Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 160/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 1-2, art. 142 par. 1-2, art. 212 par. 1, art. 234 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. A. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 990/09 w zakresie ściągnięcia nieziszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi P. A. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 31 marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

II FZ 160/10

1 UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 9 lutego 2010 r. Przewodnicząca Wydziału w WSA w Warszawie poleciła ściągnąć od P. A. kwotę 100 zł tytułem nieziszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi tegoż P. A. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z 31 marca 2009 r., nr [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.

Z uzasadnienia zarządzenia wynikało, że skarżący, składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z 23 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 990/09, i doręczenie odpisu tego wyroku z uzasadnieniem, nie uiścił opłaty za te czynności, należnej zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W zażaleniu na zarządzenie P. A. wniósł o jego uchylenie jako wydanego z naruszeniem art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. "poprzez dyskryminowanie stron postępowania polegające na tym, że nie (?) pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem podlegającego doręczeniu z urzędu stronie, co jest sprzeczne z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP w sytuacji kiedy taka praktyka w postępowaniu karnym i cywilnym jest niedopuszczalna...".

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje:

Zażalenie nie miało uzasadnionych podstaw.

Postępowanie sądowoadministracyjne reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); nie mają do niego co do zasady zastosowania przepisy o postępowaniu karnosądowym, a przepisy o postępowaniu sądowym w sprawach cywilnych w ograniczonym zakresie nieobejmującym opłat i kosztów. W sprawach, w których wojewódzki sąd administracyjny skargę uwzględnił, tj. uchylił zaskarżony akt administracyjny, uzasadnienie wyroku sporządzane jest z urzędu i doręczane każdej stronie postępowania (art. 141 § 1 i art. 142 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Natomiast w wypadku oddalenia skargi pisemne uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony i doręcza tylko tej stronie, która złożyła wniosek (art. 141 § 2 i art. 142 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Ustawa przewiduje ponoszenie przez strony opłat sądowych, którymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ustawy).

Zgodnie z art. 234 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pobiera się opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia. Jeżeli opłata nie została uiszczona przy zgłoszeniu wniosku przewodniczący zarządzi jej ściągnięcie od osoby, która złożyła wniosek.

Nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem polegający doręczeniu z urzędu, a więc w sytuacji, kiedy sąd stwierdził, że skarga w całości lub w części była zasadna, bądź też kiedy niezależnie od zarzutów skargi sąd doszedł do przekonania, że zaskarżony akt administracyjny naruszył prawo.

Tak więc kwestionowane przez P. A. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału odpowiadało prawu.

Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

-----------------------

1