Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 76/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, art. 230 art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. G. na bezczynność Prezydenta Miasta Opola, w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu P. G. zarzucił Prezydentowi Miasta Opola bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Wyjaśnił, że w formie elektronicznej skierował do organu wniosek o przesłanie aktualnej dokumentacji dotyczącej zatwierdzenia organizacji ruchu na ul. [...] w [...], na odcinku objętym automatycznym pomiarem prędkości. Wniósł także o dostarczenie dokumentacji dotyczącej uzgodnień i wykonania czynności polegających na ustawieniu znaków D-51. Podniósł, że wniosek w formie e-maila nie został przez organ rozpatrzony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarzucił, że wniosek nie został złożony w przewidzianym trybie poprzez elektroniczną skrzynkę podawczą organu, jedynie na adres mejlowy pracownika. Po uzyskaniu wiadomości o wniesieniu wniosku organ niezwłocznie udzielił żądanych informacji.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 4 listopada 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący poinformował, że wprawdzie nie zgadza się z argumentacją organu to przyznał, że żądana dokumentacja została mu przekazana, w związku z tym nie będzie uzupełniać braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, stanowi § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł.

Wezwanie do uiszczenia wpisu w takiej wysokości zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 72 § 1 P.p.s.a., w dniu 8 listopada 2013 r., do rąk dorosłego domownika, zatem skutecznie. Wymagany wpis, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Termin do dokonania żądanej czynności upłynął więc w niniejszej sprawie, w dniu 16 listopada 2013 r. (siódmy dzień – 15 listopada 2013 r. przypadał bowiem na niedzielę).

Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi, a wręcz oświadczył, że nie jest już zainteresowany rozpoznaniem skargi przez Sąd i wpisu nie uiści.

Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Wobec powyższego, postanowiono jak w sentencji.