Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 478/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 4
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 478/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 maja 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2010 r., sprawy ze skargi M. O., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 10 lutego 2010 r. Nr [...], w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych wraz z odsetkami za listopad i grudzień 2007 r.; skargę oddala.


UZASADNIENIE

Postanowieniem nr [...] z dnia 9 grudnia 2009r. Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie art. 62 § 1 i art. 62 § 4 oraz art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej dokonał zaliczenia wpłaty z dnia 3 grudnia 2009r., dokonanej za pośrednictwem banku w kwocie 36 634,00 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych, wynikającej ze złożonych w dniu 3 grudnia 2009r. przez M O. deklaracji za listopad i grudzień 2007r. wraz z odsetkami.

Powyższa wpłata została proporcjonalnie zaliczona na należność główną w kwocie 32 564,70 zł i odsetki za zwłokę w kwocie 4 069,30 zł w następujący sposób:

- na zaległość za m-c listopad 2007r. w wysokości 31 669,00 zł oraz na odsetki od tej zaległości, liczonymi od dnia 14.12.2007r do dnia zapłaty podatku tj. do dnia 03.12.2009r. w wysokości 3 959,00 zł,

- na zaległość za m-c grudzień 2007r. w wysokości 895,70 zł oraz na odsetki od tej zaległości liczonymi od dnia 20.12.2007r do dnia zapłaty podatku tj. do dnia 03.12.2009r. w wysokości 110,30 zł.

M. O. nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożył zażalenie zarzucając naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, polegające na przyjęciu, iż sprzedana przez niego działka nr [...] położona w D., składająca się w całości z lasu nie stanowiła gospodarstwa rolnego, co w konsekwencji skutkowało odmową zastosowania zwolnienia podatkowego, przewidzianego w powołanym wyżej przepisie. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny. Uzasadniając złożone zażalenie podkreślił, iż przedmiotem obrotu była działka nr [...] położona w D. stanowiąca w całości las i będąca częścią posiadanego gospodarstwa rolnego. Po transakcji działka ta nie straciła swojego rolnego charakteru.

W związku z powyższym wniósł o uchylenie i zmianę przedmiotowego postanowienia poprzez zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w cyt. art. 21 ust. 1 pkt 28.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 10 lutego 2010r. Nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy powtórzył, iż w dniu 3 grudnia 2009r. podatnik złożył deklaracje PIT-23 dot. podatku od przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia w dniu 29 listopada 2007r. oraz w dniu 5 grudnia 2007r. działki nr [...] i części działki nr [...] położonych w miejscowości D., a także dokonał wpłaty kwoty 36 634,00 zł tytułem powyższych należności. W związku z tym, iż dokonana wpłata nie pokrywała w całości kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, organ pierwszej instancji zobligowany był do wydania postanowienia na podstawie art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej w sprawie zaliczenia ww. wpłaty na rzecz zaległego zobowiązania zgłoszonymi w/w deklaracjami PIT-23 oraz odsetek za zwłokę. Zgodnie bowiem z art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej do wpłat zaliczanych na poczet zaległości podatkowej stosuje się art. 55 § 2. W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 62 § 1 tej ustawy jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Natomiast zgodnie z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej zaskarżone postanowienie jest zasadne w związku ze złożeniem w dniu 3 grudnia 2009r. deklaracji PIT-23 oraz prawidłowo przedstawia sposób zarachowania dokonanej przez wpłaty, która nie pokryła w całości kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, iż zaskarżone dotyczy zaliczenia dokonanej wpłaty na rzecz zobowiązania wynikającej ze złożonej deklaracji PIT-23, a nie oceny czy zapłata podatku w tym przypadku jest zasadna, czy podlega zwolnieniu. W związku z tym kontrola zaskarżonego postanowienia w drugiej instancji dotyczyła prawidłowości zaliczenia przez organ dokonanej wpłaty. Oznacza to, iż podnoszone w zażaleniu zarzuty nie mają wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł M. O., zarzucając obrazę art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez jego nie zastosowanie i w konsekwencji wymierzenie podatku w sytuacji nakazującej zastosowanie zwolnienia podatkowego.

Uzasadniając powyższe wskazał, iż dokonanie wpłaty nie stanowiło z jego strony uznania słuszności naliczenia podatku, a było podyktowane jedynie kwestią uniknięcia ewentualnej egzekucji. Od samego początku uważał, że podatek został naliczony bez podstawy prawnej. Skarżący podniósł, że zaskarżane postanowienie zajmuje się jedynie zasadnością zaliczenia wpłaconej kwoty z tytułu podatku, a zupełnie pomija kwestie zasadności jego wymiaru. Uzasadnienie postanowienia organu II Instancji w żaden sposób nie ustosunkowuje się do kwestii czy podatek się należy czy też nie.

W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji jest prawidłowe i nie zostało przy tym dotknięte naruszeniami prawa, które mogłyby skutkować jego uchyleniem.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem rozstrzygnięcia organów podatkowych w niniejszej sprawie było zaliczenie dokonanej przez podatnika wpłaty stosownie do złożonej przez niego w dniu 3 grudnia 2009r. deklaracji PIT-23 w zakresie podatku od przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia w dniu 29 listopada 2007r. oraz w dniu 5 grudnia 2007r. działki nr [...] i części działki nr [...] położonych w miejscowości D. Powyższe postanowienie zapadło zatem w oparciu o prawidłowo powołane przez organy podatkowe przepisy art. 62 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej. Organy prawidłowo również dokonały zaliczenia. Należy mieć przy tym na uwadze, że postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej ma charakter aktu formalnego dotyczącego sposobu zaliczenia i powinno jedynie zawierać stosowne wyliczenia. Postanowienie to nie przesądza o istnieniu zaległości podatkowej, lecz informuje o sposobie zaliczenia wpłaty. W związku z tym przedmiotem kontrolowanego rozstrzygnięcia w kwestii zaliczenia dokonanej wpłaty nie była ocena czy dokonane transakcje zbycia przedmiotowych nieruchomości podlegają zwolnieniu od podatku, które to zwolnienie reguluje art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwestia zatem istnienia obowiązku podatkowego, wysokości zobowiązania podatkowego czy ewentualnych zwolnień podatkowych nie stanowi przedmiotu rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

W związku z tym zarzuty podnoszone w skardze i zmierzające do kwestionowania wysokości zobowiązania podatkowego z powoływaniem się na przepis wprowadzający zwolnienie od podatku, należy uznać za bezzasadne jako wykraczające poza przedmiot kontrolowanego postępowania.

Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.