Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 84/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-02-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A sp. jawna w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2010r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą na oznaczoną w komparycji decyzję skarżąca wniosła

o wstrzymanie jej wykonania powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i wywołanie trudnych do odwrócenia skutków. W motywach wniosku wskazała, że z uwagi na wydanie przez organ podatkowy 22 podobnych decyzji

w przedmiocie podatku akcyzowego za okres od marca 2009 r. do grudnia 2010 r., łączne zobowiązanie podatkowe strony wynosi 7.879.992,00 zł. W tej sytuacji wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest jedyną możliwością uniknięcia utraty płynności finansowej strony, a w rezultacie także natychmiastowej likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Podniesiono także, że spółka posiada zawarte umowy kredytowe, które niewątpliwie w wypadku postępowania egzekucyjnego zostałyby wypowiedziane i tym samym strona postawiona zostałaby w stan natychmiastowej spłaty tych należności, co niewątpliwie skutkowałoby koniecznością likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto wykonanie decyzji doprowadziłoby nie tylko do blokady rachunków bankowych, lecz także obniżyłoby wiarygodność spółki wobec jej kontrahentów. Zaznaczono także, że na obecnym etapie postępowania nie istnieje niebezpieczeństwo, iż w przypadku oddalenia skarg strony egzekucja spornej należności będzie niemożliwa. Strona posiada majątek trwały

w postaci nieruchomości, stacji benzynowych, a także bazy paliwowej w W. Niemniej jednak na obecnym etapie postępowania zbycie majątku będącego podstawą funkcjonowania spółki byłoby ostatecznością i w obecnej chwili jest nieuzasadnione. Wykonanie decyzji może przynieść także negatywne skutki społeczne poprzez utratę pracy – źródła utrzymania dla 60 pracowników i ich rodzin.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły, i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Użyte więc w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Zauważyć przy tym należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. gdy stwierdzono, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Za trudne do odwrócenia skutki uznaje się takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W niniejszej sprawie strona uprawdopodobniła możliwość zaistnienia przesłanek wskazanych w w/w przepisie. Niewątpliwie paraliż działalności gospodarczej, a także pozbawienie płynności finansowej spółki na dłuższy okres czasu, czy w konsekwencji likwidacja prowadzonej działalności gospodarczej z uwagi na brak środków finansowych wypełnia wskazane wyżej znamiona. Wprawdzie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji jest dość ogólne, to jednakże wykonanie wszystkich 22 spornych decyzji przy uwzględnieniu wysokiej kwoty zobowiązania 7.879.992,00 zł z pewnością spowoduje realne zagrożenie utraty płynności finansowej spółki, a co za tym idzie może przynieść również negatywne skutki społeczne – poprzez utratę pracy- źródła utrzymania dla 60 pracowników zatrudnionych w spółce. Tym samym należy uznać, że w sprawie zaistniały przesłanki do udzielenia stronie ochrony tymczasowej przez Sąd.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.