Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 117/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1a, 7a ust. 1 pkt 4 lit. b
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 122 i 187
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi B. B. i R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ś. z dnia [...] r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących B. B. i R. B. kwotę [...] ([...]) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Ś. wydał w dniu 25 września 2013 r. decyzję, w której ustalił B i R małżonkom B, zamieszkałym w Ś ul. Ł wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. w kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu decyzji, organ podatkowy podał, że podatnicy są współwłaścicielami gruntów rolnych o pow. [...]ha, nieużytków o pow. [...]m2, budynku gospodarczego o pow. [...]m2, do dnia 15.07.2013 r. byli dzierżawcami działki gruntu gminy Ś o pow. [...]m2 oznaczonego w ewidencji gruntów i budynków symbolem- Tr -teren różny. Podatnicy prowadzą działalność rolnicza polegająca na produkcji jabłek, orzechów włoskich, siana, jajek strusich, królików i zielonki. Organ podatkowy wskazał, że od 2005 r. w okresie od maja do października każdego roku, a w 2013 r. – od kwietnia, podatnicy prowadzą na swoim terenie, przyległym do ich domu mieszkalnego, stanowiącym użytki rolne, działalność polegającą na świadczeniu usług noclegowych, rekreacyjnych i wypożyczalnię sprzętu wodnego. Organ podatkowy przytoczył treść art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 136, poz. 969 ze zm.) i wskazał, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, której definicja zawarta jest w art. 2 ust. 2 ww. ustawy. Organ przytoczył treść art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 95, poz. 613 ze zm.), dalej "upol" i wskazał, że użytki rolne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości za wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, której definicję zawiera art. 1a ust. 1 pkt ww. ustawy. Organ podatkowy przywołał również definicję działalności gospodarczej zawartą w art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013r., poz. 672). Organ podatkowy wskazał także, że zgodnie z art. 1a ust. 2 upol za działalność gospodarczą na gruncie tej ustawy nie uważa się działalności rolniczej lub leśnej oraz wynajmu turystom pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych znajdujących się na obszarach wiejskich przez osoby ze stałym miejscem pobytu w gminie położonej na tym terenie, jeżeli liczba pokoi nie przekracza 5.

Zdaniem organu podatkowego, podatnicy prowadzą działalność gospodarczą polegającą na usługach noclegowych (w barakowozach lub namiotach), organizowaniu zabaw plenerowych, ognisk, wyposażaniu sprzętu pływającego. Teren został wyposażony w infrastrukturę towarzyszącą pobytowi turystów (bar z wiatą na konsumpcję, toaletę, sprzęt do gier i zabaw, miejsce na rozbicie namiotów) oraz elementy stanowiące dodatkowe atrakcje (skarbiec, zwierzęta). Za zorganizowany pobyt grupy pobierana jest opłata, podobnie jak za zorganizowanie zabawy w poszukiwanie skarbów. Zapraszane są również osoby indywidualne do "zwiedzania" terenu. Źródłem tych informacji była strona internetowa "Wyspy skarbów", którą prowadza podatnicy (http://www.wyspa-skarbow.pl/). Działki na których podatnicy prowadzą działalność gospodarczą podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż nie podlegają wyłączeniom z art. 1a ust. 2 upol, tj. działalność ma miejsce na terenie miejskim, zaś noclegi nie są świadczon w budynku mieszkalnym. Organ podatkowy podał, że podatnicy podnosili, że teren na jakim mieszkają kwalifikuje się do wiejskiego (m.in. brak kanalizacji, gazyfikacji chodników), jednak cały teren gminy Ś. jest terenem miejskim, a miejsce, w którym mieszkają podatnicy jest jednostką pomocniczą gminy- sołectwem. Gmina Ś. jest miastem, jej teren w całości pokrywa się z granicami miasta. Zdaniem organu podatkowego, grunt na którym odbywa się pobyt turystów – działka nr [...] oznaczona w ewidencji gruntów i budynków symbolami RVI, B-RVI i S-RVI o pow. [...]ha (jak podali podatnicy- teren ich siedliska) powinien być opodatkowany od kwietnia do października podatkiem od nieruchomości, a nie podatkiem rolnym, gdyż zajęty jest na działalność gospodarczą. Z tych powodów, organ podatkowy nie podzielił stanowiska podatników, że nie są zobowiązani płacić podatku od nieruchomości, gdyż są podatnikami podatku rolnego, zaś agroturystyka nie stanowi ich głównego źródła dochodu. Organ podatkowy przytoczył również definicje budynku i budowli zawarte w art. 1a ust.1 pkt 1 i 2 upol oraz definicję gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej zawarta w art. 1a ust. 1 pkt 3 upol. Według organu podatkowego, budowlami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości są:

- wiata pełniąca rolę baru, gdzie można zakupić zimne i ciepłe napoje oraz miejsca spożywania posiłków przez gości, gdzie są stoły, siedziska, stół bilardowy;

- szopa zwana skarbcem, gdzie są przechowywane przedmioty mające uatrakcyjnić pobyt turystów;

- 9 barakowozów.

Podatnicy wskazali, że posiadają na swoim terenie 9 barakowozów, jednakże tylko 4 z nich nadają się do wykorzystania. Organ podatkowy uznał, że wszystkie barakowozy podlegają opodatkowaniu jako budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i wyjaśnił pojęcie "warunków technicznych" z art. 1 a ust. 1 pkt 3 upol. Organ podatkowy wskazał, że podatnicy posiadają dwa budynki gospodarcze o pow. [...]m2. Pierwszy z nich to obora, która z uwagi na brak dachu nie została opodatkowana podatkiem od nieruchomości. Drugi to paszarnia, która stanowi lokum dla kozła (który jest atrakcją turystyczną) w związku z czym opodatkowana została podatkiem od nieruchomości według stawki podatkowej jak dla budynków pozostałych. Zdaniem organu podatkowego, paszarnia nie spełniła przesłanki zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit.b upol. Organ podatkowy podał, że zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 10 upol korzysta część gruntów podatników jako nieużytki (te które nie są zajęte na działalności gospodarczej). Wskazał też, że ze zwolnienia z podatku rolnego korzystają grunty rolne oznaczone klasą użytku V,VI i VIz (za wyjątkiem zajętych na działalność gospodarczą) oraz grunty oznaczone symbolem W (rowy). Organ podatkowy wskazał, że zgodnie z art. 4 upol podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi: dla gruntów –ich powierzchnia, dla budynków-powierzchnia użytkowa, dla budowli- wartość, zaś podstawa opodatkowania gruntów rolnych podatkiem rolnym ustalona jest zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym. Organ podatkowy podał, że stawki podatku od nieruchomości na 2013 r. ustalone zostały na podstawie uchwały nr XXX/237/2012 Rady Miasta Ś. z dnia 25 października 2012 r. Organ podatkowy przedstawił wyliczenie należnego podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego.

Podatnicy złożyli odwołanie od powyższej decyzji i wskazali, że są rolnikami, którzy prowadzą gospodarstwo agroturystyczne. Ich gospodarstwo rolne posiada certyfikat gospodarstwa ekologicznego i znajduje się w obszarze programu ochronnego Natura 2000 i tym samym ich grunty zwolnione są z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 upol jako użytki ekologiczne. Jako rolnicy otrzymują płatności bezpośrednie i rolnośrodowiskowe z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Wskazali, że w gospodarstwie mają zwierzęta, które turyści mogą zobaczyć, lecz nie jest to powód do traktowania zwierząt jako atrakcji turystycznych i opodatkowania paszarni. Podatnicy nie zgodzili się również z opodatkowaniem barakowozów. Zdaniem podatników, nie można wyliczyć im podatku jedynie o dane z internetu, gdyż mimo, iż na stronie internetowej podano, że "wyspa skarbów" otwarta jest przez 7 miesięcy, to sezon letni trwa dla nich maksymalnie przez 3 miesiące z uwagi na warunki atmosferyczne. Ponadto nie maja oni wypożyczalni sprzętu wodnego, lecz swój prywatny sprzęt udostępniają gościom wyłącznie w ramach pobytu w gospodarstwie agroturystycznym (z uwagi na brak dostępu do wody jest małe nim zainteresowanie). Do odwołania dołączyli, m.in. zaświadczenie o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników, decyzje o przyznaniu płatności rolnych, certyfikat gospodarstwa ekologicznego z 30.08.2013 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wydało w dniu 13 grudnia 2013 r. decyzję, w której utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przytoczył treść art. 1, art. 6a ust. 4 , art. 2 ust. 2 o podatku rolnym, art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, art. 1a ust. 2 pkt 2, art. 2 ust. 1 , art. 1a ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 6 ust. 2 i ust. 4 upol, art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Organ odwoławczy podał, że zebrany materiał dowodowy wskazał, iż podatnicy prowadzili działalność gospodarczą na części posiadanych przez siebie gruntów i wobec powyższego zobowiązani są uiścić podatek od nieruchomości od gruntów i budowli znajdujących się na działkach gruntów zajętych na prowadzenie tej działalności. Organ podatkowy na poparcie swoich argumentów przytoczył uchwałę NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 1/07 i wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2009 r. o sygn. akt II FSK 1391/07. Organ odwoławczy podał, że barakowozy jako tymczasowy obiekt budowlany podlegają opodatkowaniu niezależnie od stanu w jakim się znajdują. Organ odwoławczy podzielił również stanowisko organu pierwszej instancji, że paszarnia jako lokum dla kozła nie korzysta ze zwolnienia podatkowego, gdyż kozioł stanowi jedną z atrakcji prowadzonej działalności agroturystycznej. Ponadto organ odwoławczy przedstawił definicję użytku ekologicznego zawartą w art. 1a ust. 3 pkt 4 oraz wskazał, że taki użytek zwolniony jest z podatku od nieruchomości na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8 upol. Zgodnie z § 67 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), użytki ekologiczne w ewidencji gruntów i budynków oznaczone są literą E oraz symbolem odpowiedniego użytku gruntowego np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R. Podatnicy nie posiadają użytków rolnych tak oznaczonych, a na podstawie art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.)- organy podatkowe dla celów wymiaru podatków związane są danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków. Ustanowienie użytku ekologicznego następuje na podstawie art. 44 ust. 1 w zw. z art. 42 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz. 627) w drodze uchwały rady gminy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że obszar Natura 2000 ustanowiony jest na podstawie art. 5 pkt 2b ustawy o ochronie przyrody i jest kategoria odrębna od użytku ekologicznego. Tym samym grunty gospodarstwa podatników nie stanowią użytków ekologicznych w rozumieniu przepisów upol. Organ odwoławczy uznał za prawidłowe określenie przedmiotów opodatkowania, zastosowanych stawek i wyliczenie należnego zobowiązania łącznego za 2013 r. podatnikom przez organ pierwszej instancji.

Podatnicy złożyli skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wskazali, że jest ona dla nich krzywdząca. Podali, że są rolnikami, którzy prowadzą gospodarstwo agroturystyczne. Podali, że na działce [...] jest ich siedlisko, w którym jest hodowla królików, sad owocowy, drzewa orzechowe, ciągnik, maszyny rolnicze, składowisko siana, obornika, zużytych części (złom), dwa psy i ich budy z wybiegami, składowisko drewna na opał w domu, krajzęga, plac manewrowy, obora (nieużywana), pomieszczenie dla kozła, szopa z narzędziami (skarbiec), wiata. Skarżący nie zgodzili się z opodatkowaniem paszarni, gdyż jest to budynek wykorzystywany do działalności rolniczej. Przebywa tam kozioł, który jest zwierzęciem na mięso i rozpłód. Obecnie podatnicy posiadają tylko kozła, gdyż stado kóz, które mieli w 2012 r. padło. Wskazali, że tylko 4 barakowozy udostępniane są na potrzeby noclegu i w 2013 r. przenocowało w nich tylko 30 osób. Wiata związana jest z gospodarstwem rolnym, zaś turyści korzystają z niej sporadycznie i służy do schronienia przed deszczem. Wskazali, że nie prowadzili baru i nie sprzedawali przekąsek zimnych ani ciepłych. Szopa jest składowiskiem narzędzi, uprzęży, przedmiotów używanych w rolnictwie i gospodarstwie domowym, zwana jest skarbcem, gdyż na okres letni wykorzystywana jest do ekspozycji pamiątek rodzinnych, które oglądać mogą turyści. Skarżący zgodzili się na opodatkowanie podatkiem lokalnym 4 barakowozów w okresie czerwiec, lipiec, sierpień w których można przenocować i 20% (2000 m2) naszego siedliska położonego na działce 165 w okresie maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014 r. skarżący złożyli wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd uznał, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Spór w sprawie dotyczy opodatkowania działki nr [...] należącej do podatników oraz budynków i budowli tam się znajdujących. Zdaniem podatników, ww. działka nie powinna być w całości opodatkowana podatkiem od nieruchomości, gdyż jest to ich działka siedliskowa, a oni są rolnikami prowadzącymi gospodarstwo agroturystyczne, zaś budynki i budowle są obiektami wykorzystywanymi w rolnictwie. Ponadto, dla potrzeb noclegowych w gospodarstwie wykorzystują jedynie 4 barakowozy z posiadanych 9.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 upol, użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) budynek - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

2) budowla - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem;

3) grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych;

4) działalność gospodarcza - działalność, o której mowa w przepisach Prawa działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2; (...)

6) działalność rolnicza - produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwo, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb;

Stosownie do art. 1a ust. 2 upol, za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy nie uważa się:

1) działalności rolniczej lub leśnej;

2) wynajmu turystom pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych znajdujących się na obszarach wiejskich przez osoby ze stałym miejscem pobytu w gminie położonej na tym terenie, jeżeli liczba pokoi przeznaczonych do wynajęcia nie przekracza 5.

Zgodnie z art. 1a ust. 3 upol 3, przez użyte w ustawie określenia, m.in. użytki rolne, lasy, nieużytki, użytki ekologiczne- rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków.

Na podstawie art. 2 ust. 1 upol, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1) grunty;

2) budynki lub ich części;

3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust.2 upol).

W toku postępowania skarżący wskazali, że są rolnikami, prowadzącymi gospodarstwo agroturystyczne, zaś grunty będące w ich posiadaniu nie powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości. Zdaniem organu podatkowego, działalność podatników prowadzona na przedmiotowym terenie wyczerpuje przesłanki działalności gospodarczej. Sąd podzielił stanowisko organu podatkowego, że skarżący mogą być opodatkowani podatkiem od nieruchomości zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 upol jako inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Skarżący nie są przedsiębiorcami, lecz podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, które nie mają wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym lub Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W art. 1a ust. 1 pkt 4 upol sprecyzowano pojęcie działalności gospodarczej. Jest to działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013r., poz. 627 ze zm.), dalej " usdg". Zgodnie z art. 2 usdg, działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie stosuje się w dalszym ciągu do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów oraz wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. Nr 120, poz. 690 ze zm.).

Agroturystyka to forma wypoczynku w warunkach zbliżonych do wiejskich. Może obejmować inne usługi, jak zakwaterowanie, częściowe lub całodniowe posiłki, wędkarstwo i jazdę konną, uczestnictwo w pracach gospodarskich. Polega na wykorzystaniu piękna krajobrazu wiejskiego i uatrakcyjnianiu gościom pobytu udziałem w codziennych zajęciach w gospodarstwie, w tradycyjnym rzemiośle artystycznym (np. haftowanie, szydełkowanie), w obrzędach ludowych oraz w przygotowywaniu potraw regionalnych, połączonym z wypiekiem chleba, wyrobem serów lub wędlin. Wprowadzenie przez ustawodawcę ulg (zwolnień) w podatkach miało na celu zaktywizowanie ludności wiejskiej i umożliwienie jej osiągania dodatkowych dochodów.

W niniejszej sprawie, z akt podatkowych wynikało, że skarżący pobierają opłaty w postaci biletów wstępu na teren gospodarstwa, opłaty za zorganizowanie zabaw grupowych (np. OFERTA DLA WYCIECZEK SZKOLNYCH 2014-Wyróżnia nas to, że w zarezerwowanym czasie zajmujemy się tylko daną grupą i cała Wyspa Skarbów wraz z jej atrakcjami należy do danej grupy.* konieczność dokonania wcześniejszej rezerwacji dokładnego terminu i godziny przybycia tel. (+ 48) 503 700 077* liczba uczestników max 50 osób (możliwość ustalenia)* pobyt grupy max 3 godziny* ubiór sportowy, nakrycie głowy (adekwatnie do warunków atmosferycznych)* do 5 opiekunów wstęp gratis* możliwość dojazdu autobusem komunikacji miejskiej nr 5 (kurs co godzinę z przystanku autobusowego znajdującego się naprzeciwko stacji kolejowej PKP, blisko promów typu "Bielik" prawobrzeże Ś, dzielnica W)./ Koszt wycieczki szkolnej: [...] zł od osoby. Oferujemy oryginalne zabawy na świeżym powietrzu prowadzone przez animatorów - Piratów. Dla uczestników konkursy sportowo - zręcznościowe z nagrodami./ Wejście do Skarbca, gdzie zgromadzone są ciekawe eksponaty z całego świata./ Zabawa plenerowa: POSZUKIWANIE SKARBU./ W ramach pobytu grupa korzysta ze sprzętów sportowych:• Minigolf• Trampolina• Rowery jednokołowe• Mosty: linowy i diabelski• Szczudła• Narty pirackie• Statek widmo• Boule• Siatkówka• Bilard• Łuki./ Oglądanie i karmienie zwierząt: Największy ptak świata - struś afrykański: Romeo, Koziołek, Koza miniaturowa, Kuce szetlandzkie, Króliki i inne ciekawe zwierzątka./ Podczas pobytu oferujemy możliwość zorganizowania ogniska: [...] PLN /godzina- http://www.wyspa-skarbow.pl/pl/oferta-wycieczka-szkolna-swinouj-cie-wyspa-skarbow). Pobieranie opłat za parogodzinny pobyt turystów w gospodarstwie i organizowanie czasu turystom, zdaniem Sądu, jest cechą charakterystyczną działalności gospodarczej i świadczy o jej okresowym prowadzeniu przez podatników. Działalność prowadzona przez skarżących ma na celu zapewnienie turystom atrakcyjnego, krótkoterminowego pobytu niezwiązanego z pracami polowymi i pracą w gospodarstwie. Jak wynikało z akt podatkowych, skarżący nie proponują turystom wyżywienia, ani udziału w pracach gospodarskich, umożliwiają jedynie obejrzenie i karmienie zwierząt oraz nocleg w 4 barakowozach.

Z definicji działalności gospodarczej zawartej w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, na mocy art. 1a ust. 2 upol, wyłączono działalność rolniczą i leśną oraz wynajem turystom pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych znajdujących się na obszarach wiejskich przez osoby ze stałym miejscem pobytu w gminie położonej na tym terenie, jeżeli liczba pokoi przeznaczonych do wynajęcia nie przekracza pięciu. Preferencyjne potraktowanie tego rodzaju działalności gospodarczej ma na celu zachęcenie do rozwijania, tzw. agroturystyki. Ustawodawca wskazał jednakże na warunki, jakie muszą być zachowane, aby osoba wynajmująca pokoje mieszkalne nie musiała opłacać wyższych kwot podatku od nieruchomości. Po pierwsze, budynek mieszkalny musi być położony na terenie wiejskim, czyli a contrario przesłanka ta nie będzie spełniona, jeżeli np. taki budynek z pokojami do wynajęcia będzie znajdował się w granicach administracyjnych miasta. Należy przyjąć, że teren wiejski to teren położony poza wyznaczonym i określonym w planie zagospodarowania przestrzennego obszarem miasta. Po drugie, najemca pokoju - turysta - musi go użytkować w ramach potocznie rozumianej formy rekreacji, jaką jest turystyka. Po trzecie, osoba wynajmująca musi mieć stały pobyt w gminie, na terenie której znajduje się budynek mieszkalny. I po czwarte, liczba wynajmowanych pokoi nie może być większa niż pięć.

Wskazać należy, że gospodarstwo skarżących położone jest w granicach miasta Ś. Ponadto skarżący nie zapewniają noclegu turystom w ramach prowadzonego gospodarstwa w budynku mieszkalnym, lecz barakowozach, które są budowlami w rozumieniu przepisów upol. Powyższe oznacza, że działalność skarżących (zapewnienie noclegu) musi być traktowana przez organ podatkowy jako działalność gospodarcza i uzasadnia stosowanie wyższych stawek podatku od nieruchomości.

Sąd podzielił stanowisko organu podatkowego, że skarżący nie posiadają gruntów określonych jako użytki ekologiczne. Okoliczność, że skarżący prowadzą gospodarstwo ekologiczne i maja stosowny certyfikat oraz, iż gospodarstwo ich jest położne na obszarze Natura 2000 nie ma znaczenia w sprawie. O tym, że grunt stanowi użytek ekologiczny świadczą zapisy w ewidencji gruntów i budynków, zaś w wypisach z ww. ewidencji dotyczących gruntów skarżących brak jest gruntów o takim oznaczeniu.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 122 i art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej "op", organy podatkowe zobowiązane są w toku postępowania podejmować wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym oraz zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cała materiał dowodowy.

Zdaniem Sądu, organ podatkowy naruszył ww. przepisy, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zebranie materiału dowodowego jest obowiązkiem organu podatkowego, który nie może przerzucać tego obowiązku na podatnika. Podatnik może współdziałać z organem podatkowym. W niniejszej sprawie, organ podatkowy ograniczył się do zebrania informacji ze strony internetowej i danych uzyskanych od podatników.

Prawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe winno być w tej sprawie oparte o oględziny terenu na podstawie art. 198 § 1 w zw. z art. 190 op i wysłuchanie stron na podstawie art. 199 op. Zdaniem Sądu, oględziny terenu są niezbędne w celu ustalenia, czy i jaka działka (lub jej część) należąca do podatników zajęta została na działalność gospodarczą. Także ustalenie jakie budynki lub budowle znajdują się na terenie działki zajętej na ww. działalność wymagały dokonania oględzin, bowiem tylko oględziny zapewnią ustalenie stanu tych obiektów, ich powierzchni, czy też wartości. Wskazać należy, że trudno przyjąć wartość barakowozów podaną przez podatników (350 zł) dla wszystkich 9, taką samą zarówno dla używanych barakowozów na potrzeby noclegów, jak i barakowozów nieużywanych, według podatników, całkowicie zniszczonych. Również ustalenia przez oględziny wymaga- czy paszarnia (pomieszczenie dla kozła) podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości czy też jest zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit.b upol. Z certyfikatu gospodarstwa ekologicznego z 2013 r. (załączonego do odwołania) wynikało, że podatnicy mają zgłoszonego kozła jako zwierzę gospodarskie, zaś w skardze podnieśli, iż jest to kozioł rozpłodowy. Skoro kozioł jest zwierzęciem gospodarskim to "lokum", jak to określił organ podatkowy, dla niego może korzystać ze zwolnienia z ww. przepisu, chyba, że organ podatkowy ustali w toku oględzin, iż budynek ten wykorzystywany jest nie tylko rolniczo. Okoliczność, że kozioł traktowany jest jako atrakcja dla turystów, jest bez znaczenia przy ocenie przedmiotu opodatkowania, jakim jest budynek paszarni.

Dokonując oględzin terenu organ podatkowy musi uwzględnić fakt, że czynność ta odbędzie się już po upływie 2013 r., którego dotyczy określenie zobowiązania podatkowego, dlatego też winien dążyć do ustalenia stanu faktycznego jaki istniał w 2013r. przez weryfikację ustaleń z zeznaniami świadków.

Zdaniem Sądu, dopuszczalne jest, że dokonując oględzin organ podatkowy może

współdziałać z innymi jednostkami, np. strażą miejska, która dysponuje odpowiednimi narzędziami pomiarowymi, sprzętem fotograficznym umożliwiającym odpowiednie sporządzenie protokołu oględzin wraz dokumentacją zdjęciową. Organ podatkowy winien również zweryfikować dane ze strony internetowej przez przesłuchanie świadków, w celu ustalenia przydatności tych danych jako informacji handlowej o okresach prowadzonej działalności gospodarczej przez podatników.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy zobowiązany jest przeprowadzić oględziny terenu oraz dokonać przesłuchania stron i ewentualnych świadków na okoliczność prowadzonej działalności przez podatników, przestrzegając przepisów op i wyżej opisanych wskazań Sądu. Podkreślić należy również, że organ podatkowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy związany jest zakazem reformationis in peius, tj. nie może określić zobowiązania podatkowego podatnikom w wysokości wyższej niż w poprzedniej decyzji, uchylonej przez Sąd, mimo ewentualnego dokonania ustaleń, wskazujących na wyższe zobowiązanie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c, art. 135 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.