Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 261/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2012 r., znak [...] w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ E. Podrazik


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., znak [...], Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez E. K. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego.

Pismem z dnia [...] marca 2012 r. E. K. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając swój wniosek, skarżący wskazał, iż kwestionowane przez niego rozstrzygnięcie narusza uprawnienie wynikające z (1) art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. nr 8 poz. 67 z późn. zm.), a także z (2) art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2011 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. nr 31 poz. 266 z późn. zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek okazał się bezzasadny.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Niemniej, po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi (1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymaniu mogą podlegać wyłącznie te akty lub czynności organów administracji publicznej, które nadają się do przymusowego wykonania w drodze egzekucji administracyjnej, przy czym to strona powinna uprawdopodobnić wystąpienie co najmniej jednej z dwóch opisanych wyżej podstaw.

Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, Sąd doszedł do wniosku, iż nie zaistniały w niej żadne przyczyny przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Trzeba bowiem zauważyć, że decyzja nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia [...] grudnia 2011 r., jak i utrzymująca ją w mocy decyzja nr [...] Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2012 r., znak [...], przyznawały jedynie skarżącemu prawo do skorzystania z lokalu mieszkalnego, nie nakładając zarazem na niego żadnych obowiązków. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż samo przyznanie uprawnienia, a więc możliwości domagania się określonego zachowania od organu administracji publicznej, nie podlega przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, gdyż skorzystanie z przyznanego lokalu zależy wyłącznie od woli E. K. Tym samym wymienione powyżej decyzje nie mogły być w ogóle wstrzymane.

Na marginesie należy także zauważyć, iż skarżący nie wskazał we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji żadnych faktów, które przemawiałyby za niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Samo przydzielenie lokalu mieszkalnego nie stwarza bowiem takiego ryzyka, ani tym bardziej nie wywołuje szkody u E K. Wobec tego należy uznać, że charakter decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. i z dnia [...] stycznia 2012 r. uniemożliwiał jej wstrzymania, a ponadto skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności, które uzasadniałyby za jego wnioskiem.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 4 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.

/-/ E. Podrazik