Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 125/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 29, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

"A" Spółka z o.o. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, zawartą w piśmie z dnia 20 lutego 2012 r., podpisanym przez B. K., na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 marca 2012 r. B. K. została wezwana na do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały przesłane na adres podany w skardze i tam doręczone w dniu 11 kwietnia 2012 r. B. K. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki (k.20 akt sądowych).

W piśmie z dnia 18 kwietnia 2012 r., podpisanym przez B. K. i przesłanym pocztą przesyłką nadaną w dniu 18 kwietnia 20102 r., co wynika ze stempla pocztowego uwidocznionego na kopercie, zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a nadto wniosek o odroczenie terminu do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, umotywowany chwilową nieobecnością pełnomocnika, z którym nie można się skontaktować ani telefonicznie ani przez pocztę elektroniczną.

Na wezwanie referendarza sądowego rozpatrującego wniosek o przyznanie prawa pomocy, w dniu 17 sierpnia 2012 r. wpłynęła do tut. Sądu kopia odpisu z KRS Spółki "A" Prawomocnym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Op 125/12 referendarz sądowy odmówił przyznania Spółce prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy wskazać, że sposób reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym osób prawnych, do jakich należy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, regulują przepisy art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 28 § P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast w art. 29 P.p.s.a określono obowiązek podmiotów wymienionych w art. 28 P.p.s.a. do wykazania ich umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Przepis 29 P.p.s.a. nie określa wprost, jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 P.p.s.a, aby wykazać swoje umocowanie do działania w imieniu jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową. W odniesieniu do spółek prawa handlowego dokumentem takim jest niewątpliwie aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym - zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168 poz. 1186 z późn. zm.) – w dziale 2 Rejestru Przedsiębiorców zamieszcza się oznaczenie organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji. Natomiast, jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. wyrok NSA z 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, opubl. ONSAiwsa 2005 nr 5, poz. 91 oraz postanowienie z 27 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1787/10, opubl. System Informacji Prawnej Lex nr 741589 i powołane tam orzecznictwo). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, podlega ona odrzuceniu przez sąd, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W rozpoznawanej sprawie B. K., która podpisała skargę w imieniu Spółki "A", została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., w terminie wynikającym z tego przepisu i pouczona o rygorze niewykonania wezwania, które zostało jej doręczone w dniu 11 kwietnia 2012 r. Termin do uzupełnienia braku skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 12 kwietnia 2012 r. i upłynął z dniem 18 kwietnia 2012 r. W zakreślonym 7-dniowym terminie B. K. wprawdzie wniosła do tut. Sądu pismo z dnia 18 kwietnia 2012 r., jednak nie zastosowała się do wezwania Sądu, gdyż nie przedłożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej umocowanie do działania w imieniu skarżącej Spółki. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że w dniu 17 sierpnia 2012 r. wpłynęła do tut. Sądu kopia odpisu z KRS Spółki "A", gdyż nastąpiło to już znacznie po upływie terminu zakreślonego w wezwaniu z dnia 20 marca 2012 r. Natomiast niewykonanie w tym terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie powyższego dokumentu obliguje Sąd do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W tym miejscu dodać należy, że bezskuteczny jest zawarty w piśmie z dnia 18 kwietnia 2012 r. wniosek o odroczenie obowiązku o 14 dni, gdyż termin wynikający z art. 49 § 1 P.p.s.a. jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany. Już tylko marginalnie zauważyć można, że również i w terminie wnioskowanym w piśmie z dnia 18 kwietnia 2012 r. nie doszło do uzupełnienia omawianego braku skargi.

Z tych względów, na podstawie 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.