Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 203/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] Polska z siedzibą w W. na bezczynność P. S.A. z siedzibą w P. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [..] grudnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga Stowarzyszenia [...] (dalej: "Stowarzyszenie", "strona skarżąca") na bezczynność Polskiego [...] z siedzibą w [...] (dalej: " [...] S.A.", "Spółka") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. Stowarzyszenie, powołując art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zwróciło się do [...] S.A. o udostępnienie informacji publicznej:

1) o łącznie wypłaconych nagrodach w Spółce w poszczególnych latach: 2017 i 2018;

2) o nagrodach wypłaconych w 2018 r. każdemu pracownikowi poprzez podanie imienia, nazwiska, kwoty oraz uzasadnienia przyznania nagrody;

3) o łącznie wypłaconych premiach w Spółce w poszczególnych latach: 2017 i 2018;

4) o premiach wypłaconych w 2018 r. każdemu pracownikowi poprzez podanie imienia, nazwiska, kwoty oraz uzasadnienia przyznania nagrody.

Wnioskodawca określił jednocześnie, iż wnosi o przesłanie ww. informacji na wskazany adres email.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Spółka pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. poinformowała stronę skarżącą, iż - nie przesądzając kwestii, czy jest podmiotem wykonującym zadania publiczne - decydujące w sprawie jest to, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej. Spółka stwierdziła, że informacje te nie dotyczą jej działalności związanej z wykonywaniem zadań publicznych. W odniesieniu do wysokości wypłaconych nagród oraz premii Spółka podała, iż są to sprawy dotyczące majątku spółki kapitałowej - samodzielnego podmiotu prawnego. Zaznaczyła, iż działalność w postaci uhonorowania pracowników Spółki bonifikatami pieniężnymi nie jest działalnością związaną z wykonywaniem zadań publicznych. Stwierdziła także, iż kwestia tego, komu, kiedy i w jakiej wysokości wypłacono nagrody lub premie, stanowi wewnętrzne sprawy Spółki i jej konkretnych pracowników. Udzielenie informacji w żądanym zakresie w sposób rażący naruszałoby przepisy z zakresu ochrony danych osobowych osób fizycznych. Zatem nawet gdyby przyjąć, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną, to i tak nie podlegałaby ujawnieniu w związku z treścią art. 5 ust. 2 zdanie 1 ustawy z dnia 6 września 1990 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1330), dalej: "u.d.i.p.". Spółka stwierdziła również, że wniosek o przedstawienie uzasadnienia przyznania nagród i premii, w ogóle nie jest wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, a wnioskiem o przedstawienie powodów (motywów, pobudek) podjęcia określonych zachowań, a zatem jest pytaniem o ocenę, a nie o fakt.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Stowarzyszenie wniosło o zobowiązanie [...] S.A. do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Stowarzyszenie zarzuciło Spółce naruszenie:

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP zapewniającego prawo do uzyskiwania informacji o działalności jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa poprzez jego nieuzasadnione ograniczenie;

2) art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten zobowiązuje organ do udostępnienia informacji publicznej na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia jego złożenia, poprzez brak udzielenia odpowiedzi na wniosek.

W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podało, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Spółka jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Bezsporną jest bowiem okoliczność, iż przedmiotem jej działalności jest wykonywanie zadań publicznych. Spółka jest ujęta w "Wykazie spółek o istotnym znaczeniu dla gospodarki państwa", stanowiącej załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 2017 r. w sprawie określenia wykazu spółek o istotnym znaczeniu dla gospodarki państwa (Dz. U. z 2017 r., poz. 95). Ponadto zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1182 ze zm.), spółka z udziałem Skarbu Państwa lub państwowej osoby prawnej, prowadząca działalność gospodarczą we wskazanym w tym przepisie zakresie, może być uznana za spółkę o istotnym znaczeniu dla gospodarki państwa. Ujęcie [...] S.A., w "Wykazie spółek o istotnym znaczeniu dla gospodarki państwa", bezspornie dowodzi, że jest to Spółka, po pierwsze, z udziałem Skarbu Państwa lub państwowej osoby prawnej, zaś po drugie, że wykonuje zadania publiczne, które są nadto istotne dla gospodarki państwa.

Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma fakt, że Spółka wykonuje zadania publiczne. Z tego powodu jest ona zobowiązana do udostępniania informacji publicznej w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Ponadto majątek Spółki znajduje swoje oparcie w środkach publicznych, które Skarb Państwa, lub podmioty z nim związane, przekazały na rzecz Spółki.

Stowarzyszenie podniosło, iż w sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że wniosek dotyczy informacji publicznej stosownie do art. 61 ust. 1 - 2 Konstytucji RP w związku z art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 2 i 5 u.d.i.p. Żądana informacja dotyczy bowiem bezpośrednio działalności Spółki oraz zatrudnionych pracowników. Jednocześnie na nagrody i premie Spółka przeznacza środki publiczne. Nieuprawnione jest twierdzenie Spółki, że wnioskowane dane dotyczą jej majątku a nie działalności związanej z wykonywaniem zadań publicznych. Fakt, że dane dotyczą majątku Spółki kapitałowej w żaden sposób nie wyklucza posiadania przez nie waloru informacji publicznej. W odniesieniu do tej kwestii w orzecznictwie przyjmuje się, iż informacja o wysokości nagród przyznawanych osobom pełniącym funkcje publiczne i mających związek z ich pełnieniem, stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stanowisko takie ma zastosowanie również w odniesieniu do osób pełniących funkcje w Spółce o strategicznym charakterze działalności.

Stowarzyszenie wskazało, że ujawnianie informacji o nadzwyczajnych gratyfikacjach przyznawanych pracownikom spółki o strategicznym znaczeniu dla gospodarki państwa, na której funkcjonowanie państwo ma znaczący wpływ, zapewnia, że spółka taka będzie kierować się w swoich działaniach powszechnie podzielanymi wartościami takimi jak sprawiedliwość i równość. Umożliwia się w ten sposób sprawowanie społecznej kontroli nad działaniami takich podmiotów, co stanowi istotny element budowania powszechnego zaufania.

Odnosząc się do twierdzeń Spółki, że uzasadnienie przyznania premii czy nagrody nie ma waloru informacji publicznej, Stowarzyszenie podniosło, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., informacją publiczną są: stanowiska, wnioski i opinie podmiotów przeprowadzających kontrolę, stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych, treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej. Pozycje te, stanowiące część otwartego, przykładowego katalogu jasno dowodzą, że wnioskowane dane nie muszą mieć czysto empirycznego, ilościowego charakteru, mogą to być również oceny, stanowiska i inne informacje wytworzone w procesie podejmowania przez organy władzy publicznej określonych decyzji, wskazujące sens tych działań i te działania ewaluujące. Tym samym uzasadnienie decyzji o przyznaniu pracownikowi nagrody lub premii z całą pewnością może mieć charakter informacji publicznej, zwłaszcza, że dla podmiotu chcącego ocenić słuszność decyzji o przyznaniu gratyfikacji, a zarazem niemającego możliwości bezpośredniej oceny jakości pracy danej jednostki, dopiero połączenie tych dwóch elementów (decyzji i uzasadnienia) pozwala na dokonanie efektywnej kontroli.

W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o oddalenie skargi podnosząc, iż informacje, o których udzielenie wnosiło Stowarzyszenie nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zatem odmowa udzielenia żądanych informacji była zasadna. Spółka wskazała, iż nie każda informacja dotycząca podmiotu wykonującego zadania publiczne jest informacją publiczną. Informacje objęte wnioskiem Stowarzyszenia nie są w żaden sposób związane z działalnością Spółki polegającą na wykonywaniu zadań publicznych. Nie stanowią zatem informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy u.d.i.p., która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku ma miejsce co do zasady wówczas, gdy organ nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.); nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, ewentualnie o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.); nie informuje wnioskodawcy, że nie posiada żądanej informacji publicznej, względnie, że przysługuje odrębny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3, art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); nie informuje wnioskodawcy w formie pisemnej, iż żądana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udostępnienia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji.

W ocenie Sądu [...] S.A. jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., wykonuje bowiem zadania publiczne jako [...]. Jakkolwiek Skarb Państwa nie ma w [...] S.A. pozycji dominującej w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, (Skarb Państwa posiada bowiem 27,52% udziałów w kapitale zakładowym Spółki), to jednak Spółka ta jest podmiotem obowiązanym na gruncie u.d.i.p.

Zaznaczyć przy tym należy, że przesłanki określone w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. nie muszą być spełnione łącznie (v. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 249/17, publ. CBOSA). Istota art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. sprowadza się do objęcia obowiązkiem wynikającym z ww. ustawy również podmiotów prywatnych realizujących m.in. zadania publiczne. Z takim podmiotem mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Zgodnie z § 2 ust. 2 Statutu [...] S.A., stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia z dnia [...] lutego 2018 r., przedmiotem działalności Spółki jest m.in. wytwarzanie i przetwarzanie produktów rafinacji ropy naftowej; produkcja podstawowych chemikaliów, nawozów i związków azotowych; sprzedaż detaliczna paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw; górnictwo ropy naftowej i gazu ziemnego; działalność usługowa wspomagająca eksploatację złóż ropy naftowej i gazu ziemnego; wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucja i handel energią elektryczną; wytwarzanie paliw gazowych; dystrybucja i handel paliwami gazowymi w systemie sieciowym; roboty związane z budową rurociągów, linii telekomunikacyjnych i elektroenergetycznych.

Nie ulega wątpliwości, że dostęp do zasobów energetycznych ma podstawowe znaczenie z punktu widzenia zarówno poszczególnych jednostek, jak i całego społeczeństwa, w tym także z perspektywy suwerenności i niepodległości państwa (v. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2006 r. sygn. akt P 24/05, publ. OTK-A 2006/7/87). Sąd podziela prezentowany już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, że obowiązkiem władz publicznych jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego kraju, przy czym zadanie to jest realizowane zarówno przez organy administracji publicznej, jak i inne podmioty (v. wyrok NSA z dnia 15 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1212/13, publ. CBOSA). Zadaniami publicznymi w rozumieniu u.d.i.p. są zadania mające na celu zaspokojenie powszechnych potrzeb obywateli oraz istotne z punktu widzenia celów państwa (v. wyrok NSA z dnia 25 września 2018 r. sygn. akt I OSK 902/18, publ. j.w.).

Nie można również kwestionować stanowiska, że działalność przedsiębiorstwa energetycznego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2018 r., poz. 755 ze zm.) dotyczy spraw publicznych. Wytwarzanie, przetwarzanie, magazynowanie, przesyłanie oraz dystrybucja paliw albo energii lub obrotu nimi, ze względu na znaczenie tych dóbr dla rozwoju kraju oraz poziomu życia obywateli, a także konieczność uwzględniania wymogów ochrony środowiska, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego - są zadaniami publicznymi. Ustawa - Prawo energetyczne nakłada zresztą na przedsiębiorstwa energetyczne określone obowiązki. Zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii sporządza, dla obszaru swojego działania, plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię, na okres nie krótszy niż 3 lata, uwzględniając m.in. politykę energetyczną państwa (pkt 3). Również art. 16 ust. 8 ww. ustawy, w którym jest mowa o tym, że plan powinien określać m.in. działania i przedsięwzięcia zapewniające bezpieczeństwo dostarczania energii elektrycznej, potwierdza że Spółka jest podmiotem wykonującym zadania publiczne. Celem ustawy - Prawo energetyczne jest bowiem m.in. tworzenie warunków zrównoważonego rozwoju kraju, jak również zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i równoważenie interesów przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii (art. 1 ust. 2 ustawy).

W świetle powyższego, zgodzić należy się ze stanowiskiem strony skarżącej, że [...] S.A. jest podmiotem obowiązanym w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sprawa niniejsza mieści się zatem w zakresie podmiotowym u.d.i.p.

Niezależnie od tego wskazać należy, że rozpoznawanej sprawie nie została spełniona druga przesłanka pozwalająca na zastosowanie u.d.i.p., tj. przesłanka przedmiotowa. Żądane we wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r. informacje nie stanowią bowiem informacji publicznej podlegającej udostępnieniu przez Spółkę.

Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie pojęcie informacji publicznej uznając za informację publiczną każdą wiadomość, dotyczącą faktów i danych, wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji (v. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r. sygn. akt II SA 1956/02, LEX nr 78062, wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1774/10, publ. CBOSA).

Nie może jednak budzić wątpliwości, że w przypadku spółki prawa handlowego (podmiotu prawa prywatnego), która wykonuje zadania publiczne, informację publiczną stanowią wyłącznie te dane, które związane są ściśle z wykonywanymi przez tę spółkę zadaniami publicznymi.

Sąd podziela stanowisko szeroko prezentowane w orzecznictwie, że od podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. nie można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań publicznych czy gospodarowania mieniem publicznym. Byłoby to nadmierną ingerencją w sferę informacyjną tych podmiotów, wykraczającą poza standard konstytucyjny (v. wyroki NSA: z dnia 7 października 2015 r. sygn. akt I OSK 1974/14, z dnia 5 sierpnia 2016 r. sygn. akt I OSK 415/16, z dnia 27 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 2245/15, z dnia 22 marca 2019 r. sygn. akt I OSK 1098/17; publ. CBOSA).

W konsekwencji należy przyjąć, że nie każda informacją będąca w dyspozycji [...] S.A. bądź odnosząca się do funkcjonowania tej Spółki, a tym bardziej jej majątku, jest informacją publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych.

W ocenie Sądu żądanie udostępnienia informacji o łącznie wypłaconych premiach i nagrodach w Spółce w latach 2017 i 2018 oraz o premiach i nagrodach wypłaconych w 2018 r. każdemu pracownikowi poprzez podanie imienia, nazwiska, kwoty oraz uzasadnienia przyznania nagrody - nie stanowi informacji o sprawie publicznej podlegającej udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Kwestie te nie pozostają w bezpośrednim związku z realizacją przez Spółkę zadań publicznych określonych w ustawie - Prawo energetyczne. Nie dotyczą zadań operatora systemu dystrybucyjnego, czy generalnie wytwarzania, przesyłania i dystrybucji paliw albo energii. Nie odnoszą się również do bezpieczeństwa energetycznego państwa, ani zagadnień związanych z ochroną środowiska. Żądane informacje nie mieszczą się w zakresie działalności regulowanej ww. ustawą i realizowanej przez organy władzy publicznej (Prezesa URE bądź przez ministra właściwego do spraw energii). Wymienione wyżej pytania, postawione przez Stowarzyszenie, nie podlegają reżimowi u.d.i.p., albowiem nie dotyczą realizowanych przez Spółkę zadań publicznych, nie odnoszą się również do sposobu wykonywania praw z akcji należących do Skarbu Państwa.

Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje argumentacja podnoszona w skardze. W istocie, zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. poz. 2259 ze zm.), Spółka z udziałem Skarbu Państwa lub państwowej osoby prawnej, której przedmiotem jest: wytwarzanie lub przesyłanie energii elektrycznej; produkcja benzyn silnikowych lub oleju napędowego; transport rurociągowy ropy naftowej, benzyn silnikowych lub oleju napędowego; magazynowanie i przechowywanie benzyn silnikowych, oleju napędowego, gazu ziemnego; podziemne magazynowanie ropy naftowej lub gazu ziemnego; produkcja chemikaliów, nawozów oraz wyrobów chemicznych - może być uznana za spółkę o istotnym znaczeniu dla gospodarki państwa. Na podstawie delegacji zawartej w art. 31 ust. 2 ww. ustawy, Prezes Rady Ministrów wydał rozporządzenie z dnia 13 stycznia 2017 r. w sprawie określenia wykazu spółek o istotnym znaczeniu dla gospodarki państwa (Dz. U. poz. 95). [...] S.A. została umieszczona w "Wykazie spółek o istotnym znaczeniu dla gospodarki państwa" (poz. 21) stanowiącym załącznik do ww. rozporządzenia.

Jednakże sama ta okoliczność, w ocenie Sądu, nie stanowi podstawy do uznania, że żądane przez Stowarzyszenie informacje powinny zostać uznane za informacje publiczne podlegające udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Informacje te nie wiążą się z wykonywaniem - określonych w art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym - zadań publicznych. Nie pozostają również w związku z wykonywaniem praw z akcji należących do Skarbu Państwa w sposób określony w tej ustawie (m.in. art. 13 ust. 1 pkt 23, art. 17 ust. 1 i ust. 2 - 6, art. 18, art. 19, art. 22, art. 32 ust. 1, art. 33), ani uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa w związku z zarządzaniem mieniem innym niż akcje (art. 34 i nast. ww. ustawy). Nie stanowią również informacji o środkach finansowych (dywidendzie) pochodzących z akcji należących do Skarbu Państwa (art. 33b ust. 1 ustawy), ani informacji o działalności osób pełniących funkcje członka Rady Nadzorczej czy członka Zarządu Spółki, powoływanych zgodnie z uprawnieniami Skarbu Państwa wynikającymi z postanowień Statutu [...] S.A. (odpowiednio § 8 ust. 2 i § 9 ust. 3 Statutu).

Informacje wnioskowane przez Stowarzyszenie, to dane, które dotyczą majątku spółki prawa handlowego, a w istocie dane o sposobie przeznaczenia zysku tej Spółki (§ 6 Statutu), które nie dotyczą kwestii wymienionych powyżej. Podkreślić należy, że [...] S.A. nie jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa, czy też spółką, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, do których to podmiotów Stowarzyszenie również kierowało wnioski informacyjne o tożsamej treści (k. 42 akt sądowych). Z tych względów, w ocenie Sądu, Spółka nie może zatem podlegać takim samym kryteriom oceny w zakresie obowiązków informacyjnych na gruncie u.d.i.p. jak ww. podmioty.

Na marginesie już tylko Sąd zauważa, iż niezrozumiały jest argument Stowarzyszenia, że majątek Spółki "znajduje swoje oparcie w środkach publicznych" i z tego względu wnioskowane informacje powinny podlegać udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Nie ulega wątpliwości, że [...] S.A. została utworzona w 1999 r. w wyniku połączenia [...] oraz [...] S.A. z siedzibą w [...] (powstałej w wyniku przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą [...] z siedzibą w [...] na zasadach określonych w przepisach o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych). Aktualnie [...] S.A. jest jednak spółką prawa handlowego, w której Skarb Państwa nie ma pozycji dominującej, działającą na rynku na zasadach komercyjnych. Uwarunkowania historyczne nie mają zatem wpływu na ocenę zakresu przedmiotowego wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r.

Odnosząc się do powołanych w skardze orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzić należy, że nie mają one zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem zapadły w odmiennych okolicznościach faktycznych. Mianowicie, wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2015 r. sygn. akt I OSK 1602/14 zapadł w sprawie zainicjowanej wnioskiem skierowanym do spółki zajmującej się dystrybucją energii elektrycznej o udostępnienie - w trybie u.d.i.p. - kserokopii decyzji oraz innych dokumentów, na podstawie których na nieruchomości skarżącej została posadowiona infrastruktura elektroenergetyczna. Odnosząc się do przedmiotu wniosku, NSA wskazał, iż "budowa i utrzymywanie przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651 ze zm.). (...) Tym samym przyjąć należało, że dokumenty dotyczące lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej stanowią informację publiczną (wiążą się z kwestią przesyłu energii, tj. zadaniem publicznym)". Zatem przedmiot wniosku w omawianej sprawie związany był z wykonywaniem zadania publicznego przez ww. spółkę (będącą jak w rozpoznawanej sprawie podmiotem obowiązanym na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.), co w ocenie Sądu nie ma miejsca w stanie faktycznym niniejszej sprawy.

Analogicznej sytuacji dotyczy wyrok NSA z dnia 17 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 642/13, który zapadł w sprawie z wniosku o udostępnienie przez spółkę energetyczną "kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji, stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych przebiegających na działkach o nr ewidencyjnych (...), stanowiących własność wnioskodawczyni". W tym wypadku również przedmiot wniosku dotyczył zadania publicznego realizowanego przez spółkę, będącą podmiotem obowiązanym na gruncie u.d.i.p.

Z kolei wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 307/16 zapadł w sprawie, w której wniosek o udostępnienie informacji publicznej kierowany był do państwowej osoby prawnej - jednoosobowej spółki Skarbu Państwa, powstałej w wyniku przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego, a więc spółki, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Taka sytuacja nie zachodzi w rozpatrywanej sprawie.

Konkludując stwierdzić należy, że [...] S.A. nie pozostawał w bezczynności względem wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] grudnia 2018 r. w dacie wniesienia skargi. Spółka pismem z dnia [...] stycznia 2019 r., stanowiącym odpowiedź na ww. wniosek, poinformowała Stowarzyszenie, że wnioskowane informacje nie podlegają udostępnieniu na gruncie u.d.i.p., bowiem nie mają waloru informacji publicznej. Tym samym podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 13 ust. 1 u.d.i.p. są nieuzasadnione.

Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.