Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt SA/Wr 852/94
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 1994-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 1974 nr 38 poz. 229
law: Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.
Teza: Przez korzystanie ze środków łączności, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./, rozumieć należy również odbiór sygnałów radiowo-telewizyjnych.

TEZY

Przez korzystanie ze środków łączności, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./, rozumieć należy również odbiór sygnałów radiowo-telewizyjnych.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6 grudnia 1993 r. Prezydent Miasta W. na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 6 i art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - prawo budowlane oraz par. 34 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego /Dz.U. nr 8 poz. 48 ze zm./ nakazał skarżącej Spółdzielni podjęcie prac projektowych i wykonawczych, mających na celu poprawę odbioru sygnałów telewizyjnych w budynku przy ulicy P.Śl. w terminie do końca lutego 1994 r.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że na podstawie wyników badań i pomiarów wartości sygnałów telewizyjnych, przedstawionych przez Państwową Agencję Radiokomunikacyjną, stwierdzono zakłócenia w odbiorze sygnałów RTV w budynku przy tej ulicy, których przyczyną jest budowa 8-kondygnacyjnego budynku skarżącej Spółdzielni.

Uzasadnia to obciążenie skarżącej Spółdzielni obowiązkiem podjęcia określonych w treści decyzji prac projektowych i wykonawczych.

W odwołaniu od tej decyzji skarżąca Spółdzielnia zarzuciła, że opinia Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej nie stanowi dostatecznej podstawy do ustalenia przyczyn pogorszenia sygnałów telewizyjnych w budynku przy ulicy P.Śl., gdyż podane w niej wartości nie zostały oparte na badaniach, a w każdym razie Agencja nie załączyła ich wyników do opinii. W szczególności nie prowadzono żadnych pomiarów wartości sygnałów przed wybudowaniem budynku przy ulicy P.Śl. O badaniach prowadzonych po wszczęciu postępowania Spółdzielnia nie była zawiadomiona i nie mogła w nich uczestniczyć.

Podjęcie budowy tego budynku oparte zostało na projekcie zaopiniowanym przez Państwową Agencję Radiokomunikacyjną, która nie zgłosiła żadnych zastrzeżeń w przedmiocie pogorszenia sygnałów RTV przyszłą budową.

Wojewoda uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części określającej termin jej wykonania do końca lutego 1994 r. i ustalił termin wykonania decyzji do dnia 30 maja 1994 r. W pozostałym zakresie organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję pierwszej instancji.

Wojewoda wyjaśnił, że podstawę wydania decyzji stanowi art. 54 prawa budowlanego. Opinia Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej dostatecznie wyjaśnia przyczyny zakłóceń odbioru sygnałów telewizyjnych w budynku przy ulicy P.Śl. Podane w opinii wartości sygnałów nie budzą zastrzeżeń.

Ogólnikowe kwestionowanie braku wyników badań nie zasługuje na uwzględnienie, skoro skarżąca nie przedstawiła wyników własnych badań sygnałów telewizyjnych.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółdzielnia Mieszkaniowa zarzuciła, że podane w opinii Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej wyniki pomiarów sygnałów telewizyjnych nie są wiarygodne, gdyż przed zakończeniem budowy nie przeprowadzono w sąsiednich budynkach żadnych pomiarów w tym zakresie. W toku postępowania, a w szczególności na rozprawie administracyjnej, przedstawiciel Agencji nie przedłożył jakichkolwiek szczegółowych wyników w tym przedmiocie. Skarżąca nie uczestniczyła w takich pomiarach, gdyż nie była o nich zawiadomiona. Bezzasadnie też organ odwoławczy ciężar dowodu przenosi na skarżącą.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 24 października 1974 r.- Prawo budowlane obiekty budowlane powinny być projektowane, budowane i utrzymywane zgodnie z wymaganiami współczesnej wiedzy w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich.

Ochrona ta, według art. 5 ust. 2 ustawy, obejmuje w szczególności ochronę przed pozbawieniem osób trzecich lub ograniczeniem możliwości korzystania ze środków łączności.

Przez korzystanie ze środków łączności, o których mowa w art. 5 ust. 2 prawa budowlanego, rozumieć należy również odbiór sygnałów radiowotelewizyjnych i w związku z tym nadzór budowlany, wydając decyzje w przedmiocie projektowania i budowy obiektów budowlanych, winien rozważyć, czy budowa obiektu nie spowoduje pogorszenia warunków odbioru sygnałów telewizyjnych i radiowych przez inne osoby.

Zasady ustalone art. 5 ust. 1 prawa budowlanego mają zastosowanie w fazie projektowania, budowy i utrzymania obiektów budowlanych.

Ocena w przedmiocie zapewnienia osobom trzecim warunków odbioru sygnałów radiowotelewizyjnych dokonywana jest przez organ nadzoru budowlanego przy wydawaniu decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego i pozwoleń na budowę, a także w ograniczonym zakresie przy wyrażaniu zgody na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub wydania nakazów w zakresie ich utrzymania, jeżeli źródłem zakłóceń w odbiorze sygnałów radiowych i telewizyjnych ma być lub jest zmiana sposobu użytkowania bądź warunki utrzymywania obiektu budowlanego.

W wypadku, gdy zakłócenia w odbiorze sygnałów telewizyjnych i radiowych ujawniły się po wybudowaniu budynku i kwestie te nie były rozważane przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego lub pozwolenia budowlanego, wydanie nakazu zobowiązującego właściciela budynku do wykonania robót w celu poprawy odbioru tych sygnałów może nastąpić w drodze i na warunkach wznowienia postępowania.

W uzasadnionych przypadkach nakazy takie mogą być również wydane w toku robót budowlanych na podstawie art. 54 ust. 1 prawa budowlanego.

W niniejszej sprawie pogląd taki wyraził już Naczelny Sąd Administracyjny w poprzednim wyroku z dnia 10 stycznia 1992 r., SA/Wr 1332/91 i ocena ta wiąże sąd oraz strony. Postępowanie w przedmiocie nakazania skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej podjęcia prac projektowych i wykonawczych w celu poprawy odbioru sygnałów telewizyjnych i radiowych wszczęte bowiem zostało przed zakończeniem budowy budynku przy ulicy P.Śl..

W wyniku uzupełnionego postępowania wyjaśniającego organy orzekające uzyskały opinię Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej Zarządu Okręgowego, w której określone zostały szczegółowe wartości sygnałów użytecznych odbieranych przez telewidzów na swoich aparatach, zamieszkałych w budynkach przy ulicy P.Śl. oraz przy ulicy K. na kanale 12 i 25 zarówno przed rozpoczęciem budowy budynku skarżącej Spółdzielni, jak również obecnie.

Na podstawie podanych w opinii wartości sygnałów użytecznych można stwierdzić, że stosunkowo największe pogorszenie jakości odbioru programu telewizyjnego nastąpiło w budynkach przy ulicy K., mniejsze natomiast w budynkach przy ulicy P.Śl..

Zważywszy, że budynek skarżącej Spółdzielni przewyższa pozostałe wymienione wyżej budynki i położony jest na linii kierunkowej od tych budynków do nadajnika telewizyjnego, można przyjąć, że budowa takiego obiektu mogła przyczynić się do pogorszenia jakości odbioru sygnałów w budynku przy ulicy P.Śl. oraz budynkach przy ulicy K. (...)