Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 825/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi [...] spółki z o.o. z siedzibą w J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 19 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W, stwierdził uchybienie przez A. sp. z o.o. z siedzibą w J. terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z 11 października 2016 r. nr [...] w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2014 r.

W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy wskazał, że ww. decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z 11 października 2016 r. została uznana za doręczoną, w trybie art. 150 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm. – dalej: O.p.), w dniu 26 października 2016 r.

W dniu 20 maja 2019 r. wpłynął do Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem od ww. decyzji złożonym przez prezesa zarządu A. sp. z o.o. z siedzibą w J. – D. S.

Organ podatkowy, powołując przepisy art. 150 i art. 151 § 1 oraz art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 O.p., stwierdził, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z 11 października 2016 r. została wysłana przez organ I instancji (za pośrednictwem poczty), zgodnie z art. 151 § 1 O.p. na adres siedziby A. sp. z o.o. (dalej: Spółka, Skarżąca) tj. B., ul. [...] i doręczona z uwzględnieniem wymogów przewidzianych w art. 144, art. 150 i art. 151 O.p. Ze znajdujących się w aktach sprawy, koperty i potwierdzenia odbioru decyzji wynika, że z powodu niemożności doręczenia w dniu 12 października 2016 r. przesyłki adresowanej do Spółki, przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni, przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 20 października. Z uwagi na niepodjęcie w terminie (tj. do dnia 27 października 2016 r.) awizowanej przesyłki, zwrócono ją do nadawcy (tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.) w dnu 27 października 2016 r. Uwzględniając powyższe ustalenia oraz przepisy art. 150 i art. 151 O.p. organ podatkowy, na podstawie art. 150 § 4 O.p., (tj. z upływem 14 dni od pierwszego zawiadomienia o niemożności doręczenia i pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej), ww. przesyłkę zawierającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z 11 października 2016 r. uznał za doręczoną Spółce w dniu 26 października 2016 r. Ponieważ odwołanie od ww. decyzji wpłynęło do organu podatkowego w dniu 20 maja 2019 r., powołując przepisy art. 223 § 1 i § 2, art. 12 oraz art. 228 O.p. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z 11 października 2016 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Spółka, wnosząc o uchylenie postanowienia, zarzuciła naruszenie:

- art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 w zw. z art. 162 § 1 O.p., polegające na błędnym zastosowaniu tych przepisów i ich nieprawidłowej wykładni, polegającej na stwierdzeniu przez organ podatkowy uchybienia przez Spółkę terminowi do wniesienia odwołania, przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania;

- art. 150 § 2 i 4 , art. 151 i art. 187 §3 O.p. polegające na uznaniu, że wymogi związane z doręczeniem korespondencji stronie zostały zachowane, w sytuacji, w której nie miało miejsca skuteczne doręczenie Spółce decyzji, bowiem organ podatkowy nie dopełnił obowiązków związanych z doręczeniem Spółce korespondencji w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej (innym niż wpisane w KRS) pomimo, że o istnieniu takiego miejsca miał wiedzę.

Uzasadniając zarzuty skargi Skarżąca stwierdziła, że organ podatkowy w dniu 19 lipca 2019 r nie miał prawa stwierdzić wniesienia odwołania po terminie, skoro w tej dacie nie był jeszcze rozpoznany wniosek Spółki o przewrócenie terminu do wniesienia odwołania, wniosek rozpoznano dopiero 22 lipca 2019 r. Ponadto wskazał, że decyzja nie została skutecznie doręczona Spółce. Organ podatkowy nie zachował bowiem wymogów doręczenia, wynikających z Ordynacji podatkowej, gdyż nie doręczył decyzji pod adresem miejsca prowadzenie przez Spółkę działalności, które było inne niż miejsce siedziby Spółki i o faktach tych organ podatkowy wiedział, ponieważ wraz z pismem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. z dnia 25 kwietnia 2016 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. złożono zeznanie CIT-8 za 2015 r., w którym w miejsce adresu siedziby Spółki wpisano Ł. gm. D. w województwie podkarpackim.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażane w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019, poz. 2107 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019, poz. 2325 – dalej: P.p.s.a.), ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 §1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 O.p. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. W rozpoznawanej Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. ww. decyzję z 11 listopada 2016 r. doręczył Spółce na adres wskazany jako miejsce siedziby Spółki. Doręczenie nastąpiło w trybie art. 150 § 4 O.p. w dniu 26 października 2016 r. Odwołanie od tej decyzji wpłynęło do organu podatkowego 20 maja 2019 r. Prawidłowo zatem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, na podstawie art.t. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 O.p., uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Nie jest zasadny podnoszony w skardze zarzut wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania przed rozpoznaniem wniosku Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Kwestie przewrócenia terminu do wniesienia odwołania można bowiem rozważać wówczas, gdy zostanie stwierdzone uchybienie temu terminowi. Wnioski takie można wyprowadzić z treści art. 162 § 1 i § 2 O.p., który stanowi:

- w § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

- w § 2. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

Przywrócić termin można zatem wówczas gdy stwierdzone zostało jego uchybienie. Stanowisko takie znajduje też potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku z 8 stycznia 2012 r. sygn. akt II FSK 1443/11 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: " rozpatrzenie sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 162 Ordynacji podatkowej jest na osi czasu etapem następującym po wydaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie temu terminowi, na podstawie art. 228 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, niezależnie od tego kiedy ów wniosek został złożony (po wniesieniu odwołania czy jednocześnie z nim). (...) Instytucja przewrócenia terminu została przewidziana do takich sytuacji, w których już doszło do uchybienia terminu". Oznacza to, że organ podatkowy najpierw w formie przewidzianej prawem, tj. w formie postanowienia stwierdził uchybienie przez Spółkę terminowi do wniesienia odwołania, a następnie rozpoznał wniosek Spółki o przywrócenie tego terminu.

Nie jest także zasadny podnoszony w skardze zarzut nieprawidłowego uznania przez organ podatkowy, że wymogi związane z doręczeniem korespondencji Spółce zostały zachowane, bowiem nie dopełniono obowiązków związanych z doręczeniem korespondencji w miejscu prowadzenia przez Spółkę działalności (innym niż wskazana w KRS siedziba Spółki), pomimo, że o istnieniu takiego miejsca wiedział. Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu podatkowym, zakończonym wydaniem przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. decyzji z 11 listopada 2016 r., korespondencja do Spółki była kierowana na adres wskazany, w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: KRS) jako siedziba Spółki (B., ul. [...] ). Wskazany przez Spółkę w skardze adres (Ł. , gm. D. w województwie podkarpackim) nie został ujawniony w KRS ani jako adres siedziby Spółki, ani jako adres miejsca prowadzenia przez Spółkę działalności. Spółki podlegające obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców są obowiązane zgłaszać zmiany danych dotyczących przedsiębiorstwa i prowadzonej działalności, w takim zakresie, jaki obejmują dane, które obligatoryjnie podlegają wpisowi do tego rejestru. W celu aktualizacji danych Spółka winna złożyć stosowny wniosek do sądu rejestrowego. Obowiązek zgłoszenia zmian wynika z art. 168 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm. – dalej: K.s.h.), który stanowi, że wszelkie zmiany danych wymienionych w art. 166 § 1 i § 2 zarząd powinien zgłosić sądowi rejestrowemu w celu wpisania do rejestru lub ujawnienia w aktach rejestrowych. Stosownie zaś do art. 14 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 1142 ze zm.) podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis do Rejestru nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do Rejestru lub uległy wykreśleniu z Rejestru. Przywołane uregulowania potwierdzają, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. ww. decyzję wysłał na prawidłowy adres, tj. adres ujawniony przez Spółkę w KRS jako adres siedziby (tj. B., ul. [...] ). Ponieważ zrealizowane zostały także wymogi wskazane w art. 150 § 1 pkt 1 § 2- § 4 O.p. prawidłowo organ podatkowy przyjął, że ww. decyzję doręczono Spółce 26 października 2016 r. Odwołanie od tej decyzji wniesione 20 maja 2019 r., zostało zatem wniesione z uchybieniem terminu wskazanego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 usatwy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił, jako bezzasadną.