Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 9/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6166  Łowiectwo
Hasła tematyczne: Lasy
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2002 nr 42 poz 372
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 marca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo łowieckie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 marca 2007 r. sprawy ze skargi Województwa B. na uchwałę Sejmiku Województwa A. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany granic obwodów łowieckich I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości; II. orzeka, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Województwa A. na rzecz Województwa B. 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA / Ke 9/07

Uzasadnienie

Uchwałą z dnia 12 czerwca 2006r. Sejmik Województwa Świętokrzyskiego na podstawie art. 18 pkt 20, 89 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa oraz art. 27 ustawy z dnia 13 października 1995r. Prawo łowieckie dokonał zmiany granic obwodów łowieckich o nr 72 i 73, poprzez włączenie części obwodu łowieckiego nr 72, położonego na terenie województwa świętokrzyskiego do obwodu łowieckiego nr 73, ustalił opis granic obwodu łowieckiego nr 73, stanowiący załącznik do uchwały, wskazał, że przebieg granic obwodu łowieckiego nr 73 naniesiony został na mapę topograficzną w skali 1:50000, stanowiącą załącznik nr 2 uchwały, wykonanie tej uchwały powierzył Zarządowi Województwa Świętokrzyskiego, wskazał, że uchwała podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa świętokrzyskiego i że wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że pismem z dnia 31 marca 2006r. Przewodniczący Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego wystąpił do Marszałka

o rozpatrzenie wniosku Przewodniczącego Komisji Rolnictwa, Gospodarki Wodnej

i Ochrony Środowiska i spowodowanie przygotowania stosownego projektu uchwały Sejmiku w sprawie zmiany granic obwodów łowieckich nr 72 i 73. Zmiana ta polega na włączeniu części obwodu łowieckiego nr 72, położonego na terenie województwa świętokrzyskiego do obwodu łowieckiego nr 73. Znaczna część obwodu nr 72 znajduje się na terenie województwa podkarpackiego, natomiast jego niewielka część leży na terenie województwa świętokrzyskiego tj. na lewym brzegu Wisły. Szeroki nurt tej rzeki stanowi barierę ekologiczną, wyznaczającą jednocześnie naturalną, wyraźną granicę obwodów łowieckich. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie podziału na obwody oraz zmiany ich granic dokonuje w obrębie województwa sejmik województwa, w drodze uchwały, po zasięgnięciu opinii właściwego dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych i Polskiego Związku Łowieckiego a także właściwej izby rolniczej. Uzyskano niezbędne wymogami opinie: - pozytywną opinię Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Radomiu,

- pozytywną Świętokrzyskiej Izby Rolniczej w Kielcach,

- negatywną Polskiego Związku łowieckiego.

Również opinie pozytywne w sprawie włączenia lewobrzeżnej części obwodu łowieckiego nr 72 wyraziły Ministerstwo Środowiska, Starostwo Powiatowe

w Sandomierzu Urząd Miasta i Gminy w Koprzywnicy.

W uzasadnieniu uchwały wskazano także, iż nie zachodzi konieczność uzgodnienia, stosownie do art. 27 ust. 2 Prawa łowieckiego, uchwały z Sejmikiem Województwa Podkarpackiego, bowiem wschodnia granica obwodu łowieckiego nr 73 biegnie wzdłuż granicy województwa Świętokrzyskiego i podkarpackiego tj. rzeką Wisłą.

Uchwałę tę zaskarżyło Województwo Podkarpackie, zarzucając rażące naruszenie art. 27 ust. 1 i 2 Prawa łowieckiego i domagając się stwierdzenia jej nieważności. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zmiana określona w treści zaskarżonej uchwały faktycznie dotyczyła zmiany granic obwodu łowieckiego nr 71TG bowiem obwód łowiecki nr 72 już nie istniał gdyż został połączony z obwodem łowieckim nr 71 w jeden obwód na mocy Rozporządzenia Wojewody Podkarpackiego z dnia 14 listopada 2001r. zmieniającego rozporządzenie Wojewody Rzeszowskiego z dnia 27 marca 1997r. w sprawie podziału województwa rzeszowskiego na obwody łowieckie, rozporządzenie Nr 9 Wojewody Tarnobrzeskiego z dnia 1 lipca 1997r.

w sprawie podziału województwa tarnobrzeskiego na obwody łowieckie, rozporządzenia Nr 13 Wojewody Przemyskiego z dnia 30 kwietnia 1997r. w sprawie podziału województwa przemyskiego na obwody łowieckie, rozporządzenie Nr 8 Wojewody Krośnieńskiego z dnia 14 marca 1997r. w sprawie podziału województwa krośnieńskiego na obwody łowieckie i rozporządzenia Nr 41/97 Wojewody Tarnowskiego z dnia 18 lipca 1997r. w sprawie podziału województwa tarnobrzeskiego na obwody łowieckie. Naruszenie art. 27 ust. 1 i 2 Prawa łowieckiego polega na tym, że zmiany granic obwodu nr 71 TG, którego przeważający obszar gruntów znajduje się na terenie województwa podkarpackiego, dokonano bez uzgodnienia z Sejmikiem Województwa Podkarpackiego i bez wystąpienia o opinię do Polskiego Związku Łowieckiego w Tarnobrzegu jako organu właściwego terytorialnie w przedmiotowej sprawie, w związku z czym PZŁ

w Tarnobrzegu został pozbawiony możliwości zapoznania się z projektem uchwały

i jej zaopiniowania zgodnie z obowiązującą procedurą. Również Zarząd Koła Łowieckiego "Ryś" jako zarządzający obwodem od ponad 40 lat został pozbawiony możliwości zapoznania się z projektem uchwały i jej zaopiniowania zgodnie

z obowiązującą procedurą. Na podstawie art. 90 ustawy o samorządzie województwa skarżący wezwał Sejmik Województwa Świętokrzyskiego do usunięcia naruszenia uprawnienia Sejmiku Województwa Podkarpackiego, na które to wezwanie nie otrzymał żadnej merytorycznej odpowiedzi. Skarżący wskazał, że jego interes prawny w kwestionowaniu uchwały wynika wprost z art. 27 ust. 1 i 2 Prawa łowieckiego, zgodnie z którym podziału na obwody oraz zmiany ich granic dokonuje w obrębie województwa właściwy sejmik w drodze uchwały a jeżeli obwód łowiecki ma się znajdować w obszarze więcej niż jednego województwa uchwałę podejmuje sejmik właściwy dla przeważającego obszaru gruntów w uzgodnieniu z sejmikiem województwa właściwym dla pozostałego gruntu. Tymczasem granic obwodu nr 71 TG, którego przeważający obszar znajduje się na terenie województwa podkarpackiego, Sejmik Województwa Świętokrzyskiego dokonał bez uzgodnienia

z Sejmikiem Województwa Podkarpackiego.

W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o jej oddalenie, wskazał, że podejmując zaskarżoną uchwałę działał w granicach ustawowych uprawnień, przewidzianych w art. 27 ust. 1 Prawa łowieckiego i uchwała została podjęta po uzyskaniu opinii Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Radomiu, Świętokrzyskiej Izby Rolniczej i Polskiego Związku Łowieckiego. Zmiana granic obwodów nie dotyczy obszaru województwa podkarpackiego w związku z czym nie zachodziła konieczność uzgodnień z Sejmikiem tego Województwa. Po zmianie granicę wyznacza rzeka Wisła i dokonana zmiana granic obwodów umożliwia prowadzenie racjonalnej i właściwej gospodarki łowieckiej. Zdaniem organu skarga nie zasługuje na uwzględnienie również dlatego, że skarżący nie wykazał, iż zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie. Zawarty w art. 27 ust. 2 Prawa łowieckiego obowiązek współdziałania dotyczy wyłącznie przypadków gdy granice obwodu łowieckiego mają znajdować się na obszarze więcej niż jednego województwa. Skoro zaskarżona uchwała nie dotyczy obszaru Województwa Podkarpackiego i nie jest źródłem praw i obowiązków tego Województwa brak podstaw do uznania, iż narusza interes lub uprawnienie skarżącego. Powołane

w skardze Rozporządzenie Wojewody Podkarpackiego nie stanowiło dla Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego obowiązującego prawa bowiem rozporządzenie to, jako akt prawa miejscowego, zgodnie z art. 87 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 39 ustawy o administracji rządowej w województwie obowiązuje jedynie na obszarze województwa podkarpackiego a na obszarze województwa świętokrzyskiego nie może stanowić źródła prawa powszechnie obowiązującego. Ponadto rozporządzenie to zostało wydane bez uzgodnienia z ówczesnym Wojewodą Świętokrzyskim.

W złożonym w toku postępowania przed sądem piśmie procesowym skarżący dodatkowo zarzucił, iż w sprawie brak jest odpowiedzi na skargę, która to odpowiedź powinna być sporządzona przez Sejmik Województwa Świętokrzyskiego. Doręczone mu pismo z dnia 2 stycznia 2007r. podpisane jest przez przewodniczącego Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego. Zgodnie z art. 20 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa zadaniem przewodniczącego jest wyłącznie organizowanie pracy sejmiku oraz prowadzenie jego obrad. Od dnia 5 października 2006r. / data doręczenia Sejmikowi Województwa Świętokrzyskiego wezwania do usunięcia naruszenia prawa/ do upływu terminu na przekazanie przez Sejmik skargi Sejmik Województwa Świętokrzyskiego nie zajmował się tą sprawą podczas posiedzeń i nie udzielił upoważnienia Przewodniczącemu Sejmiku do udzielania odpowiedzi na skargę ani do reprezentowania tego organu przez sądem. Skarżący zrzucił także, iż jego zdaniem tylko Sejmik Województwa Podkarpackiego mógł podjąć uchwałę

w sprawie zmiany granic obwodu łowieckiego nr 71 TG jako właściwy ze względu na przeważający obszar gruntów znajdujących się na obszarze województwa podkarpackiego oraz, że brak jest opinii dyrektora Regionalnej Dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w Lublinie a także Podkarpackiej Izby Rolniczej w Boguchwale.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie zawarte w niej zarzuty są zasadne.

Na wstępie należało odnieść się do zarzutu nieprawidłowej reprezentacji po stronie organu, który podjął zaskarżoną uchwałę. Otóż zgodnie z § 18 ust. 2 pkt 1 Statutu Województwa Świętokrzyskiego / tekst jednolity Dz. Urzędowy Woj. Świętokrzyskiego nr 148 za 2002r. poz. 18116/ Przewodniczący Sejmiku reprezentuje Sejmik na zewnątrz. W tej sytuacji zdaniem sądu Sejmik nie miał obowiązku udzielania dodatkowego upoważnienia dla Przewodniczącego Sejmiku do wyrażenia stanowiska w piśmie stanowiącym odpowiedź na skargę. O terminie rozprawy został poinformowany Przewodniczący Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego. Na rozprawę w imieniu organu stawił się pełnomocnik działający na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Marszałka Województwa. W ocenie sądu w tej sytuacji brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości reprezentacji organu w postępowaniu sądowym. Nawet bowiem gdyby przyjąć, że organem tym jest nie Województwo Świętokrzyskie lecz jego organ - Sejmik Województwa, to upoważniony do reprezentowania tego organu Przewodniczący został o terminie zawiadomiony. Zdaniem jednak sądu, ponieważ sejmik jest tylko organem samorządu województwa, w postępowaniu przed sądem administracyjnym organem w rozumieniu art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej uppsa/ jest jednostka samorządu, której organ podjął zaskarżoną uchwałę.

W niniejszej sprawie tą jednostką jest Województwo Świętokrzyskie, reprezentowane stosownie do art. 43 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa przez Marszałka.

Skarga został złożona w terminie, po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu do usunięcia naruszenia prawa i spełnia ona wszelkie wymogi formalne. Przechodząc do jej merytorycznej oceny wskazać należy co następuje.

Przede wszystkim stwierdzić należy, iż zaskarżona uchwała jako akt prawa miejscowego, na podstawie art. 90 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa może być zaskarżona przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. W niniejszej sprawie aby było możliwe ustalenie, czy uchwała ta narusza prawo bądź uprawnienie skarżącego konieczne jest wcześniejsze rozważenie, czy uchwała ta narusza prawo. Tego naruszenia skarżący upatruje po pierwsze w tym, że Sejmik Województwa Świętokrzyskiego w ogóle nie był uprawniony do dokonywania zmiany granic obwodu 72, gdyż obwód ten w dacie podejmowania uchwały nie istniał, stał się bowiem w 2001r. częścią obwodu 71 TG, po drugie, że uchwała została podjęta bez uzgodnienia z organem skarżącego i po trzecie, że została podjęta bez wymaganych opinii. Zdaniem sądu dwa pierwsze zarzuty są niezasadne.

Do końca 2005r. zgodnie z art. 7 ustawy Prawo łowieckie administrację

w zakresie łowiectwa sprawowali wojewodowie. Art. 27 / w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2005r./ przewidywał, że podziału na obwody łowieckie oraz zmiany granic tych obwodów dokonuje w obrębie województwa, po zasięgnięciu stosownych opinii, w drodze rozporządzenia, właściwy wojewoda, natomiast jeżeli obwód łowiecki ma się znajdować w obszarze więcej niż jednego województwa, rozporządzenie wydaje wojewoda właściwy dla przeważającego obszaru gruntów, w uzgodnieniu

z wojewodą właściwym. Takie rozporządzenie w odniesieniu do obwodu łowieckiego nr 72 i utworzenia po połączeniu z nim obwodu nr 71 obwodu 71 TG zostało wydane w dniu 14 listopada 2001r. przez Wojewodę Podkarpackiego. Jak to wynika ze wstępnej części tego Rozporządzenia, zostało ono uzgodnione z Wojewodą Świętokrzyskim. Ustawą z dnia 29 lipca 2005r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej / Dz. U. Nr 175 poz. 1462 ze zm./ zostały zmienione m. in. przepisy art. 7 i 27 Prawa łowieckiego. Poczynając od 1 stycznia 2006r., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej administrację

w zakresie łowiectwa sprawuje samorząd województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej, zgodnie zaś z art. 27 ust. 1 i 2 w jego nowym brzmieniu podziału na obwody łowieckie oraz zmiany granic tych obwodów dokonuje właściwy sejmik województwa w drodze uchwały, bądź to samodzielnie bądź też

w uzgodnieniu z innym właściwym sejmikiem. Zgodnie z art. 47 ust. 2 powołanej ustawy z 29 lipca 2005r. akty prawa miejscowego wydane na podstawie przepisów zmienionych tą ustawą z zakresu zadań i kompetencji podlegających przekazaniu tą ustawą zachowują moc do czasu wydania nowych aktów prawa miejscowego przez organy przejmujące zadania i kompetencje. W ust. 3 tego art. przewidziano, że wojewodowie ogłoszą w terminie do dnia wejścia w życie ustawy wykazy aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie przepisów zmienianych tą ustawą

z zakresu zdań i kompetencji podlegających przekazaniu. Wykaz takich aktów, jeśli chodzi o województwo podkarpackie, znalazł się w załączniku do obwieszczenia Wojewody Podkarpackiego z dnia 14 września 2005r. w sprawie ogłoszenia wykazu aktów prawa miejscowego / Dz. Urzędowy Woj. Podkarpackiego Nr 119 za 2005r. poz. 1882/. W wykazie tym między innymi wymienione jest Rozporządzenie Wojewody Tarnobrzeskiego Nr 9/97 z dnia 1 lipca 1997r. o podziale województwa na obwody łowieckie/ zmienione rozporządzeniem Wojewody Podkarpackiego z 14 listopada 2001r./. Stosownie więc do art. 47 ust. 2 rozporządzenie Wojewody Tarnobrzeskiego w sprawie podziału na obwody łowieckie / zmienione m. in. rozporządzeniem Wojewody Podkarpackiego, na które powołuje się skarżący/ straciłoby moc z chwilą wydania przez sejmik województwa na podstawie art. 27 prawa łowieckiego nowego aktu regulującego kwestie podziału na obwody

i zmiany granic tych obwodów. Skoro akt prawa regulujący dotychczas te kwestie traci moc, nie jest uzasadnione twierdzenie skarżącego, iż zaskarżoną uchwała ma za przedmiot zmianę granic obwodu Nr 71 TG; uchwała ta / gdyby została prawidłowo podjęta / powodowałaby jedynie to, iż dotychczas obowiązujące rozporządzenie Wojewody Tarnobrzeskiego, w brzmieniu nadanym mu rozporządzeniem Wojewody Podkarpackiego z dnia 14 listopada 2001r.w zakresie,

w jakim dotyczyło obszaru położonego na terenie województwa świętokrzyskiego, straciłoby moc. Zgodnie z art. 27 ust. 2 Prawa łowieckiego jeżeli obwód łowiecki ma się znajdować w obszarze więcej niż jednego województwa, uchwałę o której mowa w ust. 1 podejmuje sejmik województwa właściwy dla przeważającego obszaru gruntów w uzgodnieniu z sejmikiem województwa właściwym dla pozostałego gruntu. Przy takim brzmieniu przepisu, w powiązaniu z art. 47 ust. 2 powołanej wcześniej ustawy z dnia 29 lipca 2005r. zdaniem sądu nie może budzić wątpliwości, iż art. 27 ust. 2 nie ma zastosowania do takiej sytuacji, jaka zachodzi w niniejszej sprawie, kiedy to dokonano ustalenia granic obwodu łowieckiego w taki sposób, że w całości usytuowany jest on na terenie jednego województwa. Skarżący miałby rację wówczas, gdyby art. 27 ust. 2 dodatkowo przewidywał obowiązek uzyskania uzgodnienia przy zmianie granic dotychczas istniejącego obwodu, położonego na terenie więcej niż jednego województwa. Jak to jednak wynika z art. 27 ust.2, dotyczy on tylko tworzenia obwodu nowego, który dopiero ma się znajdować w obszarze więcej niż jednego województwa, nie zaś obwodu istniejącego dotychczas zwłaszcza, iż ustawodawca jednoznacznie określił byt aktów regulujących kwestie związane z obwodami łowieckimi do czasu wydania nowych aktów.

Mając powyższe na uwadze nie jest zasadny zarzut, iż zaskarżona uchwała wymagała uzgodnienia z Sejmikiem Województwa Podkarpackiego ani tym bardziej zarzut, iż ten właśnie Sejmik byłby właściwy do jej podjęcia.

Natomiast uzasadniony jest zarzut, iż uchwała podjęta została bez zasięgnięcia wszystkich wymaganych opinii / z tym, że tu także nie wszystkie zarzuty skarżącego są trafne/. Zgodnie z art. 27 ust. 1 Prawa łowieckiego sejmik dokonuje podziału na obwody łowieckie oraz zmiany granic tych obwodów po zasięgnięciu opinii właściwego dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i Polskiego Związku Łowieckiego, a także właściwej izby rolniczej. Z przekazanych przez organ wraz ze skargą akt wynika, iż Marszałek Województwa Świętokrzyskiego przed podjęciem zaskarżonej uchwały zwrócił się

w dniu 2 czerwca 2006r. o opinię do Świętokrzyskiej Izby Rolniczej i taką pozytywną opinię uzyskał. Opinia Lasów Państwowych Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Radomiu, o której mowa w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały została wyrażona w piśmie z dnia 3 sierpnia 2001r. skierowanym do Świętokrzyskiego Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach i dotyczy połączenia obwodów łowieckich nr 71 i 72 . Jest to więc opinia poprzedzająca wydanie Rozporządzenia

z 2001r. przez Wojewodę Podkarpackiego. Do tej opinii Lasy Państwowe odwołały się w piśmie z dnia 1 lutego 2005r., skierowanym również do Świętokrzyskiego Urzędu Wojewódzkiego Wydziału Środowiska i Rolnictwa. Poza tymi dwoma pismami brak jest w aktach sprawy innych dokumentów, przedstawiającego jakąkolwiek opinię Lasów Państwowych, w szczególności brak jest dokumentu opiniującego zaskarżoną uchwałę. Również opinia Polskiego Związku Łowieckiego Okręgowej Rady Łowieckiej w Tarnobrzegu nie może być uznana za opinię wyrażoną w związku z projektowaną uchwałą skoro została ona wydana w dniu 16 grudnia 2005r. a więc, gdy właściwym do określania granic obwodów był wojewoda a nie Sejmik Województwa /pomijając już zasadność wydawania opinii w przedmiocie obwodu łowieckiego leżącego w całości na terenie województwa świętokrzyskiego przez Okręgową Radę Łowiecką w Tarnobrzegu, podczas, gdy ze złożonego na rozprawie przez pełnomocnika skarżącego statutu Polskiego Związku Łowieckiego wynika, że opiniowanie projektów podziału województwa na obszary łowieckie

i zmian granic tych obwodów w granicach okręgu należy do zadań zarządu okręgowego, a taki istnieje w Kielcach/. Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że postępowanie zakończone jej podjęciem zostało wszczęte w marcu 2006r. Nie była to więc kontynuacja postępowania, o jakiej mowa w art. 44 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. /Dz. U. Nr 175 poz. 1462 ze zm./, poza tym brak jest w aktach dokumentów, o jakich mowa w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji z dnia 18 października 2005r., wydanego na podstawie tej ustawy, które pozwalałyby na uznanie, iż wcześniej wyrażane opinie dotyczą zaskarżonej uchwały.

Mając powyższe na uwadze nie może budzić wątpliwości, iż zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem prawa a mianowicie art. 27 ust. Prawa łowieckiego albowiem została ona podjęta bez wymaganej tym przepisem opinii właściwego Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe oraz opinii Polskiego Związku Łowieckiego i brak jest dowodów na to, aby organ

o wydanie takich opinii się zwracał.

Pozostaje do rozważenia kwestia, czy uchwała ta narusza prawo lub uprawnienie Województwa Podkarpackiego. W związku z tym wskazać należy, iż ponieważ ustawodawca zarówno przed zmianą ustawy Prawo łowieckie, dokonaną ustawą z 29 lipca 2005r. jak i po tej zmianie dopuszcza możliwość tworzenia obwodów łowieckich położonych na obszarze więcej niż jednego województwa, zarówno wcześniejsze rozporządzenia wojewodów jak i aktualnie podejmowane na podstawie art. 27 ust 2 Prawa łowieckiego uchwały sejmików, z woli ustawodawcy muszą w takich wypadkach obowiązywać / oczywiście w ograniczonym zakresie to jest odnośnie określenia, że dany teren stanowi część obwodu łowieckiego/ nie tylko na terenie województwa, którego organ je wydał ale także na terenie województwa, na obszarze którego znajduje się mniejsza część utworzonego obwodu łowieckiego. W dacie podejmowania zaskarżonej uchwały był utworzony obwód na terenie dwóch województw, którego większa część leżała na terenie województwa podkarpackiego. Stosownie do cytowanego już wcześniej art. 7 prawa łowieckiego jeżeli ustawa nie stanowi inaczej administrację w zakresie łowiectwa sprawuje samorząd województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Skuteczne podjęcie uchwały ustalającej nowe granice obwodu łowieckiego, która faktycznie ma bezpośredni wpływ na granice dotychczas istniejącego obwodu łowieckiego Nr 71 TG niewątpliwie wpływa na zakres sprawowanej przez samorząd województwa podkarpackiego administracji w zakresie łowiectwa bowiem takiej administracji w stosunku do części dotychczas istniejącego obwodu Nr 71 TG jej pozbawia. Z mocy bowiem również już wcześniej powoływanego art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. obowiązujący dotychczas akt regulujący kwestie granic tego obwodu łowieckiego w części, w jakiej dotyczy terenu leżącego w obszarze województwa świętokrzyskiego traci moc. Podjęcie przez Sejmik Województwa Świętokrzyskiego uchwały z naruszeniem prawa polegającym na zaniechaniu zasięgnięcia wymaganych prawem opinii narusza uprawnienie Samorządu Województwa Podkarpackiego do sprawowania administracji w zakresie łowiectwa odnośnie obwodu łowieckiego Nr 71 TG w jego dotychczasowych granicach. Nie można bowiem wykluczyć takiej sytuacji, że z uwagi na niekorzystne opinie Sejmik odstąpiłby od podejmowania zaskarżonej uchwały.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 90 ust. 1 i 4 ustawy z dnia

5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa oraz art. 147 § 1 uppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały zaś na podstawie art. 152 orzekł, że nie podlega ona wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 200 uppsa.