Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 509/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 122 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] lutego 2012 roku,

nr [...] skierował Pana J. W. na badania lekarskie

do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w kategorii B.

Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wniósł Pan J. W., twierdząc, że sprawa

jest szczególna i skomplikowana, bowiem dotyczy, jego zdaniem, sfałszowania stanu zdrowia celem tuszowania przestępstw dokonanych na osobie odwołującego się przez funkcjonariuszy publicznych. Dlatego też prosił o wyznaczenie terminu posiedzenia i umożliwienie mu "przedstawienia kompleksowo sprawy za pomocą stosownych dokumentów".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., przychylając się

do wniosku odwołującego się, wyznaczyło rozprawę na dzień 18 marca 2012 roku.

W trakcie powyższej rozprawy Pan J. W. złożył wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego na okres 6 miesięcy w celu wykonania badań lekarskich, mających obalić diagnozę prof. W. D. z Kliniki Neurologii Uniwersytetu Medycznego w B.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] marca 2012 roku, nr [...], odmówiło zawieszenia postępowania administracyjnego, uznając iż nie zachodzą przesłanki z art. 98 kpa, jak również

z art. 97 kpa.

Na skutek wniosku Pana J. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia

[...] kwietnia 2012 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, uznając także brak podstaw do zawieszenia postępowania w świetle art. 97 i 98 kpa.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Pan J. W. W obszernym uzasadnieniu przedstawił swoje problemy życiowe, zdrowotne, jak również,

jego zdaniem, fakt prześladowania do przez funkcjonariuszy publicznych. Końcowo wniósł o zawieszenie postępowania do czasu wydania opinii przez Kancelarię Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie prośby skarżącego o zwołanie Rady Gabinetowej na podstawie art. 141 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w B., wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymało argumentację zawartą

w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia [...] stycznia 2013 roku w sprawie sygn. akt [...] oddalił skargę, uznając wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania za niezasadny. Wyrok jest prawomocny.

W międzyczasie skarżący wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lutego 2012 roku, nr [...] w przedmiocie skierowania Pana J. W. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. w celu stwierdzenia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w kategorii B. Odwołujący wskazał na szczególny charakter jego sprawy, podnosząc fakt fałszowania stanu zdrowia, który służy, jego zdaniem, tuszowaniu przestępstw dokonanych na jego osobie przez funkcjonariuszy publicznych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 roku, nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, uznając,

iż udzielenie pomocy medycznej w związku z napadem padaczki uzasadnia

w świetle art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym skierowanie Pana J. W. na badania lekarskie.

Skargę na powyższą decyzję do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku wniósł Pan J. W. W obszernym uzasadnieniu przedstawił swoje problemy życiowe, zdrowotne jak również, jego zdaniem, fakt prześladowania go przez funkcjonariuszy publicznych. Końcowo wnosił o zawieszenie postępowania do czasu wydania opinii przez Kancelarię prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

w sprawie prośby skarżącego o zwołanie Rady Gabinetowej na podstawie art. 141 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje.

Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W świetle art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 roku, Nr 108, poz. 908 ze zm.) – obowiązującego w dacie orzekania – organ zasadnie skierował skarżącego na badania lekarskie, bowiem powziął wiadomość o okolicznościach budzących zastrzeżenia co do stanu zdrowia Pana J. W. Organ I instancji uznał, iż udzielenie pomocy medycznej

w związku z napadem padaczki spełnia przesłanki zawarte w cytowany przepisie

art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Fakt choroby został potwierdzony również przez skarżącego przez złożoną dokumentację medyczną

w czasie rozprawy administracyjnej. Okoliczność kwestionowania prawdziwości powyższej dokumentacji nie wpływa na prawidłowość zaskarżonej decyzji, bowiem badanie lekarskie, na które Pan J. W. jest skierowany, ma za zadanie wyjaśnić jednoznacznie na co jest chory i czy może kierować pojazdami.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że sam Pan skarżący, składając obszerną dokumentację medyczną i opisując swój stan zdrowia – poszerzył zakres schorzeń, które winny być uwzględnione w trakcie badań lekarskich – przede wszystkim uraz kręgosłupa oraz lewej stopy.

Dodatkowo należy zaznaczyć, ze organy obu instancji prawidłowo odczytały cel przepisu art. 122 ustawy – Prawo o ruchu drogowym polegający na stworzeniu gwarancji bezpieczeństwa ruchu drogowego.

W świetle powyższych ustaleń należy uznać, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zmianami).