Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 502/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
Hasła tematyczne: Scalanie gruntów
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.3,27,19
journal: Dz.U. 2003 nr 178 poz 1749
law: Ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów - tekst jednolity.
article: art.145 § 1 pkt 1 lit a i c, art.184  i 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr) Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Stahl Sędzia del.NSA Anna Żak Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Wielgosz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 295/10 w sprawie ze skarg A. G., P. M., A. C., J. P., R. P., E. D., G. B., H. S., J. B., B. C., F. M., Z. G., J. B., M. B., F. G., M. K., W. N., Z. N., M. M., R. M., K. M., L. B., M. W., A. B., K. C., L. S., T. G., B. J., S. P., M. P., A. M., A. N. i K. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. II SA/Kr 295/10, po rozpoznaniu sprawy ze skarg [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia, uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził na rzecz skarżących koszty postępowania.

Przedstawiając w uzasadnieniu powyższego wyroku stan faktyczny i prawny sprawy Sąd wskazał, że Starosta B. decyzją z dnia [...] listopada 2008 roku, nr [...] zatwierdził projekt scalenia gruntów, położonych w obrębie ewidencyjnym [...] , gminie S. o powierzchni [...] ha, z uwzględnieniem zmian wynikających z rozpatrzenia zastrzeżeń do projektu, o których mowa w art. 24 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów, z uwzględnieniem autopoprawek do projektu. Ponadto ustalił, że z uwagi na fakt otrzymania przez uczestników scalenia gruntów o równej wartości szacunkowej w zamian za dotychczas posiadane, brak jest przesłanek do naliczania dopłat (pkt II decyzji). Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Starosta wskazał art. 3 ust. 1, art. 27 ust. 1, ust. 3-4, art. 19 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. 2003 r., Nr 178, poz. 1749) oraz art. 104 i 108 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że postępowanie scaleniowe w W. zostało wszczęte na wniosek większości właścicieli gospodarstw rolnych postanowieniem z dnia [...] czerwca 1989 r. Naczelnika Gminy S. Wojewoda [...] , na wniosek mieszkańców wsi W., pismem z dnia 2 sierpnia 1993r. wstrzymał prace scaleniowe z powodu braku środków finansowych na urządzenie dróg dojazdowych do pól oraz zakończenia prac melioracyjnych. Kontynuacja prac scaleniowych nastąpiła w 2004 r. Sporządzony w 2008 r. przez geodetę projekt scalenia został w dniach 26 maja 2008 r. do 19 czerwca 2008 r. oraz w dniach od 21 lipca 2008r. do 22 lipca 2008r., okazany uczestnikom scalenia. Z ogólnej liczby 641 jednostek rejestrowych operatu ewidencyjnego, prowadzonego dla obrębu W., w których wykazano uczestników scalenia, z projektem zapoznało się 466 uczestników scalenia.

W dalszej części uzasadnienia organ pierwszej instancji odniósł się do zastrzeżeń zgłoszonych do projektu scalenia, rozpatrzonych negatywnie. Podkreślił, że podstawowym celem scalenia gruntów we wsi W. była przebudowa niekorzystnego kształtu działek. Grunty były rozdrobnione, pozbawione dogodnego dojazdu drogami ogólnodostępnymi. W wyniku scalenia zaprojektowano sieć gminnych dróg dojazdowych do wszystkich gruntów. Działkom nadano racjonalne kształty, dostosowując ich układ do układu dróg i rowów oraz istniejących gruntów siedliskowych.

Następnie organ I instancji wskazał, że projekt scalenia opracowano racjonalnie pod względem gospodarczym i zgodnie z obowiązującymi przepisami. Uczestnicy scalenia otrzymali należne ekwiwalenty, projekt scalenia przyjęła większość uczestników scalenia, a słuszne zastrzeżenia do projektu zostały uwzględnione.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2009 roku, nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 2003 roku, Nr 178, poz. 1749) uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w części określonej punktem VI, orzekając o jego nowym brzmieniu ( tj. "zatwierdzam terminy i zasady objęcia w posiadanie gruntów wydzielonych w wyniku scalenia w obrębie W. gmina S. w brzmieniu określonym załącznikiem do niniejszej decyzji"), a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy szczegółowo omówił sposób prowadzenia postępowania, wynikający z ustawy o scalaniu i wymianie gruntów, a także przedstawił jego dotychczasowy przebieg oraz treść wniesionych odwołań.

Organ odwoławczy bardziej szczegółowo niż organ pierwszej instancji opisał przebieg procedury scaleniowej, wskazując m.in., że na zebraniu w dniu 16 listopada 2004 r. wybrano nową radę uczestników scalenia (poprzednią wybrano w dniu 27 sierpnia 1989 r.) w liczbie 12 osób. Na zebraniu uczestników scalenia w dniu 17 lutego 2005 r. pojęto uchwałę w sprawie ustalenia zasad szacunku gruntów i przedstawiono projekt ogólny scalenia gruntów. Wyniki szacowania przedstawione zostały na zebraniu uczestników scalenia w dniu 22 marca 2006 r., a następnie wyniki te udostępniono do publicznego wglądu w dniach 23,24,27,28,29,30 i 31 marca 2006r. Na zebraniu w dniu 28 kwietnia 2006r. uczestnicy scalenia podjęli uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na dokonany szacunek. W dniach od 26 maja 2008 r. do 19 czerwca 2008r. i od 21 do 22 lipca 2008r. projekt scalenia gruntów okazano wszystkim zainteresowanym uczestnikom. Każdego uczestnika zawiadamiano pisemnie, za potwierdzeniem odbioru zawiadomienia, o terminie terenowego okazania granic zaprojektowanych działek nowego stanu. Z ogólnej liczby 641 jednostek rejestrowych operatu ewidencyjnego, prowadzonego dla obrębu W., w których wykazano uczestników scalenia, z projektem scalenia zapoznało się 466 uczestników scalenia. Zastrzeżenia w wyniku okazania projektu scalenia zgłosiło w ustawowym terminie 14 dni od okazania projektu, 80 uczestników. Zastrzeżenia te zostały szczegółowo rozpatrzone i zaopiniowane przez komisję doradczą powołaną przez Starostę B. zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...].

Zawiadomienie Starosty B. o zebraniu, na którym odczytana została decyzja zatwierdzająca projekt scalenia, wywieszono na tablicy ogłoszeń: Starostwa Powiatowego w B. w dniach od 27 listopada do 16 grudnia 2008r., Urzędu Gminy S. w dniach od 28 listopada do 12 grudnia 2008 r., w miejscowości W. w okresie od 29 listopada do 16 grudnia 2008r. Ponadto zawiadomienie umieszczono w Biuletynie Informacji Publicznej w dniu 27 listopada 2008r. Decyzję Starosty B. zatwierdzającą projekt scalenia odczytano na zebraniu uczestników scalenia w dniu 16 grudnia 2008r. i wywieszono na tablicach ogłoszeń na okres 14 dni na terenie wsi W. w dniach od 16 do 31 grudnia 2008r., w Urzędzie Gminy S. w dniach od 16 do 30 grudnia 2008r. oraz w Starostwie Powiatowym w B. w okresie od dnia 16 do 31 grudnia 2008r.

W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy szczegółowo ustosunkował się do złożonych odwołań. Dokonując indywidualnego omówienia każdego ze złożonych odwołań, organ odwoławczy uznał zarzuty skarżących dotyczące nowoprojektowanych działek za bezzasadne.

Natomiast zarzuty dotyczące otrzymania działek zakrzaczonych i odłogowanych Wojewoda uznał za zasadne. Stwierdził, że w 13 przypadkach istnieje możliwość uwzględnienia odwołań, poprzez umieszczenie w odrębnym wykazie stanowiącym załącznik do niniejszej decyzji, działek wymagających rekultywacji, osób odwołujących się od decyzji Starosty B..

W ocenie organu odwoławczego, treść załącznika w nowym brzmieniu jest "po myśli" osób skarżących, w zakresie ich odwołań i nie narusza praw osób trzecich.

Jako bezsporne przyjęto, iż w wyniku scalenia poprawiony został rozłóg gospodarstw i zmniejszona ilość działek. Gospodarstwa zostały zaprojektowane w granicach ± 3 % wartości z zachowaniem 20 % dopuszczalnej różnicy powierzchni gruntów wydzielonych w wyniku scalenia bez zgody uczestnika scalenia.

W ocenie organu odwoławczego zachowana została proporcja pomiędzy interesem społecznym a uzasadnionym interesem poszczególnych uczestników postępowania scaleniowego. Opracowujący projekt scalania gruntów geodeta, przy udziale rady uczestników scalenia, wybrał najlepsze w danych warunkach rozwiązania projektowe, uwzględniając życzenia wszystkich uczestników tego postępowania.

Na powyższą decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła wspólna skarga: [...].

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że postępowanie scaleniowe we wsi W. prowadzone było z naruszeniem ustawy o scaleniu gruntów.

Skarżący zarzucili: brak kworum na zebraniach dotyczących scalenia i przy podejmowaniu zapadłych na nich uchwał, brak opracowania projektu wstępnego, brak komisyjnego okazania projektu finalnego na gruncie, "zmuszanie" uczestników scalenia przez geodetów do wyrażania zgody na wydzielone w projekcie działki.

Wskazano, ze takie niezgodne z prawem postępowanie scalenie i wydanie decyzji przez organy administracyjne w tym zakresie naruszyło konstytucyjnie chronioną własność.

Skarżący wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji.

Oprócz tego indywidualne skargi na wskazaną wyżej decyzję wnieśli: [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 13 września 2010r., sygn. akt. II SA/Kr 295/10 odrzucił skargę J.S., A. B., Z. Kochanka oraz L. B., z powodu nie uiszczenia przez skarżących wpisu sądowego od złożonej skargi

Postanowieniem z dnia 26 października 2010r., sygn. akt II SA/Kr 295/10 Sąd odrzucił skargę 9 skarżących, tj. G. G., K.C., L. S., S. P., M.P., A. M., B.J., T.G. i D.S.. Sąd w uzasadnieniu podał, że skarga G. G., K.C., L. S., S. P., M. P. i A. M. z dnia 21 lipca 2009r. jest skargą zaskarżającą kolejny raz tę samą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r. Skarga D.S. została odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi.

Nadto postanowieniem z dnia 25 lipca 2011r., sygn. akt II SA/Kr 295/10 odrzucone zostały skargi M. B., J.K., K. M., A.W. i Ł. S..

Na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. sprawy ze skarg indywidualnych na tę samą decyzję Wojewody [...] z [...] maja 2009r. połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą o sygn. akt II SA/Kr 295/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną.

Sąd nie podzielił podniesionych przez skarżących zarzutów, za wyjątkiem zarzutów A.N., które w całości podzielił i stwierdził, że już same one są wystarczające do uchylenia zaskarżonej decyzji Wojewody [...]. Sąd podkreślił, że załącznik nr 3, o którym mowa w punkcie VI decyzji Starosty B. z dnia [...] listopada 2008 roku, nr [...] został sprostowany postanowieniem tego samego organu z dnia [...] stycznia 2009r., nr [...]. Sprostowanie oczywistej omyłki w owym załączniki nastąpiło poprzez dodanie punktu 29 w brzmieniu: "Nawiezienie ziemią ubytków i wyrównanie terenu na działce [...] ([...]– numer roboczy), wydzielonej dla Pani A.N., Dowód: Karta uczestnika scalenia – [...]". Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że omyłka polegała na pominięciu zgłoszonej przez uczestnika scalenia rekultywacji gruntu na działce o numerze roboczym [...], która w części opisowej i kartograficznej dokumentacji została oznaczona jako działka nr [...]. Postanowienie to pozostaje w obrocie prawnym. Tymczasem Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2009r. uchylił decyzję Starosty B. właśnie w części określonej punktem VI i w tym zakresie orzekł zatwierdzając terminy i zasady objęcia w posiadanie gruntów wydzielonych w wyniku scalenia w brzmieniu określonym załącznikiem do tej decyzji. Dalej Sąd wywodził, że Wojewoda [...] do wykazu prac planowanych w ramach zagospodarowania poscaleniowego obejmującego 28 punktów (osób – uczestników scalenia) w pierwotnym brzmieniu załącznika nr 3 do decyzji Starosty B. dopisał 13 dodatkowych punktów (osób – uczestników scalenia) w załączniku do swojej decyzji. Jednak w załączniku do swojej decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r., zawierającym m.in. wykaz prac planowanych w ramach zagospodarowania poscaleniowego (łącznie obejmującym 41 punktów) Wojewoda [...] nie uwzględnił A.N. i nakazania nawiezienia ziemią ubytków oraz wyrównanie terenu na działce [...] ([...]– numer roboczy) – zgodnie z treścią sprostowanego postanowieniem Starosty B. z dnia [...] stycznia 2009r., załącznika nr 3 do decyzji organu I instancji z dnia [...] listopada 2008 roku, nr [...]. Sąd stwierdził, że w tym przedmiocie brak jest jakichkolwiek rozważań w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego. Wobec uchylenia przez Wojewodę [...] punktu VI decyzji Starosty B. z [...] listopada 2008 roku nie ma w obrocie prawnym załącznika nr 3 obejmującego wykaz prac planowanych w ramach zagospodarowania poscaleniowego w ostatecznym brzmieniu ustalonym postanowieniem tego samego organu z [...] stycznia 2009r., a jednocześnie w załączniku do zaskarżonej decyzji Wojewody [...]z dnia [...] czerwca 2009 r. na nowo określającym wykaz prac planowanych w ramach zagospodarowania poscaleniowego nie została ujęta rekultywacja gruntów zgłoszona przez A. N.w toku procedury scaleniowej.

Sąd zalecił, aby ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy odniósł się do wskazanych wyżej uchybień z uwzględnieniem aktualnego kręgu stron postępowania.

W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 lit. a i lit. c oraz art. 134 p.p.s.a.

Od powyższego wyroku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Powołując się na podstawę określoną w art.174 pkt 2 p.p.s.a., zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:

1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewłaściwe zastosowanie i uchylenie na jego podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia, podczas gdy decyzja ta nie naruszała żadnego z przepisów prawa materialnego,

2.art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewłaściwe zastosowanie normy tego przepisu, podczas gdy w sprawie nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

3.art 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), poprzez przyjęcie, że decyzja Wojewody [...] jest niezgodna z prawem, podczas gdy przy podejmowaniu objętej kontrolą Sądu decyzji nie został naruszony żaden z przepisów prawa materialnego lub procesowego,

4.art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewłaściwe zastosowanie i obciążenie kosztami postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., zamiast Wojewody [...] tj. organu, który wydał zaskarżoną decyzję.

W oparciu o przedstawione zarzuty Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zasądzenie na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz przeprowadzenie dowodu z załączonych akt przesłanych przez Starostę Powiatu w B..

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zwrócono uwagę, że Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku uchylając decyzję organu odwoławczego nie wskazał przepisu, który organ ten naruszył i tym uchybieniem Sądu uzasadniono zarzut naruszenia art.145 §1 pkt 1 lit. a i lit.c.

Ponadto, po przytoczeniu treści art. 200 p.p.s.a., podniesiono, że opierając się na literalnej treści wskazanego przepisu Sąd l instancji obowiązek zwrotu kosztów postępowania powinien orzec w stosunku do organu, którego rozstrzygnięcie było przedmiotem skargi tj. w stosunku do Wojewody [...]. Wyjaśniono, że udział w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. jest wynikiem zmiany przepisów wprowadzonych m.in. przez art. 3 i art. 27 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. Nr 92, poz. 753). Autor skargi kasacyjnej argumentował, że zmiana właściwości organów nie zmienia okoliczności, że decyzję będącą przedmiotem kontroli Sądu wydawał Wojewoda [...], nie zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T.. W ocenie Kolegium kosztami postępowania należało zatem obciążyć ten organ, nie tak, jak rozstrzygnął Sąd w zaskarżonym wyroku.

W końcowej części skargi kasacyjnej Kolegium wskazało, że pomimo rozstrzygnięcia dotyczącego wykazu prac planowanych w ramach zagospodarowania poscaleniowego, które opisane zostały w załączniku do decyzji Wojewody [...], żadna z tych prac nie została przez organy administracji wykonana. Powodem braku realizacji planowanych prac jest brak środków finansowych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania S. P. wnosił o jej oddalenie, podnosząc że nie została ona prawidłowo sporządzona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego Sądu, wynikająca z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. t.j. 2012, poz. 270), powoływanej dalej jako " p.p.s.a.".

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, która nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. powołuje się na podstawę określoną w art.174 pkt 2 p.p.s.a., zarzucając naruszenie przepisów postępowania.

Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów postępowania art. 145 §1 pkt 1 lit. a i art.145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. nie zostały jednakże powiązane przez autora skargi kasacyjnej z innymi przepisami procedury sądowoadministracyjnej. Są to normy określające sposób rozstrzygnięcia sądu administracyjnego, które powołane samodzielnie nie mogą stanowić skutecznej podstawy skargi kasacyjnej. Zarzuty naruszenia art.145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i art.145 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., sprowadzają się w istocie do wykazania, że Sąd pierwszej instancji niewłaściwie uzasadnił wyrok skoro uchylając zaskarżoną decyzję nie wskazał żadnego przepisu prawa materialnego lub procesowego. Jest to zatem zarzut wadliwego uzasadnienia wyroku, lecz stosowny przepis ( art.141 § 4 p.p.s.a.) nie został wskazany, jako podstawa skargi kasacyjnej.

Okoliczność, że Sąd pierwszej instancji nie wskazał innych przepisów prawa ( poza art.145 §1 pkt 1 lit. a i lit. c i art.134 p.p.s.a.) nie zwalnia skarżącego kasacyjnie od prawidłowego określenia zarzutów skargi kasacyjnej.

Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych zmierzał do wykazania, że Sąd pierwszej instancji orzekł z naruszeniem kryterium legalności, gdyż przyjął, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, przy czym nie wskazał, który przepis prawa materialnego lub procesowego został naruszony.

Odnosząc się do tak sformułowanego zarzutu, zauważyć należy, że wskazany art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych zawiera normę o charakterze ustrojowym, która określa funkcje sądów administracyjnych wyjaśniając, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która dokonywana jest pod względem zgodności z prawem. Zarzut naruszenia powołanego przepisu mógłby stanowić podstawę skargi kasacyjnej, gdyby sąd administracyjny rozpoznał skargę z uwzględnieniem innych kryteriów niż zgodność z prawem. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylenie zaskarżonej decyzji uzasadnił tym, że organ odwoławczy uchylając pkt VI decyzji organu pierwszej instancji i orzekając o jego nowym brzmieniu pominął zgłoszoną przez uczestniczkę scalenia A. N. okoliczność dotyczącą rekultywacji jej gruntów, która była objęta, pozostającym w obiegu prawnym, postanowieniem Starosty B. z dnia [...] stycznia 2001 r. Punkt VI decyzji Starosty B. w brzmieniu ustalonym przez organ odwoławczy dotyczył zatwierdzenia terminów i zasad objęcia w posiadanie gruntów wydzielonych w wyniku scalenia w obrębie W.. Sąd pierwszej instancji, mimo że wyraźnie tego nie wskazał, dokonał kontroli legalności zaskarżonej decyzji w aspekcie art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów. Przepis ten określa wymogi, które powinna spełniać decyzja o zatwierdzeniu projektu scalania gruntów: 1) obszar scalenia lub wymiany gruntów; 2) terminy i zasady objęcia w posiadanie gruntów wydzielonych w wyniku scalenia lub wymiany oraz sposoby rozliczeń, o których mowa w art. 2 ust.3, art.8, art. 14 ust.1 oraz w art. 23 ust.1 ; 3 ) przebieg granic nieruchomości w wypadkach, o których mowa w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd pierwszej instancji dopatrzył się nieprawidłowości w zakresie dotyczącym art.27 ust.4 pkt 2 wskazanej ustawy, co czyni niezasadnym zarzut orzekania z uwzględnieniem innych kryteriów niż zgodność z prawem.

Postawiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art.200 p.p.s.a. pozostaje w związku ze zmianą organu właściwego do spraw scalenia i wymiany gruntów wywołaną nowymi regulacjami prawnymi. Mocą art.3 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie ( Dz.U. Nr 92, poz. 753) w ustawie o scalaniu i wymianie gruntów zmieniony został art.3 ust.1. Zmiana ta polegała na nadaniu nowego brzmienia przepisu przez określenie, że postępowanie scaleniowe, postępowanie wymienne oraz zagospodarowanie poscaleniowe przeprowadza i wykonuje starosta, jako zadanie z zakresu administracji rządowej finansowane ze środków budżetu państwa. Stosownie do art. 27 wymienionej ustawy zmieniającej z dnia 23 stycznia 2009 r. postępowania wszczęte i niezakończone przed wojewodą od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy toczą się przed organem, który przejął jego zadania i kompetencje. Jednocześnie w art.26 wskazanej wyżej ustawy nałożono na wojewodę obowiązek przekazania organowi przejmującemu zadania i kompetencje dokumentacji związanej z toczącymi się postępowaniami administracyjnymi i sądowymi, w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy. W niniejszej sprawie w dacie wejścia w życie wskazanych przepisów postępowanie było na etapie po wydaniu decyzji przez Wojewodę [...] i po wpłynięciu skarg uczestników scalenia na tę decyzje. Spór kompetencyjny, jaki zaistniał w rozpoznawanej sprawie, został rozstrzygnięty postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. II OW 73/9 przez wskazanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., jako organu właściwego do sporządzenia odpowiedzi na skargi i przekazania ich właściwemu sądowi wraz z aktami sprawy. Przed Sądem pierwszej instancji w charakterze organu występowało Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Nie budzi żadnych wątpliwości, że przejęło ono kompetencje do prowadzenia sprawy, bowiem Wojewoda [...] te kompetencje utracił już po wydaniu decyzji. Przejęcie kompetencji dotyczy także postępowania sądowoadministracyjnego łącznie ze wszystkimi tego skutkami, w tym także finansowymi. Dlatego rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w przedmiocie kosztów procesu jest prawidłowe, dotyczy organu, który przejął kompetencje do rozpoznania sprawy. Z tych powodów chybiony jest zarzut naruszenia art.200 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.

.