Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 764/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1, art. 46 par. 1 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. P. wniósł do tut Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 października 2011 r., nr [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zasiłku okresowego. Przedmiotowa skarga nie została opatrzona podpisem skarżącego.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego II Wydziału WSA w Opolu z dnia 12 grudnia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 16 grudnia 2011 r.

Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzanie wymagań formalnych skargi. Wymogi formalne skargi określone zostały przez przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Stanowi on, że skarga poza spełnieniem wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Ogólne warunki, jakim powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 P.p.s.a. Jednym z elementów składowych (obligatoryjnych) pisma jest własnoręczny podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Zauważyć w tym miejscu należy, iż podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie, czy podpis jest autentyczny (por. F. Rosengarten: "Podpis i jego znaczenie w prawie cywilnym", opubl. Palestra 1973, nr 1, s. 11 - 12). Istnienie podpisu na skardze jako piśmie procesowym, jest zatem niezbędnym elementem formalnym tego pisma.

Niezachowanie wymogów formalnych skargi, powoduje wezwanie skarżącego przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie, a w razie jego niezachowania - odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Wezwanie Sądu do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 16 grudnia 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania (k. 7 akt). Od tego dnia zatem należy liczyć siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności, który upłynął z dniem 23 grudnia 2011 r. (piątek). Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie podpisał skargi.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono, jak na wstępie