Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2448/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 134 ust. 1, art. 149 ust. 2, art. 107
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 77 par. 1, art. 107 par. 3, art. 73 par. 1, art 74 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2013 r. sprawy ze skargi [...] Spółka Jawna z siedzibą w L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz [...] Spółka Jawna z siedzibą w L. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia dalej powołany jako: Prezes NFZ na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) zwanej dalej ustawą o świadczeniach oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez K i A L. Spółka jawna z siedzibą w L. prowadzącą działalność leczniczą Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...],[...] L. ul. [...], zwanego dalej Odwołującym, od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, oddalającej odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie: świadczenia w zakresie neurologii na terenie gminy [...], o kodzie postępowania numer [...], Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia

utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

[...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs ofert nr [...] o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2014 r. w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie: świadczenia w zakresie neurologii.

Otwarcie ofert nastąpiło w dniu 25.11.2011 r.

W przedmiotowym postępowaniu zostało złożonych 13 ofert. Oferta Odwołującego została zarejestrowana w systemie informatycznym [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia pod numerem pierwotnym oferty [...].

W części jawnej Komisja konkursowa zgodnie z art. 142 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o świadczeniach stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu, a następnie dokonała oceny formalnoprawnej ofert.

Z rankingu otwarcia przedmiotowego postępowania wynika, iż oferta Odwołującego zajęła 5 pozycję, z łączną liczbą punktów oceny 68,000 w tym za:

- ofertę cenową - 20,000 pkt.;

- ciągłość - 0 pkt.;

- kompleksowość - 0 pkt.;

- jakość - 35,000 pkt.;

- dostępność - 13,000 pkt.

Następnie, Komisja konkursowa, na podstawie art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach, w celu ustalenia liczby i ceny planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej przeprowadziła negocjacje z 3 oferentami zakwalifikowanymi do części niejawnej postępowania, tj., których oferty spełniały stawiane wymagania i nie zostały odrzucone, a które uzyskały najwyższą liczbę punktów za kryteria niecenowe.

Po przeprowadzeniu negocjacji z oferentami, został sporządzony ranking końcowy, zawierający wszystkie oferty.

W wyniku uszeregowania ofert w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny i przy uwzględnieniu wyników negocjacji, Komisja konkursowa dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu, aż do wyczerpania wartości zamówienia określonej w ogłoszeniu.

W rankingu końcowym oferta Odwołującego uzyskała 5 pozycję, z łączną liczbą 68,000 punktów, bez zmian w stosunku do punktacji z rankingu otwarcia.

Komisja konkursowa dokonała wyboru ofert celem zawarcia umów i uwzględniła w rozstrzygnięciu postępowania oferty zajmujące w rankingu końcowym pozycje od 1 do 3. Oferta na 3 pozycji uzyskała 72,500 punktów i zamknęła listę oferentów wyczerpując kwotę przeznaczoną przez [...] OW NFZ na przedmiotowe postępowanie.

Komisja konkursowa dokonując w dniu 22.12.2011 r. rozstrzygnięcia postępowania, nie wybrała oferty złożonej przez Odwołującego, ze względu na wyczerpanie środków finansowych, które zamawiający przeznaczył na świadczenia zdrowotne będące przedmiotem postępowania.

Spółka [...] złożyła odwołanie od wyników postępowania.

W dniu [...] stycznia 2012 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Fundusz Zdrowia wydał decyzję nr [...] oddalającą odwołanie, powołując się na fakt niewykazania przez Odwołującego naruszenia przez Komisję konkursową zasad przeprowadzania postępowania w tej sprawie.

Od powyższej decyzji, pismem z dnia 1 lutego 2012 r., spółka wniosła odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W odwołaniu zarzuca, iż decyzja dyrektora oddziału Funduszu naruszyła następujące przepisy:

1. art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach, art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach i art. 148 ustawy o świadczeniach. W związku z utrzymaniem w mocy rozstrzygnięcia, w wyniku którego dokonano wyboru ofert, które nie zapewniają dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej.

2. art. 142 ust. 5 pkt 1 i art. 148 ustawy o świadczeniach w związku z utrzymaniem w mocy rozstrzygnięcia, w wyniku którego dokonano wyboru ofert, które nie zapewniają ciągłości udzielania świadczeń oraz ich kompleksowości.

3. art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, w zw. z art. 148 ustawy o świadczeniach poprzez naruszenie zasady równego traktowania podmiotów i uczciwej konkurencji.

4. art. 10 i art. 73 k.p.a. poprzez odmowę udostępnienia Odwołującemu pełnych akt postępowania i w konsekwencji uniemożliwienie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów;

5. art. 8 oraz art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez nieuzasadnienie w Decyzji przyczyn, dla których w toku konkursu uznano wyłonioną liczbę świadczeniodawców za gwarantującą należytą dostępność do świadczeń oraz uzasadnienie Decyzji w zakresie wyboru świadczeniodawców w oparciu o okoliczności, które pozostają bez wpływu na punktację i miejsce rankingowe poszczególnych oferentów.

6. art. 123 § 1 w zw. z art. 74 k.p.a., poprzez zaniechanie wydania postanowienia w przedmiocie odmowy dostępu do akt postępowania;

7. art. 152 ust. 1 pkt 1 oraz art. 154 ust 4 ustawy o świadczeniach, poprzez naruszenie prawa Odwołującego się do złożenia umotywowanego odwołania, w związku z odmową dostępu do akt postępowania i w konsekwencji uniemożliwieniem ustosunkowania się do zebranych dowodów i materiałów.

Utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy prezes NFZ w pierwszej kolejności przywołał przepisy regulujące niniejsze postępowanie administracyjne. Prezes NFZ podkreślił, że ustawodawca, na podstawie delegacji zawartej w art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, dał Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia prawo do określenia warunków wymaganych od świadczeniodawców.

Zgodnie z powyższym, oferenci przystępujący do konkursu ofert w przedmiotowym postępowaniu, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego w tym rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 maja 2011 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz. U. z 2011 r., Nr 111, poz. 653 z późn. zm.), powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach w:

1. Zarządzeniu Nr 46/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 września 2011 roku w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; zmienionego zarządzeniem nr 53/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 30 września 2011 r.;

2. zarządzeniu 81/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 listopada 2011 roku w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna;

3. Zarządzenie Nr 54/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 30 września 2011 roku w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; zmienionego zarządzeniem nr 70/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 20 października 2011 r., zmienionego zarządzeniem nr 77/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 26 października 2011 r., zarządzeniem nr 80/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 3 listopada 2011 r., zmienionego 82/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 listopada 2011 r., 84/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 listopada 2011 r. oraz 91/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 grudnia 2011 r.

Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych przez stronę wskazał, że zarówno kryteria oceny ofert jak i przedmiot zamówienia zostały w sposób jednoznaczny i wyczerpujący opisane odpowiednio do wytycznych w tym zakresie określonych w przepisach prawa powszechnie obowiązującego oraz w zarządzeniach Prezesa Funduszu dotyczących postępowania konkursowego w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie: neurologia. Organ wskazał, że Prezes Funduszu określił przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania, o czym stanowi art. 147 ustawy o świadczeniach.

Oferta Odwołującego, w postępowaniu prowadzonym w trybie konkursu ofert w celu zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie neurologii została oceniona na 68,000 punktów.

Po dokonaniu oceny punktowej oferty, Komisja konkursowa podjęła decyzję o niewybraniu oferty, gdyż liczba punktów, jaką uzyskała złożona przez Odwołującego oferta w toku oceny była mniejsza w stosunku do tych ofert, które wybrano w toku prowadzonego postępowania. Organ podkreślił, że porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonane zostało zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach. Komisja dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu do wyczerpania łącznej wartości zamówienia określonym w ogłoszeniu.

Według Prezesa NFZ konkurs ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest trybem eliminacyjno-konkurencyjnym. Oznacza to na ogół, że oferty niepodlegające odrzuceniu uszeregowywane są w ramach tzw. listy rankingowej od oferty najkorzystniejszej do oferty z najniższą liczbą punktów. Wyborowi podlegają te oferty, które uzyskują określoną liczbę punktów. Świadczeniodawca zajmujący odległe miejsce na liście rankingowej, który wskutek uwzględnienia protestu uzyskałby dodatkowe punkty niekwalifikujące go jednak do wybrania jego oferty, nie posiada interesu prawnego we wnoszeniu środków odwoławczych.

Ustosunkowując się do argumentacji podniesionej przez stronę w odniesieniu do zapisów art. 148, w kwestii oceny ciągłości i kompleksowości, organ odwoławczy wyjaśnił, iż porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonane zostało zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach, który nie różnicuje kryteriów oceny ofert i nie wskazuje, które kryterium jest decydujące. Porównanie ofert jest wynikiem uzyskania łącznej oceny wszystkich kryteriów, które są brane pod uwagę stosownie do danego rodzaju i zakresu świadczeń.

Podkreślił, iż przepisy zarządzenia nr 54/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia określają bardzo dokładnie parametry kryteriów ocen, wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej, w podziale na poszczególne rodzaje lub zakresy świadczeń, sposób oceny ofert pod względem kryteriów ceny. Końcowa ocena oferty (liczba punktów oceny) jest wyliczona zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 1 do niniejszego zarządzenia. Do obliczenia końcowej oceny ofert bierze się pod uwagę wartości danych, w szczególności: wagi skalujące (maksymalne liczby punktów oceny), liczby punktów jednostkowych odpowiadających poszczególnym parametrom oferty (odpowiedziom w ankiecie).

W zakresie świadczeń neurologii, zgodnie z zarządzeniem nr 54/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia oferta nie jest oceniana w kryterium ciągłości i kompleksowości. W związku z faktem, iż w zakresie przedmiotu postępowania żadna z ofert nie była oceniana w zakresie tego kryterium nie można uznać naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, ani nierównego traktowania oferentów.

Jednocześnie organ zauważył, iż zgodnie z art. 29 ustawy o świadczeniach, świadczeniobiorca ma prawo wyboru świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych spośród tych świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Na terenie powiatu [...] świadczenia w zakresie neurologii, zostały zabezpieczone przez inne podmioty wybrane w postępowaniu konkursowym, w związku z powyższym zarzut o ograniczeniu dostępu świadczeniobiorców do świadczeń opieki zdrowotnej, nie jest uzasadniony. Podczas realizacji zadań, dotyczących kontraktowania świadczeń oddział Funduszu jest zobowiązany do przeprowadzenia analiz dostępności do świadczeń w zakresie ogólnego rozkładu terytorialnego, z uwzględnieniem różnych potrzeb świadczeniobiorców oraz specyfiki świadczenia usług medycznych w konkretnym rodzaju i zakresie świadczeń na danym terenie. Oczywistym jest, że w przypadku wybrania na drodze konkursu oferenta w konkretnej lokalizacji, zawsze będzie istniała niedogodność lokalizacyjna dla określonej grupy świadczeniobiorców. Jest to sytuacja nieunikniona przy ograniczonej ilości publicznych środków na finansowanie opieki zdrowotnej, a co za tym idzie ograniczonego wyboru oferentów.

Według organu, spółka [...] nie wykazała w jaki sposób Fundusz naruszył wynikającą z art. 134 ustawy o świadczeniach zasadę równego traktowania świadczeniodawców, bowiem oferta Odwołującego została przyjęta do postępowania konkursowego, a następnie oceniona według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad poprzez sprawdzenie warunków niezbędnych do realizacji świadczeń oraz pod kątem kryteriów oceny ofert, obowiązujących w przedmiotowym postępowaniu. Kryteria oceny ofert oraz warunków wymaganych od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Odwołujący zaś w oświadczeniu załączanym do oferty oświadczył, iż zapoznał się z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz że przyjmuje je do wykonania. Stwierdzić więc należy zdaniem organu, iż postępowanie konkursowe było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, warunkach postępowania i warunkach zawierania umów.

Organ wyjaśnił, że dokonując analizy przedmiotowego postępowania, stwierdzić należy, iż prowadząc postępowanie Fundusz zapewnił równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem zostały udostępnione oferentom na takich samych zasadach. Przystępując do postępowania Odwołujący miał możliwość zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców oraz kryteriami oceny ofert, jednakowymi dla wszystkich oferentów, które zostały podane w w/w ogłoszeniu konkursu ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Każdy ze świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu składa stosowne oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Oświadczenie powyższej treści zostało również złożone przez Odwołującego w niniejszej sprawie.

W przedmiotowym postępowaniu nie doszło zatem zdaniem Prezesa Funduszu do naruszenia, wskazywanego przez Odwołującego art. 148 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Zdaniem Prezesa NFZ sposób sformułowania zarzutów stawianych skarżonej decyzji wskazuje, iż Odwołujący ma zastrzeżenia nie do prac komisji konkursowej, a do treści zarządzeń Prezesa NFZ, które regulowały zasady oceny ofert. Jednocześnie, należy wskazać, iż analiza warunków oceny ofert zawartych w kryteriach oceny ofert nie stanowiła części prowadzonego postępowania konkursowego. Kwestionując obowiązujące w postępowaniu konkursowym i zastosowane przez komisję konkursową przepisy, Odwołujący wychodzi poza granice środka odwoławczego, jakim jest odwołanie określone w art. 152 w związku z art. 154 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a poprzez nieumożliwienie stronie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań organ wskazał, iż po wniesieniu odwołania, celem realizacji prawa, o którym mowa w art. 10 kpa Odwołujący został zawiadomiony o przysługującym mu uprawnieniu do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Świadczeniodawca, jako strona zapoznał się z aktami sprawy i wniósł o ujawnienie pozostałej części akt innych oferentów, nie wniósł jednakże pisemnie żadnych uwag, wyjaśnień, co do przedstawionego mu materiału dowodowego. Dyrektor [...] OW NFZ zapewnił zatem stronie możliwości wglądu do akt sprawy, wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W dniu 21 marca 2012 r. po wniesieniu przez Odwołującego odwołania do Prezesa Funduszu, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia także poinformował Odwołującego o przysługującym mu prawie wynikającym z art. 10 § 1 k.p.a. Obowiązek ten został wypełniony, zatem zarzut należy uznać za bezzasadny.

Prezes NFZ powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 264/10, wskazał, że Sąd ten stwierdził, że w trakcie postępowania prowadzonego w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oferentowi nie przysługuje prawo zapoznania się z ofertami innych uczestników postępowania. Tym samym uznał, że odmowa udostępnienia oferty innemu uczestnikowi postępowania konkursowego nie narusza art. 7, 8, 10 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. Według organu wyrok ten w sposób ostateczny sankcjonuje postępowanie Narodowego Funduszu Zdrowia w tym zakresie.

Z zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a. wynika wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy. Takie postępowanie i decyzje wydane w toku takiego postępowania wzbudzać mają zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Prezes NFZ, wskazał również, że w toku przedmiotowego postępowania zadośćuczyniono art. 8 kpa. Rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy Odwołującego zostało przeprowadzone na podstawie aktów prawnych w brzmieniu ogłoszonym we właściwym organie promulgacyjnym. Decyzja wydana została na tle tych samych stanów faktycznych, ze wskazaniem tej samej podstawy prawnej wraz z uzasadnieniem. Nie udzielono Odwołującemu mylnych informacji o przepisach prawnych dotyczących załatwianej sprawy, jak również nie odniesiono się do twierdzeń uważanych przez stronę za istotne w sposób ogólnikowy. W toku rozpatrywania odwołania kierowano się zasadą prawdy obiektywnej z uwzględnieniem z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu strony. Wskazano także Odwołującemu możliwe do wykorzystania środki prawne. Determinuje to pogląd o bezpodstawności zarzutu. Według organu nie naruszył on również art. 11 kpa oraz art. 107 § 3 kpa.

Prezes NFZ podkreślił również, że zasadą przeprowadzania konkursu ofert jest zasada takiego prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, które gwarantuje zachowanie uczciwej konkurencji. Zasadne w tej materii będzie sięgnięcie do ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.). Ustawa ta wymienia czyny będące przejawem nieuczciwej konkurencji.

Według organu sposobem gwarantującym prowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zachowaniem uczciwej konkurencji będzie takie jego prowadzenie, które nie dopuści do przekazania, ujawnienia lub wykorzystania informacji stanowiących tajemnicę usługodawcy.

Prowadząc postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i przestrzegając zasad tego postępowania, Fundusz nie może naruszać reguł wynikających z ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.).

Prezes NFZ nie zgodził się ze stanowiskiem Odwołującego, że oferta konkurencyjnego świadczeniodawcy w sposób nieograniczony podlega ujawnieniu innym świadczeniodawcom. Nie podlegają bowiem ujawnieniu dane zawarte w ofercie, objęte tajemnicą przedsiębiorstwa oraz ustawowo chronione dane osobowe.

W związku z powyższym, w odniesieniu do art. 123 § 1 w zw. z art. 74 k.p.a. Prezes NFZ wyjaśnił, iż organ nie był zobowiązany do wydania postanowienia w trybie art. 74 § 2 k.p.a. Odmawiającego NZOZ prawa przeglądania akt sprawy. Przede wszystkim, stosownie do art. 74 k.p.a., organ może odmówić udostępnienia akt, które są objęte ochroną tajemnicy państwowej, lub które organ wyłączy ze względu na ważny interes państwowy. W rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Problem jednakże sprowadza się mianowicie do tego czy oferta konkurencyjnego świadczeniodawcy powinna stanowić dowód w sprawie administracyjnej.

Odpowiadając na to pytanie należy stwierdzić, że oferta konkurencyjnego świadczeniodawcy może być dowodem w sprawie administracyjnej, jednak z tym stanowczym zastrzeżeniem, że usunięte z niej powinny być dane dotyczące tajemnicy przedsiębiorstwa oraz wszelkie dane osobowe podlegające ochronie, vide - II GSK 554/10 - Wyrok NSA, II GSK 264/10 - Wyrok NSA, II GSK 265/10 - Wyrok NSA.

Reasumując organ stwierdził: przedmiotowe postępowanie konkursowe było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Komisja konkursowa - postępowała zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach, z zapisami właściwych zarządzeń Prezesa NFZ oraz wytycznymi Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Oferta Odwołującego została przyjęta do dalszego postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych zasad dla wszystkich świadczeniodawców, określonych w przepisach prawa. Sam argument niedokonania wyboru świadczeniodawcy nie może stanowić o uszczerbku w interesie prawnym Odwołującej.

Po szczegółowym rozpatrzeniu posiadanej dokumentacji oraz po zbadaniu prawidłowości decyzji wydanej w I instancji, mając na względzie również kontrolę zasad i prawidłowości przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, stwierdził, iż uzasadnienie faktyczne decyzji wydanej w I instancji przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, zaś uzasadnienie prawne nastąpiło z przytoczeniem przepisów prawa.

W świetle przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, że [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia nie naruszył w toku postępowania konkursowego jego zasad określonych w ustawie o świadczeniach, aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, czy też zarządzeniach wydanych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Wobec nienaruszenia zasad prowadzenia postępowania konkursowego, złożone odwołanie nie może zostać uwzględnione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka [...]. Reprezentowana przez radcę prawnego zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. Art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) w związku z art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., a w konsekwencji art. 80 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora [...]OW nr [...], podczas gdy w sprawie zachodziły podstawy do jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż Dyrektor NFZ [...]OW zaniechał podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, w tym zebrania i rozpatrzenia, w sposób wyczerpujący, całego materiału dowodowego, co skutkowało wydaniem decyzji nie opartej na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego.

2. Art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 107 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora NFZ [...]OW nr [...], podczas gdy w sprawie zachodziły podstawy do jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż Dyrektor NFZ [...]OW w sposób niedostateczny i niepełny uzasadnił wydaną decyzję, a w szczególności pominął w uzasadnieniu okoliczności faktyczne mogące mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

3. Art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 10 § 1 k.p.a., art. 73 § 1 k.p.a. i art. 74 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora NFZ [...]OW nr [...] podczas gdy w sprawie zachodziły podstawy do jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż Dyrektor NFZ [...]OW pozbawił Skarżącego wglądu do pełnych akt sprawy i w konsekwencji uniemożliwił wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów.

4. Art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 74 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora NFZ [...]OW nr [...] podczas gdy w sprawie zachodziły podstawy do jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż Dyrektor nie udostępnił Skarżącemu wglądu do akt sprawy i nie wydał w tym zakresie żadnego postanowienia.

5. Art. 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, tj. nie podanie w uzasadnieniu decyzji motywów dla których decyzja Dyrektora NFZ [...]OW uznana została za prawidłową, pomimo braku w niej wyjaśnienia, dlaczego konkretnie oferta Skarżącego została gorzej oceniona od ofert pozostałych oferentów.

W związku z powyższym wniesiono o:

• uchylenie w całości zaskarżonej Decyzji Prezesa NFZ oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora NFZ [...]OW,

• orzeczenie o kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi rozwinięto poszczególne zarzuty.

W ocenie skarżącej w toku postępowania przed organem I instancji doszło do naruszenia:

Art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Dyrektor w toku prowadzonego postępowania nie podjął żadnych czynności mających na celu ustalenia zgodności danych podanych przez wszystkich świadczeniodawców w ofertach ze stanem rzeczywistym, a jedynie poprzestał na analizie oferty Skarżącego. W uzasadnieniu swej decyzji Dyrektor NFZ [...]OW wskazał bowiem, że o pozycji w rankingu końcowym Skarżącego zdecydowała punktacja, jaką otrzymał m.in. za udzielenie negatywnej odpowiedzi na pytanie "1.5.1.2. Czy oferent posiada certyfikat ISO w zakresie usług medycznych ważny w dniu zawarcia umowy?", jednak nie odniósł się w tym zakresie do żadnej z ofert pozostałych oferentów, co jednoznacznie świadczy o niezbadaniu przez organ wszelkich okoliczności w sprawie. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, że z jawnych ksiąg rejestrowych świadczeniodawców wyłonionych w drodze przedmiotowego postępowania konkursowego wynika, że żaden z nich nie posiada akredytacji zarówno w zakresie jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych, jak i w zakresie uprawnienia do prowadzenia kształcenia podyplomowego.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że decyzja Dyrektora NFZ [...]OW nie została wydana na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku koniecznego wydania decyzji o przekonującej treści zgodnie z art. 7 k.p.a. W przypadku zadośćuczynienia w/w obowiązkom oraz ustalenia, że którakolwiek ze złożonych ofert zawiera nieprawdziwe dane, podlegałaby ona odrzuceniu na podstawie art. 149 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2008, Nr 164, poz. 1027 j.t.), dalej u.ś.o.z. To z kolei spowodowałoby odmienne ukształtowanie wyniku postępowania konkursowego, w którym Skarżący mógłby znaleźć się powyżej "linii odcięcia", a więc jego oferta zostałaby w tym postępowaniu wybrana.

Decyzja organu I instancji narusza także art. 107 § 1 k.p.a. gdyż w uzasadnieniu wydanej decyzji nie zajął stanowiska w odniesieniu do całości materiału zgromadzonego w przedmiotowym postępowaniu konkursowym, tj. w szczególności do ofert złożonych przez pozostałych świadczeniodawców. Ograniczenie się organu jedynie do przedstawienia pozycji Skarżącego w całym postępowaniu w oderwaniu od innych uczestników pozbawia go możliwości poznania metod działania Komisji Konkursowej oraz zbadania prawidłowości i zgodności z prawem jej pracy, w tym prawidłowości oceniania pozostałych oferentów w toku postępowania konkursowego. To z kolei determinuje niemożliwość podnoszenia zarzutów i ich uzasadnienia oraz w znacznym stopniu ogranicza możliwość odwołania się od wydanej decyzji.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a.7art. 73 § 1 k.p.a. i art. 74 § 1 k.p.a. skarżąca spółka stwierdziła, że została co prawda zapoznana, ale jedynie z wybiórczymi dokumentami z akt, np. rankingami ofert, nie miała natomiast możliwości wglądu do samych ofert innych świadczeniodawców. Organ w tym zakresie - w ocenie Skarżącej - w sposób bezpodstawny powoływał się na tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej: u.z.n.k.)

Tymczasem, zgodnie z § 11 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w miejscu udzielania świadczeń świadczeniodawca jest zobowiązany do podania do wiadomości świadczeniobiorców informacji o godzinach i miejscach udzielania świadczeń w poszczególnych zakresach świadczeń. Ponadto świadczeniodawca jest zobowiązany do umieszczenia wewnątrz budynków siedziby i jednostek organizacyjnych informacji dotyczących: imion i nazwisk osób kierujących pracą komórki organizacyjnej, a w przypadku ambulatoryjnej opieki zdrowotnej - także imion i nazwisk osób udzielających świadczeń oraz godzin i miejsca udzielania świadczeń; miejsc i godzin udzielania świadczeń przez podwykonawców; zasad zapisów na porady i wizyty; informacji o możliwości i sposobie zapisania się na listę oczekujących. Tak więc nie można mówić o jakiejkolwiek tajemnicy w odniesieniu do danych, które zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa podlegają obowiązkowi podania do publicznej wiadomości, tym bardziej, że znaczna ich część jest powszechnie dostępna na platformie internetowej Rejestr Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą.

Według strony świadczeniodawcy przystępujący do postępowania i składający oferty są świadomi charakteru postępowania oraz faktu, iż jedyną drogą zbadania prawidłowości jego przebiegu jest ujawnienie wszystkim uczestnikom złożonych ofert. A zatem z góry godzą się oni na ujawnienie przekazanych przez siebie informacji.

Strona akcentuje, że w toku postępowania, mimo wniosku Skarżącej Dyrektor NFZ [...]OW nie tylko nie udostępnił Skarżącej wglądu do całości akt postępowania, ale również całkowicie zignorował wniosek Skarżącej nie wydając w tym zakresie postanowienia (mimo ustawowego obowiązku), jak również nie ustosunkowując się do niego w żadnej innej formie. Takie zachowanie organu skutkuje pozbawieniem Skarżącej prawa odwołania się od decyzji odmownej w tym zakresie.

Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a., gdyż o ile w rozstrzygnięciu decyzji Prezes NFZ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, o tyle w jej uzasadnieniu nie wskazał motywów, dla których uznał, że decyzja Dyrektora NFZ [...]OW jest prawidłowa, mimo, iż została wydana z naruszeniem przepisów wskazanych przez Skarżącą powyżej oraz bez wyjaśnienia dlaczego oferta Skarżącej została oceniona gorzej od ofert świadczeniodawców, wskazanych w rozstrzygnięciu postępowania konkursowego, tj.

- [...] NZOZ J. B.,

- Niepubliczny zakład Opieki Zdrowotnej [...],

- [...] Szpital Miejski im. dr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga spółki [...] zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, analizowanej w połączeniu z decyzją organu I instancji, organ przedstawił wyłącznie ofertę skarżącej bez zindywidualizowania niezbędnego w rozpatrywanej sprawie, oceny i bez wyjaśnienia z jakich przyczyn każdy z oferentów został oceniony przyznaniem tej, a nie innej liczby punktów.

Ustawa o świadczeniach w art. 134 ust. 1, nakłada na Fundusz obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

Równe traktowanie w zakresie ocen ofert jest kwestią relacji między tymi ocenami, nie jest więc możliwe, jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 11 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 121/12 skontrolowanie respektowania zasady równego traktowania przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców wyłącznie na podstawie weryfikacji oceny oferty odwołującego się dokonanej pod względem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom. Narusza bowiem tę zasadę również prawidłowa ocena oferty odwołującego się w sytuacji, gdy ocena któregokolwiek z jego konkurentów wyżej uplasowanego w rankingu została bezpodstawnie zawyżona.

Jeżeli zatem organ I instancji (a także Prezes NFZ rozpatrujący odwołanie od decyzji dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ) ma obowiązek skontrolować rozstrzygnięcie takie z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców to musi porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców i skontrolować te oceny z samymi ofertami, a zatem oceny i oferty powinny być załączone do akt kontrolowanego postępowania administracyjnego zaś stanowisko organu w tym zakresie winno znaleźć stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. swój wyraz w uzasadnieniu decyzji. Zaskarżona decyzja koncentruje się jednak na skarżącej i czynnościach podejmowanych w stosunku do niej.

Dla oceny prawidłowości postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej niezbędne jest, jak przyjmuje się w orzecznictwie (vide w/w wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 10/10) szczegółowe wykazanie z uwzględnieniem przepisów prawa materialnego, że uzyskanie ilości punktów przypadających na daną kategorię dokonane zostało na podstawie przyjętych i jednolitych dla wszystkich oferentów kryteriów.

Brak odniesienia się organu w takim zakresie czyni uzasadnionym zarzut niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy okoliczności i uniemożliwia sądowi pełną kontrolę zaskarżonej decyzji.

Nie jest bowiem przy tak ograniczonym zakresie rozpoznania odwołania możliwe wypowiedzenie się przez Sąd co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym. Wydanie decyzji powinno przy tym poprzedzać stosownie do art. 7 i 77 k.p.a. dokładne wskazanie stanu faktycznego w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia i dokonanie jego wszechstronnej oceny. Podkreślić przy tym należy, że Sąd nie czyni własnych ustaleń, a jedynie dokonuje oceny zaskarżonego aktu w granicach określonych w art. 1 ustawy o ustroju sądów administracyjnych i kontrola Sądu jest możliwa tylko w ramach wyczerpującego ustalenia przez organ stanu faktycznego.

Kolejną istotną kwestią jest udostępnienie przez organy prowadzące postępowanie odwoławcze pełnych akt, w tym ofert innych podmiotów biorących udział w postępowaniu.

W niniejszej sprawie, mimo wniosku skarżącej w powyższym przedmiocie, organy odmówiły jej wglądu do ofert innych świadczeniodawców powołując się na przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych i ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Z cyt. wyżej wyroku NSA z dnia 11 lipca 2012 r. sygn. akt. II GSK 121/12 wynika, że akta postępowania konkursowego powinny być przez organ rozpoznający odwołanie włączone stosownie do potrzeb tego postępowania w szczególności, gdy organ ma skontrolować zgodność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, to musi nie tylko porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców, ale również skonfrontować te oceny z samymi ofertami. W takiej sytuacji oferty i oceny ofert powinny być włączone do akt postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym orzeczeniu podkreślił, że nie dopatruje się w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej dostatecznych podstaw prawnych do wyłączenia stosowania w postępowaniu administracyjnym, prowadzonym przez organy Funduszu przepisów art. 73-74 k.p.a. Potrzebę ochrony informacji obejmujących np. tajemnicę przedsiębiorstwa lub ochrony danych osobowych można bowiem zaspokoić i korzystając z innych odpowiednich regulacji prawnych np. odpowiednio art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 ze zm.). Sąd w niniejszym składzie podzielił powyższy pogląd i uznał, że skarżąca zasadnie zarzuca, że organy Funduszu, odmawiając wglądu do akt innych podmiotów biorących udział w konkursie naruszyły wynikającą z art. 10 § 1 k.p.a. zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu i możliwość skutecznej obrony jej praw. Poza tym organy odmawiając skarżącej przejrzenie akt sprawy, a takie jej uprawnienie wynikało z art. 73 § 1 k.p.a. powinny wydać postanowienie w trybie art. 74 § 2 k.p.a. W takim jedynie przypadku strona ma realną możliwość poddania wydanego rozstrzygnięcia kontroli organu wyższego rzędu poprzez złożenie zażalenia a następnie ewentualnej skargi do sądu administracyjnego.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wskazuje jednak na to, iż wskutek naruszenia art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., a także 73 § 1 k.p.a. i art. 74 § 2 k.p.a. decyzja nosi znamiona wadliwości i skutkuje w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uwzględnieniem skargi.

Ponadto, Sąd zaznacza, że zarządzeniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ odstąpił od stosowania Procedury konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (zwanej dalej: ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej), między innymi w zakresie:

- kontroli prawdziwości danych wskazanych w ofertach (v. k. 0320 akt administracyjnych)

Zdaniem Sądu, Zarządzenie Dyrektora [...]OW NFZ nr [...] zostało wydane bez podstawy prawnej.

Przepis art. 107 ust. 1 i 5 pkt 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej stwierdza, że do zadań Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu należy kierowanie tym oddziałem, jego reprezentowanie na zewnątrz oraz przeprowadzanie postępowań o zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Żadna z kompetencji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ, przewidziana w art. 107 przytoczonej ustawy, nie stanowi podstawy do wydania zarządzenia tej treści, mającego znaczenie dla prawidłowości przeprowadzonego postępowania konkursowego. Odstąpienie od kontroli prawdziwości danych wskazanych w ofertach doprowadziło w rezultacie do naruszenia art. 149 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, zgodnie z którym oferty zawierające nieprawdziwe informacje podlegają odrzuceniu. Komisja konkursowa miała ustawowy obowiązek odrzucenia ofert zawierających dane nieprawdziwe, zaś dla realizacji tego obowiązku konieczne było przeprowadzenie kontroli. Bez skontrolowania oferentów i prawdziwości ich oświadczeń, obowiązek odrzucenia ofert zawierających informacje nieprawdziwe nie mógł być i nie został wykonany. Rozporządzenie Ministra Zdrowia jako akt wykonawczy nie może w tym zakresie zwalniać komisji konkursowej od stosowania przepisów ustawy, czy zabraniać jej stosowania. Powoływanie się przez Prezesa NFZ na możliwość rozwiązania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w sytuacji, gdy w wyniku kontroli dokonanej już po jej zawarciu okazałoby się, że złożona oferta zawierała nieprawdziwe dane, może być dla wielu podmiotów i pacjentów działaniem spóźnionym.

Niewątpliwie wykluczenie możliwości przeprowadzenia kontroli świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy świadczy o naruszeniu w toku niniejszego postępowania konkursowego art. 134 ust 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, obligującego Fundusz do zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji. Czym innym jest bowiem zarzut naruszenia przepisu art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach oparty na argumentacji o nieskorzystaniu z uprawnienia do przeprowadzenia kontroli - a w takim kontekście wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 265/10, a czym innym - wyłączenie bez podstawy prawnej możliwości przeprowadzenia takiej kontroli. W zaistniałej sytuacji nie można wykluczyć, iż przeprowadzenie kontroli pośród oferentów startujących w przedmiotowym postępowaniu spowodowałoby odrzucenie części ofert a w konsekwencji zapewniałoby skarżącej inną pozycję w rankingu. Wykluczenie a priori możliwości przeprowadzenia kontroli doprowadziło zatem do sytuacji w której trudno mówić o prowadzeniu postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 po myśli art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach orzeczono uwzględniając art. 200 p.p.s.a.