Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1752/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157, art. 201, art. 203 i art. 204
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 19 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1752/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 614/15 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie obrotu środkami zastępczymi postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1752/16 w ten sposób, że rozstrzygnięcie "oddala skargę kasacyjną" oznaczyć jako punkt 1 sentencji i dodać punkt 2 o treści: "oddala wniosek Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1752/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 614/15 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie obrotu środkami zastępczymi.

Pismem z dnia 11 lipca 2018 r. pełnomocnik Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Art. 157 § 1 P.p.s.a., stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ustawy. Z powyższego wynika zatem, że elementem koniecznym wyroku wydanego w postępowaniu kasacyjnym - w razie zgłoszenia przez strony stosownego wniosku - jest postanowienie w przedmiocie koszów postępowania.

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że przed zamknięciem rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pismem z dnia 6 marca 2016 r. (data nadania) - określonym jako "Odpowiedź organu na skargę kasacyjną" - wniesiono o zasądzenie na rzecz Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrok z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1752/16, nie zawiera orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego, jakkolwiek w uzasadnieniu wyroku wskazano na brak podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu. Zasadnie zatem organ domaga się uzupełnienia wyroku.

Wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie może być jednak uwzględniony.

Przepis art. 204 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę.

Niezbędne koszty postępowania określa art. 205 P.p.s.a., wskazując w § 2, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie.

W uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 przyjęto, że profesjonalnemu pełnomocnikowi należy się wynagrodzenie - stanowiące niezbędne koszty postępowania - za czynność sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną, przy czym wysokość stawki za tę czynność ustala się, przyjmując za podstawę stawkę jak za czynność o najbardziej zbliżonym charakterze (tzn. jak za skargę kasacyjną).

Zauważyć należy jednak, że art. 179 P.p.s.a. zakreśla, dla skutecznego wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną, termin czternastodniowy. Zgodnie bowiem z tym przepisem, strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Powołana uchwała przesądza, że pismo wniesione po tym terminie nie stanowi odpowiedzi na skargę kasacyjną.

W rozpoznawanej sprawie - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru skierowanej do pełnomocnika Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu przesyłki zawierającej odpis skargi kasacyjnej wraz z pouczeniem o terminie złożenia odpowiedzi na tę skargę (k. 94 akt sądowych) oraz stempla na kopercie, w której nadano odpowiedź na skargę kasacyjną z wnioskiem o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (k. 102 akt sądowych) – ostatnio wskazane pismo, stanowiące odpowiedź na skargę kasacyjną, zostało wniesione jeden dzień po upływie określonego ustawą terminu. Oznacza to, że w sprawie nie dokonano czynności, za którą należne byłoby wynagrodzenie stanowiące niezbędne koszty postępowania. Poza sporem jest przy tym, że pełnomocnik Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem i z tego tytułu nie wystąpiły - podlegające zwrotowi - niezbędne koszty postępowania w postaci wynagrodzenia pełnomocnika.

Wobec powyższego wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego - jako niezasadny - podlegał oddaleniu.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 i 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.