Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1098/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1 pkt 2, art. 252 ust. 1 pkt 1, ust. 5, ust. 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1870
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
article: art. 90 ust 1 ust 2b, ust 3d ust 4
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba (spr.) Sędzia: WSA Inga Gołowska Sędzia: WSA Waldemar Michaldo Protokolant: sekr. sąd. Aleksandra Osipowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu odwołania G. od decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia 28 kwietnia 2017r., nr [...] orzekającej o: 1) określeniu wysokości kwoty do zwrotu – 18.509,02 zł, tytułem dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, a przyznanej na Przedszkole Niepubliczne "G. " w K.; 2) określeniu terminu naliczania odsetek należnych od kwoty wymienionej w pkt 1, naliczanych, jak od zaległości podatkowych — od dnia przekazania dotacji z budżetu Gminy K. tj. 16 grudnia 2013r. do dnia zapłaty; 3) nakazaniu zwrotu kwoty określonej w pkt 1 wraz z należnymi odsetkami określonymi w pkt 2, którego należy dokonać w terminie 15 dni od dnia otrzymania decyzji na rachunek bankowy budżetu Gminy K. – Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 5 lipca 2017r., nr [...] – uchyliło zaskarżoną decyzję w części, tj. w zakresie pkt 3 i w tym zakresie orzekło o nakazaniu zwrotu kwoty określonej w pkt 1 decyzji organu I instancji wraz z należnym odsetkami określonymi w pkt 2 decyzji organu I instancji, którego należy dokonać w terminie 15 dni od dnia, w którym decyzja organu I instancji stała się ostateczna – na rachunek bankowy budżetu Gminy K. wskazany w decyzji organu I instancji, natomiast w pozostałym zakresie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ działał na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 2 oraz art. 252 ust. 1 pkt 1, ust. 5 i ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016r. poz. 1870 ze zm., dalej: "u.f.p."), art. 90 ust. 1 ust. 2b, ust. 3d i ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej: "u.s.o."), art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013r. poz. 827 ze zm., dalej: "u. o zm. u.s.o."), § 3 ust. 1 pkt 5 i § 7 ust. 2 Uchwały Nr XXVIII/274/2012 z dnia 26 października 2012r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół i placówek publicznych i niepublicznych, prowadzonych na terenie Gminy Kęty oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystywania (Dziennik Urzędowy Województwa Małopolskiego z 2012r., poz. 5677).

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych; Decyzją z dnia 16 marca 2015r. organ I instancji orzekł o określeniu wysokości kwoty do zwrotu, tytułem dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczenie na 2013r. na Niepubliczne Przedszkole "G. " w K. na kwotę: 37.694,79 zł; określił też termin naliczania odsetek od dnia 16 grudnia 2013r. do dnia zapłaty; dodatkowo nakazał zwrotu kwoty wraz z należnymi odsetkami w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji na rachunek bankowy budżetu Gminy K.. W uzasadnieniu przywołano mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa. Następnie wskazano, iż w dniach od 14 lutego 2014r. do dnia 28 maja 2014r. przeprowadzona została kontrola, która wykazała, że następujące wydatki z 2013r. nie miały przeznaczenia, o którym mowa w art. 90 ust. 3 d u.s.o.:

1. wydatek za zużycie wody na kwotę 264,92 zł, ponieważ faktura została

wystawiona na inny podmiot niż kontrolowane przedszkole,

2. kwota rozliczonych wynagrodzeń w wysokości 686,71 zł, która nie znalazła

pokrycia w przedstawionych przez prowadzącego przedszkole dokumentach,

3. wydatki na media w łącznej kwocie 3.986,39 zł, gdyż dotyczą ostatnich miesięcy

roku 2012, czyli jeszcze zanim przedszkole rozpoczęło swoją działalność (rozpoczęcie

działalności w styczniu 2013r.),

4. rozliczony podwójnie jeden i ten sam wydatek w kwocie 315.00 zł fakturą

proforma i fakturą właściwą,

5. płatności na rzecz ZUS w wysokości 2.685,77 zł z uwagi na brak okazania kontrolującemu dokumentów źródłowych,

6. błędnie ujęte w przedłożonym rozliczeniu kwoty za dwie faktury w łącznej

wysokości 33,60 zł,

7. rozliczenie dyrektora, będącego organem prowadzącym przedszkole (osoba fizyczna) ze środków dotacji w kwocie 16.500 zł, gdyż wynagrodzenie dyrektora zarządzającego, będącego jednocześnie właścicielem przedszkola jest wydatkiem prowadzącego,

8. wydatek na szkolenie organu prowadzącego w kwocie 320.00 zł, gdyż zgodnie z

art. 7. pkt 3 ustawy, zadania te należą do zadań organu prowadzącego,

9. wydatki na żywienie w kwocie 12.902,40 zł z powodu braku zapisów w

jakichkolwiek dokumentach źródłowych i organizacyjnych (np. statucie, umowach z

rodzicami), iż część kosztów na żywienie pokrywana jest przez przedszkole, a część przez

rodziców. W dalszej części uzasadnienia organ I instancji wskazał, iż zgodnie z art. 252 ust. 1 u.f.p., dotacja w części wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem powinna zostać zwrócona wciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności świadczącej o jej wydatkowaniu niezgodnie z przeznaczeniem. Do dnia wydania niniejszej decyzji nie nastąpił zwrot dotacji z należnymi odsetkami.

W odwołaniu od ww. decyzji podniesiono, że "Osoba dyrektora niewątpliwie jest częścią składową organizacji przedszkola, a koszty jego utrzymania należą do wydatków bieżących, które można sfinansować z dotacji". Odnośnie zaś wydatków na żywienie, to nie ma jakiejkolwiek regulacji, która stanowi o autonomii prywatnych jednostek oświatowych. Ponadto odwołująca się Spółka podniosła, iż wszystkie wydatki opisane w punktach od 1 do 9 decyzji były związane z kształceniem, wychowaniem i opieką i tym samym stanowiły wydatki bieżące placówki.

Decyzją z dnia 14 października 2015r. SKO w K. orzekło o uchyleniu wyżej opisanej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu Kolegium przytoczyło mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, odnoszące się do przedstawionych przez organ I instancji wydatków i podniosło, iż odnośnie zakwestionowanego wydatku na wodę z powodu wystawienia faktury na inny podmiot, niż prowadzący przedszkole, nie wiadomo, na jaki podmiot faktura została wystawiona. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie wynika, iż rozpoczęcie działalności przedszkola nastąpiło w styczniu 2013r. Nieznany jest również przedmiot szkolenia zakwestionowanego przez organ I instancji. Kolegium nakazało organowi I instancji ustalenie powyższych okoliczności oraz po ich ustaleniu, dokonanie oceny, czy poniesione wydatki są wydatkami na kształcenie, wychowanie, opiekę czy profilaktykę społeczną. W ocenie SKO, jako niezgodne z przeznaczeniem, należy uznać wydatek na wynagrodzenie dyrektora oraz te wydatki, na które brak dokumentu źródłowego lub brak potwierdzenia w przedstawionych dokumentach.

W decyzji z dnia 5 stycznia 2016r. organ. I instancji, przedstawił wydatki zakwestionowane podczas ww. kontroli na łączną kwotę 37.694,79 zł., uzupełniono dokumentację sprawy o posiadane w własnych zasobach dokumenty. W wyniku oceny zebranego materiału dowodowego organ I instancji utrzymał w pełni ustalenia zawarte w swojej poprzedniej decyzji i orzekł, jak w jej sentencji.

W odwołaniu powielono dotychczasową argumentację w sprawie, natomiast odnośnie odsetek, uznano, że powinny być one naliczane od dnia wydania decyzji.

Decyzją z dnia 28 lipca 2016r. SKO w K. ponownie orzekło o uchyleniu wyżej opisanej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu, co do daty przekazania ostatniej transzy dotacji.

Decyzją z dnia 28 października 2016r. organ I instancji orzekł o określeniu wysokości kwoty do zwrotu 37.694,79 zł, tytułem dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, a przyznanej na ww. przedszkole oraz o określeniu terminu naliczania odsetek, naliczanych od dnia 16 grudnia 2013r. do dnia zapłaty i nakazał zwrot kwoty wraz z należnymi odsetkami, którego należy dokonać w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji na rachunek bankowy budżetu Gminy K.. W uzasadnieniu organ I instancji podtrzymał dotychczasową argumentację. Nadto wskazał, iż ostatnia transza dotacji została przekazana w dniu 16 grudnia 2013r., a potwierdzenie transakcji znajduje się w aktach sprawy.

W wyniku odwołania od ww. rozstrzygnięcia, decyzją z dnia 6 stycznia 2017r., SKO w K. orzekło o uchyleniu wyżej opisanej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało w szczególności, iż w zakresie kwoty 12.902,40 zł - organ I instancji winien przeprowadzić postępowanie dowodowe, zmierzające do wyjaśnienia, czy przedszkole, ponosiło wydatki na żywienie dzieci, czy też żywienie dzieci zostało opłacone z czesnego, wnoszonego przez rodziców. Wskazano również, iż w przypadku, gdy zachodzi tożsamość podmiotowa, pomiędzy organem prowadzącym, a dyrektorem szkoły, za wydatek opisany w art. 90 ust. 3 d u.s.o. będzie mogła być uznana tylko taka kwota, przeznaczona na wynagrodzenie dyrektora, która mieści się w zakresie stawek rynkowych panujących na danym obszarze. Kwota 16.500 zł (a więc średnio 1375 zł miesięcznie) wydaje się kwotą niewygórowaną, natomiast Kolegium nie miało danych, pozwalających odnieść tą kwotę do realiów panujących na terenie Gminy K. w 2014r.

Decyzją z dnia 28 kwietnia 2017r. organ I instancji orzekł w sposób opisany na wstępie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że w odniesieniu do kwoty 16.500 zł kwota ta mieści się w stawkach rynkowych. Odnośnie kwoty 12.902,40 organ I instancji podał, że przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonując analizy obowiązujących w 2013r. statutów jednostki. Nie znalazł tam jednak zapisów regulujących kwestię odpłatności za wyżywienie. Na stronie internetowej przedszkola znalazł jedynie informację o opłatach ponoszonych przez rodziców, w tym opłacie za wyżywienie w wysokości 6,50 zł dziennie (3,50 zł - obiad, 2,00 zł - śniadanie, 1 zł - podwieczorek). Organ I instancji wezwał I. B., prowadzącą w 2013r. przedmiotowe przedszkole do przedłożenia, poświadczonych za zgodność z oryginałem, obowiązujących w 2013r. umów z rodzicami ze zanonimizowanymi danymi. Do dnia wydania decyzji przez organ I instancji, umowy te nie zostały dostarczone. Organ wskazał również, iż z notatki z dnia 3 września 2014r., sporządzonej w oparciu o ustne wyjaśnienia wynika, że opłaty wnoszone przez rodziców, obejmują również koszty dotyczące wyżywienia dziecka, jednak umowy te nie zawierają żadnego ich wyszczególnienia (tylko ogólną kwotę). Kontrolujący uzyskali informację, iż zarówno z umowy, jak również z pozostałej dokumentacji nie wynika, jaka część kwoty za wyżywienie, pokrywana jest przez rodziców, a jaka pokrywana jest z innych źródeł. Wskazano również, iż organ I instancji uwzględnił wskazówki Kolegium przy określaniu terminu zwrotu dotacji.

W odwołaniu wskazano w szczególności, iż w zakresie wydatków na żywienie nie ma jakiejkolwiek regulacji prawnej odnośnie essentialia negotii postanowień w statucie, czy w umowach z rodzicami, co stanowi o autonomii prywatnych jednostek oświatowych w tym zakresie. Brak takich postanowień nie może skutkować błędnego rozliczenia dotacji, a w konsekwencji, żądania zwrotu takiej kwoty. Koszty wyżywienia częściowo były pokrywane z dotacji, a częściowo ze środków wniesionych przez rodziców, o czym organ I instancji był informowany. W odwołaniu podniesiono również, iż organ otrzymał pisemne wyjaśnienia Spółki, iż wydatek za wodę, jest wydatkiem za wodę zużytą w przedszkolu, jednakże z uwagi na formalności nie było możliwości podpisania umowy z dostawcą wraz z oświadczeniem, że woda jest dostarczana wyłącznie na potrzeby przedszkola. Odwołująca zakwestionowała również prawidłowość naliczenia odsetek w niniejszej sprawie.

W wyniku postępowania odwoławczego organ II instancji, wydał omawianą decyzję z dnia 5 lipca 2017r., w której przytoczył treść art. 252 ust. 1, ust. 5, ust. 6 pkt 1 u.f.p., art. 90 u.s.o., art. 14 ust. 1 u. o zm. u.s.o., § 7 ust. 2 ww. uchwały, a następnie powołał się na orzecznictwo w zakresie sprawy. Zdaniem organu, nie może budzić wątpliwości, iż faktura za zużycie wody, która została wystawiona na inny podmiot, niż kontrolowane przedszkole nie może zostać rozliczona w ramach przedmiotowej dotacji. Nie jest bowiem możliwe pokrywanie z dotacji, zobowiązań podmiotów trzecich. Odnosząc się do zarzutów odwołania w tym zakresie wskazano, iż rozliczając otrzymaną dotację strona winna udokumentować wydatki poczynione z otrzymanych środków. Skoro wydatek za wodę poniósł podmiot trzeci, a brak jest dokumentacji potwierdzającej, że wydatek ten był następnie refinansowany przez przedszkole, to trudno rozliczać wydatek podmiotu trzeciego z pieniędzy pochodzących z dotacji, nawet jeśli faktycznie woda objęta fakturą została wykorzystana wyłącznie na potrzeby przedszkola. Jeśli chodzi o wynagrodzenia w wysokości 686,71 zł, to w ramach rozliczenia dotacji można ująć jedynie te kwoty, które zostały wypłacone pracownikom, a dowody wypłat powinny być przedstawione przy rozliczaniu dotacji. Ze względu na zasadę roczności, poparto stanowisko organu I instancji, który zakwestionował wydatki za media dotyczące okresu ostatnich miesięcy 2012r. Dodano, że wydatki te dotyczą okresu zanim przedszkole rozpoczęło swoją działalność. W ocenie organu odwoławczego jest także oczywistym, iż nie można rozliczyć dwukrotnie tego samego wydatku, zatem trafnie organ zakwestionował wydatek w kwocie 315 zł, dokumentowany dwukrotnie: fakturą proforma oraz fakturą właściwą. Powyższe uznano za oczywistą omyłkę strony. Zaznaczono, że Spółka nie kwestionowała również faktu, iż błędnie ujęto w rozliczeniu kwoty za dwie faktury w łącznej wysokości 33,60 zł. W zakresie kwoty 320 zł w ocenie Kolegium brak jest podstaw, by dotować szkolenie organu prowadzącego, gdyż w żaden sposób nie wiąże się z realizacją zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Natomiast w zakresie kwoty 12.902,40 zł nie ulega wątpliwości, że rodzice opłacali koszty wyżywienia dzieci. Twierdzenia zawarte w odwołaniu (w szczególności argumentacja w zakresie essentiali'ów negotti) potwierdzają ustalenia organu I instancji, iż w umowach z rodzicami, wpisano obowiązek pokrywania przez rodziców, kosztów wyżywienia w określonej w umowach kwocie, nie zostało natomiast w tych umowach wskazane, czy koszty wyżywienia, pokrywane są w całości z tej - ryczałtowo określonej - kwoty, czy też pokrywane są również z innych źródeł. Taka konstrukcja oznaczała, iż rodzic, będący stroną umowy, mógł oczekiwać, że za uiszczoną kwotę na wyżywienie, jego dziecko będzie miało zapewnione posiłki w przedszkolu. W tym zakresie SKO przytoczyło treść wyroku WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2014r. o sygn. akt V SA/Wa 2052/13. Natomiast odnośnie terminu naliczania odsetek, wskazano na treść przepisów u.f.p. i uznano zarzuty Spółki w tym zakresie za bezpodstawne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca zarzuciła ww. decyzji naruszenie:

- art. 90 ust. 3d u.s.o. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2014r., poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że wskazana w decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia 28 kwietnia 2017r., kwota 18.509,02 zł, podlega zwrotowi tytułem dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem,

- art. 7 oraz 77 k.p.a., poprzez brak prawidłowego zebrania i oceny materiału dowodowego oraz niewyjaśnienie prawidło wszystkich okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy.

W uzasadnieniu skargi podano, że strona nie kwestionuje, iż rozliczyła dwukrotnie ten sam wydatek w kwocie 315 zł, dokumentowany pierwotnie fakturą pro forma oraz fakturą właściwą oraz że błędnie ujęto w rozliczeniu kwoty za dwie faktury w łącznej wysokości 33,60 zł. W pozostałym zakresie otrzymana dotacja została jednak, wbrew twierdzeniom organu, wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem. Odnosząc się do zakwestionowanej faktury dotyczącej zużycia wody to, pomimo że faktura za zużycie wody wystawiona jest na inny podmiot, niż kontrolowane przedszkole, to dotyczy ona jego zobowiązania. Przedszkole rozpoczęło formalnie działalność w dniu 27 września 2012r. Budynek, w którym się znajdowało został wynajęty i w całości wykorzystywany na cele związane z przedszkolem. Do końca 2012r. trwały prace związane z dostosowaniem budynku na działalność przedszkola. W przypadku faktury za zużycie wody, dokument ten obrazuje zużycie wody, dokonane przez przedszkole, a jedynie faktura została wystawiona na właściciele budynku, co nie zmienia faktu, że za fakturę tę, zapłaty dokonało przedszkole. W takiej sytuacji wydatek w niej określony, który został poniesiony przez przedszkole, powinien być rozliczony z otrzymanej dotacji. Zdaniem strony skarżącej, jeżeli organ miał wątpliwości, co do braku dokumentacji potwierdzającej, że wydatek ten był następnie refinansowany przez przedszkole, to powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe w szerszym zakresie, w szczególności, mógł zwrócić się do podmiotu, na który została wystawiona faktura z pytaniem, czy wydatek określony w fakturze został refinansowany przez przedszkole, czy też zapłacony przez przedszkole. Podkreślono, że w tym okresie, w przedmiotowym budynku, jedynym podmiotem, który prowadził działalność, było przedszkole. Nie zgodzono się też z organem w zakresie, w jakim twierdzi, że przedszkole nie mogło rozliczyć wydatków za media dotyczące ostatnich miesięcy 2012r. Powtórzono, że przedszkole formalnie rozpoczęło prowadzenie działalności od września 2012r. i wydatki, które zostały poniesione w tym okresie do końca 2012r., były związane ściśle z jego przygotowaniem do realizacji zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. W związku z powyższym, wydatki takie powinno się zaliczyć, jako wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem. Następnie wskazano, że zakwestionowana kwota 686,71 zł została w istocie wypłacona pracownikom. Strona skarżąca nie wie, w jaki sposób powstała różnica w tej kwocie, wynikająca z rzeczywiście wypłaconej kwoty, a dokumentów będących w jej posiadaniu. W tym jednak zakresie było również możliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego w szerszym zakresie. Strona skarżąca nie zgodziła się też ze stanowiskiem organu, że kwota 320 zł, przeznaczona na szkolenie organu prowadzącego, nie wiąże się z realizacją zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowani i opieki. Stanowisko takie, po pierwsze jest nieuzasadnione, a po drugie to od przedmiotu szkolenia zależy, czy wydatek poniesiony na takie szkolenie wiąże się z realizacją zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. W przedmiotowej sytuacji szkolenie, za które przedszkole zapłaciło kwotę 320 zł, w którym brał udział organ prowadzący, było ściśle związane z realizacją zadań szkoły w zakresie szkolenia, wychowania i opieki. Aby bowiem takie zadania realizować prawidłowo, należy mieć odpowiednią wiedzę, a przedmiotowe szkolenia miało na celu właśnie zdobycie takiej wiedzy. Odnosząc się do zakwestionowanej kwoty 12. 902,40 zł, tytułem kosztów wyżywienia, wskazano, że stanowisko organów obu instancji w tej kwestii jest również niezasadne. W ocenie Spółki, faktem jest, że kwota w tej wysokości została przeznaczona na zakup i przygotowanie wyżywienia. Rodzice dzieci opłacali koszty wyżywienia w wysokości 6,50 zł za dzień. Środki pochodzące jednak z wpłat rodziców dzieci, nie wystarczały na pokrycie wszystkich kosztów związanych z wydaniem dzieciom tych posiłków. W umowach z rodzicami ani w Statucie Przedszkola nie zostało wskazane, w jakim zakresie, czy w części, czy w całości, koszty wyżywanie dzieci pokrywają rodzice. Dlatego z uwagi na fakt, że koszty w ww. kwocie zostały rzeczywiście wydatkowane przez przedszkole na zakup i przygotowanie wyżywienia, a opłata wnoszona przez rodziców nie pokrywała tych kosztów, gdyż na koszty wyżywienia składają się różne składowe, wobec czego należy zdaniem Spółki uznać, że mogły, a nawet powinny być poniesione z otrzymanej dotacji. Wpływu na taką ocenę, nie może mieć analiza treści umowy, dokonana przez SKO, które twierdzi, że rodzic, będący stroną umowy mógł oczekiwać, że za uiszczoną kwotę na żywienie, jego dziecko będzie miało zapewnione posiłki w przedszkolu, jak również przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowisko WSA w Warszawie (wyrok sygn. akt V SA/Wa 2052/13). Zostało ono bowiem wyrażone na podstawie innego stanu faktycznego, gdzie dziecko miało zapewnione posiłki, ale ich koszt przekraczał kwoty wpłacane przez rodziców. Dlatego skoro koszty te zostały w rzeczywistości przez przedszkole poniesione, opłata wnoszona przez rodziców kosztów tych nie pokryła, w związku z tym koszty te należało sfinansować ze środków pochodzących z dotacji. W dalszej części uzasadnienia skargi, strona skarżąca poczyniła wywody na temat naruszenia przez organ przepisów postępowania, stwierdzając, że w sytuacji, w której organ miał wątpliwości, co do tego, czy wydatki poniesione przez przedszkole, mogły być poniesione z otrzymanej dotacji, a brak było wystarczających dowodów na potwierdzenie tych okoliczności, to powinien był przeprowadzić postępowanie dowodowe w szerszym zakresie. Zarzucono, że ustalony w sprawie stan faktyczny jest niezgodny z rzeczywistym stanem faktycznym.

Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. W zakresie zarzutów skargi, uznał je za bezpodstawne i odesłał do treści zaskarżonej decyzji. W konsekwencji wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie administracyjnej sporna była okoliczność, czy dotacja przekazana w 2013 roku z budżetu gminy K. na rzecz Spółki z o.o. "G. " w K., prowadzącej Przedszkole Niepubliczne z siedzibą w K., została wykorzystana zgodnie z normatywnym przeznaczeniem.

Osią sporu między stronami było określenie kosztów , jakie mogą być pokrywane z dotacji oświatowej przeznaczonej na realizację zadań przedszkola w zakresie kształcenia, wychowania i opieki związanych z działalnością przedszkoli. Według organów obu instancji zakwestionowane koszty są kosztami pośrednio związanymi z działalnością dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą lub też kosztami podmiotu prowadzącego przedszkole. Strona skarżąca prezentuje w tym zakresie przeciwne stanowisko, według niej ustawodawca do zadań z zakresu kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej zalicza między innymi wszystkie wydatki związane z utrzymaniem szkoły, a zatem także na poniesienie kosztów pośrednich, bez których przedszkole nie mogłoby funkcjonować i realizować swoich zadań.

Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 252 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm. - dalej: "u.f.p.") dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. W myśl. art. 252 ust. 5 u.f.p. zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości.

Podkreślenia wymaga, że niepubliczne przedszkole otrzymuje dotację z budżetu gminy, a organy samorządu terytorialnego mogą kontrolować prawidłowość wykorzystania dotacji. Wydatkowanie przez gminę środków publicznych (udzielanie gminnej dotacji oświatowej) stanowi najważniejszą funkcję finansów publicznych. Wydatkowanie środków publicznych obwarowane jest sankcją za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Finanse publiczne obejmują bowiem z jednej strony gromadzenie dochodów i przychodów, a z drugiej - dokonywanie wydatków oraz rozchodów. Cecha ta ma walor konstytucyjny - art. 216 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że środki finansowe na cele publiczne są gromadzone i wydatkowane w sposób określony w ustawie. Powyższe powoduje, że gmina musi (w ramach tzw. dyscypliny finansów publicznych) mieć możliwość skontrolowania prawidłowości wykorzystania przez beneficjenta, otrzymanych środków finansowych. (por. wyrok NSA z dnia 21 listopada 2014 r., II GSK 1292/13)

W niniejszej sprawie, przedmiotem kontroli, a następnie postępowania administracyjnego była analiza wydatkowania środków publicznych pochodzących z gminnej dotacji oświatowej, która przeznaczona została na realizację określonych w ustawie celów. Dotacja ta została udzielona niepublicznemu przedszkolu by mogło ono pokryć swoje wydatki bieżące ale tylko te, które są przeznaczone na realizację zadań przedszkola w zakresie kształcenia, wychowania i opieki w tym profilaktyki społecznej. NSA w wyroku z dnia 21 listopada 2014 r., II GSK 1292/13, wskazał, że instytucja dotacji stanowi rodzaj wydatku budżetowego określanego jednostronnie, przez podmiot dotujący w imieniu państwa, na rzecz podmiotu dotowanego, udzielanego w celu uzupełnienia brakujących środków na finansowanie działalności mającej znaczenie dla interesu ogólnego, uwarunkowanego, w ściśle określonej wysokości, nieodpłatnego i bezzwrotnego.

Zastosowanie w niniejszej sprawie - z uwagi na przedmiot prowadzonej przez skarżącą działalności - mają przepisy ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 2156 ze zm., dalej: "u.s.o.").

Na podstawie ww. aktu normatywnego udzielona została delegacja ustawowa do wydania aktu prawa miejscowego, a to zgodnie z art. 90 ust. 4 u.s.o. wskazującym, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w art. 90 ust. 1a i 2a - 3b, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji.

W okresie udzielenia i wydatkowania dotacji w niniejszej sprawie, tj. w roku 2013 obowiązywał i miał zastosowanie przepis art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty w brzmieniu: "dotacje, o których mowa w ust. 1 a-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki". Podkreślić jednoznacznie należy, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, dotację oświatową można wydatkować wyłącznie na cele ściśle związane z działalnością przedszkola czy też szkoły (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2014r. I GSK 231/12, wyrok NSA z dnia 28 maja 2013r. II GSK 229/13, wyrok NSA z dnia 19 marca 2014r. II GSK 1858/12, wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2017 r., II GSK 2775/15, wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 grudnia 2012r., I SA/Kr 1304/12, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 18 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 1029, wyrok NSA z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II GSK 916/13, wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2017 r., II GSK 2737/15, wyrok NSA z dnia 26 lipca 2017r., II GSK 3590/15, dostępne pod adresem: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Na wydatki, które nie są związane bezpośrednio z realizacją celów unormowanych w art. 90 ust 3d u.s.o. zwracał wielokrotnie uwagę, podając także liczne przykłady, NSA. Przykładowo w wyroku z dnia 26 lipca 2017r., II GSK 3590/15 wskazał, że na podstawie art. 90 ust. 1 u.s.o. m.in. niepubliczne przedszkola otrzymują dotacje z budżetu gminy. Natomiast art. 90 ust. 3d u.s.o. określa zakres bieżącej działalności placówek, który może być sfinansowany z dotacji, stanowiąc, że dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki. Wydatkowanie dotacji jest bowiem ograniczone poprzez wskazanie celów, którym ma ona służyć. Rola dotacji oświatowej nie polega zatem na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez przedszkole bądź jednostkę prowadzącą przedszkole, czy też pokrywania wszelkich ich wydatków. Podmiot prowadzący przedszkole, podejmujący działalność z własnej inicjatywy, będący jak w niniejszej sprawie podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, a więc nastawionym na osiągnięcie ekonomicznego zysku, musi się liczyć z kosztami prowadzonej działalności gospodarczej, jak każdy inny przedsiębiorca, i jedynie na zasadzie przywileju korzysta z pomocy finansowej podmiotu publicznego. Nie sposób zatem przyjąć, że dotacja może być wydatkowana na każdy cel. Wydatki natomiast, które jedynie pośrednio przyczyniają się do realizacji celu, o którym mowa w art. 90 ust. 3d u.s.o. nie podlegają finansowaniu z dotacji. (por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2017 r., II GSK 5746/16).

Co istotne, z uwagi na fakt wydatkowania w ramach prowadzonej działalności środków o charakterze publicznym podmiot prowadzący taką działalność zobowiązany jest do dokonywania czynności zgodnie m.in. z wyżej przedstawionymi przepisami prawa, a także powinien w sposób nie budzący wątpliwości dokumentować wszystkie wydatki związane z określoną działalnością. Tak więc prowadzący działalność zobowiązany jest w toku postępowania wykazać nie tylko sam fakt poniesienia wydatku, który wydatkowany jest ze środków publicznych ale także zasadność takiego wydatku z perspektywy treści art. 90 ust. 2b i 3d u.s.o.

Dane niezbędne do oceny prawidłowości wykorzystania dotacji powinny zatem jasno wynikać z dokumentacji organizacyjnej, dotyczącej przebiegu procesu kształcenia, wychowania i opieki oraz finansowania jednostek. Nie może dojść do sytuacji w której beneficjent otrzyma dotację bez żadnych obowiązków po jego stronie, a w szczególności w zakresie wykazania (a) samego faktu wydatkowania tej dotacji oraz (b) faktu wydatkowania tej dotacji zgodnie z jej celami.

Od wydatków bieżących związanych z zadaniami oświatowymi danej placówki, należy nadto wyraźnie odróżnić wydatki związane z realizacją zadań organu prowadzącego tę placówkę oświatową. Stosownie bowiem do treści art. 5 ust. 7 u.s.o. do zadań organu prowadzącego, który ponosi odpowiedzialność za działalność szkoły lub placówki, zalicza się w szczególności:

1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;

2) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;

3) zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm.), i organizacyjnej szkoły lub placówki;

4) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczych, przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych.

Ustawodawca zatem, wyraźnie rozdzielił zadania wykonywane przez szkołę lub przedszkole na dwie kategorie - decydując się zarazem na umożliwienie dofinansowania jednej z nich. Pierwsza z nich dotyczy wyłącznie realizacji przez jednostkę oświatową funkcji dydaktycznych, wychowawczych oraz opiekuńczych. Druga wiąże się z pozostałą działalnością związaną co prawda z procesem kształcenia, ale tego procesu nie realizującą. Ustawodawca skonkretyzował, że jedyną kategorią wydatków bieżących, które będą mogły zostać sfinansowane ze środków dotacyjnych będą wydatki poniesione na realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej.

W analizowanej sprawie organy orzekające trafnie zauważyły, że poprzez dotację oświatową dofinansowanym w istocie nie będzie podmiot prywatny prowadzący przedszkole, ale zadania oświatowe realizowane przez placówkę, którą ten organ prowadzi.. W ramach natomiast zarzutu naruszenia prawa materialnego – art. 90 ust. 3d u.s.o. strona skarżąca zarzuciła, iż organ zbyt wąsko rozumie pojęcie wydatków bieżących przedszkola

W ocenie Sądu, organy obydwu instancji rozstrzygając sprawę po kilka razy ostatecznie zrobiły to w sposób prawidłowy. W swych ostatnich decyzjach przedstawiły i poszeregowały w grupy określone kategorie wydatków oraz dokonały ich szczegółowej analizy zarówno w aspekcie faktów dotyczących danych wydatków, jak również – w zakresie tychże wydatków - ich zgodności z normatywnymi przesłankami zawartymi w ww. przepisach prawa. Podstawą tego pogrupowania był materiał dowodowy zgromadzony przez organ nie tylko w postaci dokumentów źródłowych m.in. faktur ale także wszystkich wyjaśnień i dokumentów dostarczonych przez dyrektora przedszkola, reprezentującego podmiot prowadzący przedszkole.

Bezzasadne są zatem zarzuty naruszenia art. 7, 8, 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. wskazujące przez stronę skarżącą na naruszenie wskazanych w powyższych jednostkach redakcyjnych K.p.a. zasady prawdy obiektywnej, zasady bezstronności, zasady oficjalności postępowania dowodowego jak również oceny dowodów, wskazujące na arbitralność w ocenie dowodów oraz w konsekwencji błędne ustalenie stanu faktycznego przez organy. W ocenie Sądu organy rzetelnie oceniły wszystkie dokumenty i okoliczności istotne dla sprawy, a zebrany materiał dowodowy jest wystarczający do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto materiał ten zebrany został w dwukrotnie prowadzonym postępowaniu administracyjnym z zapewnieniem realizacji praw procesowych strony postępowania. Nie można równocześnie czynić organowi zarzutu, iż nie poddał analizie dokumentów, których nie przedstawiła dyrektor przedszkola mimo kilkukrotnego składania odwołań i pism a także znajomości zastrzeżeń i uchybień formułowanych przez organ kontrolujący wykorzystanie dotacji.

Odnosząc się na wstępie do kwestii wynagrodzenia podmiotu prowadzącego przedszkole wskazać należy, iż na mocy ustawy z dnia z dnia 13 czerwca 2013r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw art. 90 ust. 3d otrzymał nowe brzmienie.

Zgodnie ze znowelizowanym art. 90 ust. 3d pkt 1, dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego.

Znowelizowanemu przepisowi przypisać należy charakter doprecyzowujący (por. uzasadnienie projektu nowelizacji) a zatem prawidłowo w ramach wydatków bieżących organy ostatecznie uwzględniły wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, pełniącej równocześnie funkcję dyrektora przedszkola.

Przechodząc do oceny poszczególnych kategorii wydatków, które zostały zakwestionowane w toku postępowania kontrolnego, stwierdzić należy, że organy zasadnie zakwestionowały bliżej niesprecyzowane przez stronę skarżącą wydatki na wynagrodzenia w kwocie 686,71 zł. Słusznie wskazywano, że w ramach rozliczenia dotacji można ująć jedynie te kwoty, które zostały wypłacone pracownikom, a dowody wypłat powinny być przedstawione przy rozliczaniu dotacji. Dyrektor przedszkola wskazywała, iż kwoty te "zostały w istocie wypłacone pracownikom... i nie wie, w jaki sposób powstała różnica w tej kwocie, wynikająca z rzeczywiście wypłaconej kwoty, a dokumentów będących w jej posiadaniu". Zarzucała przy tym, że w tym zakresie "było możliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego w szerszym zakresie". Twierdzenie te stoją jednak w sprzeczności z przedstawionymi wyżej zasadami przyjmowania i rozliczania dotacji oświatowych gdzie strona ma obowiązek precyzyjnego dokumentowania każdego wydatku oraz z profesjonalizmem podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Podobnie ocenić należy nieuwzględnienie w rozliczeniu faktury za zużycie wody, wystawionej na inny podmiot, niż kontrolowane przedszkole. Trudno znaleźć podstawę prawną pokrycia z dotacji oświatowej zobowiązań innych podmiotów.. Jak wcześniej wspomniano, rozliczając otrzymaną dotację strona winna udokumentować wydatki poczynione z otrzymanych środków. Skoro wydatek za wodę poniósł podmiot formalnie ktoś trzeci, a brak jest dokumentacji potwierdzającej, że wydatek ten był następnie refinansowany przez przedszkole, to prawna możliwość rozliczenia takiego wydatku nie istnieje. Skarżąca także postulowała zapytanie właściciela budynku, na którego został wystawiony rachunek czy przedszkole zapłaciło tą fakturę jednakże w myśl powołanych wyżej zasad to nie organ był zobowiązany do poszukiwania w postępowaniu kontrolnym tego rodzaju potwierdzeń. To podmiot korzystający z dotacji ze środków publicznych winień udokumentować faktyczne poniesienie takiego wydatku. Przyjmując bowiem dotację strona skarżąca powinna być świadoma ciążących na niej obowiązków i je skrupulatnie realizować. Brak udokumentowania przez stronę wykonania umów czyni bezprzedmiotowym ocenę charakteru czynności, które na podstawie umów miały być wykonywane, w szczególności czy byłyby to czynności związane z realizacją zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki (tak NSA w wyroku z dnia 26 lipca 2017 r., II GSK 3590/15.

Nie budzi też wątpliwości Sądu stanowisko organów w zakresie braku uznania w rozliczeniu dotacji kwot ujętych dwukrotnie w roku 2013r., co zresztą nie było ostatecznie kwestionowane przez stronę skarżącą. W skardze przyznano, iż ten sam wydatek w kwocie 315 zł został rozliczony dwukrotnie, dokumentowany pierwotnie fakturą pro forma oraz fakturą właściwą. Potwierdzono także, że błędnie ujęto w rozliczeniu kwoty za dwie faktury w łącznej wysokości 33,60 zł.

Również słusznie organy nie uznały za prawidłowe rozliczenia z dotacji udzielonej na 2013 rok, zobowiązań z roku poprzedniego 2012, ponieważ te wydatki nie stanowią wydatku bieżącego. Przy ustalaniu czy dany wydatek ma charakter bieżący należy bowiem zwracać uwagę czy został on dokonany w okresie, na który udzielona była dotacja i nie może to być zaliczka na poczet płatności następnego roku, ani uregulowanie zobowiązań z lat poprzednich. Biorąc powyższe pod uwagę nie można było uznać wydatków na media w okresie 2012r. gdy nie działało jeszcze przedszkole, za bieżące. Oceny tej nie zmienia fakt, iż w tym czasie trwały prace związane z dostosowaniem wynajętego budynku na działalność przedszkola a następnie przedszkole formalnie rozpoczęło prowadzenie działalności od września 2012r.. Dotacja dotyczyła bowiem roku 2013 i wydatków poniesionych w tym okresie, nie zaś w okresie wcześniejszym.

Brak było także podstaw by rozliczyć z dotacji oświatowej kwotę 320 zł wydatkowaną na szkolenie organu prowadzącego, gdyż nie wiąże się bezpośrednio z realizacją zadań na które przeznaczona jest dotacja. Ów pośredni związek z działalnością dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą szkoły – na który wskazywała strona skarżąca - nie jest wystarczającą przesłanką do uznania, że tego rodzaju wydatki mogą zostać zaliczone do zadań placówki w zakresie określonym w art. 90 ust. 3d u.s.o. Dotacja przyznawana na podstawie tego przepisu. ma służyć bowiem subwencjonowaniu wyłącznie zadań placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, nie zaś subwencjonowaniu podmiotu prowadzącego przedszkole, który chce zdobyć dodatkowe kwalifikacje. Wydatki organu prowadzącego szkołę dotyczą w tym przypadku realizacji obowiązków, o których mowa w art. 5 ust. 7 u.s.o., Ich istotą jest bezpośrednia realizacja zadań organu prowadzącego szkołę.

Natomiast w zakresie kwoty 12.902,40 zł wydatkowanej z dotacji na wyżywienie dzieci w 2013r. ustalony stan faktyczny wskazuje, że rodzice opłacali koszty wyżywienia dzieci w kwocie 6,50 zł dziennie. Okoliczności te potwierdzone są twierdzeniami samej skarżącej, przyznała ona, że takie umowy z rodzicami zawierała jak również, że w żadnym z dokumentów dotyczących prowadzenia przedszkola i statusu tej placówki nie wskazano wyraźnie ani w sposób dorozumiany, iż wydatki na wyżywienie dzieci pokrywane będą także z dotacji oświatowej. Skarżąca zresztą mimo wezwań kontrolujących stosownych umów nie okazała. Organ kontrolujący wykorzystanie dotacji miał w tej sytuacji prawo uznać, iż rodzic, będący stroną umowy, mógł oczekiwać, że za uiszczoną kwotę na wyżywienie, jego dziecko będzie miało zapewnione posiłki w przedszkolu. W tym zakresie SKO przytoczyło treść wyroku WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2014r. o sygn. akt V SA/Wa 2052/13. Przychylając się do tego poglądu Sąd pragnie podkreślić, że po pierwsze jeżeli miałaby być czyniona ocena czy kwota 6,50 zł pobierana od rodziców na wyżywienie dzienne przedszkolaka była kwotą wystarczającą należy odnieść tą ocenę do realiów roku 2013, w którym ceny artykułów spożywczych były dużo niższe niż obecnie a po drugie należy po raz kolejny zaznaczyć, iż podmiot prowadzący placówkę oświatową winien tak przygotować dokumentację określającą status jednostki jak również tak określić relacje rodzica z podmiotem prowadzącym placówkę by możliwe było jak najpełniejsze skorzystanie z dostępnej dotacji oświatowej. Wszelkie braki staranności w tym zakresie obciążają w konsekwencji podmiot korzystający z dotacji. Przy korzystaniu ze środków publicznych wykładnia rozszerzająca w sposób dowolny czy nawet słusznościowy zakres praw beneficjentów tych środków, byłaby w ocenie Sądu niedopuszczalna i sprzeczna z przedstawionymi wyżej zasadami korzystania z dotacji.

Wobec powyższego należy uznać, że organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo zakwestionowały wskazane wyżej grupy wydatków i uznały, że wydatki te nie mogą być uznane za bieżące wydatki przedszkola o których mowa w art. 90 ust. 3d u.s.o., poniesione na wskazane tam cele. Zasadnie zatem w konsekwencji zobowiązały stronę skarżącą do zwrotu środków finansowych, rozdysponowanych w 2013r. niezgodnie z przeznaczeniem.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.