Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 194/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

akt IV SA/Wa 194/15 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Paweł Groński, sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. W. i R. W. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Sygn. akt IV SA/Wa 194/15 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2015 r. wniosku J. R. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi G.W. i R.W. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika J. R.


UZASADNIENIE

G. W. i R. W. wnieśli do Sądu skargę na uchwałę Rady Gminy B. z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w miejscowości K. Sąd na rozprawie wydał postanowienia o zawieszeniu postępowania oraz o odmowie dopuszczenia J. R. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.

Powyższa uchwała została również zaskarżona przez Wojewodę [...]. Sprawa z jego skargi została zarejestrowana za sygn. akt IV SA/Wa 2189/14. Nieprawomocnym wyrokiem z 18 sierpnia 2015 r. Sąd w tej sprawie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy (ze skargi G. W. i R. W.) zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego - ze skargi Wojewody [...] na tożsamą uchwałę.

W przypadku uprawomocnienia się wyroku w sprawie ze skargi Wojewody [...] (stwierdzającego nieważność zaskarżonej uchwały) miałby on wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

W związku z tym Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania i orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Na marginesie Sąd wskazuje, że w okresie zawieszenia postępowania możliwa jest również kontrola instancyjna postanowienia o odmowie dopuszczenia J. R. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.

Uzasadnienie

W piśmie z 17 sierpnia 2015 r. J. R. wniósł o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi G. W. i R. W. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie B. dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w miejscowości K.

W uzasadnieniu Wnioskodawca podał, że nie jest właścicielem działki objętej zaskarżonym planem, lecz działki położonej w gminie B., na której inwestor planuje budowę dwóch turbin wiatrowych. Jest to inwestycja powiązana funkcjonalnie i organizacyjnie z przedsięwzięciem na terenie gminy B. i jeśli zaskarżony plan utraci moc obowiązującą, Wnioskodawca poniesie stratę, gdyż inwestor nie będzie chciał realizować inwestycji. Wnioskodawca ma już podpisaną stosowną umowę dzierżawy z firmą zainteresowaną budową turbiny na jego działce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Generalną zasadą wyrażoną w art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "P.p.s.a." jest to, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.

Zgodnie z art. 33 § 1 P.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa jest zatem uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym.

Stosownie z kolei do mającego w sprawie zastosowanie art. 33 § 2 P.p.s.a. (na podstawie art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej powyższą ustawą, udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.

W świetle art. 33 § 2 P.p.s.a. dopuszczenie podmiotu do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika może mieć miejsce wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi staje się niejako "następstwem" postępowania administracyjnego. Nieprzypadkowo bowiem ustawodawca posłużył się pojęciem "postępowanie administracyjne", które jest pojęciem prawnym i nawiązuje do regulacji zawartej w art. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", która to jedynie postępowania enumeratywnie wymienione w tym przepisie uznaje za "postępowanie administracyjne".

Do tak rozumianego "postępowania administracyjnego" odwołuje się również art. 33 § 2 P.p.s.a., statuujący przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym. Interes prawny osoby, która zgłasza swój udział w postępowaniu na prawach strony musi się zatem odnosić do "postępowania administracyjnego" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II OZ 217/12 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA").

Tymczasem uchwalanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie następuje w trybie postępowania administracyjnego, ale zgodnie z procedurą ustanowioną w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199 ze zm.). W procedurze tej nie mamy bowiem do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu K.p.a., gdyż procedura planistyczna jest odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej, a stanowi o trybie postępowania w sprawie projektowania, uchwalenia i zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Ponadto, z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) wynika, iż przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność aktu z zakresu administracji publicznej kształtowany jest na innych zasadach niż w postępowaniu administracyjnym, regulowanym przepisami K.p.a. W przeciwieństwie bowiem do legitymacji w postępowaniu administracyjnym, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie (art. 28 K.p.a.), uprawnionym do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Wykazanie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia stwarza dopiero możliwość przeprowadzenia merytorycznej oceny rodzaju tego naruszenia wobec podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność uchwały. Natomiast inny podmiot, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II OZ 1354/10 - dostępne w CBOSA). Gdyby bowiem interes tego podmiotu został przedmiotową uchwałą naruszony, wówczas mógłby on po wyczerpaniu procedury z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym samodzielnie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Wnioskodawca nie znajduje się więc w takiej samej sytuacji prawnej wobec skutków prawnych zaskarżonej uchwały jak Skarżący. Skarżący bowiem wnoszą o stwierdzenie nieważności kwestionowanej uchwały w części, z powołaniem się na naruszenie przysługującego im właśnie, indywidualnego i skonkretyzowanego interesu prawnego. Natomiast Wnioskodawca powołuje się na przysługiwanie mu interesu w oddaleniu skargi, co też wyartykułował wprost w złożonym wniosku. W rezultacie pragnie on stać się pomocnikiem procesowym organu, a dopuszczenia takich osób - jak interwenientów w procedurze cywilnej - ustawa regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje. Tym samym inny podmiot, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dokonywana bowiem ocena naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy rodzaju naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność danej uchwały.

Nadto, argumentacja wskazana we wniosku nie potwierdza, jakoby wynik postępowania sądowego dotyczył interesu prawnego wnioskodawcy, gdyż nie jest on właścicielem bądź użytkownikiem wieczystym nieruchomości objętej zaskarżonym planem.

Wobec powyższego wniosek J. R. nie mógł zostać uwzględniony.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.