Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 700/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) Asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2005 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Wa 700/04

UZASADNIENIE

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., decyzją z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w X. z dnia [...] listopada 2003 r., nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u J. B. choroby zawodowej – [...].

Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że J. B. od [...] 1977 r. zatrudniona jest do chwili obecnej ([...] lat) w Przedszkolu w nr [...]., poprzednio Przedszkole nr [...], na stanowisku [...], wykonując prace [...] oraz prace biurowe m.in. ręczne sporządzanie raportów [...] oraz liczenie na kalkulatorze.

W dniu 15 listopada 2002 r. lekarz uprawniony do badania profilaktycznego wystawił zainteresowanej zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej, to jest [...], z którym zgłosiła się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w X.

Na podstawie wyżej wymienionego zgłoszenia Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w X. skierował J. B. na badania, w celu rozpoznania choroby zawodowej, do [...] Ośrodka Medycyny Pracy w P. Jednostka ta orzeczeniem nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. stwierdziła, iż nie zachodzą podstawy do rozpoznania choroby zawodowej, uzasadniając obustronne wystąpienie [...] rozpoznaną i leczoną u badanej od ponad [...] lat [...].

W wyniku odwołania, sprawę rozpatrywał Instytut Medycyny Pracy w L., który podtrzymał stanowisko [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. wydając orzeczenie [...] z dnia [...] listopada 2003 r. z uzasadnieniem, iż stwierdzone zmiany kliniczne nie są następstwem wykonywania pracy.

Organ odwoławczy uzupełnił materiał dowodowy o uzupełniające dochodzenie epidemiologiczne przeprowadzone w Przedszkolu nr [...], oceny narażenia zawodowego w Przedszkolu nr [...] (zlikwidowanym) i w Przedszkolu nr [...] oraz notatkę służbową dotyczącą okresów zatrudnienia wyżej wymienionej w okresie 197[...]-20[...]. Jak wynika z akt sprawy w latach 197[...]-19[...] – J. B. pracowała na ½ etatu jako [...] oraz jednocześnie (przez rok, w ramach zastępstwa) na ½ etatu jako [...] w Przedszkolu nr [...], zaś w latach 19[...] -19[..] zatrudniona była na cały etat jako [...] w Przedszkolu nr [...] (od maja 19[...] r. do sierpnia 19[...] r. – urlop [...] ). W Przedszkolu nr [...] w okresie sierpnia 19[...] r. - sierpnia 20[...] r. pracowała jako [...] w pełnym wymiarze czasu pracy; od września 20[...] r. jest zatrudniona na 3/4 etatu.

Do obowiązków zawodowych J. B. w powyższych placówkach należało m.in.: pisanie ręczne i wykonywanie obliczeń na kalkulatorze, związane z prowadzeniem dokumentacji dotyczącej [...],[...] i części [...], naliczanie [...].

Jednostki uprawnione do orzekania w sprawach chorób zawodowych, tj.: [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. oraz Instytut Medycyny Pracy w L. , po przebadaniu pacjentki i zapoznaniu się z aktami sprawy, nie znalazły podstaw, aby rozpoznany u niej [...] powiązać z wykonywaną pracą zawodową.

Zgodnie z § 6 ust. 1 oraz § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. orzeczenie lekarskie wydaje się na podstawie przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika oraz oceny narażenia zawodowego. Ocenę narażenia zawodowego odnosi się m.in. do sposobu wykonywania pracy, a więc określenia stopnia obciążenia wysiłkiem fizycznym oraz chronometrażem czynności, które mogą powodować nadmierne obciążenie narządów.

Przy rozpoznawaniu i stwierdzeniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeśli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezpośrednie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, albo w związku ze sposobem jej wykonania. W przypadku J. B. pomimo rozpoznania u niej choroby znajdującej się w obowiązującym wykazie chorób zawodowych, lekarze orzecznicy nie potwierdzili zawodowej [...] występującego u niej [...]. Podczas wykonywania obowiązków zawodowych [...] i [...] nie stwierdzono wykonywania przez wyżej wymienioną czynności obciążających [...] ruchami monotypowymi. Według obowiązujących kryteriów orzeczniczych do ruchów monotypowych, usposabiających do powstania zawodowego [...] nie należ, nawet wykonywane długotrwale, pisanie ręczne, wykonywanie obliczeń na maszynie liczącej typu kalkulatora czy [...]. Dlatego rozbieżność stron co do czasu wykonywania przez J. B. czynności zawodowych nie mają istotnego wpływu na meritum sprawy.

Warunkiem koniecznym do wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej jest jej uprzednie rozpoznanie przez uprawnioną do orzekania jednostkę służby zdrowia.

Organa Inspekcji Sanitarnej nie mają uprawnień do zmiany orzeczeń lekarskich.

W skardze na decyzję Państwowego Inspektora Sanitarnego w W. J. B. podniosła, iż nie zgadza się z ustaleniem, że rozpoznana u niej choroba nie jest następstwem wykonywania czynności służbowych. Wniosła także o przeprowadzenie dowodów z [...] i odręcznie sporządzonych przez nią miesięcznych sprawozdań oraz przesłuchanie Y.Z.– dyrektora Przedszkola nr [...] w X, co do czasu wykonywania przez nią czynności zawodowych.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji,

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz

zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Oceny tej Sąd dokonuje na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez organ w toku

postępowania administracyjnego.

Z tych względów Sąd nie mógł uwzględnić wniosku dowodowego

zgłoszonego przez skarżącą w skardze.

Oceniając przeprowadzone przez organ postępowanie administracyjne Sąd uznał, że jest ono zgodne z przepisami prawa zawartymi w kodeksie postępowania administracyjnego jak również z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115).

Zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia chorobą zawodową jest choroba, która spełnia łącznie dwie przesłanki:

1) jest ujęta w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do wyżej wymienionego rozporządzenia,

2) choroba ta została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.

Właściwymi do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania są wyłączone jednostki orzecznicze wymienione w § 5 rozporządzenia. W rozpoznawanej sprawie jednostki orzecznicze, zarówno pierwszego jak i drugiego stopnia, rozpoznały u skarżącej chorobę –[...], która to choroba ujęta jest w wykazie chorób zawodowych, stanowiących załącznik do rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002 r. Jednocześnie jednostki orzecznicze oceniły, że sposób wykonywania przez skarżącą obowiązków zawodowych nie doprowadził do powstania u niej rozpoznanej choroby [...]. Jak wynika z opinii obu jednostek orzeczniczych do powstania [...] usposabiają czynności [...] ruchami monotypowymi, a przy wykonywaniu przez skarżącą obowiązków zawodowych [...] i [...] nie stwierdzono ruchów monotypowych, usposabiających do powstania zawodowego zespołu [...]. Wynika więc z tych opinii, że istota powstania zawodowego zespołu [...] sprowadza się do oceny czy sposób wykonywania obowiązków zawodowych związany jest z ruchami monotypowymi, które mogą spowodować nadmierne obciążenie narządów, a nie do czasu wykonywania czynności zawodowych. Nawet bowiem długotrwałe wykonywanie tych czynności, jeżeli nie jest związane z ruchami monotypowymi, nie usposabia do powstania [...]. Dlatego też podnoszony przez skarżącą zarzut przyjęcia do oceny narażenia zawodowego wykonywania przez nią czynności zawodowych w czasie krótszym niż, w ocenie skarżącej, czynności te były przez nią wykonywane, pozostaje bez wpływu na ocenę stwierdzenia u niej choroby zawodowej skoro uznano, że wykonywane przez nią czynności nie są zaliczane do czynności obciążających [...] w stopniu skutkującym rozpoznanie choroby zawodowej.

Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.