Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1428/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. M. na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy podania danych adresowych postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na stanowisko Ministra Sprawiedliwości zawarte w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...], podtrzymane następnie w piśmie z dnia [..] maja 2012 r. znak: [...].

W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, bowiem dotyczy pism rozpatrujących skargi M. M., złożone w trybie przepisów Działu VIII Kpa.

Minister wskazał, iż skarżący pismem z dnia 7 marca 2012 r. wniósł o przesłanie mu adresów i numerów telefonów sądów rejonowych dla wymienionych 9 miejscowości. Złożone przez skarżącego pismo zostało przez Ministra Sprawiedliwości potraktowane jako prośba o udzielenie pomocy prawnej i rozpatrzone w trybie przepisów Działu VIII Kpa. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. poinformowano skarżącego, iż dane dotyczące sądów powszechnych znajdują się na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości, wskazano jednocześnie skarżącemu adres tej strony.

Nie zgadzając się z treścią otrzymanej odpowiedzi M. M. pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. ponownie zwrócił się do Ministra Sprawiedliwości o przekazanie interesujących go informacji, uzasadniając to brakiem dostępu do internetu ze względu na pobyt w areszcie śledczym. W odpowiedzi na powyższe pismo Minister Sprawiedliwości w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko i jednocześnie wskazał, iż administracja zakładu karnego lub aresztu śledczego dysponuje dostępem do internetu i ma obowiązek udostępnić dane w razie potrzeby.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna.

Właściwość rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które dotyczą aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest stanowisko Ministra Sprawiedliwości przedstawione w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...], podtrzymane następnie w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...], stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącego złożony w dniu 7 marca 2012 r. Treść zaskarżonych pism oraz wniosku skarżącego z dnia 7 marca 2012 r. wskazuje, iż pisma te zostały wydane w trybie art. 238 w zw. z art. 241 i 247 Kpa.

Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami Działu VIII Kpa, nie mają zastosowania przepisy dotyczące sądowej kontroli administracji publicznej. Skarga na zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi złożonej w trybie art. 227 Kpa, czy wniosku złożonego w trybie art. 241 Kpa, niezależnie od tego, jaka forma zostanie nadana temu zawiadomieniu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (post. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004r., sygn. akt II SAB/Wa 193/04). Także z utrwalonego w tym zakresie stanowiska doktryny wynika, że zawiadomienie o załatwieniu skargi (wniosku) nie daje podstaw do wniesienia skargi do na jego niezgodność z prawem, ponieważ są to czynności nieobjęte kognicją sądów administracyjnych.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela powyższy pogląd. Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych jakimi są skargi zawarte w dziale VIII Kpa, a więc skargi związane z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości postępowania dotyczącego skarg i wniosków, prowadzonego w trybie przepisów działu VIII Kpa.

Tym samym, skoro skarga M. M. nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a., stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.