Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1685/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Gdańsku z 31 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 149/14 o odrzuceniu skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na uchwałę Rady Miasta Słupsk z 27 lutego 2013 r. nr XXXIII/451/13 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 31 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej jako "skarżąca spółka") na uchwałę Rady Miasta Słupska z 27 lutego 2013 r. nr XXXIII/451/13 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z 28 października 2013 r. Uchwałą z 30 grudnia 2013 r. Rada Miasta Słupska odmówiła uwzględnienia wezwania. Uchwałę wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej spółce 9 stycznia 2014 r.

Skarżąca spółka złożyła skargę na uchwałę z 27 lutego 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga została wniesiona 7 lutego 2014 r.

Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu 7 listopada 2013 r. Z tym dniem rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowego terminu, który upłynął 7 stycznia 2014 r. Odpowiedź Rady Miasta Słupska w formie uchwały z 30 grudnia 2013 r. została doręczona skarżącej spółce 9 stycznia 2014 r., a zatem po upływie terminu wynikającego z art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.").

W ocenie Sądu I instancji, nie ma więc znaczenia, że skargę wniesiono przed upływem terminu 30 dni od doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skoro odpowiedź ta nie została doręczona skarżącej spółce w terminie 60 dni od wniesienia wezwania.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca spółka. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 53 § 1 i 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i art. 36 § 1 k.p.a. oraz w związku z art. 8 i art. 9 k.p.a. przez nieprawidłowe ustalenie terminu do wniesienia skargi, w sytuacji gdy organ wydłużył czas rozpatrywania sprawy i podał nowy termin na jej załatwienie zawiadamiając o tym spółkę. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na rzecz spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Termin do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy określony został w art. 53 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza więc dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ gminy udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (termin ten wynosi trzydzieści dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - termin ten wynosi sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie – sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania - powinna być wniesiona skarga (por. w uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r., z. 3, poz. 60).

W skardze kasacyjnej skarżąca spółka podniosła, że po złożeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa otrzymała od organu zawiadomienie o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy. Argument ten nie może uzasadniać skargi kasacyjnej, skoro skuteczne złożenie skargi na uchwały rady gminy (miasta) jest możliwe nawet jeśli organ gminy (miasta) nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że jeżeli skarżąca spółka wezwała radę do usunięcia naruszenia prawa, to przedłużenie przez radę terminu na udzielnie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa pozostaje bez wpływu na bieg ustawowo określonego terminu do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Na bieg terminu do wniesienia skargi na uchwałę czy zarządzenie organu gminy (miasta) nie ma także wpływu odesłanie z art. 101 ust. 3 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001, nr 142, poz. 1591 ze zm. – dalej jako "ustawa o samorządzie gminnym"), zgodnie z którym w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Nie oznacza on przede wszystkim, że w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dopuszczalne jest złożenie skargi, za pośrednictwem organu, do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął maksymalny dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 k.p.a. dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Przepis art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym oznacza jedynie, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinna zostać udzielona bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 k.p.a.). Bez zbędnej zwłoki oznacza zaś załatwienie niezwłoczne, jeśli dla udzielenia odpowiedzi wystarczające są dowody przedstawione przez stronę lub fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 k.p.a.). Natomiast jeśli dla udzielenia odpowiedzi na wezwanie konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, termin na udzielenie odpowiedzi wynosi miesiąc, a w sprawach szczególnie skomplikowanych dwa miesiące. Mamy więc do czynienia z terminami instrukcyjnymi, w trakcie których organ gminy powinien udzielić odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Nie maja one jednak wpływu na bieg terminu do złożenia skargi na uchwałę bądź zarządzenie organu gminy, bowiem ten został uregulowany w cytowanym wyżej przepisie art. 53 § 2 p.p.s.a. Czym innym jest bowiem termin do złożenia skargi na uchwałę bądź zarządzenie organu gminy na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a czym innym termin do udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Z tych przyczyn brak było podstaw do uwzględnienia zarzutu kasacyjnego naruszenia art. 53 § 1 i 2 oraz art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., bowiem Sąd I instancji trafnie przyjął, że skarga została złożona z uchybieniem terminu i w związku z tym podlegała odrzuceniu. Na uwzględnienie nie zasługiwały również zarzuty naruszenia przepisów art. 36, art. 8 i art. 9 k.p.a., bowiem przepisów tych wojewódzki sąd administracyjny nie stosował, jak również nie oceniał ich zastosowania przez Radę Miasta Słupska, ponieważ ocenę taką uniemożliwiało złożenie skargi z uchybieniem terminu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.