Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 24/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2006-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. P. na bezczynność zakładu ubezpieczeń społecznych w przedmiocie emerytury postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

U. P. pismem z dnia 13 lipca 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w O. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie o przyznanie emerytury.

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt III SAB/Łd 35/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, jako właściwemu miejscowo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwaną dalej ustawą, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach.

W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 ustawy, a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach.

Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Skarżąca nie wskazała bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, ani przykładu bezczynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Przedstawiony problem w istocie dotyczy bezczynności zakładu ubezpieczeń społecznych, albowiem skarżąca U. P. zarzuca w/w organowi nieprawidłowości i opieszałość w zakresie ustalenia skarżącej wysokości świadczenia pieniężnego z ubezpieczenia emerytalnego. Zgodnie natomiast z art. 83 ust. 1, 2, 3, 5, 6 i 7 ustawy 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) zakład ubezpieczeń społecznych wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności:

1) zgłaszania do ubezpieczeń społecznych,

2) przebiegu ubezpieczeń,

3) ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek,

4) ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych,

5) wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych.

Od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Odwołanie do sądu przysługuje również w razie niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia. Wnosi się je na piśmie do jednostki organizacyjnej Zakładu, która wydała decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez tę jednostkę. Jeżeli Zakład uzna odwołanie za słuszne, zmienia lub uchyla decyzję niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania. W tym wypadku odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu. Jeżeli odwołanie nie zostało w całości lub w części uwzględnione, Zakład przekazuje niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania, sprawę do sądu wraz z uzasadnieniem.

Wyżej przywołane przepisy prawa jednoznacznie wskazują, że sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy jest sąd powszechny. W myśl bowiem art. 2 kpc właściwymi do rozpoznania spraw normowanych przez przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, a co za tym idzie także spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, są powołane sądy powszechne (art. 2 kpc).

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, która dotyczy bezczynności polegającej na niewydaniu decyzji w zakresie przyznania emerytury z ubezpieczenia społecznego, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie przywołanego art. 58 § 1 pkt 1 ustawy.