Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 997/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 35 ust. 3, art. 36a ust. 5 pkt 1, art. 51 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7, art. 9, art. 12, art. 35, art. 72, art. 77 § 1, art. 107 § 3, art. 138
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Irena Szczepkowska Protokolant Grzegorz Knop po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009 roku sprawy ze skargi M. W. i Ł. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaniechania dalszych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących M. W. i Ł. W. kwotę 740 zł (słownie: siedemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29 czerwca 2001r. Prezydent Miasta zatwierdził na rzecz M.W. projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego z przychodnią lekarską w S. przy ul. N. na działce nr "[...]", obręb "[...]", którą sprostowano postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2003r. w zakresie wskazania prawidłowej nazwy ulicy, na której realizowana jest inwestycja tj. ulicy L.

Pismem z dnia 3 października 2005r. M.W. poinformował Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej: PINB), iż wobec błędnego wytyczenia przez geodetę miejsca posadowienia budynku na działce nr "[...]" obręb "[...]" przy ul. L. wnosi o wskazanie sposobu legalizacji tego faktu. Załączył geodezyjną mapę zatwierdzającą lokalizację obiektu i inwentaryzację powykonawczą.

Po wszczęciu postępowania organ przeprowadził 7 listopada 2005r. wizję lokalną budynku stwierdzając, że inwestor w trakcie robót budowlanych zmienił usytuowanie budynku oraz rzedną jego posadowienia, co stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego pozwolenia na budowę. Stwierdzono także, że inwestor wprowadził do projektu budowlanego nieistotne zmiany, które zostały potwierdzone przez autora projektu.

Postanowieniem z 8 listopada 2005r. PINB, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane wstrzymał M.W. roboty budowlane związane z budową budynku jednorodzinnego z przychodnią lekarską w S. przy ul. L. na działce nr "[...]", obręb "[...]" prowadzone w sposób istotnie odbiegający od warunków pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu wskazano, iż wykonany zakres robót obejmuje stan surowy zamknięty, prowadzone są roboty wykończeniowe.

Następnie decyzją z dnia 25 listopada 2005r. Nr "[...]" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, nałożył na M.W. obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, projektu budowlanego zamiennego budynku jednorodzinnego z przychodnią lekarską w S. przy ul. L. na działce nr "[...]", obręb "[...]" uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Wskazano, że inwestor w trakcie wykonywania prac na podstawie pozwolenia na budowę dokonał zmiany jego usytuowania w terenie oraz zmienił rzędną jego posadowienia, co stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego pozwolenia na budowę projektu zagospodarowania terenu (art. 36a ust. 5 pkt 1 tej ustawy). Potwierdzono, że zakres wykonanych robót obejmuje stan surowy zamknięty, prowadzone są roboty budowlane wykończeniowe.

Inwestor pismami z 12 stycznia 2006r. oraz 14 marca 2006r. wystąpił z wnioskiem o zmianę wyznaczonego terminu do dnia 15 maja 2006r. z uwagi na okres zimowy.

W dniu 20 kwietnia 2006r. inwestor przedłożył 4 egzemplarze planu zagospodarowania terenu działki nr "[...]" przy ul. L. w S. wraz z informacją Urzędu Miasta z 28 marca 2006r. o przeznaczeniu w planie zagospodarowania przestrzennego działki nr "[...]".

Decyzją z 9 maja 2006r. nr "[...]", działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Dyrektor Wydziału Architektury i Budownictwa, uchylił z urzędu decyzję z 29 czerwca 2001r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego z przychodnią na działce nr "[...]", obręb "[...]", przy ul. L. w S.

W dniu 26 czerwca 2006r. M.W. wystąpił do PINB z prośbą o wydanie decyzji pozwalającej na kontynuowanie prac przy budowie, gdyż przedłożył wymagany plan zagospodarowania terenu i wykonał nałożone na niego obowiązki.

Pismem z 13 lipca 2007r. PINB poinformował, że nałożony na inwestora obowiązek nie został do chwili obecnej zrealizowany, gdyż przedłożono jedynie 4 egz. planu zagospodarowania terenu, co nie jest wykonaniem decyzji. Stosownie do art. 34 prawa budowlanego projekt zagospodarowania terenu jest jedynie częścią prawidłowo sporządzonego projektu budowlanego, stad inwestor winien przedstawić organowi projekt budowlany zamienny zawierający wymogi wynikające z prawa, w tym uwzględniający roboty wykonane w formie inwentaryzacji i oceny technicznej oraz obejmujący zakres robót pozostałych do wykonania. Dopiero spełnienie tych wymogów spowoduje, że będzie możliwe wydanie decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

Pismem z 15 lipca 2006r. inwestor poinformował organ, iż nowa decyzja winna być wydana także na jego syna Ł.W., który stał się właścicielem ½ działki, na której jest prowadzona inwestycja na skutek umowy sprzedaży z dnia 25 lipca 2001r. - akt notarialny Rep. A nr "[...]".

Pismem z dnia 31 lipca 2006r. M.W. poinformował organ, iż przedkłada pełną dokumentację zawierającą projekt architektoniczny oraz projekt konstrukcyjny, projekt instalacji elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, geotechnicznych warunków posadowienia obiektu.

Pismem z 11 sierpnia 2006r. organ wezwał inwestora do uzupełnienia przez projektanta złożonej dokumentacji. Poinformowano, iż do tego czasu nie jest możliwe wydanie decyzji.

Kolejnym pismem z 1 czerwca 2009r. K.L. (decyzja Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego o zmianie nazwiska z dnia 6 maja 2008r.) ponowił wniosek o wydanie decyzji na kontynuowanie robót na obu współwłaścicieli wobec przedłożenia wymaganych dokumentów oraz wyjaśnień złożonych osobiście na wezwanie przez konstruktora Z.W. Dodatkowo podał, że nie potwierdziły się jego przypuszczenia co do wad budowanego obiektu, gdyż wątpliwości te zostały rozstrzygnięte wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 6 marca 2008r. sygn. akt "[...]". Dołączył kserokopię decyzji o zmianie nazwiska, akt notarialny z 12 sierpnia 1997r. o ustanowieniu go pełnomocnikiem syna Ł.W. i wyrok SA z 6 marca 2008r.

Decyzją z dnia "[...]" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, w oparciu o art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, nakazał Ł.W. i K.L. zaniechanie dalszych robót budowlanych związanych z budową domu jednorodzinnego z przychodnią lekarską w S. przy ul. L. W uzasadnieniu wskazano, że decyzją organu nałożono obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego budynku uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Ponieważ inwestorzy pomimo upływu terminu nie przedłożyli projektu konstrukcji budynku i instalacji wewnętrznych, jedynie rysunki z 2000r. dotyczące architektury budynku, inwestor został wezwany do jego uzupełnienia przez projektanta wniesionej dokumentacji. Wobec nieuzupełnienia braków organ orzekł zaniechanie dalszych robót.

Na tę decyzję K.L. złożył pismo do organ I instancji, w którym wystąpił o unieważnienie decyzji wskazując, iż została ona skierowana do C.W. nie będącego stroną tej decyzji. Ten sam błąd organ uczynił przy wydaniu decyzji z 25 listopada 2005r. doręczając ją C.W. Zarzucił, iż w dniu 31 lipca 2006r. przedstawił wszystkie wymagane projekty, co potwierdził organ kwitując ich odbiór.

Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2009r. PINB sprostował wydaną decyzję wskazując, iż otrzymuje ją: zamiast C.W. – K.L.

Po wyjaśnieniu, iż złożone pismo stanowi odwołanie od decyzji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach uzasadnienia wskazano, iż w przypadku stwierdzenia wykonywania obiektu budowlanego z naruszeniem warunków zawartych w decyzji o pozwoleniu na budowę organ uprawniony jest do wszczęcia postępowania w trybie art. 51 ustawy prawo budowlane. W takim przypadku organ w określonym terminie nakłada obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, a w razie potrzeby wykonania czynności lub robót budowlanych doprowadzających obiekt do stanu zgodnego z prawem. W razie niewykonania w terminie obowiązku nakazuje zaniechanie dalszych robót, bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Wydana decyzja jest zgodna z przepisami prawa, gdyż inwestor dokonał zmiany usytuowania budynku oraz zmiany rzędnej jego posadowienia i pomimo cichego przyzwolenia organu nie wykonał obowiązku wynikającego z decyzji z 25 listopada 2005r. Odnośnie zarzutu, iż przedłożona została pełna dokumentacja wyjaśniono, że 11 sierpnia 2006r. organ wezwał do jej uzupełnienia.

Od tej decyzji, działający z upoważnienia Ł.W. i K.L. pełnomocnik - adw. J.P. wniosła skargę do sądu administracyjnego, domagając się w jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania wg. norm przepisanych. Rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenia prawa materialnego - art. 50 i 51 ust. 5 oraz art. 35 ust. 3 w zw. z art. 36a ust. 3 ustawy prawo budowlane oraz art. 10 § 1, art. 12, art. 35, art. 67 § 1 i 2, art. 73 § 1 i 2 Kpa. Podniosła, iż sam przebieg postępowania prowadzonego z rażącym naruszeniem art. 12 i art. 35 Kpa wskazuje na niekompetencję organów. Wskazała, że skarżona decyzja wydana została na dwóch inwestorów podczas, gdy decyzja o pozwoleniu na budowę była wydana tylko na jednego z nich oraz nie dokonano jej przeniesienia na podstawie art. 40 prawa budowlanego. Jednocześnie w stosunku do Ł.W. nie zachowano żadnych wymogów związanych z zapewnieniem mu czynnego udziału w postępowaniu oraz nie umożliwiono mu stosownie do art. 10 § 1 i art. 73 § 1 i 2 Kpa zapoznania się z materiałami sprawy. Podniosła, iż w sytuacji skarżących wobec stwierdzenia istotnego odstępstwa od zatwierdzonego pozwolenia na budowę, gdy budynek został już pobudowany i budowa zakończona należało wydać decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. Organ zaś wpierw wstrzymał roboty budowlane a następnie nałożył obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót. Wydanie takiej decyzji nie było jednak zasadne, gdyż inwestor zakończył już budowę i prowadził jedynie roboty wykończeniowe. Brak było zatem podstaw do wstrzymania robót. Wobec tego, gdy roboty zostały już zakończone nie było podstaw do uchylania zgodnie z art. 36a ust. 2 prawa budowlanego decyzji o pozwoleniu na budowę. Nadto wskazano, że postanowienie i decyzja z listopada 2005r. zostały doręczone osobie o imieniu C.W., tj osobie, która w tej sprawie nie występuje. Dopiero w sierpniu 2009r. organ dostrzegł tę pomyłkę dokonując stosownego sprostowania. Pełnomocnik zarzuciła, iż po złożeniu 4 egz. projektu planu zagospodarowania terenu organ nie wydał decyzji lecz wezwał inwestora do złożenia pełnego projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego wykonane roboty w formie inwentaryzacji i oceny technicznej oraz zakresu pozostałych robót do wykonania. Wbrew organom taki obowiązek nie został nałożony na inwestora decyzją lecz rozszerzony dopiero pismem z 13 lipca 2006r. Odnośnie dokumentów złożonych w dniu 31 lipca 2006r. podała, iż na tym piśmie znajduje się prezentata organu I instancji i brak jest jakichkolwiek adnotacji, że inwestor któregoś z wymienionych dokumentów nie złożył. Wprawdzie pismem z 11 sierpnia 2006r. wezwano go do uzupełnienia przez projektanta złożonej dokumentacji technicznej bez wydania postanowienia określającego nieprawidłowości, nie zwrócono także tej dokumentacji do uzupełnienia i nie wskazano na jakiekolwiek braki tej dokumentacji. Inwestor spowodował, że konstruktor stawił się w PINB lecz z tej czynności nie sporządzono żadnego protokołu wbrew zapisowi art. 67 § 1 i 2 Kpa, a okoliczność ta miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W aktach sprawy znajduje się spis dokumentacji przedłożonej przez inwestora w wykonaniu obowiązku wynikającego z decyzji lecz dokument ten nie zawiera żadnej daty i nie wiadomo kiedy został sporządzony. Reasumując w sprawie po złożeniu żądanej dokumentacji organ nadzoru budowlanego powinien wydać decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót albo jeżeli budowa została już zakończona, co ma miejsce w tej sprawie o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że podniesione zarzuty pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009r. pełnomocnik skarżących podtrzymała zarzut o rozszerzeniu obowiązku wynikającego z decyzji organu, zaś skarżący K.L. stwierdził, iż nie rozumie jakich innych dokumentów żądały organy. Wyjaśnił, że projekt architektoniczny zamienny wykonał inż. P., gdyż inż. D. w tym czasie przebywał za granicą i wskazał tego inżyniera do wykonania zmian w swoim projekcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) stosownie do przysługujących sądowi administracyjnemu kompetencji, Sąd kontroluje zaskarżone decyzje pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi w granicach danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej ustawą ppsa. Wzruszenie decyzji następuje w razie, gdy kontrola wykaże, że decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy ppsa).

Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Wskazać należy także, iż Sąd nie dokonuje własnych ustaleń w sprawie, bowiem stan faktyczny sprawy ocenia na podstawie akt sprawy administracyjnej - art. 133 § 1 ustawy ppsa.

Dokonana w takim zakresie kontrola zaskarżonej decyzji wskazuje, iż wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem skargi w tej sprawie jest decyzja WINB z "[...]" nr "[...]" utrzymująca w mocy decyzję PINB z dnia "[...]" nr "[...]" nakazującą Ł.W. i K.L. zaniechanie dalszych robót budowlanych związanych z budową budynku jednorodzinnego z przychodnią lekarską w S. przy ul. L. na działce nr "[...]" obręb "[...]".

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii rozstrzygnięcia, czy inwestor wykonał obowiązek nałożony na niego przez PINB decyzją z dnia 25 listopada 2005r. wydaną w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego przedłożenia, w związku ze stwierdzonym istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego, projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, jak to podnosi pełnomocnik skarżących, czy też nie wykonał tego obowiązku, jak twierdzi organ odwoławczy.

Przed przystąpieniem do rozpoznania sprawy wskazać pozostaje, iż stosownie do art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz.1118, ze zm.) nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu. W rzeczonej sprawie uznano, że zaistniała sytuacja istotnego odstąpienia od projektu budowlanego, gdyż stwierdzono w trakcie wizji lokalnej, że budynek jednorodzinny na działce nr "[...]" obręb "[...]" w S. przy ul. L. został usytuowany niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz zmienione zostały jego rzędne posadowienia. W trakcie wizji nie wskazano jednakże na czym polegało to zmienione usytuowanie, jakiego rzędu przesunięcia na działce dotyczyło. W efekcie organ I instancji decyzją z 25 listopada 2005r. nałożył na inwestora, poprzedzając to rozstrzygnięcie postanowieniem o wstrzymaniu robót budowlanych, obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie 30 dni projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

Rozstrzygnięcie to podjęto po myśli art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, zgodnie z którym przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia - nakłada określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych - oraz w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Przepis ten konkretyzuje uprawnienie organu nadzoru budowlanego, który nakłada obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego oraz w razie konieczności także nakazuje wykonanie określonych robót budowlanych. Ustawodawca w przepisie tym wskazał, iż przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian, co oznacza, iż w przypadku konieczności sporządzenia projektu budowlanego zamiennego należy stosować przepisy dotyczące projektu z uwzględnieniem zmian. Art. 34 ust. 1 tej ustawy określa jakie wymagania winien spełniać projekt budowlany, zaś w ust. 5 przepisu enumeratywnie wskazano, co powinien zawierać. I tak projekt budowlany winien m.in. zawierać - projekt zagospodarowania działki lub terenu, projekt architektoniczno - budowlany, stosownie do potrzeb oświadczenie właściwych jednostek o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków, oświadczenie właściwego zarządcy drogi oraz w zależności od potrzeb wyniki badań geologiczno - inżynierskich oraz geotechniczne wyniki posadowienia obiektów budowlanych. Tylko takie elementy winny być przedstawione w razie konieczności sporządzenia projektu budowlanego zamiennego.

W tym miejscu należy wskazać, iż nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że z uwagi na rodzaj stwierdzonego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego nie zawsze będzie zachodziła konieczności sporządzania całkowicie nowego projektu zamiennego. Dopuszczalna będzie sytuacja wykorzystania dotychczasowego projektu w zakresie, który nie został dotknięty odstępstwami, bowiem to jedynie projektanci przygotowujący poszczególne projekty składające się na zbiorczy projekt budowlany są uprawnieni do potwierdzenia, czy i w jakim zakresie odstępstwa wpłynęły na zakres przygotowanego przez nich projektu oraz czy i w jakim zakresie uległ on zmianie.

Na tle powyższej regulacji słuszny jest zarzut pełnomocnika skarżących, iż wprawdzie pierwotnie inwestor przedłożył jedynie 4 egz. nowego projektu zagospodarowania terenu lecz organ I instancji w piśmie z 13 lipca 2006r. wyjaśniając stronie konieczność przedłożenia pełnego projektu budowlanego, którego część stanowi projekt zagospodarowania terenu, faktycznie dokonał nieuprawnionego rozszerzenia nałożonego na niego obowiązku wskazując, że winna być przedłożona także inwentaryzacja oraz ocena techniczna obejmująca roboty wykonane oraz zakres robót pozostałych do wykonania. W piśmie tym organ nie wskazał żadnego przepisu, który uprawniałby do takiego rozszerzenia nałożonego decyzją obowiązku, który dotyczył jedynie sporządzenia projektu budowlanego zamiennego i nie obejmował żadnych ocen technicznych, czy też konieczności sporządzenia inwentaryzacji wykonanych prac oraz prac pozostałych do wykonania. To bowiem projektanci sporządzający odpowiednio do swoich uprawnień projekty w zakresie architektoniczno-budowlanym, konstrukcyjnym czy dalszych wymienionych w art. 34 ust. 3 tej ustawy, odpowiedzialni są za ich przygotowanie z uwzględnieniem dokonanych dotychczas zmian. Słusznie zatem skarżący podnoszą, że doszło do nieuprawnionego rozszerzenia obowiązku nałożonego decyzją z 25 listopada 2005r.

Organ odwoławczy nie zwrócił uwagi na tę istotną okoliczność, jak też na liczne błędy popełnione w toku prowadzonego postępowania administracyjnego w sposób rażąco naruszający przepisy dotyczące terminów załatwiania spraw wynikające z ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.). Prowadzenie przez okres ponad trzech lat postępowania, gdy od dnia 11 sierpnia 2006r. do daty wydania decyzji w dniu "[...]" nie podjęto żadnej czynności procesowej, jak również nie poinformowano strony o innym terminie załatwienia sprawy, rażąco narusza art. 35 Kpa oraz art. 12 Kpa.

Nadto stwierdzić należy, co uszło uwadze organu odwoławczego, iż w sprawie tej doszło do naruszenia fundamentalnej zasady prawdy obiektywnej wynikającej z art. 7 Kpa, zgodnie z którą w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, stosownie zaś do art. 77 § 1 Kpa obowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z 4 czerwca 2008r. sygn. akt II FSK 521/07, niepublikowany, stwierdził, że dla każdego postępowania kluczowe znaczenie ma ustalenie stanu faktycznego sprawy, bowiem tylko w takim przypadku możliwe jest ustalenie praw i obowiązków strony tego postępowania. Tylko w stosunku do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego można zastosować przepisy prawa materialnego skutkujące powstaniem praw i obowiązków strony postępowania sądowoadministracyjnego. Należy, bowiem mieć na uwadze to, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena z punktu widzenia zgodności z prawem procesu konkretyzacji (zastosowania) norm prawa materialnego (głównie administracyjnego) w określonej sytuacji faktycznej. Zadaniem sądu jest jedynie ocena, czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał procesowy jest pełny, czy został zebrany prawidłowo i jest wystarczający do wymaganego przez prawo ustalenia podstawy faktycznej decyzji.

Odzwierciedleniem realizacji wymienionych zasad jest prawidłowo sporządzone uzasadnienie decyzji. Pod tym względem decyzje wydawane w postępowaniu administracyjnym podlegają rygorom określonym w art. 107 § 3 kpa. Przepis ten stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego narusza art. 107 § 3 Kpa, bowiem nie zawiera pełnego uzasadnienia faktycznego, z którego wynikałoby jakie okoliczności i dokonane ustalenia w sprawie organ przyjął za podstawę podjętego rozstrzygnięcie. Poza stwierdzeniem, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa, gdyż inwestor nie przedłożył projektu budowlanego zamiennego realizowanej inwestycji brak jest wskazania z jakiego powodu organ odmówił uwzględnienia przedłożonych przez stronę w dniu 31 lipca 2006r. dokumentów, nie odniósł się także do stwierdzeń zawartych w decyzji organu I instancji, że strona nie przedłożyła projektu konstrukcji budynku i instalacji wewnętrznych, a jedynie rysunki dotyczące architektury budynku z 2000r. Z załączonych dokumentów wynika natomiast, że takie projekty zostały przedłożone a jedynie nie zostały podpisane przez projektantów, o czym organ nie poinformował strony w sposób jednoznaczny. Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie od decyzji organu I instancji zobowiązany był do szczegółowego odniesienia się do podnoszonych zarzutów, stosownie do art. 138 Kpa a nie jedynie do stwierdzenia, że wydana decyzja jest prawidłowa. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w odniesieniu do orzeczenia organu I instancji - wyrok NSA z dnia 22 marca 1996r. sygn. SA/Wr 1996/95, niepubl.

Organ odwoławczy pominął także milczeniem zasadę udzielania stronie informacji wynikającą z art. 9 Kpa, gdzie organy administracji publicznej obowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenia ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Z przekazanych akt sprawy nie wynika aby działanie organu I instancji czyniło zadość tej zasadzie, a także aby w tym zakresie organ odwoławczy uzupełnił braki postępowania przed tym organem.

Nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, iż skarżący K.L. wadliwie zinterpretował nałożony na niego obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego wprowadzone do projektu zmiany, gdyż z uwagi na zmianę dotyczącą lokalizacji na działce obiektu budowlanego i rzędnej jego posadowienia przedłożył w wyznaczonym terminie tylko 4 egz. sporządzonego projektu architektonicznego planu zagospodarowania terenu. Dopiero z pisma organu z dnia 13 lipca 2006r. powziął wiadomość, że ten projekt stanowi jedynie część projektu budowlanego zamiennego, który winien spełniać wymagania określone w art. 34 prawa budowlanego. Wprawdzie to tym pismem organ rozszerzył zakres nałożonego obowiązku o przedłożenie także oceny technicznej i inwentaryzacji prac wykonanych oraz pozostających do wykonania, jednakże dopiero to pismo informowało o konieczności uzupełnienia złożonego dokumentu.

Jak wynika z akt administracyjnych przekazanych Sądowi inwestor przy piśmie z 31 lipca 2006r. przedłożył, jak to określił, pełną dokumentację zawierającą projekt architektoniczny oraz konstrukcyjny, projekt instalacji elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania oraz geotechnicznych warunków posadowienia obiektu. W odpowiedzi na nie organ wezwał inwestora do uzupełnienia przez projektanta złożonej dokumentacji. Nie sposób z tej skąpej informacji wnosić, o którego projektanta chodziło organowi oraz w jakim zakresie ma być uzupełniona przedłożona dokumentacja. Brak jest także informacji aby zwrócono złożoną dokumentację celem jej uzupełnienia.

Poza tym stosownie do art. 35 ust. 3 prawa budowlanego w przypadku stwierdzenia naruszeń m.in. w zakresie kompletności projektu budowlanego organ winien postanowieniem nałożyć obowiązek ich usunięcia wskazując nieprawidłowości oraz określając termin ich usunięcia. Skoro do projektu budowlanego zamiennego należy stosować odpowiednio przepisy dotyczące projektu budowlanego, to w zaistniałej sytuacji organ winien zachować się zgodnie z regulacją wynikającą z art. 35 ust. 3 tej ustawy.

Z treści skargi wynika, ze inwestor starał sie sprostać nałożonemu obowiązkowi, gdyż projektant sporządzający projekt konstrukcyjny Z.W. stawił się w organie. W aktach brak jest jednak wzmianki aby ta okoliczność została odnotowana w toku postępowania. Stosownie zaś do art. 72 Kpa czynności organu administracji, z których nie sporządza się protokołu, a które mają znaczenie dla sprawy lub toku postępowania, utrwala się w aktach w formie adnotacji podpisanej przez pracownika, który dokonał tych czynności. Z wizyty projektanta w organie I instancji nie została sporządzona żadna adnotacja, ani tym bardziej protokół pomimo, że to od uzupełnienia projektu przez projektanta zależało rozstrzygnięcie w sprawie.

Reasumując w rozpoznawanej sprawie nie sposób uznać, że działanie organu odwoławczego, jak i organu I instancji czyniło zadość obowiązkowi bezwzględnego informowania strony o jej prawach i obowiązkach oraz polegało na czuwaniu aby na skutek nieznajomości prawa strona nie poniosła szkody stosownie do art. 9 Kpa., jak również nie naruszało art. 35 ust. 3 prawa budowlanego.

Nadto organ orzekający w sprawie nie podjął wszelkich działań zmierzających do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Ze sporządzonego spisu dokumentacji projektowej wynika, że w aktach tej sprawy znajdują się zarówno projekty domu stanowiące załączniki do decyzji z dnia 29 czerwca 2001r. (pozwolenia na budowę), jak też projekty zamienne podpisane i niepodpisane przez projektantów je sporządzających. I tak w przypadku projektu architektoniczno-budowlanego znajduje się 1 egz. z naniesionymi kolorem czerwonym zmianami projektanta i przez niego podpisany oraz 3 egz. tego projektu nie podpisane przez projektanta, 1 egz. projektu konstrukcji stanowiący załącznik do decyzji z 29 czerwca 2001r. oraz 3 egz. tego projektu nie podpisane przez projektanta, 3 egz. projektu konstrukcyjnego zamiennego wraz z dokumentacją obliczeniową podpisane przez projektanta, jak również egzemplarze projektu budowlanego instalacji elektrycznych wnętrzowych stanowiące załącznik do decyzji, jak również nie podpisane przez projektantów kopie projektów tych instalacji z informacją, że stanowią one projekt zamienny, taka sama sytuacja dotyczy projektu geotechnicznych warunków posadowienia budynku, która jest podpisana i stanowi załącznik do decyzji oraz nie podpisana dokumentacja zamienna oraz nowy projekt zagospodarowania terenu działki. W tej sytuacji skoro przedstawiona przez inwestora dokumentacja zawierała zarówno elementy nowych sporządzonych projektów zamienny, co ma miejsce w odniesieniu do projektu architektonicznego zagospodarowania terenu, projektu zamiennego konstrukcyjnego wraz z obliczenia oraz projektu architektoniczno - budowlanego, gdy na jednym egzemplarzu naniesiono czerwonym kolorem zmiany i podpisano go przez projektanta, zaś pozostałe nie zawierają jego podpisu, natomiast w odniesieniu do pozostałych przedłożonych projektów zamiennych stanowią one niepodpisane przez ich projektantów kopie dokumentu pierwotnego będącego częścią zatwierdzonego decyzją z 29 czerwca 2001r. projektu budowlanego, organ winien wezwać stronę do usunięcia stwierdzonych uchybień poprzez jednoznaczne wskazanie wszelkich uchybień formalnych przedłożonej dokumentacji, gdyż jednozdaniowe stwierdzenie o konieczności uzupełnienia projektu przez projektanta umożliwiało inwestorowi ich usunięcia, gdy nie posiadał on wiedzy o jakie projekty chodzi oraz którzy projektanci winni je uzupełnić bądź podpisać. Zaniechanie powyższe doprowadziło w efekcie do naruszenia interesu inwestorów poprzez wydanie decyzji w trybie art. 51 ust. 5 prawa budowlanego o zaniechaniu dalszych robót wobec stwierdzenia niewykonania nałożonego obowiązku.

Odnośnie zarzutu skarżących, iż decyzja o pozwoleniu na budowę była wydana dla jednego inwestora natomiast nakaz zaniechania dalszych robót na obu współwłaścicieli stwierdzić pozostaje, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Jak wynika z umowy sprzedaży części działki nr "[...]" obręb "[...]" na rzecz Ł.W. sporządzona została ona w dniu 25 lipca 2001r., a zatem już po wydanym pozwoleniu na budowę. Organ nadzoru budowlanego nie posiadał informacji o tej transakcji i zmianie po stronie inwestora, gdyż dotychczasowy inwestor, jak również nowy współwłaściciel nie wystąpili o przeniesienie pozwolenia, stosownie do art. 40 tej ustawy. Stąd postępowanie wszczęte zostało jedynie w stosunku do dotychczasowego inwestora, natomiast od momentu uzyskania informacji, że w sprawie pojawił się współwłaściciel obowiązek, o którym mowa w art. 51 ust. 5 nałożono na obu współwłaścicieli.

Odnośnie zarzutu, iż w toku postępowania naruszono prawa jednego z inwestorów, gdyż Ł.W. nie miał zagwarantowanej możliwości zapoznania się z aktami sprawy, jak również wypowiedzenia się co do zebranych dowodów stwierdzić należy, że zarzut ten jest zasadny o tyle, że organ wiedząc o nowym inwestorze, który ustanowił w tej sprawie swojego ojca K.L. pełnomocnikiem, nie kierował wydawanych decyzji do rąk pełnomocnika, nie respektując tym samym udzielonego pełnomocnictwa. Jednakże wobec okoliczności, że pełnomocnik K.L. działał w sprawie także we własnym imieniu naruszenie tego prawa do czynnego udziału w sprawie nie miało wpływu na podejmowane rozstrzygnięcia.

Słuszny jest zarzut dotyczący nieprawidłowego kierowania postanowień i decyzji na ręce osoby C.W., skoro wydawane decyzje dotyczyły interesu prawnego (uprzednio) M.W. Jednakże w sentencji decyzji z 25 listopada 2005r. organ prawidłowo nałożył obowiązek na osobę M.W. i decyzja ta oraz postanowienie je poprzedzające zostały doręczone do rąk M.W., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, to naruszenie to nie miało wpływu na tok postępowania przed organami administracji.

Wobec stwierdzonych wyżej naruszeń w zakresie prowadzonego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, które nie zostały dostrzeżone w toku postępowania odwoławczego i nie zostały w nim wyeliminowane, zaś ostateczne rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy nie znajduje uzasadnienia w obecnie zebranym materiale dowodowym należało uchylić skarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jako wydaną przed jednoznacznym ustaleniem wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, co skutkuje wydaniem decyzji nie znajdującej oparcia w materiale sprawy.

Z tych też względów biorąc pod uwagę art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 152 tej ustawy orzeczono, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Ponadto Sąd, na podstawie art. 200 ustawy ppsa orzekł o zwrocie kosztów postępowania, na które składają się opłacone przez skarżącego koszty wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz koszty zastępstwa prawnego świadczone przez adw. J.P. w kwocie 240 zł, tj. w wysokości określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).