Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 222/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: sprostowano oczywistą omyłkę w wyroku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.A. i Z.A. na decyzję Wojewody [...] z dnia 5 stycznia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w treści wydanego w sprawie wyroku tutejszego Sądu z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 222/17 poprzez wskazanie jako sędziego sprawozdawcy "(spr.)" sędziego WSA Małgorzaty Łoboz w miejsce sędziego WSA Jacka Bursy.


UZASADNIENIE

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., póz. 718 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a." sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach.

Natomiast zgodnie z art. 156 § 2 P.p.s.a., dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.

Aby można było jednakże dokonać sprostowania postanowienia wymienione w art. 156 § 1 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 23 października 2013 r., II OSK 990/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem sprostowania może być zatem, np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności - poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu.

W niniejszej sprawie w treści sentencji wyroku z dnia 22 czerwca 2017 r. jako sędziego sprawozdawcę wskazano sędziego WSA Jacka Bursę. Tymczasem z akt sprawy tj. z treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lutego 2017 r. oraz z treści protokołu rozprawy, bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, wynika, że sprawa znajdowała się w referacie sędziego WSA Małgorzaty Łoboz, która była rzeczywistym sprawozdawcą w sprawie. Świadczą o tym dobitnie m.in. zawarte w protokole rozprawy stwierdzenia, że to ww. sędzia złożyła sprawozdanie z przebiegu sprawy oraz "podała ustnie zasadnicze powody rozstrzygnięcia". Omyłkowe oznaczenie sędziego sprawozdawcy należało zatem sprostować.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.