Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 163/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 223 par. 1 i  par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 7 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant Asystent sędziego Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 roku na rozprawie sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi doradcy podatkowemu M. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści ) złotych plus należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 163/14

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że odwołanie B. S. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. z dnia [...]r. określającej podatniczce zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podatkowy wskazał, że decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – P. określił podatniczce zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok w kwocie 2.595,00 zł. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 25 października 2013 r.

Odwołanie od tej decyzji podatniczka wniosła w dniu 13 listopada 2013 r. (data stempla pocztowego).

Wskazując na art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749), organ podatkowy stwierdził, że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Stosownie do ww. przepisów termin do wniesienia odwołania w przypadku podatniczki upłynął z dniem 8 listopada 2013 r. Wobec powyższego odwołanie od zaskarżonej decyzji zostało złożone po terminie zakreślonym w ww. przepisie, a zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu.

Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przez B. S.. W uzasadnieniu skarżąca zakwestionowała całokształt działań organów podatkowych w jej sprawie. Skarżąca wskazała, że pismem z dnia 30-10-2013 zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.P .z prośbą o przedłużenie terminu do wniesienia odwołania, jednakże pismo to pozostało bez odpowiedzi. Zwróciła się również do Dyrektora Izby Skarbowej o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

O stwierdzeniu uchybienia terminu można mówić wyłącznie wówczas, gdy wcześniej doszło do skutecznego doręczenia przesyłki. W ocenie Sądu tak właśnie było w omawianej sprawie. Decyzja wymiarowa organu I instancji została doręczona skarżącej w dniu 25 października 2013 r., co wynika z potwierdzenia odbioru (k. 399 akt adm.). Natomiast odwołanie od tej decyzji skarżąca wniosła w dniu 13 listopada 2013 r. (k. 435 akt adm.).

W myśl art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji stronie.

Z zestawienia dat doręczenia decyzji skarżącej oraz wniesienia przez nią odwołania, jednoznacznie wynika, że doszło do uchybienia 14-dniowemu terminowi, o którym stanowi art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej.

Treść art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej została sformułowana w sposób kategoryczny i bezwarunkowy. Stwierdzenie niedotrzymania terminu do złożenia środka zaskarżenia nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Zasadnie zatem stwierdził organ w zaskarżonym postanowieniu, że uchybienie terminowi do wniesienia środka odwoławczego jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi.

Wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania nie zamyka jednak drogi do jego przywrócenia, o ile we właściwym czasie został złożony wniosek o przywrócenie terminu. W skardze skarżąca wskazała, że złożyła taki wniosek, jednak jego rozpoznanie nie należy do przedmiotu omawianej sprawy.

Uchybienie terminu nie podlega żadnym ocenom, ani stopniowaniu skali tego naruszenia. Nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia w tym zakresie, co prawidłowo zostało uczynione w niniejszej sprawie.

Z powyższych względów Sąd uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 wskazanej ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153).

P.C.