Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1673/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 154/17 o odrzuceniu skargi T. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2016 r., znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 27 lipca 2017r. odrzucił skargę T. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z [...] maja 2016 r. w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości oraz zwrócił na rzecz skarżącej wpis od skargi w wysokości 200 złotych.

Sąd uwzględnił, że zarządzeniem z 19 lipca 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem zaś z 21 lipca 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania przesłane jedną przesyłką na adres skarżącej wskazany w skardze, powróciły do Sądu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych skargi. Postanowieniem z 14 października 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 813/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 stycznia 2017 r., sygn. akt I OZ 1963/16 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. NSA wskazał, iż to Sąd I instancji powinien był zbadać kwestię prawidłowości doręczenia spornej przesyłki.

W toku ponownego rozpoznawania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił się z reklamacją dotyczącą przesyłki poleconej do T. M. numer [...]. Z pisma Sekcji Reklamacji Usług Pocztowych w Bydgoszczy wynika, iż wskazana przesyłka została awizowana w dniu 9 sierpnia 2016 r., a powtórne awizo miało miejsce w dniu 17 sierpnia 2016 r., a w dniu 25 sierpnia 2016 r. przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacja nie podjęto w terminie.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę odrzucił, przyjmując, że pomimo prawidłowego powiadomienia nie zostały w terminie uzupełnione braki formalne i fiskalne skargi.

W kwestii prawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi Sąd wskazał, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru oraz pismo Sekcji Reklamacji Usług Pocztowych w Bydgoszczy, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Domniemanie to może zostać obalone, gdy adresat udowodni, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych. W związku z tym, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonujące. W związku z powyższym Sąd uznał, że powołanie się przez skarżącą na okoliczność, iż nie otrzymała dwukrotnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej, nie było przekonujące, gdyż nie zostało poparte stosownymi dowodami. Ponadto przeprowadzenie przez Sąd postępowania reklamacyjnego, nie potwierdziło twierdzeń skarżącej.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B. D. - siostra skarżącej, będąca uczestnikiem postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 73 § 1-4 p.p.s.a. wnosząc o uchylenie tego postanowienia. Podkreśliła, że jej siostra jest osobą poważną i niezwykle uczciwą, a potraktowanie jej twierdzenia przez Sąd jako gołosłownego jest zupełnie nie do przyjęcia. Wniosła również o przeprowadzenie dowodu z dokumentu prywatnego - oświadczenia J. M. z dnia [...] sierpnia 2017 r., które - w jej ocenie - w dostateczny sposób uwiarygadnia twierdzenie skarżącej o nieotrzymaniu żadnej informacji o awizacji przesyłki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie stała się ocena przyjęcia prawidłowości domniemania doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi złożonej przez T. M. Należy zatem mieć na uwadze, że zaistnienie skutków procesowych doręczenia pisma należy wiązać ze stworzeniem adresatowi możliwości zapoznania się z pismem procesowym, co odbywa się przez prawnie skuteczne doręczenie mu pisma.

Za prawidłowe należy uznać stwierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że skarżąca nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku procesowego w 7-dniowym terminie liczonym od doręczenia wezwania, co skutkować musiało odrzuceniem skargi. Stanowiska tego nie mogły zmienić przytoczone w zażaleniu twierdzenia o nieotrzymaniu zawiadomień o pozostawieniu przesyłki w placówce, które wobec efektów przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego pozostawały niewiarygodnymi. Należy wskazać, że postępowanie reklamacyjne, jakie zostało przeprowadzone zgodnie ze wskazaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego ujętymi w postanowieniu z 11 stycznia 2017 r., potwierdziło prawidłowość informacji zamieszczonych na zwróconej jako niepodjętej przesyłce zawierającej wezwania do uzupełnienia braków formalnych i do uiszczenia wpisu od skargi. Postępowanie reklamacyjne pozwalało na stwierdzenie, że przesyłka została doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego, regulowanego art. 73 p.p.s.a. Informacje udzielone w trybie reklamacyjnym potwierdziły prawidłowość adnotacji poczynionych na kopercie, że w dniu 9 sierpnia 2016 r. po raz pierwszy pozostawiono wiadomość o możliwości odbioru przesyłki w Urzędzie pocztowym. Drugie powiadomienie miało miejsce w dniu 17 sierpnia 2016 r., zaś przesyłkę zwrócono do nadawcy w dniu 25 sierpnia 2016 r.

Podkreślenia wymaga, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy, który potwierdza fakt i datę doręczenia wskazanych pism. Zasadnie Sąd I instancji stwierdził, że strona, chcąc udowodnić okoliczność przeciwną od wynikającej z dokumentu urzędowego, powinna przedstawić na to stosowny dowód (por. postanowienie NSA z dnia 5 października 2016 r. sygn. II OZ 1001/16; postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 2016 r. sygn. I OZ 404/16; postanowienie NSA z dnia 28 grudnia 2015 r. sygn. II OZ1234/15). Dowodem takim nie może być jednak pisemne oświadczenie męża skarżącej, kategorycznie zaprzeczającego, jakoby w skrzynce pocztowej zamieszczone było jakiekolwiek awizo o przedmiotowej przesyłce z Sądu. Nie stanowiło bowiem dowodu pozwalającego podważyć prawidłowość doręczenia skierowanego do strony wezwania, a tym samym obalić domniemanie wynikające ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

W tych warunkach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.