Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2486/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art.4 ust.1, art.4 ust.2
journal: Dz.U. 2013 poz 1387
law: Ustawa z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób  fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2015 r. sprawy ze skargi C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 2014 r. nr IPPB3/423-373/14-5/MS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo - akcyjna z siedzibą w W. (dalej zwana też "Skarżącą" lub "Spółką") w dniu 26 marca 2014 r. złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. We wniosku przedstawiła stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, z którego wynikało, że została wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS przez właściwy sąd rejestrowy w dniu 28 czerwca 2013 r. Zgodnie z obecnym brzmieniem statutu Spółki (§ 28 Statutu): "1. Rok obrotowy Spółki trwa od 1 listopada do 31 października. 2. Trwający w momencie dokonywania zmiany Umowy Spółki rok obrotowy zakończy się 30 listopada 2013 r. i będzie ostatnim rokiem obrotowym Spółki trwającym od 1 grudnia do 30 listopada.". Przyjęcie roku obrotowego zgodnie z powyższym brzmieniem § 28 Statutu zostało wpisane do rejestru przedsiębiorców KRS przez właściwy sąd rejestrowy przed 12 grudnia 2013 r. Zatem rok obrotowy Spółki, zgodnie z obecnym brzmieniem jej statutu, trwa od 1 listopada do 31 października kolejnego roku. Zgodnie ze statutem, obecnie trwający rok obrotowy Spółki nie zakończył się w dniu 31 grudnia 2013 r. Obecnie trwający rok obrotowy, zgodnie ze statutem, zakończy się po dniu 1 stycznia 2014 r. Walne Zgromadzenie Spółki nie dokonało od 12 grudnia 2013 r. zmiany przyjętego przez Spółkę w statucie roku obrotowego. W związku z tym żadna zmiana roku obrotowego Spółki nie została i nie zostanie też zarejestrowana w Rejestrze Przedsiębiorców KRS w tym czasie.

W odpowiedzi na wezwanie Ministra (Dyrektora Izby Skarbowej w W. ) z dnia 28 maja 2014 r. Spółka wyjaśniła, że:

- skuteczna zmiana roku obrotowego dokonana została aktem notarialnym z dnia [...] września 2013 r. i została wpisana w Krajowym Rejestrze Sądowym prowadzonym przez Sąd Rejonowy w W. , [...] Wydział Gospodarczy KRS, dnia 24 października 2013 r.,

- według wiedzy Skarżącej, akcje w Spółce posiadają obecnie i posiadały w 2013 r. osoby fizyczne. Wiedzę tę Spółka opiera na tym, że nie zgłosił się do niej do dnia składania niniejszej odpowiedzi nowy akcjonariusz, tj. nabywca akcji, który by je nabył od pierwszych akcjonariuszy, którzy objęli i opłacili akcje w procesie zawiązywania Spółki,

- komplementariuszem Spółki ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym jest (i była w 2013 r.) osoba prawna, tj. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością,

- w każdym zatem momencie może dojść do zbycia akcji przez akcjonariuszy na rzecz osób fizycznych lub prawnych.

W związku z powyższym opisem Spółka zadała następujące pytania:

- czy, zgodnie z przepisem art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U. z 2013 r, poz. 1387, dalej zwanej też "nowelizacją", "ustawą zmieniającą" lub "ustawą nowelizującą"), Skarżąca ma obowiązek zamknąć księgi rachunkowe na dzień 31 grudnia 2013 r.,

- czy, zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 nowelizacji, Skarżąca ma obowiązek zapłacić na konto właściwego urzędu skarbowego zaliczki, o których mowa w art. 25 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), zwanej też dalej "updop" lub "ustawą", za poszczególne miesiące obecnie trwającego roku obrotowego.

Odnośnie pytania pierwszego Spółka stwierdziła, że nie ma obowiązku zamykania ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. Skarżąca przytoczyła art. 3 ust.1 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. 2013 r. poz. 330 ze zm.), zgodnie którym rokiem obrotowym może być rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 pełnych miesięcy kalendarzowych. Skarżąca wskazała, że zgodnie z treścią statutu Spółki, którego brzmienie zostało przyjęte przez Walne Zgromadzenie i zarejestrowane w Rejestrze Przedsiębiorców KRS, rokiem obrotowym Spółki jest okres od dnia 1 listopada do dnia 31 października kolejnego roku. Zgodnie zatem ze statutem obecnie trwający rok obrotowy Spółki nie zakończył się w dniu 31 grudnia 2013 r. Przyjęty przez Spółkę rok obrotowy zgodnie ze statutem zakończy się po dniu 1 stycznia 2014 r. Mając na względzie art. 4 ust. 2 nowelizacji Skarżąca jest spółką, której "rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r." Od 12 grudnia 2013 r. nie nastąpiła zmiana statutu Spółki w zakresie roku obrotowego, Spółka zaś powstała (została zarejestrowana w KRS) przed ogłoszeniem nowelizacji. Rok obrotowy Spółki został więc skutecznie ustalony, przyjęty i zarejestrowany przed rozpoczęciem obowiązywania nowelizacji.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, nie znajduje do niej zastosowania art. 4 ust. 2 nowelizacji przewidujący obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. Spółka nie jest bowiem ani spółką, która "powstała po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu, a jej rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r. (...)", ani spółką, która "dokonała zmiany roku obrotowego po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu". Rok obrotowy Spółki, rozpoczęty w 2013 r., będzie więc trwał (zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości oraz z przyjętym brzmieniem statutu) do końca przyjętego przez Spółkę roku obrotowego.

Odnośnie pytania drugiego Skarżąca stwierdziła, że w związku z przyjęciem w statucie roku obrotowego trwającego od 1 listopada do 31 października następnego roku kalendarzowego, nie ma i nie będzie miała obowiązku zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące obecnie trwającego roku obrotowego Spółki. Skarżąca wskazała, że nie miała obowiązku odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za styczeń 2014 roku do dnia 20 lutego 2014 roku, nie miała obowiązku odprowadzenia zaliczki za luty 2014 roku do dnia 20 marca 2014 roku, nie będzie miała obowiązku odprowadzenia zaliczki za marzec 2014 roku do dnia 20 kwietnia 2014 roku oraz nie będzie miała obowiązku odprowadzania zaliczki za pozostałe poszczególne miesiące obecnie trwającego roku obrotowego Spółki z uwagi na brzmienie art. 4 ust. 1 ustawy nowelizującej, który stanowi, że w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów z uczestnictwa w takiej spółce, z zastrzeżeniem przepisu art. 6, w tym z tytułu objęcia (nabycia) udziałów takiej spółki, przepisy ustaw wymienionych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. Zgodnie ze statutem obecnie trwający rok obrotowy Spółki, rozpoczęty w 2013 r., nie zakończył się w dniu 31 grudnia 2013 r. W związku z powyższym Spółka nie miała obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. Zatem nie ma wobec niej zastosowania przepis art. 4 ust. 2 nowelizacji stanowiący, iż pierwszy rok podatkowy takiej spółki rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2014 r. i trwa do końca przyjętego roku obrotowego. W związku z powyższym rok podatkowy Spółki nie rozpocznie się w dniu 1 stycznia 2014 roku. Z tego względu Spółka z dniem 1 stycznia 2014 r. nie stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Nie będzie zatem zobowiązana do zapłaty zaliczek na podatek za poszczególne miesiące obecnie trwającego roku.

Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 26 czerwca 2014 r. uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Minister wyjaśnił, że w 2013 r. wspólnikami Spółki były osoby fizyczne oraz (komplementariusz) - osoba prawna, w związku z tym konieczne jest wyjaśnienie zasad ustalania roku obrotowego spółki komandytowo-akcyjnej, a następnie ustalenie, jaki to miało wpływ na określenie daty, od której Spółka powinna zostać objęta obowiązkiem podatkowym w podatku dochodowym. Minister przytoczył art. 3 ust.1 pkt 9 ustawy o rachunkowości i stwierdził, że rok obrotowy stosowany jest również dla celów podatkowych. Wskazał na treść art. 11 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej. Ze względu na powyższe, mając na uwadze fakt, że wspólnikami Spółki były zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne, należy dokonać analizy przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, ze zm.) oraz updop w zakresie uregulowań dotyczących roku podatkowego, w tym możliwości jego wyboru oraz zmiany.

Organ podatkowy wskazał, że w odniesieniu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej też "updof") Ustawodawca nie zawarł żadnych regulacji dotyczących możliwości wyboru oraz zmiany roku podatkowego (roku obrotowego). Z tego względu rokiem podatkowym (rokiem obrotowym) dla podatników będących osobami fizycznymi będzie zawsze rok kalendarzowy. W sposób odmienny zostały uregulowane przepisy dotyczące roku podatkowego dla podatników podatku dochodowego od osób prawnych. Organ podatkowy przytoczył art. 8 ust. 1 - 7 updop i wyjaśnił, że Ustawodawca - wprowadzając zasadę, że rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym - daje jednocześnie podatnikom podatku dochodowego od osób prawnych możliwość przyjęcia jako rok podatkowy innego okresu kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych. Skorzystanie z tej możliwości jest uzależnione od spełnienia określonych warunków, tj.: 1. zawarcia stosownych postanowień w dokumencie regulującym zasady ustrojowe podatnika; 2. zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu skarbowego o dokonanym wyborze roku podatkowego innego niż kalendarzowy.

Organ podatkowy powołał się na art. 3 ust.1 updop w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., zgodnie z którym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych jest również spółka komandytowo-akcyjna mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto wskazał na treść art. 4 ust. 1 i ust. 2 zmieniającej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości rok obrotowy, co do zasady, to 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, niekoniecznie pokrywających się z rokiem kalendarzowym. Przy czym taki wybór nie zawsze jest możliwy ze względu na obowiązek stosowania roku obrotowego również dla celów podatkowych. Ponadto Organ wskazał na treść art. 12 ust. 2 ustawy o rachunkowości, z którego wynika, w jakich przypadkach należy dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych. Jednym z takich przypadków jest dzień kończący rok obrotowy. Zatem w przypadku zmiany roku obrotowego również zaistnieje konieczność zamknięcia ksiąg rachunkowych.

Jednocześnie Organ podatkowy wyjaśnił, że niezależnie od powyższego należy mieć na uwadze to, iż w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. spółka komandytowo-akcyjna nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, jak również podatku dochodowego od osób prawnych. Swobody wyboru roku obrotowego nie mają m.in. spółki osobowe (w tym spółka komandytowo - akcyjna), których wspólnikami są osoby fizyczne, gdyż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie dopuszcza innego roku podatkowego, jak tylko rok kalendarzowy, czyli spółka komandytowo-akcyjna, której wspólnikiem jest osoba fizyczna, nie ma możliwości wyboru roku obrotowego innego, aniżeli rok kalendarzowy.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego Organ podatkowy stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. Spółka nie miała prawa do przyjęcia roku obrotowego innego, aniżeli rok kalendarzowy, a tym samym do jego zmiany. Innymi słowy skoro Spółka powstała w 2013 r., to jej rok obrotowy skończył się w dniu 31 grudnia 2013 r. Spółka osobowa nie była bowiem podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, czy też osób prawnych. Podatnikami w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. byli poszczególni wspólnicy, którzy zobowiązani byli stosować właściwe przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zależności od cywilnoprawnego statusu podatnika.

W konsekwencji od dnia 1 stycznia 2014 r. spółka komandytowo-akcyjna stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Tym samym w ocenie Ministra Finansów Spółka błędnie przyjmuje, że nie będzie ona podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od dnia 1 stycznia 2014 r. ze względu na zmianę roku obrotowego w statucie spółki. W ocenie Ministra Skarżąca, zgodnie z art. 25 ust. 1 updop, obowiązana jest wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego, a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Ustęp 1a stanowi, że zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.

Skarżąca po wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia przepisów prawa, wniosła skargę na powyższą interpretację zarzucając jej naruszenie:

- art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na uznaniu, że spółki komandytowo-akcyjne, których wspólnikami były w 2013 r. osoby fizyczne, miały obowiązek zamknięcia roku obrotowego na dzień 31 grudnia 2013 r. bez względu na rok obrotowy przyjęty przez nie w statucie, a tym samym nie mogą korzystać z przepisu przejściowego nowelizacji i od dnia 1 stycznia 2014 r. stają się podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Zdaniem Spółki prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna opierać się na jego literalnym brzmieniu, które nie przewiduje żadnych zastrzeżeń odnośnie składu wspólników spółki komandytowo – akcyjnej i w konsekwencji prowadzić do przyjęcia, że Spółka, zgodnie z brzmieniem tego przepisu, nie stała się od dnia 1 stycznia 2014 r. podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, a do wymienionych w tym przepisie sytuacji, do końca roku obrotowego Spółki, nadal stosuje się przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.;

- art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej, poprzez błędną i rozszerzającą wykładnię tego przepisu polegającą na wprowadzeniu dodatkowych warunków, niewymienionych w treści przepisu, które zobowiązywałyby Spółkę do zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. oraz rozpoczęcia roku podatkowego takiej spółki od dnia 1 stycznia 2014 r. i opłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych począwszy od stycznia 2014 r. Zdaniem Spółki prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna opierać się na jego literalnym brzmieniu, które przewiduje jedynie dwie sytuacje zobowiązujące spółkę komandytowo – akcyjną do zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. i rozpoczęcia roku podatkowego od dnia 1 stycznia 2014 r. i w konsekwencji prowadzić do przyjęcia że Spółka, zgodnie z brzmieniem tego przepisu, nie pozostaje od dnia 1 stycznia 2014 r. podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, dlatego nie ma obowiązku zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące obecnie trwającego roku obrotowego Spółki;

- art. 120 Ordynacji podatkowej, poprzez niezastosowanie tego przepisu i działanie nie na podstawie przepisów prawa, lecz dowolnie wymyślonych, pozaustawowych przesłanek stosowania wymienionych wyżej przepisów ustawy zmieniającej;

- art. 121 § 1 w zw. z art. 14a § 1 oraz z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez brak zastosowania tego przepisu i działanie w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych zarówno wobec wydania interpretacji, która w swojej treści jest niezgodna z treścią przepisów prawa (w tym art. 4 ust. 1-2 nowelizacji) i wypacza ich sens, jak również zaprzecza powszechnie przyjętej zasadzie interpretacyjnej przepisów prawa, tj. zasadzie racjonalności Ustawodawcy, a to poprzez wymyślanie i uznawanie za obowiązujące pozaustawowych przesłanek stosowania wymienionych wyżej przepisów ustawy zmieniającej, jak i wobec wydania sprzecznych interpretacji indywidualnych w odstępie krótszym niż 5 tygodni;

- art. 32 ust. 1 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa oraz zasady równego traktowania przez władze publiczne oraz naruszenie zasady określania podmiotów opodatkowanych w drodze ustawy.

Wskazując na powyższe naruszenia, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji. W uzasadnieniu skargi ponowiła argumentację, według której Minister pominął literalne brzmienie stosownych przepisów.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach oraz zaskarżalne postanowienia wydawane w ramach postępowania o udzielenie interpretacji podatkowej. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługiwała w całości na uwzględnienie, i to z powodów w niej przedstawionych.

Przywołać należy następujące okoliczności prawne i faktyczne niniejszej sprawy:

1) Art. 4 ust. 1 ustawy nowelizującej wszedł w życie w dniu 1 stycznia 2014 r.,

2) Art. 4 ust. 2 ustawy nowelizującej wszedł w życie w dniu 12 grudnia 2013 r.,

3) Spółka powstała przed 12 grudnia 2013 r.,

4) Ustalenie, że rok obrotowy Spółki trwa od 1 listopada do 31 października, nastąpiło także przed 12 grudnia 2013 r.,

5) Po 12 grudnia 2013 r. nie dokonano żadnych zmian co do roku obrotowego Skarżącej.

Literalna wykładnia wskazanych wyżej przepisów przemawia zatem za jednoznacznym, oczywistym wnioskiem, że skoro pierwszym rokiem obrotowym Skarżącej rozpoczętym po dniu 31 grudnia 2013 r. będzie rok, jaki rozpocznie się w dniu 1 listopada 2014 r., a Spółka ustaliła rok obrotowy przed 12 grudnia 2013 r., to nie stosuje się do niej ani art. 4 ust. 1 nowelizacji w zakresie obowiązku pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za styczeń 2014 r., ani 4 ust. 2 nowelizacji. Spółka nie miała zatem także obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych i sporządzenia sprawozdania na dzień 31 grudnia 2013 r.

Jak oczywiście trafnie uznała Skarżąca, Minister Finansów odstąpił od literalnej wykładni art. 4 ustawy zmieniającej. W zaskarżonej interpretacji kierował się jakimiś innymi, pozaprawnymi względami, które prawdopodobnie wyniknęły ze spóźnionego odnotowania, iż ustawa nowelizująca nie od razu (nie od 1 stycznia 2014 r.) obejmuje swoją regulacją wszystkie spółki komandytowo – akcyjne. Taka konstatacja, wpływająca z pewnością niekorzystnie na fiskalne interesy Skarbu Państwa, nie uprawniała jednak do odstąpienia od klarownego na gruncie literalnym rozumienia art. 4 nowelizacji. To, że wspólnikiem Skarżącej były osoby fizyczne, co do których – istotnie – nie ma możliwości ustalenia roku podatkowego innego, niż rok kalendarzowy, nie zmienia faktu, że taka możliwość istnieje w odniesieniu do spółki komandytowo – akcyjnej, która przecież osobą fizyczną nie jest. Wypada zresztą przypomnieć, że – jak wynika z wniosku o interpretację – statut Skarżącej ustalający rok obroty na czas 1 listopada - 31 października, został zarejestrowany przez właściwy Sąd Rejestrowy. Trudno przyjąć, że Sąd ten zarejestrował statut sprzeczny z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

Należy końcowo przypomnieć, że wyrok niniejszy rozstrzyga sporną kwestię w ten sam sposób, w jaki tut. Sąd rozstrzygał ją już w szeregu analogicznych sprawach. Wyrok ten stanowi więc wyraz kontynuacji tej linii orzeczniczej. Podobnie zresztą orzekały w takich sprawach inne Sądy Wojewódzkie.

W dalszym postępowaniu Minister uwzględni powyższy pogląd Sądu, co oznaczać będzie konieczność uznania stanowiska Skarżącej za w pełni prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 146 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację. W kwestii wstrzymania jej wykonania Sąd orzekł na podstawie art. 152, zaś w kwestii kosztów postępowania – na podstawie art. 200 tej ustawy procesowej.