Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1125/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1a, 2 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art. 21
journal: Dz.U. 1989 nr 30 poz 163
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi P.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

VIII SA/Wa 1125/10

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. /dalej określane jako "SKO"/, po rozpoznaniu odwołania P. R. od decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] o ustaleniu wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2010 w kwocie [...] zł – orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

Zaskarżona decyzja zapadła po przeprowadzeniu postępowania w przebiegu którego ustalony następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

Wójt Gminy J. na podstawie wspomnianej wyżej decyzji z dnia [...] lipca 2010 r., powołując w podstawie prawnej art. 207§1 w zw. z art.21§1 pkt.2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / j.t. Dz U z 2005r. nr 8 poz.60 ze zm., dalej określna jako "Op"/ oraz art.1 i 2 ust.1 , art.3 ust.1 pkt.1, art.4 ust.1 pkt.1, art.6 ust.1 pkt.1, art.6a ust.6, art.6c ust.1, art.12 ust.1 pkt.1, art.13d ust.1 ustawy z dn.15 listopada 1984 r. o podatku rolnym / Dz U z 2006r. nr 136 poz.969 ze zm./, art.2 ust.1 pkt.1, art.3 ust.1 pkt.1, art.4 ust.1 pkt.1, art.6 ust.1,5, i 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /j.t. Dz U z 2006 r. nr 121 poz. 844 ze zm., dalej określana jako "ustawa o podatkach i opłatach lokalnych"/ - ustalił zobowiązanie podatkowe w formie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2010 r. z gruntów o pow. [...] ha położonych w W., a stanowiących własność P.R. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu wydanej decyzji wójt podniósł, że P.R. na dzień [...] stycznia 2010 r. był właścicielem gruntów o pow. [...] ha, które stanowią użytki rolne oznaczone w ewidencji gruntów jako użytki rolne RV i RVI, grunty te na podstawie art.12 ust.1 ustawy o podatku rolnym są zwolnione od podatku rolnego oraz gruntów o pow. [...] ha sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako treny różne "Tr", które podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Przytaczając wysokość właściwej stawki podatku od nieruchomości ustalonej uchwałą Rady Gminy w J. oraz powierzchnię gruntów, organ wskazał na wyliczenie wysokości kwotowej podatku. Wskazał, że powierzchnie gruntów do wymiaru podatku ustalono w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów oraz na podstawie informacji podatnika.

Jednocześnie podniósł, że stosownie do art.6c ustawy o podatku rolnym, osobom fizycznym na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości dotyczących przedmiotów opodatkowania na terenie tej samej gminy - wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji – nakazie płatniczym.

W odwołaniu od decyzji P.R. podniósł, że grunty o pow. [...] ha kupił na powiększenie swojego gospodarstwa rolnego. Na oznaczenie gruntów w ewidencji gruntów nikt nie zwrócił uwagi. Stan w ewidencji gruntów nie jest zgodny ze stanem faktycznym. Podnosząc powyższe zawnioskował o uchylenie zaskarżonej decyzji, sprostowania stanu dokumentów i prawidłowego naliczenia podatku.

SKO w R. wspomnianą wyżej decyzją z dnia [...] października 2010 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy J.. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia SKO podniosło, że wójt dokonał prawidłowych ustaleń co do charakteru podlegających opodatkowaniu nieruchomości i przyjął właściwe stawki podatku.

Jednocześnie odnosząc się do zarzutów odwołania, SKO wywiodło, że organy podatkowe nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy opodatkowania niż wynikająca z danych ewidencji gruntów. Wypis z ewidencji gruntów jest dokumentem rozstrzygającym w przypadku rozbieżności stanowisk pomiędzy podatnikiem, a organem podatkowym. Zmian klasyfikacji gruntów nie dokonuje organ podatkowy w postępowaniu podatkowym, a właściwy miejscowo starosta w postępowaniu regulowanym przepisami prawo geodezyjne i kartograficzne. Z uwagi na powyższe uregulowania podnoszone w odwołaniu okoliczności, że grunt jest nieużytkiem, stanowi użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione nie mogą być uwzględnione w postępowaniu skoro w ewidencji gruntów stanowiący własność strony grunt został sklasyfikowany jako tereny różne "Tr".

Skargę na powyższą, ostateczną w administracyjnym toku postępowania, decyzję SKO w R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył P.R.. W treści skargi, która ma charakter opisowy, skarżący zarzucił, że starosta szydłowiecki i notariusz wprowadzili go w błąd. Nie poinformowali go, co oznacza nabycie gruntów oznaczonych symbolem, tereny różne. Wywodzi, że nie powinien płacić podatku, bo są to nieużytki zadrzewione i zakrzewione, a takie grunty podlegają zwolnieniu z mocy przepisów o podatkach i opłatach lokalnych.

W odpowiedzi na skargę SKO w R. wniosło o jej oddalenie. Podniosło, że tereny różne nie są użytkami rolnymi i subiektywne przekonanie właściciela gruntu nie może być podstawą do zwolnienia z opodatkowania tych gruntów podatkiem od nieruchomości. Podstawą opodatkowania gruntów są dane ewidencji gruntów, co wyraźnie wynika z przepisów ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Jak stanowi przepis art.1 § 1 i 2 ustawy z dn.25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. z 2002 Nr 153 poz. 1269 ze zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny

w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie bądź też inny akt administracyjny lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną / vide art. 134 § 1 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2002 Nr 153 poz. 1270 ze zm./ zwaną dalej p.p.s.a.

W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga P.R. nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja SKO w R. jest zgodna z prawem.

W ocenie Sądu, SKO w R. w ślad za Wójtem Gminy J., trafnie wskazało, że podstawą zastosowania podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego jest stan prawny i faktyczny gruntów wynikający z ewidencji wskazanej w art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /vide wyrok NSA z dn. 18.05.1994 r. sygn. III SA 1685/93, POP 1999 nr 2 s.163/. Oznacza to, że organy podatkowe ustalając podatki, czy to od nieruchomości, czy też podatek rolny, nie są uprawnione do dokonywania odmiennych ustaleń niż te, które wynikają z ewidencji gruntów.

Organy podatkowe nie mogą również dokonywać zmian w tym operacie ewidencyjnym /vide wyrok NSA z dn.29.12.1993 r. III SA 747/93 , ONSA 1994 nr 4 poz.163/. Skoro z ewidencji gruntów wynika, że nieruchomość oznacza jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha ma wyżej wskazaną powierzchnię i jest skalsyfikowana jako tereny różne "Tr" w całości - to organy podatkowe obowiązane były do uwzględnienia ich przy wymiarze podatku, nawet gdyby faktyczna powierzchnia bądź przeznaczenie gruntu różniło się od tej wskazanej w ewidencji gruntów.

W kontekście przytoczonych uregulowań prawnych jako niezasadne należy zakwalifikować zarzuty skarżącego, że starosta szydłowiecki oraz notariusz wprowadzili go w błąd.

Sąd stwierdza, że nieruchomość co do której skarżący formułuje zarzuty błędnego określenia podatku, jest tak w ewidencji gruntów jak i akcie notarialnym określona konsekwentnie jako tereny różne "Tr". A więc na podstawie powyższych dokumentów skarżący powinien mieć świadomość, że nabyta przez niego nieruchomość nie stanowi użytków rolnych. Natomiast kwestia, że skarżący nie doprowadził do poinformowania się jakie to będzie dla niego rodzić konsekwencje podatkowe, jest brakiem jego staranności w prowadzeniu swoich spraw, która nie może prowadzić do zwolnienia go z obowiązku podatkowego.

Również bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje fakt okazania przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie w dniu [...].04.2010 r. decyzji starosty szydłowieckiego z dnia [...].04.2010 r. orzekającej o zatwierdzeniu projektu aktualizacji gleboznawczej klasyfikacji gruntu dla działki oznaczonej nr ew. [...] oraz o wprowadzeniu do operatu ewidencji gruntów zmian wynikających z zatwierdzonej dokumentacji. Tego rodzaju rozstrzygnięcie pozostaje bez wpływu na legalność kontrolowanej decyzji SKO w R. i może mieć jedynie wpływ na wymiar podatku od nieruchomości za 2011 r.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.