Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 633/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65 art. 57 ust. 3, art.58
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina
article: art. 145 § 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Kazimierz Włoch / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2015r. spraw ze skarg N. M. na decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2015 r. - nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2012 rok, - nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 rok, oddala skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] maja 2015r. nr [...] i [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu odwołań skarżącego N. M. utrzymał w mocy zaskarżone decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014r. nr [...] o uchyleniu decyzji z [...] lutego 2013r. w przedmiocie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na 2012r. i przyznania tej płatności w nowej niższej wysokości oraz nr [...] o uchyleniu decyzji z dnia [...] stycznia 2013r. w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania na rok 2012 i przyznania jej w nowej niższej wysokości.

Z treści decyzji oraz akt postępowania wynika, że skarżący w dniu 21 marca 2012r. złożył wniosek o przyznanie mu jednolitej płatności obszarowej, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę oraz płatności do krów i owiec, a także o przyznanie mu płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania na rok 2012. We wniosku zadeklarował posiadanie 7 działek rolnych o łącznej powierzchni 54,77 ha oraz posiadanie 10 krów i 12 owiec. W ramach posiadanych działek zadeklarował powierzchnię 32,35 ha jako działki rolne położone w obszarach ze specyficznymi utrudnieniami oraz powierzchnię 22,42 ha jako działki rolne położone na obszarach górskich.

Decyzją z [...] stycznia 2013r. organ przyznał skarżącemu płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania - tzw. płatności ONW w łącznej wysokości 15 085,16 zł., zaś decyzją z dnia [...] lutego 2013r. płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości 59 862,49 zł., w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości 40 094,93zł., z tytułu płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę w wysokości 12442,34, oraz płatność do krów i owiec w wysokości 1477,32zł.

W dniu [...] lutego 2015r. organ pierwszej instancji wznowił postępowanie zakończone wymienionymi powyżej decyzjami z 2013r. stwierdzając, że w sprawach tych wystąpiły nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, istniejące jednakże nieznane organowi w dniu wydania przedmiotowych decyzji, w postaci nowych ortofotomap z 2012r. obrazujących zadeklarowane przez stronę działki rolne. W ramach przeprowadzonego postępowania stwierdzono, że powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) ustalona dla działek ewidencyjnych na których wnioskodawca zadeklarował posiadane działki rolne jest mniejsza, niż powierzchnia użytkowana rolniczo zadeklarowana we wniosku. Powierzchnia uprawniona do przyznania płatności została ustalona przez organ na 51,73 ha a więc o 3,04 ha mniej niż zadeklarował skarżący. Powierzchnię uprawnioną do płatności w ramach płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach ze specyficznymi utrudnieniami ustalono na 29,31 ha a więc o 3,04 ha mniej niż zadeklarował skarżący. Powierzchnię uprawnioną do płatności w ramach płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich uznano za zgodną z wnioskiem skarżącego.

Uchylając uprzednio wydane decyzje w przedmiocie płatności na 2012r., opisanymi na wstępie decyzjami z dnia [...] marca 2015r. przyznał wnioskodawcy płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na 2012r. w wysokości 53 013,81 zł. natomiast płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania na rok 2012 przyznano w wysokości 12 854,99 zł.

W odwołaniach od powyższych decyzji, skarżący podniósł, iż od wydania pierwotnych decyzji minęły trzy lata i nieporozumieniem jest zmiana wysokości przyznanych kwot po tak długim czasie. Zarzucił też że nie wezwano go do złożenia wyjaśnień mimo, iż wielokrotnie kontaktował się z organem. Zarzucił też nieprawidłowość kolejno przeprowadzanych pod jego nieobecność pomiarów przedmiotowych działek.

Organ odwoławczy nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia wniesionych odwołań. Stwierdził, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności nie znane wcześniej organowi w postaci nowych ortofotomap wykonanych na podstawie zdjęć lotniczych z 2012 r. co stanowiło podstawę do wznowienia postępowania. Po analizie merytorycznej ortofotomap, organ odwoławczy stwierdził iż powierzchnia działek ustalona przez organ I instancji, została wyznaczona w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami i przy zachowaniu należytej staranności a powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla działki ewidencyjnej nr 4/23 wynosi 10,86 ha tj. mniej niż zadeklarowana przez skarżącego powierzchnia 11,33 ha, co wynika z faktu ze na części tej działki występują zadrzewienia uniemożliwiające jej rolnicze wykorzystanie. Powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla działki ewidencyjnej nr 4/22 wynosi 9,46 ha nie zaś jak zadeklarowano 10,38 ha, gdyż część powierzchni tej działki jest zadrzewiona w sposób uniemożlwiający prowadzenie działalności rolniczej. Powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla działki ewidencyjnej nr 4/18 wynosi 1,21 ha nie zaś jak zadeklarowano 1,25 ha, działki zaś 465/1 – 7,43 ha nie jak zadeklarowano 9,04 ha również z powodu obecnych na tych działkach drzew.

Organ podkreślił, że powierzchnia ustalona została w oparciu o system informacji geograficznej, który utworzony jest na potrzeby Agencji zgodnie z prawem unijnym - art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30/16 z 31 stycznia 2009 r.), zgodnie którym system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność kartografii w skali 1:10000. System informacji geograficzny utworzony został zatem w celu weryfikacji powierzchni uprawnionej do płatności w ramach działek ewidencyjnych, gdyż jednolita płatność obszarowa jest przyznawana do powierzchni faktycznie użytkowanej w celu rolniczym, a nie powierzchni wynikającej z ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm.) rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych, wchodzących w skład jego gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia 73/2009, jeżeli wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. Natomiast art. 7 ust. 1a, ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego stanowi, iż jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 str. 65 ze zm.) określony w systemie identyfikacji działek rolnych o których mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Przepis ten stanowi, iż na potrzeby płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowany obszar. Weryfikacja powierzchni uprawnionych do płatności zgłoszonych we wniosku, powinna nastąpić przy użyciu wszelkich metod zmierzających do poprawnej analizy danych w ramach tzw. kontroli administracyjnej. Zdaniem organu ortofotomapy cyfrowe wykonane w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych stanowią najlepsze źródło dokonywania pomiarów powierzchni kwalifikowanej oraz interpretacji w zakresie zagospodarowania i użytkowania gruntów w ramach działki. Pomiary wykonywane na podstawie ortofotomapy prowadzone są w tzw. rzucie prostopadłym, sama zaś ortofotomapa nie jest zdjęciem robionym pod różnym kątem, lecz mapą posiadającą skalę gwarantującą dokładność pomiaru.

Organ II instancji, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdził, że powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla działek ewidencyjnych skarżącego została ustalona prawidłowo, z pominięciem tej części działek, na których znajdują się drzewa uniemożliwiające rolnicze wykorzystanie tej części działek, wobec czego obszar ten nie kwalifikuje się do przyznania płatności. Organ ustalił zatem obszar gospodarczo wykorzystany na 51, 73 ha w tym obszar ze specyficznymi utrudnieniami określono na 29, 31 ha. tym samym zaistniały powody do uchylenia decyzji w przedmiocie płatności wydanych w 2013r. i określenia ich w nowej niższej wysokości. W opisanych na wstępie zaskarżonych decyzjach z dnia [...] maja 2015r. organ przyznał skarżącemu wnioskowane płatności jednakże w wysokości przypadającej na obszar, który w przeprowadzonym postępowaniu uznano za wykorzystany do działalności rolniczej, z wyłączeniem obszaru, który zdaniem organu nie mógł być wykorzystywany do działalności rolniczej w roku 2012 z uwagi na istniejące zadrzewienie.

W skardze na powyższe decyzje, Skarżący domagał się ich uchylenia oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji. Skarżący zarzucił organowi dokonanie ustaleń w sposób arbitralny bez odniesienia się do wniosków i zarzutów podnoszonych w trakcie prowadzonego postępowania i bez uwzględnienia wniosków dowodowych skarżącego. Skarżący podniósł, iż użytkowany przez niego obszar stanowiący trwałe użytki zielone w postaci łąk i pastwisk naturalnych jest użytkowany rolniczo zgodnie z deklaracją a wnioskodawca uwzględnił istniejące na gruncie zadrzewienia i zakrzewienia istniejące na gruntach odejmując od powierzchni ewidencyjnej zgłoszonych działek powierzchnię tychże zadrzewień. Zarzucił również, iż powierzchnia do której przysługują mu dopłaty została mu narzucona przez organ administracyjny, poprzez przesłanie mu formularzy zawierających wnioski o przysługujące mu dopłaty z wypełnionymi danymi dotyczącymi powierzchni użytkowanej rolniczo, które to dane bazowały na wiadomościach organu z lat poprzednich. Ponadto w ramach prowadzonych przez Agencję szkoleń dla rolników, skarżący był informowany, iż danych tych należy się trzymać, gdyż odzwierciedlają w sposób prawidłowy stan faktyczny, chyba że z w trakcie roku w wyniku działania rolnika dojdzie do faktycznej zmiany w użytkowanej powierzchni. Skarżący zarzucił że postępowanie w sprawie prowadzone było z naruszeniem art. 75, 77, 78 kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż ustalenia wielkości areału dokonano wyłącznie na podstawie ortofotomap, bez oględzin na gruncie i bez udziału osób mających wiadomości specjalne w zakresie pomiarów powierzchni gruntu.

W odpowiedzi na skargi organ administracyjny podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, podkreślając iż zmiany w stanie faktycznym użytkowanego rolniczo gruntu jak choćby rozrost terenów zadrzewionych zakrzaczonych czy objętych samosiejkami znane są najlepiej właścicielowi gruntu i to jego obowiązkiem jest poinformowanie organu o zmianie areału wykorzystywanego rolniczo na skutek tychże procesów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargi są bezzasadne.

Decyzją z dnia [...] lutego 2013r. Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał skarżącemu N. M., płatność na rok 2012 z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę w łącznej kwocie 59.862,49zł.

Natomiast decyzją z dnia [...] stycznia 2013r. Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał skarżącemu płatność na 2012 rok z tytułu ONW-Górskie i ONW – Obszary ze specjalnymi utrudnieniami w łącznej wysokości 12.854,99zł.

W dacie wydania przedmiotowych decyzji powyższy organ I instancji dysponował ortofotomapami z dnia 28 kwietnia 2009r.

W 2012r. dokonano nowych zdjęć lotniczych w oparciu o które sporządzono nowe ortofotomapy, przy czym organ uzyskał je dopiero po wydaniu powyższych decyzji. Na podstawie danych wynikających z nowych ortofotomap, okazało się że powierzchnia zadeklarowana przez skarżącego z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, była mniejsza od zadeklarowanej łącznie o 3,04 ha.

Wynikało to z faktu, że na części zadeklarowanych działek do powyższych płatności nastąpiły zadrzewienia i zakrzewienia.

Podobnie powierzchnia zadeklarowana przez skarżącego do płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach ze specyficznymi utrudnienia, okazała się mniejsza w stosunku do stwierdzonej o 3,04 ha, natomiast powierzchnia zadeklarowana do płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich okazała się zgodna ze stwierdzoną.

Ponieważ wystąpiła różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną do przedmiotowych płatności, która istniała w chwili wydania powyższych decyzji a nie była znana organowi I instancji, należało przyjąć, że stanowiła ona nową okoliczność, dającą podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

Analiza zdjęć lotniczych i ortofotomap z 2012r. wykazała, że powierzchnia 3,04 ha musiała być wykluczona z płatności, ponieważ nie była utrzymywania w dobrej kulturze rolnej, jako że znajdowały się na niej zadrzewienia i zakrzewienia.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 I 2007r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012r., poz. 1164 ze zm.) w związku z art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015r. (Dz.U. z 2015r., poz. 308), według którego do płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, wsparcia specjalnego, płatności do upraw roślin energetycznych oraz pomocy do plantacji trwałych w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 2007r., a także do postępowań w sprawach dotyczących tych płatności, wsparcia lub pomocy wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Art. 7 ust. 1 pkt 2 powyższej ustawy stanowi, że rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład jego gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia 73/2009, jeżeli wszystkie grunty rolne są utrzymywanie zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o faktyczne płatności.

Zgodnie z art. 6 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, państwa członkowskie określają na poziomie krajowym wymogi minimalne w zakresie dobrej kultury rolnej. Wymogi te zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010r. w sprawie minimalnych norm (tekst jednolity Dz.U. 2014r., poz. 137) w związku z art. 60 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015r. (Dz.U. z 2015r. poz. 308), zgodnie z którym do płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, wsparcia socjalnego, płatności do upraw roślin energetycznych oraz pomocy do plantacji trwałych w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 2007r., a także do postępowań w sprawach dotyczących tych płatności, wsparcia lub pomocy wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. W § 4 powyższego rozporządzenia zawarto zasadę, że grunty rolne nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami z wyjątkami określonymi w pkt 1-2.

ARiMR dysponuje zintegrowanym systemem zarządzania i kontroli, tj. jednym z podstawowych narzędzi służących do wykonywania kontroli. Państwa członkowskie prowadzą system, który oprócz skomputeryzowanej bazy danych, systemu identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności zawiera m.in. system identyfikacji działek LPIS, ustanawiany na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych oraz korzysta z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych GIS.

Wszystkie prace wykonywane na potrzeby systemu identyfikacji działek rolnych są zatwierdzane przez osoby posiadające stosowne uprawnienia geodezyjne. W przypadku poszczególnych działek ewidencyjnych wyznaczona jest powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza PEG – Ortofotomapy cyfrowe pozyskane w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1983r. prawo geodezyjne i kartograficzne, po wykonaniu prac, podlegają przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego i są gromadzone w centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Ortofotomapy cyfrowe wykonane są w układzie współrzędnych płaskich 1992 tj. państwowym systemem odniesień przestrzennych, stanowią najlepsze źródło dokonywania pomiarów. Ortofotomapa nie jest zdjęciem robionym pod różnym kątem, ale mapą posiadającą skalę gwarantującą dokładność pomiaru.

Kontrola administracyjna, prowadzona jest zgodnie z treścią art. 26 rozporządzenia komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. Odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U. Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009 str. 65 ze zm.), który stanowi, że kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jaką przyznawana jest pomoc, oraz przestrzegania istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności. W ramach kontroli administracyjnej porównuje się informacje zgłoszone przez rolnika, z danymi zgromadzonymi przez Agencję w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i kontroli. Kontrola administracyjna jest dopuszczalnym, samodzielnym środkiem kontroli, która zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia komisji (WE) nr 1122/2009 dotyczy zgodności pomiędzy zadeklarowanymi we wniosku działkami rolnymi, a działkami w systemie identyfikacji działek rolnych.

Przesłany przez organ ARiMR spersonifikowany załącznik graficzny do wniosku na 2012r. był sporządzony na podstawie ortofotomapy z 2009r., lecz miał on jedynie ułatwić i pomóc producentowi w wypełnieniu wniosku, natomiast on sam musi sprawdzić, czy wszystkie działki zgłoszone są uprawiane, czy ich stan się nie zmienił, np. w wyniku zadrzewienia lub zakrzaczenia. Skarżący składając wniosek o przyznanie płatności na 2012r., złożył podpis pod oświadczeniem, iż znane mu są zasady przyznawania dopłaty objętej wnioskiem, wobec czego przyjął odpowiedzialność i ryzyko za błędne wypełnienie wniosku. W przypadku jednolitej płatności obszarowej organy prawidłowo zastosowały art. 57 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, który stanowi, iż jeżeli obszar zadeklarowany w pojedynczym wniosku przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego.

Natomiast art. 58 akapit pierwszy Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 stanowi, że jeżeli w odniesieniu do danej grupy obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 57, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru. W rozpatrywanej sprawie, powyższa różnica wynosiła 5,8767 % i zgodnie z wyżej przedstawionymi zasadami została pomniejszona jednolita płatność obszarowa. Ponadto do łącznej kwoty przyznanych płatności bezpośrednich zastosowano pomniejszenie wynikające z treści art. 7 ust.1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 r. , który stanowi, iż wszelkie płatności bezpośrednie, których kwota przewyższa 5.000 euro, które mają być przyznawane rolnikowi w danym roku zmniejsza się o 10%.

Natomiast zgodnie z § 3 ust. 1 i § 2 pkt 5 Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania i wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowani a(ONW)", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. L 2009r. Nr 40 poz. 329 ze zm.), płatność ONW jest przyznawana rolnikowi do działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW, użytkowanych jako wykorzystywane użytki rolne, o których mowa w art. 37 ust. 1 rozporządzenia nr 1698/2005 oraz jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z art. 16 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 I 2011r., jeżeli różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3%, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru, wówczas pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru pomniejszonego o podwójną różnice i według tych zasad oblicza skarżącemu płatność ONW.

Należało też mieć na względzie, że w postępowaniach wyżej opisanych, nie ma zastosowania art. 7 kpa, a organy zobowiązane zostały do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego w miejsce obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Przyjęto też zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Nie można więc było uznać za uzasadnione stanowisko skarżącego, iż organy naruszyły art. 7, 9, 75, 77, 78, 84 i 85 kpa.

Z uwagi na powyższe ponieważ organy nie naruszyły prawa procesowego jak i materialnego skargi jako bezzasadne podlegały oddaleniu w oparciu o art. 151 P.p.s.a.