Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 176/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-06-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z  art. 16 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. – M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia: 1. zwolnić skarżącą z kosztów sądowych, 2. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gliwicach odrzucił skargę B. K. – M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] z uwagi na nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od skargi. Wnioskiem z dnia 17 maja 2013 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że strona prowadzi sama gospodarstwo domowe i uzyskuje dochód z renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w najniższej wysokości 831 zł (osiemset trzydzieści jeden złotych) brutto. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi przekazany przez zmarłego męża lokal mieszkalny składający się z pokoju z kuchnią, przy czym podkreślono, że postępowanie spadkowe nie zostało jeszcze zakończone. Skarżąca oświadczyła również, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3 000 EUR (trzy tysiące euro), natomiast uzyskiwana przez nią renta została zajęta w części przez komornika na poczet zaległych długów. Dodatkowo podała ona, że posiada zobowiązanie z tytułu pożyczki, której rata wynosi około 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) miesięcznie. Do wniosku dołączono kopię decyzji o waloryzacji renty do kwoty wskazanej przez skarżącą we wniosku, harmonogram spłat pożyczki udzielonej w łącznej wysokości 1619,87 zł (jeden tysiąc sześćset dziewiętnaście złotych osiemdziesiąt siedem groszy), a także wyciąg bankowy, z którego wynika kwota, jaka pozostaje do dyspozycji skarżącej po potrąceniu obciążeń publicznoprawnych i zajęcia komorniczego, tj. kwota 509,57 zł (pięćset dziewięć złotych i pięćdziesiąty siedem groszy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W sądownictwie administracyjnym zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Jednak ustawodawca jako wyjątek od powyższej zasady, wprowadził przepisy dotyczące prawa pomocy, których celem jest stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o co wnosi skarżąca, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W tym przypadku - stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Analiza sytuacji materialnej B. K. – M. prowadzi do przekonania, że została spełniona przesłanka przewidziana w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Z danych wskazanych we wniosku, potwierdzonych materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach administracyjnych sprawy, wynika bowiem, że skarżąca obecnie sama prowadzi gospodarstwo domowe uzyskując łączny dochód w wysokości 717,35 zł (siedemset siedemnaście złotych i trzydzieści pięć groszy) miesięcznie, przy czym rzeczywiście otrzymywana przez nią od organu rentowego kwota wynosi około 500 zł (pięćset złotych). Zdaniem Sądu kwota, jaką dysponuje B. K. – M., jest na tyle niska, że pozwala to na przyjęcie, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, a całość uzyskiwanego dochodu jest przez nią przeznaczana na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Trudną sytuację finansową strony potwierdza również fakt, że wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne, którego wynikiem jest zajęcie części wypłacanej jej renty. Sąd oceniając wniosek skarżącej wziął również pod uwagę stan jej zdrowia uzasadniający przyznanie renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

w związku z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.