Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1467/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Inne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA M. Gorzeń (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A"spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wartości celnej towaru p o s t a n a w i a odrzucić skargę i zwrócić stronie skarżącej kwotę 53, -/pięćdziesiąt trzy złote/ tytułem uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca "A" Spółka jawna dnia 25.09.2003 r. udzieliła pełnomocnictwa doradcy podatkowemu do reprezentowania jej przed organami celnymi i podatkowymi oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach objętych zgłoszeniem celnym z dnia 8 września 2003 r. [...].

W oparciu o to pełnomocnictwo doradca podatkowy wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 listopada 2003 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Naczelnego Sądu Adrninistracyjnego z dnia 12.12.2003 r., skarżąca Spółka jawna została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W zakreślonym terminie strona skarżąca nie podpisała skargi, a zatem nie uzupełniła braku formalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86) doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu z zakresu sądowej kontroli decyzji admimstracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych.

Definicję pojęcia obowiązku podatkowego zawiera art. 4 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Obowiązkiem podatkowym jest nieskonkretyzowana powinność poniesienia przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawie. Zakres podmiotowy obowiązku podatkowego, przedmiot opodatkowania, moment powstania obowiązku podatkowego oraz stawki podatkowe określają ustawy podatkowe. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej ilekroć w ustawie jest mowa o ustawach podatkowych - rozumie się przez to ustawy regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych oraz podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Przy takiej konstrukcji pojęcia obowiązku podatkowego, nie sposób objąć jego zakresem obowiązku uiszczenia należności celnych, których definicję zawiera art. 3 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.).

Powyższych konstrukcji nie zmienia również nowe brzmienie art. 253 § 2 pkt 1 Kodeksu celnego wprowadzone w życie ustawa o zmianie ustawy Kodeks celny oraz o zmianie ustawy o służbie celnej z dniem 10.08.2003 r. (w postępowaniu przed organem celnym doradca podatkowy może być przedstawicielem bezpośrednim), albowiem przyznanie doradcom podatkowym ograniczonego prawa do reprezentowania strony w postępowaniu celnym nie może być interpretowane rozszerzająco.

Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny (...), a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Przepisami szczególnymi są wskazane wyżej przepisy ustawy z 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym i Ordynacja podatkowa, które to przepisy nie uprawniają doradcy podatkowego do reprezentowania strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a w wyniku zmian ustrojowych w sądownictwie administracyjnym, przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).

Konsekwencją uznania braku należytej reprezentacji strony skarżącej i nie usunięcia tego braku w wyznaczonym terminie, jest odrzucenie skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

O kosztach orzeczono na mocy art. 97 § 2 cyt. ustawy przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.