Wyrok NSA, sygn. akt V SA 281/98
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1998-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 1
journal: Dz.U. 1989 nr 75 poz. 445
law: Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne.
article: art. 21
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: Uprawnienia Naczelnego Sądu Administracyjnego sprowadzają się jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonych decyzji administracyjnych.

Sąd administracyjny nie jest upoważniony do kontroli decyzji administracyjnych z punktu widzenia ich celowości.

TEZY

Uprawnienia Naczelnego Sądu Administracyjnego sprowadzają się jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonych decyzji administracyjnych.

Sąd administracyjny nie jest upoważniony do kontroli decyzji administracyjnych z punktu widzenia ich celowości.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Jana K. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 31 grudnia 1997 r. (...) w przedmiocie zwolnienie od cła - skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 31.12.1997 r. wydaną na podstawie art. 138 pkt 1 Kpa oraz art. 4 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo Celne, Prezes GUC po rozpatrzeniu odwołania Jana K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W. (...) z dnia 25.07.1997 r. umarzającą postępowanie w sprawie udzielenia promesy na bezcłowy przywóz z zagranicy samochodu osobowego.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził że zgodnie z orzecznictwem NSA nie jest dopuszczalne orzekanie o zwolnieniu od cła towaru, który nie został wprowadzony na polski obszar celny i zgłoszony do odprawy.

Ponadto w ustawie - Prawo celne z dnia 28 grudnia 1989 r. brak jest instytucji przyrzeczenia - promesy że towar zostanie zwolniony od cła.

Prezes GUC w uzasadnieniu swej decyzji nadto podał, że art. 14 ust. 1 cyt. ustawy wymieniający taksatywnie przypadki zwolnień od cła nie przewiduje możliwości zwolnienia dla samochodu przeznaczonego dla inwalidy.

Nie ma też innych przepisów, które dawałyby organowi administracji państwowej prawo do stosowania indywidualnych ulg celnych uznaniowych. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Pan Jan K. podniósł, iż jest inwalidą wojennym, kuratorem sądowym i samochód jest niezbędny mu do wykonywania działalności społecznej. Nie ma jednak środków na opłacenie cła za przywóz samochodu z Kanady.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Cel wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w zakresie swojej właściwości ten sąd sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem.

Badając zaskarżoną decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 31.12.1997 r. w tej płaszczyźnie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja ta znajduje oparcie w obowiązujących w dniu jej wydania przepisach Prawa celnego" jak i też w ustalonym stanie faktycznym sprawy, co oznacza że wniosek skarżącego zawarty w skardze o jej uchylenie jest bezzasadny.

Otóż jak to trafnie podkreśla organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jak i też w odpowiedzi na skargę, obowiązujące w dniu rozstrzygania sprawy w postępowaniu administracyjnym "Prawo Celne" - ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. nie zawierało instytucji przyrzeczenia /promesy/ że w razie spełnienia określonych warunków sprowadzony w przyszłości z zagranicy towar zostanie zwolniony od cła. Wyjątki od tej zasady zostały taksatywnie wymienione w art. 14 ust. 1 cyt. wyżej ustawy. Jednakże ten ostatni przepis nie przewiduje możliwości zwolnienia od cła samochodu który miałby być w przyszłości sprowadzony z zagranicy dla inwalidy.

Przepisy wymienionej ustawy nie przewidują również możliwości stosowania przez organy przez organy celne tzw. indywidualnych ulg uznaniowych.

Zatem organy celne obydwu instytucji działając na gruncie wcześniej obowiązującego prawa zasadnie uznały, że brak jest podstaw prawnych do rozpoznania żądania skarżącego, zawartego w piśmie skarżącego z dnia 5.06.1997 r. Należy przy tym podnieść, że Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje kontroli decyzji administracyjnych pod kątem ich zgodności z prawem, w oparciu o prawo obowiązujące w dniu ich wydawania.

Odnosząc się do treści skargi Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że brak w niej zarzutów natury prawnej, a więc wskazujących na naruszenie przez organ administracji określonych przepisów prawnych.

Skarga natomiast zawiera szereg okoliczności dotyczących warunków materialnych skarżącego, jego stanu zdrowia czy wykonywanej funkcji społecznej - kuratora sądowego.

Jak to już na wstępie wyjaśniono, uprawnienia Naczelnego Sądu Administracyjnego sprowadzają się jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonych decyzji administracyjnych.

Sąd administracyjny nie jest upoważniony do kontroli decyzji administracyjnych z punktu widzenia ich celowości. Stąd też podnoszone w skardze okoliczności nie mogą mieć znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i tym samym nie mogą stanowić podstawy do jej wzruszenia, czego domaga się skarżący w skardze.

Z tych wszystkich względów z mocy art. 27 ust. 1 cyt. ustawy o NSA orzeczono jak w sentencji wyroku.