Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 3085/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędzia WSA Maciej Dybowski Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant staż. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 lutego 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi D.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości; o d d a l a s k a r g ę. /-/ E. Podrazik /-/ St. Małek /-/ M. Dybowski


UZASADNIENIE

II SA/Po 3085/01

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. na podstawie art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2000, Nr 106 poz. 1126) stwierdził konieczność "zajęcia części nieruchomości będącej własnością D. B., położonej u zbiegu ul. [...] i Placu [...] w celu zapewnienia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia podczas wykonywania robót budowlanych w strefie ściany granicznej". Określił, iż zajęty zostanie pas przylegający do ściany granicznej o szerokości 2.00 m, niezbędny do ustawienia rusztowania. Działka D. B. zostanie zajęta do czasu wynikającego z technologicznego zaawansowania robót. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu wskazano, iż miedzy zainteresowanymi stronami nie doszło do uzgodnienia warunków zajęcia nieruchomości. D. B. wniósł odwołanie, domagając się uchylenia powyższej decyzji. Podał, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Nie został bowiem zawiadomiony o wszczęciu postępowania, bezpodstawnie nadano decyzji rygor natychmiastowej wykonalności i uniemożliwiono mu czynny udział w postępowaniu. Wskazał odwołujący, iż w decyzji nie wyjaśniono konieczności wykonania robót elewacyjnych i nie określono terminu zajęcia działki. Wojewoda zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 47 ust. 1, 2 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane uchylił decyzję Prezydenta Miasta w punkcie 2, dotyczącym czasu zajęcia oraz w części dotyczącej nadania rygoru natychmiastowej wykonalności i określił czas zajęcia nieruchomości na okres od dnia [...].07 do [...].08.2001r. W pozostałej części utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyjaśniono, że wejście na teren przedmiotowej działki związane jest z potrzebą wykonania robót elewacyjnych budynku "A". Ściany zewnętrzne osłonowe tego budynku wykonane są z bloczków betonu komórkowego, które cechują się dużą nasiąkliwością, co w konsekwencji opadów atmosferycznych może doprowadzić do uszkodzenia materiału budowlanego. Ponadto, konieczność wykonania elewacji podyktowana jest "walorami estetycznymi".

D. B. wniósł skargę domagając się uchylenia obu decyzji. Zarzucił naruszenie przepisu art. 61 § 4 i 10 § 1 kpa. Według skarżącego inwestor nie przeprowadził z nim rokowań, o których stanowi art. 47 Prawa budowlanego. Zajęcie działki w pasie szerokości 2 m jest niezgodne, gdyż budynek wybudowano z wiszących pomostów, a więc roboty tynkarskie można wykonać w taki sam sposób.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż wykonanie tynków zewnętrznych jest niezbędne z uwagi na materiał jaki został użyty do wykonania ścian osłonowych. Ściany zostały bowiem wykonane z pustaków Ytong, które cechuje wysoka nasiąkliwość, co może stanowić realne zagrożenie życia i zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia. Zwłaszcza, że w okresie zimowym odspojone cząsteczki materiału budowlanego mogą spadać z 6 piętra.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.

Zaskarżona jest zgodna z prawem.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 47 prawa budowlanego (Dz. U. z 2000 Nr 106 poz. 1126 z zm.). Według wskazanego przepisu jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. W razie nieuzgodnienia tych warunków na wniosek inwestora organ administracji rozstrzyga w drodze decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora organ administracji określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniej nieruchomości.

Spółka "A" zwróciła się do skarżącego (pismo z [...] lutego 2001 r. k-4) o wyrażenie zgody na wejście na teren jego nieruchomości w celu wykonania robót elewacyjnych ścian budynku usytuowanego w granicy nieruchomości. Skarżący (pismo z [...] kwietnia 2001 r. k-10) odmówił wyrażenia zgody na proponowane przez inwestora warunki.

Wobec nieuzgodnienia tych warunków (art. 47 ust. 1) organ administracji był uprawniony do rozstrzygnięcia w drodze decyzji wniosku inwestora o niezbędności wejścia na teren nieruchomości skarżącego.

Zaskarżona decyzja spełnia warunki, o których mowa w art. 47 ust. 2, określając granice niezbędnej potrzeby i termin korzystania z nieruchomości.

Podniesione przez skarżącego zarzuty nie uzasadniają uchylenia zaskarżonych decyzji.

Sąd uchyla decyzje, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Podniesione w tym zakresie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 61 § 4 i 10 § 1 kpa nie miały żadnego wpływu na rozstrzygnięcie.

Postępowanie w sprawie wszczęte zostało na żądanie inwestora a skarżący brał w nim udział jako strona. Z aktami sprawy skarżący, jak podaje w skardze, zapoznał się po otrzymaniu zaskarżanej decyzji. W skardze nie wskazał jednak żadnych nowych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

Skarżący bezpodstawnie zarzuca, że przed wydaniem decyzji inwestor nie przeprowadził z nim rokowań, o których mowa w art. 47 prawa budowlanego. Z znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji (k-2-11 akt administracyjnych) wynika jednoznacznie, iż zainteresowane strony przed wydaniem decyzji prowadziły pisemną korespondencję w celu uzgodnienia warunków wejścia na teren przedmiotowej nieruchomości.

W świetle powołanego przepisu istotne jest, iż dla wykonania robót elewacyjnych niezbędne jest wejście na teren nieruchomości skarżącego. Dla rozstrzygnięcia tej sprawy nie ma jednak znaczenia to czy zamierzone roboty zostały przewidziane w projekcie budowlanym.

Przedstawiony przez skarżącego na rozprawie sądowej protokół komisji rewizyjnej Rady Miasta pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. Dotyczy bowiem zagadnień nie będących przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia.

Przedmiot niniejszej sprawy (wejście na teren sąsiedniej nieruchomości) nie pozostaje w żadnym związku z pobieraną dywidendą przez organ pierwszej instancji z tytułu udziału w spółce "A".

Uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

/-/ E. Podrazik /-/ St. Małek /-/ M. Dybowski

K.B.