Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 12/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 ust. 1 i 2, art. 58
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SAB/Ke 12/12 POSTANOWIENIE Dnia 30 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie unieważnienia notarialnej umowy sprzedaży oraz uregulowania stanu prawnego nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 20 grudnia 2011 r. R.P. wniosła skargę na bezczynność między innymi Burmistrza Miasta S. polegającą na:

1. nie przystąpieniu do zainicjowanej przez skarżącą sprawy przed Sądem Rejonowym o sygn. I C 121/11 o unieważnienie czynności prawnej opisanej

w nieistniejącym, bo nie podpisanym przez notariusza akcie notarialnym z dnia 17 lipca 1974 r. rep. A 2317/74, dotyczącym zakupu przez Skarb Państwa nieruchomości położonej w S. przy ulicy O. 3, oznaczonej numerem 1129,

2. nie wystąpieniu do sądu cywilnego w celu uregulowania stanu prawnego wyżej opisanej nieruchomości położonej w S. oraz nie zawiadomieniu skarżącej o tym postępowaniu jako zainteresowanej.

W uzasadnieniu skargi podano, że Burmistrz Miasta S. zgodnie

z ustawą o samorządzie gminnym zobowiązany jest do podejmowania działań zgodnie z zasadą praworządności celem uzgodnienia treści księgi wieczystej nieruchomości z rzeczywistym stanem prawnym i do aktywnego działania w sprawach administracyjnych i cywilnych zmierzających do odzyskania przez Skarb Państwa nieruchomości. Podała, że Gmina była ostatnim właścicielem tej nieruchomości, a jej zwrot nieważną decyzją Starosty S. na rzecz poprzednich współwłaścicieli stanowi uszczerbek w majątku komunalnym gminy.

W odpowiedzi na skargę datowaną na dzień 31 stycznia 2012 r. Burmistrz Miasta S. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawy z zakresu postępowania cywilnego, których wszczęcia żąda skarżąca zarzucając bezczynność nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Alternatywnie organ wniósł o oddalenie skargi, gdyż nie prowadzi żadnego postępowania, którego stroną byłaby skarżąca. Organ dodał, że nie jest zobowiązany do wydania aktu administracyjnego, w związku z nie wydaniem którego, skarżącej przysługiwałaby skarga na bezczynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 t.j.), skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na nie załatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Jak wynika ze skargi oraz odpowiedzi na nią, przed wniesieniem skargi do Sądu R.P. nie zaskarżył zarzucanej Burmistrzowi Miasta S. bezczynności, zażaleniem do organu II instancji (którym na podstawie art. 17 pkt 1 kpa jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze), a zatem wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został spełniony, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.