Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1260/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie NSA Grażyna Danielec NSA Piotr Lechowski Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2005r sprawy ze skargi G. W. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 25 kwietnia 2002r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] 2002r. 1.dz. Ca - Sz - 384/02 Komendant Powiatowy Policji w [...] - nadkom. mgr inż. M.M. (w jego zastępstwie decyzję podpisał imiennie I Z-ca Komendanta Powiatowego Policji w [...] oznaczając "w/z") na podstawie art.41 ust. 1 pkt 1 w związku z art.43 ust. 1 ustawy o Policji (tekst jednolity z 2002r. Dz.U. Nr 7, poz. 58) - zwolnił mł. asp. G. W. ze służby w Policji z dniem [...] 2002r. w 6 grupie uposażenia zasadniczego przy zastosowaniu mnożnika 1,05 kwoty bazowej - w wysokości [...] zł miesięcznie oraz dodatkiem służbowym w wysokości [...] zł miesięcznie wraz z uprawnieniami do świadczeń pieniężnych określonych w art. 114 i art. 117 ust. 1 cyt. ustawy. Nadto podano, że temu policjantowi nie przysługuje nagroda roczna za 2002r. i zobowiązano do niezwłocznego rozliczenia się z zadań służbowych.

Na uzasadnienie podano, że G. W. od dnia [...] 2001r. nie pełni służby z powodu choroby. Prawomocnym orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...] .2001r. Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSWiA, zatwierdzonym przez Okręgową Komisję Lekarską MSWiA został uznany za całkowicie niezdolnego do służby w Policji. W związku z upływem 1 roku pozostawania na zwolnieniu lekarskim - wydano rozkaz o zwolnieniu policjanta ze służby. Podano też, że w związku z tym, iż przez cały 2002r. G. W. był zawieszony w czynnościach służbowych i służby nie pełnił - nagroda roczna za ten rok nie przysługuje.

Od tego rozkazu personalnego złożył odwołanie G. W., który nie zakwestionował w żaden sposób jego formy i treści, a jedynie zarzucił, że nie zawiera rozstrzygnięcia w przedmiocie: zryczałtowanego równoważnika pieniężnego za niewykorzystane w 2002r. przejazdy środkami publicznego transportu, brak dokładnego wskazania świadczeń wynikających z art. 114 § 1 i 2 cyt. ustawy tj. odprawy i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w latach 2001 i 2002, a także brak określenia nagrody rocznej za 2 miesiące ([...] i [...]) 2001 r.

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia 25 kwietnia 2002 do L.dz. - [...] i Komendant Wojewódzki Policji po rozpatrzeniu tego odwołania - uchylił zaskarżony rozkaz w części dotyczącej terminu zwolnienia ze służby w Policji i ustalił termin zwolnienia na dzień 25 kwietnia 2002r., a w pozostałym zakresie zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy.

Na uzasadnienie decyzji Komendant Wojewódzki podał, że rozkaz personalny zawiera wszystkie elementy formalne wynikające z art. 107 § 1 kpa. Wysokość świadczeń, których dokładnego określenia domaga się odwołujący się tj. wysokość odprawy i ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe jest pochodną składników uposażenia wymienionych w decyzji, tj. wynagrodzenia zasadniczego i dodatku służbowego i może być określona dopiero w określonym stanie faktycznym, przy czym prawo do nich wynika z podanych w zaskarżonej decyzji przepisów. Zdaniem organu II instancji wymienione w art. 73 ust.3 ustawy o Policji uprawnienie do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany przejazd jest świadczeniem wypłacanym na ogólnych zasadach i brak podstaw do określenia tegoż w decyzji - rozkazie o zwolnieniu. Podobnie brak podstaw do określenia prawa i wysokości nagrody rocznej za 2001r., gdyż rozkazem personalnym Komendanta Powiatowego Policji w [...], utrzymanym w mocy przez Komendanta Policji zawieszono postępowanie w sprawie ustalenia tej nagrody za 2001r. w związku z postępowaniem karnym i dyscyplinarnym o czyn popełniony w 2001r. Organ II instancji stwierdził naruszenie przez organ I instancji art. 130 § 1 kpa, zgodnie z którym to przepisem decyzja nie ulega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania i na tej podstawie uchylił z urzędu zaskarżoną decyzję w przedmiocie daty zwolnienia G. W. ze służby i ustalił nową datę zwolnienia na dzień wydania decyzji ostatecznej.

Z decyzją oragnu II instancji nie zgodził się G.W., który w skardze zarzucił, że ustalona data zwolnienia go ze służby będąca datą wydania decyzji ostatecznej rażąco narusza prawo procesowe, albowiem doręczenie tej decyzji nastąpiło w dniu [...] 2002r., a - zdaniem skarżącego - zgodnie z art. 110 kpa decyzja wiąże organ ją wydający od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Zarzucił, że organ nieprecyzyjnie określił datę jego zwolnienia ze służby, a przeto nabył prawo do uposażenia za [...] i [...] 2002r., gdyż uposażenie płatne jest z góry. Podał, że wobec przesunięcia daty zwolnienia nabył prawo do równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, który przysługuje z art. 70 ust. 1 ustawy o Policji, a nadto, że nie można określić należnych mu świadczeń na podstawie art. 117 cyt. ustawy. Zdaniem skarżącego, to z decyzji administracyjnej mają wynikać wszystkie jego uprawnienia i wysokości świadczeń, a nieprecyzyjnie ustalona data zwolnienia go ze służby ma wpływ na zaliczenie mu okresu służby, świadectwo służby, opinię o służbie i prawo do renty inwalidzkiej.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej oddalenie uzasadniając jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zaznaczył, że przywołany przez skarżącego przepis art. 110 kpa oznacza tylko datę wejścia decyzji do "obrotu prawnego" i nie stanowi podstawy do kwestionowania zasadności nowej daty zwolnienia ustalonej na dzień wydania decyzji przez organ II instancji. Data ta precyzyjnie określa uprawnienia policjanta przysługujące mu do tej daty i prawa obowiązujące po tej dacie.

W toku postępowania skarżący nadesłał szereg pism.

W piśmie z dnia [...].2004r. kwestionuje uprawnienie I zastępcy Komendanta Powiatowego Policji do - jak pisze - samodzielnego podejmowania decyzji administracyjnych podając jako podstawę wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy z dnia 6.02.2001r. sygn. akt II SA/Lu 1266/00. Zdaniem skarżącego decyzja organu I instancji jest nieważna. W konsekwencji - zdaniem skarżącego nieważna jest też decyzja organu II instancji, a to wobec treści wyroku NSA w Warszawie z dnia 18.11.1981r. sygn. akt I SA 2358/81 (ONSA z 1981r., nr 2, poz. 116). Nadto podał, że jak wynika z załączonych wyjaśnień I Zastępca nie miał upoważnienia udzielonego w trybie art. 268a kpa.

W piśmie z dnia [...] .2004r. skarżący zarzucił, że postępowanie prowadzone przez organ I instancji - Komendanta Powiatowego Policji w [...] jest dotknięte wadą kwalifikowaną, określoną w art. 145 § 1 pkt 3 kpa, bowiem Komendant Powiatowy Policji w [...] w dniu [...] 2002r. był przesłuchany jako świadek w jego sprawie prowadzonej przez Prokuratora Okręgowego, a tym samym winien wyłączyć się od prowadzenia w niniejszej sprawie postępowania administracyjnego w I instancji.

W piśmie z dnia [...] .2004r. skarżący dołączając skierowanie jego osoby do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej podpisane przez Komendanta Powiatowego Policji w [...] kom. mgr inż. M. M.podał, że to skierowanie świadczy o prowadzeniu postępowania administracyjnego przez tę osobę, która według niego na podstawie art. 24 § 3 kpa powinna być wyłączona od prowadzenia takiego postępowania.

W piśmie z dnia [...].2005r. podał, że w aktach brak jego teczki osobowej, o której wie, że obecnie jest w dyspozycji Komendanta Głównego Policji, a wobec tego akta sprawy są niekompletne.

Z akt osobowych policjanta (zalegających w niniejszych aktach wbrew twierdzeniu skarżącego w piśmie z dnia [...] .2005r.) wynika, że decyzją Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...].2001r. został on zawieszony w czynnościach służbowych (od [...].2001r. do [...].2001r., a następnie przedłużono decyzją z dnia [...].2001r. do czasu ukończenia postępowania karnego) w związku z przedstawieniem mu przez Prokuratora zarzutów popełnienia szeregu przestępstw umyślnych, ściganych z oskarżenia publicznego. G. W.od dnia następnego, bo od dnia [...].2001r. przedstawiał zwolnienia lekarskie z Poradni Zdrowia Psychicznego, w tym od dnia [...].2001r. do [...].2001r. na okoliczność pobytu w Klinicznym Oddziale Psychiatrycznym. Orzeczeniem lekarskim stwierdzono u tego policjanta m.in. zaburzenia urojeniowe wymagające dużej dawki leków i leczenia specjalistycznego i uznano jego całkowitą niezdolność do jakiejkolwiek pracy zarobkowej. W aktach na k. 53 zalega oświadczenie G. W., że przez okres l roku po zwolnieniu go ze służby, tj. od od dnia [...] .2002r. do [...] .2003r. chce pobierać świadczenie pieniężne na podstawie art. 117 ustawy o Policji i w związku z tym wnosi o nie wypłacanie mu renty inwalidzkiej. W aktach (k. 58) widnieje decyzja o przyznaniu policyjnej renty inwalidzkiej (inwalidztwo I grupy) G. W. ur. w 1971r. (liczącemu 31 lat) - od dnia [...] .2002r., następnie zmieniona odnośnie daty przyznania (k. 69) - od dnia [...].2002r. - w kwocie [...] zł. Na k. 79 akt zalega informacja o umorzeniu śledztwa przeciwko skarżącemu w dniu [...] 2002r. z powodu niepoczytalności związanej z ustaloną przez biegłych lekarzy chorobą psychiczną określoną jako zespół paranoidalny. Decyzją z dnia [...]2003r. Komendant Powiatowy Policji w [...] ustalił nagrodę roczną dla G. W. za 2001r. w wysokości jednomiesięcznego uposażenia.(k. 81), a kolejną decyzją z tego samego dnia ustalono wypłatę zawieszonej części uposażenia w kwocie [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone przed tą datą, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2002r., nr 7, poz. 58): "policjanta zwalnia się ze służby w przypadkach: 1) orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską". Fakt stwierdzenia przez Okręgową Komisję Lekarską Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji całkowitej niezdolności do służby w Policji orzeczeniem nr [...] z dnia [...] .2001r. jest między stronami bezsporny, a zatem organy administracyjne dokonując zwolnienia skarżącego z tej przyczyny nie naruszyły prawa. W tej sytuacji, jak trafnie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25.10.1999r. sygn. akt. II SA 1610/99 (LEX nr 47421) - zwolnienie skarżącego ze służby jest tzw. obligatoryjną decyzją kadrową mającą na celu wykonanie orzeczenia o trwałej niezdolności do służby w Policji.

Według art. 43 ust. 1 tej ustawy zwolnienie policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. Nie ma racji - zdaniem Sądu - organ II instancji stwierdzając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jakoby organ I instancji naruszył art. 130 § 1 kpa, albowiem w art. 130 kpa mowa jest o wykonaniu decyzji, a do takiego wykonania nie należy data zwolnienia ze służby, która jest wyłącznie określona przez ustawę o Policji w przytoczonym wyżej art. 43 ust. 1 i może w zasadzie być każdą datą będącą datą "po upływie 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby". Sąd zwraca uwagę, że decyzja administracyjna, jaką jest rozkaz personalny to akt prawny o określonej treści i formie, wywodzący skutki prawne w postaci powstania, zmiany lub wygaśnięcia konkretnego stosunku prawnego. Treścią tego stosunku jest uprawnienie lub obowiązek konkretnego podmiotu. Decyzja o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji określająca termin jego zwolnienia była decyzją, na mocy której nabył on prawo. Dawała mu m.in. gwarancję, że termin ten nie będzie określony jako wcześniejszy. Organ I instancji wyznaczając datę zwolnienia ze służby na dzień [...] 2002r. tj. na dzień następny po upływie 12 miesięcy od zaprzestania służby z powodu choroby (od dnia [...] 2001r.) wyznaczył tę datę zgodnie z przepisami ustawy. Inną czynnością prawną jest wykonanie decyzji określone w art. 130 kpa i istotnie złożenie odwołania wstrzymywało wykonanie decyzji organu I instancji z mocy prawa (właśnie art. 130 kpa), ale nie powodowało utraty mocy prawnej decyzji ani konieczności podejmowania w jej miejsce lub zamiast niej innych aktów lub czynności. Ewentualne oddalenie odwołania powodowałoby tylko to, że decyzja stawałaby się ostateczna i mogłaby podlegać wykonaniu.

Decyzja o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji określająca termin jego zwolnienia z dniem 13 marca 2002r. była decyzją, na mocy której policjant nabył prawo. Zgodnie z przepisem art. 154 kpa i stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartym w orzeczeniu z dnia 13.06.2000r. sygn. II SA 2673/99 (LEX nr 55007) - zmiana z urzędu przez organ II instancji daty zwolnienia skarżącego ze służby naruszała przepisy postępowania administracyjnego. Jednakże w skardze skierowanej do sądu administracyjnego G.W. nie kwestionuje samej zmiany przez organ II instancji daty zwolnienia ze służby, która o ponad miesiąc "przedłuża" jego uprawnienia związane z pozostawaniem w służbie, ale wnosi o dalsze przedłużenie jego uprawnień z tego tytułu nawet do [...] 2002r., kiedy to decyzja organu II instancji została mu doręczona. Takie stanowisko skarżącego oraz fakt, że uprawnienia z tytułu pozostawania w służbie są korzystniejsze dla skarżącego w stosunku do jego uprawnień po dacie zwolnienia ze służby - powoduje, że mimo stwierdzenia przez Sąd naruszenia przez organ II instancji art. 154kpa - nie można uznać, by zaskarżona decyzja organu II instancji w zakresie daty zwolnienia skarżącego ze służby była decyzją rażąco naruszającą prawo lub rażąco naruszającą interes społeczny w rozumieniu art. 139 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że mając powyższe na względzie jest związany zasadą wynikająca z art. 134 § 2 zd. 1 p.p.s.a. "Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego".

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę w przedmiocie ustalenia daty zwolnienia skarżącego ze służby za bezzasadną. Należy nadto podkreślić, że wbrew stanowisku skarżącego, zwolnienie ze służby z dniem oznaczonym jako konkretna data jest określeniem precyzyjnym daty zwolnienia ze służby.

Z akt wynika, że Komendant Powiatowy Policji – M. M. był przesłuchiwany w charakterze świadka w sprawie karnej G. W., a więc nie nastąpiło to w niniejszej sprawie. Z tego względu brak podstaw prawnych do wyłączenia Komendanta od prowadzenia niniejszego postępowania. Nieuzasadniony jest także zarzut skarżącego o braku uprawnień I zastępcy Komendanta do podejmowania decyzji administracyjnych, albowiem w chwili wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywały przepisy ustawy o Policji w brzmieniu - art. 6b. ust. 5: "W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta wojewódzkiego Policji, zakres jego zadań i kompetencji rozciąga się na I zastępcę komendanta wojewódzkiego Policji", a art. 6c.ust. 5: "W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta powiatowego (miejskiego) Policji, zakres jego zadań i kompetencji rozciąga się na I zastępcą komendanta powiatowego (miejskiego) Policji". Z treści decyzji organu I instancji wynika, że została wydana "w zastępstwie" Komendanta Powiatowego Policji, a więc zgodnie z treścią powołanego wyżej przepisu.

Sąd podkreśla, że ma rację organ II instancji podnosząc, że katalog spraw, które powinien zawierać rozkaz personalny o zwolnieniu policjanta ze służby określa art. 107 § 1 kpa i zdaniem Sądu zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy określone w tym przepisie.

Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy administracyjne, które skutkowałyby uwzględnienie skargi - a przeto skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.