Wyrok NSA oz. w Łodzi, sygn. akt SA/Ł 2131/94
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 1995-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 9 pkt 5
journal: Dz.U. 1989 nr 4 poz. 23
law: Ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej.
article: par. 75 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1992 nr 53 poz. 253
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 1992 r. w sprawie opłaty skarbowej.
Teza: Art. 9 pkt 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./ nie ustala górnej granicy wysokości opłaty skarbowej m.in. od weksli, lecz jedynie granice wysokości stawek tej opłaty.

Określona w par. 75 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 1992 r. w sprawie opłaty skarbowej /Dz.U. nr 53 poz. 253 ze zm./ stawka opłaty skarbowej mieści się w granicach wysokości stawek ustalonych w art. 9 pkt 5 ustawy.

TEZY

Art. 9 pkt 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./ nie ustala górnej granicy wysokości opłaty skarbowej m.in. od weksli, lecz jedynie granice wysokości stawek tej opłaty.

Określona w par. 75 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 1992 r. w sprawie opłaty skarbowej /Dz.U. nr 53 poz. 253 ze zm./ stawka opłaty skarbowej mieści się w granicach wysokości stawek ustalonych w art. 9 pkt 5 ustawy.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo Państwowe Cukrownia "O." w O. pismem z dnia 1 marca 1994 r. wystąpiło do Urzędu Skarbowego w K. o zwrot kwoty 45.600.000 zł z tytułu nadpłaconej opłaty skarbowej od weksli w okresie miesięcy styczeń - luty 1994 r. Cukrownia powołała się na przepis art. 9 pkt 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./, zgodnie z którym według wnioskodawcy górna granica opłaty skarbowej m.in. od weksli została określona na kwotę 300.000 zł, w związku z czym pobranie przez Urząd Skarbowy na podstawie par. 75 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 1992 r. w sprawie opłaty skarbowej /Dz.U. nr 53 poz. 252 ze zm./ opłaty w wyższych kwotach było bezpodstawne.

Urząd Skarbowy w K. decyzją z dnia 25 marca 1994 r. odmówił dokonania zwrotu. (...)

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wyrażony w skardze, a także we wcześniejszych pismach pogląd strony skarżącej o zachodzącej sprzeczności pomiędzy przepisami art. 9 pkt 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej a par. 75 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 1992 r. w sprawie opłaty skarbowej wynika z pewnego nieporozumienia. Otóż art. 9, w tym także pkt 5 tego przepisu, dotyczący m.in. wymiaru opłaty od weksli ustala górne granice stawek opłaty skarbowej i w tym zakresie stawka określona w par. 75 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego /1.000 zł od każdego lub rozpoczętego 1 mln zł sumy wekslowej/ nie narusza przepisu ustawowego.

Z brzmienia par. 75 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wynika, że wskazany sposób naliczenia wysokości należnej opłaty skarbowej od weksli został określony według stawki kwotowej lecz od określonej sumy wekslowej, stanowiącej podstawę wymiaru opłaty, natomiast ogólny wymiar opłaty składa się z sumy wymiarów cząstkowych. Określona w par. 75 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia stawka opłaty skarbowej jak najbardziej mieści się w granicach wysokości stawek ustalonych w art. 9 pkt 5 ustawy. Należy stwierdzić, że wbrew poglądowi strony skarżącej art. 9 pkt 6 ustawy nie ustala górnej granicy wysokości opłaty skarbowej m.in. od weksli, lecz jedynie granice wysokości tej opłaty.