Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1220/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86 i  art. 169
journal: Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, , , Protokolant Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ryczałtu z tytułu przeniesienia służbowego i zasiłku osiedleniowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Dowódca Wojsk Lądowych decyzją z dnia [..] czerwca 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dowódcy [...] Dywizji Zmechanizowanej w L. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...], którą to decyzją odmówiono kpt. L. K. wypłaty ryczałtu z tytułu przeniesienia służbowego oraz zasiłku osiedleniowego. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 104 ust. 1 w zw. z art. 169 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) oraz § 8 w zw. z § 3 i § 10 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za podróże i przeniesienia służbowe (Dz. U. Nr 140, poz. 1487 z późn. zm.).

W uzasadnieniu organ wskazał, że oficerowi nie przysługują należności z tytułu przeniesienia, ponieważ nie doszło do przeniesienia służbowego. Wyjaśnił, że L. K., będąc słuchaczem [...], nie był żołnierzem zawodowym, nie pełnił służby kontraktowej, a zatem w stosunku do niego nie mogły znaleźć zastosowania przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych, w tym przepisy dotyczące przeniesienia służbowego. Organ wyjaśnił również, że L. K. będąc słuchaczem [...] pełnił służbę kandydacką, a powołanie go w [...] r. do pełnienia zawodowej służby wojskowej i wyznaczenie na stanowisko służbowe, było pierwszym powołaniem służbowym. Nie mogło zatem dojść do przeniesienia na inne stanowisko służbowe skoro było to pierwsze powołanie na stanowisko służbowe. Podał, że stosownie do § 2 pkt 4 i § 3 wyżej cyt. rozporządzenia w sprawie należności żołnierzy zawodowych za podróże i przeniesienia służbowe, niezbędną przesłanką przyznania należności za przeniesienie służbowe jest wyznaczenie żołnierza na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej, w której żołnierz zajmował ostatnio stanowisko służbowe. W konkluzji stwierdził, że skoro skarżący nie zajmował wcześniej stanowiska służbowego, gdyż po służbie kandydackiej, którą odbywał jako słuchacz [...] objął pierwsze stanowisko w Jednostce Wojskowej Nr [...] w L. nie doszło do zmiany miejscowości pełnienia służby.

Powyższa decyzja Dowódcy Wojsk Lądowych stała się przedmiotem skargi L. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W jej uzasadnieniu skarżący podniósł, że w [...] r., kiedy otrzymał pierwsze stanowisko służbowe, przeniesieniem służbowym nie było wyznaczenie żołnierza na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której żołnierz zajmował ostatnio stanowisko służbowe, a wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe w innym garnizonie, połączone z przesiedleniem do osobnej kwatery stałej lub samodzielnego lokalu mieszkalnego na terenie tego garnizonu. Wywodził, że na definicję przeniesienia służbowego składały się wówczas dwa warunki, tj. przeniesienia i przesiedlenia. Twierdził, że w jego przypadku przeniesienie nastąpiło w [...] r. z chwilą otrzymania pierwszego stanowiska służbowego, a przesiedlenie nastąpiło w [...] r., kiedy to otrzymał pierwszą kwaterę stałą. Skarżący podkreślił, że pierwszą z wyżej wskazanych przesłanek przeniesienia służbowego spełnił w [...] r., pod rządami poprzednio obowiązujących przepisów, zaś drugą w czasie obowiązywania obecnych przepisów, które wprowadziły odmienną definicję przeniesienia służbowego. Twierdził też, że decydującym w jego sprawie powinny być przepisy poprzednio obowiązujące, bowiem w tym czasie spełnił pierwszy warunek do otrzymania żądanych należności. Wyjaśnił, że nie mógł wnosić o wszczęcie postępowania w [...] r. albowiem drugą z wyżej wymienionych przesłanek, tj. warunek przesiedlenia spełnił dopiero w [...] r., po przyznaniu mu prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Warunek ten spełnił pod rządami aktualnie obowiązujących przepisów.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie odwołując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Zgodnie z art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) sprawy wszczęte, lecz niezakończone ostateczną decyzją przed dniem 1 lipca 2004 r. prowadzi się według przepisów obowiązujących przed wejściem w życie tej ustawy. Prawidłowo więc organ wywodzi, że skoro będąca przedmiotem kontroli tut. Sądu decyzja administracyjna została wydana w wyniku postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem skarżącego złożonym w dniu [...] r., to w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą wyłącznie przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 86 § 1 cyt. ustawy, żołnierzowi zawodowemu przeniesionemu do pełnienia zawodowej służby wojskowej w innej miejscowości albo skierowanemu do wykonywania zadań służbowych poza stałym miejscem pełnienia służby lub miejscem zamieszkania, przysługują należności za przeniesienia i podróże służbowe.

Jednocześnie stosownie do postanowień § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe (Dz. U. Nr 140, poz. 1487 z późn. zm.), wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 2 cyt. ustawy, przeniesienie służbowe należy rozumieć jako wyznaczenie żołnierza na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której żołnierz zajmował ostatnio stanowisko służbowe. Zgodnie natomiast z § 3 ust. 1 cyt. rozporządzenia z tytułu przeniesienia służbowego żołnierzowi przysługują m.in. ryczałt z tytułu przeniesienia oraz zasiłek osiedleniowy.

Powyższe przepisy jednoznacznie określają, kiedy żołnierzowi przysługują należności związane z przeniesieniem służbowym.

Rację ma organ twierdząc, że skarżący nie spełnia przesłanek, do otrzymania ryczałtu z tytułu przesiedlenia oraz zasiłku osiedleniowego. Podkreślenia wymaga fakt, że skarżący, w związku z ukończeniem [...], decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] r. nr [...] został powołany do zawodowej służby wojskowej i wyznaczony na stanowisko służbowe. Oznacza to, iż dopiero od tego momentu stał się on żołnierzem zawodowym, uprawnionym do otrzymywania należności za przeniesienia i podróże służbowe. A zatem samo wyznaczenie skarżącego na jego pierwsze stanowisko służbowe, po powołaniu go do zawodowej służby wojskowej, nie uprawnia go jeszcze do otrzymania żądanych świadczeń. Koniecznym elementem do przyznania żołnierzowi tych świadczeń jest wyznaczenie go na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której dotychczas żołnierz zawodowy zajmował stanowisko służbowe. Taka sytuacja w przypadku skarżącego, wyznaczonego po raz pierwszy na stanowisko służbowe, nie miała miejsca.

Reasumując, Sąd uznał, iż decyzja, którą odmówiono skarżącemu wnioskowanych świadczeń odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm.) orzekł, jak w sentencji.