Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 323/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 129 par. 2,  art. 16 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., po rozpoznaniu odwołania K.O. od decyzji Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w O. z [...] października 2008 roku odmawiającej umorzenia należności za pobyt w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych do wytrzeźwień w KMP w O. [...] Komendant Wojewódzki Policji działając na mocy art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej jako kpa, art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji ( Dz. U. z 2007 r., Nr 43, poz.277 ze zm.) oraz art. 42 ust. 1 pkt 3, ust. 4 pkt 2, ust. 5 pkt 1 ustawy z 30.06. 2005 r. o finansach publicznych utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ I instancji wyjaśnił, iż decyzja powyższa wydana w związku z wnioskiem K.O. o umorzenie należności za pobyt w pomieszczeniu dla zatrzymanych lub doprowadzonych do wytrzeźwienia w Policyjnej Izbie Zatrzymań Komendy Miejskiej Policji w O. Jednocześnie podniesiono, iż K.O. w dniu [...].04.2006 r. został zatrzymany i doprowadzony do wytrzeźwienia w Policyjnej Izbie Zatrzymań Komendy Miejskiej Policji w O. Zgodnie z decyzją Nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z/s w R. z [...].12.2004 r. w sprawie zryczałtowanej opłaty za pobyt osób przyjętych do wytrzeźwienia w jednostkach Policji garnizonu [...] nałożono na skarżącego obowiązek zapłaty kwoty [...] zł za pobyt w w/w Izbie Zatrzymań oraz koszty upomnienia [...] zł. Zarzuty skarżącego o niesłusznym umieszczeniu go w PIZ KMP w O. nie potwierdziły się w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego. Ustalono też, że skarżący pracuje w PKP O. i uzyskuje wynagrodzenie w kwocie [...] zł. miesięcznie, płaci alimenty na córkę w wysokości [...] zł miesięcznie, posiada samochód osobowy VW [...] w związku z czym brak jest podstaw do umorzenia należnej kwoty.

Od powyższej decyzji K.O. złożył odwołanie z wnioskiem

o umorzenie należności. Odwołujący się zakwestionował zasadność zatrzymania.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję [...] Komendant Wojewódzki Policji podniósł, iż w związku z zarzutami o bezpodstawne zatrzymanie skarżącego toczyło się w Wydziale Kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji z/s w R. postępowanie wyjaśniające i o jego wynikach poinformowano skarżącego pismem z dnia [...].03.2009 r. Bezpodstawność umieszczenia w pomieszczeniu w celu wytrzeźwienia nie została potwierdzona. Następnie organ odwoławczy przytoczył treść przepisu art. 42 ust 1 pkt 3 ustawy o finansach publicznych statuującego możliwość umarzania należności pieniężnych przy uzasadnionym przypuszczeniu nieuzyskania w postępowaniu egzekucyjnym kwoty wyższej od kosztów jej egzekucji lub nieskuteczności egzekucji; wyliczył hipotetyczne koszty egzekucji przy zastosowaniu dwóch środków egzekucyjnych na kwotę ok. [...] zł i wywiódł, że wobec posiadania przez skarżącego stałego dochodu i niewielkich przewidywanych kosztów egzekucji zachodzi uzasadnione przypuszczenie uzyskania należnej kwoty w drodze egzekucji. Organ II instancji nie znalazł podstaw do zmiany decyzji, gdyż w odwołaniu podniesiono te same argumenty jak we wniosku, a decyzja organu I instancji odpowiada prawu.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie złożył K.O. W skardze podniósł, iż wszczęte zostało postępowanie przez Prokuraturę Rejonową w O. w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy Policji PP G. w związku z interwencją z udziałem skarżącego oraz składania fałszywych zeznań przez K.M. w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w O. w sprawie przeciwko K.O. co do okoliczności duszenia J.O. (skarga, kserokopia pisma Prokuratury Rejonowej w O.) w związku z czym przedmiotowa decyzja jest przedwczesna.

W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rozpoznając skargę K.O. Sąd ustalił, że decyzję Komendanta Miejskiego Policji w O. z [...] października 2008 roku doręczono K.O. w trybie art. 44 kpa w dniu [...] listopada 2008 roku – potwierdzenie odbioru decyzji z adnotacją o dwukrotnym jej awizowaniu w dacie: [...].11.2008 r. z adnotacją: nie zastałem adresata plus podpis i ponowne awizo z datą [...].11. 2008 r. i zapiskiem - nie podjęto w terminie – plus podpis /k. 7v akt administracyjnych/. W aktach sprawy znajdują się też kolejne potwierdzenia odbioru w/w decyzji z dwukrotną adnotacją o awizowaniu przesyłki w datach: [...].12.2008 r., [...].12.2008 r. i końcowym zapiskiem – nie podjęto w terminie / k. 6v akt administracyjnych/ oraz potwierdzenie odbioru decyzji z datą [...].01.2009 i z podpisem K.O. /k.8v akt związkowych/. Odwołanie od przedmiotowej decyzji K.O. złożył w dniu [...] lutego 2009 r. / k.9-16 akt administracyjnych/.

Zważywszy, że w aktach sprawy nie ma odwołania ani strony ani innego podmiotu, które byłoby złożone w terminie określonym w art. 129 § 2 kpa, należy uznać, że po upływie tego terminu decyzja Komendanta Miejskiego Policji w O. z [...] października 2008 roku stała się ostateczna – art. 16 § 1 kpa. W świetle takiego ustalenia postępowanie wstępne organu odwoławczego związane z wniesieniem pisma K.O. z dnia [...] lutego 2009 roku winno zakończyć się wydaniem postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Decyzja organu I instancji po bezskutecznym upływie terminu z art. 129 § 2 kpa nie mogła być przedmiotem postępowania odwoławczego bez zastosowania procedur określonych w art. 58 kpa. Takich procedur [...] Komendant Wojewódzki Policji nie zastosował, co oznacza, że w dniu [...] marca 2009 roku nie było organem upoważnionym do rozpoznania odwołania w postępowaniu odwoławczym. Wynika to z faktu, że tylko odwołanie wniesione przez uprawniony podmiot (stronę, osobę działającą na prawach strony – art. 127 § 1 kpa) i z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa wywołuje skutek w postaci dewolucji uprawnień do rozpoznania sprawy na organ wyższego stopnia.

Jednocześnie podnieść należy, iż w sytuacji gdy nastąpił prawny skutek procesowy doręczenia późniejsze ponowne doręczenie decyzji organu I instancji stronie nie powoduje ponownego otwarcia dla strony terminu do wniesienia odwołania.

Jeżeli więc organ kompetencyjnie właściwy do działania jako organ drugiej instancji prowadzi postępowanie odwoławcze w wyniku odwołania wniesionego

z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa, bez przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, dopuszcza się rażącego naruszenia art. 16 § 1 kpa orzekając

w sprawie zakończonej decyzją ostateczną i to nawet wówczas, gdy orzeka o utrzymaniu w mocy takiej decyzji ostatecznej, co miało miejsce w sprawie niniejszej.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) dalej p.p.s.a. i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd orzekł jak

w pkt 1 wyroku.

Orzeczenie jak w pkt 2 wydano w oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a.