Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 412/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 444/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonych postanowień w sprawie ze skargi L.H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 20 maja 2009 r. nr (...) w przedmiocie kary porządkowej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił L.H. wstrzymania wykonania zaskarżonych postanowień Dyrektora Izby Skarbowej w G. i Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. Uzasadniając orzeczenie Sąd wskazał, że wniosek zawarty w skardze nie zawierał żadnych danych, które wskazywałyby na istnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa). Nie przytoczono okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania aktu. Stanowisko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie zostało bliżej uzasadnione. Samo podkreślenie, że na skarżącym ciążą liczne zobowiązania pieniężne w podanych kwotach, bez wskazania na aktualny stan majątkowy nie umożliwia oceny całokształtu sytuacji skarżącego.

Powyższe postanowienie skarżący zaskarżył w całości, zarzucając naruszenia art. 61 § 3 ppsa poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie wstrzymania zaskarżonych postanowień; art. 134 § 1 ppsa poprzez zaniechanie dokonania pełnej i prawidłowej oceny akt sprawy; oraz art. 141 § 4 ppsa w związku z art. 166 poprzez sporządzenie nieprawidłowego uzasadnienia. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego poznania sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu zażalenia powtórzono argumentację zawartą we wniosku, podkreślając, że Sąd nie dokonał pełnej i prawidłowej oceny akt oraz nieprawidłowo sporządził uzasadnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 1 ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca.

W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, iż złożony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Słuszne jest stanowisko Sądu, że strona ograniczyła się jedynie do wskazania możliwości zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody nie uzasadniając swojego stanowiska. Podkreślenie wysokości ciążących na skarżącym zobowiązań podatkowych, bez określenia wysokości uzyskiwanych dochodów czy posiadanych oszczędności nie obrazuje w pełni sytuacji skarżącego. Natomiast w okoliczności istniejącego kryzysu gospodarczego nie można upatrywać wyłącznej przesłanki wstrzymania wykonania aktu. Skarżący nie wykazał by w następstwie problemów gospodarczych jego sytuacja się pogorszyła. Sąd pierwszej instancji nie dokonywał żadnych ustaleń faktycznych w sprawie i nie będąc uprawnionym do wstrzymywania wykonania zaskarżonych aktów z urzędu, ograniczył się jedynie do oceny złożonego wniosku.

Bezzasadne są zarzuty naruszenia przepisów ppsa postawione w zażaleniu. Sąd szczegółowo obniósł się do każdej z okoliczności przedstawionej we wniosku, a uzasadnienie postanowienia zawiera wszelkie niezbędne elementy zgodnie z wymogami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.

Wniosek skarżącego o zasądzenie zwrotu postępowania, zawarty w zażaleniu, nie znalazł w ocenie Sądu uzasadnienia. Stosownie do art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 cytowanej ustawy. W niniejszym postępowaniu zażaleniowym Sąd nie miał na celu wydania orzeczenia odnoszącego się do merytorycznego rozstrzygnięcia skargi i z tych też względów Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów sądowych.