Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3350/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 158 w zw. z art. 166
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. S.A. z siedzibą w W. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2013r. o sygn. akt III SA/Wa 3350/12 w sprawie ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: - odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2013r. o sygn. akt III SA/Wa 3350/12 -


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 maja 2013r. sygn. akt III SA/Wa 3350/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.

z dnia [...] października 2012r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.

W piśmie z dnia 9 stycznia 2014r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o sprostowanie uzasadnienia ww. wyroku z dnia 13 maja 2012r., sygn. akt III SA/Wa 3350/12. Pełnomocnik Skarżącej podniósł, iż w uzasadnieniu wyroku w sposób niezgodny z jego sentencją wskazano, iż uchylona miałaby być decyzja organu I instancji, poprzedzająca zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012r. Zdaniem pełnomocnika niezbędne jest usunięcie pomyłki, jako uniemożliwiającej wykonanie wyroku przez organy podatkowe. Wskazał, iż powstała sprzeczność pomiędzy treścią sentencji wyroku a jego uzasadnieniem, powoduje nie możność określenia organu, który powinien prowadzić sprawę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Sprostowanie orzeczenia sądowego ma na celu naprawienie takiej jego wadliwości, która powoduje, że otrzymało ono brzmienie inne niż sąd zamierzał mu nadać, przy czym sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy. Z kolei błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu, przekręceniu jakiejś nazwy lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów. Natomiast pojęcie "innych oczywistych omyłek" ma szerszy zakres i jest trudniejsze do zdefiniowania. Można tylko przyjąć, że inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego. Dlatego każdy tego rodzaju wypadek musi podlegać indywidualnej ocenie Sądu po rozważeniu wszystkich okoliczności konkretnej sprawy.

Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, w jego komparycji (niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, daty ogłoszenia postanowienia, określenie żądania, itp.), jak i w części opisowej i rezolutywnej uzasadnienia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz organu, który wydal zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Sprostowania polegające na wykreśleniu z uzasadnienia odpowiednio jednego zdania i całego akapitu trudno jest zaklasyfikować do którejś z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 p.p.s.a.

Sąd stwierdził, iż zakres żądanych przez pełnomocnika Skarżącej zmiany wykracza poza granice dopuszczalnej rektyfikacji orzeczeń sądowych. Ponieważ wniosek Skarżącej zmierzał, nie do usunięcia drobnych niedokładności czy omyłek pisarskich, lecz do zmian ingerujących w samo meritum uzasadnienia. W tym miejscu zauważyć należy, że strona może podjąć polemikę z merytorycznym stanowiskiem Sądu, składając przysługujące jej środki zaskarżenia, ale nie w ramach określonych w art. 156 § 1 p.p.s.a.

Pomyłka jaka nastąpiła poprzez wskazanie w uzasadnieniu niniejszego wyroku, iż uchylona miałaby być decyzja organu I instancji, poprzedzająca zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012r., nie może być zatem sprostowana we wskazanym we wniosku, przez pełnomocnika Skarżącej, trybie.

Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzekł o odmowie sprostowania uzasadnienia wyroku z dnia 13 maja 2013 r.