Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 254/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. I. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dnia 14 października 2005 r. skarżąca P. I. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie na podst. art. 37 kpa na przewlekłe załatwienie sprawy o rozgraniczenie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] SKO uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi Gminy S. dodatkowy jednomiesięczny termin do załatwienia przedmiotowej sprawy.

Na powyższe skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając łamanie przepisów art. 35; art. 36 i art. 37 kpa poprzez nie ustalenie i nie wyjaśnienie sposobu załatwienia sprawy a także łamanie przepisów art. 33 § 3 i art. 36 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez niewydanie decyzji o rozgraniczeniu, niedostarczenie stronie pomiarów geodezyjnych, naniesienie w dokumentach geodezyjnych zmian własnościowych bez podstawy prawnej, wiedzy i zgody właściciela.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej podnosząc, iż przedmiotem postępowania przed kolegium było wyłącznie rozpatrzenie zażalenia w trybie art. 37 kpa a nie merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrole działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu tj. w sprawach, w których winny być podjęte rozstrzygnięcia, na które przysługuje skarga tj.:

- decyzje administracyjne

- postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, takie rozstrzygające sprawę co do istoty,

- postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym: zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

- inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Zgodnie z art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie przysługuje stronom zażalenie do organu administracji wyższego stopnia, który – jeżeli uzna zażalenie za zasadne – wyznaczy dodatkowy termin do załatwienia sprawy oraz zawodzi wyjaśnieniu przyczyn i ustaleniu osób winnych niezałatwieniu sprawy w terminie, a w razie potrzeby takie podejście środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwienia spraw w przyszłości.

Należy mieć na względzie, iż rozpoznanie zażalenia nie następuje w formie rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 cyt. wyżej ustawy.

Nawet jeżeli przyjmuje formy postanowienia jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, nie jest to postanowienie o którym mowa w omawianym art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3. Tym bardziej nie przybiera formy decyzji administracyjnej, jak również nie jest innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Taki akt nie podlega zatem kontroli sądu administracyjnego, a za tym idzie skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.