Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 862/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2007r. sprawy ze skargi K. T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stwierdził u K. T. choroby zawodowej – [...]. W uzasadnieniu decyzji przedstawił przebieg kariery zawodowej K. T. i wskazał, że nie była ona zatrudniona w warunkach narażenia na wystąpienie wskazanej choroby zawodowej, a uprawnione do przeprowadzenia badań placówki medyczne: Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. stwierdziły u niej brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca, która uznała ją za krzywdzącą. W odwołaniu tym wskazała, że postępowanie w przedmiotowej sprawie przeprowadzone zostało z licznymi uchybieniami procesowymi polegającymi na tym, że organ administracji nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy związanych z występowaniem zagrożenia i wystąpienia choroby zawodowej – [...], a w szczególności nie przesłuchał świadków, którzy potwierdziliby, w jakich pracowała warunkach. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik K. T. uzupełnił jej odwołanie. W piśmie tym zarzucił organowi pierwszej instancji, iż nie przekazał całej dokumentacji w sprawie, jak również dopuścił się naruszenia zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu oraz, że uniemożliwiono skarżącej wypowiedzenie się co do zgromadzonego materiału dowodowego.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tegoż rozstrzygnięcia przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania jak również przywołał obowiązujące przepisy w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej. Organ ten podzielił ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji dotyczące przebiegu pracy zawodowej K. T. i uznał, że nie pracowała ona w warunkach stwarzających ryzyko powstania [...]. Jednocześnie wskazał, że orzeczenia obu uprawnionych placówek medycznych wypowiadających się w sprawie wykluczyły u wyżej wymienionej chorobę zawodową i stwierdziły, że występujące u K. T. schorzenia mają charakter samoistny, pozazawodowy ([...]) i nie figurują w wykazie chorób zawodowych. W konsekwencji organ ten doszedł do przekonania, że brak jest w przypadku K. T. związku przyczynowego między występującym u niej schorzeniem a wykonywaną pracą zawodową.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję w imieniu K. T. wniósł jej pełnomocnik M. T.. W skardze tej pełnomocnik skarżącej wyraził niezadowolenie z wydanego rozstrzygnięcia i wystąpił o uchylenie decyzji administracyjnej i nakazanie ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie. W motywach skargi wskazał na naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się, co do zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Nadto zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie postanowień art. 133 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie przekazanie do organu odwoławczego całości akt sprawy, a w szczególności dokumentów przekazanych przez Sąd Rejonowy w J., które zawierają istotne z punktu widzenia sprawy ustalenia. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zdaniem pełnomocnika skarżącej nie odpowiada wymogom wynikającym z treści art. 107 § 3 wyżej wymienionego Kodeksu, ponieważ nie zawiera wyjaśnienia powodów, dla których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej twierdzeniom i wnioskom składanym przez K. T. W końcowej części skargi zamieszczono zarzuty dotyczące wadliwości postępowania dowodowego w sprawie nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności w zakresie ryzyka wystąpienia choroby zawodowej w związku z warunkami, w jakich pracowała skarżąca.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o oddalenie skargi i przywołał dotychczasową argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Pismem procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił wniesioną skargę i odniósł się do stanowiska organu odwoławczego.

W piśmie tym zaznaczył, że lekarze orzekający w sprawie dysponowali wadliwym materiałem dowodowym, gdyż postępowanie epidemiologiczne nie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy i przez to ich orzeczenia były dla skarżącej niekorzystne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, aby zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

W pierwszej kolejności przyjdzie przedstawić stan prawny, jaki stanowił podstawę do podjęcia rozstrzygnięć przez organy administracji w sprawie. Z uwagi na fakt, że pierwsze czynności w sprawie dokonane zostały po wejściu w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), w sprawie mają zastosowanie przepisy tegoż aktu prawnego. W oparciu o wskazany akt chorobę zawodową można stwierdzić wówczas, gdy spełnione zostaną kumulatywnie trzy przesłanki pozytywne, a mianowicie u osoby ubiegającej się rozpoznana zostanie choroba wymieniona w załączniku do wskazanego rozporządzenia a jej etiologia związana będzie z zatrudnieniem, jak również wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych nastąpi w okresie wskazanym w rozporządzeniu pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego.

Stosownie do postanowień pkt [...] załącznika do powołanego powyżej rozporządzenia chorobę zawodową [...] stwierdza się w przypadku wystąpienia jednej z następujących jego postaci: [...].

W rozpatrywanej sprawie uprawnione do tego placówki medyczne: Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. nie stwierdziły u skarżącej występowania choroby zawodowej [...] w żadnej z jego postaci i wskazały, że jej dolegliwości mogą być wyrazem [...] oraz mają charakter samoistny i pozazawodowy. Nadto analiza akt administracyjnych pozwala uznać, że skarżąca nie pracowała w warunkach stwarzających ryzyko powstania [...]. Twierdzenie to znajduje umocowanie w materiałach dotyczących przeprowadzonego postępowania epidemiologicznego. Należy zaznaczyć, że skarżąca w trakcie postępowania prowadzonego przed tutejszym Sądem dołączyła do akt sprawy pozew sporządzony przez radcę prawnego A. L. z jej upoważnienia do Sądu Rejonowego w R., w którym znajduje się stwierdzenie, że w ramach postępowania epidemiologicznego jedynie formularz dotyczący [...] sporządzony został prawidłowo i odpowiada warunkom wymaganym przez przepisy prawa.

W skardze do tutejszego Sądu zarzucono zaskarżonej decyzji naruszenie zasady wynikającej z treści art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, a mianowicie zasady zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu i uniemożliwiono wypowiedzenie się, co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zarzut ten zdaniem Sądu nie znajduje umocowania w przedstawionych Sądowi aktach, ponieważ pełnomocnik skarżącej na 10 dni przed wydaniem zaskarżonej decyzji skierował do organu administracji rozbudowane pismo procesowe, w którym wyartykułował naruszenia prawa, jakich jego zdaniem dopuściły się organy administracji. Zatem miał on możliwość do wypowiadania się w sprawie, a jak wynika z akt administracyjnych organu pierwszej instancji skarżąca otrzymywała żądane przez siebie dokumenty zgromadzone w sprawie. Nie może zostać uwzględniony także i ten zarzut, który odnosi się do naruszenia treści art. 133 Kodeksu postępowania administracyjnego. W pierwszej kolejności przyjdzie zauważyć, że przepis ten ma czysto formalny charakter i reguluje kwestię procesową, która nie ma żadnego przełożenia na prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia tego przepisu, jednakże nawet w przypadku jego naruszenia nie miałoby ono żadnego znaczenia dla prawidłowości podejmowanych decyzji. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego wadliwości przeprowadzenia postępowania dowodowego, a w szczególności postępowania epidemiologicznego, to należy zauważyć, że w świetle przedłożonych akt administracyjnych nie znajduje on umocowania prawnego. W trakcie postępowania dowodowego prowadzonego w szczególności przez organ pierwszej instancji przeprowadzono wszystkie prawem przewidziane czynności prawne, w tym wypełniony został formularz postępowania epidemiologicznego przeprowadzanego w przypadku choroby zawodowej. Formularz ten wypełniony został w sposób prawidłowy, na co zwracał pełnomocnik skarżącej w pozwie do Sądu Rejonowego w R.. Natomiast, gdy idzie o jego zawartość merytoryczną, to należy zauważyć, że przedstawione zostały w nim w sposób właściwy warunki, w jakich pracowała skarżąca i zostały one opisane w sposób wyczerpujący. Ostatni zarzut podniesiony w skardze, a dotyczący naruszenia art. 107 § 3 Kodeku postępowania administracyjnego, także nie może zostać uwzględniony. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, jakim dowodom przyznał moc dowodową i podał tego powody. Co prawda nie ma w tym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazania dowodów, którym odmówił mocy dowodowej, jednakże w przedłożonych aktach brak jest tego typu dowodów. Odrębnym zagadnieniem jest natomiast brak odniesienia się wskazanego organu do stanowiska prezentowanego przez skarżącą w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego. Uchybienie to nie wpływa na prawidłowość zaskarżonej decyzji, ponieważ organ odwoławczy w sposób wyczerpujący wyjaśnił motywy, jakimi kierował się przy jej podejmowaniu, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględnia skargę, jeżeli stwierdzi uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazane uchybienie takiego wpływu nie miało, ponieważ jak zostało to zaznaczone powyżej organ odwoławczy umotywował swoje rozstrzygnięcie.

Zatem w tym zakresie organy administracji nie dopuściły się naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Organom tym nie można także zarzucić naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ponieważ skarżąca miała zagwarantowany czynny udział w prowadzonym postępowaniu jak również rozstrzygnięcie zostało podjęte po wyjaśnieniu wszystkich istotnych w sprawie okoliczności.

Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.