Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1561/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,3,4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania kontrolnego nr UKS 1291/W2P2/42/68/08 postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia.


UZASADNIENIE

We wniesionej do tut. Sądu skardze P.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania kontrolnego nr [...], które obowiązana jest ponieść strona, w kwocie 305,00 zł., zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu swego wniosku strona skarżąca podniosła, iż przymusowa realizacja zobowiązania wynikającego z zaskarżonego postanowienia, w postaci już dokonanego zajęcia kont bankowych skarżącego, naraża podatnika na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci uniemożliwienia podatnikowi regulowania bieżących zobowiązań handlowych i podatkowych oraz spłaty już powstałych zaległości. Sytuacja ta, w ocenie skarżącego, może doprowadzić do bankructwa prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Bliższych informacji na temat stanu finansów firmy skarżącego nie podano.

Wartość przedmiotu sporu wynosi w przedmiotowej sprawie 305,00 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 cyt. ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. "ochrony tymczasowej", które polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji podatkowej, aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji przesłanki uzasadniające wstrzymanie nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, niepubl.).

Tymczasem strona skarżąca powołała się jedynie ogólnie na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, w tym utratę płynności finansowej, zwłaszcza biorąc pod uwagę formę egzekucji – zajęcie wierzytelności z firmowego rachunku bankowego. W ocenie skarżącego forma jak i wysokość zajęcia mogą doprowadzić do bankructwa jego firmy (FH "S" P.C.).

Tut. Sąd nie dysponuje zatem wystarczającymi informacjami, aby porównać w/w kwotę ze skalą i bieżącą sytuacją przedsiębiorstwa, co dopiero mogłoby stać się podstawą oceny, czy podnoszone we wniosku skutki w rzeczywistości mogą być aż tak dotkliwe. Jak wskazano powyżej, obowiązek należytego uzasadnienia tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 (LEX nr 569795), w której to sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji był lepiej uzasadniony niż w przedmiotowej. NSA stwierdził m.in., iż twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Zdaniem NSA konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Niezależnie od braku bliższych danych na temat bieżącej sytuacji finansowej przedsiębiorstwa skarżącego, jak również niezależnie od innych spraw skarżącego zawisłych przed tut. Sądem (w podatku od towarów i usług, sygn. akt I SA/Kr od 1541/10 do 1550/10; w podatku dochodowym od osób fizycznych, sygn. akt I SA/Kr 1551/10), należy zauważyć, iż w tej konkretnej sprawie wartość przedmiotu sporu jest na tyle niewielka, iż z całą pewnością nie może doprowadzić do zagrożenia płynności finansowej firmy skarżącego, nie mówiąc już o ewentualnym bankructwie.

Biorąc pod uwagę w/w okoliczności, przedmiotowy wniosek strony skarżącej należało oddalić jako bezzasadny w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a.