Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2008/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27 par. 1, art. 33 par. 1 pkt 10
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

| Sygn. akt I SA/Kr 2008/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek (spr.), Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2016 r., sprawy ze skargi D.P., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 21 października 2015 r. Nr [...], w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, , - skargę oddala -,


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 października 2015r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze– działając na podstawie art. 17 § 1, art. 18, art. 27 § 1, art. 33 § 1 pkt 10, art. 34 § 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. 2014 r. poz. 1619 z późn.zm., dalej u.p.e.a.), załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. 2014 r. poz. 650) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) – utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 20 sierpnia 2015r. Nr [...]

W ww. postanowieniu Prezydenta uznano za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez D.P. (dalej: skarżący) na postępowanie egzekucyjne toczące się na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 16 marca 2015r. o nr [...], nr [...] i nr [...]. Na podstawie tych tytułów wykonawczych organ egzekucyjny podjął czynności egzekucyjne zmierzające do wyegzekwowania należności z tytułu podatku od nieruchomości. W związku z czynnościami egzekucyjnymi pismem z dnia 5 czerwca 2015 r. skarżący wniósł zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Skarżący wskazał, że wystawione tytuły wykonawcze nie zawierają wszystkich elementów składowych o których mowa w art. 27 u.p.e.a.

W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że zarzut zgłoszony

w przedmiotowej sprawie mieści się w katalogu art. 33 § 1 u.p.e.a. zawierającego enumeratywnie wyliczone podstawy składanych zarzutów, stąd zasługują na rozpatrzenie. Uznając zarzut skarżącego za nieuzasadniony, organ wskazał, że tytuły wykonawcze w przedmiotowej sprawie zostały wystawione prawidłowo w oparciu o rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. 2014 r. póz. 650).

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. W zażaleniu, uzasadniając nieprawidłowość postanowienia, ponowiono zarzut niespełnienia wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. przez tytuły wykonawcze wystawione w celu egzekucji należności z tytułu podatku od nieruchomości w przedmiotowej sprawie. Ponadto podniesiono, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest nieprzekonujące.

Kolegium w uzasadnieniu rozstrzygnięcia utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji o uznaniu zarzutów na postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione, wskazało na procedurę rozpatrywania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej ujętą w art. 34 u.p.e.a. Wskazano również w jakiej sytuacji ustawa wymaga uzyskania stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów (i kiedy takie stanowisko jest dla organu egzekucyjnego wiążące), a kiedy takiego stanowiska wierzyciela nie wymaga się. Podniosło, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego powszechnie przyjmuje się, że w przypadku gdy wierzyciel i organ egzekucyjny to jeden i ten sam podmiot, przeprowadzenie postępowania w sprawie zajęcia stanowiska wierzyciela jest bezprzedmiotowe, a rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego, będącego jednocześnie wierzycielem, w sprawie zarzutów następuje w formie postanowienia wydawanego bez uprzedniego uzyskania stanowiska wierzyciela (organ powołał się w tym miejscu na art. 34 § 1 w związku z art. 17 § 1 u.p.e.a.).

Odwołując się do treści art. 33 § 1 u.p.e.a., Kolegium wskazało za tym przepisem, co można uczynić podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, a odwołując się do treści art. 27 § 1 u.p.e.a. podano wymogi, które powinien zawierać tytuł wykonawczy. Kolegium powtórzyło za organem I instancji, że tytuły wykonawcze

w przedmiotowej sprawie zawierają wszystkie dane wymagane przez art. 27 u.p.e.a.

W skardze na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego

skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący wniósł o jego uchylenie, podnosząc że pozostaje ono nieprzekonujące dla skarżącego i stanowi powtórzenie argumentacji zawartej w uzasadnieniu organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżący wnosząc zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne, jak również w zażaleniu na postanowienie organu I instancji oraz w skardze do Sądu, nie wskazał, dlaczego jego zdaniem tytuły wykonawcze wystawione przez wierzyciela, nie spełniają wymogów o których mowa w art. 27 u.p.e.a. W ocenie Sądu rację należy przyznać organom administracyjnym, które stwierdziły, że wystawione tytuły wykonawcze spełniają wymogi o których mowa w wyżej wskazanym przepisie. Brak jakiekolwiek merytorycznego uzasadnienia skargi, uniemożliwia przy tym ewentualną polemikę ze skarżącym.

Jak zostało przedstawione w przytoczeniu stanu faktycznego sprawy, skarżący wnosząc zarzuty, oparł je na podstawie art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a., czyli zarzucie niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27. Jak wynika z art. 27 § 1 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonego postanowienia), tytuł wykonawczy powinien zawierać:

1) oznaczenie wierzyciela;

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej;

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu;

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego;

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;

12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku.

Wystawione tytuły wykonawcze zawierają wszystkie wskazane elementy. Wierzyciel został oznaczony w części F poz. 1-6. Zobowiązany został wskazany w części A.1., w której podano między innymi jego imię i nazwisko, adres oraz numer pesel. Treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek zostały podane w części E poz. 1-7 oraz części E.1., E.2., E.3., E.4. Podstawa prawna prowadzenia egzekucji administracyjnej została zawarta przed częścią A, podobnie jak data wystawienia tytułu (poz. 2). Podpis osoby wystawiającej tytuł z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela zawarty został w części F poz. 7. Zobowiązany został pouczony o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu po części H. Został on również w tej części pouczony o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Klauzula organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej zawarta została w części G. Datę doręczenia upomnienia wskazano w części E (poz. 9). Środki egzekucyjne wskazano po części H tytułów wykonawczych.

Jednocześnie w tytułach wykonawczych brak było podstaw do zawarcia danych o których mowa w punktach 4 i 5 wyżej wskazanego przepisu art. 27 § 1 u.p.e.a

Podkreślić również należy, że przedmiotowe tytuły wykonawcze sporządzone zostały na podstawie załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz.U. z 2014r., poz. 650), które to rozporządzenie obowiązywało na dzień wystawienia tytułu wykonawczego. Jak z powyższego wynika, organ egzekucyjny wykorzystał urzędowy wzór, który został przez ten organ prawidłowo wypełniony.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 z późn. zm.), skargę oddalił.