Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 252/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pt 3 , art. 243 par. 1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 2 lipca 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej poprzez usunięcie zapisu na mapie zasadniczej p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych; 2. przyznać skarżącemu T. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. przyznał T. G. mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 50 zł. w sprawie z jego skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] odmawiające wszczęcia postepowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej poprzez usunięcie zapisu na mapie zasadniczej. W dniu 7 maja 2014 roku skarżący uiścił na rachunek tutejszego sądu kwotę 50 zł tytułem kosztów sądowych.

Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę T. G. W dniu 1 lipca 2014 roku do sądu wpłynął urzędowy formularz PPF z wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach T. G. wskazał, że jest osobą rozwiedzioną, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie za pracę, które wyniosło średnio w okresie ostatnich trzech miesięcy 1.979 zł netto miesięcznie. Skarżący jest właścicielem (1/2) domu o powierzchni 120 m2, w którym zamieszkuje. Jak przy tym wyjaśnił pozostałą część domu zajmują jego rodzice, a sam dom został wybudowany w 1949 roku. Posiada także użytki rolne o powierzchni 1,91 ha (1,3 ha przeliczeniowego), nie ma innego majątku ani oszczędności. Skarżący oświadczył także, iż jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swoich dwóch córek w wysokości 860 zł miesięcznie.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W swoim wniosku skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W sprawie niniejszej na mocy prawomocnego postanowienia tutejszego sądu z 25 kwietnia 2014 roku skarżący korzysta już z prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 50 zł, które nie zostało cofnięte. W dniu 7 maja br skarżący uiścił wymaganą kwotę obciążających go kosztów sądowych, dlatego jego żądanie zwolnienia od kosztów sądowych zawarte we obecnie rozpoznawanym wniosku, wobec prawomocnego przyznania prawa pomocy w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowe, a postępowanie w tym zakresie umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Przechodząc do oceny wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata wskazać należy, że stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy T. G. wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z jego wynagrodzenia za pracę w systemie akordowym, którego średnia wysokość z ostatnich trzech miesięcy wyniosła 1.979 zł miesięcznie. Skarżący jest właścicielem (1/2) domu o powierzchni 120 m2, w którym zamieszkuje oraz użytków rolnych o powierzchni 1,91 ha (1,3 ha przeliczeniowego), nie ma innego majątku ani oszczędności. Jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swoich dwóch córek w wysokości 860 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe oraz treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.