Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 747/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6177 Doradcy podatkowi i biegli rewidenci
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Doradców Podatkowych
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy doradców podatkowych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. G. P. (skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika E. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...].

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 13 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi z dnia [...] grudnia 2009 r. w kwocie 200 złotych.

Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi z dnia [...] lutego 2010 r. poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej p.p.s.a.).

Zarządzenia z dnia 13 marca 2010 r. zostały wysłane na adres pełnomocnika strony w jednej kopercie i doręczone w dniu 20 kwietnia 2010 r.

W dniu 22 kwietnia 2010 r. skarżący uiścił wpis sądowy.

Pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym zostało dołączone do pisma przewodniego z dnia 20 kwietnia 2010 r. Przesyłkę nadano w urzędzie pocztowym w dniu 10 maja 2010 r., listem poleconym nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 maja 2010 r. odrzucił skargę G. P., w którego uzasadnieniu Sąd wskazał na uchybienie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie właściwego pełnomocnictwa, który upływał z końcem dnia 27 kwietnia 2010 r. Sąd wskazał również, że przedstawiony przez pełnomocnika dokument (pełnomocnictwo) nie spełniał wymogów pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do działania w imieniu strony przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w tym do wniesienia skargi do tutejszego Sądu.

Pismem z dnia 7 czerwca 2010 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 9 czerwca 2010 r. (list polecony nr [...]), pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, dołączając do wniosku pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania skarżącej przed sądami.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że z uwagi na podeszły wiek oraz wskutek wylewu rzadko opuszcza dom. W tej sytuacji zmuszony jest zwracać się o pomoc do innych osób, w tym o wysyłanie korespondencji. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, iż będąc świadomym konieczności zachowania siedmiodniowego terminu, poprosił o nadanie przesyłki zawierającej żądane przez Sąd pełnomocnictwo w dniu 22 kwietnia 2010 r. (pięć dni przed terminem). Powstałe opóźnienie wynikło zaś z braku wiedzy osoby, która podjęła się tej czynności, o bezwzględnym obowiązku zachowania wspomnianego terminu.

W tym stanie rzeczy, zdaniem pełnomocnika skarżącej, nie może on ponosić winy za powstałe uchybienie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W rozpatrywanej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 7 czerwca 2010 r., tj. w dniu doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2010 r., którym Sąd odrzucił skargę. Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi został złożony w dniu 9 czerwca 2010 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie. Z powyższego wynika, że wniosek został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08).

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne.

Ponadto, oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej zdawał sobie sprawę z konieczności dotrzymania siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, na co wskazuje data uiszczenia wpisu sądowego oraz wskazanie w uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku, iż przesyłka zawierająca pismo z dnia 20 kwietnia 2010 r. wraz z dołączonym do niego pełnomocnictwem została oddana, w dniu 22 kwietnia 2010 r., tj. pięć dni przed upływem terminu, osobie, która zobowiązała się do jej nadania w urzędzie pocztowym. Jednakże, co wynika z treści rozpatrywanego wniosku, osoba ta nie wiedziała o konieczności dokonania tej czynności w określonym terminie. Należy więc przyjąć, iż nie została o nim poinformowana. Wynikłe zaniedbanie obciąża pełnomocnika, a w konsekwencji stronę.

Nadto, należy podkreślić, że podniesiony przez skarżącego argument wykluczający jego winę w uchybieniu terminu jest niezasadny, gdyż zaniedbania osób, którymi posługuje się pełnomocnik, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy Sąd uznał, że pełnomocnik strony nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.