Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 819/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nr [...] uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez W. K. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego.

Pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r. W. K. zaskarżył

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach powyższe postanowienie organu odwoławczego. Do skargi dołączono wniosek o przywrócenie terminu

do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przedmiotową skargę wniósł w dniu 8 lipca 2016 r., adresując ją na znany mu, poprzedni adres siedziby organu odwoławczego, tj. na ul. [...] w K. W dniu

1 sierpnia 2016 r. otrzymał zwrot przedmiotowej przesyłki (dwukrotnie awizowanej) z adnotacją pracownika Poczty Polskiej S.A., że "adresat wyprowadził się". Skarżący podniósł, że nie został powiadomiony o zmianie siedziby organu w toku postępowania, nie otrzymał w tym zakresie żadnej odrębnej informacji, w związku z czym działał w przekonaniu, iż powyższy adres jest aktualny. W kolejnym piśmie z dnia 12 września 2016 r., nadesłanym na żądanie Sądu, skarżący podniósł, że

w treści zaskarżonego postanowienia nie było żadnej informacji o zmianie adresu Inspektoratu, a ponieważ nie była to jego pierwsza skarga skarżący skierował ją na ten sam adres, co dotychczas. Podniesiono także, że w wielu bazach adresowych nadal widnieje nieaktualny już adres organu odwoławczego.

Do pisma z dnia 12 września 2016 r. dołączono kopię koperty, w której przesłano skargę nadaną w dniu 8 lipca 2016 r. oraz kopię potwierdzenia jej nadania.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku podniósł, iż siedziba organu zmieniona została w listopadzie 2015 r. Organ zaznaczył, że aktualne dane adresowe organu zawiera nagłówek zaskarżonego postanowienia, a także pismo przewodnie organu I instancji przekazujące zażalenie skarżącego. Nadto dodał przywołując orzecznictwo sądów administracyjnych, że błędne zaadresowanie koperty ze skargą świadczy o braku należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, a zatem nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. Jednakże wniosek taki musi spełniać określone przepisami warunki. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni

od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu

(§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie

z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie

(§ 4). Jednakże, aby wniosek mógł zostać uwzględniony, powołane powyższej przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu, bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub

z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy egzemplarz zaskarżonego postanowienia został doręczony skarżącemu, który odebrał je osobiście w dniu

13 czerwca 2016 r., zatem termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął skarżącemu w dniu 13 lipca 2016 r.

Przenosząc powołaną wyżej regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd uznał, że wskazany termin rozpoczął bieg w dniu odebrania błędnie zaadresowanej przesyłki zawierającej skargę, tj. w dniu 1 sierpnia 2016 r. (zob. wydruk elektroniczny z strony http://emonitoring.poczta-polska.pl, dotyczący zwróconej przesyłki ze skargą), natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 5 sierpnia 2016 r. Zatem przedmiotowy wniosek został wniesiony w terminie, a jednocześnie z nim dokonano uchybionej czynności.

Podkreślić jednakże wypada, iż samo wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w przewidzianym do tego terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia terminu

do dokonania czynności procesowej. Odwołując się do ugruntowanego

w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu wskazać przyjdzie, że wniosek strony o przywrócenie terminu, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy strony należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można i należy wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Kryterium braku winy w uchybieniu terminu natomiast wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu uchybionej czynności. O jej wystąpieniu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw, skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności.

W zawisłej sprawie nie sposób uznać, że wnioskodawca dochował należytej staranności wnosząc skargę. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że zmieniony adres siedziby [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. znajdował się na korespondencji kierowanej

do skarżącego, tj. na przesłanym do wiadomości piśmie organu I instancji z dnia [...] r. nr [...], w załączeniu którego przekazano odwołanie skarżącego, a także w nagłówku zaskarżonego postanowienia. Nie istniała wobec tego żadna obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca prawidłowe zaadresowane przesyłki zawierającej skargę. Omyłkowe wykorzystanie przez skarżącego nieaktualnego adresu siedziby organu odwoławczego, nie może usprawiedliwiać uchybienia terminowi do wniesienia skargi, nawet jeśli tak błędnie zaadresowana skarga została złożona w placówce pocztowej w przewidzianym do tego terminie.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu, a zatem nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżący bowiem nie zachował staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej

o swoje interesy, co świadczy o zachowaniu noszącym znamiona winy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak

w sentencji.