Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 164/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 33
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (sprawozdawca) Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Protokolant Daria Burdzyńska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A na postanowienie D Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; III. zasądza od D Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W na rzecz skarżącego A kwotę 597 zł ( pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W skardze na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o nieuwzględnieniu zarzutu skarżący zarzucił naruszenie art. 33 pkt 6 i 7 oraz

art. 29 p.e.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, bowiem sporządzenie kolejnego tytułu wykonawczego w toku tego samego postępowania egzekucyjnego, nie naruszało ustawy.

Wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 21/10 tut. Sąd oddalił

skargę, podzielając argumentację organu, która znajdowała oparcie w wyroku

NSA II FSK 617/08.

W skardze kasacyjnej dłużnik powtórzył dotychczasowe zarzuty, zatem bezzasadnego prowadzenia dwóch postępowań egzekucyjnych oraz niedoręczenia upomnienia przed wszczęciem egzekucji na podstawie kolejnego tytułu wykonawczego.

Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt [...] sąd odwoławczy uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W ocenie NSA ,,trafnym okazał się zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. polegającego na jego niezastosowaniu i oddaleniu skargi w sytuacji, gdy skarżący wykazał, iż postępowanie organów administracji publicznej dotknięte było wadami, które uniemożliwiły prowadzenie postępowania egzekucyjnego wszczętego tytułem wykonawczym z dnia [...] r.". Zdaniem NSA ,,wydanie drugiego tytułu wykonawczego i prowadzenie postępowania w oparciu o ten tytuł było nieuprawnionym". Postępowanie egzekucyjne wywołane przez kolejny tytuł wykonawczy powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe (art. 18 p.e.a. w związku z art. 105 § 1 k.p.a.). Jak wskazał sąd odwoławczy ,,zasadny okazał się zatem zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 33 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zasługuje bowiem na podzielenie pogląd, zgodnie z którym w sprawie egzekucji jednego obowiązku o charakterze niepieniężnym mogą się toczyć dwa postępowania egzekucyjne wszczęte na podstawie tytułów egzekucyjnych". Sąd odwoławczy jako bezzasadne ocenił zarzuty naruszenia art. 33 pkt 7, art. 15 ust. 1 i art. 59 § 1 pkt 7 p.e.a.

W toku ponownego rozpoznania sprawy strony nie złożyły pism procesowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W nin. sprawie wiążące są zatem oceny prawne, że wystawienie i doręczenie dłużnikowi drugiego tytułu wykonawczego wszczęło egzekucję administracyjną

(art. 26 § 5 pkt 1 p.e.a.) oraz że poprzez te czynności nastąpiło określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji (art. 33 pkt 3 p.e.a.), chociaż niewykluczone, że być może NSA miał na myśli

art. 33 pkt 6 p.e.a. (niedopuszczalność egzekucji administracyjnej), a w końcu że to kolejne postępowanie egzekucyjne jako bezprzedmiotowe powinno ulec umorzeniu

(nie na podstawie art. 59 § 1 p.e.a., lecz art. 18 p.e.a. w związku z art. 105 § 1 k.p.a.).

Wobec tego, że organ pierwszej instancji wyraził w postanowieniu z dnia 29 września 2009 r. odmienny pogląd prawny, zaś zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał to postanowienie w mocy, należało zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 i art. 200 p.p.s.a., orzec jak w sentencji.

PM 17.05.2012 r.