Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 2153/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Monika Nowicka (spr.) Asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi Powiatu [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Ministra Skarbu Państwa na rzecz Powiatu [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA 2153/03

UZASADNIENIE

Powiat [...] zaskarżył decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2001 r. nr [...] stwierdzającą nabycie przez Powiat [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], oznaczonej jako działki nr [...] i [...] w obrębie [...] o powierzchni łącznej [...] m kw.

W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji a w szczególności okoliczność, że w postępowaniu przed organem I instancji nie brała udziału – mająca w tym postępowaniu interes prawny – Spółdzielnia Budowlano – Mieszkaniowa "[...]" w W.

W związku z reformą sądownictwa administracyjnego, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. niniejsza skarga stała się – na podstawie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) – przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Jak wynika ze zgromadzonego przez organy materiału dowodowego decyzją z dnia [...] września 2001 r. Wojewoda [...], działając na zasadzie przepisu art. 60 ust. 1 i 3 w związku z art. 47 ustawy z dnia 13 października 1989 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm. ) stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. przez Powiat [...] własności opisanej na wstępie nieruchomości.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że nieruchomość ta na dzień 1 stycznia 1999 r. stanowiąc własność Skarbu Państwa pozostawała we władaniu Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego W. i zajmowana była przez Przychodnię Specjalistyczną w W. Przychodnia ta natomiast – na zasadzie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 listopada 1998 r. w sprawie wykazu samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz jednostek samorządu terytorialnego, właściwych do przejęcia uprawnień organu, który je

I SA 2153/03

utworzył ( Dz. U. Nr 145, poz. 941 ze zm.) została podporządkowana Powiatowi [...], który – stosownie do przepisu art. 47 cytowanej ustawy Przepisy wprowadzające (...) - przejął w stosunku do Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego W. uprawnienia administracji rządowej.

W tych warunkach organ, powołując się na przepis art. 60 ust. 1 w/w ustawy stwierdził nabycie przez Powiat [...] z mocy prawa własności mienia Skarbu Państwa, będącego we władaniu państwowej jednostki organizacyjnej, przejmowanej przez wspomnianą wyżej jednostkę samorządu terytorialnego.

Odwołanie od decyzji Wojewody wniosła Spółdzielnia Budowlano – Mieszkaniowa "[...]" w W., która nie brała udziału w postępowaniu przed Wojewodą i (jak sama twierdziła) przypadkowo dowiedziała się o zapadłym rozstrzygnięciu.

W odwołaniu swym Spółdzielnia, domagając się przywrócenia stanu zgodnego z prawem, zarzuciła organowi I instancji brak wezwania jej do udziału w sprawie akcentując przy tym, że budynek, który znajduje się na przedmiotowej nieruchomości został wybudowany przez jej członków.

Spółdzielnia twierdziła ponadto, iż przedmiotowy teren pozostawał w jej władaniu i Sąd Okręgowy w W. w sprawie o sygnaturze [...] w dniu [...] maja 1999 r. zabezpieczył jej roszczenia do spornego gruntu przez zakazanie Staroście Powiatu [...] zbywania i obciążania nieruchomości położonej przy ulicy [...] w W. Następnie ten sam sąd wyrokiem z dnia [...] czerwca 2001 r. uznał jej roszczenia do gruntu za uzasadnione co do zasady.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. Minister Skarbu Państwa uchylił decyzję Wojewody stwierdzając, że z wypisu z rejestru gruntów wynika, iż właścicielem przedmiotowej nieruchomości pozostawał Skarb Państwa zaś Spółdzielnia Budowlano – Mieszkaniowa "[...]" była jedynie władającym, który zawarł z Przyszpitalną Przychodnią Specjalistyczną W. Zakład Opieki Zdrowotnej umowę najmu budynku. Budynek znajdujący się na gruncie został oddany do użytkowania w dniu [...] lipca 1973 r. i został przyjęty do ewidencji środków trwałych przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]", od której to Spółdzielni Odwołująca się przejęła powyższy budynek, który obecnie ( jak wyżej wspomniano ) - na zasadzie umowy najmu – użytkuje Zespół Opieki Zdrowotnej.

Budynek znajdujący się na gruncie został oddany do użytkowania w dniu [...] lipca 1973 r. i został przyjęty do ewidencji środków trwałych przez [...] Spółdzielnię

I SA 2153/03

Mieszkaniową "[...]", od której to Spółdzielni Odwołująca się przejęła powyższy budynek, który obecnie ( jak wyżej wspomniano ) - na zasadzie umowy najmu – użytkuje Zespół Opieki Zdrowotnej.

W tych warunkach organ odwoławczy odnosząc się do pojęcia "władanie", którym posługuje się przepis art. 60 cyt. Ustawy zauważył, że pojęcie to w rozumieniu wspomnianego przepisu musi opierać się na tytule prawnym dającym określony zakres władztwa nad rzeczą, którego Przychodnia Specjalistyczna nie posiadała. Ponadto Minister podniósł, że organ I instancji nie przeprowadził właściwie postępowania wyjaśniającego w szczególności nie powiadomił o toczącym się postępowaniu Odwołującej się i nie uwzględnił w swych ustaleniach treści zapadłego przed Sądem Okręgowym w W. wyroku z dnia [...] maja 1999 r.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Powiat [...] wniósł o uchylenie decyzji Ministra zarzucając jej naruszenie przepisu art. 16 par. 1 oraz art. 138 k.p.a.

W szczególności podniesiono, że decyzja organu II instancji zapadła w sytuacji, gdy decyzja Wojewody stała się ostateczną, gdyż fakt nastąpił w dniu [...] września 2001r.

Ponadto zauważono, że podejmując zaskarżoną decyzję Minister nie uwzględnił okoliczności, że wspomniany wyrok Sądu Okręgowego w W. został następnie uchylony przez Sąd Apelacyjny, który przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi niższej instancji

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ponieważ badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że zachodzi uzasadniona wątpliwość czy została ona wydana w prawidłowym trybie, skutkowało to w konsekwencji jej uchyleniem.

W nadesłanych przez organ aktach administracyjnych znajduje się niepoświadczona kserokopia decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] z dnia [...] września 2001 r.

I SA 2153/03

Na jej odwrocie widniej pieczęć informująca, że decyzja ta stała się ostateczną w dniu [...] września 2001 r.

Odwołanie Spółdzielni, w wyniku którego Minister Skarbu Państwa wydał zaskarżoną decyzję datowane jest na dzień [...] października 2002 r. i opatrzone prezentatą zawierającą datę [...] październik 2002 r. Do odwołania nie dołączono koperty, brak jest także informacji czy zostało ono wniesione bezpośrednio do organu czy też za pośrednictwem poczty.

Ustalenie daty wpływu odwołania wniesionego przez Spółdzielnię ma, jak słusznie wywodzi to w skardze skarżący, zasadnicze w sprawie znaczenie. W przypadku bowiem, gdyby okazało się, że w dacie jego wniesienia decyzja organu I instancji stała się ostateczną, brak było podstaw prawnych do wydawania decyzji przez organ odwoławczy a Spółdzielni – po wykazaniu jej interesu prawnego - pozostawała by droga do występowania z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją Wojewody.

Z uwagi na konieczność wyjaśnienia powyższych wątpliwości związanych z dopuszczalnością wydania w ogóle w przedmiotowej sprawie decyzji przez organ odwoławczy, rozważanie na tym etapie sprawy kwestii merytorycznych było co najmniej przedwczesne.

Rozpatrując zatem sprawę ponownie organ odwoławczy winien przede wszystkim poczynić ustalenia co do dochowania terminu do wniesienia odwołania i co za tym idzie dopuszczalności wydania decyzji w drugiej instancji.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - z mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 oraz 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – orzekł jak w sentencji.