Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1875/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 pkt 2,  art. 22,  art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z  art. 23 ust. 1 pkt 2,  art. 27 ust. 2 pkt 2,  art. 33 w zw. z  art. 34
journal: Dz.U. 2016 poz 922
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Iwona Dąbrowska, Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi S.T. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej: "k.p.a.", art. 12 pkt 2, art. 22 i art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 i art. 27 ust. 2 pkt 2, art. 33 w zw. z art. 34, art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 922 ze zm.), dalej: "u.o.d.o.", utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] o odmowie uwzględnienia wniosku S. T. w sprawie przetwarzania jego danych osobowych przez Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie dla Dzielnicy [...], których administratorem jest Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], oraz przez Komendanta Komisariatu Policji [...] w [...] w związku z procedurą "Niebieska Karta" oraz toczącym się przed Sądem Okręgowym w [...] postępowaniem z powództwa M. T. o rozwód (sygn. akt [...]).

W uzasadnieniu powyższej decyzji Generalny Inspektor przedstawił dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje:

Do Biura GIODO wpłynęła skarga S. T. na przetwarzanie jego danych osobowych przez Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie dla Dzielnicy [...] oraz grupę roboczą (Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...]). Skarżący podniósł, że w toku jego sprawy rozwodowej na rozprawę stawiły się w charakterze świadków: B. D. oraz K. H. - członkinie grupy roboczej Zespołu Interdyscyplinarnego, które złożyły obszerne wyjaśnienia w toczącym się postępowaniu. W toku składania zeznań szczegółowo opisały całokształt relacji pomiędzy skarżącym a M. T. Wiedza, którą wykorzystały na rozprawie została uzyskana w związku z uprawnieniami oraz funkcją pełnioną w Ośrodku. Zdaniem skarżącego, takie postępowanie godzi w etykę zawodową pracowników Ośrodka oraz jest sprzeczne ze składanym przez nich oświadczeniem o zachowaniu w poufności danych, pozyskanych w związku z podejmowanymi działaniami. Skarżący na podstawie art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1 u.o.d.o. wniósł o przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez zaniechanie przetwarzania jego danych osobowych przez Zespół Interdyscyplinarny oraz grupę roboczą.

W piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. skarżący wskazał, że członkowie Zespołu Interdyscyplinarnego mogą przetwarzać dane osób dotkniętych przemocą w rodzinie i osób stosujących przemoc w rodzinie, a żadna informacja z akt sprawy nie potwierdza, aby można było uznać go za osobę stosującą przemoc. Jednocześnie podniósł, że ww. Zespół, poprzez skierowanie do Prokuratury Rejonowej oraz do wiadomości Sądu Okręgowego w [...] prowadzącego sprawę rozwodową pisma z dnia [...] października 2012 r., a także poprzez skierowanie do tego Sądu pisma z dnia [...] kwietnia 2012 r., umożliwił dostęp do jego danych osobowych osobom nieupoważnionym.

Ponadto skarżący wskazał, że w okresie od 2010 r. do dnia [...] czerwca 2012r. jego dane osobowe były gromadzone przez podmiot nieuprawniony, tj. przez Komendanta Komisariatu Policji [...].

Zaznaczył również, że informacje zebrane w procedurze "Niebieska Karta" obejmowały jego dane sensytywne, na których przetwarzanie nie wyraził zgody.

Skarżący wniósł o: (1) stwierdzenie wystąpienia nadużycia stosowania przepisów w procedurze NK w zakresie jego danych osobowych oraz informacji zebranych w wyniku działań członków Zespołu Interdyscyplinarnego poprzez ujawnienie danych osobowych i informacji zebranych na podstawie u.o.d.o. wbrew jej zapisom; (2) stwierdzenie wystąpienia nadużycia gromadzenia i przetwarzania danych przez podmiot do tego nieuprawniony, tj. Komendanta KP [...] po umorzeniu postępowania prokuratorskiego i po wejściu w życie nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie; (3) stwierdzenie czy były lub są podstawy prawne do uznania go za sprawcę przemocy, a wobec tego czy jego dane osobowe, w tym dane sensytywne, miały i mają prawo być gromadzone i przetwarzane na podstawie u.o.d.o.; w przypadku stwierdzenia naruszeń, o których mowa w pkt 1, 2 lub 3, nakazanie administratorom danych w procedurze "Niebieska Karta" przywrócenia stanu zgodnego z prawem; (4) usunięcie danych i informacji o osobie skarżącego przez Zespół Interdyscyplinarny oraz przez Komendanta KP [...]; (6) przesłania przez Zespół Interdyscyplinarny oraz Komendanta odpowiednich sprostowań do przekazanych danych i informacji do innego administratora danych - Sądu Okręgowego w [...] w związku z prowadzoną sprawą rozwodową.

Generalny Inspektor decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] odmówił uwzględnienia wniosku S. T.

Na skutek wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy Generalny Inspektor decyzją z dnia [...] września 2013 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję nakazując ponownie rozpoznać skargę S. T. na przetwarzanie, w tym udostępnienie przez Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie dla Dzielnicy [...], jego danych osobowych w związku z toczącym się przed Sądem Okręgowym w [...] postępowaniem z powództwa M. T. o rozwód, uzupełnioną pismem z dnia [...] lutego 2013 r.

Generalny Inspektor ustalił w toku postępowania, że w dniu [...] maja 2010 r. została wdrożona pierwsza procedura "Niebieskiej Karty" wobec skarżącego przez Komendanta KP [...]. Podstawą tego działania było zgłoszenie żony skarżącego o stosowaniu przemocy w rodzinie.

Ośrodek pismem z dnia [...] września 2010 r. pozyskał informację od Komendanta o skorzystaniu przez żonę skarżącego z pomocy w ramach programu "Niebieska Karta". W związku z obowiązującymi ówcześnie przepisami Ośrodek prowadził jedynie pracę socjalną z rodziną skarżącego.

W dniu [...] lutego 2011 r. skarżący złożył w Ośrodku pisemny wniosek z dnia [...] stycznia 2012 r. o interwencję w sprawie zbadania sytuacji wychowawczej jego dziecka z powodu nienależytego sprawowania opieki rodzicielskiej przez matkę dziecka - żonę skarżącego. W tej sytuacji wszczęto procedurę mającą na celu ustalenie faktycznej sytuacji rodziny państwa T., w tym małoletniego dziecka. Czynności ustalające podjęte przez B. D. - starszego specjalistę pracy socjalnej, były kontynuowane przez K. H. - pracownika socjalnego Ośrodka.

W dniu [...] kwietnia 2011 r. Komenda Policji [...] wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie znęcania się psychicznego i fizycznego w okresie od października 2008 r. do połowy lutego 2011 r. przez S. T. nad jego żoną.

W związku z niepokojącymi sygnałami dotyczącymi sytuacji rodzinnej dziecka skarżącego, Ośrodek pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. wystosował prośbę do Sądu Okręgowego w [...] (dot. sygn. [...]) o wgląd w sytuację dziecka ze względu na ryzyko ponownego wszczęcia procedury "Niebieskiej Karty" oraz odniósł się do postanowienia Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] marca 2012 r.

W dniu [...] czerwca 2012 r. została wszczęta druga procedura "Niebieskiej Karty" przez przedstawiciela Komisariatu Policji [...] dotycząca M. T.

W dniu [...] czerwca 2012 r. do Zespołu Interdyscyplinarnego wpłynęła ww. "Niebieska Karta". Uchwałą nr [...] powołano Grupę Roboczą, w składzie której znajdowali się m.in. przedstawiciele Ośrodka, tj. B. D. i K. H.

Pismami z dnia: [...] sierpnia 2012 r. oraz [...] września 2012 r. Sąd Okręgowy w [...] wezwał na przesłuchanie w charakterze świadków K. H. i B. D. na rozprawę w sprawie z powództwa M. T. przeciwko S. T. (sygn. akt [...]). Stawiennictwo zostało oznaczone jako obowiązkowe. Ww. pracownikom zostały udzielone w dniu [...] września 2012 r. pełnomocnictwa przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej do występowania przed Sądem Okręgowym w [...] w sprawie o rozwód.

W dniu [...] września 2012 r. Sąd Okręgowy w [...] przy drzwiach zamkniętych rozpoznał sprawę z powództwa żony skarżącego o rozwód. Sąd dopuścił dowód z zeznań ww. świadków na okoliczność pożycia małżeńskiego stron, przyczyn jego rozkładu i sytuacji życiowej małoletniego dziecka, w szczególności przebiegu kontaktów ojca z dzieckiem.

Pismem z dnia [...] października 2012 r. skierowanym do Prokuratury Rejonowej [...] oraz do wiadomości Sądu Okręgowego w [...], Komendanta oraz Ośrodka, Zespół Interdyscyplinarny poinformował o wszczętej procedurze "Niebieskiej Karty" oraz podejrzeniu stosowania przez skarżącego przemocy w rodzinie.

Pismem z dnia [...] października 2012 r. skarżący zwrócił się do Zespołu Interdyscyplinarnego z wnioskiem o udzielenie informacji w trybie art. 33 u.o.d.o.

Pismem z dnia [...] października Zespół Interdyscyplinarny w związku z otrzymanym pismem zaprosił skarżącego na spotkanie do siedziby Zespołu.

W dniu [...] listopada 2012 r. Sąd Okręgowy w [...] wydał wyrok w sprawie rozwodowej skarżącego i jego żony.

W dniu [...] grudnia 2012 r. Zespół Interdyscyplinarny spisał protokół zakończenia procedury "Niebieskiej Karty" Nr [...] wszczętej w dniu [...] czerwca 2012 r. przez przedstawiciela Komisariatu Policji [...] w związku z realizacją planu pomocy dotyczącego żony skarżącego.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. Prokuratura Rejonowa [...] umorzyła dochodzenie w sprawie znęcania się psychicznego i fizycznego przez skarżącego wobec M. T.

Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. skierowanym do GIODO Ośrodek wyjaśnił, że okoliczność wystąpienia w charakterze świadków na rozprawie ww. pracowników, jako przedstawicieli Ośrodka, mieści się w granicach prawa. Informacje dotyczące skarżącego oraz jego rodziny, przekazane Sądowi podczas rozprawy przez ww. pracowników były ściśle związane z odpowiedziami udzielonymi na pytania Sądu.

W wyjaśnieniach przesłanych do Biura GIODO Komendant KP [...] wskazał, że wszczęcie procedury "Niebieskiej Karty" następuje w przypadku powzięcia w toku prowadzonych czynności służbowych podejrzenia stosowania przemocy wobec członków rodziny lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez członka rodziny. Powyższe zgodne jest z dyspozycją art. 9d ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493 ze zm.), dalej: "u.p.p.r.", przy czym ogólne zasady procedury oraz wzory formularzy "Niebieska Karta" normuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury Niebieskie Karty oraz wzorów formularzy Niebieska Karta (Dz. U. nr 209, poz. 1245), dalej: "rozporządzenie z dnia 13 września 2011 r.". Ponadto szczegółowe zasady i sposób postępowania policjantów podczas ww. procedury reguluje akt prawa wewnętrznego, tj. wytyczne nr 2 Komendanta Głównego Policji. Podstawą do wszczęcia w dniu [...] maja 2010 r. wskazanej procedury było zgłoszenie M. T. o stosowaniu przez skarżącego przemocy w rodzinie oraz wypełnienie Karty A na miejscu interwencji.

Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Ośrodek wyjaśnił, iż zadania grupy roboczej koncentrują się na udzielaniu pomocy rodzinie, a ustawa o pomocy społecznej i ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie stwarzają podstawy do sygnalizacji zgłoszonej do Sądu Okręgowego w [...] w dniu [...] kwietnia 2012r. (l.dz. [...]). Zakres przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Ośrodek w zakresie procedury "Niebieskiej Karty" wskazany został we wniosku z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie zarejestrowania zbioru danych osobowych o nazwie "Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie Dzielnicy [...] - numer rejestru [...]".

Ośrodek wskazał również, że pismem z dnia [...] września 2010 r. pozyskał informację od Komendanta o założonej "Niebieskiej Karcie". W następstwie tej informacji Ośrodek prowadził jedynie pracę socjalną zgodnie ze swoimi kompetencjami. Natomiast po wejściu w życie rozporządzenia z dnia 13 września 2011 r. została wszczęta przez Policję w dniu [...] czerwca 2012 r. "nowa" procedura "Niebieskiej Karty", według zasad i trybu wskazanego w ww. rozporządzeniu. Dodatkowo Rada Miasta [...] uchwałą [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. określiła tryb i sposób powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania. Natomiast Prezydent [...] zarządzeniem nr [...] z dnia [...] października 2011 r. powołał Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie dla Dzielnicy [...]. Zatem Zespół realizował jedną procedurę NK w okresie od dnia [...] czerwca 2012 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. W związku z zakończeniem ww. procedury Ośrodek nie przetwarza żadnych danych dotyczących skarżącego. Ośrodek nie zwalniał pracowników: B. D. i K. H. z tajemnicy zawodowej, o której mowa w art. 9c u.p.p.r., na okoliczność występowania w charakterze świadka. Ośrodek podkreślił, że osoby zatrudnione jako pracownicy socjalni legitymują się stosownymi upoważnieniami do przetwarzania danych osobowych w ramach wypełnianych obowiązków służbowych.

Ponadto Ośrodek wskazał, że realizując w ramach swoich kompetencji m.in. zadania dotyczące przeciwdziałania przemocy w rodzinie, wystosował sygnalizację do Sądu Okręgowego w [...] na okoliczność zagrożenia dobra małoletniej N. T. spowodowanego niezgodnością rodziców w kwestii opiekuńczo - wychowawczej.

Komendant pismem z dnia [...] maja 2014 r. skierowanym do GIODO wskazał, że aktualnie nie przetwarza danych osobowych skarżącego, bowiem teczka zagadnieniowa "Przemoc w Rodzinie" dotycząca NK założona w dniu [...] maja 2010r. została zakończona w dniu [...] sierpnia 2012 r., zaś teczka założona w dniu [...] czerwca 2012 r. została zakończona w dniu [...] lutego 2013 r. Teczki te zostały przekazane do składnicy akt ostatecznie zakończonych Komisariatu Policji [...]. Obecnie nie toczy się żadna procedura NK w stosunku do skarżącego. Komendant dodał ponadto, że przetwarzane były jedynie zwykłe dane osobowe skarżącego, które wskazał sam skarżący wypełniając kartę danych osobopoznawczych, Komendant nie przetwarzał danych wrażliwych skarżącego.

Ośrodek w piśmie z dnia [...] października 2014 r. wskazał, że cała dokumentacja dotycząca sprawy skarżącego została zdeponowana w składnicy akt Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...].

W piśmie z dnia [...] marca 2015 r. Komendant wskazał, że skarżący nigdy nie wnosił o sprostowanie jego danych osobowych. Wszelkie dane osobowe przetwarzane przez Komendanta są szczególnie chronione - dostęp do dokumentacji skarżącego miał dzielnicowy, który jako funkcjonariusz Policji jest zobowiązany do zachowania tajemnicy służbowej pod groźbą odpowiedzialności karnej z art. 266 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), dalej: "k.k.". Wszelka dokumentacja gromadzona w tym zakresie, przechowywana jest zawsze w szafach pancernych w pomieszczeniach służbowych, do których dostęp mają tylko i wyłącznie jej użytkownicy.

W wyjaśnieniach przesłanych do Biura GIODO Sąd Okręgowy w [...] wskazał, że dane osobowe skarżącego zostały pozyskane przez Sąd wobec złożenia pozwu o rozwód oraz z załączonego odpisu aktu małżeństwa skarżącego. Ponadto dane osobowe skarżącego, a także niektóre informacje dotyczące jego życia zostały przekazane przez Ośrodek w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r., zawierającym prośbę o wgląd w sytuację dziecka skarżącego. K. H. i B. D. zostały wezwane przez Sąd w charakterze świadków w trybie przewidzianym ustawą z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1822 ze zm.), dalej: "k.p.c.". Pozyskiwanie danych i informacji od osób przesłuchiwanych jest niezbędne do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie, zakres informacji określony jest w konkretnych pytaniach. K. H. i B. D. nie odmówiły odpowiedzi na zadane pytania, dodatkowo zostały pouczone o treści art. 233 § 1 k.k.

Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego.

Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. S. T. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając organowi naruszenie art. 30, art. 45, art. 47, art. 48 ust. 1, art. 51, art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nieuwzględnienie, że Ośrodek oraz Komendant KP [...] są zobligowani do wykonania w stosunku do skarżącego obowiązku informacyjnego niezwłocznie po utrwaleniu danych osobowych.

Ponadto skarżący zarzucił organowi zaniechanie wskazania przesłanek legalizujących przetwarzanie danych osobowych, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3 u.p.p.r., oraz wskazania jakie działania Zespół Interdyscyplinarny oraz Komendant zamierzają realizować w przyszłości w związku z ww. przepisami. Skarżący zaznaczył przy tym, że cele "dowodowe i archiwizacyjne" wymienione w zaskarżonej decyzji nie występują w u.p.p.r. jako przesłanki przetwarzania danych wrażliwych skarżącego.

Nadto skarżący zarzucił błędną interpretację art. 1 u.p.p.r. oraz pominięcie okoliczności, że skarżący nie jest sprawcą przemocy, ani osobą stosującą przemoc w rozumieniu ww. ustawy, a także poprzez przyjęcie, że Ośrodek oraz Komendant są uprawnieni do przetwarzania danych osobowych skarżącego, określonych w art. 27 u.o.d.o.

Skarżący zarzucił również pominięcie przez organ faktu naruszenia przez pracowników Ośrodka tajemnicy zawodowej oraz nienakazanie sprostowania i uaktualnienia informacji zebranych na temat skarżącego w ramach procedury "Niebieskiej Karty".

Skarżący wskazał ponadto, że brak jest dowodów wobec kogo, kiedy i w jaki sposób miał się dopuścić przemocy. Zaznaczył, że dane zgromadzone w procedurze NK są niekompletne, nieaktualne i nieprawdziwe.

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. skarżący zwrócił się do Ośrodka oraz Komendanta o wypełnienie w stosunku do niego obowiązku informacyjnego na podstawie art. 33 ust. 1 w zw. z art. 32 u.o.d.o. w zakresie przetwarzania danych osobowych jego oraz jego córki.

Ośrodek pismem z dnia [...] maja 2017 r. udzielił skarżącemu wnioskowanych informacji, odmawiając udzielenia mu informacji co do źródła oraz treści pozyskanych danych. Komendant w piśmie z dnia [...] kwietnia 2017 r. wskazał, że materiały zawierające dane osobowe skarżącego zostały zarchiwizowane na 10 lat od czasu zakończenia procedury "Niebieska Karta" w 2012 r.

Generalny Inspektor w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] września 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wskazał, że przedmiotem skargi inicjującej postępowanie w niniejszej sprawie skarżący uczynił przetwarzanie jego danych osobowych w związku z procedurą "Niebieskiej Karty" przez Ośrodek oraz Komendanta, w tym udostępnianie jego danych osobowych Sądowi Okręgowemu w [...]. Tak określony zakres przedmiotowy sprawy nie może podlegać zmianie ani rozszerzeniu na etapie postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ niniejszą decyzją nie może rozstrzygnąć kwestii przetwarzania danych osobowych skarżącego oraz jego córki w związku z innymi procesami przetwarzania danych oraz niewykonania w stosunku do niego obowiązków informacyjnych określonych w art. 25 oraz art. 33 ust. 1 u.o.d.o. przez Komendanta, bowiem nie były one przedmiotem postępowania, zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2016 r.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia wymienionych przepisów Konstytucji RP organ podkreślił, że są one nieuzasadnione. Niniejsze postępowanie nie ogranicza skarżącemu prawa do sądu, określonego w art. 45 Konstytucji. Zaskarżona decyzja nie narusza również art. 30 Konstytucji w zakresie przyrodzonej i niezbywalnej godności skarżącego. Decyzja nie narusza również art. 48 Konstytucji, nie ingeruje też w prawo skarżącego do wychowania dziecka zgodnie z jego własnymi przekonaniami. Przedmiotem prowadzonego postępowania nie było sprawowanie opieki nad dzieckiem, bowiem organ do oceny tej kwestii nie posiada ustawowych kompetencji. Zaskarżona decyzja nie narusza również art. 7, art. 47 oraz art. 51 Konstytucji. Generalny Inspektor rozstrzygając niniejszą sprawę działał na podstawie i w ramach przepisów u.o.d.o., k.p.a. oraz pozostałych przepisów powszechnie obowiązujących.

W zakresie przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Ośrodek organ wskazał, iż Ośrodek pozyskał informację o Niebieskiej Karcie założonej przez Komendanta z pisma z dnia [...] września 2010 r. Zgodnie z 9a u.p.p.r., gmina podejmuje działania na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności w ramach pracy w zespole interdyscyplinarnym (ust. 1), zaś obsługę organizacyjno-techniczną zespołu interdyscyplinarnego zapewnia ośrodek pomocy społecznej (ust. 9). Zatem Ośrodek pozyskując informację na temat wszczętej procedury NK miał prawo przetwarzać dane osobowe skarżącego w niej zawarte.

W czasie pozyskania przez Ośrodek informacji o pierwszej NK nie obowiązywało rozporządzenie z dnia 13 września 2011 r. Zgodnie natomiast z art. 6 u.p.p.r. zadania zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie realizowane są przez organy administracji rządowej i jednostki samorządu terytorialnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej lub ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Zgodnie z powyższym Ośrodek prowadził jedynie pracę socjalną. Natomiast biorąc pod uwagę fakt, iż w dniu [...] czerwca 2012 r. wszczęta została przez Policję druga procedura NK, podlegała ona już przepisom ww. rozporządzenia.

Zgodnie z treścią art. 9d. ust. 1 u.p.p.r. podejmowanie interwencji w środowisku wobec rodziny dotkniętej przemocą odbywa się w oparciu o procedurę "Niebieskie Karty" i nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie. Procedura ta obejmuje ogół czynności podejmowanych i realizowanych przez przedstawicieli jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświaty i ochrony zdrowia, w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie (ust. 2). Stosownie natomiast do art. 9d ust. 3 u.p.p.r. przedstawiciele podmiotów, o których mowa w ust. 2, realizują procedurę "Niebieskie Karty" w oparciu o zasadę współpracy i przekazują informacje o podjętych działaniach przewodniczącemu zespołu interdyscyplinarnego. Pozyskanie danych osobowych skarżącego przez Ośrodek od funkcjonariuszy Policji w ramach procedury NK zarówno pierwszej (praca socjalna Ośrodka), jak i drugiej było więc w pełni uzasadnione.

Organ wskazał, że przesłankę legalizującą przetwarzanie danych osobowych skarżącego, zarówno zwykłych, jak i wrażliwych, stanowi art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz art. 27 ust. 2 pkt 2 u.o.d.o. w związku z przepisami ustaw szczególnych.

Przepis art. 9b ust. 1 u.p.p.r. stanowi, że zespół interdyscyplinarny realizuje działania określone w gminnym programie przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie. W myśl ust. 2 zadaniem zespołu interdyscyplinarnego jest integrowanie i koordynowanie działań podmiotów, o których mowa w art. 9a ust. 3 i 5, oraz specjalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności poprzez działania wymienione w pkt 1 - 4 (ust. 2). Zadania grup roboczych wymienione zostały w pkt 1 - 3 ust. 3.

Organ zaznaczył, że Ośrodek jest w posiadaniu informacji, iż Prokuratura Rejonowa [...] w [...] wydała postanowienie w dniu [...] grudnia 2012 r. na okoliczność umorzenia postępowania. Powyższego jednak nie można zakwalifikować jako orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowym, ani administracyjnym. Jednakże podnoszona przez żonę skarżącego kwestia dotycząca nałogów albo ich brak, wyczerpuje znamiona tzw. danych wrażliwych, o których mowa w art. 27 ust. 1 u.o.d.o. Jednocześnie Ośrodek w przesłanych wyjaśnieniach wskazał, że zakres danych osobowych skarżącego, który przetwarza jest taki, jak w zgłoszonym do Generalnego Inspektora rejestrze zbioru danych. W powyższym zbiorze zaś Ośrodek może przetwarzać następujące dane: nazwiska i imiona, imiona rodziców, datę urodzenia, miejsce urodzenia, adres zamieszkania lub pobytu, numer ewidencyjny PESEL, miejsce pracy, zawód, wykształcenie, serię i numer dowodu osobistego, numer telefonu. Ponadto zbiór obejmuje dane, które bezpośrednio lub w kontekście ujawniają stan zdrowia oraz nałogów, a także dotyczą skazań, orzeczeń o ukaraniu i innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.

Zgodnie z art. 9c u.p.p.r. członkowie zespołu interdyscyplinarnego oraz grup roboczych w zakresie niezbędnym do realizacji zadań, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3, mogą przetwarzać dane osób dotkniętych przemocą w rodzinie i osób stosujących przemoc w rodzinie, dotyczące: stanu zdrowia, nałogów, skazań, orzeczeń o ukaraniu, a także innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym, bez zgody i wiedzy osób, których dane te dotyczą. Oznacza to, że przetwarzanie danych przez Ośrodek w ramach procedury NK miało swoje uzasadnienie w art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz art. 27 ust. 2 pkt 2 u.o.d.o.

Odnosząc się jednocześnie do kwestii gromadzenia i przetwarzania przez Komendanta do dnia [...] czerwca 2012 r. danych osobowych skarżącego organ wskazał, że pierwszą procedurę NK wobec skarżącego wdrożono w dniu [...] maja 2010 r. poprzez wypełnienie formularza przez żonę skarżącego. W tym okresie Policja działała na podstawie przepisów u.p.p.r., w tym art. 9d ust. 4 u.p.p.r. który stanowi, iż wszczęcie procedury "Niebieskie Karty" następuje przez wypełnienie formularza NK w przypadku powzięcia, w toku prowadzonych czynności służbowych lub zawodowych, podejrzenia stosowania przemocy wobec członków rodziny lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez członka rodziny lub przez osobę będącą świadkiem przemocy w rodzinie. Jednocześnie Policja (działająca za pośrednictwem swoich funkcjonariuszy) jest uprawniona do wszczęcia ww. procedury, zgodnie z art. 9d ust. 2 u.p.p.r., w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie. Przedstawiciel Policji wchodzi w skład zespołu interdyscyplinarnego, a członkowie zespołu mogą przetwarzać dane osób dotkniętych przemocą w rodzinie i osób stosujących przemoc w rodzinie, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3 u.p.p.r. bez zgody i wiedzy osób, których dane te dotyczą (art. 9c ust. 1 u.p.p.r.). Komendant nie ma zatem obowiązku pozyskiwać od tych osób zgody na przetwarzanie ich danych osobowych.

Organ wskazał, że formularz z danymi osobopoznawczymi skarżącego, będący w posiadaniu Komendanta, zawiera w pkt 15 informacje "czy leczony w PZP i AA", zatem powyższe dane mieszczą się w pojęciu danych wrażliwych.

Funkcjonariusze Policji są uprawnieni do przetwarzania danych osobowych zwykłych oraz wrażliwych w ramach art. 9c ust. 1 u.p.p.r., a więc zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 2 oraz art. 23 ust. 1 pkt 2 u.o.d.o.

Organ wskazał, iż skarżący w toku prowadzonego postępowania podnosił, że Komendant ma obowiązek przekazania informacji i dokumentów do Zespołu Interdyscyplinarnego w ciągu 7 dni, a zatem w okresie 2010 - 2012 funkcjonariusze Policji zbierali informacje na jego temat bez podstawy prawnej. Jednakże fakt przekazania informacji do Ośrodka na temat NK nie oznacza, że funkcjonariusze Policji zakończyli swoją działalność. Przepis art. 9d ust. 3 u.p.p.r. potwierdza, że funkcjonariusze Policji mieli podstawę do dalszego przetwarzania danych osobowych skarżącego w toku procedury NK. Oznacza to, że przetwarzanie danych przez Komendanta miało oparcie w ww. przepisach.

Generalny Inspektor podkreślił, iż nie ma żadnych kompetencji do oceny, czy skarżący jest osobą stosującą przemoc, czy też nie. Ocena ta należy do podmiotów wskazanych w art. 9d ust. 2 u.p.p.r. Zaznaczył, że nie jest również organem powołanym do oceny prawidłowości stosowania prawa przez inne organy w związku z przyznanymi im kompetencjami.

Organ ponownie powołał art. 9d ust. 4 u.p.p.r. wskazując, iż jednym z uczestników procedury NK jest osoba, co do której zachodzi podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie (§ 16 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia). Nie jest przy tym istotne, czy postępowanie karne prowadzone równocześnie z zawiadomienia osoby pokrzywdzonej zostało umorzone. Wszczęcie i prowadzenie procedury NK nie jest wyrokowaniem, lecz współpracą podmiotów wskazanych w u.p.p.r. Ustawa nie posługuje się określeniami prawa postępowania karnego, co oznacza, że przetwarzane będą dane osób, co do których podejrzewa się że są dotknięte przemocą lub że przemoc stosują, bez potwierdzenia tego faktu w postaci zakończonego prawomocnie postępowania karnego.

Odnosząc się do zarzutu nienakazania sprostowania i uaktualnienia informacji zebranych na temat skarżącego w ramach procedury NK przez Ośrodek oraz Komendanta, organ powołał art. 35 ust. 1 u.o.d.o. wskazując, iż Ośrodek w wyjaśnieniach z dnia [...] marca 2015 r. zaznaczył, że żaden wniosek o sprostowanie danych osobowych skarżącego nie wpłynął zarówno do Zespołu Interdyscyplinarnego, jak i do Ośrodka jako administratora nadanych osobowych. Skoro skarżący nie wskazał, które konkretnie dane osobowe mają być zaktualizowane, Ośrodek nie miał możliwości ustosunkowania się do żądania w tym zakresie. Organ podzielił nadto stanowisko Komendanta, że pisma skarżącego z dnia [...] lutego 2012 r. oraz z dnia [...] marca 2012 r. nie były wnioskami o aktualizację danych osobowych, lecz zawierały polemikę odnośnie materiału dowodowego zebranego w procedurze NK. Wniosek o sprostowanie danych osobowych skarżącego nie wpłynął do Komendanta. Brak jest zatem podstaw do uznania, że Ośrodek i organ Policji dopuścili się naruszenia art. 35 u.o.d.o.

Generalny Inspektor wskazał przy tym, że administratorem danych osobowych skarżącego jest Ośrodek, jako podmiot decydujący o celach i środkach przetwarzania danych (art. 7 pkt 4 u.o.d.o.). Jednakże w zakresie dokumentów będących w posiadaniu Komendanta, zawierających dane osobowe skarżącego, które zostały poddane archiwizacji przez ten organ, uznać należy, że to Komendant jest administratorem tych właśnie danych. Jednocześnie organ zaznaczył, że ocena okoliczności niezarejestrowania zbioru danych osobowych przez Komendanta może być dokonywana przez GIODO z urzędu, nie zaś w postępowaniu w sprawie indywidualnej.

Odnosząc się do kwestii przetwarzania danych osobowych skarżącego poprzez ich udostępnienie przez pracowników Ośrodka w trakcie występowania przed Sądem w charakterze świadków na rozprawie rozwodowej, organ wskazał, że w art. 9c ust. 2 u.p.p.r. ustanowiona została tzw. tajemnica zawodowa obowiązująca pracowników socjalnych. Postępowanie w sprawie o rozwód procedowane jest w oparciu o przepisy k.p.c. Zgodnie natomiast z art. 232 k.p.c., strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd Okręgowy w [...] wezwał zarówno B. D., jak i K. H. w charakterze świadków na rozprawę w sprawie o rozwód skarżącego i jego żony, z zaznaczeniem, że stawiennictwo jest obowiązkowe. Z wyjaśnień Ośrodka wynika natomiast, iż ww. osobom zostało udzielone pełnomocnictwo do występowania przed Sądem, a zatem występowały one jako przedstawiciele Ośrodka, w którym są zatrudnione. Ośrodek wskazał nadto, że informacje dotyczące skarżącego oraz jego rodziny, przekazane Sądowi podczas rozprawy, były ściśle związane z odpowiedziami udzielonymi na pytania Sądu. Natomiast Sąd w wyjaśnieniach wskazał, że ww. osoby zostały wezwane w charakterze świadków w trybie przewidzianym przepisami k.p.c. Przy czym pozyskanie danych i informacji od osób przesłuchiwanych jest niezbędne do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie, a zakres informacji określony jest w konkretnych pytaniach Sądu.

Zatem, jak wskazał organ, przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków będących pracownikami socjalnymi Ośrodka i udostępnienie danych osobowych przez wskazane osoby na rzecz Sądu było dopuszczalne i znajdowało podstawę w przepisach art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz art. 27 ust. 2 pkt 2 u.o.d.o. Organ do spraw ochrony danych osobowych nie jest właściwy do wyznaczania granic tajemnicy zawodowej oraz stwierdzenia jej naruszenia. Właściwym do badania zakresu tajemnicy zawodowej oraz jej ewentualnego przekroczenia jest sąd powszechny.

W ocenie Generalnego Inspektora, w sytuacji pozyskania informacji dotyczących wszczęcia procedury NK, zarówno na Ośrodku jak na Komendancie ciążył ustawowy obowiązek podjęcia czynności wskazanych przez u.p.p.r., a co za tym idzie, również przetwarzanie danych osobowych skarżącego. W związku z faktem zakończenia prac socjalnych w ramach pierwszej NK oraz drugiej NK z okresu od dnia [...] czerwca 2012 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. (protokół zakończenia procedury Niebieskiej Karty nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r.), obecnie Ośrodek i Komendant przetwarzają dane osobowe skarżącego w celach archiwalnych stosownie do art. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowych zasobach archiwalnych i archiwach (Dz. U. 2016 r. poz. 1506 ze zm.), dalej: "u.n.z.a.". W piśmie z dnia [...] października 2014 r. Ośrodek wskazał, że cała dokumentacja została zdeponowana w składnicy akt Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...]. Komendant natomiast podał, że całość akt, zgodnie z Zarządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr 93 z dnia 17 grudnia 2007 r. w sprawie jednolitego rzeczowego wykazu akt Policji (Dz. Urz. MSWiA Nr 1, poz. 1), została przekazana do składnicy akt ostatecznie zakończonych Komisariatu Policji [...]. Obecne przetwarzanie danych osobowych skarżącego w celach archiwalnych, w dokumentach będących w posiadaniu Ośrodka i organu Policji, znajduje oparcie w art. 23 ust. 1 pkt. 2 oraz art. 27 ust. 2 pkt. 2 u.o.d.o.

Organ zaznaczył, iż w powołanych wyżej przepisach u.p.p.r. brak jest wskazania Sądu jako podmiotu, z którym Ośrodek współpracuje i któremu przekazuje informacje w ramach procedury "Niebieska Karta". Z tego też powodu, zdaniem organu, brak było podstaw do udostępnienia przez Ośrodek danych osobowych skarżącego na rzecz Sądu Okręgowego w [...] pismami z dnia [...] kwietnia 2012 r. oraz z dnia [...] października 2012 r. bez wezwania przez Sąd do udostępnienia akt sprawy dla celów prowadzonego postępowania. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Ośrodek udostępnił Sądowi dane osobowe skarżącego z własnej inicjatywy, co stanowiło naruszenie art. 23 ust. 1 oraz art. 27 ust. 1 u.o.d.o. Organ nie stwierdził jednak podstaw do zastosowania art. 18 ust. 1 u.o.d.o., w myśl którego w przypadku naruszenia przepisów tej ustawy Generalny Inspektor w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Nakaz taki w przedmiotowej sprawie byłby bowiem niemożliwy do wykonania ze względu na charakter kwestionowanego zachowania, mianowicie jego nieodwracalność. Procedura NK w stosunku do skarżącego została bowiem zakończona i całość akt jest przechowywana w celach archiwalnych. Zakończone zostało również postępowanie przed Sądem Okręgowym w [...]. Powyższe okoliczności zostały wskazane w zaskarżonej decyzji z zaznaczeniem, że do Ośrodka skierowano wystąpienie, na podstawie art. 19a u.o.d.o., do zapewnienia skutecznej ochrony danych osobowych.

Odnosząc się natomiast do zarzutu niewypełnienia przez Ośrodek wobec skarżącego obowiązku informacyjnego, o którym mowa w art. 33 w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 1 - 5a u.o.d.o., organ wskazał, że Ośrodek wykonał w stosunku do skarżącego ww. obowiązek pismem z dnia [...] maja 2017 r. odmawiając jednocześnie, w oparciu o art. 34 pkt 4 u.o.d.o., udzielenia informacji o źródle danych osobowych skarżącego. Tym samym Ośrodek uczynił zadość wymogom określonym w art. 33 u.o.d.o.

Odnośnie podnoszonej przez skarżącego kwestii naruszenia jego dobrego imienia przez Ośrodek oraz Komendanta organ podkreślił, że każdy, kto ma poczucie naruszenia jego dóbr osobistych, może - w stosunku do osoby według niej winnej naruszenia - wystąpić na drogę postępowania cywilnego.

Pismem z dnia [...] października 2017 r. S. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Generalnego Inspektora z dnia [...] września 2017 r. zarzucając:

1) naruszenie art. 9c. ust 3 u.p.p.r. poprzez błędną interpretację i pominięcie klauzuli poufności informacji i danych zebranych w procedurze NK w odniesieniu do zeznań przedstawicielek grupy roboczej przed Sądem w sprawie rozwodowej o faktach objętych tajemnicą zawodową, bez zwolnienia przez Sąd z tej tajemnicy. Stanowiło to bezprawne udostępnienie danych osobowych, pogwałcenie istotnej tajemnicy zawodowej oraz naruszenie dóbr osobistych skarżącego. Przepis art. 9c. ust 2 u.p.p.r. nakłada bezwzględny obowiązek na członków zespołu interdyscyplinarnego oraz grup roboczych zachowania poufności wszelkich informacji i danych, które uzyskali przy realizacji zadań wynikających z ww. ustawy. Jedocześnie Generalny Inspektor pominął fakt przekazania do Sądu Rejonowego danych osobowych skarżącego przez organ Policji w lutym 2012 r., co potwierdza odpowiedź Komendanta na wniosek skarżącego z dnia [...] marca 2017 r., a co stanowiło również naruszenie art. 9c. ust. 2 u.p.p.r. Zeznania członków grupy roboczej w sprawie cywilnej powodują naruszenie tajemnicy zawodowej, bez podstawy prawnej;

2) naruszenie art. 9c ust 1 u.p.p.r. poprzez uznanie, że przetwarzanie danych osobowych wrażliwych skarżącego było i jest legalne, podczas gdy skarżący nie jest pomiotem tego przepisu prawa, tj. sprawcą przemocy, a wobec tego przetwarzanie ww. danych było i jest bezprawne. Przepis art. 9c ust 1 u.p.p.r. wskazuje wyłącznie ofiary przemocy i sprawców przemocy jako zamknięty katalog osób. Poprzez błędną interpretację znaczenia danego przepisu organ bezprawnie rozszerzył katalog osób podejrzanych oraz sytuacji związanych z uzasadnionym podejrzeniem stosowania przemocy. Skarżący nie jest podmiotem tego przepisu prawa, a zarówno decyzja jak i podmioty przetwarzające dane osobowe wrażliwe nie wskazują jednoznacznych przesłanek podjęcia takiego rozstrzygnięcia, w nieuprawniony sposób rozszerzając katalog pomiotów, przy jednoczesnym naruszeniu zasady domniemania niewinności, dobrego imienia, czci i godności skarżącego. Wykładnia rozszerzająca ustawowe przesłanki legalności przetwarzania danych osobowych jest niekonstytucyjna, co wielokrotnie w swoich orzeczeniach podkreślał Trybunał Konstytucyjny. Zgodnie z definicją przemocy zawartą w art. 2 § 2 u.p.p.r. przyjęto, że skarżący jest sprawcą przemocy wyłącznie na podstawie twierdzeń osób trzecich, bez wskazania dowodów, zakresu, działań, okoliczności, iż skarżący jest winny umyślnych działań lub zaniechań naruszających prawa lub dobra osobiste członków rodziny, narażających te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne. Podmioty działające w procedurze NK przetwarzały i przetwarzają nadal bezprawnie dane wrażliwe skarżącego, co uzasadnia wniosek o uznanie bezprawności w tym zakresie;

3) błędną interpretację art. 35. ust 1. u.o.d.o. stanowiącego, iż w razie wykazania przez osobę, której dane osobowe dotyczą, że są one niekompletne, nieaktualne, nieprawdziwe lub zostały zebrane z naruszeniem ustawy albo są zbędne do realizacji celu, dla którego zostały zebrane, administrator danych jest obowiązany, bez zbędnej zwłoki, do uzupełnienia, uaktualnienia, sprostowania danych, czasowego lub stałego wstrzymania przetwarzania kwestionowanych danych lub ich usunięcia ze zbioru chyba, że dotyczy to danych osobowych, których tryb uzupełnienia, uaktualnienia lub sprostowania określają odrębne ustawy. Jak wskazują ustalone przez organ fakty (brak poinformowania skarżącego o jego prawach, gromadzeniu i przetwarzaniu danych osobowych, odsyłanie przez Policję do Ośrodka w sprawie jego danych osobowych gromadzonych przez ten podmiot, zignorowanie przez Policję pisma skarżącego z 2012 r. wykazującego nieprawdziwe i niekompletne informacje, odmowa wglądu w akta sprawy i informacje tam zebrane, a także brak ustosunkowania się przez Ośrodek i Policję - również poprzez zignorowanie wniosku - do żądania sprostowania oraz usunięcia informacji nieprawdziwych, niepełnych lub zebranych w sposób sprzeczny z ustawą), skarżący był przez cały okres trwania procedury, a także aktualnie - wobec decyzji Generalnego Inspektora - zostaje pozbawiony fundamentalnego prawa, które wynika z art. 51 ust. 4 Konstytucji RP. Uzasadnia to wniosek o nakazanie Ośrodkowi oraz Policji usunięcia danych nieprawdziwych, niepełnych;

4) błędne uznanie, że art. 32 ust. 6 u.o.d.o. nie obowiązuje w sprawie poprzez odmowę żądania uzupełnienia, uaktualnienia, sprostowania danych osobowych, czasowego lub stałego wstrzymania ich przetwarzania lub ich usunięcia, jeżeli są one niekompletne, nieaktualne, nieprawdziwe lub zostały zebrane z naruszeniem ustawy albo są już zbędne do realizacji celu, dla którego zostały zebrane. Dane osobowe skarżącego, co zostało wykazane, są nieprawdziwe, merytorycznie niepoprawne, nieaktualne i nieadekwatne w stosunku do celów, w jakich są przetwarzane, a Generalny Inspektor winien nakazać zakaz ich przetwarzania tym bardziej, że dotyczą również danych wrażliwych. W przypadku, gdy administrator danych osobowych odmawia wypełnienia powyższego obowiązku, Generalny Inspektor wydaje decyzję administracyjną nakazującą przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Skarżący wniósł o uznanie za bezprawne przetwarzanie jego nieprawdziwych, niepełnych danych przez Ośrodek i Policję oraz nakazanie przywrócenia stanu zgodnego z prawem;

5) naruszenie art. 26 ust. 1, art. 23 ust 1 pkt 2 u.o.d.o. w związku z art. 51 ust. 1, 2, i 5 Konstytucji RP poprzez nieuwzględnienie przez organ, że pierwsza procedura NK wobec skarżącego od wejścia w życie nowelizacji u.p.p.r., tj. od dnia [...] sierpnia 2010r. do dnia [...] czerwca 2012 r. była prowadzona wyłącznie przez Komisariat Policji bezprawnie, bez upoważnienia ustawowego, wobec braku przesłania NK do Zespołu Interdyscyplinarnego, który działa zgodnie z celami ustawowymi. Policja, jak wskazał organ, nie jest administratorem danych zebranych w procedurze NK i nie działa jako administrator, nie wykonując również obowiązków administratora danych wynikających z u.o.d.o. Zbiór danych nie został zgłoszony przez Policję, co również stanowi naruszenie prawa;

6) naruszenie art. 32 i art. 35 u.o.d.o. poprzez niewłaściwe zastosowanie w związku z ustalonym stanem faktycznym, iż dane osobowe skarżącego i informacje o nim wykraczały poza cel wynikający z u.p.p.r. oraz poddawane są dalszemu niezgodnemu z prawem przetwarzaniu dla celów archiwalnych. Dane osobowe zbędne do realizacji celu, dla którego zostały zebrane, powinny być usunięte na podstawie decyzji administracyjnej Generalnego Inspektora;

7) pominięcie, iż od dnia zamknięcia procedury NK w dniu [...] grudnia 2012 r. dane osobowe skarżącego nie mogą być przechowywane w postaci umożliwiającej identyfikację oraz, że są zbędne do osiągnięcia jakiegokolwiek celu; naruszenie § 18 ust. 1 rozporządzenia z dnia 13 września 2011 r. poprzez niewłaściwe zastosowanie w postaci braku orzeczenia, iż po zamknięciu procedury NK Ośrodek i Policja nie mają prawa przetwarzać danych i informacji o skarżącym, w związku z tym ich działalność jest pozbawiona podstaw prawnych, narusza i zagraża dobrom osobistym skarżącego. Skarżący wniósł o uznanie bezprawności aktualnego przetwarzania danych;

8) uznanie, iż Komisariat Policji jest administratorem upoważnionym do przechowywania dokumentacji z procedury NK z uwagi na art. 9a pkt 9 u.p.p.r., który wskazuje Ośrodek jako administratora danych, nadto wobec braku zgłoszenia i rejestracji zbiorów danych do Generalnego Inspektora przez organ Policji. Skarżący wniósł o uznanie przetwarzania danych przez Policję za bezprawne, niezgodne z przesłankami ustawowymi, jako podmiotu niebędącego administratorem danych;

9) naruszenie § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 13 września 2011 r. poprzez pominięcie, iż Komisariat Policji obowiązany był od dnia wejścia w życie ww. rozporządzenia do przekazania wypełnionego formularza NK (części A) do przewodniczącego Zespołu Interdyscyplinarnego niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia wszczęcia procedury, czego nie uczynił w przypadku pierwszej procedury NK, co oznacza, że organ nie może powoływać się na realizację celów u.p.p.r. po nowelizacji w 2010 r. Skarżący wniósł o uznanie przetwarzania danych przez Policję za bezprawne, niezgodne z przesłankami ustawowymi.

W motywach skargi skarżący rozwinął powyższe zarzuty przedstawiając obszerną argumentację na ich poparcie.

W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Generalnego Inspektora Ochrony danych Osobowych z dnia [...] września 2017 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] lipca 2016 r. nie naruszają prawa w stopniu kwalifikującym do eliminacji z obrotu prawnego.

Na wstępie wskazać należy, iż zadaniem ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 922 ze zm.), jest nie tylko ochrona interesów tych podmiotów, których przetwarzane dane osobowe dotyczą (art. 1 ust. 1 u.o.d.o.), ale także przestrzeganie zakresu i trybu ich przetwarzania. W art. 1 ust. 2 u.o.d.o. stwierdza się bowiem, że przetwarzanie danych osobowych może mieć miejsce jeżeli służy to dobru publicznemu, dobru osoby, której dane dotyczą lub dobru osób trzecich w zakresie i trybie określonym ustawą.

Przepis art. 6 ust. 1 i 2 u.o.d.o. stanowi, iż w rozumieniu ustawy za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której tożsamość można określić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne. Informacji nie uważa się za umożliwiającą określenie tożsamości osoby, jeżeli wymagałoby to nadmiernych kosztów, czasu lub działań (ust 3).

Stosownie do treści art. 7 pkt 2 u.o.d.o., przez przetwarzanie danych osobowych rozumie się jakiekolwiek operacje wykonywane na danych osobowych, takie jak zbieranie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie, udostępnianie i usuwanie, a zwłaszcza te, które wykonuje się w systemach informatycznych.

Przepis art. 8 ust. 1 u.o.d.o. stanowi natomiast, że organem do spraw ochrony danych osobowych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Do jego zadań, w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 u.o.d.o. należy w szczególności: kontrola zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych oraz wydawanie decyzji administracyjnych i rozpatrywanie skarg w sprawach wykonania przepisów o ochronie danych osobowych. W przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych Generalny Inspektor z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności: (1) usunięcie uchybień, (2) uzupełnienie, uaktualnienie, sprostowanie, udostępnienie lub nieudostępnienie danych osobowych, (3) zastosowanie dodatkowych środków zabezpieczających zgromadzone dane osobowe, (4) wstrzymanie przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego, (5) zabezpieczenie danych lub przekazanie ich innym podmiotom, (6) usunięcie danych osobowych (art. 18 ust. 1).

Podkreślić należy, że każda ze wskazanych w art. 7 pkt 2 u.o.d.o. form przetwarzania danych osobowych tzw. zwykłych powinna znaleźć oparcie w jednej z ustawowych przesłanek warunkujących legalność procesu przetwarzania danych osobowych, o których mowa w art. 23 ust. 1 u.o.d.o.

Zgodnie z art. 23 § 1 pkt 2 u.o.d.o., przetwarzanie danych jest dopuszczalne wtedy, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Powołany przepis dopuszcza zatem przetwarzanie danych przewidując dwa wymogi: istnienie odpowiedniego przepisu prawa, który przyznaje podmiotowi uprawnienie lub nakłada na niego obowiązek, oraz niezbędność przetwarzania danych do zrealizowania tego uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z tego przepisu. Wymogi te powinny być spełnione łącznie.

W przypadku, gdy przepis prawa nakłada na podmiot obowiązek przetwarzania danych, nie ulega wątpliwości, że przetwarzanie danych jest dopuszczalne na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 u.o.d.o., jako że przetwarzanie jest wówczas niezbędne do spełnienia obowiązku wynikającego z tego przepisu. Podobnie, gdy chodzi o jednoznacznie określone w przepisach prawa uprawnienie do przetwarzania danych osobowych, przetwarzanie danych jest dopuszczalne, gdyż nie sposób byłoby zrealizować uprawnienia, nie przetwarzając danych. Natomiast w przypadkach, w których z przepisów prawa wynikają określone uprawnienia lub obowiązki niedotyczące wprost przetwarzania danych osobowych, ale do których wykonania potrzebne jest przetwarzanie danych, konieczne jest dokonanie oceny, czy przetwarzanie danych jest niezbędne do zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa (innymi słowy, czy możliwa byłaby realizacja uprawnienia lub spełnienie obowiązku bez przetwarzania danych). Jeżeli na to pytanie o niezbędność przetwarzania danych można udzielić odpowiedzi twierdzącej, to przetwarzanie danych w oparciu o ww. przesłankę uznać należy za dopuszczalne. Zatem nawet jeżeli przepis prawa nie mówi wprost o przetwarzaniu danych, ale przyznaje podmiotowi uprawnienie, do którego realizacji niezbędne jest przetwarzanie danych, to podmiot ten ma prawo przetwarzać dane na analizowanej podstawie (por. J. Barta, P. Fajgielski, R. Markiewicz "Ochrona danych osobowych. Komentarz.", publ. System Informacji Prawnej LEX 2016).

Przepis art. 27 ust. 1 u.o.d.o., który odnosi się do danych osobowych sensytywnych, zabrania przetwarzania danych ujawniających: pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową, jak również danych o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym oraz danych dotyczących skazań, orzeczeń o ukaraniu i mandatów karnych, a także innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.

Zgodnie z art. 27 ust. 2 u.o.d.o. przetwarzanie danych, o których mowa w ust. 1, jest jednak dopuszczalne, gdy zachodzi jeden z przypadków enumeratywnie wskazanych w pkt 1 - 10, w tym jeżeli przepis szczególny innej ustawy zezwala na przetwarzanie takich danych bez zgody osoby, której dane dotyczą i stwarza pełne gwarancje ich ochrony (pkt 2).

Przesłanki legalizujące przetwarzanie danych osobowych, wymienione w art. 23 ust. 1 oraz art. 27 ust. 2 u.o.d.o. mają charakter generalny, odnoszą się do wszelkich form przetwarzania danych, w tym zarówno do przetwarzania "na własne potrzeby" administratora, jak i "na zewnątrz". Są one co do zasady równoprawne, mają charakter autonomiczny i niezależny, co oznacza, że wystarczy wystąpienie jednej z nich, by przetwarzanie danych mogło być uznane za usprawiedliwione.

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest przetwarzanie danych osobowych skarżącego (zwykłych oraz sensytywnych) przez Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie dla Dzielnicy [...], których administratorem jest Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], a także przez Komendanta Komisariatu Policji [...] w [...] w związku z realizacją procedury "Niebieska Karta" oraz postępowaniem w sprawie o rozwód skarżącego – S. T. prowadzonej przed Sądem Okręgowym w [...] pod sygn. akt [...].

Podstawowe założenia dotyczące procedury "Niebieskie Karty" zostały uregulowane w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu pomocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 10 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 125, poz. 842), która weszła w życie z dniem 1 sierpnia 2010 r. W oparciu o delegację zawartą w art. 9d ust. 5 u.p.p.r. Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury "Niebieskie Karty" oraz wzorów formularzy "Niebieska Karta" (Dz. U. Nr 209, poz. 1245). Uprzednio, procedurę "Niebieskie Karty" dla Policji regulowały przepisy zarządzenia nr 162 Komendanta Głównego Policji z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie metod i form wykonywania przez Policję zadań w związku z przemocą w rodzinie w ramach procedury "Niebieskie Karty" (Dz. Urz. KGP Nr 4, poz. 30), wydanego na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.).

Przepis § 1 ust. 1 ww. zarządzenia stanowił, że procedura "Niebieskie Karty" oznacza ogół czynności podejmowanych i realizowanych przez policjantów w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie, rozumianej w sposób określony w art. 2 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Przepis § 4 ust. 2 ww. zarządzenia określał sposób dokumentowania przebiegu czynności interwencyjnych stanowiąc, że właściwą jest forma "Notatki urzędowej o przemocy w rodzinie", zwana "Kartą A", której wzór określa załącznik nr 1 do zarządzenia. W zależności od zaistniałych okoliczności policjant sporządzał ją na miejscu interwencji lub bezpośrednio po jej zakończeniu w jednostce organizacyjnej Policji.

Z kolei działania gminy na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności w ramach pracy w zespole interdyscyplinarnym określa powołana wyżej ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, o czym stanowi art. 9a ust. 1 u.p.p.r. Zespół interdyscyplinarny powołuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta (ust. 2). W skład zespołu interdyscyplinarnego wchodzą przedstawiciele: (1) jednostek organizacyjnych pomocy społecznej; (2) gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych; (3) Policji; (4) oświaty; (5) ochrony zdrowia; (6) organizacji pozarządowych. Zespół interdyscyplinarny działa na podstawie porozumień zawartych między prezydentem miasta o podmiotami, o których mowa w ust. 5 lub 5 (ust. 9). Zespół interdyscyplinarny może tworzyć grupy robocze w celu rozwiązywania problemów związanych z wystąpieniem przemocy w rodzinie w indywidualnych przypadkach (ust. 10). Obsługę organizacyjno-techniczną zespołu zapewnia ośrodek pomocy społecznej (ust. 9).

Zgodnie z art. 9b ust. 2 u.p.p.r. zadaniem zespołu interdyscyplinarnego jest integrowanie i koordynowanie działań podmiotów, o których mowa w art. 9a ust. 3 i 5, oraz specjalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności przez: (1) diagnozowanie problemu przemocy w rodzinie; (2) podejmowanie działań w środowisku zagrożonym przemocą w rodzinie mających na celu przeciwdziałanie temu zjawisku; (3) inicjowanie interwencji w środowisku dotkniętym przemocą w rodzinie; (4) rozpowszechnianie informacji o instytucjach, osobach i możliwościach udzielenia pomocy w środowisku lokalnym; (5) inicjowanie działań w stosunku do osób stosujących przemoc w rodzinie.

Z kolei do zadań grup roboczych należy, w szczególności: (1) opracowanie i realizacja planu pomocy w indywidualnych przypadkach wystąpienia przemocy w rodzinie; (2) monitorowanie sytuacji rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz rodzin zagrożonych wystąpieniem przemocy; (3) dokumentowanie działań podejmowanych wobec rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz efektów tych działań.

W myśl art. 9c ust. 1 u.p.p.r. członkowie zespołu interdyscyplinarnego oraz grup roboczych w zakresie niezbędnym do realizacji zadań, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3, mogą przetwarzać dane osób dotkniętych przemocą w rodzinie i osób stosujących przemoc w rodzinie, dotyczące: stanu zdrowia, nałogów, skazań, orzeczeń o ukaraniu, a także innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym, bez zgody i wiedzy osób, których dane te dotyczą. Członkowie zespołu oraz grup roboczych zobowiązani są do zachowania poufności wszelkich informacji i danych, które uzyskali przy realizacji zadań, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3 Obowiązek ten rozciąga się także na okres po ustaniu członkostwa w zespole interdyscyplinarnym oraz w grupach roboczych (ust. 2). Przed przystąpieniem do wykonywania czynności, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3, członkowie zespołu interdyscyplinarnego oraz grup roboczych składają organowi, o którym mowa w art. 9a ust. 2, oświadczenie o następującej treści: "Oświadczam, że zachowam poufność informacji i danych, które uzyskałem przy realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie oraz, że znane mi są przepisy o odpowiedzialności karnej za udostępnienie danych osobowych lub umożliwienie do nich dostępu osobom nieuprawnionym (ust. 3).

Z kolei przepis art. 9d ust. 1 u.p.p.r. stanowi, że podejmowanie interwencji w środowisku wobec rodziny dotkniętej przemocą odbywa się w oparciu o procedurę "Niebieskie Karty" i nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie. Procedura "Niebieskie Karty" obejmuje ogół czynności podejmowanych i realizowanych przez przedstawicieli jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświaty i ochrony zdrowia, w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie (ust. 2). Przedstawiciele podmiotów, o których mowa w ust. 2, realizują procedurę "Niebieskie Karty" w oparciu o zasadę współpracy i przekazują informacje o podjętych działaniach przewodniczącemu zespołu interdyscyplinarnego (ust. 3). Wszczęcie procedury "Niebieskie Karty" następuje przez wypełnienie formularza "Niebieska Karta" w przypadku powzięcia, w toku prowadzonych czynności służbowych lub zawodowych, podejrzenia stosowania przemocy wobec członków rodziny lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez członka rodziny lub przez osobę będącą świadkiem przemocy w rodzinie (ust. 4). Procedurę i wzory formularzy "Niebieska Karta" określa ww. rozporządzenie z dnia 13 września 2011 r. (ust. 5).

Powołane wyżej przepisy stanowią normy szczególne w stosunku do ogólnych zasad przetwarzania danych osobowych i mają pierwszeństwo ich stosowania.

Z materiału aktowego wynika, że informację o wdrożeniu procedury w ramach pierwszej "Niebieskiej Karty" dotyczącej skarżącego, Ośrodek Pomocy Społecznej otrzymał od organu Policji w piśmie z dnia [...] września 2010 r. W związku z faktem, iż w ww. dacie nie obowiązywało jeszcze rozporządzenie z dnia 13 września 2011 r., Ośrodek prowadził działania o charakterze socjalnym w oparciu o art. 6 i art. 9b ust. 2 i 3 w związku z art. 9c u.p.p.r. Następnie, po wdrożeniu procedury drugiej "Niebieskiej Karty", co miało miejsce w dniu [...] czerwca 2012 r., Ośrodek realizował zadania określone w ww. przepisach u.p.p.r., uszczegółowione dodatkowo w § 11 ww. rozporządzenia. Procedura ta została zakończona w dniu [...] grudnia 2012 r. stosownie do postanowień § 18 rozporządzenia z dnia 13 września 2011 r., co odzwierciedla protokół zakończenia procedury "Niebieska Karta" z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...].

W świetle powyższego trafne jest stanowisko Generalnego Inspektora, że dane osobowe skarżącego (zwykłe i sensytywne) były przetwarzane na podstawie wskazanych powyżej przepisów ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie - zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 1 i art. 27 ust. 2 pkt 2 u.o.d.o.

Jednocześnie, jak wskazał organ, zakres danych osobowych skarżącego, który przetwarza Ośrodek pokrywa się z zakresem zgłoszonego do Generalnego Inspektora rejestru zbioru danych. W powyższym zbiorze Ośrodek może przetwarzać: nazwiska i imiona, imiona rodziców, datę urodzenia, miejsce urodzenie, adres zamieszkania lub pobytu, numer ewidencyjny PESEL, miejsce pracy, zawód, wykształcenie, serię i numer dowodu osobistego, numer telefonu. Ponadto zbiór obejmuje dane, które bezpośrednio lub w kontekście ujawniają stan zdrowia oraz nałogów, a także dotyczą skazań, orzeczeń o ukaraniu i innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.

Obecnie, jak wynika z ustaleń poczynionych przez organ, Ośrodek Pomocy Społecznej, jako administrator danych osobowych skarżącego, przechowuje je w celach archiwalnych. Jak bowiem wskazano w piśmie z dnia [...] października 2014 r., cala dokumentacja - akta sprawy skarżącego - została zdeponowana w składnicy akt Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...]. Dokumentacja ta jest przechowywana czasowo, zaś Ośrodek, jako samorządowa jednostka organizacyjna gminy, jest obowiązany, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, zapewnić odpowiednią ewidencję, przechowywanie oraz ochronę przed uszkodzeniem, zniszczeniem bądź utratą powstającej w nim dokumentacji oraz nadsyłanej i składanej dokumentacji, w sposób odzwierciedlający przebieg załatwiania i rozstrzygania spraw.

Odnośnie przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Komendanta Komisariatu Policji [...] wskazać należy, że procedura pierwszej "Niebieskiej Karty" wobec skarżącego została wdrożona w dniu [...] maja 2010 r. poprzez wypełnienie stosownego formularza przez M. T. podczas interwencji. O ww. procedurze organ Policji poinformował Ośrodek Pomocy Społecznej pismem z dnia [...] września 2010 r., co spowodowało, oprócz realizacji działań prewencyjnych przez Policję, podjęcie działań socjalnych przez Ośrodek. W dniu [...] czerwca 2012 r. wszczęta została procedura drugiej "Niebieskiej Karty" przez funkcjonariusza Komisariatu Policji [...]. Podstawą działań organu Policji był zatem art. 1 ustawy o Policji, na mocy którego funkcjonariusze tej formacji są zobowiązani do reagowania na wszelkie zgłoszenia naruszenia obowiązującego porządku prawnego oraz art. 9d ust. 2 i ust. 4 u.p.p.r. Nie ma zatem racji skarżący twierdząc, że organ Policji od dnia [...] sierpnia 2010 r. do dnia [...] czerwca 2012 r. prowadził procedurę NK bezprawnie. Organ, wypełniając obowiązki ustawowe, przyjął zgłoszenie od byłej żony skarżącego, a następnie współdziałał z Ośrodkiem w trybie art. 9d ust. 3 u.p.p.r., zgodnie z którym przedstawiciele ww. podmiotów realizują procedurę NK w oparciu o zasadę współpracy.

Ponadto, jak zasadnie wskazał Generalny Inspektor, przedstawiciel Policji wchodzi w skład Zespołu Interdyscyplinarnego (powołanego w niniejszej sprawie w dniu [...] października 2011 r.), a członkowie Zespołu oraz grupy roboczej w zakresie niezbędnym do realizacji zadań, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3 u.p.p.r., mogą przetwarzać dane osób dotkniętych przemocą w rodzinie i osób stosujących przemoc w rodzinie, w tym określone dane wrażliwe, bez zgody i wiedzy osób, których dane te dotyczą (art. 9c ust. 1 u.p.p.r.). Komendant Komisariatu Policji [...] nie miał zatem obowiązku pozyskiwać od skarżącego zgody na przetwarzanie jego danych osobowych. Dotyczy to również informacji wskazanej w pkt 15 formularza z danymi osobopoznawczymi skarżącego w rubryce "czy leczony w PZP i AA". Informacje te należy zakwalifikować jako dane wrażliwe, mieszczące się w zakresie danych o nałogach w rozumieniu art. 27 ust. 1 u.o.d.o. Funkcjonariusze Policji są jednak uprawnieni do przetwarzania danych osobowych tzw. zwykłych oraz wrażliwych w ramach art. 9c ust. 1 u.p.p.r., a więc zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 2 oraz art. 23 ust. 1 pkt 2 u.o.d.o.

Obecnie natomiast organ Policji, podobnie jak Ośrodek, przechowuje dane osobowe skarżącego, zgromadzone w toku ww. procedur NK, w celach archiwalnych w ramach obowiązków wynikających z u.z.n.a. Jak bowiem wynika z akt sprawy, w tym z pisma Komendanta KP [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., całość materiałów wytworzonych w związku z procedurą "Niebieskiej Karty", na podstawie przepisów zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr 93 z dnia 17 grudnia 2007 r. w sprawie jednolitego rzeczowego wykazu akt Policji, została przekazana do składnicy akt ostatecznie zakończonych Komisariatu Policji [...].

W świetle powyższego, w ocenie Sądu, nieuzasadnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ ochrony danych osobowych art. 9c ust. 1 - 3 u.p.p.r. Jak zasadnie stwierdził organ przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez Ośrodek Pomocy Społecznej oraz organ Policji było dokonywane w oparciu o przesłankę legalizującą określoną w art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz art. 27 ust. 2 pkt 2 u.o.d.o. w ramach i na podstawie art. 9a - 9d u.p.p.r.

Odnosząc się do argumentów skarżącego, iż nie jest "osobą stosującą przemoc" w rozumieniu art. 9c ust. 1 u.p.p.r., a powyższe przyjęto wyłącznie na podstawie nieuzasadnionych twierdzeń osób trzecich, wskazać należy, że takie właśnie pojęcie ustawodawca wprowadził do ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, natomiast w rozporządzeniu z dnia 13 września 2011 r. prawodawca określił uczestników procedury NK jako "osobę co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie" oraz "osobę, co do której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie". Przy czym Generalny Inspektor nie może ingerować w ustalenia stanu faktycznego poczynione przez inne organy i jednostki, których to ustaleń podmioty te dokonują w ramach własnych kompetencji. Generalny Inspektor nie może też nadzorować prawidłowości i prawdziwości zgromadzonego materiału w ramach procedury "Niebieska Karta". Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 2 marca 2001 r., sygn. akt II SA 401/00 (publ. CBOSA) stwierdził, że Generalny Inspektor nie jest organem kontrolującym ani nadzorującym prawidłowość stosowania prawa materialnego i procesowego w sprawach należących do właściwości innych organów, służb czy sądów, których orzeczenia podlegają ocenom w toku instancji czy w inny sposób określony odpowiednimi procedurami.

Ponadto, jak zasadnie wskazał organ, przewidziana w art. 9c ust. 1 u.p.p.r. możliwość przetwarzania danych osób dotkniętych przemocą w rodzinie i osób stosujących przemoc w rodzinie bez zgody i wiedzy osób, których dane te dotyczą, jest jednym z narzędzi zapewniających koordynację oraz realizację stosownych działań podejmowanych przez zespół interdyscyplinarny oraz tworzone przez niego grupy robocze. Ustawodawca nie posługuje się tu określeniami prawa postępowania karnego, takimi jak podejrzany, oskarżony, skazany albo pokrzywdzony i oskarżyciel posiłkowy, co oznacza, że przetwarzane będą dane osób, co do których podejrzewa się lub posiada się wiedzę, że są dotknięte przemocą lub że przemoc stosują, bez potwierdzenia tego faktu w postaci prowadzonego lub zakończonego, w tym zakończonego prawomocnie, postępowania karnego.

W art. 9c ust. 2 u.p.p.r., o czym już była mowa powyżej, ustanowiona została tzw. tajemnica zawodowa, obowiązująca pracowników socjalnych Ośrodka. Z akt sprawy bezspornie wynika, że Sąd Okręgowy w [...] wezwał B. D. i K. H. w charakterze świadków na rozprawę w sprawie o rozwód skarżącego, określając stawiennictwo jako obowiązkowe. Wymienionym pracownikom zostało udzielone pełnomocnictwo do występowania przed Sądem przez Dyrektora Ośrodka. Przy czym, jak wskazał Sąd powołując się na przepisy k.p.c., pozyskanie danych i informacji od osób przesłuchiwanych jest niezbędne do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. W świetle powyższego podzielić należy stanowisko organu, że przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków -pracowników Ośrodka i udostępnienie danych osobowych skarżącego przez ww. osoby na rzecz Sądu było dopuszczalne i znajdowało podstawę w przepisach art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz art. 27 ust. 2 pkt 2 u.o.d.o.

Podkreślić należy, że Generalny Inspektor, jako organ ochrony danych osobowych, nie jest władny do oceny tego, czy we wskazanych wyżej okolicznościach mogło dojść do naruszenia tajemnicy zawodowej, czy też nie. Właściwym do badania zakresu tajemnicy zawodowej oraz jej ewentualnego przekroczenia jest sąd powszechny. Stąd zarzuty i argumenty skarżącego, że ww. pracownice Ośrodka dopuściły się naruszenia tajemnicy zawodowej nie mogły odnieść zamierzonego skutku w przedmiotowym postępowaniu.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ stwierdził brak podstaw prawnych do udostępnienia przez Ośrodek danych osobowych skarżącego na rzecz Sądu [...] w [...] pismami z dnia [...] kwietnia 2012 r. oraz z dnia [...] października 2012 r. z własnej inicjatywy, bez wezwania przez Sąd do udostępnienia akt sprawy dla celów prowadzonego postępowania. Stanowiło to naruszenie art. 23 ust. 1 oraz art. 27 ust. 1 u.o.d.o. Do naruszenia ww. przepisów doszło również poprzez przekazanie przez organ Policji do Sądu Rejonowego dla [...] materiałów dotyczących wdrożenia procedury NK za pismem z dnia [...] lutego 2012r., co podnosi skarżący w skardze. Pominięcie jednak tego faktu przez Generalnego Inspektora pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Brak jest bowiem podstaw do zastosowania art. 18 ust. 1 u.o.d.o., poprzez nakazanie przywrócenia stanu zgodnego z prawem w sytuacji, gdy w obu przypadkach kwestionowane zachowanie ma charakter nieodwracalny. Procedura NK w stosunku do skarżącego została bowiem zakończona i całość akt jest przechowywana wyłącznie w celach archiwalnych.

Brak jest również podstaw do uznania, że w sprawie doszło do naruszenia art. 35 ust. 1 i art. 32 pkt 6 u.o.d.o. Skarżący nie wykazał bowiem wobec Ośrodka oraz organu Policji, że jego dane osobowe są niekompletne, nieaktualne, nieprawdziwe lub zostały zebrane z naruszeniem ustawy albo są zbędne do realizacji celu, dla którego zostały zebrane. Skoro nie zostało wskazane, które konkretnie dane osobowe skarżącego mają być zaktualizowane, podmioty te nie miały możliwości ustosunkowania się do żądania skarżącego w odnośnym zakresie.

Jak zasadnie wskazał Generalny Inspektor ocena kwestii braku rejestracji zbioru danych osobowych przez Komendanta KP [...] może być dokonywana przez organ ochrony danych osobowych z urzędu, nie zaś w postępowaniu w sprawie indywidualnej. Postępowanie rejestracyjne, stosownie do rozdziału 6 u.o.d.o., toczy się pomiędzy administratorem danych a GIODO. Osoba, której dane są przetwarzane w zbiorze danych niezgłoszonym do rejestracji, może poszukiwać ochrony w innym trybie, jeśli jej dane osobowe są przetwarzane niezgodnie z prawem, np. bez podstawy prawnej. Nie ma ona jednak żadnych uprawnień, poza powiadomieniem organu rejestrowego lub organów ścigania, w zakresie postępowania rejestracyjnego. Wbrew twierdzeniom skarżącego Generalny Inspektor nie stwierdził, że Komendant jest administratorem danych osobowych skarżącego, lecz że jest uprawniony do przechowywania pozyskanych danych osobowych skarżącego w ramach procedury NK - obecnie w celach archiwalnych.

Odnośnie zarzutu naruszenia § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 13 września 2011 r. poprzez pominięcie przez Generalnego Inspektora, że Komendant obowiązany był do przekazania formularza NK do przewodniczącego Zespołu Interdyscyplinarnego w terminie 7 dni od dnia wszczęcia procedury, czego nie uczynił w stosunku do procedury pierwszej "Niebieskiej Karty" wskazać należy ponownie, że organ ochrony danych osobowych nie jest władny oceniać prawidłowość stosowania obowiązujących przepisów prawa przez inne organy w ramach podejmowanych postępowań. Ponadto, jak zasadnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, rozstrzygnięcie podejmowane przez Generalnego Inspektora nie jest instrumentem represji - służącym wyciąganiu konsekwencji w związku z przeszłymi nieprawidłowościami w procesie przetwarzania danych, lecz instrumentem służącym przywróceniu stanu zgodnego z prawem w procesie przetwarzania danych realizowanym w chwili wydania decyzji.

Brak jest również podstaw aby uznać, że w sprawie doszło do naruszenia art. 51 ust. 1, ust. 2 i ust. 5 Konstytucji RP, w sytuacji gdy przetwarzanie danych osobowych skarżącego (obecnie ich przechowywanie w celach archiwalnych) usprawiedliwione jest w świetle obowiązujących przepisów prawa, co wypełnia przesłankę z art. 23 ust. 1 pkt 2 i art. 27 ust. 2 pkt 2 u.o.d.o.

Końcowo, odnośnie podnoszonej w skardze argumentacji dotyczącej naruszenia dobrego imienia skarżącego przez Ośrodek oraz Komendanta wskazać należy, kwestia ta wykracza poza przedmiot niniejszego postępowania. Natomiast każdy, kto ma poczucie naruszenia jego dóbr osobistych, może - w stosunku do osoby według niej winnej naruszenia - wystąpić na drogę postępowania cywilnego, stosownie do art. 23 oraz art. 24 § 1 k.c.

Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.