Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 391/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 33 i art. 34
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Maria Flisikowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanego M.B. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 3 października 2007 r., (zaktualizowanego w dniu 2 listopada 2009 r.) obejmującego zaległości podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonalnych za 2002 r.

Podstawę prawną wystawienia tego tytułu wykonawczego stanowiła decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 14 września 2007 r., określająca M.B. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2002 rok w kwocie [...] zł.

M.B. nie uregulował przedmiotowej zaległości podatkowej, zatem wierzyciel - Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał do realizacji organowi egzekucyjnemu tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 3 października 2007 r. W dniu 4 października 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego nadał klauzulę o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej.

Postanowieniem nr [...] z dnia 10 października 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wstrzymania wykonania decyzji nr [...] z dnia 14 września 2007 r., (określającej M.B. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2002 rok).

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją nr [...] z dnia 18 lutego 2008 r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją nr [...] z dnia 14 października 2009 r., zmienił decyzję nr [...] z dnia 15 września 2008 r. (w której określono M.B. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za poszczególne miesiące 2002 roku w łącznej kwocie [...] zł) i określił zobowiązanie za poszczególne miesiące 2002 r. - w łącznej wysokości [...] zł. Decyzji tej został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, na mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 14 października 2009 r. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 14 października 2009 r., stanowiła podstawę do aktualizacji w dniu 2 listopada 2009 r., przez wierzyciela tytułu wykonawczego nr [...]. Aktualizacja ww. tytułu wykonawczego została odebrana przez zobowiązanego w dniu 7 grudnia 2009 r.

Organ egzekucyjny w dniu 7 grudnia 2009 r. dokonał zajęcia ruchomości, tj. Fiata Stilo VAN o nr rej. [...], rok produkcji 2003 (protokołem zajęcia i odbioru ruchomości z dnia 7 grudnia 2009 r.). Zajęty samochód pozostawiono pod dozorem zobowiązanego.

M.B. reprezentowany przez pełnomocnika pismem z dnia 7 grudnia 2009 r., wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] w związku z jego aktualizacją z dnia 2 listopada 2009 r., zarzucając nieistnienie egzekwowanego obowiązku, a w przypadku nieuwzględnienia tego zarzutu wygaśnięcie egzekwowanego obowiązku; a ponadto błędne obliczenie odsetek oraz brak wskazania okresów przerwy w naliczaniu odsetek.

Mając powyższe na uwadze zobowiązany wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego i wstrzymanie postępowania egzekucyjnego lub zastosowanych środków egzekucyjnych. W uzasadnieniu pisma z dnia 7 grudnia 2009 r. zobowiązany podniósł, że jako podstawa prawna prowadzonej egzekucji w pozycji 30 tytułu wskazane zostało orzeczenie z dnia 14 października 2009 r., nr [...]. Decyzja ta ma charakter w ocenie zobowiązanego decyzji ustalającej.

Jego zdaniem zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku od przychodów ewidencjonowanych wymierzane na podstawie art. 17 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (w brzmieniu obowiązującym w 2002 r.) w wysokości 20% nie powstaje z mocy prawa. Do jego istoty należy prawna niemożliwość samoobliczenia tego ryczałtu w stawce 20% przez podatnika przy sporządzaniu deklaracji podatkowej. Ryczałt w przedmiotowej wysokości ma charakter sankcji za wadliwe prowadzenie ewidencji. Decyzja podatkowa, w zakresie wymierzającym ten ryczałt, winna mieć zatem postać decyzji ustalającej.

Skoro decyzja stanowiąca podstawę egzekucji jest decyzją ustalającą, to zgodnie z art. 68 § 1 O.p., zobowiązanie podatkowe w niej wskazane nie powstało, albowiem decyzja ta została doręczona dłużnikowi w 2009 r., czyli kilka lat po upływie terminu przedawnienia z art. 68 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa.

W zakresie drugiego zarzutu zobowiązany podniósł, że nawet gdyby hipotetycznie przyjąć, iż decyzja będąca podstawą wystawienia zaktualizowanego tytułu wykonawczego ma charakter deklaratoryjny, to wówczas zobowiązanie podatkowe określone w tej decyzji uległoby już przedawnieniu, na podstawie art. 70 ustawy Ordynacja podatkowa co winno być bezsporne w zakresie różnicy między obecnie egzekwowanym obowiązkiem a obowiązkiem egzekwowanym na podstawie pierwotnego tytułu wykonawczego, a w pozostałym zakresie zależne od wyników toczącego się postępowania sądowo administracyjnego w przedmiocie umorzenia niniejszego postępowania.

Odnośnie trzeciego zarzutu zobowiązany stwierdził, że tytuł wykonawczy zawiera błędne wyliczenie odsetek i nie zawiera wskazania okresów przerwy w naliczaniu odsetek.

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem nr [...] z dnia 18 stycznia 2010 r., uznał za nieuzasadnione zarzuty wniesione pismem z dnia 7 grudnia 2009 r. przez M.B.

M.B. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości przez umorzenie postępowania egzekucyjnego. Przedmiotowemu postanowieniu zarzucił:

1. naruszenie art. 33 pkt 3 oraz art. 59 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez ich niezastosowanie mimo ustalenia przesłanek ich zastosowania;

2. naruszenie art. 33 pkt 1 oraz art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 17 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w związku z art. 21 § 1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej, przez ich niezastosowanie wskutek błędnej wykładni art. 17 ustawy o podatku zryczałtowanym oraz wskazanych przepisów Ordynacji podatkowej;

3. naruszenie art. 33 pkt 1 oraz art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej przez ich niezastosowanie mimo braku przerwania biegu przedawnienia w zakresie egzekwowanego obowiązku w pierwotnej wysokości.

W uzasadnieniu zobowiązany wskazał, iż wystarczającą przesłanką do umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie jest przyznany w treści zaskarżonego postanowienia fakt błędności wskazania w treści tytułu wykonawczego wysokości odsetek za zwłokę.

Wskazał również, iż wbrew treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia organ egzekucyjny ma nie tylko prawo, ale przede wszystkim obowiązek zbadać kwestie związanie z przedawnieniem zobowiązania podatkowego, skoro są to przesłanki istnienia egzekwowanego obowiązku. W złożonych zarzutach zawarł argumentację wskazującą na charakter ustalający decyzji będącej podstawą prowadzonej egzekucji. Do argumentacji tej, zdaniem zobowiązanego organ egzekucyjny nie ustosunkował się w żaden sposób. Argumentacja ta jest nadal przez stronę podtrzymywana.

Zobowiązany zarzucił, organowi pierwszej instancji, iż powołał się na skuteczność dokonanych czynności egzekucyjnych, tymczasem skuteczność ta, poprzez wydanie wyroku uchylającego postanowienie w sprawie umorzenia niniejszego postępowania, została zakwestionowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie [...].

Niezależnie od tego zobowiązany podniósł, że postępowanie egzekucyjne pierwotne i dokonane w jego toku czynności egzekucyjne, miały za przedmiot egzekwowany obowiązek w wysokości niższej niż wskazana w zaktualizowanym tytule wykonawczym. Oczywistym jest a do tej kwestii organ pierwszej instancji nie odniósł się wcale - iż przerwa w biegu przedawnienia będąca wynikiem czynności egzekucyjnej (której przerwy dłużnik kwestionuje w całości) może dotyczyć jedynie tych należności, które były przedmiotem danej czynności, a nie dalszych, pierwotnie nie egzekwowanych kwot.

Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie: art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.) i art. 34 § 1, § 4 i § 5 w związku z art. 33 pkt 1, pkt 10 oraz w trybie art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954; z późn. zm.) postanowieniem nr [...] z dnia 17 lutego 2010 r., uznał za zasadne utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia z dnia 18 stycznia 2010 r.

M.B. reprezentowany przez pełnomocnika pismem z dnia 5 marca 2010 r., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia 17 lutego 2010 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 18 stycznia 2010 r., zarzucając:

1. naruszenie art. 33 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji związku z art. 3 § 1 tejże ustawy w związku z art. 34 § 4 ww. ustawy - poprzez ich błędne niezastosowanie;

W ocenie skarżącego naruszenie to ma postać naruszenia rażącego, uzasadniającego stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia;

2. naruszenie art. 70 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa w związku z art. 70 § 4 tej ustawy poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż czynność egzekucyjna dokonana w postępowaniu egzekucyjnym przerywa bieg przedawnienia również w odniesieniu do tej części zobowiązania podatkowego, które nie było przedmiotem tego postępowania egzekucyjnego, podczas gdy prawidłowa wykładnia prowadzi do wniosku, iż przerwanie biegu przedawnienia odnosi swój skutek jedynie wobec tego zobowiązania, które było w danym postępowaniu;

3. naruszenie art. 17 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w tym przepisie jest zobowiązaniem powstającym z mocy prawa, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, iż w przepisie tym mowa jest o zobowiązaniu powstającym na skutek doręczenia decyzji;

4. naruszenie art. 68 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez jego błędne niezastosowanie.

Wniósł o:

1. stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego, wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego względnie

2. uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego, wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego a ponadto:

3. zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik ponowił argumentację wniesioną w piśmie z dnia 7 grudnia 2009 r. będącego zarzutami w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, zażaleniu z dnia 25 stycznia 2010 r., do której organy pierwszej i drugiej instancji odniosły się w przedmiotowych rozstrzygnięciach.

Dyrektor Izby Skarbowej - w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu nr [...] z dnia 17 lutego 2010 r.

W uznaniu organu zaskarżone postanowienie [...] z dnia 17 lutego 2010 r., jak i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 18 stycznia 2010 r., wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym ustawą - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r., w sprawie [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za poszczególne miesiące 2002 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a., wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Oceniając zaskarżone postanowienie organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że narusza ono prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jego z obrotu prawnego.

Zasadniczym przedmiotem sporu pomiędzy stronami jest kwestia charakteru prawnego decyzji wydawanych na podstawie art. 17 ustawy z dnia z dnia 20 listopada 1998 r., o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), czego dalszą konsekwencją jest kwestia przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zdaniem strony skarżącej zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 17 u.z.p.d., powstaje na skutek i z dniem doręczenia konstytutywnej decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), oraz pod warunkiem, że decyzja ta nie została doręczona podatnikowi po upływie 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy (art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej).

Natomiast orzekające w sprawie organy podatkowe stoją na stanowisku, że zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 17 u.z.p.d., powstaje z mocy prawa, a decyzja dotycząca tego podatku ma charakter decyzji, o której mowa w art. 21 § 3 O.p., w związku z czym do tej decyzji nie ma zastosowania art. 68 O.p.

Rozstrzygnięcie powyższej kwestii ma zasadnicze znaczenie dla oceny zgłoszonych przez skarżącą zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje bowiem możliwość zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w ściśle określonych przypadkach wymienionych w art. 33 tejże ustawy. Stosownie do treści powołanego przepisu, podstawą wniesienia zarzutu może być jedynie: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Przy czym, zgodnie z art. 34 § 1 cytowanej ustawy, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10 organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym, że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Jednakże mając na uwadze uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2007 r. sygn. akt I FPS 4/06 w przypadku tożsamości organu egzekucyjnego i wierzyciela bezprzedmiotowym było wydanie postanowienia zawierającego stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, o którym mowa w art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Z akt sprawy wynika, iż podstawą wystawionej przez wierzyciela w dniu 2 listopada 2009 r. aktualizacji tytułu wykonawczego nr [...] (w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2002 r.) była decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 14 października 2009 r. nr [...] (którą zmieniono decyzję nr [...], w której określono M.B. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za poszczególne miesiące 2002 r. w łącznej kwocie [...] zł) określająca podatnikowi zobowiązanie w łącznej wysokości [...] zł. Przedmiotowej decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, na podstawie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 14 października 2009 r.

Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 5 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r., w sprawie [...] uchylił tą decyzję.

W uzasadnieniu podniesiono, że zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2002 r., wynikające z art. 17 ustawy podlegało ukształtowaniu w drodze decyzji i ze skutkiem od dnia jej doręczenia (tj. od 15 października 2009 r.), co oznacza konieczność zastosowania w sprawie art. 68 O.p. Sąd rozstrzygający zasadność argumentów skargi w niniejszej sprawie w pełni podziela wyrażony w sprawie [...] pogląd.

Oznacza to odmienną ocenę charakteru decyzji z dnia 14 października 2009 r., będącej podstawą zaktualizowanego tytułu wykonawczego z dnia 2 listopada 2009 r., niż to uczyniono w zaskarżonym postanowieniu. Na skutek tego w ocenie Sądu doszło do naruszenia art. 33 pkt 1 u.p.e.a., w rozpatrywanej sprawie. Jako, że ten zarzut prowadzi do najdalej idących skutków w ocenianym postępowaniu egzekucyjnym, Sąd uznał za konieczne uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd nie podzielił argumentu skargi, iż w sprawie zachodzi konieczność stwierdzenia nieważności postanowienia, albowiem naruszenie wskazanego powyżej przepisu nie ma charakteru rażącego.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.

Zgodnie z art. 152 P.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.

Ponadto wyrok zawiera rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, które Sąd, zgodnie z art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a., oraz § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zasądził od organu administracji na rzecz strony skarżącej.

DSz