Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1561/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 138  par. 1  pkt 2 w zw.  art. 149  par. 2 i  art. 150
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr), Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wznowienia postępowania. I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Starosta O. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2007r., działając na podstawie art. 149 § 2 i art. 150 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku M. W. – wznowił postępowanie administracyjne

w sprawie pozwolenia na budowę cmentarza grzebalnego dla Parafii Rzymsko

– Katolickiej św. [...] wZ. na terenie objętym działką nr [...] położoną w Z., gm. W., zakończonego decyzją ostateczną Nr [...] Starosty O. z dnia [...] września 2005r.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w dniu [...] września 2006r., oraz [...] grudnia 2006r., M. W. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania

w sprawie zakończonej decyzją Starosty O. z dnia [...] września 2005r., co uzasadniało wydanie powyższego postanowienia.

Zażalenie na postanowienie organu I instancji wniosła Parafia Rzymsk

– Katolicka [...] w Z. zarzucając organowi naruszenie art. 28 kpa, oraz art. 150 § 2 kpa.

Wojewoda [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2007r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia Parafii Rzymsko – Katolickiej [...] w Z. – uchylił w całości zakończone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji w zakresie wznowienia postępowania.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż decyzja Starosty O. nr [...] z dnia

[...] września 2005r. była przedmiotem kontroli w postępowaniu odwoławczym, w wyniku którego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005r., utrzymał w mocy zaskarżona decyzję, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2006r., oddalił skargę na decyzję organu II instancji.

Wojewoda podniósł, iż to on właśnie jest organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005r., zgodnie z brzmieniem art. 150 § 1 kpa.

Zdaniem organu odwoławczego, Starosta O. winien był zgodnie z art. 148 § 1 kpa przesłać wniosek o wznowienie postępowania do organu właściwego.

Skargę na powyższe postanowienie wniósł M. W. domagając się jego uchylenia, zarzucając naruszenie:

• art. 148 § 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Art. 149 § 1 i 3 kpa, art. 28 kpa

w związku z art. 61 § 4 kpa, art. 140 kc poprzez naruszenie prawa do swobodnego zagospodarowania i użytkowania jego nieruchomości, art. 7, 8, 9, 10 § 1, 11, 12 oraz art. 77 kpa i 81 kodeksu postępowania administracyjnego;

• art. 61 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez błędnie wyznaczoną strefę ochronną naruszając interes materialno – prawny skarżącego

• art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych

• art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, bowiem decyzja o pozwoleniu na budowę narusza podstawowe zasady demokratycznego Państwa Prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.

Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga podlega uwzględnieniu choć nie z przyczyn w niej podniesionych, które jednak Sąd bierze pod uwagę z urzędu w toku rozpoznania sprawy.

Zażalenie jest zwyczajnym, samodzielnym i formalnym środkiem prawnym. Stosownie do brzmienia art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, iż zażalenie może być wnoszone tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone

w kodeksie. Jest to konstrukcja procesowa odmienna niż w przypadku odwołania, które przysługuje od decyzji wydanych w I instancji.

Przepisy rozdziału 12 kpa o wznowieniu postępowania nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 kwietnia 2002r., sygn. akt IV SA 1439/99).

Skoro w sprawie niniejszej nie było dopuszczalne wniesienie zażalenia na postanowienie Starosty O. nr [...] z [...] lutego 2007r., w przedmiocie wznowienia postępowania, to rozpoznanie takiego zażalenia przez organ II instancji

i wydanie zaskarżonego postanowienia jest dotknięte kwalifikowaną wadą określoną

w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, bowiem rażąco narusza art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 141 § 1 kpa.

W tym stanie rzeczy brak podstaw do ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w skardze zwłaszcza, iż odnoszą się one do decyzji Starosty O. z dnia [...] września 2005r., Nr [...], która nie była przedmiotem kontroli Sądu.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Rozstrzygnięcie pkt II i III wyroku znajduje oparcie w art. 152 i 200 cytowanej ustawy.