprawy do Sądu, a przez to realizacji zasady szybkości postępowania, o której mowa w art. 7 p.p.s.a. W tym kontekście winna więc stanowić istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. W ten sposób organ ponosi bowiem odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu.

Natomiast w kwestii wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż pomimo wymierzenia już raz grzywny organ nadal nie przesłał skargi do tut. Sądu wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi. Nadto, Sąd miał na względzie również to, iż PINB nie zareagował na skierowane do niego wezwanie w kwestii ustosunkowania się do niniejszego wniosku.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego oraz treść art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 zł, Sąd orzekł zaś w pkt II postanowienia.