Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 765/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2018 r. R. K. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej. Jednocześnie skarżący wniósł

o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wykonania znacznej szkody majątkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a"), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przy czym obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

14 grudnia 2009r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008r. sygn. akt II OZ 1143/08 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Rozpoznając wniosek Skarżącego w zakresie przytoczonych powyżej przesłanek Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie przede wszystkim

z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych przedmiotem wstrzymania wykonania w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu mogą być tylko akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Kwestia wykonania aktu administracyjnego pojawia się zatem w odniesieniu do aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (postanowienia NSA

z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, CBOSA).

W okolicznościach niniejszej sprawy przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie ustalające opłatę legalizacyjną w związku

z samowolną budową garażu. Postanowienie w przedmiocie opłaty legalizacyjnej nie dotyczy, ani nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty, ani stwierdzenia istnienia takiego obowiązku. Przedmiotowa opłata nie podlega przymusowemu ściągnięciu

w trybie egzekucji, a jej nieuiszczenie oznacza rezygnację z legalizacji samowoli budowlanej, co może stać się podstawą do wydania decyzji administracyjnej, która podlega odrębnemu zaskarżeniu (zob. postanowienia NSA z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt II OZ 209/17, z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 44/08, z dnia

21 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 114/08, CBOSA). Jak wynika z powyższego postanowienie w przedmiocie opłaty legalizacyjnej stanowi wyłącznie o wysokości tej opłaty i nie jest źródłem obowiązku podlegającego realizacji, co oznacza iż nie podlega wykonaniu, a więc nie wywołuje skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Końcowo podkreślić należy, że postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest postępowaniem wpadkowym, co oznacza, że sąd nie ocenia w nim legalności tegoż postanowienia, ale wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia zostanie dokonana w wyroku kończącym postępowanie sądowoadministracyjne

w sprawie niniejszej.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.