Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1014/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na rozprawie wniosku K. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz wniosku o zawieszenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie dokonania rozbiórki budynku gospodarczego postanawia 1. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia; 2. odmówić zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu zażalenia K. L. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego przeciwko K. L. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...], utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W skardze na powyższe postanowienie K. L. wniósł o wstrzymanie jego wykonania oraz zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 1051/10.

W piśmie z dnia 7 grudnia 2011r. pełnomocnik skarżącego podtrzymała powyższe wnioski skarżącego, podnosząc w uzasadnieniu, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego i wyegzekwowanie obowiązku rozbiórki budynku przyczyni się do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Należy bowiem uwzględnić fakt podejmowania przez skarżącego działań prawnych, mających na celu na celu zweryfikowanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. nakazującej rozbiórkę.

Obecnie rozpatrywana jest przez Naczelny Sąd Administracyjny skarga kasacyjna w sprawie o sygn. akt II OSK 881/11. Rozbiórka budynku zniweczy powyższe działania i może wiązać się z niemożliwością odbudowy budynku gospodarczego z uwagi na koszty. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ma kluczowe znaczenie wobec faktu złożenia przez pełnomocnika skarżącego w sprawie o sygn. akt II OSK 881/11 wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nr 61/2010 z dnia 20 maja 2010r. nakazującej rozbiórkę budynku gospodarczego.

Nadto, zdaniem pełnomocnika skarżącego, uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 16 grudnia 2011r. pełnomocnik skarżącego podtrzymała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej w sposób wyczerpujący zostały określone w przytoczonym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a więc istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, jak również niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Omawiana instytucja ma zatem na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności.

W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi jednakże wątpliwości, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jest to akt, który nie podlega wykonaniu. Wynika to z samej istoty tego postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym. Nie nadaje stronie uprawnień i nie nakłada obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nie dotyka bezpośrednio sfery prawnej skarżącego.

Okoliczność ta powoduje, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie może zostać uwzględniony.

Odmienny charakter ma natomiast sama decyzja o nakazie rozbiórki budynku gospodarczego, lecz kwestia wstrzymania jej wykonania podlegać będzie odrębnemu rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku złożenia przez pełnomocnika skarżącego stosownego wniosku.

Odnosząc się do wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o nakazie rozbiórki budynku gospodarczego zauważyć natomiast trzeba, że w myśl art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania wówczas, gdy w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może bezpośrednio wpływać na wynik postępowania, co uzasadnia celowość jego wstrzymania do czasu jego rozstrzygnięcia. Kwestią wstępną jest więc wyłącznie takie zagadnienie, które warunkuje kierunek rozstrzygnięcia w sprawie zawisłej przed sądem. W wypadku, gdy sąd może samodzielnie dokonać ustaleń koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy, nie ma podstaw do zawieszenia postępowania z tej przyczyny.

Z sytuacją taką mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o nakazie rozbiórki nie ma żadnego znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego tym bardziej, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma wyłącznie charakter wpadkowy. W postępowaniu tym sąd jedynie ocenia spełnienie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, o jakich stanowi przytoczony wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania sąd nie dokonuje oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, którego wniosek ten dotyczy, a w wypadku Naczelnego Sądu Administracyjnego – oceny zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 oraz art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 131 p.p.s.a sąd orzekł, jak w postanowieniu.

A.D.