Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1068/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia postanowienia

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 1068/19 o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie zażalenia B. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 112/19 o odrzuceniu skargi B. R., D. G., E. F., J. K., W. K., M. K. i K. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 1068/19 oddalił zażalenie B. R. (dalej: skarżąca") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 112/19 o odrzuceniu skargi D. G., E. F., J. K., W. K., M. K. i K. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty.

Wnioskiem z 27 listopada 2019 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się o uzupełnienie ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, że żądanie takie zostało złożone w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 112/19.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wedle art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2019 r. o rozstrzygnięcie w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują bowiem możliwości rozstrzygania w tym zakresie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Wyjaśnić należy, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej winien zostać złożony do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który o przyznaniu lub odmowie przyznania pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia orzeka w drodze odrębnego postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym przez referendarza sądowego (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) albo sąd (art. 258 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a.) Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw (art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a.) lub zażalenie (art. 227 p.p.s.a.). W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w sprawach należących do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, jedynie w ramach kontroli instancyjnej postanowień rozstrzygających przedmiotową kwestię (por. postanowienie NSA z 10 lutego 2014 r., I FPS 3/13).

W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 157 § 1 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.