Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1251/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 39d ust. 6
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

23 listopada 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2010r. sprawy ze skargi T.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie dokonania w prawie jazdy wpisu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji zawodowych w określonych kategoriach 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz T.R. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Starosta [...], działając na podstawie art. 97a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) dokonał w prawie jazdy T. R. wpisu potwierdzającego posiadaniae świadectwa kwalifikacji zawodowej w kategorii prawa jazdy D, a także odmówił potwierdzenia kwalifikacji zawodowej kat. C.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że strona przedłożyła do wniosku świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające ukończenie bloku programowego dla kategorii D-1,D-1+E, D, D+E, co zostało uwzględnione w wydanym prawie jazdy. Zaznaczono, iż wpis w prawie jazdy dokonywany jest zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2004 r., Nr 24, poz. 215), zgodnie z którym wpis potwierdzający odbycie szkolenia okresowego w postaci kodu "95" dokonywany jest we wniosku i na dokumencie prawa jazdy w pozycji "ograniczenia" przy kategorii prawa jazdy, której dotyczy aktualne świadectwo kwalifikacji zawodowej.

W odwołaniu od tej decyzji zainteresowany podniósł, iż zgodnie z art. 39d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity z Dz.U. 2007r.,Nr 125, poz. 874 ze zm.) uczestniczył w wymaganym przepisami szkoleniu okresowym. Na powyższe odwołujący się przedłożył wydane przez właściwy ośrodek świadectwo kwalifikacji zawodowej w którym potwierdzono odbycie szkolenia z bloku programowego dla kat. D-1,D-1+E, D, D+E i wskazał, że zapis ustawowy art. 39d ust. 6 w/w ustawy stanowi, że kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...]. Zdaniem organu odwoławczego, strona przedłożyła do wniosku Świadectwo Kwalifikacji Zawodowej potwierdzające ukończenie bloku programowego dla kategorii D-1,D-1+E, D, D+E co zostało uwzględnione w wydanym prawie jazdy. Zaznaczono, iż wpis w prawie jazdy dokonywany jest zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2004 r., Nr 24, poz. 215), zgodnie z którym wpis potwierdzający odbycie szkolenia okresowego w postaci kodu "95" dokonywany jest we wniosku i na dokumencie prawa jazdy w pozycji "ograniczenia" przy kategorii prawa jazdy, której dotyczy aktualne świadectwo kwalifikacji zawodowej. Zdaniem Kolegium, organ dokonał prawidłowego wpisu w prawie jazdy T. R., ponieważ wydanie prawa jazdy z przedmiotowym wpisem potwierdza fakt odbycia szkolenia okresowego dla kategorii D-1,D-1+E, D, D+E. Organ podniósł też, że wprawdzie w myśl art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego, jednakże jednocześnie w art. 39f ust. 2 ustawa ta wskazuje, że zasady dokonywania wpisu, o którym mowa w ust.1(w tym zapisu potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego) określają przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r.-Prawo o ruchu drogowym.

Z tego względu brak jest w ocenie Kolegium podstaw prawnych, aby wpisać kod "95" przy kategoriach, dla których kierowca nie ukończył szkolenia okresowego i brak jest ich wyszczególnienia w wydanym świadectwie kwalifikacji zawodowej.

W skardze do sądu T. R. nie zgodził się z twierdzeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że nie ma podstaw prawnych, aby wpisać kod "95" przy kategoriach, dla których kierowca nie ukończył szkolenia okresowego i brak jest ich wyszczególnienia w wydanym świadectwie kwalifikacji zawodowej, a także wskazał na unormowanie zawarte w art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym, który w jego ocenie wyraźnie normuje powyższą sprawę przewidując, iż kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego. Skarżący podniósł, że ośrodek szkolenia potwierdził fakt posiadania prawa jazdy kat. A,B,C,D,E oraz odbycia szkolenia okresowego z jednego bloku programowego, a zatem w ocenie skarżącego posiada on odpowiednie dokumenty dotyczące wpisania w prawo jazdy kwalifikacji zawodowej, które określone zostały w ustawie - prawo o ruchu drogowym. Skarżący zarzucił, że organy orzekające w sprawie zastosowały niedopuszczalną wykładnię przepisów o charakterze technicznym, która doprowadziła do uznania art. 39 d ust.4 pkt 6 ustawy o transporcie drogowym za zbędny. Błędna interpretacja przepisów mających w sprawie zastosowanie doprowadziła do sytuacji, w której część kierowców w zakładzie pracy skarżącego posiadających te same uprawnienia i odbywających te same szkolenia otrzymała wpis do prawa jazdy dwóch kategorii, a część tylko jednej kategorii, a jedyną przyczyną takiego stanu rzeczy była okoliczność zamieszkiwania w miejscu właściwości miejscowej innego organu.

Ponadto skarżący załączył kopię pisma Dyrektora Departamentu Transportu Drogowego [...] z dnia[...] wyjaśniającego kwestie związane z ukończeniem jednego bloku programowego dla kierowców wykonujących przewóz drogowy pojazdami dla których wymagane jest prawo jazdy dwóch kategorii oraz możliwości uzyskania wpisu potwierdzającego uprawnienia do wykonywania przewozu drogowego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we [...]wniosło o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazło podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jako zasadna, podlegała uwzględnieniu.

Na wstępie zwrócić należy uwagę, że stanowiący podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przepis art. 97a ust. 1 – 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym stanowi, iż organy, o których mowa w art. 97 ust. 1 i 3, dokonują w prawie jazdy wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji wstępnej lub szkolenia okresowego, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, a wpis dokonywany jest na pisemny wniosek kierowcy na podstawie przedłożonych kopii:

1) świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji wstępnej albo świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego;

2) orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań lekarskich do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;

3) orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, o których mowa w przepisach ustawy wymienionej w ust. 1.

Stosowny wpis dokonywany jest w formie wymiany prawa jazdy, przy czym prawo jazdy w zakresie kategorii, której dotyczy wpis, wydaje się na okres 5 lat, liczony od daty wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym i termin ten nie może być dłuższy niż okres ważności orzeczenia, o którym mowa w art. 39j ust. 4 lub art. 39k ust. 3 tej ustawy.

Z akt sprawy bezspornie wynika, że skarżący jest kierowcą zawodowym posiadającym prawo jazdy kat. A,B,C, D i zgodnie z art. 39d ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym odbył wymagane szkolenie okresowe, otrzymując stosowne Świadectwo Kwalifikacji Zawodowej nr [...] r. wydane przez Polską Izbę[...], Ośrodek Szkolenia Kierowców.

Istotną dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczność odbycia przez skarżącego szkolenia okresowego dla kategorii D-1,D-1+E, D, D+E należy rozpatrzyć przy użyciu językowej i logicznej metody wykładni art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym, po myśli którego kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego. Wbrew stanowisku reprezentowanemu w sprawie przez orzekające organy administracyjne, fakt odbycia przez skarżącego szkolenia okresowego dla kategorii D-1,D-1+E, D, D+E przy jednoczesnym spełnieniu dyspozycji normy prawnej cytowanego wyżej przepisu oczywiście uprawnia do dokonania wpisu potwierdzającego uzyskanie świadectwa kwalifikacji zawodowej dla wszystkich kategorii prawa jazdy posiadanych przez skarżącego.

Skarżący pozostaje bowiem zatrudniony jako kierowca pojazdów ciężarowych, autobusów oraz posiada kategorie prawa jazdy A, B, C, D, E i zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami (ustawa o transporcie drogowym) odbył szkolenie okresowe, w tym przypadku dla kategorii D-1,D-1+E, D, D+E, otrzymując stosowne Świadectwo Kwalifikacji Zawodowej. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 39d ust. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity z Dz.U. 2007r.,Nr 125, poz. 874 ze zm.) kierowca spełniający przesłanki tym przepisem przewidziane może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego, które niejako z mocy prawa rozciąga się na wszystkie posiadane przez niego kategorie prawa jazdy w zakresie spełnienia wymagań dotyczących posiadania świadectwa kwalifikacji zawodowej dla wszystkich kategorii prawa jazdy. Taka jest interpretacja przepisu ustawowego i nie sposób uznać, by przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami jako ekspressis verbis przepisy wykonawcze do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.), zmieniały w jakikolwiek sposób ratio legis ustawowych przepisów. Stosowanie przepisów wykonawczych, podustawowych w pierwszym rzędzie wymaga bowiem interpretacji zgodnej z aktami wyższego rzędu, a więc aktem ustawowym zawierającym przepis kompetencyjny upoważniający do wydania takich przepisów jak również z innymi ustawami, regulującymi kwestie wchodzące w zakres rozpatrywanej sprawy. Przeciwny pogląd narusza zasadę hierarchii źródeł prawa zawartej w art. 87 ust. 1 Konstytucji RP.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien uwzględnić podniesioną wyżej okoliczność i eliminując dotychczasowe naruszenia prawa materialnego wydać rozstrzygnięcie odpowiadające prawu.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organy administracji publicznej obu instancji, rozpoznając niniejszą sprawę naruszyły przepisy prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.

W oparciu o art. 152 wymienionej ustawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 §2 wyżej wymienionej ustawy.