Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1058/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 135
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 39
journal: Dz.U. 1974 nr 38 poz 229
law: Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.
article: art. 15 § 1, art. 33 pkt 2 i 7, art. 34
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Robert Sawuła /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej E. W. kwotę 180 zł /słownie: sto osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi E.W. jest postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PWINB) w [..] z [..] września 2012 r. nr [..], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w [..] z [..] maja 2012 r. nr [..] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Postanowienia te zapadły w następującym stanie sprawy:

PINB w [..] w dniu [..] czerwca 2010 r. wystosował do E.W. upomnienie nr [..], wzywając ją do wykonania w terminie 7 dni obowiązku rozbiórki szopy na działce nr [..] przy ul. [..] w [..], wynikającego z decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w [..] z "[..].12.1987 r." znak [..]. Upomnienie zawierało pouczenie, że w przypadku nie wykonania ww. obowiązku zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne. W piśmie skierowanym do PINB w [..] nazwanym odwołaniem od upomnienia E.W. wywodziła, że nastąpiło przedawnienie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego obiektu budowlanego. Następnie postanowieniem z [..] lipca 2010 r. PINB w [..] nałożył na E.W. grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 18.765 zł z powodu uchylania się przez nią od obowiązku rozbiórki szopy oraz opłatę egzekucyjną w kwocie 68 zł, wystawiając również tytuł wykonawczy nr 1/2010 na formularzu "TYT-1" obejmujący obowiązek zapłaty ww. grzywny.

Na postanowienie organu E.W. wniosła pismo zatytułowane jako zażalenie, datowane na 3 sierpnia 2010 r., w którym domagała się zmiany lub uchylenia skarżonego postanowienia oraz wstrzymanie jego wykonania. W treści zażalenia wnosząca podnosiła kwestię przedawnienia wykonania obowiązku, powołując się na dyspozycję art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. PWINB w [..], do którego przekazano środek zaskarżenia uznał, że w piśmie E. W. oprócz zażalenia na postanowienie organu, znajdują się zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji, z tych przyczyn zobowiązano organ I instancji do ich rozpatrzenia. Odrębnym pismem E.W. wniosła także zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, podnosząc przedawnienie wykonania obowiązku, brak spełnienie wymagań formalnych odnośnie do wystawionego tytułu wykonawczego oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego.

Postanowieniem z [..] sierpnia 2010 r. PINB w [..] uznał zgłoszone przez zobowiązaną zarzuty do tytułu wykonawczego za nieuzasadnione. Po rozpoznaniu zażalenia E.W. na powyższe postanowienie organu I instancji postanowieniem z [..] kwietnia 2012 r. [..] PWINB w [..] uchylił zaskarżone postanowienie w przedmiocie zarzutów do tytułu wykonawczego i umorzył postępowanie. Również wskutek zażalenia zobowiązanej postanowieniem z [..] kwietnia 2012 r. PWINB w [..] uchylił postanowienie PINB w [..] z [..] lipca 2010 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z uwagi na nie wydanie przez organ I instancji tytułu wykonawczego obejmującego egzekucję obowiązku o charakterze niepieniężnym, a także z powodu uprzedniego uchylenia postanowienia w przedmiocie zarzutów i umorzenia postępowania.

[..] maja 2012 r. PINB w [..] wystawił na formularzu "TYT-3" tytuł wykonawczy nr [..] obejmujący nakaz rozbiórki szopy drewnianej na działce nr 1342 przy ul. [..] w [..], jako podstawę obowiązku wskazano orzeczenie z [..] listopada 1987 r. nr [..] , gdy zaś chodzi o dowód doręczenie upomnienia wskazano, że nastąpiło to w dniu 9 czerwca 2010 r. Z kolei postanowieniem z [..] maja 2012 r. nr [..] wymieniony organ nałożył na E.W. grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 18.765 zł powodu uchylania się przez nią od wynikającego z decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w [..] z [..] listopada 1987 r. nr [..] obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego – szopy drewnianej o wymiarach 5.05 m na 4.25 m, oraz opłatę egzekucyjną w kwocie 68 zł. Po rozpoznaniu zażalenia E. W. na postanowienie PINB w [..] z [..] maja 2012 r. postanowieniem z [..] września 2012 r. nr [..] PWINB w [..] uchylił zaskarżone postanowienie z [..] maja 2012 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W motywach swego rozstrzygnięcia PWINB w [..] uznając zasadność prowadzenia samego postępowania egzekucyjnego, zakwestionował dopuszczalność ustalania wysokości grzywny w celu przymuszenia wedle reguł określonych dyspozycją art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego E. W. wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W piśmie z 18 maja 2012 r. zobowiązana wywodzi m.in., że zastosowano środek egzekucyjny uciążliwy, egzekucja jest niedopuszczalna wobec wstrzymania wykonania decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego, sam zaś obowiązek miał stać się niewymagalny. Organ naruszyć miał ponadto obowiązek uprzedniego doręczenia upomnienia.

W ponownie przeprowadzonym postępowaniu postanowieniem z [..] maja 2012 r. [..], sprostowanym postanowieniem z [..] sierpnia 2012 r., PINB w [..] uznał za nieuzasadnione zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu przymuszenia do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym polegającego na rozbiórce szopy na działce nr 1342 w [..] przy ul. [..], użytkowanej jako mieszkanie. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229 z 2005 r., poz. 1954 ze zm., zwana dalej Upe) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej zwana: "K.p.a.").

Organ I instancji wyjaśnił, że obowiązek rozbiórki szopy orzeczono decyzją Naczelnika Miasta i Gminy w [..] z [..] grudnia 1987 r. i nie został dotychczas wykonany, decyzja ta jest ostateczna i nie uległa przedawnieniu. Szopa nie została rozebrana, dlatego nakaz rozbiórki podlega wykonaniu. Wobec tego 1 czerwca 2010 r. skierowano do EW upomnienie, a nałożenie grzywny w celu przymuszenia stanowi kolejny etap postępowania.

Odnosząc się do zarzutu strony o zbytniej uciążliwości zastosowanego środka egzekucyjnego PINB w [..] stwierdził, że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości zastosowania innego środka, ani zmiany wysokości obliczonej grzywny. Także zarzut naruszenia art. 29 § 1 i 2 oraz art. 59 § 1 pkt 2 Upe uznał za bezzasadny. Wyjaśnił, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji z [..] czerwca 2010 r. nr [..] nakazującej rozbiórkę, na które powoływała się EW, dotyczyło innej decyzji niż objęta tytułem wykonawczym z [..] maja 2012 r.

W zażaleniu na postanowienie PINB w [..] z [..] maja 2012 r. EW wnosząc o jego uchylenie zarzuciła, że w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym nie doręczono jej upomnienia, a dokument z 2010 r. dotyczył innej decyzji. Naruszono zatem art. 15 § 1 Upe, co stanowiło podstawę dla zgłoszonego zarzutu i powinno doprowadzić do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Strona ponowienie zwróciła uwagę na niewykonalność decyzji nakazującej rozbiórkę, ponieważ w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym orzeczono o wstrzymaniu jej wykonania. EW przywołała postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 11 marca 2011 r. II SA/Rz 52/11 odnoszące się do wstrzymania wykonania decyzji wydanej w sprawie nakazu rozbiórki ścian posadowionych na fundamencie betonowym, mających charakter ocieplenia drewnianej szopy. Zobowiązana sformułowała zarzut niewykonalności obowiązku, co powinno prowadzić do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Podniesiono także okoliczności natury faktycznej – sankcjonowanie istniejącego stanu przez organy w okresie wielu lat, podeszły wiek żalącej się, brak przydzielenia lokalu mieszkalnego przez gminę.

Po rozpatrzeniu opisanego wyżej zażalenia postanowieniem z [..] września 2012 r. nr [..] PWINB w [..], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 K.p.a., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania organ wyższego stopnia uznał stanowisko organu I instancji za prawidłowe. Wyjaśnił, że podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej stanowić mogą tylko okoliczności wymienione w art. 33 pkt 1 – 10 Upe. W jego ocenie żadna z nich nie występowała w rozpoznawanej sprawie, ponieważ postępowanie dotyczy obowiązku orzeczonego decyzją z [..] listopada 1987 r. Obowiązki wynikające z decyzji organów nadzoru budowlanego nie ulegają przedawnieniu, a stronie doręczono prawidłowe upomnienie, które podjęła osobiście 9 czerwca 2010 r. Pozostałe natomiast zarzuty w ocenie organu nie dotyczą niniejszego postępowania, lecz obowiązku rozbiórki wynikającego z decyzji PINB w [..] z [..] czerwca 2009 r., utrzymanej w mocy przez PWINB w [..] decyzją z [..] listopada 2010 r. nr [..].

Skargę na postanowienie PWINB w [..] z [..] września 2012 r. do tut. Sądu wniosła EW. Skarżąca zarzuca "naruszenie obowiązujących przepisów prawa", w szczególności art. 7 K.p.a. przez brak dokładnego wyjaśnienia sprawy w sposób mający na celu uwzględnienie słusznego interesu strony, oraz art. 11 K.p.a. przez brak wyjaśnienia przesłanek zasadności nakazu rozbiórki szopy stanowiącej w istocie budynek mieszkalny w sytuacji, gdy organy Gminy [..] nie są w stanie zapewnić jej lokalu zastępczego. Strona kwestionuje ważność i skuteczność doręczenia jej upomnienia, ponieważ postępowanie egzekucyjne zostało w 2010 r. umorzone, a tytuł egzekucyjny z [..] maja 2012 r. dotyczy świadczenia o charakterze niepieniężnym.

W uzasadnieniu skargi EW dodatkowo zarzuciła, że organy nie uwzględniły okoliczności, że po spaleniu się domu szopa służy jej oraz rodzinie jako budynek mieszkalny. Wykonanie nakazu rozbiórki pozbawi ją "dachu nad głową" i skaże na bezdomność. W kwestii doręczenia upomnienia strona podała, że zostało jej ono doręczone 9 czerwca 2010 r. i dotyczyło tytułu wykonawczego z [..] lipca 2010 r. nr [..] odnoszącego się do świadczenia pieniężnego. Natomiast tytuł wykonawczy z [..] maja 2012 r. nr [..] dotyczył rozbiórki szopy, więc świadczenia niepieniężnego. Przed jego wystawieniem nie doręczono jej upomnienia.

Skarżąca domaga się uchylenia obu opisanych postanowień.

W odpowiedzi na skargę PWINB w [..] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.

Postanowieniem z 30 listopada 2012 r. Sąd odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.

W trakcie rozprawy pełnomocnik skarżącej, jej syn – J.M.W. podtrzymał wniesioną skargę, wyjaśniając, że budynek objęty przedmiotem rozstrzygnięcia istnieje w księgach wieczystych, posiada przyłącze energetyczne. Powołał się na stanowisko zajęte przez Głównego Architekta Wojewódzkiego w [..] z [..] stycznia 1988 r., w reakcji na odwołanie się od decyzji nakazującej rozbiórkę szopy i uzależnienie wykonania rozbiórki od wykonania wyroku Sądu Wojewódzkiego w Tarnobrzegu z 8 listopada 1979 r. Okazał do wglądu pismo Burmistrza Gminy i Miasta [..], z którego wynika brak możliwości zapewnienia mieszkania komunalnego EW, z którą zamieszkuje wspólnie oraz jego brat, JW.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.

W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30 sierpnia 2002 r., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, zaś w myśl art. 135 Ppsa sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

W ocenie Sądu skarga jest uzasadniona, aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty są trafne.

Przedmiotem kontroli poddane było postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego – PINB w [..] o uznaniu wniesionych przez EW zarzutów w toku postępowania egzekucyjnego za uzasadnione. Podstawę normatywną postanowienia organu egzekucyjnego stanowił art. 34 § 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Upe. Zgodnie z cyt. przepisem organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione – o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. W ocenie PINB w [..] wniesione zarzuty były nieuzasadnione, a stanowisko to uznał za prawidłowe organ wyższego stopnia, nie uwzględniając zażalenia EW.

Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 11 K.p.a. w aspekcie braku wyjaśnienia zasadności nakazu rozbiórki obiektu szopy, albowiem przedmiotem skargi nie była decyzja o nakazie rozbiórki, zaś organ egzekucyjnie stosownie do dyspozycji art. 29 § 1 Upe organ ten nie jest nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Trafne jest stanowisko organów egzekucyjnych, wedle których doręczenie skarżącej, jako zobowiązanej upomnienia w dniu 9 czerwca 2010 r. było skuteczne z punktu widzenia dopuszczalności prowadzenia postępowania egzekucyjnego, mimo pierwotnie umorzenia tego postępowania przez PWINB w [..] postanowieniem z [..] kwietnia 2012 r. Innymi słowy wszczynając ponownie postępowanie egzekucyjne PINB w [..] nie miał, jako wierzyciel, obowiązku ponownego doręczenia upomnienia. Upomnienie nie następuje w ramach postępowania egzekucyjnego, to czynności wierzyciela poprzedzające samo wszczęcie postępowania egzekucyjnego, do którego dochodzi z reguły z chwilą doręczenia tytułu wykonawczego (art. 32 Upe). Stanowisko to jest zresztą prezentowane w judykaturze, w której wyrażono pogląd, wedle którego jeżeli w danym przedmiocie uprawniającym do egzekucji administracyjnej w stosunku do określonego, niezmienianego następnie podmiotu, na podstawie art. 15 § 1 Upe przesłane i doręczone zostanie upomnienie, brak jest podstaw do występowania przez wierzyciela z kolejnymi upomnieniami, także w przypadkach ponownego wszczynania postępowania egzekucyjnego w tym samym obszarze (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 kwietnia 2012 r., II OSK 252/11, LEX nr 1219112). Wprawdzie w upomnieniu doręczonym skarżącej błędnie podano datę decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w [..] (pomyłka dotyczy miesiąca jej wydania), ale pomyłka ta nie była istotna, skoro nie ulega wątpliwości, że w ponownie prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym przez PINB w [..] chodziło o przymusowe wyegzekwowanie nakazu rozbiórki orzeczonego przez ten organ decyzją z [..] listopada 1987 r. nr [..], a odnoszącej się do obiektu drewnianej szopy zlokalizowanej na działce nr 1342 przy ul. [..] w [..], użytkowanej jako mieszkanie.

Nie jest także trafne argumentowanie przez skarżącą, że skoro w odrębnym postępowaniu nastąpiło wstrzymanie wykonania nakazu rozbiórki ścian murowanych, stanowiących konstrukcję ocieplającą szopę, to ten skutek rozciąga się także na cały obiekt budowlany. Postanowieniem z 11 marca 2011 r. II SA/Rz 52/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wstrzymał wykonanie decyzji PWINB w [..] utrzymującej w mocy nakaz rozbiórki ścian na fundamencie betonowym o wymiarach 4.90 m na 7.93 m orzeczony decyzją PINB w [..] z [..] czerwca 2010 r. Zakres zatem wstrzymania wykonania nie odnosił się do obiektu drewnianej szopy. W sprawie tej zresztą Sądowi wiadomym z urzędu jest, że wyrokiem z 27 października 2011 r. skarga EW na decyzję PWINB w [..] z [..] listopada 2010 r. została oddalona.

Uwzględnienie skargi jest uzasadnione z innej przyczyny, której nie wzięły pod uwagę orzekające w sprawie organy. W aktach administracyjnych organu I instancji na k. 6b zalega kopia pisma Głównego Architekta Wojewódzkiego w [..] z 28 stycznia 1988 r. Z treści tego pisma wynika, że w wyniku interwencji EW organ stopnia wojewódzkiego uznał, że decyzja nakazująca rozbiórkę (tj. decyzja Naczelnika Miasta i Gminy [..] z [..] listopada 1987 r.) jest prawidłowa i nie znalazł podstaw do jej weryfikacji. Jednocześnie zarazem w piśmie tym stwierdzono, że wobec faktu użytkowania szopy na cele mieszkalne "egzekwowanie decyzji należy odroczyć do czasu eksmisji z nieruchomości" (podkr. Sądu) zgodnie "z wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Tarnobrzegu z dnia 9 listopada 1979 r. sygn. akt I Cr 423/79". Należy w związku z treścią cyt. pisma zauważyć, że w dacie jego sporządzenia art. 39 obowiązującej wówczas ustawy z 24 października 1974 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), stanowił, że "Jeżeli względy społeczne lub gospodarcze przemawiają za celowością czasowego wykorzystania obiektu budowlanego, co do którego wydany został nakaz przymusowej rozbiórki na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1, lub w wypadku, o którym mowa w art. 38 ust. 2, właściwy terenowy organ administracji państwowej może odroczyć wykonanie przymusowej rozbiórki na oznaczony czas i zezwolić na czasowe wykorzystanie obiektu budowlanego w sposób określony w decyzji". Zdaniem Sądu w piśmie Głównego Architekta Wojewódzkiego w [..] z [..] stycznia 1988 r. doszukać się należy rozstrzygnięcia, o jakim mowa w cyt. art. 39 ustawy z 24 października 1974 r. – Prawo budowlane. W ocenie Sądu zaproponowana wykładnia cyt. przepisu znajduje uzasadnienie w treści art. 75 Konstytucji RP, wedle którego władze publiczne prowadzą politykę sprzyjającą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli, w szczególności przeciwdziałają bezdomności. Skoro zatem nastąpiło odroczenie wykonania orzeczonego nakazu rozbiórki, a nie jest wątpliwe, że nie doszło w chwili prowadzenia egzekucji administracyjnej do ziszczenia się warunku, od którego uzależniono ustanie skutku odroczenia wykonania obowiązku - eksmisji z nieruchomości, to zachodzi sytuacja, o której stanowi art. 33 pkt 2 Upe. Cyt. przepis jako jedną z podstaw wnoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wymienia "odroczenie terminu wykonania obowiązku". Prowadzi to do wniosku, że wnoszone przez skarżącą zarzuty uznać należałoby z tej przyczyny za uzasadnione. To zaś oznacza, że organ I instancji podejmując postanowienie z 3 września 2012 r. dopuścił się naruszenia art. 33 pkt 2 w zw. z art. 34 § 4 Upe, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Utrzymanie w mocy powyższego postanowienia przez PWINB w [..] nastąpiło z kolei z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., który stanowił podstawę jego wydania. To zaś nakazuje Sądowi na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c Ppsa uchylić zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji.

Nie od rzeczy będzie zauważyć, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Skoro nie ulega wątpliwości, że skarżąca wskutek spalenia się domu mieszkalnego wybudowała w warunkach samowoli budowlanej szopę drewnianą, zaadaptowaną na cele mieszkaniowe, a stan ten trwa przez wiele lat i nastąpiło odroczenie terminu wykonania nakazu rozbiórki, to niesprawiedliwe byłoby, przy braku zapewnienia lokalu zastępczego przez gminę, odmienne orzekanie niż to zostało przez Sąd przyjęte. W tym aspekcie uzasadnione są wywody skargi odnoszące się do treści art. 7 K.p.a. nakazującego organom administracji publicznej uwzględnianie z urzędu słusznego interesu stron.

Ponownie rozpoznając sprawę organ egzekucyjny weźmie pod uwagę wykładnię prawa prezentowaną w niniejszym wyroku, w przypadku jego uprawomocnienia się i wyda stosowane postanowienie rozpoznające zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji.

Wyrok opatrzono klauzulą ochrony tymczasowej na zasadzie art. 152 Ppsa, o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Ppsa.