Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1447/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi O. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. N. wynagrodzenie w wysokości [...] złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę [...] złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę [...] złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

I. Stan faktyczny

1. Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta P. odmówił przyznania O. G. (dalej powoływana jako skarżąca) zasiłku celowego z przeznaczeniem na [...].

2. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że skarżąca prowadząca gospodarstwo domowe z [...] letnią córką osiągnęła w grudniu 2012 r. łączny dochód w wysokości [...] złotych miesięcznie, co znaczenie przewyższa kryterium dochodowe wynoszące [...] zł uprawniające do świadczeń pieniężnych. Kolegium wskazało, że w takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 41 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Zgodnie z tym przepisem w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi.

Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji odmawiając przyznania przedmiotowego świadczenia nie przekroczył granic uznania administracyjnego, a przyznanie zasiłku celowego w sytuacji skarżącej nie jest prawnym obowiązkiem organów administracji. Możliwość zaspokajania pilnych i koniecznych potrzeb jest determinowana posiadanymi przez ośrodek środkami pieniężnymi, które są ograniczone i nie pozwalają na zaspokajanie wszystkich zgłaszanych potrzeb.

Ponadto z dokonanych ustaleń wynika, że córka skarżącej objęta jest pomocą OPS w formie [...], w miesiącu grudniu 2012 r. łączna wysokość przyznanej pomocy skarżącej wyniosła [...] zł. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] stycznia 2013 r. została wydana decyzja o przyznaniu na rzecz skarżącej świadczenia z funduszu [...] w kwocie [...] zł.

Z powyższego wynika, że skarżąca praktycznie w całości utrzymuje się z pomocy uzyskanej ze środków publicznych. Tymczasem biorąc pod uwagę jej wiek, stan zdrowia i wykształcenie należy uznać, że jest w stanie wykorzystać własne możliwości i podjąć choćby dorywcze prace.

3. Na powyższą decyzję Kolegium skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Nie zgadzając się z kwestionowanym rozstrzygnięciem organu skarżąca w obszernym uzasadnieniu skargi opisała swoją trudną sytuację finansową i zdrowotną. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i 2, art. 41, art. 45 ust. 3 i 4, art. 46 ust. 1, art. 47 ust. 1, 2 i 3, art. 119 ust. 1 pkt 2,3,4 i 8 oraz ust. 2 pkt 1, 2 i 4 ustawy o pomocy społecznej dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

II. Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Zaznaczyć trzeba, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm., dalej zwana ,,ustawą"), pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. W świetle ustawy potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.

2. Wobec powyższego zasadnym było rozważenie przez organ możliwości przyznania skarżącej zasiłku celowego specjalnego, o którym mowa w art. 41 pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym artykułem w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi. Przy czym organ rozpatrując sprawę w oparciu o w/w przepis działa w ramach tzw. uznania administracyjnego swobodnie decydując o tym, czy w konkretnej sprawie wystąpił "szczególnie uzasadniony przypadek".

3. Zdaniem Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie wskazały racjonalne argumenty przemawiające za odmową przyznania wnioskowanej przez skarżącej formy pomocy pieniężnej. Pomoc społeczna nie może bowiem polegać na zaspokajaniu dowolnych żądań osób nie wykorzystujących własnych możliwości w przezwyciężaniu trudnej sytuacji życiowej w jakiej się znalazły. Jednocześnie zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi uzasadniony przypadek, o którym mowa w powołanym przepisie art. 41 pkt 1 ustawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 i art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zez m.), orzekł jak w sentencji wyroku