Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 283/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6259 Inne o symbolu podstawowym 625
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2005r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2004r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty z tytułu używania niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2004r. nr [...] Minister Infrastruktury nałożył na pracodawcę skarżącej Pana J. W. obowiązkek uiszczenia opłaty z tytułu używania niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego.

Skargę na tę decyzję wniósł Pan J. W. oraz Pani B. H. - skarżąca w niniejszej sprawie. Sprawy zostały zarejestrowane pod różnymi sygnaturami. Sprawa ze skargi Pana J. W. (sygn.akt VI SA/Wa 2238/04) została zakończona prawomocnym postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 2 marca 2005r. Powołanym postanowieniem Sąd odrzucił skargę Pana J. W. z powodu nieuiszczenia należnego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art.l § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.l34 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skargę należało odrzucić, bowiem skarżąca nie ma przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Decyzja została skierowana do jej pracodawcy i to on miał przymiot strony i mógł w prawomocnie zakończonym postępowaniu korzystać z uprawnień przysługujących stronie.

Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny oraz inne podmioty opisane w powołanym przepisie. Interes prawny należy oceniać według przepisu art.28 k.p.a tzn. należy badać czy istnieje przepis prawa materialnego, z którego strona wywodzi swoje uprawnienia bądź obowiązki. W opisanym przypadku skarżąca z powodów podanych wyżej nie może być i nie jest stroną postępowania administracyjnego bowiem decyzja nie dotyczy jej praw i obowiązków.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58. § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił skargę, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z § 3. powołanego przepisu Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.