Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 15/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 63 par. 2, art. 64 par. 2, art. 32
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt IV SAB/Wr 15/15 | | , , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 14 lipca 2015 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, , Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , Sędziowie, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Sędzia NSA Jolanta Sikorska, , , Protokolant, st. sekretarz sądowy Dorota Hurman, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 lipca 2015 r., sprawy ze skargi A. D., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w przedmiocie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, , , oddala skargę., , ,


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 października 2014 r. Z. D., dalej: wnioskodawczyni, wystąpiła do Burmistrza D. o przyznania dodatku mieszkaniowego.

Niniejsze pismo zostało przesłane według właściwości do Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D., dalej: Dyrektor OPS pismem z dnia 7 października 2014 r.

Powołując się na art. 64 § 2 k.p.a. Dyrektor OPS wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku, tj. potwierdzenia wniosku przez zarządcę budynku (Spółdzielnię Mieszkaniową w D.) w jego pkt. 2-5, 7-9, 12, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, z pouczeniem o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sytuacji jego nieuzupełnienia. Niniejsze wezwanie zostało odebrane w dniu 17 października 2014 r.

Po upływie wyznaczonego terminu i braku uzupełnienia wniosku, powołując się na art. 64 § 2 k.p.a., pismem z dnia [...] [...] organ I instancji zawiadomił wnioskodawczynię o pozostawieniu wniesionego wniosku bez rozpoznania.

Pismem z dnia 6 października 2014 r. A. D. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. "skargę w trybie art. 227 Kpa" na Burmistrza Miasta D. m. in. " o niezałatwienie merytorycznie i formalnie prawnymi formami działania wniosku o dodatek mieszkaniowy z dnia 1 października 2014 r. w trybie m.in. art. 66 § 1 Kpa".

Pismem z dnia 15 października 2014 r., Nr [...] A. D. został wezwany na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do przedłożenia w terminie 7 dni pełnomocnictwa do reprezentowania wnioskodawczyni w niniejszym postępowaniu. Jednocześnie poinformowano, że nieusunięcie braku wniosku w powyższym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie zostało odebrane przez A. D. w dniu 20 października 2014 r.

Wezwania powyższego A. D. nie wykonał, natomiast pismem z dnia 21 października 2014 r. powołując się na art. 28, art. 33 § 1,2,4, art. 34 § 1 k.p.a, art. 95 § 1,2, art. 96, art. 752 k.c., art. 87 k.p.c. zażądał przyznania uprawnień do samodzielnego prowadzenia sprawy, m.in. [...].

Wobec nieprzedłożenia przez A. D. pełnomocnictwa, pismem z dnia [...] poinformowano go o pozostawieniu na podstawie art. 9, art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 2 k.p.a. bez rozpoznania skargi dotyczącej niezałatwienia wniosku z dnia 1 października 2014 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego złożonego przez wnioskodawczynię. Jednocześnie poinformowano stronę powołaniem się na art. 28 k.p.a., że nie ma możliwości uwzględnienia jej żądania z dnia 21 października 2014 r. o dopuszczenie do udziału w sprawie na prawach strony.

Pismem z dnia 6 listopada 2014 r. A. D. wystąpił do Kolegium z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z dnia 2 grudnia 2014 r., nr [...] Kolegium poinformowało A. D. o braku podstaw do zmiany stanowiska .

Pismem z dnia 8 grudnia 2014 r. A. D., dalej: skarżący, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem SKO skargę na organ samorządu terytorialnego o "pozbawienie mnie możliwości prawnej obrony własnego interesu prawnego" m.in. w sprawie [...] z dnia 2 grudnia 2014 r. Jednocześnie wskazał, że "stosownie o zapis art. 28, art. 33 § 1, 2, i 4, art. 34 Kpa, art. 95 § 1, 2, art. 96, art. 752 Kc, art.87 Kpc jako przedstawiciel ustawowy mogę wykonywać bez zgody żony czynności, które nie przekraczają zakresu zwykłego zarządu np. ubiegania się o dodatki mieszkaniowe".

W odpowiedzi na skargę organ przedstawiając przebieg postępowania w sprawie wniósł o odrzucenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko. SKO wskazało, że sprawa dotyczy wniosku Z. D. z dnia 1 października

2014 r. Zdaniem Kolegium, skarżący nie jest stroną postępowania, nie przedłożył także pełnomocnictwa w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do uwzględnienia skargi na bezczynność organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a oraz do zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 p.p.s.a.). W wypadku braku podstaw do uwzględnienia skargi, sąd oddala ją, co wynika z art. 151 p.p.s.a. Na wstępie należy podkreślić, że postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje pewna specyfika polegająca na tym, iż rozpoznając skargę tego rodzaju, sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydawanego przez ten organ aktu czy podejmowanych czynności. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjęcia działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Natomiast, z samą bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. W sprawie nie ulega wątpliwości, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2013 r. I OPS 2/13, ONSAiWSA 2014/1/2, OSP 2014/5/53, LEX nr 1356405). Analiza akt sprawy wskazuje, zatem że wniesiona przez skarżącego skarga jest dopuszczalna a tym samym podlegała kontroli Sądu. Przedmiotem zarzucanej przez skarżącego bezczynności jest bezczynność SKO polegająca, zdaniem strony, na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku małżonki skarżącego z dnia 1 października 2014 r. złożonej z w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego.

Sąd rozpatrujący przedmiotową sprawę podzielił stanowisko organu II instancji znajdujące pełne odzwierciedlenie w aktach administracyjnych sprawy, uznające skargę złożoną w tej sprawie za bezzasadną. Organ odwoławczy nie pozostaje bowiem w bezczynności w załatwieniu podania z dnia 1 października 2014 r. Zasadnie wskazuje, że skoro podanie skierowane do organu II instancji zatytułowane "skarga" zarzucające Burmistrzowi D. "niezałatwienie merytorycznie i formalnie" wniosku o dodatek mieszkaniowy z dnia 1 października 2014 r. złożonego przez Z. D. zostało podpisane przez A. D. - to stosownie do treści art. 64 § 2 k.p.a. wezwał małżonka wnioskodawczyni do przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania Z. D. w tym postępowaniu w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Bez względu na charakter wspomnianego podania, czy też jego prawidłową kwalifikację prawną, która to kwestia nie podlega kontroli sądu w ramach skargi na bezczynność, należy wskazać, że w myśl art. 63 § 2 k.p.a. każde podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych oraz być podpisane przez wnoszącego (art. 63 § 3 zd. 1 k.p.a.).

Stosownie do art. 32 k.p.a. strona może działać osobiście lub przez pełnomocnika o ile charakter czynności nie wymaga jej osobistego działania. Natomiast, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania, jak stanowi art. 64 § 2 k.p.a. Do braków formalnych, które rodzą po stronie organu obowiązek wezwania strony do ich usunięcia w ustawowym terminie, należą braki podania wymienione w art. 63 § 2 k.p.a., a jeżeli strona działa przez pełnomocnika bądź przez osobę upoważnioną - dołączenie pełnomocnictwa lub upoważnienia, a nadto wymagania określone w przepisach szczególnych. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że art. 64 § 2 k.p.a. dotyczący wezwania do usunięcia braków możliwych do usunięcia w postępowaniu administracyjnym, odnosi się do braków w zakresie pełnomocnictwa. W konsekwencji niewezwanie odwołującego się do uzupełnienia braku w postaci dostarczenia właściwego pełnomocnictwa pod rygorem przewidzianym w art. 64 § 2 k.p.a. i stwierdzenie niedopuszczalności odwołania bez umożliwienia stronie jego usunięcia stanowiłoby naruszenie tego przepisu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty z dnia 8 grudnia 1993 r., sygn. akt III SA 488/93 - niepubl. oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 975/13 - publ. internetowa baza orzeczeń sądów administracyjnych). Powyższy pogląd zachowuje swoją aktualność także na gruncie rozpatrywanej sprawy, bezsprzecznie bowiem brak podpisu strony na podaniu czy brak pełnomocnictwa stanowią uchybienia formalne, podlegające uzupełnieniu na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. a działanie pełnomocnika bez umocowania powoduje nieważność czynności. W konsekwencji powyższego, wobec nieprzedłożenia w zakreślonym terminie stosownego pełnomocnictwa do działania w imieniu Z. D., SKO zasadnie pozostawiło pismo z dnia 6 października 2014 r. dotyczące wniosku z dnia 1 października 2014 r. bez rozpoznania. W tej sytuacji nie można uznać, iż nie rozpatrując wniesionego podania, Kolegium pozostaje w bezczynności.

W kontekście zarzutów skargi dotyczących pozbawienia strony możliwości "prawnej obrony własnego interesu prawnego" wymaga podkreślenia, że z treści wezwania skierowanego do skarżącego wynikało wyraźnie, jaki brak należy usunąć i w jakim terminie. Organ przedstawił też podstawę prawną skierowanego do skarżącego wezwania, jednocześnie zawiadamiając składającego pismo, że nieusunięcie braku wniosku we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

W konsekwencji organ odwoławczy zasadnie i w wyznaczonym terminie wobec braku wykonania tego wezwania, zawiadomieniem z dnia [...] skierowanym do skarżącego pozostawił jego pismo bez rozpoznania. W zawiadomieniu wyjaśniono motywy i podano podstawę prawną tej czynności. Innymi słowy, organ podejmując tę czynność, poinformował wnoszącego podanie, że nie rozpozna sprawy zainicjowanej jego pismem ponieważ ten w terminie nie uzupełnił braków tego podania.

Wbrew zatem zarzutom skargi, pozostawienie podania A. D. bez rozpoznania z tej przyczyny nie pozbawiło samej Z. D. uprawnienia do rozpoznania jej sprawy wszczętej wnioskiem z dnia 1 października 2014 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego, ani w żaden sposób nie pozbawiło jej przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Jak bowiem bezsprzecznie wynika z akt administracyjnych tej sprawy wcześniejszym zawiadomieniem z dnia [...], nr [...] poinformowano skarżącą, że na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych wniosku z dnia 1 października 2014 r. wskazanych w wezwaniu organu I instancji z dnia 15 października 2014 r. doręczonym skarżącej w dniu 17 października 2014 r. pozostawiono jej wniosek bez rozpoznania. Powyższej czynności wnioskodawczyni w żaden zaś sposób nie kwestionowała. Przywołane okoliczności jednoznacznie wskazują, że Kolegium z pewnością nie pozostawało w bezczynności w załatwieniu przedmiotowej sprawy. Pozostawienie podania bez rozpoznania jest formą zakończenia postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy strona nie usunęła braków podania w terminie, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.