Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 686/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-10-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: pozostawiono bez rozpoznania
pozostawiono bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. i S. P. z dnia 22 sierpnia 2016r. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 lipca 2016r., sygn. akt I SA/Bd 686/15 w sprawie ze skargi G. P. i S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku rolnego na 2015r. postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 lipca 2016r. tut. Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżących z dnia 25 kwietnia 2016r. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 23 marca 216r. Odpis postanowienia został doręczony skarżącym w dniu 8 sierpnia 2016r. Zatem termin do złożenia zażalenia upływał z dniem 16 sierpnia 2016r.

W dniu 26 sierpnia 2016r. wpłynął do tut. Sądu (nadany 22 sierpnia 2016r.) wniosek skarżących o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od ww. postanowienia (k. 132 akt sądowych).

Zarządzeniem z dnia 12 września 2016r. Sąd wezwał skarżących o uzupełnienie braków formalnych ww. wniosku przez nadesłanie zażalenia, którego dotyczy wniosek, wskazanie przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżących, a także podanie kiedy ustała przyczyna uchybienia – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 141 akt sądowych). Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 3 października 2016r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w dniu 10 października 2016r. nadali w placówce pocztowej pismo datowane na 8 i 9 października 2016r., w którym wnieśli o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (k. 146 - 148 akt sądowych). Nie uzupełnili jednakże braków wniosku, o co byli wzywani.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718) - dalej: "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma

w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).

Odnosząc się do wniosku skarżących o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia należy stwierdzić, że nie mógł on zostać uwzględniony, bowiem termin 7-dniowy, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., jest terminem ustawowym. Nie stosuje się więc do niego instytucji przedłużania lub skracania terminu, przewidzianej w art. 84 tej ustawy. Ta zarezerwowana jest bowiem wyłącznie dla terminów sądowych, wskazanych w art. 82 p.p.s.a., a więc do terminów wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje instytucji przedłużenia terminu ustawowego. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący, pomimo doręczonego im wezwania, nie uzupełnili wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.

Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. postanowił jak

w sentencji.