Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SO/Ol 35/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w Rep. SO
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie bezczynności w przydziale lokalu postanawia oddalić wniosek M. M. o przyznanie prawa pomocy WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

M. M. przedłożył 8 grudnia 2008r. do tutejszego sądu wniosek

o przyznanie prawa pomocy w sprawie bezczynności Prezydenta Miasta

w przydziale lokalu.

W związku z powyższym, pismem z dnia 10 grudnia 2008r. został wezwany na podstawie zarządzenia z dnia 10 grudnia 2008r. do wskazania czego dotyczy bezczynność Prezydenta Miasta w przydziale mieszkania.

W odpowiedzi pismem z dnia 15 grudnia 2008r. M. M. przedłożył oświadczenie, w którym podniósł, że jego sprawa ciągnie się od roku 2005r.

i zawsze Wydział Spraw Lokalowych wysyłał negatywną odpowiedź w sprawie lokalu.

Następnie pismem z dnia 19 grudnia 2008r. na podstawie zarządzenia z dnia 18 grudnia 2008r. M. M. został wezwany ponownie o podanie w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, czy przedmiotem wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 8 grudnia 2008r. jest uchwała Rady Miasta dotycząca przydziału lokalu czy sam fakt nie przyznania lokalu mieszkalnego.

W odpowiedzi pismem z dnia 24 grudnia 2008r. M. M. podniósł, że jest osobą nieporadną z wykształceniem podstawowym i nie ma możliwości finansowych żeby opłacić adwokata niezbędnego mu do reprezentowania jego interesów. Wskazał jednocześnie na bezczynność Prezydenta Miasta

w sprawie przyznania lokalu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 160 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: ustawą ppsa, jeżeli ustawa niniejsza nie przewiduje wydania wyroku, Sąd wydaje orzeczenie

w formie postanowienia.

W tym miejscu wskazać należy, iż kontroli sądów administracyjnych podlegają tylko te decyzje administracyjne, postanowienia oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, które ustawodawca poddał tej kontroli, na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lub innych ustaw.

Na podstawie art. 3 § 2 ustawy ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z wniosku M. M. wynika, iż nie chce on zaskarżyć żadnego z aktów czy czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w powołanym wyżej przepisie, czy też bezczynności organu administracyjnego w przypadkach w tym przepisie określonych. Treść wniosku wskazuje bowiem, że sprawa dotyczy roszczenia jednej z zainteresowanych stron stosunku cywilnoprawnego, gdyż z dniem 12 listopada 1994r. tj. datą wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 105, poz. 509 ze zm.) gospodarowanie zasobem mieszkaniowym gminy zostało poddane trybowi cywilnoprawnemu. Także obecnie z regulacji rozdziału 3 oraz 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. Nr 31, poz. 266, ze zm.) wynika, że sprawy z zakresu mieszkaniowego zasobu gminy oraz lokali socjalnych mają charakter cywilnoprawny. Właściwym zatem w sprawie udzielenia pomocy mieszkaniowej przez gminę jest sąd powszechny. Wszelkie działania pracowników Gminy związane z kwestią przydziału lokalu mieszkalnego M. M. nie były działaniami z zakresu postępowania administracyjnego, gdyż w tym przypadku Gmina działała jako właściciel lokalu mieszkalnego i jej działania nie miały charakteru administracyjnego lecz cywilnoprawny.

W tej sytuacji ewentualna przyszła skarga nie mogła być skargą wniesioną skutecznie do sądu administracyjnego lecz pozwem do sądu powszechnego, bo M. M. chce zaskarżyć to, że jemu mieszkania nie przydzielił Prezydent Miasta, a nie np. uchwałę Rady Miasta odmawiającą przydzielenia mieszkania lub umieszczenia na liście osób oczekujących na przydział lokalu mieszkalnego.

Skoro przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, to ewentualna skarga musiałaby być uznana za bezzasadną, bo bezzasadność zachodzi wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość rozpoznania żądania skarżącego.

Natomiast zgodnie z art. 247 ustawy ppsa prawo pomocy nie przysługuje stronie wobec oczywistej bezzasadności skargi (również ewentualnej przyszłej skargi). Jest też rzeczą zrozumiałą, iż sąd administracyjny nie jest uprawniony do wyznaczenia pełnomocnika stronie mającej wnieść swoje żądanie do innego sądu niż sąd administracyjny.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.