Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 260/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji w sprawie zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postanowieniem z dnia 12 czerwca 2015r. odmówił przyznania prawa pomocy M. A. w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W wyniku wniesienia przez stronę skarżącą sprzeciwu przeciwko wskazanemu postanowieniu straciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.).

M. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 marca 2015r. którą, odmówiono zmiany ostatecznej decyzji w sprawie zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010r.. Wnioskiem z dnia 5 maja 2015r. złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką. Uzyskuje dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 440 zł miesięcznie. Posiada dom o powierzchni 120 m2. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że pracuje na ¼ etatu. Praca w takim wymiarze umożliwia mu opiekę nad mieszkającą z nim matką. Do wniosku załączył zaświadczenie o wysokości uzyskiwanych dochodów ze stosunku pracy z dnia 5.05.2015r.

W odpowiedzi na wezwanie Referendarza sądowego z dnia 21 maja 2015r. do uzupełnienia wniosku skarżący wyjaśnił w piśmie z dnia 27 maja 2015r., iż uzyskuje dochody z tytułu zatrudnienia na ¼ etatu w "[...]" w wysokości 440 zł brutto. Ponosi następujące stałe miesięczne wydatki: energia elektryczna średnio ok. 100 zł, gaz z butli gazowej 25 zł, telewizja - 87 zł, woda 50 zł, wywóz śmieci – 28 zł, zakup lekarstw dla matki – 250 zł, zakup lekarstw dla wnioskodawcy – 150 zł, podatek od nieruchomości w S. - 100 zł kwartalnie. Ponadto zobowiązany jest do zapłaty podatku od nieruchomości położonej w W. gm. G. – ekspektatywa podatku to kwota od 3000 zł do 5000 zł. Wnioskodawca oświadczył również że: korzysta z pomocy finansowej matki w wysokości ponoszonych kosztów swojego utrzymania w wysokości ok. 1200 zł, matka wnioskodawcy otrzymuje emeryturę w kwocie 1.717,57 zł miesięcznie, z małżonką pozostaje w separacji prawnej, nieruchomość położoną w W. użytkuje tylko i wyłącznie w okresie od czerwca do września i z tego tytułu nie uzyskuje żadnych dochodów, gdyż wszystkie przychody pochłaniają koszty utrzymania nieruchomości, wskazana w wezwaniu strona internetowa z ofertą wynajmu domu położonego w W. jest nieaktualna, nie posiada żadnych rachunków bankowych, lokat terminowych, polis ubezpieczeniowych, wszystkie zaciągnięte kredyty bankowe spłacił, w tym kredyt w wysokości 10.000 zł na zakup sprzętu AGD dla siostry, który spłaciła siostra z mężem, spółka jawna zawarta w dniu 25.03.2002r. "A" zawiesiła działalność. Do złożonych wyjaśnień przedłożył następujące dokumenty źródłowe: kserokopię umowy spółki jawnej z dnia 25 marca 2002r., kserokopię dokumentów w języku niemieckim, kserokopię faktury VAT nr "[...]" nabywca – M. A., sprzedawca "[...]". Ponadto odpowiadając na wezwanie w trybie art. 255 p.p.s.a. wnioskodawca stwierdził, iż ubiega się o pomoc w postaci przyznania adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.

Okoliczności przedstawione w formularzu PPF, jak również wynikające z przedłożonych przez nią oświadczeń, wyjaśnień i kopii dokumentów pozwalają uznać, że sytuacja skarżącego uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca w sposób wystarczający uprawdopodobnił, że poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych w niniejszej sprawie przekracza jego możliwości finansowe. W zasadzie jedynym dochodem skarżącego jest 440 zł brutto (370 zł netto) z tytułu zatrudnienia na ¼ etatu, a w związku z tym pomaga mu matka. Wykazany natomiast majątek nieruchomy nie przekłada się na sferę dochodową.

Stąd też Sąd doszedł do przekonania, że w sytuacji skarżącego zasadne jest przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.