Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 986/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie ze skargi W. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...]. a.bł.


UZASADNIENIE

W. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia B. M. i K. G. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego, budowę instalacji elektrycznej WLZ oraz utwardzenia terenu na działce nr ewid. 141/16 (obręb [...]) przy ul. A w P..

W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wyżej wymienionej inwestycji.

Na mocy zarządzenia Sędziego sprawozdawcy skarżąca została wezwana do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez wskazanie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.".

W odpowiedzi na powyższe wezwanie W. F. podniosła, że kontynowanie budowy w oparciu o decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] w sytuacji ewidentnego łamania obowiązującego prawa, co zostało wskazane w uwagach i skargach w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, jak również nieegzekwowanie tegoż prawa przez organy administracji stanowi znaczącą szkodę wizerunkową dla obecnej władzy. Zdaniem skarżącej realizacja inwestycji spowoduje znaczne szkody i skutki trudne do odwrócenia w zakresie jej zdrowia psychicznego oraz zdrowia jej rodziców z uwagi na świadomość łamania prawa i braku reakcji organów administracyjnych. Skarżąca podkreśliła również, że realizacja budowy pociąga za sobą konkretne nakłady inwestycyjne, które w razie uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny mogą być w przyszłości przyczyną konfliktu międzysąsiedzkiego. Dodatkowo W. F. wyjaśniła, że obecnie został rozebrany wspólny płot stojący na granicy działki w miejscu budowy oraz został wylany fundament pod budowę ścian budowy budynku garażowo-gospodarczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wyjaśnić należy, że znaczną szkodę należy interpretować jako taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011r. w sprawie o sygn. akt II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012r. w sprawie o sygn. akt II FZ 819/11, z dnia 19 maja 2011r. w sprawie o sygn. akt I OZ 358/11, z dnia 2 grudnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II GZ 796/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić jednocześnie trzeba, że niezbędnym warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się wyżej wymienionych przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania w danej sprawie. Wnioskodawca jest zatem zobligowany do rzeczowego uzasadnienia własnego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd nie jest bowiem zobowiązany do poszukiwania okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania aktu lub czynności bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, jak i ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez wnioskodawcę bez wskazania konkretnych dowodów na poparcie swego stanowiska nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Oceniając przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, iż wykonanie tejże decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nie przedstawiła bowiem argumentacji oraz dowodów uprawdopodobniających te okoliczności. W odniesieniu do kwestii podniesionych przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zaznaczyć trzeba, że prawidłowość decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę będzie przedmiotem oceny Sądu na kolejnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego i aktualnie przedwczesnym byłoby rozstrzyganie w tym zakresie. W toku merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd bowiem oceni, czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa i czy zapewnia poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Natomiast podniesiona kwestia pogorszenia stanu zdrowia spowodowana świadomością naruszeń prawa w niniejszej sprawie i brakiem reakcji organów administracji nie została poparta żadną dokumentacją, toteż nie stanowi argumentacji przemawiającej za uznaniem zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto wskazana przez wnioskodawczynię możliwość powstania przyszłych konfliktów międzysąsiedzkich na skutek uwzględnienia skargi i związanej z tym faktem utraty nakładów inwestycyjnych przez inwestora również nie stanowią uzasadnienia wstrzymania wykonania decyzji w niniejszej sprawie. W tym względzie wyjaśnić trzeba, że ewentualna utrata nakładów inwestycyjnych obciążać będzie wyłącznie inwestora i tym samym nie może wywołać niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w odniesieniu do skarżącej.

Podsumowując stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie przesądza o zasadności wniesionej skargi, celem instytucji wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest bowiem tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. W niniejszej sprawie należy uznać, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek niezbędnych do wstrzymania wykonania aktu administracyjnego i z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

a.bł.