Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 29/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 58 par. 1 pkt 1 P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. F. na bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 marca 2020 r. Z. F. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz w sprawie wniosku o udostępnienie dokumentów znajdujących się w aktach jawnej sprawy sądowej II SAB/Sz 102/19.

Skarżący wniósł o:

- orzeczenie, że zobowiązany organ pozostaje bezczynny w sprawie wniosku skarżącego o udostępnienie wskazanych informacji publicznych;

- zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie żądanych informacji publicznych lub wydanie wymaganej prawem decyzji;

- orzeczenie, że zobowiązany organ pozostaje w bezczynności w sprawie udostępnienia, stronie jawnego procesu sądowego, informacji z akt tego postępowania;

- zwrot kosztów postępowania przed WSA w Szczecinie.

W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że w dniu 10 lutego 2020 r., zwrócił się do WSA w Szczecinie o udostępnienie informacji publicznych, jakie znajdują się w posiadaniu tego Sądu, tj. o przesłanie na skrzynkę epuap treści trzech dokumentów:

1. Przeglądu akt [...].

2. Przeglądu akt [...]

3. Kopii pisma Pierwszego Zastępcy Komendanta Miejskiego Policji w S. do Prokuratury Rejonowej Szczecin-Niebuszewo z dnia [...] października 2018 r. w sprawie [...]

W odpowiedzi na powyższy wniosek WSA w Szczecinie pismem z dnia 19 lutego 2020 r. poinformował go, że: "w tej sprawie wielokrotnie wypowiadał się już tutejszy Sąd, który prawomocnym wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Sz 10/12 merytorycznie rozstrzygnął, że ww. żądanie skarżącego nie mogło zostać załatwione w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kolejne skargi dotyczące w istocie tego samego wniosku zostały przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucone (w sprawach o sygn. II SAB/Sz 69/18, II SAB/Sz 22/19, II SAB/Sz 102/19)".

Zdaniem skarżącego "to twierdzenie Sądu jest oczywiście fałszywe".

Nadto skarżący podniósł, że WSA w Szczecinie w ogóle nie ustosunkował się do jego wniosku o udostepnienie wskazanych informacji jako strony postępowania II SAB/Sz 10219.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. W wypadku braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek nie jest możliwe nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego został określony w art. 3 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z treści art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. wynika zatem, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego albo w przepisach szczególnych w formie: 1) decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a.), 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a.), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a.), czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a art. 3 § 2 p.p.s.a.).

Mając na uwadze przytoczone powyżej przepisy, podkreślić należy, że sądy administracyjne nie są organami administracyjnymi lecz organami wymiaru sprawiedliwości. Sprawują one wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Nie mają więc do nich zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące bezczynności organów administracyjnych.

Inaczej rzecz ujmując, przepisu p.p.s.a. nie przewidują możliwości wniesienie skargi na bezczynność wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Skarżącemu wyjaśnić również należy, że nie dopuszczalne jest aby stronie postępowania sądowoadministracyjnego przysługiwało jednocześnie prawo do wglądu w akta jako strona tego postępowania oraz prawo do uzyskania informacji publicznej z nadesłanych sądowi akt administracyjnych.

Powyższe wynika z treści art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t.: Dz. u. z 2019 r. poz. 1429), zgodnie z którym: "Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi..."

Przytoczony przepis jednoznacznie stanowi, że prawo strony wglądu w akta sprawy wyprzedza prawo do uzyskania informacji publicznej z akt tej sprawy. Skarżący, wbrew temu na co wskazuje w treści skargi, skorzystał z prawa wglądu w akt sprawy II SAB/Sz 102/19. Jak wynika bowiem z ewidencji prowadzonej przez Wydział Informacji Sądowej tut. Sądu, skarżący w dniach 18 listopada i 10 grudnia 2019 r., 7 i 10 lutego 2020 r. zapoznawał się z aktami sądowymi oraz aktami administracyjnymi organu. W tym miejscu podkreślić należy, że przedmiotem sprawy II SAB/Sz 102/19 jest informacja publiczna i skarżącemu udostępnione zostały te dokumenty, które stanowiły informacje publiczną, natomiast nie okazano dokumentów, które takiej informacji nie stanowiły. Właśnie tą okoliczność Sędzia sprawozdawca wyjaśnił skarżącemu w piśmie z dnia 19 lutego 2020 r.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że skarga pozostaje poza zakresem jego właściwości i w zawiązku z tym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę.