Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SAB/Łd 19/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
658
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Protokolant: Specjalista Dorota Choińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2019 r. sprawy ze skargi M. O. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowań kontrolnych, na podstawie których wydano decyzje dotyczące określenia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do sierpnia 2007 roku oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SAB/Łd 19/18

UZASADNIENIE

M. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia 20 marca 2017 r. o wznowienie postępowań kontrolnych w trybie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), dalej: "O.p.", prowadzonych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. w 2012 r., w związku z ujawnieniem nowych faktów wynikających z dokumentów urzędowych uzyskanych już po wydaniu decyzji oraz nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi na dzień wydania niżej wymienionych decyzji, z których wynikają istotne ustalenia dla niżej wymienionych postępowań:

1) postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] r., którą określono M. O. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec, sierpień 2007 r.;

2) postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] r., którą określono M.O. zobowiązanie w podatku akcyzowym za czerwiec, lipiec, sierpień 2007 r.

W odpowiedzi Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że skarga na bezczynność dotyczy tego samego zagadnienia co podniesione w poprzednich skargach strony z dnia 26 października 2017 r., które organ uwzględnił w treści decyzji z dnia [...] września 2017 r.

Organ zwrócił uwagę, że w trakcie postępowania strona złożyła pismo procesowe z dnia 20 marca 2017 r., powołując się na art. 240 § 1 pkt 5 O.p. wraz z pismami z dnia 20 marca 2017 r., wnoszącymi o przyjęcie nowych dowodów. Organ wskazał, że w prowadzonym postępowaniu zostały zbadane wszystkie przesłanki wznowienia postępowania, enumeratywnie wyliczone w art. 240 O.p., a złożone przez stronę pisma nie powodują konieczności zmiany rozstrzygnięcia.

Do zagadnienia podniesionego w skardze na bezczynność, organ odniósł się w odpowiedziach na skargi z dnia 28 listopada 2017 r. skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, które to skargi WSA oddalił w wyrokach sygn. akt I SA/Łd 1074/17 i sygn. akt III SA/Łd 1122/17.

Od powyższych wyroków strona złożyła skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 maja 2018 r. i z dnia 9 maja 2018 r. Z uwagi na powyższe organ nie dysponuje aktami sprawy.

Organ dodał ponadto, że strona złożyła także ponaglenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na niezałatwienie sprawy przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. z dnia 12 lipca 2018 r., które postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., zostało uznane za bezprzedmiotowe.

Reasumując organ wskazał, że skarga na bezczynność jest bezzasadna, gdyż sporna kwestia została już rozstrzygnięta w decyzjach z dnia [...] września 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.; zwanej dalej "P.p.s.a.") sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg, m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sytuacji, gdy przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej.

Na podstawie art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność środkiem takim jest ponaglenie.

W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony.

Rolą sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność organu jest ustalenie, po pierwsze, czy w dniu orzekania przez Sąd stan bezczynności w konkretnej sprawie wskazanej we wniosku strony nadal istnieje. Po drugie, czy stan ten ustał na skutek podjęcia przez organ czynności lub wydania aktu z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji bowiem celem postępowania sądowoadministracyjnego jest zobowiązanie przez Sąd organu do podjęcia czynności bądź wydania aktu, jeżeli organ administracji "milczy w sprawie" i nie podejmuje czynności.

W rezultacie z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem czynności.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność organu w zakresie braku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 20 marca 2017 r. złożonego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. o wznowienie postępowań zakończonych decyzjami ostatecznymi Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie zobowiązań w podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec, sierpień 2007 r. oraz w podatku akcyzowym za te same okresy.

Jak wynika z treści skargi – w decyzjach Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. z dnia [...] września 2017 r. dotyczących wznowienia postępowań zakończonych w.w. decyzjami ostatecznymi, organ zasadniczo skoncentrował się na podstawie wznowienia postępowania, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 11 O.p.

Potwierdza to treść tych decyzji, które zostały nadesłane z Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Należy stwierdzić jednak, że decyzje z dnia [...] września 2017 r. rozstrzygały również żądanie skarżącego wynikające z wniosku z dnia 20 marca 2017 r., co jednoznacznie wynika z ich treści.

Nawet sam skarżący w skardze cytuje odpowiednie fragmenty decyzji z [...] września 2017 r., w których organ stwierdził, że w trakcie mniejszego postępowania strona złożyła pismo procesowe z dnia 20 marca 2017 roku, powołując się na art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa wraz z pismem wnoszącym o przyjęcie nowych dowodów. W dalszej części decyzji organ stwierdził, że w niniejszym postępowaniu wszystkie przesłanki wznowienia postępowania, enumeratywnie wyliczone w art. 240 ustawy Ordynacja podatkowa zostały zbadane, złożone zaś przez stronę ww. pisma nie powodują konieczności zmiany rozstrzygnięcia.

Niewątpliwie uzasadnienie w tej kwestii jest bardzo lakoniczne, nie oznacza jednak, że wniosek skarżącego z dnia 20 marca 2017 r. w ogóle nie został rozpoznany.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, skarżący powinien to wprost wyartykułować w skargach na decyzje z dnia [...] września 2017 r. i ewentualnie w skargach kasacyjnych od wyroków WSA w Łodzi w sprawach o sygn. I SA/Łd 1074/17 i III SA/Łd 1122/17.

Reasumując, skoro wniosek skarżącego z dnia 20 marca 2017 r. został rozpoznany w decyzjach Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Ł. z dnia [...] września 2017 r., to oznacza, że w dniu wniesienia skargi organ nie był w bezczynności w tym zakresie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), Sąd orzekł jak w sentencji.

dc