Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 10/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: Art. 286 par. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant Sekretarz Sądowy Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wydania rozstrzygnięcia w sprawie odwołania M. N. od decyzji Wójta Gminy z dnia 16 listopada 2010 r., nr [...], w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego M. N. kwotę 20,20 zł (dwadzieścia złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 16 listopada 2010 r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w L., działając z upoważnienia Wójta Gminy L., na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz, U, z 2006 r., nr 222, poz. 1456 ze zmianami) oraz 104 k.p.a. odmówił przyznania M. N. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad żoną D. N.

Nie zgadzając się z decyzją organu I instancji M. N. pismem 29 listopada 2010 r. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., zarzucając błędne przyjęcie przez ten organ, że pozostawanie w związku małżeńskim stanowi podstawę odmowy przyznania świadczenia.

Odwołanie wniesione zostało do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. za pośrednictwem Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. dnia 29 listopada 2010 r. i przekazane zostało przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., gdzie wpłynęło w dniu 9 grudnia 2010 r.

Pismem z dnia 17 stycznia 2011 r. M. N. złożył skargę na bezczynność SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o nakazanie rozpatrzenia sprawy przez Kolegium.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej uwzględnienie i wyznaczenie przez Sąd terminu rozpoznania odwołania. Wyjaśniło, że przewidywany termin rozpoznania sprawy to maj 2011 r. i zaproponowało wyznaczenie terminu zbliżonego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji.

Bezczynność organu administracji zachodzi wówczas, gdy organ, w terminach przewidzianych przepisami prawa, nie wydaje rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 35 § 3 K.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ponadto organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 K.p.a. to jest nie zawiadomił strony o przyczynach zwłoki w wydaniu rozstrzygnięcia lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Zarówno w literaturze jak i w judykaturze podkreśla się, iż dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (tak też wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 września 2004 r., I SAB 287/03 LEX nr 156902).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy Sąd stanął na stanowisku, że skarga jest uzasadniona, albowiem w przedmiotowej sprawie zachodzi przypadek bezczynności w wydaniu rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej. Jak wynika z akt sprawy odwołanie od decyzji doręczone zostało Kolegium w dniu 9 grudnia 2010 r. Biorąc zatem pod uwagę treść przytoczonego wyżej przepisu art. 35 § 3 K.p.a. sprawa przez organem odwoławczym powinna była zostać rozpoznana do dnia 9 stycznia 2011 r.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie przesądzając merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy uznał, że SKO pozostaje w bezczynności i z tego względu zobowiązał ten organ, na podstawie art. 149 P.p.s.a. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej odwołania M. N. od decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z dnia 16 listopada 2010 r., w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz ze stwierdzoną prawomocnością.

Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez Sąd liczy się od dnia zwrotu akt organowi, o czym stanowi art. 286 § 1 P.p.s.a. Wskazać przy tym należy, iż Sąd zakreślił termin miesięczny do wydania przez organ aktu administracyjnego, gdyż termin ten należy liczyć zgodnie z przepisami art. 35 K.p.a., uwzględniając treść art. 35 § 5 K.p.a. Skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie uznał, że najodpowiedniejsze będzie zobligowanie organu do rozpatrzenia sprawy w terminie miesiąca od otrzymania akt. Jest to zasadne ze względu na zapewnienie warunków dla jak najbardziej wnikliwego i dokładnego rozpoznania sprawy. Wyznaczenie zbyt krótkiego terminu do załatwienia sprawy mogłoby stworzyć ryzyko niedotrzymania terminu do załatwienia sprawy, choćby ze względów organizacyjnych.

Zwrot kosztów nastąpił na podstawie przepisu art. 200 P.p.s.a..