Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2378/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o ze skargi J. K. i B. K. na działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2013 r. (data nadania do organu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. K. i B. K. na działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi. Skarżący zwrócili się do Sądu Administracyjnego w związku z pismem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 września 2013 r., które otrzymali od ww. organu. Skarżący wskazali, że proszą o podjęcie działań w związku z zaistniałą sytuacją, gdyż zakupili wspólnie z dwoma innymi osobami działkę w udziałach po ½. Obecnie w następstwie działań Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie mają możliwości korzystania z tej nieruchomości. Podnieśli, że współwłaściciele ich działki, bez ich zgody rozbudowują i przebudowują wspólną nieruchomość. Nie reagowali na sprzeciw skarżących, a ponadto mieli wsparcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Na zgłaszaną samowolę budowlaną organ powiatowy nie reagował. W konkluzji skargi wskazali, że domagają się przywrócenia stanu pierwotnego albowiem w przekonaniu skarżących zostały naruszone prawa ich własności, zostały naruszone w sprawie także przepisy prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że w jego ocenie skarga nie podlega właściwości sądów administracyjnych. Kwestie podniesione przez skarżących były rozpatrywane przez organy administracji w trybie skargowym określonym w przepisach Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) dalej zw. k.p.a. i jako takie nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Organ wskazał, że pismem z dnia 18 września 2013 r., udzielił skarżącym odpowiedzi, w oparciu o przepis art. 238 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zw. p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.

Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje (jak wynika z cyt. normy prawnej) w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne (takie jak decyzje, postanowienia).

W treści rozpoznawanej skargi skierowanej do Sądu, skarżący nie wskazali na żaden tego typu akt będący przejawem władzy organu i podlegający kontroli sądowej. Nie zarzucili organowi w tym zakresie również żadnej bezczynności. Treść złożonej do Sądu skargi oraz analiza akt w niniejszej sprawie wskazuje, że skarga ta została złożona w związku z odpowiedzią Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 września 2013 r. na skargę J. K. i B. K. z 27 sierpnia 2013 r. złożoną do organu.

Pismo (skarga) z 27 sierpnia 2013 r. nosiła znamiona pisma z prośbą o interwencję w sprawie, a także skargi na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w związku z załatwieniem sprawy niezgodne z wolą skarżących.

Jak wynika natomiast z akt sprawy pismo Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 września 2013 r. jest pismem informacyjnym udzielającym odpowiedzi na ww. pismo z 27 sierpnia 2013 r. Organ wskazał w nim, że nie jest właściwy do rozpoznania skargi na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., wskazał jednocześnie właściwy organ do załatwienia tej sprawy. Udzielił informacji na temat postępowania skargowego prowadzonego w trybie Działu VIII k.p.a. Pismo to zatem zostało wydane w oparciu o przepis art. 231 k.p.a. Pomimo iż w treści organ nie wskazuje tego przepisu, to należy przyjąć, że z uwagi na treść pisma zostało ono wydane na podstawie tego przepisu.

Art. 231 k.p.a. stanowi, że jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ.

Skarga skierowana do Sądu, dotyczy więc w istocie niezadowolenia z treści pisma Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 września 2013 r. i jest złożona na pismo informacyjne.

W tym stanie rzeczy należy uznać, że skarga złożona do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie jako, iż została złożona na pismo informacyjne jest niedopuszczalna, gdyż nie mieści się w katalogu spraw do których rozpoznawania powołany został sąd administracyjny.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.

Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.