Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 68/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1  pkt 2 i 3 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...]w części wyznaczającej termin egzaminów do dnia [...]r. i pozostawiło w mocy samo skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, tj. egzamin teoretyczny i praktyczny.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, decyzja ta została doręczona D. K. w dniu 29 października 2012 r. i zawierała pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W dniu 3 grudnia 2012 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga D. K. na powyższą decyzję. Sąd przekazał ją Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. w dniu [...] r., celem nadania jej biegu stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.

Organ odwoławczy przekazał skargę do sądu administracyjnego wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu 9 stycznia 2013 r. (data wpływu). W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 10 stycznia 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, wskazując jednocześnie, że brak ten może zostać uzupełniony przez nadesłanie podpisanego odpisu skargi. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono skarżącemu siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 stycznia 2013 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 5 lutego 2013 r. (wtorek – dzień roboczy) brak formalny skargi nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 29 października 2012 r., a zatem termin do złożenia skargi upływał w dniu 28 listopada 2012 r. (środa – dzień roboczy). Skarga została natomiast wniesiona bezpośrednio do Sądu, co skutkowało koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, tj. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B., a za datę wniesienia skargi należało uznać dzień nadania tej skargi przez Sąd do organu administracyjnego. Skoro przekazano ją organowi w dniu 6 grudnia 2012 r., to skargę należało uznać jako wniesioną z uchybieniem terminu.

Skarga podlega ponadto odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi. Stosownie do treści art. 46 § 1 P.p.s.a, skarga wniesiona do sądu winna spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać pismu prawidłowego biegu. Przepis ten przewiduje w szczególności, że pismo wnoszone do sądu powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi w tym zakresie, Sąd wezwał skarżącego do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Mimo jednakże prawidłowego wezwania, brak ten nie został przez skarżącego uzupełniony.

Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.