Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 293/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2019 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia nazw domen w Rejestrze domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2018 r. wpłynęły do Ministerstwa Finansów zabezpieczone przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. materiały dotyczące domen: [...].

W wyniku analizy nadesłanych materiałów Minister Finansów uznał, iż zostały spełnione przesłanki, określone w art. 15f ust. 4 (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 612 ze zm., dalej: "u.g.h."), uzasadniające dokonanie wpisu nazw przedmiotowych domen do Rejestru domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych i w dniu [...] września 2018 r. zatwierdził dokonanie wpisu. W dniu [...] września 2018 r. ww. nazwy domen zostały wpisane do Rejestru.

W dniu [...] listopada 2018 r. do organu wpłynął sprzeciw od wpisu do Rejestru domen: [...], złożony przez L. z siedzibą w G. (zwana dalej: "Skarżącą" lub "Spółką").

Kwestionując zasadność wpisu przedmiotowych domen do Rejestru i wnosząc o ich wykreślenie Skarżąca wskazała, iż Spółka nie wykorzystuje żadnej z domen do oferowania gier hazardowych kierowanych do użytkowników znajdujących się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W szczególności, żadna ze stron internetowych dostępnych pod adresami domen nie jest udostępniona w języku polskim, jak również żadna z nich nie jest reklamowana na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W ocenie Spółki, zatem zasadne jest wykreślenie nazw domen z Rejestru, zgodnie z art. 15f ust. 4 oraz 8 u.g.h.

Po rozpatrzeniu wniesionego sprzeciwu, Minister Finansów, decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...], postanowił pozostawić nazwy ww. domen w Rejestrze domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż konstrukcja sprzeciwu, jego zakres, jak również przewidziany przez ustawodawcę termin na jego rozpatrzenie jednoznacznie wskazują, iż istotą przyjętego środka, jest tylko i wyłącznie kontrola prawidłowości wpisu nazw domen do Rejestru w kontekście spełnienia przesłanek warunkujących wpis nazw domen do Rejestru. Z uwagi na charakter sprzeciwu od wpisu organ na tym etapie nie przeprowadza żadnego postępowania dowodowego, lecz ocenia zasadność dokonania wpisu w oparciu o materiał stanowiący podstawę do jego zatwierdzenia. Materiał, w oparciu o który dokonywana jest ocena zasadności wpisu nazw domen do Rejestru, jest zabezpieczany zatem przed dokonaniem czynności materialnoprawnej - wpisu do Rejestru.

Minister Finansów podkreślił, iż z analizy zabezpieczonych materiałów przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O., dotyczących domen objętych sprzeciwem: [...], wynika, iż służą one urządzaniu gier hazardowych niezgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych. Stwierdzone naruszenie polegało na urządzaniu gier hazardowych na stronach internetowych [...], niezgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych. Podmiot urządzający gry hazardowe na ww. stronach nie posiada koncesji lub zezwoleń, uprawniających do urządzania gier hazardowych na terenie Polski. Powołane wyżej strony internetowe nie są dostępne w języku polskim. Oferowane gry skierowane są m.in. do graczy na terytorium Polski.

Organ administracji zauważył, iż zabezpieczone regulaminy stron internetowych: [...], zobowiązują użytkowników do zapoznania się z przepisami regulującymi udział w grach hazardowych obowiązującymi w kraju, w którym użytkownik korzysta z serwisów. W regulaminach wskazano, iż uczestnictwo w oferowanych grach za "prawdziwe pieniądze" dozwolone jest dla mieszkańców krajów, których ustawodawstwo nie zabrania udziału w grach hazardowych. Zatem poza przerzuceniem na uczestnika konieczności sprawdzenia obowiązujących ograniczeń prawnych dotyczących udziału w oferowanych grach w miejscu korzystania z serwisu, regulaminy stron internetowych: [...], nie zawierają treści odnoszących się do zakazu uczestnictwa w grach hazardowych dla użytkowników z polskiej jurysdykcji.

Ponadto, w zaskarżonej decyzji wskazano, iż zabezpieczone formularze rejestracyjne dostępne na stronach: [...] w polach państwo oraz numer telefonu domyślnie wyświetlają odpowiednio wartości: "P." oraz [...]" z ikonką flagi, rozpoznając lokalizację klienta z Polski. W przedmiotowych polach formularzy można również z rozwijanych list wybrać odpowiednio P [...]. Na stronie internetowej [...] nie ma możliwości założenia konta. Po kliknięciu zakładki Register następuje przekierowanie na stronę [...]. W przypadku wpisania do przeglądarki internetowej nazwy domenowej europebet.com następuje automatyczne otwarcie strony internetowej [...].

Odnosząc się do stanowiska Strony co do sposobu oceny domen pod kątem spełnienia przesłanek określonych w art. 15f ust. 4 ustawy o grach hazardowych, uzasadniających wpis nazw domen do Rejestru Minister Finansów zauważył, iż art. 15f ust. 4 powołanej ustawy opiera się na konstrukcji, w której ustawodawca określił ogólną przesłankę zastosowania danej normy, a mianowicie urządzanie z wykorzystaniem domeny internetowej gier hazardowych bez wymaganej zgody władzy publicznej - tj. bez koncesji, zezwolenia lub dokonania zgłoszenia, oraz kierowanie usług świadczonych za pomocą domeny internetowej na terytorium Polski. W dalszej kolejności zaś opisano przypadki, które w ocenie ustawodawcy są przykładami działań mieszczących się w ramach ogólnej reguły, czyli dostępność domeny internetowej w języku polskim oraz reklamowanie domeny internetowej na terytorium Polski.

Minister Finansów podkreślił, iż zawarty w powołanym przepisie katalog ma charakter przykładowy. Oznacza to, że również inne przesłanki niż wymienione w powołanym przepisie mogą świadczyć, iż gry urządzane z wykorzystaniem domeny internetowej są kierowane do usługobiorców na terenie RP.

Dalej organ wskazał, że przy takim sformułowaniu art. 15f ust. 4 pkt 1 u.g.h., przykłady w nim zawarte, nie modyfikują ogólnej reguły zastosowania tego przepisu. Oznacza to, że nawet gdy strona nie jest dostępna w języku polskim, jednakże jeśli świadczone za jej pomocą usługi są kierowane do usługobiorców w Polsce, a podmiot nie posiada koncesji, zezwolenia lub nie dokonał zgłoszenia, zostały spełnione przesłanki do wpisu nazwy domeny do Rejestru. A zatem, fakt, że przedmiotowe domeny nie były dostępne w polskiej wersji językowej nie ma znaczenia na ocenę spełnienia przesłanek, określonych w art. 15f ust. 4 ustawy o grach hazardowych. Ustawodawca dopuścił możliwość wpisu do Rejestru i w jego konsekwencji blokowania również stron, które służą urządzaniu nielegalnych gier hazardowych także w sytuacji, gdy nie są one dostępne w całości lub części w języku polskim.

Jednocześnie odnosząc się do twierdzenia, iż Spółka nie miała wiedzy co do tego, że samo umożliwienie dostępu do swoich stron z grami hazardowymi polskim rezydentom może naruszyć wspomniane przepisy Minister Finansów wyjaśnił, iż w świetle art. 15f ust. 4 powołanej ustawy przesłanką wpisu nazwy domeny do Rejestru jest kierowanie, urządzanych gier hazardowych, do usługobiorców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pod pojęciem wyrazu "kierowane" należy rozumieć jako "dostępne", "przeznaczone", "osiągalne". Blokowanie danej domeny internetowej dotyczy wyłącznie terytorium RP i jego celem jest uniemożliwienie potencjalnym usługobiorcom z tego terytorium dostępu do takiej domeny. Dana domena internetowa powinna być zatem w ogóle niedostępna w sposób aktywny dla potencjalnych usługobiorców z terytorium RP.

W ocenie organu, jeżeli nie byłoby intencją Spółki kierowanie swoich usług za pośrednictwem przedmiotowych domen do usługobiorców na terenie Polski, domeny te nie byłyby dla nich dostępne. Spółka jednak nie zastosowała żadnych mechanizmów blokujących dostęp do tych domen dla usługobiorców z Polski. Tezie prezentowanej przez Stronę przeczy fakt, iż formularz rejestracyjny w polu państwo zawiera rozwijaną listę krajów, wśród których znajduje się Polska. Z zabezpieczonego zaś materiału wynika, iż rozpoznanie lokalizacji klienta i wybór Polski z rozwijanej listy dostępnych państw następuje automatycznie.

Reasumując, zdaniem Ministra finansów, w oparciu o zabezpieczony w sprawie materiał dowodowy, w odniesieniu do wszystkich zakwestionowanych domen wpisanych do Rejestru organ prawidłowo ustalił, iż zachodzą przesłanki określone w art. 15f ust. 4 u.g.h. do dokonania wpisu do Rejestru domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych. Oceniając zasadność wpisu przedmiotowych domen do Rejestru organ kierował się faktycznymi okolicznościami związanymi z funkcjonowaniem przedmiotowych domen w kontekście ich wykorzystywania do urządzania gier hazardowych bez koncesji, zezwolenia lub dokonania zgłoszenia wymaganego przez ustawę, którym to okolicznościom Wnoszący sprzeciw nie zaprzecza, oraz w kontekście kierowania usług za ich pośrednictwem, w szczególności umożliwienia zakładania konta i udziału w oferowanych grach graczom z terenu Polski, co zostało szczegółowo wyjaśnione i uzasadnione.

Spółka wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia decyzji Ministra z dnia [...] listopada 2018 r. w całości, jak również zobowiązania Ministra do wydania decyzji w przedmiocie wykreślenie domen z Rejestru, a także zasądzenia kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 15f ust. 4 pkt 1) u.g.h. poprzez wpisanie do Rejestru domen, w sytuacji, w której nie zostały spełnione przesłanki do ich wpisu, określone w powołanym przepisie.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie natomiast z art. 145 p.p.s.a., sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23) lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Przeprowadzone w tak określonych ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że jest ona prawidłowa i została wydana w przewidzianym prawem trybie.

Zgodnie z art. 15f ust. 1 u.g.h. minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi Rejestr domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą, zwany dalej "Rejestrem".

W myśl art. 15f ust. 4 pkt 1 u.g.h. wpisowi do Rejestru podlega nazwa domeny internetowej wykorzystywana do urządzania gier hazardowych bez koncesji, zezwolenia lub dokonania zgłoszenia wymaganego przez ustawę, kierowanych do usługobiorców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności gdy strony internetowe wykorzystujące nazwy takich domen są: a) dostępne w języku polskim; b) reklamowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 15f ust. 7 u.g.h. podmiot urządzający gry hazardowe na stronie internetowej, wykorzystującej nazwę domeny wpisanej do Rejestru lub będący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, lub posiadający tytuł prawny do domeny wpisanej do rejestru, lub podmiot będący dostawcą usług płatniczych może wnieść sprzeciw do ministra właściwego do spraw finansów publicznych od wpisu do Rejestru, w terminie 2 miesięcy od dnia umieszczenia tej nazwy domeny w Rejestrze. Jednocześnie w myśl art. 15f ust. 8 pkt 2 u.g.h. sprzeciw zawiera uzasadnienie, z którego wynika, że nazwę domeny, należy wykreślić z Rejestru.

W niniejszej sprawie Skarżąca wystąpiła ze sprzeciwem z dnia [...] listopada 2018 r. wnosząc o wykreślenie domen o nazwach: [...].

W uzasadnieniu sprzeciwu Skarżąca podniosła m.in., iż nie wykorzystuje żadnej z domen do oferowania gier hazardowych kierowanych do użytkowników znajdujących się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Pomimo, iż niektóre ze stron internetowych dostępnych pod adresami domen mogły być dostępne dla polskich rezydentów przed dniem [...] września 2018 roku - dniem wpisania domen do Rejestru, to powyższa sytuacja nie wynikała jednakże z zamierzonych działań Spółki polegających na kierowaniu swojej oferty gier hazardowych do polskich rezydentów. Spółka nigdy nie brała na cel polskiego rynku. Spółka nie miała wiedzy co do tego, że samo umożliwienie dostępu do swoich stron z grami hazardowymi polskim rezydentom może naruszyć wspomniane regulacje.

Niezależnie od powyższego Spółka wskazała, iż aby uniknąć podobnych naruszeń, podjęła wszelkie możliwe kroki w celu zapewnienia, że osoby znajdujące się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nie będą miały możliwości uzyskania dostępu do oferty gier dostępnych na stronach wykorzystujących nazwy domen. Powyższe działania objęły w zmianę regulaminu usług dostępnych na stronach wykorzystujących nazwy domen w taki sposób, aby wyraźnie zakazać korzystania z usług hazardowych Spółki osobom przebywającym na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Ponadto, Spółka dokonała nieodwołalnej blokady możliwości zalogowania oraz zarejestrowania się do stron wykorzystujących nazwy domen osobom korzystającym z urządzeń elektronicznych z numerami IP wskazującymi na położenie danej osoby na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Na wstępie Sąd zauważa, iż jednym z celów u.g.h. jest zmniejszenie występowania szkodliwych społecznych i ekonomicznych skutków hazardu, poprzez ograniczenie występowania zjawiska "szarej strefy" w środowisku gier hazardowych i zapewnienie jak najwyższego poziomu ochrony graczy przed negatywnymi skutkami hazardu, poprzez podniesienie poziomu społecznej świadomości co do zagrożeń wynikających z korzystania z nielegalnych usług operatorów hazardowych.

Realizacja niniejszego celu nastąpić ma poprzez wprowadzenie narzędzi prawnych umożliwiających blokowanie stron internetowych nielegalnych operatorów jak również utrudnianie dokonywania płatności na ich rzecz. Ponadto, ustawodawca w swych działaniach dążył do stworzenia środowiska prawnego, które, umożliwiając obywatelom uczestniczenie w grach hazardowych, jednocześnie zawierać miały elementy wpływające na ich ochronę przed uzależnieniem i zapewniające prawidłowy przebieg gier. W szczególności zwrócono uwagę na osoby poniżej 18 roku życia, które narażone są na uzależnienie od hazardu, zwłaszcza w świetle dynamicznego rozwoju usług hazardowych oferowanych za pośrednictwem sieci Internet oraz popularności nielegalnie oferowanych gier na automatach do gier. Ustawodawca miał przy tym na celu upowszechnienie społecznej świadomości, co do tego, czy gracze korzystają z usług legalnego czy nielegalnego operatora gier hazardowych. Założył również, iż zwiększenie udziału w rynku podmiotów posiadających wymagane koncesje i zezwolenia oraz zmniejszenie szarej strefy ma nastąpić w wyniku rozszerzenia zakresu dopuszczalnej działalności w zakresie gier hazardowych. W tym zakresie przewidziano, poza stosowaniem środków o charakterze represyjnym, takich jak blokowanie stron internetowych, utrudnianie płatności i rozszerzenie katalogu kar pieniężnych, umożliwienie legalnego uczestniczenia w grach urządzanych za pośrednictwem sieci Internet, grach na automatach w salonach gier na automatach i zmianę zasad organizacji gier w pokera.

Odnosząc się do argumentów Skarżącej zawartych w skardze i sprzeciwie Sąd podkreśla, iż we wniesionym sprzeciwie sama Skarżąca przyznała, iż niektóre ze stron internetowych dostępnych pod adresami domen mogły być dostępne dla polskich rezydentów przed dniem wpisania domen do Rejestru.

Należy podzielić stanowisko Ministra Finansów, że w przypadku domen: [...] wynika, iż służą one urządzaniu gier hazardowych niezgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych.

Skarżąca nie podważyła ustaleń Ministra Finansów, iż powołane wyżej strony internetowe wprawdzie nie są dostępne w języku polskim, jednakże istnieje możliwość korzystania z wersji anglojęzycznej. Oferowane gry skierowane są m.in. do graczy na terytorium Polski.

Fakt, że ww. domeny nie były dostępne w polskiej wersji językowej - jak słusznie wskazał Minister Finansów - nie ma znaczenia na ocenę spełnienia przesłanek, określonych w art. 15f ust. 4 u.g.h. Ustawodawca bowiem dopuścił możliwość wpisu do Rejestru i w jego konsekwencji blokowania również stron, które służą urządzaniu nielegalnych gier hazardowych także w sytuacji, gdy nie są one dostępne w całości lub części w języku polskim. Nawet gdy strona internetowa nie jest dostępna w języku polskim, jednakże jeśli świadczone za jej pomocą usługi są kierowane do usługobiorców w Polsce, a podmiot nie posiada koncesji, zezwolenia lub nie dokonał zgłoszenia, zostały spełnione przesłanki do wpisu nazwy domeny do Rejestru.

Okoliczność, iż operator gier posiada zezwolenie wydane przez władze jednego państwa nie oznacza i nie świadczy o tym, iż kieruje on swoją ofertę i usługi tylko i wyłącznie do obywateli lub rezydentów tego państwa, jak to próbuje sugerować Skarżąca.

Jak prawidłowo ustalił Minister Finansów zabezpieczone regulaminy stron internetowych: [...], zobowiązują użytkowników do zapoznania się z przepisami regulującymi udział w grach hazardowych obowiązującymi w kraju, w którym użytkownik korzysta z serwisów. W regulaminach wskazano, iż uczestnictwo w oferowanych grach za "prawdziwe pieniądze" dozwolone jest dla mieszkańców krajów, których ustawodawstwo nie zabrania udziału w grach hazardowych. Wskazuje to na niespójność twierdzeń Skarżącej co do jedynie [...] odbiorców oferowanych usług mając na względzie, iż Skarżąca w swoich regulaminach dopuszcza wprost udział w oferowanych grach również osób z innych państw niż tylko G.

W istocie Skarżąca przyznaje zatem, iż oferta i usługi, z wykorzystaniem spornych domen, są kierowane do usługobiorców z innych państw, podkreślając przy tym, iż korzystanie z oferowanych przez nią usług w wielu krajach jest dopuszczalne.

Powyższe ustalenia przeczą tezie Skarżącej, iż usługi kierowane, za pośrednictwem ww. domen, adresowane były tylko do gruzińskich odbiorców. W przypadku bowiem, gdyby ich adresatem byli wyłącznie gruzińscy odbiorcy, niecelowym i niezasadnym było w polu formularza rejestracyjnego dotyczącym kraju umieszczanie listy dostępnych państw, uwzględniającej opcję "Poland", jak również zastosowanie mechanizmu rozpoznawania lokalizacji użytkownika i w konsekwencji automatyczne wypełnianie pól odpowiednimi wartościami.

Gracze z Polski, mieli możliwość rejestracji i udziału w grach hazardowych, na co wskazuje brak w regulaminie zakazu lub ograniczeń w zakładaniu konta i udziału w grach hazardowych dla graczy z terytorium Polski.

Bezspornym jest fakt, iż formularze rejestracyjne dostępne na stronach: [...] w polach państwo oraz numer telefonu domyślnie wyświetlają odpowiednio wartości: "P." oraz "[...]" z ikonką polskiej flagi, rozpoznając lokalizację klienta z Polski. W przedmiotowych polach formularzy można również z rozwijanych list wybrać odpowiednio "P.", "[...]". Na stronie internetowej [...] nie ma możliwości założenia konta, jednak po kliknięciu zakładki "Register" następuje przekierowanie na stronę [...], na której udostępniony jest formularz rejestracyjny.

W przypadku zaś wpisania do przeglądarki internetowej nazwy domenowej europebet.com następuje automatyczne otwarcie strony internetowej [...], wykorzystującej nazwę domeny [...].

Skarżąca nie wykluczyła, ani nie ograniczyła udziału w grach oferowanych w przedmiotowych domenach, co potwierdza regulamin, który nie zawiera wykluczenia ani ograniczeń co do możliwości zakładania konta i udziału w grach w tych domenach graczy z Polski. Rację ma organ administracji podnosząc w zaskarżonych rozstrzygnięciu, iż poza przerzuceniem na uczestnika konieczności sprawdzenia obowiązujących ograniczeń prawnych dotyczących udziału w oferowanych grach w miejscu korzystania z serwisu, regulaminy stron internetowych: [...], nie zawierają treści odnoszących się do zakazu uczestnictwa w grach hazardowych dla użytkowników z polskiej jurysdykcji.

Słusznie Minister Finansów wskazał, iż jeżeli nie byłoby intencją Spółki kierowanie swoich usług za pośrednictwem przedmiotowych domen do usługobiorców na terenie Polski, domeny te nie byłyby dla nich dostępne. Spółka jednak nie zastosowała żadnych mechanizmów blokujących dostęp do tych domen dla usługobiorców z Polski. Bezsporne jest, iż formularz rejestracyjny w polu państwo zawiera rozwijaną listę krajów, wśród których znajduje się Polska, a rozpoznanie lokalizacji klienta i wybór Polski z rozwijanej listy dostępnych państw następuje automatycznie. Spółka nie zastosowała żadnych mechanizmów uniemożliwiających założenie konta i udział w grach hazardowych graczom z Polski (np. poprzez blokadę adresów IP ich komputera), co w szczególności w kontekście ogólnodostępności gier hazardowych urządzanych w sieci Internet jest okolicznością istotną. Strony internetowe do momentu zastosowania blokady wskutek dokonania wpisu do Rejestru były dostępne dla użytkowników z terytorium Polski i umożliwiały im rejestrację, logowanie i udział w oferowanych grach hazardowych.

Jak wynika z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego niniejszej sprawy, sporne domeny były wykorzystywane do urządzania gier hazardowych bez koncesji, zezwolenia lub dokonania zgłoszenia wymaganego przez ustawę, a także były skierowane do usługobiorców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Sąd przypomina, iż blokowanie dostępu do stron internetowych wykorzystywanych do oferowania gier hazardowych w nielegalny sposób stanowi środek proporcjonalny w stosunku do zagrożeń, jakie wiążą się ze swobodnym dostępem do gier hazardowych niepodlegających regulacjom krajowym. Strony internetowe nieposiadające zezwolenia na oferowanie tego typu usług nie gwarantują zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony społeczeństwa, w związku z czym nie można pozwolić na swobodne oferowanie przez nie usług.

Z uwagi na fakt, iż Skarżąca podnosi w skardze, że posiada stosowne zezwolenia wydane przez władze gruziński na urządzanie gier hazardowych w sieci Internet należy zauważyć, że w wyroku TSUE w sprawie C-258/08 Ladbrokes Betting & Gaming and Ladbrokes International wyraźnie wskazano, iż państwo członkowskie UE uprawnione jest do uznania, że w związku z faktem, że podmioty oferujące usługi gier hazardowych przez sieć Internet nie przestrzegają wymogów prawnych wynikających z ustawodawstwa kraju, w którym oferowane są usługi, nie dają one wystarczającej gwarancji ochrony krajowych konsumentów przed niebezpieczeństwem oszustwa i przestępczości. W związku z tym uprawnione jest do podjęcia kroków zmierzających do uniemożliwienia oferowania takich usług, w tym poprzez blokowanie dostępu do stron internetowych, za pośrednictwem których są one oferowane.

W konsekwencji za prawidłowe uznać należało dokonanie przez Ministra Finansów wpisów przedmiotowych domen internetowych do Rejestru. Tym samym Minister Finansów był uprawniony do wydania zaskarżonej decyzji o pozostawieniu domen w Rejestrze, czego dokonał na podstawie przepisu art. 15f ust. 9 u.g.h.

Odnosząc się zaś do argumentów skargi i sprzeciwu opartych na tezie, iż Spółka podjęła po wpisaniu do Rejestru wszelkie możliwe kroki w celu zapewnienia, że osoby znajdujące się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nie będą miały możliwości uzyskania dostępu do oferty gier dostępnych na stronach wykorzystujących nazwy domen, to Sąd zgadza się ze stanowiskiem Ministra Finansów, iż działania poczynione przez Spółkę po dacie wpisu nazw domen do Rejestru, nie mają znaczenia dla oceny poprawności dokonanego wpisu i nie mogą stanowić podstawy do wykreślenia przedmiotowych nazw domen z Rejestru.

W ocenie Sądu, byłoby to możliwe wówczas, gdyby z dokonanej przez Ministra Finansów oceny wynikało, iż umieszczenie tych nazw domen w Rejestrze nastąpiło w sytuacji, gdy nie zostały spełnione przesłanki do ich wpisu, określone w art. 15f ust. 4 pkt 1 u.g.h., a zatem wpis zostałby dokonany z naruszeniem powołanego przepisu, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

Na dzień dokonania wpisu nazw ww. domen do Rejestru strony internetowe funkcjonowały, urządzane były na nich gry hazardowe bez koncesji, zezwolenia lub dokonania zgłoszenia wymaganego przez ustawę i kierowane były do usługobiorców na terytorium kraju, co potwierdza zabezpieczony materiał dowodowy i dokonane zapisy obrazu stron internetowych wykorzystujących nazwy domen.

Jak już wskazano powyżej również sama strona skarżąca przyznała, że niektóre ze stron internetowych dostępnych pod adresami domen mogły być dostępne dla polskich rezydentów przed dniem wpisania domen do Rejestru.

Można pokusić się w tym miejscu na przypuszczenie, iż gdyby nie działania organów administracji, to grający z Polski nadal mieliby możliwość uczestniczenia w grach hazardowych organizowanych przez Skarżącą. Natomiast, Strona nie podjęłaby żadnych kroków aby uniemożliwić uczestnictwo takich osób w urządzanych przez nią grach.

Zdaniem Sądu, niezrozumiałe są w świetle całej argumentacji Skarżącej twierdzenia skargi, iż utrzymanie wpisu domen w Rejestrze znacząco działa na szkodę Skarżącej, naruszając jego wizerunek oraz reputacje, a także narażając Skarżącego na ryzyko zablokowania wszelkich płatności na stronie internetowej Skarżącej korzystającej z domen, a to z kolei może spowodować rażącą szkodę w jej majątku. Wskazane przez Stronę okoliczność raczej potwierdzają, iż sporne domeny były wykorzystywane przez Skarżąca do urządzania nielegalnych usług hazardowych.

Skoro bowiem, jak twierdzi Skarżąca, żadna z domen nie jest wykorzystywana do oferowania gier hazardowych graczom znajdującym się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, to trudno uznać, że zablokowanie płatności na stronie internetowej Skarżącej może spowodować szkodę w jej majątku. Jak słusznie wskazał Minister Finansów blokowanie danej domeny internetowej dotyczy wyłącznie terytorium RP i jego celem jest uniemożliwienie potencjalnym usługobiorcom z tego terytorium dostępu do takiej domeny.

Stanowisko strony skarżącej byłoby uzasadnione gdyby do dnia wpisu do Rejestru otrzymywała ona płatności od graczy z tytułu oferowania gier hazardowych na terytorium kraju, a zablokowanie płatności w wyniku działań Ministra Finansów przerwałoby ten proceder. To teza jednak sprzeczna jest ze stanowiskiem Skarżącej, iż "Polski rynek nigdy nie był jej celem".

Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 15f ust. 6 u.g.h. wpisu do Rejestru, zmiany wpisu lub jego wykreślenia dokonuje się z urzędu, po ich zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub upoważnionego przez niego sekretarza stanu lub podsekretarza stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

W uzasadnienia do projektu ustawy zmieniającej (VIII.795) wskazano, "że zmiana oraz wykreślenie mogą być dokonywane przez Ministra Finansów z urzędu, co stanowi zabezpieczenie interesu przedsiębiorców prowadzących działalność za pośrednictwem zablokowanych stron internetowych. Tym samym zapewniona zostanie efektywność proponowanego rozwiązania, zarówno w sferze walki z szarą strefą (dzięki możliwości szybkiego reagowania na dynamicznie zmieniającą się nielegalną ofertę w sieci Internet), jak i ochrony interesów podmiotów zainteresowanych (możliwość szybkiego usunięcia lub modyfikacji wpisu)".

Wydaje się zatem za zasadne wskazanie Skarżącej aby rozważyła, jeżeli oczywiście zastosowała środki w postaci blokady możliwości zalogowania oraz zarejestrowania się do stron wykorzystujących nazwy domen osobom korzystającym z urządzeń elektronicznych z numerami IP wskazującymi na położenie danej osoby na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, wystąpienie do Ministra Finansów o wykreślenie z Rejestru spornych domen na podstawie art. 15f ust. 6 u.g.h.

Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia zasady praworządności poprzez brak umożliwienia zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem zaskarżonej decyzji, uwzględnić należy specyficzny charakter postępowania w przedmiocie wpisu domen do Rejestru.

Jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy zmieniającej, dokonywanie wpisu, jego zmiana i wykreślenie stanowiłyby czynności materialno-prawne, które mogłyby zostać dokonane wyłącznie po zatwierdzeniu ich osobiście przez Ministra Finansów bądź upoważnionego przez niego sekretarza lub podsekretarza stanu. Poprawność dokonywanych w Rejestrze wpisów zapewniona zostanie poprzez wprowadzenie kontroli sądowo-administracyjnej. O ile sam wpis stanowi czynność materialno-prawną, to już odpowiedź organu na sprzeciw przybiera formę decyzji administracyjnej. W związku z tym służy od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, do którego kompetencji należeć będzie ostateczne rozstrzygnięcie kwestii wpisu do Rejestru.

Postępowanie uregulowane w art. 15f u.g.h. stanowi lex specialis wobec klasycznego postępowania odwoławczego określonego w O.p. Tym samym działający w sprawie Minister miał obowiązek wydania zaskarżonej decyzji w terminie 7 dni od dnia "otrzymania sprzeciwu" (art. 15f ust. 9 u.g.h.), a nadto nie miał obowiązku odpowiedniego stosowania przepisów o postępowaniu odwoławczym (art. 15f ust. 10 u.g.h.), co wyłączyło w konsekwencji "odpowiednie" stosowanie art. 200 § 1 O.p.

Dodatkowo wskazać trzeba, iż z uwagi na specyficzny charakter samego wpisu do Rejestru, który stanowi czynność o charakterze materialno-prawnym, strona winna wszelkie zarzuty i argumenty wyrazić w sprzeciwie, w sposób umożliwiający organowi zweryfikowanie zasadności dokonanego wpisu. Jak to słusznie podnosi Minister Finansów, skoro zakres przedmiotowy sprzeciwu został wskazany w art. 15f ust. 8 pkt 2 u.g.h., to sprzeciwiająca się winna wskazać okoliczności, które przemawiałyby za uznaniem, że w odniesieniu do danej domeny nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 15f ust. 4 u.g.h. Taka konstrukcja omawianych regulacji nie narusza - w ocenie Sądu - generalnej zasady praworządności.

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.