Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 567/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 83 ust. 2, art. 49 b ust. 1, art. 109
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego 2021 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: MWINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 2096 z późn. zm., dalej: k.p.a.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019r., poz. 1186 z późn. zm., dalej: Prawo budowlane) po rozpatrzeniu odwołania G. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.(dalej: PINB) z dnia [...] września 2019r., Nr [...] nakazującej G. G. rozbiórkę płyty do składowania obornika wraz ze słupem do wyciągu obornika, o wymiarach zewnętrznych ok. 5,75 x 7,20m, wybudowanej bezpośrednio przy granicy i budynku gospodarczym, na działce nr ew. [...] w miejscowości G., gmina B., powiat [...], bez wymaganego zgłoszenia we właściwym organie, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] grudnia 2018r. do PINB wpłynęła skarga T. Ż., dotycząca m. in. budowy płyty obornikowej wraz ze zbiornikiem na gnojówkę przy granicy oraz słupa do wyciągu, na działce oznaczonej nr ew. [...], położonej w miejscowości G., gmina B., stanowiącej własność G. G. Z treści wystąpienia wynikało, że G.G. w 2016r. dokonał samowoli budowlanej budując płytę obornikową przy granicy działki sąsiedniej o nr ew. [...], bez zachowania wymaganej odległości od granicy.

W wyniku dokonanych przez przedstawicieli PINB w dniu [...] stycznia 2019r. oględzin ustalono, że płyta betonowa do składowania obornika o wymiarach zewnętrznych ok. 5,75m x 7,20m, usytuowana jest bezpośrednio przy granicy z działką nr ew. [...] i przy budynku gospodarczym inwestora. Na płycie znajduje się słup do wyciągu obornika usytuowany w odległości ok. 3,74m od granicy i w odległości ok. 4,18m od istniejącego budynku na działce sąsiedniej. Stwierdzono także istnienie zbiornika na gnojówkę wewnątrz budynku gospodarczego. Nie stwierdzono natomiast zbiornika na gnojówkę lub gnojowicę w obrębie skarżonej płyty do składowania obornika. Ustalono, że G. G. nie posiada żadnych dokumentów świadczących o legalności wybudowanej płyty gnojowej. Ponadto do protokołu kontroli oświadczył, że płyta obornikowa powstała w latach 1989-1990 i została wybudowana przez jego nieżyjącego ojca, zaś wyciąg i zbiornik powstały w tym samym czasie, co płyta. Z kolei T. Ż. zeznał, że sporna płyta gnojowa została wybudowana w 2014r.

W związku z powyższymi, sprzecznymi oświadczeniami stron co do daty realizacji spornej płyty PINB dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Ustalił, że na mapie geodezyjnej sporządzonej do celów projektowych dnia [...] lutego 2005r. przez uprawnionego geodetę, zarejestrowanej w Starostwie Powiatowym w O. pod Nr [...], brak jest naniesienia w postaci płyty gnojowej wraz ze słupem do wyciągu obornika w miejscu istniejących obecnie obiektów. Również na mapie do celów projektowych z dnia 1 marca 2013r. zarejestrowanej w Starostwie Powiatowym pod numerem identyfikatora zasobu geodezyjnego Nr [...] brak naniesienia spornej płyty do składowania obornika przy granicy z działką nr ew. [...] oraz słupa do wyciągu obornika. W rezultacie organ stwierdził, że do budowy doszło pod rządzami ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1995r.

W rezultacie powyższego decyzją z dnia [...] lutego 2019r., Nr [...] PINB nakazał G.G. na podstawie art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego rozbiórkę płyty do składowania obornika wraz z wyciągiem do usuwania obornika wybudowanej przy granicy działki nr ew. [...] w miejscowości G.

Po rozpoznaniu odwołania G. G. MWINB decyzją z dnia [...] kwietnia 2019r. Nr [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, celem uzupełnienia materiału dowodowego.

Ponownie rozpatrując sprawę PINB pismem z dnia [...] maja 2019r. poinformował o zaplanowanej rozprawie administracyjnej, mającej na celu ustalenie daty powstania spornej płyty obornikowej wraz z wyciągiem do usuwania obornika, a następnie pismem z dnia [...] czerwca 2019r. zwrócił się do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z prośbą o przesłanie zdjęć lotniczych obejmujących działkę nr ew. [...] położoną w miejscowości G., gmina B. wykonanych w roku 1992 (bądź przed rokiem 1995) i 2014 (bądź w roku 2013 lub 2015).

W dniu [...] lipca 2019r. do PINB wpłynęły zdjęcia lotnicze działki nr ew. [...] położonej w miejscowości G., gmina B. wykonane w latach 1996 oraz 2013. Ponadto w dniu [...] sierpnia 2019r. w siedzibie PINB odbyła się rozprawa administracyjna w ww. sprawie.

Na podstawie powyższych ustaleń PINB decyzją z dnia [...] września 2019r. Nr [...] nakazał G. G. rozbiórkę płyty do składowania obornika wraz ze słupem do wyciągu obornika.

Po rozpatrzeniu odwołania G. G. MWINB wydał powołane na wstępie rozstrzygnięcie utrzymujące w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnianiu MWINB powołał się na dokonane ustalenia faktyczne sprawy wynikające m. in. z przeprowadzonej w sprawie rozprawy administracyjnej. Wskazał, że G.G. zeznał, że płyta do składowania obornika wraz ze słupem zostały wybudowane przez jego nieżyjącego ojca S. G. w końcu lat 80 na początku lat 90. Ocenił natomiast, że będące w aktach sprawy zdjęcia wykonane 18 sierpnia 1996r. i dnia 20 czerwca 2013r. przesłane z Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii są słabej jakości i w sposób jednoznaczny nie przedstawiają miejsca lokalizacji płyty gnojowej. Z kolei T. Ż. oświadczył, że płyta do składowania obornika została wybudowana przez G. G. w latach 2014-2016. Powołał się na pozwolenie na budowę dla G. G. obejmujące wymianę konstrukcji dachowej na istniejącym budynku gospodarczym (decyzja z dnia [...] kwietnia 2013r. Nr [...]), do którego przylega obecnie płyta gnojowa. Wskazał, że w dacie wydania pozwolenia na budowę płyty w tym miejscu nie było, co potwierdzałoby zdjęcie wykonane 20 czerwca 2013r. załączone do akt sprawy, przesłane z Urzędu Geodezji i Kartografii. Również zdjęcie z dnia 18 sierpnia 1996r. nie pokazuje płyty gnojowej. Ocenił, że zdjęcia są bardzo dobrej jakości i uwidaczniają wszystko co znajduje się na jego działce, jak i na działkach sąsiednich.

[...]WINB podzielił stanowisko PINB w kwestii daty powstania spornej płyty obornikowej wraz ze słupem do wyciągu obornika. Uznał, że materiał zdjęciowy udostępniony przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii pozwala na ocenę, że płyta do składowania obornika wraz ze słupem do wyciągu obornika nie mogła powstać przed 1996r. Zdjęcie lotnicze wykonane w 1996r. obejmujące działkę nr ew. [...] oraz nieruchomości sąsiednie wskazują, że na terenie obecnie istniejącej płyty obornikowej występowały tereny zielone. Przesądza to o prawidłowości zastosowania w sprawie ustawy Prawa budowlanego z 1994r., który znajduje zastosowanie do obiektów, których budowa została zakończona po dniu 1 stycznia 1995r.

[...]WINB powołał się na treść art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego wskazując, że z katalogu inwestycji, których realizacja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę wyłączone zostały na podstawie art. 29 ust. 1 pkt lb Prawa budowlanego płyty do składowania obornika. Jednocześnie wskazał na obowiązek dokonania zgłoszenia zamiaru budowy płyty zgodnie z brzmieniem art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Skoro inwestor zaniechał realizacji ww. obowiązku to zastosowanie w sprawie znajdował art. 49b Prawa budowlanego, który w ust. 2 przewiduje możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jednakże tylko w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno- budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.

[...]WINB powołał się m.in. na treść § 6 ust. 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, zgodnie z którym odległość otwartych zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej oraz płyt do składowania obornika powinna wynosić co najmniej 4 m od granicy działki sąsiedniej. Wskazał, że obiekt budowlany nie spełnia przesłanek z art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego, a tym samym nie było możliwe uruchomienie postępowania legalizacyjnego ze względu na usytuowanie przy granicy działki nr ew. [...] od strony działki nr ew. [...].

Odnosząc się do argumentów odwołującego [...]WINB wyjaśnił, że rozbieżności na dołączonych do akt sprawy mapach oraz dowody je potwierdzające dostarczone przez G. G. w odwołaniu od decyzji PINB z dnia [...] lutego 2019r. Nr [...] stanowiły podstawę do wydania przez [...]WINB decyzji kasatoryjnej z dnia [...] kwietnia 2019r., Nr [...] celem uzupełnienia materiału dowodowego. Po jego uzupełnieniu i analizie m. in. zeznań stron, szkiców geodezyjnych, zdjęć lotniczych oraz zdjęć przedłożonych przez strony postępowania uprawnione jest twierdzenie, że sporny obiekt powstał po wejściu w życie ustawy Prawo budowlane z 1994 r.

Jednocześnie [...]WINB podzielił stanowisko organu I instancji, że uszkodzenia współpracujących ze sobą elementów wyciągu oraz słupa nie są spowodowane ich wiekiem, lecz trudnymi warunkami środowiskowymi (zagrożenie korozją np. wżerową, chemiczną, atmosferyczną) wpływającymi na intensywność zużycia i częstotliwość występowania uszkodzeń wyciągu czy słupa.

Powyższa decyzja [...]WINB z dnia [...] stycznia 2020 r. Nr [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez G. G., który zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:

I. przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a) art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., poprzez:

- wydanie zaskarżonej decyzji bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności dotyczącego terenu przy budynku gospodarczym skarżącego, na którym znajduje się płyta obornikowa oraz sposobu jego użytkowania na przestrzeni lat, który wskazałby, czym może być kolor zielony na zdjęciu z roku 1996,

-zaniechanie dokładnego zbadania stanu faktycznego sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie będącej w posiadaniu skarżącego i organu prawomocnego pozwolenia z dnia [...] listopada 1989 r. nr [...], udzielającego ojcu skarżącego pozwolenia na budowę budynku gospodarczego w miejscu położenia płyty i w konsekwencji nakazanie rozbiórki części obiektu wybudowanego zgodnie z przepisami,

b) art. 76 § 3 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy w sprawie zachodzi niewiarygodność danych wynikających z powołanych przez organ map geodezyjnych z dnia 23 lutego 2005 r. oraz z dnia 1 marca 2013 r., które nie zawierają pełnych danych ewidencyjnych,

c) art. 107 § 3 k.pa. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji na podstawie niewiarygodnego materiału dowodowego;

II. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na nakazaniu skarżącemu rozbiórki płyty o wymiarach zewnętrznych ok. 5,75 x 7,20 m., która została zbudowana na podstawie prawomocnego pozwolenia,

b) art. 20 Prawa geodezyjnego poprzez jego niezastosowanie i nie podjęcie wszelkich czynności prowadzących do aktualizacji danych ewidencyjnych, co skutkowałoby ich uwiarygodnieniem,

c) art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 37 -40 Prawa Budowlanego sprzed 1 stycznia 1995r w świetle, których należy przyjąć konieczność zalegalizowania przedmiotowej budowli.

Skarżący ponadto zarzucił niewzięcie pod uwagę faktu, że charakter prowadzonego gospodarstwa rolnego niesie za sobą składowanie w granicach domostwa nie tylko obornika, ale i siana oraz trawy na pożywienie dla prowadzonej hodowli krów, co tłumaczy kolor zielony na płycie obornikowej ze zdjęcia z roku 1996 r. Podniósł także problem nieustalenia rzeczywistej granicy działki skarżącego, na której znajduje się płyta wraz ze słupem. Wskazał dodatkowo, że jest w ewidentnym konflikcie z zawiadamiającym T. Ż., co powoduje, iż jego zeznania winny być przyjęte w toku postępowania z daleko idącym krytycyzmem.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i na podstawie art. 135 p.p.s.a. utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. Dodatkowo na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a. wniósł o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji oraz na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W uzasadnieniu skarżący powtórzył i rozwinął argumentację na poparcie przedstawionych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowił art. 49b ust. 1 powołanej wyżej ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Podstawową przesłanką zastosowania tego przepisu jest wykonanie obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu, przy jednoczesnym braku możliwości legalizacji. Możliwość zalegalizowania samowoli przewidziano w art. 49b ust 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem - gdy budowa nie została zakończona - prowadzenie robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie określonych dokumentów (dokumentów, o których mowa w art. 30 ust. 2 albo art. 30 ust. 2 i 3, albo art. 30 ust. 2 i 4; projektu zagospodarowania działki lub terenu; zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego.). Z treści tego przepisu wynika jednoznacznie, że warunkiem zalegalizowania samowoli we wskazanym trybie jest m. in. zgodność obiektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi w zakresie umożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.

Z akt sprawy wynika, że skarżący dokonał samowoli budowlanej budując płytę obornikową przy granicy działki sąsiedniej o nr ew. [...]. Płyta betonowa do składowania obornika o wymiarach zewnętrznych ok. 5,75m x 7,20m, usytuowana jest bezpośrednio przy granicy z działką nr ew. [...] i przy budynku gospodarczym inwestora. Na płycie znajduje się słup do wyciągu obornika usytuowany w odległości ok. 3,74m od granicy i w odległości ok. 4,18 m od istniejącego budynku na działce sąsiedniej. Stwierdzono także istnienie zbiornika na gnojówkę wewnątrz budynku gospodarczego. Ustalono, że skarżący nie posiada żadnych dokumentów świadczących o legalności wybudowanej płyty gnojowej. W związku z tym należy stwierdzić, że spełniona została podstawowa przesłanka z art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, gdyż płyta obornikowa została wykonana bez wcześniejszego zgłoszenia zamiaru jej realizacji, stosownie do obowiązku wynikającego z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Jednocześnie wykonany obiekt narusza przepisy techniczno-budowlane w stopniu uniemożliwiającym doprowadzenie go do stanu zgodnego z prawem. Stosownie bowiem do treści § 6 ust. 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, odległość otwartych zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej oraz płyt do składowania obornika powinna wynosić co najmniej 4 m od granicy działki sąsiedniej. Tymczasem wykonana samowolnie płyta została usytuowana przy granicy działki nr ew. [...] od strony działki nr ew. [...], co uniemożliwia jej legalizację. Dlatego należy uznać, że decyzja nakładająca obowiązek jej rozbiórki jest prawidłowa.

Zarzuty skargi koncentrują się przede wszystkim na nierzetelnym ustaleniu stanu faktycznego, zarówno w zakresie daty budowy spornej płyty obornikowej, jak też jej legalności, a także odległości od granicy działki. Zarzuty te należy uznać za niezasadne.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że wskazane przez skarżącego rozbieżności i argumenty legły u podstaw wydania przez [...]WINB decyzji z dnia [...] kwietnia 2019r., Nr [...], którą uchylono decyzję PINB z dnia [...] lutego 2019r. Nr [...] nakazującą rozbiórkę i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania. Celem wydania rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym było uzupełnienie materiału dowodowego i jednoznaczne rozstrzygnięcie wątpliwości w zakresie stanu faktycznego sprawy, a w szczególności daty budowy spornej płyty obornikowej. Organ I instancji wystąpił także o odpowiednią dokumentację fotograficzną do Głównego Geodety Kraju oraz przeprowadził rozprawę administracyjną z udziałem stron postępowania. Uzyskany w ten sposób materiał dowodowy w sposób wystarczający rozstrzyga wspomniane wyżej wątpliwości. Swoje ustalenia organy orzekające w sprawie oparły bowiem nie tylko na analizie map geodezyjnych z dnia 23 lutego 2005r. oraz z dnia 1 marca 2013r., na których brak jest naniesienia spornej płyty do składowania obornika przy granicy z działką nr ew. [...] oraz słupa do wyciągu obornika, ale także m. in. zdjęcia lotniczego wykonanego w 1996r. obejmującego działkę nr ew. [...] oraz nieruchomości sąsiednie i zeznań stron złożonych w trakcie rozprawy administracyjnej. W ocenie Sądu zgromadzony w ten sposób materiał dowodowy w sposób wystarczający wykazuje, że sporna płyta obornikowa została zbudowana po wejściu w życie obecnie obowiązującej ustawy Prawo budowlane z 1994 r.

Z powyższych względów niezasadne są zarzuty naruszenia art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w związku z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego i w związku z art. 37 -40 ustawy – Prawo budowlane z 1974 r.

Nie można także podzielić zarzutu skarżącego dotyczącego nieustalenia przez organy nadzoru budowlanego czym może być kolor zielony na zdjęciu z roku 1996 r., w miejscu, na którym znajduje się płyta obornikowa. Trudno z faktu składowania siana oraz trawy na pożywienie dla prowadzonej hodowli krów wywodzić wniosek lokalizacji płyty obornikowej. Ze zdjęcia lotniczego z 1996 r. wynika jednoznacznie brak posadowienia tego rodzaju obiektu budowlanego. Powtórzyć również należy, że brak lokalizacji tego obiektu we wskazanym okresie został ustalony przy zestawieniu, analizie i weryfikacji całokształtu materiału dowodowego, a nie tylko jednego zdjęcia lotniczego.

Nie można także zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że sporna płyta obornikowa została wybudowana w oparciu o pozwolenie z dnia [...] listopada 1989 r. nr [...], skoro pozwolenie to obejmowało– jak wskazuje sam skarżący – budowę budynku gospodarczego, a nie realizację płyty. Stąd nie można podzielić zarzutu naruszenia art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego (który to przepis dodatkowo nie stanowił podstawy działania organów nadzoru budowlanego).

Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 20 Prawa geodezyjnego. W niniejszej sprawie brak jest dokumentacji wskazującej na inny przebieg granicy między działkami ewidencyjnymi, a nawet poświadczającej prowadzenie postępowania w celu rozstrzygnięcia ewentualnego sporu w tym zakresie. Dopóki zatem przebieg granicy przyjmowany jest jako ustalony i niepodważony, należy stwierdzić, że argumenty poddające w wątpliwość rzeczywisty przebieg granicy pozostają bez znaczenia prawnego.

Również fakt pozostawania w konflikcie sąsiedzkim z zawiadamiającym T. Ż., nie można zostać uznany za argument podważający ustalenia organów nadzoru budowlanego, skoro wspomniane zawiadomienie jedynie zainicjowało prowadzone postępowanie wyjaśniające, zaś organy nie opierały swoich rozstrzygnięć wyłącznie na twierdzeniach ww. osoby.

Brak uciążliwości w korzystaniu z płyty obornikowej dla działki sąsiedniej, na co powołuje się skarżący, pozostaje bez wpływu dla oceny zasadności nałożenia obowiązku rozbiórki, w świetle jednoznacznej sprzeczności realizacji tego obiektu z przepisami techniczno-budowlanymi. Ponadto o uciążliwości takiej – wbrew twierdzeniom skarżącego – świadczy sam fakt zawiadomienia organów przez T. Ż.

W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.