Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 14/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Prokuratora Regionalnego w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga K. S. na bezczynność Prokuratora w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo nadano drogą elektroniczną w dniu 30 kwietnia 2020 r. i w tym samym dniu zostało ono odebrane przez skarżącego (vide: wydruk Urzędowego Poświadczenia Doręczenia k. 50 akt sądowych).

Po odebraniu wezwania, pismem z dnia 30 kwietnia 2020 r. wysłanym elektronicznie, skarżący cofnął swoją skargę zarejestrowaną pod sygnaturą akt II SAB/Gd 14/20.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie podlega umorzeniu.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne tylko wówczas, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2020 r. skarżący w sposób wyraźny oświadczył wolę cofnięcia wniesionej przez siebie skargi.

Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych. Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a.

W przypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Sąd uznał, że cofnięcie skargi przez skarżącego jest w niniejszej sprawie dopuszczalne i prawnie skuteczne, wobec czego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.

Powyższemu rozstrzygnięciu nie stało na przeszkodzie, że skarga została cofnięta przed jej opłaceniem. Przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. wyraża zasadę, według której skarżący nie ponosi ciężaru wpisu od cofniętej skargi. W sytuacji proceduralnej, w której skarżący cofa nieopłaconą skargę, w czasie wskazanym w art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy p.p.s.a., zarówno wzywanie skarżącego do uiszczenia wpisu od cofniętej skargi, który uiszczony podlega zwrotowi z urzędu w całości, jak i oczekiwanie na upływ terminu do jego uiszczenia po dokonanym już wezwaniu nie odpowiada zasadzie wynikającej z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. i nie jest celowe.