Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 825/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-06-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S.A. w R. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki stacji transformatorowej w sprawie ze skargi A. S.A. na tę decyzję - postanawia - odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 listopada 2007r., sygn. akt II SA/Rz 825/07, odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2007r. A. S.A. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2007r. znak: [...], która nakazywała A. S.A. rozbiórkę obiektu budowlanego - stacji transformatorowej [...] – w ramach zadania inwestycyjnego pod nazwą: linie kablowe SN, NN i stacje trafo – teren objęty ul. S., S.

i K. na Osiedlu [...] w R. – etap I, II, III, IV, V, zlokalizowanej na działce nr [...] obr. [...], położonej w R. przy ul. C.

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił uwzględnienia wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia był brak wskazania przez wnioskodawcę jakichkolwiek okoliczności przemawiających za zasadnością złożonego wniosku. Sąd uznał jednocześnie, iż podniesione w skardze (zawierającej wniosek o wstrzymanie) argumenty dotyczą merytorycznej prawidłowości - stanowiącej przedmiot skargi – decyzji zatem nie mogą zostać wzięte pod uwagę w incydentalnym postępowaniu, jakim jest postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Po rozpatrzeniu zażalenia na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił je postanowieniem z dnia 6 marca 2008r., sygn. akt II OZ 194/08. W uzasadnieniu podniósł, że wbrew twierdzeniom środka odwoławczego sąd nie jest zobowiązany z urzędu do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (czynności), to bowiem na wnioskującym spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku. NSA zgodził się z twierdzeniem strony skarżącej, iż już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika, że jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę, nie sposób jednak przyjąć, aby zasadnym było wstrzymywanie wykonania takiej decyzji wyłącznie w oparciu o samo żądanie wstrzymania jej wykonania. Sąd podkreślił równocześnie, iż okoliczności przemawiających za zasadnością przedmiotowego wniosku nie wskazano także w zażaleniu.

Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2008r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł

o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz

z ostrożności procesowej podniósł, iż w razie oddalenia skargi wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem rozbiórka stacji transformatorowej pociągnęłaby za sobą znaczne koszty.

Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Rzeszowie oddalił skargę A. S.A. w R. na wskazaną na wstępie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie Sąd postanowieniem z dnia 27 listopada 2007r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a na rozprawie w dniu 12 czerwca 2008r. pełnomocnik strony skarżącej złożył ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, Sąd uznał, iż w istocie ostatni wniosek stanowi żądanie zmiany wskazanego wyżej postanowienia tut. Sądu z dnia 27 listopada 2007r.

Stosownie do art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie art. 61 § 2 i § 3 P.p.s.a, w razie zmiany okoliczności.

Warunkiem zmiany lub uchylenia takiego postanowienia jest przy tym zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Innymi słowy uchylenie bądź zmiana postanowienia zapadłego w przedmiocie wstrzymania powinna być spowodowana ustaniem bytu okoliczności, które były podstawą poprzedniego orzeczenia

w przedmiocie wstrzymania.

W niniejszej sprawie brak podstaw do przyjęcia, iż nastąpiła zmiana okoliczności, o których mowa w art. 61 § 4 P.p.s.a. Przyczyną odmowy uwzględnienia wniosku strony skarżącej (postanowieniem z dnia 27 listopada 2007r.) był fakt braku jakiegokolwiek uzasadnienia tego wniosku. Kolejny wniosek (złożony na rozprawie w dniu 12 czerwca 2008r.) - w ocenie Sądu - również nie zawiera argumentacji. Użyte bowiem przez pełnomocnika strony skarżącej, przy okazji składania wniosku, sformułowanie, iż rozbiórka pociągnęłaby za sobą znaczne koszty, należy uznać za nazbyt ogólnikowe. Tymczasem, jak już wyżej podniesiono argumentacja wniosku musi być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący ukazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji

a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Mając więc na uwadze, iż tak pierwotny, jak i ponowny wniosek nie przedstawiają w rzeczywistości żadnych okoliczności, które wskazywałyby na konieczność jego uwzględnienia, należy przyjąć, iż w sprawie nie nastąpiła zmiana okoliczności w rozumieniu art. 61 § 4 P.p.s.a.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, po myśli art. 61 § 4 i § 5 P.p.s.a.