Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 93/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 239, art. 184, art. 197 par.2, art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par.2
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 306/07 w zakresie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Zastępcy Burmistrza Miasta i Gminy J.-L. z dnia [...] (nr [...]) określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał J. K., zaskarżonym zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2007 r., do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem wyroku Sądu z dnia 27 listopada 2007 r. pod rygorem zarządzenia jej ściągnięcia.

W złożonym na powyższe zarządzenie zażaleniu skarżący J. K. zarzucił, iż został wezwany do opłaty pomimo przyznania mu postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r. prawa pomocy w zakresie częściowym. Dlatego, zdaniem skarżącego zarządzenie oparte zostało na błędnych przesłankach faktycznych i prawnych i zasługuje na uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do przepisu art. 234 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a. - za wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną. Wyjątek w tej kwestii stanowią jedynie odpisy orzeczeń z uzasadnieniem podlegające doręczeniu z urzędu (§ 3). W myśl zaś § 2 powołanego przepisu opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Wysokość wskazanych wyżej opłat określono w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. nr 221 poz. 2192). Zgodnie z § 2 powyższego rozporządzenia wysokość opłaty określono na kwotę 100 złotych za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, doręczonym na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia.

Wskazując na powyższe względy stwierdzić należy, że zarządzenie określające wysokość należnej w sprawie opłaty kancelaryjnej jest zasadne, bowiem skarżący nie został zwolniony od uiszczenia tych opłat ani na podstawie art. 239 p.p.s.a. ani, wbrew zarzutowi zażalenia, w drodze przyznania mu prawa pomocy. Wskazać bowiem należy, że prawo pomocy przyznane skarżącemu prawomocnym

Sygn. akt II OZ 93/08

postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r. obejmowało jedynie zwolnienie od obowiązku opłacenia wpisu sądowego od skargi w części przekraczającej kwotę 50 złotych, a w pozostałym zakresie odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Nie może więc skarżący wywodzić, iż zakres zwolnienia jego od kosztów sądowych był szerszy, aniżeli określony we wskazanym wyżej postanowieniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji