Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 809/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 65 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 716
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu dnia 13 grudnia 2016 r. zażalenia H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1903/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 września 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1903/16, odrzucił skargę H. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2016 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie pełnomocnik Skarżącej otrzymał w dniu 28 czerwca 2016 r. (k. 12 akt sądowych). W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącej nie nadesłał pełnomocnictwa procesowego określonego w tym wezwaniu. Sąd I instancji przywołał treść art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") oraz art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. i wskazał, że nie uzupełniono braku formalnego skargi w ustawowym terminie, dlatego skarga została odrzucona.

Od powyższego rozstrzygnięcia wywiedzione zostało zażalenie, w którym pełnomocnik zaskarżył postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniesiono, że Sąd I instancji przyjął, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 28 czerwca 2016 r. W ocenie pełnomocnika nie mógł on odebrać wezwania, gdyż w każdy wtorek (jak również wtorek 28 czerwca 2016 r.), w godzinach od 10 do 18 świadczy obsługę prawną klienta w jego siedzibie. Tym samym wezwanie nie mogło zostać pełnomocnikowi w tym dniu skutecznie doręczone.

Naczelny Sąd Administracyjny zważa, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ze stanowiskiem przedstawionym w zażaleniu nie można się zgodzić. W aktach sprawy (na stronie 12) znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. Z dokumentu tego wynika, że pełnomocnik skarżącej własnoręcznym podpisem potwierdziła, iż w dniu 28 czerwca 2016 r. odebrała przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. W konsekwencji zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, dalej zwana: "K.p.c."). Dokument taki potwierdza fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu przesyłki powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 K.p.c. Taki dowód nie został w okolicznościach sprawy przedstawiony. Dlatego też należy uznać, iż rozstrzygnięcie Sądu I instancji było prawidłowe, gdyż pełnomocnik nie uzupełnił braku formalnego skargi w ustawowym terminie.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a.