Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 391/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 170,  art. 134 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędzia WSA Joanna Skiba Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2008 r. sprawy ze skargi C. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku C. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] o odmowie zwrotu działki położonej w B. przy [...], oznaczonej nr [...] o pow. [...] ha – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r.

W uzasadnieniu decyzji Minister Infrastruktury podał, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 1998 r. [...] orzekł o wywłaszczeniu za odszkodowaniem na rzecz Gminy B. zabudowanej nieruchomości położonej w B. przy [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, a następnie decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 1999 r. nr [...].

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 1999 r. złożył C. S. Sąd ten wyrokiem z dnia 25 lutego 2000 r., sygn. akt I SA 428/99 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 1998 r. w części dotyczącej ustalenia wartości nieruchomości i odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, a w pozostałej części skargę oddalił.

Minister Infrastruktury podał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] wydaną – na skutek wniosku C. S. z dnia 1 września 2003 r. o zwrot przedmiotowej nieruchomości – Prezydent Miasta B. orzekł o odmowie zwrotu tej nieruchomości. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r. [...].

A

Na powyższą decyzję Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniósł C. S. Sąd ten wyrokiem z dnia 26 września 2004 r. sygn. akt II SA/Bk 103/04 oddalił wniesioną skargę.

Wnioskiem z dnia 14 grudnia 2006 r. C. S. zwrócił się do Wojewody [...] o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2004 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r. o odmowie zwrotu nieruchomości. Wniosek ten Wojewoda przekazał do rozpoznania Ministrowi Budownictwa, zgodnie z właściwością. Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r.

Z wnioskiem z dnia 25 czerwca 2007 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpił C. S. zarzucając, że w przedmiotowej sprawie decyzje zostały wydane bez podstawy prawnej, a postępowanie przeprowadzono niezgodnie z wymogami art. 7, art. 8, art. 9 i art. 12 kpa, nie ustalając prawdy obiektywnej.

Minister Infrastruktury stwierdził, że kwestionowana decyzja z dnia [...] czerwca 2007 r. wydana została na podstawie art. 158 § 1 kpa. W uzasadnieniu powyższej decyzji powołano się na fakt, iż w niniejszej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, który wyrokiem z dnia 26 września 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 103/04 oddalił skargę.

Minister Infrastruktury wskazał, że zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Zdaniem Ministra Infrastruktury prawomocny wyrok oddalający skargę oznacza, iż kontrolowana przez sąd decyzja nie jest prawnie wadliwa, a zatem wobec związania tym wyrokiem ograniczona jest możliwość weryfikacji takiej decyzji w nadzwyczajnym trybie postępowania. Stwierdzenie nieważności w trybie art. 156 § 1 kpa decyzji rozpoznawanej już wcześniej przez sąd, w odniesieniu do której zapadł wyrok oddalający skargę na niezgodność tej decyzji z prawem, stanowiłoby w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego niedopuszczalną ingerencję w prawomocne orzeczenie sądu. Sąd nie jest bowiem związany granicami skargi i z urzędu ustala, czy występują okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności wymienione w art. 156 § 1 kpa.

Z akt sprawy nie wynika – zdaniem organu – aby zaistniały nowe okoliczności nie znane sądowi administracyjnemu w dacie wydania wyroku, które mogłyby wyłączyć ocenę prawną sądu i stanowić obecnie przesłankę do stwierdzenia nieważności kwestionowanych przez stronę decyzji.

Obszerną skargę na decyzję Ministra Infrastruktury do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył C. S. twierdząc, że postępowanie przeprowadzone zostało niezgodnie z przepisami i kwestionując zaskarżoną decyzję.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona, jak również poprzedzająca decyzja nie naruszają prawa.

Sąd podziela stanowisko organu wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r. o odmowie zwrotu działki położonej w B. przy [...], oznaczonej nr [...] o pow. [...] ha.

Decyzja z dnia [...] grudnia 2003 r. została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r., a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wyrokiem z dnia 26 września 2004 r. sygn. akt II SA/Bk 103/04 oddalił skargę C. S. na tę decyzję.

Prawidłowo organ stwierdził, że zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Równocześnie należy zauważyć, że stosownie do art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Przepis ten oznacza, że kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, o czym stanowi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, dokonywana jest przez sąd w pełnym zakresie, bowiem sąd nie jest związany granicami zaskarżenia, i dlatego też obowiązany jest wziąć pod uwagę, z urzędu, wszelkie naruszenia w postępowaniu administracyjnym przepisów prawa materialnego i procesowego, jeśli mogły mieć wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia.

Dlatego też w pierwszej kolejności powinna być przeprowadzona przez sąd kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia i postępowania, które je poprzedziło, z punktu widzenia ewentualnego istnienia wad powodujących nieważność decyzji, a w następnej dopiero kolejności sąd powinien przeprowadzić kontrolę przestrzegania pozostałych przepisów prawa. Sąd administracyjny posiada kompetencje do stwierdzenia nieważności w sytuacji, kiedy wady kwalifikowane decyzji nie pozwalają na podjęcie rozstrzygnięcia co do meritum sprawy.

Sąd podziela stanowisko organu, że prawomocny wyrok oddalający skargę oznacza, iż kontrolowana przez sąd decyzja nie jest prawnie wadliwa, a zatem wobec związania tym wyrokiem ograniczona jest możliwość weryfikacji takiej decyzji w nadzwyczajnym trybie postępowania.

Stwierdzenie nieważności w trybie art. 156 § 1 kpa decyzji rozpoznawanej już wcześniej przez sąd, w odniesieniu do której zapadł wyrok oddalający skargę na niezgodność tej decyzji z prawem, stanowiłoby w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego niedopuszczalną ingerencję w prawomocne orzeczenie sądu, bowiem sąd nie jest związany granicami skargi i z urzędu ustala, czy występują wymienione w art. 156 § 1 kpa okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.