Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 118/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi I. F. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami na rok 2017 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą

w M. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] (w decyzji błędnie podano nr [...]) wydaną wobec I. F. (dalej: "Strona"

lub "Skarżąca") w sprawie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi

lub innymi szczególnymi ograniczeniami na 2017 r.

Zasadnicze ustalenia stanu faktycznego w sprawie są następujące.

Strona złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2017, w tym

o przyznanie jednolitej płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi

lub innymi szczególnymi ograniczeniami (tzw. płatności ONW) do powierzchni

[...] ha (Strefa nizinna I). Na jednej z działek Skarżąca wskazała jako uprawę konopie włókniste na powierzchni [...] ha (działka rolna B1- P konopie).

W dniu 27 czerwca 2017 r. Skarżąca, na wezwanie Organu, złożyła oświadczenie o uprawie konopi włóknistych, zezwolenie do jej prowadzenia oraz etykiety z nasion konopi włóknistych. Ponadto do organu I instancji wpłynął raport

z czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności, przeprowadzonych w dniu 18 października 2017 r.

Organ I instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr jw. odmówił Stronie przyznania na 2017 r. płatności ONW i nałożył na nią sankcje administracyjne.

W uzasadnieniu decyzji Organ I instancji wskazał na wykluczenie z płatności powierzchni [...] ha zadeklarowanej na działce rolnej [...], na której prowadzona była uprawa konopi włóknistych, w związku z niedostarczeniem w terminie wymaganych dokumentów. Składając w dniu 27 czerwca 2017 r. dokumenty, Skarżąca przekroczyła bowiem termin na ich złożenie, który upływał w dniu 26 czerwca 2017 r.

Organ II instancji po rozpoznaniu odwołania Strony, decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi Strony na ww. decyzję, wyrokiem z dnia

10 lipca 2019 r., I SA/Sz 196/19 uchylił zaskarżoną decyzję.

Sąd wskazał, że z ustalonego stanu faktycznego wynikało, iż Skarżąca wnosząc o przyznanie płatności, wnosiła jednocześnie o przyznanie płatności

do upraw – konopi włóknistych, uprawianych zgodnie z deklaracją na działce rolnej oznaczonej B/B1 o łącznej powierzchni [...] ha. Strona nie załączyła jednak określonych we wskazanym § 6 rozporządzenia z 12 marca 2015 r. dokumentów, które dostarczyła do organu dnia 27 czerwca 2017 r. (oświadczenie, zezwolenie, etykiety). Sąd mając na uwadze regulacje prawne, mające zastosowanie w sprawie, przyjął, że ww. dokumenty - co do zasady - złożyć należy w terminie przewidzianym na złożenie wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na dany rok, bądź też najpóźniej do dnia 30 czerwca jeżeli siew przypada po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku, a przypadku konopi uprawianych jako międzyplon w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, ale nie później niż do dnia 1 września.

Sąd nie przesądzając czy w sprawie mamy do czynienia z brakami wniosku (brak załączników czy też nie) wskazał, że należy w pierwszej kolejności ustalić

w odniesieniu do indywidualnego wniosku i okoliczności faktycznych termin

dla rolnika do złożenia stosownych dokumentów jako załączników do wniosku

a to w zależności od tego z jakim terminem siewu konopi włóknistych mamy

do czynienia w przypadku wnioskującego o płatności. Jak bowiem wskazał Sąd należy przyjąć, że rolnik ma obowiązek złożyć dokumenty do wniosku albo

po pierwsze w dniu złożenia wniosku, po drugie w dacie do 26 czerwca lub po trzecie

do 30 czerwca lub 1 września. Kluczowym zagadnieniem było, w ocenie Sądu, ustalenie, który z terminów ma odniesienie do wniosku Skarżącej. W ocenie Sądu okoliczność ta nie została wystarczająco wyjaśniona przez organ stąd brak było wystarczającej podstawy do zaakceptowania stanowiska organu co do zastosowania wskazanych w decyzji przepisów.

Jak dalej wskazał Sąd brak uzasadnienia dla przyjęcia, że w stosunku

do Skarżącej ma zastosowanie obowiązek złożenia załączników do wniosku

w terminie złożenia wniosku lub do dnia 26 czerwca a nie termin do 30 czerwca

czy 1 września spowodował, że nie sposób jest ocenić czy organ podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy dla zastosowania wskazanych przepisów, co całkowicie dyskwalifikuje zaskarżone rozstrzygnięcie i nakazuje jego eliminację z obrotu prawnego. Sąd wskazał ponadto, że Organ odwoławczy powołał się jedynie na treść przepisów, a w zakresie stanu faktycznego na uzupełnienie dokumentów przez Skarżącą po terminie 26 czerwca, przyjmując, że Skarżąca winna złożyć dokumenty do wniosku w terminie najpóźniej do 26 czerwca pomijając

w ocenie zgromadzonego materiału dowodowego przedłożone przez Skarżącą dokumenty jakim jest oświadczenie, zezwolenie dotyczące uprawy konopi, z którego to wynika, że obejmuje ono uprawę konopi w plonie głównym lub międzyplonie. Brak było podstawowego ustalenia co do terminu obligującego Skarżącą do złożenia stosownych dokumentów w przypadku uprawy konopi, tj. czy w sprawie spełniona została przesłanka dokonania obsiewu zadeklarowanych działek nasionami konopi włóknistych po ostatecznym terminie złożenia wniosku czy przedmiotowa uprawa stanowiła międzyplon, inaczej mówiąc czy stosowne dokumenty do wniosku Skarżąca winna złożyć w terminie do złożenia wniosku, w terminie do 30 czerwca

czy 1 września. Sąd zauważył, że skierowane do Skarżącej wezwanie do poprawy wniosku zawierało datę – 30 czerwca a rozstrzygnięcie 26 czerwca.

Ponadto, Sąd stwierdził, że Organ nie ustalił w okolicznościach sprawy

i nie wyjaśnił dlaczego termin 26 czerwca był terminem końcowym do złożenia dokumentów do wniosku. Brak powyższych ustaleń w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy nie pozwalał bezspornie przyjąć, że Skarżąca nie złożyła wymaganych dokumentów załączanych do wniosku w wymaganym terminie,

o których mowa w § 6 rozporządzenia z 12 marca 2015 r., a w konsekwencji uchybiła terminowi do złożenia dokumentów do wniosku. Przedwczesne było zatem stanowisko Organu, że w niniejszej sprawie doszło do uchybienia terminowi

do złożenia wymaganych dokumentów.

W związku z powyższym Sąd uznał, że wady tkwiące w samym rozstrzygnięciu Organu jak również w przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, a w istocie – de facto, w braku takiego postępowania, obligowały Sąd do wyeliminowania tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.

Sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Organ winien wyczerpująco wyjaśnić przesłanki dokonanego rozstrzygnięcia, winien wskazać podstawę prawną i w konsekwencji na podstawie czego przyjął, że termin

do złożenia załączników do wniosku w przypadku Skarżącej upływał 26 czerwca. Sąd stwierdził, że wyjaśnienie i rozważenie skonstatowanych przez Sąd wątpliwości w sprawie, sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia, zgodnie z wymogami

art. 107 K.p.a., umożliwi Organowi doprowadzenie w sprawie do stanu zgodności

z prawem.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Organ odwoławczy decyzją z dnia

[...] grudnia 2019 r. nr jw. utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji z dnia

[...] czerwca 2018 r. nr jw. (organ błędnie podał nr [...]).

W uzasadnieniu decyzji Organ wskazał, że deklaracja we wniosku działki rolnej B na działce ewidencyjnej nr [...], zawierała błędy, które zostały zasadnie uznane przez Organ I instancji jako błędy oczywiste. Następnie stwierdził,

że deklaracja wynikająca z treści wniosku wynosiła, dla działki rolnej B - [...] ha,

dla działki rolnej A - [...] ha, co dawało sumę [...] ha powierzchni deklarowanej

dla płatności ONW. Organ odwoławczy stwierdził również, że pomimo powołania

się przez Organ I instancji na nieobowiązujące przepisy prawa, zasadne było wykluczenia z płatność niekwalifikujących się hektarów i nałożenia dodatkowych sankcji. Brak możliwości zastosowania ww. przepisów prawa nie wpłynął

na odmienną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego.

Odnosząc się do zarzutu, że wniosek o przyznanie płatności nie zawierał braków dających podstawę do odmowy przyznania płatności, Organ II instancji wskazał, iż wniosek strony w przypadku prowadzenia uprawy konopi włóknistych winien zawierać wymagane dokumenty, których niedostarczenie w terminie skutkowało stwierdzeniem braku kwalifikowalności danego obszaru do płatności ONW. Następnie Organ wskazał, że przepisy określały termin dokonywania jakichkolwiek poprawek i dokumentów, tj. w 2017 r. do dnia 26 czerwca 2017 r.,

po którym to terminie właściwy organ ARiMR rozpatrywał wniosek Strony, w oparciu o dane w nim zawarte, o ile było możliwe skuteczne zweryfikowanie wnioskowanych uprawnień do płatności.

Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawa oraz będąc związany wyrokiem WSA z dnia 10 lipca 2019 r., I SA/Sz 196/19 (Organ błędnie wskazał

I SA/Sz 195/19) Organ II instancji w toku postępowania uzyskał od Strony pisemne oświadczenie (pismo z dnia 22 listopada 2019 r.), w którym Strona wskazała

na dokonanie siewu konopi po terminie składania wniosku, tj. w dniach

28 - 30 czerwca 2017 r. oraz przedłożyła jako dowód kserokopię strony rejestru działań agrotechnicznych zawierający tożsamy termin wykonania siewu konopi.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia nr 1307/2013 obszary wykorzystywane do produkcji konopi stanowią kwalifikujące się hektary tylko jeżeli stosowane odmiany zawierają maksymalnie 0,2 % tetrahydrokanabinolu. Powyższe oznacza, że w przypadku zadeklarowania uprawy konopi włóknistych

do płatności może być ona przyznana jedynie do tych hektarów kwalifikujących

się, na których mają być uprawiane konopie o maksymalnej zawartości 0,2 % tetrahydrokanabinolu, która to weryfikacja odbywa się na podstawie dokumentów dołączanych do wniosku w wyznaczonym do tego terminie.

Jak dalej wskazał organ odwoławczy jeśli chodzi o wyznaczenie terminu

na dokonanie poprawek, w tym składanie wymaganych w terminie dokumentów,

to zgodnie z art. 13 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)

nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181

z 20.06.2014 r., str. 48) poprawki w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność

są dopuszczalne tylko do najpóźniejszego możliwego terminu wyznaczonego

dla składania po terminie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność,

jak określono w ust. 1 akapit trzeci ww. rozporządzenia, tj. 25 dni kalendarzowych liczonych od dnia ostatecznego składania pojedynczego wniosku, a więc

od 15 czerwca 2018 roku. Jeżeli jednak ten najpóźniejszy termin jest wcześniejszy niż ostateczny termin wnoszenia poprawek do pojedynczego wniosku lub wniosku

o płatność, o którym to terminie mowa w ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu, bądź gdy terminy te przypadają w tym samym dniu, za niedopuszczalne uznaje

się poprawki do pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność wniesione po tym terminie, tj. po dniu 10 lipca 2018 roku (15 czerwca + 25 dni kalendarzowych). Zgodnie z art. 13 ust. 1 akapit 3 jeśli takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi

nie przyznaje się pomocy lub wsparcia. Biorąc powyższe pod uwagę organ wskazał, że ww. przepisy określają termin dokonywania jakichkolwiek poprawek

i dokumentów, tj. w roku 2017 do dnia 26 czerwca 2017 r., po którym to terminie właściwy organ ARiMR rozpatruje wniosek Strony, w oparciu o dane w nim zawarte, o ile jest możliwe skuteczne zweryfikowanie wnioskowanych uprawnień do płatności. Ponadto organ wskazał, że zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.

o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627)

w przypadku nieusunięcia braków, o których mowa w art. 25 ust. 1, w terminie,

w jakim można dokonać poprawek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia

nr 640/2014, wniosek jest rozpatrywany w zakresie, w jakim został prawidłowo wypełniony, oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów.

Biorąc powyższe pod uwagę, organ zauważył, że zgodnie z § 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictw i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2015 poz. 352)

w przypadku ubiegania się o przyznanie płatności, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a-e (a - jednolita płatność obszarowa; e - płatność związana do powierzchni upraw konopi włóknistych), do gruntów, na których jest prowadzona uprawa konopi włóknistych, do wniosku o przyznanie tych płatności dołącza się wymienione

w ww. § 6 dokumenty.

Organ przytoczył brzmienie § 6 ww. rozporządzenia na dzień złożenia wniosku tj. 01 czerwca 2017 r. oraz na dzień wystosowanego do Strony wezwania i na dzień udzielenia odpowiedzi na wezwanie tj. 27 czerwca 2017 r. Wskazał jednocześnie,

że do dnia 3 lipca 2017 r. przepis ten miał inne brzmienie i przytoczył jego treść.

Organ II instancji wskazał również, mając na uwadze powyższe, iż zasadnie organ I instancji w wystosowanym w dniu 01 czerwca 2017 r. wezwaniu, powołując się na obowiązujące przepisy, wskazał Stronie jako termin uzupełnienia braków

we wniosku datę 26 lipca 2017 r., a więc ostateczny termin na dokonywanie poprawek we wniosku w tym składania dokumentów dotyczących złożenia zezwolenia oraz oświadczenia, o których mowa w § 6 akapit pierwszy pkt 1 i 2,

tj. w myśl art. 13 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)

nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. Zasadnie również wskazano termin

do 30 czerwca w przypadku złożenia etykiet, o których mowa w § 6 pkt 3.

Następnie organ zauważył, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji zmianie uległy ww., przepisy, w oparciu o które wydane zostało rozstrzygnięcie. W dniu

9 września 2017 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 września 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności

w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U.2017.1717), w wyniku której przepis § 6 otrzymał brzmienie, które organ przytoczył. Organ wskazał również,

że przepis art. 17 ust. 7 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)

nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. od dnia 4 lipca 2017 r. brzmi,

cyt.: "Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego lit. c), jeśli siew przypada

po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku, etykiety należy dostarczyć najpóźniej do dnia 30 czerwca. Jednak w przypadku konopi uprawianych jako międzyplon etykiety należy dostarczyć w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, ale nie później niż do dnia 1 września. Jeśli etykiety należy dostarczyć także innym organom krajowym, to państwa członkowskie mogą ustalić,

że po ich dostarczeniu zgodnie z wymienioną literą etykiety zwraca

się beneficjentowi. Zwrócone etykiety oznacza się jako wykorzystane przy składaniu wniosku. ".

Organ wskazał, że w oświadczeniu z dnia 22 listopada 2019 r. Strona wskazała na dokonanie siewu konopi po terminie składania wniosku to jest w dniach 28-30 czerwca 2017 r. oraz przedłożyła jako dowód kserokopię strony rejestru działań agrotechnicznych zawierający tożsamy termin wykonania siewu konopi.

Odnosząc się do ww. regulacji i oświadczenia Strony organ wskazał,

że zgodnie z art. 6 ust. 6 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia (Dz.U.UE L z dnia 20 czerwca 2014 r.), "konopie uprawiane jako międzyplon" oznaczają uprawy konopi zasiane po 30 czerwca danego roku.

Biorąc powyższe pod uwagę organ II instancji uznał, iż w rozpoznawanej sprawie nie można mówić o uprawie konopi jako międzyplonu skoro, zgodnie

z oświadczeniem samej Strony i zapisami w rejestrze działań agrotechnicznych, siew konopi przez Stronę miał miejsce przed 30 czerwca 2017 r.

Tym samym organ II instancji, ustalił, iż w niniejszej sprawie nie mają zastosowania odstępstwa przewidziane na złożenie zezwolenia tj. do 1 września,

o których mowa w art. 17 ust. 7 akapit drugi zdanie drugie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. a więc w przypadku konopi uprawianych jako międzyplon etykiety należy dostarczyć w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, ale nie później niż do dnia 1 września.

W tym stanie rzeczy, organ II instancji wskazał, iż Strona winna złożyć wymagane dokumenty do wniosku w terminie wynikającym z art. 13 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca

2014 r. tj. w terminie do dnia 26 czerwca 2017 r. w przypadku zezwolenia (brak uprawy w konopi w międzyplonie = brak odstępstwa z art. 17 ust. 7 akapit drugi zdanie drugie) oraz oświadczenia, o których mowa w § 6 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictw i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności

w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2015 poz. 352). Dodatkowo zauważył, iż oświadczenie o którym stanowi § 6 pkt 2 ww. rozporządzenia winno zostać złożone na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję,

co wynika wprost § 12 ww. rozporządzenia.

Biorąc powyższe pod uwagę organ II instancji wskazał, iż ww. dokumenty (zezwolenie, oświadczenie) wpłynęły w dniu 27 czerwca 2017 roku, a więc

po terminie na ich złożenie.

Odnosząc się z kolei do kwestii terminu na złożenie do wniosku etykiet, organ II instancji wskazał, iż w myśl § 6 pkt 3 etykiety stosowane na opakowaniach nasion konopi włóknistych, o których mowa w art. 17 ust. 7 lit. c rozporządzenia wymienionego w pkt 1, lub - w przypadku uprawy konopi włóknistych założonej

z materiału matecznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (Dz. U. z 2017 r. poz. 633) pochodzącego od hodowcy danej odmiany - oświadczenie, o którym mowa w art. 36 ust. 8 pkt 1 tej ustawy, będące dokumentem równoważnym etykietom - chyba że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 17 ust. 7 akapit drugi:

a) zdanie pierwsze rozporządzenia wymienionego w pkt 1, lub

b) zdanie drugie rozporządzenia wymienionego w pkt 1; w takim przypadku etykiety składa się w terminie do dnia 1 września danego roku do kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, do którego został złożony wniosek o przyznanie płatności, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a-e. ",

- a co za tym idzie, złożone przez Stronę w dniu 27 czerwca 2017 r. etykiety, uznać należało za złożone w terminie, określonym w § 6 pkt 3 ppkt a) rozporządzenia Ministra Rolnictw i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. tj. do dnia 30 czerwca

2017 r. Organ II instancji wskazał jednocześnie, iż w niniejszej sprawie nie ma zastosowania § 6 pkt 3 ppkt b) ww. rozporządzenia, gdyż uprawa konopi nie była uprawiana jako międzyplon.

Jak dalej uznał organ, niezależnie od okoliczności dochowania przez Stronę terminu na złożenie etykiet, Strona nie dochowała terminu na złożenie oświadczenia na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję oraz zezwolenia

w terminie do dnia 26 czerwca 2017 r., co bezpośrednio wpłynęło na brak możliwości uznania kwalifikowalności wniosku do przyznania płatności. Uznanie, iż Strona dołącza zezwolenie oraz oświadczenie po ww. terminie jest niedopuszczalne.

Biorąc powyższe pod uwagę organ II instancji stwierdził, iż Strona deklarując we wniosku działkę rolną [...] o powierzchni [...] ha winna dołączyć,

zezwolenie i oświadczenie, o których mowa w § 6 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia

z 2015 r. w terminie do 26 czerwca 2017 r., których brak skutkuje uznaniem przedeklarowania wnioskowanej powierzchni w myśl 19 i 19a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy

lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie

do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48). Następnie Organ

II instancji stwierdził, iż ww. dokumenty wpłynęły w dniu 27 czerwca 2017 r.,

a więc po terminie na ich złożenie. Odnosząc się do kwestii terminu na złożenie

do wniosku etykiet, Organ II instancji wskazał, że złożone przez Stronę w dniu

27 czerwca 2017 r. etykiety, uznać należało za złożone w terminie, tj. do dnia 30 czerwca 2017 r.

Organ II instancji nie znalazł podstaw do uznania, iż Organ I instancji naruszył przepisy art. 25 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627). Rozpatrując wniosek, po weryfikacji złożonych prawidłowo dokumentów w terminie oraz części VII i VIII wniosku, (niezależnie od uznania przez organ błędów oczywistych), Organ odwoławczy uznał, że zasadnie uznano brak kwalifikowalności do płatności.

Następnie Organ odwoławczy przedstawił szczegółowe wyliczenia,

co do płatności ONW.

Strona zaskarżyła decyzję organu odwoławczego skargą wniesioną

do tutejszego Sądu wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie kosztów sądowych według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1) art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 t.j.; dalej: "P.p.s.a.") poprzez brak zastosowania się przez Organ do oceny prawnej i wykładni, a także wskazań co do okoliczności od których zależało prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy, zawartych w ww. wyroku, zapadłym w tej samej sprawie i uchylającym poprzednią decyzję organu w sprawie;

2) art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U.2020.256 j.t.; dalej: "K.p.a.") poprzez brak rozpatrzenia, uwzględnienia a w konsekwencji także brak uzasadnienia pominięcia przez Organ faktu, iż w sprawie, zgodnie ze zgromadzonymi dowodami, Skarżącą obowiązywał termin 30 czerwca 2017, o którym mowa

w art. 17 ust. 7 akapit 2 zdanie pierwsze rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) NR 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r.;

3) art. 17 ust. 7 akapit 2 zdanie pierwsze rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) NR 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. poprzez wydanie decyzji

z pominięciem dyspozycji ww. normy prawa materialnego.

W uzasadnieniu zarzutów skargi Skarżąca powołała argumentację celem

ich poparcia.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Na wstępie rozważań podkreślić należy, że przedmiotem skargi I. F. jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2019 r., nr jw. wydana

w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi

lub innymi szczególnymi ograniczeniami tzw. płatność ONW na 2017 r. Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku ponownego rozpoznania sprawy w związku

z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, prawomocnym wyrokiem z dnia 10 lipca 2019 r., I SA/Sz 196/19, uprzednio wydanej w sprawie decyzji, tj. ww. decyzji, którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą

w M. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...].

Wskazać zatem należy w pierwszej kolejności, iż Sąd rozpoznając przedmiotowy spór jest związany oceną prawną i wskazaniami, co do dalszego postępowania, wyrażonymi w ww. wyroku. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba

że przepisy prawa uległy zmianie. Natomiast zgodnie z art. 170 P.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Zasadniczą kwestią sporną pozostaje nadal prawidłowość wyłączenia

z płatności na 2017 r., jako niekwalifikującej się do płatności, zadeklarowanej

we wniosku działki o łącznej powierzchni [...] ha (działki oznaczone jako [...]),

na której Skarżąca prowadziła uprawę konopi włóknistych, co skutkowało odmową przyznania wnioskowanej płatności i nałożeniem sankcji.

W ocenie bowiem organu Skarżąca winna złożyć wymagane dokumenty

do wniosku w terminie wynikającym z art. 13 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. tj. w terminie

do dnia 26 czerwca 2017 r. - przypadku zezwolenia (brak uprawy w konopi

w międzyplonie = brak odstępstwa z art. 17 ust. 7 akapit drugi zdanie drugie) oraz oświadczenia, o których mowa w § 6 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictw

i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2015 poz. 352). Dodatkowo zauważył,

iż oświadczenie o którym stanowi § 6 pkt 2 ww. rozporządzenia winno zostać złożone na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję, co wynika wprost

§ 12 ww. rozporządzenia. Skoro zatem Skarżąca złożyła ww. dokumenty w dniu

27 czerwca 2017 r. to tym samym nie spełniła warunku przyznania tej płatności. Organ uznał jednocześnie, w przeciwieństwie do wcześniejszych ustaleń, że złożone przez Stronę w dniu 27 czerwca 2017 r. etykiety, uznać należało za złożone

w terminie, tj. do dnia 30 czerwca 2017 r.

Sąd podkreśla również na wstępie, że choć rozpoznawana sprawa dotyczy płatności ONW to płatność ta jest płatnością powiązaną z płatnościami bezpośrednimi, o czym świadczy art. 48 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) NR 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia

w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE)

nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013,

s. 608), zgodnie z którym Państwa członkowskie mogą przyznawać płatność rolnikom, którzy są uprawnieni do płatności w ramach systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej, o których mowa

w rozdziale 1, i których gospodarstwa rolne są w całości lub częściowo położone na wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 obszarach o ograniczeniach naturalnych ("płatności z tytułu obszarów o ograniczeniach naturalnych"). Zgodnie z art. 48 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.

bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu, dla stosowania dyscypliny finansowej, zmniejszania płatności zgodnie z art. 11 i liniowego zmniejszenia zgodnie

z art. 7 niniejszego rozporządzenia, oraz stosowania art. 63 rozporządzenia (UE)

nr 1306/2013 płatność z tytułu obszarów o ograniczeniach naturalnych przyznaje

się rocznie na kwalifikujący się hektar położony na obszarach, w odniesieniu

do których państwo członkowskie zadecydowało o przyznaniu płatności zgodnie

z ust. 2 niniejszego artykułu. Wypłaca się ją po aktywacji uprawnień do płatności

w odniesieniu do tych hektarów posiadanych przez danego rolnika lub - w państwach członkowskich stosujących art. 36 niniejszego rozporządzenia - po zadeklarowaniu tych kwalifikujących się hektarów przez danego rolnika.

Sąd wskazuje również, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020

(Dz. U. z 2015r., poz. 364; dalej: "rozporządzenie ONW") płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia

w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE)

nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347

z 20.12.2013, str. 608, ze. zm.; dalej: "rozporządzenie nr 1307/2013"), którego gospodarstwo rolne jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:

1) spełnia warunki określone w art. 31 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013";

2) łączna powierzchnia użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", położonych na obszarach górskich lub na innych obszarach charakteryzujących

się szczególnymi ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia ONW, płatność ONW jest przyznawana do użytków rolnych:

1) na których jest:

a) położona działka rolna w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.

w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania

jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1306/2013", o powierzchni co najmniej 0,1 ha

b) prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013;

2) położonych na obszarach ONW.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013 płatności dla rolników

na obszarach górskich i innych obszarach z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami udzielane są rocznie na hektar użytków rolnych w celu zrekompensowania rolnikom wszystkich lub części dodatkowych kosztów

i utraconych dochodów związanych z ograniczeniami dla produkcji rolnej na danym obszarze.

Przechodząc zatem do rozpoznania zarzutów skargi Sąd wskazuje, że jednym z zarzutów skargi jest zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 153 P.p.s.a. Zarzutu tego Sąd jednak nie podzielił z poniżej wskazanych przyczyn.

Sąd przypomina zatem, że ww. wyrokiem z dnia 10 lipca 2019 r., I SA/Sz 196/19 Sąd – wbrew twierdzeniom Skarżącej - nie przesądził jednoznacznie jakie terminy obowiązywały w rozpoznawanej sprawie w zakresie obowiązku złożenia przez Skarżącą ww. dokumentów. Sąd w uzasadnieniu ww. wyroku wskazał bowiem wyraźnie, że należy w pierwszej kolejności ustalić w odniesieniu do indywidualnego wniosku i okoliczności faktycznych termin dla rolnika do złożenia stosownych dokumentów jako załączników do wniosku a to w zależności od tego z jakim terminem siewu konopi włóknistych mamy do czynienia w przypadku wnioskującego o płatności. Kluczowym zagadnieniem jest zatem ustalenie, który z terminów

ma odniesienie do wniosku Skarżącej. Jak dalej wskazał Sąd, okoliczność

ta nie została wystarczająco wyjaśniona przez organ. Sąd podkreślił przy tym,

że brak jest podstawowego ustalenia co do terminu obligującego Skarżącą

do złożenia stosownych dokumentów w przypadku uprawy konopi tj. czy w sprawie spełniona została przesłanka dokonania obsiewu zadeklarowanych działek nasionami konopi włóknistych po ostatecznym terminie złożenia wniosku

czy przedmiotowa uprawa stanowiła międzyplon inaczej mówiąc czy stosowne dokumenty do wniosku Skarżąca winna złożyć w terminie do złożenia wniosku,

w terminie do 30 czerwca czy 1 września. Sąd zauważył również, że skierowane

do Skarżącej wezwanie do poprawy wniosku zawiera datę – 30 czerwca

a rozstrzygnięcie 26 czerwca.

W ocenie Sądu Organ nie ustalił w okolicznościach sprawy i nie wyjaśnił dlaczego termin 26 czerwca jest terminem końcowym do złożenia dokumentów

do wniosku. Brak powyższych ustaleń w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala bezspornie przyjąć, że Skarżąca nie złożyła wymaganych dokumentów załączanych do wniosku w wymaganym terminie a w konsekwencji uchybiła terminowi do złożenia dokumentów do wniosku, o których mowa

w § 6 rozporządzenia z 12 marca 2015 r. Przedwczesne jest zatem stanowisko organu, że w niniejszej sprawie doszło do uchybienia terminowi do złożenia wymaganych dokumentów. W związku z powyższym Sąd uznał, że wady tkwiące

w samym rozstrzygnięciu Organu jak również w przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, a w istocie – de facto, w braku takiego postępowania, obligowały Sąd do wyeliminowania tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.

Z uwagi na powyższe uchybienia zaskarżonej decyzji Sąd wskazał aby organ odwoławczy, rozpoznając sprawę ponownie, wyczerpująco wyjaśnił przesłanki dokonanego rozstrzygnięcia, wskazał podstawę prawną i w konsekwencji

na podstawie czego przyjęto, że termin do złożenia załączników do wniosku

w przypadku skarżącej upływał 26 czerwca. Wyjaśnienie i rozważenie skonstatowanych przez Sąd wątpliwości w sprawie, sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia, zgodnie z wymogami art. 107 K.p.a., umożliwi organowi doprowadzenie w sprawie do stanu zgodności z prawem.

Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę zauważa zatem, że organ odwoławczy w całości zastosował się do ww. zaleceń wynikających z ww. wyroku.

W pierwszej kolejności organ ten pozyskał od Skarżącej oświadczenie (pismo z dnia 22 listopada 2019 r.), w którym Strona wskazała na dokonanie siewu konopi po terminie składania wniosku, tj. w dniach 28 - 30 czerwca 2017 r. oraz przedłożyła jako dowód kserokopię strony rejestru działań agrotechnicznych zawierającą tożsamy termin wykonania siewu konopi.

Powyższe ustalenie, stanowiące wykonanie ww. wskazań Sądu, pozwoliło organowi na kwalifikację ww. uprawy konopi w myśl przepisów określających sporne terminy na złożenie ww. dokumentów. W tym zakresie zasadnie wskazał organ odwoławczy, że zgodnie z art. 6 ust. 6 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia

w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia (Dz.U.UE L z dnia 20 czerwca 2014 r.), "konopie uprawiane jako międzyplon" oznaczają uprawy konopi zasiane po 30 czerwca danego roku. Tym samy zasadnie wskazał również, że w rozpoznawanej sprawie nie można mówić o uprawie konopi jako międzyplonu skoro, zgodnie z oświadczeniem Strony i zapisami w rejestrze działań agrotechnicznych, siew konopi przez Stronę miał miejsce przed 30 czerwca 2017 r., co przełożyło się na rozważania odnoście zachowania przez Skarżącą terminów do złożenia ww. dokumentów.

W dalszej kolejności Sąd zauważa, że organ odwoławczy, stosując

się do ww. wskazań Sądu, w sposób szczegółowy wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji regulacje prawne odnośnie terminów złożenia ww. dokumentów jak i odniósł je do ustalonego stanu faktycznego sprawy.

I tak Sąd wskazuje, że prawidłowo organ powołał następujące regulacje prawne, mające zastosowanie w sprawie.

Sąd zauważa zatem, że zgodnie z art. 36 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347

z 20.12.2013, s. 608) Państwa członkowskie stosujące w 2014 r. system jednolitej płatności obszarowej ustanowiony w tytule V rozdział 2 rozporządzenia (WE)

nr 73/2009 mogą zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu zadecydować o kontynuowaniu stosowania tego systemu najpóźniej do dnia

31 grudnia 2020 r. Do dnia 1 sierpnia 2014 r. powiadamiają one Komisję o swojej decyzji i o dacie zakończenia stosowania tego systemu. Przez okres stosowania systemu jednolitej płatności obszarowej do tych państw członkowskich nie stosuje

się sekcji 1, 2 i 3 niniejszego rozdziału, z wyjątkiem art. 23 ust. 1 akapit drugi, art. 23

ust. 6 i art. 32 ust. 2-6.

Tym samym zasadnie wskazał organ odwoławczy, że organ I instancji

w rozstrzygnięciu decyzji powołał się na nieobowiązujące przepisy prawa tj. art. 33 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 ww. rozporządzenia. W ocenie Sądu zasadnie jednocześnie uznano, że powyższa wada w decyzji organu I instancji, w powiązaniu

z przywołanymi pozostałymi już obowiązującymi przepisami prawa oraz stanie faktycznym niniejszej sprawy, w dalszym ciągu wskazują na zasadność wykluczenia z płatność niekwalifikujących się hektarów i nałożenia dodatkowych sankcji. A zatem nieprawidłowość ta pozostaje bez wpływu na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia.

Odnosząc się więc do zarzutu w zakresie błędnej kwalifikacji ww. braków wniosku Skarżącej jako dających podstawę do odmowy przyznania płatności, zasadnie organ wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności

dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, ze zm.), którego gospodarstwo rolne jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:

1) spełnia warunki określone w art. 31 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013";

2) łączna powierzchnia użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", położonych na obszarach górskich lub na innych obszarach charakteryzujących

się szczególnymi ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie

tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia ONW, płatność ONW jest przyznawana do użytków rolnych:

1) na których jest:

a) położona działka rolna w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.

w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE)

nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem

nr 1306/2013", o powierzchni co najmniej 0,1 ha

b) prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013;

2) położonych na obszarach ONW.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013 płatności dla rolników

na obszarach górskich i innych obszarach z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami udzielane są rocznie na hektar użytków rolnych w celu zrekompensowania rolnikom wszystkich lub części dodatkowych kosztów

i utraconych dochodów związanych z ograniczeniami dla produkcji rolnej na danym obszarze.

Zasadnie również organ przypomniał, że płatność ONW jest płatnością powiązaną z płatnościami bezpośrednimi – co Sąd wskazał już w powyższej części niniejszego uzasadnienia.

Zgodnie z kolei z art. 32 ust. 6 rozporządzenia nr 1307/2013 obszary wykorzystywane do produkcji konopi stanowią kwalifikujące się hektary tylko jeżeli stosowane odmiany zawierają maksymalnie 0,2 % tetrahydrokanabinolu.

Jak słusznie wskazał organ II instancji powyższe oznacza, że w przypadku zadeklarowania uprawy konopi włóknistych do płatności ONW może być ona przyznana jedynie do tych hektarów kwalifikujących się, na których mają być uprawiane konopie o maksymalnej zawartości 0,2 % tetrahydrokanabinolu, która

to weryfikacja odbywa się na podstawie dokumentów dołączanych do wniosku

w wyznaczonym do tego terminie.

Odnosząc się z kolei do wyznaczenia terminu na dokonanie poprawek, w tym składanie wymaganych w terminie dokumentów, to wskazać należy, że zgodnie

z art. 13 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania

i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181

z 20.06.2014 r., str. 48) poprawki w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność

są dopuszczalne tylko do najpóźniejszego możliwego terminu wyznaczonego

dla składania po terminie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność,

jak określono w ust. 1 akapit trzeci ww. rozporządzenia, tj. 25 dni kalendarzowych liczonych od dnia ostatecznego składania pojedynczego wniosku, a więc

od 15 czerwca 2018 roku. Jeżeli jednak ten najpóźniejszy termin jest wcześniejszy niż ostateczny termin wnoszenia poprawek do pojedynczego wniosku lub wniosku

o płatność, o którym to terminie mowa w ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu, bądź gdy terminy te przypadają w tym samym dniu, za niedopuszczalne uznaje

się poprawki do pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność wniesione po tym terminie, tj. po dniu 10 lipca 2018 roku (15 czerwca + 25 dni kalendarzowych). Zgodnie z art. 13 ust. 1 akapit 3 jeśli takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi

nie przyznaje się pomocy lub wsparcia.

Z powyższego wynika zatem, co zasadnie podkreślił organ odwoławczy,

że ww. przepisy określają termin dokonywania jakichkolwiek poprawek

i dokumentów, tj. w roku 2017 do dnia 26 czerwca 2017 r., po którym to terminie właściwy organ ARiMR rozpatruje wniosek Strony, w oparciu o dane w nim zawarte, o ile jest możliwe skuteczne zweryfikowanie wnioskowanych uprawnień do płatności.

Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627) w przypadku nieusunięcia braków, o których mowa w art. 25 ust. 1, w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014, wniosek jest rozpatrywany w zakresie, w jakim został prawidłowo wypełniony, oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów.

Biorąc powyższe pod uwagę, zasadnie również wskazano, że zgodnie

z § 6 ww. rozporządzenia z 2015 r. w przypadku ubiegania się o przyznanie płatności, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a-e (a - jednolita płatność obszarowa;

e - płatność związana do powierzchni upraw konopi włóknistych), do gruntów,

na których jest prowadzona uprawa konopi włóknistych, do wniosku o przyznanie tych płatności dołącza się wymienione w ww. § dokumenty.

Prawidłowo wskazano przy tym na zmiany, które miały miejsce w zakresie przepisów regulujących terminy składania ww. dokumentów (zezwolenie, oświadczenie, etykiety), tj. na dzień złożeni wniosku tj. 01 czerwca 2017 r.

oraz na dzień wystosowanego do Strony wezwania i na dzień udzielenia odpowiedzi na wezwanie tj. 27 czerwca 2017 r., ww. przepis § 6 w wyniku jego zmiany dokonanej w dniu 15 marca 2017 r. (Dz.U.2017.523) brzmiał:

,,W przypadku ubiegania się o przyznanie płatności, o których mowa w § 1

pkt 1 lit. a-e, do gruntów, na których jest prowadzona uprawa konopi włóknistych,

do wniosku o przyznanie tych płatności dołącza się:

1) zezwolenie na uprawę, o którym mowa w art. 47 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2012 r. poz. 124 oraz z 2015 r.

poz. 28), lub jego kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza, upoważnionego pracownika Agencji albo organ, który je wydał, albo oświadczenie rolnika, że jest podmiotem, o którym mowa w art. 49 tej ustawy;

2) oświadczenie rolnika, że uprawia konopie włókniste oraz zadeklarował powierzchnię uprawy konopi włóknistych we wniosku o przyznanie płatności, zawierające:

a) numery działek ewidencyjnych i oznaczenie działek rolnych, na których jest prowadzona uprawa konopi włóknistych,

b) odmianę zastosowanych nasion konopi włóknistych,

c) ilość wykorzystanych nasion w kilogramach na hektar;

3) etykiety stosowane na opakowaniach nasion konopi włóknistych,

o których mowa w art. 17 ust. 7 lit. c rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)

nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, chyba że zachodzą przesłanki,

o których mowa w art. 17 ust. 7 akapit drugi tego rozporządzenia."

Natomiast do dnia 3 lipca 2017 r. przepis art. 17 ust. 7 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. brzmiał cyt.: " W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego lit. c), jeśli siew przypada po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku, etykiety należy dostarczyć najpóźniej do dnia 30 czerwca. Jeśli etykiety należy dostarczyć także innym organom krajowym, to państwa członkowskie mogą ustalić, że po ich dostarczeniu zgodnie

z wymienioną literą etykiety zwraca się beneficjentowi. Zwrócone etykiety oznacza się jako wykorzystane przy składaniu wniosku".

Zasadnie zatem było stanowisko organu odwoławczego, że organ I instancji

w wystosowanym w dniu 1 czerwca 2017 r. wezwaniu, powołując

się na obowiązujące przepisy, wskazał Stronie jako termin uzupełnienia braków

we wniosku datę 26 lipca 2017 r., a więc ostateczny termin na dokonywanie poprawek we wniosku w tym składania dokumentów dotyczących złożenia zezwolenia oraz oświadczenia, o których mowa w § 6 akapit pierwszy pkt 1 i 2,

tj. w myśl art. 13 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)

nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. Zasadnie również wskazano termin

do 30 czerwca w przypadku złożenia etykiet, o których mowa w § 6 pkt 3.

Tym samym organ odwoławczy wyjaśnił wątpliwości Sądu wyrażone

w ww. wyroku z dnia 10 lipca 2019 r., I SA/Sz 196/19 odnośnie prawidłowości terminów wskazanych w ww. wezwaniu.

Organ odwoławczy słusznie również wskazał, że w dniu 9 września 2017 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 września 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U.2017.1717), w wyniku której przepis § 6 otrzymał brzmienie cyt.:

,,W przypadku ubiegania się o przyznanie płatności, o których mowa w § 1

pkt 1 lit. a-e, do gruntów, na których jest prowadzona uprawa konopi włóknistych,

do wniosku o przyznanie tych płatności dołącza się:

1) zezwolenie, o którym mowa w art. 47 albo w art. 49 ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2017 r. poz. 783 i 1458),

lub jego kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza, upoważnionego pracownika Agencji albo organ, który je wydał - chyba że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 17 ust. 7 akapit drugi zdanie drugie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności; w takim przypadku zezwolenie to składa się w terminie do dnia 1 września danego roku

do kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, do którego został złożony wniosek o przyznanie płatności, o których mowa w § 1

pkt 1 lit. a-e:",

2) oświadczenie rolnika, że uprawia konopie włókniste oraz zadeklarował powierzchnię uprawy konopi włóknistych we wniosku o przyznanie płatności, zawierające:

a) numery działek ewidencyjnych i oznaczenie działek rolnych, na których jest prowadzona uprawa konopi włóknistych,

b) odmianę zastosowanych nasion konopi włóknistych,

c) ilość wykorzystanych nasion w kilogramach na hektar:

3) etykiety stosowane na opakowaniach nasion konopi włóknistych,

o których mowa w art. 17 ust. 7 lit. c rozporządzenia wymienionego w pkt 1,

lub-w przypadku uprawy konopi włóknistych założonej z materiału matecznego

w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie

(Dz. U. z 2017 r. poz. 633) pochodzącego od hodowcy danej odmiany

- oświadczenie, o którym mowa w art. 36 ust. 8 pkt 1 tej ustawy, będące dokumentem równoważnym etykietom - chyba że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 17 ust. 7 akapit drugi:

a) zdanie pierwsze rozporządzenia wymienionego w pkt 1, lub

b) zdanie drugie rozporządzenia wymienionego w pkt 1; w takim przypadku etykiety składa się w terminie do dnia 1 września danego roku

do kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, do którego został złożony wniosek o przyznanie płatności, o których mowa w § 1

pkt 1 lit. a-e.

Natomiast przepis art. 17 ust. 7 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. od dnia 4 lipca 2017 r. brzmi:

"Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego lit. c), jeśli siew przypada

po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku, etykiety należy dostarczyć najpóźniej do dnia 30 czerwca. Jednak w przypadku konopi uprawianych jako międzyplon etykiety należy dostarczyć w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, ale nie później niż do dnia 1 września. Jeśli etykiety należy dostarczyć także innym organom krajowym, to państwa członkowskie mogą ustalić,

że po ich dostarczeniu zgodnie z wymienioną literą etykiety zwraca

się beneficjentowi. Zwrócone etykiety oznacza się jako wykorzystane przy składaniu wniosku".

Mając na uwadze pozyskane od Skarżącej oświadczenie o dokonaniu przez Skarżącą siewu konopi po terminie składania wniosku, tj. w dniach 28-30 czerwca 2017 r., co znalazło również potwierdzenie w kserokopii rejestru działań agrotechnicznych, zasadnie powołano art. 6 ust. 6 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników

na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia (Dz.U.UE L z dnia 20 czerwca 2014 r.). Zgodnie z tym przepisem "konopie uprawiane jako międzyplon" oznaczają uprawy konopi zasiane po 30 czerwca danego roku. A zatem słuszne okazało się twierdzenie organu, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z uprawią konopi jako międzyplonu. Tym samym w niniejszej sprawie nie mają zastosowania odstępstwa przewidziane na złożenie zezwolenia tj. do 1 września, o których mowa

w art. 17 ust. 7 akapit drugi zdanie drugie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. A więc, zasadnym okazało się również stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym w przypadku konopi uprawianych jako międzyplon etykiety należy dostarczyć w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, ale nie później niż do dnia 1 września.

Mając na uwadze powyżej wskazane regulacje prawne i okoliczności faktyczne, które organ w pełnym zakresie przytoczył w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, słusznym okazało się twierdzenie organu odwoławczego, że Skarżąca winna złożyć wymagane dokumenty do wniosku w terminie wynikającym

z art. 13 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. tj. w terminie do dnia 26 czerwca 2017 r. w przypadku zezwolenia (brak uprawy w konopi w międzyplonie = brak odstępstwa z art. 17 ust. 7 akapit drugi zdanie drugie) oraz oświadczenia, o których mowa w § 6 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictw i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2015 poz. 352). Dodatkowo zasadnie organ ten podkreślił, że oświadczenie o którym mowa

w § 6 pkt 2 ww. rozporządzenia winno zostać złożone na formularzu opracowanym

i udostępnionym przez Agencję, co wynika wprost § 12 ww. rozporządzenia.

Konkludując, zasadne okazało się zatem twierdzenie organu,

że ww. dokumenty (zezwolenie, oświadczenie) jako, że złożone w dniu 27 czerwca 2017 r., złożone zostały po terminie (26 czerwca 2017 r.).

Odnosząc się z kolei do terminu na złożenie ww. etykiet i w tym zakresie Sąd uznał ustalenia organu za zgodne z prawem.

Sad zauważa bowiem, że w myśl § 6 pkt 3 etykiety stosowane

na opakowaniach nasion konopi włóknistych, o których mowa w art. 17 ust. 7 lit. c rozporządzenia wymienionego w pkt 1, lub - w przypadku uprawy konopi włóknistych założonej z materiału matecznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia

9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (Dz. U. z 2017 r. poz. 633) pochodzącego

od hodowcy danej odmiany - oświadczenie, o którym mowa w art. 36 ust. 8 pkt 1

tej ustawy, będące dokumentem równoważnym etykietom - chyba że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 17 ust. 7 akapit drugi:

a) zdanie pierwsze rozporządzenia wymienionego w pkt 1, lub

b) zdanie drugie rozporządzenia wymienionego w pkt 1; w takim przypadku etykiety składa się w terminie do dnia 1 września danego roku

do kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, do którego został złożony wniosek o przyznanie płatności, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a-e. ".

W związku z powyższym zasadne okazało się stanowisko organu, że złożone przez Skarżącą w dniu 27 czerwca 2017 r. etykiety, uznać należało za złożone

w terminie, określonym w § 6 pkt 3 ppkt a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. tj. do dnia 30 czerwca 2017 roku. Organ

II instancji zasadnie wskazał przy tym, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania

§ 6 pkt 3 ppkt b) ww. rozporządzenia, gdyż uprawa konopi nie była uprawiana jako międzyplon. Trafnym również było wskazanie, że powyższa treść przepisu jest zgodna z aktualnym zapisem wydanego rozporządzenia, w treści którego w § 6 pkt 3 rozgraniczono przesłanki, o których mowa w art. 17 ust. 7 akapit drugi na ppkt a) i b), przy czym termin 1 września wskazany w ppkt b) wynika wprost z nakazu nałożonego w art. 17 ust. 7 akapit drugi zdanie drugie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) (cyt.: "Jednak w przypadku konopi uprawianych jako międzyplon etykiety należy dostarczyć w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, ale nie później niż do dnia 1 września. ").

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania stanowiska organów, zgodnie z którym Strona deklarując we wniosku działkę rolną B/B1 o powierzchni [...] ha winna dołączyć – czego nie uczyniła w wymaganym terminie, zezwolenie i oświadczenie, o których mowa w § 6 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia z 2015 r. w terminie do 26 czerwca 2017 r., których brak skutkuje uznaniem przedeklarowania wnioskowanej powierzchni w myśl 19 i 19a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48).

Sąd wskazuje ponadto, odnosząc się do zarzutów w zakresie uznania,

że ww. braki wniosku należy kwalifikować jako "usuwalne braki formalne wniosku",

że jak wskazał NSA w wyroku z dnia 16 maja 2019 r., I GSK 363/19 "uzupełnienie przez Skarżącego braków formalnych wniosku, po ostatecznym terminie składania wniosków obszarowych, który w roku 2017 upływał w dniu 26 czerwca, nawet pomimo wysłania przez organ I instancji wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku, nie mogło prowadzić do uznania, iż wniosek o przyznanie płatności

w ramach systemów wsparcia bezpośredniego został złożony w terminie przewidzianym w powyższym przepisie prawa materialnego. W tym zakresie regulacje krajowe (art. 21 ust.1 ustawy o płatnościach, § 1 rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminu) oraz unijne (art. 13 rozporządzenia nr 809/2014) określają termin złożenia kompletnego wniosku, a art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014, określa ostateczny termin złożenia wniosku o przyznanie płatności, a więc do dnia

26 czerwca 2017r. Po tym terminie nie jest możliwe złożenie wniosku, ani też jego uzupełnienie". Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę, w całości podziela ww. stanowisko NSA.

Sąd wskazuje jednocześnie, że nie podzielił zarzutów Skarżącego w zakresie dokonania w ww. wyroku WSA w Szczecinie z dnia 10 lipca 2019 r., I SA/Sz 196/19 kwalifikacji prawnej ww. braków wniosku. W powyższym wyroku Sąd wskazał,

że o ile nie można zaprzeczyć, że wykładni art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014 nie można dokonywać bez powiązania go z art. 13 ust. 1 tego rozporządzenia, który w sposób jednoznaczny obowiązek terminowego składania wniosku rozciąga

w akapicie 2 również na dokumenty, umowy oraz inne deklaracje, jeśli takie dokumenty, umowy lub deklaracje stanowią o kwalifikowalności do danej pomocy lub wsparcia – to bezspornie nie można stawiać znaku równości pomiędzy pojęciem: poprawa wniosku, uzupełnianie braków wniosku. Reasumując te rozważania Sąd wyraźnie jednak stwierdził, że "o tym czy mamy w sprawie do czynienia z brakami wniosku – brak załączników czy też nie, należy w pierwszej kolejności ustalić

w odniesieniu do indywidualnego wniosku i okoliczności faktycznych termin

dla rolnika do złożenia stosownych dokumentów jako załączników do wniosku

a to w zależności od tego z jakim terminem siewu konopi włóknistych mamy

do czynienia w przypadku wnioskującego o płatności".

Mając na uwadze powyżej wskazane okoliczności Sąd uznał, że w sprawie

nie doszło do naruszenie wskazanych w zarzutach skargi przepisów art. 153 P.p.s.a., art. 77 § 1 K.p.a. (zgodnie z którym organ zobowiązany był w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy) i art. 107 § 3 K.p.a. (zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji,

z przytoczeniem przepisów prawa) jak i art. 17 ust. 7 akapit 2 zdanie pierwsze rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 8809/2014. Organ bowiem wykonał zalecenia zwarte w ww. wyroku z dnia 10 lipca 2019 r., tj. dokonał kwalifikacji uprawy po odebraniu od Skarżącej stosowanych wyjaśnień, wyczerpująco wyjaśnił przesłanki dokonanego rozstrzygnięcia, wskazał podstawę faktyczną i prawną i w konsekwencji na podstawie czego przyjął, że termin do złożenia załączników do wniosku

– w odniesieniu do zezwolenia i oświadczenia - w przypadku Skarżącej upływał

26 czerwca. Jednocześnie organ dokonał trafnych rozważań – z powołaniem właściwej podstawy prawnej – w zakresie możliwości uzupełnienia ww. dokumentów po wskazanych terminach. Ponadto organ sporządził uzasadnienie zaskarżonej decyzji zgodnie z wymogami art. 107 K.p.a.

W tym stanie rzeczy, uznając za chybione zarzuty skargi i stwierdzając brak innych naruszeń prawa warunkujących uchylenie zaskarżonej decyzji, Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.