Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 629/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-08-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: Art. 243, art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. i C. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi W. i C. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie zrealizowanego zbiornika ścieków p o s t a n a w i a przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego wpisu sądowego i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., w pozostałej części umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 629/15

U Z A S A D N I E N I E

W. i C. N. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie zrealizowanego zbiornika ścieków.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący są małżeństwem i pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżący posiadają gospodarstwo rolne o powierzchni 12,08 ha (1,55 ha przeliczeniowe) z domem o powierzchni 72 mkw. i budynkami gospodarczymi. Na majątek skarżących składa się także samochód osobowy marki [...], rok produkcji 2000. Małżonkowie utrzymują się z wynagrodzenia za pracę skarżącego w kwocie 2100 zł. Strona podniosła, że miesięczne średnie wydatki na utrzymanie domu i gospodarstwa rolnego kształtują się na poziomie ok. 1852 zł, zaś pozostała kwota przeznaczana jest "na życie". Wnioskodawcy oświadczyli również, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Mając na uwadze sytuację przedstawioną przez wnioskodawców uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i materialną skarżących, uprawnione jest twierdzenie, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym ani kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.

Na uwadze należało mieć jednak również fakt, że skarżący uiścili kwotę należnego wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Zgodnie zaś z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec uiszczenia wpisu sądowego rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego stało się zbędne. Tym samym w tej części spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, o jakich stanowi art. 249a p.p.s.a.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG