Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 871/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 145
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 80
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: Par. 7
journal: Dz.U. 2004 nr 87 poz 825
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego, działając na podstawie :

- art. 207 w związku z art. 21 § 1 pkt. 1 i § 3, art. 51 §1, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r. ze zm. ) ,

- art. 4 ust.1 pkt. 3, art. 6 ust.1, art. 10 ust.1 pkt. 1, art. 18 ust.1, art. 19 ust.1, art. 79, art. 80 ust.1, ust. 2 pkt .1, ust.3 pkt. 1 oraz art.75 ust.1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257 z 2004 r. ze zm. ),

- § 2 ust.1 pkt. 1 i § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego ( Dz. U. Nr 87 poz. 825 z 2004 r. ze zm. ) –

decyzją z dnia [...] 2007r określił skarżącemu A. W. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2005 roku w wysokości 3.630,00 zł.

Powyższa decyzja została wydana w oparciu o ustalony przez organ podatkowy stan faktyczny :

w dniu 03.06.2005 roku skarżący nabył wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy marki Honda [...] o nr VIN [...], roku produkcji 1992 i poj. silnika 1590 cm3, a następnie w dniu [...] 2005 r. złożył w Urzędzie Celnym, Oddział Celny w B., deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu , w której zadeklarował kwotę podatku akcyzowego w wysokości 106,00 zł i w tej wysokości podatek uiścił.

Organ celny uzyskał informację z Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta, że w dniu 05.12.2005r nastąpiło przeniesienie prawa własności ww. samochodu przed jego pierwszą rejestracją na terenie kraju na podstawie umowy kupna-sprzedaży , zawartej pomiędzy skarżącym jako sprzedającym i S. N. , zam. A ul. C 15/12 - jako kupującym.

Z umowy wynikało , że przedmiotowy pojazd został sprzedany za kwotę 10.000,00 zł , która to kwota , w ocenie organu podatkowego , jest podstawą opodatkowania w świetle art. 10 ust.1 pkt. 1 ww. ustawy o podatku akcyzowym. Przepis ten stanowi, że podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania , jest kwota należna z tytułu sprzedaży na terytorium kraju wyrobów akcyzowych , pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz kwotę akcyzy, należne od tych wyrobów.

Organ podatkowy w uzasadnieniu swej decyzji podniósł , że zgodnie z art. 80 ust. 1 ww. ustawy , akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, natomiast w myśl art. 80 ust. 2 pkt. 1 podatnikami akcyzy od samochodów są podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją na terytorium kraju .

Stosownie do art. 18 ust. 1 ww. ustawy , podatnicy są obowiązani składać w urzędzie celnym deklaracje dla podatku akcyzowego, za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu , w którym powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art.19 ust.1 ww. ustawy , w tymże samym terminie podatnicy są obowiązani do obliczenia i zapłaty akcyzy za okresy miesięczne .

Wskazując na powyższe , Naczelnik Urzędu Celnego wezwał (dwukrotnie : pismo z dnia 16.01.2007r doręczonym skarżącemu przez urząd pocztowy dnia 22.01.2007 roku w trybie art. 149 Ordynacji podatkowej i ponowione pismem z dnia 16.02.2007 r. odebranym osobiście przez skarżącego dnia 26.02.2007r.), skarżącego w terminie 7 dni do złożenia deklaracji AKC-3 wraz z załącznikiem AKC -3/E i uregulowania zapłaty podatku akcyzowego od dokonanej sprzedaży przed pierwszą rejestracją na terenie kraju przedmiotowego pojazdu.

W odpowiedzi na powyższe wezwania, w dniu 13.03.2007 r. do urzędu celnego została nadesłana deklaracja dla podatku akcyzowego AKC-3 i AKC-3/E za miesiąc grudzień 2005 roku, w której dokonano wyliczenia akcyzy w wysokości 310,00 zł tj. 3,1 % od kwoty 10.000,00 zł jako podstawy opodatkowania.

Zgodnie z art. 79 ww. ustawy o podatku akcyzowym, skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa do obniżenia kwoty akcyzy o kwotę akcyzy zapłaconą przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym tegoż samochodu w wysokości 106,00 zł . Skarżący uiścił kwotę w wysokości 204,00 zł tytułem należnego podatku akcyzowego od dokonanej sprzedaży samochodu.

Organ podatkowy zakwestionował zastosowaną w deklaracji stawkę podatku tj. 3,1% zamiast 65% , uznając ją za nieprawidłową .

W związku z powyższym postanowieniem z dnia 10.10.2007r organ wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2005 r.

Niniejsze postanowienie zostało doręczone skarżącemu przez urząd pocztowy dnia 18.10.2007 r. w trybie art. 149 Ordynacja podatkowa.

Organ podatkowy podniósł , że zgodnie z art. 21 § 3 ww. ustawy, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji , organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

W ocenie organu, sprzedaż przedmiotowego samochodu skutkowała powstaniem obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym .

W rozpatrywanej sprawie podatek akcyzowy należało obliczyć przy zastosowaniu stawek tego podatku zgodnie z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego zm.) tj. według poz.27 załącznika Nr 1 do ww. rozporządzenia . Przepis ten stanowi, że w przypadku sprzedaży samochodów osobowych, dokonywanych po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosuje się procentowe stawki akcyzy - zgodnie z zapisem § 7 ust.3 ww. rozporządzenia nie wyższe niż stawka akcyzy o której mowa w art. 75 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym, tzn. 65 % podstawy określonej w art. 10 ust.1 pkt. 1 ustawy i na mocy § 2 ust.1 pkt .1 w/w rozporządzenia obniżone do wysokości określonej w poz. 27 załącznika do tegoż rozporządzenia - dla wyrobów akcyzowych sprzedawanych w kraju.

W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy przedstawił wzór według którego należało obliczyć należny podatek akcyzowy i stwierdził , że wysokość należnego podatku akcyzowego dla przedmiotowego samochodu osobowego o pojemności silnika 1590 cm3 i roku produkcji 1992 wynosi 3.940,00 zł , a po obniżeniu o kwotę akcyzy zapłaconej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia – 106,00 zł oraz kwotę akcyzy zapłaconej – 204,00 zł , pozostała do zapłaty kwota akcyzy wyniosła 3.630,00 zł.

W związku z tym , że skarżący nie dotrzymał termin płatności podatku akcyzowego, w dniu 26. 01.2006 r. powstała zaległość w podatku akcyzowym w wysokości 3.630,00 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przez organ podatkowy niżej wymienionych przepisów :

- art. 121, art. 122, art. 124, art. 125, art. 139, art. 140, art. 180, art. 187 § 1 , art. 188, art. 191, art. 192, art. 207 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej ,

- art. 4 , art. 6, art. 10 , art. 18, art. 19, art. 79 i art. 80 ww. ustawy o podatku akcyzowym , które miały wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia .

W ocenie skarżącego Naczelnik Urzędu Celnego:

1. nie zbadał w sposób należyty okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy, a zwłaszcza kwestii " rzeczywistej wysokości stawki akcyzy, podstawy opodatkowania", poprzez pominięcie " rzeczywistej treści dokumentów " znajdujących się w aktach sprawy ,

2. pominął kwestię przedawnienia zobowiązania podatkowego, stanowiącą konsekwencję nieprawidłowego przyjęcia daty powstania ewentualnego długu i rzekomego obowiązku ,

3. nie uzasadnił w sposób prawem przewidziany podstawę faktyczną i prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia, poprzez brak podania rzeczywistych i merytorycznych przyczyn zmiany poprzednio ustalonej stawki akcyzy .

Wskazując na powyższe , skarżący zarzucił organowi podatkowemu dowolną interpretację przepisów podatkowych i wydanie decyzji z oczywistym naruszeniem prawa. W ocenie skarżącego nie istnieje żadna zaległość podatkowa z tytułu podatku akcyzowego, a z ostrożności procesowej podniósł zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Postępowanie dowodowe, zdaniem skarżącego, zostało przeprowadzone nieprawidłowo, nie uwzględniono zasady obowiązkowej kolejności metod ustalania wartości celnej , a także zostało ograniczone jego prawo do czynnego udziału skarżącego w prowadzonym postępowaniu.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełniało wymogów określonych w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej , a w szczególności nie wskazało przyczyn kwestionowania wartości transakcyjnej jako wartości celnej .

Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania , utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji.

W ocenie organu II instancji , stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Na mocy umowy z 05.12.2005r. skarżący dokonał sprzedaży, uprzednio nabytego wewnątrzwspólnotowo, samochodu osobowego Honda [...] opisanego w zaskarżonej decyzji , przed jego pierwszą rejestracją na terytorium kraju. Pomimo powstałego z tego tytułu obowiązku podatkowego, na podstawie art. 80 ust. 1 i 2 ww. ustawy , skarżący nie zapłacił należnego podatku akcyzowego.

W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji w sposób nie budzący wątpliwości stwierdził i udokumentował stan faktyczny potwierdzający zaistnienie okoliczności, z którymi ustawa o podatku akcyzowym wiąże powstanie obowiązku podatkowego - akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wyklucza możliwość dowolnego ich stosowania przez podatników.

Wskazując na powyższe , Dyrektor Izby Celnej uznał zarzuty dotyczące nie zbadania w sposób należyty okoliczności przedmiotowej sprawy - za bezzasadne.

Organ odwoławczy wyjaśnił , iż zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją , jest instytucją odrębną i powstaje w sposób niezależny od zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego takiego samochodu. Fakt uiszczenia przez podatnika podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego nie wyłącza w sposób automatyczny obowiązku zapłaty podatku akcyzowego z tytułu późniejszej sprzedaży takiego samochodu na terenie kraju przed jego pierwszą rejestracją.

W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie nie doszło do podwójnego opodatkowania , gdyż w obu przypadkach obowiązek podatkowy powstaje niezależnie, w związku z wykonaniem przez podatnika różnych czynności (zaistnieniem odmiennych stanów faktycznych), z którymi przepisy powołanej ustawy wiążą powstanie obowiązku podatkowego.

Dyrektor Izby Celnej podniósł , że zgodnie z art. 79 ww. ustawy istnieje możliwość obniżenia przez podatnika kwoty akcyzy o kwotę akcyzy zapłaconą przy nabyciu (w tym też przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym) wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, związaną ze sprzedażą opodatkowaną lub zapłaconą od importu.

Oznacza to, iż podmiot sprzedający samochód osobowy przed jego pierwszą rejestracją musi uiścić podatek akcyzowy od dokonanej transakcji, przy czym ma prawo do obniżenia kwoty akcyzy o kwotę akcyzy zapłaconą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Powołany przepis daje zatem podatnikowi możliwość "odzyskania" podatku akcyzowego uiszczonego uprzednio przy nabyciu tego wyrobu.

W rozpatrywanej sprawie, z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu skarżący złożył deklarację AKC-U i uiścił należny podatek akcyzowy i okoliczność ta została uwzględniona w zaskarżonej decyzji.

Naczelnik Urzędu Celnego określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za grudzień 2005 r. w prawidłowej wysokości , a jako podstawę dla określenia zobowiązania podatkowego przyjęto kwotę wynikającą z umowy kupna - sprzedaży, zawartej przez skarżącego z nabywcą przedmiotowego samochodu.

Zdaniem organu odwoławczego , organ pierwszej instancji właściwie ocenił stan faktyczny i prawny oraz prawidłowo wyliczył kwotę należnej akcyzy, w związku ze sprzedażą samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju.

Zarzuty zawarte w odwołaniu, dotyczące naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów Ordynacji podatkowej, regulujących zasady prowadzenia postępowania podatkowego, Dyrektor Izby Celnej uznał także za bezzasadne. Z akt sprawy wynika , iż postępowanie prowadzone było zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

Odnosząc się do kwestii przedawnienia , organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 70 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W rozpatrywanej sprawie skarżący dokonał sprzedaży przedmiotowego samochodu w grudniu 2005r. i za ten właśnie okres organ I instancji określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Zobowiązanie to przedawniłoby się z końcem 2010 roku, natomiast decyzja określająca zobowiązanie podatkowe za grudzień 2005r. została wydana w dniu [...] 2007r., a zatem w sprawie tej nie nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego.

W ocenie organu odwoławczego , zaskarżona decyzja zawiera wyczerpujące uzasadnienie prawne i faktyczne , stąd zarzuty w tym zakresie , są również bezzasadne.

Co do kwestii czynnego udziału skarżącego w prowadzonym postępowaniu podatkowym , Dyrektor Izby Celnej podniósł, że w dniu 07.11.2007r. skarżący potwierdził odbiór przesłanego do niego postanowienia Nr [...] Naczelnika Urzędu Celnego, w którym - zgodnie z art. 200 Ordynacji podatkowej – został poinformowany o możliwości wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Z uprawnienia tego skarżący nie skorzystał. W związku z tym za bezzasadny organ odwoławczy uznał również ten zarzut.

Co do naruszenia przepisów Wspólnotowego kodeksu Celnego, Dyrektor Izby Celnej stwierdził , że nie miały one zastosowania w rozpatrywanej sprawie ,a zatem organ pierwszej instancji nie mógł ich naruszyć.

Wskazując na powyższe okoliczności, Dyrektor Izby Celnej nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący powtórzył dotychczasową argumentację.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270) .

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem, Sąd bada , czy organ administracyjny ustalił stan faktyczny zgodnie z obowiązującymi przepisami , a następnie , czy do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy oraz , czy przepisy te prawidłowo zinterpretował.

W rozpatrywanej sprawie Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że stan faktyczny niniejszej sprawy został ustalony prawidłowo , a dokonanie sprzedaży w dniu 05.12.2005 r uprzednio nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego marki Honda [...], przed jego pierwszą rejestracją na terenie kraju , spowodowało powstanie obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego . Podatnikiem tego podatku był skarżący.

Powyższe ustalenia wynikają wprost z art. 80 ust. 1 i 2 ww. ustawy o podatku akcyzowym i , co do zasady , nie były kwestionowane przez skarżącego .

Nie jest również kwestią sporną podstawa opodatkowania , którą w niniejszej sprawie stanowiła kwota należna z tytułu sprzedaży przedmiotowego samochodu tj. kwota 10.000,00 zł , pomniejszona o kwotę akcyzy zapłaconej .

W niniejszej sprawie istota sporu dotyczyła wysokości stawki podatku akcyzowego : zdaniem skarżącego stawka tego podatku wynosi 3,1% , natomiast zdaniem organu podatkowego – 65% .

Sąd podzielił stanowisko organu podatkowego , jako zgodne z prawem.

W rozpatrywanej sprawie zastosowanie miały przepisy ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego . Zgodnie z § 7 ust.1 tego rozporządzenia , stawki akcyzy określone w poz.27 załącznika nr 1 do rozporządzenia mają zastosowanie do każdej sprzedaży samochodu osobowego dokonanej przed pierwszą jego rejestracją na terenie kraju w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997r – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003 r , Nr 58, poz.515 ze zm.) z zastrzeżeniem ust. 2.

W poz.27 załącznika nr 1 wymienione zostały samochody osobowe : 1/ o pojemności silnika powyżej 2.000 cm3, dla których stawka akcyzy wynosiła 13,6% oraz 2/ pozostałe , dla których stawka akcyzy wynosiła 3,1%.

Zgodnie natomiast z ust. 2 ww. przepisu, w przypadku sprzedaży samochodów osobowych, dokonywanych po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosuje się procentowe stawki akcyzy obliczone według następującego wzoru : Su=Sn+12x(W-2) gdzie:

Su - oznacza stawkę podatku akcyzowego , wyrażoną w procentach , dla sprzedaży w kraju samochodu osobowego, po upływie 2 lat od jego produkcji ,

Sn - oznacza stawki akcyzy dla samochodów osobowych ,w zależności od pojemności silnika tych samochodów , określone w poz. 27 załącznika nr 1 do rozporządzenia – w przypadku sprzedaży w kraju ,

W - oznacza wiek samochodu osobowego wyrażony w latach kalendarzowych liczonych począwszy od roku produkcji do roku dokonania sprzedaży włącznie .

Zgodnie z ust. 3 ww. przepisu , stawki akcyzy obliczone zgodnie z ust. 2 nie mogą być wyższe niż stawka akcyzy , o której mowa w art. 75 ww. ustawy tj. 65%.

Jak wynika z przytoczonych przepisów, stawki podatku akcyzowego uzależnione były nie tylko od pojemności silnika pojazdu, ale również od wieku pojazdu. Do samochodów o pojemności silnika powyżej 2000cm3 zastosowanie miała stawka podatku akcyzowego 13,6% , a do pozostałych – 3,1% , ale jedynie w przypadku sprzedaży samochodów osobowych dokonywanej przed upływem 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy. W przypadku natomiast sprzedaży starszych samochodów, po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji , wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy , zastosowanie miały procentowe stawki akcyzy obliczonej według wskazanego wyżej wzoru.

W rozpatrywanej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego prawidłowo przyjął do obliczeń podstawę opodatkowania tj. kwotę 10.000,00 zł i stawkę podatku akcyzowego w wysokości 65% i zasadnie dokonał obniżenia kwoty podatku akcyzowego o kwoty zapłaconej akcyzy.

Na marginesie należy zauważyć , że § 7 ww. rozporządzenia, określający stawki podatku akcyzowego stosowane z tytułu sprzedaży samochodu osobowego dokonanej przed jego pierwszą rejestracją na terenie kraju w trybie określonym w przepisach ww. ustawy – Prawo o ruchu drogowym , został zmieniony z dniem 1 grudnia 2006 r na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 listopada 2006r (Dz.U. z 2006r Nr 210, poz. 1551 ) w ten sposób, że pominięto ust.2 tego przepisu , co w konsekwencji oznacza , że stawki podatku akcyzowego uzależnione były wyłącznie od pojemności silnika pojazdu. Ten nowy, zmieniony § 7 nie ma jednak zastosowanie do obowiązku podatkowego w akcyzie powstałego przed dniem wejścia w życie ww. rozporządzenia tj. przed 1 grudnia 2006r.

Skarżący dokonał sprzedaży przedmiotowego samochodu w dniu 05.12.2005r , a zatem obowiązek podatkowy w akcyzie z tego tytułu powstał przed dniem 01 grudnia 2006r , co oznacza , że należało zastosować stawkę podatku akcyzowego zależną od pojemności silnika i wieku samochodu.

W związku z powyższym za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skargi dotyczące nienależytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy , naruszenia przepisów dotyczących podstawy opodatkowania oraz stawki akcyzy.

Odnośnie kwestii przedawnienia Sąd podzielił stanowisko organu podatkowego jako zgodne z prawem , co czyni zarzut skargi w tym zakresie również nieuzasadniony.

Za oczywiście bezzasadne należy uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa wspólnotowego , które w niniejszej sprawie nie miały zastosowania.

Organy podatkowe w sposób należyty i przy zachowaniu obowiązującej procedury ustaliły stan faktyczny sprawy oraz prawidłowo określiły zakres praw i obowiązków strony tego postępowania. Skarga nie może być uwzględniona , gdyż wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko Dyrektora Izby Celnej zawarte w zaskarżonej decyzji nie daje podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego ww. rozstrzygnięcia . Nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, należało orzec jak w sentencji.