Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1156/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 47 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

P O S T A N O W I E N I E Dnia 27 listopada 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 1535/17 w sprawie ze skargi H.T. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 1535/17 (dalej postanowienie z 14 marca 2019 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi H.T. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania: 1. odrzucił skargę kasacyjną, 2. zwrócił skarżącej wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 złotych.

Sąd I instancji podniósł, że wyrokiem z 13 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1535/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H.T. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania [k. 41, 80-83 akt sądowych].

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku 5 lipca 2018 r. (data nadania do Sądu) wniósł pełnomocnik skarżącej [k. 87-98 akt sądowych].

Pismami z 12 lipca 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie jej 2 odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem i do uiszczenia należnego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej [k. 99-103 akt sądowych].

Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej 16 lipca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 104 akt sądowych), zatem do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej oraz uiszczenia należnego wpisu od skargi kasacyjnej upłynął 23 lipca 2018 r.

W zakreślonym przez Sąd terminie uiszczono należny wpis od skargi (19 lipca 2018 r.), natomiast nie uzupełniono braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie jej 2 odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem.

Pismem z 25 lipca 2018 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Postanowieniem z 22 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1535/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek odmownie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 lutego 2019 r. sygn. akt I OZ 158/19 oddalił zażalenie od powyższego postanowienia [k. 108-109, 113, 116-120, 158-165 akt sądowych].

Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie jej 2 odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 ppsa), doręczono pełnomocnikowi skarżących 16 lipca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 104 akt sadowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął 23 lipca 2018 r. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej.

Z tego względu Sąd I instancji, na podstawie art. 178 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia (pkt 1). O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa (pkt 2; k. 172-174 akt sądowych).

Zażalenie na postanowienie 14 marca 2019 r. wywiodła H.T., reprezentowana przez adw. M.K. Zaskarżając w całości ww. postanowienie skarżąca zarzuciła mu istotne naruszenie prawa procesowego, mające wpływ na wynik sprawy, przez niewłaściwe zastosowanie art. 178 w zw. z art. 176 § 1 i 2 w zw. z art. 46 § 1 i 2 ppsa oraz art. 176 ust. 1 [błędnie oznaczony jako § 1] Konstytucji RP. Wniesiono o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; przyznanie pełnomocnikowi - tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - kosztów postępowania zażaleniowego (k. 193-196 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wnosząca zażalenie nie neguje, że w przepisanym terminie nie nadesłała 2 odpisów skargi kasacyjnej. Jej zarzuty koncentrują się wokół prawidłowości przyjęcia przez Sąd I instancji, że brak ten może skutkować odrzuceniem środka zaskarżenia.

Zagadnienie konieczności dołączania odpisów pism procesowych było przedmiotem wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z uchwałą z 18.12.2013 r. I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014/3/39, niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 ppsa, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 ppsa, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Uchwała I OPS 13/13 odpowiednio odnosi się do skargi kasacyjnej.

Nie ulega wątpliwości, że niedołączenie wymaganej liczby odpisów skargi kasacyjnej w przepisanym terminie musi skutkować jej odrzuceniem. Sąd I instancji nie mógł samodzielnie sporządzić odpisów, gdyż obowiązek dołączenia odpowiedniej liczby odpisów obciąża skarżącą. Skoro przewodniczący stwierdził brak formalny, to zasadnie wezwał profesjonalnego pełnomocnika skarżącej do jego uzupełnienia. Pełnomocnik skarżącej winien był zastosować się do wezwania.

Z powyższych powodów nie doszło do naruszenia art. 178 w zw. z art. 176 § 2 w zw. z art. 47 § 1 ppsa. Nierelewantny był zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 176 § 1 ppsa (składającego się z 3 punktów o różnej zawartości normatywnej) i art. 46 § 1 (składającego się z 5 punktów o różnej zawartości normatywnej) i § 2 ppsa.

Zarzut naruszenia art. 176 ust. 1 Konstytucji RP był nierelewantny. Przepis ten statuuje zasadę co najmniej dwuinstancyjności postępowania sądowego. W niniejszej sprawie skarżąca miała pełne prawo do zaskarżenia orzeczenia Sądu I instancji. Fakt, że nie doprowadziła do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej obciąża ją samą. W uchwale I OPS 13/13 NSA odniósł się do relewantnych norm konstytucyjnych gwarantujących prawo do sądu i przekonująco uzasadnił, że nie sprzeciwiają się one takiemu rozumieniu przepisów, jaki został wyłożony w uchwale.

Powołane przez autora zażalenia postanowienie NSA z 22.1.2013 r. II OSK 42/13, mylnie określone jako wyrok, zostało wydane przed podjęciem uchwały I OPS 13/13, przeto nie może przynieść spodziewanego skutku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.

Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieodpłatnej pomocy prawnej (art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ppsa).