Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 3020/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie: WSA Dorota Wdowiak Asesor WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant: Konrad Bonisławski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2004 r. sprawy ze skargi [...] SA z siedzibą W. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrywania reklamacji oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 kpa w związku z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852 z późn. zm.) utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] marca 2003 r. stwierdzającą naruszenie przepisów § 7 ust. 1, rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 28 września 2001 r. w sprawie reklamacji usług telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 115, poz. 1230) oraz zobowiązującą skarżącą - [...] SA w W. Rejon Telekomunikacyjny w [...] do usunięcia nieprawidłowości niezwłocznie od daty otrzymania decyzji.

Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty ustalił, że organ I instancji decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. zobowiązał skarżącą do zaprzestania naruszania § 7 ust. l Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 28 września 2001 r. (Dz. U Nr 115, póz. 1230) w sprawie rozpatrywania reklamacji usług telekomunikacyjnych wnoszonych przez abonentów Rejonu Telekomunikacyjnego w [...], polegającego na rozpatrywaniu reklamacji przez nieuprawniony podmiot. W uzasadnieniu wskazano, iż w trakcie kontroli przeprowadzonej u skarżącej stwierdzono, że [...] S.A. nie rozpatruje reklamacji usług telekomunikacyjnych. Zdaniem organu wniesione przez abonentów reklamacje przekazywane są do rozpatrzenia spółce X. S.A., która nie jest jednostką organizacyjną kontrolowanego podmiotu i nie prowadzi działalności telekomunikacyjnej. Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty stwierdził, iż nie rozpatrywanie reklamacji przez [...] S. A., a przekazywanie ich do rozpatrzenia innemu podmiotowi nie będącemu jednostką organizacyjną operatora stanowi naruszenie § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia. Z tego też powodu utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje.

W skardze skarżąca podniosła, że zarzut naruszenia prawa postawiony przez organ jest nieuzasadniony bowiem reklamacje składane przez abonentów nie są rozpatrywane przez inne podmioty niż skarżąca. Wskazała, że odpowiedź na reklamację sporządzona jest przez osobę umocowaną do działania w imieniu spółki [...] S. A. Podniosła, że korzysta z usług doradców w procesie rozpatrywania reklamacji, a z żadnego przepisu ustawy, ani rozporządzenia nie wynika zakaz korzystania z usług zewnętrznych doradców. Zdaniem skarżącej skorzystanie lub zasięgniecie konsultacji nie przesądza o rozpatrzeniu reklamacji przez inny podmiot niż [...] SA.

W opinii skarżącej przepisy rozporządzenia nie wykluczają możliwości załatwienia reklamacji poprzez pełnomocnika.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że po wydaniu zaskarżonej decyzji skarżąca pismem z dnia [...] sierpnia 2003 r. poinformowała Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty o podjęciu działań zmierzających do wyeliminowania nieprawidłowości stwierdzonych zaskarżonymi decyzjami co oznacza, iż uznała za uzasadnioną argumentację zawartą w decyzjach. Stwierdził, iż zarzut błędnej interpretacji i niewłaściwego zastosowania przepisu § 7 ust. 1 rozporządzenia jest bezpodstawny. Wskazał, że wbrew twierdzeniu skarżącej, organ nie podważył ogólnych zasad udzielania pełnomocnictw, odniósł się tylko do nieprawidłowości polegających na przekazaniu nałożonego przez operatora obowiązku rozpatrywania reklamacji odrębnemu podmiotowi, nie będącemu jednostką organizacyjną operatora. Przekazanie następowało bez stosownego umocowania i pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie:

ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), zwana ustawą o u.s.a.,

ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwana ustawą o p.p.s.a.,

ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1271), zwana ustawą p.w.u.p.

Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne.

W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 119 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852 z późn. zm.) mającym zastosowanie do niniejszej skargi, w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów, decyzji lub postanowień z zakresu telekomunikacji, gospodarki zasobami częstotliwości lub spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej, Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wydaje decyzje określającą zakres naruszeń oraz termin usunięcia nieprawidłowości. W wyniku kontroli jaka została przeprowadzona u skarżącej stwierdzono nieprawidłowości stanowiące naruszenia przepisów w zakresie trybu postępowania reklamacyjnego. Decyzja, jaką podjął Prezes URTiP stwierdzała naruszenie przepisów § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 28 września 2001 r. w sprawie reklamacji usług telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 115, poz. 1230).

Zgodnie z przepisem § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 28 września 2001 r. w sprawie reklamacji usług telekomunikacyjnych: "Jednostka organizacyjna operatora rozpatrująca reklamację, w terminie 14 dni od dnia jej wniesienia: 1) udziela odpowiedzi na reklamację w formie pisemnej albo 2) informuje pisemnie użytkownika o niemożności udzielenia odpowiedzi na reklamację w tym terminie, podając przyczynę zwłoki oraz przewidywany termin udzielenia odpowiedzi na reklamację; termin ten nie może przekroczyć 30 dni od dnia wniesienia reklamacji."

Zdaniem Sądu organ zasadnie uznał, że przekazanie przyjętej reklamacji do rozpatrzenia przez spółkę nie będącej jednostką organizacyjną operatora stanowi naruszenie wskazanego przepisu rozporządzenia. Niespornym w sprawie jest, iż spółka rozpatrująca reklamacje jest odrębnym od skarżącej podmiotem. W myśl § 7 ust. 1 to jednostka organizacyjna operatora rozpatruje reklamację i udziela odpowiedzi na reklamację w terminie 14 dni od dnia jej wniesienia. Nie znaczy to, iż operator nie może skorzystać z pomocy innych osób w rozpatrywaniu reklamacji np.: z konsultacji, z doradztwa czy też upoważnić na zasadach ogólnych inną osobę do wykonywania czynności w jego imieniu. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie występuje, przekazywanie reklamacji do spółki X. S.A. nie wynika z udzielonego pełnomocnictwa ani z umowy o świadczenie usług przez zewnętrznych doradców ale z ustalonego w ramach spółek operatorskich grupy kapitałowej [...] scentralizowanego trybu rozpatrywania reklamacji. Z trybu tego wynika, że wszystkie czynności związane z reklamacją dokonywali pracownicy X. S.A. w imieniu tej spółki a nie w imieniu skarżącego. W trakcie postępowania skarżąca nie przedstawiła, żadnych pełnomocnictw dla pracowników X. S.A. udzielających odpowiedzi na reklamacje a pisma z dnia [...] sierpnia 2003r. wynika wręcz, że takie pełnomocnictwa będą dopiero udzielane.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.