Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 355/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 19 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Lu 15/20 o odrzuceniu skargi A.J. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2019 r. znak [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A.J. (dalej: skarżący) na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2019 r. w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniami z 10 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL oraz nadesłanie trzech egzemplarzy odpisów skargi, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwania zostały wysłane na adres skarżącego podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania skarżący nie odebrał przesyłki z placówki pocztowej. Przesyłka została dołączona do akt ze skutkiem doręczenia. Skarżący nie usunął braków formalnych skargi, jak i nie uiścił wpisu sądowego od skargi. W związku z tym Sąd I instancji odrzucił skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżący wskazał, że adres podany w skardze jest adresem czasowego pobytu, a więc nie można uznać, że doszło do skutecznego doręczenia wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), pierwsze pismo procesowe strony w danej sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Ponadto stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a także, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Z treści powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych w terminie skutkuje odrzuceniem skargi. W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nie uzupełnił braków skargi w zakreślonym terminie. Skarżący kwestionuje natomiast skuteczność wezwania skierowanego na adres wskazany w skardze. Wbrew jednak twierdzeniom zażalenia, Sąd I instancji prawidłowo doręczył wezwanie na adres wskazany w skardze, właśnie z tego powodu, że adres ten został wskazany w tym piśmie procesowym jako adres skarżącego. Obowiązek wskazania prawidłowego adresu oraz obowiązek zawiadomienia o zmianie adresu spoczywa na stronie i to strona ponosi negatywne konsekwencje zaniedbań w tym zakresie. Wynika to z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) oraz art. 70 § 1 p.p.s.a.

Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.