Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 667/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 56, art. 276.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek Sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) Sędzia del. WSA Stefan Kowalczyk Protokolant Elżbieta Jabłońska-Gorzelak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi A. M. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn. akt II GSK 971/16 ze skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1733/15 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 r., oddalił skargę kasacyjną A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2015 r., który oddalił skargę strony na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym.

Nałożona na skarżącego kasacyjnie kara wynikał ze stwierdzonego braku zezwolenia kategorii IV w związku z przejazdem pojazdu, który w imieniu skarżącego wykonywany był przewóz z Francji do Polski ładunku podzielnego (opakowania szklane). Podstawą stwierdzonego naruszenia były wyniki kontroli pojazdu na drodze o dopuszczalnym nacisku osi do 10 t, gdzie stwierdzone przekroczenie nacisku pojedynczej osi pojazdu wyniosło 0,75 t.

Skargą o wznowienie postępowania z dnia 19 czerwca 2019 r. (wpływ do NSA – 24 czerwca 2019 r.) A. M. zaskarżył powołany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się wznowienia postępowania zakończonego tymże wyrokiem.

Skarżący, jako podstawę żądania wznowienia postępowania wskazał, wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 marca 2019 r., sygn. akt C-127/17 w sprawie skargi Komisji Europejskiej przeciwko Polsce o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, przez to, że nakładając na przedsiębiorstwa transportowe wymóg posiadania specjalnych zezwoleń, by móc się poruszać na niektórych drogach publicznych, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie przepisów art. 3 i art. 7 dyrektywy Rady 96/53/WE w zw. z pakt 3.1. i 3.4 załącznika nr I do tej dyrektywy.

W związku z powyższym skarżący wniósł o zmianę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2017 r. poprzez zmianę orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2015 r. polegająca na uchyleniu decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r.

Przywołując treść wyroku Trybunału Sprawiedliwości, skarżący wskazał, że pomiędzy tym orzeczeniem, a wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieje bezpośredni związek stanowiący podstawę wznowienia postępowania. skoro bowiem Trybunał uznał, że Polska wprowadzając ograniczenia dla swobodnego ruchu pojazdów o maksymalnym nacisku osi napędowej wynoszącego 11,5 t oraz stosując wymóg posiadania specjalnych zezwoleń umożliwiających poruszenie się po niektórych drogach naruszyła dyrektywę 96/53/WE, to nałożenie kary na podstawie art. 140ab ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm., dalej: p.r.d.), w przypadku naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 64 tej ustawy, uznać należy, zdaniem skarżącego, za niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż z pisma Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 lipca 2019 r. (k. – 24 akt sądowych) wynika, że A. M. wnioskiem z dnia 23 kwietnia 2019 r. wniósł do organu o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...]. Postępowanie to zostało wznowione przez organ i jest w toku.

Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 56 p.p.s.a., który stanowi, że: "W razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu." w zw. z art. 276 p.p.s.a., który głosi, iż: "Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175.", zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego toczącego się przed organem – Głównym Inspektorem Transportu Drogowego.