Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 247/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Asesor WSA Joanna Wojciechowska /spr./, Protokolant Agata Banc, po rozpoznaniu w dniu 26 października 2005 sprawy ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich oddala skargę


UZASADNIENIE

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia r. nr [...] na podstawie art. 22 ust. 1 w związku z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego / Dz. U. Nr 17, poz. 75 z póź. zm./ odmówił J. S. przyznania uprawnień określonych w wyżej wymienionej ustawie.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że J. S. wystąpił o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu służby wojskowej w okresie od [...] r. do [...] r. w jednostce [...] w [...], lecz nie spełnia on przesłanek z ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, aby otrzymać świadczenie z tego tytułu.

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. nr [...] po rozpoznaniu wniosku J. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą wyżej wymienionemu przyznania uprawnień określonych ustawą z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w [...] po rozpoznaniu skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich, w dniu [...] r. wyrokiem sygn. akt [...], oddalił skargę.

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 105 § 1 ustawy kodeks postępowania administracyjny umorzył postępowanie w sprawie wniosku J. S. o przyznanie uprawnień kombatanckich, określonych ustawą z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego z tytułu służby wojskowej od [...]r. do [...]r. w jednostce wojskowej w [...], z uwagi na prawomocną decyzję z dnia [...] r. nr [...], wobec czego postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe.

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 127 § 3, art. 138 § 1 pkt 2 ustawy kodeks postępowania administracyjny oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, po rozpoznaniu wniosku J. S. o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] o umorzenie postępowania w sprawie wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich, określonych ustawą z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego z tytułu służby wojskowej [...]r. [...]r. w jednostce wojskowej w [...].

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 134 ustawy kodeks postępowania administracyjnego w sprawie wniosku J. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji z dnia [...] r. nr [...] o utrzymaniu mocy własnej decyzji z dnia [...] r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich, określonych ustawą z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego z tytułu służby wojskowej od [...] r. do [...]r. w jednostce wojskowej w [...].

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 154 § 1 i 2 ustawy kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 1 ust. 2 pkt 1oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji o odmowie przyznania J. S. uprawnień kombatanckich.

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 1-4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek J. S., utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r. nr [...].

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 149 § 1 i 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy kodeks postępowania administracyjnego na wniosek J. S., wznowił postępowanie administracyjne w sprawie uprawnień kombatanckich, zakończonej decyzją [...] r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich na podstawie art. 1 ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. nr DO-[...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 22 ust. 1 i art. 1-4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, odmówił uchylenia decyzji Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] oraz decyzji poprzedzającej z dnia [...] r. nr [...] o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich.

Z uzasadnienia decyzji, wynika, że wznowiono postępowanie o przyznanie wyżej wskazanych uprawnień J. S. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kodeksu postępowania administracyjnego. Po rozpoznaniu nowego dowodu - pisma [...] z dnia [...] r. skierowanego do dyrektora IPN w Warszawie stwierdzono, że nie ma on wpływu na sprawę, potwierdza jej stan faktyczny. Pełnienie służby wojskowej przez J. S. w kresie powojennym / służba w [...] w [...] r./ nie jest działalnością kombatancką zgodnie z art. 1-4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

J. S. złożył w dniu [...] r. / data wpływu do organu / wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując, że nie zgadza się z decyzją z dnia [...] r., bowiem uważa, że pełnił służbę wojskową w [...], która powinna być zaliczona do działalności kombatanckiej.

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 145 § 1 pkt 5 i art. 147 ustawy kodeks postępowania administracyjnego po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek J.S. uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Uzasadnienie zawiera opis dotychczas prowadzonych czynności w sprawie. Wyjaśniono, że wznowienie postępowania stanowi wyjątek od ogólnej zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych i może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

W niniejszej sprawie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym wydano postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r. Z kolei decyzją z dnia [...] r. w wyniku przeprowadzenia postępowania wznowieniowego odmówiono uchylenia decyzji własnej z dnia [...] r. rozstrzygającej o uprawnieniach kombatanckich. Powyższe oznacza, iż wbrew treści podjętego postanowienia o wznowieniu postępowaniem wyjaśniającym objęto decyzję co do której nie wydano postanowienia o wznowieniu postępowania, a brak takiego rozstrzygnięcia wyklucza możliwość oceny wpływu przedstawionych przez stronę dowodów na decyzję z dnia [...] r.W konsekwencji wobec niespełnienia warunków formalnych do wznowienia postępowania koniecznym było uchylenie decyzji z dnia [...] r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

J.S. złożył skargę w dniu [...] r. / datowana na [...] r./ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] tytułując ją jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazują dwa numery decyzji poprzedzających wydanie zaskarżonej decyzji, jednakże z treści tegoż pisma jak i jego pisma z dnia [...] r. / datowane [...] r. / wynika, że intencją wyżej wymienionego było zaskarżenie decyzji Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...]. Skarżący podnosi, że sprawa ciągnie się już kilka lat i odmawia mu się służących mu uprawnień kombatanckich tytułu jego służby w wojsku polskim w [...].

Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga nie jest zasadna.

Zaskarżona decyzja odpowiada prawu, uzasadnienie jej zawiera wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, zaś jej uzasadnienie prawne wyjaśnia podstawę prawną orzeczenia z przytoczeniem przepisów.

Skarżącemu należy wyjaśnić, że sąd administracyjny nie orzeka na zasadach słuszności, lecz bada legalność zaskarżonych decyzji, czyli ich zgodność z przepisami postępowania i prawa materialnego.

Sąd nie przyznaje skarżącym ani innym osobom żadnych uprawnień ani świadczeń, o które toczy się przed nim postępowanie, gdyż nie należy to do jego kompetencji, Sąd jedynie kontroluje prawidłowość orzeczeń administracyjnych, dlatego też nie mógł uwzględnić wniosku J.S. o przyznanie mu uprawnień kombatanckich.

Ponadto Skarżącemu należy wskazać, że zaskarżona decyzja z dnia [...] r. mimo, że nie przesądza o sposobie załatwienia jego sprawy, jest dla niego korzystna, bowiem uchyla nieprawidłową decyzję z dnia [...] r. / której zmiany domagał się także J.S. swojej skardze / i nakazuje organowi I instancji ponownie rozpoznać sprawę, przy zachowaniu obowiązujących przepisów prawnych dotyczących wznowienia postępowania.

Odnośnie zarzutu skarżącego co do długości trwania postępowania administracyjnego, nie może on być brany pod uwagę w niniejszej sprawie, gdyż nie jest jej przedmiotem. Zaznaczyć należy, że organy administracyjne wydają orzeczenia na skutek wniosków składanych przez stronę, stosując przy tym konkretną procedurę prawną .

Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz.1270 z póź. zm./ orzekł jak w sentencji.