Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 91/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do opisu i szacowania wartości nieruchomości p o s t a n a w i a zwolnić L. G. z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

W skardze na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. L. G. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Jak wynika z treści wniosku oraz nadesłanych dokumentów skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe mimo, iż w jej mieszkaniu przebywa również były mąż (małżeństwo zostało rozwiązane w 1982 r.), który zajmuje jeden pokój. Skarżąca podała, iż z uwagi na jego zły stan zdrowia opiekuje się nim. Każde z nich utrzymuje się jednak samodzielnie. Dochód skarżącej stanowi emerytura wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie (po dokonaniu potrąceń) 915,53 zł netto miesięcznie.

W zakresie posiadanego majątku skarżąca natomiast wskazała, że jest właścicielem mieszkania w L. o pow. 70 m2 oraz garażu o pow. 20,35 m2, działki zabudowanej pensjonatem w stanie surowym o pow. 600 m2 położonej w N., nieruchomości rolnej o pow. 0,84 ha fiz. (1,14 ha przelicz.) położonej w N., nieruchomości gruntowej o pow. 0,62 ha położonej w Ś. zabudowanej budynkiem magazynowym o pow. 1547 m2 oraz dwóch zabudowanych działek przy ul. C. 3 i 5 w L. o pow. 34,65 m2 i 155,25 m2. Wskazała przy tym, iż wszystkie wskazane nieruchomości są zajęte tytułem zabezpieczenia nieuiszczonych należności publiczno-prawnych, a w chwili obecnej został jej odebrany zarząd nad większością zajętych nieruchomości. Z zajętych nieruchomości nie uzyskuje żadnych dochodów, lecz same obciążenia z tytułu podatków, które od początku roku nie są opłacane z uwagi na brak środków.

Rozpoznając wniosek referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek strony obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona wnioskująca zobowiązana jest wykazać, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków minimalnej egzystencji. Jak bowiem stanowi art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dokonując w tym zakresie ponownie oceny możliwości płatniczych skarżącej w oparciu o podniesione w sprawie okoliczności oraz załączone dokumenty, wniosek jej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy za zasadny.

Tytułem wstępu wskazać należy, że w ostatnim czasie zarówno referendarz sądowy jak i tutejszy Sąd wielokrotnie dokonywał oceny sytuacji materialnej strony, w związku ze składanymi wnioskami o przyznanie prawa pomocy. We wszystkich wydanych w tym przedmiocie postanowieniach odmówiono przyznania skarżącej wnioskowanego zwolnienia od kosztów sądowych. Dokonując jednak powtórnej analizy twierdzeń i dokumentów nadesłanych przez skarżącą stwierdzić trzeba, że obecnie należy odstąpić od wyrażonego w wydanych uprzednio przez referendarza sądowego postanowieniach stanowiska o zdolności poniesienia przez skarżącą kosztów postępowania sądowego nie tylko w tej, lecz również w pozostałych 11 sprawach zawisłych przed tutejszym Sądem.

Przede wszystkim trzeba wziąć pod uwagę treść ostatecznych postanowień Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z dnia 21 października 2013 r. w przedmiocie odebrania skarżącej sprawowanego dotychczas z mocy ustawy zarządy nad zajętymi w toku postępowania egzekucyjnego nieruchomościami i ustanowienia nowego zarządcy. W związku z tym twierdzenia o możliwości korzystania z posiadanego majątku (nieruchomości) w sposób przynoszący dochody straciły rację bytu.

Uwzględniając zatem powyższe oraz pozostałe twierdzenia strony, poparte dołączonymi dokumentami, sytuację finansową skarżącej należy ocenić jako trudną. Przede wszystkim należy mieć na uwadze wysokość świadczenia emerytalnego, które wypłacane jest skarżącej po dokonaniu potrąceń z tytułu prowadzonej egzekucji administracyjnej. Kwota osiąganego z tego tytułu dochodu nie przekracza poziomu najniższego wynagrodzenia ustalonego od 1 stycznia 2014 r., w wysokości 1680 zł brutto. Ponadto skarżąca szczegółowo przedstawiła wysokość miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego. Z opisu tego wynika, że znaczną część osiąganego dochodu skarżąca przeznacza na opłaty za czynsz i media.

W tej sytuacji, pomoc ze strony Państwa jest niezbędna i konieczna. Skarżąca po uiszczeniu wpisów we wszystkich zawisłych przed sądem sprawach nie mogłaby zaspokoić swoich niezbędnych potrzeb egzystencjalnych. Ten sam wniosek należy odnieść do pozostałych opłat i wydatków sądowych. W takiej sytuacji, należy odstąpić od zasady ponoszenia ciężarów publicznoprawnych (art. 84 Konstytucji RP) i przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych w całości.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.