Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 450/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Asesor WSA Wojciech Śnieżyński, Protokolant specjalista Katarzyna Jastrzębska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 września 2017 r. sprawy ze skargi A. C. na czynność D. Instytucji Pośredniczącej z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej ponownej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; II. przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez D. Instytucję Pośredniczącą; III. zasądza od D. Instytucji Pośredniczącej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie:[...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. A. C. (dalej: wnioskodawca, strona, skarżący), prowadzący "A", złożył wniosek o dofinansowanie projektu p/n "[...]" (dalej: projekt), w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa: 1. Przedsiębiorstwa i innowacje, Działanie: 1.2 Innowacyjne przedsiębiorstwa, Poddziałanie: 1.2.1 Innowacyjne przedsiębiorstwa - konkurs horyzontalny, Schemat: 1.2.A Wsparcie dla przedsiębiorstw chcących rozpocząć lub rozwinąć działalność B+R (dalej: RPO WD). Pismem z [...] września 2016 r. (nr [...]), D. Instytucja Pośrednicząca (dalej: DIP), pełniąca funkcję Instytucji Organizującej Konkurs, poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie merytorycznej jego wniosku przez Komisję Oceny Projektów (dalej: KOP). Wskazała, iż projekt nie spełnia obligatoryjnego ogólnego kryterium merytorycznego "Zasadność i adekwatność wydatków". W proteście wnioskodawca dowodził, że błędne jest stanowisko oceniających, iż podane we wniosku jego wynagrodzenie ([...]zł/h) znacznie przekracza stawki rynkowe i że wniosek nie spełnia tym samym kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków". Podniósł, że określając stawkę godzinową wynagrodzenia (koszt swojej pracy przy prowadzeniu prac rozwojowych w ramach projektu) postąpił zgodnie z zasadami określonymi w załączniku nr 5 do Regulaminu Konkursu (dalej także: Regulamin). Zauważył, że wyliczenia uwzględniają fakt, iż przedstawiony do sfinansowania projekt, którego to on jest twórcą i którym kieruje, dotyczy bardzo wąskiej i specjalistycznej dziedziny fizjoterapii oraz że występuje ograniczona ilość osób mogących kierować projektem. Doprecyzował, że nie da się zastąpić jego, jako autora koncepcji projektu, innym specjalistą gdyż tylko on posiada prawo autorskie swojej koncepcji. Dodał, że opracowując projekt wykorzystał wiedzę i doświadczenie, które gromadził przez całe życie naukowe. Wskazał, że sugerowana przez oceniających koncepcja kierowania badaniami przez osobę inną niż jej autor doprowadziłaby do obniżenia efektywności prac i zwiększenia kosztów. Dalej wnioskodawca zarzucił, że projekt został nieprawidłowo oceniony w ramach kryteriów merytorycznych specyficznych: "Skala oddziaływania projektu", "Zwiększenie potencjału kadrowego sektora B+R", "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków", "Doświadczenie w prowadzeniu prac B+R". Zarząd Województwa D. - pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej RPO WD - nie uwzględnił protestu, co znalazło odzwierciedlenie w rozstrzygnięciu

z [...] listopada 2016 r. (nr [...]). Powołane wyżej rozstrzygnięcie wnioskodawca zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej także: WSA), który w wyroku z 9 lutego 2017 r. (III SA/Wr 1514/16) stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia [...] maja 2017 r. (nr [...]), DIP poinformowała wnioskodawcę, że jego wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został ponownie negatywnie oceniony przez KOP w ramach oceny merytorycznej. Powołując się na opinie obu oceniających, DIP uznała, że projekt nie spełnia obligatoryjnego kryterium merytorycznego "Zasadność i adekwatność wydatków". Zdaniem oceniających, uwzględniając cel i zakres projektu, posiadane zasoby,

doświadczenie wnioskodawcy w branży kosmetologicznej i fizjoterapeutycznej, wydatku obejmującego wynagrodzenie wnioskodawcy nie można uznać za zasadny i adekwatny kosztowo; proponowana stawka godzinowa wynagrodzenia ([...] zł) jest zawyżona względem ogólnie obowiązujących stawek rynkowych i nieadekwatna do opisanego we wniosku zakresu zaangażowania wnioskodawcy w projekt; w/w stawka została wyliczona z uwzględnieniem dochodu z działalności niezwiązanej z projektem; koszt wynagrodzenia pozostałej (zewnętrznej) kadry zaangażowanej w projekt (m.in. legitymującej się stopniem naukowym profesora) szacowany jest znacznie niżej, tj. na poziomie 100-200 zł/h; na podstawie opisu wydatku nie można wywieść, że wysokość zaproponowanej ceny znajduje odzwierciedlenie w efektach, jakie ma przynieść projekt; koszt wynagrodzenia wnioskodawcy stanowi ponad 70% całości kosztów kwalifikowalnych całej inwestycji; dorobek naukowy i zaangażowanie wnioskodawcy nie dowodzą adekwatności kosztowej wydatku; cel projektu, który ma być osiągnięty za pomocą tego wydatku, nie został zaplanowany optymalnie pod względem kosztowym; dyskusyjna jest wartość badań w kontekście osiągnięcia celu projektu; o braku wiarygodności kosztowej wynagrodzenia wnioskodawcy świadczy fakt braku posiadania przez niego własnych zasobów B+R; wnioskodawca sam twierdzi, że koszty określone we wniosku, dotyczące wynagrodzenia właściciela firmy, mogą być przez oceniających zakwestionowane i zalicza tę przesłankę do możliwego ryzyka w realizacji projektu. Proponowaną przez wnioskodawcę stawkę [...] zł/h oceniający pomniejszyli do wysokości stawki innego naukowca zaangażowanego w projekt (prof. dr hab. J. W.) wynoszącej 200 zł/h. W związku z tym, że korekta przekroczyła dopuszczalny poziom 10% ogólnej wartości kosztów kwalifikowlanych projektu, omawiane kryterium oceniający uznali za niespełnione. Odnośnie kryterium "Skala oddziaływania projektu", oceniający przyznali 4 pkt. Uznali, że w wyniku realizacji projektu (zgodnie z deklaracją wnioskodawcy) osiągnięty zostanie etap zaawansowania innowacyjnego rozwiązania pozwalający na jego pierwszą produkcję/wdrożenie i że wnioskodawca zacznie "sprzedawać" nową usługę. Rozpatrując spełnienie kryterium "Zwiększenie potencjału kadrowego sektora B+R", oceniający nie przyznali punktów. Podali, że wnioskodawca nie posiada działu B+R oraz nie planuje zwiększenia zatrudnienia, w związku z czym nie będzie podnosił kwalifikacji kadr B+R w przedsiębiorstwie. Wyrazili pogląd, że chodzi o rozwinięcie oferty o kolejny rodzaj kursu dla studentów "B". Uznali, że staże dla studentów i pracowników "B" to w istocie nowy produkt/usługa

w ofercie uczelni i - jako taki - nie wpływa na wzrost kwalifikacji z zakresu B+R. W kwestii kryterium "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków", projekt oceniono na -2 pkt. Według oceniających, przeważająca część wydatków nie została odpowiednio uzasadniona; w przypadku wydatków na wynagrodzenie wnioskodawcy nie można mówić o zastosowaniu mierzalnych i obiektywnych kryteriów opisowych; walory opisowe nie są spójne z kwotą tych wydatków, stanowiącą ponad 70% wartości ogólnej kwoty kwalifikowalnej projektu; zaprezentowany opis w/w wydatków jest zbyt lakoniczny i nie wyczerpuje wymaganego związku z możliwością osiągnięcia celu projektu w kontekście ich wysokości; przedstawiony opis nie czyni zadość wymogom instrukcji odnośnie związku przedmiotowego kosztu z zakresem rzeczowym i celem projektu; prawidłowość szacowanego kosztu została zakwestionowana w ramach adekwatności kosztowej wydatku. Co się zaś tyczy kryterium "Doświadczenie w prowadzeniu prac B+R",

I oceniający nie przyznał punktów gdyż wnioskodawca nie posiada wyodrębnionego działu B+R; nie okazał wyników prowadzenia prac B+R; jego doświadczenie fizjoterapeutyczne nie zostało poparte żadnymi konkretnymi wynikami prowadzonych prac; z opisu nie wynika, że prace były prowadzone m.in. w placówce wnioskodawcy; brak informacji n/t weryfikacji wyników prowadzonych badań przez inne podmioty (lecznicze bądź naukowe); wskazane publikacje są jedynie współautorstwa osoby wnioskodawcy. II oceniający - przyznając 2 pkt - wskazał, że wnioskodawca publikuje prace naukowe z zakresu fizjoterapii w uznanych czasopismach. W skardze, skarżący zarzucił DIP naruszenie:

1) art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), przez nieuwzględnienie wskazań WSA, zawartych w wyroku z 9 lutego 2017 r.;

2) art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów

w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm. - dalej: u.z.r.p., ustawa wdrożeniowa), poprzez przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób, który nie jest przejrzysty, rzetelny i bezstronny;

3) Regulaminu Konkursu przez zastosowanie - sprzecznych z Regulaminem - parametrów zawartych w tym Regulaminie dla dokonania oceny merytorycznej projektu w odniesieniu do poszczególnych kryteriów. Tak stawiając zarzuty, skarżący wniósł o:

1) uwzględnienie skargi przez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia;

2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący przedstawił szerokie uzasadnienie swojego stanowiska w sprawie. Odnośnie kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków" skarżący dowodził, że: rozumowanie obu oceniających stoi w sprzeczności z faktami, z istotą projektu określoną w opisie zawartym we wniosku i świadczy o jego niezrozumieniu, a przede wszystkim jest niezgodne ze wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku WSA; stawka godzinowa została skalkulowana i wyliczona zgodnie z załącznikiem nr 5 do Regulaminu; w wyliczeniu nie ujęto dochodu z: działalności dydaktycznej, świadczenia usług medycznych, szkoleń kosmetologicznych, pozostałych przychodów operacyjnych; przychody stanowiące podstawę do wyliczenia stawki kosztu jednej godziny pracy wyliczono na podstawie PIT-36L za rok 2014, obejmującego przychody/dochodu

z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej pod nazwą "A"; cały przyjęty do ustalenia stawki godzinowej przychód jest wynikiem świadczenia działalności fizjoterapeutycznej (sprzedaży usług) przez "A"; dane z PIT-36L pokazują, jak rynek wycenia jego godzinę pracy, jako przedsiębiorcy działającego w obszarze fizjoterapii; oceniający przyjęli nieprawdziwe i niekorzystne dla wnioskodawcy założenia i w oparciu o nie dokonali oceny, co potwierdza nierzetelność jej dokonania; przyjmując stawki rynkowe naukowców i weryfikując ich dorobek naukowy, oceniający nie uwzględnili: innowacyjnego charakteru projektu, kierowniczej jego roli w projekcie (jako twórcy idei, który posiada szczególne prawa w zakresie własności intelektualnej, w tym prawa autorskie), faktu, że prof. dr hab. J.W. jest specjalistą [...] oraz naukowcem realizującym w projekcie (ograniczone godzinowo) zadania konsultacyjno-doradcze, nie zaś - jak skarżący - specjalistą w dziedzinie fizjoterapii, której dotyczy projekt, na którym ciąży odpowiedzialność za rezultaty

i powodzenie całego projektu; oceniający nie przeprowadzili oceny rzetelnie, z pełnym zrozumieniem istoty i znaczenia projektu, z uwzględnieniem innowacyjność zawartych

w nim rozwiązań, jak również pozycji wnioskodawcy - jako lidera projektu - uzasadnionej jego dorobkiem naukowym i zawodowym. Skarżący nie zgodził się z oceną projektu (4 zamiast 6 pkt) w kontekście kryterium "Skala oddziaływania projektu". Wskazał, że - wbrew oceniającym - w wyniku realizacji projektu nastąpi opracowanie prototypów o potencjalnym wykorzystaniu komercyjnym lub projekt pilotażowy nowego/ulepszonego produktu, procesu, technologii. Stwierdził, że oceniający bardzo lakonicznie uzasadnili swoją ocenę. W przypadku kryterium "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków", skarżący dowodził, że błędna ocena tego kryterium wynika z faktu, że nieprawidłowo

i wbrew zaleceniom Sądu, oceniono kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków". Uzasadniając zarzuty dotyczące kryterium "Doświadczenie w prowadzeniu prac B+R", skarżący nie zgodził się z oceną tego kryterium dokonaną przez I oceniającego, który - jego zdaniem - nie zastosował się do zaleceń zawartych w wyroku WSA (str. 19), gdzie Sąd nakazał dokonać analizy wskazanych przez wnioskodawcę prac, z punku widzenia, czy zawarte w nich wyniki kwalifikować można jako prowadzenie działalności B+R. Wskazał, że II oceniający przyznał 2 pkt uzasadniając, że wnioskodawca publikuje w uznanych czasopismach z tzw. Impact Factor. W zakresie kryterium "Zwiększenie potencjału kadrowego sektora B+R", skarżący zakwestionował ocenę (0 pkt), gdyż - jako samodzielny pracownik naukowy

i specjalista w dziedzinie fizjoterapii - prowadził i prowadzi badania naukowe w ramach "A"; zaplanował przygotowanie i opublikowanie prac naukowych w czasopismach kierunkowych; zaplanował zorganizowanie konferencji naukowo - szkoleniowej na temat wyników projektu, co spowoduje jego osobisty rozwój, jako osoby samozatrudnionej

i prowadzącej badania B+R w "A" (także rozwój osób współpracujących z "A"

w ramach badań). Dowodził, że w projekcie przewidziano współpracę z uczelnią wyższą w zakresie prowadzenia kierunkowych staży i praktyk studentów kierunku fizjoterapia,

a także magistrów fizjoterapii i lekarzy z całego kraju, którzy - w ramach specjalizacji podyplomowych zawodowych - będą mogli odbywać w "A" staże specjalizacyjne. W odpowiedzi na skargę, DIP wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W niniejszej sprawie kognicja Sądu wynika wprost z art. 61 ust. 1 u.z.r.p. w zw.

z art. 3 § 3 u.p.p.s.a. W przepisach u.z.r.p. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd załatwiając skargę (art. 61 ust. 8 u.z.r.p.). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w u.z.r.p., w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy u.p.p.s.a. (określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 u.p.p.s.a. (art. 64 u.z.r.p.). Przywołane postanowienia godzi się uzupełnić przypomnieniem, że - w myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Do kryterium legalności nawiązał zresztą ustawodawca również

w art. 61 ust. 8 pkt 1 u.z.r.p., skoro w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub pośredniczącą). Jeżeli ocenę przeprowadzono zgodnie z prawem, skarga podlega oddaleniu, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. W tym miejscu należy zaakcentować, że - zgodnie z art. 153 u.p.p.s.a. - ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Ramy kognicji Sądu rozpoznającego obecnie sprawę zostały zatem ograniczone rozstrzygnięciami (w zakresie oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania) zawartymi w wyroku tut. Sądu z 9 lutego 2017 r. (III SA/Wr 1514/16) gdyż przepisy prawa nie uległy zmianie. Sąd nie ma tym samym całkowitej swobody przy wydawaniu nowego orzeczenia. Sprawa dotyczy oceny projektu skarżącego w kontekście kryteriów: "Zasadność

i adekwatność wydatków", "Skala oddziaływania projektu", "Zwiększenie potencjału kadrowego sektora B+R", "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków", "Doświadczenie w prowadzeniu prac B+R". Zauważyć trzeba, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 u.z.r.p.). Kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków". Fundamentalną w sprawie jest kwestia oceny spełnienia przez projekt skarżącego obligatoryjnego kryterium merytorycznego p/n "Zasadność i adekwatność wydatków". Konkretnie, chodzi o wydatki związane z kosztem pracy skarżącego, prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą (przedsiębiorstwo "A"), ustalone według stawki godzinowej. Jest to kryterium obligatoryjne, którego spełnienie jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinasowania. W załączniku nr 5 do Regulaminu Konkursu "Wykaz przykładowych kosztów kwalifikowanych 1.2 A", w punkcie dotyczącym samozatrudnienia postanowiono, że: "Właściciele spółek oraz osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, którzy nie pobierają za wykonywaną pracę wynagrodzenia (są finansowani z zysku), mogą rozliczać koszty swojej pracy przy prowadzeniu badań przemysłowych lub prac rozwojowych w ramach projektu zgodnie z n/w zasadami:

1. Koszty pracy właściciela spółki lub osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą należy rozliczać według stawki godzinowej.

2. Powyższą stawkę godzinową należy wyliczyć w następujący sposób: gdzie: SG = D/1720 SG - stawka godzinowa; D - dochód brutto z prowadzonej działalności gospodarczej za ostatni rok podatkowy wykazany w zeznaniu podatkowym PIT lub w innej dokumentacji księgowej; 1 720 - standardowa roczna liczba efektywnych godzin pracy (roczna liczba godzin pracy pomniejszona o godziny pracy przypadające na urlop wypoczynkowy).

3. Właściciel spółki lub osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą musi posiadać odpowiednie kwalifikacje do prowadzenia badań przemysłowych lub prac rozwojowych w ramach projektu.

4. Rozliczenie kosztów pracy właściciela spółki lub osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą następuje według ustalonej stawki godzinowej, w zależności od faktycznie przepracowanych godzin w projekcie: Koszt pracy = stawka godzinowa x liczba godzin przepracowanych na rzecz projektu zgodnie z kartą czasu pracy.

5. W projekcie można rozliczyć maksymalnie 1290 godzin pracy (1720*75%) w ciągu roku (maksymalnie 108 godziny pracy w ciągu miesiąca) - ograniczenie to wynika

z założenia, że projekt nie może stanowić jedynego przedmiotu działalności przedsiębiorstwa, tym samym obowiązki właściciela jednostki nie mogą dotyczyć wyłącznie badań wykonywanych w ramach projektu.

6. Poniesienie wydatku na koszty pracy właściciela spółki lub osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą jest dokumentowane dokumentem księgowym (np. notą obciążeniową) oraz kartą czasu pracy wskazującą liczbę godzin w danym miesiącu kalendarzowym poświęconych na wykonanie badań

w projekcie.

7. Sprawdzeniu będzie podlegać prawidłowość wyliczenia stawki godzinowej oraz dokumenty określone w pkt 6". W wydanym w niniejszej sprawie wcześniej wyroku z 9 lutego 2017 r. Sąd zważył, że z cytowanego zapisu wynika, iż osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą (tak jak w rozpatrywanej sprawie), która nie pobiera za wykonywaną pracę wynagrodzenia (jest finansowana z zysku), może rozliczać koszty swojej pracy przy prowadzeniu badań przemysłowych lub prac rozwojowych w ramach projektu zgodnie z opisanymi tam zasadami, według stawki godzinowej. Sąd stwierdził, że są to jednocześnie niewątpliwie koszty kwalifikowalne, mieszczące się w ramach planowanych wydatków przedmiotowego projektu i - jako takie - podlegają ocenie

w ramach kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków". Zdaniem Sądu, tym samym ocena spełnienia tego kryterium obejmuje ocenę wydatków - kosztów wynagrodzenia strony, jako osoby prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą. Ramy i przedmiot oceny spełnienia przedmiotowego kryterium określone są

w Regulaminie Konkursu. W załączniku nr 3 do Regulaminu, pod pozycją nr 6, określono kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków". W definicji tego kryterium podano, że "W ramach kryterium będzie sprawdzane czy wszystkie planowane wydatki kwalifikowane w ramach projektu są konieczne do osiągnięcia jego celów oraz czy proponowana wysokość wydatków jest adekwatna do wdrożenia zaplanowanych działań". Postanowiono, że w zakresie Zasadność wydatków: "Należy sprawdzić, czy charakter planowanych wydatków w uzasadniony sposób odpowiada celom projektu. Czy wydatki są niezbędne i związane wyłącznie z realizacją działań uznanych za kwalifikowalne w projekcie. Należy w szczególności przeanalizować czy poniesienie wydatków jest optymalne pod względem technicznym, ekonomicznym i funkcjonalnym

i w bezpośrednim stopniu dąży do realizacji podstawowych celów projektu znajdując jednocześnie adekwatne odzwierciedlenie we wskaźnikach produktu i/lub rezultatu". Natomiast w zakresie Adekwatność wydatków: "W ramach kryterium ocenić należy również racjonalność wydatków, tj. czy wysokość poszczególnych wydatków została prawidłowo i rzetelnie oszacowana (tj. czy wydatki nie zostały zawyżone). Adekwatność wydatków oznacza, że wysokość zaproponowanej ceny ma odzwierciedlenie

w efektach jakie przyniesie projekt, a cel, który ma być osiągnięty za pomocą danego wydatku jest optymalnie pod względem kosztowym zaplanowany". W uprzednio wydanym wyroku Sąd wyłożył, że - mając na względzie zapisy obu w/w załączników Regulaminu - przyjąć należy, że załącznik nr 5, zatytułowany "Wykaz przykładowych kosztów kwalifikowanych", wyznacza jedynie granice kwalifikowalności

i zasady wyliczania kosztów kwalifikowalnych dotyczących wynagrodzenia strony, jako osoby prowadzącej jednoosobową dzielność gospodarczą. Niemniej, wyliczenie to, dokonane zgodnie z tym załącznikiem, nie wyklucza oceny tych kosztów przez pryzmat ich zasadności i adekwatności w ramach obowiązkowego w konkursie kryterium "Zasadności i adekwatność wydatków", stosownie do reguł oceny spełnienia przedmiotowego kryterium określonych w załączniku nr 3 do Regulaminu. Ocena ta

- według Sądu - polegać winna na sprawdzenia ich zasadności (konieczności), tj.: czy charakter tego wydatku i jego zakres odpowiada celowi projektu; czy jest niezbędny

i związany wyłącznie z realizacją działań uznanych za kwalifikowalne w projekcie; czy jego poniesienie jest optymalne i w bezpośrednim stopniu dąży do realizacji podstawowego celu projektu. Powinna polegać także - w opinii Sądu - na sprawdzeniu jego adekwatności, tj.: czy wydatek ten jest prawidłowo oszacowany, czy jego wysokość ma odzwierciedlenie w efektach, jakie przyniesie projekt, czy jest optymalny dla celu, jaki ma być osiągnięty przez ten wydatek. Czyli ocena ta - zdaniem Sądu - winna uwzględniać cel projektu, jego specyfikę i charakter wkładu osoby właściciela. W powołanym wyroku Sąd zauważył, że w sprawie oceniający dokonali oceny adekwatności i zasadności wydatku w postaci wynagrodzenia wnioskodawcy wg stawki godzinowej, poprzez odniesienie do stawek rynkowych, ustawowej zasady efektywności wydatkowania środków publicznych, bez uwzględnienia wszystkich wskazanych wcześniej znaczeń zasadności i adekwatności, opisanych w załączniku nr 3,

a odnoszących się w szczególności do celu projektu, jego specyfiki, innowacyjności. Przy ocenie zasadności i adekwatności w/w wydatku nie wzięli pod uwagę tego, czy jest on uzasadniony ze względu na specyficzny cel projektu, czy jest optymalny z puntu widzenia założonego celu, jaki ma być osiągnięty w zawiązku z realizacją projektu. Sąd dowodził, że - jak wynika z opisu zawartego we wniosku - celem projektu

i jednocześnie jego efektem będzie stworzenie innowacyjnej, nieznanej w Polsce i na świecie, usługi polegającej na obiektywnie monitorowanej fizjoterapii. Głównym jego celem jest wzmocnienie potencjału badawczo - rozwojowego, technologicznego

i innowacyjnego, a także stworzenie warunków do poprawy konkurencyjności usług

w zakresie prowadzenia i monitorowania fizjoterapii - rehabilitacji obrażeń i schorzeń stawu skokowego w "A" na rynku dolnośląskim oraz na rynku międzynarodowym. Celem szczegółowym jest opracowanie nowej, nieznanej w świecie, statystycznej metody wspomagania procesu fizjoterapii stosowanej przy zwalczaniu urazów stawu skokowego. Wnioskodawca jest profesorem nadzwyczajny w "B", specjalistą

w dziedzinie fizjoterapii. Legitymuje się wieloletnią praktykę fizjoterapeutyczną, jest także nauczycielem akademickim, który posiada specjalizację zawodową w dziedzinie fizjoterapii oraz ma w swoim dorobku 70 publikacji naukowych, szczególnie w obszarze fizjoterapii klinicznej w obrażeniach i schorzeniach narządów ruchu (w czasopismach polskich i międzynarodowych), w tym 15 publikacji na najbardziej prestiżowej

w środowisku naukowym liście Filadelfijskiej z punktami Impact Factor. Jako kierownik

i właściciel projektu, będzie zarządzał projektem i uczestniczył w pracach merytorycznych w zakresie projektu. Dalej, Sąd wyeksponował szczegółowo zapisy wniosku opisujące przedmiotowy projekt (jego specyfikę, niepowtarzalność, innowacyjność...) oraz rolę wnioskodawcy

w tym projekcie (autora projektu), w kontekście ustalonej przez wnioskodawcę wysokości stawki godzinowej. Według Sądu, z uzasadnienia negatywnej oceny projektu nie wynika, aby w/w aspekty były szczegółowo rozważane przy analizie spornego wydatku, tj. stawki godzinowej. W tym kontekście Sąd stwierdził, iż ocena wniosku przedstawionego przez stronę przeprowadzona została w sposób naruszający prawo oraz że - z uwagi na charakter przedmiotowego kryterium - naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, w konsekwencji zaistniały podstawy do uwzględnienia skargi. Ponownie rozpoznając sprawę, Sąd w składzie orzekającym obecnie uznał, że DIP (I i II oceniający) nie zrealizowała w/w zaleceń Sądu zawartych w wyroku z 9 lutego 2017 r., tj. nie uwzględniła w ocenie, że przedmiotowy projekt dotyczy bardzo wąskiej

i specjalistycznej dziedziny fizjoterapii; w obszarze projektu, na świecie uznane badania prowadzi najwyżej kilkanaście ośrodków; wnioskodawca znajduje się wśród tego wąskiego grona osób; jest ograniczona ilość osób potencjalnie mogących kierować takim projektem, a nadto - przy wysoko i wąsko specjalistycznych badaniach - liczy się koncepcja projektu zbudowana na doświadczeniach i wiedzy autora projektu; nie da się wykluczyć autora projektu z kierowania prowadzeniem badań; nie da się zastąpić autora koncepcji projektu innym specjalistą gdyż tylko on posiada prawo autorskie swojej koncepcji, którą potwierdził we wniosku, wykorzystując swoją wiedzę i doświadczenia

w poruszanej w projekcie wąskiej specjalizacji, które gromadził przez całe naukowe życie. Co więcej, Sąd stwierdza, że podane przez oceniających argumenty wydają się nie przystawać do realiów ocenianego projektu. I tak, nieracjonalna jest wycena godziny pracy wnioskodawcy przy projekcie poprzez odniesienie do stawki prof. dr hab. J. W. Słusznie dowodzi skarżący, że analizując stawki rynkowe naukowców i weryfikując ich dorobek naukowy, oceniający nie uwzględnili innowacyjnego charakteru projektu, kierowniczej jego roli w projekcie (jako lidera projektu i twórcy idei, który posiada szczególne prawa w zakresie własności intelektualnej, w tym prawa autorskie), faktu, że prof. dr hab. J. W. jest specjalistą [...] oraz naukowcem realizującym w projekcie (ograniczone godzinowo) zadania konsultacyjno-doradcze, nie zaś - jak skarżący - specjalistą w dziedzinie fizjoterapii, której dotyczy projekt, na którym ciąży odpowiedzialność za rezultaty

i powodzenie całego projektu. Powyższe stanowi o naruszeniu przez DIP regulacji art. 153 u.p.p.s.a. i art. 37 ust. 1 u.z.r.p. Sąd uznał, że - jak poprzednio - ocena wniosku strony przeprowadzona została w sposób naruszający prawo oraz że - z uwagi na charakter omówionego kryterium - naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, w konsekwencji zaistniały podstawy do uwzględnienia skargi. Ponownie oceniając wartość projektu skarżącego - w kontekście spełnienia kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków" - należy uwzględnić wskazania Sądu, zawarte w niniejszym wyroku i wyroku z 9 lutego 2017 r. Kryterium: "Skala oddziaływania projektu". Stosownie do zapisu załącznika nr 3 do Regulaminu Konkursu, chodzi o ocenę:

"Czy w wyniku realizacji projektu: nastąpi opracowywanie prototypów o potencjalnym wykorzystaniu komercyjnym lub projekt pilotażowy nowego/ulepszonego produktu, procesu, technologii (6 pkt); zostanie osiągnięty etap zaawansowania innowacyjnego rozwiązania mogący pozwolić na jego pierwszą produkcję (4 pkt); opracowanie nowego rozwiązania nie bezpośrednio wprowadzonego do gospodarki (2 pkt); badania i prace mające wpływ na dalszy etap badań (1 pkt). W wyroku z 9 lutego 2017 r. Sąd przesądził, że: "Wskazać należy jednocześnie, że w konsekwencji zrealizowania przedmiotowego projektu możemy mówić

o ulepszeniu procesu leczenia dopasowanego do pacjenta". Sąd uznał, że w tym stanie rzeczy nieuzasadnione jest przyznanie jedynie 2 pkt za spełnienie przedmiotowego kryterium. Sąd rozpoznający obecnie sprawę zauważa, że w w/w wyroku faktycznie przesądzono, która z sytuacji opisanych w załączniku nr 3 do Regulaminu Konkursu nastąpi w wyniku realizacji ocenianego projektu. Analiza treści wyroku z 9 lutego 2017 r. i treści skarżonej oceny dowodzi, iż

- przy ocenie kryterium "Skala oddziaływania projektu" - nie zrealizowano faktycznie dyspozycji art. 153 u.p.p.s.a. i art. 37 ust. 1 u.z.r.p. Zatem, nieuzasadnione jest przyznanie jedynie 4 pkt za spełnienie przedmiotowego kryterium. Kryterium: "Zwiększenie potencjału kadrowego sektora B+R". Zgodnie z załącznikiem nr 3 do Regulaminu Konkursu, "W ramach tego kryterium sprawdzane jest, czy realizacja projektu przyczyni się do zwiększenia potencjału kadrowego sektora B+R (podnoszenie kwalifikacji kadr B+R w przedsiębiorstwie, staże

i stypendia naukowe w "B", wymiana kadr z jednostkami naukowymi - oddelegowanie wysoko wykwalifikowanego personelu). Kryterium nie musi wiązać się z nowymi miejscami pracy, oceniane jest na podstawie projektu: - tak (1 pkt), - nie (o pkt)". W wyroku z 9 lutego 2017 r. Sąd wskazał, że - jak wynika z dokumentacji - wnioskodawca nie posiada działu B+R, nie planuje oddelegowywania personelu do innych specjalistycznych jednostek, ani prowadzenia staży, czy fundowania stypendiów naukowych dla pracowników zewnętrznych. Wskazuje to, że w zapisach wniosku,

w przedmiocie szkolenia stażystów z wykorzystaniem nowoczesnych urządzeń

w terapii, wnioskodawcy w istocie chodzi o rozwinięcie oferty o kolejny rodzaj kursu dla studentów "B", bądź własnych pracowników. Ponadto szkolenia i staże będą wprowadzone "w przypadku pozytywnego zamknięci projektu". Sąd przesądził, że wskazuje to, iż zostanie zachowany dotychczasowy potencjał B+R. Powyższe dowodzi, że w wyniku realizacji projektu przez skarżącego nie nastąpi zwiększenie potencjału kadrowego sektora B+R, co słusznie zauważyli obaj oceniający będąc związani oceną prawną Sądu. Zasadnie zatem - w ramach analizowanego kryterium - projekt skarżącego oceniono na 0 pkt. Kryterium: "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków". Stosownie do załącznika nr 3 do Regulaminu Konkursu, w ramach tego kryterium chodzi o ustalenie: "Czy dokonano uzasadnienia przedstawionych wydatków w oparciu o mierzalne oraz obiektywne kryteria techniczne, ekonomiczne i funkcjonalne:

W przypadku Schematu 1.2 A: - większość wydatków (wartościowo) nie została odpowiednio uzasadniona (-2 pkt); - niektóre wydatki nie zostały odpowiednio uzasadnione (-1 pkt); - wszystkie wydatki zostały właściwie uzasadnione (1 pkt); wydatki zostały opisane zgodnie z wymogami kryterium (2 pkt). W zaistniałej w sprawie sytuacji, tj. w związku koniecznością ponownej oceny kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków", konieczna jest także powtórna ocena kryterium "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków". W tym zakresie, należy także wziąć wzgląd na zapisy Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie. Kryterium "Doświadczenie w prowadzeniu prac B+R". Stosownie do załącznika nr 3 do Regulaminu Konkursu, w ramach tego kryterium chodzi o ustalenie: "Czy wnioskodawca prowadzi/prowadził prace B+R poparte wynikami? -tak (2 pkt) -nie (0 pkt). Oceniane na podstawie oświadczenia". W wyroku z 9 lutego 2017 r. Sąd zważył, że - jak wynika z powyższego zapisu - w ramach oceny tego kryterium nie jest istotne, czy w przedsiębiorstwie wnioskodawcy jest wyodrębniony dział B+R oraz że istotne jest to, czy wnioskodawca prowadzi/ prowadził prace B+R poparte wynikami. Sąd wskazał, że - w konsekwencji - w ramach tego kryterium należy dokonać analizy wskazanych przez wnioskodawcę prac, z punktu widzenia, czy zawarte w nich wyniki kwalifikować można jako prowadzenie działalności B+R. Dodał, że nie można ograniczyć się do stwierdzenia, że bycie współautorem prac publikowanych w specjalistycznych periodykach nie może być równoznaczne

z prowadzeniem prac B+R we własnej firmie. Treść skarżonej informacji potwierdza jednoznacznie, że I oceniający nie zrealizował w/w zaleceń Sądu, tj. nie dokonał analizy wskazanych przez wnioskodawcę prac, z punktu widzenia, czy zawarte w nich wyniki kwalifikować można jako prowadzenie działalności B+R. Nie stanowi realizacji oceny prawnej i wskazań Sądu co do dalszego postępowania stwierdzenie przez I oceniającego, że: wnioskodawca nie posiada wyodrębnionego działu B+R; nie wykazał wyników prowadzenia jakichkolwiek prac B+R; powołane doświadczenie wnioskodawcy (dorobek intelektualny, wieloletnia praktyka fizjoterapeutyczna, nauczanie akademickie, posiadanie w dorobku szeregu publikacji naukowych m.in. w prasie zagranicznej, w tym 15 publikacji na tzw. liście filadelfijskiej) - poza wymieniem publikacji - nie zostało poparte żadnymi konkretnymi wynikami prowadzonych prac; wskazane publikacje są jedynie współautorstwa osoby wnioskodawcy (z przedstawionego opisu nie wynika, że prace te były prowadzone m.in. w placówce wnioskodawcy); brak jest informacji n/t weryfikacji wyników prowadzonych badań przez inne podmioty (lecznicze bądź naukowe); z przedstawionego opisu wynika, że prace B+R posiadają jedynie afiliację "A" (podmiotu należącego do wnioskodawcy), co nie uwiarygadnia deklaracji w świetle wymogów kryterium. Powyższe stanowi o naruszeniu art. 153 u.p.p.s.a. i art. 37 ust. 1 u.z.r.p. także przy ocenie spełnienia przez projekt skarżącego w/w kryterium. Sąd zauważa, że II oceniający - przyznając w ramach analizowanego kryterium 2 pkt - stwierdził, że wnioskodawca publikuje prace naukowe z zakresu fizjoterapii

w uznanych czasopismach z tzw. Impact factorem. Należy domniemywać, że II oceniający uznał, że treści zawarte w opublikowanych przez wnioskodawcę pracach naukowych stanowią o prowadzeniu przez ich autora działalności B+R (posiadaniu przez niego doświadczenia w prowadzeniu prac B+R). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 pkt a) u.z.r.p., orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 u.p.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę, DIP zobowiązana jest uwzględnić podane wyżej zalecenia Sądu (także zalecenia Sądu zawarte w wyroku z 9 lutego 2017 r.).