Postanowienie NSA, sygn. akt III OSK 5881/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. W. i K. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. W. i K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 1782/20 w sprawie ze skargi M. W. i K. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2020 r., znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Rzeszowie z [...] sierpnia 2019 r., znak [...].


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 10 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. W. i K. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] maja 2020 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Rzeszowie z [...] sierpnia 2019 r.

Skargę kasacyjną od powyższego wnieśli skarżący. Nadto, pismem z 15 marca 2021 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Rzeszowie z [...] sierpnia 2019 r. W uzasadnieniu wskazali, że w przedmiotowej sprawie po stronie skarżących, w razie wykonania ww. decyzji, wystąpiłaby znaczna szkoda z uwagi na trudne, a wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki. Wykonanie decyzji wiązałoby się też z koniecznością poniesienia znacznych kosztów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

W tym miejscu warto zauważyć, że zgodnie z art. 86f ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 247; zwanej dalej "ustawą z 3 października 2008 r.") do skargi na decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach stosuje się przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., z tym że przez trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w tym przepisie, rozumie się następstwa wynikające z podjęcia realizacji przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego wydano zaskarżoną decyzję. Niemniej, przepis ten należałoby wziąć pod uwagę, gdyby strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji środowiskowej (która zresztą nie jest przedmiotem niniejszego postępowania sądowego) sprostała wymaganiom jakie przepisy p.p.s.a. przewidują dla takiego wniosku.

Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika bowiem, że strona skarżąca powinna we wniosku przedstawić taką argumentację, która przekona, iż konsekwencje wykonania danego aktu mogą spowodować znaczną szkodę lub doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku lub niewykazanie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi wystarczającą podstawę do negatywnego rozpoznania wniosku. Zatem, żądając udzielenia ochrony tymczasowej, skarżący powinni we wniosku wskazać, na której przesłance opierają swoje żądanie oraz je uzasadnić, odwołując się do konkretnych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy lub też załączyć nowe dowody na poparcie wniosku. W niniejszej sprawie skarżący ograniczyli swój wniosek jedynie do żądania wstrzymania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, bez jakiegokolwiek merytorycznego uzasadnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku działania za skarżących

i poszukiwania argumentów i dowodów w aktach sprawy na poparcie przedmiotowego wniosku. Samo zaś stwierdzenie, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków nie pozwala na ocenę zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem to na stronie zainteresowanej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w ww. przepisie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

-----------------------

2