Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 963/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 2a
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
article: par. 2, par. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 262 poz 2607
law: Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. przyznaje radcy prawnemu S.K. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. A. 192 lok. [...], kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej M.W. i nakazuje wypłacić powyższą kwotę radcy prawnemu S.K. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 16 § 1, art. 145 § 1 pkt 5, art. 147, art. 149, art. 150, art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., w skrócie K.p.a.) w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1, art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r., nr 69 poz. 415 ze. zm., powoływana jako ustawa), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania M. W. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...], odmowy przyznania jej prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia [...], umorzenia postępowania w sprawie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia [...] oraz umorzenia postępowania w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] a także postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienia z urzędu postępowania w sprawie zakończonej decyzjami ostatecznymi Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...]; z dnia [...], nr [...] oraz z dnia [...], nr [...].

W toku postępowania administracyjnego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu [...] M. W. zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy Nr [...] w Ł., celem dokonania rejestracji. Na podstawie przedłożonych przez skarżącą w dniu rejestracji dokumentów, Prezydent Miasta Ł., decyzją ostateczną z dnia [...], nr [...] orzekł o uznaniu M. W. z dniem [...] za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania, tj. od dnia [...] w wysokości 100% zasiłku podstawowego określonego w art. 72 ust. 1 ustawy, na okres 6 miesięcy, o ile wcześniej nie zaistnieją okoliczności powodujące utratę statusu osoby bezrobotnej lub utratę prawa do zasiłku.

Kolejną decyzją z dnia [...], nr [...] organ I instancji orzekł o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia [...] z powodu upływu okresu jego pobierania, a następnie decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej od dnia [...].

W dniu [...] do Powiatowego Urzędu Pracy Nr [...] w Ł. wpłynęła informacja z dnia [...] Referatu Spraw Społecznych i Rejestracji Delegatura Ł.- B. Urzędu Miasta Ł. z siedzibą w Ł., z treści której wynikało, iż M. W. została zameldowana na pobyt czasowy w Ł., przy ul. "A" 19 A m. 2. Z kolei pismem z dnia [...] Referat Spraw Społecznych i Rejestracji Delegatura Ł.- B. Urzędu Miasta Ł. potwierdził, iż z dniem [...] skarżąca została wymeldowana z pobytu stałego tj. [...] Ł., ul. "B" 236 m. 3, na podstawie decyzji administracyjnej nr [...]. Jednocześnie w dniu [...] M. W. oświadczyła w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr [...] w Ł., iż nie rejestrowała się w żadnym innym Urzędzie Pracy. Nadto strona potwierdziła, iż nie wiedziała o tym, iż od dnia [...] została wymeldowana z pobytu stałego tj. Ł., ul. "B" 236 m. 3, gdyż nie otrzymała w ww. sprawie żadnej decyzji. Wobec powyższego, organ I instancji pismem z dnia [...], nr [...] wystąpił z zapytaniem do Referatu Spraw Społecznych i Rejestracji Delegatura Ł. – B. Urzędu Miasta Ł., czy i kiedy decyzja z dnia [...], nr [...] została doręczona M. W. i czy jest ona prawomocna

W dniu [...] do organu I instancji wpłynęło pismo z dnia [...] Referatu Spraw Społecznych i Rejestracji Delegatura Ł. – B. Urzędu Miasta Ł., z którego wynikało, iż w 2008r. toczyło się postępowanie w sprawie wymeldowania skarżącej z adresu stałego. Jednocześnie potwierdzono, iż decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] orzeczono o wymeldowaniu M. W. z pobytu stałego w Ł., przy ul. "B" 236 m. 3. Powyższa decyzja została skierowana do strony i została jej doręczona zgodnie z art. 44 K.p.a. Po upływie terminu przysługującego stronie na wniesienie odwołania od ww. decyzji, decyzję wykonano.

W związku z powyższym organ I instancji postanowił w dniu [...] wznowić z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej:

1. decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] w sprawie przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia [...],

2. decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] orzekającą o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia [...] z powodu upływu okresu jego pobierania;

3. decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...],

nr [...] orzekającą o utracie statusu osoby bezrobotnej od dnia [...].

Następnie decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 147, art. 149, art. 150 § 1, art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 K.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, Prezydent Miasta Ł. uchylił ww. decyzje ostateczne i jednocześnie orzekł o:

1. odmowie przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia [...];

2. odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia [...];

3. umorzeniu postępowania w sprawie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia [...];

4. umorzeniu postępowania w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej od dnia [...].

Kwestionując zasadność decyzji organu I instancji z dnia [...],

nr [...] M. W. złożyła odwołanie, w którym stwierdziła, iż decyzja o wymeldowaniu jej z lokalu położonego w Ł. przy ulicy "B" 236 m. 3 została podjęta z naruszeniem procedur prawnych, wynikających z uniemożliwienia jej uczestniczenia w postępowaniu o wymeldowanie.

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Wojewoda [...] uznał, iż w obowiązującym stanie prawnym i faktycznym nie zasługuje ono na uwzględnienie.

W ocenie organu II instancji zgromadzony materiał dowodowy potwierdza w sposób nie budzący wątpliwości, iż M. W. w okresie pozostawania w ewidencji osób bezrobotnych Powiatowego Urzędu Pracy Nr [...] w Ł., tj. w okresie od dnia [...] do dnia [...] nie posiadała stałego zameldowania na terenie właściwości działania Powiatowego Urzędu Pracy Nr [...] w Ł. Skarżąca od dnia [...] nie przebywała pod adresem Ł., ul. "B" 236 m. 3 i jak wynika z przedłożonych akt sprawy nie posiadała, od dnia [...] żadnego stałego adresu zameldowania. Natomiast przy ul. "C" 19 A m. 2 w Łodzi M. W. została zameldowana na pobyt czasowy do 3 miesięcy dopiero w dniu [...].

Następnie organ odwoławczy powołał się na § 2 pkt 1 zarządzenia Nr 11/99 Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...] w sprawie wprowadzenia zmian organizacyjnych w powiatowych urzędach pracy miasta Ł., Powiatowy Urząd Pracy Nr [...] w Ł. obsługuje osoby bezrobotne i poszukujące pracy wszystkich rodzajów wykształcenia z dzielnic: G., Ś. i W. oraz osoby nie posiadające miejsca zameldowania na terenie Ł. Zaś Powiatowy Urząd Pracy Nr [...] w Ł. osoby zameldowane na terenie dzielnic: B. i P.

Organ II instancji stwierdził, że skarżąca w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr [...] w Ł., tj. w dniu [...] nie poinformowała Urzędu o fakcie, iż z dniem [...] została wymeldowania z pobytu stałego tj: [...] Łódź, ul. "B" 236 m. 3. Jednocześnie skarżąca wpisała ww. adres jako adres stałego zameldowania w dniu rejestracji. W ocenie organu odwoławczego skarżąca swym działaniem wprowadziła w błąd Powiatowy Urząd Pracy Nr [...] w Ł., który pozostając w zaufaniu do wiarygodności informacji podanych przez stronę w karcie rejestracyjnej, zarejestrował skarżącą jako osobę bezrobotną od dnia [...] i przyznał stosowne uprawnienia zasiłkowe. Zdaniem organu II instancji okoliczność, że skarżąca nie wiedziała o tym, że została wymeldowana z pobytu stałego nie może być brana po uwagę, gdyż świadczy o braku zachowania przez stronę należytej staranności w dbaniu o swoje sprawy.

Dalej organ II instancji wskazał, iż z pouczenia jakie otrzymała M. W. w sposób jednoznaczny wynikało, iż Powiatowy Urząd Pracy Nr [...] w Ł. jest urzędem właściwym do obsługi osób zameldowanych na terenie dzielnic: B. i P. Skarżąca poświadczając odbiór ww. pouczenia zobowiązała się jednocześnie do powiadomienia Powiatowego Urzędu Pracy o zmianie miejsca zameldowania lub pobytu w ciągu 14 dni od dnia zmiany adresu zameldowania oraz zgłoszenia się we właściwym Powiatowym Urzędzie Pracy najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania. Skarżąca została zatem właściwie pouczona o obowiązkach i prawach osób bezrobotnych, zarejestrowanych w powiatowym urzędzie pracy, a jej powinnością było dokładne zapoznanie się z treścią tego dokumentu jeszcze przed złożeniem podpisu lub bezpośrednio po tej czynności.

Wojewoda [...] podniósł także, iż miał na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 czerwca 2011r., sygn. akt III SA/Łd 230/11. Jednakże, w ocenie organu II instancji zastosowanie powyższego wyroku w przedmiotowej sprawie nie może miejsca, gdyż skarżąca została wymeldowana z pobytu stałego z dniem [...], zaś status osoby bezrobotnej i wszelkie prawa przysługujące osobie bezrobotnej chciała nabyć od dnia [...] w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr [...] w Ł, który nie był właściwy dla osób nieposiadających zameldowania w Ł.

Na ostateczną decyzję Wojewody [...] skargę do sadu administracyjnego złożyła M. W., która zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.: art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku prawy poprzez jego błędną wykładnię oraz art. 76 ust. 2 pkt 1 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a także naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 6 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 7 K.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji zaniedbanie rozważenia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli przez pryzmat regulacji art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy w szczególności w związku z funkcjonalną wykładnią tego przepisu, jak również art. 8 K.p.a. w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy poprzez działanie wbrew zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.

W uzasadnieniu skargi skarżąca ponownie podniosła, że nie wiedziała o fakcie wymeldowania jej z dotychczasowego miejsca stałego zameldowania. Ponadto zarzuciła organom administracji, że w chwili rejestracji czasowo przebywała pod adresem: [...] Łódź, ul. "C" 19 A m. 2, który również objęty jest właściwością Powiatowego Urzędu Pracy nr [...] w Ł., natomiast powołane przez organ odwoławczy zarządzenie Nr 11/99 Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] z dnia 23 grudnia 1999r. w sprawie wprowadzenia zmian organizacyjnych w powiatowych urzędach pracy miasta Ł. nie ma charakteru prawa powszechnie obowiązującego, a jedynie porządkowy, organizacyjny. W związku z tym sprawa powinna został przekazana do właściwego urzędu pracy zgodnie z art. 65 K.p.a. Powołując się na orzeczenia sądów administracyjnych skarżąca stwierdziła, że kwestia zmiany miejsca zamieszkania lub nawet zameldowania ma wyłącznie charakter formalny i pozostaje wtórna wobec uprawnienia do zasiłku. W jej ocenie przesłanka zarejestrowania się bezrobotnego w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla miejsca stałego lub czasowego zameldowania, obok celu ewidencyjnego spełnia rolę jedynie porządkującą system świadczeń dla bezrobotnych, gdyż umożliwia planowe gromadzenie środków na ten cel przez urzędy pracy, nie jest natomiast decydującą okolicznością w kwestii przyznania statusu bezrobotnego.

Na tej podstawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 powołanego przepisu). Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będą jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei przepis art. 135 p.p.s.a. stanowi, iż Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to konieczne dla końcowego jej załatwienia.

Sąd uwzględniając zatem skargę na decyzję uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest bezsporny. Skarżąca została wymeldowana z pobytu stałego z dniem [...], zaś status osoby bezrobotnej i przysługujące jej prawa nabyła od [...]. Zatem od czerwca [...] do dnia [...] nie miała stałego zameldowania, ale przebywała na terenie właściwości działania PUP nr [...] w Ł. czyli na terenie właściwości tego samego urzędu pracy.

Zgodnie z § 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz.U., nr 262, poz. 2607 ze zm.) bezrobotny zgłasza się, w celu dokonania rejestracji, do powiatowego urzędu pracy, właściwego ze względu na zameldowanie w miejscu pobytu stałego lub czasowego, a jeżeli nie jest zameldowany - do powiatowego urzędu pracy, na którego obszarze działania przebywa.

Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest, że skarżąca nie wiedziała o tym, iż jest wymeldowana z pobytu stałego. Nie można zatem zarzucić skarżącej złej woli lub chęci wprowadzenia w błąd organu administracji. Gdyby skarżąca wiedziała o wymeldowaniu, to powinna mieć na uwadze § 5 cytowanego rozporządzenia, zgodnie z którym osoba, która ma zamiar zmienić miejsce zameldowania lub pobytu, informuje powiatowy urząd pracy, w którym jest zarejestrowana, o terminie tej zmiany i składa wniosek o przesłanie odpisów karty rejestracyjnej oraz innych dokumentów do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na planowane miejsce zameldowania lub pobytu (ust.1). Powiatowy urząd pracy przesyła odpisy karty rejestracyjnej wraz z dokumentami i wyłącza z rejestru bezrobotnych kartę rejestracyjną osoby, o której mowa w ust. 1 (ust. 2). Osoba, która zmieniła miejsce zameldowania lub miejsce pobytu, zgłasza się w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu, w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania lub pobytu (ust. 3).

Należy jednak zauważyć, że przepis ten dotyczy zmiany miejsca zamieszkania lub pobytu, a zatem nie tylko zmiana miejsca zamieszkania jest brana pod uwagę ale także zmiana miejsca pobytu osoby bezrobotnej. Skoro tak, to bezsporne w sprawie jest, iż skarżąca cały ten okres, w którym nie była nigdzie zameldowana na stałe, przebywała na terenie właściwości PUP nr [...] w Ł., czyli tego samego urzędu pracy, w którym już była zarejestrowana. Brak było zatem podstaw do przerejestrowania skarżącej do innego Powiatowego Urzędu Pracy.

Przepisy Zarządzenia Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy nie mogą być sprzeczne z cyt. wyżej Rozporządzeniem. Podnieść również należy, iż przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r., nr 69, poz. 415 ze zm.), a dokładnie przepisy dotyczące zasiłków tj. art. 73 ust. 2a wyraźnie wskazują na to, iż w przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy bezrobotny jest obowiązany powiadomić o tym fakcie urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawić się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania.

Podkreślenia zatem wymaga, iż ustawodawca także mówi o zmianie miejsca zamieszkania, które skutkuje zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy, a w tym przypadku nie doszło do zmiany miejsca zamieszkania skutkującą zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy. W związku z tym, jeżeli chodzi o kwestię zasiłku dla bezrobotnych, skarżąca nie miała obowiązku zawiadamiania PUP o zmianie miejsca zamieszkania.

Należy zatem zauważyć, iż kwestia, że skarżąca od czerwca 2008r. do 25 listopada 2009r. nie posiadała żadnego stałego miejsca zamieszkania nie jest tak istotna, jak to podkreślał organ w sytuacji, w której ustawodawca równolegle z zameldowaniem (w przypadku rejestracji i jej zmiany), a nawet wyłącznie (w przypadku zasiłków) nakazuje wziąć pod uwagę miejsce pobytu lub zamieszkania.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy art. 73 ust. 2a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz § 5 cytowanego Rozporządzenia i w związku z tym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) orzekł, jak w sentencji.

Ponownie rozpatrując sprawę organ administracji powinien mieć na uwadze zaprezentowaną wyżej interpretację przepisów dotyczących kwestii zmiany właściwości powiatowego urzędu pracy, w związku ze zmianą miejsca zamieszkania lub pobytu.

b.a.

-----------------------

8