Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 950/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygnatura akt I SA/Kr 950/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 21 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi "K" Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Pismem datowanym na dzień 30 maja 2012 r., radca prawny A.H., wskazany w piśmie jako pełnomocnik "K" Sp. z o.o. w Z. (strona skarżąca), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia 26 kwietnia 2011 r. w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne.

Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez m.in. złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Stosowne wezwanie zostało doręczone dnia 4 lipca 2012 r. Pismem z dnia 11 lipca 2012 r. pełnomocnik przedstawił uwierzytelniony przez siebie odpis pełnomocnictwa udzielonego dnia 6 maja 2009 r. do "...reprezentowania Spółki w postępowaniach kontrolnych w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług za lata 2005, 2006, 2007 i 2008 toczących się obecnie przed Dyrektorem Urzędu Kontroli Skarbowej". Dalej w treści pełnomocnictwa podano, że: "Pełnomocnictwo to upoważnia pełnomocnika do działania w imieniu Spółki w całym postępowaniu kontrolnym, w postępowaniu podatkowym przed organami podatkowymi pierwszej i drugiej instancji, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi każdej instancji oraz we wszystkich sprawach wpadkowych wynikłych w związku z w/w postępowaniami. Pełnomocnictwo to upoważnia również do udzielania dalszych pełnomocnictw w pełnym zakresie umocowania i do odbioru zasądzonych lub wyegzekwowanych w toku postępowania kwot. W razie wątpliwości treść niniejszego pełnomocnictwa należy interpretować rozszerzająco".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu w związku z nieuzupełnieniem w terminie jej braków. Przedłożone pełnomocnictwo ( złożone, co do zasady, w zakreślonym terminie, który upływał dnia 11 lipca 2012 r., i podpisane przez osoby reprezentujące stronę skarżącą w dacie udzielenia pełnomocnictwa – zgodnie z przedłożonym pełnym odpisem KRS) upoważniało jedynie do reprezentowania przed sądem administracyjnym w sprawach podatkowych dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług za lata 2005, 2006, 2007 i 2008 oraz "we wszystkich sprawach wpadkowych wynikłych w związku z w/w postępowaniami".

Skarga dotyczyła natomiast postępowania egzekucyjnego. Wprawdzie było to postępowanie egzekucyjne dotyczące zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień 2006 r., niemniej jednak, zdaniem Sądu, postępowania egzekucyjnego nie można traktować jako "postępowania wpadkowego" postępowania podatkowego.

Postępowanie wpadkowe ma charakter uboczny i incydentalny (stąd wszystkie te określenia używane są wymiennie w literaturze przedmiotu i orzecznictwie), ale toczy się zawsze w ramach procedury "głównego" postępowania. Typowymi przykładami postępowań wpadkowych są: postępowania w przedmiocie zawieszenia postępowania głównego, postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia czy też postępowania w przedmiocie prawa pomocy, ale w obu przypadkach dotyczące orzeczenia wydanego w postępowaniu głównym. Związek postępowań wpadkowych z postępowaniem głównym przejawia się w tym, że sposób zakończenia postępowania wpadkowego ma wpływ na dalszy tok postępowania głównego.

Natomiast postępowanie egzekucyjne co do zasady jest postępowaniem odrębnym od postępowania podatkowego zakończonego wydaniem decyzji określającej wysokość egzekwowanego podatku. Oba te postępowania prowadzone są w odrębnych trybach i w zupełnie innym celu. Z uwagi na powyższe, w orzecznictwie od lat dominuje pogląd o braku możliwości automatycznego rozciągania zakresu umocowania pełnomocnika w postępowaniu egzekucyjnym w oparciu o pełnomocnictwo udzielone w postępowaniu podatkowym (por. wyrok NSA z dnia 25 marca 2003r. III SA/332/01; wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 marca 2006r. III SA/Wa 304/06, wyrok NSA z dnia 28 października 2008r. II FSK 1247/08; wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2009r. II FSK 1431/07; postanowienie WSA w Warszawie III SA/Wa 717/12 z dnia 13 kwietnia 2012r.). Wprawdzie nie wszystkie z powołanych orzeczeń dotyczą odrzucenia skargi na postanowienia wydane w toku postępowania egzekucyjnego na skutek przedstawienia jedynie pełnomocnictwa do działania przed sądami administracyjnymi w sprawach związanych z postępowaniami podatkowymi – niemniej jednak istotne jest, że we wszystkich powołanych orzeczeniach sądy wyraźnie wskazują, że: "Postępowanie egzekucyjne jest innym postępowaniem niż postępowanie dotyczące zobowiązania podatkowego (...) Pełnomocnictwo udzielone w postępowaniu administracyjnym, celnym czy podatkowym nie obejmuje automatycznie postępowania egzekucyjnego w administracji, które prowadzone jest zwykle w konsekwencji wydania rozstrzygnięć w postępowaniu jurysdykcyjnym" (por. ww. wyrok NSA z dnia 28 października 2008 r. II FSK 1247/08).

W rozstrzyganej sprawie umocowanie do działania przed sądami administracyjnymi dotyczyło jedynie spraw podatkowych i postępowań wpadkowych, a więc nie mogło zostać potraktowane jako pełnomocnictwo do złożenia skargi na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym.

Oceny tej nie zmienia zawarte w pełnomocnictwie zastrzeżenie, że: "W razie wątpliwości treść niniejszego pełnomocnictwa należy interpretować rozszerzająco".

Zdaniem Sądu, interpretacja rozszerzająca w razie wątpliwości co do sposobu rozumienia pełnomocnictwa, nie może polegać na przyjęciu, że pełnomocnictwo dotyczyć będzie także i innych nie wymienionych w treści umocowania, odrębnych postępowań. W przeciwnym razie, sformułowanie "w razie wątpliwości treść (...) pełnomocnictwa należy interpretować rozszerzająco" powodowałoby faktyczne udzielenie pełnomocnictwa do działania przed wszelkimi organami administracyjnymi lub sądowymi we wszystkich sprawach dotyczących strony skarżącej. W rozstrzyganej sprawie rozszerzająca interpretacja, w razie wątpliwości, mogłaby polegać m.in. na przyjęciu, że upoważniony dnia 6 maja 2009r. pełnomocnik do działania w postępowaniach "... za lata 2005, 2006, 2007 i 2008 toczących się obecnie (podkreślenie Sądu) przed Dyrektorem Urzędu Kontroli Skarbowej ..." byłby nadal umocowany prawidłowo, nawet gdyby postępowania te zostały zakończone, a następnie, na przykład w związku z uchyleniem decyzji wymiarowych, toczyły się ponownie przed wymienionym w pełnomocnictwie, organem kontroli skarbowej.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei, stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że przedłożone, w wykonaniu wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, pełnomocnictwo nie upoważnia pełnomocnika do reprezentowania strony skarżącej w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Sąd stwierdził zatem, że pełnomocnik nie uzupełnił, w wyznaczonym przez Sąd terminie, braków formalnych skargi.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji