Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1092/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik spółki A, sp. z o.o. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 sierpnia 2010 r. wniósł o wstrzymanie jej wykonania oraz o wstrzymanie wykonania dwóch decyzji ją poprzedzających wydanych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł zarzut przedawnienia zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług określonego decyzjami organów podatkowych. Wskazał, że bieg terminu przedawnienia nie został przerwany z uwagi na nieskuteczne zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Organ egzekucyjny dokonał bowiem zajęcia rachunku bankowego prezesa zarządu skarżącej, nie zaś spółki. Następnie wskazał, że ocena przedmiotowego wniosku wymaga przeprowadzenia dowodu z akt postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej spółki. Za wstrzymaniem wykonania decyzji ma przemawiać także kwota zaległości podatkowej określona spółce przez organy podatkowe, która znacznie przekracza możliwości płatnicze skarżącej, a egzekucja należności doprowadzi do nieodwracalnych skutków, w szczególności do utraty środków utrzymania.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zatem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.

Zgodnie z tezą wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie

z dnia 14 listopada 2006 r., FZ 585/06) do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami.

W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała dostatecznie, że wykonanie zaskarżonych decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Powoływany przez pełnomocnika spółki zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego, jak również okoliczność prowadzonej względem jej majątku egzekucji nie przemawiają za wstrzymaniem wykonania przedmiotowych decyzji.

Odnosząc się do argumentu, w świetle którego egzekucja należności podatkowych spółki doprowadzi do nieodwracalnych skutków, gdyż ich kwota znacznie przekracza jej możliwości finansowe stwierdzić należy, że jest on chybiony. Skarżąca spółka wnioskiem z dnia 13 września 2010 r. zwróciła się w niniejszej o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, który prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt I SO/Gd 9/10 został rozpoznany pozytywnie. Wskazała w nim m. in., że nie posiada ona środków trwałych, na rachunku bankowym nie posiada środków, nie prowadzi działalności gospodarczej, po raz ostatni przychody ze sprzedaży towarów i usług uzyskała w roku 2008. Tym samym, skoro spółka nie uzyskuje dochodów, gdyż od dłuższego czasu nie wykonuje działalności, jak również nie posiada majątku to nie sposób przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.