Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 380/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w Ś. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [---] nr [---] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka, prowadząca działalność usługowo-transportową, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że obecnie firmie potrzebne są każde środki pieniężne.

W oświadczeniu o majątku i dochodach podano, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 105.000 zł, brak środków trwałych, a strata bilansowa za ostatni rok obrotowy (2010) wyniosła 60.640,44 zł.

Strona nie podała informacji o posiadanych rachunkach bankowych.

Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., nadesłane zostało oświadczenie o saldzie na rachunku bankowym Spółki na koniec poszczególnych miesięcy od kwietnia do czerwca 2011 r. oraz o obrotach Spółki za te same miesiące, a także zeznanie podatkowe, bilans oraz rachunek zysków i strat za 2010 r.

Dane z dokumentów potwierdzają informacje udzielone na urzędowym formularzu wniosku, a ponadto wynika z nich, że wartość aktywów trwałych na koniec 2010 r. wynosiła 161.383,14 zł. Przychody netto ze sprzedaży za ten rok wyniosły 355.2922,98 zł. Z kolei w 2011 r. w ww. miesiącach przychód opiewał kolejno na 117.192 zł, 167.528 zł i 206.827, 20 zł. Jednocześnie uzyskany został dochód: 10.043,97 zł, 29.613,28 zł i 36.080,24 zł. Saldo rachunku na koniec wskazanych miesięcy było ujemne w kwotach: 4.518,90 zł, 4.688,40 zł i 3.632,32 zł. Strona nie przedłożyła wyciągów z podanego rachunku bankowego.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Skarżąca Spółka nie wykazała, że nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Przede wszystkim wskazać trzeba, że wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 450 zł i z reguły jest najwyższym kosztem sądowym. Stanowi zatem punkt odniesienia dla oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy.

Strona tymczasem wykazuje znaczne przychody za poprzedni rok obrotowy oraz w roku bieżącym. Jednoczesne wykazywanie straty za poprzedni rok świadczą tylko o ponoszeniu znacznych kosztów uzyskania przychodu, na wielkość których w dużej mierze ma wpływ przedsiębiorca. Dowodzi też tego, że Spółka posiada środki finansowe na ich ponoszenie. Ponadto w obecnie, to jest w miesiącach kwietniu, maju i czerwcu odnotowała zysk.

Zwrócić należy uwagę, ze przytoczona wyżej regulacja uzależnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym od wykazania, że wnioskodawca nie posiada dostatecznych środków na opłacenie kosztów. Już natomiast z powyższych danych wynika, że takimi środkami strona dysponuje.

W ocenie rozpoznającego niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie można uznać, dla oceny zasadności wniosku, oświadczenia dotyczącego salda rachunku bankowego. Spółka wezwana była do przedłożenia historii z posiadanych rachunków bankowych, a nie tylko oświadczenia o saldzie rachunku na koniec poszczególnych miesięcy. Taka informacja bowiem nie odzwierciedla bieżących operacji bankowych, a w rezultacie rzeczywistych możliwości poczynienia rezerw na opłacenie kosztów sądowych. Wskazać w tym miejscu też trzeba, że niejasne jest również oświadczenie o obrotach Spółki – niewiadomo, czy są odrębnie odnotowane dla poszczególnego miesiąca, czy też wykazane są narastająco od początku roku.

W każdym razie dane przedstawione przez Spółkę wskazują, że opłacenie wpisu od skargi oraz ewentualnych przyszłych kosztów sądowych znajduje się w granicach jej możliwości płatniczych i nie spowodują utraty płynności finansowej.

Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.