Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2943/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 48, 103
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7, 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 97
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 145, 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi E. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki dobudowanego pomieszczenia mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

7/IV SA 2943/03

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r., numer [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania E. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. numer [...] z dnia [...] stycznia 2000 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W toku postępowania administracyjnego ustalono, że E. R. w latach 1992 – 1999 dokonała samowolnej dobudowy do istniejącego budynku na działce nr ewid [...] przy ulicy [...] w L. Dobudowane pomieszczenie ma wymiary 3,9 m x 12,38 m.

Uznając, że w sprawie ma miejsce samowola budowlana, organ I instancji wyżej opisaną decyzją nakazał E. R. rozbiórkę w/w obiektu.

Zaskarżoną decyzją, organ stopnia wojewódzkiego – utrzymując w/w decyzję, wskazał na kategoryczość dyspozycji art. 48 Prawa budowlanego, która nakazuje rozbiórkę obiektu wybudowanego bez pozwolenia na budowę.

W skardze z dnia 4 listopada 2003 r. E. R. dochodziła uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Zarzucała, że w sprawie nie doszło do ustalenia czasu wykonania dobudowy, czyli naruszono zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 KPA).

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97§1 u stawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. nr 153 poz. 1271 z późn. Zm. Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji można postawić zarzut naruszenia prawa a w takim właśnie zakresie możliwa jest sądowa kontrola (art.1§2 Ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 150 poz.1269).

Zdaniem Sądu zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja zapadła z obrazą art. 7 KPA wobec braku odpowiedniego wyjaśnienia sprawy, art. 77 KPA wobec braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego , szczególnie gdy zważyć, że uzasadnienia decyzji nie zawierają właściwej analizy materiału dowodowego i wykładni przepisów prawa.

Zgodnie z dyspozycją art. 103 Prawa Budowlanego z 1994 r., przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tj. 1 stycznia 1995 r.

Pojęcie zakończenia budowy nie zostało zdefiniowane w ustawie Prawo Budowlane.

W ocenie sądu przez pojęcie obiektu, którego budowa została zakończona przed dniem 1 stycznia 1995 roku należy uznać zarówno obiekt całkowicie wykończony jak i obiekt nie ukończony lub jego część wybudowaną przed rządem Prawa budowlanego z 1994 roku przy którym po wejściu w życie Prawa budowlanego 1994 roku, żadnych robót wymagających pozwolenia na budowę lub zgłoszenia nie prowadzono (porównaj wyrok NSA z dnia 3 października 1996 r. SA/Kr 2859/95 osp 1997/12/224.

W tych okolicznościach zdaniem sądu kluczowe znaczenie ma ustalenie jak przebiegał proces przedmiotowej budowy, rozpoczętej w 1992 roku. W dniu kontroli [...] grudnia 1999 roku ustalono, że w obiekcie brak jest tynków wewnętrznych, podłogi i podsufitek. Roboty w tym zakresie nie są związane z pozwoleniem na budowę. W sprawie istotne jest ustalenie do kiedy zaś trwały roboty wymagające pozwolenia na budowę. To ustalenie przesądzi bowiem o zastosowanie przepisów prawa budowlanego właściwych dla daty zakończenia, w rozumieniu powyższym, budowy obiektu.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rzeczą organu będzie szczegółowe przeanalizowanie materiału dowodowego, uzupełnienie go, odniesienie ustaleń w sprawie do przepisów prawa także w zakresie wskazanym przez sąd.

Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.145§1 pkt 1 lit. a c i art. 152 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. Dz.U. 153 poz 1270.

Zdaniem sądu wszechstronne zbadanie i rozważenie okoliczności sprawy we wskazanym wyżej zakresie mogło doprowadzić do jej załatwienia w inny sposób.