Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 390/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1,2 i 3, art. 3 par. 2 pkt 4, art. 53 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz - Frymus po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. R., I. R. na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę /-/E. Makosz-Frymus


UZASADNIENIE

G. R. i I. R. wnieśli skargę na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia (...) nr (...) informujące, że nie ma podstaw do zwrotu opłaty za kartę pojazdu w związku z rejestracją samochodu Ford Transit. Skarżący podnieśli, iż opłata za kartę pojazdu w wysokości 500,00 zł pobierana była na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z dnia 23 lipca 2003r. (Dz. U. .z 2003r. Nr 137, poz. 1310), które jest niezgodne z art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Zdaniem skarżących przedmiotowa opłata jest ukrytym podatkiem dyskryminującym pojazdy sprowadzane z krajów należących do Unii Europejskiej.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż skarga winna zostać – stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a) odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność, ponieważ została wniesiona bez uprzedniego wezwania organu na piśmie do usunięcia naruszeń prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa, tak jak w niniejszej sprawie, nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 tej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Skierowane do organu żądanie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008r. sygn. akt I OPS 3/07 –LEX 341207).

W rozpatrywanej sprawie skarżący przed złożeniem niniejszej skargi nie dopełnili warunku uprzedniego, pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zatem stwierdzić, że nie wyczerpali trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie spełnili jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ich skarga, jako przedwczesna, podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Nie ulega jednak wątpliwości, iż fakt wniesienia przez G. R. i I. R. skargi bez wyczerpania trybu z art. 52 § 3 p.p.s.a., spowodowane jest błędnym pouczeniem strony przez organ administracji, czym naruszono art. 9 kpa. W zaskarżonym piśmie zawarto bowiem pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od doręczenia niniejszego pisma, natomiast nie wynika z niego, aby pouczono skarżącego o treści przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a.

Postanowienie o odrzuceniu skargi, jako rozstrzygnięcie o charakterze formalnym a nie merytorycznym, nie powoduje stanu rzeczy osądzonej. W związku z tym, strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia (z art. 52 § 3 p.p.s.a), będzie mogła jeszcze raz skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie naruszając tym samym stanu powagi rzeczy osądzonej (res iudicatae).

Na marginesie Sąd zwraca organowi uwagę, że wniosek z dnia (...) o zwrot nadpłaty za kartę pojazdu złożyli I. i G. R. Tymczasem zaskarżone pismo Prezydenta Miasta K. z dnia (...) nr (...) doręczono tylko I. R..

/-/E. Makosz-Frymus

MZ