Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1194/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. i A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę A.J.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta L. z dnia [...] nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2013 rok dla K.J. i A.J. w kwocie [...] zł.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 września 2013 r. wezwano skarżących do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Jednocześnie pouczono skarżących, że brak ten należy usunąć

w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 19 września 2013 r.

W piśmie z dnia 24 września 2013 r. (data nadania) podano wartość przedmiotu zaskarżenia. Ponieważ pismo to zawierało nieczytelny podpis uniemożliwiający identyfikację osoby, która je podpisała, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 września 2013 r. wezwano skarżących do jednoznacznego oświadczenia kto podpisał pismo z dnia 24 września 2013 r. (data nadania) – w terminie

7 dni pod rygorem przyjęcia, że jest to podpis K.J. z uwagi na fakt, iż w nagłówku tego pisma i na kopercie jego nadania wskazano K.J.

W związku z brakiem odpowiedzi na powyższe wezwania uznano – zgodnie z rygorem nadanym zarządzeniem z dnia 30 września 2013 r. – że pismo z dnia

24 września 2013 r. zostało podpisane przez K.J.

Do chwili obecnej brak formalny skargi w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia nie został przez A.J. uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji

w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl zatem art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony

przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął skarżącemu A.J. bezskutecznie w dniu 26 września 2013 r. Wobec powyższego skargę A.J. należy odrzucić i dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.