Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1264/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2010 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odmówić przywrócenia terminu .


UZASADNIENIE

Skargą z dnia [...] listopada 2010r., która została nadana na poczcie w dniu 8 listopada 2010r. K sp. z o.o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2010 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Skarżąca Spółka wraz ze skargą, w odrębnym piśmie z dnia [...] listopada 2010 r. , złożyła też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu podała, że uchybienie terminu, który upływał w dniu 5 listopada 2010 r. wynika z braku możliwości podpisania skargi przez upoważnioną do tego osobę w Spółce. Powołując się na akt założycielski Spółki skarżąca wskazała, że uprawnienie jej reprezentowania posiadają członkowie Zarządu w osobach I.K. oraz J.K..

W dalszej treści wniosku o przywrócenie terminu I.K. Wiceprezes Zarządu oświadczył, że w dniu [...] października 2010 r. wyjechał do miejsca zamieszkania, do Niemiec. Tam nagle zachorował na grypę z wysoką gorączką, co spowodowało niemożność dotarcia do siedziby Spółki i podpisania w terminie skargi do sądu administracyjnego. Brak podpisu osoby u[upoważnionej uniemożliwił złożenie skargi. W związku z nasileniem objawów choroby I.K. przebywał w domu (miejscowość [...] ok. 700 km od granicy RP) w okresie od 2 do 5 listopada 2010 r. Wrócił do [...] w momencie poprawy stanu zdrowia, w dniu 7 listopada 2010 r.

W związku z tym, że powyższej sytuacji nie można było przewidzieć I.K. nie zdążył ustanowić pełnomocnika do prowadzenia spraw przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Nie było więc osoby, która mogłaby napisać i złożyć skargę w jego imieniu. Po przyjeździe z Niemiec podpisał skargę oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Dodatkowo we wniosku podano, że J.K. Prezes Zarządu nie mógł w tym czasie przybyć do Polski z uwagi na obowiązki zawodowe wynikające z piastowania stanowiska Prezesa Zarządu w KO.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.) .

Strona skarżąca usprawiedliwiała uchybienie terminu, spowodowaną nagłą chorobą nieobecnością w Polsce, w okresie gdy upływał termin do złożenia skargi, uprawnionego do reprezentowania Spółki I.K. Wiceprezesa Zarządu. Wskutek tej choroby nie mógł on podpisać skargi i wnieść jej do Sądu. Nie mógł tego zrobić także drugi uprawniony – J.K. Prezes Zarządu, przebywający w Niemczech i niemogący w tym czasie przyjechać do Polski.

Mając wzgląd na powyższe okoliczności Sąd jednak nie przyjął, że wystąpił brak winy strony. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się bowiem z obowiązkiem szczególnej (a więc nie tylko należytej) staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy , m.in. wykazując, że przyczyna uchybienia była od niej niezależna. Brak winy strony w uchybieniu terminowi podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy ( tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II CZ 116/06). W razie choroby brak winy występuje wówczas, gdy choroba ta uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób. Innymi słowy, choroba, która nie uniemożliwia podjęcia działania choćby przy pomocy osób trzecich, nie uzasadnia przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.

W niniejszej sprawie właśnie fakt choroby (w ostatnich dniach biegu terminu do wniesienia skargi) członka zarządu Spółki uprawnionego do jej reprezentowania, miał stanowić przeszkodę w dochowaniu tego terminu. Stwierdzić jednak należy, że wystąpienie choroby samo w sobie nie stanowi okoliczności bezwzględnie wyłączającej winę w uchybieniu terminu przez skarżącą. W ocenie Sądu choroba (grypa) Wiceprezesa Zarządu skarżącej Spółki nie wykluczała możliwości podjęcia przez niego decyzji w sferze kierownictwa i zarządzania pozwalających sporządzić skargę i wnieść ją do Sądu w terminie. Sąd jest zdania, że owa choroba nie stanowiła przeszkody nie do przezwyciężenia oraz nie stwarzała szczególnego zagrożenia, czego co najmniej pośrednim potwierdzeniem jest fakt jej trwania w okresie od 2 do 5 listopada 2010 r. oraz przyjazd Wiceprezesa do Polski w dniu 7 listopada 2010 r.

Dochowanie przez I.K. należytej staranności w momencie wystąpienia choroby nie wymagało aż nadzwyczajnego wysiłku , nie było bowiem przeszkód , by skomunikować się np. telefonicznie ze Spółką, zlecić tą drogą sporządzenie skargi komuś innemu (pracownikowi Spółki) czy nawet profesjonalnemu pełnomocnikowi, wraz z wysłanie jej do Sądu. Brak podpisu uprawnionego członka Zarządu na skardze czy też niezałączenie do skargi dokumentu umocowania dla pełnomocnika potraktowane byłoby jako braki formalne, do usunięcia których skarżąca zostałaby wezwana przez Sąd w zakreślonym terminie.

Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne.

Podsumowując należy stwierdzić, że strona skarżąca nie wykazała okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Według Sądu powołane przez skarżącą Spółkę przyczyny uchybienia terminu są ewidentnym przejawem niedołożenia wymaganej staranności w prowadzeniu swoich spraw , świadczą o zaniedbaniu w tej konkretnej sprawie, chociażby w związku z dającą się zauważyć na tle tej sprawy nienależytą organizacją funkcjonowania skarżącej jako osoby prawnej, m.in. w zakresie reprezentowania jej i składania oświadczeń woli.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie cyt. powyżej art. 86 § 1 P.p.s.a , Sąd orzekł jak w sentencji.