Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2722/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, 232 par. 1 pkt 1 par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B Sp. z o.o. z siedzibą w W i N Sp. z o.o. z siedzibą w W na uchwałę Rady Miejskiej K z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić każdemu ze skarżących: B Sp. z o.o. z siedzibą w W i N Sp. z o.o. z siedzibą w W kwotę po 300 zł (słownie: trzysta złotych), tytułem uiszczonych wpisów sądowych od skargi.


UZASADNIENIE

B Sp. z o.o. z siedzibą w W i N Sp. z o.o. z siedzibą w W (dalej: "skarżący"), reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 30 listopada 2022 r., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miejskiej [...] z [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego strefy "A" uzdrowiska i terenów przyległych – etap I, zaskarżając powyższą uchwałę w zakresie § 3 ust. 1 pkt 13 uchwały, tj. w zakresie dotyczącym zastosowania w uchwale definicji "powierzchni biologicznej czynnej". Wraz ze skargą uiścili wpisy sądowy w wysokości każda po 300 zł. (potwierdzenie uiszczenia wpisów k.59,60).

W odpowiedzi na skargę, Rada Miejska [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła m.in. o odrzucenie skargi, z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Z powołanej regulacji wynika, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W przypadku skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, którym w niniejszej sprawie jest zaskarżona uchwała Rady Miejskiej [...] z [...] czerwca 2011 r., nr [...], wyczerpanie środków zaskarżenia - przed wniesieniem skargi do sądu – reguluje art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

W przedmiotowej sprawie, z uwagi na podjęcie zaskarżonej uchwały 14 czerwca 2011 r., a więc przed 1 czerwca 2017 r., należy zastosować przepisy ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Należy wyjaśnić, że z dniem 1 czerwca 2017 r., na mocy ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.) art. 52 i art. 53 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym otrzymał nowe brzmienie.

Jednakże na mocy art. 17 ust. 2 powołanej wyżej ustawy z 7 kwietnia 2017 r. ww. przepisy w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Natomiast w niniejszej sprawie zaskarżona uchwała została podjęta 14 czerwca 2011 r., zatem przed 1 czerwca 2017 r., w tej sytuacji, jak wyżej wskazano, należy zastosować przepisy w brzmieniu dotychczasowym.

Biorąc powyższe pod uwagę, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (w brzmieniu sprzed nowelizacji), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z 2 stycznia 2023 r. (k.1), skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika zostali wezwani do wykazania, że przed wniesieniem skargi skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa i nadesłania jego odpisu z adnotacją organu, wskazującą na datę jego złożenia lub potwierdzenia jego nadania - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących 11 stycznia 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.67).

Zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął 18 stycznia 2023 r. Skarżący nie nadesłali wymaganego wezwania.

W dniu 12 stycznia 2023 r., złożyli pismo w którym podali, że cofają skargę wniesioną do tut. Sądu pismem z 30 listopada 2022 r.

Z analizy akt sprawy przekazanych przez organ, jak również z ww. pisma przesłanego przez pełnomocnika skarżących do Sądu nie wynika, aby skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu na uchwałę Rady Miejskiej [...] z [...] czerwca 2011 r., nr [...] wystąpili do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Powyższe powoduje, że skarga na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym może otworzyć drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego.

Jednocześnie Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga jest niedopuszczalna, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (zob: postanowienie WSA w Rzeszowie z 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09; postanowienia WSA w Warszawie z 13 lutego 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2882/19 i z 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 938/21, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonych wpisów sądowych postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.