Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 1917/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 41 ust. 1 i ust. 2a, art. 146a pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, Sędzia NSA Sylwester Marciniak, Sędzia WSA del. Małgorzata Fita (sprawozdawca), Protokolant Marek Wojtasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów (obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 51/15 w sprawie ze skargi B. E. SE Spółka Europejska Oddział w Polsce na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 23 września 2014 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżony wyrok, 2) oddala skargę, 3) zasądza od B. E. SE Spółka Europejska Oddział w Polsce na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 280 (słownie: dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

I FSK 1917/15

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 51/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi B. E. SE Spółka Europejska Oddział w Polsce na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 23 września 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżoną interpretację.

1.1. W uzasadnieniu podał stan faktyczny sprawy, z którego wynika, że Spółka we wniosku o wydanie interpretacji wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na sprzedaży paliw na stacjach benzynowych. Oprócz paliw sprzedaje różnego rodzaju produkty spożywcze, w tym m.in. zimne napoje mleczne zawierające ekstrakt kawowy. Obecnie Spółka stosuje do sprzedaży tych napojów podstawową 23% stawkę podatku od towarów i usług. Ma jednak wątpliwości, czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. sprzedaż produktów opisanych we wniosku nie powinna być opodatkowana stawką podatku 5% na podstawie art. 41 ust. 2a w związku z poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej – u.p.t.u.)?

1.2. Zdaniem Spółki, sprzedawane przez nią napoje, zaliczane do grupowania 11.07.19.0.PKWiU: napoje bezalkoholowe zawierające tłuszcz mlekowy, do którego sporządzenia nie został wykorzystany napar kawy, mieszczą się w poz. 31 załącznika nr 10 do u.p.t.u. i mogą być objęte obniżoną (5%) stawką VAT. Obecny kształt poz. nr 31 załącznika nr 10 został nadany w wyniku zmiany u.p.t.u., dokonanej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35, dalej – ustawa zmieniająca z dnia 7 grudnia 2012 r.), która w tym zakresie weszła w życie od 1 kwietnia 2013 r.

Spółka zauważyła, że ustawa nie określa co należy rozumieć pod pojęciem "napar kawy", dlatego właściwe jest odwołanie się do jego znaczenia wynikającego z języka potocznego (znaczenie słownikowe). Ze słownikowych definicji wynika, iż "napar kawy" jest to płyn uzyskany w wyniku zalania wrzącą wodą ziaren kawowca. Natomiast ekstrakt kawy, dodawany do napojów sprzedawanych przez stronę, jest to substancja uzyskana w wyniku procesów chemicznych, polegających na oddzielaniu poszczególnych składników znajdujących się w ziarnach kawowca. Ekstrakt i napar kawy różnią się pomiędzy sobą, ponieważ ekstrakt może być np. składnikiem tabletek, natomiast napar takim składnikiem być nie może. Spółka podała też, że do PKWiU 10.83.12.0 zaliczane są substytuty kawy; ekstrakty, esencje i koncentraty z kawy lub substytutów kawy; łupiny i łuski kawy, a do pozycji CN 2101 11 Nomenklatury Scalonej: Ekstrakty, esencje lub koncentraty, które mogą być otrzymane z naturalnej kawy (nawet z usuniętą kofeiną) lub z mieszanek naturalnej kawy i namiastek kawy w każdej proporcji, w postaci płynu lub proszku i zwykle mocno skoncentrowane Powyższe grupowanie PKWiU oraz klasyfikacja CN nie obejmują swoim zakresem naparu z kawy. Dlatego, zdaniem Spółki, napar kawy, należy klasyfikować do działu 22 Nomenklatury Scalonej oraz grupowania PKWiU 11.07.19 napoje bezalkoholowe. W ocenie Spółki, gdyby przyjąć, że ekstrakt kawy niczym się nie różni od naparu należałoby stwierdzić, że wskazane grupowania PKWiU 10.83.12.0 oraz CN 2101 11 są w zasadzie zbiorem pustym. Jeśli bowiem napar kawy jest taką samą substancją jak ekstrakt kawy, to nie zachodziłaby konieczność wyodrębniania dodatkowej kategorii. Ponadto, w przypadku np. herbaty, ustawodawca rozdzielił kategorię naparu z herbaty oraz ekstraktu z herbaty poprzez utworzenie grupowania PKWiU 10.83.15 Napary (herbatki) ziołowe, oraz grupowania PKWiU 10.83.14 Ekstrakty, esencje, koncentraty i preparaty z herbaty lub matę (herbaty paragwajskiej). W konsekwencji, sam ustawodawca zauważył różnicę pomiędzy naparem i ekstraktem, co znalazło również odzwierciedlenie w PKWiU.

Spółka wskazała również na różnice fizykochemiczne pomiędzy naparem a ekstraktem. Zauważyła, że napar z kawy nie jest mocno skoncentrowany i jest przeznaczony do spożycia od razu po przyrządzeniu. Natomiast ekstrakt kawy, uzyskiwany w wyniku ekstraktacji, jest mocno skoncentrowany, najczęściej w postaci proszku i nie nadaje się do spożycia samodzielnie, lecz dopiero po połączeniu z innymi składnikami.

1.3. Organ podatkowy uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Stwierdził, że z treści poz. 31 załącznika nr 10 do u.p.t.u. jednoznacznie wynika, że sprzedaż kawy, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju, nie korzysta z preferencji w zakresie podatku od towarów i usług. Kawa, co do zasady, podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku. Organ odniósł się do zasady neutralności podatkowej i podał, że na jej podstawie podobne (zbliżone) usługi lub towary, które są względem siebie konkurencyjne, powinny być opodatkowane tą samą stawką VAT. Wyjaśnił, że w przypadku, gdy przedmiotem sprzedaży jest napój, w skład którego wchodzi ekstrakt z kawy, preferencyjna stawka podatku nie znajdzie zastosowania, ponieważ ekstrakt kawowy jest niczym innym jak zagęszczoną esencją/wywarem z naparu kawy. Zatem w niniejszym przypadku wyłączenie, o którym mowa w poz. 31 załącznika nr 10 do u.p.t.u. nie może mieć zastosowania.

2. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, Spółka, zarzuciła naruszenie: art. 41 ust. 2a w zw. z poz. 31 załącznika nr 10 u.p.t.u. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że napoje mleczne zawierające ekstrakt kawy nie korzystają z opodatkowania 5% stawką VAT oraz art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej – O.p.) poprzez nieprawidłową interpretację pojęcia napojów mlecznych zawierających ekstrakt kawy. Z tych powodów wniosła o jej uchylenie.

3. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy, podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o oddalenie skargi.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego za zasadne. Wskazał, że zgodnie z art. 41 ust.1 u.p.t.u. podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%. Ustawodawca unijny umożliwił jednak państwom członkowskim zastosowanie obniżonej stawki podatku w odniesieniu do pewnych kategorii produktów, precyzując jedynie ich kategorie oraz minimalną stawkę podatku, jaka winna być zastosowana (art. 98 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej; Dz.U.UE.L06.347).

Sąd podał, że listę produktów opodatkowanych 5% stawką preferencyjną zawiera m.in. załącznik nr 10 do u.p.t.u. (art. 41 ust. 2a u.p.t.u.). W poz. 31 pkt 2 tego załącznika wskazano pozostałe napoje bezalkoholowe - wyłącznie niegazowane napoje zawierające tłuszcz mlekowy, z wyłączeniem napojów, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju (ex 11.07.19.0 PKWiU z 2008 r.). Sąd zwrócił uwagę, że w projekcie zmian u.p.t.u. dokonanych ustawą zmieniającą z dnia 7 grudnia 2012 r. wskazano, że "Projekt zawiera (...) propozycje polegające na racjonalizacji stosowania stawki obniżonej poprzez doprecyzowanie, że każdy napój z wywarem kawy lub herbaty powinien być opodatkowany tak jak kawa czy herbata, gdyż nie kupuje się np. kawy latte dla mleka, ale dla tego specyficznego rodzaju kawy, podanego w odpowiednich proporcjach z dodatkami w postaci mleka". (druk sejmowy 805). Zdaniem Sądu, nie można jednak za jedynie doprecyzowującą uznać zmianę treści przepisu polegającej na tym, że w załączniku nr 10 do u.p.t.u. w miejsce pozycji "wyłącznie niegazowane napoje zawierające tłuszcz mlekowy" wprowadza się przepis "zawierające tłuszcz mlekowy, z wyłączeniem napojów, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju" Jest to bowiem ewidentne ograniczenie zakresu przedmiotowego towarów objętych poz. 31 ww. załącznika.

Sąd zgodził się ze Spółką, że użycie przez ustawodawcę zwrotu "napar z kawy", należy odnosić do napoju parzonego z palonych i zmielonych ziaren kawowych. Zgodził się także, że ustawodawca dokonał rozróżnienia terminów "napar kawy" i "ekstrakt kawy", wskazując m.in. na grupowanie PKWiU 10.83.12.0, do którego zaliczono substytuty kawy; ekstrakty, esencje i koncentraty z kawy lub substytutów kawy; łupiny i łuski kawy, a które swoim zakresem przedmiotowym nie obejmuje naparu z kawy.

Za błędne natomiast uznał stwierdzenie organu podatkowego, że pojęcie ekstraktu kawowego jest tożsame z pojęciem naparu z kawy.

Na poparcie swojego stanowiska powołał się na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 10 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2373/13 i z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 279/14.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej – P.p.s.a.) uchylił zaskarżoną interpretację.

5. W skardze kasacyjnej złożonej od powyższego wyroku, pełnomocnik organu podatkowego zaskarżył go w całości, podnosząc zarzuty oparte na podstawie z art. 174 pkt 1 P.p.s.a., tj.: naruszenia przepisów prawa materialnego:

- art. 41 ust. 2a u.p.t.u. w zw. z poz 31 pkt 2 załącznika nr 10 do tej ustawy poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż napar z kawy oraz ekstrakt kawowy są dwiema odrębnymi kategoriami produktów i nie mogą być dla celów opodatkowania podatkiem VAT traktowane tożsamo, a w konsekwencji przyjęcie, iż skarżąca jest uprawniona do stosowania obniżonej stawki podatku VAT dla dostawy napojów, w skład których wchodzi ekstrakt z kawy oraz

- art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 u.p.t.u. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na niezastosowaniu tych przepisów chociaż przepisy te powinny być w sprawie zastosowane i uznanie, iż sprzedaż napojów, w skład których wchodzi ekstrakt z kawy nie podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku.

W oparciu to tak sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i oddalenie skargi Spółki na podstawie art. 188 P.p.s.a., ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. oraz o zasądzenie od Spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik organu w pierwszej kolejności podkreślił, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 854/14, uchylił powołany przez Sąd pierwszej instancji wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2373/13.

Następnie, wskazując na definicję ekstraktu kawy podał, że zgodnie z treścią załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej ekstraktów kawy i ekstraktów cykorii (Dz.U. Nr 52, poz. 463 ze zm.), jest on "zagęszczonym wyrobem, otrzymanym przez ekstrakcję wodą upalonego ziarna kawy". Dalej wyjaśnił, że ekstrakcja to metoda wyodrębniania z mieszaniny ciał stałych lub cieczy jakiegoś składnika produktu (proszek, granulat). Produkcja ekstraktu kawy zawsze rozpoczyna się od prażenia i mielenia ziaren kawowych, które zalewa się wrzątkiem, a z powstałego świeżego naparu uzyskuje się ekstrakt kawowy.

6. Odpowiedzi na skargę nie złożono.

7. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Jak zauważył w skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego organu - wyrok, na który powołał się Sąd pierwszej instancji - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2373/13 został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 854/14. Drugi ze wskazanych przez Sąd wyroków - z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 279/14, został uchylony wyrokiem z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I FSK 1715/14. W wyroku z dnia 3 lipca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 41 ust. 1 u.p.t.u. w zw. z poz. 31 pkt 2 załącznika nr 10 do tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. należy interpretować w ten sposób, że preferencyjna stawka podatku VAT nie ma zastosowania do sprzedaży napojów zawierających tłuszcz mlekowy, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest ekstrakt z kawy, niezależnie od jego udziału procentowego.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w pełni zgadza się z tym stanowiskiem, co oznacza, że podziela równocześnie postawione w skardze kasacyjnej złożonej w tej sprawie zarzuty naruszenia art. 41 ust. 2a u.p.t.u. w zw. z poz 31 pkt 2 załącznika nr 10 i art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 u.p.t.u.

Nie ma wątpliwości, że oceniając, którą stawkę podatku od towarów i usług – zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. - Spółka powinna stosować do napojów wytwarzanych na bazie ekstraktu kawowego, wskazać należy na dokonaną ustawą zmieniającą z dnia 7 grudnia 2012 r., zmianę w załączniku nr 10 do ustawy (zawierającym wykaz towarów opodatkowanych stawką 5%) obejmującą m. in. poz. 31. Na skutek tej zmiany, stawkę 5% można stosować do napojów bezalkoholowych – wyłącznie niegazowanych: 1) w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego, 2) zawierające tłuszcz mlekowy, z wyłączeniem napojów, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju. Oznacza to, że obniżona stawka podatku od towarów i usług (8% - usługi, 5%- sprzedaż) może być stosowana przy sprzedaży napojów zawierających tłuszcz mlekowy. Nie jest jednak możliwe stosowanie takiej stawki, gdy w skład napoju zawierającego tłuszcz mlekowy wchodzi także napar z kawy lub herbaty.

W zaskarżonym przez organ podatkowy wyroku, Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro ustawodawca użył we wcześniej podanej regulacji zwrotu "napar z kawy", a nie zwrotu "kawa", a pojęcia używane do oznaczania towaru lub usługi należy interpretować ściśle jako odstępstwo od zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową – oznacza to, że za "napar z kawy" można uznać tylko napój parzony z palonych i zmielonych ziaren kawowych. Ekstraktem jest bowiem substancja uzyskana w wyniku procesów chemicznych polegających na oddzieleniu poszczególnych składników znajdujących się w ziarnach kawowca. Za odróżnieniem od "naparu z kawy" "ekstraktu z kawy", zdaniem Sądu - przemawia także to, że ustawodawca w grupowaniu PKWiU 10.83.12.0 wskazał na substytuty kawy; ekstrakty, esencje i koncentraty z kawy lub substytutów kawy; łupiny i łuski kawy, a które swoim zakresem przedmiotowym nie obejmuje naparu z kawy, a także uzasadnienie zawarte w projekcie zmian u.p.t.u. dokonanych ustawą zmieniającą z 2012 r.

Z taką argumentacją Sądu pierwszej instancji nie można się zgodzić. W tym zakresie należy przyznać rację kasatorowi, który wywiódł, że ekstrakt kawy to nic innego jak zagęszczony lub zagęszczony i wysuszony napar z kawy. Pełnomocnik organu prawidłowo zauważył, że skoro w załączniku do rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej ekstraktów kawy zdefiniowano ekstrakt kawy wskazując, że on jest "zagęszczonym wyrobem, otrzymanym przez ekstrakcję wodą upalonego ziarna kawy", a ekstrakcja wodna to nic innego jak napar z kawy, to pojęcia te są zbieżne. Zgodzić się z nim również należy, że biorąc też pod uwagę słownikowe znaczenia tych określeń i ich synonimy - nie można uznać, że wzajemnie się one wykluczają.

Na takie podobieństwo zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym na wstępie wyroku z dnia 3 lipca 2015 r. (sygn. akt I FSK854/14). Wskazał w nim, że według internetowego Słownika Języka Polskiego - http://sjp.pwn.pl, kawa jest to "napój parzony z palonych i zmielonych ziaren kawowych lub przyrządzony z ekstraktu, namiastki kawy". Według Wielkiego Słownika Języka Polskiego-www.wsjp.pl, kawa w znaczeniu w jakim chodzi o napój oznacza: "ciemnobrązowy napój o charakterystycznym zapachu, przyrządzany z palonych i drobno zmielonych ziaren kawy – rośliny". "Napar" z kolei oznacza: "płyn otrzymywany przez zalanie wrzątkiem ziół, liści lub suszonych owoców" (por. Wielki Słownik Języka Polskiego-www.wsjp.pl, podobnie też internetowy Słownik Języka Polskiego http://sjp.pwn.pl). Według internetowego Słownika Języka Polskiego "ekstrakt" może oznaczać "roztwór otrzymany w procesie ekstrakcji chemicznej" (por. - http://sjp.pwn.pl). To samo źródło wskazuje, że przez "ekstrakt" można rozumieć: "wyciąg, chem. roztwór otrzymywany w procesie ekstrakcji, zawierający: składnik lub składniki ekstrahowane, rozpuszczalnik użyty do ekstrakcji oraz niewielką ilość innych składników mieszaniny pierwotnej". Źródło to definiuje również "ekstrakty spożywcze", przez które należy rozumieć: "zagęszczone wyciągi (głównie wodne) z surowców roślinnych lub zwierzęcych". Inne źródło definiuje ekstrakt roślinny jako: "płyn otrzymywany z pewnych części roślin lub części ciała zwierząt (Wielki Słownik Języka Polskiego-www.wsjp.pl)".

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał także, że słowa "napar" i "ekstrakt" pozostają w odniesieniu do siebie synonimami. Synonimami słowa "ekstrakt" są m.in.: lek, lekarstwo, medykament, meritum, mieszanina, mieszanka, mikstura, miksturka, nalewka, napar, natura rzeczy, odczynnik, odwar, olejek, preparat, roztwór, specyfik, substancja, syrop, środek, treść, trzon, wyciąg, wywar (http:/synonimy.net), natomiast - według tego samego źródła - synonimami do słowa "napar" pozostają m.in. słowa: "bulion, dekokt, ekstrakt, esencja, herbata, herbatka, herbatka ziołowa, odwar, plujka, sparzenie, wyciąg, wywar, zaparzenie, ziółka".

Zwrócił także uwagę na konieczność zachowania zasady neutralności ze względu na możliwość zastosowania różnych stawek podatkowych do towarów podobnych. Słusznie wywiódł, że skoro funkcją poz. 31 załącznika nr 10 jest wyłączenie z możliwości zastosowania preferencyjnej stawki podatku w odniesieniu do sprzedaży kawy i herbaty (wraz z dodatkami), a kawa, co do zasady, podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku, to przyjęcie, że sprzedaż napoju zawierającego tłuszcz mlekowy i dowolną ilość kawy (również w postaci ekstraktu kawowego) podlega niższemu opodatkowaniu niż kawa, która nie zawiera w ogóle tłuszczu mlekowego, mogłoby prowadzić do opodatkowania towarów podobnych różnymi stawkami. Wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, właśnie na taką funkcję wskazuje treść uzasadnienia do zmian dokonanych ustawą zmieniającą z 2012 r.

Mając na uwadze powyższe, należy zgodzić się z autorem skargi kasacyjnej, że w zaskarżonym wyroku Sąd pierwszej instancji dokonał błędnej wykładni art. 41 ust. 2a u.p.t.u. w zw. z poz 31 pkt 2 załącznika nr 10 tej ustawy i błędnie uznał, że produkty wskazane przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji nie podlegają opodatkowaniu podstawową stawką podatku.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 P.p.s.a. w zw. z art. 151 P.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę. O kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 203 pkt 2 i art. 205 P.p.s.a.