Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 329/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne w ramach prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D.D. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu w sprawie ze skargi B.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami p o s t a n a w i a przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług na rzecz radcy prawnego D.D., Kancelaria Radcy Prawnego w Ł. przy al. A. AG


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami.

W dniu 4 września 2015 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, wniosła skargę kasacyjną, w której zawarto wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 490), którego przepis § 15 stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Stosownie natomiast do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego z urzędu wynosi 240 złotych, zatem w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie to kwota 180 złotych.

Pod uwagę wzięto również § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1805) oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1715).

Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.

AG