Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 596/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 175 § 1, 2 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Ż. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

H.Ż. wniósł skargę (pisma z dnia [...] czerwca 2014 r. i [...] września 2014 r.) na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2003 r., Nr [...], w którym organ, wyjaśnił stronie, że jako organ wyższego stopnia w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej nie znalazł podstaw do podjęcia z urzędu czynności zmierzających do wzruszenia decyzji ostatecznej Starosty z dnia [...] maja 2002r., Nr [...] odmawiającej stronie rejestracji motoroweru marki [...].

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę H.Ż. z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy.

Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 2 grudnia 2014r. (k. 49 akt sądowych).

W ustawowym terminie H.Ż. wniósł od przedmiotowego postanowienia sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną należało odrzucić.

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej w skrócie p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu

§ 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna może być także sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych, oraz rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).

Podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są jedynie osoby wymienione w powyższym przepisie. Przymus adwokacko-radcowski wprowadzony wskazanym przepisem wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej samodzielnie przez stronę. Przymus ten sprowadza się zatem do obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez jedną z osób wymienionych

w art. 175 p.p.s.a. pod rygorem jej odrzucenia. Pod pojęciem sporządzenia skargi, należy przy tym rozumieć jej napisanie i podpisanie, z wymienieniem podmiotu, który skargę sporządził.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci

na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu

lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Przyczyny niedopuszczalności skargi kasacyjnej mogą mieć charakter podmiotowy i przedmiotowy. Wśród przyczyn podmiotowych wskazać można

m. in. niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób enumeratywnie wskazanych w art. 175 p.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie wymienioną w tym przepisie jest brakiem nieusuwalnym, braku tego nie można usunąć w drodze jego uzupełnienia na wezwanie sądu w trybie art. 49 p.p.s.a.

W oparciu o przepis art. 49 p.p.s.a. sąd może jedynie wezwać do usunięcia braków formalnych, o których mowa w art. 46 i 47 p.p.s.a. W odniesieniu do braków skargi kasacyjnej określonych w przepisach art. 175 i art. 176 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, nie wzywając do ich usunięcia.

Pogląd ten został zaaprobowany w orzecznictwie sądowym gdzie stwierdzono, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i skutkuje na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzuceniem skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202, B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat,

M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 421).

Przenosząc powyższe uwagi na kanwę niniejszej sprawy należy wskazać,

iż sporządzona samodzielnie przez H.Ż. skarga kasacyjna obarczona jest brakiem nieusuwalnym, gdyż została sporządzona przez osobę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, co w konsekwencji czyni przedmiotową skargę kasacyjną niedopuszczalną.

Wobec przedstawionych powyżej argumentów, na podstawie art. 178 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.