Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 198/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust.1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych i nakazania przedłożenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na tle następujących ustaleń faktycznych:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. (dalej: PINB) na skutek kontroli przeprowadzonych w dniach [...] maja 2016 r. i [...] listopada 2016r. oraz oględzin wykonanych w dniu [...] maja 2016 r., ustalił że inwestor D. W. (powoływana dalej też jako "Skarżąca") realizując budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr [...], położonej w miejscowości S., gmina Ł. w sposób istotny odstąpiła od warunków pozwolenia na budowę zatwierdzonego ostateczną decyzją Starosty Ł. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], w zakresie zagospodarowania terenu działki, zmieniając rzędne terenu określone w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania. Z ustaleń poczynionych przez organ I instancji wynikało, że realizacja budowy budynku mieszkalnego jest na etapie robót wykończeniowych, zaprojektowana rzędna poziomu posadzki budynku oraz projektowana rzędna terenu zachowuje naturalne rzędne istniejące (przed budową) na działce, a w trakcie budowy Inwestorka podniosła teren działki nr [...] o ok. 0,5 m od strony zachodniej i ok 0,5-1,0 m od strony północnej, zaś od strony frontowej budynku wykonała utwardzenie terenu ze spadkiem w kierunku drogi gminnej i zrównała poziom działki z poziomem drogi.

PINB ustalił ponadto, że zatwierdzony projekt w elewacji północnej budynku przewiduje 3 stopnie schodów zewnętrznych (o wysokości 15 cm każdy), natomiast w rzeczywistości stopni tych nie wykonano, zaś poziom terenu został podniesiony i zrównany z poziomem posadzki budynku, natomiast od strony wschodniej poziom podniesionego terenu jest ok. 20 cm niżej od rzędnej posadzki. W wyniku samowolnego podniesienia poziomu terenu działki [...] powstała skarpa wzdłuż granic z działkami [...], na której wybudowane zostało ogrodzenie działki (wykonany został fundament, podmurówka i słupki, na których rozciągnięto siatkę). Wskutek powyższych robót powstała znaczna różnica poziomów gruntu pomiędzy działkami. Podczas prowadzonych czynności dowodowych Inwestorka nie przedstawiła dokumentów dotyczących wyznaczenia rzędnej posadowienia budynku oraz rzędnych terenu objętego inwestycją. Teren działki został ostatecznie wyrównany i zasiany trawą wokół budynku zamontowano opaski betonowe, a przed budynkiem utwardzono podjazd przez budynkiem.

Ze względu na dokonane przez Inwestorkę w/w istotne zmiany w zagospodarowaniu działki w odniesieniu do planu zagospodarowania zatwierdzonego przy w/w decyzji o pozwoleniu na budowę, organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne i postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...], na mocy art. 50 ust. 1 pkt 4, ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie kontrolowanego budynku mieszkalnego oraz nałożył na D. W. obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni oceny technicznej (sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane) w zakresie stabilności wykonanego ogrodzenia na cokole z betonu prefabrykowanego i wpływu dokonanej zmiany rzędnych terenu inwestycji na działki sąsiednie wraz z ewentualnymi zaleceniami co do sposobu wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości w tym przedmiocie. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem PWINB z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...].

Pomimo kilkukrotnych monitów ze strony organu I instancji do jak najszybszego przedłożenia żądanej oceny technicznej, Skarżąca dopiero w dniu [...] sierpnia 2017r. przedłożyła ocenę techniczną w zakresie stabilności wykonanego ogrodzenia na cokole z betonu prefabrykowanego i wpływu dokonanej zmiany rzędnych terenu inwestycji na działki sąsiednie sporządzoną w dniu [...] lipca 2017 r.

PINB w Ł. w dniu [...] września 2017 r. przeprowadził ponowne oględziny, podczas których ustalił, że roboty budowlane w budynku zostały już zakończone, a budynek w obecnym stanie nadaje się do użytkowania. Na podstawie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego organ I instancji decyzją z dnia [...] listopada 2017 r., znak: [...], na mocy art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 4 i ust. 7 ustawy Prawo budowlane, nakazał D. W. wykonanie - w terminie do dnia [...] marca 2018 r. - robót budowlanych polegających na ukształtowaniu nawierzchni działki [...] od strony wschodniej i północnej, z obniżeniem jej terenu do istniejącego poziomu gruntu na działkach sąsiednich nr [...], poprzez wyprofilowanie spadku terenu pomiędzy budynkiem i granicą działki lub wykonanie obniżenia w sposób schodkowy przy wykorzystaniu palisad, oraz przedłożenie - w terminie do dnia [...] kwietnia 2018 r. - projektu budowlanego zamiennego (sporządzonego przez osobę uprawnioną zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie) zrealizowanego obiektu z uwzględnieniem zmian dokonanych w trakcie realizacji robót budowlanych oraz wykonanych w/w prac ziemnych związanych z profilowaniem terenu od strony wschodniej i północnej.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ podkreślił, iż pomimo utraty ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych przy kontrolowanym obiekcie, możliwa była kontynuacja prowadzonego postępowania naprawczego, po ponownej kontroli stanu zrealizowanych już robot z ewentualnym uwzględnieniem środków procesowych z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Skarżąca wnosząc o jej zmianę. Wyjaśniła, że dokonała zwykłej niwelacji terenu działki, w wyniku której wody opadowe odprowadzane są do studni retencyjnej istniejącej na działce [...] nie powodując osuwania się skarpy po każdym deszczu i zapewniając w ten sposób poszanowanie interesów osób trzecich.

P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PWINB), po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją z [...] stycznia 2018 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy uznał bowiem, iż organ I instancji prawidłowo wszczął postępowanie naprawcze przewidziane przepisami art. 50-51 ustawy Prawo budowlane ustaliwszy, że Inwestorka realizuje budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z istotnymi odstępstwami od projektu zagospodarowania terenu działki zatwierdzonego ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], polegającymi na zmianie rzędnych terenu określonych w w/w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania. Dalej wyjaśnił, że skoro Inwestorka nie przedłożyła w zakreślonym terminie oceny technicznej, a organ nie skorzystał z przepisu art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, to pomimo, że roboty budowlane zostały zakończone zasadne było kontynuowanie rozpoczętego postępowania naprawczego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowanego.

Odnosząc się z kolei do żądania uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, że Skarżąca dokonała zwykłej niwelacji terenu działki, organ odwoławczy uznał je za niezasadne. Odwołując się do dokonanej analizy projektu zagospodarowania działki zatwierdzonego w/w ostateczną decyzją Starosty Ł. o pozwoleniu na budowę oraz pisma z dnia [...] października 2017r. będącego wyjaśnieniem projektanta P. M. B., PWINB zgodził się z organem I instancji, że roboty przy zagospodarowaniu działki nie stanowią zwykłej niwelacji terenu, a wykonane zostały z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu, a Inwestorka powinna doprowadzić je do zgodności z przepisami prawa. Za niezasadne organ odwoławczy uznał też zarzuty dotyczące ukształtowania działki wskazując, że ukształtowanie i zagospodarowanie działki z uwzględnieniem rzędnych docelowych jest projektowane (przy udziale inwestora) na etapie sporządzania projektu przez osobę uprawnioną. Projekt ten jest następnie zatwierdzany przy decyzji o pozwoleniu na budowę, zatem inwestor na etapie projektowania powinien zgłaszać własne żądania kierując je wówczas do projektanta.

Skargę na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wniosła Skarżąca zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.) i art. 105 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, w sytuacji, gdy niewydanie decyzji przez organ I instancji w terminie określonym przez art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane pociąga za sobą obowiązek umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.;

2) art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na braku wyczerpującego rozpatrzenia całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i pominięcie w rozważaniach organu wniosków płynących ze złożonej w sprawie oceny technicznej z dnia [...] lipca 2017 r., z której jednoznacznie wynika, iż stan budynku jest dobry, nie zagraża bezpieczeństwu w użytkowaniu i spełnia warunki zgodnie ze sztuką budowlaną i nie ma żadnego wpływu na działki sąsiednie ponieważ spadek terenu działki [...] oraz działki [...] jest w kierunku wschodnim do rzeczki Ł., a właściciel działki [...] nie wnosi sprzeciwu, gdyż będzie podnosił rzędne terenu swojej działki ze względu na warunki geologiczne, w danym otoczeniu wszelkie budowle nie zachowują naturalnych rzędnych terenu ze względu na poziom wód gruntowych i nie ma żadnych sporów sąsiedzkich.

Powołując się na powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz rozważenie, podstawie art. 135 p.p.s.a., zastosowania tego przepisu i uchylenie w całości również decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podkreśliła, że postanowienie PINB w Ł. z dnia [...] grudnia 2016 r. zostało jej doręczone w dniu [...] stycznia 2017 r. i od tej daty organ - stosownie do treści art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane - miał 2 miesiące na wydanie decyzji przewidzianej w powołanym przepisie. Skoro tego nie uczynił w zakreślonym terminie zachodziła konieczność umorzenia wszczętego postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

PWINB w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu, bowiem kontrolowane rozstrzygnięcie nie jest dotknięte wadami podniesionymi w skardze, jak również innymi, które sąd administracyjny jest obowiązany uwzględniać z urzędu jako niezwiązany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302).

Przedmiotem kontroli jest ocena legalności decyzji nakazującej wykonanie Inwestorowi robót budowlanych polegających na ukształtowaniu nawierzchni działki o nr [...] od strony wschodniej i północnej, z obniżeniem jej terenu do istniejącego poziomu gruntu na działkach sąsiednich nr [...] oraz przedłożenie projektu budowlanego zamiennego zrealizowanego obiektu z uwzględnieniem zmian dokonanych w trakcie realizacji robót budowlanych oraz wykonanych w/w prac ziemnych związanych z profilowaniem terenu od strony wschodniej i północnej.

Podstawę prawną wydania takiego rozstrzygnięcia stanowił art. 51 § 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany nałożyć, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W kontekście tej regulacji użyte przez ustawodawcę sformułowanie: "nakłada, obowiązek" oznacza, że w sytuacji, gdy istotnie odstąpiono od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę, właściwy organ jest zobowiązany do nałożenia na inwestora obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, a w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Ustawodawca nie daje więc organowi wyboru co do sposobu prowadzenia postępowania legalizacyjnego, jeżeli zachodzą istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę. Za takim stanowiskiem przemawia również treść art. 36a, który nakłada na organ architektoniczno-budowlany, niezależnie od działań organu nadzoru - obowiązek uchylenia pozwolenia na budowę, w sytuacji, gdy decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 stanie się ostateczna.

W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że Skarżąca realizując budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr [...], położonej w miejscowości S., gmina Ł., dokonała istotnych odstępstw od warunków określonych w decyzji Starosty Ł. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], w zakresie zagospodarowania terenu działki, zmieniając rzędne terenu określone w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania. Co prawda Skarżąca twierdzi, że dokonała zwykłej niwelacji terenu działki, ale twierdzenia te nie podważają wyników kontroli dokonanych w oparciu o analizę projektu zagospodarowania działki zatwierdzonego w/w ostateczną decyzją Starosty Ł. o pozwoleniu na budowę oraz pismo z dnia [...] października 2017 r. stanowiące wyjaśnienie projektanta P. M. B. Oba dowody wskazują zaś jednoznacznie, że roboty przy zagospodarowaniu działki nie stanowią zwykłej niwelacji terenu, a wykonane zostały z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu i należy je doprowadzić do zgodności z przepisami prawa. Potwierdzenie zaistniałego stanu znajduje też odzwierciedlenie w wydanym przez PINB w Ł. ostatecznym postanowieniu z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...], z którego wynika, że dokonana przez Skarżącą zmiana polegająca na podwyższeniu rzędnych działki w granicach 0,40 - 0,80 m (co wynika z porównania części rysunkowej zatwierdzonego w/w decyzją projektu zagospodarowania działki i sporządzonej przez uprawnionego geodetę mapy niwelacji terenu z poziomem parteru budynku), zgodnie z art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, są zmianami istotnymi, na które Inwestor winien uzyskać zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę.

W przedmiotowej sprawie, co istotne, organ wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie kontrolowanego budynku mieszkalnego oraz nałożył na Skarżącą obowiązek przedłożenia - w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanawiania - oceny technicznej (sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane) w zakresie stabilności wykonanego ogrodzenia na cokole z betonu prefabrykowanego i wpływu dokonanej zmiany rzędnych terenu inwestycji na działki sąsiednie wraz z ewentualnymi zaleceniami co do sposobu wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości w tym przedmiocie. Skarżąca nie przedłożyła w zakreślonym terminie oceny technicznej, a jak wynika z materiału zgromadzonego w sprawie kontynuowała roboty, które ostatecznie zakończyła.

W kontrolowanej sprawie nie budzi też wątpliwości, że organ nadzoru budowalnego nie wydał decyzji, opartej o przepis art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w ustawowym terminie. Jednakże wbrew wywodom pełnomocnika Skarżącej bezskuteczny upływ terminu na wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego nie czyni wszczętego postępowania naprawczego - bezprzedmiotowym. Należy bowiem zwrócić uwagę, że postępowanie to może toczyć się również w sytuacji, gdy postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie zostało wydane. Wynika to wprost z dyspozycji art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, który stanowi, że przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 tej ustawy stosuje się odpowiednio również wtedy, gdy roboty budowlane, o których mowa w art. 50 ust. 1, zostały już wykonane, a zatem wówczas, gdy nie zostało wydane postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. W takim przypadku nie ma też zastosowania zastrzeżenie z art. 51 ust. 1, że decyzja musi być wydana przed upływem dwóch miesięcy od dnia wydania postanowienia. Wydania decyzji na podstawie tego przepisu nie poprzedza bowiem postanowienie wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych (tak A. Gliniecki [w:] Prawo budowlane. Komentarz, A. Gliniecki (red.), Warszawa 2014; wyrok WSA w Poznaniu z 3 lipca 2008 r., II SA/Po 617/2007, Lexis.pl nr 3920406; oraz wyroki NSA z dnia 26 stycznia 2011 r., II OSK 165/2010, Lexis.pl nr 2580475).

W orzecznictwie ugruntowany jest również pogląd, że jeżeli budowa obiektu budowlanego została zakończona, to organ nadzoru budowlanego nie może postanowieniem wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego wstrzymać prowadzonych robót budowlanych. Postanowienie nakazujące wstrzymanie robót budowlanych z powołaniem się na jeden z przepisów art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, odnoszące się do tego samego obiektu budowlanego i tego samego stanu faktycznego, może być wydane tylko raz, po czym w ciągu 2 miesięcy powinna być wydana decyzja na podstawie art. 51 ust. 1 powyższej ustawy (tak też NSA w wyroku z dnia 4 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 861/06 ONSAiWSA 2008/5/84). Zauważyć przy tym należy, że upływ dwumiesięcznego terminu, o jakim mowa w art. 50 Prawa budowlanego powoduje, że ustaje zakaz prowadzenia robót budowlanych (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 listopada 2007 r. sygn. akt II OSK 1558/06; z dnia 11 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1948/08; z dnia 8 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OSK 625/09, LEX nr 597732 oraz A. Gliniecki (red.). Prawo budowlane. Komentarz. Wyd 2. Warszawa 2014 r., str. 665). Tym samym, inwestor po upływie wyżej wskazanego terminu może bez prawnego zakazu przystąpić do dokończenia robót budowlanych. Nie znaczy to jednak, jak próbuje dowodzić autor skargi, że kwestionowane roboty budowlane stały się legalne z samego faktu upływu terminu ważności postanowienia. Dwumiesięczny termin ważności postanowienia o wstrzymaniu wykonania robót budowlanych ma przede wszystkim charakter mobilizujący dla organów administracyjnych tworząc jednocześnie dla inwestora gwarancję, że wstrzymywanie prowadzonego przez niego procesu inwestycyjnego nie będzie wydłużane ponad ustawowy termin, co niejednokrotnie wiązałoby się dla niego z możliwością poniesienia z tego tytułu szkody. Pamiętać jednak należy, że wydanie postanowienia wstrzymującego nie jest jedynym aktem wydawanym w sprawie samowoli. Przed wydaniem tego postanowienia, a przystępując do czynności wyjaśniających organ nadzoru budowlanego wszczyna postępowanie w sprawie, ustalając przede wszystkim jej stan faktyczny, a w razie stwierdzenia, że może zachodzić przypadek samowoli wydaje postanowienie, o którym mowa wyżej.

Tak więc utrata ważności postanowienia na skutek upływu dwóch miesięcy nie kończy, jak interpretuje to pełnomocnik Skarżącej, dla inwestora wszczętej sprawy, która powinna zostać zakończona w procesowej formie. Z tego powodu podjęcie dalszych robót budowlanych po upływie dwóch miesięcy odbywa się na ryzyko inwestora, bowiem po zakończeniu budowy organ przeprowadzi ponowną ocenę legalności obiektu budowlanego. W takiej sytuacji bowiem organ może przeprowadzić ponowną ocenę legalności obiektu budowlanego i zakończyć postępowanie naprawcze na zasadzie kontroli następczej zrealizowanych już robót budowlanych, stosując w miarę potrzeby środki, o których mowa w art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt II OSK 512/13, LEX nr 1572750 oraz z dnia 7 lipca 2015 r. sygn. akt II OSK 2952/13, CBOSA).

Zgromadzona w aktach sprawy dokumentacja wskazuje jednoznacznie na fakt zakończenia realizowanych przez Skarżącą robót budowlanych, co potwierdza m.in. protokół oględzin z dnia [...] września 2017 r. Dlatego organy nadzoru budowlanego trafnie dopuściły możliwość kontynuacji prowadzonego postępowania naprawczego w oparciu o art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, a w konsekwencji zasadnie wydały rozstrzygnięcie na podstawie art. 51 ust. 1pkt 3 tej ustawy. Brak było zatem podstaw - wbrew twierdzeniom Skarżącej - do umorzenia niniejszego postępowania na mocy art 105 §1 k.p.a., albowiem postępowanie to w żaden sposób nie stało się bezprzedmiotowe.

W niniejszej sprawy nie uchybiono również przepisom prawa procesowego. Wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.), a ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 k.p.a.). Tym samym zarzut braku wyczerpującego rozpatrzenia całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz pominięcie w rozważaniach organu wniosków płynących ze złożonej w sprawie oceny technicznej z dnia 20 lipca 2017 r. należy uznać za niezasadny. W ocenie Sądu zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jest wyczerpujący, a organy podjęły wszelkie niezbędne kroki w celu wyjaśnienia niniejszej sprawy. Wydane zaś rozstrzygnięcie zostało oparte zostało o zgromadzony materiał dowodowy, w tym zalecenia przedłożonej oceny technicznej z dnia [...] lipca 2017 r. uzupełnionej pismem z dnia [...] października 2017 r. M. B. (autora projektu zagospodarowania terenu zatwierdzonego w/w ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., Nr [...], Starosty Ł. o pozwoleniu a budowę). Akcentowany zaś w skardze brak sprzeciwu właściciela działki sąsiedniej o nr [...], nie daje podstaw – jak słusznie wywiódł organ w odpowiedzi na skargę - do pozostawienia wykonanej samowolnie niwelacji terenu (podniesienia rzędnych działki). Pozostawienie bowiem rzędnych terenu na obecnym poziomie stanowiłoby naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych w zakresie możliwości zalewania działek sąsiednich wodami opadowymi z działki Skarżącej.

Reasumując, skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a przedstawione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku i jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.