Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 38/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na bezczynność Burmistrza Miasta Kłodzka w przedmiocie założenia kamery wizyjnej na cmentarzu komunalnym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Pismem z dnia 9 stycznia 2023 r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Kłodzka w przedmiocie założenia kamery wizyjnej na cmentarzu komunalnym. W załączeniu do skargi strona skarżąca nie nadesłała dowodu wniesienia ponaglenia ani samego ponaglenia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 7 lutego 2023 r. stronę skarżącą wezwano do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz

z dowodem jego wniesienia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą wezwanie do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego wniesienia doręczono stronie skarżącej w dniu

10 lutego 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 12 akt sądowych).

Pismem z dnia 10 lutego 2023 r. strona skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do wykonania wezwania. Wniosek uzasadniła brakiem możliwości dostarczenia ponaglenia w wymaganym terminie z powodu planowanej pielgrzymki do Ziemi Świętej w dniach 10-18 lutego 2023 r.

W zakreślonym terminie strona skarżąca nie nadesłała kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego nadania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 84 p.p.s.a., przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca, skarżąc bezczynność organu, pomimo prawidłowo doręczonego jej wezwania Sądu, nie przedłożyła kopii ponaglenia skierowanego do organu ani dowodu jego wniesienia. W konsekwencji należało uznać, że przed wniesieniem skargi nie złożyła ponaglenia do właściwego organu, tj. nie wyczerpała trybu przewidzianego przez art. 52 § 1 p.p.s.a. Tymczasem czynność ta stanowi niejako warunek wstępny skutecznego wniesienia skargi na bezczynność złożonej w tej sprawie.

Jednocześnie należy wskazać, że złożony przez stronę skarżącą wniosek

o przedłużenie terminu do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz

z dowodem jego wniesienia nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, wyjazd na pielgrzymkę do Z. nie stanowi ważnej przyczyny w rozumieniu

art. 84 p.p.s.a. Strona skarżąca mogła powierzyć wykonanie wezwania innej osobie, jeżeli nie była w stanie wykonać go osobiście. W szczególności, że wezwanie dotyczyło przesłania kopii dokumentu, którym strona skarżąca – wnosząc skargę na bezczynność organu – powinna dysponować.

W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.