Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 729/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-10-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6071 Trwały zarząd nieruchomościami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 03 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2008r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia prawnie obowiązujących granic działek postanowił oddalić wniosek


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek G. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadnia trudną sytuacją finansową i zdrowotną. Skarżąca we wspólnym gospodarstwie domowym zamieszkuje wraz z mężem. Posiada drewniany dom przykryty strzechą o powierzchni 100 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 2,03 ha. Miesięczny dochód gospodarstwa wynosi 2.589 zł. Kwotę tę przeznacza na utrzymanie, leczenie oraz zakup leków.

Poza tym oświadcza, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:

Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)

Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.

W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżąca dysponuje kwotą dochodu w wysokości 2.589 zł miesięcznie, co w przeliczeniu na jedną osobę wynosi 1.294,50 zł. Ponadto posiada dom drewniany oraz nieruchomość rolną, o której pożytkach we wniosku w ogóle nie wspomniała.

Istotne w przedmiotowej sprawie jest to, że strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zaś przepis wyraźnie wskazuje, że w tym stanie rzeczy powinna wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy to interpretować w ten sposób, że strona powinna wówczas wykazać, że środki finansowe o ile w ogóle takie posiada, nie wystarczają jej nawet na podstawowe potrzeby życiowe i nie posiada jakiegokolwiek majątku z wyjątkiem mieszkania oraz podstawowych rzeczy. Tymczasem wnioskodawczyni oprócz w/w dochodu posiada nieruchomość rolną oraz dom, a więc tym samym nie spełnia tego kryterium.

Stwierdzić należy, że strona ponosi wydatki związane ze swym utrzymaniem, co zostało wykazane powyżej i nie jest kwestionowane. Z drugiej jednak strony wpis sądowy należny od niniejszej sprawy wynosi 200 zł. W relacji do miesięcznego dochodu oraz posiadanego majątku nie jest on wysoki, gdyż zważyć należy, że zostanie on uiszczony incydentalnie, nie jest permanentnym świadczeniem, które to wymagałoby od strony skarżącej dużo większego zaangażowania finansowego. Natomiast wpis jest uiszczany jednorazowo po to aby zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne.

Poza tym wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych tym bardziej wówczas, gdy posiada ona dochód oraz majątek.

Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono jak w sentencji.