Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2016/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 listopada 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych i nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r., Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ II instancji") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia "[...]" w W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "PINB [...]", "organ I instancji") z dnia [...] września 2020 r., Nr [...], wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych i nakładające na Miasto [...] – Zarząd Dróg Miejskich obowiązek przedłożenia dokumentów - utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w toku prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie legalności budowy ekranów akustycznych usytuowanych na terenie działek nr ew. [...] z obrębu [...] i nr ew. [...] z obrębu [...], zlokalizowanych przy Al. S. w W., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2014 r. nakazał inwestorowi – D. S.A. przedłożenie dokumentów dotyczących samowolnie wybudowanego ogrodzenia stanowiącego ekrany akustyczne usytuowane na terenie tych działek. W związku z powyższym PINB [...] decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., Nr [...] nakazał inwestorowi rozbiórkę samowolnie wybudowanego ogrodzenia. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez [...]WINB decyzją z [...] stycznia 2015 r., Nr [...], który umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w przedmiotowej sprawie.

Po rozpatrzeniu skargi Stowarzyszenia "[...]" w W. na powyższą decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 lutego 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 641/15 oddalił skargę. Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny orzeczeniem z 24 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 1621/16 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ponownie analizując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 sierpnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1470/18 uchylił decyzję [...]WINB z [...] stycznia 2015 r., a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku w dniu 13 lutego 2019 r. (sygn. akt II OSK 3352/18). W związku z powyższymi ustaleniami [...]WINB, po rozpatrzeniu odwołania inwestora od decyzji PINB [...] z [...] listopada 2014 r., uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości oraz poprzedzające je postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Po ponownej analizie zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego PINB [...] postanowieniem z [...] września 2020 r., na podstawie art. 48 ust 2 Prawa budowlanego, wstrzymał prowadzenie robót budowlanych i nałożył na Miasto [...] - Zarząd Dróg Miejskich obowiązek przedłożenia, w siedzibie organu I instancji - w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia niniejszego postanowienia - zaświadczenia Prezydenta [...] o zgodności dokonanej budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, aktualnego na dzień opracowania projektu, a także oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zażalenie na przedmiotowe postanowienie złożyło Stowarzyszenie "[...]" w W. wskazując, że omawiana inwestycja została zrealizowana w 2013 roku i do chwili obecnej jest niezmiennie użytkowana. Stąd też błędne jest rozstrzygnięcie wstrzymujące prowadzenia robót budowlanych oraz nakładanie obowiązku przedkładania dokumentów niezbędnych do zalegalizowania samowolnie posadowionych ekranów akustycznych.

Po rozpatrzeniu powyższego zażalenia [...]WINB postanowieniem z [...] grudnia 2020 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie PINB [...].

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarówno wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2018r., sygn. akt: II OSK 1621/16 oraz z dnia 13 lutego 2019r., sygn. akt: II OSK 3352/18, jak i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1470/18 są wiążące dla organów nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie. W wyroku z 14 sierpnia 2018 r. Sąd wskazał, że ekrany akustyczne należy zaliczyć do urządzeń budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego, jeżeli są objęte pozwoleniem na budowę danego obiektu. Jeżeli zaś mają być sytuowane przy drodze i nie były objęte pozwoleniem na budowę obejmującym budowę drogi, to wymagają pozwolenia budowlanego, jako samodzielny obiekt budowlany. Nie zostały bowiem zwolnione z tego obowiązku w art. 29 Prawa budowlanego. Z tego względu w ocenie [...]IWNB bezspornym jest, że przedmiotowe ekrany akustyczne podlegają dyspozycji art. 48 Prawa budowlanego.

Odpowiadając na zarzuty sformułowane w zażaleniu organ odwoławczy wyjaśnia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 sierpnia 2018 r. stwierdził bowiem, że niniejsze postępowanie powinno być prowadzone w trybie przepisów art. 48 Prawa budowlanego. Tryb przewidziany w art. 48-49 ustawy Prawo budowlane jest postępowaniem legalizacyjnym i dopiero brak spełnienia określonych w nim przesłanek skutkuje wydaniem przez organ decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu. Z tego względu zdaniem organu II instancji argumentacja przemawiająca za koniecznością rozbiórki ekranów akustycznych jest chybiona. Istota regulacji określonej w art. 48 Prawa budowlanego ma bowiem na celu umożliwienie inwestorowi wykazania, że budowa zrealizowana przez niego bez wymaganego pozwolenia spełnia wymogi tego przepisu, a legalizacja ta nie jest obowiązkiem, lecz uprawnieniem inwestora. Organ I instancji zasadnie zatem prowadzi w trybie przepisów art. 48 Prawa budowlanego procedurę legalizacyjną w odniesieniu do ekranów akustycznych usytuowanych na terenie przedmiotowych działek. Nakazanie rozbiórki spornych obiektów jest bowiem na obecnym etapie przedwczesne.

Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w W., domagając się jego uchylenia, a także zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania. Jednocześnie skarżący zarzucił kwestionowanemu rozstrzygnięciu naruszenie:

- art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie, a w szczególności niewyjaśnienie czy kontrola i wizja lokalna budowy ekranów przeciwhałasowych się już odbyła i czy powtórna jest konieczna, niezbędna i potrzebna,

- art. 79 § 1 i § 2 w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez brak zawiadomienia przedstawicieli skarżącego o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin ekranów przeprowadzonego w dniu 6 stycznia 2020 r., co uniemożliwiło zajęcie stanowiska oraz zadanie pytań stronom postępowania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, podczas gdy to na PINB [...] ciążył obowiązek ustawowy czuwania nad zapewnieniem każdej ze stron czynnego udziału w każdym stadium postępowania,

- art. 28 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego, przez organy pierwszej i drugiej instancji, procesowanie oraz wydanie rozstrzygnięć przy udziale w postępowaniu podmiotu, który nie jest stroną w sprawie, gdyż dopiero [...]WINB dostrzegł i następnie w piśmie z dnia 31 grudnia 2020 r. wraz z rozstrzygnięciem odwoławczym stwierdził, że D. S.A. nie ma przymiotu strony w tym postępowaniu, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy ze względu na fakt, że podmiot ten był inicjatorem tego przedsięwzięcia, utracił przymiot strony wraz z wyzbyciem się prawa własności, ale jego udział mógł wypaczyć wynik posterowania ponieważ Spółka reprezentuje interes prywatny, podmiotu prawa handlowego a nie dobro ogółu, interes społeczny,

- art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na powtórnym nałożenie na władającego samowolnie wybudowanym obiektem budowlanym obowiązku przedłożenia dokumentów przewidzianych w celu legalizacji samowoli budowlanej, podczas gdy taki to obowiązek został na inwestora wcześniej nałożony i nie przyniósł żadnego efektu - wzywany nie przedłożył żądanych dokumentów.

W uzasadnieniu skarżący rozwinął powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym.

W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona.

Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2020 r., Nr [...], wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie ekranów akustycznych usytuowanych na terenie działek nr ew. [...] z obrębu [...] i nr ew. [...] z obrębu [...], zlokalizowanych przy Al. S. w W. oraz nakładające na Miasto [...] Zarząd Dróg Miejskich obowiązek przedłożenia, zaświadczenia Prezydenta [...] o zgodności dokonanej budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, aktualnego na dzień opracowania projektu, a także oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. ( w terminie 6 miesięcy).

Na wstępie wyjaśnić należy, że w kwestii kwalifikacji przedmiotu postępowania - ekranów akustycznych -oraz zastosowania prawidłowego trybu postępowania wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 sierpnia 2018r.w sprawie VII SA/Wa 1470/18 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2019r., II OSK 3352/18.

Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Ponieważ ocena ta i wskazania, stosownie do art. 141 § 4 p.p.s.a., formułowane są w uzasadnieniu wyroku, moc wiążącą ma nie tylko samo rozstrzygnięcie ale i uzasadnienie. W konsekwencji, przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Ocena prawna może dotyczyć zarówno samej wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią natomiast z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie administracyjne. Dodać należy, iż przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane.

Odnosząc się w tej mierze do zarzutu skargi, należy wskazać, że w uzasadnieniu przywołanego prawomocnego wyroku, Sąd wskazał, że " ekrany akustyczne należy zaliczyć do urządzeń budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego jeżeli są objęte pozwoleniem na budowę danego obiektu. Natomiast jeżeli mają być sytuowane przy drodze i nie były objęte pozwoleniem na budowę obejmującym budowę drogi, to wymagają pozwolenia budowlanego, jako samodzielny obiekt budowlany. Nie zostały bowiem zwolnione z tego obowiązku w art. 29 Prawa budowlanego. Stanowisko to potwierdza wykładnia przepisów: art. 4 pkt 1 i 2 ustawy o drogach publicznych oraz § 1 ust. 1, ust. 3 pkt 1d, § 2, § 174–180 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430 ze zm.), jak również z § 1, § 2 i § 180 pkt 11 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 30 maja 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 63, poz. 735 ze zm.).

Wprawdzie w § 132 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie wskazuje się, że na drodze, w zależności od potrzeb, można przewidzieć miejsce na ogrodzenie drogi i inne urządzenia zabezpieczające przed wkroczeniem zwierząt na drogę, a do ogrodzenia drogi zalicza się wał ziemny z ekranem lub ekran służący ochronie środowiska. Ekranem ochrony środowiska jest niewątpliwie ekran hałasowy, o którym mowa w § 180 pkt 11 cyt. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie. Niemniej, przytoczone regulacje mają charakter szczególny i jako takie, nie mogą być traktowane jak ogrodzenia wymienione w art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, objęte obowiązkiem zgłoszenia.

W świetle powyższych rozważań, postępowanie winno być prowadzone w trybie przepisów art. 48 Prawa budowlanego."

Stanowisko Sądu I instancji zostało zaaprobowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2019r.( II OSK 3352/18) oddalającym skargę kasacyjną.

W tej sytuacji związany oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku Sądu, organ I instancji winien był przeprowadzić ponowna procedurę legalizacyjną na podstawie art. 48 Prawa budowlanego.

Postępowania administracyjne dotyczące samowoli budowlanych uregulowane zostały w art. 48-49 i 49b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, ale należy podkreślić, że przedmiotowe przepisy mogą mieć zastosowanie jedynie do robót budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego, a więc zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy - Prawo budowlane także jego odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej.

Obiekt budowlany, wybudowany lub będący w trakcie budowy bez wymaganego pozwolenia na budowę, może zostać tylko wtedy zalegalizowany, jeżeli spełnione są łącznie dwa podstawowe warunki, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, tj. zgodność z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami techniczno-budowlanymi w zakresie umożliwiającym doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego prawem.

Jeżeli powiatowy inspektor nadzoru budowlanego oceni, że budowa jest zgodna z tymi przepisami, może wydać postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych wraz z określeniem wymagań

i dokumentów niezbędnych do zalegalizowania samowoli budowlanej. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Wydanie postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych rozpoczyna procedurę legalizacyjną.

Ponadto inwestor zamierzający zalegalizować obiekt będzie zobowiązany dostarczyć organowi nadzoru budowlanego prowadzącemu postępowanie, dokumenty, o których mowa w art. 48 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane tj. m. in. zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Wymaganą dokumentację inwestor ma obowiązek dostarczyć w terminie określonym przez organ w postanowieniu. Przedłożenie w wyznaczonym terminie wymaganych dokumentów traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona (art. 48 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane).

Z tych też przyczyn należy uznać, iż wszczęcie przez organy nadzoru budowlanego procedury legalizacyjnej i wydanie postanowienia na podstawie art. 48 ust 2 i 3 Prawa budowlanego jest w pełni uzasadnione. Podkreślenia także wymaga, że –wbrew zarzutom skargi- wszczęcie postępowania w prawidłowym trybie wymaga dokonania wszystkich czynności prawem przewidzianych, w tym wydania postanowienia w trybie art. 48 ust 2 Prawa budowlanego, nawet jeśli inwestor był wcześniej zobowiązany do przedłożenia dokumentów na podstawie art. 49b ust 2 Prawa budowlanego ( postanowienie Nr [...] z dnia [...] września 2014r.). Tym bardziej, że postanowienie z dnia [...] września 2014r. adresowane było do D. S.A , a więc do innego podmiotu niż zaskarżone postanowienie z dnia [...] grudnia 2020r.

Podkreślenia wymaga, że jak stanowią ust. 4 i 5 przepisu art. 48 Prawa budowlanego, w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków nałożonych w postanowieniu, stosuje się przepis ust. 1. Natomiast przedłożenie w wyznaczonym terminie wymaganych dokumentów traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona.

Analiza wskazanej regulacji prowadzi do wniosku, że nakaz rozbiórki nie jest orzekany bezwzględnie, w tym znaczeniu, iż stwierdzenie przez organ faktu zaistnienia samowoli budowlanej nie prowadzi wprost do nakazania rozbiórki wzniesionego nielegalnie obiektu budowlanego. Przed orzeczeniem rozbiórki organ nadzoru budowlanego ma bowiem obowiązek zbadania, czy jest możliwa legalizacja danego obiektu budowlanego zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Jak wynika z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, w pierwszej kolejności organ administracyjny powinien ustalić, czy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy). Pozytywne ustalenie w tym zakresie pozwala organowi przystąpić do dalszych czynności legalizacyjnych określonych treścią art. 48 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, tj. zbadania czy obiekt budowlany nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem.

Należy więc wskazać, że żądanie nakazania rozbiórki przedmiotowych ekranów, formułowane przez skarżące Stowarzyszenie, jest na tym etapie postepowania przedwczesne i godzące w przyjętą przez ustawodawcę procedurę legalizacyjną.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organy art. art. 79 § 1 i § 2 w zw. z art. 10 k.p.a, należy wskazać, że jest on częściowo zasadny. Rzeczywiście zawiadamiając o terminie kontroli , organ I instancji pominął skarżące stowarzyszenie czym naruszył zasadę wynikająca z art. 79 § 1 k.p.a. Należy jednak zauważyć, że przedmiotem czynności organu był aktualny stan ekranów akustycznych usytuowanych na terenie działek nr ew. [...] z obrębu [...] i nr ew. [...] z obrębu [...], zlokalizowanych przy Al. S. w W., a więc ustalenie stanu faktycznego w części pozostającej bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutu skarżącego Stowarzyszenia dotyczącego naruszenia art. 10 k.p.a. przez brak możliwości zajęcia stanowiska i zadawania pytań stronom, Sąd wskazuje, że naruszenie ww. przepisu oceniać należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. Przy czym na stronie stawiającej zarzut spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy (por. wyroki NSA z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 1142/11, z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1490/11). Tymczasem skarżące Stowarzyszenia nie wskazało, czym niepowiadomienie jej o kontroli w dniu 6 stycznia 2020r. pozbawiło go możliwości zajęcia stanowiska w sprawie. Przy czym kontrola obiektu , której dotyczyła czynność z 6 stycznia 2020r. nie przewiduje zadawania pytań stronom postępowania.

W ocenie Sądu nie można także skutecznie postawić organowi zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a poprzez niewszechstronne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności w sprawie.

Uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia zasługuje na aprobatę, zaś postawiony zarzut naruszenia art. 28 k.p.a poprzez akceptację przez organ udziału podmiotu który nie jest stroną, nie zasługuje na aprobatę chociażby z uwagi na fakt, że naruszenie takie ( hipotetyczne) nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), oddalił skargę.

Na mocy art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a., sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym