Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 1857/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Kudiura, Sędziowie WSA Beata Krajewska,, asesor WSA Michał Sowiński, Protokolant Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2004r. sprawy ze skargi E. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...]w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę


UZASADNIENIE

E. O. w dniu [...] grudnia 2002 r. dokonała zgłoszenia celnego w SAD [...] , wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, z zastosowaniem obniżonej stawki celnej, samochodu osobowego marki [...][...], rok produkcji 2001, importowanego z H.. Do zgłoszenia celnego Strona dołączyła fakturę na kwotę 3606 EUR tj. 14413,54 PLN wraz z deklaracją eksportera o pochodzeniu towaru.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w R. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym ustalenia wartości celnej sprowadzonego samochodu oraz w zakresie zastosowania obniżonej stawki celnej a w konsekwencji zakwestionował kwotę wynikającą z długu celnego. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji przy ustalaniu wartości pojazdu Naczelnik Urzędu Celnego w R., w oparciu o treść art. 29 kodeksu celnego, posłużył się Katalogiem EUROTAX nr [...]/2002 i przyjął jako ostateczną wartość pojazdu kwotę 8234,50 EUR tj. 32914 PLN. Od tej kwoty zostało następnie wyliczone cło. Deklaracja eksportera o pochodzeniu towaru nie mogła zatem, jak wywodzi w uzasadnieniu decyzji organ I instancji, zostać skutecznie sporządzona na fakturze, bowiem wartość towaru przekroczyła kwotę 6000 EUR stanowiącą , zgodnie z przepisami Protokołu nr 4, granicę dopuszczalności stosowania takich deklaracji.

W skierowanym do Dyrektora Izby Celnej [...] w W. odwołaniu z dnia [...] lutego 2003 r. E. O. zakwestionowała zastosowanie przez organ celny I instancji danych z Katalogu EUROTAX nr [...]/2002 w sytuacji, gdy w dniu dokonania przez nią zgłoszenia celnego obowiązywał już Katalog nr [...]/2002 zawierający niższą cenę pojazdu odpowiadającego sprowadzonej przez nią [...]. W dniu [...] lutego 2003 r. Skarżąca uzupełniła swe odwołanie dołączając do akt kserokopię właściwych stron Katalogu EUROTAX nr [...]/2002 oraz retrospektywne świadectwo pochodzenia EUR 1.

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., sprostowaną postanowieniem o tym samym numerze z dnia [...] kwietnia 2003 r., Dyrektor Izby Celnej [...] w W. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia wartości celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego, w pozostałej części utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji podzielił zarzuty Strony co do zastosowania niewłaściwego Katalogu EUROTAX i wskazał, iż prawidłowo wyliczona /w oparciu o nr [...]/2002/ wartość pojazdu sprowadzonego przez E. O. winna wynosić 7856,58 EUR tj. 31403,54 PLN. Dyrektor Izby Celnej podtrzymał jednak stanowisko co do wysokości zastosowanej przez organ I instancji stawki celnej - wynoszącej 35 %. Zdaniem organu II instancji, na gruncie obowiązujących w dniu dokonania zgłoszenia celnego przez Stronę przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oraz postanowień Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego zmienionego Porozumieniem między Rzeczypospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimi - podpisanym w Brukseli 24 czerwca 1997 r. przedłożone przez Stronę świadectwo przewozowe EUR 1 nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. wystawione w procedurze retrospektywnej przez niemieckie władze celne nie może być uznane za dokument stanowiący podstawę zastosowania obniżonej stawki celnej. Zostało ono bowiem niewłaściwie wypełnione w kilku polach a nieprawidłowości te dyskwalifikują ten dokument jako prawidłowy dowód pochodzenia towaru w rozumieniu postanowień Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego.

W dniu [...] maja 2003 r. E. O. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. w części utrzymującej decyzję organu I instancji. Skarżąca zarzucała organom celnym bezzasadne przerzucenie na nią odpowiedzialności za błędne wypełnienie przez hiszpańskie i niemieckie służby celne druku świadectwa EUR 1, co w konsekwencji doprowadziło do obciążenia jej 35 % stawką celną. Skarżąca zadeklarowała chęć uiszczenia opłat celnych we właściwie ustalonej wysokości. W toku procesu w piśmie procesowym z dnia 28 sierpnia 2003 r. podtrzymała swoje merytoryczne stanowisko w sprawie zaś przy piśmie z dnia 28 czerwca 2004 r., w którym informowała o uiszczeniu wszystkich należności celnych w celu odebrania samochodu, złożyła poświadczenie przez [...] [...] [...] [...][...] sp z oo w W. wyprodukowania przedmiotowego pojazdu na terenie Unii Europejskiej.

Dyrektor Izby Celnej [...] w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy do rozpoznania sprawy z mocy art. 97 § 1 przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./, zważył co następuje:

Zastosowanie obniżonej stawki celnej Unii Europejskiej stanowiło przyznawaną na wniosek Strony preferencję celną, dla uzyskania której winny być jednocześnie spełnione określone przepisami warunki. W dacie dokonania przez E. O. zgłoszenia celnego obowiązywały przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oraz postanowienia art. 13 i 16 Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego zmienionego Porozumieniem między Rzeczypospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimu podpisanym w Brukseli w dniu 24 czerwca 1997 r. /załącznik do Dz.U. nr 104, poz. 662 z 1997 r. i nr 30, poz. 288 z 1999 r./. Z ich treści wynika, iż możliwość stosowania obniżonych stawek celnych występuje wyłącznie gdy równocześnie :

- towar pochodzi z obszaru Unii Europejskiej w rozumieniu postanowień Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego,

- pochodzenie towaru zostało udokumentowane świadectwem przewozowym EUR 1, sporządzonym zgodnie z wymogami określonymi w art. 17 Protokołu Nr 4,

- nastąpił bezpośredni przewóz towaru do Polski.

Analiza dołączonego przez E. O. do akt administracyjnych dokumentu EUR 1 nr [...] wystawionego retrospektywnie w dniu [...] lutego 2003 r. przez n. służby celne /k-36 akt adm./ prowadzi do stwierdzenia, iż świadectwo to nie spełnia zakreślonych przepisami Protokołu Nr 4 wymogów. Przede wszystkim, wbrew jednoznacznej treści art. 17 , wpisy w polach nie wypełnionych całkowicie nie zostały podkreślone linią poziomą a pozostała pusta powierzchnia pola nie została zakreślona. Dotyczy to zwłaszcza pola nr 8. Rubryki pola nr 11 pozostały częściowo niewypełnione. Niewłaściwe zapisy znajdują się w polach nr 9, 10 i 4 dokumentu. Powyższe nieprawidłowości uzasadniają dokonaną przez organy celne ocenę, iż przedstawione przez Stronę świadectwo nie może być uznane za dokument rodzący skutki prawne w zakresie przyznania preferencji celnych i to niezależnie od subiektywnego odczucia Skarżącej, iż nie miała ona wpływu na treść tego dokumentu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawując, w myśl art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych /Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Dz.U. Nr 153, poz.1269/, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stanął na stanowisku, w oparciu o przedstawione wyżej ustalenia, iż decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. w zaskarżonej części prawa nie narusza. Wynikające z przytaczanych wyżej unormowań prawnych związanie przyznania Stronie preferencji celnych w postaci obniżonej stawki celnej z obowiązkiem złożenia przez nią prawidłowo wypełnionego świadectwa przywozowego EUR 1 czyni skargę E. O. niezasadną.

Nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia Sąd skargę tę, w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ oddalił.