Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 22/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2007 nr 19 poz 115
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Dorota Dąbek spr. NSA Krystyna Kutzner Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 r. sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] postanawia : s k a r g ę o d r z u c i ć


UZASADNIENIE

III SAB/Kr 22/07

UZASADNIENIE

postanowienia WSA w Krakowie z dnia 15 listopada 2007r.

W dniu 14 sierpnia 2007r. B. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy zarzucając bezczynność w wykonaniu czynności utwardzenia lokalnej drogi i poprawienia stanu jej przejezdności. Skarga została poprzedzona pismem z dnia 4.04.2007r. zawierającym wniosek skarżącej o dokonanie w/w prac, oraz odpowiedzią na ten wniosek Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 7maja 2007r.

Ustosunkowując się do treści tej skargi Burmistrz Miasta i Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na art. 3 §2 pkt 8 ustawy p.p.s.a., w przedmiotowej sprawie bowiem Burmistrz nie był zobowiązany do wydania żadnego aktu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają art. 3 §1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, a także na inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków

III SAB/Kr 22/07

wynikających z przepisów prawa. Artykuł 3 § 2 punkt 8 wymienia skargi na bezczynność organów, ale jedynie w przypadkach cytowanych powyżej, a określonych w art. 3 §2 pkt 1-4.

Powstaje zatem pytanie, czy na Burmistrzu Miasta i Gminy ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W ocenie Sądu żaden z tych przypadków w niniejszej sprawie nie zachodził. W przedmiotowej sprawie bowiem Burmistrz Miasta i Gminy nie był uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007, nr 19, poz. 115) budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku -do właściciela tego terenu. Wszelkie zatem działania Burmistrza dotyczące utrzymania drogi wewnętrznej i jej remontu nie mają charakteru władczego rozstrzygnięcia administracyjnego: decyzji czy postanowienia w rozumieniu kpa.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom skarżącej Burmistrz Miasta i Gminy nie był w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego, nie można mówić o jego bezczynności jako bezczynności organu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Nie ulega więc wątpliwości, że przedmiotowa skarga na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy jest nieuzasadniona. Podmiot ten nie mógł bowiem żadnym władczym rozstrzygnięciem administracyjnym o którym mowa w art. 3 §2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnąć w przedmiocie remontu drogi. Nie może zatem być mowy o jego bezczynności w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

III SAB/Kr 22/07

Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Sąd odrzucił skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Niezależnie od powyżej przedstawionych argumentów na marginesie jedynie należy podnieść, że skarżąca w niniejszej sprawie nie wyczerpała także trybu umożliwiającego wniesienie do Sądu skargi na bezczynność, a polegającego na konieczności uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Także zatem i z tego powodu niniejsza skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.