Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1401/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] uiszczony wpis od skargi w kwocie 10zł (dziesięć złotych).


UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na wymienione wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji dotyczącej podatku od środków transportowych a skarga ta podpisana została przez J. B. - zastępcę Dyrektora.

Jak wynika z art. 67 § 1 i art. 73 § 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych /Dz.U. nr 137 poz. 887 z późn. zm./ w skład Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wchodzą terenowe jednostki organizacyjne oraz centrala a w stosunkach zewnętrznych Zakład jest reprezentowany przez jego Prezesa z tym, że z mocy § 3 ust.l pkt.l i ust. 2 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 4 października 1999r. w sprawie nadania statutu Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych /Dz.U. nr 80 poz. 914 z późn. zm./ Prezes Zakładu może upoważnić dyrektorów oddziałów do reprezentowania Zakładu w określonych sprawach.

Na wezwanie Sądu z dnia 22 września 2003r. strona skarżąca nadesłała: pełnomocnictwo nr [...] z dnia 13 grudnia 1999r. mocą którego Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych upoważnił A. N. -Dyrektora Oddziału ZUS [...] do reprezentowania Oddziału Zakładu w postępowaniu przez sądami powszechnymi w określonych sprawach z prawem substytucji na inne osoby

oraz pełnomocnictwo z dnia 2 stycznia 2003r. mocą którego A. N. upoważnił J. B. do reprezentowania Oddziału ZUS [...] przed sądami powszechnymi w sprawach związanych z działalnością ZUS, gdy wartość przedmiotu sporu nie przekracza 20.000 zł.

W związku z treścią powyższych pełnomocnictw, Naczelny Sąd Administracyjny wezwaniem z dnia 2 października 2003r. wezwał stronę skarżącą o nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania Zakładu przed tym Sądem a ponieważ w odpowiedzi /pismo z dnia 13 października 2003r./ strona skarżąca powołała się na dostarczenie pełnomocnictw wyżej opisanych, Naczelny Sąd Administracyjny ponownie wezwał stronę skarżącą o nadesłanie stosownego pełnomocnictwa /pismo z dnia 9 grudnia 2003r./ w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wyjaśniając równocześnie, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest sądem powszechnym. Wezwanie powyższe doręczone zostało stronie skarżącej w dniu 10 grudnia 2003r. i nie została na nie udzielona odpowiedź.

Zgodnie z art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r, wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawowany jest przez Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. W dacie wniesienia powyższej skargi, sądem administracyjnym był Naczelny Sąd Administracyjny działający w Warszawie oraz w ośrodkach zamiejscowych /art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. nr 74 poz. 368 z późn. zm./, natomiast od dnia 1 stycznia 2004r. sądami administracyjnymi są: Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie jako sąd II instancji oraz wojewódzkie sądy administracyjne jako sądy I instancji /art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. nr 153 poz. 1269- oraz art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm./.

Zgodnie z art. 97 cyt. ustawy - Przepisy wprowadzające, sprawy w których skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiono przed dniem 1 stycznia 2004r. podlegają obecnie rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny tj. w tym przypadku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /zwanej dalej p.s.a/.

Według art. 34 p.s.a. strona może działać przed sądem administracyjnym osobiście lub przez ustanowionego pełnomocnika, przy czym krąg pełnomocników określa art. 35 p.s.a.

Skarga wniesiona do sądu administracyjnego musi odpowiadać określonym wymogom a między innymi musi być podpisana przez uprawniony podmiot /art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt.4 i § 3 p.s.a./ a jeśli tym wymogom nie odpowiada, to braki te mogą być uzupełnione w wyznaczonym terminie na wezwanie sądu; takie same zasady obowiązywały też w dacie wniesienia przedmiotowej skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego /art. 37 pkt.5, art. 59 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, art. 136 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 z późn. zm, art. 87 § kodeksu postępowania cywilnego/.

W niniejszym przypadku - jak wskazano wyżej - skarga nie została podpisana przez uprawnioną osobę, gdyż przedłożone pełnomocnictwa nie upoważniają do działania przed sądami administracyjnymi i tenże brak formalny nie został mimo wezwania usunięty, dlatego też skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt.3 w związku z§3iart. 16 § 2 p.s.a. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego orzeczono w oparciu o art. 232 § lpkt.l"a" p.s.a.