Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 317/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 40f, art. 24a
journal: Dz.U. 1989 nr 30 poz 163
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy inspektor sądowy Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania kopii mapy ewidencyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]., nr [...] Starosta [...] umorzył postępowanie w sprawie sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego w zakresie działek nr [...] zawierających się w obrębie ewidencyjnym B. Drugi, wchodzącego w skład jednostki ewidencyjnej B. .

Organ wyjaśnił, że w dniu 13 i 14 lutego 2014r. P. S. złożył wniosek o wydanie wypisu z rejestru gruntów i kopii mapy ewidencyjnej dotyczących działek nr [...], [...]

Organ uwzględnił wniosek i wydał wskazane dokumenty, z tym, że wydana mapa ewidencyjna nie obejmowała działki nr [...], gdyż nie została ona ujęta w zbiorze ewidencyjnym – mapa obejmowała natomiast działkę nr [...], sąsiadującą z działkami nr [...], [...]. Organ wyjaśnił wnioskodawcy, że kwestia ujęcia działki nr [...] w zbiorze danych ewidencyjnych będzie rozważana podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków, której zakończenie nastąpi 28 listopada 2014r.

W dniu 21 lutego 2014r. P. S. złożył ponownie wniosek, w którym zażądał wydania wypisu z rejestru gruntów dotyczącego działki nr [...] oraz kopii skróconej mapy ewidencyjnej obejmującej działkę nr [...].

W związku z postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia 14 stycznia 2015r. uwzględniającym zażalenie P. S. na bezczynność organu I instancji w niniejszej sprawie w zakresie dotyczącym działki nr [...] organ pismem z dnia 15 stycznia 2015r. zawiadomił wnioskodawcę o zamiarze wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 40 f ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, a następnie w dniu 2 lutego 2015r. wydał w tym trybie decyzję o odmowie wydania wyrysu z mapy ewidencyjnej w części dotyczącej działki nr [...].

Organ stwierdził, że działki nr [...] i nr [...] są obecnie przedmiotem sporu sądowego z udziałem m.in. P. S., który nie posiada tytułu prawnego do tych działek, a aktualna mapa ewidencyjna nie wykazuje działki nr [...], co jest przedmiotem weryfikacji przeprowadzanej w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków.

Decyzja ta została jednak uchylona przez organ odwoławczy decyzją z dnia 23 marca 2015r. Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji wadliwie zastosował art. 40f ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, gdyż przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w razie sporu co do zakresu udostępnianego materiału z zasobu i nie może być podstawą wydania decyzji w sytuacji, gdy występuje niezgodność części opisowej z częścią graficzną ewidencji gruntów i budynków.

Organ wskazał też, że obecnie prowadzona jest modernizacja ewidencji gruntów i budynków, podczas której wnioskodawca ma prawo zgłaszać zarzuty, domagając się uwidocznienia działki nr [...] na mapie.

Organ stwierdził też, że przedmiotem niniejszej sprawy nie jest spór z zakresu udostępnianych materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego, gdyż wniosek P. S. dotyczył jedynie wydania kopii mapy ewidencyjnej dla tej działki.

Mając na uwadze stanowisko organu odwoławczego, organ I instancji w toku ponownego rozpatrywania sprawy stwierdził, że zakończono już modernizację ewidencji gruntów i budynków na podstawie art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i Kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz.520) na obszarze obrębu ewidencyjnego B. Drugi zawierającego się w jednostce ewidencyjnej B. i obecnie ewidencja obejmuje działkę nr [...]. W dniu 28 kwietnia 2015r. dane objęte modernizacją ewidencji gruntów i budynków zawarte w projekcie operatu opisowo – kartograficznego stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegały ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków, co Starosta ogłosił w Dzienniku Urzędowym Województwa L. z dnia 22 lipca 2015r., poz. 2430 oraz w BIP, dlatego postępowanie w przedmiocie sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu geodezyjnego stało się bezprzedmiotowe, bowiem organ może obecnie wydać P. S. na jego wniosek wyrys z aktualnej mapy. Z tych względów wskazaną na wstępie decyzją organ I instancji umorzył postępowanie.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego decyzją z dnia 16 grudnia 2015r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając ustalenia i stanowisko tego organu.

Zdaniem organu odwoławczego, umorzenie postępowania było uzasadnione, ponieważ wydanie wypisu z rejestru gruntów i kopii mapy ewidencyjnej następuje w formie czynności materialno-technicznej; tylko odmowa wydania następuje w formie decyzji, a w niniejszej sprawie nie ma podstaw do wydania takiej decyzji, gdyż na skutek modernizacji ewidencji gruntów i budynków, usunięto niezgodność pomiędzy częścią opisową a częścią graficzną i obecnie mapa ewidencyjna prawidłowo wskazuje działkę nr [...], zaś kopia tej mapy została udostępniona wnioskodawcy P. S.. Sprawa utraciła więc charakter sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 kpa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. S. domagał się uchylenia decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego.

Skarżący podniósł, że pomimo prawidłowego określenia działki nr [...], należącej do Skarbu Państwa, na mapie ewidencyjnej, w księdze wieczystej ta działka oznaczona jest nadal nr [...], a zatem organ powinien doprowadzić do usunięcia tych niezgodności.

W piśmie procesowym z dnia 20 maja 2016r. skarżący dodał, że organ powinien wydać decyzję o zmianie numerów działek, co legitymowałoby skarżącego do wystąpienia do sądu o dokonanie zmian w księdze wieczystej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż prawidłowo organy obu instancji uznały, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a zatem podlegało ono umorzeniu na podstawie art. 105 kpa.

Ustawą z dnia 5 czerwca 2014r. o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014r., poz. 897) do ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz.520 ze zm. – zwanej dalej "Prawo geodeyzjne"), został wprowadzony art. 40 f, zgodnie z którym w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty, właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej wydaje decyzję administracyjną.

Przepisem tym wprowadzono więc nowy rodzaj spraw z zakresu geodezji i kartografii, rozstrzyganych w formie decyzji (zob. postanowienie NSA z dnia 17 maja 2016r., I OW 36/16).

Postępowanie w tych sprawach może być wszczynane w dwóch sytuacjach: 1) w razie sporu co do wysokości opłat za udostępnienie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz w razie 2) sporu co do zakresu udostępnionych materiałów z zasobu.

W sprawie niniejszej skarżący P. S. domagał się wydania wypisu z rejestru gruntów i kopii mapy ewidencyjnej dotyczących działek nr [...], [...].

Organ udostępnił żądane informacje tj. wypis z ewidencji gruntów obejmujący wszystkie wskazane we wniosku działki tj. nr [...], [...] i nr [...] oraz mapę ewidencyjną obejmujące te działki, z wyjątkiem działki nr [...], która na mapie nie była naniesiona – po dokonaniu modernizacji organ udostępnił nową mapę z naniesioną działką nr [...].

Rację mają zatem organy obu instancji, że bezprzedmiotowe było prowadzenie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie.

Wydawanie wypisów z ewidencji i map ewidencyjnych ma charakter czynności materialno-technicznych i nie wymaga wszczynania postępowania administracyjnego i wydania decyzji (zob. wyrok NSA z dnia 27 lipca 2011r., I OSK 1354/10, także E. Stefańska w: Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz LEX, J. Lang, J. Maćkowiak, E. Stefańska, W. 2013, s. 270).

W sprawie nie zachodziły również okoliczności uzasadniające prowadzenie postępowania w trybie art. 40 f Prawa geodezyjnego.

Jak bowiem wynika z tego przepisu, jest ono wszczynane tylko w razie wystąpienia jednego z dwóch rodzajów sporów określonych w tym przepisie, a żaden z nich w niniejszej sprawie nie występował.

Zakres żądania skarżącego był jasny i nie było co do tego sporu, natomiast nie było możliwe uwzględnienie tego żądania w całości z powodu wadliwości dokumentacji, która wymagała zaktualizowania w toku modernizacji na podstawie art. 24 a Prawa geodezyjnego.

Prowadzenie postępowania na podstawie przepisu art. 40 f Prawa geodezyjnego było więc bezprzedmiotowe, dlatego organ zasadnie umorzył postępowanie.

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. W istocie dotyczą one wpisów w księgach wieczystych, które mogą być zmienione w odrębnym postępowaniu.

Organ nie może natomiast w postępowaniu prowadzonym na podstawie 40 f Prawa geodezyjnego wprowadzać zmian (np. dotyczących numerów działek) w księgach wieczystych.

Celem tego postępowania jest wyłącznie ustalenie zakresu udostępnianych materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a nie ustalanie bądź zmiana treści tych materiałów, tym bardziej treści ksiąg wieczystych, które w ogóle nie są objęte takim zasobem.

Z powyższych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.).