Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 77/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie długu celnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. H. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 listopada 2015 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 5 listopada 2014 r., którą to organ określił kwotę długu celnego w wysokości 35 874 zł, a następnie odstąpił od jej zaksięgowania.

Skarżący w piśmie z dnia 17 marca 2016 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że ma na utrzymaniu rodzinę, a jego jedynym źródłem dochodów jest zatrudnienie w firmie [...] Sp. z o.o. w S., gdzie średnio za okres ostatnich 3 miesięcy jego wynagrodzenie wynosiło 4057 zł brutto. Wyjaśnił, iż ponosi duże koszty utrzymania domu, spłaca co miesiąc raty kredytu hipotecznego. Połowa jego wynagrodzenia jest potrącana na poczet spłaty zaległości celnych oraz podatku VAT skarżonych przez niego decyzji. Sytuacja ta, w jego ocenie, doprowadzi do utraty płynności finansowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niemniej jednak odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nie jest podyktowana brakiem uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wynikająca z przywołanego przepisu instytucja ochrony tymczasowej nie dotyczy bowiem wszystkich aktów, a jedynie takich, które mają przymiot wykonalności.

Wykonanie aktu oznacza spowodowanie - w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym - takiego stanu w rzeczywistości, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 485-486).

Przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne. Wykonalność dotyczy zatem tylko aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a więc aktów, na podstawie których określone zostają pewne uprawnienia czy obowiązki uczestników obrotu prawnego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że decyzja określająca kwotę długu celnego i odstępująca od jego zaksięgowania nie nadaje się do wykonania. Jest to akt procesowy, którego wydanie nie skutkuje nałożeniem na stronę obowiązku podlegającego wykonaniu. Decyzja taka nie może być egzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym, wobec czego nie może mieć zastosowania w tym przypadku instytucja wstrzymania wykonania aktu, unormowana w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.