Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1014/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. i J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 września 2019 r. sygn. akt II SA/Gd 441/19 o odrzuceniu skargi J. B. i J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia decyzji w sprawie wykonanych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 3 września 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 441/19, odrzucił skargę J. B. i J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia decyzji w sprawie wykonanych robót budowlanych.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 9 lipca 2019 r. skarżący wezwani zostali do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Pod tym samym rygorem wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi. Powyższe zarządzenie zostało wysłane na adres pełnomocnika skarżących wskazany we wniesionej skardze i po dwukrotnym awizowaniu w dniu 15 lipca 2019 r. i w dniu 23 lipca 2019 r. przesyłka została w dniu 2 sierpnia 2019 r. zwrócona do Sądu. Przesyłka została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 29 lipca 2019 r. W tej sytuacji termin do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 5 sierpnia 2019 r. i jak wynika z akt wpis ten nie został uiszczony (vide: notatka urzędowa z dnia 27 sierpnia 2019 r.). Również nie zostały uzupełnione braki formalne skargi. Z uwagi na powyższe Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) – dalej: P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli J. B. i J. B. Zaskarżając je w całości postulowali jego uchylenie i przekazanie sprawy "do dalszego postępowania". Zaskarżonemu postępowaniu zarzucili naruszenie art. 44 K.p.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 1 lit a) P.p.s.a. polegające na wadliwym uznaniu, że pełnomocnik został prawidłowo zawiadomiony o próbie doręczenia przesyłki i braku doręczenia w biurze (w kancelarii) awiza, a tym samym pełnomocnik nie był należycie powiadomiony o pozostawieniu awiza, na co również wskazuje brak wydania takiej rzekomo awizowanej przesyłki w dniu 17 lipca 2019 r. podczas osobistego odbioru korespondencji na poczcie przez pełnomocnika. Nadto skarżący zawarli w zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazując, że uchybienie nie nastąpiło z winy ich pełnomocnika, a wadliwego braku doręczenia poczty na adres kancelarii.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Jak wynika z akt sprawy wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało pełnomocnikowi skarżących doręczone w trybie art. 73 P.p.s.a. Wobec spełnienia warunków do uznania przesyłek za prawidłowo doręczone w tym trybie, Sąd pierwszej instancji uznał, że wezwanie zostało pełnomocnikowi skarżących doręczone w dniu 29 lipca 2019 r. Stanowisko to kwestionują skarżący, twierdząc, że ich pełnomocnik nie otrzymał żadnego zawiadomienia o możliwości odbioru korespondencji z placówki pocztowej.

Z treści art. 73 P.p.s.a. wynika, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Z powyższego wynika zatem, że skuteczne doręczenie pisma w trybie art. 73 P.p.s.a. uwarunkowane jest złożeniem pisma na czas określony w tym przepisie w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy i pozostawieniem zawiadomienia o miejscu złożenia pisma (dwukrotnie). Przy czym zawiadomienie to może zostać pozostawione tylko w miejscach przewidzianych w tym przepisie, a więc w: oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Tylko zgodne z przepisami doręczenie wywołuje skutki prawne. Dla uznania, że pismo wzywające do uzupełnienia braków skargi zostało skutecznie doręczone konieczne jest wykazanie, że doręczyciel zawiadomił stronę skarżącą w sposób niebudzący wątpliwości o nadejściu pisma i miejscu, gdzie może pismo odebrać. Okoliczności te powinny być potwierdzone podpisem doręczyciela.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie podważyli domniemania doręczenia ich pełnomocnikowi korespondencji z sądu w trybie art. 73 P.p.s.a. Zarówno analiza potwierdzenia odbioru jak i adnotacji uczynionych przez pracownika Poczty Polskiej S.A. na kopercie korespondencji skierowanej do pełnomocnika skarżących nie nasuwa wątpliwości co do prawidłowości doręczenia w trybie art. 73 P.p.s.a. Trafnie zatem Sąd pierwszej instancji przyjął, że wezwanie zostało pełnomocnikowi skarżących doręczone w dniu 29 lipca 2019 r., a ustawowy termin siedmiu dni do uzupełnienia braków skargi w postaci uiszczenia wpisu i przedłożenia wymaganej liczby jej odpisów upłynął bezskutecznie. Na potwierdzeniu odbioru i kopercie korespondencji kierowanej do pełnomocnika skarżących widnieją adnotacje o podwójnym awizowaniu przesyłki, miejscu pozostawienia przesyłki, dacie i miejscu pozostawienia zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki.

Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi złożony przez skarżących wraz z zażaleniem będzie podlegał odrębnemu rozpoznaniu przez Sąd pierwszej instancji.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.