Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 163/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 243 § 1, art. 199, art. 246 § 1 pkt 2, art. 255, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi G. C., M. R., M. M. wspólników "G. [...]" spółka cywilna na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zgody na realizację procedury uproszczonej poza godzinami pracy urzędu celnego; postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

G. C., M. R., M. M. wspólnicy "G. [...]" spółka cywilna wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wystąpili na urzędowym formularzu PPPr z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z 23 lutego 2010r. wezwano skarżących (oddzielnie) do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie tego wniosku na formularzu przeznaczonym dla osób fizycznych (formularz PPF).

M. R. przy piśmie z 10 marca 2010r. (data nadania) złożyła wniosek na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W ww. wniosku wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z matką (G. C.) oraz małoletnim synem, utrzymuje się z dochodów z działalności gospodarczej w wysokości 3.392 złotych oraz dochodów z działalności gospodarczej matki w wysokości 3.957 złotych. Oświadczyła, iż posiada spółdzielcze prawo do lokalu o powierzchni 60m2. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiada. Wyjaśniła także, że spółka, której jest wspólnikiem posiada debet w Banku [...] S.A. w wysokości 33.271,66 złotych.

Z formularza PPPr wynika natomiast, iż wspólnicy spółki cywilnej posiadają dwa rachunki bankowe w Banku: [...] S.A. ze stanem 1786 złotych oraz [...] S.A. z powyższym debetem. Ponadto posiadają samochód osobowy marki H. z 2001 roku o wartości 19.000 złotych. Spółka za 2009r. osiągnęła wstępny zysk ok. 9.500 złotych.

W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, zarządzeniem z 9 kwietnia 2010 r. wezwano M. R. do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.

Wezwanie zostało doręczone poprzez dwukrotne awizo i uznane za doręczone w dniu 4 maja 2010 r. (dowód: koperta, k. 62 akt sądowych), mimo tego w zakreślonym terminie nie złożyła ona dodatkowego oświadczenia zgodnie z powyższym zarządzeniem.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 p.p.s.a. – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy powinna być zatem stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Jednocześnie, zawarte w omawianym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z tego prawa. Zatem rozstrzygnięcie będzie zależało od tego, co zostanie przez wnioskodawcę udowodnione.

W sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku budzi wątpliwości lub jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy, na podstawie art. 255 p.p.s.a., można wezwać taką osobę do złożenia dodatkowego oświadczenia uzupełniającego, jak i potwierdzającego wykazywane przez nią okoliczności.

W przedmiotowej sprawie, oświadczenie zawarte we wniosku skarżącej złożonym na urzędowym formularzu PPF z 10 marca 2010 r. (data nadania), było niewystarczające do oceny czy strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Dlatego też niezbędne okazało się wezwanie skarżącej do nadesłania dokumentów i złożenia oświadczeń pozwalających na lepszą ocenę jej sytuacji majątkowej.

Mając zatem na uwadze, iż wezwanie nie zostało przez wnioskodawczynię wykonane w zakreślonym terminie, uznać należy, iż nie wykazała ona, że ustawowa przesłanka przyznania tego prawa w odniesieniu do jej osoby wystąpiła. W tym stanie rzeczy nastąpił brak możliwości porównania wysokości obciążeń finansowych z jakimi wnioskodawczyni powinna się liczyć w postępowaniu sądowym z jej rzeczywistymi możliwościami płatniczymi. W konsekwencji, brak ten wykluczył dokonanie oceny czy zaistniały przesłanki uprawniające do udzielenia skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a, należało orzec jak w sentencji postanowienia.