Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1695/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia w części prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny [...] nr [...] oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Urząd Patentowy w dniu [...] marca 2012 r. wydał decyzję nr [...] o częściowej odmowie udzielenia Skarżącemu – K. K. prawa ochronnego na znak towarowy DELIKAT zgłoszony dnia [...] stycznia 2009 roku pod numerem [...] przeznaczony do oznaczania następujących towarów: mięso, ryby, drób, dziczyzna; ekstrakty mięsne; konserwowane, suszone i gotowane owoce i warzywa; konserwowane mięso i ryby, galaretki, dżemy, kompoty, jaja, mleko, produkty mleczne, napoje mleczne lub z przewagą mleka; anchois, bekon, białko spożywcze, chrupki owocowe i warzywne, filety rybne, owoce morza, homary, langusty, krewetki, małże, kalmary, ślimaki, kawior, kiełbasy, konserwy mięsne, ryby nieżywe, ryby konserwowane, ryby solone i puszkowane, pasty rybne, cebula konserwowana, chrzan konserwowany, dżemy, groch konserwowany, grzyby konserwowane, kapusta kwaszona, kompoty, koncentraty owocowe i warzywne, koncentrat pomidorowy, przecier pomidorowy, konserwy z owocami i warzywami, korniszony, korniszony z jarzynami w occie, konfitury, marmolady, oliwki konserwowane, warzywa i owoce suszone, powidła, sałatki owocowe, sałatki warzywne, soki warzywne do przyrządzania potraw, zioła ogrodowe konserwowane (kl.29), aromaty spożywcze, batony lukrecjowe, biszkopty, keczup, majonez, musztarda, ocet, preparaty do zmiękczania mięsa, mięta do wyrobów cukierniczych, herbatniki, płatki kukurydziane, prażona kukurydza, preparaty roślinne zastępujące kawę, sushi, substancje zagęszczające stosowane podczas gotowania, guma do żucia nie do celów medycznych (kl.30), piwo; wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe, soki owocowe i warzywne, syropy owocowe, bezalkoholowe wyciągi z owoców, esencje do produkcji napojów, napoje owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów, lemoniada, sok pomidorowy (kl.32).

W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że przedmiotowy znak jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 oraz art. 132 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z ze zm.) – dalej u.w.p. do:

- znaku towarowego słownego DELIKAT 10 zarejestrowanego z pierwszeństwem od dnia [...] lipca 1992r., pod numerem [...] na rzecz C. Inc., Stany Zjednoczone Ameryki przeznaczonego do oznaczania: kawa, herbata, kakao, cukier, ryż, tapioka, sago, namiastki kawy; mąka i preparaty zbożowe, chleb, ciastka, wyroby cukiernicze, piekarnicze, słodycze, lody, miód, syrop z melasy; drożdże, proszki do pieczenia; sól, musztarda, ocet, sosy (z wyjątkiem sosów do sałat), przyprawy, lód do chłodzenia (kl.30);

- wspólnotowego znaku towarowego słowno-graficznego DELIKATO zarejestrowanego z pierwszeństwem od dnia [...] grudnia 2008r., pod numerem [...] na rzecz A. GmbH & Co. KG, Niemcy przeznaczonego do oznaczania: Mięso, ryby, drób i dziczyzna, ekstrakty mięsne, konserwowane, mrożone, suszone i gotowane owoce i warzywa, galaretki, dżemy, kompoty, jaja, mleko i produkty mleczne, oleje i tłuszcze jadalne (kl. 29) (Meat, fish, poultry and game; meat extracts; preserved, frozen, dried and cooked fruits and vegetables; jellies, jams, compotes; eggs, milk and milk products; edible oils and fats); kawa nienaturalna, mąka i produkty zbożowe, chleb, ciasta i słodycze, lody, miód, melasa, drożdże, proszek do pieczenia, sól, musztarda, ocet, sosy (przyprawy), przyprawy, lód (kl.30) (artificial coffee; flour and preparations made from cereals, bread, pastry and confectionery, ices; honey, treacle; yeast, baking-powder; salt, mustard; vinegar, sauces (condiments); spices; ice);

- znaku towarowego słowno-graficznego, którego ochrona wygasła PRZYPRAWA KNORR DELIKAT zarejestrowanego z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 1997r., pod numerem [...] na rzecz K. AG, Szwajcaria przeznaczonego do oznaczania: owoce i warzywa, konserwowane, suszone, gotowane (kl.29), przyprawy, sosy (kl.30);

- znaku towarowego słowno-graficznego, którego ochrona wygasła PRZYPRAWA KNORR DELIKAT zarejestrowanego z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 1997r., pod numerem [...] na rzecz K. AG, Szwajcaria przeznaczonego do oznaczania: owoce i warzywa, konserwowane, suszone, gotowane (kl.29), przyprawy, sosy (kl.30).

2. W dniu [...] czerwca 2012r., Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w przepisie art. 244 u.w.p. Wskazał, iż Urząd Patentowy niewłaściwie dokonał oceny podobieństwa znaków. Wyjaśnił, że wszystkie wskazane przez Urząd rejestracje przeznaczone są do oznaczania towarów z branży spożywczej, które często są określane w obrocie jako "dobra delikatesowe". Również punkty sprzedaży tych dóbr określane są mianem "delikatesów", która jest nazwą rodzajową sklepów spożywczych. Zatem określenia tożsame lub zbliżone do tego słowa, a oznaczające artykuły spożywcze również będą miały charakter rodzajowy. Zaznaczył, że zgłoszony znak towarowy zawiera słowo "delikat", które jest zbliżone do słowa "delikatesy", gdyż w całości się w tym słowie zawiera. Oprócz tego dodał, że element "10" w znaku [...] pełni funkcję odróżniającą. Ponadto podtrzymał argumenty dotyczące różnicy w wyglądzie ramek oraz dodatkowych elementów ozdobnych znaku zgłoszonego oraz znaku [...]. Całość tych elementów niweluje ryzyko pomyłki z pozbawionym jakichkolwiek ozdobników znakiem DELIKAT. Natomiast w stosunku do znaków [...] i [...] to są one jego zdaniem na tyle rozbudowane i bogate w różnorodne elementy ozdobne, że nie sposób stwierdzić jakiegokolwiek ryzyka pomylenia ich ze znakiem zgłoszonym.

W kwestii podobieństwa towarów znak Delikat 10 obejmuje bardzo ogólne pojęcia "słodycze, wyroby cukiernicze, ciastka" wskazał, że wyrobom tym przeciwstawiono "batony lukrecjowe, biszkopty, herbatniki, gumę do żucia do celów niemedycznych", stwierdził, że pomimo faktu, iż wszystkie wskazane towary przypisane są do tej samej klasy, należy wziąć pod uwagę, iż wykaz towarów i usług pełni jedynie funkcję pomocniczą. Towary są bardzo konkretne i wąsko ujęte. Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku "keczupu, majonezu", któremu przeciwstawiono "sosy". Podsumował, iż silna konkretyzacja listy towarów objętych klasą 35 w połączeniu z charakterem graficznym zgłoszonego znaku oraz odróżniająca funkcja elementu "10" w znaku [...] przesądza o możliwości udzielenia praw ochronnych na znak "delikat".

W stosunku do znaku towarowego [...] podtrzymał uprzednie argumenty dotyczące różnicy w wyglądzie obydwu znaków oraz w zawarciu w znaku przeciwstawionym dodatkowych elementów ozdobnych w postaci liści umiejscowionych z czterech stron ramki.

3. Urząd Patentowy decyzją z [...] marca 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że istnienie względnej przeszkody dla udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, o której stanowi art. 132 ust. 2 pkt 2 u.w.p. stwierdza się w oparciu o analizę trzech następujących elementów: podobieństwa samych oznaczeń, jednorodzajowości towarów lub usług do oznaczania, których służą te znaki oraz istnienia ryzyka wprowadzenia odbiorcy w błąd co do pochodzenia towarów lub usług, ocenianego w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. Naruszenie prawa ochronnego następuje poprzez używanie takiego samego lub podobnego znaku do oznaczania towarów/usług tego samego rodzaju, jeśli w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego znak ten mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów.

Urząd Patentowy wskazał na art. 132 ust. 1 pkt. 3 u.w.p., który określa, iż nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli znak ten jest identyczny lub podobny do wcześniej zarejestrowanego w Rzeczypospolitej Polskiej znaku towarowego, którego ochrona wygasła, jeżeli od daty wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy do dnia zgłoszenia podobnego znaku przez inną osobę nie upłynął, z zastrzeżeniem art. 133, okres 2 lat. Hipoteza normy zawartej w art. 132 ust. 2 pkt 2 u.w.p. wskazuje na konieczność przeprowadzenia trójstopniowego badania następujących przesłanek: identyczność lub podobieństwo obu znaków, identyczność lub podobieństwo towarów, prawdopodobieństwo powstania wśród części odbiorców błędu polegającego na skojarzeniu między znakami.

Wskazał ponadto, że zarówno orzecznictwo jak i doktryna wskazują na konieczność porównania wykazów towarów i usług analizowanych oznaczeń przed rozpoczęciem porównywania oznaczeń. Wyjaśnił, że w sprawie fakt jednorodzajowości i komplementarności towarów jest bezsporny.

Wskazał, że w klasie 29 w przypadku znaku o numerze [...] występuje: "mięso, drób, dziczyzna; ekstrakty mięsne, konserwowane mięso, bekon, kiełbasy, konserwy mięsne" natomiast w znaku przeciwstawionym Delikato ([...]) widnieje: "mięso, drób i dziczyzna, ekstrakty mięsne" zatem są to towary identyczne względem siebie. Ponadto w zgłoszonym znaku występują również "ryby, konserwowane ryby, anchois, filety rybne, owoce morza, homary, langusty, krewetki, małże, kalmary, ślimaki, kawior, ryby nieżywe, ryby konserwowane, ryby solone i puszkowane, pasty rybne" oraz w klasie 30 "sushi". Natomiast w znaku przeciwstawionym Delikato ([...]) widnieją "ryby", pojęcie to jest bardzo ogólne i szerokie, zawiera w sobie wszystkie rodzaje ryb, zarówno konserwowane, puszkowane, solone itp. Ponadto "anchois" jest to francuskie określenie przetworów z sardeli europejskiej - niedużej, bardzo tłustej ryby o ostrym zapachu i smaku, zaś "filety rybne", są to części ryby nie zawierające ości, ani skóry. Poza tym, "owoce morza" to jadalne skorupiaki i mięczaki morskie spożywane przez człowieka, rozmaicie przyrządzane lub surowe. Zalicza się do nich między innymi widniejące w przedmiotowej sprawie "homary, langusty, krewetki, małże, kalmary, ślimaki". Oprócz tego "kawior" jest to solona ikra ryb jesiotrowatych (kawior czarny lub rosyjski), łososiowatych (kawior czerwony), dorszowatych (kawior norweski) lub innych ryb. Kawiorem nazywa się również jajka ślimaków. Zaś "sushi" jest to potrawa japońska złożona z gotowanego ryżu zaprawionego octem ryżowym oraz najróżniejszych dodatków w postaci, przeważnie surowych: owoców morza, wodorostów nori, kawałków ryb, warzyw, grzybów, jajek. Zarówno ryby, kawior, sushi jak i owoce morza występują w tych samych sklepach, na tych samych półkach sklepowych, zaspokajają te same potrzeby konsumentów, zatem należy uznać, że są to towary komplementarne względem "ryb" wskazanych w znaku uprawnionego z rejestracji.

Zaznaczył również, że w zgłoszonym znaku w klasie 29 widnieją "galaretki, dżemy, kompoty, konfitury, marmolady, powidła" natomiast znak uprawnionego z rejestracji Delikato ([...]) przeznaczony jest do oznaczania "galaretki, dżemy, kompoty". Wyjaśnił, że zarówno marmolada, konfitura, jak i dżem są towarami identycznymi względem siebie. Zatem w obu przypadkach mamy do czynienia z takimi samymi towarami.

Dodał ponadto, że znak zgłoszony przeznaczony jest do oznaczania "jaja, białko spożywcze, mleko, produkty mleczne, napoje mleczne lub z przewagą mleka" natomiast znak uprawnionego z rejestracji Delikato ([...]) przeznaczony jest również do oznaczania "jaja, mleko i produkty mleczne". Zatem w obu przypadkach są to towary identyczne, bądź komplementarne.

Znak zgłoszony przeznaczony jest do oznaczania "konserwowane, suszone i gotowane owoce i warzywa, chrupki owocowe i warzywne, cebula konserwowana, chrzan konserwowany, groch konserwowany, grzyby konserwowane, kapusta kwaszona, koncentraty owocowe i warzywne, koncentrat pomidorowy, przecier pomidorowy, konserwy z owocami i warzywami, korniszony, korniszony z jarzynami w occie, oliwki konserwowane, warzywa i owoce suszone, sałatki owocowe, sałatki warzywne, soki warzywne do przyrządzania potraw" natomiast znak uprawnionego z rejestracji Delikato ([...]) również jest przeznaczony do oznaczania "konserwowane, mrożone, suszone i gotowane owoce i warzywa", ponadto oba znaki: PRZYPRAWA KNORR DELIKAT o numerach ([...] i [...]) przeznaczone są także do oznaczania "owoców i warzyw, konserwowanych, suszonych, gotowanych". Zatem we wszystkich przypadkach mamy do czynienia ogólnie ze "spreparowanymi owocami i warzywami". Oprócz tego zgłoszony znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania "ziół ogrodowych konserwowanych", natomiast wszystkie znaki przeciwstawione przeznaczone są do oznaczania "sosów (przyprawy), przyprawy".

Ponadto wyjaśnił, że znak zgłoszony przeznaczony jest do oznaczania "batony lukrecjowe, biszkopty, herbatniki, guma do żucia nie do celów medycznych" natomiast znak uprawnionego z rejestracji DELIKAT 10 ([...]) przeznaczony jest do oznaczania: "ciastka, wyroby cukiernicze, słodycze", jak również znak Delikato ([...]) przeznaczony jest do oznaczania "ciasta i słodycze, lody". Zgodnie ze słownikiem "cukiernictwo" jest to dział wytwórczości obejmujący wyrób produktów cukierniczych trwałych, pieczywa cukierniczego trwałego oraz produktów cukierniczych nietrwałych. Zatem we wszystkich przypadkach mamy do czynienia ogólnie ze "słodyczami".

Ponadto znaki DELIKAT 10 ([...]) oraz Delikato ([...]) przeznaczone są do oznaczania "preparatów i produktów zbożowych", natomiast w znaku zgłoszonym widnieją "płatki kukurydziane, prażona kukurydza". Towary takie jak: "płatki kukurydziane i prażona kukurydza" wskazane w zgłoszonym znaku mieszczą się w ogólnym pojęciu "preparatów i produktów zbożowych".

Znak zgłoszony przeznaczony jest do oznaczania "keczup, majonez, musztarda, ocet", natomiast znaki DELIKAT 10 ([...]) oraz Delikato ([...]) przeznaczone są do oznaczania "musztarda, ocet oraz sosy", zaś oba znaki PRZYPRAWA KNORR DELIKAT o numerach ([...] i [...]) przeznaczone są do oznaczania "sosów".

Znak zgłoszony przeznaczony jest do oznaczania "preparaty roślinne zastępujące kawę", zaś znaki DELIKAT 10 ([...]) oraz Delikato ([...]) przeznaczone są do oznaczania "kawa, namiastki kawy, kawa nienaturalna". Zatem we wszystkich przypadkach mamy do czynienia z "kawą".

Znak zgłoszony przeznaczony jest do oznaczania "aromaty spożywcze, preparaty do zmiękczania mięsa, mięta do wyrobów cukierniczych, substancje zagęszczające stosowane podczas gotowania", natomiast znaki przeciwstawione przeznaczone są do oznaczania "mąka, drożdże, proszki do pieczenia, sól, ocet, przyprawy, sosy i preparaty zbożowe". Zatem zdaniem Urzędu do "substancji zagęszczających stosowanych podczas gotowania" widniejących w znaku zgłoszonym należy między innymi "mąka", jak również inne "sosy i preparaty zbożowe". "Mięta do wyrobów cukierniczych" widniejąca w znaku zgłoszonym należy do ogólnie wskazanych w znakach zarejestrowanych "przypraw". "Ocet" widniejący w znaku zarejestrowanym może być stosowany jako "preparat do zmiękczania mięsa" widniejący w znaku zgłoszonym,. Natomiast "aromaty spożywcze" są niezbędnym składnikiem poprawiającym walory zapachowe i smakowe produktów pomagając wydobyć z nich jedyny niepowtarzalny smak.

Urząd Patentowy stwierdził, że wszystkie wskazane towary należą do takich samych kategorii, należą do grupy tzw. produktów powszechnego użytku kierowanych do potencjalnie nieograniczonej liczby klientów wszystkich grup, bez względu na wiek, płeć czy też wykształcenie, a dodatkowo niektóre z nich jak np. słodycze, można określić jako produkty impulsowe, czyli takie, których zakup odbywa się pod wpływem nagłego bodźca.

Wyjaśnił, że nie kwestionuje twierdzenia Skarżącego, iż towary z branży spożywczej często określane są jako "dobra delikatesowe", i że są one sprzedawane w sklepach o nazwie "delikatesy", jednakże nie stanowi to ogółu i jest jedynie subiektywną oceną Skarżącego, ponieważ towary z branży spożywczej mogą być również sprzedawane w innych sklepach, np. supermarkety. Ponadto wskazał, że nie kwestionuje twierdzenia Skarżącego, iż słowo "delikat" jest zbliżone do słowa "delikatesy", gdyż w całości się w nim zawiera, jednakże nie stanowi to materiału dowodowego na brak podobieństwa wskazanych oznaczeń.

Dodał, że Skarżący wskazuje, że "silna konkretyzacja listy towarów objętych klasą 35 w połączeniu z charakterem graficznym oznaczenia [...], oraz odróżniającą funkcją elementu "10" w znaku [...] przesądza o możliwości udzielenia praw ochronnych na znak "Delikat". Urząd Patentowy wyjaśnił, że nie może się odnieść w tej kwestii do twierdzeń wskazanych przez Skarżącego, ponieważ we wniosku z dnia [...] czerwca 2012r., nie została, skonkretyzowana lista towarów objętych klasą 35, ponieważ takiej klasy w ogóle w znaku nie było.

Mając powyższe na uwadze uznał, że wskazane towary są identyczne i jednorodzajowe, dostępne będą w tych samych punktach sprzedaży, na tych samych półkach oraz kierowane będą do tego samego odbiorcy.

Urząd Patentowy podzielił stanowisko Skarżącego, iż o podobieństwie towarów/usług nie może decydować fakt umieszczenia ich w tej samej klasie Klasyfikacji Nicejskiej. Dodał, że Międzynarodowa Klasyfikacja Towarów/usług (klasyfikacja Nicejska) ma jedynie charakter porządkowy, zatem Urząd Patentowy dokonując podobieństwa konkretnych towarów/usług, nie wyciąga wniosku z faktu ich przynależności do tej samej klasy.

Stwierdził, iż towary objęte przedmiotowym zgłoszeniem są identyczne i komplementarne oraz że będą adresowane do tych samych odbiorców zaspokajając te same potrzeby potencjalnych konsumentów, co te do oznaczania, których przeznaczony został znak z wcześniejszym pierwszeństwem.

Odnosząc się do oceny podobieństwa oznaczeń, przy istnieniu prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd wyjaśnił, że znaki należy oceniać całościowo, na podstawie postrzegania przedmiotowych towarów, przez właściwy krąg odbiorców, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności danego przypadku. Ocena całościowa prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd musi w zakresie podobieństwa wizualnego, fonetycznego lub koncepcyjnego spornych oznaczeń, opierać się na wywołanym przez nie ogólnym wrażeniu, z uwzględnieniem w szczególności ich znamion odróżniających i dominujących.

Według Urzędu Patentowego porównywane znaki są podobne w warstwie słownej w ich głównym elemencie, mianowicie w wyrazie "delikat". Znaki [...],[...] i [...] oraz znak zgłoszony składają się z tej samej liczby sylab (3) oraz ilości zbieżnych liter wykorzystanych do ich utworzenia (7: d,e,l,i,k,a,t), które dodatkowo umiejscowione są w tej samej kolejności i na tych samych miejscach. W stosunku do przeciwstawionego znaku towarowego Delikato o numerze [...] znak zgłoszony posiada tą samą charakterystyczną cechę tj. zaczyna się tymi samymi literami "delikat". Jedyną zaś różnicą jest występująca na końcu wyrazu w znaku przeciwstawionym litera "o", jak również dodatkowe człony: w znaku towarowym o numerze [...] jest to cyfra "10", natomiast w znakach [...] i [...] dodatkowe słowa "przyprawa Knorr". Jednakże, zdaniem Urzędu, odmienności te wkomponowane w całość przedmiotowych znaków ulegają zatarciu i dla mniej wprawnego obserwatora są praktycznie nie do odróżnienia, w szczególności, gdy oznaczenia te mają daleko idącą zbieżność fonetyczną. Zgłoszony znak towarowy jest oznaczeniem słowno-graficznym składającym się ze słowa "delikat", pisanego dużą czcionką, wkomponowanego w prostokąt o dwóch bokach zaokrąglonych. Natomiast pierwszy z przeciwstawionych znaków o numerze [...] DELIKAT 10 jest oznaczeniem słownym nie posiadającym żadnej grafiki, drugi znak towarowy o numerze [...] jest oznaczeniem słowno-graficznym składającym się ze słowa "delikato" pisanego dużą czcionką wkomponowanego w elipsę w której widnieje element graficzny w postaci kilku listków. Natomiast znaki towarowe o numerach [...] i [...] są również oznaczeniami słowno-graficznym składającymi się z etykiety w której w górnej części po łuku widnieje napis "przyprawa", pod nim zaś umieszczono napis "Knorr", który nachodzi na prostokąt w którym dużymi literami koloru zielonego usytuowano słowo "delikat", pod nim widnieje napis "do mięs, drobiu, dziczyzny oraz ryb, zaś pod nim element graficzny w postaci "mięs i ryby". W ocenie podobieństwa oznaczeń decydujące znaczenie mają zbieżne elementy znaków, a nie ich znaczenie (warstwa znaczeniowa). Odbiorca nie musi wejść w posiadanie znaczenia danego słowa, aby błędnie skojarzyć dwa podmioty odnośnie tych samych czy komplementarnych towarów bądź usług. Mając powyższe na uwadze stwierdził, że zbieżności jakie występują w analizowanych znakach są na tyle duże, aby sądzić, że odbiorca może uznać "nowy" znak za oznaczenie pochodzące "z tej samej rodziny" znaków podmiotów od lat istniejących na rynku. Urząd Patentowy nie dopatrzył się w omawianych znakach elementów na tyle wyróżniających, aby można było mówić o braku konfuzji pomiędzy nimi.

Zdaniem Urzędu Patentowego ryzyko konfuzji wśród konsumentów jest znaczne, albowiem zbieżne elementy omawianych znaków są identyczne, co wzmacnia to ryzyko konfuzji przedsiębiorstw w obrocie.

Wyjaśnił, że w ramach oceny podobieństwa znaków nie można ograniczyć się do badania tylko jednego elementu, tworzącego dany znak towarowy. Porównania należy dokonać poprzez analizę znaków postrzeganych jako całość, co nie oznacza, że całościowe wrażenie pozostawiane przez złożony znak towarowy w pamięci właściwego kręgu odbiorców nie może w niektórych przypadkach być zdominowane przez jeden lub kilka składników. Jedynie w sytuacji, gdy wszystkie pozostałe składniki znaku towarowego są bez znaczenia, ocena podobieństwa może zależeć wyłącznie od składnika dominującego.

Urząd Patentowy dodał, że zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości UE - dwa znaki towarowe są podobne, jeżeli z punktu widzenia właściwego kręgu odbiorców są one przynajmniej częściowo identyczne w jednym lub kilku z istotnych aspektów (por. wyrok Sądu UE z dn. 23 października 2002 r., T-6/01), a z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Reasumując uznał, że w warstwie słownej znaki te są podobne w stopniu stwarzającym ryzyko wystąpienia pomyłki między nimi. Pojawienie się w obrocie znaku, w którym współistnieje słowo kojarzone z różnymi producentami tych samych towarów, może wprowadzić w błąd odbiorców, co do ich faktycznego pochodzenia. Tym samym znak zgłoszony w zestawieniu ze znakiem chronionym może zostać odebrany jako odmiana znaku z wcześniejszym pierwszeństwem. W ten sposób nie zostaje wyeliminowana możliwości pomyłki wśród odbiorców, którzy mogą czuć się zdezorientowani z której firmy pochodzi dany towar i odebrać inaczej zapisany znak jako element serii znaków tego samego przedsiębiorstwa, czy też nową wersją dotychczasowego oznaczenia. Często stanowi to popularny chwyt marketingowy i klasyczne "odświeżenie" marki na rynku.

4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:

a) art. 132 ust. 2 pkt 2 i 132 ust 1 pkt 3 u.w.p. przez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że zgłoszony znak towarowy jest podobny do zarejestrowanego znaku towarowego [...] Delikat 10, [...] Delikato, [...] Przyprawa Knorr Delikat (wygasłe), [...] Przyprawa Knorr Delikat (wygasłe);

b) art. 7, 77 oraz 107 ust. 3 k.p.a. poprzez niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz niewłaściwą ocenę zebranego materiału dowodowego, a także niepełne wskazanie w uzasadnieniu przyczyn rozstrzygnięcia.

c) art. 8 k.p.a. poprzez wynikające z uzasadnienia decyzji niejednolite stosowanie prawa i różnie przyjętą wykładnię art. 132 ust 2 pkt 2 u.w.p. w analogicznych stanach faktycznych.

Zdaniem Skarżącego w zaskarżonej decyzji Urząd mylnie przyjął wykładnię art. 132 ust.2 pkt.2 i uznał, że ww. oznaczenie jest podobne w stopniu stwarzającym ryzyko wprowadzenia w błąd potencjalnych nabywców towarów z klasy 3. Zwrócił uwagę, iż towary oznaczane niniejszym znakiem należą do grupy żywności, w której wypadku mają zastosowanie szczególnie ostre kryteria identyfikacji podmiotu odpowiedzialnego za jej dystrybucję. Dane adresowe takiego podmiotu muszą być w sposób precyzyjny i właściwy z wymogami odrębnych przepisów wskazane na opakowaniu produktów spożywczych. Nawet jeśli po zapoznaniu się z treścią umieszczonych na opakowaniu produktów znaków towarowych konsument miałby jakiekolwiek wątpliwości, to opakowanie to pozwala jednoznacznie te wątpliwości wyjaśnić. Ponadto w przypadku żywności konsumentów cechuje szczególna ostrożność, która jest wypadkową zwiększającej się świadomości społecznej dotyczącej dbałości o zdrowie, zbilansowanego żywienia, wzrostu wiedzy o stosowanych konserwantach żywności.

Zarzucił, iż Urząd rozpatrując podobieństwo oznaczeń całkowicie pominął słowno-graficzny charakter zgłoszonego znaku, jego całościowy odbiór, oraz całościowy odbiór znaków przeciwstawionych. Szeroko ujęte produkty spożywcze mogą i często są określanie w obrocie jako "dobra delikatesowe", a punkty sprzedaży takich dóbr określane są jako "delikatesy". Zatem określenia tożsame lub zbliżone do tego słowa, a oznaczające artykuły spożywcze również będą miały charakter rodzajowy. W sytuacji, w której na rynku występuje kilka oznaczeń posługujących się nazwą rodzajową, ich charakter odróżniający powinien być oceniany przez pryzmat zastosowanej grafiki oraz ogólnego wyglądu znaku i jego oddziaływania na odbiorcę. Pełnomocnik Skarżącego dodał, że słowo "delikat" jest bez wątpienia wyrażeniem zbliżonym do słowa "delikatesy", gdyż w całości się w tym słowie zawiera.

Nie podzielił również opinii Urzędu w sprawie znaku [...], w którym element "10" miałby pełnić funkcję jedynie opisową. Ponadto stwierdził, że w przypadku znaku [...] Urząd pominął różnice w wyglądzie obydwu znaków, które wyrażają się w zupełnie innym wyglądzie ramek, w jakie ujęte zostały nazwy produktów, jak również dodatkowych elementów ozdobnych w znaku zarejestrowanym.

Poza tym dodał, że w przypadku znaków [...] i [...] Przyprawa Knorr Delikat, to są one na tyle rozbudowane i bogate w elementy ozdobne, ze nie sposób stwierdzić istnienia ryzyka pomylenia ze znakiem zgłoszonym.

Powołał się również na fakt, iż w przeszłości złożył do Urzędu zgłoszenie znaku towarowego "delikat" wobec którego nie zostały wówczas podniesione zarzuty podobieństwa do znaków [...] i [...].

Zarzucił również, że Urząd pomija fakt, iż skoro o zdolności odróżniającej decyduje samo słowo "delikat", a pozostałe elementy oznaczeń nie mają znamion odróżniających, to zarejestrowane po znaku [...] znaki towarowe o numerach [...] i [...] uzyskały ochronę wbrew istnienia analogicznego jak niniejszym przypadku podobieństwa. Ponadto zarzucił naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 oraz art.107 ust.3 k.p.a. w zw. z art. 252 u.w.p..

5. W odpowiedzi na skargę Urząd patentowy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

3. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna.

4. Na wstępie trzeba przypomnieć, iż w tej sprawie Urząd Patentowy w dniu [...] marca 2012 r. wydał decyzję nr [...] o częściowej odmowie udzielenia Skarżącemu – K. K. prawa ochronnego na znak towarowy DELIKAT zgłoszony dnia [...] stycznia 2009 roku pod numerem [...]. Podstawą odmowy udzielenia prawa ochronnego w części na zgłoszony przez Skarżącego znak towarowy DELIKAT stanowił art. 132 ust. 2 pkt 2 u.w.p. Statuuje on jedną z tzw. względnych przeszkód rejestracji znaku towarowego. Zachodzi ona w przypadku identyczności lub podobieństwa do znaku towarowego zarejestrowanego lub zgłoszonego (o ile zostanie zarejestrowany) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby, zgłoszonego dla towarów takich samych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

W niniejsze sprawie zgłoszonemu przez Skarżącego znakowi DELIKAT [...] przeciwstawione zostały znaki z wcześniejszym pierwszeństwem:

- znak towarowo-słowny DELIKAT 10 zarejestrowanego z pierwszeństwem od dnia [...] lipca 1992r., pod numerem [...] na rzecz C. Inc., Stany Zjednoczone Ameryki przeznaczonego do oznaczania: kawa, herbata, kakao, cukier, ryż, tapioka, sago, namiastki kawy; mąka i preparaty zbożowe, chleb, ciastka, wyroby cukiernicze, piekarnicze, słodycze, lody, miód, syrop z melasy; drożdże, proszki do pieczenia; sól, musztarda, ocet, sosy (z wyjątkiem sosów do sałat), przyprawy, lód do chłodzenia (kl.30);

- wspólnotowego znak towarowy słowno-graficzny DELIKATO zarejestrowanego z pierwszeństwem od dnia [...] grudnia 2008r., pod numerem [...] na rzecz A. GmbH & Co. KG, Niemcy przeznaczonego do oznaczania m.in.: mięso, ryby, drób i dziczyzna, ekstrakty mięsne, konserwowane, mrożone, suszone i gotowane owoce i warzywa, galaretki, dżemy, kompoty, jaja, mleko i produkty mleczne, oleje i tłuszcze jadalne (kl. 29); kawa nienaturalna, mąka i produkty zbożowe, chleb, ciasta i słodycze, lody, miód, melasa, drożdże, proszek do pieczenia, sól, musztarda, ocet, sosy (przyprawy), przyprawy, lód (kl.30).

- znak towarowy słowno-graficzny, którego ochrona wygasła PRZYPRAWA KNORR DELIKAT zarejestrowanego z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 1997r., pod numerem [...] na rzecz K. AG, Szwajcaria przeznaczonego do oznaczania: owoce i warzywa, konserwowane, suszone, gotowane (kl.29), przyprawy, sosy (kl.30);

- znak towarowy słowno-graficzny, którego ochrona wygasła PRZYPRAWA KNORR DELIKAT zarejestrowanego z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 1997r., pod numerem [...] na rzecz K. AG, Szwajcaria przeznaczonego do oznaczania: owoce i warzywa, konserwowane, suszone, gotowane (kl.29), przyprawy, sosy (kl.30).

Organ może więc odmówić rejestracji znaku towarowego na ww. podstawie jeśli te wszystkie wyżej wymienione przesłanki z przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 u.w.p. zaistnieją łącznie. Przepis ten dotyczy właśnie tzw. względnych przeszkód w rejestracji znaku towarowego. W świetle tej regulacji prawnej niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. O tym czy w konkretnym przypadku może dojść do kolizji praw z rejestracji rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców, co do pochodzenia usług (towarów).

Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te powinny być spełnione kumulatywnie. Powyższe stanowisko można uznać za utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych albowiem znajduje w znacznym zakresie oparcie w ocenach prawnych zawartych - między innymi - w wyroku NSA z dnia 11 grudnia 2012 r., II GSK 1788/11 oraz z dnia 3 kwietnia 2012 r., VI SA/Wa 16/12 (orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przytoczone wyżej poglądy sądów administracyjnych w pełni podziela WSA w Warszawie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, a akceptacja tych poglądów oznacza równocześnie, że skarga i poglądy w niej sformułowane nie zasługują na uwzględnienie.

5. W ocenie Sądu w tej sprawie, organ badając, czy nie zachodzi przeszkoda do udzielenia prawa ochronnego przewidziana w art. 132 ust. 2 pkt 2 u.w.p. dokonał wnikliwej analizy podobieństwa towarów i oznaczeń w znakach przeciwstawnych. Ocenił także ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów oznaczanych ww. znakami towarowymi.

Według oceny Sądu, organ porównując rdzenne oznaczenia obu znaków trafnie doszedł do konkluzji, iż są do siebie podobne. Wbrew twierdzeniom Skarżącego Urząd Patentowy dokonał całościowej oceny tych oznaczeń, mając na uwadze wszystkie te płaszczyzny tj. znaczeniową, fonetyczną i wizualną, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd podziela argumentację tam zawartą i przyjmuje je za własną.

W przedmiotowej sprawie kwestią bezsporną jest podobieństwo towarów. Urząd Patentowy dokonując oceny podobieństwa towarów i usług prawidłowo wziął pod uwagę wszystkie czynniki charakteryzujące zachodzące miedzy nimi relacje (zależności), szczególnie rodzaj towarów lub usług, ich przeznaczenie, sposób używania lub korzystania z nich, warunki w jakich są sprzedawane, a także ich wzajemny konkurencyjny lub komplementarny charakter.

Urząd dokonał w tym zakresie bardzo szczegółowe analizy. W skarżonej decyzji wskazywał m.in., że w klasie 29 w przypadku przedmiotowego znaku o numerze [...] występuje: "mięso, drób, dziczyzna; ekstrakty mięsne, konserwowane mięso, bekon, kiełbasy, konserwy mięsne" natomiast w znaku przeciwstawionym Delikato ([...]) widnieje: "mięso, drób i dziczyzna, ekstrakty mięsne" zatem są to towary identyczne względem siebie. Ponadto w zgłoszonym znaku występują również "ryby, konserwowane ryby, anchois, filety rybne, owoce morza, homary, langusty, krewetki, małże, kalmary, ślimaki, kawior, ryby nieżywe, ryby konserwowane, ryby solone i puszkowane, pasty rybne" oraz w klasie 30 "sushi".

Natomiast w znaku przeciwstawionym Delikato ([...]) widnieją "ryby". "Ryby" jest pojęciem bardzo ogólnym i szerokim, zawiera w sobie wszystkie rodzaje ryb, zarówno konserwowane, puszkowane, solone itp. Organ doszedł do słusznej konkluzji, że zarówno ryby, kawior, sushi jak i owoce morza występują w tych samych sklepach, na tych samych półkach sklepowych, zaspokajają te same potrzeby konsumentów, zatem należy uznać, że są to towary komplementarne względem "ryb" wskazanych w znaku uprawnionego z rejestracji.

W zgłoszonym znaku w klasie 29 widnieją "galaretki, dżemy, kompoty, konfitury, marmolady, powidła" natomiast znak uprawnionego z rejestracji Delikato ([...]) przeznaczony jest do oznaczania "galaretki, dżemy, kompoty". Zarówno marmolada, konfitura, jak i dżem są to towary identyczne, bądź komplementarne.

Ponadto znak zgłoszony przeznaczony jest do oznaczania: "jaja, białko spożywcze, mleko, produkty mleczne, napoje mleczne lub z przewagą mleka" natomiast znak uprawnionego z rejestracji Delikato ([...]) przeznaczony jest również do oznaczania, jaja, mleko i produkty mleczne". W tym przepadku są więc to również towary identyczne, bądź komplementarne.

Jak z powyższego wynika organ dokonał w tym zakresie bardzo szczegółowej analizy i Sąd podziela w całości wnioski organu, zgodnie z którymi wszystkie wskazane towary należą do takich samych kategorii, które z reguły, niezależnie od rodzaju wykładane są w sklepach spożywczych na półkach obok siebie, a w przypadku mnogości asortymentu przynajmniej w tej samej alejce. Oprócz tego wskazane towary należą do grupy tzw. produktów powszechnego użytku kierowanych do potencjalnie nieograniczonej liczby klientów wszystkich grup, bez względu na wiek, płeć czy też wykształcenie, a dodatkowo niektóre z nich jak np. słodycze, można określić jako produkty impulsowe, czyli takie, których zakup odbywa się pod wpływem nagłego bodźca.

Podobieństwo towarów/usług musi być ustalane z perspektywy gospodarczej. Ocena podobieństwa towarów/usług powinna być zatem oceną obiektywną, uwzględniająca ustalone zwyczaje w relewantnym obszarze przemysłu lub handlu, oraz stałą i dynamiczną zmienność tych zwyczajów. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż towary objęte przedmiotowym zgłoszeniem są podobne oraz, że będą adresowane do tych samych odbiorców zaspokajając te same potrzeby potencjalnych konsumentów, co te do oznaczania, których przeznaczony został znak z wcześniejszym pierwszeństwem. Przy ocenie podobieństwa towarów należy uwzględnić wszystkie czynniki charakteryzujące relacje pomiędzy tymi towarami, także warunki ich zbytu i dystrybucji, co też organ w tej sprawie uczynił.

Zarzut naruszenia wykładni art. 132 ust. 2 pkt u.w.p. jest niezasadny. Przepis ten został przez organ prawidłowo zastosowany w sprawie.

6. W ocenie Sądu organ zasadnie uznał, że porównywane znaki są podobne w warstwie słownej w ich głównym elemencie, mianowicie w wyrazie "delikat". Znaki [...],[...], i [...] oraz znak zgłoszony składają się z tej samej liczby sylab (trzy) oraz ilości zbieżnych liter wykorzystanych do ich utworzenia (siedem), które dodatkowo umiejscowione są w tej samej kolejności i na tych samych miejscach. W stosunku do przeciwstawionego znaku towarowego Delikato o numerze [...] znak zgłoszony posiada tą samą charakterystyczną cechę tj. zaczyna się tymi samymi literami "Delikat". Jedyną zaś różnicą jest występująca na końcu wyrazu w znaku przeciwstawionym litera "o", jak również dodatkowe człony: w znaku towarowym o numerze [...] jest to cyfra "10", natomiast w znakach [...] i [...] dodatkowe słowa "przyprawa Knorr". Odmienności te wkomponowane w całość przedmiotowych znaków ulegają zatarciu i dla mniej wprawnego obserwatora są praktycznie nie do odróżnienia, w szczególności, gdy oznaczenia te mają daleko idącą zbieżność fonetyczną. Każdy ze znaków jest rozwinięciem lub inną wersją wcześniejszego.

Zgłoszony znak towarowy jest oznaczeniem słowno-graficznym składającym się ze słowa "Delikat", pisanego wersalikami, wkomponowanego w prostokąt o dwóch bokach zaokrąglonych. Urząd dokonał szczegółowego porównania znaków w zakresie sfery wizualno-graficznej i zasadnie uznał, że zbieżności jakie występują w analizowanych znakach są na tyle duże, aby sądzić, że odbiorca może uznać "nowy" znak za oznaczenie pochodzące "z tej samej rodziny" znaków. W znaku tym rozpoznawalny i wyróżniający jest przede wszystkim jego element słowny.

Zgodnie z orzeczeniem NSA z 22 czerwca 2011 r., II GSK 665/10, LEX nr 1083343 przy ocenie podobieństwa znaków słownych istotne znaczenie ma pierwsza, początkowa część słowa będącego znakiem, bowiem to na niej skupia się uwaga odbiorcy. W sytuacji kiedy pierwszy człon ma bardzo słabą zdolność odróżniającą na skutek używania go przez wiele podmiotów w wielu różnych znakach towarowych, znaczenie drugiej części znaku wzrasta i może być tak, że to właśnie ta druga część znaku - końcówka słowa - ma znaczenie odróżniające i dominujące. Pogląd powyższy skład orzekający podziela.

Trudno również zgodzić się z zarzutem Skarżącego, że zgłoszony znak jest na i tyle wyróżniający (dominujący), aby nie powodować błędnych skojarzeń wśród nabywców towarów. Należy pamiętać, że ochrona oznaczeń słownych jest najszersza, ponieważ mogą one występować w obrocie samodzielnie, jak również w połączeniu z grafiką, dodatkowym słowem, literą, bądź cyfrą. Dlatego też, mimo braku elementów odróżniających, np. warstwy 5 słownej w postaci nazwy firmy, fantazyjnego członu czy elementów graficznych, pomimo dodania do nich innych elementów jak np. cyfra "10" w znaku przeciwstawionym podkreślają podobieństwo pomiędzy znakami. Nie można dopatrzeć się w omawianych znakach elementów na tyle wyróżniających, aby można było mówić o braku konfuzji pomiędzy nimi. Ramka użyta w znaku zgłoszonym przez Skarżącego, również nie jest na tyle wyróżniającym znak elementem (nie dominuje nad jego warstwą słowną) by nie można było mówić o ryzyku konfuzji pomiędzy znakami.

7. Sąd zgadza się w całości z wnioskiem organu, że z uwagi na podobieństwo towarów i oznaczeń w znaku DELIKAT i znakach przeciwstawionych istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów oznaczonych przeciwstawionymi sobie znakami towarowymi. Wyroby branży spożywczej należą do towarów powszechnego użytku i są nabywane bez głębszego zastanowienia. Powoduje to, że nawet rozważny i dobrze poinformowany konsument dokonując wyboru zakupu nie będzie analizował dokładnie szczegółów znaku towarowego, którym opatrzony jest dany towar, ale będzie kierował się ogólnym wrażeniem, skupiając się na elementach najbardziej charakterystycznych i wyróżniających.

W niniejszej sprawie słusznie Urząd Patentowy uznał, że zbieżności jakie występują w analizowanych znakach są na tyle duże, że konsument może uznać "nowy" znak jako odmianę znaku funkcjonującego na rynku od lat i pochodzącego od tego samego podmiotu lub podmiotu związanego z nim więzami organizacyjnymi.

Zgodnie z orzecznictwem stwierdzając podobieństwo towarów (wręcz ich tożsamość) oraz podobieństwo spornego znaku ze wspólnotowym znakiem zarejestrowanym ze wcześniejszym pierwszeństwem należy uznać, że zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia ze znakiem wcześniejszym (zob. WSA Warszawa, VI SA/Wa 1123/10,

LEX nr 759493). Skład orzekający pogląd powyższy podziela.

W tym stanie rzeczy niezasadny jest zarzut skargi, zmierzający do wykazania, iż organ naruszył art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak całościowej oceny stanu faktycznego sprawy. Urząd Patentowy RP przeprowadził wnikliwie postępowanie dowodowe w sprawie i do ustalonego stanu faktycznego właściwie zastosował przepisy prawa materialnego. Zajęte stanowisko w sprawie Urząd obszernie uzasadnił powołując się na poglądy doktryny oraz orzecznictwo sądów.

8. Co do ostatniego z zarzutów skargi, to w ocenie Sądu z przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 u.w.p. wynikają dwie zasady, gdy chodzi o udzielanie praw ochronnych na znaki identyczne lub podobne dla towarów identycznych lub podobnych:

1) prawo ochronne udzielone na znak zgłoszony z wcześniejszym pierwszeństwem stanowi przeszkodę dla udzielenia prawa ochronnego na znak zgłoszony później,

2) prawo ochronne udzielone na znak zgłoszony z późniejszym pierwszeństwem nie stanowi przeszkody dla udzielenia prawa ochronnego na znak zgłoszony wcześniej (por. wyrok NSA z 12 marca 2013 r., II GSK 2260/11, LEX nr 1305508).

Takie stanowisko zostało wyrażone w wybranych orzeczeniach przez Sąd I Instancji w Luksemburgu, w których Sąd wyraził następujący pogląd: "Podjęcie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy powinno być oceniane na podstawie przepisów prawa, rozumianych w sposób, w jaki zinterpretował je Sąd, nie zaś na podstawie dotychczasowej praktyki Urzędu (SPI T-127/02, 21 kwietnia 2004r., paragraf 71). Stosowanie zasady równego traktowania należy pogodzić z zasadą legalności, zgodnie, z którą nikt nie może czerpać korzyści z powoływania się na akty niezgodne z prawem przysparzające korzyści innej osobie" (SPI T-289/02, 8 lipca 2004 r., paragraf 59).

"Na zasadę równego traktowania można powoływać się tylko w granicach zgodności z prawem (wyrok Trybunału z dnia 13 lipca 1972 r. w sprawach połączonych od 55/71 do 76/71, 86/71, 87/71 i 95/71 Besanrd i In. Przeciwko Komisji, Rec. Str. 543, pkt. 39 oraz z dnia 28 września 1993 r. w sprawie T-90/92 Magdalena Fernandez przeciwko Komisji, pkt. 38).

Skarżący nie ma więc uprawnienia do powoływania się na istniejące prawa wynikające z rejestracji znaków przeciwstawnych twierdzą, że zostały one przyznane niezgodnie z prawem. Ewentualnie, że jest to przesłanka przyznania także dla jego znaku ochrony, mimo że zarejestrowane są już znaki podobne na te same grupy towarów. Rozstrzyganie przez Sąd charakteru prawnego rejestracji tych znaków, czy też przesądzenie przyznania Skarżącemu na tej podstawie prawa do rejestracji leży bowiem poza granicami niniejszej sprawy.

9. Wobec powyższego skargę należało oddalić jako bezzasadną na mocy art. 151 p.p.s.a.