Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3444/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA T. Kobylecka Sędziowie NSA Z. Niewiadomski (spr.) Asesor WSA J. Linkowski Protokolant P. Jędrasik po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2004 r. sprawy ze skargi Spółki [...] "[...]" S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję tego organu, 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz Spółki [...] "[...]" z siedzibą w W. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. 3. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

IV SA 3444/02

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 maja 2002 r. W. T. działający w imieniu Spółki [...] "[...]" SA w P. wniósł o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu, z dnia [...] maja 1954 r. w sprawie zatwierdzenia protokołu zdawczo-odbiorczego przedsiębiorstwa [...] w W. W załączeniu znalazło się pełnomocnictwo udzielone wnioskodawcy przez Prezesa i Członka Zarządu Spółki z treści którego wynika, iż W. T. jest uprawniony do występowania w imieniu Spółki w postępowaniach dotyczących zwrotu nieruchomości stanowiących przed 9 maja 1945 r. "własność spółki, postępowaniach dotyczących wydania spółce korzyści osiągniętych po 1945 r. z tytułu użytkowania tych nieruchomości przez osoby do tego upoważnione oraz egzekucji wierzytelności spółki zabezpieczonych hipoteką ustanowioną przed tą datą".

Mając na uwadze treść w/w pełnomocnictwa Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. umorzył postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie, a działając z wniosku W. T. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. umorzył postępowanie z art. 127 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygnięcie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z jednoczesnym żądaniem nakazania Ministrowi wznowienie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przywołanego wyżej orzeczenia Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu oraz uzupełniającego go orzeczenia tego organu z dnia [...] maja 1963 r., wniosła Spółka [...] "[...]" SA, reprezentowana przez Prezesa Zarządu J.P. i Członka Zarządu Spółki W. G..

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi z uzasadnieniem jak w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, zważył co następuje.

Skarga jest w pełni zasadna w warstwie procesowej. Nie mogła być natomiast uwzględniona w tej części w której strona skarżąca żąda nakazania Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi wznowienia postępowania w sprawie, stwierdzenia nieważności w/w orzeczenia Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu i wydania stosownych decyzji w tej mierze. Sądy administracyjne sprawują bowiem wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę legalności (zgodności z prawem) skarżonych rozstrzygnięć ( art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych w związku z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyj nymi).

Sąd, kontrolując zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję doszedł do przekonania, iż nie mogą się one ostać w obrocie prawnym ze względu na naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Przede wszystkim nie może się ostać w obrocie prawnym decyzja Ministra z dnia [...] lipca 2002r. umarzająca postępowanie z wniosku o ponowne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. W sytuacji gdy strona zakwestionowała umorzenie postępowania w sprawie, wcześniejszą decyzją Ministra, rozpoznanie wniosku złożonego w trybie art. 127 § 3 kpa w żadnym razie nie staje się bezprzedmiotowe, a Minister winien go rozpatrzyć przy odpowiednim zastosowaniu art. 138 § 1 kpa. Stosownie do regulacji art. 105 kpa, na którą powołuje się Minister w zaskarżonym rozstrzygnięciu, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe.

Przede wszystkim zaś trzeba zauważyć, że Minister Rolnictwa i Rozwoju

Wsi, wobec obowiązków wynikających z przepisów kpa, w szczególności jego

art. 7 i 8, nie dołożył starań aby wyjaśnić rzeczywisty zakres

pełnomocnictwa udzielonego W. T. w sprawie stanowiącej przedmiot wniosku z jakim pierwotnie ten zwrócił się do organu. Z kolei lapidarne uzasadnienie w tej mierze nie może być uznane jako spełniające wymogi określone art. 107 § 3 kpa.

Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji, z mocy art. 145 § 1 pkt./f lit. a i c, art. 152 oraz art. 200 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rodząc ten skutek, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi winien jeszcze raz ocenić przedłożone w sprawie pełnomocnictwo, a mając wątpliwości co do jego treści, podjąć działania celem ich wyjaśnienia ( np. żądanie uzupełnienia braków) i dopiero wówczas podjąć rozstrzygnięcie w sprawie.