Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 59/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. oddala skargę w całości; II. przyznaje radcy prawnemu F. F. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 ( słownie: sto ) złotych w tym 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. po zapoznaniu się z "odwołaniem" A. K. – dalej wnioskodawczyni, strona, odwołująca, skarżąca, od, wydanej z upoważnienia Prezydenta W., decyzji Specjalisty pracy socjalnej w Zespole Terenowej Pracy Socjalnej nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., z dnia [...] czerwca 2018 r. ([...]), odmawiającej przyznania pomocy na pokrycie kosztów wynajęcia pokoju oraz kaucji, pokrycia opłat czynszowych oraz pokrycia kosztów rehabilitacji, zakupu materaca do spania, na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej skrótem "k.p.a."), stwierdziło niedopuszczalność odwołania.

W uzasadnieniu wskazano, że A. K. zwróciła się do organu pierwszej instancji o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów wynajęcia pokoju oraz kaucji, pokrycia opłat czynszowych oraz pokrycia kosztów rehabilitacji, zakupu materaca do spania.

Powołaną we wstępie decyzją, organ pierwszej instancji odmówił stronie przyznania pomocy na wnioskowane cele.

Wnioskodawczyni w dniu 25 lipca 2018 r. złożyła osobiście w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. podanie, w którym wyraziła niezadowolenie z tej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło, co następuje:

Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe w tym zakresie obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Punktem wyjścia dla pierwszej grupy ww. przyczyn jest założenie wskazujące na to, że odwołanie przysługuje od decyzji. Odwołanie jest niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego (a więc pomimo że została wydana, nie została stronie doręczona lub ogłoszona; zob. B. Adamiak. Komentarz do art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, [w:] B. Adamiak. J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 596).

Kolegium zaznaczyło, że zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a., pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub w miejscu pracy. W analizowanym przypadku decyzja z dnia [...] czerwca 2018 r. została doręczona stronie w dniu 3 sierpnia 2018 r. co dokumentuje znajdujący się w aktach administracyjnych dowód doręczenia pierwszoinstancyjnej decyzji.

Skarżąca złożyła podanie (odwołanie) dnia 25 lipca 2018 r., zatem zanim opisana we wstępie decyzja weszła do obrotu prawnego. Wniesione odwołanie jest więc przedwczesne i z tej przyczyny niedopuszczalne.

Skargę na powyższe postanowienie złożyła wnioskodawczyni wskazując na swoją trudną sytuację życiową i niezbędność wnioskowanych świadczeń.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie a uzasadniając ten wniosek przywołał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096).

Stanowi on, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z niedopuszczalnością odwołania.

Orzecznictwo i doktryna – jak stwierdził to organ - przyjmują, iż niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę nie mającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia odwołania przez stronę nie mającą zdolności do czynności prawnych (Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego B. Adamiak, J. Borkowski. Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2005, str. 590-591).

W niniejszej sprawie występuje sytuacja niedopuszczalności odwołania z przyczyn przedmiotowych. Ma ona miejsce wówczas gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia oraz w przypadku wyłączenia przez przepisy prawa możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie przysługuje od decyzji. Odwołanie jest niedopuszczalne między innymi jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego – została wydana, ale nie została ogłoszona lub doręczona.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, decyzja, od której zainteresowana wniosła odwołanie została wydana w dniu [...] czerwca 2018 r. a stronie została doręczona 3 sierpnia 2018 r. Skarżąca złożyła odwołanie dnia 25 lipca 2018 r., a więc przed doręczeniem decyzji – wejściu decyzji do obrotu prawnego.

W związku z powyższym należało stwierdzić niedopuszczalność odwołania, a skargę na powyższe postanowienie na podstawie art. 151 w zw. z art. 166 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalić.

O kosztach zastępstwa prawnego Sąd orzekł na podstawie art. 206 p.p.s.a.