Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 30/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 12 grudnia 2005 r. o stwierdzenie nieważności postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. L. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia 12 grudnia 2005 r. We wniosku tym skarżący zażądał stwierdzenia nieważności pisma z dnia 10 listopada 2005 r. skierowanego do Dyrektora Sekretariatu Ministra Gospodarki, podpisanego przez Dyrektora Biura Dyrektora Generalnego Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, przy którym przesłano do realizacji wniosek Z. L.z dnia 3 listopada 2005 r. o udostępnienie informacji publicznej przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Żądając stwierdzenia nieważności, przedmiotowe pismo z dnia 10 listopada 2005 r. skarżący określił, jako postanowienie wydane w trybie art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - niżej powoływana jako Kpa).

W odpowiedzi na skargę organ stwierdził między innymi, że przekazanie pisma było konsekwencją zmian organizacyjnych, które doprowadziły do utworzenia Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwa Gospodarki oraz powołał się na pismo z dnia 12 grudnia 2005 r., w którym wyjaśniono skarżącemu, że przekazanie jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej miało na celu sprawną jego realizację i nie stanowiło przekazania w rozumieniu Kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa

oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, bądź podjęciem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Mając na uwadze to, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności pisma z dnia 10 listopada 2005 r., przy którym przesłano wniosek Z. L. o udostępnienie informacji publicznej nie następuje w formie decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, którego legalność mogłaby podlegać kontroli sądu administracyjnego, a także to, iż w fazie po wpłynięciu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w której miałoby nastąpić przekazanie wniosku właściwemu organowi, reguł Kpa - w tym również określonych w art. 65 i 66 - nie stosuje się, należy uznać, że w przedmiotowej sprawie Minister Pracy i Polityki Społecznej nie był zobowiązany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stwierdzić, że skarga na bezczynność jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji.