Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 174/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 49 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 stycznia 2010 r. (data nadania pisma na pocztę) H. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia [...], nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – pylicy płuc.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 lutego 2010 r., skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2010 r. za pisemnym potwierdzeniem odbioru.

W aktach sprawy brak jest żądanego odpisu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z ogólnych wymogów stawianych każdemu pismu procesowemu, określonym w art. 47 § 1 P.p.s.a., jest obowiązek strony wnoszącej pismo procesowe dołączenia do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Liczba odpisów pisma procesowego i odpisów załączników jest zatem zależna od liczby stron uczestniczących w postępowaniu, a odpisy składanego pisma procesowego wraz z odpisami załączników są doręczane następnie przez Sąd wszystkim pozostałym stronom (uczestnikom) postępowania. Brak wymaganych odpisów skargi stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu. Na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skutkuje to wezwaniem strony przez przewodniczącego o uzupełnienie braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na dołączeniu jej odpisu. Powyższe wezwanie, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2010 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Doręczenie było zatem skuteczne. Z tego względu zakreślony siedmiodniowy termin upływał z dniem 22 lutego 2010 r. Skarżący został przy tym pouczony o terminie i skutkach niezastosowania się do wezwania.

Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braku skargi, stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.