Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 2435/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: *Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Henryk Ożóg Sędziowie NSA - Jolanta Sikorska (spraw.) NSA - Andrzej Wawrzyniak Protokolant Anna Onyśków po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2004 r. przy udziale --- sprawy ze skargi J. B. - Redaktora Naczelnego czasopisma [...] na odmowę Prokuratora Rejonowego dla W. S. M. z dnia [...] r. Nr --- w przedmiocie udostępnienia akt sprawy sygn. [...] oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. nr [...] Redaktor Naczelny czasopisma [...] zwrócił się do Rektora Akademii Medycznej we W. o udzielenie prasie informacji w przedmiocie przeznaczenia w budżecie Akademii Medycznej na rok [...] środków finansowych na zabezpieczenie wypłaty odszkodowań dla ofiar bezprawnych działań i zaniechań członków komisji dyscyplinarnej i jej Przewodniczącej B. Ś. oraz wskazanie kto ponosić będzie cywilną odpowiedzialność odszkodowawczą za ewentualne bezprawne działanie komisji, jak i jej Przewodniczącej B. Ś..

Pismem z dnia [...] r. nr [...] Rektor Akademii Medycznej we W., nawiązując do powyższego pisma skarżącego poinformował wnioskodawcę, że w budżecie Akademii Medycznej na rok [...] nie przewidziano środków "na zabezpieczenie wypłaty odszkodowań dla ofiar bezprawnych działań i zaniechań Komisji Dyscyplinarnej oraz jej Przewodniczącej B. Ś.. Jednocześnie poinformował, że ani ubiegający się o udzielenie informacji Redaktor Naczelny Biuletynu Studentów i Pracowników Politechniki W., ani ów Biuletyn, nie jest uprawniony do orzekania o zgodności z prawem działań Komisji Dyscyplinarnej Akademii Medycznej, której przewodniczy Pani Prof. dr hab. B. Ś..

Redaktor Naczelny czasopisma [...] złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Rektora Akademii Medycznej we W. w przedmiocie udzielenia prasie informacji żądanych wystąpieniem z dnia [...] r. nr [...], domagając się zobowiązania adresata pisma do udzielenia informacji w powyższym przedmiocie.

W uzasadnieniu powołał się na przytoczone wyżej okoliczności faktyczne. Przyznał, że w odpowiedzi na swoje wystąpienie otrzymał pismo Rektora Akademii Medycznej we W. z dnia [...] r. nr [...]. Pismo to jednak pomijało udzielenie informacji żądanym w zakresie w związku z czym domaga się zobowiązania organu do udzielenia informacji w sposób pełny i rzetelny.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Ponadto odnośnie zarzutu braku odpowiedzi na pytanie skarżącego o wskazanie osób ponoszących odpowiedzialność cywilną odszkodowawczą za bezprawne działanie i zaniechanie Komisji Dyscyplinarnej wyjaśniła, że Rektor nie mógł prawnie skutecznie wskazać tych osób. Badanie ewentualnego naruszenia przepisów o postępowaniu dyscyplinarnym odbywa się w trybie administracyjnym przez wniesienie odwołania. od orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne w I instancji do Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego a w przypadkach określonych w art. 135 ust. 4 ustawy o szkolnictwie wyższym do Sądu Najwyższego. Nie mógł zatem Rektor, nie mając kompetencji organu odwoławczego, ustalić postępowanie Komisji Dyscyplinarnej za prawidłowe - zgodne z przepisami, bądź nie i wskazywać ewentualnie osoby winne naruszenia przepisów postępowania w tym trybie. Podniósł, że sprawa ta została wyjaśniona skarżącemu przez MEN w piśmie z dnia [...]., znak [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny sprawujący zgodnie z przepisem art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem uznał, że skargę należy oddalić jako pozbawioną uzasadnionych podstaw. Zaskarżone bowiem rozstrzygnięcie w niczym nie narusza prawa.

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest zawarta w piśmie z dnia [...] r. nr [...] Rektora Akademii Medycznej we W. odpowiedź tego organu na zawarte w piśmie z dnia [...] r. nr [...] Redaktora Naczelnego czasopisma [...] - J. B. żądanie udostępnienia przez Rektora Akademii Medycznej we W. informacji w przedmiocie przeznaczenia w budżecie Akademii Medycznej na rok [...] środków finansowych na zabezpieczenie wypłaty odszkodowań dla ofiar bezprawnych działań i zaniechań członków komisji dyscyplinarnej i jej Przewodniczącej B. Ś. oraz wskazanie kto ponosić będzie cywilną odpowiedzialność odszkodowawczą za ewentualne bezprawne działanie komisji, jak i Przewodniczącej owej Komisji - B. Ś.. Mając na względzie treść pisma Rektora Akademii Medycznej we W. z dnia [...] r. skarżący uznał, że udzielenie żądanych przez prasę informacji nie nastąpiło w związku z czym wystąpił do Sądu ze skargą na bezczynność Rektora Akademii Medycznej we W. w przedmiocie udzielenia prasie informacji z zakresie żądanym pismem z dnia [...] r. nr [...] oraz zobowiązanie tego organu do udzielenia wyżej wymienionej informacji.

Wskazać należy, że jako organ prasowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. - Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm.) - Biuletyn Studentów i Pracowników Politechniki W. [...] był uprawniony do wystąpienia, przez swojego Redaktora Naczelnego, o udzielenie informacji w trybie tejże ustawy. Przepis art. 4 ust. 1 owej ustawy- według stanu prawnego na dzień udzielenia przez stronę przeciwną odpowiedzi - stanowił, że organy państwowe, przedsiębiorstwa państwowe i inne państwowe jednostki organizacyjne, a w zakresie działalności społeczno-gospodarczej również organizacje spółdzielcze i osoby prowadzące działalność gospodarczą na własny rachunek, są obowiązane do udzielania prasie informacji o swojej działalności. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 2 odmowa udzielenia informacji może nastąpić jedynie ze względu na ochronę tajemnicy państwowej i służbowej oraz innej tajemnicy chronionej ustawą. Według zaś art. 4 ust. 4 odmowę bądź niezachowanie wymogów określonych w tym przepisie można zaskarżyć do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie miesiąca; w postępowaniu przed Sądem stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o zaskarżaniu do sądu decyzji administracyjnych.

"Odmowa udzielenia informacji, o jakiej mowa w art. 4 ust. 3 Prawo prasowe, nie jest ani decyzją administracyjną, ani też czynnością organu, w rozumieniu art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, ani wreszcie żadnym z aktów lub czynności, o jakich mowa w art. 16 tejże ustawy. Kognicja NSA w przedmiocie badania zasadności odmowy udzielania informacji dziennikarzowi wynika wprost z dyspozycji art. 4 ust. 4 Prawa prasowego i znajduje potwierdzenie w art. 16 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, w myśl którego sąd ten orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Skarga do NSA na odmowę udzielania informacji bądź niezachowanie wymogów przewidzianych dla takiej odmowy dopuszczalna jest nie dlatego, że odmowa udzielania informacji jest decyzją administracyjną lecz z tej przyczyny, że ustawodawca dopuścił możliwość zaskarżenia do NSA czynności faktycznej." (J. Sobczak: "Ustawa Prawo prasowe Komentarz", Oficyna Wydawnicza Muza S.A., s. 82-83).

Odmowa udzielenia prasie informacji nie jest bezczynnością organu w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i może być zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. - Prawo prasowe.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że mimo iż skarżący sformułował żądanie skargi jako skargę na bezczynność Rektora Akademii Medycznej we W., to w istocie przedmiotem skargi jest odpowiedź strony przeciwnej na żądanie udzielenia prasie informacji zawarte w piśmie skarżącego z dnia [...] r.., którą to odpowiedź skarżący uznał za odmowę udzielenia informacji.

Sąd nie podzielił jednak stanowiska skarżącego co do tego, że otrzymana przez niego odpowiedź zawarta w piśmie strony przeciwnej z dnia [...] r. nr [...] Rektora Akademii Medycznej we W. jest w istocie odmową udzielenia odpowiedzi. Mając bowiem na względzie treść owej odpowiedzi, Sąd uznał, że pismo to jest odpowiedzią na wystąpienie skarżącego z dnia [...] r. nr [...] do Rektora Akademii Medycznej we W. o udzielenie żądanych informacji. W piśmie tym Rektor wyjaśnił, że w budżecie Akademii Medycznej we W. na rok [...] nie przewidziano środków "na zabezpieczenie wypłaty odszkodowań dla ofiar bezprawnych działań i zaniechań Komisji Dyscyplinarnej oraz jej Przewodniczącej B. Ś.". Zajął też stanowisko co do zawartego w żądaniu udzielenia informacji pytania odnośnie odpowiedzialności odszkodowawczej za działania tejże Komisji. Nie można zatem przyjąć, że organ odmówił udzielenia prasie informacji. Informacji zatem udzielono. To zaś, że treść owej informacji nie odpowiada oczekiwaniom skarżącego nie ma wpływu na wynik niniejszej sprawy i jest odrębną kwestią.

Za odmowę udzielenia prasie informacji, podlegającej zaskarżeniu do Sądu administracyjnego, nie można uznać odpowiedzi nie satysfakcjonującej dziennikarza żądającego udzielenia informacji.

W wyroku z dnia 23.02.1999r. sygn. akt II SA 73/99 (Wokanda 1999/5/41) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, zgodnie z którym: "Obowiązek udzielania prasie informacji, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. - Prawo prasowe, sprowadza się do stworzenia dziennikarzom możliwości zapoznania się z informacją." "Zobowiązany może zadośćuczynić temu obowiązkowi poprzez ustne (osobiste lub telefoniczne przekazania informacji), względnie przez udzielenie jej w formie pisemnej (pismem odręcznym, maszynowym, przekazem teleksowym bądź elektronicznym)." (J. Sobczak: "Ustawa Prawo prasowe Komentarz", Oficyna Wydawnicza Muza S.A., s. 73). Organ uczynił zadość powyższemu obowiązkowi.

Za niezasadne w świetle powyższego uznać należy stanowisko skarżącego odnośnie naruszenia przez stronę przeciwną wskazanych w skardze przepisów prawa.

Na koniec wskazać trzeba, że w dniu 1 stycznia 2002r. weszła w życie ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). W myśl art. 25 ust. 1 tej ustawy, do spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, niezakończonych w dniu wejścia w życie ustawy ostatecznym albo prawomocnym rozstrzygnięciem, stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Ustęp 2 tegoż artykułu nakłada na podmioty właściwe w sprawach, o których mowa w ust. 1, obowiązek udostępnienia informacji publicznej albo wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Przepis ten jednak nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż - jak wynika z jego treści - obowiązek udostępnienia informacji publicznej lub wydanie decyzji o odmowie udostępnienia w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie wspomnianej ustawy odnosi się jedynie do przypadków, w których w dniu wejścia w życie tej ustawy zawisło postępowanie o udostępnienie informacji, a więc gdy właściwy podmiot był jeszcze dysponentem tego postępowania i mógł dostosować się do dyspozycji zawartej w przywołanej normie przejściowej, czyli przed uostatecznieniem się rozstrzygnięcia lub uprawomocnieniem się innego orzeczenia w sprawie udostępnienia informacji. Niemożliwe jest zatem zastosowanie dyspozycji art. 25 ust. 2 w związku z ust. 1 ustawy o dostępie do informacji na etapie postępowania sądowo-administracyjnego, które wszczęte zostało po ostatecznym załatwieniu sprawy udzielenia informacji ale przed wejściem w życie ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw. Podlegała ona zatem oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 27 ust. 1 wyżej powołanej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.