Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 566/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53  par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Asesor WSA Artur Kot, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi T.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego dla złagodzenia skutków suszy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w R., skarga T.W., reprezentowanej przez pełnomocnika – syna R.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] , znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w I. z dnia [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego w związku z suszą 2006r.

Pełnomocnik skarżącej podniósł, że organ błędnie zauważył, iż nikt z członków rodziny nie podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników, ponieważ on sam jest rolnikiem i płaci składki na KRUS.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. w odpowiedzi na skargę wniosło o umorzenie postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 1 pkt 2 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Z uzasadnienia odpowiedzi na skargę wynika zaś, iż zdaniem organu postępowanie stało się bezprzedmiotowe wobec uchylenia w całości zaskarżonej decyzji w trybie autokontroli, w związku z czym podstawą do umorzenia postępowania jest przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powołanej dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] znak [...], utrzymująca w mocy decyzję Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w I. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego w związku z suszą 2006r. Świadczy o tym zarówno wskazanie przez pełnomocnika skarżącej numeru tejże decyzji, jak i treść skargi, w której pełnomocnik skarżącej wyraził niezadowolenie z rozstrzygnięcia jakie zapadło przed organem odwoławczym. Na rozprawie w dniu 23 stycznia 2008 roku skarżąca oświadczyła ponadto, iż niniejsza skarga dotyczy decyzji z dnia [...], a nie decyzji z dnia [...] ( protokół rozprawy k. 57 akt).

W tym miejscu należy zauważyć, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że z uprawnienia tego pełnomocnik skarżącej skorzystał. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w R., działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchyliło przedmiotową decyzję własną z dnia [...] i decyzję zaskarżoną, przekazując sprawę

do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Następnie Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w I., [...] wydał decyzję o odmowie przyznania skarżącej zasiłku celowego w związku z suszą 2006r., która to decyzja została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...]. Jednocześnie organ umorzył postępowanie pierwszej instancji. Decyzja ta jest ostateczna i to właśnie na tę decyzję przysługuje skarżącej prawo wniesienia skargi

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka pocztowa zawierająca zaskarżoną decyzję została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącej [...]. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie i terminie do wniesienia skargi.

W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 21 maja 2007r. i najpóźniej w tym dniu strona skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę.

Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została ponownie złożona w organie odwoławczym w dniu 27 września 2007r. tj. z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.

Celem nadania prawidłowego toku toczącemu się dalej postępowaniu przed organem pierwszej instancji zauważyć należy, iż umknął uwadze organu fakt, iż jako wnioskodawcy w sprawie niniejszej figurują zarówno T.W. jak i R.W., jakkolwiek wniosek z dnia 25 września 2006 roku o zasiłek celowy w związku z suszą w 2006 roku nie został podpisany przez R.W. a jedynie przez jego matkę – T.W. Okoliczność ta – kto jest wnioskodawcą w sprawie o zasiłek celowy – winna być wyjaśniona przez organ pierwszej instancji . Rozpoznając sprawę merytorycznie należy zaś mieć na uwadze, iż będący podstawą rozstrzygnięcia wniosku o zasiłek w związku z suszą 2006 roku

§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 roku w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy ( Dz. U. 2006, Nr 155, poz. 1109) zawiera w pkt 1 odesłanie do art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników ( Dz. U. z 1998, Nr7, poz.25). Przepis ten zawiera definicję rolnika przez którego rozumieć należy także osobę prowadząca osobiście i na własny rachunek gospodarstwo rolne pozostające w jej posiadaniu – w odróżnieniu od własności.

Mając na uwadze fakt złożenia skargi z uchybieniem trzydziestodniowego terminu - co wykazano wyżej - Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.