Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 929/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej nakładającej karę pieniężną postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 marca 2017 r. K. W. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej nakładającej karę pieniężną.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jednakże, zanim Sąd przystąpi do badania, czy w sprawie istnieją uzasadnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, należy ustalić, czy przedmiot zaskarżenia nadaje się do wykonania, a zatem, czy decyzja podlega wstrzymaniu.

W aktualnym stanie prawnym o zdolności do wykonania aktów jurysdykcji administracyjnej przesądzają dwie nierozerwalnie ze sobą związane cechy tych aktów: formalna - w postaci ich ostateczności w administracyjnym toku instancji oraz materialna, polegająca na określonej właściwości rozstrzygnięcia, dzięki której aktowi przysługuje moc wiążąca (obowiązująca). Moc wiążąca (obowiązująca) przysługuje niektórym tylko decyzjom, a mianowicie takim, które mają funkcję kształtującą w tym sensie, że powodują zmiany w sferze prawnej adresata poprzez wiążące stwierdzenie, ustanowienie, zmianę lub uchylenie praw lub obowiązków. Decyzje takie rodzą normatywne skutki i jako takie muszą być uznawane za obowiązujące i respektowane przez organy władzy publicznej i osoby, których dotyczą. Brak funkcji kształtującej aktu jurysdykcji administracyjnej, tzn. brak charakterystycznych dla rozstrzygnięć o materialnych uprawnieniach lub obowiązkach stron normatywnych jego skutków w postaci wiążącego orzeczenia o sytuacji prawnej adresata, wyklucza możliwość przypisania mu cechy wykonalności. Dotyczy to aktów prawa procesowego (decyzji niemerytorycznych i postanowień) oraz większości aktów o charakterze odmownym (A. Krawczyk, Wykonalność aktu i czynności organu administracji publicznej 2013 r, s. 264.).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej nakładającej karę pieniężną. Zaskarżona decyzja nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają bowiem jest aktem, który nie nosi znamion wykonalności, wobec czego wniosek o jej wstrzymanie uznać należy za bezzasadny. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może dotyczyć, jak to już powyżej wskazano, jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz 2006 r., s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.)

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.