Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 391/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2009 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia [...] marca 2013 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi, na wypadek gdyby wniosek ten nie został uwzględniony przez organ I instancji na podstawie art. 239 f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu wniosku wskazano na grożącą skarżącemu niepowetowaną szkodą materialną, która może zaistnieć w przypadku, gdy Sąd uwzględni skargę i uchyli zaskarżoną decyzję. Konieczność uiszczenia ustalonego skarżącemu zryczałtowanego podatku od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach dochodu skutkować będzie postawieniem go w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej. Skarżący nie posiada środków pieniężnych na uiszczenie tak znacznej kwoty, a mając na uwadze, iż obowiązkiem takim została również obciążona jego małżonka, w przypadku natychmiastowego wykonania decyzji skarżący zmuszony zostanie do sprzedania nieruchomości, na której prowadzi swoją działalność gospodarczą, albo sprzedania nieruchomości, którą wraz z rodziną zamieszkuje. Taki stan rzeczy, zdaniem skarżącego, będzie zapewne trudnym do odwrócenia w przypadku uwzględnienia skargi (str. 7 skargi – k. 9 akt sąd.).

Pismem z dnia [...] maja 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu poinformował, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] nie dokonał, na podstawie art. 239f § 1 Ordynacji podatkowej, wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: P.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu.

Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże to na skarżącym ciąży obowiązek wskazania okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wskazane przesłanki wstrzymania są zwrotami niedookreślonymi, klauzulami generalnymi odsyłającymi do ocen pozaprawnych. Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien zaprezentować wnioskodawca.

Orzecznictwo sądów administracyjnych akcentuje również, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających powyższe przesłanki oraz ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. np. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04 niepubl.).

Na wnioskodawcy spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

W badanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu. Strona nie wykazała sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, iż wykonanie aktu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody. Skarżący nie przedstawił dokumentów źródłowych, które umożliwiłyby ocenę jego sytuacji majątkowej ze względu na ustawowe kryteria wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku sprowadza się do powołania prawnych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Tymczasem wywody w tej materii, jak wskazano powyżej, powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej skarżącego, np. odpisami z podatkowych zeznań rocznych, rachunkami zysków i strat (por: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006 r., s. 188). Skarżący do wniosku nie dołączył takich dokumentów, a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania strony skarżącej.

Sąd wyjaśnia, że pismem z dnia [...] maja 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu poinformował m.in., że [...] i jego małżonka [...] dokonali częściowej zapłaty należnego zobowiązania podatkowego. Każdy z nich dokonał następujących wpłat: w dniu [...] kwietnia 2013 r. w kwocie [...] zł, w dniu [...] maja 2013 r. w kwocie [...] zł (k. 34 akt sądowych).

Powyższe informacje dodatkowo potwierdzają, że w badanej sprawie wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Na marginesie zauważyć należy, że niniejsze postępowanie jest postępowaniem wpadkowym, a merytoryczne zarzuty podniesione przez skarżącego wobec zaskarżonej decyzji zostaną rozpatrzone przez Sąd przy wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.