Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1460/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]maja 2009r., znak: [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę A. R. 2. zwrócić skarżącemu A. R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009r. utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2009r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbudowę.

Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż strona skarżąca odebrała decyzję w dniu 10 czerwca 2009r.

Skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego została przesłana przez stronę skarżącą reprezentowaną przez pełnomocnika adw. M. G. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 lipca 2009r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym).

W dniu 30 lipca 2009r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 8 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 listopada 2009r. sygn. akt II OZ 1000/09 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 8 września 2009r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Zgodnie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Od dnia 1 stycznia 2006 r. skargi wnoszone bezpośrednio do wojewódzkich sądów administracyjnych (zamiast, jak wynika z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., za pośrednictwem organów, których działanie lub bezczynność są przedmiotem skarg), są nadal przekazywane do właściwych organów, jednak termin do wniesienia skargi jest liczony od daty jej nadania przez sąd w urzędzie pocztowym. Ryzyko przekroczenia w takim przypadku 30 dniowego – procesowego terminu do wniesienia skargi obciąża po dniu 1 stycznia 2006r. stronę postępowania.

Jedynie, bowiem w okresie przejściowym, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. termin do wniesienia skargi był zachowany nie tylko w sytuacji jej złożenia w organie, lub nadania ich za pośrednictwem poczty na adres organu, ale także w chwili złożenia w wojewódzkim sądzie administracyjnym, lub nadania w urzędach pocztowych na adres sądu.

W niniejszej sprawie Sąd skargę przesłał do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 16 lipca 2009r., a zatem uznać trzeba, iż skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu.

Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.