Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 408/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 13 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 333
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Gurba, asesor WSA Kamil Kowalewski, Protokolant starszy referent Krzysztof Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2022 r. sprawy ze skargi T.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 5 lipca 2021 r. T.B. (Skarżący, Podatnik, Strona) wystąpił do Wójta Gminy S. (Organ I instancji, Wójt) o udzielenie ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym z tytułu poniesionych wydatków na budowę obiektów służących ochronie środowiska, tj. urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii.

Do wniosku podatnik załączył fakturę z dnia 1 czerwca 2021 r. nr [...] na kwotę 27.300,00 zł na montaż instalacji fotowoltaicznej.

W celu rozpatrzenia wniosku organ podatkowy w dniu [...] lipca 2021 r. dokonał oględzin zainstalowanej instalacji fotowoltaicznej.

Decyzją Wójta z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] udzielono podatnikowi ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym z tytułu wydatków poniesionych na zakup i zainstalowanie urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii wysokości 25% udokumentowanych rachunkami nakładów inwestycyjnych, tj. w kwocie 6.825,00 zł. Podatnik odebrał decyzję w dniu 18 sierpnia 2021 r.

Od tej decyzji T.B. złożył odwołanie z dnia 31 sierpnia 2021 r., w części nieuwzględniającej ulgi podatkowej od nieruchomości nr [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] ,[...] , będących w obrębie nr [...] we wsi G. gm. S. , których podatnik jest posiadaczem samoistnym.

Odwołujący zarzucił decyzji naruszenie art. 7 K.p.a oraz art. 77 K.p.a albowiem nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności, a organ bezpodstawnie uznał, że podatnik nie jest posiadaczem samoistnym.

Odwołujący wyjaśnił, że włada nieruchomością od 2021 r., a zgodnie z art. 339 K.c. ten kto rzeczą faktycznie włada jest posiadaczem samoistnym. Domniemanie to nie zostało przez organ obalone, mimo stwierdzenia wygaśnięcia umowy dzierżawy w 2017 r., natomiast podatnik wykazał fakt władania, pobierania pożytków oraz płatność podatku jak właściciel.

Organ podatkowy przyznał ulgę inwestycyjną w odniesieniu do nieruchomości, których podatnik jest właścicielem. Nie przyznał natomiast ulgi do nieruchomości, których jest tylko posiadaczem samoistnym.

W związku z tym podatnik wniósł o przyznanie ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym z tytułu poniesionych wydatków na zakup i zainstalowanie urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii w wysokości 25%, udokumentowanych rachunkami nakładów inwestycyjnych oraz udzielenie również ulgi w zakresie podatku rolnego od nieruchomości, których podatnik jest posiadaczem samoistnym oprócz przyznanej kwoty 6.825,00 zł.

Podatnik wyjaśnił, że z uwagi na czasowe ograniczenie do 15 lat nie będzie w stanie wykorzystać przyznanej ulgi inwestycyjnej. Jednakże doliczenie podatku od nieruchomości będącej w posiadaniu samoistnym znacznie zwiększy możliwość wykorzystania przyznanej ulgi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. (Kolegium, SKO, Organ II instancji) w swojej decyzji z dnia [...] listopada 2021 r., utrzymując w mocy decyzję Wójta, wskazało następujące okoliczności:

Z materiału dowodowego wynika, że podatnik zakupił i zamontował instalację fotowoltaiczną, która będzie wykorzystywana na cele produkcji rolnej, prowadzonej przez stronę. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że Strona jest podatnikiem podatku rolnego.

Strona przedłożyła organowi pierwszej instancji fakturę VAT z dnia 1 czerwca 2021 r. nr [...] wystawioną przez S. w M. za zakup instalacji fotowoltaicznej za kwotę 27.300,00 zł., a Podatnik kwotę tę uiścił.

W związku z tym, zdaniem SKO, organ pierwszej instancji zasadnie przyznał stronie ulgę inwestycyjną w wysokości 25% wydatków, tj. w kwocie 6.825 zł.

Na decyzję Strona wniosła skargę w dniu 3 stycznia 2022 r. i zarzuciła rozstrzygnięciu:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 13 ust. 1 lit c) ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tj. Dz.U. z 2020, poz. 333 ze zm.) poprzez brak uznania, że na Skarżącym ciąży obowiązek podatkowy z tytułu podatku rolnego jako posiadaczowi samoistnemu gruntu w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2) ustawy o podatku rolnym w związku z art. 336 K.c.,

2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 § 1 K.p.a. w zw. z art. 138 § 2 K.p.a. poprzez uznanie, że decyzja przyznająca ulgę nie rozstrzyga o obowiązku podatkowym strony oraz uznanie, że rozstrzygniecie przez organ pierwszej i drugiej instancji kwestii posiadania samoistnego wykracza poza przedmiot rozstrzygnięcia, co mogło skutkować naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (15 kpa),

3) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w zakresie ustalenia, że Skarżący od 2021 r. posiada grunt, jako posiadacz samoistny w rozumieniu art. 336 K.c.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Kolegium w części dotyczącej uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę Organ II instancji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, że jak wynika ze skargi "Skarżący nie kwestionuje przyznania ulgi inwestycyjnej w wysokości 6 825,00 zł na mocy decyzji SKO".

Przypomnieć jednak należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 lit c) ustawy o podatku rolnym, podatnikom podatku rolnego przysługuje ulga inwestycyjna z tytułu wydatków poniesionych na zakup i zainstalowanie urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii (wiatru, biogazu, słońca, spadku wód) - jeżeli wydatki te nie zostały sfinansowane w całości lub w części z udziałem środków publicznych.

Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o podatku rolnym ulga inwestycyjna przyznawana jest po zakończeniu inwestycji i polega na odliczeniu od należnego podatku rolnego od gruntów położonych na terenie gminy, w której została dokonana inwestycja - w wysokości 25% udokumentowanych rachunkami nakładów inwestycyjnych. Kwota ulgi inwestycyjnej jest odliczana z urzędu w decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Podatnicy obowiązani do składania deklaracji na podatek rolny odliczają, określoną w decyzji w sprawie ulgi inwestycyjnej, kwotę przyznanej ulgi od należnego podatku rolnego. (art. 13 ust. 3a ww. ustawy).

Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że podmiotem (m.in. osobą fizyczną) która może otrzymać ww. ulgę jest podatnik podatku rolnego. Organy i Skarżący nie kwestionują okoliczności, że Skarżący jest podatnikiem podatku rolnego a sam Skarżący nie kwestionuje wysokości przyznanej ulgi.

Podkreślić jednak należy, że w celu otrzymania ww. ulgi istotne jest więc, aby Skarżący był " generalnie" podatnikiem podatku rolnego. Nie ma natomiast znaczenia w odniesieniu do jakich gruntów Skarżący jest uznawany przez organy za podatnika podatku rolnego a w odniesieniu do jakich gruntów ww. okoliczność jest przedmiotem sporu. Skarżący poprzez zarzuty przedstawione w skardze zabiega w istocie o uznanie Go za podatnika podatku rolnego (samoistnego posiadacza) w odniesieniu do konkretnych gruntów.

W niniejszym postępowaniu organy nie musiały jednak ustalać, czy Skarżący użytkując określone grunty jest ich posiadaczem samoistnym a przez to podatnikiem podatku rolnego, skoro użytkuje również grunty których jest właścicielem i z tego tytułu jest bezspornie podatnikiem podatku rolnego (art. 3 ustawy o podatku rolnym).

Innymi słowy, przedmiotem postępowania w sprawie przyznania ww. ulgi inwestycyjnej nie jest ustalenie, czy Skarżący jest posiadaczem samoistnym określonych gruntów, wystarczy ustalenie przez organy, że Skarżący jest podatnikiem podatku rolnego nawet, jeżeli powyższa okoliczność wynika z innych okoliczności (własność innego gruntu).

Sąd stwierdza zatem, że skarżona decyzja odpowiada prawu.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.