Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 582/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A. S. na Dyrektora i pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

A. S. wniósł skargę na działalność Dyrektora i pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W skardze zarzucił, że sekretarka MOPS na polecenie Dyrektora MOPS odmówiła przyjęcia podania. Ponadto była w stosunku do skarżącego niemiła, używała w stosunku do skarżącego obelżywych słów, a w tym zachowaniu wspierał ją jeden z pracowników MOPS. Skarżący wskazał, że zastępca Dyrektora MOPS nie odpisuje na jego pisma, a w gabinecie u jednego z wymienionych przez skarżącego z nazwiska pracowników ciągle przesiaduje inny pracownik organu na pogaduszkach. Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o wyciągnięcie konsekwencji służbowych wobec wymienionych z nazwisk i pełnionych funkcji pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz Dyrektora tego Ośrodka.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi Burmistrz wskazał, że analiza treści skargi prowadzi do wniosku, że organem właściwym do jej rozpoznania winna być Rada Miejska. Uzasadniając zaś wniosek o oddalenie skargi Burmistrz argumentował, że skarga nie jest zasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.).

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 -3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów

w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach,

w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Powyżej przytoczone przepisy wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, iż sąd administracyjny w trakcie wykonywania kontroli administracji publicznej winien w każdym przypadku ustalić, czy zaskarżony akt podjęty przez organ administracji lub bezczynność organu mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego.

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest negatywna – w ocenie skarżącego - działalność Dyrektora oraz pracowników MOPS. Skarżący domaga się, aby wobec tych osób wszcząć postępowania karne i dyscyplinarne. Sprawa ta nie należy zatem do kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie jest objęta zakresem właściwości sądów administracyjnych. W żadnym z wyżej wymienionych przepisów ustawodawca nie wskazuje, że skargi na pracowników organów administracji publicznej rozpoznają sądy administracyjne.

W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu o czym orzeczono w sentencji postanowienia