Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 903/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 i art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący A.P. , był reprezentowany na etapie wniesienia skargi przez dwóch pełnomocników: adwokata K.O. (pełnomocnictwo z dnia 30 maja 2015 r. - k. 40 - wpływ do Sądu w dniu 17 sierpnia 2015 r.) i adwokata K.Ł (pełnomocnictwo - k.12 - złożone do Sądu wraz ze skargą).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 sierpnia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł od wniesionej skargi wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi.

Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego (adwokatowi K.O. ) w dniu 24 sierpnia 2015 r. Następnie w piśmie z dnia 25 sierpnia 2015 r. (data nadania), ww. pełnomocnik poinformowała Sąd o wygaśnięciu pełnomocnictwa i zwróciła się z prośbą o kierowanie wszelkiej korespondencji bezpośrednio na adres skarżącego. Pełnomocnik nie podała przyczyny wygaśnięcia pełnomocnictwa.

Skarżący uiścił należną opłatę od skargi w dniu 3 września 2015 r.

Postanowieniem z dnia 16 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę A.P. na opisaną wyżej decyzję z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi w terminie. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi strony (adwokatowi K.Ł w dniu 28 września 2015 r. ).

W piśmie nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 5 października 2015 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nigdy nie upoważniał adwokat K.O. do złożenia przez nią, w jego imieniu, skargi. Oświadczył, że w trakcie terminu do zaskarżenia decyzji administracyjnej odebrał z Kancelarii adw. O. wszystkie dokumenty związane ze sprawą i ustanowił swoim pełnomocnikiem adwokata K.Ł , który złożył skargę w imieniu skarżącego.

Skarżący stwierdził, że jest zdziwiony odrzuceniem skargi, zwłaszcza, że ani on, ani jego pełnomocnik – adwokat K. Ł do dnia złożenia wniosku nie otrzymał żadnej informacji o obowiązku uiszczenia opłaty od skargi. Wskazał, że zobowiązanie doręczono osobie, która nie była pełnomocnikiem i nie poinformowała skarżącego należycie, iż otrzymała zobowiązanie do uiszczenia opłaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W ocenie sądu, wniosek strony skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc:

• zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu,

• uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu,

• dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono.

Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę (jej pełnomocnika) obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 179/12, LEX nr 1138241). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Skarżący wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu powoływał się na brak upoważnienia udzielonego adwokat K.O. do złożenia w jego imieniu skargi do WSA. W ocenie Sądu, przedstawiona argumentacja nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Po pierwsze, Sąd stwierdza, że w aktach znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego w dniu 30 maja 2015 r. adwokat K.O. do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi na decyzję [...] , nadesłane do Sądu przez adwokat K.O. w dniu 17 sierpnia 2015 r. Wobec powyższego, jako nieuprawdopodobnione należy uznać twierdzenia skarżącego o nieudzieleniu adwokat K.O. pełnomocnictwa do wniesienia skargi.

Po drugie, adwokat K.O. w skierowanym do Sądu piśmie

z dnia 14 sierpnia 2015 r. przekazującym ww. pełnomocnictwo skarżącego do reprezentowania go w postępowaniu przed WSA, nie poinformowała, że pełnomocnictwo już wygasło. Dopiero w piśmie z dnia 25 sierpnia 2015 r. poinformowała Sąd o wygaśnięciu tego pełnomocnictwa, nie wyjaśniając jednak z jakiej przyczyny i z jakim dniem wygasło to pełnomocnictwo. Również skarżący nie skonkretyzował bliżej w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu tych okoliczności.

Zgodnie z art. 42 §1 p.p.s.a., wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym.

Skoro zatem Sąd nie został powiadomiony (za pośrednictwem ustanowionego pełnomocnika) o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przed skierowaniem do skarżącego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, uznać należy, że skarżący był w dniu 19 sierpnia 2015 r. reprezentowany przez adwokat K.O. , co powodowało niewątpliwie, że Sąd obowiązany był dokonywać czynności bezpośrednio wobec jednego z dwóch pełnomocników skarżącego (art. 76 § 3 p.p.s.a.).

Ocena działań pełnomocnika jest wewnętrzną sprawą stosunku pełnomocnictwa łączącego go ze skarżącym, nie jest zaś okolicznością obiektywną pozwalającą na przywrócenie terminu. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że działania pełnomocnika obciążają mocodawcę, który ponosi skutki tych działań i zaniechań. Kwestia ta może być jedynie ewentualną podstawą odpowiedzialności dyscyplinarnej i cywilnej pełnomocnika, nie powoduje natomiast, że przywrócenie terminu staje się możliwe. Należy również wyjaśnić, że o zasadności rozpoznawanego przez Sąd I instancji wniosku nie mogło przesądzać oświadczenie skarżącego o tym, że nigdy nie upoważniał adwokat K.O. do złożenia skargi do sądu w sprawie. Twierdzeniu skarżącego przeczy bowiem znajdujące się w aktach sprawy opisane wyżej pełnomocnictwo, stanowiące podstawę do podejmowanych przez Sąd czynności.

W tym stanie rzeczy należy uznać, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka ustanowiona w art. 86 § 1 p.p.s.a., warunkująca przywrócenie uchybionego terminu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.