Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1297/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 2 pkt 11 art. 3 ust. 1 ust. 2 ust. 3 art. 80 ust. 1 ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: art. 120 art. 121 par. 1 art. 122 art. 187 par. 1 art. 190 par. 1 art. 191 art. 194 par. 1 par. 2 par. 3 art. 197 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 6 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Mirella Ławniczak ( spr.) WSA Szymon Widłak Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi A. U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego; oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w [...], decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 roku, adresowaną do A. U., na podstawie art. 21 §1 pkt 1, §3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 2 pkt 1 oraz pkt 11, art. 3 ust. 2, art. 6 ust. 6, art. 76 ust. 1, art. 80 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 i art. 81 ust. 1 pkt 1 oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku O podatku akcyzowym (Dz. U. nr 3, poz. 11) określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 2.727 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Nissan TITAN o numerze nadwozia VIN: [...], pojemności silnika 5.600 cm³ i roku produkcji 2004.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że samochodu marki Nissan TITAN o numerze nadwozia VIN: [...], pojemności silnika 5.600 cm³ i roku produkcji 2004 został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu na obszarze celnym Unii Europejskiej, a następnie w dniu 13 marca 2008 roku zarejestrowany w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta [...]. Wskazany samochód został odprawiony w niemieckim Urzędzie Celnym jako towar o kodzie taryfowym 8703 2490 000. Według zapisów w Załączniku do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym sporny pojazd to: samochód ciężarowy, skrzyniowy, posiadający maksymalna ładowność 513kg oraz 4 miejsca siedzące. Uwzględniając parametry techniczne wskazane w protokole oględzin spornego pojazdu organ uznał, że sporny samochód to pojazd typu pick-up, a długość części towarowej (173 cm) jest mniejsza niż 50% długości rozstawu osi pojazdu (178,5 cm).

Po przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Celnego uznał, iż nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód marki Nissan TITAN o numerze nadwozia VIN: [...], pojemności silnika 5.600 cm³ i roku produkcji 2004 to samochód osobowy i tak też został odprawiony w nienieckim Urzędzie Celnym – został zaklasyfikowany do kodu 8703 (pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób).

Organ wyjaśnił, że klasyfikacja spornego pojazdu do pojazdów ciężarowych w oparciu i przepisy Prawa o ruchu drogowym nie ma wpływu na klasyfikacje taryfową. Ustawa o podatku akcyzowym w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wprost odsyła do klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Ustawodawca dla potrzeb podatku akcyzowego nie posługuje się terminem pojazd (samochód) ciężarowy. Nomenklatura Scalona stanowi o pojazdach samochodowych przeznaczonych do transportu towarów. Definicja samochodu ciężarowego ustanowiona dla potrzeb Prawa o ruchu drogowym nie ma zastosowania w sprawach z zakresu prawa akcyzowego, które zostało uregulowane w odrębnej ustawie.

W konsekwencji Naczelnik Urzędu Celnego określił zobowiązanie podatkowe w decyzji przyjmując, że obowiązek podatkowy powstał w dniu 28 lutego 2008 roku, kiedy to w świetle opinii technicznej dokonano identyfikacji pojazdu na terenie kraju. Jako podstawę opodatkowania przyjęta została kwota jaką nabywca zapłacił za pojazd, kwota z faktury zakupu (8600 USD x 2,3320 = 20.055,20 PLN). Organ zastosował stawkę podatkową 13,6% dla samochodów o pojemności silnika powyżej 2000cm³.

Dyrektor Izby Celnej w [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym, decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 roku, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną Naczelnika Urzędu Celnego.

A. U. skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego. Skarżący zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Naczelnikowi Urzędu Celnego

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

a) naruszenie art. 120, art. 121 §1, art. 122, art. 187 §1, art. 190 §1, art. 191, art. 194, art. 197 §1 oraz art. 198 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa poprzez:

- brak ustalenia w sposób dokładny i wyczerpujący stanu faktycznego sprawy oraz nieuwzględnienie okoliczności wskazujących na rzeczywiste, zasadnicze przeznaczenie spornego pojazdu,

- niewyczerpujące zebranie oraz wybiórcze i subiektywne podejście do zgromadzonego materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne ustalenie stanu faktycznego, które miało wpływ na niewłaściwą klasyfikacje spornego pojazdu jako samochodu osobowego,

- pominięcie obiektywnych dowodów potwierdzających klasyfikację pojazdu dokonaną przez Skarżącego,

- brak przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony postępowania na okoliczność zasadniczego przeznaczenie pojazdu,

b) naruszenie prawa materialnego:

- art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym, art. 12 ustawy Prawo celne oraz postanowień rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 z dnia 23 lipca 19987 roku w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyznaniu Notom Wyjaśniającym do Zharmonizowanego Systemu oznaczenia i kodowania Towarów i do Nomenklatury Scalonej charakteru nadrzędnego nad postanowieniami Nomenklatury Scalonej oraz poprzez niewłaściwe sklasyfikowanie samochodu dla celów poboru akcyzy,

- art. 3 ust. 1 w związku z art. 14 ustawy o podatku akcyzowym w związku z art. 25 ust. 1 pkt 6, art. 25 ust. 2 w związku z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej poprzez błędne uznanie, iż organy celne sa uprawnione do samodzielnej klasyfikacji pojazdów do kodu CN,

- art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. , art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105, art. 106 ust.2 i ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez błędną interpretację i zastosowanie wskazanych przepisów w niniejszej sprawie , w sytuacji, gdy nie było ku temu podstaw,

- art. 28 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez nieuwzględnienie odmiennego sposobu klasyfikowania przedmiotowego pojazdu na terenie innego kraju członkowskiego i naruszenie tym samym zasady swobodnego przepływu towarów,

- art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez nałożenie podatku na produkt pochodzący z innego państwa członkowskiego w kwocie wyższej niż podatek nakładany na podobne produkty krajowe.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało oparte, tak jak decyzja organu I instancji, na dokumencie odprawy celnej z niemieckiego urzędu celnego, gdzie został wpisany kod 8703 2490 000. Organ odwoławczy pominął natomiast dowody z polskich dokumentów w postaci opinii technicznej oraz z badania technicznego pojazdu. Organ nie przesłuchał strony na okoliczność zasadniczego przeznaczenia spornego pojazdu. Tymczasem zasadnicze przeznaczenie pojazdu winno zostać ustalone w oparciu o wszelkie możliwe informacje i dowody.

Powołując się na zapisy ustawy o statystyce publicznej, Skarżący podniósł, że to Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w porozumieniu z naczelnymi organami administracji państwowej, opracowuje podstawowe do określenia przebiegu i opisu procesów gospodarczych i społecznych standardowe klasyfikacje i nomenklatury, wzajemne relacje między nimi oraz ich interpretacje. W konsekwencji, w ocenie Skarżącego, w gestii organów celnych nie leży klasyfikowanie pojazdów i nadawanie im kodów CN.

Naruszenie przepisów unijnego prawa materialnego polegało natomiast na braku uwzględnienia sposobu klasyfikowania spornego pojazdu na terenie innego kraju członkowskiego.

Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w wydanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Dowody zgromadzone w aktach sprawy administracyjnej wskazują, że Skarżący w dniu 14 marca 2008 roku złożył w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta [...] wniosek o rejestrację samochodu marki Nissan TITAN o numerze nadwozia VIN [...], pojemności silnika 5.600 cm³ i roku produkcji 2004. Sporny pojazd w dniu 15 stycznia 2008 roku przeszedł odprawę celną w niemieckim Urzędzie Celnym i został sklasyfikowany jako samochód osobowy o kodzie taryfowym 8703 2490 000. Natomiast w dniu 28 lutego 2008 roku sporny pojazd został zidentyfikowany na terenie kraju (opinia technicznego spornego pojazdu).

Wprowadzony na rynek krajowy Nissan TITAN to pojazd typu pick-up, który posiada dwie oddzielne przestrzenie, zamkniętą kabinę do przewozu osób oraz otwartą przestrzeń do transportu towarów. Kabina do przewozu osób posiada czworo drzwi oraz dwa rzędy siedzeń przeznaczonych do przewozu czterech ewentualnie pięciu osób. Pojazd wyposażony jest w pasy bezpieczeństwa dla każdego miejsca do siedzenia, klimatyzację, elektrycznie podnoszone szyby z przodu i z tyłu, oświetlenie na suficie w części przedniej i środkowej, system audio z głośnikami we wszystkich drzwiach oraz uchwyty górne dla pasażerów. Rozstaw osi pojazdu wynosi 3570mm, a maksymalna wewnętrzna długość powierzchni do transportu towarów wynosi 1700mm.

W ocenie Sądu, organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Dokonana przez organy celne ocena materiału dowodowego była logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Zawarte w decyzji ustalenia faktyczne dowodzą, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy.

Podkreślić przy tym należy, że w sprawie zostały przeprowadzone oględziny spornego pojazdu, a do akt sprawy załączono protokół oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną. W tym stanie rzeczy żądanie przesłuchania Skarżącego na okoliczność zasadniczego przeznaczenia pojazdu przedstawia się jako oczywiście nieuzasadnione i prowadzące do przedłużania postępowania podatkowego. Wskazać przy tym należy, że klasyfikacja taryfowa jako wypadkowa cech konstrukcyjnych pojazdu jest niezależna od deklarowanego sposobu użytkowania pojazdu przez nabywcę, a więc deklaracji Skarżącego, że korzysta z pojazdu jedynie, czy też przede wszystkim, do celów przewozu towarów.

Odmienna ocena dowodów prezentowana przez Skarżącego, zwłaszcza co do znaczenia dowodu rejestracyjnego dla rozstrzygnięcia kontrolowanej sprawy, nie przesądza, że ustalenia faktyczne organów celnych są błędne.

Organy celne zrealizowały obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla załatwienia kontrolowanej sprawy. Materiał zgromadzony w aktach administracyjnych odtwarza rzeczywisty obraz istotnych konstrukcyjnie cech spornego pojazdu i daje właściwą podstawę do trafnego zastosowania przepisów prawa materialnego.

W sprawie zostały przeprowadzone oględziny, a Skarżący został zawiadomiony o miejscu i terminie przeprowadzenia tego dowodu. Bezpodstawne są zarzuty naruszenia art. 190 §1 oraz art. 197 §1 ustawy – Ordynacja podatkowa.

Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 194 §1, §2 i §3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa. Powołane przepisy nie mogły zostać naruszone, albowiem nie znajdowały zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy. Strona nie przedłożyła dowodu urzędowego, z którego wynikałoby, że sporny pojazd, w Polsce lub w innym kraju członkowskim Unii Europejskiej, został sklasyfikowany do kodu 8704 Nomenklatury Scalonej.

Przedstawione powyżej ustalenia faktyczne znajdują potwierdzenie w treści dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 120, art. 121 §1, art. 122, art. 187 §1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa są nieuzasadnione. Sąd uznaje, że ustalenia faktyczne stanowiące podstawę rozstrzygnięcia są prawidłowe i przyjmuje je jako własne.

Organy prawidłowo przyjęły, że rozstrzygnięcie kontrolowanej sprawy winno nastąpić w oparciu o przepisy ustawy z 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.).

Zgodnie bowiem z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 06 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. 2001r. nr 108, poz. 626 ze zm.) jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Organy słusznie przyjęły, że obowiązek podatkowy powstał w dniu 28 lutego 2008 roku, czyli w dzień, w którym dokonano identyfikacji pojazdu na terytorium kraju. Prawidłowe jest stanowisko, że na wskazaną datę zrealizowane zostały przesłanki wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobu akcyzowego. Pojazd znajdował się na terenie kraju, a więc na tę datę stwierdzono nabycie prawa rozporządzania samochodem jak właściciel oraz przemieszczenie pojazdu na terytorium kraju – art. 2 pkt 11 oraz art. 80 ust. 3 ustawy z 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym.

Istota sporu pomiędzy Skarżącym, a organami celnymi, sprowadza się do błędnej, zdaniem Skarżącego, kwalifikacji prawnej samochodu marki Nissan TITAN o numerze nadwozia VIN [...], pojemności silnika 5.600 cm³ i roku produkcji 2004, jako samochodu osobowego.

W ocenie Sądu zarzuty skargi są nieuzasadnione, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego.

Stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z treści tego przepisu wynika, że przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego, zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, gdyż akcyzie podlegają jedynie samochody niezarejestrowane na terytorium kraju.

Organy celne słusznie podniosły, że dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklatorze (CN). Zgodnie bowiem art. 3 ust. 2 ww. ustawy stanowi, iż do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Wyroby podlegające akcyzie zostały określone w załączniku nr 1 do ustawy. Zgodnie z pozycja 59 załącznika nr 1 do ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym do wyrobów akcyzowych zalicza się samochody osobowe kod CN 8703 (pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi).

Pozycja 8703 obejmuje pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702, czyli pojazdy silnikowe do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą), co oznacza, że pozycja ta obejmuje pojazdy samochodowe przeznaczone w zasadzie i przeważnie do przewozu osób, ale też spełniające inne dodatkowe funkcje.

Pozycja 8703 obejmuje pojazdy wielofunkcyjne, takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary. Do wskazanej pozycji klasyfikuje się w szczególności pojazdy typu pickup. Ten typ pojazdu posiada zazwyczaj więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże pojazdy typu pickup wyłączone są z tej pozycji (mają być klasyfikowane do pozycji 8704), jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie.

Elementem systemu klasyfikacji towarów według Nomenklatury Scalonej są także Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Zatem przy klasyfikacji spornego samochodu organy celne prawidłowo odwołały się do polskiej wersji Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, które zostały opublikowane w formie obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 01 czerwca 2006 roku w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. nr 86, poz. 880). Organy celne prawidłowo przyjęły, iż przedmiotem opodatkowania w rozumieniu art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym są samochody osobowe wedle kryteriów klasyfikacyjnych określonych systemem klasyfikacji towarów według Nomenklatury Scalonej.

Organy celne prawidłowo sklasyfikowały sporny samochodu do pozycji 8703 obejmującej pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób. Identycznej klasyfikacji taryfowej dokonały niemieckie organy celne. Prawidłowe jest stanowisko, że nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód jest wyrobem akcyzowym, samochodem osobowym, w rozumieniu art. 80 ust.1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Spornego pojazdu nie można zaklasyfikować do pozycji 8704 obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego. Funkcją główną nabytego wewnątrzwspólnotowo samochód nie jest przewozu towarów. Pozycja 8704 obejmuje w szczególności zwykłe ciężarówki i furgony dostawcze.

Indyferentne z punktu widzenia obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym są argumenty wskazujące, że sporny pojazd jest samochodem ciężarowym, gdyż został zarejestrowany na terytorium kraju, jako samochód ciężarowy.

Sąd w całości podziela stanowisko organów celnych. Kryteria kwalifikacji pojazdów dla celów wskazanych w ustawie - Prawo o ruchu drogowym nie mają zastosowania przy określaniu wyrobów akcyzowych. Z tego względu powołane przez Skarżącego dowody, pomimo tego, że zostały rozważone przez organy celne prowadzące postępowanie, nie mogły rozstrzygać kwestii dotyczących zakresu opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Dla potrzeb opodatkowania podatkiem akcyzowym samochodem osobowym jest pojazd tak sklasyfikowany na podstawie reguł Nomenklatury Scalonej, nawet wówczas, gdyby dany towar był traktowany odmiennie na gruncie przepisów, które nie dotyczą kwestii opodatkowania podatkiem akcyzowym.

W sprawach opodatkowania podatkiem akcyzowym (o tym co jest wyrobem akcyzowym) rozstrzyga ustawa podatkowa, czyli art. 3 ust. 1-3 ustawy z 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym. Zakres opodatkowania podatkiem akcyzowym samochodów osobowych wcześniej niezarejestrowanych na terytorium kraju został wyznaczony przez odesłanie do stosowania klasyfikacji według Nomenklatury Scalonej. Nie ma podstaw prawnych pogląd wskazujący na modyfikację zakresu opodatkowania podatkiem akcyzowym poprzez uzupełniające stosowanie przepisów ustawy z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej. Zakresem przedmiotowym ustawy z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej nie są objęte kwestie opodatkowania podatkiem akcyzowym wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Organem administracji państwowej powołanym do określania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym jest naczelnik urzędu celnego oraz dyrektor izby celnej. Zatem te organy są wyłącznie kompetentne do klasyfikacji akcyzowej samochodów osobowych.

W sposób oczywisty chybiony jest zarzut odmiennego klasyfikowania spornego pojazdu na terenie innego kraju członkowskiego. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy jednoznacznie wynika, że niemieckie organy celne również sklasyfikowały sporny pojazd do kodu 8703 - pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób.

W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest również podstaw do formułowania twierdzeń o naruszeniu zasady niedyskryminacji podatkowej poprzez obciążenie nabytego wewnątrzwspólnotowo pojazdu podatkiem wyższym od podatku nakładanego na podobne towary krajowe.

Stawki podatku akcyzowego dla samochodów osobowych są jednakowe bez względu na to czy samochód został wyprodukowany w kraju, czy też nabyty wewnątrzwspólnotowo. Jednocześnie obciążenie spornego pojazdu podatkiem akcyzowym w związku z pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju nie przekraczało poziomu akcyzy tkwiącej w cenie rynkowej pojazdu podobnego używanego i już zarejestrowanego w kraju. Podstawę opodatkowania stanowiła bowiem kwota jaką nabywca był obowiązany zapłacić za sporny pojazd.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270), skargę oddalono.