Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 27/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska /spr/ Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr.sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2006r. przy udziale sprawy ze skargi H. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/E. Brychcy /-/A. Łaskarzewska /-/E. Podrazik


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2004r. Nr [...] na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 oraz z 2004r. Nr 6, poz. 41, Nr 92, poz. 881 i Nr 93, poz. 888), art. 123 kpa nakazał inwestorowi H. R. rozbiórkę budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce przy ul. [...] w S. .

W uzasadnieniu nadmieniono, że w wyniku przeprowadzonej dnia [...] kwietnia 2003r. kontroli zabudowy działki stwierdzono, że inwestor zbudował bez pozwolenia na budowę w połowie 2002r. budynek gospodarczy konstrukcji drewnianej o wymiarach 2,27 na 4,20m, pow. zabudowy wynoszącej 9,534m2, przylegający bezpośrednio do budynku mieszkalnego oraz zlokalizowany w odległości około 0,70m od granicy z działką sąsiednią.

Budowa przedmiotowego budynku nie jest wyłączona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę z uwagi, iż art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 – Dz. U. z 204r. Nr 93, poz. 888) zwalnia z tego obowiązku wyłącznie wolnostojące budynki gospodarcze o pow. do 10m2 na działkach o powierzchni przekraczającej 500m2.

Przedmiotowy budynek nie jest budynkiem wolnostojącym, jest zlokalizowany na działce która zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów posiada powierzchnię 290m2.

Obliguje to organ do przeprowadzenia postępowania w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu jak wyżej.

Przedmiotowy budynek narusza przepisy techniczno – budowlane w odniesieniu do § 12 ust. 6 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem.

Zgodnie z tymi przepisami dopuszcza się sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki lub w odległości niemniejszej niż 1,5m od granicy.

Zdaniem organu zaistniały przesłanki z art. 48 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane i dlatego orzeczono jak na wstępie.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył H. R..

Zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 29 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 48 prawa budowlanego (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126) poprzez przyjęcie, że obiekt budowlany wzniesiony na działce przy ul. [...] w S. stanowi budynek gospodarczy wymagający uzyskania pozwolenia na budowę. zdaniem odwołującego się naruszono przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002r.

Wzniesiony obiekt budowlany jest obiektem małej architektury. Jest to w całości konstrukcja drewniana posadowiona na granicy, nie posiadająca fundamentów.

Konstrukcja ta w każdym czasie może być przeniesiona w inne miejsce gdyż nie jest ona trwale z gruntem związana. Ma to istotne znaczenie, gdyż pozwala odróżnić budowlę, budynek od obiektu małej architektury. Nie będąc budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 prawa budowlanego wzniesiony przez skarżącego obiekt budowlany nie podlega tym samym przepisom rozporządzenia Ministra Infrastruktury, gdyż dotyczy ono warunków jakim powinny odpowiadać budynki.

Przepis art. 3 pkt 4 w/w ustawy jedynie przykładowo wymienia obiekty małej architektury ogrodowej, co oznacza, że wyliczenie to nie jest wyczerpujące. Obiekt wzniesiony przez skarżącego jako przeznaczony do przechowywania narzędzi ogrodniczych, czyli do utrzymania porządku zgodnie z przepisami art. 29 ust. 1 pkt 22 ustawy Prawo budowlane korzysta ze zwolnienia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

Stosownie do art. 30 ust. 1 w/w ustawy budowa takiego obiektu nie wymaga również zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno – budowlanej.

Nawet gdyby przyjąć, że w sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, to i tak wzniesienie przedmiotowego budynku gospodarczego nie narusza zawartych w nim norm.

Dnia [...] listopada 2004r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją, znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej przedmiot rozbiórki "budynku gospodarczego" w to miejsce przywołano "obiektu budowlanego, pełniącego funkcję gospodarczą", w pozostałej części decyzję utrzymano w mocy.

Organ odwoławczy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności organ II instancji uznał zarzut odwołującego się, że sporny obiekt nie jest budynkiem w sensie definicji zawartej w art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) z uwagi na brak jednego z elementów jakie powinien posiadać budynek, a mianowicie fundamentów.

Obiekt, który nie posiada fundamentów należy zaliczyć do budowli. Zdaniem organu wbrew twierdzeniu odwołującego się przedmiotowy obiekt nie jest miejscem gromadzenia odpadów.

Zgodzić należy się z odwołującym, że przepis art. 3 pkt 4 prawa budowlanego nie zawiera enumeratywnego wyliczenia obiektów małej architektury.

Jednakże poprzez wyraz "w szczególności" oraz "jak" ustawodawca wskazuje charakter jaki winny spełniać obiekty, by można je było nazwać obiektami małej architektury.

W przykładach brak jest wskazania, by takim obiektem mogłoby być również pomieszczenie o charakterze gospodarczym.

Kwalifikacja spornego obiektu do kategorii obiektu małej architektury jest chybiona.

Organ wywiódł, że roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę.

Przepisy art. 29-30 zawierają wyłączenie od powyższej zasady.

Wyliczenie w nich obiektów i robót budowlanych ma charakter enumeratywny. Nie ma w sprawie zastosowania przepis art. 29 ust. 1 pkt 12 prawa budowlanego. Przedmiotowy obiekt został wzniesiony w 2002r. od dnia wybudowania upłynęło 120 dni. Do obiektu nie ma zastosowania art. 29 ust. 1 pkt 2, gdyż nie jest to budynek gospodarczy wolnostojący.

Stąd w sprawie zastosować należało art. 48 ust. 1 prawa budowlanego.

Sporny obiekt narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Sporny obiekt posiada funkcje użytkowe budynku gospodarczego.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia obiekt należy sytuować w odległości 3m od granicy nieruchomości, gdy budynek zwrócony jest ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy (§12 ust. 1 pkt 2). Jednakże w myśl §12 ust. 3 w określonych przypadkach obiekt można sytuować w odległości 1,5m.

Ust. 4 zezwala pod warunkami sytuowanie obiektu w odległości od 1,5-3m, jak również bezpośrednio przy granicy. Usytuowanie zatem obiektu 0,70m od granicy narusza przepisy dotyczące sytuowania obiektów określone w § 12 w/w rozporządzenia. Powyższe naruszenie warunków technicznych uniemożliwia doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.

Skargę na powyższą decyzję złożył H. R..

Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126) poprzez przyjęcie, że obiekt budowlany pełniący funkcję gospodarczą wymaga uzyskania pozwolenia. Naruszenie §12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zażądał uchylenia decyzji obu instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez PINB.

Skarżący ponownie podniósł, że wzniesiony przez niego obiekt budowlany jest obiektem małej architektury, nie jest trwale związany z gruntem.

Wzniesiony przez skarżącego obiekt nie będąc budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 prawa budowlanego ani budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy nie podlega przepisom rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Obiekt wzniesiony przez skarżącego korzysta ze zwolnienia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 22 ustawy Prawo budowlane. Stosownie do treści art. 30 ust. 1 w/w ustawy budowa takiego obiektu nie wymaga zgłoszenia.

W ocenie skarżącego skoro przepis rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zezwala na budowę bezpośrednio przy granicy to tym bardziej w odległości 70 cm od niej.

Naruszono zatem przepisy §12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zaliczając obiekt do małej architektury nie sposób stosować do niego przepisów rozporządzenia, skoro znajdują one zastosowanie do budynków, budowli.

Przyjmując za organem II instancji, że obiekt należy zaliczyć do budowli, to jego usytuowanie na działce skarżącego w świetle §12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia pozwala wdrożyć procedurę legalizacyjną, o której mowa w art. 48 § 2 prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Za odpowiadające prawu Sąd uznał poczynione przez organ ustalenia faktyczne, rozważania prawne.

Uzasadnienie decyzji odpowiadało postanowieniom art. 107 § 1 – 3kpa.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane w brzmieniu z daty decyzji organu II instancji roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-30 prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 29 tego prawa pozwolenia na budowę nie wymaga budowa:

1)obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej:

a) parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m,

a) płyt do składowania obornika,

b) szczelnych zbiorników na gnojówkę lub gnojowicę o pojemności do 25 m3,

b) naziemnych silosów na materiały sypkie o pojemności do 30 m3 i wysokości nie większej niż 4,50 m,

c) suszarni kontenerowych o powierzchni zabudowy do 21 m2;

2)(26) wolno stojących budynków gospodarczych, wiat i altan o powierzchni zabudowy do 10m2, przy czym łączna liczba tych obiektów nie może przekraczać jeden na każde 500m2 powierzchni działki, a powierzchnia działki nie może być mniejsza niż 500 m2;

3)indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę;

4)altan i obiektów gospodarczych na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych o powierzchni zabudowy do 25 m2 w miastach i do 35 m2 poza granicami miast oraz wysokości do 5 m przy dachach stromych i do 4 m przy dachach płaskich;

5)wiat przystankowych i peronowych;

6)budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 20 m2, służących jako zaplecze do bieżącego utrzymania linii kolejowych, położonych na terenach stanowiących własność Skarbu Państwa i będących we władaniu zarządu kolei;

7)wolno stojących kabin telefonicznych;

8)parkometrów z własnym zasilaniem;

9)(27) boisk szkolnych oraz boisk, kortów tenisowych, bieżni służących do rekreacji;

10)miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie;

11)zatok parkingowych na drogach wojewódzkich, powiatowych i gminnych;

12)tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu; zwolnienie to nie dotyczy obiektów, które mogą znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska;

13)(28) gospodarczych obiektów budowlanych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, przeznaczonych wyłącznie na cele gospodarki leśnej i położonych na gruntach leśnych Skarbu Państwa;

14)obiektów budowlanych piętrzących wodę i upustowych o wysokości piętrzenia poniżej 1 m poza rzekami żeglownymi oraz poza obszarem parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych oraz ich otulin;

15)przydomowych basenów i oczek wodnych o powierzchni do 30 m2;

16)pomostów o długości całkowitej do 25 m i wysokości, liczonej od korony pomostu do dna akwenu, do 2,50 m, służących do:

a) cumowania niewielkich jednostek pływających, jak łodzie, kajaki, jachty,

b) uprawiania wędkarstwa,

c) rekreacji;

17)(29) opasek brzegowych oraz innych sztucznych, powierzchniowych lub liniowych umocnień brzegów rzek i potoków górskich oraz brzegu morskiego, brzegu morskich wód wewnętrznych, niestanowiących konstrukcji oporowych;

18) pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych;

19) instalacji zbiornikowych na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 7 m3, przeznaczonych do zasilania instalacji gazowych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych;

przyłączy do budynków: elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych;

urządzeń pomiarowych, wraz z ogrodzeniami i drogami wewnętrznymi, państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej i państwowej służby hydrogeologicznej:

a) posterunków: wodowskazowych, meteorologicznych, opadowych oraz wód podziemnych,

b) punktów: obserwacyjnych stanów wód podziemnych oraz monitoringu jakości wód podziemnych,

c) piezometrów obserwacyjnych i obudowanych źródeł;

22) obiektów małej architektury;

23) ogrodzeń;

obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonych na terenie budowy, oraz ustawianie barakowozów używanych przy wykonywaniu robót budowlanych, badaniach geologicznych i pomiarach geodezyjnych;

tymczasowych obiektów budowlanych stanowiących wyłącznie eksponaty wystawowe, niepełniących jakichkolwiek funkcji użytkowych, usytuowanych na terenach przeznaczonych na ten cel;

znaków geodezyjnych, a także obiektów triangulacyjnych, poza obszarem parków narodowych i rezerwatów przyrody.

2. Pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na:

remoncie istniejących obiektów budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków, jeżeli nie obejmuje on zmiany lub wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu i instalacji gazowych, z zastrzeżeniem pkt 2, albo zabezpieczenia przed wpływami eksploatacji górniczej lub powodzią;

remoncie instalacji gazowych w lokalach mieszkalnych oraz remoncie instalacji gazu płynnego w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych;

przebudowie i remoncie przyłączy do budynku: elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych;

4)(30) dociepleń:

a) ścian budynków o wysokości do 12 m,

b) dachów budynków;

5)utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych;

6)instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym;

7)remoncie pomostów, o których mowa w ust. 1 pkt 16;

8)remoncie obiektów regulacji rzek;

9)wykonywaniu i remoncie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, z wyjątkiem:

a) ziemnych stawów hodowlanych,

b) urządzeń melioracji wodnych szczegółowych usytuowanych w granicach parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych oraz ich otulin;

wykonywaniu i remoncie ujęć wód śródlądowych powierzchniowych o wydajności poniżej 50 m3/h oraz obudowy ujęć wód podziemnych;

przebudowie i remoncie sieci telekomunikacyjnych, elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych i cieplnych prowadzonych po dotychczasowych trasach;

przebudowie i remoncie dróg, torów i urządzeń kolejowych;

wykonywaniu podczyszczeniowych robót czerpalnych polegających na usunięciu spłyceń dna, powstałych w czasie użytkowania basenów i kanałów portowych oraz torów wodnych, w stosunku do głębokości technicznych (eksploatacyjnych) i nachyleń skarp podwodnych akwenu, objętych uprzednio uzyskanym pozwoleniem wodnoprawnym i pozwoleniem na wykonywanie robót czerpalnych;

11) instalowaniu krat na obiektach budowlanych;

12) instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych.

W myśl art. 30 ust. 1 cytowanego prawa budowlanego zgłoszenia właściwemu organowi wymaga:

1)budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3 i pkt 1-13;

2)wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1-13;

3)budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20m i wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu:

a) krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego oraz obiektach wpisanych do rejestru zabytków;

b) urządzeń o wysokości powyżej 3m na obiektach budowlanych;

4)budowa obiektów małej architektury w miejscach publicznych.

W niniejszej sprawie wzniesiony obiekt nie stanowi budynku w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy. Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale z gruntem związany, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiada fundamenty i dach.

W trakcie postępowania administracyjnego w sposób bezsporny ustalono, że inwestor na przedmiotowej działce wzniósł obiekt w konstrukcji drewnianej, dach kryty gatunek papowy, wykorzystywany na cele gospodarcze.

Posadowiono go na wylewce betonowej. Nie posiada fundamentów, przylega do ściany budynku mieszkalnego.

Nie sposób więc odnieść do wzniesionego obiektu definicji budynku, skoro nie posiada on fundamentów.

Zdaniem Sądu zgodzić należy się z organem II instancji, iż wzniesiony obiekt stanowi w istocie "budowę" w rozumieniu art. 3 ust. 3 prawa budowlanego. W myśl postanowień tego przepisu stanowi ją każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury.

Za słuszne uznać należy wywody organu II instancji co do wykładni pojęcia "obiekt małej architektury", a przez to co do odmowy zaliczenia spornego obiektu do tej kategorii.

Skoro bowiem ustawodawca określając "obiekt małej architektury" ograniczył się do przykładowego wskazania określonych obiektów, to aby można go było zaliczyć do tej kategorii winien odpowiadać on charakterem obiektom w nim wyszczególnionym. I tak obiektu służącego celom gospodarczym nie sposób przyrównać do obiektów kultu religijnego, posągów, wodotrysków, piaskownicy, śmietników.

Wprawdzie zarówno przepisy stanowiące definicję "budowli" jak i "obiektów małej architektury" zawierają przykładowy ich katalog, to w pierwszym wypadku, na wstępie zawarto stwierdzenie, iż jest to obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury. Przykładowe wyliczenie następuje dopiero po stronie "jak". A zatem skoro analizowany obiekt nie spełniał wymogów ani budynku ani obiektu małej architektury, wobec definicji "budowli" słuszne jest zaliczenie go do tej kategorii. W świetle powyższych wywodów niemożliwe jest odniesienie do przedmiotowego obiektu zwolnienia z art. 29 ust. 1 pkt 22 prawa budowlanego, które odnosi się do obiektu małej architektury.

Mając na względzie powyższe zgodzić należy się z organem II instancji co do tego, iż do przedmiotowego obiektu zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Przepis §2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia stanowi, że jego przepisy stosuje się przy projektowaniu, budowie, w tym odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie oraz zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych, podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków. Poczynione wyżej rozważania wykazały, że sporny obiekt to w istocie budowla i to nadziemna. Poza sporem pozostawało, że spełnia funkcje budynku gospodarczego.

Tym samym zaś jego usytuowanie winno spełniać wymogi tego rozporządzenia, w tym zawarte w § 12 ust. 4.

Przepis ten stanowi co następuje:

- jeżeli na sąsiedniej działce:

1. w odległości 1,5-3m od granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych w takiej samej odległości od granicy, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej;

2. bezpośrednio przy granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy tej granicy przylegający do istniejącej ściany, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

Zacytowany przepis nie stanowi możliwości posadowienia budowli w odległości 0,70m od granicy działki.

Wbrew wywodom skargi nie sposób z prawa posadowienia budowli przy granicy wywieść upoważnienia do sytuowania go w odległości 0,70m od niej.

Przepisy rozporządzenia należy poddawać ścisłej wykładni gramatycznej.

Określone w nim warunki jakim powinny odpowiadać budynki, budowle i ich usytuowanie mają zapewnić w istocie bezpieczne z nich korzystanie, tak dla użytkowników jak i innych osób znajdujących się w oddziaływaniu obiektu.

Określone w nim parametry nie są przypadkowe i służą temu celowi.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należało, iż słusznym było przyjęcie, że wzniesienie przedmiotowego obiektu wymagało pozwolenia na budowę.

Obowiązek taki stanowi art. 28 ust. 1 prawa budowlanego.

Wzniesiony obiekt nie należy do żadnej kategorii w stosunku do których pozwolenie nie jest wymagane.

Stąd skargę należało oddalić (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zew zm.)

/-/E. Brychcy /-/A. Łaskarzewska /-/E. Podrazik

kk