Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 168/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: Starszy asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2015 r. sprawy ze skargi P. S. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z uzyskaniem uprawnień do wykonywania zawodu radcy prawnego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 stycznia 2015 r. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z uzyskaniem uprawnień do wykonywania zawodu adwokata.

Natomiast w sprawie (sygn. akt I SA/Łd 122/13) ze skargi K. D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych zakresie tożsamego zagadnienia co w sprawie niniejszej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 4 kwietnia 2013 r. uchylił zaskarżoną interpretację, a wyrok ten nie jest prawomocny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Na wstępie wskazać należy, iż art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. daje Sądowi możliwość zawieszenia z urzędu postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. II FPS 4/08 wskazano, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej.

Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym).

Dodatkowo należy podkreślić, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko Sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (vide postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt: I FZ 221/08 LEX nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa.

Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 122/13 tut. Sąd uchylił interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych uznając, że wydatki poniesione przez stronę skarżącą związane z uzyskaniem uprawnień do wykonywania zawodu radcy prawnego mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.). Z wyrokiem tym nie zgodził się Dyrektor Izby Skarbowej składając skargę kasacyjną, która została zarejestrowana pod sygn. akt II FSK 2140/13 i oczekuje na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Sąd wyraża pogląd, że prawomocne zakończenie postępowania w sprawie I SA/Łd 122/13 będzie miało istotne zasadnicze znaczenie dla oceny interpretacji będącej przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu.

Z powyższych względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

mko