Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2208/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Jolanta Szaniecka /spr./ Sędzia NSA Grażyna Radzicka Protokolant sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2005 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 10,- (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ G.Radzicka /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia [...]r., na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w sprawie legalności wykonania ogrodzenia od strony ulicy, na nieruchomości nr [...] przy ul. [...]w P..

Podstawą powyższego rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i argumenty prawne.

W dniu [...].2001 r., w toku kontroli legalności robót prowadzonych na posesji nr [...] przy ul. [...] w P. stwierdzono, że od strony ulicy, na granicy nieruchomości z pasem drogowym wykonano wykop o długości 250 cm, szerokości 30 cm i głębokości zmiennej od 30 do 50 cm. Ponadto, w linii granicy wystawały pręty zbrojeniowe o długości 250 cm. Według oświadczenia właściciela nieruchomości K. S. powyższe roboty były związane z zabezpieczeniem terenu i pasa drogowego przed osuwaniem się ziemi i wykonane zostały na podstawie zgłoszenia z dnia [...].2001 r. złożonego w Wydziale Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P.. Złożenie powyższego zgłoszenia [...]2001 r. oznacza, że inwestor rozpoczął roboty budowlane przed upływem 30 dni przewidzianych w art. 30 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego. Z tego powodu roboty te stanowiły samowolę budowlaną. Ponadto, postanowieniem z dnia [...].2001 r. Prezydent Miasta P. zawiesił postępowanie dotyczące powołanego wyżej zgłoszenia.

Powyższe okoliczności oznaczają, że podstawą wszczęcia postępowania przez organ nadzoru budowlanego było przedwczesne rozpoczęcie robót, a nie bezskuteczność zgłoszenia zamiaru ich wykonania.

Umarzając postępowanie w niniejszej sprawie uwzględniono przedłożone przez inwestora zdjęcia fotograficzne wykonane w dniu [...].2001 r. Zdjęcia te wykazują, że wykopy pod fundament zostały zasypane, a zatem samowola budowlana została zlikwidowana. Wiarygodność tych zdjęć nie była w toku postępowania podważana.

Fakt, że inwestor w dniu [...].2002 r. dokonał ponownego, przyjętego bez zastrzeżeń (dowód: pismo Urzędu Miasta P. z [...]2002 r. k. 68 i 69 akt) zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia od ulicy [...], a następnie ogrodzenie to wybudował nie jest przeszkodą do umorzenia wszczętego dnia [...].2001 r. postępowania administracyjnego, które już [...]2001 r. stało się bezprzedmiotowe.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła G. Z. , właścicielka nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością inwestora.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru7 Budowlanego decyzją z dnia [...]r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy podniósł, że rzetelność dowodu w postaci zdjęć fotograficznych przedłożonych przez inwestora została podważona przez G. Z., która stwierdziła, że zdjęcia nie są wystarczającym w sprawie dowodem, gdyż możliwe jest dowolne przestawienie datownika w aparacie fotograficznym. W dalszej kolejności organ odwoławczy podał, że podziela stanowisko G. Z. bowiem "nie jest wiarygodny dowód, którym można manipulować" i w konkluzji stwierdził, że w sprawie naruszono art. 77 § 1 kpa w stopniu rzutującym na rozstrzygnięcie sprawy.

K. S. wniósł na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji K. S. zarzucił jej naruszenie art. 10 § 1, 77 § 1 i 107 § 3 kpa. W motywach skargi skarżący podniósł, że posiadanie przez organ odwoławczy wiedzy o tym, że datownik w aparacie fotograficznym może być dowolnie przestawiany, nie jest dowodem na to, że takie przestawienie miało miejsce. Ponadto, z akt sprawy wynika, że przedmiotowe zdjęcia wysłane zostały za pośrednictwem poczty w dniu 2 listopada 2001 r. i wpłynęły do organu pierwszej instancji w dniu 5 listopada 2001 r. Organ odwoławczy nie uzasadnił logicznie jaki sens miałoby przestawienie datownika z 2 listopada 2001 r. na 26 października 2001 r., a nadto nie wykazał, jaki związek zachodzi pomiędzy rozpoczętą w drugiej połowie sierpnia 2002 r. budową ogrodzenia, a stwierdzonym w dniu 19 października 2001 r. wykopem, który został zasypany w tym samym dniu i nie miał związku z budową ogrodzenia.

Powołując się na zdjęcia dołączone do skargi, opatrzone datą "26.X.2001 r." K. S. wskazał, że po [...].X.2001 r. nie wykonano żadnych robót związanych z ogrodzeniem.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona. W szczególności słusznie skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja wydana została z istotnym naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa. Organ odwoławczy nie przytoczył bowiem żadnych ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, co w powiązaniu z lakonicznymi i powierzchownymi argumentami, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji kasacyjnej, wyłącza możliwość oceny jej legalności.

Ponadto słusznie skarżący podniósł, że sama potencjalna możliwość przestawienia datownika w aparacie fotograficznym nie pozbawia mocy dowodowej przedłożonych przez skarżącego zdjęć fotograficznych, tym bardziej, że organ odwoławczy nie powołał żadnych okoliczności, które podważałyby wiarygodność omawianego środka dowodowego. Należy dodać, że uczestniczka postępowania G. Z. w swoim obszernym odwołaniu nie zarzucała, że przedmiotowy wykop nie został przez inwestora zasypany w terminie wskazanym w decyzji pierwszoinstancyjnej. Ponadto jednoznacznie twierdziła, że dopiero "w dniu 12 września 2002 r. K. S. przystąpił do budowy ogrodzenia" (por. str. 4 odwołania), a zatem nie wiązała wykonania omawianego wykopu z budową spornego ogrodzenia.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że powinnością organu odwoławczego było rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w oparciu o stan faktyczny istniejący w dacie orzekania. Tymczasem organ ten pominął bezsporny fakt wybudowania przez skarżącego w drugiej połowie 2002 r. przedmiotowego ogrodzenia od strony drogi publicznej i wynikającą z tego faktu potrzebę oceny legalności tej budowy (art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego). Należy przypomnieć, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie - używając sformułowań zawartych w decyzjach organów obu instancji - była sprawa "legalności wykonania ogrodzenia od strony ulicy na nieruchomości nr [...] przy ul. [...]w P.".

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja wydana została w warunkach przewidzianych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152 poz. 1270 ze zm.).

Dlatego na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 200 wymienionej wyżej ustawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

Rozpoznając ponownie sprawę w postępowaniu odwoławczym i wydając jedną z decyzji przewidzianych w art. 138 kpa organ orzekający uwzględni wskazania zawarte w niniejszym wyroku Sądu.

/-/ G.Radzicka /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka

MK