Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 848/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-09-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 , 3,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Sygn.' akt II SA/Ol 848/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 25 czerwca 2015 r. nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 – sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

"[...]" w skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 25 czerwca 2015 r. w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że w sprawie nie zachodzą negatywne przesłanki do rozpoznania wniosku, gdyż skarżona decyzja jest decyzją ostateczną i nie istnieje przepis prawa wyłączający wstrzymanie jej wykonania. Skarżący wskazał ponadto na okoliczności podniesione w treści skargi, w szczególności brak jednolitego stanowiska w organach Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniu, różną praktykę organu pierwszej instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i przytoczył orzeczenia sądów administracyjnych, w których orzeczono o zasadności skarg i chyleniu skarżonych decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.

Skarżący stwierdził ponadto, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne

do odwrócenia skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), powoływanej

dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać

postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,

o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej

szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów

prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza

wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy

i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi

niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do

odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez

ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością

konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia

2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów

Sygn. akt II SA/Ol 848/15

Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA"), Naczelny Sąd

Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być

wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub Jego

wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu

pierwotnego. Będzie to miało miejsce w przypadku, gdy grozi utrata przedmiotu

świadczenia, który wskutek swoich właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym

przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby

zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast trudne

do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują

istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego

może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków

(tak w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk

352/06, CBOSA). Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką

wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo

wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej

decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier poza kasynem

Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy podnieść, że skarżący nie wskazał żadnej okoliczności

stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania

trudnych do odwrócenia skutków, gdyż powołał się tylko ogólnikowo na ustawowe

przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.

Skarżący nie wykazał w jakikolwiek sposób swojej obecnej kondycji finansowej. Tym samym nie sposób ocenić, czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do wstrzymania

wykonania decyzji. Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych

podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej

szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające

samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do

konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania

zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do konkretnego wnioskodawcy. Jego

twierdzenia powinny być zatem poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza

dotyczącymi jego sytuacji finansowej. W interesie strony leży więc takie sformułowanie

wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek

wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym

odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych,

wystarczająco obrazujących sytuację strony. Brak takiego odniesienia uniemożliwia

pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie - przychylenie się do

zgłoszonego żądania (zob. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia:

22 marca 2011 r., II GSK 373/11; 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11; 18 marca 2010 r., II FSK

502/09; 1 października 2009 r., I FSK 1312/08; 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, CBOSA).

Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem jego merytoryczną

ocenę.

Ponadto, argumenty podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji nie

mogą być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody

lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na inne okoliczności, powodujące

trudne do odwrócenia skutki strona skarżąca nie wskazała, zaś Sąd nie ma możliwości

prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie.

W rozpoznawanej sprawie także fakt ewentualnego wyegzekwowania nałożonej

kary pieniężnej przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie, nie skutkuje

nieodwracalnymi skutkami, gdyż w takim wypadku wskazana skarżoną decyzją

należność zostanie skarżącemu zwrócona.

W związku z powyższym, należało uznać, że w sprawie nie zaistniały podstawy

do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania

zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd

Administracyjny.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak

w sentencji.