Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 2026/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Sędziowie : NSA Andrzej Przybielski (spr.) NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant: Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Miasta z dnia 17 listopada 1994r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej ustaleń zawartych w rozdziale II - ustalenia szczegółowe Podjednostka [...] dla terenu o powierzchni 29,20 ha w zakresie uzależniającym wprowadzenie funkcji rekreacyjnej, zieleni zorganizowanej, parkingowej, handlowo- usługowej i mieszkalnictwa o niskiej intensywności od zatwierdzenia w trybie administracyjnym programu działań restrukturyzacyjnych oraz w odniesieniu do funkcji mieszkalnictwa o niskiej intensywności w zakresie ograniczającym krąg uprawnionych do realizowania funkcji przewidzianych w planie do osób "wykwaterowanych po wyburzeniach w dzielnicy".


UZASADNIENIE

Rada Miasta uchwałą Nr [...] z dnia 17 listopada 1994 r. zatwierdziła miejscowy plan szczegółowy zagospodarowania przestrzennego W. D. Uchwała ta opublikowana została w Dz. Urz. Woj. Gd. Nr [...], poz. [...].

W rozdziale II - ustalenia szczegółowe Podjednostka [...] dla obszaru o powierzchni 29.20 ha przyjęto następujące ustalenia ,,funkcjonujące ogrody działkowe mogą być zlikwidowane w trybie ustawowym, a tereny, które zajmują. a także tereny pozostałe mogą być przekształcone pod funkcje rekreacyjne, zieleni zorganizowanej, parkingowe, handlowo - usługowe i mieszkalnictwa o niskiej intensywności, wyłącznie na rzecz wykwaterowań po wyburzeniach w dzielnicy. Substandardowa zabudowa K. U. podlegać będzie przekształceniom na funkcje mieszkalne o niskiej intensywności z możliwością łączenia z nieuciążliwymi funkcjami usługowymi lub na wymienione funkcje bez mieszkań. Przekształceń powyższych należy dokonać na podstawie kompleksowego opracowania projektowego w połączeniu z programem działań restrukturyzacyjnych zatwierdzonych w trybie postępowania administracyjnego".

Prokurator Okręgowy wniósł skargę do Sądu, w której domagał się stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały w części. w której uzależnia ona wprowadzenie określonych funkcji od zatwierdzenia w trybie administracyjnym programu dzialań restrukturyzacyjnych oraz ogranicza krąg podmiotów uprawnionych do realizacji mieszkalnictwa o niskiej intensywności.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że kwestionowane przez prokuratora zapisy planu naruszają

art. 27 ustawy z 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 17 z 1989 r., poz. 99). który wyznacza treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie jest zatem dopuszczalne umieszczenie w planie zapisów uzależniających realizację jego ustaleń od rozstrzygnięć podejmowanych w odrębnym postępowaniu administracyjnym.

W odpowiedzi na skargę Gmina Miasta G. uznała jej zasadność w części dotyczącej ustaleń dla terenu oznaczonego symbolem [...], odnośnie zapisów ograniczających krąg osób uprawnionych do realizowania funkcji przewidzianych w planie do osób ..wykwaterowanych po wyburzeniach w dzielnicy" oraz w części uzależniającej przekształcenie obszaru na funkcje przewidziane w planie od .,kompleksowego opracowania projektowego w połączeniu z programem działań restrukturyzacyjnych zatwierdzonych w trybie postępowania administracyjnego."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skargę należało uznać za uzasadnioną, albowiem zaskarżona uchwała, we wskazanej wyżej części. podjęta została z naruszeniem prawa.

Stosownie do art. 27 ust l, obowiązującej w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały, ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 17 z 1989 r., poz. 99) miejscowy plan szczegółowy określał przeznaczenie gruntu. wyznaczał linie rozgraniczające te grunty, ustalał zasady uzbrojenia terenu oraz zasady kształtowania zabudowy. a w miarę potrzeby również inne warunki i wytyczne.

Plan ten, stosownie do art. 32 ust l tej ustawy. zatwierdzany uchwałą rady gminy, podlegał ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym i obowiązywał od dnia określonego w uchwale rady, nie wcześniej jednak niż po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W orzecznictwie i literaturze jednolicie przyjmowano. że był to przepis gminny, obowiązujący na terenie działalności organu. który go zatwierdził. Niedopuszczalne było zamieszczenie w planie. jako prawie miejscowym, zapisów uzależniających realizację jego ustaleń od rozstrzygnięć jakie miały by być podejmowane w postępowaniu administracyjnym. Ponadto plan. W świetle art. 81 obowiązującej wówczas Konstytucji RP z dnia 22 lipca 1952 r. stanowiącego. że obywatele Rzeczypospolitej Polskiej niezależnie od narodowości, ras) i wyznania mają równe prawa we wszystkich dziedzinach życia państwowego, politycznego. gospodarczego. społecznego i kulturalnego, nie mógł ograniczać podmiotów uprawnionych do realizacji przewidzianych w nim funkcji (por. też wyrok NSA z dnia 1 kwietnia 1993 r. IV SA 204/93, ONSA 1993/3/84).

Skoro zatem Gmina Miejska w G. uznała w całości żądanie skargi, która jak wskazano wyżej była uzasadniona, Sąd na podstawie art. 147 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w opisanej wyżej części.