Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2060/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2009 r. sprawy ze skargi T. F. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową, myśliwską i sportową oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] maja 2008 r., Nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia Panu T. F. pozwolenia na broń palną bojową, myśliwską i sportową.

Do podjęcia niniejszego postanowienia Komendanta Głównego Policji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 23 sierpnia 2005 r. Komendant Policji wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia Panu F. pozwolenia na broń palną bojową, myśliwską i sportową z uwagi na toczące się przeciwko niemu postępowanie karne o popełnienie przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Postępowanie karne, o którym mowa wyżej zakończyło się wydaniem wyroku przez Sąd Rejonowy w O., sygn. akt [...], uznającym Pana F. winnym zarzucanego mu czynu. Wyrok ten jest prawomocny od 30 sierpnia 2007 r.

W dniu 28 kwietnia 2008 r. strona złożyła do organu wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie ze względu na przyjęcie do rozpoznania przez Rzecznika Praw Obywatelskich wniosku strony o wniesienie kasacji od wyroku Sądu Okręgowego dla W., zapadłego w sprawie.

Po rozpoznaniu tego wniosku Komendant Policji postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] odmówił zawieszenia postępowania, natomiast Komendant Główny Policji w związku z zażaleniem złożonym przez stronę utrzymał w mocy postanowienie, wydane w I instancji.

Uzasadniając postanowienie z dnia [...] lipca 2008 r. organ II instancji podniósł, iż według jego oceny brak jest podstaw do zawieszenia postępowania, przewidzianych w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Nie występuje bowiem, wbrew twierdzeniom strony zagadnienie wstępne, od którego uzależnione byłoby rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej. Zagadnienie wstępne to problem prawny o charakterze materialnym, rozstrzygnięcie którego warunkuje merytoryczne rozpoznanie sprawy administracyjnej, przy czym ocena tego zagadnienia należy do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie administracyjne lub Sądu. Z pewnością przyjęcie przez Rzecznika Praw Obywatelskich do rozpoznania wniosku strony o wniesienie kasacji od ostatecznego wyroku skazującego go w sprawie o przestępstwo przeciwko niemu nie jest owym zagadnieniem wstępnym w rozpoznawanej sprawie, albowiem okoliczność ta dotyczy stanu faktycznego sprawy administracyjnej a nie kwestii prawnej związanej z zastosowaniem przepisów prawa materialnego, bez rozstrzygnięcia której nie jest możliwe wydanie decyzji.

Na postanowienie Komendanta Głównego Policji Pan T. F. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy – art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Komendanta Policji a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Skarżący nie zgodził się z poglądem organu, iż przesłanką wydania decyzji w sprawie jest samo wszczęcie postępowania karnego w sprawie popełnienia przestępstw przeciwko zdrowiu, życiu lub mieniu. Takie stanowisko nie uwzględnia zasady ochrony praw nabytych, które powinno być uwzględnione w postępowaniach w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń. Poza tym uznanie, że samo prowadzenie postępowania karnego, niezależnie od jego wyniku, obliguje organ Policji do cofnięcia pozwolenia prowadziłoby do różnicowania sytuacji prawnej osób posiadających pozwolenie na broń wyłącznie w zależności od szybkości działania organów Policji tzn. od tego, czy decyzja o cofnięciu pozwolenia zostanie wydana przed zakończeniem postępowania karnego wyrokiem uniewinniającym (a więc w okresie, w którym zachodziłaby literalnie odczytana przesłanka "prowadzenia postępowania karnego") czy też nie – w tym drugim przypadku brak już będzie podstaw do cofnięcia pozwolenia, albowiem przestanie zachodzić przesłanka "prowadzenia postępowania karnego". Tymczasem takie różnicowanie sytuacji prawnej podmiotów byłoby niemożliwe do pogodzenia z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa. Poza tym w przypadku cofnięcia pozwolenia na broń w trakcie toczącego się postępowania karnego, które następnie zostanie zakończone wyrokiem uniewinniającym, w świetle art. 15 ustawy o broni i amunicji brak byłoby podstaw do odmowy ponownego przyznania pozwolenia.

W tym stanie rzeczy samo prowadzenie postępowania karnego nie stanowi przesłanki cofnięcia pozwolenia na broń, lecz jest nią dopiero wyrok skazujący, definitywnie ustalający fakt popełnienia przestępstwa jako blokujący możliwość uzyskania pozwolenia na broń w przyszłości. Tak więc rozstrzygnięcie tej kwestii przez Sąd karny nie jest, jak twierdzą organy obu instancji, wyłącznie okolicznością faktyczną, lecz rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego przez inny organ. Stwierdzenie popełnienia przestępstwa nie jest tylko potwierdzeniem, że określone zdarzenie miało miejsce, ale również tego, że miało ono cechy przestępstwa, a co za tym idzie, wiąże się z zastosowaniem przepisów prawa materialnego (kodeksu karnego). W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, przyjęcie przez Rzecznika Praw Obywatelskich do rozpoznawania wniosku strony o wniesienie kasacji od ostatecznego wyroku skazującego zapadłego w sprawie o przestępstwo przeciwko mieniu, w niniejszej sprawie zachodzi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę, Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a.

Rozpatrując skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie organu I instancji nie naruszają prawa. Nietrafny jest bowiem zarzut skarżącego, iż organy obu instancji dopuściły się naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl powyższego przepisu zawieszenie postępowania uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek:

a) postępowanie administracyjne jest w toku,

b) rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania administracyjnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd,

c) zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte.

W niniejszej sprawie, jak słusznie wywodziły organy brak jest podstaw do zawieszenia postępowania o cofnięcie skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej, myśliwskiej i sportowej, albowiem nie zaistniały łącznie tj. przesłanki, o których mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Bezsporne jest w sprawie, iż na mocy prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w O. skarżący został skazany za przestępstwo przeciwko mieniu. Wniesienie podania do Rzecznika Praw Obywatelskich o złożenie skargi kasacyjnej od prawomocnego wyroku nie powoduje, iż w sprawie toczy się nadal postępowanie, którego wynik rzutowałby na toczące się postępowanie administracyjne.

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i brak jest podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego ze względów prejudycjalnych.

Poza tym jak słusznie podnosiły organy Policji wykładnia literalna przepisu art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji wskazuje na to, że organy Policji obowiązane są cofnąć wydane pozwolenie na broń nie tylko w przypadku skazania za jedno z przestępstw wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 6, ale również także w sytuacji, gdy toczy się postępowanie karne w sprawie popełnienia jednego z tych czynów.

W tym stanie rzeczy, skoro zarzuty skargi okazały się nietrafne Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.