Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 26/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 2.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 66 ust. 1 pkt 8.
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 maja 2016 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. G.-W. [...] Sp. z o.o. zwróciła się do Urzędu Gminy w W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia "Budowa farmy wiatrowej W. " o mocy 54 MW na terenie gminy W." wraz z towarzyszącą infrastrukturą drogową, elektroenergetyczną i techniczną. Do wniosku załączono Kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz kopię mapy ewidencyjnej obejmującą przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, jak również wypisy z ewidencji gruntów obejmujące przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie.

Decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...] r. znak: [...] ustalono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację ww. przedsięwzięcia.

Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli: K. J., J. S., W. N., W. B., J. G., D. B., W. S., K. B., J. C., M. C., U. R., T. R., F. G. z siedzibą w W. oraz L. L., S. na R. Z. R. G. W. "C.-K. i Ś. oraz F. Ł. K. z siedzibą w W..

W odwołaniach podniesiono przede wszystkim, że nie wszystkie strony brały udział w postępowaniu, że zostały pominięte ważne aspekty oddziaływania inwestycji na środowisko naturalne, ludzi, zwierzęta domowe a także ryzyko zwiększenia się agrofagów. Ponadto nie uwzględniono podczas wydawania decyzji długotrwałego oddziaływania na działanie ultradźwięków, co może mieć wpływ na zdrowie ludzi, a turbiny wiatrowe mogą spowodować wyższą śmiertelność ptaków zwalczających agrofagi, co przyniesie skutek w postaci zwiększenia stosowania środków chemicznych do zwalczania agrofagów, nie zbadano interakcji planowanej inwestycji ze stacją transformatorową, wieżami telefonii komórkowej oraz strefą ochrony ujęcia wody. Jak również organ nie określił współrzędnych geograficznych posadowienia turbin wiatrowych, jedynie współrzędne topograficzne wbrew obowiązkowi wynikającymi z obowiązującego prawa, jak i organ nie ustosunkował się do oddziaływania na dobra materialne będące w bliskim sąsiedztwie planowanej inwestycji.

P. tym podniesiono, że organ wydający decyzję nie odniósł się do wszystkich wniosków i uwag zgłaszanych w trakcie postępowania to jest: jakie zabezpieczenia będą obowiązywały rolników uprawiających grunty w sąsiedztwie turbin wiatrowych, jakie zabezpieczenia przeciwpożarowe będą obowiązywały w przypadku pożaru turbin, kto odpowie za spadek cen nieruchomości w pobliżu elektrowni wiatrowych, kto odpowie za pogorszenie życia i zdrowia mieszkańców spowodowane hałasem turbin oraz ultradźwięków. Odwołujący się wskazali także, że w załączniku mapowym do decyzji nie zaznaczono obszaru oddziaływania, nie zlecono specjalistycznej ekspertyzy dotyczącej poziomu hałasu, nie uwzględniono oddziaływania skumulowanego hałasu i pomimo sprzeciwu mieszkańców władze Gminy forsują planowaną inwestycję.

W ocenie stron decyzja nie została podana do wiadomości w sposób opisany w obwieszczeniu. Ponadto opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego została oparta na niepełnym materiale dowodowym. Po jej wydaniu inwestor wielokrotnie uzupełniał raport oddziaływania na środowisko, w tym monitoring ornitologiczny. W decyzji nie określono powierzchni terenu zajętego pod inwestycję, powierzchni wyłączonych z produkcji rolnej gruntów, nie określono sposobu zagospodarowania wierzchniej warstwy gruntu, nie odniesiono się do ochrony zabytków i stanowisk archeologicznych. Zwrócono również uwagę, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia stanowiący podstawę wydanej decyzji zawiera szereg błędów dyskwalifikującym go jako dowód w sprawie, a w postępowaniu nie został należyty sposób zapewniony udział społeczeństwa.

W decyzji nie ma żadnych informacji o wpływie planowanej farmy wiatrowej na znajdujące się w odległości ok. 10 km tereny [...] i [...], zwłaszcza, że w obu tych państwach są to obszary w większości objęte formami ochrony przyrody i są włączone w obszar Transgranicznego Rezerwatu Biosfery. Z powyższego wynika, że zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji.

Fundacja dodatkowo zarzuciła decyzji organu I instancji naruszenie: art. 7 i art. 50 § 1 K.p.a. oraz art. 71 ust. 2 pkt 2) i art. 81 ust. 1 ustawy z dnia [...] r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez zaniechanie przez organ dokładnej i rzetelnej analizy przedsięwzięcia w innym wariancie niż inwestorski, tj. wariancie obejmującym budowę i eksploatację innego niż elektrownia wiatrowa typu źródła energii odnawialnej, np. elektrownia wodna, elektrownia słoneczna, ciepłownia geotermalna czy biogazownia,

Samorządowe Kolegium Odwoławcze C. decyzją z dnia [...] r., nr [...] po rozpatrzeniu powyższych odwołań od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji

Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z akt sprawy planowane przedsięwzięcie wywołało sprzeciw lokalnej społeczności, która w toku postępowania w ramach konsultacji społecznych zgłaszała wątpliwości, wnioski podpisane przez mieszkańców miejscowości G. W.. Wszystkie zastrzeżenia wniesione w ramach konsultacji społecznych powinny być rozpatrzone przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Polegać to powinno na dokładnym zapoznaniu się z przedłożonymi zastrzeżeniami oraz na ewentualnym uwzględnieniu tych postulatów, które w ocenie organu I instancji są słuszne i zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko zgłoszone postulaty i opinie oraz sposób i zakres ich wykorzystania powinien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.

W ocenie organu odwoławczego organ wydający decyzję nie odniósł się do wszystkich zgłaszanych w trakcie postępowania uwag i wniosków, a do tych do których się odniósł, zrobił to w sposób lakoniczny i ogólnikowy. Ponadto skala zgłoszonych zastrzeżeń i zarzutów do wydanej decyzji wymaga dokonania przeprowadzenia dodatkowych czynności przez organ I instancji. W trakcie ponownego postępowania organ powinien rozważyć, czy wobec tak dużej ilości uwag, wniosków i zastrzeżeń nie należy przeprowadzić rozprawy administracyjnej z udziałem społeczeństwa. Przy czym przed ewentualną - rozprawą administracyjną wskazane by było ponowne podanie do publicznej wiadomości jednolitej treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wobec wielokrotnej nowelizacji jego treści.

W toku ponownego postępowania organ w szczególności powinien wyjaśnić i odnieść się bardziej wnikliwie i szczegółowo do wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, poprzez emitowanie ultradźwięków, efektu migotania cieni generowanego przez przedsięwzięcie, skumulowanego oddziaływania hałasu na środowisko obejmującego, zarówno przedsięwzięcia istniejące, jak i przewidziane do realizacji, wpływu planowanego przedsięwzięcia na możliwość zabudowy terenów przylegających do inwestycji, jednoznacznego określenia położenia turbin wiatrowych i ustalenie ich odległości od zabudowy, wszystkich uwag i wniosków zgłaszanych w trakcie konsultacji społecznych, wpływu zamierzenia inwestycyjnego na dobra materialne, w tym na wartość nieruchomości po realizacji inwestycji, ograniczeń w możliwości dokonywania zadrzewień i zakrzaczeń, posiadania przez Wnioskodawcę tytułu do dysponowania nieruchomościami, na których przewidziana jest inwestycja, zarzutów dotyczących przeprowadzonej analizy akustycznej, zgłoszonych dowodów.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę także na uchybienia w dokumentowaniu podawania do publicznej wiadomości informacji o toczącym się postępowaniu. Zgromadzona dokumentacja, której celem jest potwierdzenie upublicznienia informacji o toczącym się postępowaniu w tym zakresie jest niekompletna, w aktach sprawy znajdują się obwieszczenia, także z innego postępowania, co może świadczyć, że organ jest w posiadaniu dokumentów, które nie zostały dołączone do akt sprawy.

W wydanej decyzji organ wskazał ponadto na błędną podstawę prawną, która nie uwzględnia wydania jednolitego tekstu ustawy z dnia [...] roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zmianami). Ponadto decyzja obarczona jest wadą prawną w postaci braku wymaganego na podstawie art. 82 ust. 3 cytowanej powyżej ustawy załącznika - charakterystyki przedsięwzięcia.

G.-W. P. sp. z o.o. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...] wraz z wnioskiem o dokonanie autoweryfikacji zaskarżonej decyzji.

Strona skarżąca powyższej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 138 § 2 w związku z art. 7, art. 12, art. 15, art. 77 § 1 oraz art. 136 K.p.a., poprzez:

a. podjęcie decyzji kasatoryjnej, podczas gdy nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi;

b. nierozpatrzenie sprawy merytorycznie i nieprzeprowadzenie ewentualnego dodatkowego postępowania wyjaśniającego w celu uzupełnienia materiału dowodowego, co skutkowało naruszeniem zasady dwuinstancyjności oraz szybkości postępowania administracyjnego;

Ponadto zarzucono organowi naruszenie art. 107 § 3 w związku z art. 138 § 2 oraz art. 140 K.p.a., poprzez brak przekonującego uzasadnienia podjęcia decyzji kasatoryjnej w sprawie, podczas gdy decyzja taka musi być wyczerpująco i szczegółowo uzasadniona, jak i naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 i art. 80 K.p.a. w postaci błędnych ustaleń faktycznych oraz braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego poprzez:

a. nieuzasadnione przyjęcie, że w uzasadnieniu decyzji Wójta nie odniesiono się do wszystkich zgłaszanych w trakcie postępowania uwag i wniosków lub odniesiono się do nich w sposób lakoniczny i ogólnikowy;

b. błędne przyjęcie, iż organ I instancji winien był rozważyć przeprowadzenie rozprawy administracyjnej z udziałem społeczeństwa z uwagi na dużą ilość uwag, wniosków i zastrzeżeń zgłaszanych przez społeczeństwo w sytuacji, gdy tylko od uznania organu prowadzącego postępowanie zależy przeprowadzenie rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa;

c. nieuzasadnione przyjęcie, iż w uzasadnieniu decyzji Wójta organ I instancji nie odniósł się w sposób wnikliwy i szczegółowy do wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko poprzez emitowanie infradźwięków oraz efektu migotania cieni w sytuacji, gdy takie rozważania zamieszczone zostały w uzasadnieniu Decyzji Wójta jak i w uzgodnieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. ("RDOŚ"), a które organ rozpoznający sprawę w pełni podzielił, a jednocześnie w polskim systemie prawa brak jest regulacji prawnych określających standardy i dopuszczalny poziom tych emisji;

d. błędne przyjęcie, iż organ I instancji w uzasadnieniu Decyzji Wójta nie odniósł się w sposób wnikliwy i szczegółowy do skumulowanego oddziaływania hałasu na środowisko obejmującego zarówno przedsięwzięcia istniejące jak i przewidziane do realizacji w sytuacji, gdy z uwagi na brak przedsięwzięcia tego samego rodzaju (istniejącego lub planowanego do realizacji) nie zachodziły podstawy do przeprowadzenia skumulowanego oddziaływania hałasu na środowisko, co wyjaśnił organ w uzasadnieniu Decyzji Wójta;

e. nieuzasadnione przyjęcie, iż w uzasadnieniu Decyzji Wójta organ I instancji powinien był odnieść się do wpływu planowanego przedsięwzięcia na możliwość zabudowy terenów przylegających do inwestycji oraz na wartość nieruchomości po realizacji inwestycji w sytuacji, gdy żadna z tych okoliczności nie stanowi przedmiotu badania w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;

f. błędne przyjęcie, iż w uzasadnieniu Decyzji Wójta [...] winien był odnieść się do posiadania przez Inwestora tytułu do dysponowania nieruchomościami, na których przewidziana jest Inwestycja w sytuacji, gdy dla uzyskania decyzji środowiskowej inwestor nie musi posiadać jakiegokolwiek tytułu prawnego do nieruchomości, na której planuje inwestycję, a zatem organ wydający taką decyzje nie ma podstaw do badania tytułu prawnego;

g. nieprawidłowe przyjęcie, iż organ 1 instancji obowiązany był do jednoznacznego określenia położenia turbin wiatrowych i ustalenia ich odległości od zabudowy w Decyzji Wójta w sytuacji, gdy decyzja środowiskowa jest wstępnym etapem realizacji inwestycji i nie przesądza o szczegółowym posadowieniu poszczególnych turbin wiatrowych, zaś jest to dokonywane dopiero na etapie wydawania pozwolenia na budowę przy uwzględnieniu wymagań, które wprowadza osnowa decyzji środowiskowej;

h. nieuzasadnione przyjęcie, że w uzasadnieniu Decyzji Wójta [...] nie odniósł się do możliwości dokonywania zadrzewień i zakrzaczeń w sytuacji, gdy organ zamieścił rozważania w tym zakresie oraz wskazał, iż wprowadzony warunek w tym zakresie wynika z uzgodnienia RDOS;

i. nieuzasadnione przyjęcie, że Wójt nie odniósł się w sposób szczegółowy i wnikliwy w uzasadnieniu Decyzji Wójta do zarzutów dotyczących przeprowadzonej analizy akustycznej w sytuacji, gdy organ w tym zakresie potwierdził, iż Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ("Raport") spełnia wymagania określone przepisami prawa i brak jest podstaw do zakwestionowania wniosków, które z niego wypływają, co potwierdzone zostało również w stanowisku organów współdziałających;

j. nieprawidłowe przyjęcie, że organ I instancji nie odniósł się co do zgłoszonych dowodów, w tym opinii biegłego w sytuacji, gdy przedłożone na etapie organu I instancji opracowania nie stanowią dowodu w postępowaniu administracyjnym dotyczącym Inwestycji, gdyż nie zostały przygotowane dla potrzeb tego postępowania ani też nie są opiniami w rozumieniu art. 84 § 1 K.p.a. i art. 75 § 1 K.p.a.;

k. gołosłowne stwierdzenie, iż Wójt uchybił obowiązkowi należytego dokumentowania podawania do publicznej wiadomości informacji o toczącym się postępowaniu w sytuacji, gdy SKO nie wskazało konkretnie, jakich dokumentów brakuje w aktach sprawy, co uniemożliwia rzeczową polemikę z powyższym, jak również nie wskazało, aby podjęło działania w celu wyjaśnienia czy uzupełnienia tych braków, a także nie wskazało, czy i w jakim stopniu ewentualnie powyższe braki miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy;

l. bezpodstawne stwierdzenie, że decyzja wskazuje na błędną podstawę prawną poprzez nieuwzględnienie jednolitego tekstu UOOS w sytuacji, gdy podana podstawa prawna jest właściwa i odnosi się do przepisów ustawy obowiązujących w dacie orzekania przez organ pierwszej instancji, a jedynie niewłaściwie wskazano publikator aktu prawnego, co w oczywisty sposób nie miało wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia w sprawie;

m. bezpodstawne stwierdzenie, iż Decyzja Wójta obarczona jest wadą prawną w postaci braku wymaganego na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia [...] r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ("UOOŚ") załącznika tj. charakterystyki przedsięwzięcia w sytuacji, gdy taki załącznik został dołączony do Decyzji Wójta i opublikowany wraz z Decyzją Wójta na stronie Biuletynu Informacji Publicznej.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnoszę o uwzględnienie skargi oraz uchylenie zaskarżonej Decyzji w całości.

W obszernym uzasadnieniu strona skarżąca szczegółowo odniosła się do powyższych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą prawną decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. był art. 138 § 2 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Należy wskazać, że powyższy przepis znajduje zastosowanie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Wtedy organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Wbrew twierdzeniom skargi, decyzja organu odwoławczego nie uchybia powyższej zasadzie. Organ odwoławczy trafnie stwierdził, iż dodatkowe postępowanie wyjaśniające jest niezbędne do pełnego zebrania materiału dowodowego i obiektywnej jego oceny. Potrzeba dodatkowych wyjaśnień i ich nowa ocena nie mogła być wykonana przez organ II instancji, gdyż nie zostałaby wówczas zachowana zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 K.p.a.).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. stwierdziło, że organ I instancji nie przeprowadził wyczerpującego postępowania wyjaśniającego i nie uzasadnił przekonywująco swojego rozstrzygnięcia. W szczególności nie odniósł się do wszystkich wniosków i uwag zgłaszanych przez strony w trakcie postępowania.

Skład Orzekający w niniejszej sprawie podziela powyższe stanowisko, jak też negatywną ocenę Kolegium przedłożonego w sprawie raportu oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z istnienia przedsięwzięcia (lit. a), wykorzystywania zasobów środowiska (lit. b) i emisji (lit. c). Raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, chociaż jest dokumentem prywatnym oraz opracowanym przez osoby posiadające wiadomości specjalne, to musi być jednak kompleksowy, spójny i rzetelny. Oznacza to, że raport musi uwzględniać wszystkie wymagania nałożone przez ustawodawcę w świetle przepisu art. 66, ponieważ jest kluczowym dowodem w tym postępowaniu administracyjnym (por. wyrok NSA z dnia [...] r., sygn. akt II OSK 2313/13 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przedłożony zaś w niniejszej sprawie raport nie zawiera dokładnego określenia odległości turbin wiatrowych od zabudowy. Nie został także w sposób wyczerpujący wyjaśniony problem ultradźwięków. Natomiast jak wynika z uzasadnienia organu I instancji organ nie zinterpretował i nie podjął stosownych ustaleń w powyższym zakresie.

Raport poza tym – wbrew twierdzeniom Kolegium – zawiera natomiast informacje dotyczące dokładnego położenia turbin (mapy, nr działek), odniesienie się do tzw. efektu migotania cieni generowanego przez przedsięwzięcie (m.in. streszczenie w języku niespecjalistycznym pkt 9.5), jak i do oceny skumulowanego odziaływania na środowisko w zakresie hałasu. Na stronie 26-27-28 raportu (klimat akustyczny, pkt 3.4. raportu) jest co prawda wzmianka, że nie można ocenić skumulowanego oddziaływania farmy wiatrowej wraz ze źródłami hałasu o charakterze przemysłowym. Jednak w dalszej jego części raport odnosi się do poziomu tła akustycznego w obszarze projektowanej farmy wiatrowej, który uwzględnia "hałas bytowy, działalność rolniczą, dźwięki natury oraz ruch pojazdów na pobliskiej drodze wojewódzkiej 818). W końcowej części raportu w streszczeniu w języku niespecjalistycznym także został poruszony temat wpływu inwestycji na środowisko akustyczne w dwóch wariantach oraz oddziaływania skumulowanego na klimat akustyczny. Dodatkowo należy podnieść, że do akt sprawy została dołączona "Ocena wartości merytorycznej raportu oddziaływania środowisko dotyczącego przedsięwzięcia pn. "FW WYRYKI" z maja 2015 r., do której, jak i do powyższych kwestii powinien odnieść się organ I instancji rozpoznając ponownie sprawę.

Zatem w ocenie Sądu, słusznie organ odwoławczy zauważył, że organ I instancji powinien, mając na uwadze przede wszystkim zapisy sporządzonego raportu, jak i opinii dołączonych do akt sprawy sam dokonać ich oceny i w sposób wyczerpujący odnieść się do wniosków i uwag podniesionych przez sporne strony postępowania w powyższych kwestiach. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się bowiem, że niedopuszczalne jest orzekanie przez organy administracji publicznej w sprawach dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wyłącznie w oparciu o niezweryfikowane wnioski, zawarte w sporządzonych na zlecenie inwestora opracowaniach. (por. np. wyrok NSA z dnia [...]., sygn. akt II OSK 602/09, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Dokonując koniecznych w sprawie ustaleń, należy mieć na względzie, że to inwestor określa takie parametry przedsięwzięcia jak rodzaj instalacji. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy bowiem zamierzenia – planowanej inwestycji. Wskazane parametry należy więc ustalać na podstawie danych, określonych przez inwestora. Jednakże we własnym zakresie organ administracji powinien ocenić oddziaływanie całej inwestycji pod różnymi względami.

Dopiero w oparciu o tak przeprowadzoną analizę można wskazać, czy zachodzą bądź nie przesłanki do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach konkretnego przedsięwzięcia. Należy również zauważyć, że opinie organów współdziałających o braku spełnienia przesłanek, o których mowa w przepisach rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie są wiążące dla organu prowadzącego postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań. W niniejszej sprawie ww. opinie w szczególności Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego - z uwagi na jej wnioskowany zakres – zostały oparte wyłącznie na karcie informacyjnej przedsięwzięcia.

W niniejszej sprawie występującą nieprawidłowością jest także brak przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Artykuł 36 analizowanej ustawy przewiduje możliwość przeprowadzenia rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa. W praktyce wymóg ten często jest rozumiany jako fakultatywność rozprawy administracyjnej. Tymczasem fakultatywność, o której mowa w tym przepisie, dotyczy wyłącznie udziału w rozprawie społeczeństwa. Przepis ten nie wyłącza ogólnych zasad przeprowadzania rozprawy administracyjnej. Zgodnie z art. 89 § 1 K.p.a. przeprowadzenie rozprawy jest obligatoryjne, gdy zapewni to przyspieszenie lub uproszczenie postępowania oraz gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin. W niniejszej sprawie mając na uwadze wielość stron, jak i zakres zarzutów, odnoszących się niejednokrotnie do różnych specjalistycznych kwestii, uzasadniona jest potrzeba przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, zwłaszcza, że było to podnoszone także w odwołaniu Fundacji od decyzji organu I instancji. Dodatkowo należy zauważyć, co podnosi się w literaturze przedmiotu, że w szczególności przesłanka uzgodnienia interesów stron może być istotna w postępowaniach związanych z oceną oddziaływania na środowisko, a wówczas powoduje to obowiązek przeprowadzenia rozprawy (por. "Prawo ochrony środowiska w transakcjach fuzji i przejęć oraz nabycia nieruchomości", pod red. D.Wałkowskiego, I. Zielińskiej-Barłożek, komentarz LexixNexis 2014).

Uwzględniając zatem przedstawioną argumentację, nie sposób uznać by materiał dowodowy został zebrany i oceniony przez organy I instancji wszechstronnie i prawidłowo. Nie ustalono charakterystycznych parametrów inwestycji, pozwalających na jej prawidłowe zakwalifikowanie.

Tymczasem zgodnie z podstawową zasadą postępowania administracyjnego, wyrażoną w art. 7 k.p.a. rolą organu administracji publicznej, rozstrzygającego zawisłą przed nim sprawę jest obowiązek podejmowania z urzędu lub na wniosek stron wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zasada prawdy obiektywnej jest ściśle powiązana z treścią art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym obowiązkiem organu administracji publicznej jest wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, co umożliwia z kolei dokonanie swobodnej oceny, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Niewątpliwie zasady powyższe znajdują zastosowanie również w przypadku postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, nakazując organom prowadzącym postępowanie wszechstronne rozważenie, czy planowana inwestycja stanowi inwestycję mogącą chociażby potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jak wynika z akt sprawy organ I instancji – jak słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy - nie przeprowadził postępowania w sposób umożliwiający dokonanie koniecznego w nim ustalenia okoliczności faktycznych, zgodnie z wymaganiami procedury administracyjnej.

Nie ma racji zatem skarżący, że w sprawie naruszony został art. 138 § 2 k.p.a. Sąd podziela bowiem w pełni argumentację organu drugiej instancji – że uchybienia proceduralne popełnione w sprawie przez organ pierwszej instancji, uzasadniały wydanie decyzji w powyższym trybie.

W świetle powyższego zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydaną na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. należy uznać za prawidłową, gdyż decyzja organu I instancji nie została należycie poparta zgromadzonym materiałem dowodowym, co stanowi naruszenie art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a., a jednocześnie do wyjaśnienia zostały okoliczności mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie. P. tym nie została przeprowadzona rozprawa administracyjna.

Z tych względów, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia [...] r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).