Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2251/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Asesor WSA Aneta Trochim - Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...]


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2008 r. Skarżący M. C. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego P. C. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] ustalającą wysokość podatku od spadków i darowizn.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej powoływanej jako P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania danego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia przedstawionego wniosku, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania decyzji.

W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Nie wskazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w przywołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Podkreślenia przy tym wymaga, że postępowanie sądowe jest odrębnym postępowaniem od postępowania podatkowego, w związku z czym brak jest podstaw do odwoływania się przez stronę skarżącą do treści pism procesowych wnoszonych do organów administracji publicznej w toku postępowania podatkowego.

Sąd stwierdza, iż bez przedstawienia stosownej argumentacji oraz przedłożenia dokumentów, potwierdzających istnienie choć jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających pozytywne załatwienie wniosku strony.

Na marginesie Sąd zauważa, że niewykonywanie decyzji ostatecznych organów jest stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania norm prawa administracyjnego (zob. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, wyd. II zmienione, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1999, str. 152). Ustawodawca określił wyraźnie w art. 61 § 1 P.p.s.a., że wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania aktu lub czynności. Warto także wskazać, że użycie w treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. sformułowania "może" świadczy o pozostawieniu uznaniu sądu rozstrzygnięcia tej kwestii, nawet przy założeniu, że strona wykazałaby przesłanki określone w tym unormowaniu.

Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi.

Sąd z tych względów uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania decyzji i w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.