Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1544/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław dnia 22 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...]. .


UZASADNIENIE

Wraz z skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W.

z dnia [...] marca 2014 r., nr r [...], J.S. wniosła,w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), o wstrzymanie wykonania prawomocnej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...]. Rozstrzygnięciem tym organ odwoławczy uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. ustalającego stronie skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów nieznajdujących pokrycia

w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r. w wysokości 84.416 zł i ustalił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 80.666 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnym wyrokiem

z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 567/10 oddalił skargę strony skarżącej na opisaną wyżej decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie jest zasadny.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że strona skarżąca wnosi

o wstrzymanie wykonania innego, niż zaskarżony aktu; mianowicie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] a nie będącego przedmiotem niniejszego postępowania rozstrzygnięcia, jakim jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2014 r., nr r [...]. Na mocy tego ostatniego organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku

o wznowienie postępowania.

Sąd podziela stanowisko wielokrotnie wyrażane w doktrynie i w orzecznictwie sądów administracyjnych, że na gruncie o art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest objęcie ochroną tymczasową aktu innego niż zaskarżony. W myśl bowiem powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w stosunku do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Kluczowe zatem jest rozstrzygnięcie, jakie warunki decydują o zachowaniu granic tej samej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 01 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 404/11 wskazał, że zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot kontroli sądowej a także art. 134 i 135 p.p.s.a., regulujące zakres kontroli sądowej. Ostatni ze wskazanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga.

Stąd też, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. W konsekwencji zakresem art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] marca 2010 r., stanowi akt prawny w granicach tej samej sprawy co zaskarżona decyzja, pomimo tego, że ta ostatnia dotyczy w istocie fazy poprzedzającej wszczęcie postępowania nadzwyczajnego - odmowy wznowienia postępowania podatkowego. Zarówno bowiem zakres przedmiotowy i podmiotowy obu spraw pokrywa się.

Dalej należy wskazać, że przesłankami wstrzymania aktu w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. jest niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak wynika z brzmienia przytoczonej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie zostałby wzruszony w wyniku postępowania sądowoadministracyjnego. Chodzi tu zatem

o takie sytuacje, w których nie będzie możliwe późniejsze wynagrodzenie powstałej szkody przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Wymaga jednak podkreślenia, że w postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków,

o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. a także znajdować potwierdzenie

w dokumentach źródłowych dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej

i majątkowej.

W niniejszej sprawie skarżąca wykazała ponad wszelką wątpliwość, że znajduje się w złej sytuacji majątkowej. Znalazło to potwierdzenie w prawomocnym postanowieniu referendarza sądowego z dnia [...] lipca 2014 r., przyznającego skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jednakże trudna sytuacja majątkowa nie stanowi w ogóle przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania aktu administracji publicznej. Może co najwyżej uwiarygadniać ryzyko powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że sama egzekucja świadczeń publicznoprawnych z majątku dłużnika nie stanowi samodzielnie

o istnieniu ryzyka, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zwłaszcza, że w razie korzystnego rozstrzygnięcia na rzecz strony, będzie ona mogła dochodzić zwrotu wyegzekwowanych kwot.

Z kolei z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...]marca 2010 r. - k. [...] akt sądowo-administracyjnych skarżąca nie wskazuje żadnych innych okoliczności, które uprawdopodobniały ryzyka, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Reasumując, strona nie wykazała, że dobrowolne lub przymusowe wykonanie decyzji z dnia [...] marca 2010 r. spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym nie było podstaw do uznania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jaki został złożony w sprawie, zasługuje na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.

.