Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 874/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 145, 149
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek NSA Grażyna Danielec Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2009r. sprawy ze skargi W. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 sierpnia 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata A. N. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K. kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z dnia [...] 2008r. znak [...] odmówił W. F. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty z [...] 2004r. znak [...] orzekającą o cofnięciu W. F. uprawnienia do kierowania pojazdami - prawo jazdy

kat. B.

Jako postawą prawną decyzji powołano art. 104 § 1, 149 § 3 i 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Organ wskazał, że co prawda W. F. pismem z dnia 15.01.2008r. doprecyzowała wniosek w zakresie podstaw wznowienia wskazując, że upatruje ich w fakcie, że dowody zgłoszone przez J. S. i J. Ż. okazały się fałszywe, co odpowiada przesłance wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 kpa, także w fakcie nie uczestniczenia przez nią w postępowaniu administracyjnym bez własnej winy, co odpowiada przesłance wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 kpa oraz w fakcie, że wydanie decyzji nastąpiło bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu tj. sądu administracyjnego, który rozpoznaje skargę na decyzję w sprawie skierowania wnioskodawczyni na badania lekarskie, co z kolei odpowiada przesłance wznowienia z art. 145 § 1 pkt 6 kpa, niemniej jednak nie wykazała dochowania miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, co warunkuje zgodnie z art. 148 kpa rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania. Zachowanie terminu stanowi przesłankę formalną uwzględnienia wniosku.

Mianowicie, odnośnie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 kpa wnioskodawczyni wskazała datę 27.06.2006r. jako datę powzięcia wiadomości o okoliczności, że rozstrzygnięcie Starosty nastąpiło w oparciu o fałszywe dowody. Odnośnie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 kpa wnioskodawczyni nie wskazała żadnej daty, w której dowiedziała się o wydaniu decyzji o cofnięciu prawa jazdy. Organ ustalił jednak, że wnioskodawczyni musiała dysponować wiedzą o przedmiotowej decyzji przynajmniej w dacie 12.09.2006r., bowiem z datą tą oznaczony jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Co do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 6 kpa wnioskodawczyni nie wskazała daty, w której dowiedziała się o wystąpieniu tej przesłanki. Jednak, w związku z tym, że wiąże się ona z zaskarżeniem do sądu administracyjnego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] 2004r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty o skierowaniu wnioskodawczyni na badania lekarskie, zdaniem organu oczywistym jest, że wnioskodawczyni dysponowała wiedzą na temat tej przesłanki najpóźniej w dacie otrzymania tej decyzji.

W odwołaniu od w/w decyzji, W. F. ustosunkowała się do niezachowania przez nią terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, że badania lekarskie nie są jako takie objęte żadnym terminem. Prawo jazdy otrzymała bezterminowo i nie była wydana żadna decyzja lekarska o przeciwwskazaniach zdrowotnych do prowadzenia pojazdów. Były to jedynie pomówienia sąsiadów, których fałszywość udowodniona została wyrokiem Sądu z dnia 27.06.2006r. sygn. [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4.08.2008r. znak [...] wydaną na podstawie art. 145 § 1 w zw. z art. 148 i 149 § 3 i 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając decyzję, organ podzielił stanowisko Starosty, że W. F. nie dochowała miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Termin ten dotyczy możliwości wzruszenia decyzji ostatecznej, nie zaś możliwości dokonywania badań lekarskich wymaganych przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r., Nr 108, poz. 908). Te ostatnie w istocie nie są ograniczone żadnym terminem. Jeśli chodzi o wznowienie postępowania przepisy przewidują, że z uwagi na zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych wzruszenie decyzji, która uzyskała przymiot ostateczności jest możliwe jedynie w ściśle określonych prawem przypadkach, w określonym okresie od zaistnienia tych okoliczności. Zgodnie z obowiązującym orzecznictwem obowiązek udowodnienia zachowania terminu do dokonania czynności złożenia wniosku o wznowienie postępowania spoczywa na stronie. W przedmiotowej sprawie dochowanie tego terminu nie zostało udowodnione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, której przedmiotem stała się w/w decyzja W. F. podniosła, że Starosta Powiatu wydając decyzję z dnia [...] 2004r. znak [...] naruszył prawo, gdyż decyzja kierująca na badania lekarskie nie stała się ostateczna, ponieważ sprawa toczy się przed Sądem pod sygn. akt III SA/Kr 643/04. Postanowieniem z dnia 10.07.2008r. Sąd zawiesił postępowanie. Wyjaśniła, że 29.04.2004r. skierowano ją na badania lekarskie po fałszywym zgłoszeniu J. S. Założono jej sprawę karną i wówczas uzyskała informację, że cofnięto jej uprawnienie do kierowania pojazdami. Nastepnie zgłosiła się do uprawnionego lekarza, który wydał zaświadczenie o braku przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów, objętych kategorią prawa jazdy B. Dodała, że kwestia badań lekarskich nie jest objęta żadnym terminem a ponadto jako osoba bez odpowiednich kwalifikacji nie potrafiła w odpowiednim czasie sformułować prawidłowego wniosku, stąd wynikają pewne niejasności.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, dodając, że brak jest w sprawie niejasności co do czynności, wobec której uchybiony został termin. Wyjaśniono to stronie dostatecznie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a

(Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej

a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przy czym zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga W. F. nie podlega uwzględnieniu, gdyż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty zostały podjęte zgodnie z prawem.

W przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego wypowiada się art. 145 i nast. kpa, w zakresie przesłanek wznowienia stanowiąc, że: w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe,

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa,

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27,

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2),

8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Należy na wstępie zauważyć, że wniosek W. F. o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczył w istocie rzeczy decyzji ostatecznej

w rozumieniu art. 16 kpa, co wynika z faktu, że decyzja Starosty

z [...] 2004r. znak [...] o cofnięciu uprawnień skarżącej do kierowania pojazdami została jej doręczona w związku z zastosowaniem art. 43 i 44 kpa tj. doręczenia zastępczego. Stała się tym samym decyzją ostateczną, wobec której nie wniesione zostało skutecznie odwołanie.

Wracając do kwestii wznowienia postępowania – w procedurze administracyjnej postępowanie w tym zakresie zostało podzielne na dwa etapy.

W pierwszym organ rozstrzyga o dopuszczalności wznowienia postępowania, etap ten kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania lub decyzją o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 1 i 3 kpa). W drugim etapie organ, zgodnie z art. 149 § 2 kpa, prowadzi postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Odmowa wznowienia postępowania może nastąpić z przyczyn przedmiotowych i podmiotowych.

Przyczyny podmiotowe, to złożenie wniosku przez osobę nie będącą stroną, złożenie go przez osobę nie posiadającą zdolności do czynności prawnych bez udziału przedstawiciela ustawowego.

Przyczyny przedmiotowe to złożenie żądania po ustaniu terminu, gdy termin nie został przywrócony, gdy sprawa nie była rozstrzygnięta w formie decyzji lub postanowienia zaskarżalnego, gdy decyzja nie była ostateczna (odpowiednio postanowienie), gdy podnoszono inne zarzuty niż w art. 145 i 145a. Powodem tym natomiast nie może być brak podstaw do wznowienia postępowania, gdyż ocena przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania jest niedopuszczalna.

W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy w sposób prawidłowy przyjęły, że w sprawie zachodzi okoliczność wyłączająca prowadzenie postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z [...] 2004r., gdyż W. F. uchybiła terminowi, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Przepis ten stanowi, że: podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, w § 2 stanowiąc, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

W związku z tym, że W. F. zawarła we wniosku o wznowienie trzy podstawy, dostatecznie sprecyzowane pismem z dnia 15.01.2008r., zachowanie w/w terminu należało, jak uczyniły to organy, odnieść do każdej z tych trzech podstaw. Żądanie oparte na art. 145 § 1 pkt 1 kpa dotyczące fałszywych dowodów (zeznań świadków w procesie karnym), na podstawie których wydano przedmiotową decyzję, wobec wskazania przez skarżącą daty wyroku Sądu Rejonowego z którego wywodzi "fałszywość" dowodów tj. 27.06.2006r. należy uznać za spóźnione, jako wniesione po ponad roku od dnia wydania wyroku. Żądanie wznowienia oparte na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 kpa wymaga dla skuteczności wykazania przez stronę, że wnosi żądanie w terminie jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o decyzji. W. F. nie wskazała w tym zakresie żadnej daty. Niemniej jednak, jak zauważyły to organy, wiedzę tę musiała posiadać co najmniej w dniu złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 31.08.2008r., tj. w dniu 12.09.2006r., skoro wniosek wprost odnosi się do treści przedmiotowej decyzji, a zatem również w tym przypadku wniosek o wznowienie został złożony z uchybieniem terminu, gdyż dopiero w piętnastym miesiącu licząc od przyjętej daty uzyskania wiedzy o tej decyzji.

Oceniając zachowanie przez skarżącą terminu wniosku o wznowienie w związku z ostatnią wskazaną przesłanką z art. 145 § 1 pkt 6 kpa, a dotyczącą zarzutu wydania przedmiotowej decyzji bez wymaganego prawem stanowiska innego organu – zdaniem skarżącej miało to być rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2004r. znak [...] o skierowaniu skarżącej na badanie lekarskie, należy na marginesie podnieść, mając na uwadze fakt, że orzeczenie Sądu w tej sprawie zapadło 28.09.2004r. pod sygn. akt III SA/Kr 634/04 (skarga została odrzucona), iż w rozumieniu w/w artykułu orzeczenie Sądu nie mogło być stanowiskiem innego organu, od którego zależna była decyzja w przedmiocie cofnięcia skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami. Zaskarżenie do Sądu decyzji z dnia [...] 2004r. nie miało wpływu na jej ostateczność w rozumieniu art. 16 kpa, a ewentualne jej uchylenie mogłoby otworzyć drogę do wznowienia postępowania w przedmiocie decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Nie było w związku z tym przeszkodą do orzekania w przedmiocie cofnięcia skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami.

Co do zachowania terminu wniosku o wznowienie w tym ostatnim przypadku, przyjąwszy nawet, że liczyć go należy od daty decyzji w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie lub od daty orzeczenia Sądu, w obu przypadkach jest on uchybiony.

Z w/w twierdzeń wynika, że W. F. nie zachowała w zakresie żadnej z przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego terminu do wniesienia wniosku, stąd też w ocenie Sądu decyzje orzekających w sprawie organów są zgodne z prawem. Sąd nie dopatrzył się ponadto w procedowaniu organów uchybień natury formalnej, co w konsekwencji powoduje, że skarga W. F. podlega na podstawie art. 151 p.p.s.a oddaleniu.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a w zw. z § 2 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).