Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 469/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: § 8 ust. 2 pkt. 4
journal: Dz.U. 2010 nr 60 poz 373
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły  lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej.

SENTENCJA

Dnia 10 sierpnia 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędzia del. NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Op 452/16 w sprawie ze skargi A. C. i Wojewody [...] na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Specjalnych przy zakładach opieki zdrowotnej w [...] 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz Wojewody [...] kwotę 360 złotych (słownie: trzysta sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. [pic]


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, po rozpoznaniu skarg Wojewody Opolskiego i A. C., stwierdził nieważność uchwały Zarządu Województwa Opolskiego z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Specjalnych przy zakładach opieki zdrowotnej w [...] i umorzył postępowanie ze skargi A. C..

W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przyjął następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Uchwałą z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...], Zarząd Województwa Opolskiego, działając na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2016 r., poz. 486) oraz § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. Nr 60, poz. 373, z późn. zm. - zwanego dalej rozporządzeniem), unieważnił konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Specjalnych przy zakładach opieki zdrowotnej w [...]. W uzasadnieniu uchwały Zarząd wskazał na treść § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, zgodnie z którym organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. W ocenie Zarządu, ową nieprawidłowością stanowił fakt, że podczas posiedzenia komisji konkursowej, po procedurze zadawania pytań, a jeszcze przed przystąpieniem do głosowania, przedstawiciel Rady Pedagogicznej Zespołu Placówek Specjalnych przy ZOZ w [...], w obecności pozostałych członków komisji konkursowej, publicznie wyraził negatywną opinię na temat atmosfery panującej w placówce pod kierownictwem dyrektorki, która była jednocześnie jednym z dwóch kandydatów przystępujących do konkursu. Zarząd zaakcentował, iż o powyższym świadczy zapis w protokole z posiedzenia komisji, które odbyło się w dniu [...] czerwca 2016 r. Zdaniem Zarządu, takie zachowanie członka komisji konkursowej, świadczące o braku obiektywizmu i bezstronności, mogło mieć istotny wpływ na wynik konkursu, który wygrał kontrkandydat ww. dyrektorki i stanowi nieprawidłowość, o której mowa w 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia.

Nie godząc się z powyższym stanowiskiem Zarządu Województwa Opolskiego, kandydatka biorąca udział w postępowaniu konkursowym - A. C., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na przedmiotową uchwałę. Podała, że wygrała konkurs, a informacje o sytuacji panującej w szkole były znane członkom komisji z wcześniejszych skarg i interwencji kierowanych do organu prowadzącego, a także doniesień medialnych. Wypowiedź członka komisji konkursowej, która nastąpiła po wysłuchaniu kandydatów nie miała wpływu na zmianę okoliczności sprawy, w tym bezstronności członków komisji, którzy wiedzę na temat panującej w szkole atmosfery, posiadali już wcześniej. Na potwierdzenie podnoszonych argumentów wymieniła: pisma z dnia [...] maja 2015 r. i z dnia [...] września 2015 r. nauczycieli Zespołu Placówek Specjalnych przy zakładach opieki zdrowotnej w [...] do Opolskiego Kuratora Oświaty, a także pismo z dnia [...] maja 2015 r. nauczycieli Zespołu Placówek Specjalnych przy zakładach opieki zdrowotnej w [...] skierowane do Okręgowego Inspektora Pracy w [...]. W skardze zawarła także wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Opolskiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przedstawioną argumentację w sprawie.

Opisana wyżej skarga A. C. została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 494/16

Z kolei, pismem z dnia [...] września 2016 r., skargę do tut. Sądu na przedmiotową uchwałę złożył także Wojewoda Opolski. Działając jako organ nadzoru wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Zarządu Województwa Opolskiego z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...], z powodu istotnego naruszenia prawa. Również Wojewoda wskazał, że sytuacja panująca w placówce była znana wszystkim członkom komisji, a wypowiedź członka komisji była jedynie dokończeniem wypowiedzi, jaka rozpoczęła się jeszcze w trakcie odpytywania kandydatów. Wojewoda stwierdził także, że w dniu [...] sierpnia 2016 r. "uzyskał informację potwierdzającą wiedzę Zarządu Województwa o panującej w szkole sytuacji, tj. o zastrzeżeniach nauczycieli wobec dyrektorki szkoły, jeszcze przed ogłoszeniem konkursu." Zdaniem Wojewody, brak było podstaw do unieważnienia konkursu, albowiem wypowiedź członka komisji wprawdzie mogła budzić wątpliwości co do jego bezstronności, jednakże nie miała wpływu na wynik konkursu. Skoro wszyscy członkowie komisji wiedzieli o negatywnej ocenie pracy dyrektora placówki startującego w nowym konkursie, wyrażonej przez nauczycieli tej placówki, to powtórzenie tego stanowiska przez przedstawiciela nauczycieli nie miało już wpływu na ich ocenę. Tym samym brak było podstaw do stwierdzenia nieważności konkursu, bowiem nie wystąpiły przesłanki do zastosowania ww. przepisu rozporządzenia.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Opolskiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Skarga Wojewody Opolskiego została zarejestrowana w repertorium pod sygnaturą II SA/Op 452/16.

Postanowieniem z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt II SA/Op 494/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a.), połączył sprawę o sygnaturze akt II SA/Op 494/16 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą o sygnaturze akt II SA/Op 452/16 oraz postanowił o prowadzeniu tych spraw pod sygnaturą II SA/Op 452/16.

Pismem z dnia [...] listopada 2016 r., pełnomocnik skarżącej A. C. cofnęła wniesioną skargę.

Rozpoznając skargę Wojewody Opolskiego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uznał, że jest ona zasadna.

Sąd I instancji wyjaśnił, że podstawa prawna przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora placówki, wynika z art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, zgodnie z którym kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu, a kandydatowi temu nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora. Zasady i tryb przeprowadzania tego typu konkursów, a także przesłanki ich unieważniania, określają z kolei przepisy cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, zwanego nadal rozporządzeniem. Przepisy rozporządzenia regulujące tryb wyboru kandydata na dyrektora stanowią, że w pierwszej kolejności komisja konkursowa, na podstawie złożonej oferty, podejmuje uchwałę o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego (§ 4 ust. 1 rozporządzenia), a następnie - po rozmowie z każdym z kandydatów dopuszczonych do postępowania konkursowego, dokonuje ich merytorycznej oceny (§ 5 rozporządzenia). Ocenie podlega w szczególności przedstawiona przez kandydata koncepcja funkcjonowania i rozwoju publicznego przedszkola, publicznej szkoły lub publicznej placówki. Przy czym członkowie komisji mogą zadawać kandydatom pytania.

Kolejną, istotną czynnością procedury konkursowej jest zatwierdzenie albo unieważnienie konkursu, przez organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę. W przypadku unieważnienia konkursu, zarządza się jego ponowne przeprowadzenie. Ustawodawca w § 8 ust. 2 rozporządzenia, określił zamknięty katalog przesłanek, których stwierdzenie warunkuje unieważnienie konkursu. Zaliczają się do nich:

1) nieuzasadnione niedopuszczenie kandydata do postępowania konkursowego;

2) przeprowadzenie przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków;

3) naruszenie tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1;

4) inne nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu.

Z brzmienia § 8 ust. 2 rozporządzenia wynika, że użyte w punkcie 4 tego przepisu sformułowanie: "innych nieprawidłowościach, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu", należy odnosić do odmiennych zdarzeń, niż te, które wskazane zostały w punktach od 1-3. Innymi słowy, omawiane sformułowanie należy rozpatrywać w kontekście innych zdarzeń, które wystąpiły w postępowaniu konkursowym i które należy łączyć z możliwością wpływu na wynik konkursu, czyli wykazania związku przyczynowo-skutkowego.

Sąd wskazał, że do okoliczności uzasadniających unieważnienie zalicza się podejrzenie o brak obiektywizmu członka komisji konkursowej, albowiem do niezaakceptowania jest z punktu widzenia zasad praworządności przeprowadzenie konkursu przez komisję, mającą w swoim składzie członków, co do których w świetle dokumentów istnieją wątpliwości co do ich obiektywizmu i bezstronności, przy czym oceny bezstronności członków komisji należy dokonywać na podstawie konkretnych okoliczności, określonego postępowania konkursowego.

Słusznie zatem Wojewoda podniósł, że komisja konkursowa, z punktu widzenia zasad praworządności, powinna pozostawać bezstronna i obiektywna w swoim działaniu. Trafnie jednak, w ocenie Sądu, dostrzegł Wojewoda, że wszyscy członkowie komisji konkursowej posiadali wiedzę o sytuacji panującej w placówce zawiadywanej przez jedną z kandydatek, której dotyczyła ww. opinia. Wiedzę tę posiadali członkowie komisji na skutek zdarzeń mających miejsce jeszcze przed wszczęciem postępowania konkursowego (pisma nauczycieli do Kuratorium Oświaty oraz Inspektora Pracy), a także w trakcie trwania tego postępowania. Z protokołu posiedzenia komisji konkursowej wynika bowiem, że pytania odnoszące się do kwestii złej atmosfery panującej w szkole, padły w toku prac komisji w czasie zadawania pytań kandydatce. Powtórzenie opinii na ten temat przed głosowaniem, nie miało już wpływu na odczucia i wiedzę członków komisji, skoro swoje zdanie (opinię, odczucia) na ten temat mogli sobie już wyrobić we wcześniejszym okresie. Trudno doszukiwać się w przedstawionym zdarzeniu, związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wyrażoną w dniu konkursu opinią, czy też ewentualnym brakiem obiektywności członka komisji - mogącym objawiać się w postaci wyrażenia ww. opinii - a podjętym rozstrzygnięciem komisji konkursowej, tj. wyborem kandydata. Pomimo eksponowania ww. opinii, nie wywiedziono i nie uargumentowano, że wypowiedzieć członka komisji (opinia) mogła mieć wpływ na wynik konkursu. Zarząd nie wykazał w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, że dostrzeżona nieprawidłowość poprzez zachowanie jednego z członków komisji mogła mieć wpływ na wynik konkursu.

Reasumując Sąd I instancji podzielił stanowisko Wojewody Opolskiego, że opisane zdarzenie, w ocenie Zarządu Województwa Opolskiego, będące przyczyną unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Specjalnych przy zakładach opieki zdrowotnej w [...], nie spełniało przesłanek do zastosowania przepisu § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. Brak nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik w postępowaniu konkursowym, w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia wykluczał możliwość unieważnienia konkursu przez organ samorządu województwa i skutkuje stwierdzeniem, że uchwała stwierdzająca nieważność konkursu w sposób istotny narusza prawo.

Natomiast z uwagi na cofnięcie skargi przez A. C. Sąd umorzył postępowanie wszczęte z jej skargi.

W skardze kasacyjnej skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Zarząd Województwa Opolskiego, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że nieprawidłowości zaistniałe w trakcie postępowania konkursowego nie miały wpływu na wynik konkursu.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podniósł, że członek komisji, przedstawiciel Rady Pedagogicznej Zespołu Placówek Specjalnych przy zakładach opieki zdrowotnej w [...] – Z. P., wyrażając, po zakończonej procedurze zadawania pytań, swoją negatywną opinię nt. atmosfery panującej w placówce pod kierownictwem dyrektor J. H., ewidentnie naruszyła § 5 rozporządzenia, gdyż jej wypowiedź nie miała związku z merytoryczną oceną kandydata. Doszło tym samym do niezachowania zasady obiektywizmu i bezstronności przez członka komisji konkursowej, co znajduje potwierdzenie w zapisach zawartych w protokole z posiedzenia komisji konkursowej. Skarżący nie zgadza się z oceną Sądu, że wszyscy członkowie komisji mieli wiedzę co do sytuacji panującej w placówce, gdyż sytuacja nie była przedmiotem rozważań komisji konkursowej, co oznacza, że zakres informacji, jakimi dysponowali poszczególni członkowie komisji na temat sytuacji w placówce nie został na posiedzeniu komisji zweryfikowany. W załączonych do skargi pismach nie ma pisma adresowanego do NSZZ "Solidarność", którego przedstawiciel był członkiem komisji. Ponadto faktem jest, że zanim Z. P. wyraziła swoją opinię, inny członek komisji w trakcie procedury zadawania pytań zapytał kandydatkę J. H. o podjętych działaniach w celu odzyskania zaufania części kadry pedagogicznej. Okoliczność ta potwierdza jedynie, że sytuacja w samej placówce była różnie oceniana. Z. P. przedstawiła jednostronny obraz sytuacji, negatywny dla jednego z kandydatów.

Powołując takie argumenty w ramach podstawy kasacyjnej jej autor wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżący kasacyjnie oświadczył również, że zrzeka się rozprawy.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Opolski, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej, a także o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z przesłanek wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie wystąpiła, stąd też kontrola instancyjna ograniczona została do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, a poza kontrolą pozostała zgodność orzeczenia z innymi przepisami prawa.

Skarga kasacyjna oparta została na zarzucie naruszenia prawa materialnego, który jednak żaden nie może wywołać oczekiwanego rezultatu w postaci uchylenia zaskarżonego wyroku.

Skarżący kasacyjnie podniósł zarzut naruszenia § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, do którego niewłaściwego zastosowania doprowadziła Sąd I instancji błędna ocena dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych.

Punkt wyjścia do rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowić musi treść § 8 ust. 2 rozporządzenia, z którego wynika, iż unieważnienie konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły lub publicznej placówki ma miejsce tylko w razie wystąpienia jednej z czterech następujących przesłanek, tj. stwierdzenia:

1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego;

2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków;

3) naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1;

4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu.

Podkreślenia przy tym wymaga, że w przypadku "innych nieprawidłowości", o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia dla unieważnienia konkursu konieczne jest istnienie związku funkcjonalnego pomiędzy stwierdzonymi nieprawidłowościami w postępowaniu konkursowym (innymi niż wymienione w pkt 1-3), a ich wpływem na wynik konkursu. Nieprawidłowości muszą zatem być tego rodzaju i w takim zakresie, że zdeterminowały wynik konkursu w stopniu nakazującym jego unieważnienie. W konsekwencji samo stwierdzenie nieprawidłowości nie przesądza o podstawie do unieważnienia konkursu.

W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy wyrażenie przez członka komisji, przedstawiciela Rady Pedagogicznej Zespołu Placówek Specjalnych przy zakładach opieki zdrowotnej w [...] - Z. P., po zakończonej procedurze zadawania pytań, negatywnej opinii na temat atmosfery panującej w placówce pod kierownictwem dyrektor J. H., stanowi okoliczność, która mogła mieć wpływ na wynik konkursu. Zdaniem Zarządu Województwa Opolskiego, takie zachowanie członka komisji konkursowej, świadczące o braku obiektywizmu i bezstronności, mogło mieć istotny wpływ na wynik konkursu, który wygrał kontrkandydat J. H.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela jednak stanowisko, zaprezentowane w zaskarżonym wyroku, że wszyscy członkowie komisji konkursowej posiadali wiedzę o sytuacji panującej w placówce kierowanej przez jedną z kandydatek, której dotyczyła ww. opinia. Sąd I instancji trafnie zauważył, że członkowie komisji posiadali wiedzę o sytuacji w placówce nie tylko na skutek zdarzeń mających miejsce jeszcze przed wszczęciem postępowania konkursowego (pisma nauczycieli do Kuratorium Oświaty oraz Inspektora Pracy), ale była ona przedmiotem formułowanych w stosunku do obu kandydatek merytorycznych pytań. Z protokołu posiedzenia komisji konkursowej wynika bowiem, że pierwsza z przesłuchiwanych kandydatek A. C. została zapytana o kwestię poprawy relacji, atmosfery między pracownikami, która w ostatnim roku uległa pogorszeniu. Natomiast druga kandydatka – Jolanta Horbowy-Buska zapytana została o to, czy podjęte i zaplanowane zostały działania zmierzające do odzyskania zaufania części kadry pedagogicznej. Podkreślenia przy tym wymaga, że w ocenie jednego z członków komisji – W. S., obecna dyrektor placówki nie udzieliła odpowiedzi na to pytanie.

Powyższy, odnotowany w protokole z posiedzenia komisji konkursowej przebieg konkursu uprawnia stwierdzenie, że członkowie komisji posiadali wiedzę na temat sytuacji panującej w placówce i jedynym źródłem wiedzy nie stała się wypowiedź Z. P..

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie uznał Sąd I instancji, że skoro pytania odnoszące się do kwestii złej atmosfery panującej w szkole i braku zaufania części kadry pedagogicznej padały w toku prac komisji w czasie zadawania pytań kandydatkom, wyjawienie własnej opinii na ten temat przez jednego z członków komisji nie miało już wpływu na odczucia i wiedzę członków komisji, skoro swoje zdanie na ten temat mogli sobie już wyrobić we wcześniejszym okresie. Powyższe daje asumpt do przyjęcia, że nie została spełniona przesłanka, o której mowa w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, tj. nie zaistniał związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy brakiem obiektywności członka komisji a podjętym rozstrzygnięciem komisji konkursowej, tj. wyborem kandydata.

Skarżący kasacyjnie wskazał, że w aktach brak jest pisma informującego o sytuacji w placówce, adresowanego do NSZZ "Solidarność", którego przedstawicielka była członkiem komisji konkursowej. Należy jednak stwierdzić, że wiedzę niezbędną do wyrobienia opinii o kandydatkach uzyskała ona w trakcie ich przesłuchania. Bez znaczenia pozostaje również fakt, że z treści zadawanego pytania wynikało, że kandydatka pełniąca funkcję dyrektora utraciła zaufanie części, a nie całej kadry pedagogicznej, skoro i taki stan rzeczy świadczy o istniejącym konflikcie w placówce.

Reasumując, należy stwierdzić, że zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej nie są uzasadnione. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na mocy art. 204 pkt 2 p.p.s.a. jak w pkt 2.