Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 21/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 6,185 w zw z art 197 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 723/13 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 723/13 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. i E. S. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie G. K. i D. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 17 września 2013 r. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej przez J. S. i E. S. decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2013r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 3 października 2013r. uczestnicy postępowania G. K. i D. K. zwrócili się do Sądu o cofnięcie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 października 2013r. ww. pismo skarżących z dnia 3 października 2013r. zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2013r., o czym wnioskodawcy zostali poinformowani. Jednocześnie uczestnicy postępowania G. K. i D. K. zostali wezwani solidarnie do usunięcia braków zażalenia poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia, a także do nadesłania dodatkowo 6 odpisów zażaleń wraz z załącznikami poświadczonymi za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W dniu 7 października 2013r. został uiszczony wpis sądowy od zażalenia. W tym samym dniu do Sądu wpłynęło kolejne pismo uczestników postępowania G. K. i D. K., tym razem nazwane "Zażalenie". Wobec tego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 października 2013r. ww. pismo zostało potraktowane jako uzupełnienie zażalenia z dnia 3 października 2013r., a wnioskodawcy zostali wezwani solidarnie do nadesłania 4 odpisów tego pisma wraz z załącznikami poświadczonymi za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Stosowne wezwania do usunięcia braków ww. pism zostały doręczone uczestnikom postępowania w dniu 11 października 2013r. W ustawowym terminie, który upłynął w dniu 18 października 2013r. G. K. i D. K. nadesłali jedynie 4 egzemplarze odpisów pisma nazwanego "Zażalenie" (a stanowiącego uzupełnienie zażalenia) stosownie do zarządzenia z dnia 8 października 2013r., natomiast nie wywiązali się z obowiązku wykonania zarządzenia z dnia 7 października 2013r., tj. nie podpisali pisma z dnia 3 października 2013r. (zakwalifikowanego jako zażalenie), jak również nie nadesłali jego wymaganej liczby odpisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucając zażalenie wskazał, że w rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż uczestnicy postępowania G. K. i D. K. pismem z dnia 3 października 2013r. wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2013r., domagając się "cofnięcia" tegoż postanowienia. Następnie ww. uczestnicy postępowania w dniu 7 października 2013r. złożyli kolejne pismo zatytułowane już jako "zażalenie", które z uwagi na jego treść i formę zostało zakwalifikowane jako uzupełnienie zażalenia z dnia 3 października 2013r. Ponieważ oba pisma zawierały braki formalne, G. K. i D. K. zarządzeniami z dnia 7 i 8 października 2013r. zostali wezwani do ich uzupełnienia.

Sąd I instancji zaznaczył, że w związku z powyższym obowiązkiem składających zażalenie było zastosowanie się zarówno do zarządzenia z dnia 7 października 2013r., jak również zarządzenia z dnia 8 października 2013r. (oba wezwania doręczone w dniu 11 października 2013r.). Tymczasem w ustawowym terminie, który upłynął w dniu 18 października 2013r., G. K. i D. K. nadesłali jedynie 4 egzemplarze odpisów pisma złożonego w dniu 7 października 2013r., nazwanego "Zażalenie" (a stanowiącego uzupełnienie zażalenia), stosownie do zarządzenia z dnia 8 października 2013r., natomiast nie wywiązali się z obowiązku wykonania zarządzenia z dnia 7 października 2013r., tj. nie podpisali zażalenia z dnia 3 października 2013r., jak również nie nadesłali jego wymaganej liczby odpisów. W związku z powyższym Sąd I instancji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji oraz stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. z urzędu zwrócił stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, o zwrocie wpisu orzeczono w pkt 2 postanowienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli G. i D. K. podnosząc, że na adres WSA złożyli pismo procesowe do WSA oraz zażalenie do NSA zatytułowane "zażalenie". Oba pisma zostały wysłane oddzielnymi listami poleconymi w różnych dniach. W wezwaniach WSA datowanych na 7.10.2013 r. oraz 9.10.2013 r. zostali wezwani do uzupełnienia braków obu pism, przy czym z pisma datowanego wcześniej wynikało, że Sąd potraktował je jako zażalenie. W związku z faktem, że zażalenie wysłano jako drugie zgodnie z wezwaniem z 9.10.2013 r. dotyczącym tego zażalenia uzupełniono braki w postaci dosłania 4 odpisów oraz wpłaty 100 złotych na konto Sądu. Z treści pisma Sądu, ani z treści zażalenia nie wynikało, że zażalenie stanowi uzupełnienie wcześniej wysłanego pisma w związku z czym braki wcześniej wysłanego pisma nie zostały uzupełnione gdy z wezwania Sądu nie wynikało, aby brak uzupełnienia wcześniej wysłanego pisma zamykał bieg później złożonego zażalenia, którego braki zgodnie z wezwaniem zostały uzupełnione w terminie. Wskazano że nieuwzględnienie zażalenia uniemożliwi kontrolę instancyjną postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie,

W myśl art. 6 P.p.s.a. Sąd powinien udzielać stronom występującym bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach ewentualnych zaniedbań.

Takich działań, podejmowanych w sposób czytelny dla strony, Sąd I instancji w niniejszej sprawie nie podjął .

Spowodowało to, iż żalący nie uzupełnili w konieczny sposób braków formalnych zażalenia. Za niedostatecznie precyzyjne, mogące powodować wątpliwości interpretacyjne uznać należało skierowane do uczestników wezwanie z dnia 9.10.2013r.

Wbrew stanowisku sądu I instancji z wezwania nie wynika w sposób jednoznaczny, dostarczenia odpisów którego z pism sąd żąda, czy pierwotnie złożonego w dniu 4.10.2013r, czy nadesłanego dnia 7.10.2013r.

Wadliwość działania po stronie sądu nie może powodować ujemnych skutków dla strony.

Stąd w okolicznościach niniejszej sprawy wbrew stanowisku zaprezentowanym w zaskarżonym rozstrzygnięciu brak było podstaw do przyjęcia, iż uczestnicy nie uzupełnili braków formalnych skargi mimo prawidłowego wezwania sądu.

Tym samym odrzucenie zażalenia nie mogło zostać uznane za odpowiadające normom art. 178, art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185§1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.