Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 413/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 144, art. 152 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 81c ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit.c, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 14 ust. 1 pkt 1 lit.c
journal: Dz.U. 2015 poz 1800
law: Rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

SENTENCJA

Dnia 22 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Bożena Kasprzak, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2019 roku sprawy ze skargi M. K. i W. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia w całości postępowania w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia nakładającego obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżących M. K. i W. K. solidarnie kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. P.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...], znak:[...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia M. i W.K., reprezentowanych przez adwokata, na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...], którym na podstawie art. 152 § 1 i 2 k.p.a., odmówiono wstrzymania wykonania własnego ostatecznego postanowienia Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...] nakazującego M. i W.K. zam. w Ł. przy ul. A 18 m. 37 przedłożenie w terminie do dnia 31 grudnia 2017r. sporządzonej przez odpowiednio uprawnione osoby ekspertyzy technicznej (wraz z projektem zawierającym jednoznaczny sposób usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości) w zakresie: a) robót ogólnobudowlanych, związanych z: wyburzeniem fragmentu ściany konstrukcyjnej w osi ozn. proj. "18" (na odcinku pomiędzy pomieszczeniem kuchni i pokoju), wyburzeniem fragmentu ściany konstrukcyjnej w osi ozn. proj. " E " (odcinek na klatce schodowej, w którym znajdował się, zaprojektowany otwór drzwiowy do lokalu), wykonaniem otworu drzwiowego w ścianie konstrukcyjnej w osi ozn. proj. "18" na klatce schodowej, wymurowaniem ściany łukowej fragmencie podestu klatki schodowej, wykonaniem dodatkowych otworów okiennych w połaci dachu, rozbiórką i wybudowaniem w nowym miejscu ścianek działowych związanych ze zmianą układu pomieszczeń w lokalu; b) instalacji elektrycznej oraz wod.-kan.; c) wentylacji grawitacyjnej; dotyczącej prawidłowości samowolnie wykonanych ww. robót budowlanych w lokalu mieszkalnym nr 37, usyt. w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, zlok. na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 18, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 2096, dalej jako k.p.a.), uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...] i umorzył prowadzone przez organ I instancji postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia organu I instancji Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...].

Jak wynika z akt sprawy postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nałożył, na podstawie art. 81c ust. 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, na M. i W.K. obowiązek "przedłożenia w terminie do 31 grudnia 2017 r. sporządzonej przez odpowiednio uprawnione osoby ekspertyzy technicznej (wraz z projektem zawierającym jednoznaczny sposób usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości) w zakresie: a) robót ogólnobudowlanych, związanych z: wyburzeniem fragmentu ściany konstrukcyjnej w osi ozn. proj. "18" (na odcinku pomiędzy pomieszczeniem kuchni i pokoju), wyburzeniem fragmentu ściany konstrukcyjnej w osi ozn. proj. "E" (odcinek na klatce schodowej, w którym znajdował się zaprojektowany otwór drzwiowy do lokalu), wykonaniem otworu drzwiowego w ścianie konstrukcyjnej w osi ozn. proj. " 18" na klatce schodowej, wymurowaniem ściany łukowej na fragmencie podestu klatki schodowej, wykonaniem dodatkowych otworów okiennych w połaci dachu, rozbiórką i wybudowaniem w nowym miejscu ścianek działowych związanych ze zmianą układu pomieszczeń w lokalu; b) instalacji elektrycznej oraz wod.-kan.; c) wentylacji grawitacyjnej; dotyczącej prawidłowości samowolnie wykonanych ww. robót budowlanych w lokalu mieszkalnym nr 37, usyt. w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, zlok. na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 18".

W wyniku rozpatrzenia zażalenia M. i W.K. na ww. rozstrzygnięcie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. odmówił M. i W.K. przywrócenia terminu do złożenia zależenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] r. Natomiast postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. organ stwierdził, że zażalenie wyżej wymienionych na kwestionowane postanowienie zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia zażalenia przewidzianego w art. 141 § 2 k.p.a.

W dniu 28 grudnia 2018 r. do organu wpłynęła skarga z dnia 21 grudnia 2018 r. M. i W.K., reprezentowanych przez adwokata, na ww. rozstrzygnięcia organu stopnia wojewódzkiego. Powyższa skarga wraz z aktami sprawy organu I i II instancji została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 25 stycznia 2019 r.

Następnie pismem z dnia 26 listopada 2018 r. M. i W.K., reprezentowani przez adwokata, wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. oraz o wstrzymanie wykonania tego postanowienia.

W wyniku rozpoznania ww. wniosku M. i W.K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własnym ostatecznym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...]. Natomiast postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. organ I instancji odmówił wstrzymania wykonania własnego ostatecznego postanowienia Nr [...] z dnia [...] r.

Postanowienie Nr [...] z dnia [...] r. zostało zaskarżone w ustawowo zakreślonym terminie przez M. i W.K. - reprezentowanych przez adwokata, nie zgadzających się z podjętym rozstrzygnięciem. Wyżej wymienieni zarzucili organowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 152 § 1 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia, podczas gdy postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. PINB odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własnym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r.

Przywołanym na wstępie postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...] i umorzył prowadzone przez organ I instancji postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia organu I instancji Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...].

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy, przytaczając treść art. 152 § 1 k.p.a. wyjaśnił, że w sytuacji złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji/postanowienia kończącej postępowanie, które następnie zostało wznowione, podstawowym obowiązkiem organu jest ocena, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji/postanowienia w wyniku postępowania wznowieniowego. Organ odwoławczy podkreślił, że dla wstrzymania wykonania decyzji wystarczające jest wykazanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji/postanowienia, bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa. O ewentualnym uchyleniu decyzji/postanowienia zadecyduje dopiero dalszy etap postępowania wznowieniowego. Organ odwoławczy wskazał nadto, że interpretacja art. 152 § 1 k.p.a. winna mieć charakter ścieśniający, słowo "prawdopodobieństwo" użyte w tym przepisie powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 23 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 961/08). A zatem chociaż użyte w przepisie sformułowanie "prawdopodobieństwo uchylenia decyzji" nie nakłada na organ obowiązku udowodnienia, że decyzja zostanie uchylona, to nie oznacza przyjęcia przez organ dowolności w zakresie oceny możliwości uchylenia decyzji. Aby więc dokonać takiej oceny, organ administracyjny musi przeanalizować cały zebrany dotychczas w danej sprawie materiał dowodowy.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że organ stopnia powiatowego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własnym ostatecznym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r., nakazującym M. i W.K., przedłożenie w terminie do dnia 31 grudnia 2017 r., sporządzonej przez odpowiednio uprawnione osoby ekspertyzy technicznej robót budowlanych wykonywanych w lokalu mieszkalnym nr 37, usytuowanym w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, zlokalizowanym na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 18, które z kolei zostało uchylone w całości przez organ stopnia wojewódzkiego, a prowadzone przez organ I instancji postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym postanowieniem organu I instancji Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...] umorzono. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że w analizowanej sprawie brak było podstaw do wszczęcia przez organ stopnia powiatowego postępowania wznowieniowego. Powyższe wynika z tego, że wznowienie postępowania może nastąpić w sprawach zakończonych rozstrzygnięciem ostatecznym i kończącym dane postępowanie. Natomiast postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane do takich nie należy, bowiem nie kończy ono sprawy, tylko pozwala na zgromadzenie materiału dowodowego w tej sprawie. Dlatego też nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania w odniesieniu do postanowienia dowodowego wydanego na podstawie art. 81c ust. 2 ww. ustawy. Dodatkowo organ stopnia wojewódzkiego wskazał, że w takiej sytuacji organ I instancji winien zastosować normę prawną wskazaną w art. 61a § 1 k.p.a. i odmówić wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku M. i W.K. w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własnym ostatecznym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r.

Organ odwoławczy zaznaczył, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji/postanowienia stanowi uzupełnienie względem instytucji wznowienia postępowania lub jej odmowy. Wskazał, że bezpodstawnym jest istnienie w obrocie prawnym postanowienia o odmowie wstrzymania decyzji/postanowienia w przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia o odmowie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem spornej decyzji/postanowienia.

Na marginesie organ odwoławczy wskazał, że kwestionowane postanowienie zostało doręczone K.S., który na obecnym etapie prowadzonego postępowania nie posiada przymiotu strony. Zgodnie z zapisami księgi wieczystej nr [...], założonej dla lokalu mieszkalnego nr 33/35 znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym przy ul. A 18 w Ł., właścicielami tej nieruchomości są Pani J.S., S.S. i J.S. Z adnotacji stanowiącej podstawę wpisu wynika, że w dniu [...] r., aktem notarialnym Repertorium Nr [...] spisanym przed notariuszem G.R., zawarto umowę darowizny, w wyniku której S.S. i J.S. stały się właścicielkami ww. nieruchomości, w ¼ części każda z nich.

Mając na uwadze powyższe, prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] r., w oparciu o przepis art. 152 § 1 i 2 k.p.a. pozostaje bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Dlatego też, mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności, w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w stanie faktycznym niniejszej sprawy należało skorzystać z uprawnień ustawowych przyznanych normą art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchylając w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...] i umarzając prowadzone przez organ I instancji postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia organu I instancji Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...].

Odnosząc się natomiast do treści zażalenia M. i W.K., reprezentowanych przez adwokata, organ odwoławczy stwierdził, że argumenty w nim zawarte nie miały znaczenia dla sposobu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Skarżący podnieśli bowiem, że postanowienie o wstrzymaniu bądź, jak orzeczono w omawianej sprawie - odmowie wstrzymania wykonania postanowienia Nr [...] z dnia [...] r., winno zostać wydane dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Powyższe nie stanowi istotnej kwestii w sytuacji wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia organu I instancji Nr [...] z dnia [...] r., którym odmówiono wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własnym ostatecznym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r., bez którego istnienie postanowienia Nr [...] z dnia [...] r. jest bezpodstawne.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wywiedli M. i W.K., reprezentowani przez adwokata, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu:

1. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 126 k.p.a. w zw. z art. 81c ust. 3 ustawy Prawo Budowlane w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 152 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że nadzwyczajny tryb postępowania w postaci wznowienia postępowania i związana z nim instytucja wstrzymania wykonania postanowienia nie znajduje zastosowania do ostatecznego postanowienia wydanego na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo Budowlane;

2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez umorzenie prowadzonego przez organ I instancji postępowania w sprawie wstrzymania wykonania postanowienie nr [...], podczas gdy przedmiotowe postępowanie powinno zakończyć się decyzją merytoryczną po wznowieniu postępowania.

Na tej podstawie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części, w której WINB umorzył prowadzone przez organ I instancji postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia nr [...] oraz o zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...], znak:[...], którym organ ten na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 k.p.a., uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...] i umorzył prowadzone przez organ I instancji postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia organu I instancji Nr [...] z dnia [...] r., znak: [..].

Skarżący M. i W.K. domagali się jego uchylenia wywodząc, że postanowienie o wstrzymaniu/odmowie wstrzymania, powinno być wydane dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, ewentualnie jednocześnie z postanowieniem o wznowieniu postępowania.

Przystępując do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności należy się zatem odwołać do treści art. 152 § 1 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że w orzecznictwie zwraca się uwagę, iż wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie tego przepisu może nastąpić zarówno przed wydaniem postanowienia o wznowieniu, w fazie wszczęcia, jak i w fazie postępowania rozpoznawczego. Przepisy nie wymagają bowiem, aby czynność ta poprzedzona była postanowieniem o wznowieniu postępowania (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 619/11, podobnie wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 973/16 - orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie wskazuje się również, że w postępowaniu o wstrzymanie wykonania decyzji nawet ustalenie istnienia przesłanki wznowieniowej nie przesądza o wstrzymaniu wykonania decyzji, ale dopiero uprawdopodobnienie, że przesłanka wznowieniowa doprowadzi do uchylenia decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., obliguje organ do wstrzymania wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. Wobec tego obowiązkiem organu jest dokonanie oceny, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego, przy czym dla wstrzymania wykonania decyzji wystarczające jest wykazanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, bez względu na jego stopień. O ewentualnym uchyleniu decyzji zadecyduje dopiero dalszy etap postępowania wznowieniowego. Interpretacja art. 152 § 1 k.p.a., z uwagi na zasadę trwałości decyzji administracyjnych, winna mieć zarazem charakter ścieśniający. W postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Należy to bowiem do rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie. Wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 k.p.a., organ winien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona (por. wyroki NSA: z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. II OSK 295/10, a także z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt. II OSK 2353/10 - orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jednocześnie należy podkreślić, że organ oceniając zaistnienie, bądź nie, przesłanek z art. 152 § 1 k.p.a. nie musi w tym celu prowadzić postępowania wyjaśniającego na zasadach określonych w art. 7 i art. 77 k.p.a., a więc nie musi podejmować wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wystarczy, że w wyniku dokonania wstępnej oceny uzna, że nie zachodzą okoliczności obligujące go do zastosowania ww. przepisu. O dużym prawdopodobieństwie uchylenia decyzji w rozumieniu art. 152 § 1 k.p.a. można mówić bowiem wówczas, gdy bez konieczności przeprowadzania szczegółowej analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy oraz dowodów i argumentów przedstawionych przez stronę postępowania, jak również bez konieczności dokonywania szczegółowej analizy przepisów prawa, mających zastosowanie w sprawie, możliwe jest stwierdzenie, że decyzja zostanie uchylona (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2016 r., sygn. II OSK 2178/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Następnie powiedzieć należy, że podstawę prawną zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stanowił art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje postanowienie, w której uchyla zaskarżone postanowienie w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając postanowienie - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części.

Zauważyć należy, że organ odwoławczy w niniejszym przypadku oparł swe rozstrzygnięcie wyłącznie na twierdzeniu, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji/postanowienia stanowi uzupełnienie względem instytucji wznowienia postępowania lub jej odmowy. Wskazał, że bezpodstawnym jest istnienie w obrocie prawnym postanowienia o odmowie wstrzymania decyzji/postanowienia w przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia o odmowie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem spornej decyzji/postanowienia podając iż, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własnym ostatecznym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r., które z kolei zostało uchylone w całości przez organ stopnia wojewódzkiego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], znak: [...], a prowadzone przez organ I instancji postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym postanowieniem organu I instancji Nr [...] z dnia [...]r., znak: [...] umorzono. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że w analizowanej sprawie brak było podstaw do wszczęcia przez organ stopnia powiatowego postępowania wznowieniowego. Powyższe wynika z tego zdaniem tegoż organu, że wznowienie postępowania może nastąpić w sprawach zakończonych rozstrzygnięciem ostatecznym i kończącym dane postępowanie. Natomiast postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane do takich nie należy, bowiem nie kończy ono sprawy, tylko pozwala na zgromadzenie materiału dowodowego w tej sprawie. Dlatego też w ocenie [...]WINB nie było dopuszczalne wznowienie postępowania w odniesieniu do postanowienia dowodowego wydanego na podstawie art. 81c ust. 2 ww. ustawy.

W ocenie Sądu stanowisko to jest błędne. Trzeba zauważyć bowiem, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 377/19 w sprawie ze skargi M.K. i W.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej samowolnie wykonanych robót budowlanych, stanął na stanowisku, że takim postanowieniem, które nie kończy postępowania w sprawie administracyjnej, ale ma bezpośredni wpływ na treść decyzji kończącej postępowanie, jest także postanowienie dowodowe wydane na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, albowiem ustalenia dokonane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego. Zatem jeżeli właściwy organ dojdzie do wniosku, że postanowienie to winno być wyeliminowane z obrotu prawnego ma możliwość zastosowania - w myśl art. 126 k.p.a w związku z art. 16 § 1 k.p.a. - jednego z trybów nadzwyczajnych zawartych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

W tej sytuacji argumentacja organu zaprezentowana w kwestionowanym rozstrzygnięciu nie mogła się ostać, co skutkować winno wyeliminowaniem kontrolowanego postanowienia z obrotu prawnego celem ponownego, prawidłowego, uwzględniającego powyższe rozważania, ewentualnego zbadania przesłanki przewidzianej w art. 152 § 1 k.p.a. w postaci oceny - na podstawie okoliczności sprawy - prawdopodobieństwa uchylenia postanowienia w wyniku wznowienia postępowania.

Mając na uwadze powyższe, skargę należało uwzględnić, zaś podjęte rozstrzygnięcia jako naruszające przepisy postępowania administracyjnego uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Stąd orzeczono jak w punkcie 1 wyroku.

O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł w pkt 2 wyroku, na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). Na zasądzone koszty postępowania sądowego w kwocie 997 zł składają się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 500 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

E.S.