Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 931/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 8, art. 77 ust. 2, art. 82 ust. 1 i ust. 6
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
article: art. 12 par. 6, art. 165, art. 210 par. 1 i par. 4
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 a) i c), art. 152, art. 200;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 4 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Szymon Widłak ( spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej Poznaniu z dnia 26 października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu z dnia 22 lipca 2009 r. nr [...], II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...],- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ Sz. Widłak /-/ W. Długaszewska /-/ M. Kosewska


UZASADNIENIE

III SA/Po 931/09

Uzasadnienie

W dniu 22 kwietnia 2009 r. do Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu wpłynął wniosek spółki A z siedzibą w T. o zwrot zapłaconego podatku akcyzowego z tytułu dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych – piwa.

W dniu 9 czerwca 2009r. Spółka uzupełniła złożony wniosek o dokumenty: Uproszczony Dokument Towarzyszący (UDT) z dnia 20 kwietnia 2009r., dokument CMR, fakturę VAT [...] z 20 kwietnia 2009r. oraz faktury dostawy.

Decyzją z dnia 22 lipca 2009r. Naczelnik Urzędu Celnego w Poznaniu odmówił Spółce zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej piwa dokonanej wg dokumentu UDT dnia 20 kwietnia 2009r. z uwagi na złożenie wniosku po terminie określonym w art. 82 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w toku prowadzonego postępowania, na podstawie przedłożonych dokumentów, ustalono, że spółka rozpoczęła dostawę w dniu 20 kwietnia 2009r. (data wystawienia dokumentu UDT), natomiast Naczelnik Urzędu Celnego został poinformowany o rozpoczęciu dostawy w dniu 22 kwietnia 2009r. – w tym dniu wpłynął do Urzędu Celnego wniosek o zwrot akcyzy.

Skarżąca w odwołaniu od decyzji organu I instancji podniosła, że dochowano warunku wynikającego z art. 82 ust 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, gdyż wniosek został wysłany pocztą przed rozpoczęciem dostawy.

Skarżąca wskazała na art. 12 §6 ust. 2 ordynacji podatkowej, zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Data wpływu wniosku do Urzędu Celnego, zdaniem odwołującej, nie miała w tym przypadku znaczenia.

Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 26 października 2009 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

W ocenie organu, art. 12 § 6 ust. 2 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w sprawie. Mówi on bowiem wyłącznie o nadaniu przesyłki na poczcie i nie precyzuje dalszych skutków procesowych tej czynności (moment dostarczenia przesyłki adresatowi). Nadto art. 12 Ordynacji definiuje bieg terminów liczonych jedynie w dniach, tygodniach, czy miesiącach, podczas gdy w procedurze zwrotu akcyzy liczy się chwila zaistnienia konkretnego zdarzenia (rozpoczęcie dostawy), z którym ustawodawca wiąże upływ terminu. Zdaniem organu istotne jest zatem badanie nie tylko tego, czy przedmiotowy wniosek został złożony przed upływem wyznaczonego terminu, ale również, czy w ww terminie wniosek ten dotarł do naczelnika. Organ zauważył, że złożenie wniosku w ww trybie zapewnia dostęp organom do wysyłanego towaru i pozwala na badanie jego tożsamości jak i ilości a więc stwarza sposobność kontroli danych zamieszczonych w podaniu. Działanie takie po rozpoczęciu wysyłki staje się niemożliwe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o uchylenie, zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu z dnia 10 czerwca 2009r., zarzucając zaskarżonej decyzji:

- naruszenie prawa materialnego – art. 82 ust. 1 ustawy poprzez błędną wykładnię i niezasadne przyjęcie, że przepis ten nakłada na wnioskodawcę obowiązek złożenia wniosku w taki sposób, aby fizycznie dotarł do adresata

- naruszenie prawa procesowego – art. 12 §6 ust. 2 ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie i niezasadne uznanie, że wyrażone w art. 82 ust. 1 pojęcie "złożenia wniosku" oznacza konieczność fizycznego złożenia wniosku właściwemu Naczelnikowi Urzędu Celnego.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, ze złożyła wniosek o zwrot akcyzy w dniu 20 kwietnia 2009r., natomiast dostawa rozpoczęła się 29 kwietnia 2009r., kiedy to towar będący przedmiotem dostawy został załadowany na samochód, na dowód czego wskazała na znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie wysłania wniosku listem poleconym oraz na list przewozowy CMR

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto wskazał, że formalnym wyrazem rozpoczęcia dostawy wewnątrzwspólnotowej jest wystawienie przez wysyłającego uproszczonego dokumentu towarzyszącego. W niniejszej sprawie dokument ten strona wystawiła w dniu 20 kwietnia 2009r. Organ podniósł również, że nie można faktu załadunku towaru na środek transportu utożsamiać z rozpoczęciem dostawy. Czym innym jest bowiem, w ocenie organu, dokonanie czynności faktycznych, a czym innym dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą.

Na rozprawie w dniu 11 lutego 2010r. strony podtrzymały stanowiska wyrażone we wcześniejszych pismach procesowych. Pełnomocnik skarżącej spółki wskazał ponadto, iż rozpoczęcie dostawy należy utożsamiać z wyruszeniem towaru z siedziby dostawcy. Istotny jest zatem moment załadunku towaru na środek transportu

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 06.12.2008r. o podatku akcyzowym

(Dz.U.Nr 3, poz.11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej zwrot akcyzy od wyrobów akcyzowych, zapłaconej na terytorium kraju, przysługuje podmiotowi, który dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej tych wyrobów akcyzowych, albo podmiotowi, który nabył te wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich dostawy wewnątrzwspólnotowej.

W celu uzyskania zwrotu akcyzy, wskazany wyżej podmiot, powinien przed rozpoczęciem dostawy złożyć do właściwego naczelnika urzędu celnego pisemny wniosek wraz z dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium kraju.

Wątpliwości interpretacyjne dotyczące terminu składania wniosku o zwrot akcyzy, co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, istniały także w poprzedniej regulacji tj rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004r. , w którym była mowa o obowiązku złożenia wniosku przed dokonaniem dostawy.( por wyrok WSA w Gdańsku. S.A./Gd 991/05, wyrok WSA w Warszawie III SA/Wa 988/06, wyrok NSA I FSK 1356/06)

W obecnie obowiązującej regulacji, wskazane w art. 82 ust. 1 ustawy podmioty mają obowiązek złożenia wniosku przed rozpoczęciem dostawy wewnątrzwspólnotowej.

Nie ulega wątpliwości, że określając w przepisach krajowych termin na złożenie wniosku o zwrot akcyzy przy dostawie wewnątrzwspólnotowej ustawodawca krajowy implementował art. 22 ust. 1 i ust. 2 lit. a Dyrektywy Rady 92/12/EWG. Zgodnie zaś z tym przepisem w stosownych przypadkach na prośbę podmiotu gospodarczego, prowadzącego działalność gospodarczą, wyroby objęte podatkiem akcyzowym, które zostały dopuszczone do konsumpcji mogą podlegać zwrotowi podatku akcyzowego przez władze podatkowe Państwa Członkowskiego, w którym zostały one dopuszczone do konsumpcji w przypadku, gdy nie są przeznaczone do konsumpcji w tym Państwie Członkowskim. Przed wysyłką towarów nadawca musi się zwrócić z prośbą o zwrot podatku akcyzowego do właściwych władz swojego państwa członkowskiego i dostarczyć dowód, że podatek akcyzowy został zapłacony. Jednakże władze nie mogą odmówić zwrotu wyłącznie na podstawie niezgłoszenia dokumentu przygotowanego przez te same władze, stwierdzającego, że wstępna zapłata została dokonana.

Zdaniem Sądu brzmienie dyrektywy unijnej – jako aktu o charakterze pierwotnym dla rozwiązań przyjętych w ustawie krajowej - implikuje interpretację użytego w art. 82 ust. 1 tej ustawy określenia "przed rozpoczęciem dostawy", tj przed wysyłką towarów.

W tym miejscu należy także wskazać na zawarte w art. 2 pkt 8 ustawy akcyzowej pojęcie dostawy wewnatrzwspólnotowej, z którego wynika, że jest to przemieszczanie wyrobów akcyzowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego.

Z uwagi na to, że ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "przemieszczanie" użytego w ww przepisie, należy przyjąć znaczenie językowe słowa "przemieścić" które oznacza "przenieść, przesunąć coś na inne miejsce, umieścić gdzie indziej" (Słownik Języka Polskiego, pod red. M. Szymczaka, PWN 1978, str. 986). Pojęcie "przemieszczenie" należy zatem wiązać ze zmianą miejsca położenia danej rzeczy, czyli fizycznym (faktycznym) ich przeniesieniem lub przesunięciem. Brzmienie tego przepisu z uwzględnieniem wykładni językowej, powiązane z treścią 82 ust. 1 ustawy akcyzowej z uwzględnieniem dyrektywy 92/12/EWG pozwala przyjąć, iż posłużenie się przez ustawodawcę krajowego pojęciem "przed rozpoczęciem dostawy wewnątrzwspólnotowej" oznacza termin przed faktycznym (fizycznym) przemieszczeniem towarów, czyli przed ich wysyłką.

W świetle powyższego, nieprawidłowe jest stanowisko wyrażone przez organ II instancji w odpowiedzi na skargę, że czym innym jest dokonanie czynności faktycznych, a czym innym dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą.

W konsekwencji Sąd nie znajduje również, w obowiązujących przepisach, uzasadnienia dla prezentowanego przez organ poglądu, że rozpoczęciem dostawy wewnątrzwspólnotowej jest wystawienie przez wysyłającego uproszczonego dokumentu towarzyszącego. Obowiązek sporządzenia uproszczonego dokumentu towarzyszącego ma na celu zapewnienia kontroli fiskalnej produktów objętych dostawą wewnątrzwspólnotową, co wyraźnie wynika z rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3649/92 odwołującej się przy tym do art. 7 pkt 4 Dyrektywy 92/12 EWG. Jeżeli produkty objęte podatkiem akcyzowym, które zostały przeznaczone do konsumpcji w jednym Państwie Członkowskim, mają być wprowadzone do obrotu w innym Państwie Członkowskim osoba, która jest odpowiedzialna za przepływ wewnątrzwspólnotowy, ma obowiązek sporządzenia uproszczonego dokumentu towarzyszącego w celu zapewnienia kontroli fiskalnej produktów objętych ta dostawą. Gdyby zatem wolą ustawodawcy czy to wspólnotowego czy krajowego było przypisanie temu dokumentowi innej jeszcze roli, innego znaczenia to wyraźnie wskazałby na to, tak jak to ma miejsce w art. 20 pkt 4 Dyrektywy 92/12 EWG, gdzie odwołano się do daty sporządzenia dokumentu towarzyszącego

Niezależnie od tego zwrócić należy uwagę także, iż zgodnie z art. 77 ust. 2 ustawy akcyzowej uproszczony dokument towarzyszący może być zastąpiony przez dokument handlowy w przypadku, gdy dokument ten zawiera takie same dane, jakie są wymagane dla uproszczonego dokumentu towarzyszącego.

Zatem z uwagi na to, że jako uproszczone dokumenty towarzyszące stosowane mogą być także dokumenty handlowe takie jak na przykład faktury, opisy ładunku, listy przewozowe i inne, nie sposób przyjąć, by w każdym takim przypadku, gdy stosuje się wskazane dokumenty (odpowiadające UDT), data ich wystawienia stanowiła datę rozpoczęcia procedury dostawy.

Konkludując, w ocenie Sądu nie ma podstaw, by w przedstawionym stanie prawnym rozpoczęcie dostawy wewnątrzwspólnotowej utożsamiać wyłącznie z datą sporządzenia uproszczonego dokumentu towarzyszącego.

Stanowisko w sprawie terminu do złożenia wniosku o zwrot akcyzy przedstawione zostało również w doktrynie prawa podatkowego, gdzie wyraźnie wskazuje się na to, że "podatnik zamierzający dokonać wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, powinien po ustaleniu ilości dostarczanych wyrobów, np. na podstawie zamówienia, lecz przed dokonaniem ich fizycznej wysyłki, złożyć wniosek o zwrot akcyzy" (W. Ksieniewicz, M. Kałka Leksykon podatku akcyzowego 2006, UNIMEX, s. 276). Podobnie, "podmiot zamierzający dokonać wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zapłaconą akcyzą powinien złożyć wniosek o zwrot akcyzy przed dokonaniem wysyłki. W praktyce wniosek ten powinien być złożony po ustaleniu ilości dostarczanych wyrobów, na przykład na podstawie zamówienia, lecz przed dokonaniem ich wysyłki. Jeżeli nie jest możliwe precyzyjne określenie ilości dostarczanych wyrobów w celu uzyskania prawa do zwrotu akcyzy zapłaconej w kraju, podmiot dokonujący dostawy powinien wykazać we wniosku szacunkową ilość wyrobów, które będą przedmiotem dostawy" (Sz. Parulski Akcyza Komentarz, ZAKAMYCZE 2005, s. 549).

W konsekwencji należy przyjąć, że istotna dla rozpoczęcia procedury dostawy wewnątrzwspólnotowej (a w rezultacie dla określenia, iż wniosek o zwrot zapłaconej akcyzy złożony został przed rozpoczęciem tej dostawy) jest data faktycznej wysyłki towarów. Rzeczą strony i w jej interesie jest wykazać zatem, iż wysyłka nastąpiła po dniu złożenia wniosku o zwrot akcyzy.

W rozpatrywanej sprawie Spółka, jako dokument świadczący o faktycznej wysyłce towarów, przedstawiła Międzynarodowy samochodowy list Przewozowy CMR, w którym wskazano datę załadowania towarów w dniu 29 kwietnia 2009r.

Dokument ten w istocie nie był przedmiotem badania i oceny organów podatkowych, dla których jedyną okolicznością istotną w tym zakresie była data wystawienia dokumentu UDT. Dopiero w odpowiedzi na skargę, organ II instancji wskazał, że nie można faktu załadunku towaru na środek transportu utożsamiać z rozpoczęciem dostawy, a nadto, że dnia 29 kwietnia 2009r. – tj daty załadunku towarów - nie można uznać za datę rozpoczęcia dostawy również z tej przyczyny, że z widniejącego na odwrocie karty 3 dokumentu UDT zapisu wynika, że przesyłka została przez adresata odebrana już 23 kwietnia 2009r.

Pomijając fakt, iż pismo procesowe, jakim jest odpowiedz na skargę, nie może służyć uzupełnianiu uzasadnienia decyzji, w którym winny być zawarte wszelkie rozważania i oceny organu, gdyż stanowi to naruszenie art. 210 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej, a przede wszystkim pozbawia stronę możliwości ustosunkowania się w toku postępowania do okoliczności podniesionych dopiero w postępowaniu przed sądem (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 stycznia 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3207/05, wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1357/04, wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2005 r., sygn. akt V SA/Wa 1640/04, wyrok WSA w Łodzi I SA/Łd 1035/07) zauważyć jednak należy, że nie ma znaczenia dla określenia prawidłowości złożenia wniosku o zwrot akcyzy data odbioru towaru przez adresata, a więc data zakończenia procedury dostawy wewnątrzwspólnotowej.

Wskazane wyżej przepisy ustawy obowiązek dochowania terminu nałożony na podmioty składające wniosek o zwrot akcyzy, odnoszą wyłącznie do rozpoczęcia dostawy, nie zaś do jej zakończenia. Ten ostatni termin oceniany w oderwaniu od reszty materiału dowodowego nie może mieć zatem wpływu na ocenę zachowania warunku skutecznego złożenia wniosku przed rozpoczęciem dostawy. Za błędne należy uznać stanowisko organów celnych sztywno wiążących datę wystawienia dokumentu UDT z datą rozpoczęcia procedury dostawy. Dopiero wypełnienie przez organy celne obowiązku oceny wszystkich dowodów zgromadzonych w toku postępowania pozwalających na stwierdzenie daty rozpoczęcia procedury dostawy, a następnie przedstawienie pełnej argumentacji w decyzjach wydanych w sprawie, mogłoby ewentualnie pozwolić na skuteczne - z punktu widzenia dochowania terminu do złożenia wniosku o zwrot akcyzy - kwestionowanie znaczenia dowodowego dat w poszczególnych dokumentach.

Wątpliwości dotyczące terminu składania wniosku o zwrot akcyzy, w rozpatrywanej sprawie, dotyczą także tego, czy datą złożenia wniosku o zwrot akcyzy może być data nadania przez stronę tego wniosku na poczcie.

W uzupełnieniu wyrażonego wyżej poglądu organu, że formalnym wyrazem rozpoczęcia dostawy jest wystawienie przez wysyłającego uproszczonego dokumentu towarzyszącego, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano również, że koniecznym jest badanie nie tylko tego, czy przedmiotowy wniosek został złożony przed upływem wyznaczonego terminu, ale również, czy w ww terminie wniosek ten dotarł do naczelnika. W ocenie organu, art. 12 § 6 ust. 2 ordynacji nie może mieć zastosowania w sprawie.

Zdaniem Sądu nie ma racji organ podatkowy twierdząc, że dla przyjęcia, że wniosek został skutecznie złożony istotny jest dzień doręczenia (otrzymania) żądania przez organ. Organ zdaje się bowiem nie rozróżniać daty wszczęcia postępowania od zachowania przez stronę terminu do dokonania czynności. Tymczasem to rozróżnienie szczególnie w tej sprawie jest istotne.

W przypadku ustalenia daty wszczęcia postępowania datą tą jest dzień doręczenia (otrzymania) żądania przez organ podatkowy. Dla ustalenia daty wszczęcia postępowania nie mają zastosowania przepisy art.12§6 Ordynacji tylko art. 165 - dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu. Dla zachowania zaś terminu dokonania czynności przez stronę (brak zachowania tego terminu prowadzi do utraty prawa do zwrotu podatku akcyzowego, złożenie zaś we wskazanym terminie wniosku uprawnia organ podatkowy do wydania decyzji o wysokości uznanej kwoty zwrotu podatku akcyzowego i dokonania tego zwrotu) istotna jest data nadania pisma w polskim urzędzie pocztowym operatora publicznego.

Ma zatem rację skarżąca, że nałożenie na podmiot składający wniosek o zwrot akcyzy obowiązku doręczenia żądania organowi podatkowemu powodowałoby, że upływ takiego terminu następowałby w momencie nieprzewidywalnym dla zobowiązanego.

W przypadku bowiem wiązania upływu terminu z chwilą doręczenia, ostatni dzień terminu pozostawałby dla zobowiązanego niewiadomą, skoro doręczenia dokonuje podmiot trzeci, czyli urząd pocztowy. Tymczasem istota każdego terminu polega na tym, że zobowiązany zachowa go zawsze, gdy dokona czynności w dowolnym dniu jego biegu, w tym także w dniu ostatnim.

Podkreślenia wymaga również to, że powyższe nie uchybia przepisom regulującym zakres kontroli wniosku o zwrot akcyzy przez organ podatkowy. Jak stanowi art. 82 ust. 6 ustawy akcyzowej właściwy naczelnik urzędu celnego dokonuje weryfikacji wniosku o zwrot akcyzy w oparciu o dokumenty, o których mowa w ust. 1, 3 i 4. W tym celu dokonuje on sprawdzenia dokumentów towarzyszących przemieszczaniu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy. Uregulowany we wskazany sposób procedura postępowania, według której organy podatkowe są informowane przez podmioty gospodarcze za pomocą dokumentu towarzyszącego o wysłanych przesyłkach, jak i ustalony zakres kontroli zapobiegają przeprowadzaniu kontroli, które w istocie utrudniałyby swobodny przepływ towarów we Wspólnocie.

Zauważyć również należy, że terminy o jakich mowa w polskim prawie podatkowym oznaczone są czasokresem dni miesięcy lub lat, a nie godzin. Niezrozumiałym jest więc również stanowisko organu, który twierdzi że w procedurze zwrotu akcyzy liczy się chwila zaistnienia konkretnego zdarzenia - rozpoczęcie dostawy.

Ponadto, należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie organ ograniczył rozpoznanie wniosku o zwrot akcyzy do kwestii zachowania terminu do jego złożenia i wyłącznie w oparciu o ustalenia w tym zakresie odmówił zwrotu podatku. Brak natomiast

rozstrzygnięcia, co do spełnienia przez Spółkę pozostałych, wskazanych w art. 82 ustawy warunków umożliwiających uzyskanie zwrotu akcyzy.

Wobec powyższego, Sąd uznał za uzasadnione zarzuty skarżącej naruszenia prawa materialnego, tj 82 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym przez przyjęcie, że wskazany przepis nakłada na wnioskodawcę obowiązek złożenia wniosku w taki sposób, aby fizycznie dotarł do organu podatkowego oraz naruszenia przepisów postępowania - art. 12 § 6 Ordynacji podatkowej , poprzez jego niezastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ uwzględni poczynione wyżej rozważania i dokona ponownej oceny wniosku w zakresie wynikającym z art. 82 ust. 1 – 6 ustawy, odnosząc się do wszystkich dowodów uzyskanych w toku postępowania.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.

/-/ Sz. Widłak /-/ W. Długaszewska M. Kosewska

za nieobecnego sędziego

/-/ W. Długaszewska