Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 290/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. i G. małżonków W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. i G. małżonków W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia określonych dokumentów p o s t a n a w i a przyznać A. i G. małżonkom W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

Skarżący wezwani do wypełnienia urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wnieśli wypełnione i podpisane urzędowe formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.

Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na podstawie oświadczenia skarżących referendarz sądowy ustalił, że prowadzą oni wspólne gospodarstwo domowe wraz z czworgiem dzieci, w tym dwojgiem niepełnosprawnych, z którymi zamieszkują w domu o powierzchni [...] m2. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych brutto. Skarżący nie posiadają nieruchomości rolnych, oszczędności ani przedmiotów wartościowych o wartości przekraczającej 3.000,00 EURO.

Miesięcznie na zaspokojenie wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego na osobę w gospodarstwie domowym skarżących przypada kwota [...] złotych brutto. W ocenie referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych kosztów utrzymania jednej osoby. Jest ona bowiem jedynie o [...] złotych większa od kwoty, której wysokość ustalona § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2009 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 127, poz. 1055) na mocy art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) uprawnia do otrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Biorąc pod uwagę wysokość kwoty przypadającej miesięcznie na zaspokojenie wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego na osobę w gospodarstwie domowym skarżących oraz to, że jest to kwota brutto przyjąć należy, iż poniesienie każdego jednego z kosztów niniejszego postępowania każdorazowo skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżących i ich dzieci. Skoro zaś ponoszenie każdego jednego z kosztów postępowania wiąże się z powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego, to nie można przyjąć, aby skarżący mieli możliwość choć częściowego partycypowania w kosztach niniejszego postępowania, a zarazem, aby nie wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.