Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 11/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: z art. 44 K.p.a.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 lipca 2019 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zaskarżoną decyzją z dnia [...]

nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu drawskiego z siedzibą

w Z. z dnia [...]. nr [...] o odmowie przyznania Z. C. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") kontynuacyjnej płatności rolnośrodowiskowej na [...] rok.

Zasadnicze ustalenia stanu faktycznego przedstawiają się następująco.

W dniu [...] r. wpłynął wniosek Strony o przyznanie kontynuacyjnej płatności rolnośrodowiskowej na rok [...]PROW 2007-2013). W treści wniosku zadeklarowana została realizacja pakietu 4. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków

i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 w wariancie 4.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków, w którym zadeklarowano jedną działkę rolną A1 o powierzchni

[...] ha położoną na działce ewidencyjnej nr [...] zlokalizowanej w województwie zachodniopomorskim, powiecie drawskim, gminie i obrębie: D. P..

Pismem z dnia [...] r. wezwano Stronę do złożenia wyjaśnień

w sprawie działki [...] znajdującej się w Zasobie Własności Rolnej Skarbu Państwa,

dla której Strona nie złożyła oświadczenia, w sprawie posiadania tytułu prawnego

do gruntu. Wezwanie zawierało pouczenie o skutkach braku złożenia wyjaśnień. Przesyłka pocztowa z wezwaniem została zwrócona do organu I instancji, z adnotacją, że adresat nie odebrał awizowanej przesyłki.

W dniu [...] r. do organu I instancji wpłynęło pismo Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w S. (na zapytanie organu o dzierżawcę

ww. działki ewidencyjnej [...]) informujące, że ww. działka ewidencyjna nr [...]

nie figuruje "jako rozdysponowana" zaś powyższa Agencja już w roku [...] wezwała Stronę do zaprzestania czerpania korzyści (w tym finansowych) z tej nieruchomości jak i obciążyła Stronę odszkodowaniem za korzystanie z niej bez tytułu prawnego. Ponadto Agencja ta wskazała, że do dnia sporządzenia pisma Strona nie wydała

ww. nieruchomości protokołem zdawczo-odbiorczym.

W konsekwencji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję z dnia

[...] r. w sprawie odmowy przyznania Stronie płatności rolnośrodowiskowej, w uzasadnieniu wskazując na brak wykazania tytułu do działki rolnej [...], co miało wpływ na niezakwalifikowanie do płatności działki rolnej A1. Organ wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2, pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia

[...] r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U.2013.361 ze zm.; dalej: "rozporządzenie PRS"), rolnikowi przyznaje się płatność rolnośrodowiskową

do posiadanych przez niego działek rolnych o łącznej powierzchni wynoszącej

co najmniej 1 ha, spełniającemu warunki przyznania płatności w ramach pakietów, wariantów określone w rozporządzeniu. Zgodnie z art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (tj. Dz.U.2016.1387 ze zm.; dalej: "ustawa EFRROW"), jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu,

to taka pomoc do gruntu wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przysługuje podmiotowi, który ma do tego gruntu tytuł prawny, z tym

że w przypadku działania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 14 Program rolnośrodowiskowy - podmiotowi, który, na dzień 31 maja danego roku, ma do tego gruntu tytuł prawny.

Przekładając powyższe przepisy na niniejszą sprawę organ wskazał, że Strona

nie dołączyła do wniosku o przyznanie płatności oświadczenia o posiadaniu tytułu

do działki [...] i nie przedstawiła dowodów dokumentujących posiadanie tytułu prawnego do działki [...] na wezwanie organu.

W odwołaniu Strona zarzuciła, że zaskarżoną decyzję w sprawie płatności poprzedza wydana w 2016 r. decyzja, w której została przyznana płatność rolnośrodowiskowa za 2016 r., co stanowi przesłankę do stwierdzenia jej nieważności, uchylenia i umorzenia postępowania.

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy po rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz po zapoznaniu się ze stanowiskiem Strony zawartym w odwołaniu wskazał,

że z historii sprawy wszczętej wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej

na [...] r., złożonym do Biura Powiatowego Agencji w Z. w dniu [...] r. wynika, że decyzja Nr [...] z dnia [...] r. to pierwsza

i jedyna decyzja w tej sprawie, która jest poprzedzona wezwaniem do złożenia wyjaśnień z dnia [...] r., bez odpowiedzi Wnioskodawcy. Odnośnie informacji z odwołania o decyzji wydanej w [...] r. wyjaśnił, że w dniu [...] roku Kierownik Biura Powiatowego Agencji wydał decyzję Nr [...] w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na kwotę [...]zł, jednakże przyznana kwota jest wynikiem pozytywnego rozpatrzenia wniosku o płatność

za [...] r., który wpłynął do Biura Powiatowego ARiMR w dniu [...] r., czyli w roku poprzedzającym wniosek z niniejszej sprawy. To okoliczność, która

nie ma wpływu na niniejszą sprawę i obowiązek organu I instancji do zakończenia postępowania w sprawie płatności za [...] r. decyzją Nr [...].

Organ odwoławczy wskazał, że weryfikacja wniosku, która przez wzgląd na brak odpowiedzi na wezwanie w sprawie posiadania działki [...] wymagała uzupełnienia materiału dowodowego o informacje Agencji Nieruchomości Rolnych (ANR)

o dzierżawcy ww. działki ewidencyjnej wykazała, że Strona użytkuje zadeklarowaną

do płatności ww. działkę bez tytułu prawnego. Jak wskazał organ, w ewidencji prowadzonej przez ANR działka jest nierozdysponowana, a Strona została wezwana

do zaprzestania czerpania korzyści z nieruchomości i obciążona odszkodowaniem

za korzystanie z jej obszaru bez tytułu prawnego (wskazana informacja została udzielona na podstawie 83a ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie warunków oraz trybu udostępniania danych przechowywanych w rejestrach i ewidencjach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów (Dz.U. z 2004 r. Nr 10 poz. 90 ze zm.), co zdaniem organu odwoławczego przesądza o zasadności odmowy przyznania płatności Stronie, która nie spełniła warunku z art. 18 ust. 4 ustawy EFRROW w związku z § 2, § 23 ust. 1a rozporządzenia PRS, dotyczącego posiadania tytułu prawnego do gruntów zadeklarowanych

do płatności na dzień 31 maja danego roku, wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.

Strona zaskarżyła ww. decyzję organu odwoławczego skargą wniesioną

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który to Sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 21 czerwca 2018 r., I SA/Sz 962/17 uchylił zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd wskazał, że uznanie przez organ odwoławczy,

że odmowa przyznania płatności została poprzedzona skutecznym wezwaniem Strony

do złożenia wyjaśnień w związku ze skutecznym doręczeniem przesyłki zawierającej takie wezwanie nie znajduje oparcia w materiale dowodowym i czyni konstatację organu dowolną, nie znajdującą oparcia w przedłożonym dowodzie doręczenia

ww. przesyłki.

Sąd wskazał bowiem, że organ odwoławczy powołał się na brak odpowiedzi Skarżącego na wezwanie z dnia [...] r. w sprawie złożenia dowodów

na posiadany tytuł prawny do działki [...] oraz na informację Agencji Nieruchomości Rolnych. Okoliczność skutecznego doręczenia i prawidłowego dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie z dnia [...] r. organ stwierdził

na podstawie czytelnej informacji zawartej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki o czynnościach doręczenia przesyłki z wezwaniem. Sąd wskazał również, że w aktach administracyjnych znajduje się wezwanie z dnia [...] r. o numerze [...], znak sprawy [...]. Znajduje się awers koperty z nazwiskiem i adresem, numer [...], opis czynności doręczyciela oraz rewers potwierdzenia odbioru przesyłki z opisem czynności doręczyciela, numer ([...].

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd zauważył, że o ile podzielić należy pogląd organu, że o skuteczności czynności doręczenia przesyłki przemawia stosowny zapis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, o tyle umknęło uwadze organu,

że zawarte w aktach sprawy administracyjnej dowód doręczenia przesyłki tj. rewers zwrotnego potwierdzenia odbioru, jak i przednia strona koperty zawierająca przesyłkę nie zawiera jakichkolwiek oznaczeń identyfikujących co zawiera przesyłka, jakiego rodzaju pismo. Brak jest wskazania oznaczenia numeru, symbolu, nazwy pisma, daty pisma czyli jakichkolwiek indywidualizujących oznaczeń. Koperta jak i rewers potwierdzenia odbioru zawiera numer [...], który nie jest numerem wezwania z dnia [...] r. o numerze [...],

nie jest to także znak sprawy [...]. Ponadto organ,

na wezwanie Sądu, również nie przedłożył dowodu doręczenia Skarżącemu wezwania

z dnia [...] r. o wskazanym numerze.

Stąd, w ocenie Sądu, na tym etapie stwierdzonych uchybień, czyni przedwczesnym odnoszenie się do zasadności odmowy przyznania Stronie płatności rolnośrodowiskowej z powodu braku wykazania tytułu do działki [...] i to wobec sporu sądowego pomiędzy Skarżącym a ANR.

Sąd wskazał, aby w ponownie prowadzonym postępowaniu organ odwoławczy zweryfikował skuteczność wezwania Skarżącego do złożenia stosownych wyjaśnień

i w zależności od wyniku tych ustaleń podjął stosowne czynności procesowe mające

na celu rozstrzygnięcie sprawy.

W dniu [...] r. organ odwoławczy zwrócił się do organu I instancji

o przesłanie dowodów doręczenia Stronie ww. wezwania z dnia [...].,

tj. kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem koperty (rewers, awers koperty jak

i zwrotki na niej umieszczonej) oraz wskazanie czy i jakie pisma zostały wystosowane do Strony od momentu złożenia wniosku do wydania decyzji w sprawie płatności rolnośrodowiskowej.

W dniu [...]. do organu II instancji wpłynęły wyjaśnienia organu

I instancji oraz ksero koperty zawierającej ww. wezwanie oraz zwrotki na niej umieszczonej.

Mając powyższe na uwadze w dniu [...] r. organ

II instancji zawiadomił Stronę o zakończeniu postępowania. W dniu [...] r. pełnomocnik Strony zapoznał się z materiałem dowodowym, wykonał zdjęcia teczki aktowej sprawy, nie wnosząc uwag.

W dniu [...] roku organ II instancji wydał ww. decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu ww. decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2, pkt 4 rozporządzenia PRS, płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi

do posiadanych przez niego działek rolnych o łącznej powierzchni wynoszącej

co najmniej 1 ha, o ile spełnia warunki przyznania płatności w ramach pakietów, wariantów określone w rozporządzeniu. Zgodnie z kolei z art. 18 ust. 4 ustawy EFRROW, jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu, to taka pomoc do gruntu wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przysługuje podmiotowi, który ma do tego gruntu tytuł prawny, z tym że w przypadku działania,

o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 14 Program rolnośrodowiskowy - podmiotowi, który, na dzień 31 maja danego roku, ma do tego gruntu tytuł prawny. Jak dalej wskazał organ odwoławczy zgodnie z § 23 ust. 1a rozporządzenia PRS, w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 4 ustawy EFRROW, we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej rolnik składa oświadczenie, że ma tytuł prawny do użytków rolnych wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, do których ubiega

się o przyznanie tej płatności, w którym wskazuje, z czego wywodzi ten tytuł prawny.

Przekładając ww. przepisy na stan faktyczny rozpoznawanej sprawy, organ uznał, że Strona nie przedstawiła dowodów dokumentujących posiadanie tytułu prawnego

do ww. działki [...] a ponadto ani nie dołączyła do wniosku o przyznanie płatności oświadczenia w tej sprawie ani nie podjęła wezwania o udokumentowanie posiadania działki, wysłanego na adres korespondencyjny wskazany we wniosku o wpis

do ewidencji producentów.

Organ uznał, że ww. wezwanie w przedmiocie wykazania tytułu prawnego

do zgłoszonej do płatności na [...] r. działki rolnej zostało Stronie skutecznie doręczone, pomimo, że Strona wskazuje na jego nieskuteczne doręczenie z uwagi

na brak otrzymania awiza. Jak bowiem wskazał organ przesyłka zawierająca

ww. wezwanie została prawidłowo awizowana: pierwsze awizo pozostawione zostało

w dniu [...] r., drugie [...] r., a zwrot do nadawcy nastąpił w dniu [...]. Organ wskazał, że Strona pomimo twierdzeń w przedmiocie braku awiza nie skorzystała z uprawnienia do reklamowania przesyłki, zawierającej ww. wezwanie.

W zakresie skuteczności doręczenia Stronie ww. przesyłki organ powołał

się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (I GZ 301/18) cytując:, że "samo twierdzenie strony o braku awiza w skrzynce pocztowej, nie poparte żadną dodatkową argumentacją czy też wskazaniem na okoliczności zmierzające

do uprawdopodobnienia tego faktu, nie jest wystarczające do obalenia domniemania. Skarżąca nie przedstawiła żadnego dokumentu wskazującego, że złożyła w sprawie reklamację na działanie doręczyciela - P. P.".

Odnosząc się z kolei do zaleceń zawartych w ww. wyroku WSA w Szczecinie z dnia 21 czerwca 2018 r., I SA/Sz 962/17 organ wskazał, że zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego o ponowne przesłanie kopert oraz zwrotki, w której było wystosowane

do Strony wezwanie do złożenia wyjaśnień. Na rewersie zwrotki (który na wcześniejszym etapie postępowania nie został dołączony do akt sprawy, przez wzgląd na nieodłączenie zwrotki od koperty) w miejscu oznaczenie rodzaju pisma wskazano: wezwanie do złożenia wyjaśnień. Zatem w liście, który Strona nie odebrała znajdowało się sporne wezwanie do złożenia wyjaśnień. Ponadto z akt sprawy, jak i z wyjaśnień uzyskanych od Kierownika Biura Powiatowego wynika, że w roku 2016 do Strony zostało wysłane tylko jedno pismo w sprawie, zatem w kopercie nie mogło

się znajdować nic innego jak sporne wezwanie (w odpowiedzi Kierownika BP z dnia

[...]. wystąpił błąd we wskazaniu daty wystosowania zawiadomienia

o niezałatwieniu sprawy w terminie).

Niezależnie od powyższego organ odwoławczy wskazał również, że organ

I instancji, z uwagi na brak wyjaśnień Strony co do tytułu prawnego do ww. działki ewidencyjnej nr [...] z urzędu uzupełnił materiał dowodowy, zwracając

się do Agencji Nieruchomości Rolnych (ANR) o przekazanie informacji w tym zakresie. Z przekazanych przez ANR informacji wynikało jednoznacznie, że Strona od [...] r. użytkuje ww. działkę bez tytułu prawnego, co stanowiło podstawę do obciążenia Strony odszkodowaniem za bezumowne z niej korzystanie a ponadto, że w ewidencji prowadzonej przez ANR działka ta jest nierozdysponowana.

Organ zauważył również, że weryfikacja danych wymaganych do przyznania spornej płatności dokonywana jest przez organy ARiMR nie tylko w oparciu

o oświadczenia Beneficjentów płatności lecz również w oparciu o dane przekazywane ARIMR na mocy przepisów prawa. I tak zgodnie z § 3a ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie warunków oraz trybu udostępniania danych przechowywanych w rejestrach i ewidencjach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów (Dz.U.2004.10.90 ze zm.) Agencja Nieruchomości Rolnych, w terminie do dnia 30 maja danego roku, udostępnia z urzędu ARiMR, według stanu na dzień 31 maja danego roku, dane dotyczące gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, zawarte w rejestrach lub ewidencjach prowadzonych przez Agencję Nieruchomości Rolnych, obejmujące: identyfikator działki ewidencyjnej zawarty w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego (a) oraz dane podmiotu, który ma tytuł prawny do gruntu położonego na działce ewidencyjnej, o której mowa w pkt 1,

na podstawie stosunku prawnego łączącego ten podmiot z Agencją Nieruchomości Rolnych, w tym między innymi datę nawiązania stosunku prawnego i okres, na jaki został nawiązany (b).

Z danych jakie Agencja Nieruchomości Rolnych przekazała ARiMR w roku [...] nie wynika zaś aby na dzień [...] r. Strona posiadała tytuł prawny do spornej działki.

Wskazane okoliczności przesądzają, w ocenie organu odwoławczego, o zasadności odmowy przyznania płatności Stronie, która nie spełniła warunku z art. 18 ust. 4 ustawy EFRROW w związku z § 2, § 23 ust. 1a rozporządzenia PRS, dotyczącego posiadania tytułu prawnego do gruntów zadeklarowanych do płatności na dzień 31 maja danego roku, wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Strona na dzień [...] nie dysponowała bowiem tytułem prawnym do ww. działki zaś samo użytkowanie działki nie daje organom ARiMR podstaw do przyznania płatności.

Organ wskazał ponadto, że w dniu [...] roku Kierownik Biura Powiatowego Agencji wydał decyzję Nr [...] w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na kwotę [...]zł, jednakże przyznana kwota jest wynikiem pozytywnego rozpatrzenia wniosku o płatność za [...] r., który wpłynął

do Biura Powiatowego ARiMR w dniu [...] roku, czyli w roku poprzedzającym wniosek z niniejszej sprawy.

Dodatkowo organ odniósł się do wskazanego w ww. wyroku WSA w Szczecinie

z dnia [...] r. toczącego się sporu sądowego Strony z ANR i wskazał,

że na etapie postępowania odwoławczego Strona nie podnosiła, że toczy się spór

z ANR dotyczący spornej działki. Nie mniej jednak z wiedzy dostępnej organowi

z urzędu, wiadomym jest, że toczy się spór sądowy pomiędzy Stroną ANR w związku

z nieuregulowanymi należnościami za bezumowne korzystanie z działki nr [...],

co pozostaje bez wpływu na prawo do wydania rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie.

Strona zaskarżyła ww. decyzję organu odwoławczego skargą wniesioną

do tutejszego Sądu wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą

ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W treści skargi Skarżący wskazał, że organ nie powinien wydawać decyzji

lecz zawiesić postępowanie z urzędu gdyż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy

od rozstrzygnięcia czy Skarżącemu przysługiwał tytuł prawny do działki ewidencyjnej

nr [...] z obrębu ewidencyjnego D. P. w sprawie toczącej się obecnie przed Sądem Rejonowym w D. P. pod sygn. akt [...]

z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych (obecnie Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa) przeciwko Skarżącemu o zapłatę wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z przedmiotowej działki ewidencyjnej. W postępowaniu tym Skarżący bowiem podnosi, wbrew stanowisku Agencji Nieruchomości Rolnej, że przysługiwał mu tytuł prawny

do działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu ewidencyjnego D. P. z uwagi

na to, że nie zakończyła się umowa dzierżawa tej działki. W ocenie Skarżącego choć organ odwoławczy przyznał w uzasadnieniu decyzji, że taki spór sądowy jest jemu znany z urzędu, to jednak pochopnie przyjął, że w takim procesie Sąd będzie mógł tylko potwierdzić, że Skarżącemu nie przysługiwał tytuł prawny do ww. działki ewidencyjnej nr [...].

Ponadto jak wskazał Skarżący, nie można uznać, że wezwanie do złożenia wyjaśnień wystosowane do Skarżącego przez organ I instancji zostało Skarżącemu skutecznie doręczone a to z uwagi na brak awizowania tej przesyłki jak i brak działań organu w zakresie jej reklamowania z tego powodu (pomimo podnoszonych przez Skarżącego twierdzeń).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

W toku rozprawy w dniu [...] r. Skarżący, na pytanie Sądu, oświadczył,

że sprawa o sygn. akt [...] przed Sądem powszechnym jest w toku a ponadto,

że sporna w rozpoznawanej sprawie płatność rolnośrodowiskowa jest ostatnią

z 5-o letniego programu rolnośrodowiskowego zaś poprzednie płatności zostały wypłacone Skarżącemu przez ARiMR.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2018.2107 j.t. ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz.U.2018.1302 j.t. ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola

ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo

w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ

na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c) P.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 P.p.s.a.).

Na wstępie należy wskazać, że sprawa była już przedmiotem rozpoznania tutejszego Sądu, który prawomocnym wyrokiem z dnia z 21 czerwca 2018 r.,

I SA/Sz 962/17 uchylił decyzję organu II instancji.

Na wstępie przypomnieć zatem należy, że ustawodawca w art. 153 P.p.s.a. wyraził zasadę związania, według której skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie zostało wydane, postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne, jak również wszystkie przyszłe postępowania administracyjne

i sądowoadministracyjne dotyczące danej sprawy administracyjnej. Moc wiążąca prawomocnego wyroku sądu administracyjnego związana jest z tożsamością stosunku prawnego będącego przedmiotem sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa, jako podstawy do wydania decyzji. Obowiązek podporządkowania

się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciąży na organie administracyjnym i na sądach, a może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego. Niezastosowanie się przez organ administracji

przy ponownym rozpatrywaniu sprawy do oceny prawnej wyrażonej przez sąd

w wyroku narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że podjęte w ten sposób rozstrzygnięcie jest wadliwe.

Związanie wyrażoną w ww. wyroku oceną prawną oraz wskazaniami

co do dalszego postępowania obligowało organ do jej uwzględnienia i wykonania wytycznych Sądu. Oceną tą był również związany Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę.

Z uwagi na powyższe Sąd wskazuje, że ww. wyrokiem z dnia 21 czerwca

2018 r., I SA/Sz 962/17 Sąd uchylił decyzję organu odwoławczego z tego powodu,

że w ocenie Sądu, organ ten nie wykazał, że Skarżący został skutecznie wezwany – wezwaniem z dnia [...] r. o numerze [...] – do przedłożenie tytułu prawnego do ww. działki ewidencyjnej nr [...] zlokalizowanej

w województwie zachodniopomorskim, powiecie drawskim, gminie i obrębie: D. P.. Jak bowiem wskazał Sąd w aktach administracyjnych znajduje

się wezwanie z dnia [...] r. o numerze [...], znak sprawy [...]. Znajduje się awers koperty z nazwiskiem

i adresem, numer [...], opis czynności doręczyciela oraz rewers potwierdzenia odbioru przesyłki z opisem czynności doręczyciela, numer [...].

Sąd wskazał równocześnie, że zawarte w aktach sprawy administracyjnej dowód doręczenia przesyłki tj. rewers zwrotnego potwierdzenia odbioru, jak i przednia strona koperty zawierająca przesyłkę nie zawiera jakichkolwiek oznaczeń identyfikujących

co zawiera przesyłka, jakiego rodzaju pismo. Brak jest wskazania oznaczenia numeru, symbolu , nazwy pisma, daty pisma czyli jakichkolwiek indywidualizujących oznaczeń. Koperta jak i rewers potwierdzenia odbioru zawiera numer [...], który nie jest numerem wezwania z dnia [...] r. o numerze [...], nie jest to także znak sprawy [...]. Ponadto organ, na wezwanie Sądu, również nie przedłożył dowodu doręczenia Skarżącemu wezwania z dnia [...] r. o wskazanym numerze.

Tym samym Sąd uchylając decyzję organu odwoławczego z tego powodu wskazał, aby w ponownie prowadzonym postępowaniu organ odwoławczy zweryfikował skuteczność wezwania Skarżącego do złożenia stosownych wyjaśnień i w zależności od wyniku tych ustaleń podjął stosowne czynności procesowe mające na celu rozstrzygnięcie sprawy.

Z uwagi na powyższe Sąd uznał za przedwczesne odnoszenie się do zasadności odmowy przyznania Stronie płatności rolnośrodowiskowej z powodu braku wykazania tytułu do działki [...] i to wobec sporu sądowego pomiędzy Skarżącym a ANR.

Mając na uwadze powyższe wskazania zawarte w wyroku z dnia 21 czerwca 2018 r., I SA/Sz 962/17 Sąd uznaje, że organ w ponownie prowadzonym postępowaniu wypełnił w całości ww. wskazanie Sądu.

Sąd zauważa bowiem, że organ I instancji, wykonując wezwanie organu odwoławczego z dnia [...] r., przedłożył kopertę oraz zwrotki (awers

i rewers), w której było wystosowane do Strony ww. wezwanie do złożenia wyjaśnień. Na rewersie zwrotki (który na wcześniejszym etapie postępowania nie został dołączony

do akt sprawy, przez wzgląd na nieodłączenie zwrotki od koperty) w miejscu oznaczenie rodzaju pisma wskazano: wezwanie do złożenia wyjaśnień. Zatem zasadnie wskazał organ odwoławczy, że w liście, którego Skarżący nie odebrał znajdowało

się sporne wezwanie do złożenia wyjaśnień. Ponadto z akt sprawy, jak i z wyjaśnień uzyskanych od Kierownika Biura Powiatowego wynika, że w roku [...] do Skarżącego została wysłana tylko jedna przesyłka w sprawie, zatem w kopercie nie mogło

się znajdować się inne pismo aniżeli sporne wyzwanie (w odpowiedzi Kierownika BP

z dnia [...] r. wystąpił błąd we wskazaniu daty wystosowania zawiadomienia

o niezałatwieniu sprawy w terminie).

Przechodząc zatem do skuteczności doręczenia Skarżącemu ww. wezwania Sąd zauważa, że jak wynika z danych zawartych na kopercie zawierającej ww. wezwanie oraz "zwrotki", przesyłka ta została dwukrotnie awizowana, tj. dnia [...] r. i [...] r. zaś awizo pozostawione zostało w oddawczej skrzynce pocztowej Skarżącego. Sama zaś przesyłka, z powodu niemożności jej doręczenia została złożona na okres 14 dni do dyspozycji Skarżącego w urzędzie Pocztowym. Z powodu braku odbioru ww. przesyłki przez Skarżącego została ona zwrócona do adresata w dniu [...] r. Oznaczenia przesyłki zawarte

w ww. dokumentach zgadzają się z oznaczeniami ww. przesyłki, tj. jej numerem ([...]) i znakiem sprawy ([...]).

Zasadnym zatem, w myśl art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U.2018.2096 j.t. ze zm.; dalej: "K.p.a.") było uznanie przez organ, że pismem z dnia [...] r. doszło do skutecznego wezwania Skarżącego do złożenia wyjaśnień w przedmiocie posiadania przez Skarżącego tytułu prawnego do ww. działki [...] oraz załącznika do wniosku

pn.: "Oświadczenie ANR".

Zgodnie bowiem z art. 44 § 1 K.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma

w sposób wskazany w art. 42 i 43, (1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia

23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru

w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest

to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia,

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.).W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.).

Odnosząc się kolei do zarzutów Skarżącego o braku skutecznego doręczenia ww. przesyłki z powodu braku pozostawienia Skarżącemu jej awiza Sąd wskazuje,

że celem regulacji z art. 44 K.p.a. jest zapobieżenie możliwości tamowania postępowania przez strony poprzez unikanie odbioru korespondencji. Jednocześnie każde postępowanie, także administracyjne, musi być tak ukształtowane, aby umożliwić stronie osobisty udziału w czynnościach procesowych i jej wysłuchanie przez organ prowadzący postępowanie. Kwestia doręczeń powinna zatem być tak rozwiązana, aby działająca w dobrej wierze i z należytą starannością strona tego postępowania nie była zaskakiwana negatywnymi konsekwencjami doręczenia pisma w sytuacji, gdy bez własnej winy nie była w stanie zapoznać się z jego treścią (por. uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., P 13/05, opubl. w OTK-A z 2006 r., nr 2 ,poz. 20). Z tego względu instytucja zastępczego doręczania pism powinna być stosowana z zachowaniem reguł ustawowych, a każde odstępstwo od tych reguł powinno skutkować przyjęciem, że w istocie nie doszło do doręczenia pisma (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2017 r., I FSK 1061/15, z dnia 16 grudnia 2016 r., II FSK 3420/14, z dnia 23 lutego 2016 r., I FSK 927/14). Posługując się przy doręczaniu pism operatorem pocztowym, na co pozwala, organ podatkowy ponosi ewentualne konsekwencje związane z nieprawidłowym wykonaniem usługi doręczenia.

W rozpoznawanej Sprawie, w ocenie Sądu, aktualne twierdzenia Skarżącego

o braku doręczenia ww. wezwania z powodu braku doręczenia awizo są jednakże gołosłowne, gdyż z zapisów na kopercie i zwrotnym poświadczeniu odbioru jednoznacznie wynika, że przesyłka zawierająca ww. wezwanie była dwukrotnie awizowana zaś awiza umieszczane były w skrzynce pocztowej Skarżącego. Sąd zauważa bowiem, że Skarżący do dnia wydania wyroku w rozpoznawanej sprawie ani nie przedłożył jakichkolwiek dowodów potwierdzających słuszność zarzutów w tym zakresie ani też nie złożył jakichkolwiek wniosków dowodowych w tym zakresie,

w szczególności na etapie postępowania administracyjnego. Te zaś okoliczności uniemożliwiają Sądowi uznanie stanowiska organów w zakresie doręczenia spornej przesyłki za wadliwe.

Uznając zatem, że ww. wezwanie z dnia [...] r. doręczone zostało Skarżącemu skutecznie zaś dowody jego doręczenia znajdują się w aktach sprawy,

co jednocześnie stanowi o wykonaniu wskazań Sądu zawartych w wyroku z dnia

21 czerwca 2018 r., I SA/Sz 962/17, przejść należy do oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji w pozostałym zakresie.

Są zauważa, że płatność za [...] r., o którą ubiega się Skarżący stanowi kontynuacyjną płatność rolnośrodowiskową. Jak w toku rozprawy, na pytanie Sądu, wskazał Skarżący jest to ostania płatność z tytułu realizacji przez Skarżącego

na ww. gruncie programu rolnośrodowiskowego zaś wcześniejsze płatności z tego tytułu zostały Skarżącemu wypłacone. Kontrolą Sądu w rozpoznawanej przez sprawie objęta jest jednak jedynie płatność za [...] r., a zatem prawidłowość decyzji przyznających Skarżącemu płatności w latach wcześniejszych nie może być objętą kontrolą Sądu, jako pozostająca bez wpływu na sporna płatność. Sąd zauważa jednak, że Skarżący upatruje wadliwości zaskarżonej decyzji w fakcie przyznania mu kontynuacyjnej rolnośrodowiskowej płatności za [...] r.

Wyjaśnić zatem należy, że treść przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji podlegała zmianom w okresie od dnia rozpoczęcia przez Skarżącego realizacji programu rolnośrodowiskowego i przyznania pierwszej płatności z tego tytułu.

Odnosząc się do powyższego Sąd wskazuje, że jako podstawę prawną odmowy Skarżącemu przyznania spornej płatności organy wskazały przepisy § 2 ust. 1 pkt 2, pkt 4 rozporządzenia PRS, który stanowi, że płatność rolnośrodowiskową przyznaje

się rolnikowi do posiadanych przez niego działek rolnych o łącznej powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha, o ile spełnia warunki przyznania płatności w ramach pakietów, wariantów określone w rozporządzeniu. Ponadto organy powołały art. 18 ust. 4 ustawy EFRROW, zgodnie z którym jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu, to taka pomoc do gruntu wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przysługuje podmiotowi, który ma do tego gruntu tytuł prawny, z tym

że w przypadku działania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 14 Program rolnośrodowiskowy - podmiotowi, który, na dzień 31 maja danego roku, ma do tego gruntu tytuł prawny. Jak dalej wskazał organ odwoławczy zgodnie z § 23 ust. 1a rozporządzenia PRS, w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 4 ustawy EFRROW, we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej rolnik składa oświadczenie,

że ma tytuł prawny do użytków rolnych wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, do których ubiega się o przyznanie tej płatności, w którym wskazuje,

z czego wywodzi ten tytuł prawny.

Sąd zauważa, że ww. przepis art. 18 ustawy EFRROW został znowelizowany mocą ustawy z dnia 9 marca 2016 r. o zmianie ustawy o płatnościach

w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustawy (Dz.U.2016.337; dalej : "ustawa nowelizująca"). Na mocy art. 2 ustawy nowelizującej

w ustawie EFRROW w art. 18 dodano ust. 4 w brzmieniu: "4. Jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu, to taka pomoc do gruntu wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przysługuje podmiotowi, który ma do tego gruntu tytuł prawny.".

Jak wynika z kolei z przepisów intertemporalnych ustawy nowelizującej,

tj. z art. 4 ust. 1 do płatności bezpośrednich, o których mowa w ustawie zmienianej

w art. 1, oraz do pomocy finansowej, o której mowa w ustawie zmienianej w art. 2 (płatność rolnośrodowiskowa) oraz w art. 3, a także do postępowań w sprawach dotyczących tych płatności i tej pomocy:

1) wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

2) zakończonych ostateczną decyzją wydaną na podstawie dotychczasowych przepisów, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

- stosuje się przepisy dotychczasowe.

Z art. 5 ustawy nowelizującej wynika zaś, że wchodzi ona w zżycie z dniem 15 marca 2016 r.

Sąd wskazuje, że z powyższych przepisów ustawy nowelizującej wynika zatem, że przepis art. 18 ust. 4 ustawy EFRROW, który wprowadza obowiązek posiadania tytułu prawnego do gruntów zgłaszanych do płatności m.in. rolnośrodowiskowej, które wchodzą w skład zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, wszedł w życie dnia

15 marca 2016 r. A zatem nie obowiązywał on we wcześniejszych latach realizacji przez Skarżącego programu rolnośrodowiskowego. Ponadto przepis art. 18 ust. 4 ustawy o EFRROW nie ma zastosowania w sprawach, które zostały wszczęte

i nie zostały zakończone ostateczną decyzją przed dniem [...] r., co może tłumaczyć fakt przyznania Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej za wcześniejsze okresy, w tym za [...] r., w odniesieniu do którego to roku termin składania wniosku

o płatność upływał w [...] r.

Sąd zauważa jednocześnie, że w rozpoznawanej sprawie wniosek Skarżącego

o przyznanie kontynuacyjnej płatności rolnośrodowiskowej na rok [...] wpłynął [...] r., a zatem przepis ww. art. 18 ust. 4 ustawy EFRROW oraz § 23 ust. 1a rozporządzenia PRS mają w rozpoznawanej sprawie pełne zastosowanie. Oznacza

to z kolei, że zasadnie uznały organy ARiMR, że posiadanie przez Skarżącego tytułu prawnego do zadeklarowanych do płatności gruntów, które wchodziły w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, stanowi warunek konieczny przyznania spornej płatności. Skarżący winien ponadto złożyć we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej oświadczenie, że ma tytuł prawny do gruntu wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, do którego ubiega się o przyznanie tej płatności, w którym zobowiązany był wskazać, z czego wywodzi ten tytuł prawny.

Sąd uznał również, za zasadne stanowisko organów, w zakresie uznania,

że Skarżący nie posiada ww. tytułu prawnego. Okoliczność ta, w ocenie Sądu, znajduje pełne odzwierciedlenie w aktach sprawy.

Sąd wskazuje bowiem, że w rozpoznawanej sprawie po pierwsze Skarżący pomimo skutecznego wezwania (pismo z dnia [...] r.) ani nie przedłożył tytułu prawnego do zgłoszonej do płatności działki rolnej A1 położonej na działce ewidencyjnej nr [...] ani nie złożył oświadczenia w myśl § 23 ust. 1a rozporządzenia PRS. Tytułu takiego Skarżący nie przedłożył również na etapie postępowania sądowego.

Po drugie zaś czynności podjęte przez organ z urzędu, w zakresie ustalenia prawa Skarżącego do spornej płatności nie potwierdziły, że Skarżący posiada tytuł prawny do zadeklarowanego do płatności gruntu. Przeciwnie czynności

te wykazały, że Skarżący tytułu takiego nie posiada. Jak bowiem jednoznacznie wynika z informacji przekazanych przez ANR (pismo z dnia [...] r.), na wniosek organu, Skarżący użytkuje ww. grunty bez tytułu prawnego i został wezwany

do zaprzestania pobierania z nich pożytków a ponadto obciążony został odszkodowaniem za korzystanie z ww. działki ewidencyjnej nr [...] bez tytułu prawnego.

Po trzecie również informacje posiadane przez organy z urzędu, potwierdzają okoliczność braku posiadania przez Skarżącego tytułu prawnego do ww. gruntów rolnych. Jak bowiem wskazał organ odwoławczy, weryfikacja danych wymaganych

do przyznania spornej płatności dokonywana jest przez organy ARiMR nie tylko

w oparciu o oświadczenia Beneficjentów płatności lecz również w oparciu o dane przekazywane ARIMR na mocy przepisów prawa. I tak zgodnie z § 3a ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] r. w sprawie warunków oraz trybu udostępniania danych przechowywanych w rejestrach

i ewidencjach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów (Dz.U.2004.10.90

ze zm.) Agencja Nieruchomości Rolnych, w terminie do dnia 30 maja danego roku, udostępnia z urzędu ARiMR, według stanu na dzień 31 maja danego roku, dane dotyczące gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, zawarte w rejestrach lub ewidencjach prowadzonych przez Agencję Nieruchomości Rolnych, obejmujące: identyfikator działki ewidencyjnej zawarty w ewidencji gruntów

i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego

i kartograficznego (a) oraz dane podmiotu, który ma tytuł prawny do gruntu położonego na działce ewidencyjnej, o której mowa w pkt 1, na podstawie stosunku prawnego łączącego ten podmiot z Agencją Nieruchomości Rolnych, w tym między innymi datę nawiązania stosunku prawnego i okres, na jaki został nawiązany (b). Z danych jakie Agencja Nieruchomości Rolnych przekazała ARiMR w roku 2016 nie wynikało, jak wskazał organ odwoławczy, aby na dzień [...] [...] r. Skarżący posiadał tytuł prawny do spornej działki.

Skoro zatem Skarżący w 2016 r. nie posiadał tytułu prawnego do ww. działki ewidencyjnej nr [...] to w oparciu o ww. przepisy (§ 2 ust. 1 pkt 2, pkt 4, § 23 ust. 1a rozporządzenia PRS oraz art. 18 ust. 4 ustawy EFRROW) organy zobligowane były

do odmowy przyznania Skarżącemu spornej płatności.

Odnosząc się w ostatniej kolejności do zarzutu związanego z toczącym

się sporem sądowym pomiędzy Skarżącym a Agencją Nieruchomości Rolnych, Sąd zauważa, że w toku postępowania administracyjnego Skarżący nie złożył wniosku

o jego zawieszenie zaś ww. okoliczność nie mieści się w katalogu art. 97 § 1 K.p.a. Sąd wskazuje ponownie, że Agencja Nieruchomości Rolnych jednoznacznie wskazała

na brak tytułu prawnego Skarżącego do ww. gruntów zaś Skarżący tytułu takiego nie przedłożył w jakiejkolwiek formie, pomimo wezwanie organu, ani na etapie postępowania administracyjnego ani sądowego. Dodatkowo, Sąd podkreśla,

że Skarżący nie przedłożył również dowodów, które potwierdzały by, że w ww. sporze sądowy pomiędzy Skarżącym a ANR, Skarżący podnosi i dowodzi posiadanie w [...] r. tytułu prawnego do gruntów zgłoszonych do płatności rolnośrodowiskowej za [...] r.,

tj. do spornej płatności.

Na marginesie wskazać jednak należy, że ewentualna zmiana stanu faktycznego w zakresie istnienia w [...] r. tytułu prawnego Skarżącego do ww. gruntów może

być brana pod uwagę przy badaniu przesłanek ewentualnego wznowienia postępowania w przedmiocie przyznania Skarżącemu spornej płatności.

Zaskarżona decyzja nie uchybia więc ani przepisom proceduralnym w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani nie narusza przepisów materialnych w sposób uzasadniający uchylenie decyzji.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.