Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SAB/Łd 3/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
658
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6o ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1454
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Protokolant: specjalista Dorota Choińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2019 r. sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pismo z 2 lipca 2013 r. 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi D. S.-C. kwotę 240 złotych (dwieście czterdzieści) powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

I SAB/Łd 3/19

UZASADNIENIE

M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę bezczynność Wójta Gminy W. w zakresie pisma (oświadczenia- podania) z dnia 2 lipca 2013 r. w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W uzasadnienie skarżący wskazał, że w dniu 2 lipca 2013 r. złożył do Gminy W. wniosek o rozstrzygnięcie kwestii czy ma obowiązek uiszczenia opłat za gospodarowanie odpadami podwójnie, w sytuacji gdy zamieszkuje w dwóch miejscach. Oświadczył, że pismo do tej pory pozostaje bez odpowiedzi, a kilka tygodni temu Gmina bez poinformowania go, że ustawiła śmietniki przed płotem posesji. Skarżący jednocześnie poinformował, że przez te wszystkie lata nie odbierano od niego śmieci (bo ich nie było), a jednoczenie pobierano opłaty i oddano sprawę do komornika.

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zasądzenie od Gminy na jego rzecz 5000 zł.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. wniósł o umorzenie postępowania.

Wójt powołując się na art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2018 r. poz. 1454 ze zm.) wyjaśnił, że M. J. miał obowiązek złożenia pierwszej deklaracji w terminie do 30 kwietnia 2013 roku, co wynikało z § 1 ust. 2 uchwały Rady Gminy Wodzierady nr XX/222/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2013 r., poz. 776).

W związku z tym, że skarżący nie dopełnił tego obowiązku, Wójt Gminy W. w dniu 17 czerwca 2013 roku wezwał skarżącego do złożenia deklaracji (wezwanie odebrane w dniu 26 czerwca 2013 r.). W dniu 2 lipca 2013 roku skarżący w Urzędzie Gminy W. złożył deklarację o wysokości opłaty za

gospodarowanie odpadami komunalnymi na jedną osobę zamieszkującą. Do deklaracji dołączył podanie-oświadczenie, z którego wynika, że na jego nieruchomości A 58 zamieszkuje sam. Natomiast żona wraz z córką mieszkają na stałe w Ł., gdzie płacą za śmieci.

Zdaniem organu w tym podaniu-oświadczeniu M. J. wyjaśnił skąd wynika różnica pomiędzy liczbą osób wskazanych w deklaracji, a zameldowanych w posesji A. 58, na terenie Gminy W.. W deklaracji podał dane aktualne na dzień wypełniania deklaracji, tj. 2 lipca 2013 roku.

Wójt Gminy W. nie odpowiedział na owe podanie-oświadczenie, gdyż potraktował je jako załącznik/wyjaśnienie do złożonej przez skarżącego deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Wójt wyjaśnił ponadto, że w dniu 18 lutego 2019 roku Samorządowe Kolegium Odwoławczego w S. postanowieniem z dnia 12 lutego 2019 roku uznało ponaglenie skarżącego za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Aby można było mówić o bezczynności organu, należy przede wszystkim stwierdzić, że na organie ciąży - wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia. Dopiero później, można stwierdzić, że obowiązku tego w nakazanym terminie organ nie wypełnia.

Zakres kognicji sądu administracyjnego w sprawach, w których przedmiotem skargi pozostaje bezczynność stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) obejmuje:

- pkt 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 § 2 art. 3 P.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; tj. w sprawach gdy organ właściwy ma wydać

decyzje, postanowienie, o jakim mowa w pkt 2 i 3, jak też wydać akt, czy dokonać czynności o jakich mowa w pkt 4;

- pkt 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W zakresie dopuszczalności przedmiotowej skargi wskazać należy, iż stosownie do treści art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W niniejszej sprawie skarżący wypełnił ten warunek, można zatem przejść do merytorycznego rozpoznania skargi.

Pismo skarżącego, którego rozpatrzenia oczekuje on o Wójta Gminy W., pozostaje w związku z opłatami za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do których ponoszenia na rzecz gminy obowiązani są właściciele nieruchomości (art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, j.t. Dz. U. 2016 r., poz. 250, dalej: "u.c.p.g.").

Zgodnie z art. 6m ust. 1 u.p.c.g., właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na

danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych.

Natomiast z art. 60 ust. 1 u.p.c.g. wynika, że w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Skarżący złożył taką deklarację w dniu 2 lipca 2013 r. wskazując jedną osobę zamieszkującą na nieruchomości pod adresem A. 58. Wraz z deklaracją złożył przedmiotowe pismo z dnia 18 czerwca 2013 r., z którego wynika, że na wskazanej nieruchomości zamieszkuje sam. Natomiast żona wraz z córką mieszkają na stałe w Ł., gdzie płacą za śmieci.

Wójt Gminy W. nie odpowiedział na pismo skarżącego z dnia 18 czerwca 2013 r., gdyż potraktował je jako załącznik/wyjaśnienie do deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W ocenie organu w piśmie tym skarżący wyjaśnił skąd wynika różnica pomiędzy liczbą osób wskazanych w deklaracji, a zameldowanych w posesji A. 58, na terenie Gminy W..

Argumentacja organu nie budzi zastrzeżeń Sądu. Skoro przedmiotowe pismo nie pozostaje w sprzeczności z deklaracją, a tylko ją wyjaśnia, zaś organ nie powziął uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w tej deklaracji, to nie było podstaw do wszczęcia postępowania w celu określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w drodze decyzji.

Powyższe oznacza, że organ nie pozostaje w bezczynności, skoro nie był obowiązany do załatwienia sprawy skarżącego dotyczącej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 i art. 250 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

AKE.

-----------------------

#

i

3

2