Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 257/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2007-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za styczeń 2004r. postanawia : odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 18 czerwca 2007r. K. H. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu 12 postanowień Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...]., wydanych w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz kolejne 12 postanowień z tej samej daty, wydanych w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 lipca 2007r.,wydanym na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z zm.), zwanej dalej ppsa, rozdzielono sprawy objęte powyższą skargą, traktując każde zaskarżone postanowienie jako odrębną sprawę objętą odrębną skargą i zarejestrowano każdą z nich pod indywidualną sygnaturą sądową.

W wykonaniu powyższego zarządzenia pod sygnaturą I SA/Op 257/07 zarejestrowana została skarga K. H. wywiedziona na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...]. nr [...], wydana w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania na decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. z dnia 24 listopada 2006r. określającą za miesiąc styczeń 2004r wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 1.978zł.

Kolejnym zarządzeniem z dnia 16 lipca 2007r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Pouczono także stronę szczegółowo o prawie do wniesienia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni od doręczenia jego odpisu.

Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu za zwrotnym poświadczeniem odbioru w dniu 3 sierpnia 2007r. Pomimo doręczenia tego wezwania skarżący nie uiścił wpisu sądowego we wskazanym terminie. Skarżący wpłacił jedynie należność z tytułu wpisów sądowych w sprawach o sygn. akt I SA/Op 252/07, I SA/Op 253/0, I SA/Op 254/07. Tym samym uiszczonym wpisem sądowym nie była objęta niniejsza sprawa.

W dniu 7 sierpnia 2007r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skierowane do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu i nazwane skargą " na wszczynanie 24 identycznych postępowań sądowych sygn. akt I SA/Op 246/07 do I SA/Op 268/07, zamiast jednego a konsekwencji żądania 24 opłat wpisu sądowego zamiast 1". Pismo datowane było na dzień 5 sierpnia 2007r.

Nadto w dniu 8 sierpnia 2007r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego datowane na dzień 7 sierpnia 2007r., oznaczone jako zażalenie i kierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym skarżący kwestionował wszczynanie 24 identycznych postępowań sądowych pod odrębnymi sygnaturami od numeru I SA/Op 245/07 do numeru I SA/Op 268/07.

Wezwaniem z dnia 11 września 2007r. Sąd w sprawie I SA/ Op 245/07 zwrócił się do strony o sprecyzowanie charakteru pisma z dnia 7 sierpnia 2007r. poprzez wskazanie, czy stanowi ono środek zaskarżenia w postaci zażalenia, a jeżeli tak to równocześnie wezwano stronę na podstawie art. 194 § 3 ppsa do jego uzupełnienia poprzez wskazanie zaskarżonego rozstrzygnięcia, pod rygorem odrzucenia zażalenia, czy też przedmiotowe pismo strony stanowi wniosek o połączenie wskazywanych w nim spraw zawisłych w postępowaniu sądowym do wspólnego prowadzenia, w oparciu o art. 111 § 1 lub 2 ppsa.

Skarżący w piśmie z dnia 5 października 2007r. poinformował Sąd, że zawarte w jego piśmie z dnia 7 sierpnia 2007r. żądanie, obejmuje wniosek o połączenie wskazywanych w nim sygnatur spraw sądowych do wspólnego prowadzenia, z argumentacją taką jaka została przedstawiona w uprzednich pismach z dnia : 18.06.2007r., 5.08.2007r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgłoszony przez skarżącego wniosek o połączenie oddzielnych spraw toczących się przed sądem w celu ich łącznego rozpoznania, która to instytucja jest przewidziana w art.111 ppsa, może dotyczyć wyłącznie takich postępowań, które zawisły już w postępowaniu sądowym, a zatem między innymi został od nich uiszczony w terminie wpis sądowy.

W niniejszej sprawie strona, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła w terminie wpisu sądowego. Konsekwencją tego stanu rzeczy, zgodnie z art. 220 § 3 ppsa jest odrzucenie skargi, o czym skarżący był uprzedzony w doręczonym mu odpisie zarządzenia z dnia 16 lipca 2007r.o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Dlatego też Sąd w tym postępowaniu, w sytuacji gdy odrzuca skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w ustawowym terminie, nie może rozpoznawać wniosku o połączenie spraw do łącznego rozpoznania, bowiem stosownie do art. 220 § 1 ppsa pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków. Oznacza to, iż Sąd do czasu uzupełnienia braków fiskalnych nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony (por. komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005). W tej sytuacji wniosek o połączenie spraw będzie podlegał rozpoznaniu jedynie w tych sprawach, w których uiszczono stosowny wpis od skargi, gdyż tylko te sprawy zawisły w postępowaniu sądowym.

Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację faktyczną i prawną, orzeczono jak wyżej.