Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 258/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie asesor WSA Joanna Skiba (spr.) asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Rafał Puścian po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2006 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2005 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2005 roku nr [...], przyznającej T. G. zasiłek celowy w wysokości [...] zł na zakup leków w miesiącu listopadzie 2005 roku.. W uzasadnieniu organ administracji podał, że organ I instancji lakonicznie uzasadnił swoją decyzję podając , że udzielając pomocy w takiej wysokości, wzięto pod uwagę nie tylko potrzeby i sytuację strony , ale również sytuację życiową innych rodzin z rejonu właściwości ośrodka pomocy społecznej , jednak w decyzji z [...] października 2005 roku nr [...], odmawiającej przyznania skarżącej zasiłku celowego na inne cele , organ I instancji wyjaśnił, że średnia miesięczna kwota funduszy przeznaczonych na zasiłki celowe, jaką dysponuje miesięcznie, wynosi 316 000 zł, i korzysta z niej 1113 osób , a zatem średnia miesięczna wysokość zasiłku przypadającego na jedno środowisko wynosi około 284 zł. Z tych względów organ II instancji uznał, że wskazane przez Ośrodek Pomocy Społecznej uzasadnienie wskazuje powód podany w art. 3 ust 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej ( Dz. U. nr 64 z późń. zm, ) , który głosi, że rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2005 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła T. G. , podnosząc, że nie zgadza się z uzasadnieniem decyzji, gdyż złożyła recepty na wykup niezbędnych leków na kwotę [...] zł , a otrzymała zasiłek w wysokości [...] zł. Podała również , ze od lat składa recepty na wykup leków i dotychczas jej wnioski były uwzględniane .

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podając takie same argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga T. G. nie zasługuje na uwzględnienie , bowiem sądowa kontrola zaskarżonej decyzji administracyjnej nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania , które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie bowiem z art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie . Sąd zobowiązany jest zbadać , czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prawidłowo wykazało, że zasiłek celowy , którego materialnoprawną podstawę stanowi art. 38 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64 poz. 593 ze zm. ) jest świadczeniem przyznawanym w ramach uznania administracyjnego . Okoliczność ta, jak to już wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie sądowym powoduje, iż sam fakt spełnienia kryteriów ustawowych nie oznacza automatycznie przyznania osobie zainteresowanej tego świadczenia i w wysokości zgodnej z jej oczekiwaniami . Z przepisów prawa regulujących tryb przyznawania zasiłku celowego wynika ,że udzielając świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej organ kieruje się ogólnym zasadami wyrażonymi w art. 3 ust. 3 i 4 cytowanej wyżej ustawy o pomocy społecznej tzn. dostosowywania rodzaju , formy i rozmiaru świadczeń do okoliczności konkretnej sprawy jak również uwzględnienia potrzeb osób korzystających z pomocy , jeżeli potrzeby te odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej . Z materiału zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji materialnej spowodowanej stanem jej zdrowia i niskimi dochodami, ale wynika również , że korzysta z szerokiej i różnorodnej pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej . Kwota [...] zł , która otrzymała na zakup leków w listopadzie 2005 roku została przyznana przy uwzględnieniu środków finansowych jakimi dysponował ośrodek społeczny . Należy w tym miejscu podkreślić, że dysponuje on ograniczonymi środkami finansowymi , a posiadane fundusze rozdzielać pomiędzy stale rosnącą liczbę osób wymagających wsparcia. Nie ulega wątpliwości , że organ nie może w pełni zaspokoić wszystkich potrzeb osób ubiegających się o pomoc , jak również udzielić świadczeń w oczekiwanej przez te osoby wysokości.

Znajdujące się w aktach sprawy dane dotyczące środków pieniężnych jakimi dysponuje średnio w miesiącu Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...]

na zasiłki celowe oraz liczby osób korzystających z tej pomocy, jednoznacznie świadczą o tym , że przyznając skarżącej zasiłek celowy w wysokości [...] zł na zakup leków w listopadzie 2005 roku , organ nie naruszył prawa i nie przekroczył granic uznania administracyjnego . Przepisy ustawy o pomocy społecznej nie gwarantują przyznania bezzwrotnej pomocy społecznej w wysokości zaspokajającej potrzeby osób ubiegających się , nawet tych , które strona uważa z niezbędne. Jednak należy w tym miejscu podkreślić, że sama skarżąca w treści skargi podaje, że otrzymywała od 2003 roku do października 2005 roku zasiłki celowe na zakup leków w wysokości przez siebie określonej .

Z podanych wyżej względów należało uznać . że organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa i nie przekroczył granic uznania administracyjnego , a zatem skarga wniesienia na taką decyzję musiała ulec oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 lipca 2002 roku - Prawo o stepowaniu przed sądami administracyjnymi.