Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SAB/Go 17/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 139 par.3 i 140 par 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2009 r. sprawy ze skargi W.Ś. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. 1. zobowiązuje Dyrektora Izby Skarbowej do wydania w terminie 60 dni od dnia doręczenia wyroku decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 r., 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SAB/Go 17/09

UZASADNIENIE

Skarżący W.Ś. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej , w zakresie postępowania odwoławczego wywołanego wniesieniem odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2008 roku.

Z akt sprawy wynika że :

W dniu [...] lutego 2009 r. organ podatkowy otrzymał odwołanie W.Ś. z dnia [...] stycznia 2009 r. wraz ze stanowiskiem organu kontroli skarbowej, oraz aktami sprawy. W dniu [...] lutego 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej skierował do skarżącego wezwanie do sprecyzowania decyzji, co do których skarżący złożył odwołanie. Natomiast skarżący odpowiedział na powyższe pismo w dniu [...] marca 2009 r. precyzując numery decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej , od których zostało złożone odwołanie.

W międzyczasie w [...] lutego 2009 r. organ podatkowy otrzymał drogą elektroniczną wniosek K.B., o przeprowadzenie dowodu w postaci bilingów / wydruków telefonicznych SLP, który został potwierdzony w dniu [...] marca 2009 r. pismem K.B. z [...] lutego 2009 r.

Również [...] marca 2009 r. K.B. złożył wniosek z [...] lutego 2009 r., o wydanie postanowienia o odmowie uwzględnienia pisemnych pełnomocnictw złożonych w postępowaniu prowadzonym przez Urząd Kontroli Skarbowej przez strony, wobec niedopuszczenia [...] lutego 2009 r. jako pełnomocnika do postępowania prowadzonego wobec F W.Ś.,

Nadto w [...] marca 2009 r. K.B. wniósł o przesłanie informacji, czy udzielone pełnomocnictwa przez strony toczących się postępowań są ważne w postępowaniach odwoławczych.

Tego samego dnia w siedzibie organu podatkowego skarżący udzielił K.B., ustnego pełnomocnictwa do reprezentowania jego osoby w postępowaniu odwoławczym w zakresie podatku od towarów i usług.

W dniu [...] marca 2009 r. skarżący wniósł o wydanie postanowienia o odmowie uwzględnienia pisemnego pełnomocnictwa złożonego w postępowaniu prowadzonym przez Urząd Kontroli Skarbowej udzielonego K.B. i jednorazowego pełnomocnictwa udzielonego J.Ś., wobec niedopuszczenie wskazanych osób [...] lutego 2009 r. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocników w postępowaniu prowadzonym wobec firmy F W.Ś.,

Również [...] marca 2009 r. organ otrzymał pismo skarżącego w sprawie pełnomocnictwa dla K.B. i pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego J.Ś. i S.B. do zapoznania się z aktami sprawy firmy F,

Nadto [...] marca 2009 r. K.B. złożył:

* wniosek o udzielenie informacji mających wpływ m.in. na ocenę

przeprowadzanych dowodów, których to informacji jego zdaniem nie

nadesłano,

* dokumentację handlową na okoliczność transakcji handlowych,

mającą związek z trzema kontrolowanymi firmami tj. SLP, W i F,

- zażalenie na odmowę uwzględnienia złożonych wniosków

dowodowych przez l instancję,

- wniosek o zweryfikowanie poprawności stosowanych sygnatur w

składanych podaniach do Izby Skarbowej.

Również w tym dniu S.B. i K.B., zapoznawali się z aktami sprawy.

Następnie [...] marca 2009 r. K.B. złożył pismo co do transakcji WNT, a w dniu [...] marca 2009 r. co do uzupełnienia zażaleń, poprzez wskazanie wniosków, wobec których UKS był bezczynny i wobec których nie udzielił informacji lub wydał postanowienia o odmowie uwzględnienia wniosków, pismo uzupełniające odwołanie, jak również pismo wskazujące na brak wszystkich protokołów z czynności dokumentujących przebieg kontroli.

Nadto K.B. w dniu [...] marca 2009 r. złożył wniosek o przesłuchanie świadka, a [...] marca 2009 r. uzupełnienie odwołania od decyzji Urzędu Kontroli Skarbowej , w sprawie zeznań świadka M.R. i [...] marca 2009 r. uzupełnienie odwołań w sprawie WNT.

W dniu [...] marca 2009 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o udostępnienie akt sprawy.

Dyrektor Izby Skarbowej [...] kwietnia 2009 r. zawiadomił skarżącego o niezałatwieniu sprawy w terminie, wskazując nowy termin załatwienia sprawy na dzień [...] czerwca 2009 r. , podając jako powód niedotrzymania terminu złożony charakter sprawy oraz konieczność rozpatrzenia licznych pism złożonych przez pełnomocnika skarżącego.

K.B. [...] kwietnia 2009 r. złożył pismo w sprawie ustalenia obowiązywania embarga rosyjskiego, wraz z pismem Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 kwietnia 2009 r., a w dniu [...] kwietnia 2009 r. wniósł o przesłanie potwierdzeń wszystkich otrzymanych podań przez Izbę Skarbową, które zostały przesłane tradycyjną pocztą, oraz pocztą elektroniczną podpisane kwalifikowanym bezpiecznym podpisem elektronicznym w postępowaniach odwoławczych firm PW W, F oraz SLP, co Dyrektor Izby Skarbowej [...] kwietnia 2009 r. potwierdził.

W dniu [...] kwietnia 2009 r. skarżący wniósł o wyznaczenie terminu przesłuchania W.Ś. i wezwania na świadka D.K., jak i wniosek o przeprowadzenie dowodu z nagrania rozmowy skarżącego z świadkiem D.K., oraz wniosek o przesłuchanie świadka D.K.,

W dniu [...] kwietnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej przekazał pismo w sprawie wyznaczenia terminu przesłuchania W.Ś. i wezwania na świadka D.K. Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej .

21 kwietnia 2009 r. wpłynęło pismo K.B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w sprawie dokumentacji zgromadzonej w aktach postępowań.

Natomiast [...] maja 2009 r. do organu wpłynęło pełnomocnictwo jednorazowe W.Ś. z [...] maja 2009 r. dla J.Ś., który stawił się w dniu [...] maja 2009 r. celem przejrzenia akt sprawy.

W dniach [...] maja i [...] maja 2009 r. wpłynęło pismo K.B. stanowiące uzupełnienie odwołania, a w dniu [...] maja 2009 r. w sprawie pozbawienia stron postępowania czynnego udziału w postępowaniu poprzez niedopuszczenie pełnomocnika W.Ś., natomiast [...] maja 2009 r. w sprawie zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym oraz przed Urzędem Kontroli Skarbowej,

Następnie [...] czerwca 2009 r. J.Ś. upoważniony przez skarżącego dokonywał jednokrotnego zapoznania się z aktami sprawy UKS i pobrania kopii z akt.

W dniu [...] czerwca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej zawiadomił ponownie skarżącego o niezałatwieniu sprawy w terminie, wyznaczając nowy termin załatwienia sprawy na dzień [...] sierpnia 2009 r., jako powód niezałatwienia sprawy wskazał złożony charakter sprawy i konieczność rozpoznania licznych pism składanych przez skarżącego.

W dniu [...] czerwca 2009 r. K.B. zapoznawał się z aktami sprawy.

Nadto, tenże w dniu [...] czerwca 2009 r. złożył pismo stanowiące uzupełnienie odwołania, a [...] czerwca 2009 r. pismo w sprawie umożliwienia wglądu w akta Inspektorowi Kontroli Skarbowej, co Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] czerwca 2009 r. potwierdził.

W dniu [...] czerwca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej pismem z [...] czerwca 2009 r. przesłał pismo w sprawie udostępnienia akt sprawy Inspektorowi Kontroli Skarbowej, a w dniu [...] lipca 2009 r. skierował pismo z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie sporządzenia fotokopii,

[...] lipca 2009 r. K.B. kolejny raz uzupełnił odwołanie.

W dniach [...] lipca i [...] lipca 2009 r. K.B. zawiadomił o zmianie adresu do korespondencji i w sprawie aktualnego adresu do korespondencji.

Nadto K.B. złożył pismo :

* w dniu [...] lipca 2009 r. w sprawie dowodów uzyskanych z PIORiN,

* w dniu [...] lipca 2009 r. uzupełniające odwołania od wydanych

decyzji UKS w postępowaniach wobec firm PW W, SLP, PW F w zakresie ustalenia podatku VAT,

* w dniu [...] sierpnia 2009 r. stanowiące uzupełnienie odwołań od

wydanych decyzji UKS w postępowaniach wobec firm PW W, SLP,

PW F w zakresie ustalenia podatku VAT,

- w dniu [...] sierpnia 2009 r. uzupełniające pismo z dnia [...] sierpnia

2009 r.

W toku prowadzonego postępowania odwoławczego K.B. kierował również pisma do Ministerstwa Finansów:

* w dniu [...] marca 2009 r. oraz z dnia [...] maja 2009 r. o

wyłączenie właściwości Izby Skarbowej w postępowaniu

odwoławczym w sprawie W.Ś. (PW F) i przekazanie postępowań

innej Izbie Skarbowej. Pismo zostało skierowane przez Izbę Skarbową do Ministerstwa Finansów w dniach [...] kwietnia 2009 r. oraz z [...] maja 2009r.

* ponaglenie (bez daty) złożone na podstawie art. 141 § l pkt 2

ordynacji podatkowej. Pismo zostało przez Izbę Skarbową

skierowane do Ministerstwa Finansów [...] kwietnia 2009 r.,

- ponaglenie z [...] kwietnia 2009 r. w sprawie odmówienia

pełnomocnikowi J.S. przejrzenia akt postępowania

oraz niewydania postanowienia o odmowie przejrzenia akt. Stanowisko

organu w sprawie zostało przesłane do Ministerstwa Finansów w piśmie z 28 kwietnia 2009 r. Następnie pismem z [...] maja 2009 r.

przesłane zostało uzupełnienie w sprawie.

Skarżący [...] marca 2009 r. wniósł o udostępnienie informacji publicznej, a sprawa zarejestrowana pod numerem [...].

W dniu [...] kwietnia 2009 r. wpłynęło kolejne pismo w sprawie. Na które Dyrektor Izby Skarbowej pismem z [...] kwietnia 2009 r. i z [...] maja 2009 r. udzielił odpowiedzi.

W dniu [...] lipca 2009 r. skarżący wniósł skargę z dnia [...] lipca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na bezczynność organu w sprawie przewlekłości postępowania odwoławczego

W złożonej skardze, skarżący podniósł, że postępowanie odwoławcze prowadzone jest od blisko 6 miesięcy.

Skarżący wskazał, że złożył ponaglenie do Ministerstwa Finansów, które zostało rozpatrzone w sposób dla skarżącego niezadowalający, bowiem w postanowieniu Ministra Finansów nie wskazano faktycznych przyczyn przewlekłości prowadzonego postępowania odwoławczego i środków zapobiegających naruszeniu terminów w przyszłości.

Zdaniem skarżącego nic nie wskazuje, aby organ podejmował czynności w sprawie polegające na rozpatrywaniu wniosków skarżącego, a także na prowadzeniu postępowania dowodowego.

W ocenie skarżącego nieprawidłowym jest wskazywanie, jako powodów przewlekłości trwającego postępowania, że sprawa jest zawiła, a przewlekłość jej prowadzenia wynika z faktu kierowania przez niego licznych pism. Składanie wniosków jest bowiem prawem skarżącego, a obowiązkiem organu podatkowego jest zakończenie postępowania bez zbędnej zwłoki.

Na uzasadnienie powyższych twierdzeń skarżąca powołała wyroki zapadłe w sprawach : III SAB/77/98 i III SAB/Wa 8/04.

Skarżący podniósł również, że treść ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2009 r., nr 18, poz. 97), w art. 64 ust. 2 zobligowała organa podatkowe do zakończenia prowadzonych postępowań do dnia 7 maja 2009 r.

Zgodnie bowiem ze znowelizowanym przepisem w art. 64 ww. ustawy wskazano, że postępowania wszczęte i nie zakończone przed dniem wejścia w życie wspomnianej nowelizacji, powinny zostać zakończone w terminie 60 dni od dnia wejścia nowelizacji w życie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, uznając zarzut bezczynności za bezzasadny. Nadto, w pierwszej kolejności podjął działania mające na celu wyjaśnienie zakresu złożonego odwołania. Dopiero po zbadaniu kwestii formalnych i wyjaśnieniu wątpliwości organ mógł przejść do merytorycznej analizy materiałów sprawy, która ma skomplikowany charakter. Zauważył także, iż nie bez znaczenia dla trwającego postępowania jest fakt, że skarżący, jak i ustanowieni w sprawie pełnomocnicy, aktywnie uczestniczyli w postępowaniu odwoławczym. Dyrektor wskazał, że zachowując ciągłość zawiadamiał stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie, podając przyczynę jego niedotrzymania i wskazując nowy termin. Przepisy Ordynacji podatkowej nie limitują ilości dokonanych przedłużeń. Co do wskazanego w skardze art. 64 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej organ wyjaśnił, iż nie znajduje on zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż dotyczy wyłącznie kontroli i nie odnosi się do postępowania odwoławczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga okazała się uzasadniona.

Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje wszystkie

kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretował i nie naruszył zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. Ponadto zgodnie z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku,

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270

ze zm. ), zwaną dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga może być uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne

naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na

wynik sprawy, ewentualnie kwalifikowanych przyczyn określonych w art. 145

§ 1 pkt 2 i 3 P.p.s.a.

Ocena sądu dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji.

W zakresie tak oznaczonej kognicji Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej w niniejszej sprawie obejmuje również orzekanie w przedmiocie skargi na bezczynność organu podatkowego w postępowaniu odwoławczym, skutkującą niewydaniem decyzji II instancyjnej.

Bezspornym jest że skarżący złożył ponaglenie do Ministra Finansów

zgodnie z art. 141 § 1 ordynacji podatkowej. Organ ten postanowieniem

z [...] maja 2009 r. uznał je za nieuzasadnione i w związku z tym należy

uznać iż skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna bowiem

wyczerpano przysługujące środki zaskarżenia co do bezczynności organu,

bez których wniesienie skargi na bezczynności organu do sądu administracyjnego nie byłoby możliwe ( art. 52 § 1 P.p.s.a. ).

Bezczynność organu ma miejsce, gdy w prawnie określonym terminie

organ ten nie podejmie żadnych czynności, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosowniej czynności.

Dla uznania zasadności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu ( T. Woś, H. Krzysiak- Molczyk, M. Romańska-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2008, Wydanie 2, teza 76, s.97, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis ).

Należy podkreślić, że skarga na bezczynność może być uznana za zasadną, gdy wniesiona zostanie po upływnie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy.

Zgodnie z art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej, załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, sprawy, a w sprawie w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy nie później niż w ciągu 3 miesięcy.

Jak wynika z akt sprawy organ odwoławczy otrzymał akta sprawy w dniu [...] lutego 2009 r. i do dnia wniesienia skargi na bezczynność, jak również do dnia wydania wyroku przez sąd administracyjny, odwołanie nie zostało rozpoznane.

Organ podatkowy w niniejszej sprawie stosownie do art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej trzykrotnie wyznaczał nowy termin do rozpoznania niniejszej sprawy stosownie do art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej. Jednocześnie organ zawiadamiał o wyznaczeniu nowego terminu do załatwienia sprawy skarżącego, oraz wskazywał przyczyny nie załatwienia sprawy.

Podkreślić należy że zadośćuczynienie obowiązkowi wynikającemu z art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej, nie wyklucza uznania za zasadną skargi na bezczynność organu.

Wyznaczenie przez organ nowego terminu do załatwienia sprawy nie oznacza dotrzymanie terminu określonego art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej i uznanie za bezzasadną skargi na bezczynność.

Jako przyczyny nie załatwienia sprawy w terminie organ wskazywał na zawiły jej charakter i konieczność zapoznania się i rozpatrzenia licznych pism złożonych przez pełnomocnika skarżącego.

Nie ulega wątpliwości, że sprawa jest skomplikowana. Jednakże wszystkie czynności podejmowane przez organ podatkowy do momentu wniesienia skargi, poza oddaleniem wniosku o przeprowadzenie rozprawy i nie przesyłania korespondencji drogą elektroniczną, nie dotyczyły kwestii merytorycznych.

Mimo złożonych wniosków dowodowych przez skarżącego, organ podatkowy w tej mierze nie podjął żadnych działań, czy to zmierzających do przeprowadzenia tychże dowodów, czy też ich oddalenia.

Dotyczy to np. przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka D.K., M.R., dowodu z bilingów rozmów telefonicznych, nagrania na płycie CD.

Zawiłość i skomplikowany charakter sprawy nie usprawiedliwia zdaniem Sądu braku podjęcia w tej kwestii, przez długi okres czasu, kilku miesięcy, jakichkolwiek, choćby cząstkowych, rozstrzygnięć merytorycznych np. co do wniosków dowodowych.

Organ podatkowy wydał bowiem tylko postanowienie co do odmowy przeprowadzenia rozprawy i to w dniu [...] października 2009 r., a więc długo po wniesieniu skargi na bezczynność.

Organ uzasadniając wniosek o oddalenie skargi wskazuje na podejmowane działania np. udostępnienia informacji publicznej, sprawy ponaglenia odnoszącego się do niewydania postanowienia o odmowie zapoznania się z aktami sprawy przez J.Ś., sporządzania kopii dokumentów, czy też czynności zapoznania się z aktami osób do tego upoważnionych, stwierdzenia poprawności stosowanych sygnatur. Jednakże w większości dotyczyły one kwestii formalnych i nie wymagały dużego nakładu pracy.

Wskazać można, że organ podatkowy w odpowiedzi na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie informacji i ilości wystąpień Urzędu Kontroli Skarbowej o pomoc prawną do administracji Królestwa Holandii wskazał, iż nie posiada co tego żadnych informacji. Pismo owo sprokurowało dalszą wymianę pism, jednakże bez wartości merytorycznej dla niniejszej sprawy.

Podobnie ocenić należy kwestię wydania postanowienia w sprawie odmowy udostępnienia akt sprawy pełnomocnikowi skarżącego J.Ś.. Organ podatkowy wskazał, że uzasadnienie odmowy nastąpi w decyzji merytorycznej, a więc rozstrzygnięcie tej kwestii, nie wymagało dużego nakładu pracy i nie pochłonęło dużej ilości czasu.

Brak jest również podstaw do uznania, że udostępnienie akt do wglądu Prokuraturze Rejonowej wpłynęło na podejmowane czynności, gdyż akta udostępnione były do wglądu jedynie w okresie 3 dni.

Organ podatkowy wskazuje, że w fazie początkowej postępowania odwoławczego istniała konieczność weryfikacji odwołania złożonego przez skarżącego, wobec występujących braków formalnych m.in. braku wskazania zaskarżonych decyzji.

Nie ulega wątpliwości, że aby nadać dalszy bieg odwołaniu, odwołanie winno spełniać podstawowe warunki formalne m.in. wskazywać, indywidualizować decyzji której dotyczy odwołanie.

Jednakże weryfikacja tych danych została dokonana w okresie kilku dni na przełomie lutego i marca 2009 r. i okres ten nie uzasadnia nie podejmowania czynności merytorycznych przez kilka miesięcy, bowiem uzupełnienie braków formalnych uniemożliwiało nadanie biegu sprawie jedynie przez okres kilkunastu dni.

Nie ulega wątpliwości, że skomplikowany charakter sprawy wymaga większego nakładu pracy, a co za tym idzie decyzje procesowe podejmowane są w dłuższym okresie czasu. Jednakże w niniejszej sprawie organ nie podejmował żadnych działań wskazujących na sukcesywne dążenie do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Organ podatkowy mógł, ze względu na skomplikowany charakter sprawy, podejmować decyzje cząstkowe np. co do niektórych dowodów poprzez ich oddalenie, czy też przeprowadzenie. Bowiem wówczas zasadne byłoby twierdzenie, że dąży on sukcesywnie w dłuższym okresie czasu, ze względu na zawiłość sprawy, do jej rozstrzygnięcia, poprzez stopniowe rozstrzyganie zagadnień pojawiających się w toku postępowania.

Przykładowo w dniu [...] marca 2009 r. pełnomocnik skarżącego wnosił o przeprowadzenie dowodów w postaci bilingów / wydruków telefonicznych SLP, czy też wnioskował o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków, a organ podatkowy nie podjął żadnej czynności celem rozstrzygnięcia tego wniosku. Jedynie jak wskazano wyżej w dniu [...] października 2009 r. oddalił wniosek o przeprowadzenie rozprawy

Organ podatkowy wskazuje, że podejmowane działania w postaci weryfikacji stosowanych sygnatur, potwierdzania wpływu podań do organu skarbowego, przekazania pism skarżącego do innych organów według właściwości, informowania o możliwości sporządzenia fotokopii, udzielania informacji co do wglądu w akta sprawy są podejmowane równolegle w analizą merytoryczną sprawy.

Jednakże jak wynika z akt sprawy, zgromadzony materiał dowodowy nie wykazuje uzewnętrznionych znamion pojętej analizy i jej wyników.

Brak jest również podstaw do uznania iż duża ilość pism kierowanych przez skarżącego ma wpływ na długość postępowania. Jak bowiem wskazano, organ podatkowy nie podejmował przez okres kilku miesięcy żadnych rozstrzygnięć merytorycznych, co do biegu postępowania, np. co do złożonych wniosków dowodowych. Rozstrzygnięcia te mogłyby przecież zapadać sukcesywnie stosownie do składanych pism i wniosków przez skarżącego.

Organ wskazał również w piśmie złożonym do akt sprawy w toku postępowania sądowoadministracyjnego z dnia 28 sierpnia 2009 r., iż zarzuty podniesione w pismach stanowiących uzupełnienie skargi są tożsame z zarzutami podnoszonymi w skardze. Z tego też względu zdaniem Sądu pisma powyższe nie wymagały dużego nakładu pracy i czasu celem przeprowadzenia ich analizy.

Nadto niewątpliwie brak merytorycznych decyzji w sprawie, generował dalsze pisma skarżącego, często o podobnej lub powtarzającej się treści.

Zauważyć należy, ze treściowo większość z tych pism zawiera stanowisko skarżącego i jako takie winno być brane pod uwagę przy stanowczym, ostatecznym rozstrzygnięciu, przy podjęciu orzeczenia w postaci decyzji .

Zawarte tam argumenty mogą być wzięte pod uwagę dopiero w końcowej fazie postępowania, a nie w sytuacji braku rozstrzygnięcia np. wniosków dowodowych złożonych przez skarżącego i braku zgromadzenia całego materiału dowodowego.

Brak jest również podstaw do uznania, że aktywność procesowa skarżącego i jego pełnomocnika w postaci zapoznawania się z aktami sprawy wpływa na tak długi okres bierności organu podatkowego.

Fakt iż skarżący, czy też jego pełnomocnik, zapoznaje się z materiałami zgromadzonymi w aktach sprawy jest czasowo prawie bez znaczenia dla długości czasu trwania postępowania, bowiem jak można wnosić z akt sprawy, okres zapoznawania się z aktami sprawy przez pełnomocników w toku całego postępowania to okres kilkunastu godzin. Jest to czynność administracyjna wymagająca sporządzenia protokołu z przebiegu powyższej czynności.

Za nieuzasadniony uznał Sąd zarzut naruszenia przepisu art. 64 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 18, póz. 97), która weszła w życie 19 stycznia 2009 r. Przepis ten wprowadza termin zakończenia kontroli wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie powołanej ustawy i nie ma zastosowania, co zasadnie zauważył Dyrektor Izby Skarbowej, do prowadzonych przez organy postępowań podatkowych.

Z tych też względów oraz na podstawie art. 149 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.

/-/ J. Niedzielski /-/ S. Kowalczyk /-/A. Juszczyk-Wisniewska