Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1058/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174 art. 176 art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 3 października 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Bujko sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary sędzia del. WSA Sławomir Wojciechowski /spr./ Protokolant asystent Dominika Sasin-Knothe po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1416/11 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012r., sygn.akt IV SA/Wa 1416/11, po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2010r., Nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego, oddalił skargę.

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie działając na podstawie art. 138 §1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. tJ. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: k.p.a.) po rozpatrzeniu wniosku P. Sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją tegoż organu z dnia [...] maja 2010r. odmawiającej uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2005r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty Pruszkowskiego z dnia [...] lipca 2004r.; uchyliło decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2010r. i umorzyło postępowanie wznowione postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r..

W uzasadnieniu organ wskazał, iż Starosta Pruszkowski decyzją z dnia [...] lipca 2004r. zobowiązał P. Sp. z o.o. do ograniczenia oddziaływania na środowisko akustyczne terminala kontenerowo przeładunkowego P. położonego w P. przy ul. P. poprzez wykonanie wzdłuż terminala, od strony północnej, ekranu akustycznego o wysokości 4 m, w terminie 6 miesięcy od daty otrzymania niniejszej decyzji, następnie wykonania kontrolnych pomiarów hałasu i oceny warunków akustycznych terenu po wybudowaniu ekranu akustycznego i przedłożenia ich w Staroście Powiatu Pruszkowskiego w terminie 60 dni od dnia zakończenia budowy ekranów.

Decyzją z dnia [...] marca 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając w trybie odwoławczym, utrzymało w mocy ww. decyzję z dnia [...] lipca 2004r.

W dniu 21 sierpnia 2006r. Spółka P. wystąpiła do Starosty Pruszkowskiego z wnioskiem o wznowienie, w trybie art. 155 k.p.a, postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia [...] lipca 2004r.. Po wznowieniu postępowania Starosta Pruszkowski decyzją z dnia [...] października 2006r. odmówił zmiany ww. decyzji z dnia [...] lipca 2004r.

W wyniku odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2006r. uchyliło ww. decyzję z dnia [...] października 2006r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Kolegium zobowiązało organ I instancji do ustalenia żądania zgłoszonego przez Spółkę w dniu 21 sierpnia 2006r. i ustalenia, czy jest to żądanie zmiany decyzji na podstawie art. 155 k.p.a, czy też art. 145 k.p.a..

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Starosta Pruszkowski przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek Spółki o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a..

Postanowieniem z dnia[...]sierpnia 2007r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowiło postępowanie zakończone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2005r. a następnie decyzją z dnia [...] maja 2010r., działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a, odmówiło uchylenia w/w decyzji.

Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpiła Spółka P.

Rozpoznając ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż w myśl art. 148 § 1 k.p.a, podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ administracji obowiązany jest więc z urzędu zbadać zachowanie terminu o którym mowa w art. 148 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie organ uznał, iż pierwotnie termin ten nie został zbadany, tak więc Kolegium ponownie rozpatrując sprawę zobowiązane było do zbadania zachowania terminu do założenia wniosku o wznowienie postępowania. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest bowiem przesłanką do odmowy wznowienia postępowania. Natomiast wszczęcie postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa.

W okolicznościach niniejszej sprawy Spółka wnioskiem z dnia 21 sierpnia 2006r. wystąpiła do Starosty Pruszkowskiego na podstawie art. 155 k.p.a. o wznowienie postępowania w sprawie zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...] lipca 2004r.. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że lokalizacja ekranów akustycznych, zgodnie ze stanowiskiem Prezydenta Miasta Pruszkowa, jest sprzeczna z ustaleniami projektu planu zagospodarowania przestrzennego tego rejonu miasta. Podniesiono także, że koncepcja zabudowy akustycznej zaproponowana w przedłożonym Staroście w dniu 14 czerwca 2004r. przeglądzie ekologicznym w obecnym stanie prawnym nie jest aktualna oraz, że ww. dokumentacja wskazuje na przekroczenia dopuszczalnego poziomu dźwięku w porze nocnej, jednakże odnosi się do wartości dopuszczalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa z dnia 13 maja 1998r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 66, poz. 436), czyli 50dB w porze dziennej oraz 40dB w porze nocnej oraz do wówczas panującej sytuacji akustycznej na terenie terminalu. Wskazano także, że ww. rozporządzenie w dniu wydania decyzji z dnia [...] lipca 2004r. nie obowiązywało. Ponadto wnioskodawca wskazał, że obecnie na skutek decyzji z dnia [...] marca 2006r., zmienionej decyzją z dnia [...] maja 2006r. posiada określony dopuszczalny równoważny poziom dźwięku w wysokości 55dB w porze dnia i 45dB w porze nocy; poziomy te nie są przekraczane.

Pismem z dnia 9 lutego 2007r. Spółka podtrzymała swój wniosek z dnia 21 sierpnia 2006r. wskazując, iż wnosi o wznowienie w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2004r. oraz uzupełniając swój wniosek poprzez wskazanie, że w dacie wydawania decyzji nie obowiązywał już miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta Pruszkowa zatwierdzony Uchwałą Nr VIII/43/94 Rady Miejskiej w Pruszkowie z dnia 1 grudnia 1994r. (Dz. U. Woj. Maz. Nr 27 z dnia 15 grudnia 1994r.), który stracił moc z dniem 31 grudnia 2003r.

Z powyższego wynika, że jako nowe okoliczności stanowiące przesłanki wznowienia postępowania Spółka wskazała na:

1) sprzeczną z projektem planu zagospodarowania przestrzennego lokalizację ekranów,

2) brak planu zagospodarowania przestrzennego w dacie wydawania decyzji z dnia [...] lipca 2004r.

3) nieobowiązywanie w dniu wydawania decyzji ([...] lipca 2004 r.) rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa z dnia 13 maja 1998r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 66, poz. 436).

A zatem organ zobowiązany był ustalić, kiedy Spółka dowiedziała się o wskazanych przez siebie nowych okolicznościach. I tak, odnosząc się do okoliczności opisanej w ww. punkcie 1) tj. do kwestii sprzeczności z projektem planu lokalizacji ekranów Spółka powołuje się na stanowisko Prezydenta Miasta Pruszkowa. Stanowisko to zawarte jest w piśmie z dnia 15 maja 2006r. adresowanym do Spółki, w którym wskazano, że " (..) proponowana przez Państwa lokalizacja ekranów akustycznych, wrysowana na mapie kolorem zielonym jest sprzeczna z ustaleniami projektu planu zagospodarowania przestrzennego tego rejonu miasta ". Tak więc uznać należy, że o tym fakcie Spółka dowiedziała się z pisma z dnia 15 maja 2006r. Z wyjaśnień uzyskanych z Urzędu Miejskiego w Pruszkowie wynika, że powyższe pismo z dnia 15 maja 2006r. zostało doręczone Spółce w dniu 26 maja 2006r.. A więc w tym dniu Spółka dowiedziała się o sprzeczności z projektem planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem biorąc pod uwagę powyższą okoliczność, organ uznał, iż termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania upłynął w dniu 26 czerwca 2006r..

Natomiast w odniesieniu do okoliczności opisanej w punkcie 2) tj. do kwestii braku planu zagospodarowania przestrzennego w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2004r. wskazano, iż wnioskiem z dnia 27 stycznia 2006r. Spółka wystąpiła do Urzędu Miejskiego w Pruszkowie o wydanie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie ekranów akustycznych w celu ograniczenia oddziaływania na środowisko akustyczne terminalu kontenerowego. Skoro zatem wnioskiem z dnia 27 stycznia 2006r. Spółka wystąpiła o warunki zabudowy, to najpóźniej w tej dacie wiedziała o braku planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania upłynął, na podstawie powyższej okoliczności, w dniu 27 lutego 2006r..

Przechodząc do okoliczności opisanej w ww. punkcie 3) tj. do kwestii nieobowiązywania w dniu wydania decyzji (tj. w dniu [...] lipca 2004r.) rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa z dnia 13 maja 1998r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, wskazano, iż o tej okoliczności Spółka dowiedziała się z decyzji Starosty Pruszkowskiego z dnia [...] maja 2006r., którą to decyzją zostały zmienione poziomy hałasu. Decyzja ta została doręczona Spółce w dniu 24 maja 2006r., a zatem miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, na podstawie powyższej okoliczności, upłynął w dniu 25 czerwca 2006r..

Wniosek Spółki o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty Pruszkowskiego z dnia [...] lipca 2004r., datowany na 21 sierpnia 2006r., został złożony dopiero w dniu 23 sierpnia 2006r., co zdaniem organu wskazuje na uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, określonego w art. 148 § 1 k.p.a..

Skoro zatem w niniejszej sprawie termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie został zachowany, obowiązkiem Kolegium (jako organu I instancji) było wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania z art. 149 § 3 k.p.a. (obowiązującym w dniu [...] sierpnia 2007r., tj. w dniu wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie postanowienia o wznowieniu postępowania). W omawianej sprawie tak się nie stało, gdyż nie został wcześniej zbadany termin określony w art. 148 k.p.a., zostało natomiast wydane postanowienie z dnia [...] sierpnia 2007r. o wznowieniu postępowania. Wydanie powyższego postanowienia otworzyło drogę do przystąpienia do zbadania, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła i jakie z tego mogą wyniknąć skutki dla ostatecznej decyzji. Tymczasem otwarcie tej fazy postępowania było w ocenie organu odwoławczego niezgodne z prawem, a zatem sprawa nie mogła być rozpatrywana merytorycznie.

W takiej sytuacji, gdy nieprawidłowo zostało wydane postanowienie o wznowieniu postępowania, a brak jest możliwości orzeczenia o odmowie wznowienia, zaskarżoną decyzję należało uchylić, a wznowione postępowanie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r. umorzyć.

Na powyższą decyzję z dnia [...] czerwca 2010r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła P. Sp. z o.o., zarzucając zaskarżonej decyzji błędną wykładnie art. 138 k.p.a. w związku z art. 156 k.p.a. dokonując umorzenia postępowania wznowionego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r. i uchylenia decyzji z dnia [...] maja 2010r. oraz zarzucając rażące naruszenie prawa przez przyjęcie, że stan prawny jaki powstał w odniesieniu do terminala przeładunkowego w Pruszkowie nie wymaga zmiany pomimo, iż stosowne przepisy co do jego prowadzenia uległy zmianie i nie można żądać od strony zachowań sprzecznych z obecnie obowiązującymi przepisami.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie podtrzymało stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Sąd stwierdził, iż stan faktyczny ustalony w sprawie w postępowaniu administracyjnym nie budzi wątpliwości i podzielił stanowisko organu odwoławczego wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie podzielił zarzutów skargi.

Dalej wskazał, iż postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest jednym z trybów postępowania nadzwyczajnego. Przedmiotem postępowania nadzwyczajnego jest przeprowadzenie kontroli prawidłowości decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością szczegółowo wyliczoną w przepisach prawa procesowego.

Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

W niniejszej sprawie skarżąca Spółka o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wystąpiła pismem z dnia 21 sierpnia 2006r. Powołując okoliczności stanowiące przesłanki wznowienia postępowania Spółka wskazała na:

1) sprzeczną z projektem planu zagospodarowania przestrzennego lokalizację ekranów,

2) brak planu zagospodarowania przestrzennego w dacie wydawania decyzji z dnia [...] lipca 2004r.

3) nieobowiązywanie w dniu wydawania decyzji ([...] lipca 2004 r.) rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa z dnia 13 maja 1998r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

Art. 148 § 1 k.p.a. jest jednoznaczny - wniosek o wznowienie składa się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona "dowiedziała się" o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, na który powołał się organ odwoławczy w ocenie Sądu uzasadnia przedstawione przez ten organ stanowisko, iż strona skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do wystąpienia z podaniem o wznowienie postępowania. Okoliczność ta nie jest zresztą kwestionowana przez stronę skarżącą. W skardze skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji podnosząc zarzuty natury merytorycznej odnośnie decyzji, której kontroli w drodze postępowania wznowieniowego się domagała. Wskazać zatem należy, iż w sytuacji uchybienia terminu do wznowienia postępowania, organ winien, jak słusznie wskazał organ odwoławczy wydać rozstrzygnięcie o odmowie wznowienia postępowania, tym samym organ nie może wówczas wbrew żądaniom strony dokonać merytorycznej oceny kwestionowanej decyzji. Ocena taka może być dokonana bowiem dopiero po skutecznym wszczęciu postępowania wznowieniowego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Na marginesie Sąd wskazał, iż postępowanie wznowieniowe nie jest jedynym trybem określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego, umożliwiającym dokonanie weryfikacji ostatecznej decyzji. Jeżeli strona uznaje, iż kwestionowana przez nią decyzja, która nakłada na nią obowiązek ograniczenia oddziaływania na środowisko akustyczne terminala kontenerowo przeładunkowego P. położonego w Pruszkowie poprzez wykonanie wzdłuż terminala, od strony północnej, ekranu akustycznego, narusza prawo lub jej interes może domagać się jej uchylenia, zmiany czy też stwierdzenia nieważności w oparciu o art. 154, 155 czy 156 § 1 k.p.a..

Skargę kasacyjną złożyła P. Sp. z o.o., zaskarżając orzeczenie w całości. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.) kasator zarzucił naruszenie prawa materialnego przez założenie, że organy administracji publicznej mogą żądać wykonania decyzji administracyjne w formie wykonania inwestycji sprzecznej z obowiązującym prawem w dniu wydania decyzji, zwłaszcza naruszenie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 178, poz. 1841).

Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji sprawy decyzji z dnia [...] lipca 2004r. Starosty Powiatu Pruszkowskiego wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Nadto o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu zakończenia postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Warszawie o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] Starosty Powiatu Pruszkowskiego wszczętego z wniosku kasatora.

Uzasadniając strona zaznaczyła, iż od daty wydania decyzji z dnia [...] lipca 2004r. przez Starostę Powiatu Pruszkowskiego Spółka walczy o jej wyjęcie z obrotu prawnego posługując się wszystkimi dostępnymi środkami przewidzianymi prawem. Wszystkie przeprowadzone postępowania administracyjne i administracyjno-sądowe utrzymują jednak decyzję z dnia [...] lipca 2004r. w obrocie prawnym mimo jej sprzeczności z prawem. Wykonanie decyzji Starosty prowadziłoby bowiem do naruszenia prawa przez Spółka, przede wszystkim naruszyłoby miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru Gąsin Mieszkaniowy w Pruszkowie uchwalony uchwałą nr XLV/517/06 Rady Miejskiej z dnia 31 sierpnia 2006r.. Strona podkreśliła, iż nie jest możliwe wybudowanie ekranu akustycznego w liniach przyjętych w decyzji z dnia [...] lipca 2004r.. Co więcej: aby wybudować ekran akustyczny należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę, a takiej decyzji przy obecnym planie zagospodarowania przestrzennego nikt nie wyda, bo kolidowałoby to z interesami mieszkańców , którzy pobudowali się w tym rejonie.

W ocenie kasatora Starosta z urzędu powinien swoją, decyzję uchylić, ale ponieważ na to nie ma realnych szans, kasator wystąpił z własnym wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2004r., podnosząc jako główny argument, że normy hałasu nie były przekroczone w stosunku do obowiązującej normy w chwili wydania decyzji. Zastosowano stary przepis, gdy obowiązywał już nowy przepis z nowymi normami poziomu hałasu. Z tych względów wniesienie skargi kasacyjnej z wnioskiem o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia postępowania o stwierdzenie nieważności spornej decyzji jest zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – przywoływana dalej jako: p.p.s.a.), poza niewystępującymi w rozpatrywanej sprawie przypadkami nieważności postępowania sądowego, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że jest związany jej podstawami i wnioskami. Granice rozpoznania wyznaczają zarzuty kasacyjne sformułowane, przedstawione i uzasadnione zgodnie z wymogami prawnymi wynikającymi z unormowań przepisów art. 174 i art. 176 p.p.s.a..

W myśl art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z kolei stosownie do art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Podkreślić trzeba, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest jednolity pogląd, że o ile niespełnienie wymagań wymienionych w pierwszej kolejności, przepisanych dla pism w postępowaniu sądowym, stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 w związku z art. 193 p.p.s.a., to niespełnienie wymagań szczególnych, przewidzianych tylko dla skargi kasacyjnej, a wymienionych w art. 176 p.p.s.a. po wyrazie "oraz", nie podlega sanacji. W szczególności brak jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia oraz brak precyzyjnie oznaczonej jednostki redakcyjnej przepisu, który został naruszony powoduje, że skarga kasacyjna, jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (postanowienia NSA z dnia 16 marca 2004r., FSK 209/04, ONSAiWSA 2004/1/13; z dnia z dnia 30 listopada 2004r., sygn. akt OSK 570/04, LEX nr 837643).

Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna jest obarczona nieusuwalnymi brakami materialnymi, bowiem nie zawiera podstaw kasacyjnych. Przytoczenie podstaw kasacyjnych, zgodnie z dyspozycją art. 174 p.p.s.a. polega bowiem na wskazaniu przez autora skargi kasacyjnej naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego bądź procesowego, ewentualnie obu tych naruszeń łącznie, jakich dopuścił się Sąd I instancji wydając zaskarżone rozstrzygnięcie. Sformułowanie zarzutów skargi kasacyjnej nie może być ogólnikowe. Przytaczając podstawy kasacji należy wskazać konkretny przepis prawa, który został naruszony, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu lub ewentualnie innych jednostek redakcyjnych. Przytoczenie podstaw kasacyjnych winno być na tyle wyraźne, żeby Naczelny Sąd Administracyjny mógł ustalić granice zaskarżenia, gdyż przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej oceniana jest zasadność zarzutów (wyrok NSA z dnia 7 marca 2013r., sygn.akt II GSK 2321/11; postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2012r., sygn.akt II GSK 1938/12; wyrok NSA z dnia 30 listopada 2012r., sygn.akt I OSK 2001/12 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego lektura skargi kasacyjnej złożonej w niniejszej sprawie nie pozostawia wątpliwości, iż autor skargi kasacyjnej nie sformułował zarzutów skargi w sposób wynikający z opisanych norm prawa. Kasator zarzucił naruszenie prawa materialnego ale nie wskazał nie tylko precyzyjnie jednostki redakcyjnej, ale nawet ogólnie aktu prawnego, z którego taka jednostka redakcyjna pochodziłaby. Pisze jedynie, iż zarzuca "naruszenie prawa materialnego przez założenie, że organy administracji publicznej mogą żądać wykonania decyzji administracyjnej w formie wykonania inwestycji sprzecznej z obowiązującym prawem w dniu wydania decyzji". Owszem wskazał na naruszenie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 178, poz. 1841), jednakże po pierwsze jedynie ogólnie przywołał cały akt prawny. Po wtóre Sąd pierwszej instancji zajmował się wyłącznie kwestią zachowania terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, uznając ustalenia i rozstrzygnięcia organów administracji za prawidłowe. Wydaje się, iż autorowi skargi kasacyjnej zupełnie umknęło jaki akt organów administracji był przedmiotem kontroli Sądu pierwszej instancji, gdyż nie sformułował żadnych zarzutów i wniosków podważających stwierdzenie organu administracji, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu. Lakonicznie sformułowane zarzuty skargi kasacyjnej w istocie wykraczają poza granice niniejszej sprawy. Sąd nie ma zaś obowiązku dokonania analizy całości skargi kasacyjnej tak aby z jej podstaw i uzasadnienia wyinterpretować żądanie wobec zaskarżonego orzeczenia (postanowienie Nasz dnia 6 grudnia 2012r., sygn.akt I FZ 506/12 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym, nawet gdyby takie "domniemanie podstaw kasacyjnych" było dopuszczalne to konstrukcja i zawartość merytoryczna niniejszej skargi kasacyjnej i tak nie prowadziłaby do ustalenia granic zaskarżenia. Jedyny akt prawny – rozporządzenia Ministra środowiska z dnia 29 lipca 2004r., który wprawdzie ogólnie, ale z tytułu i daty wydania wskazał kasator jest aktem prawnym, który nie stanowił podstawy prawnej wydania rozstrzygnięcia kontrolowanego przez Sąd pierwszej instancji.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w świetle powyższego uznać należy, że skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie spełnia wymogów ustanowionych w art. 176 w związku z art. 174 p.p.s.a. Powyższe braki skargi kasacyjnej są brakami istotnymi i nieusuwalnymi. Bezsprzecznie brak tych elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia merytoryczne jej rozpoznanie.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną