Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1168/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: 1) zwolnić R.P. i M.P. od kosztów sądowych w części a mianowicie: - w zakresie wpisu od zażaleń z 30 stycznia 2014 r. na postanowienie z 14 stycznia 2014 r. odmawiające wyłączenia sędziego, 2) zwolnić R.P. od kosztów sądowych w części – w zakresie wpisu od zażalenia z 22 maja 2014 r. na postanowienie z 29 kwietnia 2014 r. odrzucające zażalenie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, 3) zwolnić R.P. od kosztów sądowych w części – w zakresie wpisu od zażalenia na postanowienie 16 września 2014 r. odmawiające wyłączenie referendarza.


UZASADNIENIE

Sprawa o sygnaturze IV SA/Po 1168/12 w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...].08.2012 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy zawisła przed sądem 30 listopada 2012r.

10 grudnia 2013r. Sąd odrzucił skargę R.P. (k.137) z powodu nie uiszczenia wpisu. Zarówno w okresie przed odrzuceniem skargi jak i po jej odrzuceniu w sprawie wydawane są postanowienia wpadkowe, bowiem skarżący składa ustawicznie wnioski o przyznanie prawa pomocy, bądź składa zażalenia na zarządzenia wzywające do uiszczenia wpisów od zażaleń w przypadku środków odwoławczych od których wpis musi być uiszczony. Ośmiokrotnie przedmiotowe wpadkowe postanowienia bądź zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu poddane były kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. W sumie do Wydziału IV WSA w Poznaniu skarżący w imieniu własnym bądź reprezentując brata M. wniósł 29 spraw. Do Wydziału III WSA w Poznaniu – 123, do Wydziału I WSA w Poznaniu 57 spraw. W prawie każdej z wniesionych spraw skarżący składa wniosek o przyznanie prawa pomocy, przy czym w sprawach które wnoszone są do Wydziału IV w każdej. Mimo odmów zwolnienia od kosztów i oddalonych zażaleń w tym zakresie przez Naczelny Sąd Administracyjny, skarżący w imieniu własnym bądź brata M.P. składa ustawiczne wnioski, sprzeciwy, zażalenia na zarządzenia o wezwaniu o wpis. Uniemożliwia to ostateczne zakończenie sprawy, generuje koszty związane z wydawaniem kolejnych orzeczeń, ich wysyłką do stron, czy też wysyłką akt do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie Sądu postępowanie skarżącego stanowi nadużycie prawa. Skarżący inicjuje szereg postępowań sądowych w celu innym niż ochrona swych praw i wpływa na obniżenie poziomu ochrony innych podmiotów, które nie mogą w dostatecznie szybki sposób uzyskać ochrony prawnej (H.Dolecki, Nadużycie prawa do sądu w: Sądownictwo administracyjne gwarantem wolności i praw obywatelskich 1980-2005 red. J.Góral, R.Hauser, J.Trzciński, W-wa 2005, s.136). Pojęcie nadużycia prawa funkcjonuje zarówno w doktrynie, orzecznictwie sądów. Również było przedmiotem orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (vide: postanowienia Europejskiej Komisji Praw Człowieka z dnia 10 lipca 1986 r. nr 10871/84 w sprawie Winer przeciwko Zjednoczonemu Królestwu; 4 grudnia 1985 r. nr 11564/85 w sprawie W. przeciwko Niemcom; 2 lipca 1997 r. nr 27436/95 w sprawie Steward – Brady przeciwko Zjednoczonemu Królestwu). Kwestia zakazu nadużycia prawa do sądu jest przyjmowana także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawach z zakresu prawa pomocy (vide: postanowienie NSA z dnia 18 marca 2014r. I OZ 175/14).

Toteż należy z całą mocą podkreślić, że Sąd zwalniając częściowo skarżącego od kosztów związanych z wpisem od konkretnych zażaleń, nie zmienia swego stanowiska prezentowanego w rozpoznawanej sprawie, co do faktu że brak jest uzasadnienia aby skarżący korzystał z prawa pomocy, jednakże ekonomia procesowa wskazuje na potrzebę poddania kontroli konkretnych postanowień i zarządzeń, natomiast skarżący składając kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy tę kontrolę skutecznie uniemożliwia i to od 2014 r.

Z powyższych względów na podstawie art.245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 poz.270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.

LS