Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 30/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 231 w zw. z art. 215 i 216, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/Lu 714/07 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 263 zł w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 27 sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2005 r. postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt

I SA/Lu 714/07, mocą którego w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) wezwano pełnomocnika W. B. do uiszczenia wpisu stosunkowego w kwocie 263 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2005 r. Podstawą ustalenia wpisu w tej wysokości był przepis § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193). Wysokość wpisu ustalono przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 6.555,00 zł, tj. łącznej kwoty zobowiązań podatkowych wynikających z zaskarżonej decyzji.

W zażaleniu na przedmiotowe zarządzenie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie, gdyż jego zdaniem wpis został ustalony w oparciu o błędnie wyliczoną wartość przedmiotu zaskarżenia. Przyjęto bowiem kwoty zobowiązań wynikających z decyzji, gdy tymczasem wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi różnica pomiędzy podatkiem zadeklarowanym w deklaracjach VAT-7, a wymierzonym decyzją. Sporną kwotą jest więc kwota zaległości. Tak więc łączna wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 2.980,00 zł, a wpis należny 120 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Rację ma wnoszący zażalenie, twierdząc, że wartość przedmiotu sporu stanowi nie łączna kwota zobowiązań podatkowych wynikających z zaskarżonej decyzji, ale różnica pomiędzy podatkiem zadeklarowanym w deklaracjach, a wymierzonym decyzją. Stanowisko takie znalazło odzwierciedlenie w uchwale podjętej przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie o sygn. akt I FPS 7/07. Według składu siedmiu sędziów "w świetle przepisów art. 231 w zw. z art. 215 i 216 p.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze". W uzasadnieniu uchwały Sąd przedstawił dwa rozbieżne stanowiska zajmowane przez składy orzekające w kwestii podstawy obliczania wpisu stosunkowego w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych. Pierwsze z nich zakłada, że podstawą obliczania wpisu stosunkowego w tych sprawach jest w każdym wypadku kwota wynikająca z zaskarżonej decyzji, a zatem całość zobowiązania podatkowego. Natomiast punktem wyjścia dla drugiego stanowiska prezentowanego w omawianej kwestii jest stwierdzenie, że ustalenie wysokości wpisu stosunkowego powinno następować jedynie w oparciu o kwotę zobowiązania podatkowego kwestionowaną przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak jest bowiem uzasadnionych powodów, dla których przedmiot zaskarżenia miałaby stanowić cała wysokość zobowiązania podatkowego, skoro kwestionowana jest jedynie jego część. Obliczanie należnego wpisu na podstawie kwoty zobowiązania podatkowego, wynikającego z decyzji organu podatkowego, bez uwzględnienia zakresu zaistniałego w sprawie sporu, prowadziłoby do obciążenia skarżącego niewspółmiernie wysokim wpisem sądowym, stwarzając barierę dla efektywnej realizacji prawa do sądu. Jak wspomniano wyżej, skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego przychylił się do drugiej z powołanych opinii. W uzasadnieniu uchwały Sąd wywodził, że "to osoba wszczynająca spór z organem administracji najlepiej orientuje się w przedmiocie tego sporu i potrafi określić jego właściwe granice poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. (...) Pobieranie kwoty znacznie wyższej, niż to faktycznie wynika ze sporu, jaki został zainicjowany przez stronę, mogłoby być uznane za przejaw nadmiernego fiskalizmu." (str. 6 uzasadnienia). Ponadto skład orzekający zwrócił uwagę na fakt, iż "ustalenie zbyt wysokiego wpisu sądowego w sprawach administracyjnych może uniemożliwić realizację prawa do sądu wynikających z art. 77 ust. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. (...) Odnosząc wykładnię prokonstytucyjną i zgodną z prawami człowieka do analizowanych przepisów, to w imię realizacji prawa do sądu i prawa do rzetelnego procesu, wysokość wpisu stosunkowego powinna być obliczana od wartości podanej przez stronę, która będzie odzwierciedlała wartość faktycznego przedmiotu sporu." (str. 8 uzasadnienia).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy, należy przyznać rację wnoszącemu zażalenie. Jego stanowisko pokrywa się bowiem z tym zaprezentowanym w powołanej wyżej uchwale. W tej sytuacji wpis od skargi powinien był zostać obliczony przy uwzględnieniu jedynie wartości przedmiotu zaskarżenia podanej przez skarżącego w wysokości 2.980,00 zł (k. 20-21 akt sądowych), a nie łącznej kwoty zobowiązań podatkowych wynikających z zaskarżonej decyzji w wysokości 6.555,00 zł, jak to uczynił Sąd pierwszej instancji.

W świetle powyższego zasadny jest wniosek wnoszącego zażalenie o uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie

art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.