Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 103/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Śledzik (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2011 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 549/10.


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2010 r. Spółka "O." Sp. z o.o. z siedzibą

w R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2010 r.,

nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa mazowieckiego, w części dotyczącej zmiany lokalizacji punktu gry na automatach o niskich wygranych.

Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] została wydana między innymi na podstawie przepisów art. 135 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt

II SA/Po 549/10 ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych (komunikat bieżący Nr 76/10 Biura Orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. sprawy P4/11).

Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej także p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, gdyż zakwestionowany przepis art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych stanowił materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji administracyjnej. Jeśli Trybunał Konstytucyjny stwierdzi niezgodność spornego przepisu cyt. ustawy

z Konstytucją RP, stanowić to będzie przesłankę wznowienia, zarówno postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego (art. 145a k.p.a. oraz 272 § 1 p.p.s.a.).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia

26 sierpnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 362/10 celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu.

Powyższy pogląd Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela.

Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił zawiesić postępowanie

w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego przedstawionego przez WSA w Poznaniu.

Podkreślenia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II GZ 177/11) uznał zasadność zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego w sprawie, w której przedmiotem badania było zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie miejsca urządzania gry, a strona skarżąca wnosiła

o zawieszenie tego postępowania przywołując w uzasadnieniu swojego stanowiska skierowane przez WSA w Poznaniu pytanie prawne, tożsame jak w rozpatrywanej sprawie.

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że skarżąca spółka wystąpiła z wnioskiem o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie, choć

z innego, niż powołany przez Sąd powodu. Skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10:

"Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy Nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L. 98.204.37 z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji, zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry".

Należy zauważyć, że pytanie zostało przedstawione w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym, zatem nie wystąpiła przesłanka z art. 124

§ 1 pkt 5 p.p.s.a. Wniosek skarżącej mógłby być więc rozpatrzony w trybie art. 126 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

Jednakże, w ocenie Sądu, skoro wystąpiła przesłanka zawieszenia określona treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., na mocy tego przepisu orzeczono, jak

w sentencji postanowienia.