Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 326/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 116 poz 975
law: Ustawa z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz / spr./ Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Kazimierz Włoch Protokolant specjalista Teresa Tochowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2015r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R., decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] ,utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...]grudnia 2014 r., nr [...] , w przedmiocie odmowy przyznania R.S. – zwanemu dalej skarżącym, pomocy finansowej.

W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy skarżący wystąpił do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z wnioskiem o przyznanie mu pomocy finansowej, o charakterze de minimis, w rolnictwie, jako rolnikowi, który w 2014 r. był producentem cebuli, kapusty lub jabłek. W treści wniosku wymienił 7 działek rolnych na których, zgodnie z oświadczeniem, prowadzi uprawy obejmujące owocujące sady jabłoniowe, o łącznej pow. 4,94 ha.

W trakcie prowadzonego postępowania organ uzyskał informację od firmy A. sp. z o.o., z siedzibą w K., zawartą w piśmie z dnia 26 listopada 2014 r., realizującej funkcję jednostki certyfikującej ekologicznej produkcji rolnej, zgodnie z którą u wskazanych w informacji producentów rolnych: tj. R. S., R. S., D. S. drzewka jabłoni nie owocowały w 2014 r. Jednocześnie podmiot ten poinformował, że w związku z rozbieżnościami pomiędzy wykazem producentów rolnych, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2014, a danymi zawartymi w protokole kontroli na miejscu za rok 2014, potwierdza dane przekazane Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dniu 31 października 2014 r.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] , odmówił przyznania skarżącemu pomocy finansowej stwierdzając, że zgodnie z § 14 e ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2009 r. w sprawie realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 22, poz. 121, ze zm., zwane dalej rozporządzeniem z 2009 r.) pomoc ta przysługuje jedynie do upraw już owocujących. W przedmiotowej zaś sprawie uprawy skarżącego, w postaci sadów jabłoniowych, nie owocowały, skarżący zaś nie figurował w wykazie producentów spełniających wymagania produkcji ekologicznej, co dodatkowo potwierdza informacja jednostki certyfikującej. Tak więc, zdaniem organu, brak jest podstaw do przyznania mu wsparcia.

W tej kwestii organ I instancji dodał ponadto, że zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 116, poz. 975, ze zm., zwanej dalej ustawą o rolnictwie ekologicznym) wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dla celów postępowania dowodowego w postępowaniu prowadzonym w sprawach związanych z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym, na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Odwołanie od wyżej wymienionego rozstrzygnięcia wniósł skarżący, domagając się jego zmiany i przyznania płatności, ewentualnie uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R., po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] ,utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając że odpowiada ona prawu. Na wstępie uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy zaznaczył, że wbrew stanowisku skarżącego, w sprawie nie znajduje zastosowania art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji Nr 796/2004, gdyż podstawę prawną do przyznania pomocy stanowi w tym wypadku rozporządzenie z 2009 r.

W ocenie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. organ I instancji w niczym nie uchybił zasadzie prawdy obiektywnej i w należyty sposób wyjaśnił sprawę. Zwrócił też uwagę, że skarżący, kwestionując poczynione przez ten organ ustalenia, nie wskazał żadnych dowodów potwierdzających, że uprawiane przez niego sady rzeczywiście owocowały.

Odnośnie zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził także, że została ona w prawidłowy sposób uzasadniona, oparta na właściwych podstawach prawnych i w związku z tym nie sposób jest zakwestionować jej prawidłowość.

Skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] , wniósł skarżący, domagając się jej uchylenia, przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Przedmiotowemu rozstrzygnięciu zarzucił:

• naruszenie zasad konkurencji, w szczególności zasady lojalnego współzawodnictwa i wolności gospodarczej,

• nieuczciwe zachowania w przydzielaniu dotacji, dyskryminację na tle politycznym, prześladowanie, naruszenie zasady szczególnej ochrony rodzinnego gospodarstwa rolnego.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że z informacji z jednostki certyfikującej jedynie pozornie wynika, że zadeklarowane przez niego uprawy sadownicze jabłek nie owocowały. Samo pojęcie "brak owocowania" oznacza niską produkcję i to, że sad nie wszedł jeszcze w pełną możliwość produkcji towarowej. Jednakże to ta właśnie produkcja była szczególnie narażona na spadek cen, zwłaszcza jeżeli chodzi o jabłka deserowe, gdyż producent w tym wypadku nie jest w stanie nadrobić niskich cen ilością produkcji. Dodał również, że z jego informacji wynika, iż rolnicy w podobnej sytuacji pomoc otrzymali.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R., w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarżący w niniejszej sprawie wystąpił do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. o udzielenie mu wsparcia - pomocy de minimis w postaci pomocy finansowej do produkcji sadowniczej. Podstawę prawną przyznania tego rodzaju pomocy stanowią przepisy rozporządzenia z 2009 r., w szczególności jego § 14 e, który stanowi, że w 2014 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 pkt 5, rolnikowi, który w 2014 r. był producentem cebuli, kapusty lub jabłek.

Jak wynika z przytoczonej wyżej regulacji, pomoc o której ona traktuje przysługuje producentowi rolnemu, prowadzącemu uprawy cebuli, kapusty lub jabłek, tak więc przyjąć należy, że normodawcy chodzi w tym wypadku o podmiot prowadzący faktycznie gospodarstwo towarowe we wskazanych rodzajach upraw. Taką interpretację § 14 e ust. 1 rozporządzenia z 2009 r. potwierdza § 14 e ust. 4 tego aktu, określający sposoby obliczania przysługującej rolnikowi pomocy. Zgodnie z jego brzmieniem wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika we wniosku powierzchni prowadzonych w 2014 r. upraw cebuli lub kapusty lub powierzchni owocujących w 2014 r. sadów jabłoniowych oraz stawki pomocy na 1 ha powierzchni określonej w ust. 3. Tak więc, skoro w tym przepisie jest mowa o owocujących sadach, to przyjąć należy, że pomoc dla producenta prowadzącego gospodarstwo sadownicze, na podstawie rozporządzenia z 2009 r., stanowi rodzaj wsparcia dla rolnika posiadającego owocujący sad. Pod pojęciem sadu owocującego należy rozumieć zaś uprawę towarową, przynosząca właściwe dla niej pożytki, będące zaplanowanym i oczekiwanym efektem realizowanej w tym zakresie działalności.

W okolicznościach niniejszej sprawy przyczyną odmowy przyznania skarżącemu wsparcia było ustalenie, że jego sady nie owocowały w 2014 r. Rozstrzygające sprawę organy obu instancji poczyniły ustalenia w tym przedmiocie na podstawie informacji uzyskanych od jednostki certyfikującej, która w ramach kontroli rolnictwa ekologicznego sporządza wykaz producentów spełniających wymagania tego rodzaju rolnictwa i ich produktów, przekazywany następnie Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Sporządzany w ten sposób wykaz, z mocy art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 K.p.a (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.). W myśl zaś powołanego przepisu, dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

Niezależnie od powyższego jednostka certyfikująca, odnosząc się do wniosku organu I instancji o wyjaśnienie rozbieżności w tym zakresie, poinformowała, że uprawy sadownicze skarżącego nie owocowały w 2014 r. W związku z tym brak jest podstaw do zakwestionowania ustaleń faktycznych organów w niniejszej sprawie, zwłaszcza że skarżący nie wskazał na okoliczności, mogące podważyć wiarygodność dokumentu urzędowego, w postaci wykazu producentów, jak również faktów świadczących o tym, że jego sady faktycznie owocowały.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji, a także w treści skargi na decyzję organu odwoławczego skarżący wprawdzie stwierdził, że jego sady owocowały, ale sam przyznał, zwłaszcza w treści skargi, że uzyskiwanych w ten sposób pożytków nie można traktować jako produkcji towarowej, a tylko taka spełnia wymogi konieczne do uzyskania wsparcia, na podstawie § 14 e rozporządzenia z 2009 r.

Odnosząc się do twierdzeń skarżącego, podkreślającego, że w jego sadach owocowało co najmniej jedno drzewo, nadmienić należy, że okoliczność ta pozostaje bez wpływu na ocenę spełnienia kryteriów do uzyskania wsparcia, na podstawie przepisów rozporządzenia z 2009 r. Produkcja rolna, która jest tego typu wsparciem objęta, prowadzona jest na ściśle określonych warunkach, co do jej form, zakresu i sposobu realizacji, tak więc należy ją traktować jako szczegółowo uregulowane przedsięwzięcie, dla którego owocowanie pojedynczych drzew, w ramach upraw sadowniczych, niewynikające z planu produkcji, pozostaje okolicznością prawnie nieistotną. Jeżeli więc faktycznie w sadzie skarżącego owocowały nawet pojedyncze drzewa, to miało to charakter incydentalny, z tego więc względu nie może to wpłynąć na zmianę oceny czasokresu plonowania upraw.

W skardze na decyzję organu odwoławczego skarżący podniósł, że nieprzyznanie mu pomocy godzi w zasady uczciwej konkurencji, stanowiąc jednocześnie o jego dyskryminacji na tle politycznym. Wyraził też zapatrywanie, że inni rolnicy, w podobnej do niego sytuacji prawnej i faktycznej, otrzymali dofinansowanie.

Ustosunkowując się do tych zarzutów stwierdzić należy, że w znacznej części opierają się one na pozaprawnej argumentacji, będącej wyrazem subiektywnych przekonań skarżącego, oderwanych od okoliczności przedmiotowej sprawy, a zwłaszcza jej ram prawnych. Z tego też względu Sąd nie może przedmiotowych stwierdzeń czynić przedmiotem rozważań w ramach sądowoadministracyjnej kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Jeżeli chodzi natomiast o podnoszone przez skarżącego naruszenie zasady konkurencji to stwierdzić należy, że rozpatrując wniosek o przyznanie wsparcia do ekologicznej produkcji sadowniczej, właściwe w tej sprawie organy nie są zobligowane do oceny zasadności wniosku z uwzględnieniem tego rodzaju kryterium. Tym bardziej więc Sąd rozpatrując skargę na tego typu rozstrzygnięcie nie jest władny do przeprowadzania kontroli wydanego rozstrzygnięcia pod tym kątem.

Analizując prowadzone w sprawie postępowanie stwierdzić należy, że organy obu instancji przeprowadziły je w sposób rzetelny, zgodny z wymogami K.p.a., i wystarczający do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. W tym zakresie podjęły też wszelkie niezbędne kroki konieczne do ustalenia stanu faktycznego, przeprowadziły w sposób prawidłowy postępowanie dowodowe i poczyniły na jego podstawie właściwe ustalenia. Z tego też względu brak jest podstaw do kwestionowania stanu faktycznego, przyjętego przez organy za podstawę swoich rozstrzygnięć, tym bardziej, że skarżący nie wskazał na żadne okoliczności, które umożliwiałyby podważenie przedmiotowych ustaleń. Na podstawie jego wywodów, zawartych w treści skargi, jak również w pismach procesowych składanych w trakcie prowadzonego postępowania można stwierdzić, że skoncentrował się on na polemice co do prawnej kwalifikacji poszczególnych elementów tego stanu faktycznego, jednakże jego stanowisko, w kontekście przepisów rozporządzenia z 2009 r., ze wskazanych w poprzedniej części niniejszego rozważania powodów, nie zasługuje na uwzględnienie. Dodać należy, że dokumentacja fotograficzna przedłożona przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie w dniu 7 lipca 2015r., pomijając podnoszoną przez pełnomocnika organu kwestię, że brak jest czasowego odniesienia, niczego nowego do sprawy nie wnosi, przy uwzględnieniu powyższych rozważań Sądu, w szczególności co do wykładni pojęcia "owocujące sady".

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), oddalił skargę.