Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 17/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w W. w przedmiocie zobowiązania organu rentowego do wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 13 maja 2004 r. sygn. akt VIII U 3672/03 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2004r. wpłynęła skarga J. P. na bezczynność Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w W. w przedmiocie zobowiązania organu rentowego do wykonywania wyroku Sądu Okręgowego w Ś. w sprawie zapłaty odsetek za zwłokę w wypłaceniu świadczenia rentowego.

W odpowiedzi na powyższą skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o odrzucenie skargi albowiem sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Pismem z dnia 9 listopada 2004 r. skarżąca cofnęła skargę w powyższej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny właściwy jest do kontroli działalności administracji publicznej oraz rozstrzygania sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Zakres kognicji sądów administracyjnych regulują szczegółowo przepisy art. 3 do 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270), przywoływanej w dalszych wywodach - skrótowo -jako p.s.a.

W szczególności, według art. 3 § 2 p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4.

Natomiast po myśli art. 3 § 3 p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w

sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Z treści skargi, a także z załączników dołączonych do skargi wynika, że skarżąca domaga się wypłaty odsetek od organu rentowego - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w W. - przyznanych przez Sąd Okręgowy w Ś. VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 13 maja 2004 r. sygn. VII U 3672/03 w części nie zaskarżonej przez organ rentowy.

Zgodnie z art. 461 § 2 kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. nr 43 poz. 296 ze zm.) do rozpoznawania spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwy jest sąd powszechny, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy, a nie sąd administracyjny.

W świetle dotychczasowych wywodów jest oczywiste, że sprawa, o której rozpoznanie zwróciła się J. P., nie jest sprawą należącą do właściwości sądu administracyjnego, co - zważywszy na jednoznaczną dyspozycję zawartą w art. 58 § 1 pkt 1 p.s.a. - obligowało sąd do odrzucenia

Z powyższych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.