Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 2345/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 5 pkt 41 lit. a) i b), art. 134 ust. 1, art. 142 ust. 2 pkt 2, ust. 6, art. 146 ust. 1 pkt 3, art. 149 ust. 1 pkt 7,
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 100 ust. 1 pkt 5, pkt 6, art. 103
journal: Dz.U. 2013 poz 217
law: Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej - tekst jednolity
article: art. 184
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) sędzia NSA Andrzej Skoczylas sędzia del. WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Sylwia Nerkowska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej I. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1369/14 w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od I. S. na rzecz Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 2 marca 2015 r. o sygn. akt III SA/Gl 1369/14 oddalił skargę I. S. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach (dalej: DŚOW NFZ) z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.

W dniu 13 marca 2014 r. DŚOW NFZ ogłosił konkurs ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe, w rodzaju rehabilitacja lecznicza, w zakresie: rehabilitacja dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego, na obszarze zabezpieczenia grupy powiatów subregionu centralnego bez powiatu zawierciańskiego. W postępowaniu konkursowym złożono 26 ofert. Komisja konkursowa odrzuciła ofertę skarżącej.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. DŚOW NFZ, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.; dalej: u.ś.o.z.), utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. oddalającą odwołanie I. S. od rozstrzygnięcia powyższego konkursu ofert. Stwierdził, że ofertę strony odrzucono na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z. zasadnie, bo na dzień jej złożenia (będący równocześnie ostatnim dniem składania ofert w konkursie) strona nie posiadała w swojej strukturze zarejestrowanej komórki organizacyjnej o kodzie resortowym cz. VII 060 oraz cz. VIII – 2301 właściwej dla realizacji świadczeń w tym postępowaniu. Organ wskazał, że komórka organizacyjna powinna być zarejestrowana najpóźniej w dniu złożenia oferty; zarejestrowanie jej w terminie późniejszym oznacza, że w dniu złożenia oferty oferent nie spełniał warunków realizacji umowy określonych w przepisach regulujących postępowanie. Decydujące znaczenie ma wpis do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą. Zgodnie z przepisem § 6 ust. 3 Zarządzenia Nr 80/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza (Dz. Urz. NFZ z 2013 r. poz. 80 ze zm.), podmioty wykonujące działalność leczniczą obowiązane są posiadać kody charakteryzujące specjalność komórki organizacyjnej przedsiębiorstwa, wskazane w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą, określonym w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 105 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217) na dzień złożenia oferty. Organ nie zgodził się ze stroną, że posiadanie komórki organizacyjnej o kodzie 2301 powinno nastąpić najpóźniej do dnia zawarcia umowy; przyjęcie takiego stanowiska prowadziłoby do wybierania ofert, które w momencie rozstrzygnięcia postępowania konkursowego nie spełniałyby wymagań bezwzględnych określonych w przepisach prawa.

Oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i wskazał, że w postępowaniu złożono 26 ofert, a warunki konkursu były czytelne i jednakowe dla wszystkich oferentów. Sąd stwierdził, że poza sporem jest, iż na dzień składania oferty (31 marca 2014 r. – wyznaczony jako ostateczny termin składania ofert) skarżąca nie posiadała w swojej strukturze zarejestrowanej komórki, właściwej dla realizacji świadczeń. Wnioski o dokonanie zmian w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą złożyła dopiero w przededniu terminu składania ofert. W ocenie Sądu organ trafnie wskazał, że zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o działalności leczniczej podmiot, który zamierza wykonywać działalność leczniczą jako podmiot leczniczy, składa organowi prowadzącemu rejestr wniosek o wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, zawierający m.in. dane dot. rodzaju działalności oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych oraz wykaz jego jednostek lub komórek organizacyjnych, których działalność jest związana z udzielaniem świadczeń zdrowotnych. Organ prowadzący rejestr dokonuje wpisu (zmiany) w rejestrze w terminie 30 dni. Zgodnie zaś z art. 103 ustawy działalność leczniczą można rozpocząć po uzyskaniu wpisu do rejestru. Zatem, zdaniem Sądu, z uwagi na datę rozpoczęcia działalności w rejestrze z dniem 1 kwietnia 2014 r. organ prawidłowo stwierdził, że skarżąca nie spełniała warunków formalno-prawnych na dzień złożenia oferty i w konsekwencji, że odrzucenie oferty było prawidłowe. Sąd podkreślił, że skoro oferta skarżącej na dzień złożenia nie spełniała warunków zawarcia umowy, to nie mogła brać udziału w dalszych etapach postępowania. Za bez znaczenia Sąd uznał, że konieczny wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą skarżąca uzyskała tylko dzień po terminie składania ofert. Przyjęcie odmiennego stanowiska, w ocenie Sądu prowadziłoby do naruszenia reguł postępowania jednakowych dla wszystkich oferentów oraz nieuprawnionych odstępstw na korzyść jednego z oferentów. Skarżąca nie może być odmiennie traktowana z tej przyczyny, że brak formalno-prawny determinujący jej udział w postępowaniu został uzupełniony po terminie składania ofert i w jej ocenie na dzień zawierania umowy spełniałaby wszystkie warunki. Ponadto WSA nie dopatrzył się w tej sprawie naruszenia przepisów postępowania.

Skargą kasacyjną I. S. domagała się uchylenia wyroku w całości oraz rozpoznania skargi lub uchylenia wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych, zarzucając naruszenie:

1. prawa materialnego:

a. art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z. w związku z § 6 ust. 3 Zarządzenia Nr 80/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 16 grudnia 2013 r. poprzez:

i. nieuprawnione przyjęcie, że warunkiem koniecznym dla skutecznego złożenia oferty w toku postępowania konkursowego było posiadanie zarejestrowanej komórki organizacyjnej, w której miałyby być udzielane świadczenia zdrowotne, na dzień składania oferty, tj. na dzień 31 marca 2014 r. i odrzucenie na tej podstawie oferty skarżącej w związku z niespełnieniem tego warunku, podczas gdy żaden z przepisów prawa regulujący postępowanie konkursowe w sprawie zawarcia umowy o świadczenie opieki zdrowotnej tego nie wymaga, co więcej komórki te były zarejestrowane na dzień otwarcia ofert;

b. art. 134 oraz art. 140 § 1 u.ś.o.z. poprzez takie określenie warunków dla oferentów, zgodnie z którymi organ w sposób swobodny może uznać za spełnione wskazane przez siebie warunki z uwagi na nieprecyzyjność postanowień formularza, przez co naruszona zostaje zasada zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania oferentów, podczas gdy treść powołanych przepisów nakazuje zachowanie powyższych zasad;

2. przepisów postępowania:

a. art. 107 ust. 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez uznanie, iż wydana przez DŚOW NFZ w tej sprawie decyzja administracyjna zawiera uzasadnienie wyjaśniające powołane przez organ podstawy prawne tejże decyzji, podczas gdy wydana przez organ decyzja nie wskazuje wprost podstawy prawnej, na podstawie której można stwierdzić, iż oferent winien posiadać wymagania konkursowe na dzień składania ofert ani nie wyjaśnia w uzasadnieniu, która z przywołanych przez niego podstaw prawnych określa wskazany powyżej wymóg.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że żaden przepis Zarządzenia Nr 80/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 16 grudnia 2013 r. lub ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie wskazuje na konieczność rejestracji komórki organizacyjnej najpóźniej w dniu złożenia oferty. Zdaniem skarżącej kasacyjnie Komisja konkursowa, organy obu instancji i Sąd I instancji jedynie powołały przepisy prawa, mechanicznie powielając swoje stanowiska, bez wyjaśnienia zakresu i znaczenia normy prawnej, nakładającej na stronę określony obowiązek. Jak zaznaczyła skarżąca, w postępowaniu konkursowym nie sprecyzowano chwili, w której miały zostać spełnione warunki wymagane od świadczeniodawców. Warunki te mogły zatem zostać spełnione na dzień zawarcia umowy, a nie na dzień składania oferty. Ponadto skarżąca wyjaśniła, że na dzień otwarcia ofert miała zarejestrowane komórki organizacyjne wskazane w treści oferty.

DŚOW NFZ udzielił odpowiedzi na skargę kasacyjną i wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wg norm prawem przepisanych.

Uczestnicy postępowania nie ustosunkowali się do skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarżonym kasacyjnie wyrokiem Sąd I instancji uznał, że w konkursie, w którym brała udział skarżąca i w którym jej oferta została odrzucona, ostateczne rozstrzygnięcie postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert nie narusza prawa. W ocenie Sądu I instancji w postępowaniu nie została naruszona określona art. 134 ust. 1 u.ś.o.z. zasada równego traktowania wszystkich oferentów; oferta skarżącej nie spełniała warunków na dzień składania ofert i nie mogła brać udziału w dalszych etapach postępowania.

Dokonując oceny stanowiska Sądu w kontekście postawionych zarzutów kasacyjnych, należy stwierdzić, że nie budzi ono wątpliwości.

Stan faktyczny sprawy nie jest sporny, a wynika z niego, że składając ofertę w konkursie ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe i rodzaju rehabilitacja lecznicza w zakresie rehabilitacja dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego, skarżąca nie posiadała w swojej strukturze zarejestrowanej komórki organizacyjnej o kodzie rejestrowym właściwym dla realizacji świadczeń w tym postępowaniu. Należy dodać, że dzień złożenia przez skarżącą oferty był ostatnim oznaczonym w konkursie jako właściwy do składania ofert, a skarżąca nie negowała obowiązku wykazania się zarejestrowaną komórką organizacyjną.

W ramach postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego skarżąca kasacyjnie wywodzi, że warunki konkursu odnośnie do obowiązku posiadania zarejestrowanej komórki organizacyjnej określone zostały w sposób nieprecyzyjny, bo niepozwalający przyjąć, iż brak takiej rejestracji na ostatni dzień złożenia oferty uniemożliwiał skuteczne złożenie oferty. Jak twierdzi, dopuszczalne było przyjęcie, że wskazany warunek powinien być spełniony w dacie podpisania umowy, a skarżąca spełniła go w dacie otwarcia ofert.

Stanowisko skarżącej kasacyjnie nie jest prawidłowe, a sformułowane, w ramach podstaw kasacyjnych wskazanych w art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a., zarzuty nie znajdują usprawiedliwienia.

Na wstępie należy powiedzieć, że udzielanie świadczeń zdrowotnych następuje w oparciu o umowę, która zawierana jest z określonym świadczeniodawcą po przeprowadzeniu postępowania w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, którego zasady określone zostały w dziale VI ustawy o świadczeniach. Przyjęte ustawą zasady prowadzenia postępowania uzupełnione są, odnoszącymi się do konkretnych postępowań, regułami ustalonymi przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 u.ś.o.z. W czasie, w którym prowadzone było postępowanie konkursowe z udziałem skarżącej, obowiązywały dwa zarządzenia Prezesa NFZ: jedno mające ogólny charakter – Nr 80/2013/DSOZ z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza i drugie dotyczące rehabilitacji leczniczej – Nr 57/2013/DSOZ z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Oba te akty prawa wewnętrznego dookreślają w dozwolonym przez ustawę obszarze zasady na jakich prowadzone jest postępowanie – jak to wynika z tytułu Działu VI ustawy – w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami i współtworzą – wraz z przepisami ustawy oraz pozostałymi aktami wykonawczymi – procedurę mającą na celu wyłonienie świadczeniodawców świadczeń opieki zdrowotnej, wiążąc rozstrzygające w sprawie organy jak i w równym stopniu przystępujące do postępowania podmioty.

Wiodącą zasadą obowiązującą w toku całego postępowania, mającego na celu wyłonienie świadczeniodawcy określonego rodzaju świadczeń opieki zdrowotnej, jest obowiązek Funduszu zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców i gwarantowania uczciwej konkurencji. Powyższy nakaz znajduje swoje umocowanie w art. 134 ust. 1 u.ś.o.z., a w odniesieniu do etapu składania i oceny ofert oznacza, że określone dla oferentów przez Prezesa Funduszu warunki muszą zostać spełnione przez wszystkich oferentów w tym samym czasie, którym jest najdalej ostatni dzień składania ofert. Wypełnienie przez oferenta warunków musi rzecz jasna znaleźć wyraz w złożonej ofercie i nie może podlegać uzupełnieniu na późniejszych etapach konkursu ofert. Powyższe znajduje swoje uzasadnienie w treści m.in. art. 142 ust. 2 pkt 2 u.ś.o.z., który stanowi, że w części jawnej konkursu komisja w obecności oferentów otwiera koperty z ofertami i ustala, które z nich spełniają warunki, o których mowa w art. 146 pkt 3. Warto zwrócić też uwagę na treść § 17 ust. 4 zarządzenia Nr 57/2013/DSOZ Prezesa NFZ, który stanowi, że po upływie terminu składania ofert oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania. Oznacza to, że treść oferty wyznaczają wyłącznie zawarte w niej dane – dokumenty i złożone przez świadczeniodawcę oświadczenia – które w dacie otwarcia ofert nie mogą zostać przez oferenta zamienione, skorygowane czy uzupełnione.

Podsumowując tę część rozważań stwierdzić należy, że w konkursie o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej konkurują ze sobą nie oferenci, lecz złożone przez nich oferty, których treść wyznaczają wyłącznie zawarte w nich dane, a więc dokumenty i złożone przez świadczeniodawcę oświadczenia. Zatem przeprowadzana w części jawnej konkursu ocena ofert dokonuje się wyłącznie w oparciu o wszystkie zawarte w nich dane, niepodlegające późniejszemu uzupełnieniu czy korekcie (z zastrzeżeniem art. 142 ust. 6 ustawy). Odnosi się to oczywiście również do etapu części jawnej konkursu, w której następuje otwarcie ofert i sprawdzenie, czy stosownie do art. 142 ust. 2 pkt 2, spełniają one wymagane konkursem warunki. Podstawę prawną do ich określenia przez Prezesa Funduszu stanowi art. 146 ust. 1 pkt 3 u.ś.o.z. Zgodnie z tym przepisem Prezes Funduszu określa warunki wymagane od świadczeniodawców. Korzystając z ustawowego upoważnienia, w § 9 zarządzenia Nr 57/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 2 października 2013 r. postanowiono, że oferent obowiązany jest spełniać wymagania określone w ogłoszeniu o postępowaniu, w tym zarządzeniu i warunkach zawierania umów. Złożona w formie pisemnej oferta, zgodnie z § 10 ust. 2 pkt 2 zarządzenia, obejmuje dokumenty i oświadczenia określone w § 13, gdzie w pkt 9 wskazano obowiązek złożenia oświadczenia zgodnego ze wzorem określonym w załączniku nr 2 do zarządzenia; oferent oświadcza, że spełnia inne wymogi określone w odrębnych przepisach dla podmiotów udzielających świadczenia opieki zdrowotnej (pkt 12 zał. nr 2), i zgodnie z pkt 13 załącznika, stosownie do § 13 ust. 2 zarządzenia, stwierdza, że przedstawione ofertą dane są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym.

Co do "innych wymogów określonych w odrębnych przepisach", których spełnienie mieli deklarować oferenci i które zadeklarowała również skarżąca, to wynikały one z art. 100 ust. 1 pkt 5 i pkt 6 ustawy o działalności leczniczej, zgodnie z którym podmiot, który zamierza wykonywać działalność leczniczą jako podmiot leczniczy, składa organowi prowadzącemu rejestr wniosek o wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, zawierający m.in. wykaz jego jednostek lub komórek organizacyjnych, których działalność jest związana z udzielaniem świadczeń zdrowotnych.

Ofertę skarżącej odrzucono na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z., uzasadniając to brakiem formalno-prawnym nieposiadania w swojej strukturze komórki organizacyjnej właściwej dla realizacji świadczeń w zakresie rehabilitacji dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego. Jak stanowi wskazany przepis, odrzuca się ofertę jeżeli oferent lub oferta nie spełniają warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3.

Stwierdzony i niesporny stan faktyczny w pełni uzasadnia ocenę Sądu I instancji, który stwierdził, że oferta skarżącej nie spełniała warunków zawarcia umowy i nie mogła brać udziału w dalszych etapach postępowania, co czyniło działanie organu prawidłowym, a zaskarżone rozstrzygnięcie zgodne z prawem i co czyni zarzut kasacyjny całkowicie nietrafnym. Jak już wyżej zaznaczono, ocenę spełniania warunków przez oferenta dokonuje się w oparciu o wszystkie dane zawarte w ofercie, przy czym dane te ocenia się na ostatni dzień składania ofert, a w przypadku konkursu, w którym brała udział skarżąca, był to dzień 31 marca 2014 r. Niewątpliwie na ten dzień nie mogła wykazać się spełnieniem warunku posiadania zarejestrowanych jednostek organizacyjnych właściwych dla deklarowanego świadczenia, zaś złożone przez nią, stanowiące konieczny warunek oferty, oświadczenie w tym przedmiocie nie odpowiadało prawdzie. W żadnym razie nie można uznać wspierającej zarzuty argumentacji skargi kasacyjnej, że po pierwsze, opisany warunek spełniała już w dacie otwarcia ofert, a po wtóre, że postanowienia formularza były niejasne i nie uzasadniały przekonania o konieczności spełniania warunku na ostatni dzień składania ofert.

Uzasadnione jest to przede wszystkim obowiązkiem respektowania zasady równego traktowania, w oparciu o którą ma być prowadzone postępowanie mające na celu wyłonienie świadczeniodawcy świadczeń zdrowotnych. Wszyscy świadczeniodawcy w dacie zamknięcia etapu składania ofert, opatrują ofertę datą jej złożenia, przy czym ostatni dzień składania ofert jest tą datą ostateczną i najdalszą, wedle której można oceniać spełnianie warunków wymaganych przez oferentów. Dopuszczenie możliwości, w której nieodpowiadające prawdzie oświadczenie jednego z oferentów zostanie uznane za prawdziwe tylko dlatego, że opóźnienie spełnienia tego warunku obejmuje zaledwie jeden dzień, naruszałoby w sposób oczywisty nie tylko zasadę równego traktowania, ale również – przez odstąpienie od określonego konkursem terminu "zamknięcia" etapu składania ofert – regułę uczciwej konkurencji. Podkreślić też należy, że na obowiązek spełniania warunku określonego na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 u.ś.o.z., skonkretyzowany jako posiadanie zarejestrowanej jednostki organizacyjnej właściwej dla deklarowanych świadczeń zdrowotnych, należy patrzeć w szerszym kontekście normatywnym wynikającym z przepisów zarówno innych poza wyżej powołanymi ustawy o świadczeniach jak też art. 100 ust. 1 pkt 5 i 6 oraz art. 103 ustawy o działalności leczniczej.

Świadczeniodawcą jest, zgodnie z art. 5 pkt 41 lit. a) i b) u.ś.o.z., podmiot wykonujący działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, a także osoba fizyczna inna niż wyżej wymieniona, która uzyskała fachowe uprawnienia do udzielania świadczeń zdrowotnych i udziela ich w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. Jak wynika przede wszystkim z art. 134 ust. 1 u.ś.o.z., w postępowaniu o zawarcie umowy na wykonywanie świadczeń zdrowotnych mogą brać udział i składać oferty tylko świadczeniodawcy, a jeżeli tak, to znaczy, że już w dacie złożenia oferty muszą spełniać wszystkie warunki przewidziane prawem dla wykonujących działalność leczniczą. Stwierdzić należy, że przystępując do, regulowanego przepisami Działu VI ustawy o świadczeniach, postępowania w sprawie zawarcia umowy i deklarując wolę udzielania świadczeń zdrowotnych, świadczeniodawca określa się jako wykonujący działalność leczniczą, którą zgodnie z art. 103 ustawy o działalności leczniczej można rozpocząć jedynie po uzyskaniu wpisu do rejestru, co dotyczy także zarejestrowania właściwych dla danych świadczeń zdrowotnych jednostek organizacyjnych, a co wynika z art. 100 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o działalności leczniczej.

Skarżąca nie spełniała powyższego warunku na określony konkursem ostatni dzień składania ofert i można powiedzieć, że z tego powodu i w tym czasie jej status świadczeniodawcy deklarowanych w ofercie usług nie odpowiadał obowiązującym przepisom. Dopuszczenie jej oferty do dalszej oceny na równi z innymi ofertami, nieobciążonymi stwierdzonym u skarżącej brakiem, stanowiłoby nie tylko, jak stwierdził Sąd I instancji, naruszenie jednakowych dla wszystkich uczestników konkursu reguł postępowania, ale stanowiłby jaskrawe naruszenie art. 134 u.ś.o.z. Stąd też nieusprawiedliwione jest twierdzenie naruszenia tego przepisu przez Sąd.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania kasacyjnego (pkt 2 sentencji wyroku) w wysokości 180 zł (240 x 75%) orzeczono stosownie do art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490), uwzględniając sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz udział profesjonalnego pełnomocnika organu w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz stanowisko składu siedmiu sędziów NSA wyrażone w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r. o sygn. akt II FPS 4/12 (publik. ONSAiWSA z 2013 r. nr 3, poz. 38; CBOSA), że odpowiedź na skargę kasacyjną jest najbardziej zbliżona do skargi kasacyjnej.