Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 683/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i 3, art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi s Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki składowiska węgla postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2014 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga s Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki składowiska węgla. Skarga została podpisana przez jednego członka zarządu.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 września 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania wpisu sądowego od wniesionej skargi, w kwocie 100 zł. Jednocześnie na podstawie kolejnego zarządzenia wydanego w dniu 18 września 2014 r. wezwano stronę skarżącą do nadesłania, w terminie 7 dni, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, pod rygorem odrzucenia skargi ( art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. nr 270 – dalej "ppsa"). Powyższe wezwania doręczono stronie skarżącej jedną przesyłką poleconą w dniu 22 września 2014 r. Tym samym termin do wykonania powyższych wezwań upłynął dla strony wraz z dniem 29 września 2014 r.

W dniu 2 października 2014 r. wpłynęło pismo strony skarżącej, nadane w urzędzie pocztowym w dniu 29 września 2014 r., podpisane przez dwóch członków zarządu: P.S. oraz R.P., do którego załączono odpis skargi podpisany przez w/w osoby, a także odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego oraz kopie wniosków skierowanych do KRS w sprawie rejestracji zmian w składzie organu spółki (wniosek zarejestrowany pod sygnaturą [...]), kopie pisemnych uchwał wspólników spółki (nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. ) oraz oświadczenia z dnia [...] lipca 2014 r. o rezygnacji z funkcji członka zarządu spółki.

W oparciu o zarządzenie Sędziego z dnia 9 października 2014 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez nadesłanie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem ( zgodnie z art. 48 p.p.s.a.) dokumentu określającego umocowanie P.S. do reprezentowania spółki – uchwały w sprawie powołania w skład zarządu spółki lub odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego uwzględniającego aktualny skład osobowy zarządu spółki oraz nadesłanie dwóch odpisów skargi, własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania – pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 13 października 2014 r.

W dniu 22 października 2014 r. wpłynęło do Sadu pismo radcy prawnego D.H. (nadane na poczcie w dniu 20 października 2014 r.), w którym wskazała, ze występuje jako pełnomocnik strony skarżącej i przedkłada odpis wniosku o zmianę wpisu w KRS wraz z uchwałami wspólników powołującymi P.S. oraz R.P. oraz dwa odpisy skargi. Do pisma załączono pełnomocnictwo udzielone przez P.S. radcy prawnemu D.H., a także kopie wniosków zarejestrowanych pod sygnaturą [...], kopie pisemnych uchwał wspólników spółki (nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r.) oraz oświadczenia z dnia [...] lipca 2014 r. o rezygnacji z funkcji członka zarządu spółki, na których znajduje się pieczęć "za zgodność z oryginałem", z podaniem daty i nieczytelny podpis. Ponadto do pisma załączono dwa egzemplarze skargi podpisane tylko przez jednego członka zarządu – P.S..

Na podstawie zarządzenia z dnia 27 listopada 2014 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej radcę prawnego D.H. do uzupełnienia braku formalnego złożonej skargi poprzez przesłanie dokumentów potwierdzających umocowanie w/w pełnomocnika do występowania w imieniu strony skarżącej ( z uwagi na okoliczność, że przesłane pełnomocnictwo nie zostało udzielone prawidłowo, bowiem zostało podpisane jedynie przez jednego z członków zarządu).

Wezwanie doręczono przesyłką poleconą w dniu 8 grudnia 2014 r. Odbiór przesyłki potwierdził P.H., pełnomocnik adresata, co wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki.

Wraz z dniem 15 grudnia 2014 r. upłynął termin na wykonanie wezwania sądu z dnia 28 listopada 2014 r. Termin ten upłynął bezskutecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego poprzedzone jest zawsze obligatoryjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Sąd bada, czy wniesiona skarga odpowiada wymogom formalnym przewidzianym dla pisma procesowego, określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a., a także wymogom formalnym skargi, określonym w art. 57 p.p.s.a. Jednym z istotnych wymogów formalnych skargi, jako pisma procesowego, jest podpisanie skargi przez osobę ją wnoszącą lub osobę uprawnioną do reprezentowania strony skarżącej (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), a także złączenie dokumentu potwierdzającego to umocowanie ( art. 37 § 1 p.p.s.a.). Przy czym, przez wykazanie umocowania do działania rozumie się nie tylko wykazanie, iż strona skarżąca udzieliła jej pełnomocnictwa, ale w przypadku, gdy stroną skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, wykazanie, iż osoba, która udzieliła pełnomocnictwa, tj. podpisała je, jest uprawniona do reprezentowania strony skarżącej, co wynika z treści art. 29 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga bowiem, ze w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie zaś z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.

Tym samym aby skarga wniesiona w imieniu spółki została uznana za odpowiadającą w/w warunkom określonym ustawa, musi być podpisana przez osoby uprawnione do występowania w imieniu spółki, z uwzględnieniem zasad reprezentacji tej osoby prawnej określonych na podstawie przepisów odrębnych, a ponadto osoby te muszą wykazać swoje umocowanie w tym zakresie przedstawiając odpowiedni dokument. W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie to odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, odpis uchwały podjętej w zakresie ustalenia zasad reprezentacji lub składu osobowego organu spółki. Także występujący w imieniu spółki pełnomocnik musi zatem wykazać się prawidłowo udzielonym pełnomocnictwem, a zatem pełnomocnictwem udzielonym zgodnie z zasadami reprezentacji spółki, w tym wykazać, że osoby, które udzieliły mu pełnomocnictwa uprawnione są do występowania w imieniu spółki w tym zakresie.

Jednocześnie powyższe powinno być wykazane za pośrednictwem dokumentu złożonego w oryginale bądź też w formie odpisu (art. 48 § 1 i 3 p.p.s.a.), przy czym wykładnia językowa art. 48 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że poświadczenia oryginału dokumentu może dokonać występujący w sprawie (tej konkretnej sprawie) pełnomocnik strony. Jeżeli strona nie ma pełnomocnika, o którym mowa w tym przepisie, poświadczenia za zgodność może dokonać jedynie notariusz, nie zaś inny pełnomocnik, który w danej sprawie nie występuje, natomiast występował w innej sprawie z udziałem tej strony (tak B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 3, LEX 2013, LEX nr 148326). Nadto poświadczenia dokonać należy – w przypadku radcy prawnego występującego w charakterze pełnomocnika – zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych ( Dz. U. z 2014 r. poz. 637 ze zm.).

W badanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, iż pierwotnie złożona skarga podpisana została przez jednego z członków zarządu – R.P.. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia skargi przez przesłanie dokumentu potwierdzającego umocowanie do występowania w imieniu spółki przesłano odpis skargi podpisany przez dwóch członków zarządu – P.S. oraz R.P., przy czym z przekazanego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, złożonego w formie przewidzianej przez art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1203 ze zm.), wynika, iż w przypadku wieloosobowego zarządu spółki, reprezentuje ją dwóch członków zarządu, zaś członkami tego zarządu są A.M.P. oraz R.L.P.. Jednocześnie załączono kopie wniosków złożonych do Krajowego Rejestru Sądowego oraz pisemnych uchwał wspólników spółki podjętych w przedmiocie zmian w składzie osobowym zarządu spółki, wskazujących na wyłączenie z funkcji członka zarządu A.M.P., a powołanie w jego miejsce P.Ł.S.. Wobec zatem nie wykazania umocowania do występowania w niniejszej sprawie P.S. oraz braków skargi z uwagi na podpisanie jej jedynie przez jednego – z dwóch wymaganych – członków zarządu, wezwano skarżącą ponownie do uzupełnienia braków skargi w tym zakresie.

Na ponowne wezwanie dnia 20 października 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) odpowiedział radca prawny D.H.. Jednakże przedłożone przez nią pełnomocnictwo podpisane zostało przez jednego z uprawnionych do reprezentowania spółki, a zatem z uchybieniem art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.) - tym samym nie mogło być uznane za skutecznie udzielone. Po mimo wezwania do uzupełnienia stwierdzonego braku, w postaci braku prawidłowego pełnomocnictwa do występowania w imieniu strony skarżącej, radca prawny D.H. nie uzupełnia braków formalnych skargi.

Na marginesie zauważyć należy, że przekazane wraz z pismem z dnia [...] października 2014 r. dokumenty poświadczone zostały z uchybieniem art. 48 § 3 p.p.s.a. oraz art. 6 ust. 3 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych. Jako poświadczone przez pełnomocnika, nienależycie umocowanego do występowania w imieniu strony skarżącej, nie podlegają uwzględnieniu. Także przesłane przez w/w osobę egzemplarze skargi, podpisane tylko przez P.S., co do którego nie wykazano uprawnień do występowania w imieniu strony skarżącej, nie odpowiadają dyspozycji art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

W tak ustalonym stanie faktycznym stwierdzić należy, iż pomimo wezwania tut. Sądu strona skarżąca nie uzupełniła stwierdzonego braku skargi, sprowadzającego się do niepodpisania jej przez osoby uprawnione (i zobowiązane) do występowania w imieniu spółki zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 201 § 1 k.s.h., art. 205 § 1 k.s.h. i art. 17 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Każde zaś nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. Jeśli bowiem przewodniczący wydziału zdecydował się zastosować w sprawie art. 49 § 1 p.p.s.a., to już w tym momencie uznał, że chodzi o brak istotny - którego nieuzupełnienie nie pozwoli nadać pismu (skardze) prawidłowego biegu. Gdyby chodziło o inny brak (nieistotny), to przecież nie zachodziłaby potrzeba stosowania powołanego przepisu, opatrzonego bezwzględnym rygorem. Niepodpisanie skargi przez wszystkie osoby zobowiązane do współdziałania jako organu osoby prawnej, niewskazanie umocowania do występowania w imieniu tej osoby prawnej oraz niedołączenie wymaganych odpisów skargi dla pozostałych uczestników postępowania jest istotnym brakiem skargi - uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu (P. Brzozowski glosa do postanowienia NSA z dnia 9 grudnia 2009 r., I OSK 1623/09, LEX). Co więcej z treści art.49 § 2 i § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika w sposób jednoznaczny obowiązek dochowania przez stronę terminu zakreślonego do usunięcia braku w postaci dołączenia dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w imieniu strony (art. 37 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowił jak w sentencji.