Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 91/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
658
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 2 ust. 3, § 14 ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Dnia 27 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec Starosty p o s t a n a w i a : przyznać ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim radcy prawnemu P.G. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę S.K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec Starosty

Po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz treścią wydanego orzeczenia ustanowiony na zasadzie prawa pomocy pełnomocnik skarżącej, radca prawny P.G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 grudnia 2014 r. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 440/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższą skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek pełnomocnika skarżącej zasługiwał na uwzględnienie.

Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej w skrócie p.p.s.a.

Jak wynika z treści przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490), stawka minimalna wynagrodzenia radcy prawnego za udział w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł.

Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 c) wskazanego wyżej rozporządzenia stawka minimalna wynagrodzenia radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 240 zł. Wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi zatem 50% stawki minimalnej czyli 120 zł, przy czym kwotę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia, należy podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. orzeczono jak na wstępie.