Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1248/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie wymeldowania skarżącego z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w [...].

W dniu 11 lipca 2017 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że utrzymanie decyzji w obrocie może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych w postaci wyburzenia domu położonego w [...] przy ul. [...], gdyż inwestor podjął działania mające na celu zburzenie istniejącego budynku mieszkalnego (wniosek k. 31 – 32).

W odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uczestnik postępowania [...] sp. z o.o. [...] spółka komandytowa z siedzibą w [...] wniosła o jego oddalenie wskazując na niecelowość wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na opróżnienie budynku i jego zburzenie (pismo procesowe k. 51).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Powyższy przepis zawiera zamknięty katalog przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pierwszą z nich jest wyrządzenie znacznej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, którą należy rozumieć za taką, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast za drugą przesłankę - trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki - rozumieć należy wywołanie istotnej i trwałej zmiany rzeczywistości, gdzie powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Dodać należy, że żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Skarżący formułując przedmiotowy wniosek podniósł, że budynek zostanie wyburzony przez inwestora. W ocenie Sądu powołana okoliczność nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem nie wskazują na realne i konkretne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody po stronie skarżącego w związku z wymeldowaniem go z pobytu stałego w dotychczasowym miejscu zamieszkania. Skarżący wywodzi, że na skutek wymeldowania i wyburzenia budynku mieszkalnego zostanie pozbawiony domu mieszkalnego. Jednakże ta okoliczność faktyczna nie pozostaje w związku z wykonalnością decyzji o wymeldowaniu. Natomiast kwestia ewentualnego zapewnienia skarżącemu lokalu zastępczego nie jest przedmiotem rozpoznania w toku niniejszego postępowania.

Ponadto należy wyjaśnić, że decyzja o wymeldowaniu z reguły nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Celem decyzji o wymeldowaniu jest aktualizacja ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). W orzecznictwie dominuje pogląd, że decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 27 maja 2002 r. sygn. akt K 20/01, OTK-A 2002/3/34, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 października 2013 r. sygn. akt II OZ 914/13, z 13 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 976/13, z 9 grudnia 2013 r. sygn. akt II OZ 1146/13, z 19 grudnia 2013 r. sygn. akt II OZ 1189/13, wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarżący nie wskazał, aby w przedmiotowej sprawie uzasadnione było zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.