Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 36/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Maria Rzążewska (spr.) Elżbieta Stebnicka po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. A. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 24/07 w sprawie ze skargi J. A. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej p o s t a n a w i a oddalić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 27 września 2007r. w powołaniu na przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) zwanej dalej "ustawą" J. A. wniósł o stwierdzenie, że sprawa z jego skargi na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej jest prowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sposób przewlekły. Skarżący domaga się zasądzenia na swoją rzecz odpowiedniej sumy pieniężnej oraz przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Z akt sprawy wynika, że dnia 3 lipca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga J. A. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tego Sądu z dnia 3 lipca 2007r. skarga została przekazana według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, gdzie sprawie została nadana sygnatura VII KO 164/07. Skarżący w pismach z dnia 6 sierpnia 2007r. wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnioskował "o ustalenie warunków przekazania i zawiadomienia skarżącego o wykonaniu przesłania skargi z dnia 3 lipca 2007r." oraz "o rozpoznanie właściwości sądu i przekazanie sprawy sądowi właściwemu przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy". Pisma zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przy piśmie z dnia 6 sierpnia 2007r. W związku z doręczeniem skargi Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Organ ten w piśmie z dnia 20 sierpnia 2007r. przesłał do Sądu odpowiedź na skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2007r. skarga wraz z aktami sprawy została zwrócona Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy z informacją o konieczności zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 59 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", o czym poinformowano skarżącego. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Ministra Pracy i Polityki Społecznej o nadesłanie akt sprawy, w której została wniesiona skarga i zwrot jej oryginału. Sprawa wpłynęła ponownie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy dnia 27 sierpnia 2007r. Postanowieniami z dnia 4 września 2007r. Sąd ten odrzucił wskazany wyżej wniosek J. A. o ustalenie warunków przekazania i zawiadomienia skarżącego o wykonaniu przesłania skargi oraz stwierdził swoją niewłaściwość i orzekł o przekazaniu sprawy według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przy piśmie datowanym na dzień 6 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doręczył Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy oryginał skargi przesłanej przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zażalenie na postanowienie z dnia 4 września 2007r. stwierdzające swoją niewłaściwość i przekazujące sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, zaś pismem z dnia 21 września 2007r. uzupełnił zażalenie. Dnia 24 września 2007r. skarżący złożył w Sądzie wniosek o "wydanie postanowienia wyznaczającego termin do usunięcia braku zdolności do czynności procesowej Ministra Pracy i Polityki Społecznej w Warszawie przez zgłoszoną do postępowania odpowiedź na skargę z dnia 10.08.2007r." Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF. W piśmie z dnia 25 września 2007r. skarżący domagał się rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz łącznego rozpoznania wszystkich wniosków i wniósł skargę na niewydanie przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Bydgoszczy z akt sprawy uwierzytelnionego odpisu postanowienia z dnia 1 kwietnia 2007r. Zarządzeniem z dnia 25 września 2007r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skierował powyższe wnioski do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Stosownie do brzmienia art. 1 ust. 1 ustawy skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu sądowym nastąpiła przewlekłość, może być uwzględniona w przypadku naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki na skutek działania lub bezczynności tego sądu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż jest to konieczne dla wyjaśnienia istotnych w sprawie okoliczności faktycznych i prawnych. Analizując, czy w sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania, należy uwzględnić ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, biorąc pod uwagę charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje stwierdzić należy brak podstaw do uwzględnienia rozpoznawanej skargi na przewlekłość postępowania. Co prawda Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy dokonując czynności przekazania skargi sądowi właściwemu nie zastosował art. 59 ustawy, co wywołało konieczność zwrotu skargi w celu zastosowania trybu wynikającego z wymienionego przepisu i w konsekwencji - wydłużenie postępowania. Niemniej jednak należy zauważyć, że Sąd ten dokonywał wszystkich czynności niezwłocznie. Wydanie zarządzenia z dnia 3 lipca 2007r. o przekazaniu sprawy sądowi właściwemu, podobnie jak postanowień z dnia 4 września 2007r., a także przesyłanie pism Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie następowało bowiem najpóźniej w kilka dni po zaistnieniu faktycznej możliwości dokonania tych czynności. Jednocześnie w tym okresie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęły odpowiedź na skargę i akta sprawy od organu. Z tych względów brak jest podstaw do stwierdzenia, że wskazany wyżej błąd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w rzeczywistości spowodował naruszenie prawa skarżącego do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Dodatkowo podnieść należy, że to działania skarżącego, w tym konieczność wyjaśniania treści jego wniosków wywołały szereg dodatkowych czynności koniecznych do wykonania przez oba Sądy. Także na obecnym etapie postępowania to sam skarżący składając liczne wnioski wszczynające postępowania wpadkowe i środki zaskarżenia wstrzymuje przekazanie akt sprawy sądowi właściwemu i jej rozpoznanie.

Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.