Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 265/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 15 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R.M. od zarządzenie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, z dnia 22 października 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2018 r. Sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 19 września 2018 r., skarżący R.M. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie.

Z uwagi na to, że powyższy wniosek zawierał braki formalne uniemożliwiające nadanie mu dalszego biegu, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia z dnia 25 września 2018 r. zobowiązano wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku przez określenie zakresu żądania prawa pomocy (zakreślenie rubryki nr 4.2 formularza PPF) oraz złożenie zgodnie z aktualnym stanem rzeczywistym oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 września 2018 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k. 7 załącznika do akt).

W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał oświadczenie, w którym wskazał, że nie wie, które wiersze wykreślić w rubryce nr 4.2. Odnosząc się zaś do wezwania w pozostałym zakresie, podał, że w uzasadnieniu wniosku napisał już, dlaczego nie wypełnił pozostałych rubryk. Jednocześnie wnioskodawca zaznaczył, że w aktach sprawy znajdują się wszelkie potrzebne informacje, których nie podał, gdyż zawiera je jego poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy, a dane te nie uległy zmianie.

Zarządzeniem z dnia 22 października 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku.

Od powyższego zarządzenia, w ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw wskazując, że w jego ocenie uzupełnił wszelkie braki formalne wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sprzeciw wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie wydane przez starszego referendarza sądowego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej "p.p.s.a"), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Dodania wymaga, że konsekwencją wynikającą z przepisu art. 260 p.p.s.a. jest to, iż orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego, jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.

Jak stanowi art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek (o przyznanie prawa pomocy – przyp. Sądu) składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Z kolei przepis art. 257 p.p.s.a., stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Dla możliwości rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy wymagane jest, aby wniosek spełniał określone wymogi formalne, albowiem tylko wniosek kompletny umożliwia dokonanie merytorycznej oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. W związku z istniejącymi brakami, szczegółowo wymienionymi w treści zarządzenia referendarza, strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni i pouczona, że nieuczynienie zadość temu obowiązkowi skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Skoro skarżący tego nie uczynił w wyznaczonym terminie, to istniały podstawy do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, o czym prawidłowo orzekł starszy referendarz sądowy w zaskarżonym zarządzeniu.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.