Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 288/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uwzględniono skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy: article: art.200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia 5 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; II. przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej; III. zasądza od Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na rzecz H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

J UZASADNIENIE

[...] ' Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą

w [...] (dalej zwana: "wnioskodawcą") złożyła w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego [...] 2014-2020 projekt pn.: "Budowa instalacji fotowoltaicznej na potrzeby [...] sp. z o.o.", nr [...]. Konkursten został ogłoszony przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w [...],pełniący rolę Instytucji Pośredniczącej w ramach RPO WZ (zwanego dalej: "organem").

Pismem z dnia 25 sierpnia 2016 r. organ poinformował wnioskodawcę, że złożony przez niego w dniu 31 maja 2016 r. wniosek nie spełnił kryterium administracyjności wskazanego w załączniku nr

1. W związku z powyższym projekt otrzymał ocenę negatywną.

W dniu 7 września 2016 r. wnioskodawca wniósł do organu protest w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów. Wnioskodawca w proteście jako kryterium wyboru projektu, z którego oceną się nie zgadzał wskazał

"2.1 Poprawność i kompletność wniosku". Organ w rozstrzygnięciu z dnia 5 października 2016 r. znak [...] nie uwzględnił protestu. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawca wraz z wnioskiem o dofinansowanie nie złożył załączników spełniających wymagania zawarte w Regulaminie konkursu nr

[...] (zwanego dalej: Regulaminem konkursu), który w punkcie 2.1.1 ust. 3 przewiduje, że załącznikami, które obligatoryjnie należało przedłożyć na etapie składania wniosku były m.in. załącznik nr 3a tj. "Deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000

wraz z mapą, na której wskazano lokalizację projektu i obszarów Natura 2000" oraz załącznik nr 3b "Deklaracja organu odpowiedzialnego za gospodarkę wodną". Nabór wniosków o dofinansowanie w

ramach konkursu zgodnie z punktem 2.1 ust. 2 regulaminu trwał od 31 marca 2016 r. do 31 maja 2016r. Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie w sekcji J "Załączniki" wskazał przy numerach 3aoraz 3b - "tak", co świadczyło o tym, że posiadał wymagane załączniki. Pliki załączone do

opublikowanej 31 maja 2016 r. wersji wniosku zawierały puste strony, dlatego wnioskodawca został wezwany na podstawie art. 43 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w

zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r.,poz. 217 ze zm. - dalej zwanej: "ustawa wdrożeniową") o uzupełnienie braków formalnych wnioskuo poprawne załączniki. Złożone przez wnioskodawcę w wyniku uzupełnienia braków formalnych

wniosku dokumenty zostały "wydane" 13 czerwca 2016 r., a więc po opublikowaniu wniosku o dofinansowanie w Lokalnym Systemie Informatycznym (LSI). Skoro określony dokument było obligatoryjnym załącznikiem do wniosku o dofinansowanie, to późniejsze wytworzenie takiego dokumentu oznaczało, że w chwili składania wniosku wnioskodawca nie dysponował tym dokumentem. Tym samym organ uznał, że do wniosku nie załączono kompletu załączników i nie spełniono kryterium "Poprawność i kompletność wniosku".

Odnosząc się do pozostałych zarzutów wnoszącego protest, organ wskazał, że bez wpływu na rozpatrzenie protestu pozostawało postępowanie przyjęte w innych programach operacyjnych, czy też orzecznictwo innych organów. Podstawą prowadzenia oceny w konkursie jest regulamin oraz właściwe przepisy prawa.

Odnośnie zarzutu dotyczącego tego, że wniosek został prawidłowo uzupełniony w wyniku wezwania do uzupełnienia braków formalnych protestu, organ wskazał na odmienność instytucji pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia oraz negatywnej oceny projektu. W istocie wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w wyniku czego załączył brakujące załączniki 3a i 3b we wskazanym terminie. W związku z tym wniosek został uznany za formalnie poprawny, albowiem wskutek jego uzupełnienia nie zawierał już błędów formalnych. W tym stanie rzeczy wniosek nie został pozostawiony bez rozpatrzenia, ale został skierowany do oceny i przeprowadzono w odniesieniu do tego wniosku ocenę w oparciu o kryteria obowiązujące w danym konkursie. Komisja Oceniająca Projekt (KOP) uznała, że projekt nie spełniał spornego kryterium, albowiem dokument przedłożony przez wnioskodawcę nie odpowiadał wymogom regulaminu konkursu. W tym stanie rzeczy, przyznanie projektowi negatywnej oceny było uzasadnione i właściwe.

Wnioskodawca nie zgodził się z rozstrzygnięciem i w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie wyborów projektów do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny oraz bez zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania,

naruszenie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 4 i 7 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu procedury sprzecznej z Regulaminem konkursu, co doprowadziło do bezpodstawnego uznania, że projekt nie spełniał kryterium "Poprawność i kompletność wniosku" w fazie oceny administracyjności i wykonalności, gdyż wniosek nie posiadał kompletu załączników spełniających wymagania zawarte w Regulaminie konkursu,

naruszenie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 4 oraz art. 43 ustawy wdrożeniowej poprzez ich niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że dokument, który należało obligatoryjnie przedłożyć na etapie składania wniosku o dofinansowanie, a następnie który został przedłożony na skutek wezwania do uzupełniania braków formalnych, musiał powstać nie później niż w dniu, w którym wniosek o dofinansowanie był składany,

naruszenie art. 53 ust. 1 i ust 2 pkt. 1 w zw. z art. 57 oraz 58 ust. 1 pkt. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez nieuwzględnienie protestu i wadliwe sprawdzenie złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów i uznanie, że wniosek o dofinansowanie nie spełniał kryterium "Poprawności i kompletności wniosku" w fazie oceny administracyjności i wykonalności.

Mając na uwadze powyższe, strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a przez to należało przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez organ. Strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów, które szczegółowo opisała w skardze.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1052/16, oddalił skargę wnioskodawcy na rozstrzygnięcie organu z dnia 5 października 2016 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności.

Oddalając skargę wnioskodawcy na powyższą decyzję, Sąd I instancji podzielił stanowiskowyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że skoro w regulaminie wyszczególniono, które kategorie dokumentów były obowiązkowe i musiały być złożone wraz z wnioskiem, to nie ulegało wątpliwości, że sporne dokumenty (załączniki nr 3a i 3b) musiały zostać wytworzone przed upływem terminu do składania wniosków. Zdaniem Sądu pierwszej instancji trudno uznać bowiem za logiczny wniosek, że instytucja organizująca konkurs mogłaby wymagać od wnioskodawców dokumentów nieistniejących w chwili składania wniosku, a z kolei wnioskodawcy zobowiązani byliby do wskazywania, że znajdują się w posiadaniu dokumentów, których jeszcze nie wytworzono. W tej sprawie etap składania wniosków, czyli nabór wniosków

o dofinansowanie w ramach konkursu zgodnie z punktem 2.1 ust. 2 regulaminu trwał od 31 marca 2016 r. do 31 maja 2016 r. Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie w sekcji J "Załączniki" wskazał przy numerach 3a oraz 3b - "tak", co świadczyło o tym, że posiadał wymagane załączniki.

Pliki załączone do opublikowanej 31 maja 2016 r. wersji wniosku zawierały jednak puste strony, dlatego wnioskodawca został wezwany w ramach procedury uzupełnienia braków formalnych o uzupełnienie wniosku o poprawne załączniki. Złożone przez wnioskodawcę dokumenty zostały wydane 13 czerwca 2016 r., a więc po opublikowaniu wniosku o dofinansowanie w LSI.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, uwzględnienie przez organ załączników wytworzonych po dacie 31 maja 2016 r. spowodowałoby naruszenie zasady równego traktowania wszystkich uczestników tego konkursu poprzez wydłużanie czasu do kompletnego złożenia wniosku za pomocą trybu z art. 43 ustawy wdrożeniowej, do czego sprowadzałoby się przyjęcie argumentacji wnioskodawcy za trafną.

Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej organu od powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 131/17 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Według Naczelnego Sądu Administracyjnego za uzasadnione uznać należało stanowisko wnioskodawcy, że regulamin (ani też żaden z innych aktów i dokumentów konkursowych znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie) nie ustanawiał żadnych wyraźnych postanowień stanowiących podstawę formułowania wniosku odnośnie do, po pierwsze, istnienia adresowanego do wnioskodawcy obowiązku posiadania załączników wniosku o dofinansowanie pochodzących z daty nie późniejszej niż data zamknięcia naboru wniosków, tj. 31 maja 2016 r., a w konsekwencji, po drugie, odnośnie do istnienia uprawnienia instytucji pośredniczącej do dokonywania oceny projektu przy zastosowaniu kryterium legitymowania się przez wnioskodawcę dokumentami, które jako obligatoryjne załączniki wniosku o dofinansowanie, pochodzą z daty nie późniejszej niż data zamknięcia naboru wniosków, tj. 31 maja 2016 r. Również Sąd pierwszej instancji nie wskazywał na żadne normatywne źródło istnienia wskazanego powyżej obowiązku wnioskodawcy i skorelowanego z nim uprawnienia Instytucji

Pośredniczącej odwołując się w tej mierze - w ślad za stanowiskiem prezentowanym w kontrolowanym rozstrzygnięciu organu - do argumentu z rezultatu wykładni Regulaminu konkursu. W związku z tym NSA za uzasadnione uznał stanowisko, że - uwzględniając wszystkie konsekwencje wiążące się z istotą instytucji wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma (wniosku) - wniosek spółki o dofinansowanie projektu nie dość, że został złożony w terminie, to również wraz z wymaganymi załącznikami tego wniosku, co podważało stanowisko Sądu I instancji odnośnie do istnienia regulaminowego kryterium oceny projektów dotyczącego wymogu pochodzenia dokumentów z daty nie późniejszej, niż data zamknięcia naboru wniosków, tj. 31 maja 2016 r. Potwierdzeniem tego wnioskowania było również i to, że ze stanu faktycznego przyjętego za podstawę wyrokowania w sprawie wynikało, iż sama Instytucja Pośrednicząca uznała, że skarżąca spółka bez naruszenia obowiązujących w tym zakresie wymogów uczyniła zadość wezwaniu organu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, czego konsekwencję było to, że wniosek ten skierowany został do etapu oceny merytorycznej.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

W pierwszej kolejności w rozpoznawanej sprawie należy wskazać na treść art.190

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 780 ze zm., dalej p.p.s.a.), stosownie do którego sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Istota sporu prawnego w rozpoznawanej sprawie odnosi się do oceny prawidłowości wykładni i zastosowania przepisów art. 37 ust. 1 i ust. 2, art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 i 7, art. 43 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 oraz nawiązujących do tych przepisów postanowień Regulaminu konkursu.

Z niekwestionowanych ustań stanu faktycznego wynika, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o dofinansowanie projektu został złożony przez skarżącą spółkę w dniu 31 maja 2016 r. Następnie pismem z dnia 10 czerwca 2016 r., Instytucja Pośrednicząca wezwała stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie obowiązkowych załączników 3a oraz 3b. Wskazany brak formalny skarżąca spółka uzupełniła w wyznaczonym terminie, co z kolei skutkowało uznaniem na etapie oceny formalnej wniosku za został za poprawny i skierowaniem go do etapu oceny merytorycznej poprawności, na tymże etapie uznano, iż oceniany wniosek nie spełnia kryterium 2.1 "Poprawność i kompletność wniosku" (w ramach oceny administracyjności i wykonalności wniosków o dofinansowanie), gdyż załączniki podlegające uzupełnieniu w trybie przewidzianym w pkt 3.7 ust. 1 Regulaminu konkursu powinny zostać wydane nie później niż z dniem złożenia wniosku o dofinansowanie tj. najpóźniej w dniu 31 maja 2016 r.

Uchylając wyrok Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonując analizy art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, przypomniał, że stosownie do tego przepisu właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, a stosownie do art. 37 ust. 5 tej ustawy, może wymagać od wnioskodawcy wyłącznie informacji i dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów wyboru projektów. NSA wskazał także, że jak wynika z art. 41 ust. 1 i ust. 2 przywołanej ustawy, właściwa instytucja zobowiązana jest do przeprowadzania postępowania konkursowego na podstawie określonego przez siebie regulaminu, który między innymi określać powinien termin, miejsce i formę składania wniosków o dofinansowanie projektu jak i sposób uzupełniania braków formalnych oraz poprawiania oczywistych omyłek (pkt 4), kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (pkt 7); środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy (pkt 10).

Dokonując wykładni powyższych regulacji Sąd drugiej instancji wyjaśnił, iż z przywołanej regulacji prawnej wynika, że adresowane na jej gruncie do właściwej instytucji - w rozpatrywanej sprawie do Instytucji Pośredniczącej - obowiązki mają bezwzględnie obowiązujący charakter, co w zakresie odnoszącym się do regulaminu, o którym mowa w art. 41 przywołanej ustawy uzasadnia również twierdzenie, że jego postanowienia mają wiążący charakter zarówno w odniesieniu do podmiotów przystępujących do postępowania konkursowego z zamiarem ubiegania się o dofinansowanie zgłaszanych projektów, jak i w takim samym stopniu w odniesieniu do Instytucji Pośredniczącej przeprowadzającej postępowanie konkursowe w sprawie wyboru projektów do dofinansowania.

NSA przypomniał także, że z art. 43 ust, 1 i ust. 2 przywołanej ustawy wynika, że w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, a ponadto, że uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji.

NSA wskazał także, że z postanowień Regulaminu konkursu - w zakresie odnoszącym się do istoty spornego w sprawie zagadnienia - wynika że załączniki do wniosku o dofinansowanie stanowią jego integralną część i co do zasady wnioskodawca zobowiązany jest załączyć wszystkie dokumenty,

które posiada do wniosku o dofinansowanie (pkt 2.1.1 ust. 1). Jednocześnie, Regulamin konkursu przewiduje podział załączników na załączniki: obowiązkowe, które obligatoryjnie należy przedłożyć na

etapie składania wniosku o dofinansowanie (pkt 2.1.1 ust. 3); obowiązkowe, które mogą zostać uzupełnione na etapie przed podpisaniem umowy o dofinansowanie (pkt 2.1.1 ust. 4) oraz nieobowiązkowe (pkt 2.1.1 ust. 5). Do grupy załączników obowiązkowych, które należy przedłożyć na etapie składania wniosku o dofinansowanie należą m.in. załączniki nr 3. - Dokumenty dotyczące oddziaływania projektu na środowisko, w tym: zał. 3a. Deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 wraz z mapą, na której wskazano lokalizację projektu i obszarów Natura 2000 (wg wzoru) i zał. 3b. Deklaracja organu odpowiedzialnego za gospodarkę wodną (wg wzoru). Odwołując się do art. 43 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r., pkt 3.7 ust. 1 Regulaminu konkursu stanowi, że w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek, instytucja organizująca konkurs (pośrednicząca) wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub

poprawienia w nim oczywistej omyłki w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia i w konsekwencji niedopuszczenia projektu do dalszej oceny. Natomiast za braki formalne w rozumieniu art.43 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. uznaje się w szczególności: złożenie niekompletnego wniosku tzn. niezawierającego wszystkich obligatoryjnych załączników (dotyczących bezwzględnie wszystkich wnioskodawców oraz wszystkich typów i rodzajów projektów w ramach danego konkursu).

NSA zauważył także, że z omawianych postanowień regulaminowych wynika również, że uzupełnienie braków formalnych w wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji, a ocena czy uzupełnienie wniosku o dofinansowanie lub poprawienie w nim oczywistej omyłki doprowadziło do istotnej modyfikacji wniosku o dofinansowanie jest dokonywana przez instytucję organizującą konkurs pośredniczącą (pkt 3.7 ust. 3 Regulaminu konkursu).

Dalej Sąd drugiej instancji wyjaśnił, że przy uwzględnieniu treści oraz konsekwencji wynikających z przywołanych regulacji prawnych Regulamin konkursu - jako dokument systemu realizacji - nie dość, że nie może być sprzeczny z przepisami prawa powszechnie obowiązującego oraz wytycznymi horyzontalnymi i wytycznymi programowymi, to również nie może podlegać wykładni, której rezultat byłby nie do pogodzenia z normatywnymi zasadami przejrzystości oraz rzetelności wyboru projektów do dofinansowania oraz z zasadą równego dostępu wnioskodawców do informacji o warunkach i sposobie (w tym kryteriach) wyboru projektów. Za nieprawidłowe NSA uznał stanowisko Sądu pierwszej instancji - podzielające trafność oceny Instytucji Pośredniczącej, iż wniosek skarżącej spółki nie spełniał na etapie oceny w fazie administracyjności i wykonalności kryterium "Poprawność i kompletność wniosku", albowiem załączniki 3a i 3b, do złożenia których w trybie uzupełnienia braków formalnych wniosku wezwana została spółka zostały wydane w dniu 13 czerwca 2016 r., tj. po dacie zakończenia naboru wniosków o dofinansowanie (które nastąpiło w dniu 31 maja 2016 r.).

NSA podkreślił, że wynikająca z art. 37 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 zasada przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie samego tego postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny 1 stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów wymieniona w art. 37 ust. 1 przywołanej ustawy ma charakter instrumentalny w relacji do zasady równości, formułując wobec właściwej instytucji przeprowadzającej wybór projektów do dofinansowania obowiązek jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przy tym, co wymaga szczególnego podkreślenia, wymogi stawiane wnioskującym o udzielenie wsparcia, jeżeli na podstawie oceny ich spełnienia, miałoby to skutkować negatywnymi konsekwencjami, muszą być formułowane w sposób jednoznaczny, jasny i precyzyjny, a więc tak, aby nie pozostawiało to żadnych wątpliwości odnośnie do przyjmowanych w danym postępowaniu konkursowym kryteriów oceny projektów oraz oceny ich spełniania, które to kryteria oceny - co również należy podkreślić i uznać w tej mierze za oczywiste - powinny być znane wnioskodawcom i w odpowiedni sposób im notyfikowane, w tej kwestii NSA odwołał się do wyroków NSA z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 856/10 oraz z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5141/16. Takie rozumienie zasadny przejrzystości i rzetelności wyboru projektów służy gwarantowaniu pewności

i stałości obowiązywania kryteriów oceny - a w konsekwencji wyboru - projektów do dofinansowania i eliminowaniu w tym zakresie jakichkolwiek domniemań stwarzających ryzyko zaistnienia pola dla jakiejkolwiek dowolności - gdy chodzi o stosowane kryteria oceny projektów.

Dalej NSA wskazał, że znajduje to swoje potwierdzenie w art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r., z którego wynika, że regulamin konkursu, o charakterze wiążącym zarówno dla ustanawiającej go właściwej instytucji, jak i dla podmiotów aplikujących w podlegającym regulacjom tego regulaminu postępowaniu konkursowym, powinien między innymi określać kryteria wyboru projektów oraz ich znaczenie. Co przy tym oczywiste, kryteria wyboru projektów powinny być określone w sposób czyniący zadość przedstawionemu powyżej standardowi, a ich znaczenie, o którym również jest mowa w przywołanym przepisie, odpowiadać powinno celowi danego postępowania konkursowego.

Konfrontując treść przywołanej regulacji prawnej oraz wynikające z niej konsekwencje z treścią Regulaminu konkursu nr [...]w zakresie, w jakim jego postanowienia regulowały materię, o której mowa w art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r., za uzasadnione NSA uznał stanowisko skarżącej spółki, że wymieniony regulamin (ani też żaden z innych aktów i dokumentów konkursowych znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie) nie ustanawia żadnych wyraźnych postanowień stanowiących podstawę formułowania wniosku odnośnie do, po pierwsze, istnienia adresowanego do wnioskodawcy obowiązku posiadania załączników wniosku o dofinansowanie pochodzących z daty nie późniejszej niż data zamknięcia naboru wniosków, tj. 31 maja 2016 r,, a w konsekwencji, po drugie, odnośnie do istnienia uprawnienia instytucji pośredniczącej do dokonywania oceny projektu przy zastosowaniu kryterium legitymowania się przez wnioskodawcę dokumentami, które jako obligatoryjne załączniki wniosku o dofinansowanie, pochodzą z daty nie późniejszej niż data zamknięcia naboru wniosków, tj. 31 maja 2016 r. NSA wskazał, że z postanowień przedmiotowego Regulaminu konkursu nie wynika, aby zawierał on jakąkolwiek wypowiedź o wiążącym charakterze odnośnie do znaczenia omawianego kryterium oceny projektu. Sąd drugiej instancji zauważył także, że ani Sąd pierwszej instancji, ani też Instytucja Pośrednicząca nie podważyły tego, że uzupełnienie przez skarżącą spółkę, na wezwanie organu, braków formalnych wniosku o dofinansowanie poprzez złożenie załączników 3a i 3b nie skutkowało istotną modyfikacją tego wniosku, a w tym względzie i tego, że wymienione załączniki, to jest "Deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 wraz z mapą, na której wskazano lokalizację projektu i obszarów Natura 2000" oraz "Deklaracja organu odpowiedzialnego za gospodarkę wodną", miały wyłącznie charakter deklaratywny.

W konsekwencji NSA uznał, że w rozpatrywanej sprawie Sąd pierwszej instancji zaakceptował – jako zgodną z prawem - sytuację polegającą na odwołaniu się przez Instytucję Pośredniczącą do kryterium oceny projektu, które wyraźnie nie zostało przewidziane w Regulaminie konkursu i którego znaczenie

również nie zostało w regulaminie tym przedstawione i opisane.

W ocenie NSA takie podejście Sądu pierwszej instancji do omawianej kwestii spornej nie jest prawidłowe także i z tego powodu, że jest ono akceptacją stanowiska niweczącego funkcje, a tym samym i istotę instytucji procesowej, po której mowa w art. 43 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w

perspektywie finansowej 2014 - 2020. Z treści przywołanego przepisu nie wynika, aby na gruncie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. ustawodawca dokonał zasadniczej modyfikacji - z wyjątkiem ust. 2 -

znanej procedurom administracyjnym

i sądowym instytucji uzupełnienia braków formalnych pisma (wniosku), co oznacza, że jej znaczenie nie może pomijać celów, dla których również na gruncie przywołanej ustawy instytucja ta została ustanowiona. Zwłaszcza, gdy w tym względzie podkreślić, że jej refleks, w korespondencji do treści

art. 41 ust. 1 pkt 4 ustawy, wyraźnie odzwierciedlony został w przywoływanych już postanowieniach pkt 3.7 ust. 1 - 3 Regulaminu konkursu. Zdaniem NSA skoro przywołana regulacja ustawowa oraz regulacja regulaminowa ustanawia, w zakresie nią określonym, dopuszczalność uzupełnienia braków

formalnych wniosku o dofinansowanie na wezwanie instytucji pośredniczącej, a z niespornych ustaleń faktycznych wynika, że wniosek o dofinansowanie projektu skarżąca spółka uzupełniała w wyznaczonym terminie o brakujące załączniki nr 3a i 3b - ich złożenie w omawianym trybie podlegało wymienionym unormowaniom - co nie skutkowało jednocześnie oceną odnośnie do istotnej modyfikacji wniosku, to w związku z tym za uzasadnione uznać należy stanowisko, że - uwzględniając wszystkie konsekwencje wiążące się z istotą instytucji wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma (wniosku) - wniosek spółki o dofinansowanie projektu nie dość, że został złożony w terminie, to również wraz z wymaganymi załącznikami tego wniosku. Potwierdzeniem tego wnioskowania jest również i to, że ze stanu faktycznego przyjętego za podstawę wyrokowania w sprawie wynika, iż sama Instytucja Pośrednicząca uznała, że skarżąca spółka bez naruszenia obowiązujących w tym zakresie wymogów uczyniła zadość wezwaniu organu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, czego konsekwencję było to, że wniosek ten skierowany został do etapu oceny merytorycznej.

Będąc związanym powyższą wykładnią Sąd rozpoznając przedmiotową sprawę uznał, że skarga jest zasadna, gdyż skarżąca w terminie uzupełniła braki wniosku o dofinasowanie w zakresie w jakim była do tego wzywana, w konsekwencji uznać należało, że wniosek spółki został złożony w terminie wraz z wymaganymi załącznikami. Okoliczność, że załączniki do wniosku powstały po terminie do którego należało złożyć wniosek, stosownie do przytoczonej

powyżej argumentacji Sądu drugiej instancji nie może skutkować uznaniem, że wniosek nie spełnił kryterium poprawnościi kompletności wniosku w ramach oceny administracyjności i kompletności wniosku o dofinasowanie. W konsekwencji uznać należało, że wniosek strony został w sposób prawidłowy uzupełniony i powinien podlegać pełnej ocenie.

Wobec powyższego Sąd uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i orzekł stosownie do treści art. 57 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Instytucja Pośrednicząca uwzględni powyższe stanowisko odnośnie braku możliwości uznania niespełnienia kryterium poprawności i kompletności przez wniosek, który został uzupełniony zarówno w terminie jak i w sposób wskazany w wezwaniu do jego uzupełnienia.

Podstawę prawną orzeczenia o kosztach stanowi art. 200 p.p.s.a. stosownie do którego w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na koszty te złożyły się: opłata od skargi w kwocie [...] zł, wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem określone stosownie do obowiązującego w chwili wpływu skargi §14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie [..] zł.