Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SAB/Kr 3/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zawieszenie postępowania
Powołane przepisy: article: art. 123, art. 124, art. 125, art. 126, art. 127
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia: - oddalić wniosek o zawieszenie postępowania - .


UZASADNIENIE

M. J. (dalej: skarżąca) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ze skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca zażądała jednocześnie wymierzenia temu organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie lub oddalenie. Wyrokiem z dnia 18 września 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.

Pismem z dnia 21 września 2015r. skarżąca wniosła o uzasadnienie wyroku, które zostało jej doręczone 24 listopada 2015r. wraz z sentencją wyroku

oraz stosownym pouczeniem o przysługującej skarżącej skardze kasacyjnej

do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia 7 grudnia 2015r. skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie postępowania "w przedmiocie zaskarżenia skargą kasacyjną wyrok sygn. akt I SAB/Kr 3/15 (...) na podstawie art. 127 §1 p.p.s.a.

ze względu na niemożność nadania sprawie biegu".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270

ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Stosownie do art. 127 p.p.s.a. w przypadku zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron lub niemożności nadania sprawie dalszego biegu, zawieszenie wstrzymuje tylko bieg terminów sądowych, które biegną dalej dopiero od dnia podjęcia postępowania. We wszystkich innych przypadkach zawieszenia żadne terminy nie biegną i zaczynają biec dopiero od początku od dnia podjęcia postępowania. Terminy sądowe należy w miarę potrzeby wyznaczyć na nowo. Podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu

lub czynności. Czynności podejmowane przez strony, a nie dotyczące tych przedmiotów, wywołują skutki dopiero od dnia podjęcia postępowania.

Z kolei art. 123 p.p.s.a. wskazuje na zawieszeniu postępowania z mocy prawa w razie zaprzestania czynności przez sąd wskutek siły wyższej.

Kolejny przepis ustawy, art. 124 p.p.s.a. wylicza przesłanki zawieszenia

z urzędu przez sąd postępowania, zaliczając do nich: śmierć strony

lub jej przedstawiciela ustawowego, utratę przez nich zdolności procesowej, utratę przez stronę zdolności sądowej lub utratę przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem §3 wymienionego przepisu; jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; jeżeli strona lub jej przedstawiciel ustawowy znajduje się w miejscowości pozbawionej wskutek nadzwyczajnych wydarzeń komunikacji

z siedzibą sądu (§3); jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości; w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej; przypadek, o którym mowa w art. 56 p.p.s.a.

Wreszcie art. 125 p.p.s.a. wskazuje na okoliczności fakultatywnego zawieszenia postępowania przez sąd, wymieniając kolejno: jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym

lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej; jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ

na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej; jeżeli na skutek braku

lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu; w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście.

W oparciu o powyższe ustalenia o charakterze prawnym, należy uznać,

że żaden z wyżej wymienionych przepisów nie odnosi się do stanu faktycznego

w niniejszej sprawie, a tym samym nie może znaleźć w niej zastosowania. Okoliczność ta uzasadnia orzeczenie Sądu w niniejszej sprawie, oddalającego wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania.

Należy nadmienić, że strona wnosi o zawieszenie postępowania

"w przedmiocie zaskarżenia skargą kasacyjną wyrok sygn. akt I SAB/Kr 3/15", takiego postępowania kasacyjnego w ogóle nie inicjując. Nadto skarżąca pragnie skorzystać z instytucji zawieszenia postępowania na wniosek, podczas gdy wymóg ustawowy formułuje w tym względzie przepis art. 126 p.p.s.a. Nie można w niniejszej sprawie mówić o spełnieniu wymogu zawieszenia postępowania na wniosek stron, który musi być w świetle ustawy zgodny. Tymczasem taki wniosek formułuje sama skarżąca, a brak go po stronie organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. S.

Skarżąca pisze nadto o niemożności nadania sprawie biegu. Na taką okoliczność powołuje się art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a., doprecyzowując, że ma mieć

to związek z brakiem lub wskazaniem złego adresu skarżącego lub niewykonania innych zarządzeń. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Ponadto powołany przez skarżącą jako podstawa zawieszenia postępowania art. 127 §1 p.p.s.a. nie stanowi w istocie podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.

Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.