Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1398/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 301 poz 1 art. 1
law: ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr  2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant - st. sekr. sąd. Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła oraz kwoty podatku od towarów i usług; 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz J. W. kwotę 260 (dwieście sześćdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 26 maja 2011r. złożonej przez J. O - Firma Handlowa B. (dalej: Skarżący) jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] (dalej: Dyrektor Izby) z [...] kwietnia 2011r. nr [...] uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] (dalej: Naczelnik Urzędu) nr [...] z [...] września 2009r. w zakresie określenia kwoty odsetek i w tym zakresie umarzająca postępowania oraz utrzymująca decyzję organu I instancji w pozostałym zakresie, dotyczącym określenia klasyfikacji taryfowej towaru oraz retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego i określenia kwoty podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości względem towarów objętych zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z [...] lutego 2007r.

Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym;

Zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z [...] lutego 2007r. Skarżący zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar zadeklarowany jako "artykuły wielkanocne" (poz.1 SAD). Towar zaklasyfikowany został do kodu 9505 90 00 00 Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich (TARIC) ze stawką celną w wysokości 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 22 %. Do zgłoszenia celnego załączono m.in. fakturę nr [...] z [...] stycznia 2007r., w której zgłoszone towary określono jako "dekoracje wielkanocne" w postaci koszyków wielkanocnych, koszyków, koszyków wielkanocnych z zającem, zajęcy wielkanocnych, zajęcy na piku, kurczaków wielkanocnych. Importowane towary oznaczono na fakturze odpowiednimi symbolami.

Zgłoszenie celne zostało przyjęte jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (Dz.U. WE L 302 z 19 października 1992r.), co spowodowało z mocy prawa objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu oraz określenie należności celnych i kwoty podatku VAT.

Na skutek wątpliwości powstałych w wyniku kontroli postimportowej powyższego zgłoszenia celnego przeprowadzonej w trybie art. 78 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, organ pierwszej instancji postanowieniem z [...] sierpnia 2009r. wszczął z urzędu postępowanie celno–podatkowe w zakresie dotyczącym określenia klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i wysokości cła na potrzeby określenia podatku od towarów i usług oraz określenia tego podatku w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż w wyniku kontroli postimportowej stwierdzono, że firma mogła nieprawidłowo klasyfikować towar opisany w poz. 1SAD jako artykuły wielkanocne. Zebrany bowiem w sprawie materiał dowodowy świadczy, zdaniem organu, że towar opisany w poz.1 SAD może być klasyfikowany do pozycji 6926 z konwencyjną stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 6,5 % i stawką podatku VAT w wysokości 22 %. Poinformowano przy tym skarżącego o możliwości składania wyjaśnień i zapoznania się z aktami sprawy.

Decyzją z [...] września 2009r. nr [...] Naczelnik Celnego [...] zmienił klasyfikację taryfową części importowanych towarów (sztucznych zajęcy, zajęcy na piku oznaczonych w fakturze symbolami: [...], zadeklarowaną w powyższym zgłoszeniu celnym, określił kwotę długu celnego oraz określił kwotę zobowiązania podatkowego. Zdaniem organu I instancji część towarów z poz.1 SAD nr [...] należy wyodrębnić do poz. 2 SAD i zaklasyfikować do kodu 3926 40 00 00 TARIC.

Pismem z [...] października 2009r. Skarżący odwołał się od powyższej decyzji zarzucając organowi I instancji rażące naruszenie art. 122, art. 187 § 1, art. 191, oraz art. 210 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa"), poprzez dokonanie wybiórczych ustaleń i nie wzięcie pod uwagę materiału dowodowego przedstawionego przez stronę oraz naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów. Skarżący zarzucił także rażące naruszenie przepisów Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, poprzez błędne zastosowanie wobec importowanego towaru kodu CN 3926 40 00 00, oraz błędną interpretację treści pozycji CN 9505 poprzez uznanie, że bez znaczenia dla klasyfikacji taryfowej artykułu świątecznego pozostaje charakter, popularność, przeznaczenie, sposób wykorzystania. Ponadto, Skarżący zarzucił rażące naruszenie art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne poprzez jego błędne zastosowanie.

Decyzją z [...] kwietnia 2011r. nr [...] Dyrektor Izby uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie określenia kwoty odsetek i w tym zakresie umorzył postępowanie, w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny ustalony w sprawie, dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz przepisy prawa stanowiące podstawę wydanych decyzji administracyjnych. Przedstawiając motywy dokonanej oceny podkreślono, iż Skarżący nie kwestionuje ustalonego stanu faktycznego w zakresie przedmiotowych towarów, ale zasadność stosowanej przez organ celny klasyfikacji taryfowej. Wyjaśniono, że klasyfikacja towarów w Taryfie Celnej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Dalej wskazano, że Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej stosuje się w kolejności numerycznej od 1 do 6. Organ odwoławczy podkreślił, iż zastosowana w zaskarżonej decyzji klasyfikacja spornych towarów do kodu CN 3926 40 00 jest prawidłowa i wynika z reguły 1, 3b i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, co szczegółowo wyjaśnił w dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do kwestii odsetek od nieuiszczonego cła Dyrektor Izby wskazał, iż na obecnym etapie postępowania nie bada zasadności poboru odsetek, gdyż nie jest to element decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. W ocenie Dyrektora Izby Naczelnik Urzędu w zaskarżonej decyzji z [...] września 2009r. nieprawidłowo określił kwotę odsetek od długu celnego, co stanowi podstawę do uchylenia orzeczenia w tym zakresie.

Odnośnie określenia w zaskarżonej decyzji wysokości podatku VAT od przedmiotowych towarów, organ odwoławczy stwierdził, że został on określony prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzucono rażące naruszenie norm postępowania, w szczególności art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie wybiórczych ustaleń i nie wzięcie pod uwagę materiału dowodowego przedstawionego przez stronę, jak również naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, brak dostatecznego wyjaśnienia sprawy pod kątem możliwości zakwalifikowania spornych towarów do wnioskowanej przez skarżącego pozycji, brak niezbędnych ustaleń faktycznych czy sporne towary mają charakter artykułów świątecznych "z pozostałych materiałów" w rozumieniu CN 9505. Podniesiono także nieprawidłowe zastosowanie Reguły 3 b) ORINS poprzez nieuprawnione stwierdzenie, że zasadniczy charakter sprowadzonym towarom nadaje materiał, z którego wykonano korpus zająca tj. tworzywo sztuczne. Zaskarżonej decyzji zarzucono również rażące naruszenie prawa materialnego tj. art.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z 19 września 2008r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Komisji (WE) nr Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez nieprawidłową klasyfikację przedmiotowego towaru do pozycji 3926 oraz błędną interpretację i niezastosowanie pozycji 9505 CN.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł m.in., iż pozycja CN 9505 oraz Noty Wyjaśniające nie wymagają, aby dany produkt miał koniecznie napisy i ornamenty kojarzące go ze świętami. Dla uznania świątecznego charakteru produktu wystarczy jego symbolika jako całości w danej kulturze w konkretnym okresie roku. Inaczej, zdaniem Skarżącego, należałoby także odmówić świątecznego charakteru, np. stroikom świątecznym, które też nie mają w swojej strukturze określonych wzorów czy napisów. Interpretacja przyjęta przez organy celne prowadzi do stwierdzenia, że poza wyraźnie oznaczonymi (poprzez ornamenty lub symbole) nie istnieje żaden produkt, któremu można przypisać cechy artykułu świątecznego ( w tym wielkanocnego). Każdy bowiem produkt świąteczny jest wykonany z materiału, który pozwala na jego klasyfikację także w innej pozycji CN. Skarżący wskazał, że organy celne zupełnie bezpodstawnie uznały, że mamy do czynienia z towarem, którego zasadniczy charakter wynika z "materiału z którego wykonano korpusy i głowy ". Zdaniem Skarżącego tworzywo sztuczne, z którego zostały wykonane towary nie ogrywa żadnej roli przy zastosowaniu towaru. Ponadto podkreślono, iż organ podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie nie wyjaśnił skąd posiadł wiedzę, że sprowadzany towar miałby być wykorzystywany w ciągu całego roku. Skarżący podkreślił, że zakwestionowane towary to artykuły dekoracyjne świąteczne, stąd nie są wykorzystywane w żadnym innym - poza świętami - sezonie. Powołał się nadto na stanowisko zajęte w wyroku NSA z dnia 7 grudnia 2010r. sygn. akt I GSK 533/09, zgodnie z którym kod CN9505 nabiera szczególnego znaczenia z uwagi na komercyjne znaczenie okresów świątecznych dla tego rodzajów towarów. Stąd kwalifikacja towaru do kodu 9505 wymaga ustaleń faktycznych pozwalających ocenić czy towar ma charakter artykułu świątecznego. Zdaniem Skarżącego ustaleń czy towar objęty wnioskiem ma charakter towaru sezonowego, a także czy okres świąteczny i poprzedzający Wielkanoc w znaczącym stopniu wyczerpuje popyt na taki towar, organy celne w sprawie niniejszej nie dokonały.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", uprawnienia sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ten wynik, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).

Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o ww. kryteria stwierdził, że skarga na decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji zasługuje na uwzględnienie, albowiem przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy – art. 122., art. 187 §1, art.191, art. 210 §4 Ordynacji podatkowej, co uzasadnia wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Sprawa niniejsza dotyczy zmiany klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki celnej oraz określenia kwoty długu celnego i zobowiązania podatkowego sprowadzonego spoza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej towaru, który w poz. 1 zgłoszenia celnego z [...] lutego 2007r. określony został jako " artykuły wielkanocne". Kwestią sporną jest prawidłowość klasyfikacji taryfowej części towaru - zajęcy i głów zajęcy na piku wykonanych z tworzywa sztucznego, przyozdobionych kokardkami wykonanymi z tworzywa sztucznego.

Zgłaszający sklasyfikował importowany towar do pozycji 9505 (kod Taric 9505 90 00 00) obejmującej z brzmienia: "Artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, włączając akcesoria do sztuk magicznych i żartów", ze stawką celną w wysokości 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 22%. Organy celne dokonały zmiany taryfikacji towaru klasyfikując go do kodu Taric 3926 40 00 00 ( pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych ) ze stawką celną w wysokości 6,5% wartości celnej.

W tym miejscu godzi się wspomnieć, iż Polska stając się państwem członkowskim Wspólnoty Europejskiej, przyjmując zasady funkcjonowania państw unii celnej, przyjęła Wspólnotową Taryfę Celną. Przepis art. 20 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. ze zm.), przewiduje, że należności przywozowe są obliczane na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.L.87.256.1 z 7.09.1987 r. ze zm.) ustanowiło nomenklaturę towarową, zwaną Nomenklaturą Scaloną (CN), gdzie w załączniku I (który jest corocznie modyfikowany) określa się Nomenklaturę Scaloną i tabele stawek Wspólnej Taryfy Celnej. W dacie zgłoszenia celnego w przedmiotowej sprawie obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1719/2005 z 27 października 2005 r. (Dz.U. WE L 286 z 28.10.2005r.) zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie zmiany nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej przez państwa członkowskie powoduje, że cła na towary przywożone z państw trzecich do wszystkich państw członkowskich oraz nomenklatura są jednolite. Dodatkowo w związku z preferencjami celnymi, zawieszeniem cła, opłatami rolnymi, cłami antydumpingowymi i opłatami wyrównawczymi, ograniczeniami w przywozie i wywozie, refundacjami wywozowymi Wspólnota posługuje się zintegrowaną taryfą celną TARIC. Zgodnie bowiem z art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich (TARIC), która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów.

Taryfa ta opiera się na Nomenklaturze Scalonej i obejmuje:

a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu;

b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane - podpozycjami TARIC-, potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II;

c) wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych TARIC lub dodatkowych numerów kodowych określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi;

d) stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych towarów w przywozie lub wywozie;

e) środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów.

Zgodnie zaś z art. 3 ww. rozporządzenia Rady każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy:

a) pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego;

b) siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00".

Podpozycje TARIC są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów TARIC. W przypadku braku podpodziału wspólnotowego dziewiątą i dziesiątą cyfrą kodu będą cyfry "00".

W wyjątkowych przypadkach można stosować dodatkowe czterocyfrowe kody TARIC w celu zastosowania szczególnych środków wspólnotowych, które nie są zakodowane lub są zakodowane częściowo za pomocą dziewiątej i dziesiątej cyfry.

TARIC jest wykorzystywana przez Komisję i Państwa Członkowskie w celu stosowania środków wspólnotowych dotyczących przywozu do i wywozu ze Wspólnoty. Numery kodowe TARIC i dodatkowe numery kodowe TARIC stosuje się do przywozu i w razie konieczności do wywozu towarów objętych odpowiadającymi sobie podpozycjami. Państwa Członkowskie mogą dodawać podpodziały lub dodatkowe numery kodowe do celów krajowych.

Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów do Taryfy, które decydują o tym jak należy klasyfikować poszczególne towary, ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz dostępnych danych dotyczących danego produktu. Istotny jest tutaj, iż dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji, z wyłączeniem wszelkich innych, które ewentualnie mogłyby być brane pod uwagę.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem importu były zajączki i głowy zajęcy na piku przyozdobione kokardkami wykonane z tworzywa sztucznego, co ustalono na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] lutego 2007r. i załączonej do niego faktury nr [...], wyjaśnień Skarżącego zawartych w piśmie z dnia [...].12.2010r. oraz zdjęć spornych towarów. Towar ten Strona zaklasyfikowała do kodu CN 9505 90 00.

Organy celne uznały, iż przedmiotowe towary wykonane z tworzywa sztucznego winny zostać zaklasyfikowane do kodu CN 3926 40 00 (kod Taric 3926 40 00 00) jako pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów ze stawką konwencyjną w wysokości 6,5 %.

Spór w sprawie nie dotyczy przedmiotu importu , a zastosowanej klasyfikacji taryfową. Zdaniem Skarżącego, towar będący przedmiotem importu w sprawie niniejszej winien być zadeklarowany pod poz. 9505 taryfy celnej, gdyż sprowadzone towary to artykuły świąteczne, posiadające charakter wielkanocny poprzez ich zaprojektowanie, wyprodukowanie, rozpoznawanie i okres, w jakim są sprzedawane oraz ich dekoracyjny charakter. Strona żądając zataryfikowania spornych towarów do pozycji 9505 powołała się na reguły 3 a), 3 b), 3c) ORINS.

W tym miejscu Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę odwołuje się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego zajętego w sprawach dotyczących wiążącej informacji taryfowej i odnoszącego się do towarów – sztucznych kwiatów zgłaszanych przez importera jako towar świąteczny (np. I GSK 427/09, I GSK 533/09). Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, iż każda pozycja kodu Wspólnej Taryfy Celnej jest równoprawna, a jej zastosowanie, co do zasady, zależy tylko od tego, czy oceniany towar odpowiada danemu kodowi. A zatem rozstrzygnięcie o zakwalifikowaniu spornego towaru do kodu 3926 lub 9505 wymagało dokonania ustaleń faktycznych pozwalających ocenić charakter towaru – w tym przypadku Wielkanocny czy też ogólnie artykuł z tworzywa sztucznego – dekoracyjny.

Skarżący zarzucił organom celnym naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną klasyfikację towaru oraz naruszenie przepisów postępowania poprzez nie podjęcie niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niewyczerpujące ( wybiórcze ) rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego.

W ocenie Sądu, zarzuty skarżącego są zasadne.

W pierwszej kolejności należy rozpatrzeć podniesiony zarzut naruszenia przepisów postępowania, a więc naruszenie art. 122, art. 180 § 1 i art. 187 Ordynacji podatkowej. Rozpoznając sprawę w tym zakresie stwierdzić należy, że organy celne zakwalifikowały sporny towar do kodu CN 3926 40 00 Wspólnej Taryfy Celnej bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy. Postępowanie dowodowe sprowadziły do ustaleń w zakresie przyporządkowania towaru do kodu CN 3926 40 00 Wspólnej Taryfy Celnej, obejmującej pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych ( statuetki i pozostałe artykuły dekoracyjne). Na podstawie przyjętej klasyfikacji organy wyłączyły możliwość zaliczenia opisywanego towaru do kodu CN 9505 10 90 obejmującego artykuły świąteczne (wielkanocne). W zakresie możliwości przyporządkowania towaru do kodu CN 9505 10 90 organy celne nie przeprowadziły właściwego postępowania dowodowego, naruszając swym działaniem powołane przepisy Ordynacji podatkowej, a naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu nie można uznać za wystarczające dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy przypisanie spornemu towarowi cech charakterystycznych dla kodu 3926 40 00 Wspólnej Taryfy Celnej, nie zaś z uwagi na niespełnienie przez ten towar przesłanek uznania go za artykuł wielkanocny w rozumieniu kodu 9505 10 90, co w sprawie nie zostało wszechstronnie zbadane. Takim działaniem organy niesłusznie wyłączyły możliwość przyjęcia, że towar, klasyfikowany na ogół do innych pozycji, z uwagi na szczególne cechy wiążące go ze Świętami Wielkanocnymi, może być klasyfikowany do kodu 9505 10 90. Przyjęcie przez organ odwoławczy, że sporne towary nie są rozpoznawalne jako świąteczne, ponieważ nie posiadają żadnych napisów, symboli, zdobień, ornamentów, które by wskazywały, że zostały zaprojektowane jako artykuły świąteczne i przeznaczone są do użytku tylko na Święta jest niewystarczające , a ponadto w świetle not wyjaśniających do CN nieprawidłowe. Zasadnie Skarżący podnosi, że pozycja 9505 CN oraz noty wyjaśniające nie wymagają aby dany produkt miał koniecznie napisy i ornamenty kojarzące go ze świętami. Dla uznania świątecznego charakteru ważna jest symbolika jako całości w danej kulturze, w konkretnym okresie roku ( sezonie ). Dlatego nie bez znaczenia jest również okres, w którym dany towar jest sprowadzany. Przedmiotem importu były figurki zajączków i główki zajęcy na piku (patyku z drewna), zdobione kokardkami – wykonane z tworzyw sztucznych, a zatem towary bez wątpienia mające charakter dekoracyjny, a nie użytkowy. Dla rozważenia z kolei czy z uwagi na symbolikę i przeznaczenie do dekoracji (wg. strony wielkanocnych), -kwalifikacja do kodu 9505 wymagała dokonania ustaleń faktycznych pozwalających ocenić czy towar ma charakter artykułu świątecznego, a zatem sezonowego oraz rozważań czy okres świąteczny i poprzedzający Wielkanoc w znaczącym stopniu wyczerpuje popyt na taki towar. Organy celne zaś, jak słusznie skarżący zarzuca ustaleń takich nie dokonały. W uzasadnieniu swego stanowiska organy nie wskazały również na czym opierają swoje twierdzenie, że towary te mogą być wykorzystywane w ciągu całego roku jak i nie wyjaśniają przy tym, na czym polegać ma wykorzystanie tych konkretnych towarów w ciągu całego roku. Dla ustalenia prawidłowości wydanej przez organ celny decyzji nie może też znaczenia wskazana przez Dyrektora Izby Celnej w zaskarżonej decyzji wiążąca informacje taryfowa nr [...] odnosząca się do innego aniżeli przedmiot niniejszego postępowania towaru ( dekoracje ścienne).

Rozpoznając ponownie sprawę organy celne powinny przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia, czy sporny towar ma charakter artykułu wielkanocnego "z pozostałych materiałów", w rozumieniu kodu 9505 10 90, czy też nie. Chodzi tutaj o ustalenie faktyczne co do charakteru towaru ocenianego pod kątem kryteriów zawartych w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich", a więc, czy jest to produkt, który mający wartość dekoracyjną został wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i jest rozpoznawalny jako artykuł świąteczny, a ponadto, czy produkt ten jest używany w okresie Wielkanocnym. W szczególności z uwagi na to, że artykuł wielkanocny, o którym mowa w sprawie, ma charakter towaru sezonowego, przydatne może być zbadanie, czy okres świąteczny i poprzedzający Wielkanoc w zdecydowanie znaczącym stopniu wyczerpuje popyt na ten towar.

Przystępując do rozpatrywania wniosku strony o zakwalifikowanie określonego towaru do danego kodu Wspólnej Taryfy Celnej, organ celny powinien w pierwszej kolejności, stosownie do punktu 1 ORINS ustalić, czy analizowany towar zgodny jest z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów określonego kodu.

W konsekwencji naruszenia przepisów procesowych zasadny jest podniesiony w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego, to jest art.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z 19 września 2008r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Komisji (WE) nr Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez nieprawidłową klasyfikację przedmiotowego towaru do pozycji 3926 oraz błędną interpretację pozycji 9505 CN w stosunku do przedmiotowych towarów.

Organy celne ponownie rozpoznając sprawę powinny poprzedzić rozstrzygnięcie o zakwalifikowaniu spornego towaru do jednego z wymienionych kodów Wspólnej Taryfy Celnej w oparciu o dokonanie pełnych ustaleń faktycznych we wskazanym wyżej zakresie pozwalających ocenić, czy towar ma charakter artykułu świątecznego (wielkanocnego) odnosząc się do wszystkich podniesionych przez stronę w toku postępowania argumentów.

W związku z powyższym, uznając, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów materialnych oraz postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c, art. 152 oraz art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.