Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 1/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1-4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Krystyny i Ryszarda R. na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie nie wydania decyzji lokalizacji kompleksu obiektów unieszkodliwiania odpadów komunalnych i przemysłowych dla miasta postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 listopada 2006 r. Krystyna i Ryszard R. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie nie wydania decyzji lokalizacji kompleksu obiektów unieszkodliwiania odpadów komunalnych i przemysłowych dla miasta.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – zwanej dalej "kpa"), które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

W związku z powyższym pismem z dnia 8 stycznia 2007 r. Sąd wezwał skarżących do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy złożyli zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Pismem z dnia 12 stycznia 2007 r. skarżący złożyli wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków skargi wskazując, iż uzupełnienie braków nie jest możliwe, ponieważ Sąd wzywających ich nie wskazał ani organu ani przedmiotu skargi, co uniemożliwia im identyfikację sprawy.

Pismem z dnia 19 stycznia 2007 r. Sąd wezwał skarżących ponownie do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy złożyli zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem uznania, że takiego zażalenia nie złożyli. W wezwaniu z dnia 19 stycznia 2007 r. wskazano zarówno datę skargi jak również przedmiot skargi i organ, którego bezczynność zaskarżono.

Powyższe wezwanie doręczono skarżącym w dniu 22 stycznia 2007 r. ( dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 21). Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie udzielili informacji w zakreślonym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do nich upłynął z dniem 29 stycznia 2007 r.

W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarżący nie złożyli zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa i tym samym nie wyczerpali środków zaskarżenia.

W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.