Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1327/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewoda~Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Danuta Gorzelak - Maciak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2005 r. sprawy ze skargi U. W., S. W., G. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], po rozpatrzeniu odwołania U. W., S. W. i G. W. utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia [...] września 2002 r. orzekającą o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów dotyczących nieruchomości KW Nr [...] i [...].

W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż na wniosek J. D. dokonano zmiany w ewidencji gruntów wynikającej z przywrócenia w tej ewidencji granicy pomiędzy nieruchomością uregulowaną w [...] i nieruchomością uregulowaną w [...]. Wznowienia granicy dokonano w trybie art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.), w oparciu o plan parcelacyjny nieruchomości pod nazwą Kolonia K. z 1929 roku. Organ odwoławczy w oparciu o wypisy z ksiąg wieczystych [...] i [...] stwierdził, że oznaczenie tych nieruchomości, a w szczególności ich powierzchnia, są zgodnie z ww. planem parcelacyjnym. Z tego wynika, że do określenia obszaru tych nieruchomości w księgach wieczystych i do wznowienia granicy pomiędzy tymi nieruchomościami posłużył ten sam materiał źródłowy. Dokumentacja w sprawie wznowienia granicy, zawierająca wykaz zmian danych ewidencyjnych, została sporządzona w ramach pracy geodezyjnej [...] zakończonej wykonaniem i przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] mapy sytuacyjnej. Dokumentacja ze wznowienia granicy, zdaniem organu, uzasadnia powołanie się w zaskarżonej decyzji na tę mapę jako podstawę wprowadzenia zmiany w ewidencji.

Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów skarżących dotyczących zmniejszenia o [...] m 2 powierzchni ich nieruchomość [...] w stosunku do powierzchni [...] m2, wykazanej w księdze wieczystej i innych dokumentach, na skutek wznowienia znaków granicznych podniósł, iż wznowieniu podlegała tylko jedna granica nieruchomości [...] Zdaniem organu, wznowienie na podstawie ww. planu parcelacyjnego pozostałych granic nieruchomości [...] doprowadziłoby do usunięcia rozbieżności w powierzchni działki. Podkreślił przy tym, że figurująca obecnie w ewidencji gruntów powierzchnia nieruchomości [...] wynosząca [...] m2 nie jest zgodna z księgą wieczystą oraz innymi dokumentami powołanymi przez skarżących. Wznowienie granic powinno nastąpić w trybie art. 39 ust. 2 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, na wniosek właścicieli nieruchomości KW nr [...]. Organ odwoławczy zaznaczył, że skarżący nie kwestionowali w odwołaniu przebiegu wznowionej granicy ani pobudowanego w tym miejscu przez J. D. ogrodzenia, postawionego według szkicu wytyczenia działki wykonanego w 1994 roku przez geodetę M. M.. Wznowienie znaków granicznych w dniu 8 kwietnia 2001r. przez geodetę uprawnionego R. P. zostało dokonane w oparciu o ww. szkic wytyczenia działki nr [...] z nieruchomości Kolonia K. ( ocenie nieruchomość [...]). Tym samym dwóch geodetów w różnym czasie ustaliło takie same położenie punktów granicznych pomiędzy nieruchomościami stanowiącymi współwłasność skarżących oraz J. D..

Organ nadto podniósł, że po wyroku WSA z dnia 19 października 2004r. stwierdzającym nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2003r., poczynił ustalenia, z których wynika, że zawiadomienie o czynnościach wznowienia granicy zostało doręczone z uchybieniem 7 - dniowego terminu określonego w art. 32 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W ocenie organu, brak udziału U. W. w czynnościach wznowienia granic był jej świadomym i celowym działaniem, skoro sama na rozprawie w Sądzie przyznała, że w tym czasie była pobliżu. Zatem okoliczność ta nie była spowodowana brakiem możliwości udziału w tych czynnościach w terminie podanym zawiadomieniu. O skutkach nieusprawiedliwionego niestawiennictwa skarżąca została poinformowana. Powodem opóźnienia w zawiadomieniu był nieaktualny adres zamieszkania figurujący w ewidencji gruntów. Obowiązek zgłaszania organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków wszelkich zmian spoczywa na właścicielu nieruchomości.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli U. W., S. W. i G. W. podnosząc, że w wyniku wydania zaskarżonej decyzji, powierzchnia ich działki zmniejszyła się o [...] m2, w stosunku do powierzchni widniejącej w księgach wieczystych oraz w innych dokumentach geodezyjno-kartograficznych. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż figurująca w ewidencji gruntów powierzchnia [...] m2 działki nr [...] ( [...]),której są współwłaścicielami wynikała z tego, że jej poprzedni właściciel W. D., użyczył od brata J. D. - właściciela sąsiedniej działki nr [...] ( [...]) – [...] m2 powierzchni tej działki pod budowę szklarni. Dlatego nie protestowali, kiedy J. D., po rozebraniu szklarni, oświadczył, że chce postawić ogrodzenie w granicy dwóch posesji. Podkreślili, że skoro w księdze wieczystej ich działka ma powierzchnię [...] m2 to nie kwestionowali i nie kwestionują, aby J. D. odebrał użyczone bratu grunty.

W dalszej części skargi zarzucili brak wiarygodności i bezstronności geodecie biorącemu udział we wznawianiu znaków granicznych, gdyż zawiadomienia adresowane były na niewłaściwy adres , tj. na ul. [...] , zamiast na ul. [...]. Zmiany nazwy ulicy dokonała gmina, a więc na organach administracyjnych spoczywał obowiązek wprowadzenia zmian w ewidencji. W skutek, ich zdaniem, celowego działania geodety, nie mieli zbyt dużo czasu aby zapoznać się z sytuacją i podjąć odpowiednie kroki, w efekcie postawiono ich przed faktami dokonanymi i pobudowanym ogrodzeniem na ich działce. W ocenie skarżących brak udziału ich matki w czynnościach wznowienia granicy, nie stanowi argumentu do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji, nie została poinformowana o konsekwencjach nieuczestniczenia w tych czynnościach, a jej reakcję należy rozumieć jako brak zgody na postawione wtedy już ogrodzenie oraz granicę. Skarżący kwestionując wiarygodność planu parcelacyjnego z 1929 roku, podnieśli, że mapka ta pojawiła się nagle, nie figurowała w żadnych zasobach kartograficznych gminy J., ani gminy Nowy D. Nie zgadzają się ze stanowiskiem organu, aby na własny koszt dokonali wznowienia wszystkich granic ich nieruchomości, gdyż nie mają na środków finansowych. Czynności tych powinien dokonać organ z urzędu, ponieważ geodeta mierzący ich działkę stwierdził, że wynikłe rozbieżności są wynikiem niewielkich błędów występujących na wszystkich działkach przy ul. [...]. Skarżący wnieśli o zbadanie przez Sąd, czy decyzja wydana przez organ jest zgodna z prawem.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wniósł o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu podtrzymał swoje stanowisko oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśnił, że kwestionowany w skardze plan parcelacyjny z 1929 roku, wykonany przez mierniczego przysięgłego J. T., według zamieszczonej na nim klauzuli przyjęty został do ewidencji i dopuszczony do użytku publicznego oraz zatwierdzony celem dokonania wpisów w Dziale I księgi wieczystej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. w dniu [...] grudnia 1953r. Plan ten znajduje się w [...] Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla W. i stanowił podstawę do oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych. Organ odwoławczy przyznał, że to na organach administracyjnych spoczywał obowiązek przekazania do ewidencji stosownego aktu prawnego o zmianie nazwy ulicy i obowiązkiem organu prowadzącego ewidencję gruntów było z urzędu wprowadzić stosowną zmianę.

W ocenie organu nie zmienia to faktu, że skarżący w dniu 3 kwietnia 2001 r. zostali powiadomieni, że o przeprowadzonych w dniu 8 kwietnia 2001r. czynnościach wznowienia znaków granicznych i termin ten nie kolidował z ich zajęciami, skoro byli w tym czasie w pobliżu, a zatem świadomie w nich nie uczestniczyli. Nadto podkreślił, że zarówno istniejące ogrodzenie, jak też wskazana w tym miejscu granica nie jest sporną, a zastrzeżenia skarżący podnieśli dopiero po zapoznaniu się z treścią decyzji Burmistrza, z której wynika, że powierzchnia ich działki jest o [...] m2 mniejsza od powierzchni wykazanej w księdze wieczystej. Skarżącym wyjaśniono, że przyczyn rozbieżności powierzchni ich działki powinni poszukiwać w pozostałych jej granicach, chociażby poprzez wznowienie pozostałych granic prawnych nieruchomości.

Na rozprawie skarżący S. W. oświadczył, że według ostatnich wpisów w ewidencji ich działka miała [...]m2, a po wprowadzeniu zmian ma [...] m2,a więc zmniejszyła się o [...] m2 w stosunku do powierzchni działki [...] m2, jaką kupili. Powierzchnia [...] m2 została ujawniona w ewidencji po dokonaniu pomiarów całego osiedla przez geodetę wtedy, gdy właścicielem był jego ojciec i wspólnie z sąsiadem zgodzili się na taką powierzchnię.

J. D. – uczestnik postępowania oświadczył, że przy rzeczce pas gruntu został zajęty przez Spółkę Wodną i prawdopodobnie stąd wynika, że działka Państwa W. jest mniejsza, niż to wynika z aktu notarialnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem

Skarga U. W., S. W. i G. W. rozpatrywana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa w stopniu mającym wpływ na wynik postępowania.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowi art. 20 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( j. t. Dz. U. z 200r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.), w myśl którego ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące:

1)gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomoœci, w skład której wchodzą grunty,

2)budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych,

3)lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej.

W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także:

1)właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części,

2)miejsce zamieszkania lub siedzibę osób wymienionych w pkt 1,

3)informacje o wpisaniu do rejestru zabytków,

4)wartość nieruchomości.

Z treści art. 22 ust. 2 i 3 ustawy wynika, że zmiany w ewidencji gruntów i budynków dokonywane są na wniosek osób, o których mowa m.in. w art. 20 ust. 2 pkt 1, przy czym w myśl § 46 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w dnia 29 marca 2001r. w spawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454) zmiany te dokonywane są na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych .

W rozpatrywanej sprawy zmiany w ewidencji gruntów zostały wprowadzone w oparciu o operat techniczny sporządzony w dniu [...] marca 2001rr. przez geodetę uprawnionego R.P., po przeprowadzeniu na wniosek J. D. czynności polegających na wznowieniu znaków granicznych pomiędzy jego działką ewidencyjną nr [...] - dla której urządzona jest [...]– a działką ew. nr [...] ( [...]), stanowiącą współwłasność U., G. i S. W.. W dniu 25 kwietnia 2001. operat ten został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu [...] kwietnia 2001r. ( nr [...]).

Z akt przedmiotowej sprawy nie wynika, aby w toku tego postępowania skarżący nie zgadzali się ze sporządzoną przez uprawnionego geodetę dokumentację geodezyjną, a tym samym kwestionowali przebieg wznowionej granicy. Z resztą w skardze podnoszą, że nie kwestionowali, ani nie kwestionują prawa sąsiada J. D. do odzyskania [...] m2 działki zajętej pod szklarnię, a nadto na rozprawie przyznali, iż przed wznowieniem granicy, ich działka nr [...] miała powierzchnię [...] m2, podczas gdy faktycznie powinna mieć powierzchnię [...] m2, gdyż taką działkę kupili. Dopiero kiedy została wydana decyzja o wprowadzeniu zmian do ewidencji, z której wynika, iż powierzchnia działki J. D. ma powierzchnię [...] m2 zgodną ze stanem ujawnionym w [...], a ich działka ma powierzchnię [...] m2 mniejszą o [...] m2, od stanu widniejącego w [...], skarżący w odwołaniu podnieśli, iż nie zgadzają się na zmniejszenie powierzchni ich działki. Natomiast zarzuty co do prawidłowości wznowienia znaków granicznych pomiędzy ich działką a działką sąsiada, skarżący podnieśli dopiero w skardze do Sądu, twierdząc, że nie wiedzieli o terminie przeprowadzanych czynności, a ich matka nie uczestniczyła w tych czynnościach, gdyż nie wyrażała zgody na ich przeprowadzenie.

Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne ( j.t. Dz. U. z roku 2000 Nr 100, poz. 1086) przesunięte, uszkodzone lub zniszczone znaki graniczne, ustalone uprzednio, mogą być wznowione bez przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, jeżeli istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. Z materiału dowodowego wynika, że wznowienia znaków granicznych spornej granicy uprawniony geodeta dokonał w oparciu o plan hipoteczny Kolonia K. z 1926 roku oraz szkic wyłączenia działki nr [...] ( [...]) z nieruchomości Kolonia K. ( obecnie [...]) wykonany w dniu [...] listopada 1994r. Zawiadomienie o terminie przeprowadzonych czynnościach zostało skarżącym doręczone w dniu 3 kwietnia 2001r. i niewątpliwie nie został w tym przypadku zachowany 7 dniowy termin wynikający z art. 39 ust. 5 w zw. 32 ust. 1 ustawy, to jednak uchybienie to w ocenie Sądu nie miało wpływu na wynik sprawy. Czynności wznowienia znaków granicznych zostały przeprowadzone w dniu 8 kwietnia 2001r., a jak wynika z protokołu wznowienia znaków granicznych geodety uprawnionego skarżący nie stawili się, pomimo otrzymania zawiadomienia. W tej sytuacji za nieuprawniony należy uznać zarzut skarżących co do bezstronności geodety uprawnionego – R. P. który dokonał czynności wznowienia znaków granicznych.

W świetle art. 39 ust. 1 ustawy w razie wystąpienia sporu do co położenia znaków granicznych strony mogą wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie sprawy. Skarżący z możliwości tej nie skorzystali.

Niezasadny jest zarzut skarżących, w którym kwestionują plan parcelacyjny z 1929 r., gdyż jak wynika z dokumentów akt sprawy plan ten znajduje się w

[...] Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla W. i stanowił podstawę do oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych.

Podkreślenia wymaga, że uzyskana dokumentacja dowodowa jednoznacznie określa nie tylko miejsce ich położenia oraz przebieg granicy pomiędzy działką J. D. a działką skarżących, ale także określa powierzchnię tychże działek. Na skutek tych czynności powierzchnia działki J. D. została określona zgodnie z prawem własności, natomiast powierzchnia działki skarżących została określona o 125 m2 mniejsza od pow. [...] m 2 ujawnionej w urządzonej dla niej [...]. Różnica ta jak zauważył J. D. – sąsiad skarżących- może wynikać m.in. z tego, że działka skarżących przylega do rzeczki część ich działki została zajęta przez Spółkę Wodną. Organ odwoławczy szczegółowo wskazał skarżącym w jaki sposób powinni dochodzić swoich praw, np. poprzez wznowienie znaków granicznych pozostałych granic nieruchomości należących do skarżących.

Odnosząc się do żądania skarżących dokonania wznowienia pozostałych granic ich działki przez organy administracji należy wyjaśnić, że stosownie do art. 38 przywołanej wyżej ustawy to na właścicielach lub na osobach władających nieruchomością spoczywa obowiązek ochrony znaków granicznych. Dlatego też, wznowienie przesuniętych, uszkodzonych lub zniszczonych znaków granicznych dokonywane jest na zlecenie podmiotu zainteresowanego (art. 39 ust. 2 cyt. ustawy).

Z tych wszystkich przyczyn zarzuty skargi nie mogły odnieść oczekiwanego skutku i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił .