Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1070/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1,10,107 par.1 i par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Magda Froncisz (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2017 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Rektora Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. S. w K. z dnia [...] czerwca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej skargę oddala.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Kr [...]

Uzasadnienie

Pismem z 27 lutego 2017 r. (wpływ do AGH 28 lutego 2017 r.) W. J. i S. B. wnieśli do Rektora Akademii [...] w K. wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Jako podstawę prawną wniosku wskazali m.in. art. 10, art. 2 ust. 1 w związku z art. 1, art. 2, ust. 2, art. 3, art. 4, art. 6 pkt. 2-5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764), dalej "u.d.i.p", z uwzględnieniem tego, że w myśl art. 9 ust. 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2009 r., nr 157, poz. 1240 ze zm.) [...] należy do sektora finansów publicznych i środki finansowe, którymi dysponuje [...] są środkami publicznymi.

Wnioskiem objęto informację publiczną, którą zawierają poniższe dokumenty:

§ 1.

1. decyzje Rektora [...] i uchwały Senatu [...] oraz ich decyzje podjęte ew. w innej formie dot. gospodarki majątkowej, finansowej, inwestycyjnej, przestrzennej i mieszkaniowej oraz zarządzania i gospodarowania nieruchomościami gruntowymi i budowlanymi zlokalizowanymi w K. pod adresami: ul. [...], z tym, że powyższe dotyczy decyzji, które:

podjęto od 1 stycznia 2014 r. do dnia dzisiejszego lub wcześniej, jeżeli decyzje te są nadal aktualne, oraz

dotyczą pośrednio lub bezpośrednio ww. nieruchomości;

2.1. uchwały wspólnot mieszkaniowych budynków zakładowych [...] przy ul. [...], które podjęto od 1 stycznia 2014 r. lub wcześniej, jeżeli są one nadal aktualne, wraz z dokumentami wykonawczymi do tychże w zakresie, w jakim dotyczą one m.in.:

dysponowania majątkiem stanowiącym dwie ww. nieruchomości,

powołania pierwszych zarządów wspólnot mieszkaniowych w dwóch ww. nieruchomościach w rozumieniu rozdziału 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (obecnie Dz.U. z 2015 r., poz. 1892);

2.2. umów pomiędzy [...] a zarządem wspólnot mieszkaniowych ww. nieruchomości za okres istnienia wspólnot mieszkaniowych w ww. budynkach;

3. aktualnie obowiązujące umowy zawarte przez [...] i inne dokumenty ustanawiające stosunek prawny [...] ze stronami trzecimi dot. dysponowania majątkiem stanowiącym dwie ww. nieruchomości (lub ich części). Dotyczy to również dokumentów zmieniających sposób użytkowania części ww. nieruchomości na stałe lub na czas określony;

4.1. aktualnie obowiązujące umowy (lub inne dokumenty o takich samych skutkach prawnych jak umowy) pomiędzy [...] a dostawcami ciepła, zimnej wody i energii elektrycznej oraz odbiorcami odpadów i ścieków;

4.2. pozostałe, nie wymienione § 1.4.1 aktualnie obowiązujące umowy (lub inne dokumenty o takich samych skutkach prawnych jak umowy) pomiędzy [...] a podmiotami zewnętrznymi, z tytułu których powstają zobowiązania [...] rozliczane w ciężar opłat wnoszonych przez lokatorów i właścicieli mieszkań dwóch ww. nieruchomości (np. ew. umowy ubezpieczeniowe, umowy dot. ochrony mienia itp.) z wyjątkiem dokumentów, o których mowa poniżej w § 1.7.1;

5. aktualne informacje o sposobie dokonywania pomiarów oraz wyniki tych pomiarów za okres od 1 stycznia 2015 r. do dnia dzisiejszego, dot. gospodarki mediami, w tym dostaw i poboru ciepła, zimnej wody i energii elektrycznej w ww. nieruchomościach poza lokalami mieszkalnymi;

6.1. dokumenty [...] za okres od 1 stycznia 2015 r. do dnia wystawienia niniejszego wniosku, lub dokumenty wcześniejsze, jeżeli nadal są aktualne, które w ww. okresie ustanawiały lub nadal ustanawiają tryb i zasady (regulaminy, algorytmy obliczeniowe, procedury, wymagania, normy wewn. itp. regulacje), oraz - dotycząc bezpośrednio lub pośrednio ww. nieruchomości - odnoszą się do:

a) rozliczania odnośnych zobowiązań [...] wobec podmiotów wym. w § 1.4.1 oraz

b) rozliczania należności [...] z tytułu zaistnienia tych zobowiązań, które to rozliczenia dotyczą w szczególności:

i) rozliczeń dostawy i poboru zimnej wody z:

- lokatorami i właścicielami mieszkań, którzy posiadają liczniki zimnej wody, i którzy przekazują [...] odnośne odczyty,

- pozostałymi lokatorami i właścicielami mieszkań nie wymienionymi w poprzednim podpunkcie,

- z tytułu ujęć wody poza lokalami mieszkalnymi;

ii) rozliczeń dostawy i poboru ciepła w lokalach mieszkalnych aktualnie zamieszkanych, w pozostałych lokalach oraz przestrzeniach wspólnych;

iii) rozliczeń zaopatrzenia w energię elektryczną i jej poboru w budynkach poza lokalami mieszkalnymi i na terenie ww. nieruchomości oraz zależności pomiędzy tymi rozliczeniami, a rozliczeniami z lokatorami i właścicielami lokali mieszkalnych, w tym zasady rozliczenia różnic i rozłożenia należności [...] z tego tytułu wraz z uzasadnieniem tego rodzaju różnic;

6.2. dokumenty finansowe (faktury, noty i in.):

- stanowiące podstawę zapłaty zobowiązań wym. w § 1.6.1.a na rzecz podmiotów wymienionych powyżej w § 1.4.1,

- potwierdzające uregulowanie zobowiązań [...] wym. w § 1.6.1.a wobec podmiotów wymienionych powyżej § 1.4.1,

- potwierdzające wpływy do [...] z tytułu należności [...] wym. w § 1.6.1.b;

6.3. dokumenty lub informacje, które stanowią rozliczenie per saldo wpływów i wydatków AGH, o których mowa w § 1.6.2 za ww. okres;

6.4. dokumenty [...] za okres od 1 stycznia 2015 r. do dnia wystawienia niniejszego wniosku lub dokumenty wcześniejsze, jeżeli nadal są aktualne, które w ww. okresie ustanawiały lub nadal ustanawiają tryb i zasady (regulaminy, algorytmy obliczeniowe, procedury, wymagania, normy wewn. itp. regulacje), oraz - dotycząc bezpośrednio lub pośrednio ww. nieruchomości - odnoszą się do:

rozliczania odnośnych zobowiązań [...] wym. w § 1.4.2 oraz

rozliczania należności [...] z tytułu zaistnienia tych zobowiązań w rozliczeniach z lokatorami i właścicielami mieszkań w ww. nieruchomościach;

6.5. dokumenty finansowe (faktury, noty i in.):

- stanowiące podstawę zapłaty zobowiązań wymienionych w § 1.6.4.a,

- potwierdzające uregulowanie zobowiązań [...] wymienionych powyżej § 1.6.4.a,

- potwierdzające wpływy do [...] z tytułu należności [...] wym. w § 1.6.4.b;

6.6. dokumenty lub informacje, które stanowią rozliczenie per saldo wpływów i wydatków [...], o których mowa w § 1.6.5 za ww. okres;

7.1. dokumenty [...] (za okres od 1 stycznia 2015 roku do chwili obecnej lub dokumenty wcześniejsze, jeżeli nadal obowiązują) ustanawiające zobowiązania AGH (np. umowy, zlecenia, zamówienia) oraz odnośne finansowe dokumenty źródłowe które:

a) wytworzono w związku gospodarką i wykonywaniem czynności zwykłego zarządu ww. nieruchomościami w rozumieniu art. 14 ustawy o własności lokali, jak i czynnościami wykraczających poza zwykły zarząd ww. nieruchomościami, (tj. m.in. sprzątania, naprawy bieżące, roboty zabezpieczające, remonty główne, roboty budowlane prace dot. gospodarki zielenią i zabezpieczenia terenu wokół budynków) oraz

b) poświadczają:

- zaistnienie zobowiązań [...], o których mowa w niniejszym punkcie,

- zapłatę tych zobowiązań przez [...];

7.2. dokumenty, w tym dokumenty finansowe, za okres od 1 stycznia roku 2015 do chwili obecnej, które wytworzono w związku z powstaniem należności [...] wynikających z zaistnienia zobowiązań, o których mowa w § 1.7.1, i które to dokumenty poświadczają wpływy do [...] z tytułu tych należności,

7.3. dokumenty lub informacje, które stanowią rozliczenie per saldo wpływów i wydatków [...] z tytułów, o których mowa w § 1.7.1 oraz § 1.7.2;

8. ew. inne dokumenty uzasadniające ostatnie podwyżki opłat niezależnych od właścicieli nieruchomości w rozliczeniach z lokatorami i właścicielami mieszkań,

9. informacje, czy NIK i inne organy kontrolne państwa przeprowadzały kontrolę gospodarki majątkowej, finansowej, inwestycyjnej, przestrzennej i mieszkaniowej oraz danych o zarządzaniu nieruchomościami gruntowymi i budowlanymi, w zakresie w jakim kontrole te obejmowały bezpośrednio lub pośrednio ww. nieruchomości w okresie ostatnich 10 lat, a jeżeli tak, to prosimy o udostępnienie trzech ostatnich protokołów pokontrolnych i zaleceń z poszczególnych kontroli oraz ew. odpowiedzi [...] na te protokoły i zalecenia;

10. aktualne dokumenty poświadczające tytuł własności [...] do ww. nieruchomości.

§ 2. Powołując się na art. 12 ust. 2 w związku z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. wnioskodawcy zażądali udostępnienia ww. informacji publicznych w formie pojedynczego zestawu pisemnych kopii dokumentów poświadczonych na piśmie za zgodność z oryginałem, lub na nośniku CD, w zależności od tego, która z ww. form będzie dogodniejsza dla obsługi administracyjnej [...] w stosunku do danego dokumentu.

§ 3. Powołując się na sumienność i przezorność oraz mając na uwadze uniknięcie ewentualnych nieporozumień co do realizacji niniejszego wniosku, do udostępnionych dokumentów wnioskodawcy poprosili o dołączenie ich urzędowo poświadczonego wykazu.

§ 4. Informacje publiczne w ten sposób przygotowane w terminie ustawowym 14 dni przewidzianym art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wnioskodawcy poprosili przesłać listem poleconym na adres W. J. podany w nagłówku wniosku lub powiadomić o możliwości odbioru tychże w biurze właściwej komórki organizacyjnej [...].

§ 5. Wnioskodawcy stwierdzili, że zgodnie z art. 15 ust. 1 u.d.i.p. zobowiązują się pokryć koszty zrealizowania wniosku w sposób określony w § 2 powyżej.

§ 6. Wnioskodawcy wnieśli na podstawie art. 5 u.d.i.p. o to, by dane objęte ochroną poddać zatarciu (anonimizacji) w udostępnianych kopiach dokumentów źródłowych. Jednocześnie oświadczyli, że nie interesują ich ustawowo chronione dane osobowe i adresowe osób fizycznych i innych podmiotów, które wskazują na to, kto oprócz [...] jest stronami lub adresatami czynności prawnych, rzeczowych i finansowych w ww. dokumentach, a interesują ich informacje i dane o gospodarce majątkowej, finansowej, inwestycyjnej, przestrzennej i mieszkaniowej oraz dane o zarządzaniu ww. nieruchomości w odniesieniu do ich żywotnych interesów.

§ 7. Wnioskodawcy podnieśli, że nie podają specyfikacji lub zamkniętej listy poszczególnych dokumentów, gdyż przedstawiciele [...] w 2016 r. odmówili im podania takiej specyfikacji.

Następnie pismem z 8 marca 2017 r. Kanclerz [...] poinformował wnioskodawców, że [...] jest współwłaścicielem budynków położonych przy ul. [...], o czym świadczy treść ksiąg wieczystych, do których wnioskodawcom przysługuje dostęp na zasadach ogólnych. Wobec tego [...] jest zobowiązana jedynie do przedstawienia informacji dotyczącej gospodarowania tymi udziałami.

Odnośnie decyzji uchwał Senatu wskazano, że dokumenty te są udostępnione na stronie [...], wobec czego [...] nie musi udostępniać tych dokumentów. Odnośnie uchwał wspólnot mieszkaniowych wskazano, że są one w dyspozycji poszczególnych wspólnot. Wyjaśniono, że NIK i inne organy kontroli państwa nie prowadziły kontroli, o jakiej mowa we wniosku.

Stwierdzono, że wobec obszerności wnioskowanej informacji i rozproszenia materiałów źródłowych na terenie [...], a także konieczności ustalenia, czy wniosek dotyczy informacji wymagającej przetworzenia, jak również istotności interesu publicznego w przetworzeniu informacji zgodnie z wnioskiem, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., przedłuża się termin rozpoznania wniosku do 30 kwietnia 2017 r.

Wezwano wnioskodawców o wskazanie interesu publicznego, który jest na tyle istotny, aby uzasadniać przetworzenie informacji zgodnie z wnioskiem.

Wskazano również, że koszt udostępnienia informacji na płycie CD wyniesie [...] zł, na co składają się koszty osobowe pracy w godzinach nadliczbowych. Wskazano, że [...] nie dysponuje wyselekcjonowanym zbiorem informacji wg kryteriów wskazanych we wniosku. W związku z ww. opłatą poinformowano o możliwości zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofania wniosku.

S. B. w obszernym piśmie z 24 marca 2017 r., a W. J. w piśmie z 12 kwietnia 2017 r., zawarli polemikę ze stanowiskiem zawartym w ww. piśmie z 8 marca 2017 r. Wskazali m.in., że [...] nie jest właścicielem, a użytkownikiem wieczystym przedmiotowych nieruchomości, zaś właścicielem jest Skarb Państwa.

Podnieśli, że jednoosobowy zarządca – dyrektor J. S. – przekazał całość obowiązków zarządcy [...], a zatem zwracanie się do niego o uchwały wspólnot jest bezcelowe, a [...] dysponuje ww. uchwałami z mocy ustawy. Zarzucili, że termin rozpoznania wniosku zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. upływa 27 kwietnia 2017r. Podnieśli, że wzywając o wykazanie interesu publicznego nie określono, które z żądanych informacji wymagają przetworzenia. Wskazali, że informacje, których udostępnienia zażądano we wniosku, nie muszą być wytworzone przez [...], bowiem wszystkie wymienione dokumenty [...] posiada w związku z realizacją obowiązków umownych i ustawowych, w tym wynikających z ustaw: o finansach publicznych, o rachunkowości, o gospodarce nieruchomościami, o ochronie praw lokatorów, o własności lokali, o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę (...) oraz z umowy o pełnieniu roli zarządcy przedmiotowych nieruchomości.

Odnośnie interesu publicznego podnieśli wykazanie misji społecznej [...], jawność działania (art. 61 Konstytucji RP), wiarygodność działania, wizerunek uczelni w opinii publicznej oraz korzystne zmiany w funkcjonowaniu instytucji państwowej. Wskazali na potencjalne uzasadnienie roszczeń władz [...] do kilkuset osób i konieczną korektę działań [...] wobec mieszkańców budynków zakładowych.

Swoje tezy poparli przywołanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym.

Opisali również konflikt pomiędzy lokatorami mieszkań w budynkach zakładowych, a [...].

Zarzucili niewykazanie kosztorysem wskazanej kwoty opłaty. Wyliczyli, że we wniosku zażądano udostępnienia łącznie maksymalnie 78 dokumentów. Stwierdzili, że kwota opłaty jest zaporowa i zawyżona. Wskazali, że są skłonni ograniczyć wniosek, ale muszą znać przyporządkowanie opłaty do konkretnych żądanych informacji. Podnieśli, że z obowiązującego prawa wynika, że pion finansowo-księgowy winien był sporządzać na bieżąco zestawienia "per saldo".

Ponadto S. B. zmodyfikował swój wniosek, wycofując żądanie udostępnienia aktualnych dokumentów poświadczających tytuł własności [...] uchwał Senatu, informacji na temat kontroli NIK i innych kontrolnych organów państwa. Zażądał również zmiany terminu rozpatrzenia wniosku na krótszy.

Następnie Kanclerz [...] pismem z 27 kwietnia 2017 r. poinformował S. B., że część żądanej informacji publicznej jest do odbioru w formie płyty CD z kopiami dokumentów z usuniętymi danymi wrażliwymi. Odnośnie uchwał wspólnot mieszkaniowych Kanclerz wskazał, że nie stanowią one informacji publicznej. Ze względu na długie oczekiwanie na odpowiedź wnioskodawców, przedłużył termin na rozpoznanie wniosku w pozostałym zakresie do 15 maja 2017 r., w tym dokumentów Kwestury [...] dotyczących okresu od 1 stycznia 2015 r. do 27 lutego 2017 r.:

- stanowiących podstawę zapłaty zobowiązań [...] wynikających z umów i innych, a także rozliczenia z lokatorami i właścicielami mieszkań, a także potwierdzających uregulowanie ww. zobowiązań,

- potwierdzających wpływy ww. należności,

- poświadczających zaistnienie lub zapłatę zobowiązań [...] wynikających z gospodarki i czynności zwykłego zarządu oraz wykraczającymi poza zwykły zarząd.

Kanclerz poinformował, że zgodnie z art. 15 ust. 1 u.d.i.p. i artykułem 6 Dyrektywy [...] Parlamentu Europejskiego i Rady, [...] ustaliło dodatkowe poniesione koszty przekształcenia i udostępnienia informacji dołączonej do niniejszego pisma na nośniku CD na [...] zł. Przypomniał, że koszt udostępnienia pozostałej informacji publicznej wynosi [...] zł.

11 maja 2017 r. do działu Gospodarki Nieruchomościami zgłosił się S. B.. Odmówił przyjęcia płyty DVD ze względu na brak spisu treści jej zawartości.

W piśmie z 15 maja 2017 r. Kanclerz [...] poinformował S. B., że część żądanej informacji publicznej (o jakiej mowa w piśmie z 27 kwietnia 2017 r.) jest do odbioru w formie płyty CD z kopiami dokumentów z usuniętymi danymi wrażliwymi. Stwierdził, że nie ma obowiązku sporządzania oraz urzędowego poświadczania wykazu udostępnianych informacji. Wskazał na to, że dokonano przekształcania informacji w sposób żądany we wniosku.

Również 15 maja 2017 r. Rektor [...] w K., jako podmiot reprezentujący jednostkę, o jakiej mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., w wyniku rozpoznania wniosku z 27 lutego 2017 r. S. B., wydał decyzję znak [...], którą odmówił udzielenia uprawnienia do uzyskania informacji publicznej przetworzonej w następującym zakresie:

1. Informacji i danych o gospodarce majątkowej, finansowej, inwestycyjnej, przestrzennej i mieszkaniowej oraz dane o zarządzaniu wymienionymi we wniosku nieruchomościami w "odniesieniu do żywotnych interesów" S. B. i W. J..

2. Urzędowo poświadczonego wykazu udostępnionych dokumentów.

3. Rozliczenia "per saldo" wpływów i wydatków, o jakich mowa w § 1.6.5, § 1.6.2, § 1.7.1 oraz § 1.7.2 wniosku.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz.U. z 2017 r., poz. 1257), dalej "K.p.a.".

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że po analizie wniosku oraz zwróceniu się do strony o podanie dodatkowych danych uzasadniających w istotnym stopniu interes publiczny dla udostępnienia informacji publicznej wymagającej przetworzenia w podanym zakresie organ uznał, iż wystąpił istotny interes publiczny uzasadniający udostępnienie informacji publicznej przetworzonej w zakresie, w jakim została taka informacja wytworzona i udostępniona zgodnie z wnioskiem stronie 27 kwietnia i 17 maja 2017 roku. Natomiast odnośnie informacji wymagającej przetworzenia, tj. stworzenia nowo jakościowej informacji na podstawie kryteriów przedstawionych przez wnioskodawcę w zakresie, o jakim mowa w sentencji decyzji, brak zdaniem organu istotnego interesu publicznego w uznaniu uprawnienia strony do jej otrzymania zgodnie z wnioskiem. Jak bowiem wynika wprost z wniosku strony "żywotny interes" mieszkańców nieruchomości lub "uniknięcie ewentualnych nieprozumień", takiego istotnego interesu społecznego w sobie zdaniem organu nie zawierają.

Podobnie czasochłonne sporządzanie rozliczeń "per saldo" wydatków i wpływów [...] z podanych we wniosku tytułów nie niesie za sobą nowej informacji mogącej być wykorzystanej zdaniem organu w istotnym interesie społecznym. Organ podkreślił, że strona otrzymała informację prostą lub przetworzoną, na podstawie której może sama stworzyć informację, o jakiej mowa w sentencji decyzji.

W szczególności istotnym interesem publicznym nie jest w tym przypadku podana przez wnioskodawcę w piśmie z 12 kwietnia 2017 r. "jawność działania władz państwa i jego instytucji" lub wiarygodność działania tych władz, bowiem po pierwsze strona nie wnioskuje o informacje dotyczące władz publicznych lub ich instytucji, a po drugie otrzymuje wnioskowane informacje w formie nieprzetworzonej lub przetworzonej w ograniczonym zakresie. Podobnie stworzenie przedmiotowej informacji przetworzonej - zdaniem organu - nie przyczyni się do powstania istotnego interesu społecznego w postaci umożliwienia skutecznego wpływania grupom społecznym i opinii publicznej na sposób działania władz [...], ulepszenia tego działania i korygowania nieprawidłowości. Organ podkreślił, że wbrew stanowisku wnioskodawcy, jak dotąd nie doszło do stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości, w zakresie, o jakim mowa ww. piśmie strony, a w szczególności jakie rzekomo miała [...] usunąć i skorygować w wyniku "protestów" - wiosny ubiegłego roku.

Informacja, o jakiej mowa w sentencji decyzji, stanowi zdaniem organu informację wymagającą przetworzenia, bowiem dla jej uzyskania należy znacznym nakładem sił i środków stworzyć nowy jakościowo zbiór informacji lub jej syntezę na podstawie informacji wyjściowych.

Kolejno S. B. wniósł 14 czerwca 2017 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powtórzył dotychczas prezentowaną argumentację. W szczególności zarzucił, że organ nie wykazał, aby informacje, o jakich mowa w pkt 1 i 3 decyzji, były informacjami przetworzonymi. Podkreślił, że ww. informacje odnoszą się do gospodarki mieszkaniowej, majątkowej i finansowej. Powiązał żądane informacje z podwyżką czynszu dla mieszkańców budynków zakładowych.

Podniósł, że sam nie może sporządzić zestawień, ponieważ nie udzielono mu wystarczających informacji. Zarzucił, że pkt 2 decyzji jest w ogóle nieuzasadniony, a zatem nieważny.

Rektor [...] w K. decyzją z 28 czerwca 2017 r. nr [...], na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 16 ust. 1 i 2 w zw. z art. 17 ust. 1 i 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 104 K.p.a., utrzymał w mocy decyzję z 15 maja 2017 r. o odmowie udzielenia uprawnienia do uzyskania informacji publicznej przetworzonej.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy po ponownej analizie wniosku oraz pisma strony z 14 czerwca 2017 r. uznał, że nie wystąpiły żadne nowe okoliczności w sprawie, a wniosek o ponowne rozpatrzenie wniosku zawiera jedyne polemikę z prawidłowymi ustaleniami organu I instancji.

Organ uznał, że zgodnie z literalnym znaczeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., uprawnienie strony do otrzymania informacji przetworzonej uzależnione jest wystąpieniem nie tylko interesu publicznego lub istotnego interesu publicznego, lecz szczególnie istotnego interesu publicznego. Dla uznania takiego uprawnienia strony musi wiec organ stwierdzić wysoce kwalifikowaną formę takiego interesu społecznego. Należy bowiem uznać, iż racjonalny ustawodawca używając nie tylko formy "istotny", lecz także "szczególnie istotny", chciał podkreślić "szczególną" wyjątkowość sytuacji, kiedy stronie przysługiwałoby uprawnienie do uzyskania informacji wymagającej przetworzenia.

Odnosząc się do zarzutów strony zawartych w piśmie z 14 czerwca 2017 r. organ wskazał, że po pierwsze, wbrew twierdzeniom skarżącego, otrzymał on całą wnioskowaną informację prostą, jaką organ posiadał. Decyzja dotyczy bowiem jedynie odmowy przetworzenia wg podanych przez stronę kryteriów udostępnionej jej informacji.

Po drugie skarżący nadal nie wskazał na wystąpienie żadnego szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji publicznej przetworzonej w zakresie, w jakim o to wnioskował. Ponadto organ niezależnie od powyższej okoliczności uznał, iż w zakresie, o jakim mowa w sentencji utrzymanej w mocy decyzji, brak szczególnie istotnego interesu publicznego w uznaniu uprawnienia strony do otrzymania informacji przetworzonej zgodnie z wnioskiem.

Jak bowiem wynika wprost z wniosku strony "żywotny interes" mieszkańców nieruchomości lub "uniknięcie ewentualnych nieprozumień" (jedyny powód wnioskowania o przetworzenie informacji o jakiej mowa w puncie 2 utrzymanej w mocy decyzji), takiego istotnego interesu społecznego w sobie - zdaniem organu - nie zawierają.

Organ wskazał, że skarżący nie zauważył, że podwyżka czynszów, do jakiej doszło m.in. w budynkach przy ul. [...] w K., nie wyczerpała ustawowego 3% limitu, o jakim mowa w art. 8a ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (obecnie Dz.U. z 2016 r., poz. 1610). Stąd dążenie strony do uzyskania od organu informacji, o jakiej mowa ww. przepisie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowi zdaniem organu próbę obejścia tego zapisu ustawy.

Ponadto chybione są argumenty strony wskazujące, że informacja przetworzona, o jaką wnioskuje, ma się przyczynić do ewentualnej obniżki ponoszonych przez lokatorów opłat, wręcz odwrotnie, ewentualne wnioski wskazujące, iż zaszły przesłanki, o jakich mowa w ust. 4a lub 4b ww. ustawy mogą spowodować kolejne podwyżki - tym razem ponad wyżej wskazany 3% limit.

Informacja, o jakiej mowa w sentencji decyzji I instancji stanowi zdaniem organu informację wymagającą przetworzenia, bowiem dla jej uzyskania należy znacznym nakładem sił i środków stworzyć nowy jakościowo zbiór informacji (np. wykaz) lub jej syntezę (np. rozliczenie lub omówienie udostępnianych informacji w "odniesieniu" do podanego kryterium tj. np. "żywotnego interesu") na podstawie informacji wyjściowych.

Zdaniem organu nową informacją powstałą w wyniku przetworzenia informacji prostej jest rozliczenie "per saldo" wpływów i wydatków, o jakich mowa w § 1.6.5, § 1.6.2, § 1.7.1 oraz § 1.7.2 wniosku, podobnie jak "odniesienie do żywotnych interesów" S. B. i W. J. informacji i danych o gospodarce majątkowej, finansowej, inwestycyjnej, przestrzennej i mieszkaniowej oraz dane o zarządzaniu wymienionymi we wniosku nieruchomościami, bowiem jak dotąd powyższe dane, które stronie udostępniono, nie były analizowane czy wybierane pod kątem interesów jedynie dwóch lokatorów. Organ stanął na stanowisku, że strona sama może z udostępnionych jej informacji, w tym umów i faktur wybrać te, które jej zdaniem dotyczą jej żywotnych interesów.

A. B. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając:

I. Naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, a to:

1. art. 2 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5 u.d.i.p. - poprzez nieuprawnione odmówienie skarżącemu prawa do informacji publicznej w sytuacji, w której informacje objęte wnioskiem skarżącego stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. i wobec tego podlegają udostępnieniu;

2. art. 2 ust. 2 u.d.i.p. - poprzez jego niezastosowanie i uzależnienie udzielenia informacji publicznej od wykazania przez skarżącego (na każdym etapie postępowania administracyjnego) interesu w uzyskaniu informacji publicznej w sytuacji, w której wskazywany przepis expressis verbis zakazuje żądania od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej wykazania interesu prawnego lub faktycznego;

3. naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nietrafne przyjęcie, że wnioskowane przez skarżącego informacje mają charakter informacji przetworzonej oraz, że do ich udzielenia konieczne jest wykazanie przez skarżącego istnienia szczególnego interesu w sytuacji, w której wnioskowana informacja swoim zakresem nie stanowiła informacji przetworzonej;

II. Naruszenie przepisów procedury, mające istotny wpływ na treść zapadłej decyzji, a to:

1. art. 7 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. - poprzez odstąpienie od wskazania w uzasadnieniu prawnym decyzji, na podstawie których przepisów prawa organ żądał wskazania interesu prawnego w dostępie do informacji publicznej, a także na jakiej podstawie uznał wnioskowane przez skarżącego informacje za informację publiczną przetworzoną,

2. art. 8 w zw. z art. 138 § 2 K.p.a. - poprzez jego niezastosowanie polegające na zaniechaniu uchylenia zaskarżanej decyzji I Instancji pomimo, że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności w zakresie żądań formułowanych przez organ I Instancji w stosunku do skarżącego;

3. art. 6 K.p.a. – poprzez odmowę udzielenia informacji publicznej z powodów nie znanych ustawie, jakimi są rzekoma czasochłonność skompletowania dokumentacji oraz "próba obejścia" art. 8a ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów w sytuacji, w której ustawodawca nie uzależnił prawa do informacji publicznej od czasochłonności jej zgromadzenia lub "próby obejścia" innej normy ustawowej;

4. art. 12 § 1 K.p.a. – poprzez prowadzenie postępowania w sposób wyjątkowo sformalizowany, zmierzający do zniechęcenia strony do dochodzenia swoich praw poprzez mnożenie przez organ zbędnych i nieuzasadnionych prawem wymogów, co stoi w opozycji do zasady prostoty postępowania administracyjnego;

5. art. 10 § 1 K.p.a. – poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału bez uprzedniego umożliwienia skarżącemu wypowiedzenia się, przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań;

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżanej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z 15 maja 2017 r. w całości oraz zobowiązanie organu do wydania w terminie 7 dni decyzji o udostępnieniu skarżącemu informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem.

W uzasadnieniu zarzutów skargi podniesiono, że pismem z 8 marca 2017 r. organ udzielił odpowiedzi na nieznaczną część wniosku. W dniu 24 marca 2017 roku skarżący złożył pismo, w którym w sposób szczegółowy wykazał organowi brak podstaw do domagania się od skarżącego wskazywania interesu prawnego oraz brak podstaw do nakładania na skarżącego jakichkolwiek opłat. Ponadto w nieznacznym zakresie modyfikacji uległa część wniosku o udostępnienie informacji.

W ocenie skarżącego zaskarżana decyzja w sposób daleko idący obraża zarówno przepisy prawa materialnego jak i procedury, co w pełni uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.

Skarżący przywołał treść art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5 u.d.i.p. podnosząc, że wymieniony w ww. przepisie katalog ma charakter otwarty, o czym świadczy użyty przez ustawodawcę zwrot "w szczególności". Wnioskowana przez skarżącego informacja mieści się we wskazywanym katalogu co per se oznacza, że podlega udostępnieniu w trybie przewidzianym ustawą, zaś odmowa poczyniona przez [...] we wstępie stoi w opozycji do cytowanego przepisu.

Uzasadniając naruszenie art. 2 ust. 2 u.d.i.p. skarżący podniósł, że prawo do informacji publicznej ma każdy, a zatem nie tylko ten, kto ma w uzyskaniu dostępu do określonej informacji interes prawny lub faktyczny. Skoro zatem intencją ustawodawcy było wzmocnienie charakteru prawa do informacji publicznej jako prawa podmiotowego, to zawężanie tego prawa poprzez mnożenie wymogów stawianych osobie wykonującej prawo dostępu do informacji publicznej (w szczególności poprzez żądanie wskazywania interesu prawnego w uzyskaniu informacji) stanowi jawne naruszenie omawianego przepisu.

Uzasadniając naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. skarżący wskazał, że organ w żadnym zakresie nie wykazał, aby udzielenie odpowiedzi na zadane pytania wymagało czasochłonnego zaangażowania wielu pracowników, aby w jakikolwiek sposób utrudniało pracę uczelni lub generowało niewspółmierne koszty. Przede wszystkim jednak organ nie wykazał, aby uczynienie zadość żądaniu skarżącego miało prowadzić do konieczności wytworzenia jakościowo nowej informacji, nowych wykazów, opracowań, analiz. Organ błędnie przyjął, że konieczność odnalezienia żądanych dokumentów, pobieżna analiza ich treści przez pracownika [...] celem selekcji, stanowią wytworzenie nowej jakościowo informacji, co jest oczywistą nieprawdą.

Zmiana ustawy o dostępie do informacji publicznej dokonana nowelą z 16 września 2011 r. wprowadziła poza już funkcjonującymi w niej pojęciami "przekształcenia" (art. 15) i "przetworzenia" informacji (art. 3 ust. 1 pkt 1) dodatkowo pojęcie jej "opracowywania" (art. 23f ust. 2). Zakres tych pojęć jest nieostry i brak jest ich ustawowej definicji. Z brzmienia art. 23f ust. 2 ustawy, stanowiącego, że podmioty zobowiązane nie są obowiązane do opracowywania, a w szczególności przetworzenia, informacji publicznej w celu jej ponownego wykorzystania jeżeli spowoduje to konieczność podjęcia nieproporcjonalnych działań przekraczających proste czynności, można jednak wnioskować, iż pojęcie opracowywania mieści w sobie pojęcie przetwarzania informacji.

Skarżący obszernie omówił treść pojęcia "informacja przetworzona", przywołując szereg orzeczeń sądów administracyjnych i poglądy literatury.

Podniósł, że w przedmiotowej sprawie organ nie musiał dokonywać ogromnej liczby czynności, nie mieszczącej się w pewnym rozsądnym zakresie pracy. Nie sposób zatem przyjąć, aby z tego powodu uznanie informacji za przetworzoną mogło mieć legalnie miejsce.

Skarżący podniósł następnie, że z u.d.i.p. wynika, iż wnioskodawca nie musi wykazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To organ musi wykazać, że ta informacja nie jest istotna dla ogółu obywateli. Jeśli organ uzna, że informacja nie jest istotna dla ogółu obywateli, musi wykazać brak istnienia przesłanki ustawowej wskazanej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Obywatel nie ma obowiązku uzasadniania, że dostęp do informacji, o którą się zwraca, leży w interesie publicznym.

Zdaniem skarżącego organ nietrafnie ocenił, że informacja ma charakter przetworzony i uczynił to w sposób władczy, bez należytego uzasadnienia, które w zaskarżanej decyzji ograniczyło się jedynie do ogólnych stwierdzeń.

Skarżący podniósł, że z przetworzeniem informacji nie można zrównać samego faktu wyszukania w rejestrach, ewidencjach czy innego rodzaju zestawieniach informacji określonych we wniosku. W takim przypadku organ udziela prostej informacji publicznej. Także czasochłonność oraz trudności organizacyjno-techniczne lub biurowe, takie jak np. selekcja dokumentów, ich analiza pod względem treści, są zwykłymi zabiegami związanymi z rozpatrywaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie noszą cech przetwarzania informacji.

W kontekście powyższych wywodów skarżący nie jest w stanie zrozumieć dlaczego organ uznał, że informacje dotyczące gospodarki majątkowej, finansowej, inwestycyjnej, przestrzennej i mieszkaniowej oraz danych o zarządzaniu wymienionymi we wniosku nieruchomościami położonymi przy ul. [...], mają mieć charakter przetworzony. Przedłożenie rachunków, uchwał w przedmiocie planów gospodarczych wspólnot, informacji o zamierzeniach inwestycyjnych, umów najmu mieszkań tudzież innych dokumentów mieszczących się w dyspozycji wniosku w żadnej mierze nie sposób uznać za informację przetworzoną. Udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie wymaga bowiem jedynie skopiowania dokumentów zalegających w archiwach uczelni.

Analogicznie żądanie przez skarżącego urzędowo poświadczonego wykazu udostępnionych dokumentów nie może zostać uznane za przetworzenie informacji, bowiem kwerenda wszystkich żądanych dokumentów na pewno jest przez organ prowadzona, zatem sporządzenie żądanej informacji ograniczać się będzie jedynie do wytworzenia listy wydanych skarżącemu dokumentów ze stosowną adnotacją.

Dalej skarżący zarzucił, że rozliczenie per saldo dokumentów, o których mowa w § 1.6.5, § 1.6.2, § 1.7.1 oraz § 1.7.2 wniosku nie stanowi informacji przetworzonej. Organ nie wskazał bowiem na czym miałoby polegać przetworzenie wskazywanej informacji. Z wiedzy skarżącego zaś wynika, że tego rodzaju rozliczenia są bieżąco prowadzone przez organ, który na mocy ustawy o rachunkowości zobowiązany jest do prowadzenia pełnej księgowości. Skoro zatem uczelnia i tak prowadzi tego rodzaju rozliczenia (co wynika z obowiązków prawnych), to nie może zasłaniać się koniecznością wytworzenia wyliczeń tych na nowo i podnosić, że będzie to stanowiło przetworzenie informacji.

Uzasadniając naruszenie art. 7 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. skarżący wskazał, że zaniechanie dokładnego wskazania w uzasadnieniu zaskarżanej decyzji, dlaczego organ uznaje żądaną informację za informację przetworzoną, stanowi także naruszenie procedury. Podniósł, że uzasadnienie decyzji jest lakoniczne i nieprzekonywujące. Organ nie wykazał dokładnie jakie czynności musiałby podjąć aby odpowiedzieć na wniosek skarżącego, nie wskazał w jaki sposób musiałby przetworzyć posiadane informacje aby odpowiadały swoim zakresem wnioskowi skarżącego. Ogranicza to możliwość kontroli merytorycznej zaskarżanej decyzji, a jednocześnie prowadzi do naruszenia zasady praworządności oraz słusznego interesu skarżącego.

Następnie, uzasadniając zarzut naruszenia art. 6 K.p.a. skarżący wskazał, że jednym z istotniejszych naruszeń występujących w zaskarżanej decyzji jest uzasadnienie odmowy udzielenia informacji publicznej z powodów nie znanych ustawie, jakimi są rzekoma "próba obejścia art. 8a ust, 4 ustawy o ochronie praw lokatorów". Zapis ten zawarty w uzasadnieniu zaskarżanej decyzji wprost wskazuje na prawdziwe intencje organu - nie chce on udostępnić informacji żądanej przez skarżącego, ponieważ obawia się, że może posłużyć skarżącemu do kontroli działań [...] w zakresie polityki mieszkaniowej i gospodarowania mieniem, w skład którego wchodzi nieruchomość zamieszkiwana m. in. przez skarżącego, co narusza zasadę praworządności.

Organ nie jest władny oceniać, jaki sposób wykorzystania danych publicznych jest zgodny z jego interpretacją prawa, a jaki nie. Organ nie jest kompetentny do oceny w jaki sposób wnioskodawca będzie wykorzystywał uzyskaną informację. Ocena ta nie może mieć charakteru pozaustawowego, a także wpływu na udostępnienie informacji publicznej.

Kolejno, uzasadniając zarzut naruszenia art. 12 § 1 K.p.a. skarżący podniósł, że organ w toku całego postępowania zmierzał do jego skomplikowania, nacelowanego najpewniej na zniechęcenie skarżącego do realizacji jego prawa do informacji publicznej. Organ multiplikował niezasadne żądania (żądanie zapłaty, żądanie wskazania interesu, etc.), chciał tez zablokować dostęp skarżącego do informacji poprzez domaganie się uiszczenia opłaty w zaporowej dla skarżącego wysokości. Organ ponadto w sposób niezasadny przedłużył sobie termin od rozpoznania wniosku.

Następnie, uzasadniając zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. skarżący podniósł, że organ nie umożliwił skarżącemu wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ nie zawiadomił skarżącego o takiej możliwości ani też nie wyznaczył terminu, w jakim skarżący mógłby zapoznać się z aktami i dokumentami zgromadzonymi w toku postępowania, co per se dyskwalifikuje zaskarżaną decyzję z obrotu prawnego.

Jest to bowiem o tyle istotne, że skarżący nie wie na jakiej podstawie organ uznał, że udzielenie żądanej informacji byłoby czasochłonne (nie wiadomo w ogóle, czy organ poczynił w celu ustalenia powyższego jakiekolwiek wyliczenia, których odzwierciedlenie powinno zalegać w aktach postępowania, czy też przyjął wskazywaną czasochłonność apriorycznie i na podstawie własnego nieuzasadnionego uznania), na jakiej podstawie organ stwierdził, że żądana informacja nie występuje w jego zasobach w sposób prosty, ale wymagający przetworzenia (czy organ w ogóle sprawdzał w jakiej formie w jego archiwach występują nośniki żądanych informacji). Skarżący nie mógł tego zweryfikować na żadnym etapie postępowania, nie mógł się też wypowiedzieć co do podstaw powyższych ustaleń (lub ich braku). Gdyby organ w sposób prawidłowy umożliwił skarżącemu końcowe zapoznanie się ze zgromadzonymi materiałami, to skarżący niewątpliwie w stosownym piśmie wskazałby na szereg elementów, o które należy uzupełnić postępowanie, a które w chwili obecnej stały się zarzutami niniejszej skargi.

Rektor [...] w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

W pierwszej kolejności nie zgodził się ze stanowiskiem skargi, jakoby organ odmówił udostępnienia "Informacji i danych o gospodarce majątkowej, finansowej, inwestycyjnej, przestrzennej i mieszkaniowej oraz danych o zarządzaniu wymienionymi we wniosku nieruchomościami". Przeciwnie organ udostępnił wnioskowane, a posiadane przezeń informacje publiczne, o jakich mowa powyżej, co z jednej strony znalazło swój wyraz w treści uzasadnienia kwestionowanej decyzji z dnia 28 czerwca 2017 r. i poprzedzającej ją decyzji, z drugiej zaś w pismach kierowanych do strony w ramach toczącego się postępowania w dniu 27 kwietnia i 15 maja 2017 r.

Niezależnie od powyższego Rektor wskazał, że odmowa uznania uprawnienia do uzyskania informacji publicznej wymagającej przetworzenia dotyczyła wyłącznie informacji, jakimi [...] nie dysponowała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), dalej "P.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764), dalej "u.d.i.p", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na decyzje w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny ustawodawca wyznaczył tylko jedno kryterium – legalności, czyli zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury.

Jednocześnie, uwzględniając wskazane kryterium, prawodawca upoważnił sąd administracyjny do dwojakiego rodzaju rozstrzygnięć: kasatoryjnych (eliminujących z obrotu prawnego) lub oddalających skargę - zastrzegając, że wyroki kasatoryjne może wydać wyłącznie, gdy stwierdzi: naruszenie prawa procesowego (które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub stanowiące podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego – art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i pkt 1 lit. b P.p.s.a.) lub też naruszenie prawa materialnego (które miało wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.). Powyższe oznacza, że do eliminacji zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego prowadzą tylko takie uchybienia, które miały wpływ na wynik sprawy, tzn. bez których popełnienia decyzja ta miałaby inną treść (zawierałaby inne rozstrzygnięcie), niż jej kontrolowane brzmienie.

Ponadto kontrola sprawowana przez sąd administracyjny, w tym możliwość wzruszenia zaskarżonej decyzji, nie może pozostawać w oderwaniu od specyfiki postępowania, w której decyzja jest wydawana i specyfiki przedmiotu tej decyzji. Należy wskazać, że zgodnie z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, tzn. nie tylko są zobligowane stosować obowiązujące w dacie orzekania przepisy (zasada legalności, sformułowana również w art. 6 K.p.a.), ale też powinny uwzględniać cel, z jakim ustawodawca wprowadza do porządku prawnego określone regulacje (zasada praworządności). Powyższe wywołuje określone konsekwencje w przypadku kontrolowania przez sąd administracyjny decyzji w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej.

Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, a także okoliczności niniejszej sprawy wynikające z akt, należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje to, że informacja, której udostępnienia odmówił organ w zaskarżonej decyzji, ma charakter informacji publicznej, w rozumienie art. 6 u.d.i.p., a Rektor [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.i.d.p. W zasadzie nie była sporna również wykładnia pojęcia "informacja przetworzona", a jedynie subsumpcja stanu faktycznego – zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji prostej albo przetworzonej.

Na wstępie warto wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w przepisach ustawy.

Ustawodawca w art. 6 ustawy dookreślił poprzez wyliczenie, jakie informacje i dokumenty podlegają udostępnieniu, jako informacja publiczna. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5 i majątku, którym dysponują; zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1; majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych, majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach.

Tak sformułowane przepisy u.d.i.p. (art. 1 i art. 6) dały podstawę do przyjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny stanowiska, że informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które władzę publiczną realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji (por. wyrok NSA z 30 października 2002 r., sygn. II SA [...]). Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi, więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (por. wyrok WSA w Warszawie z 16 lipca 2008 r. II SA/Wa [...] Lex nr 423325).

Skoro więc przedmiotowy zakres dostępu do informacji publicznej – jak wynika to z samego tytułu i definicji zawartej w art. 1 ust. 1 u.d.i.p – odnosi się przede wszystkim do informacji o "sprawach publicznych", to poza zakresem tej regulacji prawnej są informacje innego rodzaju, jak w szczególności o charakterze prywatnym (cywilnym).

U.d.i.p. stanowiąc generalną zasadę udostępnienia informacji publicznej, przewiduje jednocześnie różne sposoby udostępniania, wymienione w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 u.d.i.p.).

W istocie, po złożeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, występują dwa postępowania o różnym charakterze. Pierwsze z nich dotyczy sprawy udzielenia informacji publicznej. Nie toczy się ono w trybie K.p.a., a u.d.i.p. reguluje tylko niektóre jego aspekty, jak kwestię formy wniosku, terminu czy opłat. Postępowanie w tej sprawie administracyjnej może zakończyć się czynnością materialno-techniczną, jaką jest udzielenie informacji, bądź wydaniem aktu, przybierającego postać pisma, wskazującego na to, że żądane dane nie mają charakteru informacji publicznej, wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia takiej informacji, gdyż nią nie dysponuje, istnieje odrębny tryb dostępu itp. Może też zakończyć się uruchomieniem drugiego postępowania, jaką jest sprawa odmowy udzielenia informacji (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 29 czerwca 2017 r., sygn. IV SA/Wr [...] – powołane orzeczenia dostępne na stronie [...]).

Istota sporu w sprawie sprowadza się do tego, czy żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną (jak twierdzi organ), czy też informacją prostą (jak twierdzi skarżący). W razie przyjęcia, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, konieczne staje się rozstrzygnięcie drugiej kwestii, a mianowicie czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sporny w sprawie jest również zakres już udzielonej informacji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – powołanym jako element podstawy prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia – prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Jak słusznie wskazał skarżący, w u.d.i.p. użyto dwóch odrębnych pojęć odnoszących się do modyfikacji udostępnianej informacji, to jest "przekształcenia" (art. 15) i "przetworzenia" informacji (art. 3 ust. 1 pkt 1). Nie zawarto również definicji legalnej ww. terminów.

Natomiast przywołany przez skarżącego art. 23f u.d.i.p. został wprowadzony w 2011 r. i uchylony w 2016 r., a zatem nie mógł mieć zastosowania w niniejszej sprawie.

Niewątpliwie trafnie podniósł skarżący, że wobec braku definicji ustawowych dokonano w literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych podziału informacji publicznej na informację prostą i przetworzoną. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną przez proces anonimizacji (pozbawienie danych wrażliwych, podlegających ochronie, np. danych osobowych), bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu. Również wtedy, gdy organ administracji publicznej posiada w swoich zbiorach dane objęte wnioskiem, wykonanie prostych czynności technicznych, polegających np. na zliczeniu decyzji, nie może być uznane za przetworzenie informacji publicznej.

Informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast w przypadku informacji przetworzonej możemy w zasadzie mieć do czynienia z dwoma odmiennymi sytuacjami. Pierwsza z nich ma miejsce wtedy, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny.

Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej.

Druga sytuacja ma miejsce wówczas, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, sporządzenia zestawień i opracowań, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną.

Potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze zatem należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.

Istnieje zatem konieczność analizowania pojęcia informacji przetworzonej w kontekście obu powyższych sytuacji por. wyrok WSA K. z 17 marca 2017 r., sygn. II SA/Kr [...].

Trzeba tu podkreślić, że Sąd w pełni zgadza się z przywołanymi w skardze wyrokami w ww. kwestii. W szczególności trafnie podniósł skarżący, że uznanie żądanej informacji za informację przetworzoną wymaga od organu rzetelnego uzasadnienia takiej kwalifikacji, ale nie może posiadać cech autorytarnych.

Oznacza to, że musi ona zawierać wszystkie niezbędne elementy wymienione w art. 107 § 1 K.p.a. Uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji powinno spełniać nie tylko wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a., ale również te, o których mowa w art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. Uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wymaga wykazania, że uwzględnienie wniosku obejmującego żądanie udostępnienia przetworzonej informacji publicznej wymagałoby podjęcia niestandardowych czynności absorbujących znaczny czas, siły osobowe oraz finansowe. Uzasadnienie rozstrzygnięcia organu odmawiającego udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, z powołaniem się na złożony jej charakter, winno zostać tak skonstruowane, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń, iż żądana informacją jest informacją o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Słusznie również podniósł skarżący, że to organ musi wykazać, jeśli uzna, że udostępnienie informacji nie jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, brak istnienia przesłanki ustawowej wskazanej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Obywatel nie ma obowiązku uzasadniania, że dostęp do informacji, o którą się zwraca, leży w interesie publicznym.

Natomiast właściwym postępowaniem jest, w przypadku gdy organ nie dostrzega w sprawie owej szczególnej istotności udostępnienia informacji dla interesu publicznego, wezwanie wnioskodawcy o umotywowanie wystąpienia tej przesłanki, co organ prawidłowo uczynił w sprawie niniejszej. Takie działanie umożliwia wnioskodawcy wypowiedzenie się w tej sprawie (w dążeniu do pozytywnego załatwienia wniosku), a zaniechanie tej czynności może prowadzić do stwierdzenia przez organ braku takiego publicznego interesu.

Jak słusznie zresztą podniesiono w odpowiedzi na skargę, brak jest podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa. Konieczność wykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji nie oznacza oczywiście zwolnienia podmiotu, do którego kierowany jest wniosek z obowiązku analizy powyższej ustawowej przesłanki na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy. Chodzi jedynie o podkreślenie, że brak wskazania przez wnioskodawcę, w czym upatruje on szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji publicznej, znacznie ogranicza możliwość poczynienia przez podmiot zobowiązany stosownych ustaleń i w konsekwencji uwzględnienia wniosku (por. wyrok NSA z 25 kwietnia 2017 r., sygn. I OSK [...] LEX nr 2302438).

Prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie. Nie chodzi tu jednak o udowodnienie takich możliwości, lecz co najmniej o ich przekonujące uprawdopodobnienie. O szczególnie istotnym charakterze interesu decydują czynniki natury podmiotowej i funkcjonalnej (por. wyrok NSA z 18 grudnia 2014 r., sygn. I OSK [...]).

Przesłanka "szczególnego interesu publicznego" musi być odnoszona do przedmiotu informacji, w jej kontekście publicznym, funkcjonalnym. Wskazany przepis ma w założeniu doprowadzić do sytuacji, w której nadzwyczajny wysiłek administracji – związany z realizacją wniosku o udostępnienie informacji publicznej – znajduje uzasadnienie w przeważającej nad nim wartości tej informacji dla społeczeństwa (por. wyrok NSA z 13 maja 2015 r., sygn. I OSK [...]).

Dla dokonania prawidłowej oceny, czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, znaczenie ma nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, ale także istota i charakter żądanej informacji. W przepisie art. 3 ust. 1 pkt 1, jak wyżej wskazano, chodzi o to, czy uzyskanie - udostępnienie określonej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego tj. może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności.

W niniejszej sprawie organy trafnie uznały, że nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie skarżącemu przetworzonej informacji publicznej, której się domagał.

W decyzji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją orzeczono o odmowie udostępnienia:

1. Informacji i danych o gospodarce majątkowej, finansowej, inwestycyjnej, przestrzennej i mieszkaniowej oraz dane o zarządzaniu wymienionymi we wniosku nieruchomościami w "odniesieniu do żywotnych interesów" S. B. i W. J., (podkreślenie Sądu), co odpowiada żądaniu zawartemu w § 1.1 w zw. z § 6 wniosku,

2. Urzędowo poświadczonego wykazu udostępnionych dokumentów, o którym mowa w § 3 wniosku,

3. Rozliczenia "per saldo" wpływów i wydatków, o jakich mowa w § 1.6.5, § 1.6.2, § 1.7.1 oraz § 1.7.2 wniosku.

Odnośnie pkt 1 decyzji należy zdecydowanie podkreślić, że czym innym jest ogół informacji i danych o gospodarce majątkowej (...), a czym innym opisany w decyzji zgodnie z § 6 wniosku informacje i dane o gospodarce (...) w odniesieniu do żywotnych interesów wnioskodawców. Organ w zaskarżonej decyzji odmówił udzielenia tej drugiej informacji, natomiast skarżący przez całe postępowanie zarzuca nieudostępnienie pierwszej z nich. Dlatego też słusznie organ stwierdził, że taka informacja stanowi syntezę - omówienie udostępnianych informacji w "odniesieniu" do podanego kryterium tj. np. "żywotnego interesu", na podstawie informacji wyjściowych.

W kontekście powyższych wywodów należy wskazać, że wbrew twierdzeniom skarżącego, organ nie uznał, że informacje dotyczące gospodarki majątkowej, finansowej, inwestycyjnej, przestrzennej i mieszkaniowej oraz danych o zarządzaniu wymienionymi we wniosku nieruchomościami położonymi przy ul. [...], mają mieć charakter przetworzony.

Trzeba nadmienić, że ww. nieporozumienia wynikają m.in. ze sposobu sformułowania wniosku i jego obszerności. Konsekwencją powyższego jest również zarzucane przez skarżącego łączne ustalenie opłaty za informację przetworzoną.

Odnośnie pkt 2 decyzji trzeba wskazać, że brak jest w u.d.i.p. samodzielnej podstawy do żądania urzędowo poświadczonego wykazu udostępnionych dokumentów. Z powyższą konstatacją koresponduje treść art. 5 ust. 2 dyrektywy [...] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (Dz.U.UE.L.2003.345.90), zgodnie z którym nie zobowiązuje się organów sektora publicznego do tworzenia lub dostosowywania dokumentów ani do dostarczania wyciągów z dokumentów, aby zapewnić zgodność z przepisami tego ustępu, w przypadku gdy wymagałoby to nieproporcjonalnie dużego wysiłku, wykraczającego poza prostą czynność.

W sprawie niniejszej natomiast brak jest również podstaw do uznania, jak chce skarżący, że kwerenda wszystkich żądanych dokumentów na pewno jest przez organ prowadzona, zatem sporządzenie żądanej informacji ograniczać się będzie jedynie do wytworzenia listy wydanych skarżącemu dokumentów ze stosowną adnotacją. Również zarzut braku uzasadnienia pkt 2 decyzji jest bezzasadny, jako niezgodny z prawdą.

Odnośnie pkt 3 decyzji należy wskazać, że brak jest podstaw do uznania, że pion finansowo-księgowy sporządzał na bieżąco zestawienia "per saldo". W niniejszej sprawie nie może być natomiast przedmiotem kontroli Sądu przestrzeganie przez [...] przepisów wszelkiego obowiązującego prawa, w tym ustawy o finansach publicznych czy o rachunkowości.

Podsumowując powyższe trzeba stwierdzić, że organ wyjaśnił, iż nie dysponuje gotowymi informacjami, o których mowa w zaskarżonej decyzji, stanowiącymi przedmiot wniosku w takiej formie, w której mogłyby one zostać udostępnione wnioskodawcy.

Istotne jest przy tym, że dokumenty, których udostępnienia żąda wnioskodawca, stanowią bowiem bardzo obszerny i różnorodny w swej treści materiał. Udostępnienie wnioskowanej dokumentacji zgodnie z wnioskiem wymagałoby m.in. wyselekcjonowania i analizy dużej ilości dokumentów, a zatem byłoby bardzo czasochłonne i wymagałoby zaangażowania pracowników.

W ocenie Sądu, w świetle przytoczonych wyjaśnień, należy uznać, że żądana informacja, z uwagi na jej zakres i rozmiar, jest informacją przetworzoną. Skoro ww. informacje mają charakter informacji przetworzonych, należało zbadać, czy istnieje w sprawie szczególnie istotny interesu publiczny uzasadniający ich udostępnienie.

W ocenie Sądu słuszne jest stanowisko organów, że udzielenie skarżącemu żądanej informacji przetworzonej byłoby uzasadnione interesem publicznym o tyle, o ile mogłoby to realnie przełożyć się na przykład na poprawę funkcjonowania organów państwa, w szczególności funkcjonowania państwowych uczelni wyższych, oraz, że w sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Brak jest podstaw by uznać, że w jakikolwiek sposób udostępnienie to wpłynęłoby na funkcjonowanie uczelni wyższych.

Wnioskodawca, mimo dokonania przez organ stosowanego wezwania, nie wykazał szczególnego interesu publicznego. Zdaniem Sądu organ prawidłowo przyjął – odwołując się do wszystkich okoliczności sprawy – że nie zachodzi szczególny interes publiczny w zakresie udostępnienia wnioskodawcy żądanych informacji.

W szczególności brak jest podstaw do przyjęcia, że udostępnienie opisanych w zaskarżonej decyzji informacji wpłynęłoby na misję społeczną [...] jawność i wiarygodność działania, wizerunek uczelni w opinii publicznej oraz jej funkcjonowanie, umożliwienie skutecznego wpływania grupom społecznym i opinii publicznej na sposób działania władz [...], ulepszenie tego działania i korygowanie nieprawidłowości, w sposób realizujący szczególnie istotny interesu publiczny. Nie spełnia tej przesłanki również podnoszone przez skarżącego potencjalne uzasadnienie roszczeń władz [...] do kilkuset osób i konieczna korekta działań [...] wobec mieszkańców budynków zakładowych.

Odnośnie pkt 2 decyzji takim interesem publicznym z pewnością nie jest również wskazywana w § 3 wniosku sumienność i przezorność w celu uniknięcia ewentualnych nieporozumień co do realizacji wniosku.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 2 ust. 2 u.d.i.p. należy podkreślić, że przepis ten zakazuje żądania od osoby korzystającej z prawa do informacji publicznej wykazania interesu prawnego lub faktycznego.

Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie organ, wbrew twierdzeniom skarżącego, na żadnym etapie postępowania nie uzależniał udzielenia informacji publicznej (w tym informacji publicznej przetworzonej) od wykazania interesu prawnego lub faktycznego w jej uzyskaniu, ani też od uiszczenia opłaty, lecz jedynie, zgodnie z powszechną wykładnią ugruntowaną w judykaturze sądów administracyjnych, wobec stwierdzenia, iż część wnioskowanej informacji stanowi informację przetworzoną, zwrócił się do strony z pismem informującym, nadto zwracając się z prośbą o wskazanie jaki interes publiczny zdaniem strony jest na tyle istotny, by [...] dokonało przetworzenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem.

Należy przy tym podkreślić, że organ nie poprzestał na ww. wezwaniu, ale dokonał również samodzielnej analizy wystąpienia ww. przesłanki, czego wyrazem jest zawarcie w uzasadnieniu decyzji odpowiednich, choć nieco lapidarnych wywodów.

Trzeba również podkreślić, że wbrew twierdzeniom skargi, organ odmawiając udostępnienia informacji przetworzonej, której przetworzony charakter związany jest m.in. z czasochłonnością skompletowania dokumentacji i wytworzenia na jej podstawie nowej informacji, nie dokonał odmowy z powodów nie znanych ustawie, a działał prawidłowo na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania (K.p.a.) należy wskazać, że w większości zarzuty te sprowadzają się do zakwestionowania ustalenia przez organ przetworzonego charakteru wnioskowanej informacji, co zostało już ocenione powyżej.

Należy przy tym podkreślić, że zgodnie z literalnym brzmieniem art. 16 ust. 2 u.d.i.p., przepisy K.p.a. stosuje się (z modyfikacjami) jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.), a nie do całego postępowania zainicjowanego wnioskiem o udzielenie informacji publicznej (por. wyrok WSA w Poznaniu z 12 kwietnia 2017 r., sygn. II SAB/Po [...] LEX nr 2299840).

Decyzja wydawana w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, jako niewydawana w indywidualnej sprawie administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 K.p.a. stanowi jedynie jedną z form zakończenia postępowania i do takiego jej rozumienia, tj. do formy decyzji administracyjnej mają zastosowanie przepisy K.p.a. ze względu na wyraźne i wąskie odesłanie w art. 16 ust. 2 u.d.i.p. formy decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z 4 listopada 2016 r., sygn. I OSK [...] LEX nr 2169772).

Postępowanie prowadzone na skutek wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest sekwencją czynności poprzedzających udzielenie lub odmowę udzielenia odpowiedzi na wniosek i nie zmierza do wykreowania aktu stosowania prawa, tj. aktu administracyjnego w jego materialnym rozumieniu odpowiadającego istocie decyzji administracyjnej rozstrzygającej indywidualną sprawę administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 K.p.a. Zastrzeżenie przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. formy decyzji administracyjnej dla odmowy udostępnienia informacji publicznej ma walor gwarancyjny, pozwalający w założeniu adresatowi takiej decyzji składać środki prawne od decyzji i skargi do sądu administracyjnego, nie ma jednak wpływu na ocenę charakteru prawnego tego rodzaju decyzji, która będąc negatywną odpowiedzią na wniosek nie stanowi takiego materialnego aktu administracyjnego, który rozstrzygałby indywidualną sprawę administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 K.p.a. Nie może mieć więc charakteru decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty w całości lub w części, w takim znaczeniu, jakie wynika z art. 104 § 2 K.p.a.

Oznacza to jednocześnie, że postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej nie ma charakteru postępowania jurysdykcyjnego, tj. takiego postępowania, w którym rozstrzyga się indywidualną sprawę administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 K.p.a. poprzez wykreowanie normy indywidualnej i konkretnej w drodze aktu administracyjnego.

Ta generalna specyfika informacji publicznej oraz postępowania toczącego się na wniosek o jej udostępnienie i form zakończenia tego postępowania, determinuje wykładnię przepisów u.d.i.p. w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, czy i w jakim zakresie do postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej znajdują zastosowanie przepisy K.p.a. (por. wyrok NSA z 4 listopada 2016 r., sygn. I OSK [...] LEX nr 2169772).

Zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego nie może nawiązywać do przepisów K.p.a. o postępowaniu dowodowym. Podmiot zobowiązany prowadzi czynności procesowe stanowiące postępowanie wyjaśniające. Bez tych czynności nie byłaby przecież możliwa ocena, czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Czynności te nie są oparte o przepisy K.p.a. regulujące postępowanie dowodowe, ale podlegają one ocenie i kontroli, w ramach art. 134 § 1 P.p.s.a. (por. wyrok NSA z 18 lutego 2015 r., sygn. I OSK [...], LEX nr 1977762).

W konsekwencji wyżej przedstawionych tez i mając na uwadze specyfikę sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (gdzie wnioskodawca może złożyć wniosek np. e-mailem, bez podania swoich danych, w tym adresu) Sąd stoi na stanowisku, że przepisy K.p.a. nie mają zatem zastosowania do pozostałych niż decyzje administracyjne czynności podejmowanych w trybie u.d.i.p., które mają charakter czynności materialno-technicznych w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z 15 kwietnia 2016 r., sygn. II SAB/Wa [...], LEX nr 2072993), jakkolwiek Sądowi znane jest stanowisko wyrażone w wyroku NSA z 8 marca 2017 r., sygn. I OSK [...], LEX nr 2360274.

Podsumowując powyższe rozważania należy wskazać, że organy nie naruszyły w sprawie odpowiednio stosowanych przepisów K.p.a., w tym wskazanych w skardze. Jakkolwiek uzasadnienia wydanych w niniejszej sprawie decyzji powinny bardziej precyzyjnie motywować stwierdzone przez organy przesłanki zastosowania odpowiednich norm prawnych, to jednak – zdaniem Sądu - rozstrzygnięcia w sprawie odpowiadają prawu, a stwierdzone uchybienia nie miały wpływu na wynik sprawy i nie uzasadniały usunięcia kontrolowanych decyzji z obrotu prawnego.

W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, zachodziły podstawy do wydania decyzji odmownej i organ prawidłowo zastosował art. 17 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., a zarzuty sformułowane w skardze są niezasadne.

Brak jest również podstaw do uznania, że organ prowadził postępowanie w sposób wyjątkowo sformalizowany, bowiem pisma organu z 8 marca 2017 r. i z 27 kwietnia 2017 r. zostały słusznie skierowane do wnioskodawcy, w wykonaniu obowiązków, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zatem zarzut działania organu w sposób zmierzający do zniechęcenia strony do dochodzenia swoich praw poprzez mnożenie zbędnych i nieuzasadnionych prawem wymogów, nie mógł, jako bezpodstawny, odnieść zamierzonego skutku.

Końcowo odnosząc się do formułowanych przez skarżącego zarzutów dotyczących terminu załatwienia sprawy udostepnienia informacji należy wskazać, że ocena ewentualnej bezczynności czy przewlekłości działania organu leży poza granicami niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej, bowiem może być osobno zaskarżona.

W. przy tym wskazać, że termin wskazany w art. 13 u.d.i.p. jest terminem instrukcyjnym, a jego uchybienie nie rodzi żadnych skutków procesowych (por. wyrok NSA z 23 listopada 2016 r., sygn. I OSK [...] LEX nr 2190313).

Na bieg ww. terminu bezpośredni wpływ mają również uregulowania zawarte w art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p., które wymuszają oczekiwanie organu na reakcję wnioskodawcy. Pośredni wpływ ma również, co oczywiste, zakres wniosku i jego skomplikowanie.

Również przedmiotem ewentualnej skargi na bezczynność mogą być informacje objęte wnioskiem, a nie objęte decyzją w sprawie, których udostępnienie skarżący kwestionuje, a organ potwierdza.

W. nadmienić, że z akt sprawy wynika, że organ w drugiej części udostępnianej informacji publicznej udostępnił skarżącemu m.in. dokumenty Kwestury [...] dotyczące okresu od 1 stycznia 2015 r. do 27 lutego 2017 r.: stanowiące podstawę zapłaty zobowiązań [...] wynikających z umów i innych, a także rozliczenia z lokatorami i właścicielami mieszkań, a także potwierdzających uregulowanie ww. zobowiązań, potwierdzające wpływy ww. należności oraz poświadczające zaistnienie lub zapłatę zobowiązań [...] wynikających z gospodarki i czynności zwykłego zarządu oraz wykraczającymi poza zwykły zarząd, co stanowi wypełnienie żądania zawartego w § 1.6.1, 6.2, 6.5, 7.1 i 7.2 wniosku.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących niezasadnego żądania opłaty za udostępnienie informacji przetworzonej, należy wskazać, że pismo informujące o wysokości opłaty za udostępnienie informacji publicznej jest czynnością, o jakiej jest mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Zatem po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa dopuszczalne jest złożenie skargi do sądu administracyjnego na tę czynność (por. wyrok WSA w Olsztynie z 27 czerwca 2017 r., sygn. II SA/Ol [...] LEX nr 2320937). W konsekwencji należy uznać, że również i ta kwestia (podobnie jak terminowość załatwienia wniosku) leży poza granicami niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej. W związku z powyższym oba te zagadnienia nie mogły zostać skontrolowane przez Sąd w przedmiotowej sprawie.

W. przy tym dodać, że dodatkowe koszty udostępnienia informacji, o których stanowi art. 15 u.d.i.p. muszą być obiektywne i muszą wykraczać poza normalne funkcjonowanie urzędu (por. wyrok WSA w Ł. z 19 kwietnia 2017 r., sygn. II SA/Łd [...], LEX nr 2289667).

Prawo do pobierania opłaty może dotyczyć tylko dodatkowych kosztów związanych z żądanym sposobem udostępnienia informacji. Chodzi tu więc o koszty rzeczywiste, realne, faktycznie ponoszone przez organ w związku z określonym sposobem udostępnienia informacji. Koszty te z natury rzeczy mogą być różne przy realizacji konkretnych wniosków o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok WSA w Ł. z 19 kwietnia 2017 r. II SA/Łd [...], LEX nr 2289668).

Nie był zasadny także zarzut odstąpienie od wskazania w uzasadnieniu prawnym decyzji, na podstawie których przepisów prawa organ żądał wskazania interesu prawnego w dostępie do informacji publicznej, a także na jakiej podstawie uznał wnioskowane przez skarżącego informacje za informację publiczną przetworzoną. Organy powołały w podstawie prawnej decyzji adekwatny art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i krótko, ale wystarczająco ww. kwestie uzasadniając.

Nie był również zasadny zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a., nawet jeżeli przyjąć, że miał on zastosowanie w sprawie. Skarżący miał bowiem w trakcie czynności organu zainicjowanych wnioskiem możliwość działania, czemu dawał wyraz w obszernych pismach. Brak jest podstaw do twierdzenia, że dodatkowe zawiadomienie przed wydaniem decyzji, doprowadziłoby do jakichkolwiek ustaleń innych, niż dokonane w sprawie.

Na marginesie należy wskazać, że słusznie podniósł skarżący, iż organ nie jest władny oceniać sposobu wykorzystania danych publicznych przez wnioskodawcę. Organ nie może decydować o udostępnieniu informacji w oparciu o swoje subiektywne przekonania co do dalszego jej wykorzystania.

Jeżeli konkretny dokument ma charakter informacji publicznej, to nie może być on tej cechy pozbawiony wówczas, gdy jego udostępnienie związane jest z ewentualnym przyszłym roszczeniem cywilnym. Cel pozyskania określonej informacji nie determinuje bowiem oceny jej charakteru.

O tym, czy konkretny dokument ma charakter informacji publicznej nie może decydować okoliczność, kto i dla jakich celów żąda udostępnienia informacji. Kryteria uznania za informację publiczną muszą być zobiektywizowane i znajdować podstawę w regulacjach zawartych w przepisach ustawy.

Również zawarcie w uzasadnieniu decyzji przez Rektora [...] opinii, że wniosek skarżącego stanowi obejście przepisów ustawy o ochronie lokatorów, stanowi przekroczenie kompetencji organu, aczkolwiek, wbrew poglądowi skargi, nie była to podstawa odmowy udostępnienia informacji. Powyższe nie miało jednak żadnego wpływu na wynik sprawy.

Nie mogła mieć również znaczenia dla niniejszej sprawy polemika pomiędzy skarżącym, a [...] dotycząca podwyżki opłat niezależnych od właścicieli nieruchomości w rozliczeniach z lokatorami i właścicielami mieszkań czy ewentualnych protestów.

Odnośnie uchwał Senatu [...] udostępnianych na stronie internetowej należy wskazać, że zgodnie z art. 11 pkt 1 u.d.i.p. informacja publiczna może być udostępniana w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych.

Sposobem, któremu również można przypisać cechy wywieszenia lub wyłożenia informacji publicznej, jest jej opublikowanie na stronie internetowej, odrębnej od Biuletynu Informacji Publicznej (por. wyrok WSA w Gdańsku z 5 grudnia 2012 r., sygn. II SAB/Gd [...], LEX nr 1234516).

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.