Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 942/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.bł.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 października 2016 r. A. P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego dla inwestycji pn. "Budowa elektrowni wiatrowej typu Vestas V100-2MW o mocy do 2000kW, oznaczonej w projekcie jako EW 9 R. wraz z drogą dojazdową, placem manewrowym oraz dojazdem z drogi gminnej na działkach o nr ewid. 365, 366, 364, 367 i 397, położonych w miejscowości R., gm. W." oraz zmiany decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ww. inwestycji w części: zmiany średnicy rotora ze 100m na 110m; zmiany poziomu zera projektu ze 159,697m n.p.m. na 157,800m n.p.m. oraz poziomu posadowienia fundamentu ze 155,700m n.p.m. na 153,803m n.p.m.; zmiany lokalizacji turbiny tj. przesunięcia o 5,31m w kierunku północnym oraz 1,03m w kierunku zachodnim względem pierwotnego położenia.

W treści skargi A. P. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez realizację inwestycji w postaci elektrowni wiatrowej zachodzić będzie zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak i nastąpią trudne do odwrócenia skutki. W sytuacji, gdy jeszcze w toku postępowania sądowego zostanie wybudowana i uruchomiona elektrownia wiatrowa, to niewątpliwie zacznie ona oddziaływać na nieruchomości strony w sposób dla niej uciążliwy, szczególnie poprzez emisję hałasu, pól elektromagnetycznych, błysków. Skutków oddziaływania nie będzie można odwrócić w razie późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji i doprowadzenia do rozbiórki niepożądanej i szkodliwej dla środowiska naturalnego oraz ludzi elektrowni wiatrowej. Szkody powstałe w okresie funkcjonowania elektrowni nie dadzą się już naprawić, zatem spełniona jest przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dodatkowo zwróciła uwagę m.in., że ucierpi flora terenu, na który oddziaływać będzie elektrownia, zostanie zaburzona estetyka terenu, oddziaływanie elektrowni skumuluje się z oddziaływaniem już istniejących elektrowni wiatrowych, oddziaływanie elektrowni będzie miało negatywny wpływ na obszar Natura 2000 i przelatujące ptactwo oraz zbiornik J. Wskazała, że szkoda grozi zatem nie tylko stronie skarżącej lecz szeroko pojętemu interesowi społecznemu, interesowi mieszkańców gminy oraz środowisku naturalnemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W pierwszej kolejności podnieść należy, iż konstrukcja powołanego przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu. W interesie strony leży niewątpliwie najbardziej wyczerpujące wykazanie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej (por. np. postanowienia NSA z dnia 10 lutego 2014 roku, I FSK 76/14; z dnia 18 grudnia 2013 roku, II FSK 2654/13; z dnia 8 października 2013 roku, II OSK 2290/13; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Wstrzymanie wykonania jest instytucją wyjątkową, której zastosowanie jest możliwe jedynie w ściśle określonych przypadkach wynikających z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak jednoznacznego wskazania i uprawdopodobnienia przesłanek wymaganych przez przepis uniemożliwia ocenę zasadności złożonego przez stronę wniosku.

W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem. Ocenia wyłącznie, czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom strony skarżącej. Przy czym, nie chodzi tutaj o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości, będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. W tym miejscu podkreślić należy, że wskazywane przez skarżącą negatywne oddziaływanie inwestycji (podlegającej zmianie) na jej nieruchomość oraz środowisko będzie podlegało merytorycznej ocenie przy rozpoznawaniu skargi.

Zdaniem sądu, skarżąca nie wykazała w przekonujący sposób, że realizacja przedmiotowej inwestycji może narazić ją na niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ewentualne szkody, które mogą według skarżącej powstać nie są tego rodzaju, aby mogły stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku. W uzasadnieniu wniosku skarżącej trudno doszukać się okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie zatwierdzonych zmian w projekcie budowlanym. Skarżąca winna była wskazać, że zatwierdzone przez organy administracji architektoniczno-budowlanej zmiany w projekcie budowlanym będą wiązały się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca powołała się tymczasem na okoliczności związane nie ze zmianą projektu budowlanego, lecz z realizacją całej inwestycji.

Na tej podstawie trudno zatem uznać, że w następstwie wykonania decyzji powstaną trudne do odwrócenia skutki, które mogą stanowić podstawę do udzielenia ochrony tymczasowej. Co już zostało wspomniane, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia.

Wskazać również należy, że badając zasadność wniosku o wstrzymanie decyzji sąd administracyjny winien uwzględniać interesy prawne i stanowiska wszystkich uczestników postępowania, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków może zachodzić nie tylko po stronie wnoszącego skargę, ale także po stronie innych uczestników. Prowadzenie procesu budowlanego przez inwestora, mimo trwającego postępowania sądowego, odbywa się na ryzyko tego inwestora, a ewentualny obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego obciąży właśnie jego.

W tej sytuacji sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

a.bł.