Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1564/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi R.C. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego R.C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym


UZASADNIENIE

Dnia [...] marca 2004 r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K. wydał decyzję nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości [...] ([...]) złotych. Powyższa decyzja została doręczona stronie dnia [...] marca 2004 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - w aktach sprawy) wraz z pouczeniem o 14-dniowym terminie do wniesienia odwołania.

Pismem z dnia [...] marca 2004 r., wysłanym w dniu [...] marca 2004 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w K. (dowód - data na kopercie z odwołania - w aktach sprawy), strona wniosła odwołanie od ww. decyzji.

Strona nie składała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004r. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podał między innymi, że

Zgodnie z art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2003 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje stronie odwołanie w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. W razie przekroczenia terminu do wniesienia odwołania decyzja staje się prawomocna.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. została doręczona dnia [...] marca 2004 r. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania upłynął dnia [...] marca 2004 r. Przedsiębiorca wniósł odwołanie pismem wysłanym dnia [...] marca 2004 r., zatem mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania.

Zgodnie z art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pan R.C., zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podał między innymi, że:

Pismo dnia [...].03.2004 roku nie zostało doręczone stronie, czyli do jego rąk. Nikogo też nie upoważnił do odbioru jakichkolwiek przesyłek pocztowych skierowanych do jego firmy R.C. - Krajowy Transport Rzeczy. W okresie kiedy doręczono jakoby pismo w ogóle go nie było w siedzibie jego firmy w K.. Ze względu na charakter pracy jaką wykonuje, tj. krajowy transport rzadko bywa pod adresem ul. S. [...] w K.. Pismo dotarło do niego [...].03.2004 roku i niezwłocznie z tą datą napisał odwołanie i wysłał je listem poleconym. W żadnym wypadku nie był świadomy , że mógł dokonać tej czynności z naruszeniem przepisów o terminach w k.p.a. , a odwołanie napisał odwrotnie.

Mając powyższe na uwadze doszło do oczywistego naruszenia art. 4O § 1 k.p.a. ("Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działała przez Przedstawiciela -temu przedstawicielowi") ponieważ pismo kierowane do niego jako przedsiębiorcy , nie zostało odebrane przeze niego jako stronę w postępowaniu. W ten sposób bez swojej winy jako zainteresowany został pozbawiony możności obrony.

Pismo z kolei głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...].07.2004 roku dotarło do niego dopiero [...].08.2004 roku. Zatem domaga się przywrócenia terminu do złożenia odwołania, a ponadto domaga się na zasadzie art. 138 § 2 k.p.a. uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do rozpatrzenia przez organ, który to postanowienie wydał.

Nie można dopuszczać do takiej sytuacji, gdy ważne decyzje o skutkach finansowych nie są doręczane stronie, ale jakimś osobom nieuprawnionym. Nie może z tego tytułu, tudzież niefrasobliwości doręczycieli, ponosić skutków negatywnych czyjejś niekompetencji.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu podał między innymi, że

Powyższy pogląd nie może być uznany za słuszny. Z adnotacji widniejącej na potwierdzeniu odbioru wynika, że decyzja organu I instancji doręczona została w dniu [...] marca 2004 r. Przesyłkę odebrał p. B.C. - jak wynika z tego dokumentu syn p. R.C.. Tym samym należy uznać, że skuteczne doręczenie nastąpiło w trybie art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z tym doręczenie miało miejsce w sposób przewidziany obowiązującymi przepisami, a termin na wniesienie odwołania upłynął [...] marca 2004 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art.l § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. l34 § 1 ustawy ż dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie.

Wydając powyższe postanowienie organy administracji zarówno pierwszej jak i drugiej instancji działały w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, a wiec były związane rygorami powyższego postępowania. Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza m.in., że organy administracji są obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art.8 k.p.a.). Ma obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art.9 k.p.a.)Jest obowiązany zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić wypowiedzenie się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz zgłoszonych żądań. Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art.77 i 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107§ 3 k.p.a. Winny również stosować art. 43 k.p.a. mówiący o doręczeniach. Zgodnie z treścią art. 43 w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.

W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych decyzja organu pierwszej instancji została doręczona synowi skarżącego B.C. w dniu [...] marca 2004r. Tak więc termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] marca 2004r. Tymczasem odwołanie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] marca 2004r., a więc dzień po terminie.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004r. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W skardze, jak już wyżej wskazano, skarżący R.C., podnosił, że nikogo nie upoważniał do obioru powyższego pisma.

Na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2005r. skarżący podniósł, że syn który odebrał wezwanie miał [...] lat, na poparcie czego okazał dowód osobisty [...] wystawiony na nazwisko skarżącego, tj. R.T.C., z którego wynikało, że B.C. (tj. osoba, która odebrała pismo) urodził się [...] kwietnia 1988r.

Biorąc powyższe pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że został naruszony art. 43 k.p.a., poprzez doręczenia pisma decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K., niepełnoletniemu domownikowi. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynika rozstrzygnięcia.

Na zakończenie należy wskazać, że rozpatrując sprawę po raz kolejny organ powinien rozważyć, czy decyzja w ogóle została doręczona stronie oraz ustalić kiedy to nastąpiło, a następnie obliczyć 14 dniu przeznaczonych na wniesienie odwołania.

Dlatego też na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1279 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 p.p.a.s..

Orzekanie o 152 p.p.s.a. nie było w tym wypadku konieczne.