Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 708/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1 pkt 2, art. 2, art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 15 ust. 4, art. 17a ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 93 poz 768
law: Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...]maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej także jako: "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez K.Z. (dalej jako: "strona" lub "podatniczka") od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej także jako: "organ I instancji"), z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] ustalającej zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] zł od nabycia w dniu [...] lipca 2011 r. tytułem darowizny od D.M. środków pieniężnych w kwocie [...] EUR, działając na podstawie art. 220 § 2, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, dalej jako: "ustawa Ordynacja podatkowa") oraz art. 1 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 4 i art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tj. Dz. U. z 2009 r., Nr 93, poz. 768 ze zm., dalej jako: "ustawa o podatku od spadków i darowizn") utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego

w R. wszczął z urzędu wobec strony postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących z nieujawnionych źródeł za 2011 r. W toku tego postępowania strona przekazała oświadczenie z dnia [...] sierpnia 2013 r., że od 8 lat przebywa we [...], a nabycie w dniu [...] lipca 2011 r. aktem notarialnym Rep. A nr [...] nieruchomości niezabudowanej w T. sfinansowała z pieniędzy otrzymanych na ten cel od swojego życiowego partnera D. M.. Do pisma podatniczka dołączyła kopię wyciągu ze swojego rachunku bankowego za okres od [...] stycznia 2011 r. do [...] grudnia 2011 r., z którego wynika, że w dniu [...] lipca 2011 r. na konto wpłynęła kwota [...] EUR od D.M.. Przekazanie środków pieniężnych na zakup nieruchomości potwierdził także D. M. w swoim oświadczeniu z dnia [...] września 2013 r. Następnie w dniu [...] listopada 2013 r. strona oświadczyła, że otrzymane pieniądze były prezentem od D.M., a działka została zakupiona dla obojga w celu wybudowania na niej domu. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. organ podatkowy I instancji wszczął

z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia przez stronę w dniu [...] lipca 2011 r. środków pieniężnych tytułem darowizny od D. M.. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. stwierdzając powstanie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn na skutek powołania się przez stronę przed organem podatkowym w toku postępowania podatkowego na fakt nabycia środków pieniężnych tytułem darowizny, przyjął wartość darowizny w kwocie [...] zł po odjęciu kwoty wolnej w III grupie podatkowej i ustalił zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł.

Od decyzji organu I instancji strona reprezentowana przez adwokata, złożyła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania podatkowego. Decyzji podatniczka zarzuciła naruszenie:

- art. 121 § 1, 122 § 1 oraz 124 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób, który nie budzi zaufania podatnika do organów podatkowych poprzez nie wyjaśnienie wszelkich niejasności i nie podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśniania stanu faktycznego,

w szczególności brak działań zmierzających do ustalenia miejsca zamieszkania strony

i uznania, że miejscem zamieszkania jest Polska w sytuacji gdy organ podatkowy posiadał wiedzę, że od 9 lat na stałe przebywa we [...];

- art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn poprzez uznanie, że czynność prawna dokonana pomiędzy stroną, a D. M. podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, w sytuacji gdy nabycie przez stronę prawa majątkowego w drodze darowizny nie nastąpiło na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a na terenie Republiki [...].

W dalszej części uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Skarbowej w W., przechodząc do merytorycznej oceny sprawy stwierdził, że w toku postępowania podatkowego wszczętego w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących z nieujawnionych źródeł za 2011 r. podatniczka wyjaśniając źródła finansowania zakupu w dniu [...] lipca 2011 r. nieruchomości położonej w T., powołała się na nabycie od D. M. środków pieniężnych w kwocie [...] EUR. Pieniądze te strona otrzymała w dniu [...] lipca 2011 r. na swój "rachunek bieżący osób fizycznych EUR" i jak wyjaśniła, były prezentem od jej partnera życiowego na zakup działki i wybudowanie domu, w którym razem będą zamieszkiwać. Z uwagi, że strony nie zawarły umowy w formie aktu notarialnego, ustna umowa darowizny stała się ważna w chwili spełnienia przyrzeczonego świadczenia, tj. otrzymania przez obdarowaną środków pieniężnych, co miało miejsce w momencie wpływu pieniędzy na jej konto prowadzone w banku [...] S.A. na terenie Polski. W tym dniu nastąpiło przysporzenie majątkowe u strony i powstał obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn. Jednakże obdarowana nie złożyła zeznania podatkowego o nabyciu środków pieniężnych i nie zgłosiła do opodatkowania otrzymanych pieniędzy w terminie określonym przepisami prawa.

Organ odwoławczy podniósł, że w zaistniałym stanie faktycznym nie ulega wątpliwości, iż środki pieniężne będące przedmiotem darowizny wpłynęły na rachunek bankowy podatniczki prowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia powstał ponownie w dniu [...] sierpnia 2013 r. kiedy to strona przesłała do organu podatkowego oświadczenie, w którym poinformowała o środkach pieniężnych otrzymanych od D. M., powołując się tym samym przed organem podatkowym na to nabycie. Argument odwołania o braku podstaw do opodatkowania darowizny środków pieniężnych z uwagi na zamieszkiwanie odwołującej na terenie Republiki [...] oraz na fakt, że darczyńca jest obywatelem Republiki [...], w przedmiotowym stanie faktycznym i prawnym nie może zaś być uwzględniony. Jak wynika bowiem z art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zakres podmiotowy podatku ograniczono do osób fizycznych. Obowiązuje więc zasada powiązania obowiązku podatkowego z terytorium kraju, który realizuje swoje władztwo podatkowe w odniesieniu do określonych w ustawie zdarzeń. Obowiązek zgłoszenia do opodatkowania darowizny od D. M. ciążył na podatniczce jako osobie fizycznej z uwagi na fakt, że środki pieniężne wpłynęły na rachunek bankowy strony prowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Niezależnie od powyższego organ odwoławczy zauważył, że na mocy art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn dokonano bardzo istotnego rozszerzenia przedmiotowego podatku, polegającego na objęciu obowiązkiem podatkowym przyrostu masy majątkowej ze względu na pewne cechy leżące po stronie podmiotu podatku,

w oderwaniu od czynnika terytorialnego. Stosownie bowiem do art. 2 ww. ustawy nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kryterium przesądzającym o powstaniu obowiązku podatkowego - nawet jeśli rzecz znajduje się poza terytorium RP albo prawo majątkowe wykonywane jest poza granicami RP - jest zatem fakt posiadania przez nabywcę obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium RP. Zatem w sytuacji gdyby nawet darowizna środków pieniężnych wykonana była na terenie Republiki [...], jak utrzymuje odwołująca, to obowiązek podatkowy z tytułu nabycia darowizny również by powstał ale w oparciu o wyżej wskazany art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, z uwagi na to, że podatniczka jest obywatelem polskim.

Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego braku działań w celu ustalenia miejsca zamieszkania podatniczki w sytuacji gdy organ I instancji posiadał wiedzę, że odwołująca od 9 lat na stałe przebywa we [...], Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że jest on bezpodstawny. Miejsce zamieszkania podatniczki w stanie faktycznym i prawnym sprawy nie ma bowiem wpływu na powstały obowiązek podatkowy z tytułu nabycia darowizny. Ponadto, jak wskazuje komputerowa baza Urzędu Skarbowego odwołująca figuruje pod adresem: R., ul. J. [...] m. [...] od dnia [...] lutego 1999 r. do chwili obecnej. Do urzędu skarbowego wpływały deklaracje m.in. PIT-40a za lata 2005-2012 dotyczące dochodów uzyskiwanych z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Adres ten odwołująca podała do aktu notarialnego zakupu nieruchomości z dnia [...] lipca 2011 r. i takim też adresem posługiwała się w toku postępowania podatkowego.

Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn zostało wszczęte przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z uwagi na powstanie obowiązku podatkowego wskutek powołania się przed organem podatkowym na fakt nabycia darowizny, która nie została zgłoszona do opodatkowania. W sprawie miała miejsce darowizna środków pieniężnych i nie zaistniał spór co do miejsca wypełnienia przyrzeczonego świadczenia, którym był rachunek bankowy obdarowanej, zlokalizowany w Polsce.

Skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła K. Z. (dalej jako: "skarżąca"), reprezentowana przez adwokata. Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Przedmiotowej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy

o podatku od spadków i darowizn poprzez uznanie, że czynność prawna dokonana pomiędzy skarżącą, a D. M. podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie tego artykułu w sytuacji, gdy nabycie przez nią prawa majątkowego w drodze darowizny nie nastąpiło na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a na terenie Republiki [...], przez co ww. przepis nie może być podstawą do wydania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu autor skargi podniósł, że należało ustalić, gdzie doszło do zawarcia umowy darowizny pomiędzy skarżącą, a D. M.. Prawidłowo poczynione ustalenia, w szczególności dokładna analiza przepisów kodeksu cywilnego winny skutkować bowiem uznaniem, że czynność prawna miała miejsce na terytorium [...]. Przepisy ustawy o podatku od spadku i darowizn nie definiują pojęcia miejsca nabycia prawa majątkowego, czyli miejsca spełnienia świadczenia. Tak więc

w przedmiotowej sprawie konieczne było ustalenie miejsca zamieszkania obu stron umowy darowizny. Z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że D. M. jest obywatelem Republiki [...] i na stałe tam zamieszkuje. Skarżąca jest zaś obecnie jego partnerką życiową i od 9 lat nieprzerwanie zamieszkuje we [...]. Umowa darowizny została więc zawarta pomiędzy nimi na terenie Republiki [...].

Pełnomocnik skarżącej nie zgodził się z twierdzeniem Dyrektora Izby Skarbowej w W., że wskazana w uzasadnieniu odwołania uchwała Sądu Najwyższego

z dnia 14 lutego 2002 r., III CZP 81/01, OSNC 2002. nr 11, poz. 131 nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. W ocenie pełnomocnika ma ona bowiem istotne znaczenie dla ustalenia miejsca spełnienia świadczenia. Przekładając ww. uchwałę na grunt przedmiotowego postępowania podatkowego nie jest istotnym fakt, że rachunek bankowy, na który została przelana wierzytelność był prowadzony przez bank mający siedzibę w Polsce, lecz istotne powinno być miejsce zamieszkania wierzyciela, tj. skarżącej. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że miejscem zamieszkania skarżącej jest terytorium Republiki [...]. To, że adres w Polsce skarżąca wskazała jako adres do korespondencji w postępowaniu podatkowym, jak również fakt nie zmieniania adresu zamieszkania w bazie organu podatkowego, jak też w bazie ZUS nie świadczy o tym, że jest to jej adres zamieszkania. Wbrew temu co twierdzi organ II instancji miejsce zamieszkania, a więc miejsce spełnienia świadczenia ma tym samym istotne znaczenie. Przyjmując bowiem, że skarżąca mieszka na stałe we [...] i tam nastąpiło spełnienie świadczenia, to organ podatkowy nie miał prawa opodatkować darowizny otrzymanej przez skarżącą od swojego partnera

w oparciu o art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wskazany

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji art. 2 ww. ustawy w przedmiotowej sprawie nie może mieć zastosowania, gdyż prowadzone postępowanie podatkowe nie zostało wszczęte na jego podstawie, jak również nie wskazano go jako podstawy prawnej wydania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując co do zasady swoją dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c) P.p.s.a.).

Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na uwadze powyższe kryteria kontroli sądowej, stwierdzić należy, że

w kontrolowanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Tylko zaś w takiej sytuacji możliwe jest uchylenie decyzji organu przez sąd administracyjny.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. ustalającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] zł.

Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że skarżąca w dniu [...] lipca 2011 r. otrzymała na swój bieżący rachunek bankowy prowadzony w Banku [...] S.A., zlokalizowanym w Polsce, tytułem darowizny środki pieniężne w kwocie [...] EUR od D.M.. Kwestią sporną jest natomiast powstanie obowiązku podatkowego

w podatku od spadków i darowizn w związku z nabyciem darowizny od obywatela Republiki [...]. Skarżąca stoi bowiem na stanowisku, że nabycie prawa majątkowego w drodze darowizny nie podlega opodatkowaniu ponieważ spełnienie świadczenia nie nastąpiło na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej a na terenie Republiki [...], ponadto zarówno obdarowana jak i darczyńca mają miejsce zamieszkania na terytorium [...].

W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w W. zasadnie nie podzielił interpretacji przepisów prawa podatkowego dokonanej przez skarżącą.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że umowa darowizny, co do zasady podlega opodatkowaniu na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków

i darowizn. Stosownie do tego przepisu podatkowi podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy przy nabyciu w drodze darowizny obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia

w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia.

Stosownie do art. 17a ust. 1 powoływanej ustawy, podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Z kolei stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze darowizny podlega opodatkowaniu według stawki 20%, jeżeli obowiązek podatkowy powstał wskutek powołania się podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej

w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego na okoliczność dokonania tej darowizny, a należny podatek od tego nabycia nie został zapłacony.

Skarżąca miała obowiązek złożenia zeznania podatkowego o nabyciu środków pieniężnych tytułem darowizny od swojego partnera, gdyż wartość tej darowizny przekroczyła kwotę wolną od podatku wynikającą z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn (tj. [...] zł). Zeznanie nie zostało przez nią złożone, a tym samym darowizna nie została zgłoszona do opodatkowania. W takiej więc sytuacji, jak to miało miejsce w przypadku skarżącej w niniejszej sprawie, gdy fakt powołania się przed organem podatkowym na nabycie środków pieniężnych tytułem darowizny nastąpił dopiero w trakcie postępowania podatkowego przed organem podatkowym I instancji, a należny podatek od tego nabycia nie został zapłacony, zastosowanie ma sankcyjna stawka podatku, tj. 20%.

Zgodnie zaś z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn,

w przypadku gdy nabycie darowizny nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia.

Jak bezspornie wynika z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych sprawy, skarżąca wyjaśniając źródła finansowania zakupu w dniu [...] lipca 2011 r. nieruchomości położonej w T., powołała się na nabycie od swojego partnera środków pieniężnych w kwocie [...] EUR.

Zgodzić się należy z organem, że skoro strony nie zawarły umowy w formie aktu notarialnego ustna umowa darowizny stała się ważna w chwili spełnienia przyrzeczonego świadczenia, tj. otrzymania przez obdarowaną środków pieniężnych. Powyższe miało miejsce w momencie wpływu pieniędzy na jej konto prowadzone

w banku [...] S.A. na terenie Polski. W tym bowiem dniu nastąpiło przysporzenie majątkowe u skarżącej i powstał obowiązek podatkowy w podatku od spadków

i darowizn.

Słusznie wskazał organ, że obowiązuje zasada powiązania obowiązku podatkowego z terytorium kraju, który realizuje swoje władztwo podatkowe

w odniesieniu do określonych w ustawie zdarzeń. Tak więc, obowiązek zgłoszenia do opodatkowania darowizny ciążył na skarżącej jako osobie fizycznej z uwagi na fakt, że wbrew zarzutom skargi, środki pieniężne będące przedmiotem darowizny wpłynęły na rachunek bankowy skarżącej prowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowego wskazania art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn w zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, że postępowanie podatkowe nie zostało wszczęte na jego podstawie, jak również nie wskazano go jako podstawy prawnej wydania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Przepis ten został powołany jedynie w celu uzasadnienia, zawartego

w zaskarżonej decyzji stanowiska organu odwoławczego o powstaniu w stanie faktycznym sprawy obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Stosownie bowiem do ww. przepisu nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega również temu podatkowi, jeżeli w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tak więc,

w świetle tego przepisu, kryterium przesądzającym o powstaniu obowiązku podatkowego - nawet jeśli rzecz znajduje się poza terytorium RP albo prawo majątkowe wykonywane jest poza granicami RP - jest fakt posiadania przez nabywcę obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium RP. Zatem w sytuacji, nawet gdyby darowizna środków pieniężnych wykonana była na terenie Republiki [...], jak podnosi skarżąca, to obowiązek podatkowy z tytułu nabycia darowizny również by powstał właśnie w oparciu o wyżej wskazany art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, bowiem skarżąca jest obywatelem polskim. Podkreślić w tym miejscu należy, że

w świetle art. 1 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ww. ustawy uzasadnione jest twierdzenie organu, że nabycie tytułem darowizny przez obywatela polskiego podlega podatkowi od spadków i darowizn bez względu na miejsce położenia rzeczy lub wykonywania praw majątkowych.

Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi o nieuwzględnieniu miejsca zamieszkania skarżącej w sytuacji gdy organ I instancji posiadał wiedzę, że skarżąca od 9 lat na stałe przebywa we [...], stwierdzić należy, że miejsce zamieszkania skarżącej w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy nie ma wpływu na powstały obowiązek podatkowy z tytułu nabycia darowizny. Zgodzić się przy tym wypada

z poglądem organu odwoławczego, że powoływana przez stronę skarżącą uchwała Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2002 r., III CZP 81/01, dotycząca miejsca spełnienia świadczenia w razie zmiany osoby wierzyciela, nie ma zastosowania

w niniejszej sprawie. Istotnym jest zaś, że w sprawie miała miejsce darowizna środków pieniężnych, które wpłynęły na rachunek bankowy skarżącej jako osoby obdarowanej,

a rachunek ten jest prowadzony w banku, zlokalizowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.