Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 840/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 3, 145 par. 1 pkt 2, 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 107 par. 1, 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun – Kulik (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Pirogowicz WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości 1. stwierdza nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz E. C. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania E. C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] zatwierdzającą podział działki nr ew. [...] obr. [...] gm. [...].

Decyzja Kolegium została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Burmistrz [...] decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] zatwierdził podział nieruchomości oznaczonej jako dz. ew. nr [...], dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą [...], położonej w obrębie [...] gmina [...] na działki: nr [...] o pow. [...] ha - działka przeznaczoną pod poszerzenie drogi gminnej ul. [...] oraz nr [...] o pow. [...] ha – działka położona na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługową obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Ww. działki zostały wykazane na mapie przyjętej do zasobu pod nr ewidencyjnym [...] w dniu [...] maja 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że podziału ww. nieruchomości dokonano z urzędu, albowiem jest on niezbędny do realizacji celu publicznego. Według Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla obszaru [...] - część I (Uchwała Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] - Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] listopada 2012 r., poz. [...]) ww. nieruchomość położona jest na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługową, obiektów produkcyjnych, składów i magazynów (4 U/P) oraz pod drogę publiczną lokalną (3 KDL). Dalej, Burmistrz opisał szereg czynności podejmowanych w sprawie przez E. C., w tym wskazał na jej żądanie dotyczące umorzenia przedmiotowego postępowania w całości. Następnie, organ wyjaśnił, że w niniejszym postępowaniu nie wydawano opinii o możliwości podziału ww. nieruchomości, gdyż zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym organ dokonujący z urzędu podziału nieruchomości nie wydaje postanowienia opiniującego zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego. W konsekwencji Burmistrz [...] stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, iż podział nieruchomości jest zgodny z ustaleniami obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego gminy [...] dla obszaru [...] - część I. Plan ten wiąże organy administracji publicznej w procedurze wydawania indywidualnych rozstrzygnięć na jego podstawie. Wydzielenie projektowanej działki numer [...] jest niezbędne do realizacji celu publicznego i ma służyć przebudowie ulicy [...], zaś organ rozważył społeczny interes planowanego przedsięwzięcia i interes właściciela dzielonej nieruchomości.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. C.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] września 2014 r. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 518) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodnie zaś z art. 97 ust. 1 pkt 3 tej ustawy podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. W niniejszej sprawie, zdaniem organu odwoławczego, dokonany podział jest zgodny ze stanem faktycznym oraz obowiązującym prawem.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła E. C.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie prawa wynikające z obligatoryjnego zobowiązania organu administracji publicznej, zawartego w art. 156 k.p.a., do stwierdzenia nieważności decyzji, która wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca przedstawiła szczegółowe stanowisko na okoliczność podniesionych zarzutów.

W konsekwencji, E. C. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że w niniejszej sprawie zaistniała sytuacja doręczenia stronie zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] bez podpisu jednego członka składu orzekającego. W związku z powyższym przed Kolegium, zawiadomieniem z dnia [...] maja 2015 r., wszczęto postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. W konsekwencji, organ odwoławczy wniósł o zawieszenie postępowania sądowego.

Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 840/15 (po uzyskaniu informacji od Kolegium o dalszym nierozpoznaniu sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zawieszenia postępowania sądowego.

Pismem z dnia 14 października 2015 r. Starosta [...] poinformował Sąd, że w dniu [...] października 2015 r. organ wydał decyzję nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi gminnej – ulicy [...] wraz ze skrzyżowaniami, zjazdami oraz budową kanalizacji deszczowej, przebudową sieci energetycznej, telekomunikacyjnej i wodociągowej - zlokalizowaną w miejscowości [...] oraz [...], gmina [...], powiat [...], na terenie działek położonych w obrębie [...] - m.in. na terenie dz. ew. [...], oraz [...] - m.in. na terenie dz. ew. [...].

Pismem z dnia 7 grudnia 2015 r. E. C., reprezentowana przez P. C., wniosła o uzupełnienie akt sprawy o dołączone do wniosku materiały dowodowe – na okoliczności w nich podniesione.

Pismem z dnia 9 grudnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] poinformowało tutejszy Sąd, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji tego organu z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] nadal nie zostało zakończone.

Na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015 r. Sąd postanowił oddalić (zgłoszone pismem z dnia 7 grudnia 2015 r.) wnioski dowodowe skarżącej, ustnie informując w jakich sytuacjach ma zastosowanie przepis art. 106 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o przeprowadzaniu dowodu uzupełniającego z dokumentów.

Pełnomocnik skarżącej poparł skargę oraz oświadczył, że w sprawie nie zaistniała przesłanka realizacji celu publicznego z planu zagospodarowania przestrzennego, albowiem cel publiczny wynika z woli mieszkańców.

Po zamknięciu rozprawy, Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia wyroku, jednocześnie zobowiązując pełnomocnika skarżącej do przedłożenia w terminie 3 dni egzemplarza zaskarżonej decyzji Kolegium z dnia [...] marca 2015 r. - doręczonej stronie skarżącej.

W dniu 15 grudnia 2015 r. Sąd otworzył rozprawę na nowo. Pełnomocnik skarżącej oświadczył, że okazywana Sądowi na rozprawie w dniu 9 grudnia br. poświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] jest kopią decyzji, którą doręczono skarżącej, a którą skarżąca zaskarżyła do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 169 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. 270 ze zm.) doprowadziła do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych.

Zgodnie z art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego "Decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji (...)".

Zdaniem Sądu, w świetle powyższego przepisu nie budzi wątpliwości, że każda decyzja doręczona stronom, czy podmiotom na prawach strony, musi być podpisana przez osobę upoważnioną do jej wydania, a w przypadku Kolegium – przez wszystkich członków orzekających.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona do Sądu decyzja Kolegium z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] (a/a) nie zawiera podpisu jednego członka Kolegium. Wadę taką zawiera również egzemplarz decyzji skierowany do E. C. Kserokopia tego egzemplarza decyzji potwierdzona została za zgodność z oryginałem przez Kolegium w dniu 13 maja 2015 r. oraz złożona do akt sprawy sądowej na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 r.

Prawidłowe podpisanie decyzji ma zasadnicze znaczenie dla strony postępowania, bowiem fakt ten potwierdza wyrażoną w rozstrzygnięciu wolę organu. Nieprawidłowość procesowa polegająca na niepodpisaniu decyzji przez wszystkich obecnych na posiedzeniu członków organu kolegialnego stawia wolę organu pod znakiem zapytania i przez to stanowi rażące naruszenie prawa procesowego - art. 107 § 1. k.p.a. - w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W konsekwencji, decyzja obarczona tą wadą podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2013 r., sygn. II GSK 686/12; z dnia 3 marca 2015 r., sygn. akt II GSK 2438/13 – orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 2 i art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.