Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 597/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 191
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 161 ust. 1 oraz 162 WKC
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Bożena Wieczorska (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata NIedobylska WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 25 listopada 2008 r. sprawy ze skargi "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia wystąpienia towaru z obszaru celnego Wspólnoty Europejskiej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 597/08

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [..] maja 2008r. (nr [..]) Dyrektor Izby Skarbowej w R. po rozpatrzeniu odwołania Zakładów "S." S.A. w S. – utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego . z dnia [...] lutego 2008r. (nr ...) odmawiającą wydania decyzji potwierdzającej wystąpienie z obszaru celnego Wspólnoty towaru objętego procedurą wywozu wg zgłoszenia celnego OGL [...] z dnia 10 stycznia 2006r.

Jako podstawę prawną decyzji organ odwoławczy wskazał:

- art. 161 ust. 1 oraz art. 162 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm.),

- art. 793 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 02.07.1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 6, str. 3, z późn. zm.),

- art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19.03.2004 r. - Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz.622 z późn. zmian.) oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 z późn.zmian.).

W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wyjaśniono, że w dniu 10.01.2006 r. w Oddziale Celnym objęto zgodnie ze zgłoszeniem celnym SAD nr OGL 404020/000052 procedurą wywozu 1035 sztuk uszczelek gumowych motoryzacyjnych, zapakowanych na 24 paletach, o wartości 11.359,00 EUR tj. 43560,00 PLM, masie brutto 5106 kg, masie netto 3340kg. Towar miał zostać dostarczony do belgijskiego urzędu celnego wyprowadzenia tj. Gent DAE (BE312000) w terminie do dnia 17.01.2006 r. w celu wywozu do Stanów Zjednoczonych Ameryki. Nadawcą towaru były Zakłady "S." S.A., zaś odbiorcą amerykańska firma V. North America. Zgodnie z zapisem w polu D "Kontrola przez urząd celny wyjścia" ww. dokumentu SAD towar zwolniono do procedury wywozu bez weryfikacji i rewizji celnej. Na środek transportu nie nałożono zamknięć celnych.

Pismem z dnia 05.10.2007 r. Zakłady "S." S.A. (zwana dalej Spółką) zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego z wnioskiem o wydanie decyzji potwierdzającej wywóz ww. towaru z obszaru celnego Wspólnoty z uwagi na nieotrzymanie potwierdzonej karty 3 dokumentu SAD. Jako dowód wywozu towaru strona przedłożyła zgłoszenie celne z dnia 23.02.2006 r. nr 7020509-9 potwierdzone przez administrację celną Stanów Zjednoczonych Ameryki, kserokopię konosamentu morskiego oraz kserokopię przelewu bankowego.

Organ I instancji stwierdził, iż między danymi zawartymi w zgłoszeniu wywozowym z dnia 10.01.2006r. a danymi zawartymi w amerykańskim dokumencie celnym istniały różnice dotyczące wartości oraz masy netto towaru. Różnice te Spółka wyjaśniła (w piśmie z dnia 8.11.2007r.) tym, że w porcie Belgi towar został załadowany do dwóch kontenerów i stąd różnica wartości oraz masy towaru na amerykańskim zgłoszeniu celnym. W piśmie z dnia 8.11.2007r. zobowiązała się dostarczyć brakujące dokumenty i wyjaśnić istniejące rozbieżności. Z uwagi na to, iż do dnia 4 lutego 2008r. Spółka nie przedstawiła żadnych dokumentów, organ I instancji odmówił wydania decyzji potwierdzającej wystąpienie z obszaru celnego Wspólnoty towaru objętego procedurą wywozu wg zgłoszenia celnego z dnia 10 stycznia 2006r. nr OGL 404020/000052.

W piśmie z dnia 26.02.2008r. – które wpłynęło do Urzędu Celnego – Spółka wyjaśniła, że "(...) towar został załadowany do dwóch różnych kontenerów o numerach NYKU 5431890, gdzie zostało zapakowane 21 palet o wadze 4375 kg oraz do kontenera o numerach FSCV 9710234 w ilości 3 palet o wadze 731 kg, invoice nr 93000003, 93000003A". Zdaniem Strony dowodem potwierdzenia otrzymania całości towaru jest zapłata na całą wartość faktury w wysokości 11359,20 EUR, co dokumentuje przelew bankowy oraz komunikat EDI, który przychodzi drogą elektroniczną od klienta w chwili otrzymania towaru.

W odpowiedzi na powyższe wyjaśnienia Spółki organ I instancji poinformował ją, iż przedstawione dokumenty nie wyjaśniają w sposób dostateczny wątpliwości dotyczących tożsamości towaru i uniemożliwiają potwierdzenie wystąpienia towaru z obszaru celnego Wspólnoty.

W odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego Spółka uszczegółowiła swe wyjaśnienia podając, że towar dostarczony przez nią do firmy V. Belgia był ujęty jako całość na jednej fakturze nr 93000003 z dnia 10.01.2006 i dokumencie celnym SAD nr OGL 404020/000052. Następnie towar ten został przeładowany do dwóch różnych kontenerów o numerach: NYKU543189, gdzie zostało zapakowane 21 palet o wadze 4375 kg oraz do kontenera nr.FSCV9710234 – gdzie zostało zapakowane 3 palety o wadze 731 kg i załadowane na statek. Faktura, która została wystawiona pierwotnie przez Spółkę, została w firmie V. Belgia rozdzielona na dwa dokumenty o nr 93000003, 93000003A."

Zdaniem strony dowodami stwierdzającymi, że towar opuścił obszar celny Wspólnoty są:

- kserokopia konosamentu morskiego,

* oryginał dokumentu wydanego przez władze celne USA stwierdzający dopuszczenie towaru do obrotu,

* komunikat EDI - elektroniczne potwierdzenie od klienta, że towar otrzymał.

W prowadzonym postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Celnej wezwał Spółkę do przesłania oryginału lub uwierzytelnionej kserokopii faktury nr 93000003A oraz wyjaśnienia: czy firma V. Belgia była uprawniona do wystawiania faktur w imieniu skarżącej Spółki, przy czym wystawienie dodatkowej faktury nr 93000003A, która nie stanowiła załącznika do zgłoszenia wywozowego z dnia 10.01.2006r. nr OGL 404020/000052, jak również różnic między wartością towaru, tj. uszczelek szyby przedniej, podaną w fakturze nr 93000003 z dnia 10.01.2006 r. tj. 9.937,20 EUR, a wartością wskazaną w amerykańskim dowodzie odprawy celnej z dnia 23.02.2006 r. nr 7020509-9 pod pozycją043 tj. 1242,15 EUR.

W odpowiedzi na to wezwanie Spółka pismem z dnia 16.04.2008 r. wyjaśniła, że firma V. Belgia jest upoważniona do wystawiania faktur w imieniu "S." S.A. w S. oraz do reprezentowania Spółki przed urzędem celnym w Belgii. Dodatkowa faktura nr 93000003A została wystawiona przez firmę V. Belgia z uwagi na przeładunek towaru do dwóch różnych kontenerów. Strona nie przedstawiła żądanej kopii ww. faktury. Ponadto Spółka oświadczyła, że w wyniku przeprowadzonej rozmowy telefonicznej otrzymała od kontrahenta informację ustną, że w trakcie wystawiania dokumentów importowych pracownik agencji celnej przez pomyłkę zadeklarował złą wartość faktury, która w późniejszym terminie została skorygowana.

Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do art.161 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (zwanego dalej WKC) procedura wywozu pozwala na wyprowadzenie towaru wspólnotowego poza obszar celny Wspólnoty. Dokonanie wywozu wymaga spełnienia formalności dla niego przewidzianych, z uwzględnieniem środków polityki handlowej i o ile znajdują zastosowanie, należności celnych wywozowych. Art.162 WKC stanowi, że zwolnienie do wywozu udzielane jest pod warunkiem, że towary opuszczą obszar celny Wspólnoty w tym samym stanie, w jakim znajdowały się w chwili przyjęcia zgłoszenia do wywozu.

Problematykę poświadczania przez organy celne wywozu towaru poza obszar celny Wspólnoty regulują postanowienia art.793 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 02.07.1993r., (zwanego dalej "Rozporządzeniem Wykonawczym"). W zakresie uzupełniającym prawo wspólnotowe, kwestia ta jest regulowana postanowieniami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne (Dz.U. Nr 94, poz. 902 z późn.zm.).

W przypadku dokonania zgłoszenia celnego z zastosowaniem kart 1, 2 i 3 dokumentu SAD fakt fizycznego wywozu towarów ze Wspólnoty potwierdza urząd celny wyprowadzenia na karcie nr 3. W niniejszej sprawie obowiązkiem strony jako eksportera było przedstawienie towaru wraz z dokumentem SAD nr OGL 404020/000052 z dnia 10.01.2006r. w urzędzie celnym wyprowadzenia tj. Gent DAE (BE 312000) w terminie do dnia 17 stycznia 2006r. w celu uzyskania potwierdzenia, że towar faktycznie opuścił obszar celny Wspólnoty. Takiego potwierdzenia Spółka nie posiada. Z wyjaśnień strony wynika tylko, że towar został wysłany partiami.

Wobec powyższego organ odwoławczy przyjął, że brak jest dowodu potwierdzającego, iż towar objęty procedurą wywozu został przedstawiony w Belgijskim urzędzie wyprowadzenia oraz że w urzędzie tym zgłoszono wysyłkę towaru partiami.

Dokumentowanie faktu wywozu towaru poza obszar celny Wspólnoty kartą 3 dokumentu SAD jest zasadą. Organ odwoławczy uznał jednak, że można jako dowód wywozu przyjąć inny dokument celny lub handlowy poświadczony przez właściwe władze celne kraju trzeciego, w którym towary zostały umieszczone pod procedurę celną. W niniejszej sprawie Spółka przedstawiła amerykański dowód odprawy celnej z dnia 23.02.2006r. (nr 7020509-9) potwierdzony przez amerykański organ celny.

Organ odwoławczy nie zakwestionował autentyczności tego dokumentu, ale uznał – podzielając stanowisko organu I instancji – że zbyt lakoniczny opis towaru w tym dokumencie oraz znaczne różnice:

między wartością towaru, tj. uszczelek szyby przedniej, podaną w fakturze nr 93000003 z dnia 10.01.2006 r. tj. 9.937,20 EUR, a wartością wskazaną w amerykańskim dowodzie odprawy celnej z dnia 23.02.2006 r. nr 7020509-9 pod pozycją 043 tj. 1242,15 EUR,

między masą netto towaru, tj. uszczelek szyby przedniej, podaną w fakturze nr 93000003 z dnia 10.01.2006 r. tj. 2829,75 kg, a masą netto wskazaną w amerykańskim dowodzie odprawy celnej z dnia 23.02.2006 r. nr 7020509-9 pod pozycją 043, tj. 4156 kg,

między masą netto towaru, tj. uszczelek szyby tylnej, podaną w fakturze nr 93000003 z dnia 10.01.2006 r. tj. 510,0 kg, a masą netto wskazaną w amerykańskim dowodzie odprawy celnej z dnia 23.02.20061r. nr 7020509-9 pod pozycją 042, tj. 694 kg,

nie potwierdzają w sposób jednoznaczny tożsamości towaru i tym samym uniemożliwiają potwierdzenie wyprowadzenie tego towaru z obszaru celnego Wspólnoty. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego organ celny nie może bowiem stwierdzić z całą pewnością, że pozycja 042 oraz 043 amerykańskiego dowodu odprawy celnej z dnia 23.02.2006r. nr 7020509-9 dotyczy towaru objętego procedurą wywozu wg OGL 404020/000052 z dnia 10.01.2006r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Spółka reprezentowana przez pełnomocnika zarzuciła naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 16 ust. 1 oraz art. 162 WKC i art. 793 ust. 3 Rozporządzenia Wykonawczego przez przyjęcie, że posiadane w niniejszej sprawie dokumenty: konosament morski, dokument wydany przez władze celne USA stwierdzający dopuszczenie towaru do obrotu oraz komunikat EDI – elektroniczne potwierdzenie od klienta, że towar otrzymał, nie potwierdzają wyprowadzenia towaru z obszaru celnego Wspólnoty,

2) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przez przyjęcie, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie stanowi potwierdzenia wyprowadzenia towaru z obszaru celnego Wspólnoty.

i wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi Spółka stwierdziła, iż jej zdaniem, przedłożone w sprawie dokumenty potwierdzają fakt wyprowadzenia towaru z obszaru celnego Wspólnoty.

Po pierwsze, fakt wyprowadzenia towaru z obszaru celnego Wspólnoty potwierdza amerykański dowód odprawy celnej z dnia 23.02.2006r. nr 7020509-9, a mianowicie pozycja 42 i 43 tego dokumentu w której przywołane są:

* numer faktury (93000003) zgodny z numerem faktury na dokumencie zgłoszenia celnego SAD nr OGL 404020/000052,

* pierwsze cztery podstawowe cyfry kodu towaru (4016) zgodne z pierwszymi czterema cyframi kodu towaru na dokumencie zgłoszenia celnego SAD nr OGL 404020/000052 (różnica w pozostałych cyfrach jest wynikiem różnic w nomenklaturach taryfowych poszczególnych państw, ale pierwsze cztery cyfry dla danego towaru zawsze są wspólne),

* masa brutto towaru (731 kg + 4375 kg) zgodna z masą brutto towaru na dokumencie zgłoszenia celnego SAD nr OGL 404020/000052 (5106 kg).

Różnice w wartości towaru i masie netto towaru, jak wyjaśniała to Spółka w trakcie postępowania przed organami celnymi, są wynikiem czynności (w tym pomyłki) dokonanych przed urzędem celnym w USA, co leży już poza gestią skarżącego, ale i również potwierdza fakt wyprowadzenia towaru z obszaru celnego Wspólnoty.

Po drugie, fakt wyprowadzenia towaru z obszaru celnego Wspólnoty potwierdza dokument konosamentu morskiego, w którym przywołane są:

* liczba opakowań (21 + 3) zgodna z liczbą opakowań na dokumencie zgłoszenia celnego SAD nr OGL 404020/000052 (24),

* masa brutto towaru (4375 kg + 731 kg) zgodna z masą brutto towaru na dokumencie zgłoszenia celnego SAD nr OGL 404020/000052 (5106 kg).

Po trzecie, fakt wyprowadzenia towaru z obszaru celnego Wspólnoty potwierdza komunikat EDI - elektroniczne potwierdzenie od klienta, że towar otrzymał, w którym przywołane są:

* numer faktury (93000003) zgodny z numerem faktury na dokumencie zgłoszenia celnego SAD nr OGL 404020/000052,

* liczba sztuk towaru (735 + 300) zgodna z liczbą sztuk towaru na dokumencie zgłoszenia celnego SAD nr OGL 404020/000052 (1035).

Po czwarte, fakt wyprowadzenia towaru z obszaru celnego Wspólnoty potwierdza wyciąg bankowy stwierdzający dokonanie zapłaty przez firmę V. z siedzibą w USA, w którym przywołane są:

* numer faktury (93000003) zgodny z numerem faktury na dokumencie zgłoszenia celnego SAD nr OGL 404020/000052,

* kwota zapłaty (11.359,20) zgodna z wartością faktury na dokumencie zgłoszenia celnego SAD nr OGL 404020/000052.

Zdaniem skarżącej Spółki przyjęcie przez organ odwoławczy, iż powyższy materiał dowodowy zgromadzony w trakcie postępowania przed organami celnymi nie stanowi potwierdzenia wyprowadzenia towaru z obszaru celnego Wspólnoty, jest rażącym przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów, a wiec naruszeniem przepisu art. 191 - Ordynacja podatkowa w zw. z art. 73 ust. 1 - Prawa celnego, stanowiąc jednocześnie naruszenie prawa materialnego, tj. przepisów art. 161 ust. 1 oraz art. 162 WKC oraz art. 793 ust. 3 Rozporządzenia wykonawczego do WKC.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd podziela stanowisko i argumentację przedstawioną przez organ odwoławczy, iż zasadą jest dokumentowanie faktu wywozu towaru poza obszar celny Wspólnoty kartą 3 dokumentu SAD potwierdzoną przez organ celny wyprowadzenia.

Nie budzi również wątpliwości Sądu, iż Spółka nie posiada takiego potwierdzenia wywozu towaru ze Wspólnoty przez belgijski organ celny wyprowadzenia odnośnie do zgłoszenia celnego SAD nr OGL 4040020/000052 z dnia 10.01.2006r.

W tej sytuacji i wobec braku regulacji co do alternatywnego sposobu dokumentowania faktu wyprowadzenia towarów ze Wspólnoty organ odwoławczy trafnie przyjął, iż należy – stosownie do treści art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej – dopuścić jako dowód wywozu każdy dowód, który przyczyni się do wyjaśnienia okoliczności sprawy, a nie jest przeczy z prawem. Takim dowodem może być bez wątpienia dokument celny państwa trzeciego, jak również dokumenty handlowe. To, czy dana okoliczność, czyli w niniejszej sprawie wywóz towarów ze Wspólnoty został dokonany, ocenia organ celny na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego.

W niniejszej sprawie Spółka przedstawiła jako dowód potwierdzenia wywozu towarów ze Wspólnoty następujące dokumenty:

- amerykański dowód odprawy celnej z dnia 23.02.2006r. (nr 7020509-J) potwierdzony przez organ celny,

- kserokopię konosamentu morskiego,

- wydruk komunikatu EDI,

- kserokopię przelewu bankowego.

Orzekające w sprawie organy celne poddały ocenie powyższe dowody i stwierdziły, że nie wynika z nich w sposób jednoznaczny, że odnoszą się do towaru zgłoszonego do procedury wywozu. Dokonując oceny amerykańskiego dowodu odprawy celnej organ odwoławczy wskazał, iż zbyt lakoniczny opis towaru w amerykańskim dowodzie odprawy celnej z dnia 23.02.2006r. (k.1-20) oraz znaczne różnice między wartością i ilością towaru nie pozwalają stwierdzić z całą pewnością, że pozycja 042 oraz 043 amerykańskiego dowodu odprawy celnej dotyczy towaru objętego procedurą wywozu. Sąd podziela powyższe stanowisko. Różnice między wartością uszczelek szyby przedniej podanej w fakturze nr 93000003 dnia 10.01.2006r. tj. 9.937,20 EUR z wartością wykazaną w amerykańskim dowodzie odprawy celnej z dnia 23.02.2006r. pod pozycją 043 tj. 1242,15 EUR oraz między masą netto uszczelek szyby przedniej i uszczelek szyby tylnej podaną w fakturze nr 93000003 z dnia 10.01.2006r. tj. odpowiednio 2829,75 kg i 510,00 kg, a masą netto wykazaną w amerykańskim dowodzie odprawy celnej pod pozycją 043 tj. 4156 kg i pod pozycją 042 tj. 694 kg potwierdzają, że nie ma pełnej tożsamości ilościowej i wartościowej towaru zgłoszonego przez Spółkę do procedury wywozu i towaru wprowadzonego na amerykański obszar celny. Zaprezentowane w skardze twierdzenie, że różnice w wartości towaru i masie netto towaru są wynikiem czynności (w tym pomyłki) dokonanych przed urzędem celnym w USA i pozostają poza gestią skarżącej Spółki nie ma w sprawie istotnego znaczenia, bowiem to Spółka ma wykazać tożsamość towaru zgłoszonego do wywozu z towarem faktycznie wywiezionym z obszaru celnego Wspólnoty Europejskiej, a ewentualne błędy osób trzecich nie mają wpływu na ocenę przedstawionego dowodu.

Stanowisko orzekających w sprawie organów jest – w ocenie Sądu - poprawne i nie narusza granic swobodnej oceny dowodów. Dodać należy, że organ odwoławczy wzywał stronę do wyjaśnienia różnicy między wartością uszczelek szyby przedniej podaną w fakturze nr 93000003 z dnia 10.01.2006r. tj. 9937,20 EUR i wartością wskazaną w amerykańskim dowodzie odprawy celnej z dnia 23.03.2006r. tj. 1242 EUR. W odpowiedzi Spółka podała, że w późniejszym terminie została dokonana korekta w amerykańskim urzędzie celnym, jednakże okoliczności tej nie udowodniła, podobnie jak nie przedstawiła dodatkowej faktury o numerze 93000003A, która miała potwierdzić wywóz towaru partiami.

Biorąc powyższe wywody pod uwagę Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza – wbrew zarzutom skargi – art. 191 ordynacji podatkowej. Nie narusza również – także wbrew zarzutom skargi – art. 161 ust. 1 oraz 162 WKC. Procedura wywozu, o której mowa w art. 161 ust. 1 WKC, pozwala na wyprowadzenie towaru wspólnotowego poza obszar celny Wspólnoty, przy czym dokonanie wywozu wymaga spełnienia pewnych formalności, takich jak m.in. zgłoszenie do wywozu. W niniejszej sprawie Spółka dokonała zgłoszenia do wywozu na podstawie dokumentu SAD nr OGL 4040020/000052 z dnia 10.01.2006r. w urzędzie celnym wywozu. Następnie dokument SAD (karta 3) powinien być przedstawiony przez eksportera lub jej przedstawiciela, wraz z towarami przeznaczonymi do wywozu poza terytorium Wspólnoty, w urzędzie celnym wyprowadzenia, którym w niniejszej sprawie był belgijski urząd celny. Urząd celny wyprowadzenia zwalnia towar do wywozu, z tym, że zwolnienie do wywozu udzielane jest – zgodnie z art. 162 WKC – pod warunkiem, że towary opuszczą obszar celny Wspólnoty w tym samym stanie, w jakim znajdowały się w chwili przyjęcia zgłoszenia do wywozu, czyli były tymi samymi towarami i w takiej samej ilości. Oznacza to, że jeżeli stwierdzi ich nadwyżkę lub różnicę w rodzaju wywożonych towarów, to ma prawo odmówić zwolnienia towarów. Urząd celny wyprowadzenia potwierdza fakt wywozu towaru poprzez adnotację na odwrotnej stornie karty 3 SAD i zwraca go – na żądanie i - eksporterowi lub jego przedstawicielowi.

W niniejszej sprawie Spółka zwróciła się do urzędu celnego wywozu, a nie do urzędu celnego wyprowadzenia o potwierdzenie wywozu towaru zgłoszonego do wywozu na podstawie dokumentu SAD nr OGL 40400/20/000052 z dnia 10.01.2006r. Skarżąca Spółka nie przedstawiła jednak dowodów, z których wynikałoby jednoznacznie, że towary wyprowadzone z obszaru celnego Wspólnoty były w tym samym stanie w jakim znajdowały się w chwili przyjęcia zgłoszenia do wywozu. Świadczy o tym różnica ilościowa i wartościowa, którą wykazały orzekające organy. W tym stanie rzeczy zarzut naruszenia art. 161 ust. 1 i art. 162 WKC również nie znajduje – w ocenie Sądu – potwierdzenia.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.