Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 886/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od gier p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Celnej

w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą A Sp. z o.o. w N. stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za wrzesień 2010 r. w kwocie [...] zł.

Na powyższą decyzję A Sp. z o.o. w N., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lipca 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpowiadając na wezwanie, skarżąca Spółka wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, a następnie wskutek złożonego sprzeciwu tak samo orzekł Sąd w postanowieniu z dnia 7 października 2013 r. Orzeczenie to zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 r. oddalił zażalenie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału

z dnia 21 stycznia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lipca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 27 stycznia 2014 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy. Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z orzecznictwem, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność; gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie

powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05, publ. ONSAiWSA 2006/1/12).

W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem

z dnia 18 grudnia 2013 r. oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia

7 października 2013 r., którym odmówiono przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego wezwano pełnomocnika strony skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Termin zaś do uiszczenia wpisu, liczony od dnia doręczenia wezwania, tj. od dnia 27 stycznia

2014 r., upłynął z dniem 3 lutego 2014 r.

W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.