Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 293/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 245 par. 1 i par. 3, art. 246 par. 2 pkt 2, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A spółka z o.o. w P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 1 stycznia 2003r. do 31 grudnia 2003r. postanawia: zwolnić skarżącą spółkę od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A spółka z o.o. w P., reprezentowana przez adwokata TG, pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 1 stycznia 2003r. do 31 grudnia 2003r. Jednocześnie złożyła sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Spółka w uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie posiada środków na opłacenie kosztów sądowych. W związku z trudną sytuacją finansowa skarżąca od dnia [...] zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej. Spółka nie zatrudnia żadnych pracowników i nie posiada żadnego rachunku bankowego ani środków finansowych. Nie posiada również żadnych środków trwałych. Nadto w związku z utrzymaniem siedziby spółki ponosi koszty w wysokości [...]. Opłaty te nie są przez spółkę regulowane ze względu na brak środków finansowych. Na dzień złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nie dokonała rozliczenia w podatku dochodowym za [...]. Wskazała, że do dnia złożenia wniosku o zawieszenie wykonywania działalności nie osiągała żadnych przychodów. W [...] spółka poniosła stratę w wysokości [...], natomiast w [...] poniosła stratę w wysokości [...]. Skarżąca podniosła, że Sąd oddalił jej wniosek o ogłoszenie upadłości, gdyż majątek spółki nie wystarczał nawet na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego. Skarżąca wskazała, że rachunek bankowy spółki został zajęty przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, pomimo że podstawa zajęcia rachunku została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i spółka złożyła wniosek o zwrot zajętych pieniędzy, przy czym do dnia sporządzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zwrócono jej zajętych środków. Kapitał zakładowy spółki wynosi [...], wnioskodawczyni nie posiada środków trwałych, strata za [...] wyniosła [...]. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada majątku trwałego ani dochodów bieżących lub innych. Do wniosku załączyła kserokopię wniosku o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców, t.j. o zawieszenie wykonywania działalności, postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...], sygn. akt [...] o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy [...] i [...], deklaracje dla podatku od towarów i usług za miesiące [...], z których wynika, że spółka nie wykazywała dostawy towarów ani świadczenia usług, sprawozdania finansowe za [...], bilans za [...], rachunek zysków i strat za [...].

Zgodnie z art. 199 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Zatem obowiązującą zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że strony ponoszą koszty tego postępowania. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątek – możliwość przydzielenia skarżącemu prawa pomocy. Przepis art. 245 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (por. art. 245 § 3 i 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 2 p.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane:

1) w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Biorąc pod uwagę wyjaśnienia złożone przez Spółkę we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz analizując złożone przez nią kserokopie dokumentów stwierdzić należy, że nie dysponuje ona środkami pieniężnymi, majątkiem ani dochodami, które mogłyby stanowić źródło finansowania kosztów sądowych.

W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji