Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1654/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 556/10 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 31 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowego za okres od stycznia do kwietnia 2004 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący P. K. w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 556/10 zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 31 marca 2010 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia 2004 r.

Argumentując powyższe wnioskodawca podał, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu samochodowego, z której zyski stanowią jedyne źródło dochodów jego i pozostającej na jego utrzymaniu rodziny. Wnioskodawca podał, że nie posiada środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na spłatę zaległości podatkowych, zwłaszcza że bank odmówił mu udzielenia kredytu. Postępowanie egzekucyjne prowadzone z majątku firmy, który - w ocenie wnioskodawcy - jest niewystarczający na pokrycie zaległości podatkowych, doprowadziłoby do likwidacji działalności gospodarczej, a tym samym pozbawiłoby wnioskodawcę i jego rodzinę jedynego źródła utrzymania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z., dalej zwanej "P.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy jednak mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch ww. przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). W tej kwestii bardzo jednoznacznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 (LEX nr 569795), przyjmując, że "Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi.".

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy tutejszy Sąd stwierdza, że skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wprawdzie podał, że egzekucja należności Skarbu Państwa może wiązać się z koniecznością likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, co skutkowałoby utratą jedynego źródła utrzymania jego rodziny, jednakże nie załączył żadnej dokumentacji, która wskazywałaby na to, że sytuacja finansowa faktycznie nie pozwala mu wywiązać się ze zobowiązań podatkowych. Samo bardzo ogólne przedstawienie możliwych konsekwencji egzekucji należności podatkowych objętych kwestionowaną decyzją, bez wskazania chociażby na konkretne dane liczbowe określające wartość majątku firmy, czy jej przeciętny dochód, nie pozwala na zweryfikowanie twierdzeń skarżącego w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.