Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1274/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Asesor WSA - Przemysław Szustakiewicz, Protokolant - Monika Michnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2007 r. sprawy ze skargi J. F. w przedmiocie wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 567/06 p o s t a n a w i a - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 567/06, odrzucił skargę J. F.na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu podał, że skarżący wniósł w dniu 16 grudnia 2005 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w przedmiocie zwolnienia kwatery stałej. W uzasadnieniu postanowienia podano, że w skardze wskazano, iż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 listopada 2005 r. Natomiast zgodnie z treścią zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r. znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wynika, że decyzja owa została doręczona skarżącemu w dniu 3 listopada 2005 r. i odbiór jej pokwitowała H. F., żona skarżącego (doręczenie zastępcze). Stąd też skarga została wniesiona po terminie, bowiem zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd dodał również w uzasadnieniu, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie oraz o terminie do wniesienia skargi i w tej sytuacji, w myśl art. 58 § 1 pkt 2 cytowanej już wyżej ustawy, skargę należało odrzucić.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wznowienie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia oraz rozpoznanie skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu podał, że zwrócił się on w dniu 21 czerwca 2006 r. do urzędu pocztowego z prośbą o wyjaśnienie, kiedy i jakie były mu doręczone przesyłki polecone w miesiącu listopadzie 2005 r., bowiem na własnym egzemplarzu decyzji dokonał adnotacji, iż powyższa decyzja została mu doręczona właśnie w dniu 17 listopada 2005 r. W odpowiedzi na powyższe uzyskał pismo z dnia [...] czerwca 2006 r. o sygn. [...] z Urzędu Pocztowego [...] w L. [...] przedstawiające, że w dniu 3 listopada 2005 r. pod jego adres doręczono przesyłkę poleconą nr [...], nadaną w UP W., natomiast dnia 17 listopada 2005 r. doręczono mu przesyłkę poleconą nr[...]z potwierdzeniem, nadaną w UP L. [...] oraz przesyłkę poleconą nr [...]z potwierdzeniem odbioru, nadaną w UP W. [...]. Odbiór tych przesyłek pokwitowała żona H.F.. Decyzja zaś Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r. została mu przesłana przy piśmie zarejestrowanym w kancelarii tajnej nr [...] dnia[...]października 2006 r. nr [...]. Z koperty do przesyłki doręczonej skarżącemu w dniu 3 listopada 2005 r. o nr [...] wynika, że wewnątrz znajduje się pismo nr [...], zaś przy piśmie tym, jak wynika z jego treści jest właśnie pismo z dnia [...]października 2005 r. przesyłające postanowienie tego organu o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji z dnia[...]grudnia 2004 r. Reasumując - zdaniem skarżącego - organ do akt sprawy dołączył potwierdzenie odbioru właśnie tej przesyłki, a nie zaskarżonej decyzji, którą jego żona odebrała w dniu 17 listopada 2005 r. za przesyłką poleconą nr [...] wraz z pismem nr [...] z dnia [...] października 2005 r. i w tej sytuacji ujawnione dokumenty uzasadniają wniosek o wznowienie postępowania sądowego oraz o rozpoznanie skargi z dnia 14 grudnia 2005 r. na decyzję z dnia[...] października 2005 r. z uwagi na zaistnienie przesłanki z art. 273 § 2 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie i w uzasadnieniu podał, że art. 273 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera podstawę wznowienia postępowania, którą jest wykrycie okoliczności faktycznych i środków dowodowych mogących mieć wpływ na wynik sprawy, a z którego strona nie mogła skorzystać w postępowaniu zakończonym prawomocnie. Mianowicie chodzi tu o fakty i środki dowodowe nieujawnione w poprzednim postępowaniu, a tym samym nieznane stronom. Nie mogą zatem stanowić podstawy do wznowienia postępowania okoliczności i dowody niedostrzeżone przez stronę. Reasumując, nie można przyjąć, że strona nie mogła wiedzieć o tym, iż ma do czynienia z dwoma różnymi aktami administracyjnymi. Nie ma więc w przedmiotowej sprawie późniejszego wykrycia tej okoliczności, bowiem niedostrzeżenie przez skarżącego tego faktu, nie jest równoznaczne z nieujawialnością. Stąd też nie zachodzi przesłanka z art. 273 § 2 cytowanej ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga analizowana pod tym kątem podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że złożona przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga w dniu 16 grudnia 2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r. w sprawie zwolnienia kwatery, została wniesiona w terminie 30 dni, bowiem - jak bezspornie wykazał skarżący - zaskarżona decyzja została mu doręczona w dniu 17 listopada 2005 r., zatem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 cytowanej już wyżej ustawy i wbrew stanowisku przyjętemu przez Sąd.

Wskazana wyżej ustawa przewiduje możliwość wzruszenia i obalenia prawomocnego orzeczenia sądowego, a w rozpoznawanej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 567/06 stało się prawomocne, bowiem skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa i nie złożył od niego skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga o wznowienie postępowania sądowego zmierza do korekty orzeczenia wadliwego, które zostało wydane z pogwałceniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i jest sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy. Wyjątkowość jednakże owej skargi sprowadza się do faktu, iż może ona być oparta na ściśle i wąsko określonych podstawach, a jedną z nich jest właśnie podstawa zawarta w art. 273 § 2 ustawy, a opisana już wyżej. Z tego powodu, że skargę o wznowienie postępowania sądowego zalicza się do nadzwyczajnych środków zaskarżenia.

Przechodząc na grunt rozważań w rozpoznawanej sprawie stwierdzić należy, że skarżący składając skargę w sprawie o sygn. I SA/Wa 567/06, zdawał sobie doskonale sprawę z faktu, iż decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2005 r. została mu doręczona w dniu 17 listopada 2005 r., a nie - jak to ustalił Sąd - w dniu 3 listopada 2005 r. Świadczy o tym bez wątpienia fakt, że w skardze tej wskazał na powyższą datę i jak później ponadto podał w skardze o wznowienie postępowania sądowego, miał ową datę opisaną odręcznie przez siebie na kopercie. Zatem "wykrycie" tego środka dowodowego, a takie sformułowanie zawiera przepis art. 273 § 2 ustawy i który faktycznie miał wpływ na wynik sprawy, nie nastąpiło "później", to znaczy po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na powyższe postanowienie. Skarżący znał te środki już w tym czasie i mógł z nich z powodzeniem skorzystać w postępowaniu kasacyjnym. Zostały one jednak przez skarżącego nawet nie tyle niedostrzeżone, co zwracając się do Urzędu Pocztowego w dniu 21 czerwca 2006 r., zamierzał on w ten sposób "udowodnić" swoje, wcześniej już znane, racje. A zatem działanie skarżącego nie było nawet wynikiem niedbalstwa w niedostrzeżeniu powyższych środków dowodowych.

Stąd też skarga J. F. o wznowienie postępowania sądowego, służyła mu jedynie w celu skorygowania popełnionego już przez niego wcześniej błędu przy prowadzeniu poprzedniej sprawy. Takie zaś działanie nie należy do funkcji tej instytucji postępowania sądowego, jaką pełni wznowienie postępowania sądowego (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 1967 r. sygn. akt I PZ 20/67 - OSNCP 1967 z. 1, poz. 209; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1968 r. sygn. I CO/68 - OSNC 1969/36; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2005 r. GSK 1242/04 - LEX 176988).

Stosownie do treści art. 281 ustawy zdanie pierwsze, na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Należy w tym miejscu wskazać ponadto, że brak podstawy wznowienia występuje tu nie tyle z uwagi na nieprzytoczenie przez skarżącego określonego przepisu, ale z uwagi na okoliczności podane przez niego i pozwalające na ustalenie, że podstawa wznowienia nie istnieje. Skoro zaś Sąd nie badał na rozprawie prawdziwości przytoczonej w skardze podstawy wznowienia i nie zajmował się jej merytoryczną weryfikacją, przeto zaistniały warunki do odrzucenia skargi.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 281 w zw. z art. 276 i 160 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.