Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 989/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 6, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: par. 3 ust. 1 pkt 3, par. 6 ust. 1, par. 8 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 177 poz 1729
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz  wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na zatwierdzenie organizacji ruchu drogowego przez Prezydenta Miasta postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu J. D. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 ( dwieście ) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

J. D. wniósł , za pośrednictwem Prezydenta Miasta, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na "Zatwierdzenie organizacji ruchu drogowego przez Prezydenta Miasta na ul. J. w G.", zarzucając m.in. nieuwzględnienie w organizacji ruchu uwag zgłoszonych w piśmie Wojewody z dnia 26 marca 2019 r., w szczególności nieuwzględnienie w organizacji ruchu drogowego na ul. J. w G. zasady korzystania przez pieszego w strefie zamieszkania z całej szerokości drogi oraz zasady pierwszeństwa pieszego przed pojazdem.

W uzasadnieniu skargi skarżący szeroko opisał historię ulicy J. w G., kwestię zagrożeń związanych z rozwiązaniami organizacji ruchu, działania swoje i innych osób dotyczące przywrócenia bezpieczeństwa ruchu na ul. J..

Z treści skargi nie wynika , jaki konkretnie akt ( czynność) skarżący w skardze kwestionuje, bowiem poza informacją, że Prezydent Miasta nie uwzględnił w organizacji ruchu uwag Wojewody z dnia 26 marca 2019 r. , żadnych innych danych, konkretyzujących przedmiot zaskarżenia, nie wskazał.

Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków skargi przez wskazanie daty i numeru zaskarżonego skargą "Zatwierdzenia organizacji ruchu drogowego przez Prezydenta Miasta na ul. J. w G.", pod rygorem odrzucenia skargi , jak również do określenia we wskazanym terminie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, naruszonego zaskarżonym aktem – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżącemu doręczono 26 listopada 2021 r.

Skarżący w piśmie z dnia 3 grudnia 2021 r., poza przedstawieniem swego stanowiska dotyczącego naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia wskazał, że stwierdzając, że przekazane przez organ projekty uzgodnień nie są spójne i kompletne, w dniu 26 listopada 2021 r., czyli w dniu otrzymania wezwania z sądu, zwrócił się o udostępnienie mu do wglądu projektów organizacji ruchu drogowego. Z otrzymanego w odpowiedzi pisma wynikało, że organizacja ruchu na ul. J. została zatwierdzona uzgodnieniem z dnia 10 kwietnia 2019 r. nr [...] oraz z dnia 30 października 2019 r. nr [...]. Jednak po zapoznaniu się z tymi projektami okazało się, że projekty te dotyczą tylko odcinka ul. J., a udostępnienie pozostałych projektów wymaga analizy zasobów archiwalnych i przeglądu dokumentacji. Skarżący wskazał, że z powyższego wynika, że nie ma jednego spójnego zbioru obowiązujących i ujednoliconych projektów organizacji ruchu , projekty te są zmieniane częściowo przez kolejne projekty zawierające zmiany. Zatem przedmiotem skargi są projekty organizacji ruchu z dodaną formułą "z późniejszymi zmianami", czyli nr [...] z dnia 29 stycznia 2010 r. z późniejszymi zmianami obejmujący obszar dzielnicy S. J. ( obejmujące ulice J. od ul. Z. do P., W., S.) oraz nr [...] z dnia 20 listopada 2015 r. z późniejszymi zmianami obejmujący ciąg ulicy J. od ul. R. do Z.

W piśmie z dnia 10 stycznia 2022 r. skarżący wskazał natomiast, że zaskarżone przez niego akty zatwierdzenia organizacji ruchu to nr [...] z dnia 5 sierpnia 2010 r. z późniejszymi zmianami , obejmujący obszar dzielnicy S. J. - obejmujące ulice J. od ul. Z. do P., W., S. ( który stanowi zmianę organizacji ustaloną planem nr [...] z dnia 29 stycznia 2010 r.) , nr [...] z dnia 10 kwietnia 2019 r. oraz nr [...] z dnia 30 października 2019 r. z późniejszymi zmianami , obejmujący ciąg ulicy J. od ul. R. do Z. ( które zmieniają organizację ruchu ustaloną planem nr [...] z dnia 20 listopada 2015 r. ).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stwierdzić na wstępie należy, że w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13 wskazano, że zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, 5, 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.), na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. Nr 177, poz. 1729), jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( publ. ONSAiWSA 2015/1/2).

Tak więc zatwierdzenie organizacji ruchu podlega kognicji sądu administracyjnego, przy czym podkreślenia wymaga, że zatwierdzenie organizacji ruchu jest każdorazowym, odrębnym aktem, w którym właściwy organ wypowiada się odnośnie do konkretnych, przedstawianych mu zmian organizacji ruchu.

Skoro na akt zatwierdzenia organizacji ruchu możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego , skarga taka podlega ogólnym zasadom jej wnoszenia , określonym art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Z powyższego wynika, że skarga powinna dotyczyć konkretnego, zindywidualizowanego aktu czy czynności, któremu wnoszący skargę zarzuca niezgodność z prawem.

Jak wynika z treści skargi z dnia 13 października 2021 r. , skarżący uczynił jej przedmiotem zatwierdzenie organizacji ruchu drogowego na ul. J. w G., zarzucając nieuwzględnienie przez Prezydenta Miasta uwag Wojewody z dnia 26 marca 2019 r.

Zobowiązany do wskazania daty i numeru zaskarżonego aktu skarżący w zakreślonym przez sąd terminie wskazał, że organizacja ruchu na ul. J. nie jest uregulowana spójnym zbiorem ujednoliconych zmian, wobec czego przedmiotem skargi są akty zatwierdzenia organizacji ruchu ze wskazanych dni i o oznaczonych numerach , ale z dodaną formułą " z późniejszymi zmianami".

W kolejnym piśmie - z dnia 10 stycznia 2022 r. - wskazał on jeszcze inne daty i numery aktów organu, także z jednoczesnym zastrzeżeniem, że chodzi o akty "z późniejszymi zmianami". Podkreślić należy, że pismo to zostało sporządzone i złożone już po upływie 7 -dniowego terminu , wyznaczonego skarżącemu na uzupełnienie braków skargi. Termin ten jest terminem ustawowym , który nie podlega przedłużeniu na wniosek strony. Jednak gdyby nawet mieć na uwadze treść tego pisma, to także w nim skarżący stwierdził, że chodzi o akty "z późniejszymi zmianami".

W ocenie Sądu takie określenie przedmiotu zaskarżenia tylko pozornie wypełnia zobowiązanie, nałożone na skarżącego przez sąd. Choć skarżący przytoczył w piśmie z dnia 3 grudnia 2021 r. daty i numery paru aktów, to z treści tego pisma wynika, że przedmiotem skargi czyni on akty " z późniejszymi zmianami" , czyli nie chodzi mu o zaskarżenie wprost wskazanych aktów, lecz o całość aktów, dotyczących organizacji ruchu na wskazanej przez siebie ulicy. Podobne sformułowanie znajduje się w piśmie skarżącego z dnia 10 stycznia 2022 r.

W tym stanie rzeczy nie jest możliwe uznanie, że skarżący wykonał zobowiązanie, nałożone na niego przez sąd zarządzeniem z dnia 25 listopada 2021 r.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. , który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wniesioną skargę odrzucił.

O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , który stanowi, że sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.