Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2279/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 148  par. 2,  art. 149  par. 2,
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.) Sędziowie: WSA Monika Sawa WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją [...] lipca 2020 r., nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm.), dalej jako k.p.a., oraz art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 65 z późn. zm.), dalej jako u.g.n., po rozpatrzeniu odwołania M. B. od decyzji Prezydenta W. nr [...] z [...] kwietnia 2018r. orzekającej o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...].03.1968r. znak [...] orzekającej o wywłaszczeniu przez odjęcie prawa własności na rzecz Państwa części nieruchomości o powierzchni [...] m2 z ogólnej pow. [...] m2 , położonej w W.- K. przy ul. [...], t.j. [...]m2 gruntu z dz. nr [...] oraz [...] m2 gruntu z dz. nr [...], dalej "nieruchomość" utrzymał ją w mocy.

Stan sprawy przedstawiał się w sposób następujący.

Ostateczną decyzją z [...] marca 1968r. znak [...] Prezydium Rady Przedmiotowa nieruchomość uregulowana była w księdze wieczystej p.n. "[...] w K.", która została zniszczona w czasie działań wojennych w latach 1944 - 1945. Nieruchomość stanowiła własność nieustalonego właściciela hipotecznego, dalej "decyzja wywłaszczeniowa".

Wobec nie zaskarżenia w terminie właściwym decyzja niniejsza jest ostateczna i podlegała wykonaniu.

Pismem z [...] sierpnia 2011 r. M. B. wniósł o wznowienie postępowania wywłaszczeniowego wskazując, że strona w/w postępowania bez własnej winy nie brała w nim udziału.

Postanowieniem z [...] lipca 2017r. Prezydent W. wznowił postępowanie. Następnie decyzją z [...] kwietnia 2018r. nr [...] odmówił uchylenia decyzji wywłaszczeniowej.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. B.

Rozpoznając odwołanie Wojewoda [...] uznał decyzję organu I instancji za prawidłową.

Organ II instancji ustalił że decyzja wywłaszczeniowa została wydana na podstawie przepisów ustawy z 12 marca 1958r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.U. nr 18 poz. 94 - z 1961 r.), dalej "ustawa z 1958 r.".

Zgodnie z art. 16 ust. 2 tej ustawy osoby zainteresowane, których miejsce pobytu jest nieznane, zawiadamiało się za pomocą obwieszczenia wywieszonego na tablicy ogłoszeń prezydium właściwej narodowej gromadzkiej (miejskiej, osiedla).

Z treści protokołu z rozprawy wywłaszczeniowo-odszkodowawczej z [...] marca 1968r. wynika, że "mimo wywieszenia obwieszczenia o wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego i rozprawie w PDRN W. [...] i PRN W. - nikt z osób zainteresowanych nie zgłosił się na rozprawę - wg wyjaśnienia przedstawiciela inwestora szkoła została wybudowana w 1963r. Nikt nie zgłosił pretensji do zajętego terenu. Dzielnica również nie posiadała rozeznania czyją własność stanowi ten teren. Teren był nieużytkowany i nieuprawiany. W rejestrze mienia opuszczonego przedmiotowa nieruchomość nie figuruje. Wywłaszczeniu pod szkołę podlega teren o pow. [...]m2 w granicach ozn. na planie literami ABCDA - na podstawie lokalizacji nr [...] Teren o pow. [...]m2 wchodzi obecnie wg przeznaczenia pod poszerzenie ul. S[...] i zieleń - i nie dotyczy wniosku wywłaszczeniowego." Na obwieszczeniu o wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego i rozprawie widnieje adnotacja, o wywieszeniu go w PDRN W. [...] od dnia [...] marca 1968r. do [...] marca 1968r.

Prezydium Rady Narodowej W. obwieszczeniem z [...] marca 1968r. podało do wiadomości, "że w dniu [...] marca 1968r. została wydana decyzja w sprawie wywłaszczenia na rzecz Państwa z przeznaczeniem pod budowę szkoły podstawowej część nieruchomości o pow. [...]m2 położonej w W. – K. przy ul. [...] ozn. hip. "[...] w K. Z powodu zniszczenia księgi wieczystej "[...] w K." w czasie działań wojennych w latach 1944-1945 nie zdołano ustalić właściciela przedmiotowej nieruchomości. Decyzję o wywłaszczeniu i odszkodowaniu pozostawiono w aktach, zgodnie z przepisem art. 45 KPA." Na obwieszczeniu widnieje adnotacja, że "obwieszczenie wywieszono na tablicy ogłoszeń PRN W. od [...] marca 1968r. do [...] kwietnia 1968r."

Pismem z [...] czerwca 1962r. Dyrekcja Rozbudowy Miasta W.- [...] wniosła do Prezydium Rady Narodowej w W. o udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie w trybie art. 41 ustawy z dnia 21.03.1962r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości - nieruchomość nr hip. K. [...] działki nr [...] i przylegającej do niej od strony zachodniej w granicach załączonej lokalizacji, w związku z budową szkoły [...] w K. Prezydium Rady Narodowej w W. w dniu [...].07.1962r. po rozpatrzeniu wniosku Dyrekcji Rozbudowy Miasta W. [...] z [...] czerwca 1962r. [...] zatwierdzonego przez Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...].07.1962r. Nr [...] wydało uzupełnione postanowieniem z dnia [...].01.1963r. zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej zgodnie z lokalizacją szczegółową Nr [...] W. – K. przy ul. [...] o pow. ca [...]m2 i o pow. ca [...]m2 (...) Właściciel terenu był nieznany, wobec czego DRM nie mogła przeprowadzić rokowań w sprawie ewentualnej dzierżawy.

Dyrekcja Rozbudowy Miasta W.- [...] w piśmie z [...] lutego 1968r. skierowanym do Prezydium Rady Narodowej w W. wskazała, że z uwagi na zniszczenie księgi wieczystej w czasie działań wojennych w latach 1944-1945r. nie można ustalić aktualnego właściciela przedmiotowego terenu. Podane we wniosku wywłaszczeniowym nazwisko ob. M. pochodziło z ustnych informacji uzyskanych w Dzielnicowym Zarządzie Gospodarki Mieszkaniowej [...]. Nadmieniono również, że pomimo dość długiego czasu jaki upłynął od rozpoczęcia budowy szkoły (1962r.) nikt nie zgłosił się z żądaniem wypłaty odszkodowania za przedmiotowy teren.

Zdaniem Wojewody [...] słusznie wskazał organ I instancji, że zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (obowiązującej podczas prowadzonego w 1968r. postępowania wywłaszczeniowego) (Dz. U. z 25.06.1960r.) pisma skierowane do osób nieznanych z miejsca pobytu, dla których sąd nie wyznaczył przedstawiciela, pozostawia się w aktach sprawy, o czym wywiesza się obwieszczenie na okres czternastu dni w biurze gromadzkiej rady narodowej (prezydium miejskiej, dzielnicowej rady narodowej, rady narodowej osiedla). Pisma te uważa się za doręczone w ostatnim dniu okresu, na który wywieszono obwieszczenie.

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 12 marca 1958r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości jeżeli w toku postępowania zgłosi i udowodni swoje prawo własności do nieruchomości osoba nie ujawniona jako właściciel w księdze wieczystej lub w zbiorze dokumentów, prezydium wojewódzkiej rady narodowej dopuści ją do uczestnictwa w postępowaniu w charakterze strony niezależnie od uczestnictwa właściciela (...).

Prawidłowo zatem ustalono, że w niniejszej sprawie nie zachodzi okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, gdyż to na stronie ciążył obowiązek ujawnienia swoich praw oraz poinformowania o nim stosownych organów.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12.03.1958 r. decyzja o wywłaszczeniu powinna w szczególności zawierać wymienienie osób (imię, nazwisko i adres) uprawnionych do odszkodowania. Natomiast z treści art. 24 tej ustawy wynika, że jako osobę uprawnioną do otrzymania odszkodowania należy w decyzji wskazać właściciela nieruchomości.

Przepisy te miały zastosowanie w przypadku, gdy osoba właściciela lub osoba uprawniona do odszkodowania była znana.

W ówczesnym czasie stan własności nieruchomości często nie odpowiadał treści ksiąg wieczystych lub zbioru dokumentów, dlatego ustawa z dnia 12 marca 1958 r. przewidywała możliwość wywłaszczania nieruchomości o nieustalonym stanie prawnym. W art. 6 ust. 4 ustawy organ mógł nie przeprowadzać rokowań o dobrowolne odstąpienie nieruchomości z jej właścicielem, jeśli osoba właściciela lub miejsce jej pobytu nie były znane.

Powszechną praktyką organów akceptowaną w piśmiennictwie, w razie gdy nie udało się ustalić właściciela nieruchomości, było orzekanie o przyznaniu odszkodowania na rzecz nieustalonych właścicieli (por. W. Ramus "Prawo wywłaszczeniowe" - komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Warszawa 1970 r., s. 136).

Po wydaniu decyzji o odszkodowaniu właściciel wywłaszczonej nieruchomości lub jego następca prawny mógł odebrać odszkodowanie po wykazaniu swoich praw.

W kwestii dotyczącej "nierozpatrzenia wniosku o odszkodowanie", zawartego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r. organ II instancji wskazał, że było ono pismem uzupełniającym do wniosku o wznowienie i z treści nie wynika, że stanowiło odrębny wniosek o odszkodowanie oraz w jakim trybie strona wnosi o jego ustalenie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł M. B.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1) naruszenie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym na datę wydawania tej decyzji poprzez niewłaściwe zastosowanie i stwierdzenie braku podstaw do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. pomimo wykazania, że strona nie brała udziału w postępowaniu o wywłaszczenie bez własnej winy, lecz wyłącznie na skutek rażących zaniedbań organu, który pominął treść wpisów w księdze wieczystej, nie powiadomił ujawnionych w niej właścicieli o toczącym się postępowaniu i poprzestał na zawiadomieniu poprzez obwieszczenie, wbrew art. 17 ustawy wywłaszczeniowej, który nakładał na organ obowiązek zawiadomienia właściciela nieruchomości, zaś na ubiegającego się o wywłaszczenie obowiązek ustalenia właściciela nieruchomości (art. 6 tej ustawy) oraz obowiązek złożenia odpisów dokumentów z akt księgi wieczystej stwierdzających prawo własności,

2) naruszenie art. 151 § 1 pkt. 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w ustalonym stanie sprawy i odmowę uchylenia decyzji dotychczasowej, zgodnie z brzmieniem tego przepisu, a w konsekwencji nie wydanie nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy;

3) naruszenie art. 145 § 1 pkt. 4 kpa, poprzez nieprawidłową wykładnię prowadzącą do wniosku, że nie doszło do wypełnienia przesłanki wznowienia pomimo, że z akt postępowania wywłaszczeniowego wynika jednoznacznie, że:

a. organ przed wydaniem decyzji nie podjął podstawowych starań celem ustalania danych strony w postępowaniu, a przede wszystkim nie zapoznał się z aktami księgi wieczystej - hipotecznej [...] w K., w której jako właściciele nieruchomości ujawnieni byli od tak 40-stych K. K. oraz C. Z. W aktach tych od roku 1942 do chwili obecnej znajduje się oryginał umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego [...] stycznia 1942 roku, stanowiący podstawę nabycia nieruchomości przez C. Z. spadkodawczynię M. B. oraz przez K. K.;

b. Dyrekcja Rozbudowy Miasta W. [...] informowała, uzasadniając wniosek o niezwłoczne przejęcie nieruchomości, że Dyrekcja mimo usilnych starań nie uzyskała ani wglądu do księgi hipotecznej, o której istnieniu posiada wiadomości z DZGM W. [...], ani zaświadczenia hipotecznego ponieważ hipoteka nie może udzielić definitywnej odpowiedzi - pismo z [...] czerwca 1962 r w aktach sprawy, a zatem organ miał świadomość istnienia księgi wieczystej i obowiązku zapoznania się z jej treścią;

c. ani wnioskodawca - Dyrekcja Rozbudowy Miasta W. [...], ani organ nie poczyniły żadnych starań w celu ustalenia osoby właściciela, pomimo, że z zaświadczenia z Sądu wieczystoksięgowego wynika, że zniszczeniu uległa tylko część dokumentów z KW czyli tom II, co nie uniemożliwiało zapoznania się z pozostałymi tomami dotyczącymi [...] K. i ustalenie aktualnego stanu własności;

d. z protokołu wynika, że teren zajęto w 1962 roku, szkoła wybudowana została w roku 1963 r,. natomiast postępowanie wywłaszczeniowe toczyło się dopiero w 1968 r. na wniosek Dyrekcji Rozbudowy Miasta W. [...]. Pilna potrzeba zajęcia nieruchomości bez powiadomienia i odszukania właściciela i przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego uzasadniona była projektem budowy szkoły [...];

e. korespondencja nie była doręczana stronie lecz pozostawiana w aktach z adnotacją - dla nieznanego właściciela;

f. decyzja wywłaszczeniowa, której dotyczy postępowanie wznowieniowe, pozostawała "ukryta" przed stroną aż do roku 2011, kiedy doszło do jej okazania w postępowaniu sądowym o wydanie nieruchomości. Dopiero bowiem [...] czerwca 2011 roku, Skarb Państwa złożył wniosek o odłączenie z księgi wieczystej [...] działki oznaczonej nr [...] i założenie dla niej nowej księgi wieczystej oraz wpisanie jako jej właściciela Skarbu Państwa, powołując się na decyzję wywłaszczeniową z [...] marca 1968 r. Do tego czasu działka nr [...] znajdowała się w księdze wieczystej w której ujawnieni byli właściciele – C. Z. (a później jej spadkobierca M. B.) oraz K. K.;

g. nie doszło do określenia strony w ramach określenia uprawnionego do odbioru odszkodowania - decyzja nie została wykonana w zakresie wypłaty odszkodowania. Nigdy nie doszło do wpłaty kwoty oznaczonej w decyzji do depozytu;

Wskazując na powyższe naruszenia Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji wraz z decyzją poprzedzając i zasądzenie od organu administracji na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowa sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167 ) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.

Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Postępowanie o wznowienie jest postępowaniem nadzwyczajnym, w którym w pierwszej kolejności organ bada czy podanie o wznowienie zawiera przesłanki wskazane w art. 145 § 1 K.p.a. czy zostało wniesione w terminie o jakim mowa w art. 148 K.p.a. i czy wniosek pochodzi od uprawnionego podmiotu. Są to przesłanki dopuszczalności wznowienia. Niespełnienie któregokolwiek z warunku skutkuje odmową wszczęcia postępowania wznowieniowego bez badania merytorycznego wniosku. Spełnienie tych przesłanek skutkuje wydaniem postanowienia o wznowieniu który stanowi o zakresie toczącego się postępowania.

Przepis art. 145 § 1 pkt 4 kpa. stanowi, że to strona która nie brała bez swej winy udziału w postępowania może wnosić o jej wznowienie. W orzecznictwie sądowoadministacyjnym przyjmuje się, że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem wnioskowym a podmiotem uprawnionym do zainicjowania tego rodzaju postępowania jest wyłącznie ten podmiot który uznaje że bez swej winy nie brał udziału w postępowaniu. (wyroki NSA z: 24 listopada 2020 r., II OSK 1584/18, 12 marca 2020 r, II OSK 1268/18, 13 grudnia 2019 r., II OSK 328/18).

W ocenie Sądu Skarżący jako spadkobierca jednej z właścicielek wywłaszczonej nieruchomości ma interes prawny w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym wzruszenia decyzji wywłaszczeniowej Interes ten wynika z art. 140 kodeksu cywilnego gdyż kwestionowaną decyzją poprzedniczka prawna został pozbawiona własności należącej do nieruchomości.

Podanie o wznowienie zostało wniesione pismem z [...] sierpnia 2011 r. Strona o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia dowiedziała się (jej pełnomocnik) [...] sierpnia 2011 r. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. podanie o wznowienie w zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wnosi się w terminie 1 miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji. Oznacza to, że podanie o wznowienie zostało wniesione w ustawowym terminie.

Prawidłowo organ wznowił postępowanie gdyż zostały spełnione formalne warunki do jego wznowienia.

Zgodnie z art. 149 § 2 kpa postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Jako przyczynę wznowienia Skarżący wskazał niezawinione nie branie udziału w sprawie wywłaszczeniowej właścicieli wywłaszczanej nieruchomości.

Wywłaszczenie toczyło się na podstawie przepisów ustawy z 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (t.j. Dz.U.1961.18.94 .). Zgodnie z art. 6 tej ustawy, przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego ubiegający się o wywłaszczenie był zobowiązany wystąpić do właściciela o dobrowolne odstąpienie nieruchomości i w razie porozumienia zawrzeć z nim w formie prawem przepisanej umowę nabycia nieruchomości za cenę nie wyższą od ustalonej według zasad odszkodowania przewidzianych w niniejszej ustawie lub umowę zamiany nieruchomości według zasad tej ustawy.

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 6 tej ustawy we wniosku o wszczęcie postępowania wnioskujący o jego przeprowadzenie zobowiązany był do wskazania osoby właściciela i miejsce jego zamieszkania gdy było znane lub osobę posiadacza jeżeli nie jest nim osoba ujawniona jako właściciel w księdze wieczystej lub w zbiorze dokumentów a osoby właściciela nie można ustalić.

Właścicielem nieruchomości uregulowanej w księdze wieczystej "[...] w K." dz.2 byli C. Z. i K. K. na mocy aktu notarialnego nr [...] z [...] stycznia 1942 r. (k 94 akt adm.). C. Z. zmarła [...] lutego 1971 r. a w jej prawa, na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w G. ( sygn. akt [...]) wstąpił M. B. (k 96 akt adm.). Jak wynikało z akt wywłaszczeniowych nie udało się ustalić właścicieli ponieważ księga wieczysta "[...] w K." zaginęła. Powyższe wynika z obwieszczeń (k 30, 28, 23 akt adm), protokołu z rozprawy wywłaszczeniowej. (k 27 akt. adm.) a przede wszystkim z zaświadczenia Sądu Powiatowego dla W. [...] z [...] października 1964 r o zniszczeniu tomu II księgi i odmowy wydania przez Sąd zaświadczenia odnośnie działek nr [...], [...], [...], [...] (k 24 akt adm.).Co prawda z pisma Dyrekcji Rozbudowy Miast z [...] czerwca 1962 r. (k 17 akt adm.) wynika, że właścicielem nieruchomości jest wg danych DZGM [...] "ob. M." ale nie jest on znany z miejsca zamieszkania abstrahując od tego, że tym właścicielem nie był.

Wskazany wart. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy wywłaszczeniowej obowiązek wskazania we wniosku o wywłaszczenie osoby właściciela dotyczył sytuacji w której i osoba właściciela i jej miejsce było znane organowi. Analiza akt wywłaszczeniowych wskazuje, że ani podmiot ubiegający się o wywłaszczenie ani organ nie mieli wiedzy na ten temat i nie mieli możliwość ich uzyskania skoro księga wieczysta zaginęła a sąd wieczystoksięgowy odmówił udostępnienia danych dotyczących wywłaszczanej nieruchomości. Obiektywnie zatem oceniając możliwości organu i wnioskodawcy jedynym skutecznym sposobem zawiadomienia o toczącym się postępowaniu było dokonanie obwieszczenia w trybie art. 16 ust. 2 ustawy wywłaszczeniowej.

Ciężar wykazania, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, spoczywa na podmiocie, który z tego faktu wywodzi skutki prawne. Osoba ta ma obowiązek wykazania braku winy w nie braniu udziału w postępowaniu. W tym wypadku należy się odnieść do mierników obiektywnej staranności w działaniu. Inaczej mówiąc podmiot musi wykazać, że mimo należytej staranności nie mógł brać udziału w postępowaniu. Na tę okoliczność nie zostały przedstawione przekonujące dowody poza twierdzeniami, że organ mógł zrobić więcej. Na okoliczność jakie czynności podjęte zostały przez właścicieli nieruchomości skarżący nie przedstawił żadnych dowodów.

Bez znaczenia dla oceny przesłanki wznowieniowwej mają podnoszone przez Skarżącego okoliczności związane z czasem "odnalezienia" decyzji i ujawnienia praw Skarbu Państwa w księgach wieczystych Oczywiście powinno to nastąpić wcześniej jednakże działania te nawet spóźnione wywołały skutek w postaci ujawnienia praw Skarbu Państwa w księgach wieczystych. Jej, jak wskazuje skarżący, "późniejsze odnalezienie" w żadnym razie nie powoduje, że wcześniej nie weszła ona do obrotu prawnego. Decyzja wywłaszczeniowa została ogłoszona poprzez obwieszenie z [...] marca 1968 r. (k 29 akt adm.) zgodnie z art. 45 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym na datę wydania decyzji, co oznacza jej wprowadzenie do obrotu prawnego. Strona zainteresowana nie ujawniła swych praw do nieruchomości i nie zgłosiła swego udziału w postępowaniu mimo że organ prawidłowo dokonał obwieszczeń o toczącym się postępowaniu.

Z tych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w wyroku. 1. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnymi nastąpiło na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (D.U: 2020, poz. 1842), p. także uchwała składu 7 Sędziów NSA z 30 listopada 2020 II OPS 6/19). Poza tym zarządzeniem Prezesa WSA w Warszawie nr 21 z 16 października 2020 r. związku z objęciem Warszawy strefą czerwoną wstrzymano orzekanie na posiedzeniach jawnych i przyjęto zasadę orzekania na posiedzeniach niejawnych a sprawy wyznaczone na rozprawy skierowano do rozpoznania na posiedzeniach niejawnych (komunikat na stronie internetowej WSA w Warszawie).