Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1735/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: uchylono postanowienia II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 64 par 2, art.105
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 135
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1735/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, WSA Waldemar Michaldo (spr.), Protokolant: st.sekr.sąd. Bożena Piątek, po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w dniu 20 maja 2016 r., sprawy ze skargi L. z siedzibą na C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 357 zł ( trzysta pięćdziesiąt siedem złotych).


UZASADNIENIE

W wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego do majątku F. sp. z o.o. z siedzibą w K., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez ZUS dokonał w dniu 21 listopada 2014 r. zajęcia m.in. agregatu do chłodzenia wody model [...] , seria nr [...] , rok produkcji 2008.

Pismem z dnia 21 maja 2015 r. spółka L. z siedzibą na Cyprze, reprezentowana przez radcę prawnego M. T. złożyła na podstawie art. 38 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm., dalej jako u.p.e.a.) wniosek o wyłączenie spod egzekucji opisanego wyżej agregatu do chłodzenia wody .

Po wpłynięciu przedmiotowego wniosku Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego, pismem z dnia 3 czerwca 2015 r. wezwał radcę prawnego M.T.na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do usunięcia braków formalnych ww. wniosku w postaci braku pełnomocnictwa. W treści wezwania organ wyjaśnił, że załączone do wniosku pełnomocnictwo do reprezentacji spółki L.nie jest wystarczające, gdyż udzielone było do dnia 24 kwietnia 2014 r. Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego zauważył również w przedmiotowym piśmie, że do wniosku nie załączono dokumentu świadczącego o tym, iż osoba udzielająca pełnomocnictwa była uprawniona do jednoosobowej reprezentacji ww. Spółki, jak również w tym zakresie nie złożono żadnych wyjaśnień.

Pismem z dnia 11 czerwca 2015 r. zatytułowanym "Pismo wnioskodawcy" pełnomocnik spółki L. poinformował wzywający organ, że w Republice Cypryjskiej nie prowadzi się ogólnodostępnego rejestru spółek będącego odpowiednikiem polskiego Krajowego Rejestru Sądowego, natomiast wszelkie informacje są dostępne wyłącznie w drodze zaświadczeń wydawanych przez Cypryjskie Ministerstwo Handlu, Przemysłu i Turystyki. Pełnomocnik zaznaczył także, że na potrzeby niniejszej sprawy wystąpiono do właściwego organu cypryjskiego po stosowne zaświadczenia uzupełniające. Do ww. pisma załączono pełnomocnictwo z dnia 20 maja 2015 r. wraz z częścią ww. zaświadczeń oraz z oświadczeniem pełnomocnika r.pr. M.T., że pełnomocnictwo zostało udzielone przez osobę do tego uprawnioną.

Pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. spółka L.złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. "wniosek o przywrócenie terminu oraz uzupełnienie pisma wnioskodawcy z dnia 11.06.2015 r."

W uzasadnieniu ww. pisma wskazano, że spółka nie miała możliwości przedłożenia w zakreślonym przez organ terminie dokumentów wykazujących uprawnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania spółki. W dalszej części pisma wskazano, że w związku z otrzymaniem dokumentów z Cypryjskiego Ministerstwa Handlu, Przemysłu i Turystyk, niezwłocznie przesyła się je wraz z tłumaczeniem przysięgłym "niniejszym pismem".

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego odmówił wnioskodawcy przywrócenia terminu do złożenia dokumentów wskazujących na to, że mocodawca w dniu 24 kwietnia 2013 r. tj. w dniu udzielania pełnomocnictwa był jednoosobowo uprawniony do reprezentacji spółki L..

W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że przyczyna uchybienia terminu wskazana przez stronę nie uprawdopodobnia braku jej winy. W swym stanowisku organ wyraził pogląd, że podmiot powierzający prowadzenie swoich spraw winien zadbać o to, aby osoba umocowana do działania w jego imieniu, od samego początku była wyposażona w niezbędne do tego dokumenty. To, że część wymaganych dokumentów pozyskiwana była po podjęciu czynności przez pełnomocnika przed organem, świadczy w ocenie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego o braku należytej staranności mocodawcy w dbaniu o swoje interesy i nie może być podstawą do przywrócenia terminu do złożenia wymaganych dokumentów.

Organ I instancji zwrócił również uwagę, że wykazanie prawidłowego umocowania w przypadku reprezentowania przez radcę prawnego strony będącej osobą prawną, wymaga złożenia zarówno pełnomocnictwa udzielonego temu radcy przez osoby działające w imieniu osoby prawnej, jak i dokumentu wykazującego, że osoby te są umocowane do działania jako organ osoby prawnej.

Następnie postanowieniem z dnia 21 lipca 2013 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. odmówił wyłączenia spod egzekucji ww. agregatu do chłodzenia wody.

Pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. spółka L.z siedzibą na Cyprze, reprezentowana przez radcę prawnego MT. złożyła zażalenie m.in. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 21 lipca 2015 r. nr [...], zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 k.p.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

Wskazując na powyższe naruszenia, spółka zwróciła uwagę, że organ mimo uznania, iż pełnomocnik strony nie wykazał, że został należycie umocowany do reprezentowania strony, na podstawie złożonych dokumentów uznaje czynności pełnomocnika za czynności strony.

W piśmie podniesiono również, że brakiem formalnym, do którego uzupełnienia wezwał organ w piśmie z dnia 3 czerwca 2015 r. było wyłącznie pełnomocnictwo i tylko do tego braku zaznaczono rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W związku z powyższym, dokumenty wskazujące umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa nie były objęte wezwaniem, zatem ich złożenie nawet po terminie nie powinno wywierać negatywnych konsekwencji dla strony.

Rozpoznając przedmiotowe zażalenie Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 17, art. 18 w związku art. 58 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), postanowieniem z dnia 10 września 2015 nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 21 lipca 2015 r. nr [...],

Na wstępie uzasadnienia przedmiotowego rozstrzygnięcia, powołując regulację art. 58 § 1 k.p.a. podkreślono, że uchybienie terminu będzie poczytane za zawinione, gdy strona nie dopełniła czynności z powodu przeszkody, którą mogła przezwyciężyć.

Organ II instancji wyjaśnił, że w niniejszej sprawie strona - L.z siedzibą na Cyprze wnioskując o wyłączenie zajętej ruchomości działała przez pełnomocnika. Pełnomocnictwo załączone do wniosku nie było jednak wystarczające, gdyż udzielone było do dnia 24 kwietnia 2014 r., nie załączono również dokumentu świadczącego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była jednoosobowo do tego uprawniona.

W uzasadnieniu omawianego postanowienia podkreślono, że do prawidłowego umocowania do działania w imieniu osoby prawnej wraz z pełnomocnictwem należało złożyć dokument, z którego wynika, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego upoważniona. Dokument taki pozwala na rozwianie wszelkich wątpliwości, dotyczących kwestii, czy pełnomocnictwo zostało udzielone zgodnie z zasadami reprezentacji obowiązującymi w danym podmiocie, a także czy udzieliły go osoby uprawnione.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej wystosowane przez organ I instancji wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie ruchomości było jasne i nie mogło pozostawiać wątpliwości, co do sposobu prawidłowego jego wykonania. W wezwaniu wyraźnie wskazano, że uzupełnienie braku powinno nastąpić m.in. przez złożenie pełnomocnictwa oraz dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania spółki.

Spółka, choć nadesłała pełnomocnictwo w zakreślonym terminie, nie przedłożyła dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji w dacie jego udzielenia. Natomiast na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, organy I i II instancji nie mogły stwierdzić, czy osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego jednoosobowo uprawniona.

Organ przychylił się do argumentacji wskazanej przez organ I instancji, wskazując, że spółka L.upoważniając kogoś do reprezentacji w obcym kraju, winna była już w momencie udzielania pełnomocnictwa dostosować je do wymogów obowiązujących w tym kraju, tym bardziej, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z pełnomocnikiem, któremu doskonale są znane wymogi prawidłowego umocowania do działania w imieniu osoby prawnej, z uwagi na wykonywany przez siebie zawód. Podmiot powierzający prowadzenie swoich spraw pełnomocnikowi powinien zadbać o to, aby posiadał on wszystkie niezbędne dokumenty od samego początku, a nie dopiero po podjęciu przez niego czynności przez organami egzekucyjnymi. W ocenie organu zażaleniowego jest to przejaw braku należytej staranności mocodawcy w dbaniu o swoje interesy.

Równocześnie w omawianym postanowieniu organu II instancji stwierdzono, że wniosek strony o przywrócenie terminu był wadliwy, gdyż prośbę o przywrócenie terminu należało wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należało dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż Spółka L.pismem z dnia 11 czerwca 2015 r. udzieliła odpowiedzi na wezwanie (data nadania 12 czerwca 2015 r.), natomiast wniosek o przywrócenie terminu skierowała w dniu 19 czerwca 2015 r. Odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków i wniosek o przywrócenie terminu nie zostały złożone równocześnie.

Dyrektor Izby Skarbowej zauważył dodatkowo, że pełnomocnik również w postępowaniu przed organem drugiej instancji nie przedstawił dokumentu potwierdzającego, że osoba udzielająca mu pełnomocnictwa jest jednoosobowo do tego upoważniona.

Podsumowując organ zażaleniowy stwierdził, że zaistniały stan rzeczy jest spowodowany z winy strony, co wyklucza przywrócenie terminu do złożenia wymaganych dokumentów.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe postanowienie wniosła L., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:

• art. 58 § 1 k.p.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu w sytuacji, gdy Strona uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy;

• art. 138 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia.

Podnosząc przedmiotowe zarzuty skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych na rzecz skarżącego.

W uzasadnieniu skargi, strona skarżąca podtrzymała swoje stanowisko oraz argumentację przedstawioną wcześniej w zażaleniu .

W szczególności wskazano, że pełnomocnik spółki, pozostając w bieżącym kontakcie telefonicznym i mailowym ze swoim mandantem, przekazywał mu na bieżąco wymagania stawiane przez organ. Do dnia upływu terminu zakreślonego przez organ, skarżący przekazał pełnomocnikowi wszystkie dane i dokumenty, które był w stanie pozyskać. Na dzień upływu terminu pełnomocnik nie dysponował, z przyczyn niezależnych od strony, kompletem dokumentów wskazujących na umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania spółki. Podkreślono, że skarżący, jako spółka prawa cypryjskiego, funkcjonuje w cypryjskiej rzeczywistości prawnej, która z oczywistych względów odmienna jest od rzeczywistości polskiej. Brak jest w Republice Cypryjskiej ogólnodostępnego rejestru spółek będącego odpowiednikiem polskiego Krajowego Rejestru Sądowego, czego konsekwencją jest to, iż nie można bezzwłocznie pozyskać autoryzowanych przez państwo dokumentów zaświadczających o statusie spółki. W powszechnym obrocie spółki cypryjskiej wystarczającym do wykazania umocowania organu jest oświadczenie jej organu. Natomiast wszelkie informacje autoryzowane przez organ władzy publicznej są dostępne wyłącznie w drodze zaświadczeń wydawanych przez cypryjskie ministerstwo handlu, przemysłu i turystyki na podstawie indywidulanych wniosków, których realizacja zależy wyłącznie od tempa pracy cypryjskiej instytucji publicznej.

Zaznaczono, że na potrzeby rozpoznawanej sprawy pełnomocnik spółki wystąpił do właściwego organu cypryjskiego po właściwe zaświadczenia uzupełniające te, które strona załączyła do pisma z dnia 11 czerwca 2015 r., jednakże do dnia upływu zakreślonego przez Urząd Skarbowy terminu nie dotarły one do pełnomocnika spółki. W związku z powyższym spółka wniosła o przyjęcie przedłożonego pełnomocnictwa oraz części zaświadczeń wraz z oświadczeniem pełnomocnika, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez osobę uprawnioną, natomiast dokumenty wykazujące umocowanie pełnomocnik zobowiązał się przesłać wraz z tłumaczeniem przysięgłym niezwłocznie po ich otrzymaniu.

W dniu 19 czerwca 2015 r. pełnomocnik wystosował do Urzędu Skarbowego pismo z uzupełnieniem brakujących w dniu 11 czerwca 2015 r. dokumentów, które z ostrożności zatytułował jako wniosek o przywrócenie terminu i do którego załączył brakujące dokumenty wraz z ich tłumaczeniem przysięgłym.

Podniesiono także, że w wezwaniu do uzupełnieniu braków formalnych z dnia 3 czerwca 2015 r. brakiem formalnym, do którego uzupełnienia wezwał organ, było wyłącznie pełnomocnictwo i tylko do tego braku zaznaczono rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W ocenie strony skarżącej uprawdopodobniła ona także brak winy w uchybienia terminu. Ze względu na bardzo dużą odległość dzieląca Polskę oraz Cypr brak było możliwości pozyskania przedmiotowych zaświadczeń osobiście, a zagraniczny obieg korespondencyjny zajmuje wiele dni. W ocenie autora skargi należy przy tym także uwzględnić okoliczność, że wydanie przedmiotowych zaświadczeń zależy wyłącznie od tempa pracy cypryjskiego urzędu, a także fakt, iż Spółka nie mogła się przygotować z wyprzedzeniem do niniejszego postępowania, bowiem zajęcie ruchomości Spółki przez organ nie mogło być przewidziane, zatem brak było podstaw do udzielenia zawczasu pełnomocnictwa oraz pozyskanie kompletu stosownych dokumentów, z których wynikałyby zasady reprezentacji spółki zagranicznej.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli: przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W świetle treści wskazanego przepisu oraz przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie korzystając z dyspozycji art. 119 pkt 3 p.p.s.a. mógł z urzędu rozpoznać przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2014, poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na podstawie art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach; stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu tzn. czy jest on zgodny z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Jednocześnie zgodnie z art. 134 p.p.s.a. sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a zatem skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 września 2015 r. o odmowie przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku strony skarżącej z dnia 21 maja 2015 r. o wyłączenie rzeczy spod egzekucji.

Analizując argumentację zaskarżonego postanowienia, w kontekście zgromadzonego materiału dowodowego, nie sposób zgodzić się z zaprezentowanym przez organ stanowiskiem.

Jak wynika z akt administracyjnych kontrolowanej sprawy, pismem z dnia 3 czerwca 2015 r. organ egzekucyjny wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia 21 maja 2015 r. (o wyłączenie rzeczy spod egzekucji) w postaci braku pełnomocnictwa. Organ wyjaśnił, że dołączone do wniosku pełnomocnictwo było ważne do dnia 24 kwietnia 2014 r. Równocześnie w ww. wezwaniu organ zastrzegł rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania w przypadku nieuzupełnienia przedmiotowego braku formalnego.

Dodatkowo w treści wezwania już po skonkretyzowaniu braku formalnego oraz pouczeniu, w którym zawarto rygor wezwania, organ zauważył, że do wniosku nie załączono dokumentu wskazującego na uprawnienie mocodawcy do jednoosobowego reprezentowania spółki, jak również nie złożono w tym zakresie żadnych wyjaśnień. W swym wezwaniu organ nie powiązał jednak wprost nieuzupełnienia tych braków z rygorem pozostawienia przedmiotowego wniosku bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika spółki w dniu 5 czerwca 2015 r.

W ocenie Sądu z treści wezwania wynika w sposób jednoznaczny, że brakiem formalnym, o którego uzupełnienie wzywał organ w trybie art. 64 §2 k.p.a. było pełnomocnictwo i tylko do tego braku odnosił się rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Jako trafny należy więc ocenić podniesiony w skardze zarzut, że dokumenty wykazujące umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa nie były objęte rygorem wezwania, a zatem ich złożenie, nawet po terminie, nie powinno wywierać negatywnych konsekwencji procesowych dla strony. W sytuacji więc, jeżeli organ dostrzegł w trakcie postępowania taki brak formalny powinien precyzyjnie powiązać go w treści wezwania z dnia 3 czerwca 2015 r. z rygorem wynikającym z dyspozycji art. 64 §2 k.p.a., lub też na późniejszym etapie postępowania wystosować do pełnomocnika spółki stosowne wezwanie uzupełniające. Skoro więc strona skarżąca nie została prawidłowo wezwana przez organ egzekucyjny do uzupełnienia przedmiotowych braków formalnych wniosku to nie mogła uchybić terminowi zawitemu, o którym mowa w art.64 § 2 k.p.a., a postępowanie wywołane wnioskiem strony skarżącej o przywrócenie przedmiotowego termu winno ulec jako bezprzedmiotowe umorzeniu zgonie z dyspozycja art.105 k.p.a.

Jedynie na marginesie należy zaznaczyć, że w piśmie z dnia 11 czerwca 2015 r., wypełniając pozbawiony stosownego rygoru postulat organu sformułowany w wezwaniu, pełnomocnik złożył wyjaśnienia co do kwestii uprawnienia mocodawcy do jednoosobowej reprezentacji spółki, załączając także część brakującej dokumentacji, w tym aktualne pełnomocnictwo. We wskazanym piśmie pełnomocnik zawarł oświadczenie, że pełnomocnictwo to zostało udzielone przez osobę uprawnioną. Pełnomocnik poinformował także organ o niemożliwości dokonania wszystkich czynności w terminie, gdyż mimo wystąpienia do organu cypryjskiego o wydanie zaświadczenia wskazującego na odpowiednie umocowanie, zaświadczenia te nie zostały mu przez organ cypryjski doręczone do daty umożliwiającej dokonanie czynności w terminie zakreślonym przez organ egzekucyjny. Jednocześnie zaznaczył on, iż niezwłocznie po ustaniu przyczyny takiego stanu rzeczy, prześle niezbędne dokumenty do organu. ( co też nastąpiło w dniu 19 czerwca 2015r., a wiec w tydzień po wydaniu przez właściwy organ cypryjski brakującego zaświadczenia z 12 czerwca 2015r.)

W świetle okoliczności niniejszej sprawy, mając na uwadze powyższą postawę pełnomocnika nie można zarzucić mu braku staranności w załatwieniu zleconej mu sprawy. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 148/14)

Niezależnie od powyższych rozważań, stwierdzić należy, że wezwanie organu z dnia 3 czerwca 2015 r. zostało wykonane przez stronę skarżącą w zakreślonym przez organ siedmiodniowym terminie. Skoro bowiem rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania został zastrzeżony jedynie na wypadek nieprzedłożenia ważnego pełnomocnictwa, bowiem to załączone do wniosku - jak podał organ - było ważne do dnia 24 kwietnia 2014 r. - i takie nowe pełnomocnictwo zostało przedłożone za pismem z dnia 11 maja 2015 r. (data nadania 12 maja 2015 r.), to stwierdzić należy, że do uchybienia siedmiodniowego terminu ustawowego w niniejszej sprawie w ogóle nie doszło. W tej sytuacji bezprzedmiotowe było zatem merytoryczne rozpoznawanie przez organy wniosku spółki o przywrócenie terminu.

Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a, orzekł w pkt I wyroku o uchyleniu zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu i instancji. Podstawą uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji był art. 135 p.p.s.a, który stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skoro także i to orzeczenie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, jego uchylenie stało się konieczne.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zapadło na mocy art. 200 p.p.s.a. w zw. z art.205 §2 p.p.s.a. (pkt II wyroku).

Rozpoznając sprawę ponownie organy administracji zobowiązane będą, zgodnie z dyspozycją art. 153 p.p.s.a., uwzględnić przedstawione powyżej uwagi przy ponownym rozpoznaniu wniosku spółki z dnia 19 czerwca 2015 r..