Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 243/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M K o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M K na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy-


UZASADNIENIE

W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy M K podał, że wspólnie z żoną i synem utrzymuje się z gospodarstwa rolnego (... ha), z którego dochód miesięczny wynosi [...] zł. Ponadto syn posiada rentę socjalną w wysokości [...] zł.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku skarżący złożył kserokopie decyzji o przyznaniu w 2014 r. płatności do posiadanych gruntów rolnych (ok. [...] zł) oraz dowody wpłat za energię elektryczną i gaz.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wskazać jednocześnie należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych tj. osób ubogich, bezrobotnych czy samotnych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności.

Analiza złożonego wniosku prowadzi do stwierdzenia, że po stronie skarżącej nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim podkreślić należy, że skarżący uchylił się od złożenia wyciągów z rachunku bankowego, do czego został zobowiązany w piśmie z dnia 11 maja 2015 r. i przez co uniemożliwił obiektywną ocenę złożonego wniosku. Niezależnie jednak od tego skarżący posiada źródło dochodu w postaci gospodarstwa rolnego, do którego otrzymuje płatności i z którego czerpie pożytki. Z kolei syn skarżącego rentę socjalną. Zatem nie do obrony jest teza, że trzyosobowa rodzina znajduje się w szczególnej trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przerzucenie kosztów postępowania na Skarb Państwa, tym bardziej, że jak podkreślono wyżej skarżący nie wywiązał się w pełni z obowiązku złożenia dodatkowych dokumentów. Nie wykazał tym samym, że uiszczenie wpisu do skargi w wysokości 200 zł przekracza możliwości finansowe rodziny.

Z uwagi na powyższe na podstawie powołanych przepisów oraz art. art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.