Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 597/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 19a ust. 9, 33a ust. 1 i ust. 12
journal: Dz.U. 2018 poz 2174
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1  art. 38, 172 ust. 2
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Dagmara Dominik-Ogińska, Sędziowie Sędzia WSA – Marta Semiczek, Sędzia WSA – Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca), Protokolant starszy sekretarz sądowy – Anna Terlecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 października 2019 r. sprawy ze skargi: A na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi "A" S.A. w L. (dalej: skarżąca, spółka) jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: organ) z dnia [...] r., nr [...] dotycząca prawa do rozliczenia podatku VAT od importu towarów w deklaracji podatkowej w miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia uproszczonego oraz w miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia uzupełniającego w odniesieniu do różnicy zwiększającej VAT.

We wniosku o udzielenie interpretacji podano, że spółka jest czynnym podatnikiem VAT oraz posiada status upoważnionego przedsiębiorcy (dalej: status AEO) w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego. Podstawowa działalność spółki skupia się na produkcji metali, których sprzedaż opodatkowana jest podatkiem VAT, stawkami innymi niż zwolniona.

Podatek VAT spółka rozlicza za miesięczne okresy rozliczeniowe.

Dla potrzeb produkcji metali spółka nabywa materiały miedzionośne z krajów trzecich w ramach importu towarów w rozumieniu ustawy VAT. W związku z importem tych towarów, spółka posiada status podatnika VAT, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.; dalej: u.p.t.u.)

Cena zakupu towarów uzależniona jest od średniomiesięcznych notowań metali. Wówczas cena może być ustalana na bazie notowań z miesiąca dostawy lub z miesiąca następnego.

Cena zakupu towarów może jednak być także ustalana w oparciu o zawartości określonych pierwiastków/wilgotności w nabywanych towarach. Parametry te ustalane są w miesiącach następujących po zakupie i po ich dostawie z uwagi na konieczność korzystania z zewnętrznych laboratoriów. W związku z powyższym dostawca spółki na moment dostawy fakturuje te dostawy według szacunkowo ustalonych cen (cen prowizorycznych ustalonych na moment sprzedaży). Natomiast w okresie, w którym znane są zmienne elementy ceny dostawca wystawia fakturę na cenę ostateczną, odpowiednio korygując (+/-) uprzednio zafakturowaną cenę prowizoryczną.

Import odbywać się będzie z zastosowaniem celnej procedury uproszczonej, o której mowa w art. 166 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269, s. 1 ze zm.; dalej: u.k.c.)., na stosowanie której spółka posiadać będzie wymagane prawem pozwolenie właściwych organów celnych.

Na moment przywozu towaru na terytorium RP będzie składane zgłoszenie uproszczone o dopuszczenie towaru do obrotu. Wartość celna towaru oraz należności celne, w tym VAT od importu, będą określane na podstawie cen prowizorycznych wynikających z faktur (z ceną prowizoryczną);

Po uzyskaniu od dostawcy dokumentów określających cenę ostateczną, zostanie złożone zgłoszenie uzupełniające wskazujące ostateczne ceny nabywanych towarów, w oparciu o które będą ustalone faktyczne wartości celne oraz należności celne, w tym podatek VAT od importu.

W wyniku ustalenia ceny ostatecznej i złożenia zgłoszenia uzupełniającego, pierwotna kwota VAT może ulec zmniejszeniu lub zwiększeniu (w związku ze zmianą wartości importowanych towarów w wyniku ustalenia ceny ostatecznej). Z uwagi na specyfikę ustalania cen towarów, zgłoszenie uzupełniające będzie składane nie wcześniej niż w miesiącu następującym po miesiącu złożenia zgłoszenia uproszczonego i dopuszczenia towarów do obrotu, lecz nie później niż w terminie określonym w pozwoleniu na stosowanie procedury uproszczonej. Import towarów przy zastosowaniu ww. procedury uproszczonej dokonywany będzie przez spółkę we własnym imieniu i na własną rzecz.

Na tle tak przedstawionego zdarzenia przyszłego zadano następujące pytanie:

czy w przedstawionym stanie sprawy, spółka posiadając status AEO oraz spełniając warunki określone w art. 33a ust. 2-4 oraz 6 u.p.t.u., uprawniona jest do rozliczenia VAT od importu towarów w deklaracji podatkowej VAT w miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia uproszczonego oraz w miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia uzupełniającego w odniesieniu do różnicy zwiększającej VAT (w stosunku do zgłoszenia uproszczonego)?

Zdaniem spółki, spełniając warunki określone w art. 33a ust. 2-4 i 6 u.p.t.u. -jako podmiot posiadający status AEO - będzie ona uprawniona do rozliczenia VAT z tytułu importu w deklaracji podatkowej: 1) w miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia uproszczonego - w odniesieniu do kwoty wynikającej z tego zgłoszenia, oraz 2) w miesiącu dokonania zgłoszenia uzupełniającego — w odniesieniu do różnicy zwiększającej VAT.

W skarżonej interpretacji organ uznał stanowisko strony za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 33a ust. 12 u.p.t.u. przedsiębiorca taki jak skarżąca spółka (tj. taki jak opisany w podanym we wniosku stanie faktycznym) może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej - składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Przy czym obowiązek podatkowy zgodnie z art. 19a ust. 9 u.p.t.u. powstaje z chwilą powstania długu celnego. Dług celny powstaje zaś w chwili przyjęcia (przez organ) zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 u.k.c.).

Zwrócił uwagę organ, że stosownie do art. 167 ust. 4 u.k.c. zgłoszenie uproszczone oraz zgłoszenie uzupełniające, którymi zgodnie z opisanym stanem faktycznym zamierza się posługiwać skarżąca spółka, uznaje się za jednolity, niepodzielny instrument, który staje się skuteczny z dniem przyjęcia zgłoszenia uproszczonego. Jeżeli nie przewidziano inaczej, data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organy celne jest datą, która będzie wykorzystywana do celów stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której towary są zgłaszane oraz do celów wszelkich innych formalności przywozowych lub wywozowych (art. 172 ust. 2 u.k.c.).

Z powyższych przepisów wynika, że momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów jest moment powstania długu celnego, który powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym m.in. procedurą dopuszczenia do obrotu oraz w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. A zatem wykazanie podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej na podstawie art. 33a ust. 12 u.p.t.u. powinno nastąpić w okresie rozliczeniowym, w którym towary zostają objęte procedurą dopuszczenia do obrotu oraz następuje przyjęcie zgłoszenia celnego.

Zdaniem organu, biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy w kontekście powołanych przepisów, spółka będzie zobowiązana do wykazania podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej VAT składanej za okres rozliczeniowy, w którym złoży ona zgłoszenie uproszczone o dopuszczenie towaru do obrotu. W okresie rozliczeniowym, w którym spółka złoży zgłoszenie uproszczone i towary zostaną objęte procedurą dopuszczenia do obrotu powstanie dług celny z tytułu importu tych towarów, a zatem w tym okresie powstanie obowiązek podatkowy zgodnie z art. 19a ust. 9 u.p.t.u. Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstanie w miesiącu dokonania zgłoszenia uproszczonego zarówno w stosunku do kwoty podatku wynikającej ze zgłoszenia uproszczonego, jak i w stosunku do różnicy zwiększającej kwotę podatku wynikającej ze zgłoszenia uzupełniającego.

Zatem brak jest postaw do uznania, że obowiązek podatkowy w stosunku do różnicy wynikającej ze zgłoszenia uzupełniającego zwiększającej kwotę podatku w stosunku do zgłoszenia uproszczonego powstanie w okresie rozliczeniowym, w którym złożone zostanie przez spółkę zgłoszenie uzupełniające. W konsekwencji, Spółka nie będzie mogła wykazać różnicy podatku należnego wynikającej ze zgłoszenia uzupełniającego w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym złoży zgłoszenie uzupełniające.

W skardze do tut. Sądu skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, zarzuciła naruszenie:

1) art. 33a ust. 12 u.p.t.u. oraz art. 19a ust. 9 u.p.t.u. w związku z art. 33 ust. 1 u.p.t.u. oraz art. 5 pkt. 18 u.k.c., art. 77 ust. 2 u.k.c. i art. 166 u.k.c. poprzez uznanie, że obowiązek podatkowy w imporcie towarów z tytułu korekty ceny nabywanych towarów, powstałej w wyniku okoliczności zaistniałych po dacie importu, powstaje w dacie powstania pierwotnego obowiązku podatkowego w imporcie, co w konsekwencji zobowiązuje podatnika-importera, rozliczającego VAT na zasadach określonych w art. 33a u.p.t.u. do wstecznego rozliczania podatku należnego VAT od tej korekty (i wstecznego korygowania deklaracji VAT);

2) art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.: dalej: O.p.) poprzez jego niezastosowanie w okolicznościach, które wskazują, że art. 33a ust. 12 u.p.t.u. i art. 19a ust. 9 u.p.t.u. budzą istotne wątpliwości, bowiem redakcja tych przepisów nie określa momentu rozpoznania VAT należnego z tytułu korekty ceny importowanych towarów.

W uzasadnieniu wskazano, że w przypadku skarżącej dochodzi do dwukrotnego złożenia zgłoszenia celnego. Po raz pierwszy zgłoszenie celne (tzw. zgłoszenie uproszczone) składane jest na moment fizycznego przywozu towarów na terytorium Polski, w którym to zgłoszeniu należności celne oraz VAT od importu, określane są na podstawie znanych na ten moment cen wynikających wprost z faktur wystawionych przez dostawcę; zgłoszenie to jest podstawą dopuszczenia towarów do obrotu na terytorium RP. Po raz drugi zgłoszenie celne (tzw. zgłoszenie uzupełniające) składane jest w momencie, w którym znane są ostateczne elementy kształtujące cenę, co wynika z wystawianych przez dostawcę faktur korygujących pierwotną cenę.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie spółki, nieuzasadnione jest stanowisko organu, wg którego art. 19a ust. 9 u.p.t.u. wskazuje, że momentem powstania obowiązku podatkowego od korekty ceny nabycia (a więc i wykazania VAT należnego od importu w deklaracji podatkowej VAT, w związku z art. 33a ust. 12 u.p.t.u.), jest data złożenia pierwszego zgłoszenia uproszczonego, na podstawie którego dochodzi do ustalenia długu celnego (w oparciu o znane na ten moment ceny) oraz następuje dopuszczenie importowanych towarów do obrotu na terytorium RP. Jak wskazano bowiem w w/w przepisach dług celny powstaje w dacie złożenia zgłoszenia celnego. Jednocześnie przepis art. 33 ust. 1 u.p.t.u. wskazuje, że podatnicy (dokonujący importu towarów na terytorium RP) są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku VAT. Skoro zatem uproszczona procedura celna, o której mowa w art. 166 u.c.k., dopuszcza możliwość korekty ceny w imporcie, w związku z okolicznościami, które zaistnieją po dacie importu, co wiąże się z obowiązkiem złożenia celnego zgłoszenia uzupełniającego, uznać należy, że w takim przypadku VAT należny od korekty ceny powstaje "na bieżąco" i w tym okresie rozliczeniowym (bieżącym) winien być również wykazany w deklaracji VAT. Zauważyć bowiem należy, że dopiero w okresie złożenia zgłoszenia celnego uzupełniającego znana jest cena importowanych towarów, co w konsekwencji dopiero na ten moment daje możliwość ustalenia ostatecznej podstawy opodatkowania w imporcie.

Skarżąca zwróciła uwagę, że art. 33 ust. 6 u.p.t.u. nakłada na nią obowiązek przedstawienia naczelnikowi urzędu celno-skarbowego dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów.

W sytuacji gdy do ostatecznego ustalenia ceny (w wyniku ustalenia wszystkich elementów cenotwórczych) dochodziłoby po 4 miesiącach od daty złożenia pierwotnego zgłoszenia celnego, zastosowanie się do stanowiska organu, oznaczałoby de facto brak prawa do rozliczania VAT wynikającego z korekty poprzez deklarację podatkową. W takiej sytuacji (z uwagi na uznanie przez organ, że obowiązek podatkowy VAT od korekty ceny powstaje wstecznie w dacie dokonania pierwotnego zgłoszenia uproszczonego) podatnik dodatkowo zobowiązany byłby do zapłaty odsetek od powstałych zaległości wynikających z korekty ceny.

W związku z powyższym, spółka stoi na stanowisku, że interpretacja dokonana przez organ nie ma uzasadnienia w przepisach prawa, a ponadto jest sprzeczna z celem ustawodawcy, który w latach ubiegłych zdecydował się wprowadzić w/w ułatwienia w rozliczaniu VAT w imporcie. Trudno uznać, że w sytuacji gdy celem ustawodawcy było wprowadzenie ułatwień dla importerów, logiczny ustawodawca równocześnie redaguje te przepisy w sposób nieprecyzyjny i niejednoznaczny, aby stały się one "pułapką" podatkową dla importerów, prowadzącą do powstania zaległości podatkowych.

W odpowiedzi organ podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 146 § 1 i przy odpowiednim zastosowaniu art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p..p.s.a.), sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia, że narusza ona przepisy prawa materialnego lub procesowego w sposób – odpowiednio - mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania.

W myśl art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Ponadto z istoty postępowania dotyczącego udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 14b O.p. i art. 14c O.p.) wynika, że organ interpretacyjny, a następnie także sąd administracyjny w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji, są związane przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego.

Przedmiotem sporu w sprawie jest możliwość rozliczenia podatku VAT wynikającego ze zgłoszenia uzupełniającego w miesiącu dokonania tego zgłoszenia, jak chce tego strona lub w miesiącu pierwotnego powstania długu celnego, jak chce tego organ. Zgłoszenie uzupełniające będzie spowodowane ostatecznym ustaleniem ceny importowanego towaru w pewien czas po samym imporcie.

Zgodnie z art. 33a ust. 1 u.p.t.u. w przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju uproszczeniem, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, którego realizacja jest uzależniona od wcześniejszego wydania pozwolenia i w którym okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Zgodnie z art. 33a ust. 12 u.p.t.u. podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 (tj. podatnik, w istotnym w niniejszej sprawie fragmencie tego przepisu - na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła), posiadający status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego (tj. status upoważniający do korzystania z niektórych uproszczeń dotyczących formalności):

1) działający we własnym imieniu i na własną rzecz lub

2) w imieniu i na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne przez przedstawiciela bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych

- może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Przepisy ust. 2-4, 6, 7 oraz 9-11 stosuje się odpowiednio.

W sprawie, zgodnie z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, którym organ jest związany, skarżąca spółka uzyska status uprawnionego przedsiębiorcy i będzie mogła korzystać z ułatwień w imporcie.

Pomimo rozpatrywania niniejszej sprawy na tle zmienionych przepisów, aktualne pozostają uwagi uzasadnienia wyroku z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 1972/14, publ. CBOSA, zapadłego w innej sprawie skarżącej, iż "regułą jest rozliczenie podatku VAT z tytułu importu w zgłoszeniu celnym i zapłata podatku na konto organu celnego. W tzw. standardowej procedurze podatnik najpierw uiszcza podatek VAT z tytułu importu towarów do urzędu celnego, wykazując kwotę podatku należnego w zgłoszeniu celnym, a dopiero później dokonuje odliczenia podatku naliczonego w deklaracji podatkowej. Art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a u.p.t.u. stanowi, że kwotę podatku naliczonego w przypadku importu stanowi kwota podatku (należnego) wykazana w dokumentach celnych. Przy standardowej procedurze, neutralność podatku VAT jest odroczona w czasie, w takim zakresie, w jakim towary będące przedmiotem importu będą dopiero wykorzystane następnie do wykonania czynności opodatkowanych (art. 86 ust.1 u.p.t.u.). Prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu importu powstanie wówczas w rozliczeniu za okres, w którym – w odniesieniu do importowanych towarów – powstał obowiązek podatkowy.

Z kolei możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego jest wyjątkiem od reguły i stanowi uprzywilejowanie dla importera towarów. Importer musi uzyskać pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej, o jakiej mowa w art. 76 ust. 1 lit. b lub c WKC (tj. uchylonego Wspólnotowego Kodeksu Celnego – obecnie art. 38 u.k.c. i art. 166 i nast. u.k.c. w sekcji 3 Uproszczone zgłoszenia celne). Wówczas podatnik zgodnie z art. 33a ust. 1 u.p.t.u. może rozliczyć należny podatek VAT z tytułu importu, bez konieczności wcześniejszego wpłacenia kwoty tego podatku do urzędu celnego, poprzez rozliczenie tego podatku od razu w deklaracji podatkowej, de facto w momencie dokonywania importu, wykazując podatek VAT z tytułu importu jako naliczony. W tym przypadku neutralność podatkowa VAT realizuje się natychmiastowo, niezwłocznie, pozwalając na bezgotówkowy sposób rozliczenia".

W ocenie Sądu, istotne w sprawie jest, że zgodnie z art. 33a ust.12 ustawy VAT podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadający status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 u.k.c. (...), może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów (podkreślenie Sądu). Jednocześnie zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy VAT - obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z datą powstania długu celnego. Kluczowym zatem staje się ustalenie, czym jest dług celny i w którym momencie dochodzi do jego powstania. Zgodnie z art. 77 ust. 2 unijnego kodeksu celnego (u.k.c.) dług celny powstaje w chwili przyjęcia przez organ zgłoszenia celnego i ta data jest przyjmowana dla oceny całej procedury celnej. Zgodnie bowiem z art. 172 ust. 2 u.k.c. jeżeli nie przewidziano inaczej, data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organy celne jest datą, która będzie wykorzystywana do celów stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której towary są zgłaszane oraz do celów wszelkich innych formalności przywozowych lub wywozowych. Art. 19a ust. 9 u.p.t.u. wprost stanowi, że właśnie w tym dniu (tj. z chwilą powstania długu celnego) powstaje obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Wbrew twierdzeniom strony, przepis art. 33a ust. 12 u.p.t.u. wprost wskazuje, że rozliczenie z tego tytułu ma być dokonane "w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy". Zatem, rozliczenie tego podatku w deklaracji podatkowej składanej za inny okres (niezależnie od argumentów praktycznych, które mogłyby przemawiać za stosowaniem takiego rozwiązania) – wprost sprzeciwiałoby się regulacji tego przepisu.

Odnosząc się zatem wprost do istoty spornego problemu: czy rozliczenie podatku VAT wynikającego ze zgłoszenia uzupełniającego ma nastąpić w miesiącu dokonania tego zgłoszenia, jak chce tego strona, czy w miesiącu zgłoszenia uproszczonego (tj. pierwotnego powstania długu celnego) jak chce tego organ – w ocenie Sądu należy przyjąć, że uzasadnione jest stanowisko organu. Za takim przyjęciem, poza wskazanymi już uregulowaniami (art. 33a ust. 12, art. 19a ust. 9 ustawy VAT oraz art. 77 ust. 2 i art. 167 ust. 4 u.k.c.) przemawia jednoznacznie art.167 ust. 4 u.k.c., który wskazuje, że "zgłoszenie uproszczone, o którym mowa w art. 166 lub wpis do rejestru zgłaszającego, o którym mowa w art. 182 oraz zgłoszenie uzupełniające uznaje się za jednolity, niepodzielny instrument, który staje się skuteczny, odpowiednio z dniem przyjęcia zgłoszenia uproszczonego, zgodnie z art. 172 i z dniem dokonania wpisu towarów do rejestru zgłaszającego" (podkreślenie Sądu). Zatem, niezależnie od tego, że zgłoszenie uzupełniające (spowodowane ostatecznym ustaleniem ceny importowanego towaru w pewien czas po samym imporcie) nastąpi w terminie późniejszym, momentem powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu importu, zarówno od części zgłoszenia uproszczonego jak i różnicy wynikającej ze zgłoszenia uzupełniającego – jest miesiąc, w którym dokonano zgłoszenia uproszczonego. Jakkolwiek argument Spółki, wskazujący na konieczność wielokrotnego korygowania składanych deklaracji oraz konieczność zapłaty wynikających stąd odsetek – jest istotny (i zrozumiały dla Sądu), to w świetle obowiązujących regulacji, nie może on uzasadniać przyjęcia innego niż wskazany wyżej sposobu rozliczenia VAT z tytułu importu towarów.

Sąd wskazuje, że przewidywana przez stronę możliwość skorygowania wartości celnej importowanego towaru – bez potrzeby analizy proponowanego przez stronę trybu dokonania takiej korekty - i w konsekwencji ustalenia wyższej ostatecznej ceny towaru, nie może być zrównana, jak chce tego strona, z korektą faktury. Kwestię korekty faktury regulują odrębne przepisy (art. 106j ust. 1 u.p.t.u.), które nie zawierają analogicznego uregulowania, jakie przewidziano dla rozliczenia upoważnionego przedsiębiorcy, iż ma on obowiązek dokonać rozliczenia "w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy". Z tego powodu powołane przez stronę w skardze orzecznictwo dotyczące możliwej daty rozliczenia korekty faktury, nie może mieć przełożenia na niniejszą sprawę.

Reasumując, rację ma organ, że obowiązek podatkowy z tytułu planowanego przez skarżącą importu towarów (a w konsekwencji okres rozliczeniowy, za który skarżąca będzie zobowiązana do wykazania podatku należnego w deklaracji VAT) powstanie w miesiącu dokonania zgłoszenia uproszczonego zarówno w stosunku do kwoty podatku wynikającej ze zgłoszenia uproszczonego, jak i w stosunku do różnicy zwiększającej kwotę podatku wynikającej z przewidywanego przez stronę zgłoszenia właściwym organom ostatecznie ustalonej zwiększonej wartości transakcyjnej w stosunku do pierwotnie podanej w zgłoszeniu uproszczonym.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną i oddalił ją w całości na mocy art. 151 p.p.s.a.