Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 908/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 38 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 2156
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
article: art. 146 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi G.R. na zarządzenie Dyrektora Zespołu Szkół z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] w P. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska wicedyrektora Zespołu Szkół z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] w P. 1. uchyla zaskarżone zarządzenie w całości; 2. zasądza od Dyrektora Zespołu Szkół z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] w P. na rzecz skarżącej G.R. kwotę 497 zł (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym w niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Dyrektor Szkoły (zwany dalej również jako "Dyrektor Zespołu Szkół") z dnia [...] czerwca 2016 r. na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r. poz. 2156 ze zm.; zwanej dalej jako "u.s.o.") odwołał z dniem [...] czerwca 2016 r. G. R. (zwaną dalej również jako "Skarżąca") ze stanowiska wicedyrektora Zespołu Szkół [...].

W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia Dyrektor Zespołu Szkół wyjaśnił, że art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. stanowi, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

W ocenie Dyrektora Zespołu Szkół stan faktyczny sprawy pozwalał na zastosowanie wskazanego powyżej przepisu bowiem Skarżąca:

- była jednym z autorów listów do: Wydziału Oświaty Miasta P., Komisji Oświaty Rady Miasta P., Kuratora Oświaty, NSZZ "[...]", ZNP;

- przeciwstawia się planom organu prowadzącego - Miasta P. dotyczącym budowy przedszkola obok Zespołu Szkół i ewentualnego włączenia tej placówki do zespołu, podczas gdy organ prowadzący zarówno w sprawie budowy przedszkola jak i tworzenia zespołu jest suwerenny, a wyłączną rolą dyrektora (wicedyrektora) jest realizowanie jego zamiarów w tym zakresie. Nadto w czasie posiedzeń Rady Pedagogicznej oraz spotkań z Radą Rodziców wyraźnie dystansowała się od wykonywanych przez szkołę w przedmiocie ww. zadań budowy przedszkola jak i utworzenia zespołu;

- nie wspiera Dyrektora Zespołu Szkół w działaniach i rozmowach z Radą Rodziców; - wielokrotne próbowała podważyć autorytet Dyrektora Zespołu Szkół wobec drugiego wicedyrektora oraz Rady Pedagogicznej;

- narusza zasady współżycia społecznego i dobre imię Zespołu pozwoliła sobie w dniu [...] marca 2016r. na niegodne zachowanie wobec pracowników NFZ, którzy spóźnili się na badania laboratoryjne pracowników szkoły;

- dyskredytuje działania organu prowadzącego;

- opuszcza miejsca pracy bez wcześniejszego powiadomienia Dyrektora.

- nierówno traktuje nauczycieli;

- nie reaguje na zastrzeżenia Dyrektora dotyczące ww. zachowań, absolutnie nie przyjmuje jakiejkolwiek krytyki, próby narzucania własnych racji.

Dyrektor Zespołu Szkół powołał się na przepis art. 39 ust. 7 u.s.o. określający określając rolę zastępcy dyrektora szkoły i wskazał, że przepis ten nie pozwala zastępcy dyrektora na podważanie poleceń dyrektora. Pozostawanie Skarżącej na piastowanym stanowisku zagraża funkcjonowaniu Zespołu oraz stanowi istotne zagrożenia dla osiągnięcia jej celów, stąd konieczne jest bezzwłoczne przywrócenie go do prawidłowego funkcjonowania.

Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego Dyrektor Zespołu Szkół stwierdził, że odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego na podstawie ww. przepisu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dalsze kierowanie placówką oświatową przez nauczyciela stanowi istotne zagrożenia dla osiągnięcia jej celów lub z innych, obiektywnie ważnych względów jest nie do przyjęcia by nadal nią kierował. Odwołanie Skarżącej z funkcji wicedyrektora Zespołu Szkół [...] ma na celu przywrócenie jego niezakłóconego funkcjonowania - jest konieczne i uzasadnione.

Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. Skarżąca wezwała Dyrektora Zespołu Szkół do usunięcia naruszenia prawa.

Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. G. R. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na zarządzenia Dyrektora Zespołu Szkół z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...]. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia, ewentualnie o jego uchylenie, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonemu zarządzeniu zarzuciła:

- rażące naruszenie prawa materialnego tj. art. 38 ust 1 pkt. 2 w zw. z art. 37 ust. 1 u.s.o. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na niewłaściwym przyjęciu, iż w przedmiotowej sprawie zachodził przypadek szczególnie uzasadniony uprawniający organ do odwołania wicedyrektora we wskazanym trybie w sytuacji w której zarzucane skarżącej uchybienia nie zostały w żaden sposób udowodnione a ponadto nie stanowiły przypadków szczególnie uzasadnionych.

- naruszenie przepisów postępowania poprzez wadliwe uzasadnienie, nie zawarcie w nim wyczerpującego wyjaśnienia, co w konsekwencji uniemożliwia poznanie jego motywów, oparcie się na nierzeczywistym stanie faktycznym; uchybienie zasadom logiki formalnej, lakoniczności, przez co rozstrzygniecie nie poddaje się kontroli, a ponadto uchybienie podstawowym zasadom postępowania administracyjnego przez nie doręczenie skarżącej zaskarżonego zarządzenia oraz jego wydanie pomimo negatywnej opinii Kuratorium Oświaty.

Skarżąca wskazała, że w dniu [...] czerwca 2016 r. odpis opinii [...] Kuratorium Oświaty w sprawie odwołania Skarżącej ze stanowiska wicedyrektora z której wynika, iż Kuratorium Oświaty wydało negatywną opinię w tej sprawie. Zdaniem [...] Kuratorium Oświaty przyczyny odwołania Skarżącej z funkcji wicedyrektora nie stanowią przyczyn szczególnie uzasadnionych, o których mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o.

W ocenie Skarżącej z art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. wynika, że odwołanie ze stanowiska dyrektora w czasie roku szkolnego może nastąpić w przypadkach szczególnie uzasadnionych. Oznacza to sytuacje, w których nie jest możliwe pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczej i istnieje konieczność natychmiastowego przerwania pełnienia funkcji wicedyrektora ze względu na zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły. Naruszenie prawa przez wicedyrektora musi być przy tym na tyle istotne, że nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę. O ile rzeczywiście ocena, czy w danej sprawie przesłanki określone w tym przepisie zostały spełnione, mieści się w zakresie kompetencji organu, który powołał, to jednak nie może mieć ona charakteru dowolnego i arbitralnego.

Odnosząc się do przesłanek odwołania jej ze stanowiska wskazanych w zaskarżonym zarządzeniu Skarżąca podniosła, że nie była współautorem żadnego z wymienionych listów, a jedynie złożyła podpis w sprawie sprzeciwienia się powstania przedszkola [...] w pomieszczeniach szkoły poprzez zabudowę pomieszczeń.

Odnośnie niewspierania Dyrektora Zespołu Szkół w działaniach i rozmowach z Radą Rodziców Skarżąca stwierdziła, że zależy jej na tej współpracy, ale nie przez narzucanie decyzji, lecz konsultowanie, opiniowanie, współtworzenie oraz współdecydowanie. Żadna ze stron nie może narzucać swych rozwiązań. Nawet gdyby chciała wspierać

Skarżąca stwierdziła również, że nie może być mowy o podważaniu autorytetu Dyrektora Zespołu Szkół na spotkaniu we trójkę z drugim wicedyrektorem. Sądziła, że ma prawo do własnego zdania. Nie było innych świadków tych rozmów, nie może być wobec tego mowy o podważaniu autorytetu.

Odnośnie niegodnego zachowanie wobec pracowników NFZ , którzy spóźnili się na badania laboratoryjne pracowników szkoły Skarżąca podniosła, że dyrektor Zespołu Szkół niczego nie sprawdziła, uwierzyła relacjom pracowników. Nawet jeśli była zdenerwowana to daleka od " niegodnego" zachowania. Dodała też, że badania lekarskie prowadzone przez lekarza, który jest lekarzem rodzinnym dyrektora budzą ogólne emocje.

Ponadto Skarżąca stwierdziła, że nie dyskredytuje działań organu prowadzącego. Zaznaczyła, że organ prowadzący, obserwuje jej rozwój i nienaganną pracę od 20 lat w tej szkole. Potwierdzał zarówno w prasie, jak i na sesjach radnych, że pomysł powstania przedszkola w naszej szkole integracyjnej to wyłączna inicjatywa dyrektora.

Dodała też, że nie mam określonych godzin pracy poza obowiązkowymi zajęciami z młodzieżą, jestem na każdej lekcji , punktualna i przygotowana. Tydzień pracy wicedyrektorów zdecydowanie przekracza 40 godzin na miejscu w szkole.

Skarżąca poddając w wątpliwość argument o nierównym traktowaniu nauczycieli stwierdziła, że w czasie tajnego głosownia miała tylko jeden głos za odwołaniem, reszta rady pedagogicznej była przeciw.

Ponadto stwierdziła, że nie było żadnych uwag w stosunku do jej pracy, wręcz przeciwnie wnioski o nagrody i nagradzanie. Zawsze od każdego zwierzchnika otrzymywała najwyższą ocenę pracy

Skarżąca wskazała, że nie każde - naruszenie, czy zaniedbanie przez dyrektora obowiązków może uzasadniać zastosowanie trybu z art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o., a w orzecznictwie dominuje pogląd, iż zaniedbania w zakresie gospodarki finansowej placówki, czy organizacja jej pracy nie stanowią szczególnie uzasadnionych powodów odwołania osoby z funkcji dyrektora. Ponadto negatywna ocena działalności dyrektora (wicedyrektora) w zakresie gospodarki finansowej szkoły lub innych zaniedbań dotyczących organizacji pracy szkoły, a zwłaszcza odmienna wizja prowadzenia placówki oświatowej, czy też konflikt z organem prowadzącym nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków zawartym w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. i nie uzasadniają odwołania wicedyrektora szkoły w trybie tego przepisu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespołu Szkół wniósł o jej odwołanie. Dyrektor Zespołu Szkół wyjaśnił, że nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym zarządzeniu oraz stwierdził, że w skardze przedstawiono dowolną i sprzeczną z zasadami wykładni oraz orzecznictwem interpretację przepisów art. 5 ust. 7, art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 1 pkt 2, art. 39 ust. 7 oraz art. 54 ust. 1 i 2 u.s.o.

Dyrektor Zespołu Szkół stwierdził, że z treści skargi wynika, iż Skarżąca kwestionuje podjęte z inicjatywy organu działania Miasta P. w celu powstania zespołu szkolno-przedszkolnego. Uważa, że propozycję organu - przyjętą przez Miasto P. - można dyskredytować, jako niekonsultowaną z nikim i samowolną Stwierdził również, że Skarżąca nie rozumie, że granice współpracy zakreśla ustawodawca, a wicedyrektor - jako pracownik i wyłącznie zastępca - nie ma kompetencji do kwestionowania poleceń dyrektora.

Dyrektor Zespołu Szkół zaznaczył, że w szkole doszło do patologicznej sytuacji, polegającej na kwestionowaniu przez wicedyrektora działań swojego bezpośredniego przełożonego i to przy braku jakichkolwiek kompetencji. Pozostawanie Skarżącej na piastowanym stanowisku - choćby o dzień dłużej - zagrażało funkcjonowaniu Zespołu Szkół oraz stanowiło istotne zagrożenia dla osiągnięcia jego celów, stąd konieczne było bezzwłoczne przywrócenie go do prawidłowego funkcjonowania przez jej odwołanie.

Dyrektor Zespołu Szkół dodał również, że Kurator Oświaty nie ma żadnej kompetencji w zakresie odwołania wicedyrektora ze stanowiska, Miasto P., przeciw któremu Skarżąca działała, pozytywnie zaopiniował jej odwołanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016 r. poz. 1066 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej jako "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Przed omówieniem motywów niniejszego wyroku, w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zarządzenie dyrektora szkoły o powołaniu lub odwołaniu wicedyrektora szkoły jest aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, a zatem kontroli sądów administracyjnych. Akt ten bowiem dotyczy nie tylko stosunku prawnopracowniczego, ale także bezpośrednio administracyjnoprawnego. Akt o odwołaniu z funkcji wicedyrektora dotyczy praw i obowiązków danej osoby, gdyż na jego mocy zostaje ona pozbawiona kompetencji przyznanych wicedyrektorowi szkoły przez statut szkoły oraz ustawę. Zważyć należy, że w przypadku nieobecności dyrektora szkoły lub placówki, stosownie do art. 39 ust. 7 u.s.o., zastępuje go wicedyrektor. Obowiązki dyrektora mogą być powierzone wicedyrektorowi także w innych przypadkach – zob. np. art. 36a ust. 5 u.s.o. Nie budzi zatem wątpliwości ścisła relacja między aktem o powołaniu albo odwołaniu osoby z funkcji wicedyrektora a jej uprawnieniami i obowiązkami wynikającymi z przepisów prawa. Akt ten ma treść zarówno publicznoprawną, jak i związaną ze stosunkami prawa pracy (postanowienie NSA z dnia 5 września 2014 r. sygn. akt IOSK 2030/14; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto Sąd stwierdza, że skarga została złożona z zachowaniem terminu.

Jako materialnoprawną podstawę zaskarżonego zarządzenia Dyrektor Zespołu Szkół wskazał art. 38 ust. 1 pkt. 2 u.o.s., który stanowi, że wprzypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

Przesłanki odwołania wskazane w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. mają kwalifikowany charakter. Ustawodawca bowiem odwołał się nie tylko do uzasadnionych przypadków, lecz podkreślił ich wyjątkowość poprzez wskazanie, że muszą być one szczególnie uzasadnione. Przedmiotowa regulacja znajduje zatem zastosowanie w sytuacjach zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych i nagłych. Szczególnie uzasadnione przypadki to takie, które powodują, że nie można czekać z odwołaniem nauczyciela ze stanowiska kierowniczego, lecz decyzja o pozbawieniu nauczyciela funkcji kierowniczej musi być podjęta natychmiast. Tym samym odwołanie w szczególnie uzasadnionym przypadku powinno być natychmiastowe lub niezwłoczne w stosunku do zdarzeń (okoliczności) je uzasadniających (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 171/16).

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że odwołanie nauczyciela w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia ze stanowiska kierowniczego, w oparciu o negatywną ocenę pracy lub negatywną ocenę wykonywania zadań w przypadkach szczególnie uzasadnionych, wymaga przyjęcia wykładni zawężającej do kwalifikowanych sytuacji, w których ze względu na stopień naruszeń obowiązków nie jest możliwe pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczych i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji dyrektora z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły, przy czy, z aktu odwołania winno bowiem jasno i konkretnie wynikać na czym owe "szczególnie uzasadnione przypadki" polegają (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lutego 2013 r. sygn. akt I OSK 1797/12, z 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2703/12, z dnia1 września 2016 r. sygn. akt I OSK 1149/16, z dnia 12 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 478/16 oraz z dnia 12 lipca 2016 r. sygn.. akt I OSK 787/16; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto wskazać należy, że ustawodawca uzależnił możliwość odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. nie tylko od wystąpienia szczególnie uzasadnionego przypadku, ale ustanowił dodatkowo formalnoprawną przesłankę w postaci konieczności zasięgnięcia opinii kuratora oświaty. Wprawdzie brak jest podstaw aby przyjąć, że stanowisko zawarte przez kuratora oświaty, ma charakter wiążący dla organu, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze, niemniej jednak w przypadku odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego, pomimo negatywnego stanowisko kuratora oświaty, wymaga szczegółowego odniesienia się przez organ do tej kwestii w uzasadnieniu aktu.

Dokonując kontroli zaskarżonego zarządzenia Sąd doszedł do przekonania, że wskazane w nim przesłanki mające przemawiać za odwołaniem Skarżącej z funkcji wicedyrektora nie są wystarczające do wydania rozstrzygnięcia w trybie art. art. 38 ust. 1 pkt 2 u.o.s. Uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia ogranicza się do wymienienia przesłanek jaki w ocenie Dyrektora Zespołu Szkół przemawiać miałby za odwołaniem Skarżącej z zajmowanego stanowiska oraz wyjaśnienia użytego przez ustawodawcę sformułowania szczególnie uzasadnionego przypadku. Brak jest natomiast jakiegokolwiek szerszego omówienia okoliczności jakie przemawiać miałby za odwołaniem Skarżącej ze stanowiska wicedyrektora. Fakt, iż ustawodawca posługując się niedookreślonym pojęciem szczególnie uzasadnionych przypadków pozostawił organowi pewną swobodę w zakresie oceny wystąpienia tych przesłanek, nie oznacza, że ocena ta może być całkowicie dowolna. Wprost przeciwnie, oznacza to, że organ musi dołożyć szczególnej staranności przy uzasadnianiu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 38 § 1 pkt 2 u.s.o. W uzasadnieniu tym winny być więc przede wszystkim sformułowane przesłanki jakimi kierował się organ podejmując takie, a nie inne rozstrzygnięcie, a także uzasadnienie dlaczego przesłanki to uznane powinny zostać za szczególnie uzasadnione.

Ponadto poważne wątpliwości budzi w ocenie Sądu, czy wskazane w zaskarżonym zarządzeniu okoliczności mogą zostać uznane za szczególnie uzasadnione przypadki , o których mowa w art. 38 § 2 pkt 2 u.s.o. Podkreślić trzeba, odwołanie wicedyrektora na podstawie wskazanego przez Dyrektora Zespołu Szkół przepisu możliwe jest tylko i wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach powodujących konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji. Wymogu tego nie spełniają ogólnikowe wskazanie uchybień w działaniu wicedyrektora. Z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wynika, żeby okoliczności na które powołał się Dyrektor Zespołu Szkół stanowiły zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły. Organ nie powiązał stawianych zarzutów z opisywanymi zdarzeniami i nie wyjaśnił, jak zarzucane naruszenia mogą zagrażać realizacji przez placówkę podstawowych jej funkcji dydaktycznych, oświatowych i wychowawczych oraz nie wskazał dlaczego uważa, że opisywane okoliczności kwalifikują się do kategorii uznawanej za "szczególnie uzasadniony przypadek". Nawet gdyby zgodzić się z Dyrektorem Zespołu Szkół, że Skarżąca w okresie sprawowania funkcji wicedyrektora dopuściła się zarzucanych jej uchybień, to i tak brak należytego uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia nie pozwala na dokonanie kontroli, czy mogą one stanowić przypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. W tym miejscu ponownie zaakcentować trzeba, że działania lub zaniechania dyrektora, mające potwierdzić zasadność stawianych zarzutów, muszą być każdorazowo dowiedzione. W nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów na poparcie twierdzeń Dyrektora Zespołu Szkół zawartych w zaskarżonym zarządzeniu.

Ponadto dokonując kontroli zaskarżonego zarządzenia nie można nie zauważyć, że Dyrektor Zespołu Szkół nie odniósł się do opinii [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] czerwca 2016 r. Okoliczność ta ma o tyle istotne znaczenie w niniejszej sprawie, że [...] Kurator Oświaty negatywnie zaopiniował odwołanie Skarżącej ze stanowiska wicedyrektora. W omawianej opinii [...] Kurator Oświaty zwrócił uwagę, że okoliczności przedstawione przez Dyrektora Zespołu Szkół nie mogą zostać uznane za szczególnie uzasadnione okoliczności, o których mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. Wprawdzie Dyrektor Zespołu Szkół nie był związany omawianą opinią, niemniej jednak w powyżej przedstawionych okolicznościach niezbędnym było odniesienie się przez Dyrektora Zespołu Szkół do opinii kuratora oświaty. W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia brak jest jednak stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół w tym zakresie.

Reasumując, Sąd uznał, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. dyrektor Zespołu Szkół nie wykazał, aby przesłanki wskazane w zaskarżonym zarządzeniu stanowiły szczególnie uzasadnione okoliczności, pozwalające na odwołanie wicedyrektora z zajmowanego stanowiska w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 146 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego zarządzenia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 p.p.s.a., uwzględniając kwotę stanowiąca równowartość uiszczonego wpisu (100 zł), wynagrodzenia pełnomocnika (480 zł) ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł).