Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1990/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Rzążewska, Sędziowie WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec,, Asesor Wanda Zielińska - Baran, Protokolant Agnieszka Foks-Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi C. Sp.z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu Uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzją z dn. [...].04.2003 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w wyniku rozpatrzenia odwołania "H." Sp. z o. o. od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dn. [...].12.2002 r., - ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem na działce o nr ewid. [...], w obrębie [...], położonej przy ul. [...] w W., na wniosek C. Sp. z o. o. - uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu wydanej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że jakkolwiek zarzuty podniesione przez "H." Sp. z o. o. nie były uzasadnione, bowiem spółka ta została powiadomiona o wystąpieniu organu I instancji do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie planowanej inwestycji pod względem konserwatorskim, a ponadto na załączniku graficznym prawidłowo naniesiono linie rozgraniczające teren inwestycji jako granice działki przeznaczonej do zainwestowania, to jednak decyzja organu I instancji zawiera wady uniemożliwiające jej utrzymanie w mocy.

Samorządowe Kolegium podkreśliło, że przedmiotowy teren zgodnie z ustaleniami szczegółowymi wówczas obowiązującego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady W. z dnia [...].09.1992 r. należy do obszaru oznaczonego symbolem [...] - teren centralnych funkcji miasta, obszar centralnego zespołu usługowo-mieszkaniowego. Na terenie tym zgodnie z planem obowiązują następujące ustalenia podstawowe: ,,a) w obszarze preferuje się lokalizowanie:

* funkcji usługowych III stopnia stanowiących uzupełnienie

programu obszaru ścisłego centrum w zakresie administracji,

współpracy gospodarczej, placówek naukowo-badawczych itp.,

* zespołów mieszkaniowych stowarzyszonych z programem urządzeń

obsługi mieszkańców,

b) dopuszcza się utrzymanie i lokalizowanie innych funkcji nie

kolidujących z funkcjami preferowanymi,

c) w obszarze wyklucza się lokalizowanie uciążliwych obiektów

produkcyjnych, magazynów i składów ".

Jednakże, niezależnie od tego, zgodnie z zapisami ogólnymi planu przedmiotowy teren jest

położony w obszarze, dla którego obowiązują ustalenia szczegółowe nr 5 pkt B pkt C obowiązującego planu zagospodarowania który stanowi, iż w strefie m. in. C dopuszcza się realizację obiektów kubaturowych wyższych niż obiekty otaczające, przy zastosowaniu wymogów podanych w "Warunkach szczególnych_realizacii planu" nr 5. Warunki te z kolei określono następująco: "Organ właściwy zażąda od inwestora przedłożenia koncepcji urbanistyczno-architektonicznej planowanego obiektu (zespołu obiektów) z ukazaniem sposobów wkomponowania planowanej inwestycji w otaczającą przestrzeń. Opracowanie to organ wydający decyzję przedstawia do zaopiniowania Radzie właściwej dzielnicy-gminy, albo upoważnionej przez tę Radę komisji."

W pkt C plan wskazuje strefy wokół lotniska [...] i [...], gdzie wysokości obiektów kubaturowych i urządzeń ustalonych w oparciu o pkt A i B muszą być uzgodnione z władzami lotniczymi.

Z wniosku inwestora wynika, że planowany budynek ma mieć VIII kondygnacji nadziemnych, gdy tymczasem w oparciu o część graficzną zaskarżonej decyzji (zał. graficzny decyzji) można stwierdzić, że w otoczeniu przedmiotowego terenu znajdują się obiekty budowlane o wys. IV i V kondygnacji. Okoliczność ta, zdaniem Kolegium Samorządowego świadczy o tym, iż planowany obiekt budowlany będzie stanowił dominantę, a zatem niezbędne jest dla niego dokonanie wskazanych wyżej uzgodnień wynikających z planu.

W nie zamieszczeniu tych wymogów Kolegium upatrywało wad kontrolowanej decyzji. W aktach sprawy brak jest bowiem zarówno takiej opinii, jak i uzgodnienia z władzami lotniczymi mimo, iż planowany obiekt znajduje się w strefie wokół lotniska [...].

Ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium nie zgodził się inwestor i wniósł o wyjaśnienie wątpliwości odnośnie treści decyzji Kolegium Samorządowego poprzez wyjaśnienie, czy organ administracji publicznej jest związany ustaleniami szczególnymi, nie będącymi przedmiotem uchwały rady miasta (gminy) zatwierdzającej plan zagospodarowania przestrzennego.

Samorządowe Kolegium uznało, że te postanowienia również mają charakter wiążący, skoro odsyłają do nich obowiązujące zapisy owego planu, jakimi niewątpliwie są ustalenia dla obszaru Cl.2.

W skardze do Sądu Administracyjnego C. Sp. z o. o. zarzuciła Kolegium Samorządowemu naruszenie art. 7, 8, 26 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym przez przyjęcie, że owe warunki szczególne realizacji planu nr 5 mają charakter wiążący, mimo iż nie stanowią powszechnie obowiązujących przepisów prawa miejscowego i pełnią jedynie rolę informacyjną.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącego.

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów, przy czym stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30. 08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270) nie jest związany zarzutami i granicami skargi. Wskazane przepisy pozwalają na kontrolę zaskarżonego aktu niezależnie od zasadności zarzutów podniesionych przez skarżącego.

Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu Samorządowe Kolegium nie wyjaśniło wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a przez nie dołączenie do akt sprawy tekstu planu, znacznie utrudniło stronie zapoznanie się z nim.

Należy bowiem podkreślić, że tekst obowiązującego w chwili orzekania przez organy administracji publicznej miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m. st. Warszawy, zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady W. z dnia [...].09.1992 r. nie został nigdy i nigdzie opublikowany. Publikacją objęto bowiem samą uchwałę, która nie zawierała jego treści.

Z tego względu tekst ten winien znaleźć się w aktach przedmiotowej sprawy, dołączony do nich przez Kolegium Samorządowe, które powołało się w swej decyzji na jego ustalenia ogólne. Do akt tych powinny również zostać dołączone owe "Warunki szczególne realizacji planu" nr 5, które również w nich się nie znalazły.

Tak ograniczony materiał dowodowy znajdujący się w nadesłanych do Sądu Administracyjnego aktach, uniemożliwia dokonanie oceny przedstawionej kwestii oraz zajęcia jednoznacznego stanowiska.

Wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego znajdujący się w aktach sprawy nie obejmuje owych ustaleń ogólnych. Zawiera jedynie zapis, że przewidziana do zainwestowania działka znajduje się w strefie ograniczeń lotniczych, a wysokość obiektów wyższych niż otaczające, wymaga potwierdzenia przez władze lotnicze. Jednakże z załączonego wyrysu z owego planu ( k. 49) nie wynika jednoznacznie, czy działka ta znajduje się na takim obszarze. Wszak zaznaczona na nim granica została w ten sposób przeprowadzona, iż budzi wątpliwości po której jej stronie znajduje się obszar o lotniczych ograniczeniach wysokości do 200 m npm.

Mając te wszystkie uchybienia na względzie należało skargę uwzględnić, nie przesądzając jednocześnie ojej merytorycznej zasadności.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) - orzekł jak w sentencji