Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1989/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 44 § 1 - 4, art. 58 - 59
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Antas (spr.), Sędziowie sędzia WSA Andrzej Siwek, asesor WSA Elżbieta Granatowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2021 r. znak [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] lipca 2021 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB), działając na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), dalej: k.p.a., w wyniku rozpatrzeniu wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB) z [...] stycznia 2021 r. nr [...].

W odniesieniu do ustaleń faktycznych i prawnych, które stały za wydanym rozstrzygnięciem, GINB stwierdził, że [...]WINB decyzją z [...] stycznia 2021 r. w wyniku rozpatrzenia wniosku [...] Sp. z o.o. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB) z [...] grudnia 2019 r. nr [...] nakazującej wnioskodawcy na podstawie art. 71a ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2020 r. poz. 1333), dalej: p.b., przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego wielorodzinnego znajdującego się na działce nr ew. [...], obręb [...] przy ul. [...] w [...] na budynek mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy w zabudowie bliźniaczej poprzez doprowadzenie pomieszczenia o funkcji garażowej w poziomie parteru do zgodności z projektem budowlanym.

Pismem z 17 maja 2021 r., uzupełnionym pismem z 25 maja 2021 r. [...] Sp. z o.o. wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji [...]WINB. Spółka wskazała, że nie została jej doręczona decyzja z [...] stycznia 2021 r., co skutkowało tym, że nie wiedząc o wydanym rozstrzygnięciu, nie mogła wnieść od niego środka odwoławczego. Podając, że o decyzji dowiedziała się 14 maja 2021 r. zapoznając się z aktami sprawy, wyjaśniła, iż ani na adres siedziby spółki (ul. [...],[...]) ani na adres wskazany we wniosku z 22 kwietnia 2020 r. (ul. [...],[...]) nie zostały przez Pocztę Polską doręczone awiza. W dniu 17 lipca 2020 r. spółka złożyła w Urzędzie Pocztowym w [...] żądanie dosyłania przesyłek na adres ul. [...],[...]. Jakkolwiek na druku zamieszczona została informacja, że dosyłanie nie obejmuje pism w postępowaniu administracyjnym, to, jak wskazała spółka, zauważyła ten fakt dopiero przy składaniu wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ pisma w postępowaniach administracyjnych były dotąd spółce dosyłane.

W uzasadnieniu postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...]WINB z [...] stycznia 2021 r., GINB wyjaśnił, że pismem z 17 czerwca 2021 r. zwrócił się do Urzędu Pocztowego w [...] o ustalenie okoliczności związanych z doręczeniem zastępczym [...] Sp. z o.o. decyzji [...]WINB z [...] stycznia 2021 r. w zakresie pozwalającym ustalić miejsce pozostawienia informacji o przechowywaniu przesyłki, dnia, w którym pozostawiono przesyłkę do dyspozycji adresata oraz czy przesyłka był dwukrotnie awizowana, gdyż zwrócona przesyłka nie zawierała tych informacji. Pismem z 28 czerwca 2021 r. Urząd Pocztowy w [...] powiadomił, że listonosz przez nieuwagę nie zaznaczył na potwierdzeniu odbioru pozycji awizowania przesyłki, co uzupełniono, jak również opatrzono zwrot przesyłki czytelną datą. Przywołując tę okoliczność, GINB wskazał na treść art. 58 § 1 i 2 k.p.a. i wyjaśnił, że instytucja przywrócenia terminu powinna być stosowana tylko i wyłącznie w przypadku uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Kryterium winy, jako przesłanka przywrócenia uchybionego terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Na osobie zainteresowanej ciąży obowiązek wskazania obiektywnej przeszkody, nie zaś subiektywnych przyczyn uniemożliwiających - w jej opinii - zachowanie terminu przewidzianego przepisami prawa. Analizując zebrany materiał dowodowy, GINB zauważył, że wynika z niego, iż przesyłka zawierająca decyzję z [...] stycznia 2021 r. została zaadresowana na wskazany we wniosku o stwierdzenie nieważności adres (ul. [...],[...]) i nie podjęto jej w terminie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji [...]WINB wynika, że skarżona decyzja organu wojewódzkiego została doręczona wnioskodawcy w trybie art. 44 k.p.a. W postępowaniu administracyjnym zasadą jest, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (art. 42 § 1 k.p.a.), ewentualnie w siedzibie organu (art. 42 § 2 k.p.a.) bądź każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (art. 42 § 3 k.p.a.). Pismo można również doręczyć dorosłemu domownikowi adresata, sąsiadowi bądź dozorcy domu, o ile osoby te zobowiążą się oddać pismo adresatowi (art. 43 k.p.a.). Dopiero, jeśli doręczenie w powyższy sposób jest niemożliwe, doręczający może złożyć pismo na okres czternastu dni w placówce pocztowej operatora publicznego lub urzędzie właściwej gminy (miasta), pozostawiając zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w oddawczej skrzynce pocztowej bądź jeśli to niemożliwe, w drzwiach mieszkania adresata lub też w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Doręczenie w trybie tzw. awizo stwarza domniemanie, że przesyłkę doręczono adresatowi, chociaż faktycznie do tego doręczenia do rąk adresata nie doszło (art. 44 § 1- 4 k.p.a.). GINB wyjaśnił, że jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy koperty, sporna przesyłka została awizowana dwukrotnie w dniach 9 lutego 2021 r. i 17 lutego 2021 r., a na załączonym do niej formularzu potwierdzenia odbioru zaznaczono, w którym Urzędzie Pocztowym złożono przesyłkę oraz gdzie umieszczono awizo (wynika to z pisma Poczty Polskiej z 28 czerwca 2021 r.). Wobec powyższego termin do wniesienia odwołania od decyzji [...]WINB upłynął spółce 23 lutego 2021 r. W ocenie GINB, w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznego, tj. zgodnego z procedurą określoną w art. 44 § 1-4 k.p.a. sposobu doręczenia stronie decyzji [...]WINB. Bez wpływu na możliwość przywrócenie terminu pozostaje fakt, że spółka nie zdawała sobie sprawy, iż Poczta Polska nie przekierowuje korespondencji dotyczącej postępowań administracyjnych. Formularz Poczty Polskiej dotyczący żądania dosyłania przesyłek zawiera informację, że usługa ta nie obejmuje pism w postępowaniu administracyjnym. Od podmiotów działających w ramach spółki jako profesjonalistów wymaga się dochowania szczególnej staranności przy prowadzeniu spraw tej spółki. Dlatego, jak podkreślił GINB, powinni oni szczegółowo zapoznawać się z treścią wypełnianych formularzy, a skutki niedopełnienia tych obowiązków powodują, że nie można uznać, iż uprawdopodobniono brak winy w niedochowania terminu do wniesienia odwołania. Organ administracji publicznej nie ma obowiązku badania z urzędu, czy znany mu adres strony jest adresem aktualnym. Oznacza to, że przesłanie przez organ decyzji na znany mu dotychczasowy adres strony ma skutek prawny.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie GINB z [...] lipca 2021 r. złożyła [...] Sp. z o.o., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...]WINB.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił:

- niezastosowanie art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842), dalej: u.s.r.;

- nieprawidłową wykładnię art. 58 § 1 k.p.a. polegająca na utożsamieniu obowiązku uprawdopodobnienia braku winy z obowiązkiem jego udowodnienia;

- art. 44 k.p.a. poprzez naruszenie bezwzględnych wymogów określonych w tymże przepisie.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że we wniosku o przywrócenie terminu nie podnosił, iż zastosowany przez organ adres do doręczenia był nieprawidłowy. Ponadto, jakkolwiek spółka wskazała, że informację, iż dosyłanie nie obejmuje pism w postępowaniu administracyjnym zauważyła dopiero przy składaniu wniosku o przywrócenie terminu, to nie ta okoliczność była podnoszona jako okoliczność uzasadniająca wniosek. W tym kontekście skarżący podkreślił, że nie podziela stanowiska o prawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej decyzję [...]WINB. Zdaniem skarżącego, pismo UP [...] nie może stanowić dowodu prawidłowości doręczenia zastępczego. Twierdzenie, że listonosz przez nieuwagę nie zaznaczył na potwierdzeniu odbioru pozycji awizowania jest niewiarygodne, bo zakłada, że listonosz po upływie prawie pięciu miesięcy pamięta dokładnie konkretną przesyłkę i wszystkie okoliczności towarzyszące wkładaniu awiza do skrzynki. Z doświadczenia życiowego wynika, iż taka sytuacja jest niemożliwa. Skarżący podkreślił, że gdyby korespondencja faktycznie przyszła, to byłaby przekierowana, jak inna związana z postępowaniami administracyjnymi lub byłoby pozostawione awizo w skrzynce. Zdaniem skarżącego, do przywrócenia terminu w sprawie powinien znaleźć zastosowanie przepis art. 15zzzzzn2 u.s.r., który nie wymaga uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, co oznacza, że organ jest zobowiązany przywrócić termin w każdym przypadku, jeśli wniosek o przywrócenie został złożony w terminie 30 dni od ustania przyczyny uchybienia (art. 15zzzzzn2 ust.3 u.s.r.). Organ równocześnie powinien był zawiadomić stronę o uchybieniu terminu, czego w sprawie nie uczynił.

W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w treści zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia z [...] lipca 2021 r. przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postanowienie [...]WINB nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie lub stwierdzenie jego nieważności.

Znajdujący w rozpoznawanej sprawie zastosowanie art. 58 § 2 k.p.a. stanowi, że wniosek z prośbą o przywrócenie terminu powinien zostać złożony przez zainteresowanego w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby powinna zostać dopełniona czynność, dla której określony był termin. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania (art. 59 § 2 k.p.a.). Ramy jego rozstrzygnięcia kształtuje art. 58 § 1 k.p.a., zgodnie z którym w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Nie powinno budzić wątpliwości, że instytucja przywrócenia terminu stwarza możliwość skutecznego dokonania przez stronę czynności procesowej w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Założeniem konstrukcyjnym tejże instytucji procesowej jest zatem przyjęcie, że ma ona zastosowanie w przypadku, w którym nastąpiło uchybienie terminu do dokonania danej czynności procesowej, tj. w sytuacji, gdy termin procesowy rozpoczął swój bieg i uwzględniając jego długość w określonym dniu swój bieg również zakończył. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za niesporne stąd uznać trzeba to, że badanie złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...]WINB z [...] stycznia 2021 r. GINB jako organ właściwy do rozpatrzenia odwołania, do którego wpłynął wniosek w tym przedmiocie, powinien rozpocząć od ustalenia, czy żądanie (prośba) zamieszczona w piśmie z 17 maja 2021 r. odnosiła się do aktu, który został stronie prawidłowo doręczony. Na takim założeniu oparł swoje rozstrzygnięcie GINB, uznając, że sprowadzenie przez wnioskodawcę powodów uchybienia 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania (art. 129 § 2 k.p.a.) do braku prawidłowej awizacji przesyłki, co w następstwie prowadziło do jej nieprzekierowania (dosłania), nakazywało poddać kontroli prawidłowość czynności doręczenia spornej decyzji [...]WINB pod wskazanym przez spółkę adresem do doręczeń (ul. [...],[...]). Kwestie zasad i trybu doręczania pism w postępowaniu administracyjnym uregulowane zostały w Rozdziale 8 Działu I k.p.a. Pomimo, że stosownie do art. 45 k.p.a. jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism, to brak w k.p.a. przepisu uzupełniającego tę regulację przewidującego możliwość wyznaczenia przez stronę postępowania administracyjnego adresu "do korespondencji", nie powinno w ocenie Sądu przemawiać za pozbawieniem strony możliwości korzystania z doręczenia pism urzędowych pod wskazanym przez nią adresem, innym od adresu jej siedziby, o którym mowa w art. 45 k.p.a. Powoduje to, że posłużenie się przez [...]WINB wskazanym przez skarżącego we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji PINB adresem niestanowiącym ujawnionego w KRS adresu jej siedziby nie stanowiło uchybienia art. 58 § 1 w zw. z art. 45 k.p.a.

Warunkiem przyjęcia przez organ administracji publicznej fikcji prawnej, jaką stanowi doręczenie zastępcze, jest dysponowanie przez organ dowodem potwierdzającym, że przesłanki określone w art. 44 k.p.a. zostały spełnione. Takim dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru, które musi zawierać pełną informację, że adresat został zawiadomiony, w tym zgodnie z art. 44 § 3 k.p.a., także powtórnie, zarówno o pozostawieniu pisma, jak i o miejscu jego pozostawienia oraz terminie, w jakim przesyłka może być odebrana, z datą i podpisem doręczyciela. Ze względu na doniosłe skutki, jakie przepisy wiążą z faktem doręczenia, jak również z uwagi na okoliczność, że zastępczy tryb doręczenia jest wyjątkiem od zasady doręczenia pisma w sposób bezpośredni, przepis art. 44 k.p.a. powinien być interpretowany w sposób ścisły, co oznacza, że nie mogą istnieć jakiekolwiek wątpliwości co do spełnienia określonych w nim wymogów warunkujących możliwość uznania, że przesyłka została w sposób prawidłowy, a co za tym idzie skutecznie doręczona. Jakkolwiek zasadniczo z adnotacji doręczającego sporządzanych na pocztowym dowodzie doręczenia adresatowi przesyłki powinno wynikać, jak działał doręczający i jakie okoliczności wystąpiły w toku doręczania przesyłki, tym niemniej nie oznacza to, zdaniem Sądu, że procedura doręczenia zastępczego nie może zostać uznana za dopełnioną wskutek przekazania przez operatora pocztowego dodatkowych wyjaśnień dokumentujących podejmowane w ramach umowy o świadczenie usługi pocztowej czynności względem przesyłki rejestrowanej. Tego rodzaju wniosek interpretacyjny, na którym postanowił oprzeć się organ, jest w pełni trafny.

W rozpatrywanej sprawie nie można przyjąć, że nie zostały w sposób pewny usunięte wątpliwości w zakresie sposobu awizowania przesyłki posiadającej nr nadawczy [...], albowiem, jak zasadnie stwierdził GINB, z pisma operatora pocztowego z 28 czerwca 2021 r. wynika, że zostały względem niej dopełnione wszystkie wymagania określone w art. 44 § 1-4 k.p.a. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (9 lutego 2021 r. i 17 lutego 2021 r.). Wniosek ten nie powinien budzić wątpliwości, jeżeli się zważy, że wyjaśnienia operatora pocztowego w tym zakresie były nakierowane wyłącznie na potwierdzenie, że znajdujący się na kopercie stempel datownika z datą 9 lutego 2021 r. i ręcznym dopiskiem obejmującym literę "A", ww. datę i podpis doręczyciela odnosi się do oznaczenia dokonania pierwszego awizowania wskazanej przesyłki. Nie przeczy temu użycie pieczątki "awizowano powtórnie" przy drugim awizowaniu przesyłki, albowiem zastosowana przy pierwszym awizowaniu forma zawiadomienia o pozostawieniu pisma powinna być uznana za dopuszczalną, jeżeli posłużenie się ręczną adnotacją na kopercie nie wzbudza uzasadnionych wątpliwości odnośnie do rodzaju działania doręczyciela, które ta adnotacja dokumentuje. Wyjaśnienie, zgodnie z którym przesyłka na okres 14 dni została pozostawiona w UP [...], a doręczyciel jedynie przez nieuwagę nie oznaczył miejsca, w którym została pozostawiona informacja o możliwości odebrania przesyłki, albowiem awizo wraz z ww. informacją zostało pozostawione w oddawczej skrzynce pocztowej adresata nie budzi wątpliwości, które w przywołanym zakresie kazałyby to stwierdzenie odrzucić tylko dlatego, że skarżący w stosunku do niego formułuje zastrzeżenia uzasadnione jego niewiarygodnością bez wskazania konkretnych zarzutów wykazujących nierzetelność działania operatora pocztowego, a tym samym pozbawiających to stwierdzenie przypisanej mu przez GINB mocy dowodowej (art. 80 k.p.a.).

W sytuacji, gdy organ odwoławczy w sposób poprawny stwierdził, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a jednocześnie brak jest jakichkolwiek względów, które usprawiedliwiałyby spóźnione zachowanie strony, gdyż wniosek skarżącego, co wynika z uzasadnienia skargi, oparty został na podważeniu domniemania nastąpienia zdarzenia zapoczątkowującego bieg terminu a nie na wskazaniu zaistnienia okoliczności od skarżącego niezależnych, które nie pozwoliły mu na dochowanie terminu, zaskarżone postanowienie GINB musi być traktowane jako odpowiadające prawu.

Wbrew odmiennemu twierdzeniu skarżącego, organ nie dopuścił się w sprawie naruszenia art. 15zzzzzn2 u.s.r. Przepis ten stanowi, że w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu (art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy). W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu (art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy). Natomiast w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 15zzzzzn2 ust. 3 ustawy).

W kontrolowanej sprawie regulowanej przepisami k.p.a. zastosowanie przy rozpatrywaniu wniosku skarżącego mógłby znaleźć wyłącznie art. 15zzzzzn2 ust. 3 u.s.r. i to tylko przy założeniu, że skarżący, występując o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...]WINB z [...] stycznia 2021 r. swoje czynności nakierowane na wystąpienie do GINB z podaniem odniósłby nieprawidłowo do warunków wynikających z normy art. 58 § 2 k.p.a., a nie przepisu stanowiącego w tym przypadku lex specialis, który uprawnia go do złożenia wniosku w dłuższym terminie niż 7-dniowym. Nie jest bowiem tak, że w związku z upływem terminu do wniesienia środka odwoławczego (odwołania) od wydanej w toku postępowania administracyjnego decyzji następuje stan "uchybienia terminu" w znaczeniu przyjętym w art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy o COVID-19, któremu powinien odpowiadać wymóg powiadomienia przez organ prowadzący postępowanie adresata decyzji o uchybieniu terminu i możliwości złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący całkowicie wadliwie swoją sytuację procesową wynikłą z doręczenia mu decyzji [...]WINB odniósł do wskazanej wyżej sytuacji. Uprawnienie do zaskarżenia decyzji organu I instancji poprzez wniesienie odwołania jest prawem strony a nie jej obowiązkiem procesowym, wobec czego stan uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego kreuje dopiero działanie strony znajdujące swój wyraz w zaskarżeniu aktu wydanego przez organ I instancji. Skarżący, co niesporne, w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] stycznia 2021 r. nr [...] samodzielnie zgłosił wniosek o przywrócenie terminu, wraz ze złożeniem wniosku dopełnił czynności spóźnionej, tj. wniósł odwołanie od decyzji [...]WINB, a równocześnie organ odwoławczy nie stwierdził, by naruszył on obowiązek, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a., dopuszczając się uchybienia terminu do złożenia wniosku liczonego od dnia ustania przyczyny, który nie pozwolił mu skutecznie wnieść odwołania. W tych warunkach nie zachodziła podstawa do objęcia stanu faktycznego, który podlegał ocenie organu odwoławczego, działaniu dyspozycji art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19, a w konsekwencji nie mogło dojść do naruszenia uprawnień skarżącego wynikających z przywołanej w skardze regulacji prawnej. Jej znaczenie normatywne, co należy podkreślić, w żaden sposób nie może być odczytywane jako zobowiązujące organ do przywrócenia terminu w każdym przypadku, gdy nastąpi jego uchybienie, a strona wystąpi z takim żądaniem w terminie 30 dni od ustania przyczyny jego uchybienia. Wbrew odmiennej ocenie skarżącego, skuteczność wniosku o przywrócenie terminu w analizowanym stanie prawnym w dalszym ciągu pozostaje zależna od wykazania braku winy w uchybieniu terminu i tej zasady ogólnej powołany w skardze przepis nie wyłączył.

GINB dokonał wystarczających dla rozstrzygnięcia ustaleń faktycznych oraz w sposób prawidłowy ocenił zebrany w sprawie materiał procesowy. W zaskarżonym postanowieniu podstawy zastosowania art. 59 § 2 w związku z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. zostały, w ocenie Sądu, w wystarczający sposób ujawnione przez GINB w treści uzasadnienia, które spełnia wymagania art. 107 § 3 w zw. z art. 124 § 2 k.p.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.