Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 16/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 20 luty 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. i T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ E.Podrazik


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2013 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu utrzymało w mocy decyzję nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2012, ustalającą dla Parafii Rzymskokatolickiej p.w. M. B. C. w P. warunki zabudowy dla inwestycji, polegającej na budowie kościoła i domu parafialnego na działce nr [...] przy ul. M. w P.

Na powyższą decyzję Kolegium skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli J. M. i T. M., domagając się jednocześnie wstrzymania jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżący powołali się na ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci uzyskania pozwolenia na budowę w oparciu o kwestionowana decyzję o warunkach zabudowy, a w konsekwencji posadowienia budynku kościoła i domu parafialnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji, w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo to grozi szkodą, której nie wynagrodzi ani późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego. Taką sytuacją okaże się w szczególności utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych cech nie może być zastąpiony innym przedmiotem.

Trzeba jednocześnie zaznaczyć, że przedmiotem ochrony tymczasowej nie są wszystkie rozstrzygnięcia organów administracji publicznej, lecz jedynie te, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie należy rozumieć dobrowolne lub przymusowe zrealizowanie stanu zawartego w danym akcie. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 kwietnia 2010 roku, sygn. akt II OZ 381/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Z akt sprawy wynika tymczasem, iż wolą skarżących było wstrzymanie decyzji ustalającej warunki zabudowy. Należy zatem zauważyć, iż w myśl art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717), decyzję taką wydaje się w razie nieuchwalenia dla danego obszaru miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto wedle art. 63 ust. 2 powołanej ustawy, przedmiotowa decyzja nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności czy uprawnień osób trzecich. Jej cel ogranicza się do wskazania, czy inwestycja danego typu może w ogóle być zlokalizowana na konkretnej działce. Nie przesądza ona w żadnym wypadku o tym, czy opisane w niej przedsięwzięcie dojdzie rzeczywiście do skutku. Ma ona charakter deklaratywny, a zatem stwierdza ona jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wniosek skarżących należy uznać za niezasadny. Ze swej istoty decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani tym bardziej do powstania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż nie nadaje się do wykonania, ma charakter wyłącznie deklaratywny. W szczególności należy podkreślić, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych, takie skutki wywiera dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę, która wydawana jest w odrębnym postępowaniu i nie może być przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

/-/ E.Podrazik