Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 900/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 3 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2021 r., nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A. S. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2021 r. nr [...], wydaną na podstawie m.in. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176), dalej; "u.d.i.p.", Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "organ odwoławczy", "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] odmawiającą A. S. (dalej: "Strona", "Skarżący") udostępnienia informacji publicznej.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

W dniu [...] lutego 2021 r. Strona złożyła wniosek do organu I instancji o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wydanych pozwoleń na budowę oraz dokumentacji projektowej dotyczącej hotelu M. , ul. [...], [...].

Decyzją z dnia [...] marca 20201 r. organ I instancji odmówił Stronie udostępnienia informacji publicznej na temat wyżej wskazany, po stwierdzeniu, że zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek przetworzenia. Odmowę uzasadniono brakiem wykazania przez Stronę szczególnej istotności dla interesu publicznego.

W odwołaniu od powyższej decyzji organu I instancji, Strona, reprezentowana przez pełnomocnika, nie zgodziła się z ustaleniami organu, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną oraz że była zobowiązana do wykazania przesłanki interesu publicznego, wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji.

Strona dla potwierdzenia własnych wywodów przywołała wyrok NSA z dnia 21 lipca 2017 r. sygn. akt I OSK 720/16 wskazując, że niewskazanie przesłanki interesu publicznego przez wnioskodawcę postępowania nie zwalnia całkowicie organu z jej badania. Zdaniem Strony organ winien z urzędu zbadać czy w danej sprawie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie zainteresowanemu podmiotowi informacji przetworzonej. W ocenie Strony organ I instancji ograniczył się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że nie istnieje szczególny interes publiczny, który przemawiałby za udostępnieniem żądanej informacji publicznej. Ponadto, zdaniem Strony, organ I instancji błędnie założył, że dla udostępnienia informacji publicznej konieczne jest istnienie szczególnego interesu publicznego.

Strona przywołała także orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt I OSK 574/20, odwołującego się do egzegezy pojęcia "przetworzenie" informacji. Wskazała, że zażądano udostępnienia informacji publicznej, która wymaga od organu odszukania kilku dokumentów znajdujących się w jednych aktach administracyjnych, następnie zanonimizowania ich i wykonania po jednej kserokopii każdego z tak zanonimizowanych dokumentów. Zdaniem Strony udostępnienie informacji publicznej poprzedzone jest prostymi czynnościami biurowymi, które nie wymagają zaangażowania przez organ żadnych dodatkowych środków osobowych, organizacyjnych i finansowych, które wykraczałyby ponad normalne działanie organu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia [...] maja 2021 r. stwierdziło, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie i utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał na ramy prawne sprawy, tj. na zasady udzielania informacji publicznej uregulowane w u.d.i.p.

Następnie, w oparciu o orzecznictwo NSA organ odwoławczy przedstawił pojęcie informacji przetworzonej. Odnosząc się do zakresu żądania Strony, Kolegium wskazało, że jak wynika z dokonanych ustaleń, organ I instancji nie posiada, wbrew temu co twierdzi Strona - odrębnego systemu elektronicznego stanowiącego bazę danych z pozwoleniami na budowę zawierającego wszystkie żądane przez stronę informacje, zaś organ posiada jedynie system elektroniczny, który wykorzystywany jest przede wszystkim do elektronicznego obiegu dokumentów.

Kolegium wskazało, że funkcjonalność takiego systemu pozwala jedynie na przekazywanie za pośrednictwem niniejszego zawiadomień, postanowień decyzji oraz dokonanie odbioru korespondencji przychodzącej, takiej jak np. wnioski, podania i pisma przewodnie. Z systemu tego można uzyskać informację z jaką datą został złożony wniosek, np. pozwolenie na budowę, komu został przekazany i jakie w postępowaniu były pisma redagowane i wysyłane, nadto uzyskać można podgląd do pism zawartych w sprawie takich jak wniosek, zawiadomienie czy treść decyzji. System ten nie zapewnia możliwości wygenerowania załączników do danej sprawy, w tym dokumentów formalno-prawnych oraz projektów budowlanych.

Zdaniem organu odwoławczego, wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z ich załącznikami jest zabiegiem wymagającym działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku, bowiem dokumentacja jest rozproszona i wymaga znacznie dalej idących czynności, aniżeli tylko technicznego przekazania wnioskodawcy danych lub dokumentów, bowiem jej udzielenie wiąże się z koniecznością wyboru i przekształcania wielu danych, w tym wyszukania danych w archiwum, wyszukania danych w Wydziale Budownictwa, wykonania kopii lub skanów, wykonania anonimizacji danych chronionych ze względu na prywatność osób fizycznych, co negatywnie wpłynie na bieżące wykonywanie zadań organu, dlatego żądaną informację należy uznać za przetworzoną.

Wskazano także, że Stronie znane są możliwości systemu elektronicznego, będącego w posiadaniu organu, bowiem nie pierwszy raz występuje do tego organu z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej. Wskazano na inne sprawy z wniosku Strony o udostępnienie podobnych informacji publicznych które zakończyły się wydaniem decyzji odmownych, ze względu na uznanie informacji za przetworzone. Kolegium ustaliło, że dla hotelu M. wydano ok. 12 pozwoleń na budowę (jest to liczba wygenerowana od momentu rejestracji elektronicznej w systemie ewidencyjnym urzędu tj. od marca 2006 r. i nie ujmuje ona okresu sprzed tej daty). W związku z powyższym nie można podzielić tezy głoszonej przez Stronę, iż przekazanie informacji publicznej dotyczy jedynie jednej decyzji zawartej w jednych aktach postępowania.

W świetle tak ustalonych faktów, Kolegium stwierdziło i jednoznacznie oceniło informację publiczną, o jakiej udostępnienie domaga się Strona, za informację przetworzoną. Jest to bezsprzecznie informacja jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w ostatecznej treści i postaci, jej wytworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany wielu czynności w odniesieniu do posiadanego zbioru danych i podjęcia działań poza zakresem jego rutynowych czynności, przy zaangażowaniu wybranych pracowników z jednoczesnym oddelegowaniem ich tylko do zebrania informacji i jej zanonimizowania.

Dalej w swojej decyzji Kolegium, odniosło się do przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego", wskazując, że Strona powinna wykazać przesłanki uzasadniające udostępnienie jej informacji przetworzonej i w jaki sposób udostępnienie żądanej informacji miałoby się przełożyć w sposób realny na poprawę funkcjonowania organów państwowych.

Zdaniem organu odwoławczego, szczególny interes publiczny powinien być rozumiany w ten sposób, że żądana informacja jest bardzo istotna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, a jej uzyskanie powinno przyczynić się do bardzo ważnych dla państwa, instytucji publicznych, czy społeczeństwa działań. Przy czym, to wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej dla wykazania w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego powinien wyjaśnić w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony tego interesu lub poprawy funkcjonowaniu organów administracji publicznej.

Kolegium wskazało, że ustawodawca celowo w ustawie wyodrębnił kryterium przetworzenia, bowiem celem ustawy jest transparentność działania władzy publicznej, jednakże dostęp ten nie jest nieograniczony bowiem nie może paraliżować działalności organów, nadto nie może ingerować w inne wartości chronione prawnie, takie jak poszanowanie prawa do prywatności, tajemnice przedsiębiorcy. Następnie organ odwoławczy wskazał, że Strona we wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. w ogóle nie zawarła wyjaśnienia kwestii "szczególnej istotności dla interesu publicznego" oraz że pismem z dnia [...] lutego 2021 r. organ I instancji wezwał Stronę do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej. Kolegium zauważyło, że organ I instancji wskazał także, że nie ma możliwości technicznych przesłania zeskanowanych projektów budowlanych, gdyż rysunki występują w formacie większym od formatu A3, tym samym brak jest możliwości zeskanowania tak dużych stronic.

W przypadku udostępniania informacji możliwe jest natomiast udostępnienie jej w formie papierowej zanonimizowanych decyzji administracyjnych, projektów zagospodarowania działek oraz rysunków elewacji obiektów. Wskazano, że Strona w odpowiedzi na wezwanie odmówiła wykazania, że uzyskanie informacji, o których mowa we wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Ponadto organ I instancji poinformował Stronę na podstawie art. 14 ust 1 u.d.i.p. - iż udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba, że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonym we wniosku.

Zdaniem organu odwoławczego, nie wykazano, w wymagany sposób, w jaki sposób Strona zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowaniu organów administracji publicznej, nie wskazując na żadne konkretne działania, które będą mogły zostać podjęte w sytuacji posiadania określonych we wniosku danych.

Zdaniem Kolegium, obiektywna ocena pism Strony nie wskazuje na istnienie tej przesłanki. Uzyskanie wnioskowanych danych nie ma więc na celu doprowadzić do jakiejkolwiek zmiany, poprawy dla dobra ogółu przy podjęciu przez wnioskodawcę konkretnych działań. Udzielenie informacji publicznej nie może stać się orężem do realizacji jedynie interesów wnioskodawcy.

Końcowo Kolegium uznało, że wydana w sprawie decyzja nie narusza prawa, jej wydanie zostało poprzedzone czynnościami wyjaśniającymi zmierzającymi do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, a rozstrzygnięcie zostało należycie uzasadnione.

W skardze wywiedzionej na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r., skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:

przepisów prawa materialnego tj.:

- art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f oraz art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. f u.d.i.p. poprzez niezastosowanie polegające na nieudostępnieniu wnioskowanej informacji publicznej;

- art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że wnioskowana informacja publiczna stanowi informację przetworzoną;

przepisów postępowania:

- art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735), dalej: "k.p.a." w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 17 u.d.i.p. przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na arbitralnym stwierdzeniu, że żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną.

W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik skarżącego podtrzymał stanowisko, że wnioskowana informacja publiczna nie ma charakteru informacji przetworzonej oraz rozwinął powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Sprawa niniejsza została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Konkretyzację powyższego prawa realizuje ustawa o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonym, przy czym prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu obywatelowi (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.). Do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1). Art. 6 u.d.i.p. wymienia kategorie informacji publicznej, które na mocy ustawy podlegają udostępnieniu, przy czym z uwagi na treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p. nie jest to katalog zamknięty.

Informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść wszelkiego rodzaju dokumentów (wystąpień, opinii i ocen) odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nimi zarówno dokumenty bezpośrednio przez nie wytworzone, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi się odnosić do sfery faktów.

W niniejszej sprawie bezsporną jest okoliczność, że spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., organ jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej znajdującej się w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).

Sąd nie ma również wątpliwości, że zarówno pozwolenie na budowę jak i projekt budowlany jako załącznik do decyzji w sprawie pozwolenia na budowę stanowi informację publiczną.

Wyjaśnić należy, że na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Decyzje administracyjne i ewentualnie inne dokumenty będące ich integralną częścią stanowią zatem informację publiczną, która podlega udostępnieniu w całości lub w części, jednak do granic wynikających z przepisów art. 5 ust. 1, 2 i 2a u.d.i.p., które wprowadzają ograniczenia możliwości ich udostępniania.

Nie budzi zatem wątpliwości, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest decyzją administracyjną i na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4a u.d.i.p. podlega udostępnieniu w trybie regulowanym u.d.i.p. Informacją publiczną jest zatem również projekt budowlany zatwierdzany decyzją o pozwoleniu na budowę lub w odrębnej decyzji, poprzedzającej wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020, poz. 1333 – dalej jako: "P.b."). Jednoznaczne stanowisko w tej kwestii zajął NSA w wyroku z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt III OSK 3252/21, a Sąd sprawę niniejszą rozpoznający podziela je, zaś argumentację przedstawioną w uzasadnieniu tego wyroku przyjmuje za swoją. Dlatego wskazać trzeba, że projekt budowlany stanowi integralną część rozstrzygnięcia administracyjnego, jakim jest pozwolenie na budowę. Będąc częścią pozwolenia na budowę, jest tym samym informacją publiczną. Orzecznictwo sądowoadministracyjne stwierdzające, iż projekt architektoniczno-budowlany stanowiący element decyzji o pozwoleniu na budowę stanowi informację publiczną, uznawane jest aktualnie już za ugruntowane (por. wyrok NSA z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2143/14; wyrok NSA z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 1566/13; wyrok NSA z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OSK 865/13; wyrok NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3073/12, CBOSA).

Istotnym dla oceny niniejszej sprawy jest natomiast ustalenie, czy organ prawidłowo odmówił Skarżącemu udostępnienia żądanej informacji publicznej, z uwagi na to, że Skarżący nie wykazał interesu publicznego w uzyskaniu informacji publicznej przetworzonej.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W razie przyjęcia, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, konieczne staje się rozstrzygnięcie, czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Ocena, czy informacja publiczna ma postać przetworzoną, musi być dokonana w sposób zindywidualizowany w tym sensie, iż powinna uwzględniać uwarunkowania konkretnej sprawy zainicjowanej wnioskiem o udzielenie tej informacji. Pojęcie informacji przetworzonej nie zostało bowiem przez ustawodawcę zdefiniowane. Stało się jednak przedmiotem rozważań w doktrynie i judykaturze.

Powszechnie już przyjmuje się, że informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. Ponadto, możliwa jest sytuacja, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W niektórych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, sporządzenia zestawień i opracowań, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną (zob. np. wyroki NSA z: 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14; CBOSA). Należy zatem wskazać, iż Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie podziela ww. orzecznictwo sądów.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że informacją prostą jest natomiast informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada (z zachowaniem ograniczeń art. 5 u.d.i.p.), przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowania) nie jest związane z koniecznością ponoszenia kosztów osobowych lub finansowych, trudnych do pogodzenia z bieżącą działalnością podmiotu. Należy zatem przyjąć, że gdy objęte żądaniem informacje znajdują się w zasobach podmiotu i sposób ich wewnętrznego pozyskania nie jest na tyle czasochłonny i pracochłonny, aby uznać, iż dochodzi do wyprodukowania informacji przetworzonej to należy uznać, iż jest to informacja prosta, nawet jeżeli liczba elementów na to się składających jest znaczna. Takie czynności jak selekcja dokumentów, protokołów, ich analiza pod względem treści czy anonimizacja są zwykłymi czynnościami, które nie mają wpływu i nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów jako informacji przetworzonej. W wyniku stosowania takich czynności przez organ nie powstaje bowiem żadna nowa informacja (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2019 r., I OSK 1056/18, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 5 grudnia 2019 r., II SA/Lu 332/19, CBOSA).

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z informacją prostą, bowiem należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wydanie pozwoleń na budowę oraz dokumentacji projektowej dotyczącej hotelu M. , ul. [...], [...], zanonimizowanych z uwagi na treść art. 5 u.d.i.p., przy czym ich wyodrębnienie z akt postępowania nie jest związane ani z koniecznością poniesienia nakładów osobowych ani finansowych, nawet jeśli miałoby to dotyczyć, jak wskazuje Kolegium 12 decyzji.

Zanonimizowanie 12 decyzji wraz z uzasadnieniami, w ocenie Sądu nie zaburzy bieżącej działalności organu, aby uznać, iż dochodzi do wyprodukowania informacji przetworzonej. W związku z tym należy uznać, iż jest to informacja prosta, tym bardziej, że liczba elementów na to się składających nie jest znaczna. Takie czynności jak wyodrębnienie z akt spraw 12 decyzji wraz z uzasadnieniami i z projektami czy anonimizacja są zwykłymi czynnościami, które nie mają wpływu i nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów jako informacji przetworzonej.

Podkreślić także należy, że informacje te znajdują się w posiadaniu organu i nie ma konieczności wytwarzania ich od początku, a jedynie należy je zanonimizować, co również prowadzi do wniosku, że informacja żądana przez Skarżącego nie ma charakteru informacji przetworzonej i dlatego nieuprawnionym było żądanie wykazania szczególnego interesu publicznego w jej uzyskaniu. Udzielenie żądanych informacji nie wymagało od organu podjęcia szczególnego wysiłku związanego z wyodrębnieniem wnioskowanych informacji ani z zaangażowaniem dużych zasobów kadrowych

i czasowych (podobnie w tym zakresie wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 1.10.2021 r. sygn. akt III OSK 4058/21, CBOSA).

WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 23.09.2021 r. sygn. akt II SAB/Bk 55/21 wyjaśnił z kolei, że czynności polegające na wydrukowaniu orzeczeń a następnie na wykreśleniu danych osobowych (wrażliwych) nie świadczą o przetworzeniu informacji prostej w przetworzoną. Są to zabiegi techniczne a nie intelektualne prowadzące do powstania nowych dokumentów, a w tym zakresie istnieje ukształtowana linia orzecznicza sądów administracyjnych z której wynika, że czynności wydruku i anonimizacji istniejących dokumentów nie mogą być kwalifikowane jako informacja przetworzona (vide: m.in.: wyrok WSA w Krakowie z dnia 30.01.2009 r. – II SA/Kr 1258/08).

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia informacją przetworzoną, gdyż udostępnienie 12 decyzji, z ww. względów nie może być traktowane jako udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. W konsekwencji brak było podstaw do żądania od Skarżącego wykazania, że udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podnoszone w zaskarżonej decyzji organu odwoławczego kwestie dotyczące braku bazy danych, zawierającej wszystkie pozwolenia na budowę wraz projektami, niefunkcjonalność systemu, którym posługuje się organ w tym zakresie (z opisu wynika, że jest to jedynie system obsługujący pocztę elektroniczną) oraz rozproszenie dokumentów i konieczność wykonania kopii lub skanów dokumentów a także ich anonimizacja, nie czynią z żądanych informacji kategorię informacji przetworzonej. Bez znaczenia pozostaje również fakt, że Skarżący występował już o udzielenie podobnych informacji publicznych dla innych nieruchomości do Starosty [...] i otrzymał decyzje odmowne.

W ocenie Sądu, na obecnym etapie i przy obecnie złożonym zakresie żądania brak jest podstaw do przyjęcia, że Skarżący podejmuje świadome działania, aby uprzykrzyć organowi funkcjonowanie. Jeśli uzyskanie wnioskowanych informacji publicznych przez Skarżącego w przyszłości będzie przyjmowało znacznie większą skalę, to organ powinien wówczas rozważyć ewentualne nadużycie prawa w tym zakresie oraz rozważenie czy nie stanowią one informacji przetworzonej. W wyroku z dnia 25 marca 2021 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 169/21 WSA w Białymstoku podniósł bowiem, iż ilość, częstotliwość oraz treść złożonych wniosków o udostępnienie informacji publicznej oraz konfliktowe podłoże, nie świadczą o zamiarze uzyskania informacji publicznej w celu jej wykorzystania dla dobra wspólnego, lecz o zamiarze wywołania dolegliwości u ich adresata, co nie służy jakiemukolwiek dobru powszechnemu (CBOSA). W okolicznościach badanej sprawy jednak nie sposób jeszcze uznać, że doszło do powyższego.

Reasumując, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy uznać, że przedmiotem wniosku Skarżącego nie były informacje przetworzone, których udostępnienie uprawniało do żądania wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, gdyż wnioski dotyczyły 12 decyzji wraz z uzasadnieniami organu oraz z dokumentacją projektową, stanowiącą integralną część pozwolenia na budowę. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały zatem podjęte z naruszeniem art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., co wymagało ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Z tych przyczyn orzeczono jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę stanowisko i poglądy Sądu wyrażone w niniejszym wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Na zasądzone koszty składają się uiszczony wpis w wysokości [...] zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie [...]zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie [...]zł.