Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1085/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 92 a, art. 92b
journal: Dz.U. 2016 poz 1907
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 7 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Referent- stażysta Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 roku sprawy ze skargi M.N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz M.N. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2017r., poz. 953), art. 4 pkt 22, art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm.) lp. 1.4, lp. 5.3, lp. 6.3.7, lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do utd, art. 4, art. 6, art. 7, art. 10 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85, (Dz. UE L60 z 28.02.2014 r.) po rozpatrzeniu odwołania M. N. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...].06.2017 r. o nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15.000,00 zł, uchylił decyzję organu I instancji w całości i nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 15.000,00 zł.

Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. organ I instancji nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 15.000,00 zł. Podstawę faktyczną skarżonego rozstrzygnięcia stanowiło:

• naruszenie polegające na niezgłoszeniu na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie;

• naruszenie polegające na skróceniu dziennego czasu odpoczynku;

• naruszenie polegające na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień;

• naruszenie polegające na udostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy - za każdy dzień.

Na podstawie upoważnienia z dnia 27.02.2017 r. przeprowadzono kontrolę przedsiębiorstwa prowadzonego przez skarżącego. Do kontroli przedsiębiorca okazał licencję nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. Zakres kontroli obejmował przestrzeganie warunków i obowiązków przewozu drogowego określonych w art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym. Kontrolą objęto okres od 28.02.2016 r. do 28.02.2017 r. Zgodnie z okazanymi dokumentami przewozy drogowe na rzecz przedsiębiorcy w okresie 6 miesięcy przed wszczęciem kontroli wykonywało średnio do 10 kierowców. Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli nr [...] z dnia 20.03.2017 r, który został doręczony przedsiębiorcy w dniu 28.03.2017 r.

Decyzją z dnia [...].06.2017 r. organ I instancji nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 15.000,00 zl.

W odwołaniu skarżący wniósł dodatkowe wyjaśnienia w zakresie stwierdzonych i sankcjonowanych naruszeń dotyczących niezgłoszenia zmian w wykazie pojazdów oraz przedstawienia niepełnych danych o okresach aktywności kierowców. Skarżący wniósł o pozytywne rozpatrzenie odwołania i nadmienił, iż wysoka kara pieniężna nałożona skarżoną decyzją spowoduje w jego ocenie upadłość firmy i zamknięcie działalności transportowej.

Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił powyższą decyzję i nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 15.000 zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że stosownie do art. 92 a ust. 3 utd, suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć:

l) 15.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10

w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

2) 20.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 11

do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

3) 25.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 51

do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

4) 30.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie większej niż

250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

5) 40.000 złotych - dla podmiotu wykonującego inne czynności związane

z przewozem drogowym.

Następnie organ odwoławczy zacytował treść art. 92 a ust. 4, ust. 5 oraz ust. 6 u.t.d., 92b ust. 1-2 u.t.d., 92 c ust. 1 u.t.d. oraz art. 4 pkt 22 u.t.d. i stwierdził, że konsekwencją powyższych przepisów jest:

1. lp. 1.4 załącznika nr 3 do u.t.d., który sankcjonuje niezgłoszenie na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa wart. 7a i art. 8, w wymaganym terminie - karą pieniężna w wysokości 800,00 zł

2. lp. 5.3 załącznika nr 3 do u.t.d., który sankcjonuje skrócenie dziennego czasu

odpoczynku:

- 5.3.1 - o czas powyżej 15 minut do jednej godziny – karą pieniężną w wysokości 100,00 zł

- 5.3.2 - za każdą następną rozpoczętą godzinę - karą pieniężną w wysokości 200,00 zł

3. lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d., który sankcjonuje naruszenie polegające na

nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - karą pieniężną w wysokości 500,00 zł - za każdy dzień,

4. lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d., który sankcjonuje naruszenie polegające na

udostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy - karą pieniężna w wysokości 300,00 - za każdy dzień.

Odnośnie naruszenia polegającego na niezgłoszeniu w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8 w wymaganym terminie organ odwoławczy wskazał, że stosownie do treści lp. 1. 4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 800 złotych. W rozpatrywanej sprawie organ ustalił na podstawie zebranego materiału dowodowego w postaci wykazu pojazdów z dnia 28.02.2017 r. przedstawionego w trakcie kontroli przez przedsiębiorcę oraz pisma z dnia 10.02.2017 r. z Biura do spraw Transportu Międzynarodowego Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, że występują różnice pomiędzy wykazem przedstawionym przez przedsiębiorcę, a zgłoszeniem pojazdów do organu wydającego licencję. Na podstawie przedstawionego do kontroli wykazu pojazdów organ odwoławczy ustalił, że pojazd o nr rej. [...] jest w posiadaniu przedsiębiorcy od dnia 23.09.2015 r. Na podstawie wskazanego wyżej pisma z dnia 10.02.2017 r. z Biura do spraw Transportu Międzynarodowego Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego ustalono, iż do dnia 10.02.2017 r. przedsiębiorca nie dokonywał żadnych zmian ani zgłoszeń w zakresie wykazu pojazdów od dnia wydania licencji w dniu 13.12.2013 r. Zatem ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika co prawda, iż przedsiębiorca nie dokonał zgłoszenia zmiany danych, jednakże organ odwoławczy wskazał, iż fakt ten zaistniał przed okresem objętym kontrolą. Wyznaczony w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli, okres objęty kontrolą organ określił w datach granicznych od dnia 28.02.2016 r. do dnia 28.02.2017 r. zatem fakt niezgłoszenia na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany wymaganych danych, nastąpił poza okresem objętym kontrolą. Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że kara pieniężna w wysokości 800,00 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez lp. 1.4 załącznika nr 3 do u.t.d. została nałożona niezasadnie.

Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę; lp. 5.3 załącznika nr 3 do u.t.d. organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 8 ust. 1 - 5 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy tygodniowymi okresami odpoczynku. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym która sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku:

• czas powyżej 15 minut do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 100 złotych,

• za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 200 złotych.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy R.B., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci: przerwa napięcia, wykazała, iż w dniu 19.12.2016 r. o godzinie 00:36 rozpoczął się 30-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 23 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:58 dnia 19.12.2016 r. do godziny 02:21 dnia 20.12.2016r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 37 minut. W trakcie kontroli nie przedstawiono żadnych dokumentów (wykresówek, wydruku, karty dziennej) uzasadniających odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. W związku z powyższym Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył karę pieniężną, w wysokości 300,00 naruszenia sankcjonowanego przez lp. 5.3 załącznika nr 3 do u.t.d.

Odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień; - lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, organ wskazał, że według art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 165/14, przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy. Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy stosujący tachografy analogowe zapewniają ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia nr 165/14 przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom na ich wniosek. Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.

W myśl art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004r. pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:

1) zapisów na wykresówkach;

2) wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

3) plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej

czynności;

5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4.

Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca:

1) udostępnia kierowcy na jego wniosek;

2) przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego.

Konsekwencją powyższego jest treść: lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do utd, który sankcjonuje nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu karą pieniężną w wysokości 500,00 zł za każdy dzień.

Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie analizy materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych pobranych z kart kierowców i tachografów cyfrowych, wydruków z kart kierowców oraz zaświadczeń dokumentujących aktywność kierowców przekazanych w trakcie kontroli organ ustalił następujący stan faktyczny.

1. Do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano wykresówki, danych z karty kierowcy lub

dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu kierowcy S.S. za okres od dnia 01.10.2016 r. do dnia 07.10.2016 r. Zgodnie z okazaną umową o pracę, świadectwem pracy oraz wykazem kierowców, ww. kierowca zatrudniony był od dnia 01.10.2014 r. do dnia 07.10.2016 r. Przedsiębiorca dwukrotnie wzywany był o przedstawienie do kontroli danych za wyznaczony okres objęty szczegółową kontrolą czasu pracy kierowców. Pierwsze wezwanie organ skierował w dniu 28.02.2017 r. Następnie po dokonaniu analizy przedłożonych danych cyfrowych organ ponownie wezwał przedsiębiorcę pismem z dnia 08.03.2016 r. do uzupełnienia brakujących danych cyfrowych wskazanego kierowcy za okres 01.10 do 07.10.2016 r.

Organ wskazał, że przedsiębiorca nie przedłożył do dnia sporządzenia protokołu kontroli danych o aktywności kierowcy, a jedynie na wskazanym powyżej piśmie złożył odręczny zapis, iż kierowca przebywał w tym okresie na urlopie. W tym stanie uznano, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie właściwych danych o aktywności kierowcy za 7 dni. Mając powyższe na uwadze, organ nałożył karę pieniężną w wysokości 3.500,00 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip.6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d.

Ponadto wskazano, że do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe nr rej. [...] za okres od dnia 01.10.2016 r. do dnia 12.12.2016 r. (73 dni) oraz za okres od dnia 15.12.2016 r. do dnia 31.12.2016 r. (17 dni). Przedsiębiorca dwukrotnie wzywany był o przedłożenie do kontroli danych za wyznaczony okres objęty szczegółową kontrolą czasu pracy kierowców. Pierwsze wezwanie organ skierował w dniu 28.02.2017 r. Następnie po dokonaniu analizy przedłożonych danych cyfrowych organ ponownie wezwał przedsiębiorcę pismem z dnia 08.03.2016 r. do uzupełnienia brakujących danych cyfrowych z pojazdu nr rej. [...] za okres 01.10 do 13.12.2016 r. oraz za okres od 15.12.2016 r. do 31.12.2016 r. W tym stanie sprawy organ uznał, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie właściwych danych o aktywności kierowcy za 29 dni.

Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy nałożył karę pieniężną w wysokości 14.500,00 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez lp.6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d.

Reasumując Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że łączna kara pieniężna nałożona za wszystkie stwierdzone przypadki naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d wyniosła 18.000,00.

Odnośnie naruszenia polegającego na udostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy; lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d. organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 34 rozporządzenia 165/2014:

1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona.

3. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b)

ppkt (ii), (iii) oraz (iv):

a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub

b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf.

2. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i me używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu.

4. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że konsekwencją powyższego jest treść lp. 6.3.9 załącznika do utd, który sankcjonuje udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości 300,00 zł za każdy dzień.

W rozpatrywanym przypadku analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych oraz pozostałej dokumentacji dotyczącej aktywności kierowców wskazała że:

1. Do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano pełnych danych dotyczących aktywności

kierowcy M.N. za okres od godziny 15:42 do godziny 00:00 czasu UTC+2 w dniu 10.10.2016 r. - zgodnie z okazanymi danymi z karty kierowcy. Nie okazano żadnego innego dokumentu dotyczącego aktywności kierowcy w tym czasie. Mając powyższe na uwadze, organ nałożył karę pieniężną w wysokości 300,00 z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip.6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d.

2. Do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano pełnych danych dotyczących aktywności

kierowcy M. N.za okres od godziny 00:00 do godziny 02:00 czasu UTC+2 w dniu 11.10.2016 r. - zgodnie z okazanymi danymi z karty kierowcy. Nie okazano żadnego innego dokumentu dotyczącego aktywności kierowcy w tym czasie. Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył karę pieniężną w wysokości 300,00 z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip.6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d.

3. Do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano pełnych danych dotyczących aktywności kierowcy M. N. za okres od godziny 18:53 do godziny 00:00 czasu UTC+2 w dniu 22.10.2016 r. - zgodnie z okazanymi danymi z karty kierowcy. Nie okazano żadnego innego dokumentu dotyczącego aktywności kierowcy w tym czasie. Mając powyższe na uwadze organ nałożył karę pieniężną w wysokości 300,00 z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip.6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d.

4. Do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano danych dotyczących aktywności kierowcy M.N.za okres od godziny 00:00 do godziny 02:00 czasu UTC+2 w dniu 23.10.2016 r. - zgodnie z okazanymi danymi z karty kierowcy. Nie okazano żadnego innego dokumentu dotyczącego aktywności kierowcy w tym czasie. Mając powyższe na uwadze, organ nałożył karę pieniężną w wysokości 300,00 z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip.6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d.

Organ odwoławczy stwierdził, że łączna kara pieniężna nałożona za wszystkie stwierdzone przypadki naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d wyniosła 1.200,00.

Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu, Główny Inspektor

Transportu Drogowego po szczegółowej analizie całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznał, że nie zasługują na uwzględnienie.

Organ odwoławczy wskazał, że wniesione w odwołaniu dodatkowe wyjaśnienia oraz załączone dokumenty nie zmieniają zarówno charakteru stwierdzonych w protokole kontroli naruszeń jak i nie wpływają na wysokość łącznej kary pieniężnej nałożonej na skarżącego. Złożone w odwołaniu przez skarżącego wyjaśnienia dotyczące naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.3.7 zał. nr 3 do utd. nie wpływają w żaden sposób na charakter tego naruszenia. Jak bowiem wynika z treści lp. 6.3.7 sankcjonuje on stan faktyczny w postaci naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu. Organ odwoławczy wskazuje zatem w tym miejscu, iż w aktach sprawy znajdują się kilkukrotne wezwania organu przeprowadzającego kontrolę do okazania niezbędnej dokumentacji na etapie kontroli. Wskazać tu należy na pisma z dnia 28.02.2017 r. oraz z dnia 08.03.2016 r., które zawierają wezwanie do okazania do kontroli wymaganych danych.

Ponadto organ odwoławczy wskazał również na pismo z dnia 09.02.2017 r., które stanowi zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli wraz z określeniem jej zakresu oraz wskazanie wykaz dokumentów oraz danych niezbędnych do przedłożenia do kontroli. Zdaniem organu nie sposób uznać więc, że skarżący nie posiadał wiedzy lub nie był świadomy co do zakresu kontroli. Organ odwoławczy podkreślił, że skarżący miał wystarczający czas do skompletowania niezbędnej dokumentacji oraz możliwość do jej ewentualnego uzupełnienia. Od dnia otrzymania pierwszego zawiadomienia tj. 14.02.2017 r. do dnia 20.03.2017 r. (data sporządzenia protokołu), przedsiębiorca miał wystarczająco dużo czasu na wypełnienie obowiązku przedłożenia do kontroli niezbędnej dokumentacji w pełnym zakresie. Stąd też wyjaśnić należy, iż organ kontrolny opisał w protokole zaistniałe naruszenie zgodnie ze stwierdzonym stanem faktycznym, polegającym na nieokazaniu danych cyfrowych z karty kierowców oraz z tachografu cyfrowego. Wyjaśnienia wymaga jedynie, iż Główny Inspektor Transportu Drogowego po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy, dokonał korekty wyliczeń ilości dni za które stwierdzono brak danych i stosownie do tego wyliczenia nałożył karę pieniężną. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że późniejsze uzupełnienie materiału dowodowego, na etapie postępowania administracyjnego, nie może stanowić podstawy do uchylenia odpowiedzialności przedsiębiorcy za stwierdzenie wskazanego w protokole kontroli naruszenia.

Odnosząc się do podnoszonego w odwołaniu zarzutu dotyczącego niesłusznego

zdaniem skarżącego, nałożenia kary pieniężnej w kwocie 800,00 zł z tytułu naruszenia polegającego na niezgłoszeniu na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego wymaganych danych w zakreślonym w przepisach terminie organ odwoławczy uwzględnił zarzut.

Odnosząc się do sugestii skarżącego wskazanej we wnoszonym odwołaniu, a dotyczącej ewentualnego zagrożenia upadłością firmy wynikającej z faktu nałożenia wysokiej kary pieniężnej, organ odwoławczy wskazał na możliwość wnioskowania do właściwego organu o zastosowanie ułatwień w spłacie zobowiązań finansowych wobec

skarbu państwa przewidzianych w ustawie o finansach publicznych.

Odnośnie podstaw do zastosowania przepisów egzoneracyjnych art. 92b oraz 92c u.t.d, Główny Inspektor Transportu Drogowego po szczegółowej analizie całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie stwierdził okoliczności uzasadniających ich zastosowanie. Badając sprawę organ odwoławczy przeanalizował przesłanki z art. 92b i art. 92c u.t.d. jednakże nie dopatrzył się okoliczności, które należałoby uznać za podstawę do ich zastosowania. Strona nie przedstawiła poza samymi stwierdzeniami w uzasadnieniu odwołania żadnych dowodów świadczących, iż wskazane w powyższych przepisach przesłanki zostały przez nią spełnione.

Organ orzekający stwierdził, że stosownie do dyspozycji zawartej w art. 92a ust. 3 pkt l u.t.d, suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorcy nie może przekroczyć 15.000,00 złotych, gdyż podmiot zatrudniał średnio do 10 kierowców w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.

W skardze M.N. wskazał, że odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu odpoczynku 19.12.2016 R. B. o godz. 00:36 przedstawiono wydruk z awarii tachografu przez serwis DAF-a Romanów przedstawionych w oryginale ITD Łódź. Naruszenie to było spowodowane awarią co zostało udokumentowane przez serwis, Inspektor twierdzi, że nie przedstawiono żadnych dokumentów co jest nieprawdą.

Odnośnie naruszenia polegającego na nie okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych z kart kierowcy, z tachografu cyfrowego skarżący wyjaśnił, że kierowca S. S. za okres od dnia 01.10.2016 do dnia 07.10.2016 przebywał na urlopie i ten fakt został zgłoszony poprzez wysłanie oryginału do ITD Łódź zgodnie z Dyrektywą UE. Inspektor twierdzi, że ten dokument nie został dostarczony co jest nieprawdą.

Zaznaczył, że do kontroli okazano dane cyfrowe z tachografu pojazdu [...] za okres od dnia 1.10.2016 do dnia 12.12.2016 roku (73 dni) oraz za okres od dnia 15.12.2016 do dnia 31.12.2016 (17 dni). Przy każdym wezwaniu przesyłane były wymagane dokumenty listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Przesyłane były m.in. dane uzyskane z autoryzowanego serwisu tachografów cyfrowych [...], których Inspektor celowo nie widzi, aby się wykazać.

Odnośnie naruszenia polegającego na udostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowców skarżący wskazał, że do kontroli okazano pełne dane dotyczące aktywności kierowcy M.N. za okres od godz. 15.42 do godz. 00.00 według danych tachografu odpoczynek (udokumentowano). Także 00.00 - 02.00 dnia 11.10.2016 - odpoczynek. Następnie 18.53-00.00 22.10.2016 - wg tachografu odpoczynek. Kolejny 00.00 - 02.00 23.10.2016 - odpoczynek. Inspektor także nie widzi tych informacji.

Skarżący podkreślił, że nawet nie został sporządzony i przedstawiony protokół z okazania dokumentów zgodnie z przepisami. Wszystkie materiały z kart i tachografu były wysłane w terminie wskazanym przez Inspektora, także oryginalne wydruki z tachografu.

Skarżący nie zgodził się z żadną z nałożonych kar i wniósł o uchylenie decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika organu do:

1. przedłożenia sporządzonych w dniu 7 i 15 marca 2017 roku protokołów z okazania dokumentów, kart pobrania zapisów z urządzeń rejestrujących zawierających w swej treści dokładnie wyliczenie ilości okazanych plików cyfrowych wydruków okazanych w toku kontroli - o których mowa na stronie 3 decyzji organu I instancji, a których nie ma w aktach sprawy;

2. wskazania za które 29 dni organ odwoławczy nałożył karę w wysokości 500 złotych za każdy dzień z tytułu naruszenia l.p. 6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym i przedstawienia odpowiednich dokumentów zaznaczając, że sąd z braku programu nie ma możliwości odtworzenia żadnej płyty załączonej do akt, a kwestia ta nie jest w żaden sposób wyjaśniona w uzasadnieniach decyzji;

3. odniesienia się do akapitu 1 skargi w kontekście zarzutu skarżącego, iż przyczyną skrócenia odpoczynku przez R. B. była awaria tachografu, który nie pokazywał na wyświetlaczu czynności kierowcy, na którą to okoliczność jak twierdzi skarżący złożył do akt dowód w postaci dokumentu wystawionego przez serwis DAF

– w terminie 7 dni.

W odpowiedzi na wezwanie Główny Inspektor Transportu Drogowego w piśmie z dnia 1 lutego 2018 r. wyjaśnił, że:

1. Zgodnie z kartą pobrania z zapisów urządzeń rejestrujących z dnia 28 lutego 2017 r. strona nie okazała w dniu rozpoczęcia kontroli (o którym została powiadomiona pismem 2 dnia 9 lutego 2017 r. nr [...] wraz ze wskazaniem wszystkich wymaganych dokumentów) żadnych danych cyfrowych. Pismem z dnia 8 marca 2017 r. nr [...] organ wezwał stronę do uzupełnienia materiału dowodowego. Strona w toku prowadzonych czynności kontrolnych uzupełniała materiał dowodowy przesyłając korespondencją elektroniczną brakujące dane. Daty 3 marca 2017 r. i 15 marca 2017 r. są datami, w których pliki z danymi cyfrowymi wpłynęły do Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w Ł. wraz z innymi dokumentami przesłanymi przez stronę. Organ uzyskał informację, że karta pobrania oraz protokoły okazania dokumentów nie zostały sporządzone, a powyższy zapis został błędnie wprowadzony do decyzji.

2. Organ wskazał, że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż organ I instancji powinien nałożyć karę w wysokości 500 zł za każdy dzień z tytułu naruszenia lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym za okres 90 dni. Na te dni składa się nieokazanie danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr. rej. [...] za okres od dnia 1 października 2016 r. do dnia 12 grudnia 2016 r. (73 dni) oraz za okres od dnia 15 grudnia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. (17 dni) czyli w sumie 90 dni. Organ I instancji nałożył karę ZA 29 dni z tytułu naruszenia lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, jednak organ odwoławczy zgodnie z art. 139 k.p.a, nie mógł wydać decyzji na niekorzyść strony. Odnośnie wskazania 29 dni za które jest nałożona kara pieniężna organ informuje, że kara została nałożona za pierwsze 29 dni, co do których stwierdzono naruszenia. Ponadto organ nic możliwości przesłania wizualizacji, za które dni została nałożona kara, bądź stwierdzonych naruszeń za okres 90 dni z tego względu, iż strona postępowania nie dosłała brakujących plików za ten okres.

3. Organ wyjaśnił, że zarzut skarżącego, iż przyczyną skrócenia odpoczynku przez R. B. była awaria tachografu, który nie pokazywał na wyświetlaczu czynności kierowcy jest chybiony. Należy wskazać, że kierujący pojazdami wyposażonymi w tachograf mają obowiązek znać przepisy regulujące czas pracy kierowcy. Wyświetlane informacje pokazujące czynności kierowcy są dla kierującego tylko informacjami posiłkowymi nie zaś wytycznymi. Kierowca ma obowiązek wiedzieć kiedy i jak odbiera odpoczynek. Należy wskazać, że w przypadku pojazdu wyposażonego w tachograf analogowy kierujący nie ma możliwości korzystania z tego rodzaju informacji o czynnościach kierowcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W tym zakresie kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy administracji wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ocena sprawy dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego orzeczenia, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U.2017 r. poz. 1369, dalej zwanej: P.p.s.a.) Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Sąd może wiec wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżony akt także z powodów, które w skardze nie zostały podniesione, a stanowią o wydaniu aktu z naruszeniem prawa. Skarga podlega oddaleniu w przypadku braku uzasadnionych podstaw zaskarżenia (art. 151 P.p.s.a.)

Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a).

Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji należy wskazać, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 k.p.a. organ administracji stojąc na straży praworządności, ma obowiązek podjęcia z urzędu lub na wniosek wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Realizację zasady prawdy obiektywnej zapewniają przede wszystkim gwarancje procesowe zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe. Według art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ocena czy dana okoliczność została udowodniona następuje na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.).

W świetle art. 11 k.p.a. organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Konsekwencją tej zasady jest ciążący na organie obowiązek wyczerpującego odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do całości zebranego materiału dowodowego oraz do wszystkich zarzutów podnoszonych przez strony w toku postępowania.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest również stanowisko, zgodnie z którym treść uzasadnienia winna obrazować szczegółowy tok rozumowania organu, które doprowadziło do wydania konkretnego rozstrzygnięcia, oraz wskazywać i wyjaśniać przesłanki faktyczne, jakimi kierował się organ podejmując konkretne rozstrzygnięcie. Uzasadnienie decyzji wydawanej przez organ odwoławczy winno nadto zawierać szczegółowe ustosunkowanie się do zarzutów zawartych w odwołaniu i nie może pozostać w obrocie prawnym decyzja organu odwoławczego, która w uzasadnieniu nie zawiera własnych ustaleń i rozważań poprzestając na ustaleniach i rozważaniach organu pierwszej instancji (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Go 441/14). Prawidłowe uzasadnienie rozstrzygnięcia powinno bowiem umożliwiać stronie zapoznanie się z motywami, którymi kierował się organ, a także kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia przez sąd.

Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Jego zadaniem jest wyjaśnienie podjętego przez organ rozstrzygnięcia i przekonanie strony, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygniecie, to nastąpiło to z innych przyczyn. W uzasadnieniu powinno się w nim znaleźć pełne odzwierciedlenie i ocena zebranego materiału dowodowego oraz wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek jakimi kierował się organ w procesie decyzyjnym.

Zasada dwuinstancyjności postępowania oznacza, że rola organu II instancji nie sprowadza się tylko do kontroli legalności decyzji organu I instancji, ale zobowiązuje organ odwoławczy do ponownego rozpoznania sprawy w jej całokształcie ze szczególnym uwzględnieniem zarzutów strony.

W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja narusza art. 7, 8, 11, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., w stopniu uzasadniającym wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji był m.in. przepisy art. 4 pkt 22, art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm.) lp. 1.4, lp. 5.3, lp. 6.3.7, lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. organ I instancji nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości w wysokości 15.000,00 zł. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło:

• naruszenie polegające na niezgłoszeniu na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie (l.p.1.4 załacznika nr 3 do u.t.d.);

• naruszenie polegające na skróceniu dziennego czasu odpoczynku (L.p. 5.3 załacznik nr 3 do u.t.d.);

• naruszenie polegające na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień(L.p.6.3.7. załącznika nr 3 do u.t.d.);

• naruszenie polegające na udostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy - za każdy dzień (L.p. 6.3.9. załącznika nr 3 do u.t.d.).

Sąd dostrzega, że organ odwoławczy z zachowaniem zasady dwuinstancyjności postępowania zweryfikował ustalenia organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia opisanego w L.p.1.4 załącznika nr 3 do u.t.d. co skutkowało stwierdzeniem niezasadności nałożenia kary w tym zakresie.

Wątpliwości Sądu wzbudziło natomiast rozstrzygniecie w pozostałym zakresie. Sąd podjął nawet próbę wyjaśnienia tych wątpliwych kwestii i w piśmie z dnia 25 stycznia 2018 r. zwrócił się do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o ich wyjaśnienie (treść wezwania Sądu oraz odpowiedź organu przedstawiono w części historycznej uzasadnienia), jednak odpowiedź organu niestety nie przekonała Sądu co do prawidłowości przeprowadzonego postępowania którego skutkiem było nałożenie kary pieniężnej za naruszenia przepisów transportu drogowego.

W zakresie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie wymienione w L.p. 6.3.7. załącznika nr 3 do u.t.d., sankcjonującego "nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu w wysokości 500 zł za każdy dzień" organ odwoławczy wskazał, że na podstawie analizy materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych pobranych z kart kierowców i tachografów cyfrowych, wydruków z kart kierowców oraz zaświadczeń dokumentujących aktywność kierowców przekazanych w trakcie kontroli organ ustalił następujący stan faktyczny.

1. Do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano wykresówki, danych z karty kierowcy lub

dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu kierowcy S.S. za okres od dnia 01.10.2016 r. do dnia 07.10.2016 r. Zgodnie z okazaną umową o pracę, świadectwem pracy oraz wykazem kierowców, ww. kierowca zatrudniony był od dnia 01.10.2014 r. do dnia 07.10.2016 r. Przedsiębiorca dwukrotnie wzywany był o przedstawienie do kontroli danych za wyznaczony okres objęty szczegółową kontrolą czasu pracy kierowców. Pierwsze wezwanie organ skierował w dniu 28.02.2017 r. pismem. Następnie po dokonaniu analizy przedłożonych danych cyfrowych organ ponownie wezwał przedsiębiorcę pismem z dnia 08.03.2016 r. do uzupełnienia brakujących danych cyfrowych wskazanego kierowcy za okres 01.10 do 07.10.2016 r.

Organ wskazał, że przedsiębiorca nie przedłożył do dnia sporządzenia protokołu kontroli danych o aktywności kierowcy, a jedynie na wskazanym powyżej piśmie złożył odręczny zapis, iż kierowca przebywał w tym okresie na urlopie. W tym stanie uznano, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie właściwych danych o aktywności kierowcy za 7 dni. Mając powyższe na uwadze, organ nałożył karę pieniężną w wysokości 3.500,00 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip.6.3.7 załącznika nr 3 do utd.

Ponadto wskazano, że do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe nr rej. [...] za okres od dnia 01.10.2016 r. do dnia 12.12.2016 r. (73 dni) oraz za okres od dnia 15.12.2016 r. do dnia 31.12.2016 r. (17 dni). Przedsiębiorca dwukrotnie wzywany był o przedłożenie do kontroli danych za wyznaczony okres objęty szczegółową kontrolą czasu pracy kierowców. Pierwsze wezwanie organ skierował w dniu 28.02.2017 r. Następnie po dokonaniu analizy przedłożonych danych cyfrowych organ ponownie wezwał przedsiębiorcę pismem z dnia 08.03.2016 r. do uzupełnienia brakujących danych cyfrowych z pojazdu nr rej. [...] za okres 01.10 do 13.12.2016 r. oraz za okres od dnia 15.12.2016 r. do dnia 31.12.2016 r. W tym stanie sprawy organ uznał, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie właściwych danych o aktywności kierowcy za 29 dni.

Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy nałożył karę pieniężną w wysokości 14.500,00 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez lp.6.3.7 załącznika nr 3 do utd.

Reasumując Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że łączna kara pieniężna nałożona za wszystkie stwierdzone przypadki naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d wyniosła 18.000,00.

Zdaniem Sądu brak jest w kontekście powyższych ustaleń wyjaśnienia na jakiej podstawie organy wymierzyły karę pieniężną z tytułu naruszenia wskazanego w L.p. 6.3.7. za 29 dni we wskazanym okresie od dnia 01.10 do dnia 13.12.2016 r. oraz od dnia 15.12.2016 r. do dnia 31.12.2016 r., który wynosił łącznie 90 dni. Organ odwoławczy w piśmie z dnia 1 lutego 2018 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu wyjaśnił, że była to kara "za pierwsze 29 dni za które stwierdzono naruszenie" oraz że był związany treścią art. 139 k.p.a. Jednocześnie wyjaśnił, że nie ma możliwości przesłania wizualizacji, za które dni została nałożona kara, bądź stwierdzonych naruszeń za okres 90 dni z tego względu, iż strona postępowania nie dosłała brakujących plików za ten okres. W kontekście powyższych wyjaśnień niezrozumiałe jest stanowisko organu odwoławczego, który w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że "(...)Wyjaśnienia wymaga jedynie, iż Główny Inspektor Transportu Drogowego po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy, dokonał korekty wyliczeń ilości dni za które stwierdzono brak danych i stosownie do tego wyliczenia nałożył karę pieniężną." (ostatnie zdanie akapitu 3 na str. 13).

Powyższe wyjaśnienia organu należy skonfrontować z wyjaśnieniami strony, która twierdziła, że na wezwanie organu przesłała w formie cyfrowej żądane dane w tym dowody dotyczące danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe nr rej. [...] za okres od dnia 01.10.2016 r. do dnia 12.12.2016 r. oraz za okres od dnia 15.12.2016 r. do dnia 31.12.2016 r. W tym miejscu konieczne jest przytoczenie treści uzasadnienia decyzji organu I instancji (str.3), w której stwierdzono, że na okoliczność okazania na wezwanie organu plików cyfrowych wczytanych z urządzenia rejestrującego oraz kart kierowców a także wydruków z kart kierowców "(...)sporządzono w dniach 7 i 15 marca 2017 r. protokół z okazania dokumentów jak również kartę pobrania zapisów z urządzeń rejestrujących zawierającą w swej treści dokładne wyliczenie ilości okazanych plików cyfrowych, wydruków okazanych w toku kontroli. Ponadto w treści protokołu z okazania dokumentów znalazło się oświadczenie, w którym okazujący oświadcza, że nie posiada żadnych innych dokumentów niż okazane na żądanie organu".

Sąd wezwał więc organ do przesłania sporządzonych w dniach 7 i 15 marca 2017 r. protokołów z okazania dokumentów, kart pobrania zapisów z urządzeń rejestrujących zawierających w swej treści dokładne wyliczenie ilości okazanych plików cyfrowych, wydruków okazanych w toku kontroli, o których mowa na stronie 3 decyzji organu I instancji, a których nie ma w aktach sprawy. W odpowiedzi z dnia 1 lutego 2018 r. organ wyjaśnił, że "daty 3 marca 2017 r.(powinno być 7 marca – przyp. Sądu) i 15 marca 2017 r., są datami, w których pliki z danymi cyfrowymi wpłynęły do Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Ł. wraz z innymi dokumentami przesłanymi przez stronę. Organ uzyskał informację, że karta pobrania oraz protokoły okazania dokumentów nie zostały sporządzone, a powyższy zapis został błędnie wprowadzony do decyzji".

Mając powyższe na uwadze już tylko z tego powodu, że organy powoływały się i opisywały treść dokumentów, których brak było w aktach sprawy, a wręcz nie zostały sporządzone, a miały dowodzić naruszenia przepisów transportu drogowego, zasadne było uwzględnienie skargi z uwagi na naruszenie art. 7, 8, 77§ 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie.

Sąd podkreśla więc, że w aktach sprawy nie ma dowodów potwierdzających braki w dokumentacji i uzasadniających naruszenie wskazane w L.p.6.3.7. załącznika nr 3 do u.t.d. w zakresie danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe nr rej. [...] za okres od dnia 01.10.2016 r. do dnia 12.12.2016 r. oraz za okres od dnia 15.12.2016 r. do dnia 31.12.2016 r. Sąd zwraca uwagę, że w aktach sprawy jest tylko protokół okazania dokumentów z 28 lutego 2017 r. i karta pobrania zapisów z urządzeń rejestrujących również z dni 28 lutego 2017r. Z uwagi na fakt, że jak ostatecznie wyjaśnił organ odwoławczy karta pobrania oraz protokoły okazania dokumentów przesłanych przez stronę, na kolejne wezwania organu w trakcie postępowania kontrolnego, nie zostały sporządzone tym samym Sąd nie ma możliwości zweryfikowania stanowiska organu co do rzetelności przeprowadzonego postępowania i zasadności podjętego rozstrzygnięcia. Godzi się w tym miejscu podkreślić, że skarżący twierdził, że złożył żądane dane na wezwanie organu. W skardze podniósł, że "nawet nie został sporządzony i przedstawiony protokół z okazania dokumentów zgodnie z przepisami". W ocenie Sądu tylko udokumentowane wykazanie że taka sytuacja nie miała miejsca uzasadniałaby stanowisko organu. Jeszcze raz należy podkreślić, że wbrew zasadom wynikającym z art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. jest uzasadnianie przez organ swojego stanowiska w oparciu o nieistniejące dokumenty (brak ich sporządzenia potwierdzono w piśmie z dnia 1 lutego 2018 r. skierowanego do Sądu) i zaakceptowanie takiego stanu rzeczy przez organ odwoławczy. Zaznaczenia przy tym wymaga, że chodzi o dokumentację przesłaną w trakcie postępowania kontrolnego. Zgodzić się bowiem należy z organami, że w świetle brzmienia opisu naruszenia wskazanego w l.p.6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d.. sankcjonującego "nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu w wysokości 500 zł za każdy dzień" - tylko dokumenty (dowody) okazane podczas kontroli mają znaczenie dowodowe. W aktach sprawy znajdują się wprawdzie płyty CD nadesłane przez skarżącego do organu w dniu 7 marca 2017 r. i 15 marca 2017 r. ale nie wiadomo co zawierają. Celem wykazania tego faktu konieczne było sporządzenia protokołu okazania dokumentów i karty pobrania zapisów z urządzeń rejestrujących, co w świetle uzasadnienia decyzji organu I instancji miało miejsce w dniu 7 i 15 marca 2017 r., ale fakt ten nie został potwierdzony, a wręcz zanegowany, a wpis w uzasadnieniu decyzji wskazujący na ten fakt uzasadniono pomyłką.

Z tych samych powodów wątpliwości budzi rozstrzygnięcie organu w zakresie naruszenia L.p.6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d. który sankcjonuje udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości 300,00 zł za każdy dzień.

W rozpatrywanym przypadku organ odwoławczy wskazał, że analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych oraz pozostałej dokumentacji dotyczącej aktywności kierowców wskazała że:

1. Do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano pełnych danych dotyczących aktywności

kierowcy M. N. za okres od godziny 15:42 do godziny 00:00 czasu UTC+2 w dniu 10.10.2016 r. - zgodnie z okazanymi danymi z karty kierowcy. Nie okazano żadnego innego dokumentu dotyczącego aktywności kierowcy w tym czasie. Mając powyższe na uwadze, organ nałożył karę pieniężną w wysokości 300,00 z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip.6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d.

2. Do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano pełnych danych dotyczących aktywności

kierowcy M. N. za okres od godziny 00:00 do godziny 02:00 czasu UTC+2 w dniu 11.10.2016 r. - zgodnie z okazanymi danymi z karty kierowcy. Nie okazano żadnego innego dokumentu dotyczącego aktywności kierowcy w tym czasie. Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył karę pieniężną w wysokości 300,00 z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip.6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d.

3. Do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano pełnych danych dotyczących aktywności kierowcy M.N. za okres od godziny 18:53 do godziny 00:00 czasu UTC+2 w dniu 22.10.2016 r. - zgodnie z okazanymi danymi z karty kierowcy. Nie okazano żadnego innego dokumentu dotyczącego aktywności kierowcy w tym czasie. Mając powyższe na uwadze organ nałożył karę pieniężną w wysokości 300,00 z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip.6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d.

4. Do kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano danych dotyczących aktywności kierowcy M.N. za okres od godziny 00:00 do godziny 02:00 czasu UTC+2 w dniu 23.10.2016 r. - zgodnie z okazanymi danymi z karty kierowcy. Nie okazano żadnego innego dokumentu dotyczącego aktywności kierowcy w tym czasie. Mając powyższe na uwadze, organ nałożył karę pieniężną w wysokości 300,00 z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip.6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d.

Organ odwoławczy stwierdził, że łączna kara pieniężna nałożona za wszystkie stwierdzone przypadki naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d wyniosła 1.200,00.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy z tych samych powodów co podniesiono wyżej tj. z powodu braku udokumentowania stanowiska organu nieuzasadnionym na tym etapie postępowania jest zarzut naruszenia opisanego w l.p. 6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d. Skarżący w odwołaniu wskazał, że dane cyfrowe dotyczące aktywności kierowcy M.N. we wskazanych terminach znajdowały się na wysłanej wcześniej pycie z danymi. Wykazanie jakie dane znajdowały się na przesłanych przez skarżącego w dniu 7 i 15 marca 2017 r. płytach, a tym samym udowodnienie słuszności przyjętego stanowiska należało do organu. Również w tym wypadku dowodem w sprawie powinien być protokół okazania dokumentów i karta pobrania zapisów z urządzeń rejestrujących, podpisane przez kontrolowanego.

Reasumując Sąd stwierdza, że rozstrzygnięcie w zakresie wskazanych naruszeń przepisów ustawy o transporcie drogowym zostało uzasadnione faktem niezłożenia przez skarżącego odpowiedniej dokumentacji w trakcie prowadzonego postępowania kontrolnego. Skarżący twierdzi, że żądane dokumenty złożył. W aktach sprawy brak jest dokumentów potwierdzających co zawierały nośniki cyfrowe nadesłane przez skarżącego. Jak bowiem wynika z wyjaśnień organu nie sporządzono protokołu na okoliczność zawartości przesłanych przez skarżącego dowodów. Fakt ten jest przedmiotem zarzutu skarżącego skierowanego pod adresem organu.

Wobec powyższego w ocenie Sądu analiza argumentacji organu na tle zgromadzonego materiału dowodowego oraz przedstawionych przez organ wniosków prowadzi do konstatacji, że organ naruszył art. 7, 8, 11, 77 § 1 , 80 i 107 § 3 k.p.a. Stwierdzone wadliwości proceduralne mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie też skutkowały tym, że Sąd nie mógł dokonać kontroli legalności merytorycznej oceny organu dotyczącej zaistnienia podstaw do wydania zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę ponownie organ zobowiązany będzie uwzględnić powyższe rozważania i w tym kontekście poddać wnikliwej analizie i ocenie cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.

Mając wszystko to na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postepowania, na które składają się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w kwocie 450 zł, orzeczono stosownie do art. 200 P.p.s.a.

. dcz