Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 499/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ: Minister Rozwoju~Minister Rozwoju, Pracy i Technologii
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 811/22 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 16 listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 811/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek K. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł skargę na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 16 listopada 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 1 lutego 2021 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 1 lutego 2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł.

Następnie Sąd postanowieniem z dnia 29 czerwca 2021 r. odrzucił skargę, stwierdzając, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 29 kwietnia 2021 r., a zatem termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upłynął w dniu 6 maja 2021 r. Pomimo tego jednak, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, składając równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że do niewykonania wezwania doszło nie z jego winy.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 marca 2022 r. sygn. akt I OZ 57/22, uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 29 czerwca 2021 r. w uzasadnieniu wskazując, że wezwania do uiszczenia wpisu od skargi i nadesłania numeru PESEL sporządzono na oddzielnych drukach, co wobec twierdzeń skarżącego o nieotrzymaniu jednego z nich, nie wyklucza sytuacji, w której omyłkowo do koperty nie zostało włożone wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. O nieotrzymaniu powyższego wezwania, zdaniem NSA, może również świadczyć okoliczność, że skarżący w terminie uzupełnił inne braki skargi (nadesłał numer PESEL). W przedmiotowej sprawie istnieją zatem poważne wątpliwości co do tego, czy skarżący faktycznie otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odrzucenie jej z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi uznał go za niedopuszczalny, bowiem w sprawie nie doszło do uchybienia terminu. W świetle stwierdzonych przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 marca 2022 r. sygn. akt I OZ 57/22 wątpliwości co do faktu doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie można bowiem przyjąć, że termin ten rozpoczął bieg w dniu 29 kwietnia 2021 r., a w konsekwencji, że uiszczenie przez skarżącego wpisu w dniu 20 września 2021 r. nastąpiło z uchybieniem terminu.

Skoro w rozpoznawanej sprawie nie można stwierdzić, że doszło do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, to zdaniem Sądu, żądanie przywrócenia terminu należało ocenić jako bezprzedmiotowe.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. S.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 P.p.s.a. Chodzi o uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności.

Z kolei, stosownie do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W doktrynie przyjmuje się, że wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny m.in. w przypadku, gdy nie nastąpiło uchybienie terminowi (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, komentarz do art. 88 P.p.s.a. [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 6. wydanie, Warszawa 2019, s. 562).

W rozpoznawanej sprawie zasadnie Sąd I instancji odwołał się w swoich rozważaniach do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2022 r. sygn. akt I OZ 57/22 uchylającego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2021 r. o odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargi. W przywołanym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny ocenił, że skarżący nie uchybił terminowi do uiszczenia wpisu od skargi bowiem istnieją uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości doręczenia wezwania do uzupełnienia tych braków.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji zachowania przez stronę terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wniosek o jego przywrócenie był niedopuszczalny i podlegał odrzuceniu, wobec treści art. 88 P.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.