Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 626/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Pismem z [...] lipca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. K. (skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.

Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w uzasadnieniu którego wskazał, iż po otrzymaniu zaskarżonej decyzji załamał się, zamknął się w sobie, zaczął unikać ludzi, przestał spać, nie wiedział o co chodzi. Dopiero pod wpływem żony i dzieci zebrał się do napisania skargi. Wskazał, iż po zwolnieniu ze służby był w złej kondycji psychicznej, źle sypiał, był znerwicowany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).

Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a. ). Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się

o uchybieniu terminu. Z powyższego wynika, iż jednym z warunków dopuszczalności rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż będący przedmiotem skargi rozkaz personalny z [...] stycznia 2012 r. doręczony został na adres skarżącego w dniu [...] stycznia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. [...] akt administracyjnych). Odbiór przesyłki pokwitował sam skarżący. Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł od [...] stycznia 2012 r. i upływał w dniu [...] lutego 2012 r.

Kolejną kwestią jest ustalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (wniesienia skargi), z jednoczesnym dokonaniem tej czynności został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Brak wyjaśnień skarżącego w tym zakresie uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przedmiotowy wniosek złożony został w terminie 7 dniu od ustania przyczyny uchybienia terminowi.

W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał swój stan zdrowia, w jakim znalazł się po zwolnieniu ze służby oraz po doręczeniu zaskarżonej decyzji. Tak określona przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi nie została w żaden sposób udowodniona. Tym samym,

w ocenie sądu powyższe okoliczności te nie stanowią uprawdopodobnienia braku winy strony w niezachowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu.

W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, niedochowanie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu

i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak

w sentencji postanowienia.