Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 172/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par.2, art. 221, art. 219 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 25 lutego 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. i W. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 listopada 2008 r., II SA/Gd 203/08 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 października 2008 r., II SA/Gd 203/08 w sprawie ze skargi J. J. i W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2007., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 2 października 2008 r. II SA/Gd 203/08 odmówił J. J. i W. J. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez nich decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...]. Odpis postanowienia doręczono radcy prawnemu, będącemu pełnomocnikiem skarżących, w dniu 10 października 2008 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie pełnomocnik wniósł za pośrednictwem poczty w dniu 31 października 2008 r. (data stempla pocztowego). Wpis od zażalenia został opłacony znakami opłaty sądowej.

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2008 r., II SA/Gd 203/08, Sąd odrzucił zażalenie z uwagi na wniesienie go po terminie (art.178 w zw. z art.197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej "P.p.s.a."). Ponadto wpis od zażalenia został opłacony znakami opłaty sądowej wbrew dyspozycji art.219 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na postanowienie z dnia 18 listopada 2008 r. wnieśli skarżący zarzucając Sądowi I.instancji naruszenie art.194 § 2, art.221 i art.214 § 2 P.p.s.a. oraz sprzeczność ustaleń zawartych w zaskarżonym postanowieniu ze stanem faktycznym.

Postanowienie z dnia 2 października 2008 r. zostało stronie doręczone w dniu 24 października 2008 r., a nie - jak przyjął Sąd - w dniu 10 października 2008 r. Pomyłka co do formy opłacenia wpisu od zażalenia nie powinna, stosownie do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 maja 2008 r., P 18/07, powodować negatywnych skutków dla strony postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art.194 § 2 P.p.s.a.). Postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 2 października 2008 r. doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 10 października 2008 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru (k.56 akt sądowych). Nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy zarzuty zażalenia, jakoby postanowienie to zostało doręczone w dniu 24 października 2008 r. W tej sytuacji termin do wniesienia zażalenia biegł dla J. J. i W. J. od dnia 11 października 2008 r. i upłynął w dniu 17 października 2008 r. Zażalenie wniesiono w dniu 31 października 2008 r.

Tym samym środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu (art.194 § 2 P.p.s.a.).

Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie zostały należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej (art.221 P.p.s.a.). Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art.219 § 2 P.p.s.a. zd.1.)

Powoływany w zażaleniu wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający, iż przepis art. 3701 Kodeksu postępowania cywilnego jest niezgodny z art.45 ust.1 oraz art.78 Konstytucji RP nie może mieć znaczenia w niniejszej sprawie. Nie jest bowiem dopuszczalne stosowanie analogii po to, aby na podstawie wadliwości art. 3701 K.p.c. podważać moc wiążącą art.221 i art.219 § 2 P.p.s.a mających zastosowanie w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji, na podstawie art.184 w związku z art.197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.