Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1860/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz (spr.), Sędziowie: sędzia NSA Jolanta Rudnicka, sędzia del. NSA Teresa Kobylecka, , Protokolant : starszy asystent sędziego Paweł Konicki, po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Spółki z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 847/12 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

II OSK 1860 /13

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi J. K. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] marca 2012 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Prezydent Miasta Krakowa na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.- zwanej dalej Prawem budowlanym) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla [...] z o.o. w K. na zamierzenie inwestycyjne pn.: "Zespół budynków mieszkalnych wielorodzinnych <<[...]>>, z garażami, murem oporowym, zagospodarowaniem terenu, wraz z infrastrukturą techniczną: wewnętrznymi instalacjami: wód - kan, gaz, co., elektrycznymi i słaboprądowymi; przyłączami: teletechnicznym, kanalizacji sanitarnej, wodociągowym i gazowym; oraz wjazd z działki nr [...] obr. [...] K. przy ulicy P. w K. ", obejmujący 4 budynki mieszkalne wielorodzinne (po 10 lokali mieszkalnych w każdym budynku) I etap inwestycji ul. P., dz. nr [...], [...],,[...],[...] obr. [...] K. W decyzji organ określił szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych oraz określił związane z jej wykonywaniem obowiązki. Zdaniem organu inwestor przedłożył wymagane dokumenty, zaś złożone przez E. W. zastrzeżenia uznał za nieuzasadnione.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. K., wskazując na nieaktualność wniosku o pozwolenie na budowę, zagrożenia związane z realizacją inwestycji, błędną metodykę obliczeń, brak prawidłowej autoryzacji wprowadzonych zmian, nieprawidłową lokalizację zjazdu, wadliwą lokalizacją placyku zabaw, utrudnienia w zabudowie działki sąsiedniej, błędne wyłączenie z realizowanego etapu budynku portierni oraz nieuwzględnienie warunków zabudowy.

Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Wojewoda Małopolski na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w części obejmującej udzielenie pozwolenia na budowę oraz określającej szczególne warunki zabezpieczenia terenu

1

budowy i prowadzenia robót budowlanych zawartych w pkt 1 i 3 i w tym zakresie orzekł o:

1. udzieleniu pozwolenia na I etap zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Zespół

budynków mieszkalnych wielorodzinnych <<[...]>>, z garażami, murem oporowym i zagospodarowaniem terenu, wraz z infrastrukturą techniczną:

wewnętrznymi instalacjami: wod-kan, gaz, co., elektrycznymi słaboprądowymi, przyłączami: teletechnicznym, kanalizacji sanitarnej,

wodociągowym i gazowym; oraz wjazd z działki nr [...] obr. [...] K. przy ul. P. w K., na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr. [...] K., obejmujący: 4 budynki mieszkalne wielorodzinne z garażami (po 10 lokali mieszkalnych w każdym budynku), murem oporowym i zagospodarowaniem terenu, wraz z infrastrukturą techniczną: wewnętrznymi instalacjami: wod-kan, gaz, co., elektrycznymi słaboprądowymi, przyłączami: teletechnicznym, kanalizacji sanitarnej, wodociągowym i gazowym; oraz wjazd z działki nr [...] obr. [...] K. przy ul P. w K., na działkach nr [...], [...], [...],[...] obr. [...] K. ".

2. określił szczegółowe warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia

robót budowlanych.

3. w zakresie zatwierdzenia projektu budowlanego, warunków zawartych w pkt

2, 4, 5 oraz ustalonego obszaru oddziaływania obiektu utrzymał zaskarżoną

decyzję w mocy.

Zdaniem organu odwoławczego pomimo, iż zaskarżona decyzja nie odpowiada literalnie wzorowi decyzji, to jednak po korekcie, zawiera informacje wymagane przepisami prawa, niezbędne dla realizacji przedmiotowej inwestycji. Nieuzasadnione natomiast okazały się być zarzuty odwołania, bowiem lokalizacja inwestycji nie narusza wymogów art. 53 ust. 3 ustawy o transporcie kolejowym, zaś słup energetyczny ma być docelowo zlikwidowany. Odnośnie z kolei wątpliwości o braku współzależności pod względem estetycznym i urbanistycznym z zabudową oraz zbytnim okrojeniem terenów zielonych i zagęszczeniem zabudowy, organ odwoławczy stwierdził, że zostały one rozstrzygnięte w decyzji o warunkach zabudowy. O formie architektonicznej obiektu, jego walorach estetycznych, w tym o zharmonizowaniu z otoczeniem decyduje zaś projektant, który posiada stosowne uprawnienia budowlane. Nadto, inwestor uzyskał decyzję zezwalającą na lokalizację

zjazdu o parametrach zjazdu indywidualnego, jak i nie będzie potrzeby likwidacji świerka rosnącego w pobliżu zjazdu. Następnie organ odwoławczy przeprowadził analizę zagospodarowania terenu i jego wpływu na działki sąsiednie, stwierdzając, że właściciele nieruchomości sąsiednich nie przedstawili żadnych konkretnych rozwiązań. Za niezasadne uznał także organ odwoławczy zastrzeżenia związane z realizacją portierni. Konkludując, przyjęto, że inwestor spełnił wymogi z art. 35 ust. 1 jak i z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, a przedmiotowa inwestycja nie narusza występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich.

Skargę na powyższą decyzję złożył J. K., wnosząc o stwierdzenia jej nieważności, ewentualnie jej uchylenie. Zdaniem skarżącego organ nie rozpatrzył wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu i w poprzednich dwóch odwołaniach, jakie składał w toku postępowania, jak i uniemożlił mu wzięcie udziału w postępowaniu odwoławczym.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.

Rozpoznając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zasługuje ona na uwzględnienie, jednak z przyczyn innych niż w niej zostały przedstawione. Sąd nie stwierdził występowania w sprawie przesłanek nieważnościowych (art. 156 § 1 K.p.a.), dlatego kontrolę prowadził w kierunku ewentualnych naruszeń wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.). W tym zakresie Sąd zgodził się z zarzutem skargi, że przedmiotowa inwestycja nie spełnia wszystkich wymogów z art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego.

Wskazując na wymogi z art. 34 Prawa budowlanego, Sąd pierwszej instancji zaznaczył, iż przepis ten nie stanowi o obligatoryjności obowiązku w zakresie uzgadniania projektu budowlanego w oparciu o wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych, tym niemniej projekt powinien zawierać w zależności od potrzeb, wyniki tych badań. Oznacza to, że dokumentacja taka powinna być opracowana wtedy, gdy projektant konstrukcji obiektu budowlanego uzna to za konieczne.

Jak wskazał Sąd, w projekcie budowlanym przedmiotowej inwestycji, w postanowieniach warunków zabudowy ustalonych w decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] września 2007 r. w punkcie 2 "warunków w zakresie geologii" nakazano: rozpoznanie warunków gruntowo- wodnych zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 września 1998 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. Nr 126, poz. 839), a "w przypadku zaliczenia obiektu do II kategorii geotechnicznej oraz stwierdzenia złożonych warunków gruntowych poza dokumentacją geotechniczną należy wykonać dokumentację geologiczno- inżynierską opracowaną zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z 3.01.2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań jakim powinny odpowiadać dokumentacje hydrologiczne i geologiczno-inżynierskie (Dz. U. nr 201, póz. 1673 ) oraz uzyskać zawiadomienie o przyjęciu w/w wymienionej dokumentacji, wydanej przez Prezydenta M. Krakowa na podstawie art. 45 ust. 1a ustawy z 4.02.1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r. nr 228, póz. 1947 ze zm.)". Dokonując analizy przepisów § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 24 sierpnia 1998 r., które w związku z przepisem przejściowym § 11 rozporządzenia z Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Wodnej z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U. poz. 463) znalazły zastosowanie w sprawie oraz w związku z § 7, § 5 ust. 3 pkt 1 i § 6 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 24 sierpnia 1998 r., Sąd wywiódł, iż w zakresie geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych ustaleń dokonuje projektant posiadający uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno- budowlanej.

Odnosząc powyższe do przedłożonego w sprawie projektu budowlanego, Sąd zauważył, iż w projekcie tym stwierdzono, że poszczególne obiekty (tj. budynki mieszkalne wielorodzinne) posadowione będą w złożonych warunkach gruntowych (§ 5 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia z 1998 r.) oraz zaliczono planowane obiekty w całości do drugiej kategorii geotechnicznej (§ 7 pkt 2). Dodatkowo w uwagach ( s. 257, 383, 445 przedłożonego projektu) nadmieniono, że "brak w chwili obecnej szczegółowych badań geotechnicznych, które jednoznacznie dokonałyby rozpoznania podłoża gruntowego pod każdy z przedmiotowych obiektów. W trakcie ich realizacji należy bezwzględnie dokonać weryfikacji założeń projektowych przez uprawnionego geologa (w zakresie nośności podłoża oraz konstruktora w zakresie konstrukcji posadowienia)". Cytując § 8 ust. 2 tego rozporządzenia, Sąd uznał, że jeśli uprawnieni projektanci zakwalifikowali planowane do realizacji budynki jako posadowione w złożonych warunkach oraz jeśli są to obiekty należące do drugiej kategorii geotechnicznej to wykonanie dokumentacji geologiczno- inżynierskiej jest

obligatoryjne. Takiej dokumentacja wymaga także zawiadomienie o przyjęciu przez Prezydenta Miasta Krakowa na podstawie art. 45 ust. 1a ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze.

Następnie Sąd stwierdził, że w przedłożonych aktach administracyjnych sprawy znajduje się, co prawda zawiadomienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 13 września 2007 r. o przyjęciu bez zastrzeżeń dokumentacji geologicznej, jednakże zatwierdzona dokumentacja, co wynika z treści "zawiadomienia" - stanowi "dokumentację geologiczno- inżynierską dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego 3 kondygnacyjnego typu tarasowego z parkingiem podziemnym na dz. Nr [...] i [...], obr. [...] przy ul. P. w K. ". Z zaświadczenia wynika nadto, że dokumentacja podlegająca przyjęciu sporządzona została na wniosek inwestora przez [...] w sierpniu 2007 r. i dotyczy budynku mieszkalnego przedsięwzięcia inwestycyjnego inwestycji pn. budynku mieszkalnego wielorodzinnego 3 kondygnacyjnego typu tarasowego z parkingiem podziemnym na dz. Nr [...] i [...], obr. [...] przy ul. P. w K.

Konkludując, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji dotyczą innej inwestycji. Zatem, decyzje te zostały wydane z uchybieniem art. 34 ust.3 lit. 4 Prawa budowlanego. Jak podkreślił Sąd, nie można przyjąć, jak to uczyniły organy, że inwestycja polegająca na budowie (jednego) budynku mieszkalnego wielorodzinnego typu tarasowego z parkingiem podziemnym, dla której sporządzono dokumentację geologiczno- inżynierską jest tożsama z budową 4 budynków wielorodzinnych z garażami i m. in. z murem oporowym. W II etapie inwestor przewiduje realizację piątego budynku wielorodzinnego na ww. terenie. Sam jednak fakt, że przedłożona analiza geologiczno- inżynierska dotyczy tego samego terenu inwestycyjnego, ponieważ nieruchomość oznaczona w dacie sporządzenia dokumentacji jako działki nr [...] i [...] obr. [...] aktualnie oznaczona jest jako działki nr [...] i [...] i [...], nie może skutkować uznaniem, że inwestycja, której dotyczy przedmiotowa dokumentacja jest tożsama z inwestycją, której dotyczą decyzje I i II instancji. Wobec powyższego Sąd przyjął, że dla przedmiotowej inwestycji wymagana prawem dokumentacja geologiczno- inżynierska nie została sporządzona. Również inwestor zobowiązany na rozprawie w dniu 28 stycznia 2013 r. do przedłożenia Sądowi dokumentacji geologiczno- inżynierskiej dla przedmiotowej inwestycji przedstawił w

dniu 18 lutego 2013 r. dokumentację z dnia 6 sierpnia 2007 r., wykonaną dla jednego budynku typu tarasowego z parkingiem podziemnym.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uczyni zadość postanowieniom art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego, a także uwzględni potrzebę aktualizacji wymaganych oświadczeń i zapewnień oraz sprawdzi zgodność przedłożonego projektu z wymaganiami prawa (niepodpisane przez projektanta poprawki). Nadto należy doprecyzować wniosek inwestora, co do zakresu i nazwy inwestycji, ponieważ zgodnie z wnioskiem złożonym 8 kwietnia 2011 r. [...] Sp. z o.o. w K. wniosła o wydanie pozwolenia na budowę "Zespołu budynków mieszkalnych , wielorodzinnych "[...] "... I etap inwestycji, na dz. Nr [...], [...], [...] obr. [...] ", nie określając ilości tych budynków w I etapie. Mając zaś na względzie zasadę dwuinstancyjności z art. 15 K.p.a., Sąd uznał za konieczne uchylenie decyzji I i II instancji.

Odnosząc się do zarzutów skargi, stanowiących powtórzenie zarzutów odwołania, Sąd podzielił w całej rozciągłości poglądy przedstawione przez organ II instancji w zaskarżonej decyzji. Przechodząc z kolei do oceny pozostałych zarzutów zawartych w skardze, Sąd dostrzegając naruszenie zasady określonej w art. 10 § 1 K.p.a. poprzez nie stworzenie stronom odpowiednich gwarancji zapoznania się z uzupełnionym materiałem dowodowym, wskutek wyznaczenia zbyt krótkiego terminu, nie uznał, aby naruszenie to uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji, gdyż nie miało ono wpływu na treść decyzji. Za takim stanowiskiem przemawia również analiza skargi. Za bezpodstawne uznano również zastrzeżenia, co do posiadania przez osoby wydające decyzje odpowiednich kwalifikacji oraz kwestii poszczególnych parametrów i ustaleń określonych w decyzji o warunkach zabudowy. Bezzasadny pozostawał wreszcie zarzut braku odpowiednich uzgodnień dokonanych z PKP, co do odległości zabudowy od torów kolejowych.

Z przedstawionych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c w związku z art. 135 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie. O niemożności wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 tej ustawy.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył [...] Spółka z o.o. w K., zaskarżając go w całości i zarzucając mu:

1. naruszenie przepisu postępowania w postaci art. 145 § 1 pkt 1 c P.p.s.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez uchylenie decyzji o udzieleniu pozwolenia na

budowę ze względu na fakt, iż zdaniem Sądu I instancji w aktach postępowania administracyjnego, w ramach którego wydano decyzję Wojewody Małopolskiego, brak jest dokumentacji geologiczno- inżynierskiej dotyczącej planowanej inwestycji, podczas gdy organy obu instancji dysponowały dokumentem pod tytułem: "Dokumentacja geologiczno- inżynierska dla budynku mieszkalnego-wielorodzinnego 3 kondygnacyjnego typu tarasowego z parkingiem podziemnym na działkach nr [...] i [...], obr. [...] przy ul. P. w K. " sporządzonym przez [...] w sierpniu 2007 roku, który dotyczył przedmiotowej inwestycji, czego jednak błędnie nie dopatrzył się Wojewódzki Sąd Administracyjny, sugerując się jedynie nazwą dokumentu, a nie jego merytoryczną zawartością. Dokument ten dotyczy w rzeczywistości całej planowanej inwestycji obejmującej kilka budynków mieszkalnych z parkingiem podziemnym, nie zaś jak sugeruje jej tytuł tylko jednego budynku mieszkalnego;

naruszenie przepisu postępowania w postaci art. 145 § 1 pkt 1 c w związku z art.

134 § 1 P.p.s.a. poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji, a także

poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Krakowa, ze względu na rzekomy brak złożenia

przez inwestora wyników badań geologiczno- inżynierskich oraz geotechnicznych

warunków posadowienia budynków, podczas gdy w związku z wydaniem

rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25

kwietnia 2012 roku w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania

obiektów budowlanych (Dz. U. z dnia 27 kwietnia 2012 r.), które uchyliło poprzednio

obowiązujące w tym zakresie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i

Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalania geotechnicznych

warunków posadawiania obiektów budowlanych, w obecnym stanie prawnym dla

przedmiotowej inwestycji, jako obiektu budowlanego zaliczonego przy prostych

warunkach gruntowych podłoża do drugiej kategorii geotechnicznej, nie jest

konieczne dodatkowe opracowanie dokumentacji badań podłoża gruntowego i

projektu geotechnicznego, wobec czego bezcelowe jest uchylanie zaskarżonej

decyzji celem uzyskania przez organy administracji przy ponownym rozpoznaniu

sprawy takiej dokumentacji;

naruszenie prawa materialnego w postaci art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego,

poprzez uchylenie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę z powodu uznania

przez Sąd, iż we wniosku inwestora brak jest wyników badań geologiczno-

7

inżynierskich oraz geotechnicznych warunków posadowienia budynków, podczas gdy projekt zawiera dokument pod nazwą: "Dokumentacja geologiczno- inżynierska dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego 3 kondygnacyjnego typu tarasowego z parkingiem podziemnym na działkach nr [...] i [...], obr. [...] przy ul. P. w K. ", który pomimo nieprecyzyjnego nazwy w rzeczywistości odnosił się do złożonego projektu budowlanego dotyczącego "zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych" i w związku z czym złożony przez inwestora wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę był kompletny i zawierał wszystkie wymagane prawem załączniki, w tym prawidłowe i zgodne z przepisami rozporządzenia wyniki badań geologiczno- inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia budynków, wobec czego odpowiadał wszystkim wymaganiom wynikającym z treści art. 34 Prawa budowlanego.

Wskazując na powyższe zarzuty, skarżąca kasacyjnie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. W przypadku gdyby Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a uznał że zachodzi jedynie naruszenie prawa materialnego, skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz o oddalenie skargi. Nadto ww. Spółka wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, o uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym punktu II zaskarżonego wyroku, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 152 P.p.s.a. określił, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.

W uzasadnieniu kasacji podkreślono, że w złożonej dokumentacji geologicznej jedynie omyłkowo posłużono się sformułowaniem "budynek mieszkalny" zamiast "zespół budynków mieszkalnych". Obrazują to przede wszystkim zamieszczone w dokumentacji mapy. Także złożona na rozprawie dokumentacja dotyczyła 4 budynków typu tarasowego. Ponadto, skarżąca kasacyjnie uznała, iż w sprawie zastosowanie znajdzie rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych, o czym świadczy załączone do kasacji "Opracowanie określające geotechniczne warunki posadowienia" z dnia 3 kwietnia 2013 r". Podsumowując, skarżąca kasacyjnie Spółka stwierdziła, że złożony

8

przez nią projekt budowlany zawierał wymaganą art. 34 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego dokumentację .

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest niezasadna.

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, to Sąd rozpoznając sprawę związany jest granicami kasacji. Związanie tymi granicami oznacza zaś związanie podstawami zaskarżenia przedstawionymi w kasacji.

Oceniając w powyżej określonych granicach wniesioną skargę kasacyjną, za niezasadny, a nadto błędnie skonstruowany należało uznać zarzut naruszenia art. "145 § 1 pkt 1c" w związku z art. 134 § 1 P.p.s.a. Zauważyć trzeba, iż za pomocą tego zarzutu autor kasacji zmierzał do wykazania, iż w świetle obecnie obowiązującego rozporządzenia (rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych) nie jest konieczne opracowanie dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego. Pominął przy tym autor kasacji to, dlaczego Sąd pierwszej instancji przyjął, iż w niniejszej sprawie zastosowanie winno znaleźć uprzednio obowiązujące rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd pierwszej instancji wyraźnie wskazując na stosowny przepis intertemporalny rozporządzenia z 2012 r. oraz dokonując przeglądu przepisów rozporządzenia z 1998 r. wywodził, dlaczego w niniejszej sprawie wykonanie dokumentacji geologiczno- inżynierskiej było obligatoryjne. Podkreślić przy tym trzeba, iż Sąd obowiązek ten wywiódł nie z samych przepisów prawa, ale także z treści przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego i dokonanej w nim kwalifikacji geologicznej planowanego rozstrzygnięcia. Brak w tym zakresie zarzutów kwestionujących stan faktyczny sprawy, jak również wyżej ujawniony brak w zakresie wyraźnego nawiązania do wskazywanego przez Sąd przepisu intertemporalnego w podstawach kasacji i polemiki ze stanowiskiem Sądu uniemożliwiał przeprowadzenie w tym zakresie kontroli kasacyjnej. Naczelny Sąd

9

Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę nie dopatrzył się we wskazywanych okolicznościach sprawy jakichkolwiek uchybień Sądu pierwszej instancji w zakresie normy art. 134 § 1 P.p.s.a. i w kontekście wyroku uwzględniającego skargę. Z pewnością nie mogło jej stanowić załączone do rozpoznawanej kasacji opracowanie określające geotechniczne warunki posadowienia sporządzone w kwietnia 2013 r., zgłoszone przez stronę skarżącą w uzasadnieniu analizowanego zarzutu. Sporządzenie powyższego opracowania ponad rok po wydaniu kontrolowanej skarżonym wyrokiem decyzji nie mogło świadczyć o legalności kontrolowanych w sprawie decyzji, skoro opracowanie to nie było znane organom podczas rozstrzygania przedmiotowej sprawy.

Niezasadny pozostawał również zarzut naruszenia "art. 145 § 1 pkt c" P.p.s.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a. Nie można, bowiem zgodzić się z autorem kasacji, iż sporządzona w dniu 6 sierpnia 2007 r. przez inż. J. O. dokumentacja geologiczna- inżynierska dotyczy całości przedmiotowej inwestycji (4 budynków mieszkalnych), a nie jak stwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny, tylko jednego budynku mieszkalnego. Zauważyć trzeba, iż w żadnym miejscu treści tej dokumentacji nie stwierdza się, aby dotyczyła ona kilku budynków, a jej autor wyraźnie i jednolicie przedstawiając przedmiot opracowania posługuje się zwrotem "budynek mieszkalny wielorodzinny o 3 kondygnacjach (...)". Taki też zakres prac geologicznych został zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] lipca 2007 r., stanowiącą podstawę sporządzenia przedmiotowej dokumentacji. Również w konkluzji dokumentacji ("11. Wskazania dotyczące sposobu racjonalnego posadowienia projektowanych obiektów") wyraźnie stwierdzono, że "6. Rozpoznanie geologiczne podłoża budowlanego jest wystarczające do posadowienia projektowanego budynku". W sprawie nie miała, zatem miejsca oczywista omyłka w tytule dokumentacji geologiczno - inżynierskiej, ale taki był jej rzeczywisty zakres, odnoszący się wyłącznie do jednego budynku. Także wbrew opinii autora kasacji objęcie obszarem badań geologicznych działek, na których udzielono w sprawie pozwolenia na budowę nie może przesądzać o innym zakresie powyższej ekspertyzy niż w niej literalnie określonym. Zwracał na to również uwagę Sąd pierwszej instancji, trafnie przyjmując, iż nie świadczy to o tożsamości wydanych w sprawie decyzji oraz ww. dokumentacji geologiczno- inżynierskiej.

Z tych też przyczyn nie podlegał również uwzględnieniu zarzut naruszenia art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego. Jak słusznie stwierdził bowiem Sąd pierwszej

10

instancji wobec obowiązku zawarcia w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym wyników badań geologiczno- inżynierskich, a czego skarżący kasacyjnie skutecznie nie zakwestionował, wydając kontrolowane w sprawie decyzje, organy obu instancji naruszyły przepis art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, wobec bezskuteczności podstaw wniesionej w sprawie kasacji, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. ją oddalił.