Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 964/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, par. 3,  art. 230 par. 1, par. 2,  art. 73 par. 4.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. J. i R. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie postępowania podatkowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że I. J. i R. J. uchybili terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia złożonego przez nich wniosku z dnia 22 lutego 2011 r., który zatytułowali jako "Skarga o wznowienie postępowania".

Na to rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej wnieśli oni następnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Ze względu jednak na to, że nie uiścili wpisu od tego pisma, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 października 2011 r. wezwano każdego z nich do wpłacenia kwoty należnej tym tytułem w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując, że uczynienie tego przez któregokolwiek zwolni drugiego z obowiązku oraz pouczając o dopuszczalności, sposobie i terminie wniesienia zażalenia na to rozstrzygnięcie.

Próba doręczenia tego wezwania miała taki sam przebieg w przypadku skarżącej, jak i skarżącego. Otóż, wobec nieobecności adresata wezwanie pozostawiono w dniu 17 października 2011 r. w urzędzie pocztowym. Równocześnie w skrzynce do doręczania korespondencji umieszczono o tym zawiadomienie. Czynność tę powtórzono w dniu 25 października 2011 r. Natomiast w dniu 3 listopada 2011 r. skarżący podjął obydwie przesyłki. W tym miejscu odnotowania wymaga, że z adnotacji operatora publicznego znajdujących się na pokwitowaniu odbioru wezwania skierowanego do skarżącej wynika, że wydano je skarżącemu jako osobie uprawnionej do jego otrzymania na podstawie pełnomocnictwa notarialnego.

Wpis od skargi dotychczas nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Natomiast na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego jest więc doręczenie wezwania adresatowi, które w analizowanym przypadku uznać należało za dokonane w dniu 31 października 2011 r.

Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

O wykonaniu tych czynności w sprawie niniejszej świadczą adnotacje operatora publicznego umieszczone na pokwitowaniach odbioru przesyłek skierowanych do skarżących. Czternastodniowy termin, o którym mowa w ostatnio powołanym art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął więc z dniem 31 października 2011 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Konsekwencją powyższego jest zaś stwierdzenie, że wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi skarżący winni wykonać najpóźniej w dniu 7 listopada 2011 r., a ponieważ tego nie uczynili, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.