Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2159/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 w zw. z art. 132 ust. 1a
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Tomasz Szmydt Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2013 r. sprawy ze skargi T. R. i A. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania odsetek za opóźnienie w zapłacie odszkodowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. orzekł o ustaleniu lokalizacji drogi dla inwestycji polegającej na budowie ul. [...] na odcinku [...] na terenie [...]. W/w decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Lokalizacją inwestycji objęto m.in. nieruchomość oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2 opisaną w KW nr [...], stanowiącą własność T.

i A. R. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2009 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...].

W dniu [...] października 2009 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za w/w nieruchomość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt I SAB/Wa 170/10 po rozpatrzeniu skargi T. R.

i A. R. na bezczynność Przeydenta [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania sprawy o odszkodowanie za wywlaszczoną nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] m2 z obrębu [...], położoną w [...] przy ul. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W punkcie

2 wyroku zasądził koszty postępowania sądowego na rzecz skarżących.

Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca

2011 r. ustalił odszkodowanie za nieruchomość przejętą na rzecz [...] pod drogę publiczną, położoną w [...] ,w obrębie [...], oznaczony jako działka nr [...] o pow. [...] ha, na rzecz T. R. i A. R. w kwocie [...] zł, powiększonej o kwotę [...] zl. Powyższa decyzja stała się ostateczna w dniu [...] kwietnia 2011 r.

Z wyciągu z rachunku bankowego Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...] kwietnia 2011 r. wynika, iż odszkodowanie ustalone w ww. decyzji zostało wypłacone osobom uprawnionym w dniu [...] kwietnia 2011 r.

W dniu [...] czerwca 2011 r. T. R. i A. R., reprezentowani przez adwokata złożyli do Prezydenta [...] wniosek z dnia [...] czerwca 2011 r. o ustalenie wysokości odsetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia

25 listopada 2011 r. sygn. akt I SAB/Wa 385/11 odrzucił skargę na bezczynność Prezydenta [..] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie o ustalenie wysokości odesetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt I OSK 232/12 uchylil zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że skoro obowiązek zapłaty odszkodowania powstał na tle stosunku administracyjnoprawnego, to również obowiązek zapałaty odsetek od tego odszkodowania zachowuje charakter administracyjny i Prezydent [...] obowiązany był wydać decyzję administracyjną rozstrzygającą kwestię odsetek od odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.

Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Prezydent [...] odmówił przyznania odsetek za opóźnienie w zapłacie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. W uzasadnieniu wskazał, że wypłata odsetek jest możliwa wówczas, gdy dojdzie do przekroczenia terminu 14 dni na wypłatę odszkodowania, liczonego od dnia, w którym decyzja o ustaleniu odszkodowania stała się ostateczna.

W odwołaniu T. i A. R., reprezentowani przez adwokata, podniesli, że odsetki przysługują ze względu na przekroczenie przez organ terminu

na wydanie decyzji odszkodowawczej, określonego w art. 12 ust. 4b ustawy z dnia

10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji

w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 721 z późn. zm.), zwanej dalej "specustawą".

W toku postępowania odwoławczego, organ wezwał, pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r., T. i A. R. do dostarczenia dokumentu potwierdzającego zaksięgowanie kwoty przedmiotowego odszkodowania na koncie bankowym. Pouczono strony, iż w przypadku niezastosowania się do wezwania jako datę spełnienia świadczenia organ przyjmie datę zlecenia przelewu, wynikającą z wyciągu z konta bankowego Zarządu Miejskich Inwestycji Drogowych z dnia [...] kwietnia 2011 r. Wezwanie nie zostalo wykonane.

Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2012 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 132 ust. 1a u.g.n., w sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna. W myśl art. 132 ust. 2 u.g.n., do skutków zwłoki lub opóźnienia

w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. Wojewoda stwierdził, że przepis art. 132 ust. 2 u.g.n. oraz stosowne przepisy Kodeksu cywilnego, znajdują zastosowanie wówczas, gdy zostanie przekroczony termin

na wypłatę odszkodowania określony w art. 132 ust. 1a u.g.n. Wskazał, że wypłatę odszkodowania należy odróżnić od ustalenia odszkodowania, albowiem to pierwsze stanowi czynność materialno-techniczną podczas, gdy ustalenie odszkodowania następuje w drodze decyzji, stosownie do art. 12 ust. 4a specustawy. Wojewoda podał, że Prezydent [...] zapłacił świadczenie pieniężne ustalone w ostatecznej decyzji odszkodowawczej zaspokajając wierzycieli – T. i A. R. - w całości za pomocą przelewu bankowego zleconego w dniu [...] kwietnia 2011 r. Z uwagi na niezastosowanie się stron do wezwania z dnia [...] sierpnia 2012 r. organ nie miał możności ustalenia daty zaksięgowania przelewu na koncie osób uprawnionych do otrzymania odszkodowania, zatem jako datę spełnienia świadczenia, a więc i zaspokojenia wierzycieli, przyjęto datę zlecenia przelewu. Decyzja odszkodowawcza stała się ostateczna w dniu [...] kwietnia 2011 r., a zatem Prezydent [...] wypłacił odszkodowanie w terminie określonym w art. 132 ust. 1a u.g.n., tj. w terminie 14 dni, od dnia, w którym decyzja o ustaleniu odszkodowania stała się ostateczna.

Wojewoda powołując się na treść przepisu art. 481 § 1 k.c. wskazał,

że w przypadku, gdy dłużnik nie spóźnia się z wykonaniem świadczenia, odsetki wierzycielowi nie przysługują. W ocenie organu, w przedmiotowej sprawie brak jest podstawy prawnej do ustalenia odsetek za opóźnienie w wypłacie przedmiotowego odszkodowania. Wojewoda wskazał, że wbrew wtierdzeniom skarżących, nie można mówić o opóźnieniu w wypłacie odszkodowania w sytuacji, gdy osobie uprawnionej przysługuje jedynie wierzytelność przyszła (ekspektatywa). W przypadku, gdy organ opóźnia się z wydaniem decyzji, przekraczając ustawowy termin 30 dni liczony od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna, stronie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność organu prowadzącego sprawę (art. 37 § 1 k.p.a.). W przypadku uwzględnienia przez organ wyższego stopnia zażalenia na bezczynność stronie poszkodowanej przysługuje roszczenie cywilnoprawne, które może być dochodzone na podstawie art. 417 § 1 Kodeksu cywilnego, który stanowi, iż za szkodę wyrządzoną przez niezgodne

z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa.

Wojewoda [...] stwierdził, że wierzytelność o charakterze cywilnoprawnym powstaje dopiero wówczas, gdy decyzja o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość staje się ostateczna. Z kolei po upływie 14 dni wierzytelność ta staje się wymagalna, a zatem jest dopuszczalne jej dochodzenie przed sądem oraz dochodzenie odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Wojewoda nie zgodził się z poglądem skarżacych, że termin na wypłatę odszkodowania biegnie od dnia,

w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna, albowiem data ta nie ma znaczenia prawnego na gruncie art. 132 ust. 1a u.g.n. Prawidlowo zatem w ocenie Wojewody organ I instancji stwierdził, że brak było podstaw do ustalenia odsetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania

za nieruchomość.

Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] stała sie przedmiotem skargi A. i T. R., reprezentowanych przez adwokata, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wnosząc o uchylenie zaskarzonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 12 ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z art. 132 ust. 2 u.g.n. oraz art. 359 § 1 k.c. polegające na przyjęciu, iż odsetki za zwłokę nie należą się skarżącym.

W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że w dniu [..] października 2009 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość przejętą na rzecz [...], zakończone wydaniem przez Prezydenta [...] decyzji w dniu [...] marca 2011 r. ustalającej wysokość odszkodowania na łączną kwotę [...] zł. Faktyczna wypłata odszkodowania na rzecz wnioskodawców nastąpiła w dniu [...] maja 2011 r.

Pełnomocnik nie zgodził sie z organem, że przepis art. 132 ust. 2 u.g.n. reguluje wyłącznie kwestie opóźnienia w wypłacie odszkodowania odnośnie terminu ustalonego w art. 132 § 1 u.g.n. Stanowisko takie zdaniem pełnomocnika zatwierdzałoby bezprawne działania organów administracyjnych, które w sposób celowy

i z naruszeniem przepisów procedury opóźniają się z wydaniem decyzji administracyjnych, w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania. Wskazał,

że decyzje o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydane zgodnie

z przepisami specustawy wywołują automatycznie skutek w postaci pozbawienia prawa własności przez dotychczasowych właścicieli. Przepisy specustawy precyzują również ściśle termin wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania z tytułu przejęcia własności nieruchomości w związku z realizowanymi inwestycjami drogowymi (art. 12 ust. 4b) i określają go na 30 dni, od dnia w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna. Wysokość i terminy wypłaty odszkodowania regulują przepisy u.g.n. wobec brzmienia art. 12 ust. 5 specusawy - stosuje się więc odpowiednio przepisy art. 132 § 1 i § 2 u.g.n.

W ocenie pełnomocnika, wbrew twierdzeniom organu, nie można mówić,

że w okresie dzielącym moment upływu terminu do uprawomocnienia się decyzji zatwierdzającej realizację inwestycji drogowej a moment wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, byłym właścicielom gruntu przysługuje jedynie ekspektatywa otrzymania odszkodowania. Podał, że skarżący w okresie po wydaniu decyzji pozbawiającej ich prawa własności nieruchomości, wielokrotnie zwracali się do organu o wydanie decyzji ustalającej odszkodowanie. Zarówno skarżący jak i pozostałe osoby pozbawione własności gruntów były zwodzone przez przedstawicieli organu.

Pełnomocnik wskazał, że zgodnie z art. 12. ust. 4b specustawy decyzja ustalająca wysokość odszkodowania winna zostać wydana w terminie 30 dni licząc

od dnia [...] października 2009 r. tj. najpóźniej w dniu [...] listopada 2009 r. Wypłata odszkodowania na rzecz wnioskodawców powinna nastąpić najpóźniej w terminie

28 dni licząc od daty [...] listopada 2009 r. (tj. daty w której winno nastąpić administracyjne ustalenie kwoty odszkodowania) - na termin ten składają się 14-dniowy termin na uprawomocnienie decyzji ustalającej wysokość odszkodowania oraz 14-dniowy termin na ostateczną wypłatę na rzecz wnioskodawców ustalonej kwoty. Tym samym, zdaniem pełnomocnika, wypłata odszkodowania powinna nastąpić najpóźniej w dniu [...] grudnia 2009 r.

Faktyczną datą otrzymania przez strony kwoty odszkodowania był dzień [...] maja 2011 r. Pomiędzy datą, w której organ administracyjny zobowiązany był wydać decyzję ustalającą wysokość odszkodowania i wypłacić stosowne odszkodowanie, a datą faktycznego otrzymania przez wnioskodawców kwoty rekompensaty upłynął okres

[...] dni. Pełnomocnik skarżących podkreślił, że roszczenie o odsetki nie pełni funkcji waloryzacyjnej, a ma na celu wymierzenie dłużnikowi sankcji za sam fakt niespełnienia świadczenia w terminie, niezależnie od tego czy dłużnik popadł w zwłokę. Skarżący wskazali jednocześnie, że w związku z bezczynnością organu w wydaniu decyzji

o odszkodowaniu wystąpili na drogę sądową. Wyrokiem z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt: I SAB/Wa 170/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził bezczynność organu i zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania sprawy o odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość w terminie 2 miesięcy od daty zwrotu akt. W ocenie pełnomocnika, wyrok powyższy potwierdził winę organu w opóźnieniu

w przyznaniu wnioskodawcom kwoty odszkodowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując dotychczasowe ustalenia oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Pełnomocnik skarżacych nie wyraził zgody na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek

o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wobec żądania skarżących, sprawa rozpoznana została na rozprawie.

Skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu, organy prawidłowo zastosowały w niniejszej sprawie przepis art. 132 ust. 2 w zw. z art. 132 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), zwanej dalej u.g.n. oraz przepisy procedury administracyjnej określone ustawą z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a.

Zgodnie z art. 132 ust. 1a u.g.n., w sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna.

Decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2011 r. ustalająca odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość stała się ostateczna w dniu [...] kwietnia 2011 r. ([...]), zaś zapłata odszkodowania nastąpiła – jak wynika z decyzji i akt postępowania administracyjnego (wyciąg z rachunku bankowego Zarządu Miejskich Inwestycji Drogowych) – w dniu [..] kwietnia 2011 r. ([...]), a zatem

w terminie określonym przez ustawodawcę w art. 132 ust. 1a u.g.n. Nie doszło zatem do zwłoki, czy opóźnienia w zapłacie odszkodowania, a tylko wówczas istniałaby podstawa do odpowiedniego zastosowania przepisu art. 481 § 1 k.c. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Przepis art. 132 ust. 2 u.g.n., zgodnie z którym, do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, znajduje zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy mamy do czynienia ze zwłoką lub opóźnieniem w zapłacie ustalonego odszkodowania, a nie ze zwłoką, czy opóźnieniem w rozumieniu prezentowanym w skardze. Powołany przepis art. 132 ust. 2 u.g.n.

nie może być rozpatrywany i stosowany w oderwaniu od przepisu art. 132 ust. 1a u.g.n.

Nietrafnie zatem pełnomocnik skarżących wywodzi prawo do odsetek z tytułu opóźnienia w zapłacie odszkodowania z faktu, iż decyzja o odszkodowaniu nie została wydana w terminie określonym w przepisie art. 12 ust. 4b ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm.), zwanej dalej specustawą.

Termin określony w przepisie art. 12 ust. 4b specustawy jest terminem przewidzianym do wydania przez organ administracji publicznej decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, a nie terminem, w którym świadczenie jest wymagalne.

W przypadku sprawy o odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość, a zatem sprawy rozstrzyganej w drodze administracyjnoprawnej, w tym przypadku na podstawie na przepisów specustawy i u.g.n., o wymagalności odszkodowania można mówić wówczas, gdy w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja administracyjna (ostateczna) ustalająca wysokość odszkodowania i upłynął termin określony przez ustawodawcę

na dokonanie zapłaty tego odszkodowania.

Niezasadny jest tym samym zarzut naruszenia art. 132 ust. 1a u.g.n. i art. 12 ust. 5 specustawy, który odsyła do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami

w zakresie ustalania i wypłaty odszkodowania, oraz art. 359 § 1 k.c.

Warunkiem powstania prawa do odsetek jest istnienie długu głównego i jego wymagalność. Odsetki należą się za czas opóźnienia, poczynając od dnia wymagalności długu (v. uchwała SN z dnia 26 stycznia 2005 r. sygn. III CZP 42/04, Lex nr 141130; wyrok SA w Lublinie z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt III APa 12/12, Lex nr 1282872; wyrok NSA z dnia 7 maja 2002 r. sygn. akt I SA 2378/00, Lex nr 81740; wyrok SN z dnia 5 kwietnia 1991 r. sygn. akt III CZP 21/91, Lex nr 3663; W.Popiołek

[:] Kodeks cywilny. Tom I. Komentarz do art. 450-1088 pod red. K. Pietrzykowskiego, Warszawa 2009, str. 65-74).

Nieuprawnione jest w świetle powyższego wywodzenie prawa do odsetek

za opóźnienie w zapłacie odszkodowania z treści przepisu określającego termin,

w jakim powinna być wydana decyzja o odszkodowaniu. Bez istnienia należności głównej ustalonej decyzją administracyjną o odszkodowaniu, nie może być mowy

o odsetkach za opóźnienie w zapłacie odszkodowania.

Zapłata odszkodowania w tej sprawie nastąpiła w terminie 14 dni od dnia,

w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna. Na gruncie przepisu

art. 132 ust. 1a i ust. 2 u.g.n. przez zapłatę odszkodowania należy rozumieć –

w przypadku, gdy dokonywana jest na rachunek bankowy osób uprawnionych – dzień dokonania przelewu środków należnych z tytułu odszkodowania przez podmiot zobowiązany. Powyższe związane jest ściśle z administracyjnoprawnym charakterem świadczenia, w tym koniecznością upływu terminów przewidzianych prawem na złożenie ewentualnego środka zaskarżenia od decyzji ustalającej odszkodowanie, a tym samym upływem czasu wymaganego do stwierdzenia ostateczności decyzji

o odszkodowaniu. Niezależnie od powyższego wskazania wymaga, że organ odwoławczy wzywał strony do przedłożenia dowodu potwierdzającego datę zaksięgowania środków pieniężnych na rachunku bankowym skarżących, jednakże wezwanie to nie zostało wykonane. Organ podjął w niniejszej sprawie wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy w sposób uwzględniający interes strony.

W ocenie Sądu, prawidłowo organ I instancji stwierdził, że w sprawie tej brak było podstaw do przyznania odsetek za opóźnienie w zapłacie odszkodowania,

a Wojewoda [...] zasadnie decyzją z dnia [...] września 2012 r., na podstawie

art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.

Sąd wskazuje jednocześnie, odnosząc się do twierdzeń skargi, że zobowiązanie przez wojewódzki sąd administracyjny organu administracji publicznej do rozpoznania określonej sprawy, czy wniosku, nie jest orzeczeniem o winie organu. Wojewódzki sąd administracyjny w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji publicznej, uwzględniając skargę, a zatem stwierdzając jej zasadność, zobowiązuje organ

do rozpoznania sprawy, jak miało to miejsce w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt I SAB/Wa 170/10, lub też – w przypadku spraw wszczynanych na wniosek – do rozpoznania określonego wniosku strony, w zakreślonym przez sąd terminie. Od dnia 17 maja

2011 r. wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdza nadto, czy bezczynność

lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odpowiedzialność zaś z tytułu wykonywania władzy publicznej

jest zagadnieniem odrębnym, stanowiącym sprawę cywilnoprawną.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.