Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 479/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c)
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7 i art. 77
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 29 ust. 2 pkt. 5 i 7, art. 36a ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 3, ust. 4
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2021 r. sprawy ze skargi D. J. i M. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2020 r. nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących D. J. i M. J. solidarnie kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "PWINB", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB" lub "organ I instancji") z dnia [...] września 2021 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego.

Wydanie decyzji poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu:

Decyzją z dnia [...] lipca 2019 roku znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zobowiązał CT JT do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż wraz z jego rozbudową, nadbudową i przebudową oraz budową wewnętrznych instalacji energii elektrycznej i kanalizacji sanitarnej, zlokalizowanego na działce nr 1251/21 w [...]. Rozstrzygnięcie powyższe zostało utrzymane w mocy wydaną w postępowaniu odwoławczym decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. nr [...].

W dniu 17 lipca 2020 r. CT JT przedłożyli cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego, natomiast w dniu 21 sierpnia 2020 r. – w związku z postanowieniem PINB z dnia 28 lipca 2020 r. – uzupełnioną dokumentację opisanej wyżej inwestycji.

Decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.) – dalej: "K.p.a." oraz art. 51 ust. 4 i art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 z późn. zm.) – dalej: "P.b.":

1. zatwierdził projekt budowlany rozbudowy, nadbudowy, przebudowy oraz zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego z przeznaczeniem na garaż wraz z wewnętrznymi instalacjami sanitarnymi i elektryczną, zlokalizowanego na działce nr 1251/21 położonej w miejscowości [...] oraz udzielił CT JT, pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z realizacją ww. inwestycji;

2. nałożył na CT JT, obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie rozbudowy, nadbudowy, przebudowy oraz zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego z przeznaczeniem na garaż, zlokalizowanego na działce nr 1251/21 położonej w miejscowości [...].

Organ I instancji wskazał, że budynek garażowy na działce nr 1251/21 to obiekt wolnostojący, w przeważającej części parterowy (w części obiektu wykonano podział stropem i wydzielono pomieszczenia z funkcją biurową, magazynową oraz zaplecza socjalnego), niepodpiwniczony. Budynek przykryty jest dachem dwuspadowym o konstrukcji stalowej krytym płytami warstwowymi. Ustalono, że przy ww. budynku wykonywane są roboty budowlane w oparciu o decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], której zakres przedmiotowy obejmował zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż wraz z jego rozbudową, nadbudową, przebudową oraz budową wewnętrznych instalacji energii elektrycznej i kanalizacji sanitarnej, zlokalizowanego na działce nr. 1251/21 położonej w miejscowości [...].

W wyniku oględzin obiektu oraz analizy dokumentacji projektowej stwierdzono, że w trakcie realizacji ww. inwestycji wprowadzono zmiany w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego. Dokonane zmiany dotyczą projektu zagospodarowania działki oraz jego wysokości, będącej charakterystycznym parametrem obiektu w rozumieniu P.b. Zgodnie z założeniami projektu budynek winien posiadać wysokość 6,82 m, zaś obecna wysokość kalenicy budynku wynosi 7,10 m. Ponadto zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, teren biologicznie czynny działki nr 1251/21 powinien stanowić ponad 30% ogólnej powierzchni działki, zaś w trakcie kontroli ustalono, że niemalże cała powierzchnia ww. działki została utwardzona za pomocą kostki, wydzielając dziewięć stanowisk postojowych dla samochodów ciężarowych. Ustalono, że inwestycję zaprojektowano zgodnie z warunkami i wymaganiami zawartymi w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowaniu terenu Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2010 roku nr [...] określającej teren biologicznie czynny na minimum 30% powierzchni terenu inwestycji.

Organ I instancji podniósł, że w przedstawionym przez inwestorów projekcie budowlanym zamiennym przewidziano zakres robót budowlanych niezbędnych do wykonania w celu zakończenia wszystkich prac, tj. wzmocnienie konstrukcji zadaszenia nad bramą wjazdową od strony północno-wschodniej poprzez zastrzał, rezygnację z części utwardzenia na rzecz terenu biologicznie czynnego i wykonanie miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych. W wyniku sprawdzenia projektu organ nadzoru budowlanego stwierdził, że projekt odpowiada przepisom prawa. Został bowiem sporządzony przez osobę legitymującą się uprawnieniami budowlanymi odpowiedniej specjalności, zawiera oświadczenie projektanta o zgodności tego projektu z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami wiedzy technicznej. Opracowanie zawiera wyodrębniony projekt zagospodarowania terenu sporządzony na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta. Zawiera również projekt architektoniczno-budowlany z wyszczególnieniem wykonanych robót. Ponadto przedstawiony projekt budowlany zamienny jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Wobec powyższego uznać należało, że jest kompletny i spełnia wymogi ustawy P.b. oraz rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1935). To zaś, stosownie do art. 51 ust. 4 P.b., obligowało do wydania decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

Od decyzji organu I instancji odwołanie złożyli DJ MJ (dalej: "skarżący") podnosząc, że nie wyrażają zgody na tego rodzaju projekt zagospodarowania działki nr 1251/21, który pozwala na niszczenie ich domu, utratę zdrowia i życia, całkowite zasłonięcie ich okien poprzez przedłużenie budynku o istniejące zadaszenie oraz utworzenie miejsc parkingowych. Skarżący podali, że oczekują anulowania projektu.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy opisaną wyżej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].

Organ odwoławczy wskazał, że inwestorzy przedłożyli projekt budowlany zamienny, a organ I instancji poddał analizie przedstawione dokumenty i przeprowadził – w związku ze stwierdzonymi brakami i nieprawidłowościami – postępowanie wyjaśniające i dowodowe. Wezwał inwestorów, celem uzupełnienia braków i wyeliminowania nieprawidłowości, do skorygowania przedłożonego projektu zamiennego i następnie, pozytywnie oceniając przedłożony po skorygowaniu projekt budowlany zamienny, wydał decyzję w oparciu o przepis art. 51 ust. 4 P.b. Zdaniem PWINB, w opisywanej sprawie zachodzą przesłanki faktyczne i prawne do kontynuowania procedury naprawczej w trybie przepisów dotyczących istotnego odstąpienia i ostatecznie - po dodatkowej analizie i weryfikacji przedłożonego projektu budowlanego zamiennego w postępowaniu odwoławczym - do wydania decyzji rozstrzygającej na podstawie art. 51 ust. 4 P.b. Analizując w postępowaniu odwoławczym akta sprawy przesłane przez organ I instancji PWINB uznał, że przedstawiony przez inwestorów projekt budowlany zamienny, wymagał dodatkowego uzupełnienia w zakresie uzyskania poświadczenia zgodności mapy do celów projektowych przez projektanta oraz określenia układu komunikacji wewnętrznej przedstawionego w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej.

Organ odwoławczy podał, że uzupełniony projekt budowlany zamienny jest kompletny, zgodny z przepisami prawa i nadaje się do zatwierdzenia. Przedstawiony projekt budowlany zamienny zawiera projekt zagospodarowania terenu sporządzony na kopii mapy do celów projektowych potwierdzonej przez projektanta za zgodność z oryginałem, wraz z częścią opisową zawiera również projekt architektoniczno-budowlany, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, oświadczenie projektanta o zgodności tego projektu z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt zawiera również orzeczenie techniczne i ocenę dotychczas wykonanych robót. W projekcie przewidziano zakres robót budowlanych niezbędnych do wykonania w celu zakończenia wszystkich prac, tj. wzmocnienie konstrukcji zadaszenia nad bramą wjazdową od strony północno-wschodniej poprzez zastrzał, rezygnację z części utwardzenia na rzecz terenu biologicznie czynnego i wykonanie miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych. Rezygnacja z części wykonanego dotychczas (niemalże na terenie całej działki utwardzenia) na rzecz terenu biologicznie czynnego jest uwidoczniona w projekcie zagospodarowania działki (w projekcie teren działki od granicy strony północny-wschodniej na długości 16,69 m w głąb działki przewidziany jest jako teren zielony). Z przedstawionego w projekcie zestawienia powierzchni terenu inwestycji i powierzchni zabudowy wynika, że wskaźnik powierzchni zabudowy wynosi 15,65% (tj. mniej niż 1/6,), a wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej wynosi 31,58% (więcej niż 30%). Rozwiązania przedstawione w projekcie zagospodarowania, w tym zaprojektowane trzy miejsca postojowe dla samochodów ciężarowych stanowiące urządzenie budowlane związane z budynkiem garażu oraz utwardzenie terenu nie naruszają przepisów techniczno – budowanych. Ponadto projekt budowlany zamienny jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. PWINB wskazał, że w sytuacji przedłożenia kompletnego, prawidłowo sporządzonego projektu budowlanego zamiennego organ nadzoru budowlanego nie ma innej możliwości jak tylko przedłożony projekt budowlany zatwierdzić na podstawie art. 51 ust. 4 P.b., wobec czego należało utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, DJ MJ wnieśli o poddanie kontroli Sądu zaskarżonej decyzji.

Skarżący podnieśli, że działka nr 1251/21 zlokalizowana jest w obszarze zabudowy mieszkaniowej, natomiast jej właściciel użytkuję ją jako działkę przemysłową, uniemożlwiający normalne i zgodne z przeznaczeniem użytkowanie sąsiednich działek mieszkaniowych. Skarżący podkreślili, że niw wyrażają zgody na utwardzenie powierzchni działki sąsiedniej, żądają przywrócenia powierzchni biologicznie czynnej. Ponadto żądają usunięcia z działki zbiorników z paliwem, miejsc parkingowych dla samochodów, a finalnie zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej na wskazanej nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z art. 151 P.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyn, które Sąd zbył zobligowany wziąć pod uwagę z urzędu.

Zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy, nadbudowy, przebudowy oraz zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego z przeznaczeniem na garaż wraz z wewnętrznymi instalacjami sanitarnymi i elektryczną, zlokalizowanego na działce nr 1251/21 położonej w miejscowości [...]. Wskazane rozstrzygnięcie zostało wydane w postępowaniu administracyjnym, prowadzonym w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż wraz z jego rozbudową, nadbudową i przebudową, zlokalizowanego na działce nr 1251/21 w [...] i związane było z wykonaniem decyzji z dnia [...] lipca 2019 roku znak: [...] wydanej w przedmiocie zobowiązania CT JT do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż wraz z jego rozbudową, nadbudową i przebudową oraz budową wewnętrznych instalacji energii elektrycznej i kanalizacji sanitarnej, zlokalizowanego na działce nr 1251/21 w [...]. W ocenie organów nadzoru budowlanego, inwestor realizując wskazany obiekt w sposób istotny odstąpił od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę, co w konsekwencji obligowało do wdrożenia procedury naprawczej, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz art. 51 ust. 4 P.b.

Sąd powyższego stanowiska nie podziela. Wymaga wskazania, że kontrolowana inwestycja była realizowana na podstawie ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej CT JT pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż, wraz z jego rozbudową, nadbudową, przebudową oraz budową wewnętrznych instalacji energii elektrycznej i kanalizacji sanitarnej, na działce nr 1251/21 w [...]. Z części opisowej projektu zagospodarowania działki wynika, że zamierzenie inwestycyjne obejmowało również "urządzenie komunikacji wewnętrznej i wyznaczenie stref zieleni niskiej" (k. 27 akt administracyjnych). W części graficznej projektu zagospodarowania działki "teren utwardzony" określono na 834 m2, wskazując jedocześnie, że stanowić będzie "komunikację wewnętrzną" (k. 30 akt administracyjnych). Z dokumentów znajdujących się w nadesłanych aktach administracyjnych nie wynika, aby inwestycja objęta ww. decyzją o pozwoleniu na budowę uprawniała inwestora do budowy miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych, względnie określała w jakikolwiek inny sposób budowę miejsc postojowych.

Z ustaleń dokonanych przez organy nadzoru budowlanego wynika natomiast, że w toku realizacji inwestycji inwestorzy zmienili wysokość budynku z projektowanej 6,82 m na 7,10 m, a ponadto utwardzili – jak wskazał organ w protokole kontroli oraz uzasadnieniu decyzji – niemal całą powierzchnię działki. W części wschodniej działki wykonano utwardzenie kostką brukową koloru szarego, natomiast w części zachodniej kostką koloru szarego i bordowego w ten sposób, że wydzielono dziewięć stanowisk postojowych dla samochodów ciężarowych o szerokości 3,33 m – 3,80 m i długości 16 m. W przedłożonym przez inwestorów projekcie budowlanym zamiennym wskazano, że "teren przy głównym wejściu istniejący bez zmian", nie precyzując jednakże co tego rodzaju stwierdzenie oznacza – czy w obrębie głównego wejścia nie dokonano zmian utwardzenia powierzchni działki, czy też już zrealizowane utwardzenie traktowane jest jako wykonane docelowo. Ponadto wskazano, że projekt budowlany zamienny obejmuje realizację trzech miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych, o wymiarach 3,5 m x 15 m, zgodnie z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy, przy czym dokumentacja projektowa wskazywała pierwotnie cztery miejsca postojowe, natomiast w wyniku ręcznej adnotacji projektanta ich liczba została zredukowana do trzech. Jako roboty budowlane pozostałe do wykonania wskazano rezygnację z części utwardzenia na rzecz terenu biologicznie czynnego oraz wykonanie miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych (część opisowa projektu zagospodarowania działki w projekcie budowlanym zamiennym). Z części graficznej projektu zagospodarowania działki wynika, że trzy miejsca dla samochodów ciężarowych przewidziano do wykonania od strony zachodniej, równolegle do budynku garażowego.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że o ile zmiana wysokości budynku oraz zmiana w zakresie powierzchni utwardzonej na działce stanowią istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego w rozumieniu art. 36a ust. 1 P.b., to realizacja miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych nie stanowi istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, lecz realizację odrębnego obiektu budowlanego, wymagającego uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Tym samym organ przedmiotem postępowania naprawczego objął szerszy zakres robót budowlanych, do których inwestor nie posiadał tytułu prawnego.

Decyzja Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż, wraz z jego rozbudową, nadbudową, przebudową oraz budową wewnętrznych instalacji energii elektrycznej i kanalizacji sanitarnej, na działce nr 1251/21 w [...], nie przewidywała realizacji miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych, a jedynie wykonanie utwardzenia pełniącego funkcję "komunikacji wewnętrznej". Wbrew twierdzeniom projektanta, realizacji miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych nie przewidywała także decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy, w oparciu o którą wydano ww. decyzję o pozwoleniu na budowę. W tej sytuacji wykonanie dziewięciu miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych nie stanowiło odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, gdyż projekt budowlany w ogóle nie przewidywał realizacji tego rodzaju robót. Projekt zamienny sporządzony i przedłożony w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. ma z kolei uwzględniać rzeczywisty stan i zakres wszystkich dotychczas wykonanych robót budowlanych, zarówno tych które odpowiadały pierwotnemu pozwoleniu na budowę, jak i tych które istotnie od niego odstępowały, czyli w całości zastępować pierwotne pozwolenie na budowę i stanowiący jego integralną część projekt budowlany.

Co istotne, o funkcji jaką ma pełnić dany obiekt nie tyle decyduje subiektywne odczucie inwestora, o ile przesłanki obiektywne. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie i przekonująco wyraża się zapatrywanie, że w sprawach związanych z oceną legalności robót związanych z utwardzaniem powierzchni gruntu na działkach budowlanych, w celu prawidłowej kwalifikacji prawnej tych robót jako utwardzenia w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt. 5 P.b. prowadzącego do powstania urządzenia budowlanego (art. 3 pkt 9 P.b.) albo jako budowy prowadzącej do obiektu budowlanego będącego budowlą, należy uwzględnić nie tylko istnienie bezpośredniego związku funkcjonalnego utwardzenia z obiektem budowlanym (np. budynkiem mieszkalnym), w stosunku do którego utwardzenie ma pełnić funkcję służebną (zapewniając – zgodnie z art. 3 pkt. 9 P.b. – możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem), lecz także rodzaj użytych materiałów budowlanych oraz zastosowaną technikę (sposób) wykonania robót (por. wyrok NSA z dnia 20 listopada 2012 r., II OSK 1283/11, LEX nr 1291890; wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2017 r., II OSK 1181/15, LEX nr 2302677). W realiach opisywanej sprawy wykonanych miejsc postojowych nie sposób traktować jako utwardzenia gruntu, które w myśl art. 29 ust. 2 pkt 5 P.b. w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 września 2020 r., wymagało zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno – budowlanej. Zgodnie zaś do art. 29 ust. 2 pkt 7 P.b., nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa stanowisk postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie. Miejsca postojowe na działce nr 1251/21 wykonane zostały dla samochodów ciężarowych, co wyklucza zakwalifikowanie ich jako robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust 2 pkt 7 P.b. Jednocześnie wykonane miejsca postojowe nie stanowią funkcji służebnej względem budynku garażowego objętego postępowaniem organów nadzoru budowlanego, lecz samodzielny obiekt budowlany, związany z działalnością gospodarczą prowadzoną na działce nr 1251/21 w [...].

Powyższe rozważania prowadzą do stwierdzenia, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. 51 ust. P.b. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy, nadbudowy, przebudowy oraz zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego z przeznaczeniem na garaż wraz z wewnętrznymi instalacjami sanitarnymi i elektryczną, zlokalizowanego na działce nr 1251/21 położonej w miejscowości [...], organy nadzoru budowlanego nie były uprawnione do zalegalizowania samowolnie wykonach miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych zrealizowanych na ww. nieruchomości. Skoro realizacja ich stanowiła budowę obiektu budowlanego wymagającego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, to względem miejsc postojowych organ nadzoru budowlanego winien rozważyć wdrożenie procedury naprawczej określonej art. 48 P.b. Niedopuszczalne jest natomiast objęcie tych robót postępowaniem prowadzonym w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Tym bardziej, że w postępowaniu naprawczym to organ nadzoru budowlanego a nie inwestor ustala jego przedmiot. Nie jest to bowiem – z uwagi na jego cel i charakter – postępowanie tożsame z postępowaniem prowadzonym w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego przed organem administracji architektoniczno – budowlanej, w którym wyłącznie inwestor jest uprawniony do wskazania zakresu wniosku czyli planowanych robót budowlanych. W sytuacji stwierdzenia istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, organ nadzoru budowlanego winien w sposób jednoznaczny sam ustalić charakter zrealizowanego dotychczas obiektu oraz przedmiot postępowania mając na uwadze decyzję o pozwoleniu na budowę, na podstawie której dotychczas realizowano obiekt.

Co nie mniej istotne, zgodność z prawem, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b., oznacza, że projekt budowlany zamienny powinien spełniać również wymagania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku, wydanej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla obiektu będącego przedmiotem postępowania naprawczego (por. wyrok NSA z dnia 15 września 2020 r. II OSK 1257/20). W niniejszej sprawie decyzja o warunkach zabudowy Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] nie określała w ogóle kwestii usytuowania na działce miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych. Nie było zatem możliwe pozytywne zweryfikowanie zgodności przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wskazane wyżej uchybienia polegające na objęciu przedmiotem postępowania miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych stanowiły wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy, a zatem naruszenie art. 7 i art. 77 K.p.a. Doprowadziło to błędnego zastosowania art. 51 ust. 4 P.b. poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, którego treść wykraczała poza przedmiot prowadzonego postępowania administracyjnego. Uchybienia te niewątpliwie mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w ich wyniku doszło do zalegalizowania obiektu budowlanego – parkingu dla samochodów ciężarowych, w postępowaniu naprawczym prowadzonym w przedmiocie istotnych odstępstw przy realizacji budynku garażowego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 1 P.p.s.a. Zasądzone koszty stanowią równowartość uiszczonego przez skarżących wpisu od skargi w kwocie 500 zł.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań i wiążą organy orzekające w sprawie (art. 135 P.p.s.a.).