Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 204/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 stycznia 2019 r., sygn. akt: III SAB/Gd 69/18 o odrzuceniu skargi R.T. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [..] w przedmiocie stypendium doktoranckiego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 11 stycznia 2019 r., sygn. akt: III SA/Gd 69/18 odrzucił skargę R.T. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [..] w przedmiocie stypendium doktoranckiego, wobec nieuzupełnienia przez skarżącego w terminie braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz udzielenie informacji, czy przed wniesieniem skargi zostało wystosowane do organu ponaglenie. Sąd stwierdził, że wezwanie do usunięcia braków formalnych zostało doręczone w dniu 30 listopada 2018 r. i pozostało bez odpowiedzi skarżącego.

W zażaleniu na powyższe postanowienie wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zarzucając Sądowi błędne ustalenie, że doręczenie było skuteczne, skoro - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - zostało ono odebrane przez M.G. jako upoważnionego pracownika, tymczasem przesyłka była skierowana na podany przez niego adres zamieszkania, czyli Hotel Asystencki nr [..]. Ze względu na to, że nie jest to miejsce pracy R.T. nie sposób uznać, że doszło do skutecznego doręczenia adresowanej przesyłki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Nie ulega wątpliwości, że wskazane przez skarżącego miejsce zamieszkania nie jest jego miejscem pracy. Błędnie jednak wywodzi pełnomocnik skarżącego, że wobec tego doręczenie w niniejszym przypadku nie było skuteczne. To, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania do uzupełnienia braków formalnych zostało zaznaczone, że przesyłka została doręczona upoważnionemu pracownikowi, samo przez się nie mogło bowiem obalić domniemania skutecznego doręczenia w realiach niniejszej sprawy. Jak słusznie bowiem zauważa pełnomocnik R.T., zamieszkuje on w hotelu asystenckim (a przynajmniej taki wskazał adres zamieszkania na potrzeby wszczętego postępowania), a zatem należało uwzględnić specyfikę doręczania pism w odniesieniu do tego typu miejsc zamieszkania. Oczywiste bowiem jest, że hotele, hotele pracownicze, akademiki, szpitale są charakterystycznymi miejscami pobytu czasowego, gdzie niejednokrotnie występuje ograniczony dostęp osób z zewnątrz do pomieszczeń mieszkalnych, a pozostawienie zawiadomienia o próbie doręczenia na drzwiach mieszkania nie zapewniałoby pewności powzięcia przez adresata wiadomości o przesyłce. W tego typu miejscach pobytu nie znajdują się co do zasady skrzynki pocztowe, lecz recepcja, w której pracownik sprawuje funkcję dozorcy budynku w rozumieniu przepisu art. 72 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z adnotacji, iż doręczenie zostało dokonane upoważnionemu pracownikowi, a nie dozorcy domu, nie można wywodzić oczekiwanych przez skarżącego skutków, jeżeli nie zachodzą wątpliwości, że doręczenie zostało dokonane pod wskazanym adresem osobie i mogło zostać uznane za doręczenie skuteczne, a w zażaleniu nie podważono możliwości odbioru przesyłki przez M.G. jako osobę obcą, nieznaną i niezobowiązaną do przekazania przesyłki adresatowi. Na uwadze bowiem należy mieć w realiach tej konkretnej sprawy, że dotychczasowe doręczenia w postępowaniu dokonywane były także do rąk "upoważnionych pracowników" i nie były przez skarżącego kwestionowane (k. 34 i k. 44 akt dotyczących wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt: III SAB/Gd 69/18 – załącznik do akt sprawy). O ile zatem przesyłka nie została skarżącemu przekazana, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zachodziłyby podstawy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, czego jednak w niniejszej sprawie nie uczyniono.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do rozpatrzenia wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wnioski te rozpatrywane są przez wojewódzkie sądy administracyjne w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a.