Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 257/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.W.– K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu [...]r. (data stempla pocztowego) S. W.-K. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych.

Przedmiotowa skarga w dniu [...]r. została przesłana do organu odwoławczego, celem nadania jej dalszego biegu, stosownie do regulacji zawartej

w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa.

Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżona decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi została doręczona skarżącej w dniu [...] r.

Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił przedmiotową skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu [...]r.

W dniu [...]r. skarżąca złożyła za pośrednictwem Wojewody [...] wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu podniosła, że w toku postępowania administracyjnego udzieliła pełnomocnictwa radcy prawnemu K. P.- G., tymczasem organ odwoławczy doręczył zaskarżoną decyzję jej osobie z pominięciem w/w pełnomocnika, naruszając tym samym regulację art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwanej Kpa. Przedmiotowe doręczenie było zatem, w ocenie skarżącej, nieprawidłowe i okoliczność ta nie może jej obarczać, powodując negatywne konsekwencje. Wraz z wnioskiem skarżąca załączyła odpisy skargi.

Odpowiadając na wniosek organ wniósł o jego oddalenie podnosząc, że mimo znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy pełnomocnictwa z dnia

30 marca 2009 r., mocą którego S. W.- K. upoważniła radcę prawnego K. P. –G. do jej reprezentowania, to w postępowaniu prowadzonym przed organem odwoławczym skarżąca działała osobiście – pisma były przez nią osobiście podpisywane i również we wniosku o przywrócenie terminu skarżąca zwróciła się o doręczenie wszystkich pism w sprawie na adres jej zamieszkania.

Uczestnicy postępowania D. i M. W. ustosunkowując się do wniosku skarżącej również wnieśli o jego oddalenie, akcentując że ponowne inicjowane postępowania sądowego przedłuży czas oczekiwania przez nich na wejście na posesje skarżącej celem wykonania robót budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa).

Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, że siedmiodniowy termin do złożenia przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dacie doręczenia jej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu [...]r. Wniosek nadany na poczcie na adres organu w dniu [...]r. został zatem wniesiony w terminie. Jednocześnie skarżąca dokonała ponownie uchybionej czynności, czyli wniosła skargę. Dokonując natomiast oceny okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu Sąd uznał, że skarżąca w wystarczający sposób uprawdopodobniła brak swojej winy w niedopełnieniu w terminie przedmiotowej czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej ostatniej przesłanki należy mieć bowiem na uwadze obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja została nieprawidłowo doręczona. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżąca w dniu [...]r. udzieliła pełnomocnictwa radcy prawnemu K. P.- G. do jej reprezentowania m.in. w postępowaniu przez organami administracyjnymi wszystkich instancji w sprawie "decyzji Prezydenta Miasta R. o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości [...] ". Pełnomocnictwo nie zostało wypowiedziane, zaś zgodnie z intencją skarżącej obejmowało ono również jej reprezentację przed organem odwoławczym, czego zresztą organ ten nie podważa odpowiadając na wniosek o przywrócenie terminu. Słusznie zatem zauważa skarżąca, że zgodnie z regulacją art. 40 § 2 Kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, organ doręcza wszelką korespondencję, w tym zaskarżoną decyzję, temu pełnomocnikowi. Jak wynika z treści tego przepisu organ administracji publicznej jest obowiązany doręczać pisma pełnomocnikowi strony, o którego ustanowieniu został powiadomiony. Przepis ten nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w Kpa zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, w tym orzeczeń (decyzji, postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie (vide: postanowienie SN z dnia 9 września 1993 r., III ARN 45/93, OSNCP 1994, nr 5, poz. 112).

Odnosząc się natomiast do stanowiska organu, zgodnie z którym okoliczność własnoręcznego podpisywania pism przez skarżącą powodowała, że skarżąca działała przed tym organem osobiście, wskazać wymaga, iż art. 40 § 2 Kpa nie zakazuje doręczeń pod adresem strony, która ustanowiła pełnomocnika, lecz jedynie nakazuje doręczanie pism temu pełnomocnikowi. Co się zaś tyczy zawartego we wniosku żądania dokonywania doręczeń na adres zamieszkania skarżącej zauważyć należy, że wniosek ten złożony został na etapie postępowania sądowego, w którym skarżąca, zgodnie z jej oświadczeniem z dnia [...]r., działa osobiście.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia, stosownie do treści art. 86 § 1 Ppsa.