Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 778/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 16 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 16 października 2012 roku sprawy ze skargi A. Cz. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w[...], odpowiadając na pismo A. Cz. z dnia [...]r. wyjaśnił, iż w dniu 2 listopada 2011 r. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynęło pismo Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w [...] cyt. "z prośbą o rozważenie możliwości udzielenia pomocy (...)". Wnioski takie dyrektorzy szkół ponadgimnazjalnych składają według swojego rozeznania i poddane są weryfikacji przez pracowników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej.

Po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego i przychyleniu się do prośby Dyrektora, decyzją z dnia [...] r. przyznano posiłki w stołówce Liceum Ogólnokształcącego w [...] dla córki J. od 14 listopada do 31 grudnia 2011 r. oraz przedłużono od 2 stycznia do 28 czerwca 2012 r. (na rok szkolny).

Na ustny wniosek A. Cz. podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego przyznano na okres od 14 listopada do 31 grudnia 2011 r. zasiłek celowy na zakup posiłku dla córki K. Zasiłek ten przyznany był na okres budżetowy do końca roku. Zdaniem Kierownika GOPS środki budżetowe na rok 2012 w pierwszej kolejności powinny być przeznaczone na zakup posiłków w stołówkach szkolnych - pomoc w formie posiłku jest udzielana ze szczególnym uwzględnieniem posiłku gorącego, w celu zapewnienia zdrowego żywienia, a zasada zakupu posiłków w stołówkach szkolnych jest stosowana od wielu lat i tylko w szczególnych przypadkach organ odstępuje od jej stosowania - z powodu braku dostatecznych środków budżetowych przeznaczonych na "Pomoc państwa w zakresie dożywiania".

Kierownik GOPS zapewnił A. Cz., że w gminie żadna z rodzin nie otrzymała pomocy w postaci zasiłku celowego z budżetu na 2012 r., a realizacja programu dożywiania odbywa się w sposób właściwy i zgodny z aktualnie obowiązującymi przepisami, przy czym nie wykluczone, że jeżeli środki budżetu w roku 2012 na "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" zostaną w ciągu roku zwiększone, Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej rozpatrzy również w szczególnych przypadkach wnioski o zasiłki celowe na dożywianie.

Od tego pisma A. Cz. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], zarzucając, iż decyzją z dnia [...]r. Kierownik GOPS przyznał pomoc celową na dożywianie dla córki J., uczennicy Liceum Ogólnokształcącego w[...]; nie wydał zaś decyzji w sprawie dożywiania dla drugiej córki - uczennicy Liceum Ogólnokształcącego w[...]. W przekonaniu wnoszącego odwołanie, tego rodzaju pomoc jest wsparciem należnym, a nie uznaniowym, co potwierdza pismo Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 21 lutego 2012 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania A. Cz. od pisma z dnia [...]r., nr [...] podpisanego z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w[...].

Zdaniem Kolegium pismo Kierownika GOPS w [...] z dnia [...]r. nie jest decyzją, nie rozstrzyga o prawie lub obowiązku wnoszącego, lecz wyłącznie wyjaśnia dotychczasowe rozstrzygnięcia organu w zakresie zasiłków celowych udzielonych A. Cz. na rzecz jego córek. Ponadto organ wyjaśnił, że na gruncie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz.U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.), organy działają przede wszystkim na wniosek potrzebujących wsparcia, lecz także mogą prowadzić postępowanie również z urzędu, co miało miejsce w przypadku córki J. Decyzja o przyznaniu pomocy na jej dożywianie, zapadła pod wpływem sugestii Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego, a skoro odwołujący stwierdza, że istnieje potrzeba udzielenia pomocy również na rzecz jego drugiej córki – K., lecz organ z urzędu nie wszczął w tym zakresie postępowania, ma on możliwość złożenia wniosku o pomoc do GOPS w tym przedmiocie.

W skardze do sądu A. Cz. w związku z błędną oceną przedmiotowej sprawy i interpretacją przepisów KPA zawartą w uzasadnieniu postanowienia Kolegium, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w[...]. Zdaniem skarżącego, w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] błędnie uznano, że pismo Kierownika GOPS w [...] z dnia [...]r. nie jest decyzją i wbrew temu, co znajduje się w uzasadnieniu postanowienia, treść tego pisma rozstrzyga o prawie do świadczenia, warunkuje jego udzielenie od posiadanych środków w przyszłości, a forma tego pisma świadczy o lekceważącym stosunku urzędnika Urzędu Gminy [...] do przestrzegania prawa w kwestii wydawanych decyzji.

Uzasadnienie postanowienia zawiera zdaniem skarżącego nieprawdziwą informację, jakoby nie składał on w przedmiotowej sprawie wniosku, bowiem w jego ocenie ów wniosek został złożony podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzanego przez GOPS w jego mieszkaniu jesienią 2011 r.

Ponadto skarżący zarzucił, że GOPS w [...] nie umożliwił jemu zapoznania się z aktami niniejszej sprawy, informując tylko, że akta sprawy przesłano do SKO w[...]. Nie mógł więc wnieść swoich uwag do akt sprawy, co w jego ocenie jest niedopuszczalne, a brak "wychwycenia" tej okoliczności przez SKO jest okolicznością uzasadniającą ponowne rozpatrzenie niniejszej sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Skarga jest bezzasadna, a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Przede wszystkim należy wskazać, że istotą sporu między skarżącym a organami administracji jest zakwalifikowanie jego pisma z dnia [...]r. zatytułowanego "odwołanie od decyzji [...]r.". Oczywiście, o takiej kwalifikacji przesądza treść pisma, a nie jego forma, czy też tytuł. Wbrew jednak twierdzeniom skarżącego, pismo Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] nie stanowi rozstrzygnięcia organu administracji publicznej w indywidualnej sprawie na podstawie upoważniającego do takiego działania przepisu prawa.

Podstawowym kryterium możliwości wniesienia odwołania przewidzianego w rozdziale 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanym dalej K.p.a. jest istnienie przedmiotu, na który uprawnionemu podmiotowi – przede wszystkim stronie – służy odwołanie. W niniejszej sprawie, jak słusznie wskazuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w[...], pismo Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia[...], nie stanowi decyzji w rozumieniu K.p.a. co w konsekwencji prowadzi do konieczności stwierdzenia braku przedmiotu zaskarżenia. Należy zaznaczyć, że wskazane wyżej pismo stanowiło jedynie czynność informacyjną, na którą zgodnie z przepisami K.p.a. odwołanie nie przysługuje.

Skarżący w drodze pisma z dnia [...]r. został szczegółowo poinformowany na temat dotychczasowych rozstrzygnięć organu w zakresie zasiłków celowych udzielonych A. Cz. na rzecz jego córek, wskazując m.in., iż po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego i przychyleniu się do prośby Dyrektora, decyzją z dnia [...] r. przyznano posiłki w stołówce Liceum Ogólnokształcącego w [...] dla córki J. od 14 listopada do 31 grudnia 2011 r. oraz przedłużono od 2 stycznia do 28 czerwca 2012 r. (na rok szkolny), natomiast na ustny wniosek skarżącego podczas przeprowadzonego wywiadu środowiskowego, decyzją z dnia [...] przyznano na okres od 14 listopada do 31 grudnia 2011 r. zasiłek celowy na zakup posiłku dla córki K.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że kwestionowanie któregokolwiek z powyższych rozstrzygnięć wymagało ich podważenia w przewidzianej przepisami K.p.a. procedurze odwoławczej, w przewidzianym do tego terminie, zgodnie z pouczeniem zawartym w każdej z tych decyzji doręczonych skarżącemu. Odnosi się to również do tzw. rozstrzygnięć pozytywnych, przyznających określone uprawnienie, które jednak w ocenie wnioskodawcy ze względu na zakres przyznanego uprawnienia, nie odpowiada jego żądaniu. Ewentualny brak czynności organu pomimo złożonego wniosku o wszczęcie postępowania, również podlega nadzorowi pełnionemu przez organ wyższej instancji w trybie art. 37 § 1 K.p.a.

Skarżący nie skorzystał z żadnej z przytoczonych powyżej instytucji, umożliwiających kwestionowanie zapadłych w jego sprawie rozstrzygnięć, lub też ich braku. "Zaskarżył" za to informacyjne pismo z dnia [...] Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w[...], stanowiące odpowiedź na pismo strony z dnia [...]r., co oczywiście skutkować musiało stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania od takiego pisma, w trybie art. 134 K.p.a.

Zatem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania, uznać należy za zgodne z prawem.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.