Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 254/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 1 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia NSA Janusz Nowacki, Protokolant Referendarz sądowy Magdalena Sieniuć, po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi C. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] 2/ stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99 poz. 1001 ze zm.) i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. Nr 164 poz. 1366) – po rozpatrzeniu odwołania C. S. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] orzekającej o konieczności zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego za okres od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 31 lipca 2005 r. w wysokości 1635,70 zł – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż C. S. uzyskał status osoby bezrobotnej od dnia [...] oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 10 września 2004 r. w wysokości 120 % zasiłku podstawowego na okres 12 miesięcy, na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...].

W dniu 9 września 2005 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował Powiatowy Urząd Pracy Nr [...] w Ł. o przyznaniu C. S. świadczenia przedemerytalnego od dnia 12 maja 2005 r.

W związku z powyższym Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] pozbawił C. S. statusu osoby bezrobotnej od dnia 12 maja 2005 r. Kolejną zaś decyzją z dnia [...] nr [...], uznając wypłacony od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 31 lipca 2005 r. zasiłek dla bezrobotnych za świadczenie nienależne, Prezydent Miasta Ł. zobowiązał C. S. do zwrotu zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 31 lipca 2005 r. w kwocie 11635,70 zł.

W wyniku rozpatrzenia odwołania C. S. od powyższej decyzji, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] [...] uchylił zaskarżoną decyzję I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano na konieczność ustalenia, kiedy C. S. zgłosił się do urzędu pracy i otrzymał dokument o pobieraniu zasiłku dla bezrobotnych przez okres co najmniej 6 miesięcy oraz w jakim dniu wypłacono skarżącemu po raz pierwszy świadczenie przedemerytalne i za jaki okres, a także wyjaśnienia jakiej treści pouczenie dla bezrobotnych otrzymał skarżący.

Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną po uzupełnieniu postępowania wyjaśniającego, Prezydent Miasta Ł. orzekł o konieczności zwrotu nienależnie pobranego przez C. S. świadczenia pieniężnego za okres od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 31 lipca 2005 r. w kwocie 1635,70 zł brutto.

W odwołaniu od powyższej decyzji C. S. podniósł, iż nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych w miesiącach sierpniu i wrześniu 2005 r., po przyznaniu świadczenia przedemerytalnego. Jednocześnie wskazał, iż za okres od 11 maja 2005 r. do 31 sierpnia 2005 r. otrzymał z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kwotę 2004 zł, a kwota do zwrotu żądana przez urząd pracy za okres o miesiąc krótszy od 11 maja

2005 r. do 31 lipca 2005 r. wynosi 1635,70 zł. Z tego względu uznał za niesprawiedliwe objęcie obowiązkiem zwrotu kwoty wyższej niż otrzymał.

Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy wskazał, iż od dnia 1 listopada

2005 r., na podstawie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 164, poz. 1366), zmianie uległa treść przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jednakże stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ww. ustawy, tj. 1 listopada 2005 r., stosuje się przepisy dotychczasowe. Z uwagi zatem na fakt, że postępowanie w sprawie zwrotu przez C. S. nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 31 lipca 2005 r. zostało wszczęte decyzją Prezydenta Miasta Ł. nr [...], wydaną w dniu [...], na podstawie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 października 2005 r., przedmiotową sprawę należało, w ocenie organu odwoławczego, rozpatrzyć według tych przepisów, zwłaszcza, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] nr [...], nie rozstrzygnął kwestii zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, lecz uchylił zaskarżoną decyzję organu l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Jednocześnie organ odwoławczy ustalił, iż C. S. od dnia 12 maja 2005 r. przyznano prawo do świadczenia przedemerytalnego, na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] znak: [...]. W oświadczeniu z dnia 24 listopada 2005 r. złożonym w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr [...] w Ł. C. S. stwierdził, że decyzję o przyznaniu świadczenia przedemerytalnego otrzymał w dniu 13 września 2005 r., a świadczenie przedemerytalne po raz pierwszy wypłacono mu około 2 września 2005 r., na poczcie.

Z kolei informację o uzyskaniu przez C. S. prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 12 maja 2005 r., Powiatowy Urząd Pracy Nr [...] w Ł. uzyskał w dniu 9 września 2005 r., na podstawie przesłanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych pisma w tej sprawie z dnia 2 września 2005 r., znak:: [...].

W świetle zaś postanowień art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy pojęcie bezrobotny oznacza osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, która m.in. nie pobiera świadczenia przedemerytalnego.

Oznacza to zatem, iż C. S. nabywając prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 12 maja 2005 r., przestał z tym dniem spełniać warunki posiadania statusu osoby bezrobotnej, w związku z czym uzasadnionym było pozbawienie skarżącego statusu osoby bezrobotnej od dnia 12 maja 2005 r. Zasadne jest również zażądanie zwrotu zasiłku dla bezrobotnych za okres od 12 maja 2005 r. do 31 lipca 2005 r., za który C. S. otrzymał zasiłek dla bezrobotnych, do którego prawo utracił wraz z utratą statusu osoby bezrobotnej, tj. od dnia 12 maja

2005 r.

Z kolei zgodnie z przepisami art. 76 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 października 2005 r. osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Przy czym za świadczenie nienależne uważa się m. in. świadczenie wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach /art. 76 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy/.

Ponadto C. S. otrzymał prawidłowe pouczenie o okolicznościach powodujących pozbawienie statusu osoby bezrobotnej oraz utratę prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący w czasie rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr [...] w Ł. w dniu [...] złożył zgodne z prawdą oświadczenie, że nie pobiera świadczenia przedemerytalnego, co było jednym z warunków uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Jednocześnie C. S. został pouczony o okolicznościach powodujących utratę statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W pouczeniu podkreślono, że utrata statusu bezrobotnego następuje, jeżeli bezrobotny przestanie spełniać warunki osoby bezrobotnej, tj. jeżeli zaistnieje chociażby jedna zmiana okoliczności w złożonym przez niego ww. oświadczeniu z dnia 2 września 2004 r. C. S. wiedział zatem, że w przypadku nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego utraci status osoby bezrobotnej, a tym samym również prawo do zasiłku dla bezrobotnych, przysługujące wyłącznie osobom bezrobotnym. Dodał przy tym, iż z treści odwołania, złożonego przez C. S. w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr [...] w Ł. w dniu 6 października 2005 r. oraz z treści jego oświadczenia z dnia 24 listopada 2005 r. wynika, że skarżący godził się na spłatę należności, kwestionując jedynie jej wysokość.

Organ odwoławczy podniósł także, iż skarżący za ten sam okres od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 31 lipca 2005 r. otrzymał dwa świadczenia: zasiłek dla bezrobotnych i świadczenie przedemerytalne. Jednoczesna ich wypłata byłaby niezgodna z zasadami współżycia społecznego, bowiem oba świadczenia wiążą się z faktem pozostawania bez pracy i są wypłacane ze środków publicznych. Ustawodawca wyraźnie zresztą to zaakcentował, w cytowanym art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wskazując, że statusu osoby bezrobotnej, a tym samym prawa do zasiłku dla bezrobotnych, nie może nabyć i posiadać osoba uprawniona do świadczenia przedemerytalnego.

Ponadto dodatkowym argumentem uzasadniającym utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, zdaniem organu, jest fakt, iż przepisy art. 76 ust. 1 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 października 2005 r. nie przewidywały możliwości pomniejszenia przez organ rentowy kwoty przyznanego świadczenia przedemerytalnego o kwotę wypłaconego za ten sam okres zasiłku dla bezrobotnych. Ustawodawca dostrzegając tę lukę od dnia 1 listopada 2005 r. wprowadził zapis, iż organ rentowy może dokonać takiego potrącenia.

Odnosząc się z kolei do kwestii wysokości nienależnie wypłaconego świadczenia, którą skarżący poruszył w odwołaniach z dnia 6 października 2005 r. i z dnia 28 lutego 2006 r. oraz w oświadczeniu z dnia 24 listopada 2005 r., organ odwoławczy wyjaśnił, iż sprawę wysokości zwrotu nienależnego świadczenia regulują przepisy art. 76 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach, stanowiące, że zwrot nienależnego świadczenia obejmuje kwotę otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Wysokość nadpłaty, jak wynika z zaświadczenia znajdującego się w aktach, jego zdaniem została obliczona prawidłowo z uwzględnieniem zaliczek na podatek dochodowy oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Wobec powyższego Wojewoda [...] orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją, C. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Kwestionując rozstrzygnięcie sprawy C. S. podniósł, iż pouczenie zawarte w aktach sprawy nie dotyczyło sytuacji, w której się znalazł. Wskazał, iż biorąc pod uwagę dobrą wolę Urzędu Pracy oraz ZUS i postępując zgodnie z literą prawa z braku rozwiązania w 2005 r. zmuszony został przyjąć nadpłaconą kwotę 1635,70 zł do rozliczenia z Izbą Skarbową. Kwota ta po zwrocie powoduje podwójne opodatkowanie za okres 12.05-31.07.2005 r. z tytułu podatku i ubezpieczenia zdrowotnego. Po zwrocie brutto żądanej kwoty musiałby otrzymać rozliczenie korygujące również w 2006 r. W konkluzji stwierdził, iż prosi o zobowiązanie instytucji do zwrotu niesłusznych podatków, których zwrot nastąpi dopiero w 2007 r. Jednocześnie podkreślił, iż nie powinien ponosić żadnych konsekwencji związanych z przyznaniem świadczenia.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację i wnioski zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu.

Tytułem wstępu wyjaśnić jednak należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest z punktu widzenia kryterium legalności. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje zatem sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, w tym nie zobowiązuje organów administracji do zwrotu niesłusznych podatków – jak wnosi skarżący, lecz jedynie ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono reguł postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego. Uwzględnienie skargi skutkujące uchyleniem zaskarżonej decyzji może nastąpić zaś tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej "p.p.s.a.")/.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Przede wszystkim stwierdzić jednak należy, iż stan faktyczny sprawy nie jest sporny i nie budzi wątpliwości. Skarżący zarejestrował się w PUP Nr [...] w Ł. 2 września

2004 r. i mocą decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] uzyskał status bezrobotnego oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnego w wysokości 120% zasiłku podstawowego na okres 12 miesięcy. Świadczenie to było wypłacane skarżącemu za okres od dnia 10 września 2004 r., do dnia 31 lipca 2005 r.

W dniu 9 września 2005 r. ZUS poinformował PUP Nr [...] w Ł. o przyznaniu decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], znak: [...] C. S. prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 12 maja 2005 r. Świadczenia przedemerytalne po raz pierwszy wypłacono skarżącemu ok. 2 września 2005 r., na poczcie.

Spór zainicjowany wniesieniem skargi dotyczy natomiast możliwości żądania przez organy zatrudnienia zwrotu pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 31 lipca 2005 r. – jako świadczenia nienależnie pobranego.

W tym kontekście wskazać należy, iż organy zatrudnienia, uwzględniając okoliczności przedmiotowej sprawy, dokonały nieprawidłowej interpretacji przepisów

art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c i art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r. Nr 99 poz. 1001 ze zm.) w związku z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. Nr 164 poz. 1366).

W świetle obowiązującego bowiem w dacie orzekania przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit.c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy osoba bezrobotna to osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-e i g lub cudzoziemiec - członek rodziny obywatela polskiego, niezatrudniona i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieucząca się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej w systemie wieczorowym, zaocznym lub eksternistycznym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukująca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli:/.../ nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności, nie pobiera zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego.

Z cytowanego przepisu wynika, że za bezrobotnego może być uznana m.in. osoba zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia, która nie pobiera m.in. świadczenia przedemerytalnego.

Ze zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że skarżący został zarejestrowany w PUP Nr [...] w Ł. [...] Zasiłek dla bezrobotnych pobierał w okresie od 10 września 2004 r. do dnia 31 lipca 2005 r. Świadczenie przedemerytalne za okres od 12 maja 2005 r. do dnia zostało mu natomiast przyznane na podstawie decyzji ZUS z dnia [...], a wypłacone przez ZUS (według oświadczenia skarżącego niekwestionowanego przez organ zatrudnienia) dopiero ok. 2 września 2005 r.

Z porównania powyższych dat jednoznacznie wynika, że w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych skarżący nie pobierał świadczenia przedemerytalnego, bowiem decyzja ZUS przyznająca prawo do tego świadczenia została wydana dopiero w dniu [...], a sama wypłata, czyli "pobranie" tego świadczenia nastąpiło ok. 2 września 2005 r.

Podkreślić przy tym należy, że już w wyroku z dnia 23 lutego 2001 r. NSA OZ w Łodzi w sprawie sygn. akt II SA/Łd 1588/98 (niepublikowany) przedstawił stanowisko, które Sąd w składzie rozstrzygającym przedmiotową sprawę w pełni podziela, że dopiero od daty pobrania świadczenia przedemerytalnego skarżący przestał spełniać przesłanki osoby bezrobotnej w rozumieniu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, przy czym określenie "pobrać" oznacza wziąć, otrzymać coś jako wynagrodzenie, przydział, odebrać jakąś należność, opłatę, zainkasować, ściągnąć.

W tej sytuacji w ocenie Sądu nie jest uprawnione twierdzenie organu odwoławczego, że C. S. pobierając świadczenie przedemerytalne nie spełniał w okresie od 12 maja 2005 r. do 31 maja 2005 r. warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i w związku z tym nie był uprawniony do pobrania zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 31 lipca 2005 r.

Nieuzasadniony jest również w ocenie Sądu twierdzenie organu odwoławczego, że skarżący został prawidłowo pouczony, iż w przypadku uzyskania decyzji stwierdzającej nabycie prawa do świadczenia przedemerytalnego utraci status osoby bezrobotnej, a tym samym również prawo do zasiłku dla bezrobotnych, przysługujące wyłącznie osobom bezrobotnym.

Zresztą nawet przy zachowaniu najdalej posuniętej staranności bezrobotny nie mógł przewidzieć, jaka będzie decyzja ZUS, zwłaszcza, iż decyzją z dnia [...] ZUS odmówił przyznania mu prawa do świadczenia przedemerytalnego. Trudno natomiast wymagać od skarżącego, aby powstrzymywał się od pobierania zasiłku dla bezrobotnych w urzędzie pracy tylko z tego powodu, że spodziewa się, iż tym razem zapadnie dla niego pozytywna decyzja ZUS w przedmiocie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Jeżeli organ zatrudnienia widział w tej okoliczności sytuację wypełniającą przesłanki zagadnienia prejudycjalnego, kierując się zasadami wynikającymi z art. 7, 8 i 9 kpa winien wyjaśnić ze skarżącym, czy ponownie ubiega się o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Również interpretacja treści art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 powoływanej ustawy, który stanowi, że osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne; przy czym za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się: 1) świadczenie pieniężne wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach, pozwala stwierdzić, że w sytuacji skarżącego nie można przyjąć, iż świadczenie pieniężne zostało wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania z uwagi na to, iż zasiłek dla bezrobotnych był wypłacany, w momencie gdy skarżący pobierał świadczenie przedemerytalne. Użycie słów "mimo zaistnienia okoliczności" oznacza, że art. 76 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy dotyczy sytuacji, w której zasiłek dla bezrobotnych jest wypłacany, chociaż osoba, która go otrzymuje pobiera jednocześnie świadczenie przedemerytalne, a jest pouczona, iż nie może pobierać jednocześnie dwóch świadczeń. Jak wykazano wyżej taka sytuacji nie miała miejsca w przypadku skarżącego.

Co więcej, fakt, iż zgodnie z art. 78 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku przyznania bezrobotnemu lub innej uprawnionej osobie prawa do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, renty szkoleniowej, renty socjalnej, zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę za okres, za który pobierała zasiłek, dodatek szkoleniowy, stypendium albo inne świadczenie pieniężne z tytułu pozostawania bez pracy, pobrane z tego tytułu kwoty w wysokości uwzględniającej zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych i składkę na ubezpieczenie zdrowotne zalicza się na poczet przyznanego przez organ rentowy świadczenia/.../ i w takiej sytuacji tak rozliczone świadczenie nie jest świadczeniem nienależnym (art. 76 ust. 2 pkt 3) świadczy w opinii Sądu, że intencją ustawodawcy przy określaniu sytuacji, w których organy zatrudnienia są uprawnione do żądania zwrotu pobranego świadczenia było przede wszystkim wyeliminowanie sytuacji, w których świadczenie nie powinno być wypłacane w okresach, w których bezrobotny bądź osiągnął dochody z innych uznanych przez prawo źródeł, bądź znajdował się w sytuacji materialnej, w której zasiłek ten nie spełniał już funkcji jedynego źródła osiągania środków pieniężnych na utrzymanie.

Na marginesie sprawy należy podnieść, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 października 2000 r., sygn. III RN 20/00, zaprezentował stanowisko, że przepis art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

(tj.: Dz. U. z 1997 r. Nr [...]5, poz. 128 ze zm.) stanowi samodzielną podstawę prawną decyzji stwierdzającej obowiązek zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych (opubl. OSNAP 2001/12/403). W ocenie Sądu pogląd ten pozostaje aktualny w odniesieniu do zastosowanego w przedmiotowej sprawie przepisu art. 76 ust. 1 i ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienie i instytucjach rynku pracy, co ma takie znaczenie, że prowadząc postępowanie w sprawie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia organy zatrudnienia badają tylko przesłanki wynikające z przepisów określających obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.

W ocenie Sądu, okoliczności, na które powoływały się organy w przedmiotowej sprawie, jak wykazano wyżej, nie wypełniały przesłanek powołanego art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, stąd nieuzasadnione było żądanie zwrotu wypłaconego zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia 12 maja 2005 r., do dnia 31 lipca 2005 r.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 p.p.s.a, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...].

O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono stosownie do art. 152 p.p.s.a.