Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 171/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88 par. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 9 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III wniosku K. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 września 2020 r., znak: 470000/71/479986/2020/RDZ-ODW-ZPWWO, w przedmiocie umorzenia postępowania z wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r. postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2020 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Biura Terenowego w Strzelinie wpłynęło pismo K. C. zatytułowane "Prośba" wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 września 2020 r., znak: 470000/71/479986/2020/RDZ-ODW-ZPWWO, w przedmiocie umorzenia postępowania z wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r.

W piśmie zatytułowanym "Prośba" K. C. wyjaśnił, że decyzja

o utrzymaniu w mocy została mu doręczona w dniu 11 września 2020 r. Od początku października 2020 r. został skierowany na kwarantannę, a następnie zachorował na COVID-19 i był w izolacji od 19 października 2020 r. do 30 października 2020 r. Ponadto jego pełnomocnik jest po wylewie i bez kontaktu.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 4 lipca 2022r. wezwano K. C., by w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania: a) uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, poprzez nadesłanie stosownych dokumentów potwierdzających okoliczności opisane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi; b) złożył wyjaśnienia, czy skarga oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostały za złożone osobiście w siedzibie organu, czy za pośrednictwem poczty; c) przedłożył potwierdzenie nadania przesyłki zawierającej skargę wraz

z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jeżeli zostały one nadane

w placówce pocztowej operatora pocztowego.

Natomiast pełnomocnika organu wezwano do przedłożenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - brakujących akt sprawy, tj. koperty, w której przesłano do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Biuro Terenowe w Strzelinie, skargę na decyzję oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, bądź złożenia oświadczenia, że złożono je osobiście w siedzibie organu.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 12 lipca 2022 r., K. C. wyjaśnił, że jedyny pracownik, którego zatrudniał, zachorował i przebywał na kwarantannie w okresie od 8 do 31 października 2020 r. W tym samym okresie, tj. od dnia 17 października 2020 r. zachorował także skarżący i do końca miesiąca był niezdolny do pracy. W ocenie skarżącego pandemia dosadnie tłumaczy jego zachowanie w przedmiocie niezachowania terminów (pismo z dnia 18 lipca 2022 r., k. 32 akt sądowych). W załączeniu do pisma skarżący dołączył pozytywny wynik badania w kierunku zakażenia wirusem SARS-CoV-2, kopię decyzji nakazującej pracownikowi obowiązek poddania się kwarantannie od 13 października 2020 r. do dnia 18 października 2020 r., świadectwo pracy pracownika, wskazujące na okresy nieobecności w pracy.

Pismem z dnia 22 lipca 2022 r. pełnomocnik organu poinformował, że na podstawie dostępnych rejestrów ustalono, że zostały złożone w dniu 14 grudnia 2020r. na Sali Obsługi Klienta organu rentowego, co potwierdza dołączony do pisma wydruk z rejestru wpływu dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 11 września 2020 r., tak więc termin do jej kwestionowania upływał w dniu 12 października 2020 r. (biorąc pod uwagę, że ostatni dzień terminu, tj. 11 października 2020 r. przypadał na niedzielę).

W ocenie Sądu przedstawiony przez pełnomocnika organu wydruk z rejestru wpływu dokumentów potwierdza, że pismo zatytułowane "Prośba" oraz skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostały złożone osobiście przez skarżącego w dniu 14 grudnia 2020 r. na Sali Obsługi Klienta Biura Terenowego w Strzelinie organu rentowego. Wobec powyższego składając skargę w dniu 14 grudnia 2020 r., uchybił terminowi do jej wniesienia, a jego oświadczenie złożone w piśmie zatytułowanym "Prośba" należy traktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Stosownie do art. 86 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała

w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a, pismo z wnioskiem

o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do dyspozycji art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek

o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść art. 88 p.p.s.a. i zbadać czy wniosek o przywrócenie terminu nie jest spóźniony. Wniosek należy uznać za spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczyna bieg od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jest to więc okoliczność obiektywnie istniejąca, niezależnie od poglądów i stanowiska strony (postanowienie NSA z 16 października 2013 r., I OZ 805/13). Podkreślić przy tym należy, że w przeciwieństwie do rozpatrywania merytorycznego wniosku o przywrócenie terminu, przesłanka winy strony bądź jej braku w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, nie ma znaczenia dla stwierdzenia wniesienia tego wniosku po terminie (postanowienie NSA z 13 grudnia 2007 r., I FZ 518/07).

W świetle przedłożonych wyjaśnień strony skarżącej i nadesłanych dokumentów, należało uznać, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi trwała najdalej do dnia 31 października 2020 r. Zgodnie z twierdzeniami skarżącego, do końca października 2020 r. trwała jego obowiązkowa izolacja wynikająca przebytego zakażenia COVID-19 oraz związana z tym niezdolność do pracy (w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że izolacja zakończyła się w dniu 30 października 2020 r.). Do tego dnia trwała również udokumentowana nieobecności pracownika skarżącego. Należało zatem przyjąć, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi ustała w dniu 1 listopada 2020 r. W konsekwencji przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. termin na wystąpienie

z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi mijał 8 listopada 2020 r., który przypadał na niedzielę. Zatem stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., ostatnim dniem do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był 9 listopada 2020 r. (poniedziałek). Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w dniu 14 grudnia 2020 r. Wobec powyższych ustaleń złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi uznać należy za spóźniony.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 88 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił o jego odrzuceniu.