Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 20/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1  ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 122 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych.
article: art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 113  ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 58 poz 515
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant Ewa Pąsiek po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi "A" na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji w sprawie skreślenia z listy egzaminatorów oddala skargę.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Ogólnopolski Związek Zawodowy Pracowników Wojewódzkich Ośrodków Ruchu Drogowego we W. (zwany dalej "stroną skarżącą") domagał się stwierdzenia bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w rozpoznaniu odwołania od decyzji, Marszałka Województwa D. z dnia [...] r. w sprawie skreślenia M. M. z ewidencji egzaminatorów Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego. Strona skarżąca podniosła, że odwołanie od wskazanej decyzji pierwszoinstancyjnej złożyła za pośrednictwem Marszałka Województwa w dniu [...] r., jednak do dnia wniesienia skargi, tj. [...] r. odwołanie nie zostało przez organ odwoławczy rozstrzygnięte, co więcej Kolegium nie poinformowało Związku o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że nie został wyczerpany administracyjny tok instancji, tj. strona skarżąca nie wezwała Kolegium do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego skarga jest niedopuszczalna. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że odwołanie strony skarżącej zostało przez Kolegium rozpoznane i w dniu [...] r. postanowieniem nr [...] stwierdzono uchybienie terminu do jego wniesienia.

Na rozprawie w dniu [...] r. strona skarżąca podtrzymała skargę, podnosząc, że odwołanie wniesione przez egzaminatora, którego dotyczyła decyzja pierwszoinstancyjna zostało rozpoznane przez Kolegium w dniu [...] r. które utrzymało w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Decyzję tę M. M. otrzymał w [...] r.

Pełnomocnik organu wniósł natomiast o oddalenie skargi, ewentualnie o umorzenie postępowania, z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcie zostało wydane, zatem Kolegium nie pozostawało w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod kątem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm. – dalej zwaną p.p.s.a), na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 2 przywołanej ustawy) oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego wyżej § 2 art. 3 p.p.s.a.

Sprawując kontrolę działalności administracji publicznej w granicach tak zakreślonej kognicji Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do stanowiska organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę, tj. wniosku o odrzucenie skargi, jako najdalej idącego. Zauważyć zatem należy, że zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. 2001 nr 79, poz. 856) samorządowe kolegia odwoławcze, zwane dalej kolegiami, są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

Rozpoznawana sprawa dotyczy rozpoznania odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez Marszałka Województwa. Organem wyższego stopnia w stosunku do marszałka, jako organu jednostki samorządu terytorialnego, niezależnie od tego, jakie wykonuje zadania, jest samorządowe kolegium odwoławcze. Natomiast zgodnie z treścią obowiązującego w dniu wydania rozstrzygnięć obu instancji art. 113 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym marszałek jest uprawniony do podjęcia decyzji w kwestii skreślenia egzaminatora z ewidencji, w przypadku ziszczenia się przesłanek wymienionych w tej normie.

W postępowaniu administracyjnym prowadzonym na podstawie przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym, samorządowemu kolegium odwoławczemu przypisane zostały kompetencje procesowe dla których zgodnie z k.p.a. właściwy jest organ wyższego stopnia. Powyższe ustalenie jest istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem w przypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego, nie ma zastosowania art. 37 k.p.a.,( w stosunku do SKO nie ma organu wyższego stopnia), a więc niewyczerpanie środka prawnego przewidzianego w art. 37 k.p.a. nie czyni skargi niedopuszczalną (por. wyrok WSA z 17 kwietnia 2008 r., sygn. III SA/Łd 3/08 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. II SAB/Po 50/10, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach).

Powyższe regulacje prawne wskazują jednakże, iż skuteczność skargi na bezczynność uzależniona jest od stwierdzenia, iż stan bezczynność istniał już przed wniesieniem skargi. Skarga na bezczynność stanowi bowiem środek dyscyplinujący organ administracji publicznej, służący przeciwdziałaniu przewlekłości postępowania administracyjnego. Skarga na bezczynność wniesiona być może do sądu administracyjnego tylko w razie niepodejmowania przez organy nakazanych prawem aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Formę działania organu administracji w konkretnej sprawie administracyjnej określają przepisy prawa materialnego lub w szczególnych przypadkach przepisy proceduralne. Wniesienie skargi na bezczynność jest więc uzasadnione w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie podziela zarzutów skargi co do bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego, bowiem bezczynności tej nie było w dacie wniesienia skargi.

W badanym przypadku w pierwszej kolejności wskazać należy, że odwołanie strony skarżącej od decyzji Marszałka Województwa przekazane zostało do organu odwoławczego w dniu [...] r, co wynika z akt administracyjnych sprawy. W dniu [...] r. Kolegium wydało w sprawie odwołania postanowienie, którym stwierdziło uchybienie terminu do jego wniesienia. Odwołanie to wysłane zostało na adres wskazywany konsekwentnie przez stronę skarżącą w toku postępowaniu. Wobec nieodebrania przesyłki przez adresata, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu, zostało przez Pocztę Polską zwrócona do nadawcy. Przesyłka ta została złożona w Kolegium w aktach sprawy, ze skutkiem doręczenia na dzień [...] r. Skarga wniesiona została w dniu [...] r., a zatem po niemal dwóch miesiącach od rozpoznania odwołania.

Tym samym w dacie wniesienia skargi, oraz w dacie wpływu skargi do organu, skarżony organ nie pozostawał w bezczynności, co czyni skargę nieuzasadnioną.

Zaś odnoszona przez stronę skarżącą na rozprawie okoliczność, że przedmiotowe odwołanie zostało złożone w terminie, nie znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy, skoro jej przedmiotem jest badanie zasadności skargi na bezczynność organu.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151p.p.s.a.Sąd skargę oddalił.