Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 161/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3, art. 183 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, Sędzia NSA Artur Mudrecki (sprawozdawca), Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Protokolant Anna Rembowska, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej N. w S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 września 2012 r. sygn. akt III S/Gl 524/12 w sprawie ze skargi N. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty i zwrotu nienależnie zapłaconego podatku VAT) postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji

Postanowieniem z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 524/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę N. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 lutego 2012 r.

2. Przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji tok postępowania

2.1. Pismem z 14 lutego 2012 r. skarżący reprezentowany przez S. K. Kierownika Zakładu wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., z 8 lutego 2012 r. którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług. Jako załącznik do skargi strona złożyła kserokopię odpisu aktualnego KRS z 18 sierpnia 2011 r., dotyczącego N. Spółka jawna w K., potwierdzonego za zgodność z oryginałem przez doradcę podatkowego S. K.

2.2. Pismem z 10 kwietnia 2012 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę (np. odpis z KRS-u aktualny na dzień wniesienia skargi lub innego dokumentu), ewentualnie takiego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem, bowiem z nadesłanego KRS - z 18 sierpnia 2011 r. nie wynikało powiązanie między N. Sp. j. z siedzibą w K., a stroną skarżącą.

2.3. W odpowiedzi na wezwanie skarżący ponownie nadesłał analogicznie potwierdzone za zgodność z oryginałem:

- kserokopię odpisu aktualnego z KRS-u z 18 sierpnia 2011 r., dot. N. Sp. j. z siedzibą w K.,

- kserokopię księgi rejestrowej nr [...] z 22 sierpnia 2011 r., dot. N. G. S., w której w rubryce 12 – "Imię i nazwisko kierownika zakładu" brak było wpisu.

2.4. Pismem z 5 czerwca 2012 r. ponownie wezwano stronę do złożenia aktualnego odpisu z KRS-u oraz stosownego rejestru zakładów opieki zdrowotnej dotyczących skarżącego, a nie innego podmiotu, z którego wynikałoby, że osoba składająca skargę ma umocowanie do działania w sprawie w imieniu strony skarżącej i jest uprawniona do dokonania takiej czynności w jej imieniu, zgodnie z art. 28 § 1 ustawy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.). Jednocześnie poinformowano skarżącego, wraz z przytoczeniem treści art. 48 § 3 u.p.p.s.a., że w przypadku złożenia żądanych dokumentów nie w oryginale winny one być potwierdzone za zgodność z oryginałem stosownie do wymogów określonych w art. 48 § 3 u.p.p.s.a. pod rygorem odrzucenia skargi.

2.5. W odpowiedzi pismem z 14 czerwca 2012 r. skarżący nadesłał poświadczone za zgodność z oryginałem przez doradcę podatkowego S. K.:

- odpis aktualny z KRS- u nr [...] dot. N. Sp. j. z siedzibą w K. według stanu na 30 kwietnia 2012 r.,

- kserokopię księgi rejestrowej nr [...] z 22 sierpnia 2011 r. dot. N. G. S., w której w rubryce 12 – "Imię i nazwisko kierownika zakładu" brak było wpisu.

Wyjaśnił jednocześnie, że skarżący jest przedsiębiorstwem podmiotu leczniczego N. Sp. j., a tym samym każdy ze wspólników jest uprawniony do reprezentowania skarżącej. Ponadto stwierdził, że "zgodnie z art. 5 pkt 41 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, obowiązującej w spornym okresie jednoznacznie i bezspornie stwierdza, że świadczeniodawcą nie była spółka, lecz skarżąca. Po wejściu w życie ustawy o działalności leczniczej podmiotem leczniczym jest Spółka, a nie skarżąca".

2.6. W związku z tym wyjaśnieniem, 9 lipca 2012 r. do skarżącej wystosowano kolejne wezwanie (karta 39) do nadesłania odpisu statutu N. G. S. uwierzytelnionego zgodnie z art. 48 § 2 u.p.p.s.a. celem wykazania uprawnienia osoby podpisanej pod skargą do reprezentacji skarżącego, a także o nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej dla doradcy podatkowego S. K.

2.7. Pismem z 13 lipca 2012 r. strona poinformowała, że S. K. – doradca podatkowy jest jednocześnie wspólnikiem spółki tworzącej skarżącą. Dołączyła także kserokopię Uchwały Nr [...] wspólników N. Sp. j. z 10 czerwca 2011 r., potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez S. K. – doradcę podatkowego, z której wynika, że P. S., S. K. i S. K. są osobami uprawnionymi do kierowania działalnością Spółki N. Sp. j. w zakresie "wykonujących działalność leczniczą i ich reprezentowania na zewnątrz z dniem 1 lipca 2011 r. w tym również do kierowania przedsiębiorstwami i ich reprezentowania na zewnątrz". Wśród przedsiębiorstw, których zapis ten dotyczy w § 1 pkt 3 wspomnianej Uchwały wskazano N. G. S. w S.

3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił.

Sąd zauważył, że skarżący był dwukrotnie wzywany o poświadczenie złożonych kserokopii dokumentów, tj. przez notariusza albo występującego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym, jednak za każdym razem składane kserokopie poświadczane były przez doradcę podatkowego S. K., który jednak nie wykazał, aby był ustanowionym w sprawie pełnomocnikiem.

Sąd stwierdził, że z wyjaśnień S. K. wynikało, że N. G. S. stanowi przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego, podczas gdy podmiotem leczniczym jest N. Spółka jawna. Złożona w sprawie uchwała nie wskazywała, czy wymienione w niej osoby mają prawo reprezentować przedsiębiorstwa samodzielnie, czy też łącznie. W ocenie Sądu nie było zaś dopuszczalne ustalanie tej okoliczności w drodze domniemania. Ponadto w przedłożonej kserokopii księgi rejestrowej N. G. S. z 22 sierpnia 2011 r. (a więc z daty późniejszej niż wskazana uchwała) na str. 1 znajduje się rubryka 12 – "Imię i nazwisko kierownika zakładu", w której jednak brak było wpisu.

Według Sądu złożenie niewłaściwie poświadczonych za zgodność kopii dokumentów uniemożliwiło Sądowi czynienie na ich podstawie ustaleń co do zasad reprezentacji skarżącej. Nawet jednak pominięcie tej kwestii formalnej i poddanie omawianych kserokopii dokumentów analizie merytorycznej nie usunęłoby wątpliwości Sądu co do zasad reprezentacji skarżącej z uwagi na niejasność zapisu w tym przedmiocie zawartego w Uchwale [...] (reprezentacja łączna czy samodzielna) i jego niespójność z brakiem wpisu w omawianej kwestii w rubryce 12. księgi rejestrowej nr [...].

Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, polegających na poświadczeniu złożonych kopii dokumentów w sposób niezgodny z art. 48 § 3 u.p.p.s.a. a także niewykazaniu, że skargę podpisała osoba uprawniona do działania w imieniu skarżącej, Sąd skargę odrzucił.

4. Skarga kasacyjna

4.1. Na powyższe postanowienie strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną.

Autor skargi kasacyjnej stwierdził, że " opiera skargę kasacyjną na naruszeniu przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3 § 1, art. 48 § 3, art. 49, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt b i c u.p.p.s.a. poprzez błędną ocenę stanu faktycznego, co stanowi naruszenie przez sąd art. 141 § 4 u.p.p.s.a. bowiem doprowadziło Sąd do, że wskazana w odpowiedzi na wezwanie osoba nie jest właściwie umocowana do reprezentowania Skarżącej, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy".

Zdaniem autora skargi "postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest rażącym naruszeniem prawa, a strona ma prawo wnosić o stwierdzenie nieważności zaskarżonego orzeczenia. W tej sytuacji wnosimy o orzeczenie, że w obowiązującym stanie prawnym skarżąca dołożyła należytej staranności by uczynić zadość wezwaniom WSA w Gliwicach, a tym samym nakazać prowadzenie w sprawie ze skargi skarżącej w strawie żądania prowadzenia postępowania przez organy podatkowe w sprawie kwestionowanych faktur na do którego to kwestionowania Skarżąca nabyła prawo na podstawie art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej oraz zasądzenie kosztów postępowania obciążając nimi stronę przeciwną".

4.2. W piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2014 r. oznaczono jako stronę skarżącą Szpital S. Spółka z o.o. w S. dowodząc, że powstała ona w wyniku przekształceń N. Spółka jawna będącego jednostka tworzącą N. G. S. W uzasadnieniu pisma jej autor powołując się na treść art. 25 § 3 u.p.p.s.a. dowodził, że N. G. S. ma zdolność sądową.

5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5.1. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Skargę kasacyjną oparto na naruszeniu przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3 § 1, art. 48 § 3, art. 49, art. 145 § 1 pkt b i c u.p.p.s.a. poprzez błędną ocenę stanu faktycznego, co stanowi naruszenie przez Sąd art. 141 § 4 u.p.p.s.a.

Istotą sporu jest rozstrzygnięcie czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucając skargę nie naruszył przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, a szczególności art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., którego autor skargi kasacyjnej nie powołuje. W tym miejscu należy podkreślić, że stosowanie do treści art. 183 § 1 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. Zgodnie tym przepisem Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, mimo że Sąd pierwszej instancji dwukrotnie ją o to wzywał. A mianowicie przedłożone dokumenty nie zostały potwierdzone urzędowo przez pełnomocnika, bowiem S. K. nie występował w sprawie jako pełnomocnik strony, a zatem jako doradca podatkowy nie mógł poświadczać za zgodność z oryginałem przedłożonych dokumentów o czym został poinformowany przez Sąd. Brak zatem postaw aby uznać, że naruszono przepisy art. 48 § 3 i art. 49 u.p.p.s.a. Ponadto strona skarżąca nie wykazała, że uprawnionym do jej reprezentacji był S. K., gdyż z przedłożonych dokumentów nie wynika kto był kierownikiem N. G. S.

W świetle dotychczasowych rozważań brak podstaw do uznania, że Sąd pierwszej instancji naruszył przepisy art. 3 § 1, art. 48 § 3, art. 49, art. 145 § 1 pkt b i c u.p.p.s.a.

Również zarzut skargi skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 141 § 4 u.p.p.s.a. nie zasługuje na uwzględnienie. W obszernym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach opisał okoliczności faktyczne sprawy i podstawy rozstrzygnięcia. Ustalenia Sądu pierwszej instancji są prawidłowe i nie zostały skutecznie podważone przez stronę.

5.2. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 u.p.p.s.a skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną oddalił.