Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1316/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, 58 par. 3, 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 400 zł (czterysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem, nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 26 sierpnia 2016 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...]

Na mocy zarządzenia z dnia 4 października 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie dla osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, tj. nadesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

Przesyłka zawierająca odpis ww. wezwania została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 października 2016 r., termin do uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął w dniu 17 października 2016 r. W terminie tym pełnomocnik skarżącego nadesłał jedynie informację odpowiadającą odpisowi z Krajowego Rejestru Sądowego na dzień 17 października 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei art. 29 p.p.s.a. nakłada na wskazany powyżej organ lub osobę obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. Obowiązku tego nie niweczy fakt działania w sprawie pełnomocnika, gdyż niezbędne jest ustalenie, czy pełnomocnictwo zostało udzielone przez osobę uprawnioną do działania w imieniu spółki.

W razie braku dochowania wskazanego wyżej obowiązku, pismo nie może otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Dlatego też zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie lub poprawienie pisma w terminie 7 dni. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie 7 dni braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem, które z kolei zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Do skargi w rozpoznanej sprawie dołączono odpis pełnomocnictwa udzielonego w dniu 26 marca 2015 r. przez prezesa zarządu A. U. oraz informację odpowiadającą odpisowi z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnemu na dzień 26 sierpnia 2016 r. Na podstawie tych dokumentów niemożliwe było ustalenie, czy w chwili udzielenia pełnomocnictwa A. U. był umocowany do reprezentacji strony skarżącej. Dlatego też zasadne było wezwanie do nadesłanie pełnego podpisu z Krajowego Rejestru Sądowego celem wyjaśnienia tej kwestii. Jednakże pełnomocnik strony skarżącej ponownie nadesłał informacje odpowiadającą aktualnemu odpisowi z Krajowego Rejestru Sądowego, z tym że tym razem według stanu na dzień 12 października 2016 r. Tym samym w istocie nie uzupełnił on braku formalnego skargi,

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny

na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.