Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 85/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 100 ust. 1 pkt 2, art 101 ust. 2 pkt 1, at. 102 ust. , art. 104 ust. 1 pkt 2 i ust. 11, art. 105 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi "A" s.c R.R., J.O. A.O. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 24 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 85/11

UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 30 lipca 2010 r., na podstawie między innymi art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11 ze zm., dalej jako u.p.a.) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej z dnia 23 lipca 1987 r. (Dz.U.UE.L.1987.256.1), Noty wyjaśniającej do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich z dnia 30 maja 2008 r. (Dz.U.UE 2008/C 133/01 ze zm.), określił skarżącej PPH A s.c. R. R., J.O., A. O. z siedzibą w L. zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes Benz nr VIN [...] w wysokości 37.952 zł.

W wyniku rozpoznania odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej, na podstawie m. in. art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej jako O.p.), utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W sprawie ustalony został następujący stan faktyczny:

w dniu 12 stycznia 2010 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego udali się do siedziby strony w L. celem doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych. Na miejscu uzyskano informację, iż działalność spółki jest prowadzona pod adresem G. [...] i tam przebywają właściciele firmy. Przed zakładem produkcyjnym znajdował się samochód marki Mercedes Benz typ GL o nr rej. [...]. Stwierdzono, że samochód ten wyposażony był w dwa rzędy siedzeń i nie posiadał żadnej przegrody oddzielającej część osobową od bagażnika. W tym samym dniu doręczono stronie zawiadomienie o wszczęciu kontroli podatkowej; w tym też dniu zabezpieczono dokumentację firmy, sporządzając kserokopie m.in. dowodu rejestracyjnego samochodu Mercedes Benz nr VIN [...] i niemieckich dokumentów dotyczących tego pojazdu. Ustalono, że przedmiotem działalności spółki cywilnej jest rybołówstwo, przetwórstwo i konserwowanie ryb, skorupiaków i mięczaków oraz sprzedaż hurtowa pozostałej żywności, włączając ryby, skorupiaki i mięczaki. Ustalono, że w dniu 1 października 2009 r. PPH A s.c. zakupiła na podstawie rachunku nr 019893 samochód marki Mercedes Benz GL 320 o nr VIN [...] od firmy B z siedzibą w A. (Niemcy) za kwotę 48.319,33 Euro. Z przedstawionych organowi podatkowemu niemieckich dokumentów rejestracyjnych wynika, iż w dniu 22 września 2008 r. samochód ten został po raz pierwszy zarejestrowany w Niemczech jako samochód osobowy (o kategorii M1). W dniu 1 października 2009 r. został on przerejestrowany na p. A. O. już jako pojazd ciężarowy o oznaczeniu N1. Z będącego w posiadaniu strony dokumentu EG-Übereinstimmungsbescheinigung wynika, że pojazd ten był samochodem osobowym (kategorii M1). W dniu 14 października 2009 r. samochód został zarejestrowany przez Starostę jako samochód ciężarowy pod nr rej. [...] i jako taki pojazd ten został zaewidencjonowany w ewidencji środków trwałych. W dniu 15 stycznia 2010 r. dokonano oględzin przedmiotowego pojazdu, stwierdzając, że był on wyposażony w przegrodę oddzielającą część pasażerską od części towarowej, przytwierdzoną za pomocą śrub do nadwozia pojazdu; część znajdująca się za przegrodą wyposażona była w tapicerkę drzwi bocznych, posiadała szyby w drzwiach, natomiast na podłodze przytwierdzona była sklejka za pomocą wkrętów. Stwierdzono także, że w podłodze pojazdu brak jest punktów do mocowania przewożonego towaru, z kolei na słupkach znajdowały się otwory po pasach bezpieczeństwa. Z oględzin sporządzono protokół, do którego dołączono dokumentację fotograficzną. W uwagach do protokołu wspólnik spółki R. R. nie zgodziła się z ustaleniami, że przedmiotowy pojazd to samochód osobowy, stwierdzając, że pojazd został zakupiony z firmy B jako samochód ciężarowy.

Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu swej decyzji podkreślił, że w dniu 18 stycznia 2010 r. wspólnicy spółki nie wyrazili zgody na przesłuchanie ich w charakterze strony.

Pismem z dnia 21 stycznia 2010 r. zawiadomiono stronę o przeprowadzeniu dowodu zeznań świadków, które miały odbyć się w dniu 27 stycznia 2010 r. w siedzibie Urzędu Celnego; w tym dniu w charakterze świadków przesłuchano funkcjonariuszy celnych, którzy byli 12 stycznia 2010 r. obecni przy doręczaniu R. R. zawiadomienia o wszczęciu kontroli podatkowej. Potwierdzili oni, że w tym dniu samochód marki Mercedes Benz nr VIN [...] posiadał dwa rzędy siedzeń i nie był wyposażony w przegrodę oddzielającą część osobową od bagażnika. Przesłuchani funkcjonariusze nie prowadzili w PPH A s.c. kontroli podatkowej.

Postanowieniem z 1 lutego 2010 r. wezwano stronę do przedłożenia wszelkich informacji i dokumentów dotyczących dokonanych w przedmiotowym pojeździe zmiana konstrukcyjnych (montażu drewnianej podłogi, przegrody, demontażu siedzeń). W odpowiedzi pismem z 10 lutego 2010r. strona poinformowała, że

"samochód ciężarowy marki Mercedes Benz o nr nadwozia [...] został sprowadzony z Niemiec w takim stanie jak w dniu oględzin i potwierdzony dokumentami niemieckimi, jak również przeglądem na stacji diagnostycznej w L. przed rejestracją samochodu".

Protokołem z 1 marca 2010 r. zakończono kontrolę podatkową, stwierdzając w nim że strona dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes Benz, od którego nie uiścił należnego podatku akcyzowego. Pełnomocnik strony wniósł zastrzeżenia do tego protokołu i prawidłowości przeprowadzonej kontroli podatkowej. Podkreślono, że strona nie neguje faktu, że w pojeździe marki Mercedes Benz o nr rej. [...] stały siedzenia i nie było kratki oddzielającej przedział kierowcy od przedziału bagażowego. Pełnomocnik wskazał, że w dniu 12 stycznia 2010 r. przedmiotowy samochód nie był użytkowany przez stronę z powodu konieczności dokonania przeróbek w tzw. kratce, tak aby poprawić funkcjonalność pojazdu; siedzenia nie były przymocowane do podłogi, a jedynie ustawione, aby je przewieźć. W ocenie pełnomocnika organ kontrolujący powinien był zabezpieczyć pojazd już w dniu 12 stycznia 2010 r., tj. w momencie kiedy jego wygląd wzbudził wątpliwości, a nie dopiero 15 stycznia 2010r. Podniósł, że wskazane przez organ fakty o wyposażeniu wnętrza w otwory do mocowania pasów, istnienia tapicerki drzwi bocznych i na tej podstawie budowanie tezy o przeznaczeniu pojazdu kłóci się z ustaleniami postępowania podatkowego, gdyż na stronie 3 protokołu wskazano, że "pojazd został przekwalifikowany z osobowego na ciężarowy na terenie Niemiec". Pełnomocnik stwierdził, iż "kontrola zmierza do dowodu przeciwko dokumentowi jakim jest niemiecki dowód rejestracyjny pojazdu". Wskazał także, iż członkostwo Polski w Unii Europejskiej zobowiązuje organy państwowe do honorowania dokumentów wystawionych przez inne stowarzyszone państwa na zasadzie wzajemności.

Postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r. wszczęto postępowanie podatkowe, doręczone stronie w dniu 2 czerwca 2010 r. W toku postępowania, postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. włączono jako dowód w sprawie pismo otrzymane z firmy C Sp. z o.o. z 28 października 2009 r., z którego wynika, że pojazd marki Mercedes Benz typ 164 822, model CDI, o nr VIN [...] został wyprodukowany w 2008 r. jako samochód osobowy kategorii M1, na zamówienie pochodzące z rynku niemieckiego. Ponadto dealer nie posiada informacji dotyczącej ewentualnej zmiany kategorii przedmiotowego pojazdu w trakcie jego eksploatacji (z M1 na N1).

Zdaniem organu odwoławczego strona nabyła wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy marki Mercedes Benz i nie dopełniła obowiązku zapłaty podatku akcyzowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku strona wniosła o uchylenie decyzji organu drugiej instancji.

W uzasadnieniu wskazano, w ślad za treścią wniesionego uprzednio odwołania, że zakupiony przez skarżącego pojazd został opatrzony przez zbywcę na terenie Niemiec w stosowne dokumenty tj. dokument własności, potwierdzający, iż przedmiotem obrotu jest samochód osobowy. W miejscu zakupu dokonano przeróbek pojazdu montując gródź oddzielającą przedział pasażerski od towarowego a nadto odłączono od pojazdu rząd tylnych siedzeń. W takim stanie pojazd przybył do Polski i następnie został zarejestrowany jako ciężarowy. Ustalenia poczynione przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w dniu 12 stycznia 2010 r. podczas oględzin pojazdu nie zasługują, zdaniem strony, na uwzględnienie a tym samym nie mogą stanowić podstawy do oceny i kwalifikacji przeznaczenia pojazdu. Pojazd był w tym czasie zamknięty. Funkcjonariusze nie dokonali zabezpieczenia pojazdu dla oględzin biegłego. Podatnik wskazał, że tego dnia wymontowano gródź jedynie po to aby polepszyć wygląd i funkcjonalność samochodu. Podkreślono przy tym, że fakt przechowywania w pojeździe drugiego rzędu siedzeń nie może mieć żadnego wpływu na dokonaną przez organ ocenę bowiem w samochodzie ciężarowym można wozić dowolne ładunki, a więc i drugi rząd siedzeń. Zdaniem strony takie działanie organu spowodowało utratę możliwości pełnego i dokładnego wyjaśnienia rozbieżności i usunięcia wątpliwości.

W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

I.

Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści.

W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wskazanych naruszeń prawa przez organy podatkowe, dających podstawę do uchylenia, czy stwierdzenia nieważność w całości lub w części zaskarżonej decyzji.

II.

Stan prawny sprawy:

z mocy art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11 ze zm., dalej jako u.p.a.), w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 2 u.p.a., za nabycie wewnątrzwspólnotowe uznaje się przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju powstaje zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a., z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. Podatnikiem jest w takim przypadku (na podstawie art. 102 ust. 1 u.p.a.), osoba fizyczna, prawna lub mniemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności przewidzianej w art. 100 ust. 1 lub 2 u.p.a.

Z kolei zgodnie z treścią art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a., podstawą opodatkowania samochodu osobowego jest, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu, kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za ten samochód osobowy; stawka akcyzy na samochody osobowe o pojemności silnik powyżej 2000 cm3 wynosi 18,6% podstawy opodatkowania (art. 105 pkt 1 u.p.a.).

Przepis art. 106 ust. 2 u.p.a., nakłada na osobę dokonująca nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego obowiązek złożenia (bez wezwania organu podatkowego) do właściwego naczelnika urzędu celnego, deklaracji uproszczonej, w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego (tj. dnia przemieszczenia pojazdu), nie później niż w dniu rejestracji tego samochodu na terytorium kraju. Z kolei ust. 3 tego przepisu prawa wskazuje, iż podatnik, z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia do kraju, dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji tego pojazdu na terytorium kraju.

Definicja samochodu osobowego została zawarta w art. 100 ust. 4 u.p.a. Zgodnie z jego treścią samochodami osobowymi są pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18.

W związku z powyższym opodatkowaniu akcyzą podlegają samochody osobowe o kodzie CN 8703. Nie ma przy tym znaczenia, jak przedmiotowy pojazd został zarejestrowany i czy został wcześniej przerobiony na ciężarowy.

W przypadku wystąpienia kwestii spornej odnośnie jednoznacznej identyfikacji konkretnego pojazdu, organ podatkowy ma prawo dokonać ustalenia na podstawie zgromadzonych dowodów (innych niż wydany w Polsce dowód rejestracyjny pojazdu, zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym, niemiecki dowód rejestracyjny pojazdu itp.), czy przedmiotem postępowania jest samochód osobowy, czy ciężarowy. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 października 2004 r. (sygn. akt I SA/Gd 712/01).

Jednocześnie przy określaniu klasyfikacji wyrobu akcyzowego (w tym wypadku identyfikacji pojazdu) organ ten nie jest związany klasyfikacją dokonaną przez inny organ, ani dokumentami załączanymi przez strony postępowania, które zostały wystawione przez instytucje innych państw.

III.

Sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (wyrok NSA z 6 lutego 2008r. sygn. akt: II FSK 1665/06 LEX nr 471526), zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organ, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji publicznej (organy podatkowe) albowiem stan faktyczny został zebrany z zachowaniem reguł procedury administracyjnej - ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. włączono jako dowód w sprawie pismo otrzymane z firmy C Sp. z o.o. z 28 października 2009 r., z którego wynika, iż pojazd marki Mercedes Benz typ 164 822, model CDI, o nr VIN [...] został wyprodukowany w 2008 r. jako samochód osobowy kategorii M1, na zamówienie pochodzące z rynku niemieckiego; w opinii organu odwoławczego bez znaczenia dla sprawy jest podnoszony argument, iż strona w trakcie poszukiwań na rynku niemieckim samochodu zaznaczyła, że poszukuje tylko pojazdu ciężarowego. Organ podkreślił, że nawet z treści odwołania wynika, że strona posiadała wiedzę, że zakupiony samochód jest pojazdem osobowym o w związku z tym dokonała w Niemczech "odpowiednich przeróbek", a następnie sprowadziła do Polski jako samochód ciężarowy. Z niemieckich dokumentów pojazdu, a także pisma dealera C, sp. z o.o. wynika z kolei, że przedmiotowy samochód opuścił fabrykę jako osobowy, jako taki też był użytkowanych w Niemczech. Dopiero w dniu 1 października 2009 r. p. O. zarejestrował go jako ciężarowy. Samochód ten został "przekwalifikowany" z osobowego na ciężarowy za pomocą dokumentu Fahrzeugbrief nr [...] z dnia 1 października 2009 r. oraz dokumentu TUV o nr [...]. Z niemieckiego dowodu rejestracyjnego (wydanego w dniu 1 października 2009 r.) wynika ponadto, że wspomniane przez stronę "przeróbki" polegały na wymontowaniu tylnej kanapy oraz pasów bezpieczeństwa. Zmiany te nie spowodowały, iż pojazd osobowy uzyskał cechy konstrukcyjne właściwe dla samochodu ciężarowego; niezależnie od decyzji podjętej przez niemiecki urząd rejestracyjny, pojazdu takiego nie można uznać za służący do przewozu towarów.

Zasadnie organ odwoławczy podkreślił, że organ pierwszej instancji dokonując kwalifikacji samochodu marki Mercedes Benz do kodu CN 8703 wziął pod uwagę jego cechy, które zostały stwierdzone w protokole oględzin z dnia 15 stycznia 2010 r. (co potwierdzili w swych zeznaniach świadkowie obecni w dniu 12 stycznia 2010r. w G.[...]). Na podstawie ustaleń poczynionych przez ten organ, uznano (w oparciu o przepisy prawa podatkowego oraz Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich), że przedmiotowy pojazd należy zaliczyć do samochodów osobowych; przy czym fakt używania pojazdu do przewozu towarów nie świadczy, że jest to samochód ciężarowy. Samochód ciężarowy poza cechami zewnętrznymi posiada także cechy wynikające z jego konstrukcji w tym wzmocnione zawieszenie, płytę podłogową przystosowana do przewozu towaru itp., natomiast dokonany w przedmiotowym samochodzie demontaż tylnych siedzeń i zamontowanie przegrody nie wpłynęły na to, że pojazd ten uzyskał cechy konstrukcyjne, jakimi charakteryzują się pojazdy ciężarowe przeznaczone do przewozu towarów. Organ odwoławczy podzielił stanowisko, że wyposażenie ujawnione w dniu 15 stycznia 2010 r., tj. tapicerka wewnątrz przestrzeni bagażowej i tylnych szyb, klamki wewnętrzne, podłokietniki, uchwyty na drzwiach, szyby w tylnych drzwiach, otwory do przymocowania pasów bezpieczeństwa, jednoznacznie wskazują na przeznaczenie pojazdu do przewozu osób. Dokonane wewnątrz pojazdu zmiany, zostały określone przez organ pierwszej instancji jako tzw. kosmetyczne tj. łatwe do usunięcia, przez wstawienie siedzeń, zdemontowanie przegrody, co w żaden sposób nie naruszy cech konstrukcyjnych auta.

Zdaniem Sądu prawidłowo ustalony w sprawie stan faktyczny pozwala na akceptację poglądu organu odwoławczego prezentowanego w uzasadnieniu skarżonej decyzji, że strona dokonała przemieszczenia z Niemiec do Polski samochodu osobowego i to nawet jeśli przyjąć, że kanapa i pasy zostały tylko tymczasowo usunięte (jak wynika z pisma pełnomocnika z 22 marca 2010 r. strona otrzymała siedzenia wraz z samochodem "albowiem za nie zapłaciła w chwili zawarcia umowy"). Stąd wniosek, że tzw. kratka, tj. przegroda oddzielająca przestrzeń pasażerską od bagażowej ("towarowej"), została zamontowana w tym samochodzie dopiero po przyjeździe do Polski. Stwierdzone przez kontrolujących w dniu 12 stycznia 2010 r. wyposażenie przedmiotowego pojazdu zostało potwierdzone w protokole z kontroli z dnia 1 marca 2010 r., a przez świadków – w protokołach przesłuchania świadków z dnia 27 stycznia 2010 r. Zgodnie z art. 181 O.p. dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być m. in. zeznania świadków, a także materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej. Za chybiony uznać należy zarzut, że świadkowie ci byli "zainteresowani takim a nie innym ustaleniem w sprawie".

IV.

Art. 3 ust. 1 u.p.a. stanowi, że do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikacje w układzie odpowiadającym nomenklaturze scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r., w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej (Dz. Urz. WE l 256 z 7 września 1987 r., str. 1, z późn. zm.: Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 z późn. zm.).

W celu określenia, czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy niezbędne jest zatem jego prawidłowe zaklasyfikowanie. Należy również mieć na uwadze, że część opisową do scalonej nomenklatury (CN), stanowią noty wyjaśniające do zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (HS).

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów regulujących klasyfikację towarową, a samochód nabyty wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na podstawie obowiązujących przepisów prawa podatkowego.

Należy przypomnieć, że uwzględniając Noty wyjaśniające do wspólnej taryfy celnej za klasyfikacją pojazdów mechanicznych do pozycji CN 8703 przemawiają następujące cechy takie jak – obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej, powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych, a także obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu, jak tez brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenia tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów.

Naczelnik Urzędu Celnego uwzględniając cechy przedmiotowego samochodu określił go jako osobowy, tj. przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, w związku z czym podlega on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia. Z rozstrzygnięciem tym w świetle wskazanych przepisów należy się zgodzić. Ponadto, jak w sprawie ustalono, przedmiotowy pojazd wyprodukowano jako osobowy (por. homologacja dla kat. M1 - pojazdy samochodowe mające co najmniej 4 koła, zaprojektowane i wykonane dla przewozu osób).

Skoro w klasyfikacji nomenklatury scalonej, pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, ustawodawca zaklasyfikował w pozycji 8703, to bez znaczenia jest, że sporny pojazd jak podnosi strona, według przedłożonych przez stronę dokumentów został uznany za samochód ciężarowy.

Podkreślenia wymaga fakt, iż klasyfikacji pojazdów dla celów ustalenia wyrobów akcyzowych nie ustala się na podstawie ustawy prawo o ruchu drogowym i aktów wykonawczych do tej ustawy, bowiem przepisy te odnoszą się wyłącznie w swych prawnych skutkach do kwestii związanej z rejestracją pojazdu i nie mają zastosowania w prawie podatkowym – tu: do ustalania podatku akcyzowego. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Ustawa o podatku akcyzowym wskazuje, że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w tej ustawie. Zatem oceny rodzaju nabytego przez skarżącego pojazdu i skutków tego nabycia w kontekście ustalenia obowiązku w podatku akcyzowym należy dokonywać na podstawie ustawy podatkowej.

Wobec powyższego sposób określenia spornego pojazdu w innych dokumentach, nie był wiążący dla organów podatkowych. Nie doszło tym samym do naruszenia art. 194 O.p.

Reasumując, skoro prawidłowo sporny pojazd zaklasyfikowano w pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do ustawy o podatku akcyzowym, podlegał on akcyzie; zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa materialnego okazały się chybione.

V.

Skarga, podważając ustalenia stanu faktycznego sprawy, nie precyzuje żadnego zarzutu w zakresie naruszenia przepisów postępowania.

Zdaniem Sądu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 122 O.p. i art. 187 O.p. Z wyrażonej w art. 122 O.p. zasady wynika dla organu obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. W ocenie Sądu, organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Dokonana przez organy celne ocena materiału dowodowego była logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia. Zawarte w decyzji ustalenia dowodzą, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Inna ocena dowodów w sprawie przez stronę, nie przesądza, że oceny organów celnych są błędne.

Konkludując należy stwierdzić, że organy celne dokonały prawidłowej wykładni powołanych przepisów prawa krajowego w ustalonym stanie faktycznym.

Mając na uwadze zgłaszane przez stronę w toku postępowania podatkowego zarzuty wskazać należy, że samochody osobowe sprzedawane w kraju, czy też podlegające wewnątrzwspólnotowemu nabyciu bądź importowi są opodatkowane podatkiem akcyzowym wg tych samych zasad i stawek podatkowych. W przypadku samochodów nabywanych w kraju kwota podatku akcyzowego zawarta jest już w cenie jaka nabywca obowiązany jest uiścić, podczas gdy w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia czy importu, należny podatek akcyzowy naliczany jest co do zasady od wartości samochodu wykazanej na fakturze po sprowadzeniu pojazdu na teren RP.

Mając to na uwadze i uwzględniając całokształt okoliczności sprawy WSA w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. u. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.

EK