Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 531/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi J. M. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2021 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym ) J. M. W. (dalej "skarżący") wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2021 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. W motywach uzasadnienia podniósł, iż skarżący pismem z [...] marca 2021 r. zwrócił się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem w skarżący dokonał wyboru środka prawnego i w pierwszej kolejności złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zamiast skargi do sądu administracyjnego. W takiej sytuacji zdaniem organu sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu l instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.

Zatem jeżeli od danego rozstrzygnięcia organu l instancji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może według swojego uznania złożyć albo wniosek o ponowne rozpatrzenie, albo skargę do sądu administracyjnego.

Możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego bezpośrednio na rozstrzygnięcie organu l instancji, z pominięciem kontroli rozstrzygnięcia tego organu w toku instancji, to wyjątek od zasady składania skargi od decyzji (rozstrzygnięć), w stosunku do których wyczerpano środki zaskarżenia (art. 52 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a.). Wyjątku tego nie można interpretować rozszerzająco. W szczególności nie oznacza on, że strona może wnieść jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego na zasadzie art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a. strona wnosi bowiem wtedy, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy(tak postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 208/19, CBOSA).

W przedmiotowej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony przez organ o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Komendanta Głównego Policji,w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Pismem z [...] marca 2021 r., które wpłynęło do organu [...] marca 2021 r., skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od ww. decyzji i nie czekając na jego rozpatrzenie przez organ, pismem z [...] marca 2021 r. wniósł skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie Sądu, skarżący Decydując się na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zrezygnował z przysługującego mu uprawnienia do wniesienia skargi bezpośrednio na decyzję pierwszoinstancyjną. Działanie skarżącego spowodowało, iż jego skarga stała się przedwczesna.

Należy wskazać, iż jeżeli strona skorzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i złoży również skargę, to sąd administracyjny nie może rozpoznać takiej skargi albowiem dotyczy ona rozstrzygnięcia organu pierwszoinstancyjnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (tak postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 979/15 oraz postanowienie NSA z 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 4285/17,CBOSA).

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym przypadku zaistniała "inna przyczyna" w postaci przedwczesności skargi, przez co należy rozumieć sytuację, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, jak również, gdy strona składa skargę do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (tak postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt l OSK 811/18, LEX nr 2470785 ).

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w orzec jak sentencji postanowienia