Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2174/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6176 Syndycy upadłości
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska (spr.) Protokolant Iwona Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2007 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę kandydatów na syndyków upadłości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w W. z dnia [...]sierpnia 2006 r.; 2. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Sprawiedliwości na rzecz skarżącego G.S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez G. S. decyzją z dnia [...] października 2006 r. Minister Sprawiedliwości utrzymał w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w W. z dnia[...] sierpnia 2006 r. odmawiająca wpisania skarżącego na listę kandydatów na syndyków upadłości.

Z wnioskiem o wpisanie na listę kandydatów na syndyków upadłości do Prezesa Sądu Okręgowego w W. G. S. wystąpił pismem z dnia 1 lipca 2006r. W uzasadnieniu wniosku stwierdził, iż spełnia wszystkie przesłanki wymagane przez Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998 r. w sprawie szczególnych kwalifikacji oraz warunków wymaganych od kandydatów na syndyków upadłości, w tym wymóg 3 letniego zatrudnienia na stanowisku kierowniczym

w rozumieniu prawa bankowego. Do wniosku załączył zaświadczenie potwierdzające zatrudnienie od 1 października 2002 r. do chwili obecnej w [...] SA na stanowisku asystenta prezesa banku.

Przed rozpoznaniem wniosku, pismem z dnia 21 lipca 2006 r. Prezes Sądu Okręgowego w W. wezwał G. S. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie oświadczenia, czy nie został wykreślony z listy kandydatów na syndyków upadłości i czy nie jest wpisany na taką listę prowadzoną przez Prezesa innego sądu okręgowego oraz do złożenia dokumentów potwierdzających 3 letni okres pracy na stanowiskach kierowniczych lub samodzielnych w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie G. S. złożył stosowne oświadczenie oraz potwierdził informacje podane we wniosku, iż zajmowane przez niego stanowisko asystenta Prezesa banku jest stanowiskiem kierowniczym

w rozumieniu art. 79 a pkt 5 Prawa bankowego.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...]Prezes Sądu Okręgowego w W. działając na podstawie § 1 ust. 2 oraz § 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998 r. w sprawie szczególnych kwalifikacji oraz warunków wymaganych od kandydatów na syndyków upadłości (Dz. U. Nr 55 poz. 359) odmówił wpisania G. S. na listę kandydatów na syndyków upadłości przy Sądzie Okręgowym w W.. Prezes uznał, iż G.S.nie udokumentował 3 letniego okresu zatrudnienia na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem, bowiem zajmowane przez wnioskodawcę stanowisko asystenta prezesa nie jest stanowiskiem kierowniczym

w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem.

W dniu 11 września 2006 r. G .S. skierował odwołanie do Ministra Sprawiedliwości od powyższej decyzji wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i wpisanie go na listę kandydatów na syndyków upadłości. W uzasadnieniu podkreślił,

iż Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 kwietnia 1998 r. nie zwiera definicji jakie stanowisko uznać można za stanowisko kierownicze, w takim przypadku w celu wykładni wskazanego przepisu należy odwołać się do definicji zawartych w innych ustawach w tym przypadku do prawa bankowego. Zgodnie natomiast z powoływanym już przez stronę przepisem art. 79 a pkt 5 stanowisko asystenta prezesa banku z racji bezpośredniego podlegania członkowi zarządu banku jest stanowiskiem kierowniczym. Fakt podlegania prezesowi banku potwierdzony został stosownym zaświadczeniem. Podkreślił ponadto, iż w jego ocenie każde stanowisko kierownicze uprawnia do ubiegania się o wpis na listę kandydatów na syndyków.

Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] października 2006 r. nr [...]po rozpoznaniu odwołania G.S. od decyzji Prezesa Sądu Okręgowego w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając

iż wnioskodawca nie spełnia wymogu 3 - letniej pracy na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem. Podkreślił, iż nie każde stanowisko kierownicze dotyczy zarządzania przedsiębiorstwem, a pracy właśnie na takim stanowisku w myśl § 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wymaga się od osób ubiegających się o wpis na listę kandydatów na syndyków upadłości, przy czym przedsiębiorstwo rozumieć należy zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 55- kodeksu cywilnego. Definicje zarządzania w ocenie organu stanowi natomiast: kierowanie, administrowanie, sprawowanie zarządu fabryką, funduszem

i wydawane poleceń, dyspozycji, nakazywanie zrobienia czegoś. W ocenie organu powoływanie się przez G.S. na wykonywanie pracy asystenta prezesa banku nie dotyczy, a nawet z samej istoty stanowiska asystenta nie może dotyczyć zarządzania przedsiębiorstwem jakim jest [...] S.A. Albowiem asystent zgodnie z definicją ze słowników języka polskiego "asystent" to osoba, która pomaga specjaliście przy wykonywaniu przez niego pracy. Nie sposób uznać, że osoba zajmująca stanowisko asystenta prezesa kieruje, administruje czy sprawuje zarząd nad przedsiębiorstwem. Minister zauważył ponadto, iż powoływany przez skarżącego przepis art. 79 a pkt 5 ustawy prawo bankowe zamieszczony został w rozdziale 5 tego aktu prawnego dotyczącym kredytów, pożyczek pieniężnych oraz zasady koncentracji zaangażowań. Zdaniem organu wykazanie posiadania kwalifikacji i warunków,

o których mowa w § 1 rozporządzenia ciąży na osobie ubiegającej się o wpis. Prezes Sądu Okręgowego w W. wezwał przed wydaniem decyzji skarżącego do nadesłania dokumentów potwierdzających 3 letni okres pracy na stanowiskach kierowniczych lub samodzielnych w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem. Skarżący natomiast poza zaświadczeniem o zatrudnieniu złożonym przy wniosku nie przedstawił żadnych dodatkowych dowodów ani wniosku o ich przeprowadzenie.

W dniu 30 października 2006 r. G.S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, wnosząc

o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezesa Sądu Okręgowego w W.. W uzasadnieniu podtrzymał argumentację prezentowaną

w toku postępowania administracyjnego, iż zajmowane przez niego stanowisko jest stanowiskiem kierowniczym, a wykonywane funkcje są związane z zarządzaniem przedsiębiorstwem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu

§ 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270

ze zm.).

Rozpoznając sprawę pod tym kątem stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zdaniem Sądu zarówno zaskarżona decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2006 r. jak i utrzymana nią w mocy decyzja Prezesa Sądu Okręgowego w W. naruszają prawo. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy administracji nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego do czego zobowiązują je art. 7 i 77 k. p. a., nie wykazując należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. W konsekwencji uzasadnienia zaskarżonych decyzji nie spełniają wymogów określonych w art.107 § 3 k.p.a.

Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Sprawiedliwości utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w W. w przedmiocie odmowy wpisania skarżącego G. S. na listę syndyków. Odmawiając skarżącemu prawa od umieszczenia go na liście kandydatów na syndyków upadłości organy zarówno I jak

i II instancji stanęły na stanowisku, iż G. S.nie spełnia wymogu 3 - letniej pracy na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem. Nie sposób bowiem uznać zdaniem organów, że osoba zajmująca stanowisko asystenta prezesa kieruje, administruje czy sprawuje zarząd nad przedsiębiorstwem. Skarżący natomiast mając na uwadze treść art. 79 a pkt 5 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe ( Dz. U. Nr Dz.U.02.72.665 z póź. zm.) konsekwentnie twierdził, iż zajmowane stanowisko asystenta prezesa banku jest stanowiskiem kierowniczym

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do odpowiedzi na pytanie, czy stanowisko asystenta prezesa banku można uznać za stanowisko kierownicze lub samodzielne w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem.

W ocenie Sądu na uwzględnienie zasługuje argumentacja skarżącego, iż

z uwagi na brak definicji pojęcia "stanowisko kierownicze" w przepisach powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998 r. należy odwołać się do definicji tego pojęcia ujętego w innych przepisach. Zgodnie z treścią art. 79 a pkt 5 ustawy Prawo bankowe - przez osobę zajmującą stanowisko kierownicze w banku rozumie się osobę zatrudnioną podległą bezpośrednio członkowi zarządu, dyrektora oddziału i jego zastępcę oraz głównego księgowego. Z załączonego przez skarżącego do akt zaświadczenia wynika, że asystent banku podlega bezpośrednio zarządowi banku, a zatem w świetle powołanego przepisu bez wątpliwości G. S. zajmuje stanowisko kierownicze w banku. W tej sytuacji odwoływanie się przez organ II instancji do definicji słownikowej pojęcia asystent w celu ustalenia, czy stanowisko asystenta banku jest stanowiskiem kierowniczym uznać należy za nieprawidłowe. Wobec jednoznacznej definicji zawartej w powołanym przepisie brak jest podstaw do posiłkowania się potocznym czy też słownikowym rozumieniem pojęcia asystent.

Z drugiej jednak strony jak słusznie zauważył Minister Sprawiedliwości nie każde stanowisko kierownicze związane jest z zarządzaniem przedsiębiorstwem, a pracy właśnie na takim stanowisku w myśl § 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wymaga się od osób ubiegających się o wpis na listę kandydatów na syndyków upadłości. W tym jednak zakresie organy nie poczyniły żadnych ustaleń. Jednocześnie nie można zgodzić się z Ministrem Sprawiedliwości, że wyłącznie na osobie ubiegającej się o wpis spoczywa obowiązek wykazania posiadania kwalifikacji

i warunków, o których mowa w § 1 powołanego rozporządzenia. Wbrew twierdzeniom organu prezentowanym w odpowiedzi na skargę ugruntowane jest orzecznictwo NSA, zgodnie z którym obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego ciąży na organie prowadzącym postępowanie administracyjne. Za niewystarczające uznać należy działania Prezesa Sądu Okręgowego w W., który wezwał skarżącego do przesłania dokumentów potwierdzających 3 - letni okres pracy na stanowiskach kierowniczych lub samodzielnych w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem. W odpowiedzi na tak sformułowane wezwanie skarżący przekonany o słuszności prezentowanego stanowiska potwierdził, iż zgodnie z Prawem bankowym zajmowane przez niego stanowisko jest stanowiskiem kierowniczym. Jeżeli organy rozstrzygające w sprawie uznały zaświadczenie za niejednoznaczne, albo niewystarczające powinny przeprowadzić dalsze postępowanie dowodowe w sprawie, czy to z urzędu, czy też wzywając wnioskodawcę do uzupełnienia złożonych dowodów poprzez nadesłanie zakresu czynności i statutu banku. Wskazane dokumenty pozwoliłby na jednoznaczne wyjaśnienie czy podejmowane przez skarżącego działania i decyzje są samodzielne i bezpośrednio związane z zarządzaniem przedsiębiorstwem jakim jest bank.

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż w powołanym przepisie § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998 r. nastąpiło rozróżnienie stanowisk kierowniczych i samodzielnych związanych z zarządzaniem przedsiębiorstwem. Zarówno jednak organ I, jak i II instancji w żadnym punkcie zaskarżonych decyzji nie rozważyły, czy stanowisko asystenta prezesa banku nie mieści się w zakresie pojęcia "stanowisko samodzielne związane z zarządzaniem przedsiębiorstwem".

Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku. Aby zaskarżone rozstrzygnięcie ocenić w sposób prawidłowy, Sąd musi dysponować stanowiskiem organu zawierającym odniesienie do wszystkich zarzutów stawianych przez stronę skarżącą. Sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie,

a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko

w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, których

w niniejszej sprawie nie poczyniono. Tym samym stwierdzić należy, że uzasadnienie zaskarżonych decyzji nie spełnia wymogów stawianych przez normę zawartą

w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., zgodnie z którą uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne decyzji powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, iż uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. Jednocześnie w oparciu art. 200 powołanej ustawy Sąd orzekł o kosztach postępowania zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.