Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 699/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 29, art. 28, art. 58 § 1,  art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "S. – S." S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 sierpnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2283/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "S. – S." S.A. w W. na interpretację indywidualną M. F. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2283/15 odrzucił skargę "S.S." S.A. w W. (skarżąca) na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku akcyzowego.

W dniu [...] r. Sąd I instancji wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi (w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi - art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., p.p.s.a.), poprzez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego np. odpisu pełnego z rejestru Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii.

W dniu [...] r. skierowano do pełnomocnika skarżącej pismo, stanowiące wezwanie, do uzupełnienia braku formalnego skargi (w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) poprzez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego np. odpisu z rejestru Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej przesłał informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców pobraną na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, z późn. zm.).

Sąd I instancji uznał, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie zostało wykonane prawidłowo, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił wniesioną skargę. Uzasadniając wskazał, że w oparciu o złożony aktualny odpis KRS (datowany na dzień [...] r.) nie sposób ustalić czy w dniu udzielania pełnomocnictwa ([...] r.) osoby w nim wymienione były do tego upoważnione.

Zażalenie na powyższe orzeczenie złożyła skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zakwestionowała zasadność przyjętego powyżej stanowiska, poprzez uznanie, iż skarżąca przesyłając aktualny odpis KRS spółki nie wypełniła prawidłowo zarządzenia Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 powołanej ustawy, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. W postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2007 r., II FSK 615/06, LEX nr 340187, NSA stwierdził, że art. 29 u.p.p.s.a. nie precyzuje, jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 u.p.p.s.a., by wykazać swoje umocowanie. Nie ulega wątpliwości, że obowiązkiem sądu jest badanie zgodności z prawem i autentyczności dokumentu. Dlatego też uzasadniona jest praktyka określania już w wezwaniu do usunięcia braków formalnych rodzaju dokumentu, którego autentyczność i zgodność z prawdą nie powinny budzić wątpliwości. Sąd uznał praktykę wnoszących skargi spółek kapitałowych do przedłożenia aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS za prawidłową, za czym dodatkowo przemawia łatwość uzyskania takiego dokumentu. Wykazywanie umocowania innymi dokumentami urzędowymi lub prywatnymi powodowałoby konieczność prowadzenia daleko idących czynności sądu w celu zbadania autentyczności dokumentu i prawidłowości oraz aktualności zawartych w nim danych (zob. też wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05).

W orzecznictwie akceptowane są wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację (...) jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. Naczelny Sąd Administracyjny stoi tutaj na stanowisku, że nie jest niezbędne, aby odpis z Krajowego Rejestru Sądowego był sporządzony według stanu na dzień wystawienia dokumentu pełnomocnictwa procesowego. Przesłany do Sądu pierwszej instancji wydruk informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, dotyczący skarżącej, wraz z jej pełnomocnictwem pozostawał wystarczającym dokumentem dla wykazania należytego umocowania pełnomocnika. Podobne stanowisko było już wyrażane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1862/14, postanowienie z dnia 28 września 2015 r. I FSK 1680/15 dostępne w bazie internetowej CBOIS).

Już tylko na marginesie należy wskazać, że Sąd I instancji wzywając do złożenia dokumentu, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa, nie wskazuje dokładnie jakiego dokumentu żąda, w zarządzeniu z dnia [...] r. zostało jedynie wskazane jako przykład, iż może to być odpis z pełnego rejestru KRS, a nie konkretnie, iż ten dokument i w takiej formie powinien zostać przedłożony. Podkreślenia wymaga także to, iż w późniejszym wezwaniu skierowanym do strony skarżącej (k. [...]) Sąd nie wzywa już do przedłożenia pełnego odpisu KRS. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, iż zarządzenie z dnia [...] r., nie precyzuje również konkretnie, że Sąd I instancji wzywa do przesłania dokumentu na datę udzielenia pełnomocnictwa. Na konieczność jednoznacznego i precyzyjnego redagowania wezwań do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego, kierowanych do stron w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. zwrócono uwagę zarówno w orzecznictwie jak i w doktrynie (por. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. W. 2005, str. 210, postanowienia NSA: z dnia 9 marca 2010 r., II GSK 194/10, z dnia 16 grudnia 2009 r., II FSK 465/09, z dnia 3 czerwca 2009 r., II GSK 421/09). Zatem wezwanie to powinno być na tyle jasne i niedwuznaczne, by u strony nie powstała wątpliwość co do przedmiotu tegoż wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. W przypadku, gdy wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma budzi wątpliwości co do jego treści, nie można z tego wyprowadzać skutków niekorzystnych dla strony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 1999 r., III RN 6/99, OSNC 2000, nr 9, poz. 343).

Zważyć również należy, że celem wezwania do usunięcia braków formalnych jest usunięcie tych braków, nie zaś wykonanie wezwania sądu do ich usunięcia, a sankcja z art. 58 § 1 p.s.p.a. związana jest z nieusunięciem braków formalnych, a nie z niewykonaniem wezwania do ich usunięcia. Analizując materiał zebrany w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że braki skargi zostały usunięte i można nadać jej bieg, zatem nie istniała podstawa do odrzucenia skargi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.