Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 492/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 153 ust. 1 i ust. 2, art. 154 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 63 § 2, art. 64 § 2, art. 105, art. 138 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi G. S. i B. S. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia G. S., umorzył postępowanie zażaleniowe ( błędnie podano odwoławcze).

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w O., po rozpatrzeniu wniosku Burmistrza Miasta G.z dnia [...] kwietnia 2007r., postanowieniem z dnia [...] października 2007r. uzgodnił realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie gospodarstwa hodowlanego trzody chlewnej o docelowej obsadzie ok. 467 DJP, zlokalizowanego na działkach o nr [...], [...] w miejscowości M., gm. G..

W uzasadnieniu podano, że stosownie do art. 46a ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo o ochronie środowiska ( Dz. U. z 2008r. Nr 25, poz. 150) w razie gdy liczba stron przekracza 20, a taki przypadek zachodził w tej sprawie, organ stosownie do art. 49 kpa zawiadamia strony o decyzji i innych czynnościach przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty sposób w danej miejscowości. W takich przypadkach zawiadomienie lub doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia.

Komunikat Burmistrza G. o dokonanym uzgodnieniu przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego ukazał się na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w G.w dniu [...] października 2007r. Ponadto treść postanowienia organu pierwszej instancji ukazała się w dniu [...] listopada 2007r. na łamach gazety lokalnej " [...]" oraz w biuletynie informacji publicznej.

Organ odwoławczy stwierdził, że G. S. nie figuruje w wykazie stron postępowania sporządzonym przez Burmistrza Miasta G. i składając w dniu [...] listopada 2007r. zażalenie nie przedłożył upoważnienia osoby będącej stroną w przedmiotowym postępowaniu. Dopiero w dniu [...] grudnia 2007r., po złożeniu zażalenia , przedłożył pełnomocnictwo udzielone mu przez żonę B.S., będącą stroną postępowania.

Zdaniem organu, skoro G. S. składając zażalenie nie był stroną postępowania i nie posiadał upoważnienia strony do występowania w jej imieniu, to z tych względów formalnych prowadzenie postępowania stało się bezprzedmiotowe.

Skargę na to postanowienie złożyli G. S. i B. S., podnosząc zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 3 kpa w zw. z art. 28 kpa poprzez uznanie, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony. Skarżący podnieśli, iż źródłem ich interesu prawnego są przepisy o ochronie własności. G. S. jest mężem B.S., a nadto o jego legitymacji do bycia stroną w tym postępowaniu przesądza decyzja o rozbudowie gospodarstwa znajdującego się na nieruchomości należącej do skarżących, a także fakt jego zameldowania na tej nieruchomości.

Zdaniem skarżących obowiązkiem Głównego Inspektora Sanitarnego było zbadanie, czy G.S. posiada przymiot strony w tym postępowaniu i ma legitymację prawną do złożenia zażalenia, a nie opierać się wyłącznie na bliżej nieokreślonym wykazie Burmistrza Miasta G.. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu, przy czym dodał, że wykaz stron ustalono na podstawie skróconego wypisu z rejestru gruntów z dnia [...] kwietnia 2007 r., z którego wynika, że właścicielką działki nr [...] jest wyłącznie B. S.. Wobec tego uznano, że G. S. nie jest stroną postępowania. Organ nadto wskazał, że w dniu 15 listopada 2008r. weszła w życie ustawa z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. Nr 199, poz. 1227), która uchyliła dział VI ustawy o ochronie i środowiska. Ponadto art. 153 tej ustawy stanowi, że na postanowienia wydane przez organy inspekcji sanitarnej nie przysługuje zażalenie. Organ podniósł również, że w dniu [...] grudnia 2007 r. uprawomocniła się decyzja Burmistrza G. z dnia [...] listopada 2007r. środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia przewidzianego do realizacji na działkach nr [...] i [...], objętych wnioskiem inwestora.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) zadaniem sądu jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dacie ich wydania.

Skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż pomimo wadliwego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, to jego sentencja o umorzeniu postępowania zażaleniowego jest prawidłowa.

Wymaga przede wszystkim podkreślenia, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, obowiązywała ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. Nr 199, poz. 1277). Zgodnie z art. 153 ust. 1 tej ustawy do spraw wszczętych, na podstawie przepisów zmienianej w art. 144 ustawy Prawo ochrony środowiska, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe, z tym że dotychczasowe kompetencje określonych organów przejmują inne wymienione w przepisie organy administracyjne. Wspomniany przepis odnosi się do postępowań głównych, którym w niniejszej sprawie jest postępowanie prowadzone przez Burmistrza G. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie gospodarstwa hodowlanego trzody chlewnej o docelowej obsadzie ok. 467 DJP, zlokalizowanego na działkach o nr [...], [...] w miejscowości M., gm. G..

Powołany art. 153 ust. 1 ustawy nie reguluje natomiast kwestii związanych z postępowaniem prowadzonym przez organ współdziałający w wydaniu decyzji środowiskowych uwarunkowaniach, a więc w trybie uzgodnieniowym na podstawie art. 106 kpa. W przypadku tych postępowań, w myśl art. 153 ust. 2 cyt. ustawy, na postanowienia organów inspekcji sanitarnej wydane w trybie art. 106 kpa, nie przysługuje zażalenie. Oznacza to, że w dacie 15 listopada 2008r. wejścia ustawy z dnia 3 października 2008r. na mocy art. 153 została nie tylko wyłączona możliwość -wnoszenia zażaleń od postanowień wydawanych przez organy uzgadniające, ale również organy te zostały pozbawione kompetencji merytorycznego rozpatrzenia

zażalenia wniesionego zarówno przed datą 15 listopada 2008r., jak też po tej dacie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia to, że ustawodawca w art. 153 ust. 2 nie określił granic czasowych wydania powyższych postanowień. Skoro organy wyższej instancji utraciły możliwość merytorycznego rozpoznania wniesionych zażaleń od postanowień wydanych w pierwszej instancji, to postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa i podlegało umorzeniu na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa.

Z podanych powyżej przyczyn należało uznać za prawidłowe rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania zażaleniowego, ponieważ nie ulega wątpliwości, że skarżący zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji złożył w dniu [...] listopada 2008r., a więc po dacie wejścia w życie powołanej wyżej ustawy z dnia 3 października 2008r.

Zgodzić się należy z organem drugiej instancji, że skarżący nie miał przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa, skoro ze znajdującego się w aktach sprawy skróconego wypisu z rejestru gruntów z dnia [...] kwietnia 2007 r., sporządzonego przez Starostwo Powiatowe w G., jednoznacznie wynika, że właścicielem działki nr ew. [...] o pow. 0,0227 ha jest jego żona B. S..

Natomiast wadliwe jest stanowisko organu, że złożenie przez skarżącego pełnomocnictwa udzielonego mu przez żonę B. S. do jej reprezentowania dopiero po złożeniu zażalenia stanowiła okoliczność prowadzącą do umorzenia postępowania zażaleniowego. Trzeba bowiem zauważyć, iż wedle art. 32 kpa strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Jeżeli do podania (w tym przypadku zażalenia ) nie zostało dołączone pełnomocnictwo, to w rozumieniu art. 63 § 2 kpa stanowi to brak formalny. W takim przypadku rzeczą organu administracji jest w trybie i na zasadach określonych w art. 64 § 2 kpa wezwać stronę do usunięcia tego braku a nadto wskazać, że jeżeli nie chce udzielić pełnomocnictwa, to może osobiście podpisać złożone zażalenie. W niniejszej sprawie organ drugiej instancji takich czynności w ogóle nie podjął, przy czym wskazać należy, że skarżący bez wezwania organu uzupełnił brak pełnomocnictwa. Oznacza to, że wskazana w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia okoliczność późniejszego złożenia pełnomocnictwa nie mogła w żadnym razie stanowić podstawy do umorzenia postępowania. Z tego też powodu uzasadnienie rozstrzygnięcia należało uznać za wadliwe. Natomiast, jak już powiedziano powyżej, prawidłowe jest samo rozstrzygnięcie o umorzeniu

postępowania wszczętego prawidłowo wniesionym zażaleniem skarżącego, jako pełnomocnika strony – B. S., gdyż w dacie jego wydania organ nie miał kompetencji do jego merytorycznego rozpatrzenia.

5

Z tych wszystkich podanych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.