Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 265/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-06-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 4 pkt 1, art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 1999 nr 90 poz 999
law: Ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy p o s t a n a w i a przyznać J. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych w ½ części.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku

o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.

Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje

w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.

Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika aby strona skarżąca żądała przeprowadzenia czynności związanych z koniecznością ponoszenia wydatków. Tak więc strona skarżąca zobowiązana jest obecnie ponosić jedynie opłaty sądowe. Opłaty sądowe w rozpoznawanej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Na podstawie oświadczeń strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca przebywa obecnie w Wielkiej Brytanii, gdzie pracuje. Miesięczne dochody strony skarżącej, w zależności od aktualnego kursu funta szterlinga, stanowią równowartość około [...] złotych. Z dochodów tych strona skarżąca ponosi koszty utrzymania swojej córki mieszkającej w kraju, które wynoszą około [...] złotych oraz koszty własnego utrzymania wynoszące miesięcznie równowartość około [...] złotych. Łącznie na koszty utrzymania swoje oraz córki strona skarżąca przeznacza miesięcznie około [...] złotych.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i córki ponieść opłat sądowych w części większej niż 1/2. Porównanie wysokości miesięcznego dochodu strony skarżącej do wysokości każdej jednej z opłat sądowych wskazuje, że strona skarżąca ma możliwość poniesienia ½ każdej opłaty sądowej bez narażenia siebie oraz córki na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Na ocenę tą wpływa także to, że wysokość podanych przez stronę skarżącą kosztów utrzymania koniecznego

i dochodów podana jest w przybliżeniu. Wysokość dochodu strony skarżącej podawana w złotych polskich zależy bowiem od kursu waluty, w której strona skarżąca otrzymuje wynagrodzenie. O tym zaś, że wynagrodzenie strony skarżącej może po przeliczeniu na złote polskie być wyższe od podanego w oświadczeniu świadczy to, że przybliżone koszty utrzymania koniecznego wskazane przez stronę skarżącą są wyższe od przybliżonej wysokości wynagrodzenia.

Referendarz sądowy nie wziął pod uwagę danych zawartych w nadesłanych przez stronę skarżącą kserokopiach dokumentów sporządzonych w języku obcym (angielskim), gdyż w przedłożonej przez nią formie nie mogą stanowić dowodu

w sprawie. Przepis art. 27 Konstytucji oraz art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, (Dz. U. Nr 90, poz. 999 ze zm.), stanowi bowiem, że językiem urzędowym konstytucyjnych organów państwa jest język polski, a oświadczenia składane tym organom muszą być dokonywane w języku polskim (art. 5 ust. 2 powołanej ustawy). Wskazane przepisy obligują zatem do posługiwania się urzędowymi tłumaczeniami obcojęzycznych dokumentów (por. postanowienie WSA w Gdańsku

z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. akt II SAB/Gd 33/04 – Lex nr 203305). Prócz powyższego o nieuwzględnieniu danych zawartych w tych dokumentach decydowało to, że złożone przez stronę skarżącą oświadczenie z dnia 27 maja 2010 r. wyjaśniało wszelkie powstałe w sprawie wątpliwości.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.