Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 830/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.3 ust. 3 i 4 , art.11 ust.1, art. 39
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
article: art. 133 § 1 , art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 27
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Asesor WSA Joanna Brzezińska Protokolant sekr. sąd. Monika Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2008 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rzecz adwokata [...] kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. utrzymało w mocy decyzję - działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. - Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...]. Decyzją tą organ I instancji, działając na podstawie przepisu art. 7 pkt 5, art. 39 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1, 3, 4 oraz art. 8 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr 64 poz. 593 z późn. zm.- zwanej dalej ustawą ) odmówił wnioskodawczyni D.B. zasiłku celowego na :

1. zrefundowanie abonamentu telewizji kablowej od października 2007 roku do marca 2008 roku na łączną kwotę 249,65 zł ,

2. opłacenie wykwalifikowanej sprzątaczki w celu posprzątania mieszkania wraz ze niezbędnymi środkami chemicznymi – łącznie 500 zł,

3. kupno wielofunkcyjnego odkurzacza za kwotę 1000 zł,

4. wykonanie kapitalnego remontu mieszkania na kwotę 5 000 zł,

5. wydatki związane z kserowaniem dokumentów, rozmowami telefonicznymi, materiałami biurowymi, korespondencyjnymi i korzystaniem z internetu,

6. kupno Kodeksu postępowania administracyjnego,

7. opłacenie biegłego w celu przeprowadzenia ekspertyzy na rzecz udzielenia pomocy wnioskodawczyni,

8. refundację kosztów wykonania mostu porcelanowego zębów,

9. kupno zniczy, wianków i kwiatów w związku ze świętem zmarłych,

10. płatne badania i zabiegi,

11. sfinansowanie kosztów podróży do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozprawy administracyjne w dniach 4 i 10 października 2007 roku,

12. zakup komputera z osprzętem i dostępem do internetu, zestawu kina domowego, radia, telefonu komórkowego oraz artykułów AGD.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż łącznie pismami z dnia 6 września ( przekazanym przez SKO ), z 17 oraz 18 i 19 września 2007 roku D. B. wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. o podjęcie działań zmierzających do rozwiązania jej problemów i przezwyciężenia trudności, precyzując następnie, iż oczekiwana przez nią kompleksowa pomoc polegać ma na przyznaniu jej środków finansowych na : żywność w kwocie po 400 zł miesięcznie w tym po 100 zł na artykuły niezbędne do przygotowania posiłków i po 300 zł bezterminowo na żywienie z obiadami włącznie, zrefundowanie abonamentu telewizji kablowej od października 2007 roku do marca 2008 roku na łączną kwotę 249,65 zł, opłacenie wykwalifikowanej sprzątaczki w celu posprzątania mieszkania wraz ze niezbędnymi środkami chemicznymi – łącznie 500 zł, kupno wielofunkcyjnego odkurzacza za kwotę 1000 zł, wykonanie kapitalnego remontu mieszkania na kwotę 5 000 zł, wydatki związane z kserowaniem dokumentów, rozmowami telefonicznymi, materiałami biurowymi, korespondencyjnymi i korzystaniem z internetu, kupno Kodeksu postępowania administracyjnego, opłacenie biegłego w celu przeprowadzenia ekspertyzy na rzecz udzielenia pomocy wnioskodawczyni, refundację kosztów wykonania mostu porcelanowego zębów, kupno zniczy , wianków i kwiatów w związku ze świętem zmarłych, płatne badania i zabiegi, sfinansowanie kosztów podróży do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rozprawy administracyjne w dniach 4 i 10 października 2007 roku, komputer z osprzętem i dostępem do internetu, zestaw kina domowego, radio, telefon komórkowy, zakup artykułów AGD. Wskazał przy tym, iż zgłoszone w piśmie z dnia 17 września wnioski o zaspokojenie potrzeb w postaci rozszerzenia świadczeń pieniężnych na zakup żywności oraz o przyznanie zasiłku celowego specjalnego w kwocie 700 zł na wykup mieszkania, zasiłku celowego na środki higieny i kosmetyczne oraz odzież zimową i oraz usługi opiekuńcze zostały załatwione odrębnymi decyzjami, podobnie odrębnie załatwiono sprawę odbioru paczki świątecznej oraz udziału w kolacji wigilijnej jak i sprawę żywności unijnej.

Odnosząc się do pozostałych zgłoszonych potrzeb organ I instancji wskazał, że w dniu 21 września 2007 roku w miejscu zamieszkania wnioskodawczyni przeprowadzono wywiad środowiskowy w wyniku którego ustalono, że jest ona osobą samotnie gospodarującą, zajmuje mieszkanie trzypokojowe z kuchnią, jej dochód w wysokości łącznej 477 zł stanowią świadczenia otrzymywane z tytułu niepełnosprawności znacznego stopnia tj. zasiłek pielęgnacyjny kwocie po 153 zł miesięcznie i zasiłek stały w kwocie po 324 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni jest objęta systematyczną pomocą MOPS w postaci zasiłku celowego na przygotowywanie posiłków w kwocie od 108,50 do 114,7 zł miesięcznie w okresie od maja do października 2007 roku, zasiłku celowego po 283, 76 zł od kwietnia do września 2007 roku na opłacanie czynszu, a w okresie od października do grudnia 2007 roku po 100 zł na dofinansowanie do czynszu, zasiłku celowego po 70 zł na dofinansowanie zakupu leków środków higieny, kosmetycznych i odzieży od października do grudnia 2007 roku i jednorazowo 50 zł na dofinansowanie zakupu leków, zasiłku celowego w kwocie po 85,77 zł na opłacanie energii i gazu od lipca do końca 2007 roku. Wskazał też, iż wnioskodawczyni, pobrała na podstawie nieostatecznej decyzji MOPS ( uchylonej przez organ II instancji ) zasiłek celowy w kwocie 80 zł na dojazd na rozprawy administracyjne do Gorzowa w dniu 25 lipca 2007 roku, jednak do sądu nie pojechała.

Organ I instancji przytaczając regulacje art. 2, 3, 8 , 8a i 9 ustawy o pomocy społecznej wskazał, iż posiadany przez wnioskodawczynię dochód w wysokości 477 zł równy jest kryterium dochodowemu osoby samotnie gospodarującej i uprawnia ją do ubiegania się o świadczenia z pomocy społecznej. Podkreślił, iż pomoc społeczna jedynie wspiera rodziny i osoby samotnie gospodarujące w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia ich niezbędnych potrzeb, przy czym potrzeby te powinny być uwzględniane jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Zgodnie z art. 39 ustawy jedną z form udzielanej pomocy jest zasiłek celowy, który może być przyznany jedynie na zaspokojenie niezbędnej potrzeby bytowej. Wskazał, iż wnioskodawczyni posiada pewne środki z których może zaspokajać swe niektóre potrzeby. Nie ma zatem podstaw by organy finansowały jej koszty pełnego wyżywienia, na ten bowiem cel pomoc w podstawowym zakresie jest już wnioskodawczyni przyznana w formie świadczenia pieniężnego na żywność. Refundacja kosztów abonamentu telewizji kablowej nie może być uznana za podstawową potrzebę bytową zwłaszcza w sytuacji gdy wnioskodawczyni otrzymuje pomoc na podstawowe opłaty związane z mieszkaniem. Może zatem z własnych środków pokryć koszty abonamentu. W ocenie organu stan zdrowia skarżącej pozwala jej, mimo stopnia niepełnosprawności - na co wskazują zachowujące aktualność zaświadczenia lekarskie złożone do innych spraw – wykonywać prace porządkowe w mieszkaniu. Podkreślił, iż sama wnioskodawczyni wskazywała, iż potrzeba sprzątnięcia mieszkania jest wynikiem braku czasu spowodowanym koniecznością załatwiana wielu spraw urzędowych. Oznacza to, że zgłoszona potrzeba gruntownego sprzątnięcia mieszkania może być zaspokojona przez wnioskodawczynię we własnym zakresie z zaplanowaniem prac porządkowych w dłuższym okresie czasu zważywszy na pewne ograniczenia zdrowotne. Wielofunkcyjny odkurza o wartości 1000 złotych nie jest przy tym koniecznym wyposażeniem mieszkania i sprzętem niezbędnych do utrzymywania w nim czystości. W ocenie organu mieszkanie skarżącej wymaga przede wszystkim sprzątnięcia. Żądanie wykonania remontu generalnego nie mieści się w celach na które może być przyznany zasiłek celowy bowiem w jego ramach, zgodnie z przepisem art. 39 ustawy, można sfinansować jedynie drobne remonty. Organ wskazał przy tym, iż w grudniu 2006 roku wnioskodawczyni otrzymała zasiłek na sfinansowanie zakupu i montażu zlewozmywaka i do tej pory tego nie zrealizowała. Zdaniem organu, wydatków związanych z liczną korespondencją wnioskodawczyni tj na papier, koperty, znaczki, dostęp do kserokopiarki, internetu i koszt rozmów telefonicznych nie można zaliczyć do niezbędnych potrzeb bytowych. Bezpłatny dostęp do Kodeksu postępowania administracyjnego wnioskodawczyni ma zapewniony w placówkach bibliotecznych przy możliwości również bezpłatnego korzystania – zważywszy na stopień niepełnosprawności – z komunikacji miejskiej. W ocenie organu nie ma potrzeby sporządzania odpłatnej ekspertyzy z zakresu pomocy społecznej. Wnioskodawczyni w toku wywiadów, wizyt w MOPS i w decyzjach jest informowana o dostępnych w ramach obowiązującego prawa formach pomocy społecznej, nadto kilkakrotnie informowano ją o miejscach w których bezpłatnie udzielane są porady prawne. Sfinansowanie mostu porcelanowego zębów, jak wynika z informacji Narodowego Funduszu Zdrowia, jest usługą ponadstandardową i nie mieści się w katalogu usług refundowanych. Natomiast podstawowe badania i zabiegi są refundowane przez NFZ. Wnioskodawczyni nie załączyła do wniosku żadnych dokumentów potwierdzających potrzebę odbycia jakichś dodatkowych płatnych zabiegów lub badań. W zakresie wniosku o przyznanie zasiłku na sfinansowanie kosztów dojazdu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organ wskazał, iż obecność strony na rozprawie nie jest obowiązkowa, a jej niestawiennictwo nie wstrzymuje rozpoznania sprawy nadto jest możliwość zgłoszenia temu sądowi wniosku o przyznanie zwrotu poniesionych kosztów. Jednocześnie w podniósł, iż wnioskodawczyni przyznano zasiłek celowy na dojazd na rozprawy w dniach 14 lipca 2006 i 20 lipca 2007 roku, a mimo to nie stawiła się ona na rozprawy uznając tym samym, iż uczestnictwo w nich nie jest dla niej niezbędną potrzebą. Potrzeba zakupu zniczy i kwiatów z okazji święta zmarłych ma charakter osobisty, a nie bytowy i nie może być realizowana ze środków pomocy społecznej. Zdaniem organu zgłoszone potrzeby zakupu komputera z osprzętem i dostępem do internetu oraz zestawu kina domowego, radia, telefonu komórkowego i artykułów AGD wykraczają poza katalog niezbędnych potrzeb bytowych. Posiadanie tych sprzętów jest wyrazem zamożności i zasobności zatem ich zakup nie może być finansowany przez ośrodek pomocy społecznej. Wskazując na szeroki zakres pomocy jakim objęta jest wnioskodawczyni organ podkreślił ograniczony zakres środków jakimi dysponuje, przytaczając wielkość posiadanych środków, kwotę środków wydatkowanych już na zasiłki celowe i średnią wysokość takiego zasiłku ( 92 zł) .

W złożonym zbiorczo odwołaniu od pięciu decyzji organu I instancji wnioskodawczyni domagała się zmiany powyższej decyzji i przyznania jej środków na wskazane potrzeby, wyrażając niezadowolenie ze sposobu załatwienia jej wniosku.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organ II instancji w całości podzielił ustalenia faktyczne organu I instancji. Uznał, iż zakres pomocy kierowany do wnioskodawczyni jest adekwatny do możliwości finansowych organu pomocy społecznej. Podzielił też ocenę tego organu co do zakresu w jakim ten uznał, iż zgłoszone przez wnioskodawczynię potrzeby wykraczają poza katalog niezbędnych potrzeb bytowych. Wskazał również, iż granice uznania administracyjnego w jakich uprawniony był do oceny wniosku nie zostały przekroczone, a zakwestionowana odwołaniem decyzja nie narusza obowiązującego prawa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D. B. zarzucała, iż zaskarżona decyzja została wydana po przeprowadzeniu błędnego i fałszywego postępowania dowodowego, nie precyzując na czym wskazane wady mają polegać. Kwestionowała też udział w składzie orzekającym personalnie wskazanych osób , wnioskując o ich odsunięcie ze względu na prezentowaną przez nich tendencyjność.

W odpowiedzi na skargę SKO domagało się jej oddalenia, wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi podnosiło, iż skarżąca nie sprecyzowała na czym miały polegać nieprawidłowości postępowania dowodowego jak też wskazywało na wynikające z przepisów prawa zasady wyznaczania składów orzekających Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Na rozprawie w dniu 6 marca 2008 roku ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej podtrzymał jej skargę i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga nie zawierała uzasadnionych podstaw.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny zatem w zakresie swej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zwrócić też należy uwagę, iż sąd administracyjny rozpoznaje sprawę w jej całokształcie, stosownie bowiem do przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako: ppsa ) rozstrzyga on w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenia wymaga też, iż podstawą orzekania sądu administracyjnego są akta sprawy administracyjnej ( art. 133 § 1 ppsa ).

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja SKO w Z., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą skarżącej zasiłku celowego na wnioskowane przez nią potrzeby. W ocenie Sądu kontrolowana decyzja nie narusza prawa materialnego w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego, jak również w poprzedzającym jej wydanie postępowaniu administracyjnym nie doszło do uchybień proceduralnych mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej był przepis art. 39 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej w szczególności z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu żywności leków i leczenia , opału, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu a także kosztów pogrzebu. W świetle przytoczonego przepisu wskazać przede wszystkim należy, iż zasiłek celowy jest świadczeniem przyznawanym na podstawie uznania administracyjnego. Zatem sam fakt, iż skarżąca – jak prawidłowo ustalił organ administracyjny – zważywszy na osiągany dochód 477 złotych miesięcznie, spełnia ustanowione przez ustawodawcę kryteria ubiegania się o świadczenia z pomocy społecznej nie oznacza jeszcze prawa do automatycznego uzyskania zasiłku celowego na wnioskowane przez nią potrzeby. Rzeczą organu jest bowiem – poza ustaleniem spełniania warunków ustawowych – rozważenie czy z uwagi na całokształt okoliczności sprawy zgłaszane potrzeby mieszczą się wskazanym w art. 39 ustawy katalogu przykładowo wskazanych niezbędnych potrzeb bytowych, a następnie ocena czy i w jakim zakresie mogą one być uwzględnione zważywszy na środki finansowe czy rzeczowe jakimi organ pomocy społecznej dysponuje. Fakt, iż decyzje w sprawie przyznawania zasiłków celowych mają charakter uznaniowy nie oznacza dowolności rozstrzygnięcia organu. Zgodnie bowiem z przepisami art. 3 ust 3 i 4 ustawy rodzaj, forma i wysokość świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy, przy czym potrzeby wnioskodawców powinny być zaspokajane jeżeli odpowiadają celom pomocy społecznej oraz mieszczą się w jej możliwościach. Zatem uznanie administracyjne obejmuje również prawo organu do oceny hierarchii zgłaszanych potrzeb, które należy rozpoznać z uwzględnieniem rozmiarów środków finansowych pozostających w dyspozycji organu na dany rodzaj pomocy oraz ogólnej liczby osób ubiegających się o przyznanie pomocy. Organ ma obowiązek uwzględniać słuszny interes strony o ile nie koliduje on z interesem ogółu świadczeniobiorców .

W ocenie Sądu, organy orzekające w rozpoznawanej sprawie poddały wszechstronnej ocenie wszystkie okoliczności występujące po stronie wnioskodawczyni jak i po stronie organu, warunkujące obiektywną ocenę zasadności zgłoszonych przez nią potrzeb. W szczególności, zdaniem Sądu, organy zasadnie uznały, iż wprawdzie wniosek w zakresie przyznania pomocy na żywność zmierza do zaspokojenia podstawowej potrzeby bytowej, to na ten cel skarżąca ma już przyznaną pomoc adekwatną do możliwości finansowych MOPS ( zasiłek celowy, pomoc rzeczowa w zakresie unijnych produktów żywnościowych ) i jej własnych możliwości finansowych. Zasadnie też organy oceniły, że potrzeby w zakresie sprzątnięcia mieszkania skarżąca jest w stanie zaspokoić we własnym zakresie. Podobnie uzasadnione było uznanie organów, iż nie wymaga zaangażowania środków finansowych pomocy społecznej potrzeba zapewnienia dostępu do Kodeksu postępowania administracyjnego jak i uzyskania ekspertyzy oraz, że nie mają one charakteru niezbędnych potrzeb bytowych. Zdaniem Sądu, cprzymiotu niezbędnych potrzeb bytowych zasadnie organy odmówiły pozostałym wnioskowanym przez skarżącą celom, uzasadniając swe stanowisko w tym zakresie z uwzględnieniem słusznego interesu skarżącej i ogółu świadczeniobiorców organów pomocy społecznej. Posiadanie wnioskowanych przedmiotów lub opłacenie wnioskowanych usług nie służy zaspokajaniu podstawowych potrzeb bytowych, jak słusznie wywiodły organy, ale jest przejawem zasobności. Co do potrzeb dotyczących stanu zdrowia, to wnioskodawczyni nie tylko nie sprecyzowała jakie dodatkowe badania i zabiegi mają być sfinansowane zasiłkiem celowym, ale też w żaden sposób, np. zaświadczeniem lekarskim nie wykazała wynikającej ze stanu zdrowia potrzeby poddania się im. W kwestii wywodów organów co do przyczyn odmowy przyznania skarżącej dofinansowania dojazdu na rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, to chybione jest stanowisko organów wskazujące, że skoro obecność na rozprawie nie jest obowiązkowa, a niestawiennictwo nie tamuje rozpoznania sprawy, a nadto może ona sfinansować swój dojazd do Sądu składając wniosek o przyznanie poniesionych kosztów to brak podstaw do sfinansowania zgłoszonej w tym zakresie potrzeby ze środków pomocy społecznej. Przede wszystkim zauważyć należy, że wprawdzie strona w postępowaniu przed sądem administracyjnym może zgłosić wniosek o przyznanie jej zwrotu poniesionych kosztów ( w tym kosztów dojazdu do sądu ) to koszty zasądzane są jedynie w przypadku uwzględnienia skargi. Trzeba mieć również na uwadze, iż faktem znanym Sądowi z urzędu jest, iż przedmiotem skarg D. B. do Sądu są sprawy z zakresu pomocy społecznej, głównie dotyczące zasiłków celowych ( a więc z zasady dotyczących niezbędnych potrzeb bytowych ). Z kolei stawiennictwo na rozprawę jest prawem prawem strony , którego realizacji nie może być pozbawiona z uwagi na brak środków finansowych na dojazd do siedziby Sądu. Stanowisko organów w tym zakresie nie narusza jednak obowiązującego prawa. Zasadnie bowiem organy wskazały, iż uprzednio już skarżąca dwukrotnie miała przyznany zasiłek celowy na sfinansowanie dojazdu na rozprawy sądowe i przyznanych środków nie wydatkowała zgodnie przeznaczeniem nie stawiając się do Sądu. Tym samym zaistniała podstawa do odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia. Zgodne bowiem z art. 11 ust. 1 ustawy w przypadku stwierdzenia przez pracownika socjalnego korzystania z przyznanych środków w sposób niezgodny z przeznaczeniem może nastąpić odmowa ich przyznania.

Wskazać również należy, iż organy analizując wnioski skarżącej dokonały ich oceny w kontekście środków finansowych pozostających w dyspozycji MOPS precyzując kwotę jaką dysponuje miesięcznie na zasiłki celowe, liczbę świadczeniobiorców w okresie od początku 2007 roku, ubiegających się o pomoc jak i średnią wysokość przyznanych zasiłków celowych. Przytoczone dane wskazują, iż obiektywnie MOPS nie dysponuje środkami pieniężnymi pozwalającymi na zaspokojenie wszystkich wnioskowanych potrzeb. Zasadnie też organy, ustalając sytuację materialną wnioskodawczyni, uwzględniły zakres systematycznej pomocy jaką – w formach stałych i doraźnych - objęta jest skarżąca. W świetle wskazanych okoliczności nie można organom zarzucić by zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zostały podjęte z naruszeniem prawa, a w szczególności z przekroczeniem uznania administracyjnego.

Odnosząc się do zarzutów skargi, to analiza akt postępowania nie wykazała, by postępowanie poprzedzające wydanie decyzji było obarczone wadami uzasadniającymi jej uchylenie. Natomiast co do składu orzekającego Kolegium przy wydawaniu zaskarżonej decyzji skarżąca nie wykazała by w sprawie zachodziła sytuacja obligująca zgodnie z art. 27 § 1 Kpa do wyłączenia wskazanych członków Kolegium od rozpoznania odwołania i wydania zaskarżonej decyzji.

Z tych przyczyn na podstawie art. 151 ppsa skarga podlegała oddaleniu. O kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Sąd orzekł na podstawie przepisu § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, 1348 ze zm. w zw. z art. 250 ppsa ).