Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 46/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w T. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarga z dnia [...] roku "A" S.A. w T. reprezentowanej przez pełnomocnika – Radcę Prawnego R. B. na wydane przez Dyrektora Izby Celnej w K. w dniu [...] r. nr [...] postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...] w sprawie zawieszenia postępowania podatkowego w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym za [...] r.

Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej [...] r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi nie znajdując uzasadnienia dla podniesionych zarzutów jednocześnie wskazując na to, że przesłanką zawieszenia postępowania była konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Trybunał Konstytucyjny o sygn. akt P 45/09 w kwestii pytania prawnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczącego tego "Czy przepisy III Rozdziału 9 "Nadpłata" ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa w szczególności art.72 § 1 pkt. 1 ustawy w zakresie jakim nie warunkują stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego i jej zwrotu od tego kto poniósł ciężar ekonomiczny podatku są zgodne z art.2 Konstytucji RP".

Pismem z [...] r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie [...] zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczono [...] r. i pozostało bez wykonania.

Jednocześnie pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę wniesioną w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, dalej p.p.s.a.) stanowi, iż skargę wnosi

się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem zaskarżenia (art. 54 p.p.s.a.).

Stosownie jednak do treści art. 57 § 1 powyższej ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Do pisma strona winna dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie do akt sądowych (art. 47 §1 p.p.s.a.) oraz stosownie do treści art. 214 wyżej powołanej ustawy uiścić koszty sądowe.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, a skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu (§ 3). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna.

W rozpatrywanej sprawie w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] r. strona skarżąca nie uiściła żądanego wpisu w kwocie [...] zł, dokonując wpłaty na konto bankowe lub kasie Sądu i dlatego, po myśli art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić, a pismo pełnomocnika skarżącej z dnia [...] r. nie mogło odnieść skutku.