Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1651/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 135a
journal: Dz.U. 2016 poz 627
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Jarosław Szaro / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2017 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2016r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania R. M., utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] w sprawie skierowania na badania lekarskie.

Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] marca 2016r. Sąd Rejonowy w [...] II Wydział Karny wydał wyrok nakazowy o sygn. [...] – skazujący R. M. na karę grzywny w wysokości 500zł. Sąd uznał R. M. za winnego popełnienia czynu z art. 87 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971r. Kodeks wykroczeń (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 1094 ze zm., dalej: k.w.), polegającego na prowadzeniu w ruchu lądowym samochodu osobowego w staniu po użyciu alkoholu. W ww. wyroku Sąd orzekł również wobec R. M. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy w kategorii B i B1 na okres sześciu miesięcy. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 7 lipca 2016r.

W dniu 14 lipca 2016r. Starosta [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie skierowania na badanie lekarskie R. M. na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz.627 ze zm.), dalej: u.k.p.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] Starosta [...] skierował na badania lekarskie R. M. w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał się na treść art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a u.k.p. Organ I instancji wskazał, że przedmiotowa decyzja została wydana, ponieważ uzyskano informację potwierdzającą, że Strona kierowała pojazdem w stanie po użyciu alkoholu.

Od tej decyzji odwołał się R. M., wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania.

Odwołujący podniósł, że wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] marca 2016r. został orzeczony wobec niego środek kamy w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres sześciu miesięcy, który to upłynął z dniem 31 lipca 2016r., tj. przed wszczęciem postępowania. Zdaniem odwołującego w tym dniu ustała podstawa wszczęcia postępowania. W dniu 8 sierpnia 2016r. dokument prawa jazdy został mu zwrócony, natomiast decyzję o skierowaniu na badania lekarskie otrzymał w dniu 19 sierpnia 2016r.

Odwołujący stwierdził, że prowadzenie postępowania przez organ I instancji w sytuacji, gdy upłynął okres, na który został orzeczony środek karny rażąco narusza prawo oraz jest bezpodstawne i niedopuszczalne, a rozstrzygnięcie organu narusza jego konstytucyjne prawo.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] września 2016r. utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy.

W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że pismem z dnia 11 lipca 2016r. Sąd Rejonowy w [...] poinformował Starostę Powiatowego o wydaniu wyroku z dnia [...] marca 2016r. , w którym orzeczono w stosunku do Odwołującego środek kamy w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy. Z treści tego wyroku wynika, iż Odwołujący w dniu 31 stycznia 2016r. o godz. 01.30 w miejscowości [...], znajdując się w stanie po użyciu alkoholu prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki Peugeot o nr rej. [...].

Kolegium podniosło, że sformułowanie zawarte w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit.a u.kp., tj. "starosta wydaje decyzję", wskazuje na bezwzględnie obowiązujący charakter tego przepisu. Wydanie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie nie zostało pozostawione swobodnemu uznaniu organu i jego ocenie, co do zasadności wydania takiej decyzji. W przypadku stwierdzenia, że osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdami kierowała pojazdem w stanie nietrzeźwości starosta ma obowiązek wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W związku z powyższym Kolegium uznało zarzuty podniesione w odwołaniu za nieuzasadnione.

R. M. zaskarżył powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania lub o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Skarżący zarzucił nierozpoznanie istoty sprawy przez zaniechanie ustalenia, czy wydanie decyzji w przedmiocie skierowania na badania lekarskie było zasadne, czy też nie.

W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że co prawda organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie skierowania na badania lekarskie w czasie trwania orzeczonego środka karnego, jednakże decyzja o skierowaniu na badania została wydana już po jego zakończeniu. Skoro organ I instancji otrzymał wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] marca 2016r. w dniu 14 lipca 2016r., a więc na ponad 2 tygodnie przed upływem okresu obowiązywania zakazu, to należało w tym czasie wszcząć postępowanie i wydać stosowną decyzję. Zdaniem Skarżącego nieprawidłowym było wydanie decyzji I instancji dopiero po ustaniu podstawy jej wydania - tj. upływu okresu obowiązywania zakazu. Ponadto, przekroczony został 30 - dniowy termin do wydania decyzji - skoro rozstrzygnięcie wydano w dniu [...] sierpnia 2016r., a wyrok z Sądu wpłynął do Starostwa w dniu 14 lipca 2016r. Takie spóźnione działanie organu stanowiło rażące naruszenie prawa, tym bardziej, że sprawa nie wydaje się skomplikowana i Skarżący nie otrzymał pisma o konieczności przedłużenia terminu do jej załatwienia.

Skarżący zarzucił, że pomimo wskazanych wyżej uchybień organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji pominął, że w chwili wydania decyzji postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Powołując się na konieczność przestrzegania przez organy zasady praworządności, wyrażonej w art. 6 ustawy z dnia 30 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 23 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz w art. 7 Konstytucji, Skarżący podniósł, że skoro organ nie wydał decyzji do dnia 31 lipca 2016r., to z uwagi na upływu czasu, a tym samym zakończenia okresu obowiązywania zakazu orzeczonego przez Sąd, należało wydać decyzję o umorzeniu postępowania, w zgodzie z art. 105 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki warunkujące wydanie decyzji o skierowaniu Skarżącego na badania lekarskie.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a u.k.p., starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.

W niniejszej sprawie fakt kierowania przez Skarżącego pojazdem w stanie po użyciu alkoholu nie budzi wątpliwości. Wyrokiem z dnia [...] marca 2016r., który stał się prawomocny w dniu 7 lipca 2016r., Sąd Rejonowy w [...] II Wydział Karny uznał obwinionego R. M. za winnego popełnienia czynu z art. 87 § 1 k.w., który polegał na prowadzeniu przez Skarżącego w dniu 31 stycznia 2016r. o godz. 01.30 w miejscowości [...] samochodu osobowego w stanie po użyciu alkoholu.

W związku z powyższym należało stwierdzić, że w niniejszej sprawie zaistniała podstawa wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie, określona w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a u.k.p.

Organy orzekające w I oraz II instancji wydały decyzje w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w oparciu o prawidłowy dowód w postaci dokumentu urzędowego, jakiem jest prawomocny wyrok.

Zgodnie z art. 135a u.k.p., do dnia 3 czerwca 2018r. starosta wydaje decyzję, o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a, na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art. 182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. Nr 90, poz. 557 ze zm., dalej: k.k.w.).

Jak stanowi zaś art. 182 § 1 k.k.w., w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego.

W opisanym powyżej wyroku z dnia [...] marca 2016r. Sąd Rejonowy w [...] w pkt 2 sentencji orzeczenia orzekł wobec Skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii B i B1 na okres sześciu miesięcy. Odpis prawomocnego wyroku wpłynął do Starostwa Powiatowego w [...] w dniu 14 lipca 2016r. W tym samym dniu organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie skierowania Skarżącego na badania lekarskie.

Mając na względzie treść art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 135a u.k.p. należało więc uznać, że postępowanie w sprawie skierowania na badania lekarskie i będąca jego rezultatem decyzja organu I instancji, a następnie decyzja organu II instancji, wydana w wyniku wniesionego przez Skarżącego odwołania, są zgodne z przedstawionymi wyżej przepisami prawa, normującymi zasady kierowania osób kierujących pojazdami na badania lekarskie.

Słusznie w zaskarżonej decyzji Kolegium stwierdziło, że art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a u.k.p. nie pozostawia organowi administracyjnemu swobody w zakresie orzekania o skierowaniu na badania lekarskie. Zaistnienie przesłanki polegającej na kierowaniu pojazdem w stanie po użyciu alkoholu obliguje organ do skierowania takiej osoby na badania lekarskie. Świadczy o tym sposób sformułowania art. 99 ust. 1 u.k.p., w którym ustawodawca wskazał, że "starosta wydaje decyzję administracyjną". Zatem wydanie decyzji we wskazanym wyżej przypadku ma charakter obligatoryjny.

Sąd za nietrafne uznał zarzuty Skarżącego, odnoszące się do przekroczenia przez organ ram czasowych na wydanie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. Przepisy normujące podstawę do wydania zaskarżonej decyzji, tj. art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 135a u.k.p. nie uzależniają możliwości wydania rozstrzygnięcia od tego, czy na dzień wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie wobec Strony obowiązuje orzeczony środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Art. 135a u.k.p. określa jedynie, że wydanie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie jest możliwe na podstawie odpisu wyroku orzekającego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. W przepisach dotyczących orzeczenia o skierowaniu na badania lekarskiego ustawodawca nie zdecydował się na wprowadzenie terminu końcowego, do którego organ mógłby wydać decyzję w tym przedmiocie. Z tego względu dla oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia istotnym jest, czy organ wszczynając postępowanie w przedmiocie skierowania na badania lekarskie dysponował odpisem prawomocnego wyroku orzekającego o winie Strony w popełnieniu czynu polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie po użyciu alkoholu oraz orzekającego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. W niniejszej sprawie, jak już powyżej wskazano, organy dysponowały odpisem takiego prawomocnego orzeczenia. W związku z powyższym twierdzenie Skarżącego o konieczności umorzenia postępowania administracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość jest nieuzasadnione.

Odnosząc się do zarzutu Skarżącego o przekroczeniu przez organ I instancji terminu na załatwienie sprawy należy uznać, że jest on uzasadniony. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a., termin na załatwienie sprawy administracyjnej wynosi co do zasady miesiąc – a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej - do dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przypadek sprawy szczególnie skomplikowanej w kontrolowanym postępowaniu nie zachodził. Organ I instancji wszczął postępowanie w dniu 14 lipca 2016r. a decyzję wydał w dniu [...] sierpnia 2016r. Zatem termin na załatwienie sprawy został przekroczony w wymiarze kilkudniowym. Powyższe uchybienie przepisom postępowania nie daje jednak podstawy do uwzględnienia przedmiotowej skargi, gdyż nie miało ono istotnego wpływu na wynik postępowania, a tylko taki rodzaj uchybienia przepisom postępowania daje podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji lub decyzji jej poprzedzającej na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.).

Jak już powyżej wskazano, decyzja wydawana na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a u.k.p. ma charakter związany. Wystąpienie okoliczności w postaci kierowania pojazdem w stanie po użyciu alkoholu obliguje organ do skierowania Strony na badania lekarskie. Z uwagi na to, że okoliczność ta nie budziła w niniejszej sprawie żadnych wątpliwości, zachowanie miesięcznego terminu na załatwienie sprawy administracyjnej nie zmieniłoby treści przedmiotowego rozstrzygnięcia.

Mając na względzie powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.