Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1076/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - postanawia - przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

K. K., wezwana do uiszczenia kwoty 500 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Dołączyła do niego decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. o przyznaniu zasiłku celowego w postaci świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności jednorazowo w kwocie 150 zł. Wskazała, że mieszka razem z konkubentem J. P. w domu o pow. 90 m.kw. Jest właścicielką nieruchomości rolnej o pow. 8,41 ha, natomiast majątek konkubenta to niezabudowana nieruchomość o pow. 2,83 ha. Źródło dochodu wymienionych to renty w kwotach: 150 zł i 530 zł.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że przy rozpatrywaniu żądania K. K. skorzystano z danych dotyczących jej sytuacji ekonomicznej zawartych w aktach innych spraw sądowych z udziałem wymienionej, gdzie także składała ona wnioski o przyznanie prawa pomocy (II SA/Rz 1661/14, II SA/Rz 749/15). Wynika z nich, że wnioskodawczyni wraz z konkubentem prowadzą wspólnie gospodarstwo rolne. Nie przynosi ono jednak dochodu (z uwagi na wiek i zły stan zdrowia skarżącej i jej konkubenta), a służy jako źródło wyżywienia w określonym zakresie. Wymienieni uzyskują dopłaty do gruntów rolnych, które przeznaczają na prowadzenie gospodarstwa rolnego. Często nie mają dostatecznych środków na zakup wszystkich lekarstw, dlatego też korzystają wówczas z pomocy członków swoich rodzin oraz ze wsparcia pomocy społecznej.

K. K. ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ich aktualna wysokość w sprawie to 500 zł tytułem wpisu od złożonej przez nią skargi. Już sama powyższa kwota (na dalszym etapie postępowania mogą się pojawić kolejne koszty sądowe) stanowi ponad połowę dochodu, którym dysponuje skarżąca i jej konkubent. Wymienieni prowadzą wprawdzie gospodarstwo rolne, ale nie przynosi im ono dochodu, lecz tylko stanowi źródło wyżywienia w pewnym zakresie. Ponadto, wnioskodawczyni i jej konkubent pozostają w leczeniu, co wiąże się z wydatkami na lekarstwa. Jak wynika z wniosku, składająca go korzysta ze wsparcia pomocy społecznej; ostatnio uzyskała jednorazowy zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup posiłku lub żywności. Pomoc uzyskiwana jest także od członków rodziny wnioskodawczyni i jej konkubenta.

Wobec powyższych okoliczności, zasadnym jest udzielenie stronie wsparcia, o które się ubiega. Poniesienie przez nią kosztów sądowych w niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę ich obecną wysokość (500 zł), skutkowałoby z pewnością uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu wymienionej i jej konkubenta. Uwzględniono równocześnie, że w innej sprawie przed tut. Sądem, w której skargę wnieśli K. K. i J. P. ciąży na nich obowiązek uiszczenia wpisu w kwotach po 100 zł (sprawa oznaczona sygn. II SA/Rz 1099/15).

Przedstawiona wyżej sytuacja kwalifikuje K. K. do uzyskania prawa pomocy w żądanym wymiarze. Powyższe wynika z brzmienia art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.". Stanowi on, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

K. K. wykazała, że samodzielne pokrycie przez nią kosztów sądowych w sprawie zainicjowanej jej skargą łączyłoby się niewątpliwie z zagrożeniem dla egzystencji jej i jej konkubenta.

Z wymienionych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.