Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 957/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 254 § 1 w zw. z 258 § 4 p.p.s.a.,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku E.I. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt I FSK 957/17 w zakresie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej E.I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt I SA/Po 379/16 w sprawie ze skargi E.I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatków od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do sierpnia 2009 r. postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 379/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę E.I. (dalej "strona" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 21 grudnia 2015 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do

sierpnia 2009 r.

Od powyższego wyroku strona - reprezentowana przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego L.W. - wniosła skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 maja 2019 r., sygn. akt I FSK 957/17 oddalił skargę kasacyjną zasądzając od skarżącej na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pismem z 23 września 2019 r., pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie przedmiotowego wyroku poprzez orzeczenie w zakresie kosztów postępowania tytułem przyznanej skarżącej i świadczonej jej z urzędu pomocy prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie 157 § 1 p.p.s.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z powyższego wynika, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że na podstawie art. 209 p.p.s.a. był do tego zobligowany, a strona zażądała ich przyznania we właściwym czasie.

Z powołanych przepisów nie wynika natomiast, aby przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu należało do omawianych elementów orzeczenia. Pogląd ten jest zresztą ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. przykładowo: wyrok NSA z 20 listopada 2007 r., I GSK 144/07; postanowienia NSA z 22 stycznia 2019, I FZ 14/19; z 24 stycznia 2017 r., II OSK 779/15; oraz postanowienia WSA z 2 listopada 2011 r., I SA/Wr 144/15 i z 3 kwietnia 2017 r., I SA/Wr 334/16; dostępne w CBOSA).

Zgodnie bowiem z art. 254 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przedmiotowa norma prawna jest funkcjonalnie związana z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., który stanowi, że wydawanie postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków - należy do kompetencji referendarza sądowego, który takie postanowienie wydaje na posiedzeniu niejawnym, po uprzednim złożeniu przez osobę zainteresowaną stosownego wniosku. Zgodnie z zaś treścią art. 258 § 4 p.p.s.a., sąd może czynność tę wykonać jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Sądem właściwym w tym przedmiocie, jest natomiast wojewódzki sąd administracyjny, o czym stanowi art. 254 § 1 p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 254 § 1 w zw. z 258 § 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.