Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 971/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 649  Sprawy dotyczące poświadczenia bezpieczeństwa oraz z zakresu ochrony informacji niejawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 25 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania poświadczenia bezpieczeństwa w zakresie dostępu do informacji niejawnych o klauzuli "NATO SECRET" postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. S. pismem z dnia 20 kwietnia 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów

z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania poświadczenia bezpieczeństwa w zakresie dostępu do informacji niejawnych o klauzuli "NATO SECRET".

Pismem z dnia 3 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II, wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie Sądu zostało uznane za doręczone stronie z dniem 22 czerwca 2020 r.

Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Oznacza to, że każde pierwsze pismo w sprawie (najczęściej skarga), powinno zawierać nr PESEL strony skarżącej, będącej osobą fizyczną.

W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 P.p.s.a., w tym numeru PESEL, obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku, gdy tym pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2019 r., sygn. akt I OZ 1211/19 oraz I OZ 1218/19).

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wniesiona skarga nie zawiera numeru PESEL D. S., a skarżący nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi na wezwanie Sądu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono

w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Sąd uznał, że w niniejszej sprawie wezwanie skierowane do skarżącego zostało skutecznie doręczone, w trybie art. 73 P.p.s.a. Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a, sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie zaś do art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo

w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej,

a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia,

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 P.p.s.a.).

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 P.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo).

Sąd ustalił, że w niniejszej sprawie doręczenia dokonano pod adres wskazany przez skarżącego, z zachowaniem wymogów wynikających z cyt. wyżej przepisu art. 73 P.p.s.a., w tym po dwukrotnym awizowaniu przesyłki (w dniu 8 i 16 czerwca 2020 r.).

Sąd przyjął, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została skutecznie doręczona w dniu 22 czerwca 2020 r. Siedmiodniowy termin do wykonania przez Skarżącą czynności wynikającej z zawartego w niej wezwania rozpoczął zatem bieg w dniu 23 czerwca 2020 r. i upłynął z dniem 29 czerwca 2020 r.

Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wykonał wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.