Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2747/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art 53-53b,57 ust 1 pkt 1 i 9, 57 ust 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 264 poz 1573
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2014 r. sprawy ze skargi F. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2012 r. F.G. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z uwagi na pozostawanie w związku małżeńskim z obywatelką polską L.G.

W toku prowadzonego postępowania Wojewoda [...] ustalił, że cudzoziemiec zamieszkuje obecnie w R. przy ul. L. [...]. W związku z powyższym pismem z dnia [...] lutego 2013 r. na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. Wojewoda [...] przekazał wniosek cudzoziemca o udzielenie mu zezwolenia zamieszkanie na czas oznaczony Wojewodzie [...].

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].04.2013r. Nr [...] odmówił udzielenia cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia, stwierdzając, iż cudzoziemiec nie udokumentował okoliczności na które powołuje się we wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, tj. pozostawania w związku małżeńskim z obywatelką polską, gdyż nie dołączył do akt sprawy aktualnego odpisu aktu zawarcia związku małżeńskiego wydanego przez władze Królestwa [...] oraz dokumentu potwierdzającego, iż małżonka cudzoziemca jest obywatelką polską. Wojewoda [...] stwierdził, iż powoływana przez cudzoziemca okoliczność pobytu, tj. pozostawanie w związku z obywatelką polską, nie uzasadnia zamieszkiwania cudzoziemca w Polsce dłuższy niż 3 miesiące oraz, że wobec wnioskodawcy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające udzielenie przedmiotowego zezwolenia. Ponadto wskazano, iż cudzoziemiec od dnia [...] sierpnia 2011 r. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie.

W ustawowym terminie strona złożyła za pośrednictwem Wojewody [...] odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. W odwołaniu F.G. stwierdził, iż zachodzą wobec niego okoliczności uzasadniające jego zamieszkiwanie w Polsce na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 6, art. 53a ust. 1 pkt 4 oraz art. 53a ust. 2 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i udzielenie jej wnioskowanego zezwolenia. F.G. wyjaśnił, iż od 2003 r. pozostaje w związku małżeńskim z obywatelką polską, co potwierdza odpis skrócony aktu małżeństwa z dnia [...] stycznia 2013 r., wydany przez Urząd Stanu Cywilnego w L. Ponadto cudzoziemiec zakwestionował zawarte w decyzji Wojewody [...] stwierdzenie dotyczące nieokazania w oryginale ważnego dokumentu podróży, wyjaśniając, iż dokument ten został okażmy podczas przesłuchania przed organem I instancji. Cudzoziemiec wyjaśnił, iż dopiero od około pół roku nie zamieszkuje wspólnie

z żoną L.G., ponieważ przebywanie z nią pod wspólnym dachem stawało się dla niego coraz bardziej niebezpieczne z powodów przemocy fizycznej, psychicznej i ekonomicznej stosowanej przez L.G.

Cudzoziemiec stwierdził w odwołaniu, że odpowiedzi na zadawane mu pytania w trakcie przesłuchania do protokołu przed Wojewodą [...] są zmanipulowane, gdyż przesłuchanie odbyło się bez udziału tłumacza przysięgłego. Strona podniosła, iż udzielenie jej przedmiotowego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony umożliwi jej uzyskanie ubezpieczenia zdrowotnego oraz zarejestrowanie się w Powiatowym Urzędzie Pracy, korzystanie w razie potrzeby z doraźnych świadczeń pomocy społecznej oraz otrzymanie mieszkania socjalnego.

F.G. wskazał, iż podstawę uzyskania zezwolenia na zamieszkanie w RP na czas oznaczony powinien stanowić art. 53a ust. 1 pkt 4 i art. 53a ust. 2 pkt 1, gdyż zachodzą w tym przedmiocie również inne niż małżeństwo istotne okoliczności, uzasadniające udzielenie mi zezwolenia na czas oznaczony. Wskazał, na toczące się postępowania sądowe przed Sądem Rejonowym w L.

Decyzją z dnia [...] września 2013 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców działając na podstawie art. 53 a ust. 2 pkt 1 w związku z art. 56 ust. 2 pkt 7 ustawy

z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. 2011 r. Nr 264 poz. 1573, ze zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez obywatela Republiki [...] F.G. ur. [...] r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o udzieleniu F.G. zezwolenia na zamieszkacie na czas oznaczony z terminem ważności do dnia [...] grudnia 2013 r.

Organ uznał, iż wobec wnioskodawcy zachodzą obligatoryjne przesłanki do odmowy udzielenia zezwolenia, określone w art. 57 ust. 1 pkt 1 i 9 ustawy o cudzoziemcach. Zważywszy jednak, że w odwołaniu od decyzji Wojewody [...] cudzoziemiec podniósł, iż zachodzą wobec niego przesłanki do udzielenia mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53a ust. 2 pkt 1, organ odwoławczy uznał, iż zasadne jest rozpatrzenie jego wniosku w tym trybie, pomimo że okoliczności te nie były przedmiotem badania przez organ I instancji. Stosownie bowiem do postanowień art. 53a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie, jeżeli przepisy prawa polskiego wymagają od cudzoziemca osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej. Na etapie postępowania odwoławczego cudzoziemiec dołączył do akt sprawy wezwanie z dnia [...] sierpnia 2013 r. sygn. akt [...], do osobistego obowiązkowego stawiennictwa F.G. jako obwinionego na rozprawie w dniu [...] października 2013r. w II Wydziale Karnym Sądu Rejonowego w L.

Z uwagi na powyższe organ orzekający uznał, iż w chwili obecnej zasadne jest udzielenie F.G. zezwolenia na zamieszkanie na maksymalny okres 3 miesięcy, co dodatkowo umożliwi mu uregulowanie sytuacji osobistej.

Organ wskazał, iż cudzoziemiec powinien opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem okresu pobytu oznaczonego w przedmiotowym zezwoleniu. Zgodnie bowiem z art. 61 ust. 1a pkt 1 ustawy o cudzoziemcach wniosek (o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w zwykłym trybie) złożony przez cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy Schengen upoważniającej tylko do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 26, lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53a ust. 2 z wyłączeniem przypadku ubiegania się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 15, pozostawia się bez rozpoznania.

Pismem z dnia [...] października 2013 r. F.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazał na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz naruszenia jego praw jako strony postępowania.

Pismem z dnia [...] marca 2014r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego adwokat E.P., podtrzymała skargę, podnosząc jednocześnie, iż zachodzą okoliczności uzasadniające pobyt skarżącego na terytorium RP przez okres ponad 3 miesiące, albowiem skarżący chciałby uregulować swoje sprawy małżeńskie i wnieść sprawę o rozwód.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nie narusza prawa. W opinii Sądu, poczynione przez organ ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez ten organ ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organ wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. Nie doszło do naruszenia praw skarżącego jako strony.

Stosownie do postanowień art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz. U. 2011 r. Nr 264 poz. 1573, ze zm.) zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który jest małżonkiem obywatela polskiego, jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Z kolei na podstawie art. 53a ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach z zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który wykaże, okoliczności inne niż określone w pkt 1-3b lub w art. 53 ust. 1, jeżeli okoliczność będąca podstawą ubiegania się o zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Zgodnie z art. 53b ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2 ,7, 9, 13, 14 i 16-18 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1-3, 3b i 4, jest obowiązany posiadać ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13 i 14 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 2, 3b i 4.

Art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach stanowi, iż cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53-53b.

Natomiast zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie.

Zgodnie jednak z art. 57 ust. 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach nie można odmówić udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi małżonkowi obywatela polskiego lub osoby posiadającej zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby którakolwiek z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 7-9.

Skarżący składając wniosek o udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony powołał się na fakt pozostawania od dnia [...] czerwca 2003 r.

w związku małżeńskim z L.G. posiadającą obywatelstwo polskie i [...]. Jak ustalono w toku postępowania związek małżeński został zawarty na terytorium Królestwa [...]. Zgodnie z wyjaśnieniami skarżącego z uwagi na fakt, iż L.G. stosowała wobec niego przemoc fizyczną, psychiczną i ekonomiczną, małżonkowie nie zamieszkują razem. Fakt pozostawania w faktycznej separacji potwierdziła L.G. wskazując jednak na naganne zachowanie męża.

Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające potwierdziło, iż małżonkowie pozostają w poważnym konflikcie, w który są angażowane liczne instytucje, jak Policja, Straż Graniczna, sąd, opieka społeczna. Jak wynika ze sprawozdania funkcjonariusza [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...].12.2012 r., od około trzech lat pomiędzy małżonkami dochodzi do licznych awantur w postaci agresji słownych i przemocy, zarejestrowano blisko 40 interwencji policji w miejscu zamieszkania cudzoziemca i L.G.

Ponadto skarżący wyjaśnił, iż nie pracuje, jednakże po otrzymaniu zezwolenia na pobyt będzie szukał pracy w Polsce.

Ustalano ponadto, iż przed Sądem Rejonowym w L. toczą się postępowania karne przeciwko skarżącemu.

Wobec powyższego w ocenie Sądu organy zasadnie uznały, iż choć F.G. pozostaje w związku małżeńskim z obywatelką polską L.G., to jednak z uwagi na fakt, iż małżonkowie od kilku lat pozostają w silnym konflikcie, nie zamieszkują wspólnie i nie wypełniają prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa, należy uznać, iż pozostawanie w związku małżeńskim z obywatelką polską nie uzasadnia udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na okres dłuższy niż trzy miesiące. Ponadto w dniu [...] sierpnia 2011 r. upłynął termin ważności zezwolenia na zamieszkanie cudzoziemcowi przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...].08.2010 r.

Zgodzić również należy się ze stanowiskiem organów, iż ze względu na fakt, że wobec F.G. ma zastosowanie art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, nie może on skorzystać z przywileju, o którym mowa w art. 57 ust. 3 pkt 1, gdyż okoliczność nielegalnego pobytu nie jest jedyną przesłanką odmowy udzielenia przedmiotowego zezwolenia. Wobec skarżącego zachodzą bowiem obligatoryjne przesłania do odmowy udzielenia zezwolenia, określone w art. 57 ust. 1 pkt 1 i 9 ustawy o cudzoziemcach.

Orzekające w sprawie organy zasadnie uznały, iż organ I instancji, nie ma możliwości udzielenia cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia na podstawach przedstawionych przez cudzoziemca we wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, gdyż brak jest okoliczności uzasadniających jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące, jego pobyt jest nielegalny, nie posiada on stabilnego i regularnego źródła dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania oraz ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Niezależnie jednak od powyższego stosownie do postanowień art. 53a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie, jeżeli przepisy prawa polskiego wymagają od cudzoziemca osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej. Na etapie postępowania odwoławczego cudzoziemiec dołączył do akt sprawy wezwanie z dnia [...] sierpnia 2013 r. sygn. akt [...], do osobistego obowiązkowego stawiennictwa skarżącego jako obwinionego na rozprawie w dniu [...] października 2013r. w II Wydziale Karnym Sądu Rejonowego w L. Zgodnie z art. 56 ust. 2 pkt 7 wyżej powołanej ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, o którym mowa

w art. 53a ust. 2, na okres niezbędny do realizacji celu, w którym zostało wydane, lub do podjęcia decyzji o współpracy z organem właściwym do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi, nie dłuższy niż 3 miesiące.

Wobec powyższego organ odwoławczy zasadnie udzielił skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony do dnia [...] grudnia 2013 r.

W okresie tym skarżący nie podjął jakichkolwiek czynności mających na celu uregulowania jego spraw osobistych.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.