Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 713/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za I kwartał 2012 r. - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. P., reprezentowany przez radę prawnego D. D. w piśmie z dnia 26 września 2019 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za I kwartał 2012 r. Wniesiona skarga nie została jednak podpisana. Opatrzona została jedynie pieczątką radcy prawnego.

W związku z powyższym wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie lub przed sądami administracyjnymi, aktualnego na dzień złożenia skargi oraz o podanie numeru PESEL strony skarżącej a także do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 28 października 2019 r.

W reakcji na powyższe pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pełnomocnictwo oraz uzupełnił nr pesel strony skarżącej. Nie nadesłał jednak podpisanego egzemplarza skargi.

Ponadto Strona wniosła o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten, zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2019 r. został pozostawiony bez rozpoznania. Po rozpoznaniu sprzeciwu Skarżącego, tut. Sąd postanowieniem z dnia 19 grudnia 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.

W piśmie z dnia 3 stycznia 2020 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego z uwagi na brak możliwości skontaktowania się ze Skarżącym w sprawie wymaganej opłaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku pisma będącego skargą, skutkiem nieuzupełnienia jego braków formalnych jest odrzucenie skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej był wzywany do podpisania skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, nie wykonał skierowanego do niego wezwania, w związku z czym skarga podlega odrzuceniu.

Odnosząc się do wniosku pełnomocnika z dnia 3 stycznia 2020 r. o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, nadmienić należy, że w P.p.s.a. nie przewidziano możliwości przedłużenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Przewidziana w art. 84 P.p.s.a. możliwość przedłużania terminów odnosi się wyłącznie do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Przedłużeniu nie podlegają natomiast terminy ustawowe, czyli takie, które są wyraźnie wskazane w ustawie wyznaczającej ich początek oraz długość. W określonej sytuacji ich bieg rozpoczyna się automatycznie, co oznacza, że bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu ani skróceniu, tak jak ma to miejsce w przypadku terminów sądowych.

Mając więc na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.