Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2184/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par.45,46 ust 1, 47 ust 3, 46 ust 2 pkt 1 i 2,10 i 11
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: par 1 ust 1 i par 9
journal: Dz.U. 1956 nr 19 poz 97
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi E. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2012r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po rozpatrzeniu odwołania E. D. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2012r. w pierwszej kolejności orzekł o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania od wymienionej decyzji, a następnie orzekł o utrzymaniu w mocy tego rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu podniesiono, że E. D. wystąpił wnioskiem z dnia [...] lutego 2002 r. o doprowadzenie do zgodności zapisów w rejestrze gruntów ze zbiorem dokumentów znajdującym się w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w L., w zakresie nieruchomości Osiedla N. w obrębie M. przez sprostowanie symboli użytków z LS, N i R na B i skreślenie numerów klasy gleboznawczej. Wniosek podpisał w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel Komitetu Budowy Osiedla N. Z treści pisma wynikało, że do wniosku przyłącza się pozostałych 48 stron.

Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. odmówił dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczących zapisów rodzaju użytków oraz klas bonitacyjnych nieruchomości położonych we wsi M., w części odnoszącej się do "Osiedla N.". Po rozpatrzeniu złożonego przez E. D. odwołania od tej decyzji została ona utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. Następnie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2006r. (sygn. akt IV SA/Wa 342/05), wydanym po rozpatrzeniu sprawy ze skargi E. D. na decyzję Wojewody [...], zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003r. oraz decyzja organu I instancji zostały uchylone. W uzasadnieniu sąd wskazał, że organ nie określił zakresu sprawy poprzez nieustalenie jakich działek wniosek dotyczył, nie ustalił stron postępowania w świetle art. 28 k,p.a., nie wyjaśnił kwestii udziału w postępowaniu i charakteru tego udziału w stosunku do 48 osób, których oświadczenia z dnia [...] czerwca 2001 r. zostały do wniosku dołączone, nie wyjaśnił również kwestii statusu prawnego oraz sposobu reprezentacji Komitetu Budowy Osiedla "N.".

Rozpoznając ponownie wniosek Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. orzekł o odmowie dokonania zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków polegającej na sprostowaniu oznaczenia użytku oraz klasy bonitacyjnej "Ls VI" na użytek "B" w działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu M. i o umorzeniu postępowania w sprawie dokonania zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków w części dotyczącej pozostałych działek ewidencyjnych położonych na terenie osiedla "N." w obrębie M.

W uzasadnieniu podano, że w dniu [...] czerwca 2011 r. E. D. złożył wyjaśnienia w formie protokołu, iż wniosek dotyczy działek ewidencyjnych widocznych na załączonej do protokołu mapie ewidencyjnej z wkreślonym zasięgiem Osiedla N. Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, że nie posiada i nigdy nie posiadał pełnomocnictw do reprezentowania osób, które przyłączyły się do jego wniosku oraz że Komitet Budowy Osiedla N. w dniu [...] września 2007 r. został rozwiązany. Na podstawie prowadzonej ewidencji gruntów i budynków organ ustalił, że wnioskodawca jest współwłaścicielem działki nr [...], a pozostałymi jej współwłaścicielami są H. O. i G. S., oraz że nie jest właścicielem ani użytkownikiem pozostałych działek znajdujących się na terenie osiedla "N.". W związku z powyższym ustalono, że poza działką nr [...] E. D. nie ma interesu prawnego w sprostowaniu danych ujawnionych w ewidencji gruntów, co uzasadnia umorzenie postępowania w tym zakresie.

Rozpatrując sprawę w odniesieniu do działki nr [...] ustalono, że klasyfikacja gruntów wsi M. zatwierdzona została orzeczeniem Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] sierpnia 1963 r. Na jej podstawie w ewidencji gruntów wpisano w działce [...] użytek i klasę "Ls VI". Wpis ten nadal pozostaje aktualny, co wykazała przeprowadzona w związku z modernizacją ewidencji gruntów i budynków kontrola klasyfikacji gruntów i użytków obrębu [...], której wyniki zatwierdzone zostały decyzją Starosty [...] z dnia [...] września 2011 r.

Od decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. E. D. złożył odwołanie wraz z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, do której dołączył kopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego. Rozpatrując w pierwszej kolejności prośbę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania organ uznał, że zaistniały podstawy do przywrócenia tego terminu.

Odnosząc się do merytorycznych zarzutów odwołania organ stwierdził, że przepisami prawa materialnego określającymi strony postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków jest art. 20 ust. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którymi stroną w tych sprawach jest właściciel nieruchomości bądź podmiot, we władaniu którego znajdują się grunty państwowe i samorządowe. E. D. jest jednym ze współwłaścicieli działki nr [...], nie posiada praw do innych działek położonych na terenie osiedla, w związku z czym nie ma przymiotu strony, której wniosek powodowałby wszczęcie postępowania administracyjnego w zakresie innych działek niż działka nr [...]. Powołane we wniosku pisma kilkudziesięciu osób z datą [...] czerwca 2001 r. dotyczą innego postępowania, mianowicie zmiany planu miejscowego. W kwestii reprezentowania pozostałych współwłaścicieli działki nr [...] odwołujący nigdy nie podnosił, że występuje w imieniu siostrzeńców, ani nie przedłożył udzielonego przez te osoby pełnomocnictwa. Osoby te uczestniczą w postępowaniu osobiście.

W tej sytuacji przedmiotem postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek E. D. jest działka nr [...] z obrębu [...].

Przepis art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne / Dz. U. z 2010 r. Nr 193 poz. 1287 z późn. zm./ stanowi, że grunty rolne i leśne obejmuje się gleboznawczą klasyfikacją gruntów, przez którą, zgodnie z art. 2 pkt 12 ww. ustawy, rozumie się podział gleb na klasy bonitacyjne ze względu na ich jakość produkcyjną, ustaloną na podstawie cech genetycznych gleb. W świetle obowiązujących przepisów prawa o zaliczeniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych decyduje faktyczny sposób wykorzystania gruntów ustalony w oparciu o kryteria zamieszczone w załączniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zmiana użytków gruntowych może nastąpić na skutek innego niż dotychczasowy sposobu zagospodarowania działki, np. na skutek zalesienia, rekultywacji gruntów, trwałego wyłączenia gruntów z produkcji leśnej lub rolnej.

Zgodnie z § 66 ust. 2 ww. rozporządzenia klasy gleboznawcze poszczególnych użytków gruntowych, ich kontury i oznaczenia przyjmuje się z operatu gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Postępowanie w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów wsi M., w którym wydano orzeczenie z dnia [...] sierpnia 1963 r. prowadzone było na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz.U. Nr 19 poz.97 z późn. zm.). Zgodnie z § 9 tego rozporządzenia prawomocne orzeczenie w sprawie klasyfikacji gruntów stanowiło podstawę do wniesienia wyników klasyfikacji do ewidencji gruntów i budynków. Orzeczenie to nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Na podstawie dokumentacji klasyfikacyjnej, o której mowa wyżej, grunt stanowiący działkę nr [...], której E. D. jest współwłaścicielem, wykazany został w ewidencji gruntów jako las klasy VI o symbolu "Ls VI". Podczas przeprowadzonej w 2010 r. w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków kontroli użytków gruntowych i aktualizacji gleboznawczej klasyfikacji zmienionych użytków, w działce nr [...] nie stwierdzono i nie wykazano zmian zarówno w zakresie użytku gruntowego jak też klasy gruntu.

O tym czy dany grunt należy zaliczyć do lasów i gruntów leśnych i objąć czynnościami klasyfikacyjnymi przesądza stan faktyczny. Jaki grunt należy rozumieć za las określa przepis art. 3 ustawy o lasach. Ponadto, stosownie do art. 20 ust. 3a ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, przy ustalaniu granic użytku gruntowego "lasy" przyjmuje się w ewidencji gruntów ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Dla obrębu [...] został opracowany i zatwierdzony uproszczony plan urządzenia lasu na okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2018r, w którym cała działki nr [...] wykazana została jako las.

Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wniósł E. D. zwracając uwagę w pierwszej kolejności na fakt wydania w niniejszej sprawie wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 4 grudnia 2006r. i zawartych w uzasadnieniu wiążących organy wskazówek. Dalej podniósł, że wskutek przewlekłości postępowania Komitet Budowy Osiedla N. uległ rozwiązaniu i obecnie występuje jedynie jako współwłaściciel działki nr [...] oraz jako pełnomocnik siostrzeńców – pozostałych współwłaścicieli działki nr [...].

Skarga zarzuca:

naruszenie art. 57 i art. 3 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 16 lutego 1928r. w zw. z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów,

naruszenie art. 28 kpa w zw. z art. 61 § 1 k.p.a. przez odmówienie interesu prawnego w stosunku do pozostałej części osiedla N. poza działką [...]

naruszenie art. 76 § 1 k.p.a. przez ignorowanie dokumentów urzędowych,

naruszenie art. 153 p.p.s.a. tj. ignorowanie wiążących ocen prawnych zawartych w wyroku NSA z dnia 22 października 1997r. (sygn. akt II SA 1407/96),

naruszenie art. 156 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. poprzez rażące naruszenie § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów przez wykonanie klasyfikacji na terenie osiedlowym,

naruszenie przepisu art. 3 pkt 1 ppkt a oraz art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach, gdyż osiedle N. nie jest przeznaczone do produkcji leśnej oraz nie podlega sporządzaniu uproszczonych planów urządzania lasu.

Skarga wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wydanej w sprawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2012r., nadto o nakazanie sprostowania w ewidencji gruntów zgodnie z żądaniem skarżącego i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący podważa obowiązywanie orzeczenia z dnia [...] sierpnia 1963 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów wsi M., powołując się na wyrok NSA z dnia 22 października 1997r. (sygn. akt II SA 1407/96).

W uzasadnieniu skarżący nie zgadza się, aby jego żądanie było traktowane jako wniosek o wpis w ewidencji gruntów. Uważa, że jego roszczenie dotyczy jedynie sprostowania zapisu stanu prawnego rodzaju użytku, co odbywa się w trybie § 47 ust. 3 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Powołuje się na plan parcelacji osiedla na podstawie rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli. Mianowicie osiedle składa się z działek budowlanych i stan ten trwa do chwili obecnej.

W jego ocenie zlecenie opracowania planu urządzenia lasu dla terenu m.in. obejmującego jego działkę stanowi naruszenie ustawy o lasach gdyż teren osiedlowy nie podlega tej ustawie.

W odpowiedzi na skargę organ nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jej wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r, poz.270).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2012 r. było wprowadzenie zmian do ewidencji gruntów i budynków.

Materialno- prawną podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem).

Prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych uregulowane zostało w rozdziale 3 wymienionego rozporządzenia, a z przepisów tych wynika przede wszystkim obowiązek utrzymywania operatu ewidencyjnego w zgodności z aktualnymi dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Stosownie do § 45 rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Zawarte w ewidencji dane mogą być aktualizowane z urzędu lub na wniosek (§ 46 ust. 1). Wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych zgodnie z przepisami rozporządzenia może nastąpić w dwojakim trybie. Po pierwsze w trybie czynności materialno- technicznej w postaci wprowadzenia do bazy danych zmiany na podstawie udokumentowanego zgłoszenia, po drugie w formie decyzji administracyjnej, gdy aktualizacja operatu wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego lub uzyskania dodatkowych dowodów (§ 47 ust. 3) i wówczas starosta przeprowadza postępowanie administracyjne, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Skarżący powołuje w skardze § 47 ust. 3 rozporządzenia i twierdzi, że nie chodzi mu o wpis do ewidencji, lecz o sprostowanie zapisu stanu użytku gruntowego w oparciu o ten przepis. Jednocześnie przywołuje przepisy rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli (Dz. Nr 23, poz. 202) i z tego aktu prawnego wywodzi, że działka której pozostaje współwłaścicielem była terenem osiedlowym i jako taka była kwalifikowana jako działka budowlana.

Zasadnie organ zastosował § 47 ust. 3 rozporządzenia, który co wyżej podkreślono nie służy sprostowaniu zapisu w ewidencji, lecz został zastrzeżony dla spraw aktualizacji danych, które są wątpliwe i nieoczywiste. Prawidłowe ich załatwienie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, nie zaś tylko prostej rejestracji nowego stanu prawnego w formie czynności materialno-technicznej. Skoro skarżący składając wniosek o wpisanie działki nr [...] jako budowlanej nie przedstawił żadnego dokumentu, organ zasadnie przeprowadził postępowanie wyjaśniające, które zakończyło się wydaniem decyzji administracyjnej. Wydaje się, że skarżący nie do końca zdaje sobie sprawę z charakteru regulacji przewidzianej § 47 ust. 3 rozporządzenia, stąd też powołanie przez niego tej normy na poparcie twierdzeń skargi jest chybione.

Priorytetowym zadaniem organu prowadzącego ewidencję gruntów jest zachowanie aktualności tej ewidencji. Zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. W myśl przepisów § 46 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia, dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, o których mowa w § 10 i 11. Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z:

- prawomocnych orzeczeń sądowych,

- aktów notarialnych,

- ostatecznych decyzji administracyjnych,

- aktów normatywnych,

- opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych,

- dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej,

- ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów.

Oznacza to, że wpisy w ewidencji gruntów dokonywane są w oparciu o ściśle skonkretyzowane dokumenty, które mają odzwierciedlać aktualny stan prawny danej nieruchomości. Ewidencja gruntów i budynków ma bowiem charakter informacyjny i odzwierciedla wyłącznie dane wynikające z przedłożonych organowi dokumentów (vide: wyrok NSA z dnia 27 lipca 2011r. sygn. akt I OSK 945/10 i przywołane tamże orzecznictwo - wyrok NSA z 4 stycznia 2011 r. sygn. I OSK 389/10 - LEX 745227, wyrok NSA z 8 lipca 2010 r. sygn. I OSK 1251/09 - LEX 594994).

Skarżący składając wniosek o wpis do ewidencji nie przedłożył dokumentu wymienionego w przepisach rozporządzenia, który mógłby stanowić causa ewentualnej zmiany zarejestrowanych w ewidencji informacji. Organ zatem nie miał możliwości zbadania, czy żądany wpis w ewidencji (w istocie wykreślenie dotychczasowego wpisu) znajduje oparcie w odpowiedniej dokumentacji spełniającej kryteria aktualności. Trafnie natomiast organ podniósł, że podstawą wpisu w ewidencji gruntów działki nr [...] jako działki leśnej było orzeczenie Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] sierpnia 1963 r. zatwierdzającej klasyfikację gruntów wsi M. w części dotyczącej Osiedla N., wydane na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19 poz.97 z późn. zm.), obecnie nie obowiązującego. Zgodnie z § 9 tego rozporządzenia prawomocne orzeczenie w sprawie klasyfikacji gruntów stanowiło podstawę do wniesienia wyników klasyfikacji do ewidencji gruntów i budynków. Orzeczenie w sprawie klasyfikacji gruntów nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, pomimo, że skarżący jest odmiennego zdania. Zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a. decyzje administracyjne, od których nie służy odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub przepisach szczególnych. Szczególne tryby wzruszenia decyzji ostatecznej podjęte przez skarżącego nie doprowadziły do wzruszenia orzeczenia w sprawie klasyfikacji gruntów podjętego w 1963r.

Analiza żądania skarżącego i powoływanie się na odległe w czasie zarówno przepisy prawa, jak i stany prawne bez jednoczesnego złożenia aktualnej dokumentacji jako podstawy wpisu prowadzić mogą do wniosku, że skarżący kwestionuje te zdarzenia prawne, które spowodowały przekwalifikowanie działki nr [...] jako budowlanej w działkę leśną (zmiana użytku). Tym samym wniosek należałoby zakwalifikować jako żądanie wycofania dokonanej na podstawie orzeczenia w sprawie klasyfikacji gruntów zmiany w ewidencji użytku gruntowego, czyli w istocie wniosek wprowadzenia kolejnej zmiany w ewidencji gruntów i budynków (vide wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2007r. IV SA/Wa 1811/06). Skarżący jednak na poparcie swojego żądania nie składa dokumentu, który odzwierciedlałby "odwrócenie" stanu prawnego ustalonego na podstawie decyzji z [...] sierpnia 1963 r. Gdyby bowiem w niniejszym postępowaniu została złożona decyzja stwierdzająca nieważność decyzji zatwierdzającej klasyfikację gruntów, wówczas organ dysponowałby dokumentem odzwierciedlającym aktualny stan prawny i dokument ten podlegałby rejestracji w ewidencji gruntów i budynków.

Dalej organ przywołuje decyzję Starosty [...] nr [...] o zatwierdzeniu wyników kontroli gleboznawczej klasyfikacji zmieniającej klasy gruntów i użytków rolnych dla obrębu [...] i wywodzi, że rodzaj użytku rolnego i klasyfikacja gruntu nadana działce nr [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 1963r. nie uległy zmianie. Argument powyższy może być potraktowany jako pomocniczy. Orzeczenie to bowiem potwierdza, że operat ewidencyjny w zakresie spornej działki zachowuje swoją aktualność. Klasyfikacja jednakże przeprowadzona w 2011r. nie dokonała zmiany rodzaju użytku gruntowego. Gdyby na podstawie tego orzeczenia uległy zmianie informacje dotyczące działki skarżącego, wówczas stosownie do § 46 rozporządzenia podlegałyby one ujawnieniu w ewidencji zgodnie z zasadą aktualności.

Zarzut dotyczący nie zastosowania się organów geodezyjnych do wyroku NSA z dnia 22 października 1997r. (sygn. akt II SA 1407/96) w kontekście brzmienia art. 153 P.p.s.a nie zasługuje na uwzględnienie. Wyrok powyższy nie zapadł bowiem w sprawie o wpis do ewidencji gruntów i budynków zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia [...] lutego 2002r. W tym postępowaniu natomiast został wydany wyrok przez WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2006r, sygn. akt IV SA/Wa 342/05 i w świetle art. 153 P.p.s.a. organy związane były oceną prawną i wskazaniami zawartymi w tymże wyroku, nie zaś przywołanym przez skarżącego.

W ocenie Sądu organy wykonały zawarte w wyroku WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2006r. wskazania co do dalszego postępowania. W szczególności zostało ustalone, że przedmiotem postępowania z wniosku E. D. jest wpis w ewidencji gruntów działki o nr ewidencyjnym [...] oraz szeregu innych działek ewidencyjnych, na których zostało wzniesione osiedle N.

W myśl przepisów § 46 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia, dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, o których mowa w § 10 i 11. Z kolei § 10 ust. 1 pkt 2) stanowi, że ewidencja obejmuje dane dotyczące właścicieli nieruchomości. Z zestawienia tych przepisów wynika, że interes prawny w aktualizacji ewidencji ma właściciel nieruchomości. Bezspornie E. D. wykazał, że przysługuje mu w stosownym udziale prawo własności do działki ewidencyjnej nr [...], natomiast co do pozostałych, wymienionych w pkt 2) decyzji organu I instancji nie ma legitymacji, aby skutecznie żądać wszczęcia takiego postępowania. Z tych względów należało w tej części postępowanie umorzyć. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wywiódł, że zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011r. istnieje podstawa do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Prawdą jest, że został takiej treści wprowadzony przepis, jednak w niniejszej sprawie postępowanie toczy się już od 2002r., zatem jedyną droga procesową było jego umorzenie. Odmowa wszczęcia postępowania możliwa jest na wstępnym jego etapie, kiedy nie zostaną podjęte żadne czynności i nie zapadło żadne rozstrzygnięcie. W omawianej sprawie zostały wydane decyzje administracyjne przez organy obydwu instancji, które następnie zostały uchylone przez WSA w Warszawie w 2006r. Z tego względu, skoro postępowanie administracyjne było w toku, jedyną drogą procesową jego zakończenia wobec braku interesu prawnego E. D. odnośnie pozostałych działek było jego częściowe umorzenie. Odmienne stanowisko organu odwoławczego w tym zakresie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie miało żadnego wpływu na samo rozstrzygnięcie, które jest prawidłowe.

Dalej organy ustaliły, że skarżący występuje w imieniu własnym, nie zaś kilkudziesięciu innych osób, które powoływał we wniosku z 2002r. jako osoby, w imieniu których również występuje. Wątpliwy natomiast status Komitetu Budowy Osiedla N. został wyjaśniony w ten sposób, że w dniu [...] września 2007r. komitet ten został rozwiązany.

Zarzut naruszenia § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów przez wykonanie klasyfikacji na terenie osiedlowym mógłby zostać podniesiony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia zatwierdzającego klasyfikację gruntów, bowiem postępowanie w sprawie klasyfikacji opierało się na przepisach wymienionego rozporządzenia i w toku tego postępowania mogło dojść do ewentualnego naruszenia tego przepisu. W przedmiotowej sprawie o wpis do ewidencji gruntów nie ma żadnego znaczenia.

Organy geodezyjne, wbrew twierdzeniom skarżącego, "nie ignorowały" zgromadzonych w sprawie dokumentów urzędowych. Jedynie dokonały ich odmiennej oceny od tej, oczekiwanej przez skarżącego.

W kwestii naruszenia przepisów rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli należy stwierdzić, że organy nie mogły naruszyć tego przepisu, gdyż na żadnym etapie postępowania nie były to normy, które mogłyby znaleźć zastosowanie w sprawie niniejszej.

Ponieważ działka nr [...] stanowi według ewidencji gruntów i budynków las, mogła zostać objęta uproszczonym planem urządzenia lasu. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (tj. Dz. U. z 2011r., Nr 12, poz. 59 ze zm.) plan urządzenia lasu lub uproszczony plan urządzenia lasu sporządzany jest:

1) dla lasów będących w zarządzie Lasów Państwowych - na zlecenie i koszt Lasów Państwowych;

2) dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, należących do osób fizycznych i wspólnot gruntowych - na zlecenie starosty;

3) dla pozostałych lasów - na zlecenie i koszt właścicieli.

Oznacza to, że o sporządzeniu takiego planu decyduje starosta, a właściciele lasu mogą składać jedynie w terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu (art. 21 ust. 5). Natomiast na sporządzenie takiego planu nie jest wymagana zgoda właścicieli poszczególnych działek leśnych.

Uznając zatem, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na zasadzie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.