Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 400/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i odrzucono skargę

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) Sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz Protokolant sekretarz sądowy Małgorzata Kamińska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 761/13 w sprawie ze skargi K.P. na uchwałę Burmistrza Miasta S. z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia do postępowania konkursowego postanawia: 1. uchylić zaskarżony wyrok i odrzucić skargę; 2. zwrócić K.P. od Skarbu Państwa - z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 761/13, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K.P. na uchwałę Komisji Konkursowej powołanej przez Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia do postępowania konkursowego, uchylił zaskarżoną uchwałę w części dotyczącej § 2 punktu 5 i 6 (pkt 1), określił, że zaskarżona uchwała nie może być wykonana (pkt 2) oraz zasądził od Burmistrza Miasta [...] na rzecz skarżącej K. P. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych (pkt 3).

Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Burmistrz Miasta [...] ogłosił konkurs na kandydata na stanowisko m.in. Dyrektora [...] , podając, jakie wymagania powinna spełniać osoba przystępująca do konkursu oraz co powinny zawierać oferty kandydatów, a także miejsce i termin składania ofert. Następnie zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] powołał Komisję Konkursową w celu przeprowadzenia w/w konkursu.

Komisja Konkursowa na posiedzeniu w dniu [...] czerwca 2013 r. uznała, że K.P., która złożyła ofertę w konkursie, nie spełnia wymogów formalnych, ponieważ w oświadczeniu o złożeniu oświadczenia lustracyjnego brak jest informacji, do kogo zostało złożone i w jakim terminie. Ponadto stwierdziła, że przedstawione kserokopie dokumentów nie zostały przez nią poświadczone własnoręcznym podpisem, a jedynie potwierdzone przez inspektora Urzędu Miejskiego w [...] z upoważnienia Burmistrza Miasta [...] Z powyższych względów, Komisja Konkursowa w głosowaniu jawnym podjęła uchwałę o niedopuszczeniu K.P. do dalszego postępowania konkursowego (załącznik do protokołu z posiedzenia komisji konkursowej).

K.P., stosownie do udzielonego pouczenia, wnioskiem z dnia [...] czerwca 2013 r. wystąpiła do Przewodniczącego Komisji Konkursowej o podanie przyczyn odmowy dopuszczenia jej do postępowania konkursowego przeprowadzanego w celu wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora [...] .

Przewodniczący Komisji Konkursowej w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. poinformował K.P. o przyczynach odmowy dopuszczenia do postępowania konkursowego. Wskazał, że jej oferta nie spełnia wymogów formalnych, ponieważ w oświadczeniu o złożeniu oświadczenia lustracyjnego brak jest informacji, do kogo zostało złożone i w jakim terminie. Ponadto przedstawione kserokopie dokumentów nie zostały przez nią poświadczone własnoręcznym podpisem, a jedynie potwierdzone przez inspektora Urzędu Miejskiego w [...] z upoważnienia Burmistrza Miasta [...] W związku z tym uznano, że dokumenty nie zostały sporządzone zgodnie z ogłoszeniem Burmistrza Miasta [...] o konkursie na stanowisko dyrektora.

K.P. w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. wezwała Burmistrza Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na niedopuszczeniu jej do konkursu na stanowisko dyrektora szkoły oraz ponownego przeprowadzenie czynności konkursowych z jej udziałem.

Burmistrz Miasta [...] w odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] stwierdził, że w związku z brakiem wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora przez powołaną komisję konkursową i odmową dopuszczenia przez komisję wszystkich trzech kandydatów do postępowania konkursowego, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest bezzasadne.

K.P. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu uczyniła zarówno czynności Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do postępowania konkursowego, jak i uchwałę Komisji Konkursowej z dnia [...] czerwca 2013 r. o odmowie dopuszczenia do postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora [...] . Skarga na w/w czynności została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Po 760/13, a skarga na uchwałę została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Po 761/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt IV Sa/Po 760/13 skargę K.P. na czynności Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do postępowania konkursowego odrzucił. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.). W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że kontroli Sądu podlega tylko uchwała komisji konkursowej o odmowie dopuszczenia kandydata do konkursu na stanowisko dyrektora szkoły. Taki akt uznać należy za czynność o której mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., gdyż jest czynnością z zakresu administracji publicznej i dotyczy sfery praw i obowiązków kandydata, wynikających z przepisów prawa.

W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji przedmiotem kontroli pod względem legalności uczynił przedmiotową uchwałę Komisji Konkursowej.

K.P. w skardze na tę uchwałę zarzuciła: naruszenie § 4 ust. 1 i ust. 2 oraz § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373 ze zm.), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Wskazując na powołane zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, jak również o przeprowadzenie dowodu z zeznań strony, świadków i wskazanych dokumentów.

Burmistrz Miasta [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie, wskazując, że brak jest formalnych, jak i merytorycznych przesłanek do jej uwzględnienia. W uzasadnieniu podał, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych, poszczególnie czynności podejmowane w postępowaniu konkursowym przez komisję konkursową, w tym czynność polegająca na odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, przyjmująca postać uchwały, nie mieszczą się w kategoriach aktów oraz czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z tego względu skarga w tym przedmiocie powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Natomiast w przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że skarga K.P. na uchwałę Komisji Konkursowej z dnia [...] czerwca 2013 r. o odmowie dopuszczenia do konkursu na stanowisko dyrektora [...] jest dopuszczalna i powołanym na wstępie wyrokiem, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną uchwałę w części dotyczącej § 2 punktu 5 i 6, a w oparciu o art. 152 p.p.s.a. orzekł, że nie może być ona wykonana. W uzasadnieniu wyroku w pierwszej kolejności rozważył zagadnienie charakteru prawnego zaskarżonej uchwały. Dokonał analizy m.in. przepisów regulujących przeprowadzenie konkursu na dyrektora szkoły – art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz § 1 ust. 1, § 4 i § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373 – zwanego dalej "rozporządzeniem"). Stwierdził, że należy wyraźnie oddzielić działanie organu prowadzącego szkołę lub placówkę, polegające na powołaniu komisji konkursowej, od postępowania konkursowego, które prowadzi komisja konkursowa. Postępowanie konkursowe to zespół czynności zmierzających do wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły, które zostało uregulowane przepisami cytowanego rozporządzenia w sprawie konkursu. Z ich treści jednoznacznie wynika, iż to komisja konkursowa jest jedynym organem właściwym do rozpoczęcia i przeprowadzenia przedmiotowego postępowania (§ 4 ust. 1 cyt. rozporządzenia).

Podjęta przez komisję konkursową uchwała o niedopuszczeniu kandydata do konkursu na stanowisko dyrektora szkoły ma charakter czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji w tym zakresie podzielił stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. sygn. akt I OSK 141/09 (LEX nr 563276) oraz uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 857/12 (LEX nr 1145133), zgodnie z którym czynność polegająca na odrzuceniu oferty w postępowaniu konkursowym na stanowisko dyrektora szkoły ma charakter czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż jest czynnością z zakresu administracji publicznej i dotyczy sfery praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Odrzucenie oferty konkursowej przybiera postać oświadczenia wiedzy organu, co nie pozostaje bez wpływu na sytuację prawną osoby zainteresowanej, która w odpowiedzi na ogłoszenie o konkursie ofertę złożyła. Jest to niewątpliwie aspekt publicznoprawny sprawy, której zasadniczym celem jest obsadzenie stanowiska dyrektora szkoły w formie powierzenia go kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu. Czynności podejmowane w toku konkursu na podstawie i w granicach prawa przez organy administracji publicznej (organ prowadzący szkołę oraz powołana przez niego komisja konkursowa), mają charakter władczych czynności publicznoprawnych, których adresatami są uczestnicy konkursu, realizujący swoje uprawnienia do udziału w nim. Ogłoszenie konkursu i zgłoszenie udziału w nim przez konkretną osobę nie jest źródłem powstania zobowiązaniowego stosunku prawnego pomiędzy uczestnikiem konkursu a organem prowadzącym szkołę lub komisją konkursową. Powstały w związku z konkursem w/w stosunek prawny nie jest oparty na zasadzie równości, czy też równorzędności podmiotów, a sytuacja prawna uczestnika konkursu jest kształtowana w drodze jednostronnych władczych rozstrzygnięć podejmowanych przez wskazane organy. Zatem rozstrzygnięcie w przedmiocie dopuszczenia kandydata do udziału w konkursie jest aktem stosowania prawa przez organ administracji publicznej, który kształtuje jego sytuację prawną.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, odnosząc się do dokonanej przez Komisję Konkursową oceny niespełnienia przez K.P. warunków podanych w ogłoszeniu, przedstawił przepisy określające wymogi, które powinno zawierać ogłoszenie. Wskazał, że zgodnie z § 1 ust. 2 pkt 4 lit. e i lit. j powołanego rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, ogłoszenie konkursu zawiera m.in. wskazanie wymaganych dokumentów w postaci: oryginałów lub poświadczonych przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii dokumentów potwierdzających posiadanie wymaganego wykształcenia, w tym dyplomu ukończenia studiów wyższych lub świadectwa ukończenia studiów podyplomowych z zakresu zarządzania albo świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego z zakresu zarządzania oświatą, oświadczenia o dopełnieniu obowiązku, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i ust. 3a ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 r., Nr 63, poz. 425 ze zm.) – w przypadku kandydata na dyrektora publicznej szkoły. Stosownie do art. 7 ust. 1 tej ustawy, obowiązek złożenia oświadczenia dotyczącego pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z tymi organami w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r., zwanego dalej "oświadczeniem lustracyjnym", mają osoby urodzone przed dniem 1 sierpnia 1972 r. Złożenie oświadczenia lustracyjnego powoduje wygaśnięcie obowiązku jego powtórnego złożenia w przypadku późniejszego kandydowania lub wykonywania funkcji publicznej, z którą związany jest obowiązek złożenia oświadczenia (ust. 3). W przypadku, o którym mowa w ust. 3, osoba zobowiązana do złożenia oświadczenia lustracyjnego składa organowi właściwemu do przedłożenia oświadczenia informację o uprzednim złożeniu oświadczenia lustracyjnego (ust. 3a).

Burmistrz Miasta [...] w ogłoszeniu konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora [...] podał, że oferty osób przystępujących do konkursu powinny zawierać m.in. oświadczenie o dopełnieniu obowiązku, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i ust. 3a ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że złożone przez skarżącą "oświadczenie lustracyjne" zostało sporządzone według wzoru dołączonego do oferty konkursowej. Ponadto podał, że z akt sprawy wynika, iż skarżąca od dnia [...] września [...]r. pełniła funkcję dyrektora [...], a więc wcześniej składała oświadczenie lustracyjne. Stosownie do art. 7 ust. 3a powołanej ustawy wystarczyło zatem, aby podała jedynie informację o uprzednim złożeniu oświadczenia. W świetle powołanych przepisów skarżąca wypełniła zatem obowiązek dotyczący oświadczenia lustracyjnego. Zauważył również, iż z ogłoszenia o konkursie nie wynikało, według jakiego wzoru należało złożyć oświadczenie lustracyjne. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, oświadczenie lustracyjne skarżącej czyni zadość zarówno wymogom § 1 ust. 2 pkt 4 lit. j cyt. rozporządzenia, jak i ogłoszenia o konkursie. W związku z powyższym kwestionowanie tego oświadczenia przez Komisję Konkursową z uwagi na to, że nie zawiera informacji do kogo zostało złożone i w jakim terminie, nie znajduje uzasadnienia. Powołane rozporządzenie w sprawie konkursu i ogłoszenie o konkursie, nie wprowadzały bowiem wymogu, aby oświadczenie lustracyjne takie elementy zawierało.

Sąd pierwszej instancji, odnosząc się do kolejnej przyczyny niedopuszczenia skarżącej do postępowania konkursowego podał, iż rzeczywiście nie potwierdziła ona osobiście za zgodność z oryginałem dokumentów o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 4 lit. e w/w rozporządzenia, jednak zostały one potwierdzone przez Burmistrza, a więc osobę urzędową, pełniącą funkcję publiczną. Stwierdził, że poświadczenie kopii oryginałów dokumentów przez Burmistrza ma większą rangę niż poświadczenie osobiste. Przede wszystkim jednak zauważył, iż ogłoszenie o konkursie nie precyzowało bezwzględnego obowiązku poświadczenia dokumentów przez kandydata osobiście. Uchybienie to jest zatem na tyle mało istotne, że nie mogło dyskwalifikować skarżącej w dopuszczeniu do postępowania konkursowego.

W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że w świetle przedstawionej przez skarżącą Komisji Konkursowej dokumentacji spełniała ona warunki do ubiegania się o stanowisko dyrektora szkoły i przedłożyła wszystkie wymagane dokumenty wskazane w ogłoszeniu Burmistrza Miasta [...]. Komisja Konkursowa dopuściła się zatem naruszenia przepisu § 4 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 1 ust. 2 pkt 4 lit. e i lit. j rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej.

Z tych względów, w oparciu o art. 146 § 1 i art. 152 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.

Burmistrz Miasta [...] w skardze kasacyjnej wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżył powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił :

I. naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1) art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie i nieodrzucenie skargi K.P. w sytuacji, gdy sprawa ze skargi K.P. w przedmiocie odmowy dopuszczenia do postępowania konkursowego, pomiędzy tymi samymi stronami (K.P. i Burmistrzem Miasta [...]) była w toku i pod inną sygnaturą akt IV SA/Po 760/13 została już osądzona nieprawomocnym jeszcze w dniu 4 grudnia 2013 r., natomiast obecnie już prawomocnym, postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 760/13, odrzucającym skargę K.P. na czynności Burmistrza Miasta [...]. Naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ w przypadku prawidłowego zastosowania przepisu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd w niniejszej sprawie nie wydałby wyroku uwzględniającego skargę K.P., ale powinien skargę tę odrzucić. Postępowanie w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 760/13 dotyczyło bowiem tej samej sprawy co do przedmiotu i co do stron;

2) art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z okolicznością, że zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 761/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł "w przedmiocie odmowy dopuszczenia skarżącej do postępowania konkursowego", podczas gdy pomiędzy tymi samymi stronami również "w przedmiocie odmowy dopuszczenia do postępowania konkursowego" wydane już zostało postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 760/13, zatem postępowanie w niniejszej sprawie jest – wobec tożsamości podmiotowej stron i tożsamości przedmiotowej – obarczone wadą skutkującą jego nieważnością na podstawie art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a., a także na podstawie art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a. (odrzucenie skargi jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie);

3) art. 200 p.p.s.a., poprzez obciążenie Burmistrza kosztami postępowania na rzecz skarżącej (w punkcie 3 zaskarżonego wyroku), poprzez zasądzenie tych kosztów od organu, który nie wydał aktu – uchwały, zaskarżonej w niniejszej sprawie;

4) art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 3 p.p.s.a., poprzez nieodrzucenie skargi K.P. na uchwałę "Komisji Konkursowej", przy uznaniu przez Sąd, że uchwała podjęta przez Komisję Konkursową ma charakter czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. i pomimo wystąpienia następujących okoliczności:

a) "Komisja Konkursowa", której akt (uchwałę) zaskarżyła K.P., nie została przez skarżącą wezwana do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do Sądu,

b) w skardze na uchwałę "Komisji Konkursowej" skarżąca nie wskazała "Komisji Konkursowej" jako organu lub strony postępowania, przeciwko której wnosi skargę;

5) w nawiązaniu do wyżej podniesionych zarzutów, wraz z ich uzasadnieniem, art. 32 p.p.s.a. (a także art. 28 i art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.), poprzez błędne przyjęcie, że stroną postępowania w sprawie ze skargi K.P. "na uchwałę Komisji Konkursowej" jest Burmistrz Miasta [...];

6) art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., uznając, że uchwała Komisji Konkursowej o odmowie dopuszczenia kandydata (skarżącej) do konkursu na stanowisko dyrektora szkoły podlega kontroli sądu administracyjnego i że akt taki, jak uchwała Komisji Konkursowej, uznać należy za czynność (ale przecież nie czynność Burmistrza), o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynności podejmowane przez komisję konkursową w postępowaniu konkursowym, w tym czynność polegająca na odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, przyjmująca postać uchwały, nie mieszczą się w kategoriach aktów oraz czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zatem skarga w tym przedmiocie powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

W ocenie autora skargi kasacyjnej Sąd naruszył również art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., poprzez brak ich zastosowania i nieodrzucenie (postanowieniem) skargi w niniejszej sprawie. W konsekwencji powyższych uchybień, postępowanie w niniejszej sprawie dotknięte jest wadą nieważności, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.

II. naruszenie prawa materialnego, tj.:

1) § 1 ust. 2 pkt 4 lit. e rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 60, poz. 373 ze zm.), poprzez jego błędną wykładnię polegającą w szczególności na błędnej wykładni użytego w tym przepisie zwrotu: "oryginałów lub poświadczonych przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii dokumentów";

2) § 1 ust. 2 pkt 4 lit. b, d, k, l w/w rozporządzenia, poprzez brak ich uwzględnienia i brak ich zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy, tj. w sytuacji gdy oferta złożona przez skarżącą nie zawierała również wymaganych przez przepisy § 1 ust. 2 pkt 4 lit. b, d, k, l "oryginałów lub poświadczonych przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii dokumentów", bowiem złożone przez skarżącą kopie dokumentów, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 4 lit. b, d, k, l rozporządzenia, również nie zostały poświadczone przez skarżącą za zgodność z oryginałem;

3) § 4 ust. 2 pkt 2 w/w rozporządzenia, poprzez brak jego zastosowania w okolicznościach tej sprawy, gdy oferta skarżącej nie zawierała wszystkich dokumentów w formie wskazanej w ogłoszeniu konkursu (w związku z błędną wykładnią w/w § 1 ust. 2 pkt 4 lit.e);

4) § 4 ust. 2 pkt 3 oraz § 1 ust. 2 pkt 4 lit. e w/w rozporządzenia, poprzez ich błędną wykładnię i błędną ocenę dokonaną przez Sąd pierwszej instancji, że Komisja Konkursowa dopuściła się naruszenia tych przepisów przez to, że dokładnie – dosłownie, literalnie i zgodnie z logiczną wykładnią (wskazaną w skardze kasacyjnej) – stosowała przepisy rozporządzenia i wskazane w ogłoszeniu Burmistrza postanowienia (cytujące wprost zapisy w/w rozporządzenia) dotyczące obowiązkowej formy dokumentów wymaganych w postępowaniu konkursowym.

Autor skargi kasacyjnej, wskazując na powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i odrzucenie skargi, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi.

K.P. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie, stwierdzając, że zaskarżony wyrok odpowiada prawu.

Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta [...] o udzielenie informacji, czy w trybie § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, wydał zarządzenie zatwierdzające lub unieważniające konkurs na stanowisko Dyrektora [...] oraz czy w związku z niewyłonieniem kandydata w konkursie z dnia [...] czerwca 2013 r. zarządził ponowne przeprowadzenie konkursu na to stanowisko.

W odpowiedzi Burmistrz Miasta [...] podał, że w dniu [...] sierpnia 2013 r. wydał zarządzenie zatwierdzające konkurs na stanowisko Dyrektora [...] oraz, że w związku z brakiem wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora w drodze konkursu, na podstawie art. 36a ust. 5 ustawy o systemie oświaty, powierzył pełnienie obowiązków dyrektora [...] wicedyrektorowi, do czasu powierzenia stanowiska dyrektora zgodnie z ust. 2 lub 4 tego artykułu, jednak nie dłużej niż na okres 10 miesięcy. Ponadto wyjaśnił, że zarządził ponowne przeprowadzenie konkursu na to stanowisko, zgodnie z § 1 powołanego rozporządzenia, zaś informacja o ogłoszeniu konkursu jest zamieszczona na stronie internetowej BIP Urzędu Miejskiego w [...] oraz w miejscach ogólnodostępnych w siedzibie organu od dnia 9 maja 2014 r., wraz z informacją o sposobie i terminie składania ofert.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 września 2014 r. sygn. akt I OSK 400/14, działając na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: " Czy uchwała komisji konkursowej o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły podjęta na podstawie § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373, ze zm.) stanowi inny niż określony w pkt 1 – 3 akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.)?

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w dniu 13 kwietnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt I OPS 5/14 podjął następującą uchwałę: "Uchwała komisji konkursowej o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły podjęta na podstawie § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373, ze zm.) nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.)".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki są enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego skorzystał z uprawnienia określonego w art. 187 § 1 p.p.s.a. Uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego podjęta na podstawie tego przepisu w wyniku rozpoznania pytania prawnego jest w tej sprawie wiążąca (art. 187 § 2 p.p.s.a.). Jest to tzw. związanie bezpośrednie. Oznacza to, że skład sądu administracyjnego rozpoznający konkretną sprawę administracyjną nie jest uprawniony do samodzielnego przyjęcia wykładni przepisów prawa odmiennej od wykładni wyrażonej w treści sentencji uchwały NSA w granicach uzasadnionych treścią wniosku lub postanowienia. Ponadto dany skład sądu administracyjnego w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej, w której została wydana dana uchwała konkretna NSA, nie jest uprawniony do skorzystania z instytucji odstąpienia od stanowiska z art. 269 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OPS 5/14 podał, że biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy ustawy o systemie oświaty i rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, należy przyjąć, że wskazana przez ustawodawcę procedura konkursowa na stanowisko dyrektora szkoły publicznej lub placówki stanowi zamknięty ciąg czynności – zgodnie z art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty – organu prowadzącego szkołę publiczną lub placówkę i komisji jako organu pomocniczego, które to czynności kończą się wraz z wydaniem przez organ prowadzący szkołę rozstrzygnięcia w postaci zarządzenia o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu przeprowadzenia ponownego konkursu (§ 8 ust. 2 cyt. rozporządzenia), po wcześniejszym przedstawieniu mu przez przewodniczącego komisji wyników konkursu wraz z dokumentacją postępowania konkursowego (§ 8 ust. 1 cyt. rozporządzenia).

Analiza przepisów ustawy o systemie oświaty i powołanego rozporządzenia wskazuje, że ustawodawca nie przewidział dla rozstrzygnięcia organu prowadzącego szkołę publiczną formy decyzji administracyjnej, czy też postanowienia, co powoduje, że należało zakwalifikować to rozstrzygnięcie jako akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.), odnośnie co do którego w literaturze przedmiotu wskazuje się, że sprawy z zakresu administracji publicznej obejmują działania z wyłączeniem tych, które rodzą bezpośrednio skutki cywilnoprawne (B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007 r., s. 380). A. Kabat doprecyzowuje powyższe, wskazując, że "zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegać będą m.in. uchwały i zarządzenia organów jednostek samorządu terytorialnego o charakterze ogólnym wewnętrznego urzędowania, w tym zawierające regulaminy, wytyczne (dyrektywy) skierowane do podległych organów i innych jednostek, akty budżetowe, a także akty o charakterze indywidualnym, np. dotyczące likwidacji szkoły" (A. Kabat [w:] A. Kabat, B. Dauter, B. Gruszczyński, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013 r., kom. do art. 3, uw. 31).

Zatem poszczególne akty i czynności podejmowane w toku postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły publicznej nie mają charakteru samodzielnego i odrębnego, ponieważ stanowią pewien ciąg zdarzeń, a etapem kończącym to postępowanie jest dopiero zarządzenie organu prowadzącego szkołę publiczną o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu (§ 8 ust. 2 cyt. rozporządzenia), a następnie akt organu prowadzącego szkołę w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły lub placówki (art. 36a ust. 1 ustawy o systemie oświaty). Oznacza to, że dwa rozstrzygnięcia podlegają zaskarżeniu do sądu, po pierwsze zarządzenie organu prowadzącego szkołę publiczną o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu jako akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej – do sądu administracyjnego, po drugie akt organu prowadzącego szkołę publiczną w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły lub placówki, jako należący do drogi sądowej w postępowaniu cywilnym – do sądu pracy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2009 r., I PK 212/08, OSNP z 2010 r., nr 23 - 24, poz. 286). Taka właśnie wykładnia przepisów ustawy o systemie oświaty, rozporządzenia oraz p.p.s.a. jest prawidłowa, z uwagi na uregulowane w art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.) prawo do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, a także określone w art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.) prawo do sądu, a więc prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, jak również zasadę ekonomii procesowej (art. 7 p.p.s.a.), statuującą obowiązek podejmowania przez sąd administracyjny czynności zmierzających do szybkiego załatwienia sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej wyżej uchwale, uzasadniając powyższe stanowisko dodatkowo wskazał, że komisji konkursowej nie można przypisać cech organu administracji publicznej określonych w art. 5 § 2 pkt 3 K.p.a., bowiem nie sposób wskazać przepisów, które nadawałyby komisji taki atrybut. W art. 5 § 2 pkt 3 K.p.a. zawarta jest legalna definicja nadająca swoiste znaczenie pojęciu organu administracji publicznej, która ma znaczenie w postępowaniu sądowym, mimo że p.p.s.a. takiej definicji nie zawiera. Do tej kategorii organów zaliczone mogą być tylko niektóre spośród jednostek organizacyjnych, spełniających określone kryteria i cechy. Komisję konkursową powołuje organ prowadzący szkołę publiczną, którym jest wójt (burmistrz, prezydent miasta) w celu przeprowadzenia konkursu (art. 36a ust. 6 w związku z art. 5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty), z czego trudno wysnuć tezę o posiadaniu przez komisję charakteru organu administracji publicznej, czy to w znaczeniu ustrojowym, czy to w znaczeniu funkcjonalnym, chociaż jest to podmiot wykonujący ad hoc czynności na rzecz administracji publicznej. Podkreślić należy, iż jest to podmiot powoływany doraźnie, w celu wykonania określonej czynności. Nie można zatem mówić o jego zdolności sądowej. Jeżeli byt prawny komisji konkursowej jest czasowy, to przyznanie zdolności sądowej wymagałoby wyraźnej regulacji w przepisach prawa, bowiem postępowanie sądowoadministracyjne, oparte bezwzględnie na zasadzie kontradyktoryjności, nie może być skutecznie prowadzone, gdy brak jest podmiotu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia. Skoro komisja konkursowa wykonuje jedynie ad hoc czynności na rzecz administracji publicznej, a żadne przepisy szczególne nie przyznają jej zdolności sądowej, to nie ma ona zdolności występowania przed sądem administracyjnym jako strona, bo taką mogą posiadać jedynie podmioty istniejące w momencie wszczęcia postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważył również, iż z przepisów ustawy i rozporządzenia wynika, że w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora publicznej szkoły, stanowisko to powierza organ prowadzący szkołę, a konkurs jest tylko elementem tego postępowania. Organ prowadzący szkołę ogłasza konkurs, określa jego warunki i powołuje komisję konkursową, która w jego imieniu prowadzi część postępowania. Po otrzymaniu dokumentacji konkursu organ prowadzący szkołę wykonuje przysługujące mu uprawnienia w zakresie kontroli prawidłowego przebiegu konkursu, które obejmują zatwierdzenie konkursu albo unieważnienie konkursu i zarządzenie ponownego przeprowadzenia konkursu w przypadku zaistnienia przesłanek określonych w § 8 ust. 2 pkt 1-4 rozporządzenia, wśród których na pierwszym miejscu wymieniono nieuzasadnione niedopuszczenie kandydata do postępowania konkursowego. Oznacza to, że ostatecznie o tym, czy miało miejsce nieuzasadnione niedopuszczenie kandydata do konkursu rozstrzyga organ prowadzący szkołę. Z przepisów tych wynika, że wszystkie czynności podejmowane w procesie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły, zmierzają do realizacji ustawowego obowiązku nałożonego na organ prowadzący szkołę. Muszą być zatem traktowane jako czynności tego organu, choć na pewnym etapie wykonywane z upoważnienia organu przez komisję konkursową. Czynności komisji konkursowej mają charakter pomocniczy i wewnętrzny, ponieważ to organ prowadzący szkołę w sposób wiążący decyduje o kwestii prawidłowości przeprowadzenia konkursu, w tym co do zasadności odrzucenia oferty kandydata, poprzez zatwierdzenie konkursu albo jego unieważnienie. Przedmiotem badania przez organ prowadzący szkołę może być skierowana do kandydata przez przewodniczącego komisji konkursowej informacja o przyczynach odmowy dopuszczona do postępowania konkursowego. Pozycję komisji konkursowej wyznaczają jej zadania, które sprowadzają się do funkcji pomocniczej dla organu administracji publicznej przy wyborze określonego kandydata na stanowisko dyrektora szkoły. Analogiczny pogląd w odniesieniu do komisji konkursowej powołanej na podstawie rozporządzenia Ministra Nauki z dnia 10 września 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad postępowania konkursowego przy wyłanianiu kandydatów na funkcję dyrektora jednostki badawczo – rozwojowej (Dz. U. Nr 101, poz. 1101) został przyjęty w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. akt I OPS 4/06 (ONSA i WSA z 2007 r., z. 2, poz. 28).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zatem uznać, że poszczególne czynności podejmowane w postępowaniu konkursowym przez komisję, w tym czynność polegająca na odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, która przyjmuje formę uchwały zamieszczonej w protokole po przeprowadzeniu tego postępowania (§ 4 ust. 2 cyt. rozporządzenia), nie mieszczą się w kategoriach aktów oraz czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Podejmowane przez komisję czynności nie są ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie są aktem prawa miejscowego lub też "innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej". Rozstrzygnięcie komisji nie może też być kwalifikowane jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Czynności komisji konkursowej pozostają zatem poza zakresem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2007 r., II SA/Sz 1153/07, postanowienie WSA w Gliwicach z 13 grudnia 2010 r., IV SA/GL 767/10).

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uznanie uchwały komisji konkursowej za inny niż określony w pkt 1 – 3 § 2 art. 3 p.p.s.a. akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa stanowi chybiony zabieg interpretacyjny, biorąc bowiem pod uwagę postulat racjonalności ustawodawcy, kwestionowanie wyników wykładni gramatycznej bez ważnych powodów natury aksjologicznej jest niezgodne z literą prawa. Zatem chociaż dla zwolenników zaklasyfikowania uchwały komisji jako aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., główny argument stanowi brak akceptacji dla zamykania kandydatowi drogi sądowej, to trzeba zauważyć, że o tym nie może być mowy, gdyż będące aktem z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. zarządzenie organu prowadzącego szkołę, wydawane na podstawie § 8 ust. 2 cyt. rozporządzenia, jest wynikiem dokonanej przez ten organ obligatoryjnej oceny konkursu (a więc i wydanej uchwały komisji), także pod względem nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, jak również innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Kontrolą sądową nie mogą być zatem objęte wszystkie kolejne czynności czy akty wydane na poszczególnych etapach postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły publicznej. Kontrola ta nie musi obejmować rozstrzygnięć wstępnych, pod warunkiem, że ostateczne rozstrzygnięcie podlega kontroli sądowej. Tym samym brak możliwości zaskarżenia uchwały komisji konkursowej, jako niespełniającej definicji aktu z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., w żaden sposób nie zamyka kandydatowi możliwości kwestionowania wyniku konkursu przed sądem administracyjnym, a jedynie prawo do obrony zostaje przesunięte w czasie. Co więcej, właśnie odwrotna sytuacja, a więc możliwość kwestionowania zarówno uchwały komisji konkursowej z § 4 cyt. rozporządzenia, jak i zarządzenia wydanego na podstawie § 8 cyt. rozporządzenia w odrębnych postępowaniach, mogłaby prowadzić do podważenia racjonalności postępowania konkursowego i wykluczających się ocen.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy uwzględnieniu wiążącej w tej sprawie uchwały składu siedmiu sędziów tego Sądu, skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka, o której mowa 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.

K.P. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu uczyniła uchwałę Komisji Konkursowej powołanej przez Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. o odmowie dopuszczenia do postępowania konkursowego, podjętą na podstawie § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej. Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OPS 5/14 stwierdził, że przedmiotowa uchwała komisji konkursowej nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wskazał, że poszczególne akty i czynności podejmowane w toku postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły publicznej, w tym uchwała komisji konkursowej, nie mają charakteru samodzielnego i odrębnego, a więc nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Stanowią one pewien ciąg zdarzeń, a etapem kończącym postępowanie konkursowe jest dopiero zarządzenie organu prowadzącego szkołę o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu, wydane w oparciu o § 8 ust. 2 cyt. rozporządzenia. Tego rodzaju akt jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że uchwała Komisji Konkursowej powołanej przez Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia K.P. do postępowania konkursowego nie mogła być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Natomiast po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa mogło nim być zarządzenie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., zatwierdzające konkurs na stanowisko Dyrektora [...].

Skoro w niniejszej sprawie droga sądowa była niedopuszczalna, to Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę K.P. na powołaną wyżej uchwałę Komisji Konkursowej powinien odrzucić. W sprawie zaistniała bowiem przesłanka nieważności postępowania, określona w art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 189 p.p.s.a., uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę. Z uwagi na treść rozstrzygnięcia zbędne stało się odniesienie do pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej.

O zwrocie skarżącej K.P. uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.