Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 494/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6015 Uzgodnienia
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1, 4 i 5 oraz art. 148 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409), po rozpatrzeniu zażalenia A. P. (dalej: "skarżący") na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] odmawiające wznowienia postępowania w sprawie stanu technicznego wentylacji w lokalu usługowym nr [...]

w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w R., zakończonego decyzją ostateczną PINB w m. R. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] – utrzymał

w mocy zaskarżone postanowienie.

Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

Postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego wentylacji

w lokalu usługowym nr [...] w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. [...] w R. zostało zakończone decyzją ostateczną organu I instancji z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] nakazującą Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w R. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym przewodów kominowych w lokalu usługowym nr [...] w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w R..

W dniu [...] grudnia 2011 r. skarżący złożył do organu I instancji wniosek

z dnia [...] grudnia 2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną PINB w m. R. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] organ I instancji, działając na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. i art. 151 §1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 145 k.p.a. orzekł o odmowie wznowienia postępowania w sprawie stanu technicznego wentylacji

w lokalu usługowym nr [...] w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. [...] w R., zakończonego decyzją ostateczną PINB w m. R. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy ww. postanowienie.

Wyrokiem z dnia 13 marca 2013 r. (VIII SA/Wa 821/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "Sąd") uchylił postanowienie MWINB nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu I Instancji nr [...]. Uzasadniając Sąd wskazał, iż postępowanie o którego wznowienie skarżący wnosi, dotyczyło nieprawidłowości w stanie technicznym przewodów kominowych (wentylacyjnych i spalinowych) w lokalu użytkowym nr [...] przy ul. [...] w R., co do którego skarżącemu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. A zatem za trafny uznał pogląd organu odwoławczego, iż skarżący jest stroną tego postępowania i posiada interes prawny, o którym mowa w art. 28 k.p.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd nakazał organowi dokonanie oceny, czy wskazywane przesłanki wznowieniowe z art. 145 § 1 k.p.a. występują oraz czy zostały zachowane terminy, o których mowa w art. 148 k.p.a. Jednocześnie wskazał, iż podczas rozprawy przed Sądem skarżący jako podstawy żądania wznowienia postępowania podał art. 145 § 1 pkt 4, 5 i 6 k.p.a. Dlatego też w celu uniknięcia wątpliwości co do podstawy prawnej tego żądania Sąd uznał, iż organ winien rozważyć zasadność zwrócenia się do skarżącego o ostateczne sprecyzowanie żądania i jego uzasadnienie.

Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. organ I instancji zwrócił się do skarżącego

o sprecyzowanie podstawy prawnej żądania wznowienia postępowania i jego uzasadnienie. W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącego jako podstawę prawną wznowienia wskazał art. 145 § 1 i 2 k.p.a. podnosząc, że nastąpiło sfałszowanie dowodu będącego podstawą wydania decyzji nr [...], a istnieje zagrożenie dla życia i zdrowia w przypadku rozpoczęcia działalności

w lokalu. Wobec niepodania konkretnej przesłanki z § 1, organ pismem z dnia

[...] października 2013 r. zwrócił się do pełnomocnika o ostateczne sprecyzowanie podstawy prawnej żądania wznowienia i jego uzasadnienie. W piśmie z dnia [...] października 2013 r., pełnomocnik skarżącego jako podstawę żądania wskazał art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. (fałszywe dowody w sprawie) i (decyzja wydana w wyniku przestępstwa).

Ponownie rozpoznając sprawę, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] organ I instancji, działając na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. i art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. orzekł o odmowie wznowienia postępowania w sprawie stanu technicznego wentylacji w lokalu usługowym nr [...]

w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w R., zakończonego decyzją ostateczną PINB w m. R. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. Uzasadniając organ I instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postepowania w sprawie. Badając dopuszczalność wznowienia postępowania wskazał, iż wnioskodawca jako przesłankę do wznowienia postępowania podał art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. tj. fałszywość ekspertyzy technicznej R. M. oraz pkt 2 tj. wydanie decyzji w wyniku przestępstwa. Nadto wyjaśnił, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony w organie w dniu [...] grudnia 2011 r., a skarżący nie przedstawił żadnego dowodu na poparcie zachowania miesięcznego terminu na złożenie podania o wznowienie postępowania od dowiedzenia się o okoliczności, jaką jest jego zdaniem fałszywość dowodu (wnioskodawca sam doszedł do takiego wniosku).

Oceniając powyższe organ I instancji uznał, iż skarżący uchybił terminowi określonemu w art. 148 § 1 k.p.a. Organ I instancji zauważył, iż w aktach sprawy dotyczącej stanu technicznego wentylacji w lokalu usługowym nr [...] w budynku przy ul. [...] w R. znajduje się protokół z czynności urzędowej z dnia [...] lutego 2007 r. z którego wynika, że skarżący zapoznał się z ekspertyzą techniczną sporządzoną w 2006 r. przez R. M.. Natomiast z pisma pełnomocnika skarżącego z dnia [...] października 2013 r. wynika, że o fałszywości dowodów, w tym ww. ekspertyzy technicznej skarżący wiedział w dniu złożenia wniosku z dnia [...] grudnia 2011 r., jednakże wniosku tego nie oparł na tej okoliczności (art. 145 § 1 k.p.a.), lecz na braku udziału w postępowaniu na prawach strony oraz na nowych okolicznościach faktycznych i dowodach w sprawie - art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Organ I instancji uznał zatem, iż skarżący uchybił miesięcznemu terminowi, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., albowiem minął 1 rok i 10 miesięcy pomiędzy chwilą - momentem dowiedzenia się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (dniem złożenia wniosku o wznowienie – [...] grudnia 2011 r.),

a sprecyzowaniem podstawy wniosku (dniem [...] października 2013 r.).

We wniesionym zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie prawa, w szczególności błędną wykładnię art. 145 k.p.a. oraz sprzeczność ustaleń organu z zebranym materiałem dowodowym, przez przyjęcie, że wznowienie postępowania jest niezasadne. Wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2013 r.

i wznowienie postępowania w sprawie.

Rozpoznając zażalenie, organ odwoławczy uzasadniając wskazane na wstępie postanowienie z dnia [...] lutego 2014 r. podniósł, iż we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] grudnia 2011 r. skarżący jako podstawę wznowienia w sprawie wskazał brak wiedzy i informacji o decyzji organu I instancji nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r., tj. przesłankę wynikającą z przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu). Ponadto w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 marca 2013 r. (VIII SA/Wa 821/12), WSA w Warszawie wskazał na konieczność rozważenia zasadności zwrócenia się do skarżącego o sprecyzowanie żądania i jego uzasadnienie. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącego jako podstawę prawną do wznowienia postępowania powtórzył przesłankę przytoczoną we wniosku

z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz wskazał na przepis art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. (dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe) oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję).

Następnie organ odwoławczy przytoczył brzmienie art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. Wywiódł, iż strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Nadto strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia lub dowiedziała się

o wydaniu decyzji.

Odnosząc się do podstawy wznowienia, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. organ wojewódzki uznał, że oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku

o wznowienie postępowania z dnia [...] grudnia 2011 r., iż nie został on poinformowany

o decyzji nr [...] jest sprzeczne z aktami sprawy organu I instancji. Zauważył, iż

w aktach tych znajduje się pismo organu I instancji z dnia [...] lutego 2007 r. skierowane do skarżącego informujące o wydaniu ww. rozstrzygnięcia. Dlatego też organ odwoławczy wskazał, iż nie można uznać za rozpoczęcie biegu terminu wskazanego w art. 148 § 2 k.p.a. okoliczności wskazanej w przedmiotowym wniosku z dnia [...] grudnia 2011 r. W ocenie organu wojewódzkiego pismo z dnia [...] lutego 2007 r. jednoznacznie wskazuje, iż skarżący od dłuższego czasu miał świadomość istnienia decyzji nr [...], a zatem nie został zachowany termin wskazany w art. 148 § 2 k.p.a. na złożenie wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ odwoławczy uznał także, iż niewłaściwa interpretacja toku postępowania, na którą powołuje się wnioskodawca, nie stanowi okoliczności wynikającej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (jak również z żadnej innej przesłanki z art. 145 § 1 k.p.a.).

Ustosunkowując się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. organ wojewódzki wskazał, iż w aktach sprawy organu I instancji znajduje się protokół z czynności urzędowej sporządzony w dniu [...] lutego 2007 r. z którego wynika, iż w dniu [...] lutego 2007 r. w siedzibie organu I instancji stawił się skarżący, który zapoznał się

z ekspertyzą techniczną sporządzoną przez rzeczoznawcę budowlanego mgr. inż. R. M.. Nadto na ww. protokole widnieje pieczątka i podpis osoby sporządzającej protokół oraz podpis osoby składającej oświadczenie, tj. skarżącego. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego nie można uznać daty złożenia wniosku o wznowienie postępowania (tj. [...] grudnia 2011 r.) za rozpoczęcie biegu terminu wskazanego w art. 148 § 1 k.p.a., w stosunku do okoliczności dokonania analizy istniejących w sprawie ekspertyz. Organ wojewódzki stwierdził zatem, iż skarżący od dnia [...] lutego 2007 r. znał treść ww. ekspertyzy, jak również miał możliwość dokonania jej analizy. Nadto za termin dowiedzenia się o sfałszowaniu ekspertyzy nie może być również uznana żadna inna data, gdyż sfałszowanie nie zostało stwierdzone orzeczeniem sądu lub innego właściwego organu. A zatem, w ocenie organu odwoławczego, w sprawie nie został zachowany termin wskazany w art. 148 § 1 k.p.a. na złożenie wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.

Odnosząc się z kolei do przesłanki wznowienia postępowania wynikającej z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (dotyczącej sytuacji, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję), okolicznością potwierdzającą wystąpienie ww. przesłanki jest zdaniem skarżącego, wskazanie w postanowieniu MWINB nr [...], że ocena techniczna z dnia [...] czerwca 2011 r. wskazuje na liczne nieprawidłowości

w obrębie lokalu nr [...] należącym do skarżącego. Zdaniem organu odwoławczego wskazana ocena techniczna jest dokumentem powstałym po wydaniu decyzji nr [...], więc nie może stanowić dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji. Jednocześnie organ wojewódzki zauważył, iż przedmiotowa opinia techniczna została przedłożona przez skarżącego do organu I instancji przy piśmie z dnia [...] lipca 2011 r., natomiast wniosek o wznowienie postępowania został złożony do organu I instancji w dniu [...] grudnia 2011 r. Z powyższego wywiódł, iż wskazując jako podstawę wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. zapisy oceny technicznej z dnia [...] czerwca 2011 r. skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania dopiero w grudniu 2011 r., a zatem niezachowując jednomiesięcznego terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a.

Konkludując organ odwoławczy stwierdził, iż uchybienie terminom, o których mowa w art. 148 k.p.a. upoważniało organ powiatowy do wydania postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie na ostateczne w administracyjnym toku instancji postanowienie z dnia [...] lutego 2014 r., skarżący wniósł o jego uchylenie w całości, jako naruszającego prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił naruszenie:

– art. 10 i art. 28 k.p.a. poprzez pozbawienie strony udziału w postępowaniu, nie przyznanie jej statusu strony przy wydaniu decyzji nr [...] i postanowienia organu

I instancji, co mogło mieć wpływ na ustalenia;

– art. 145 k.p.a. poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania.

Uzasadniając skarżący podniósł m.in., iż organ odwoławczy przy rozstrzygnięciu skupił się na art. 145 § 1 k.p.a., w związku z tym przyjął, że strona powinna zachować

1-miesięczny termin od chwili dowiedzenia się o decyzji. Jako podstawę faktyczną takiego ustalenia podano, że skarżący w dniu [...] marca 2007 r. otrzymał rozstrzygnięcie o sprawie. Zdaniem skarżącego istotnym jest nie fakt informacji o decyzji, a jej treść. Nadto wskazał, iż w jego ocenie była to tylko informacja, a raczej zawiadomienie, że decyzja została wydana. Natomiast dla prawidłowej oceny należy przyjąć, że skarżący powinien taka decyzję otrzymać i zaznajomić się z jej treścią, nawet gdy nie był stroną i nie przysługują mu środki odwoławcze zarezerwowane dla strony. Skarżący zauważył także, iż ocena techniczna sporządzona [...] czerwca 2011 r. oraz inne dokumenty odnoszą się do stanu w jakim znajdował się lokal przed wydaniem decyzji [...], a stwierdzone uchybienia nie są podstawą do nowego postępowania administracyjnego, jak sugeruje organ, a stanowią nową samoistną podstawę wznowienia postępowania. Zdaniem skarżącego, analiza kilku opinii różnych rzeczoznawców wskazuje, że przewody kominowe w lokalu nr [...] są nadal wadliwe i taki stan trwa co najmniej od 2006 r. W jego ocenie organ administracji winien przeanalizować te nowe dowody, gdyż stawiają one pod znakiem zapytania wykonanie obowiązków wynikających z decyzji PINB [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko w przedmiotowej sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U.

z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia.

Mając na względzie zakres kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a więc skarga winna zostać oddalona.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane dnia [...] lutego 2014 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], odmawiające wznowienia postępowania w sprawie stanu technicznego wentylacji w lokalu usługowym nr [...] w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w R., zakończonego decyzją ostateczną PINB w m. R. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...].

Poddane kontroli Sądu rozstrzygnięcie podjęte zostało po wydaniu prawomocnego wyroku Sądu z dnia 13 marca 2013 r., (VIII SA/Wa 821/12). W wyroku tym Sąd, uchylając wcześniejsze rozstrzygnięcia organów obu instancji nakazał przeprowadzić ponownie postępowanie, zobowiązując organy orzekające do oceny, czy wskazywane przesłanki wznowieniowe z art. 145 § 1 k.p.a. występują oraz czy zostały zachowane terminy, o których mowa w art. 148 k.p.a.

Na wstępie należy wskazać, iż określone w art. 145 § 1 k.p.a. przesłanki zastosowania nadzwyczajnego trybu postępowania, jakim jest jego wznowienie, stanowią katalog zamknięty. Wznowienie postępowania w następstwie zaistnienia którejś z przesłanek wznowienia prowadzi więc do ponownego rozpatrzenia sprawy celem sprawdzenia, czy którakolwiek z wad postępowania nie wpłynęła na treść rozstrzygnięcia. Po przeprowadzeniu przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia i stwierdzeniu wystąpienia pozytywnej przesłanki określonej w art. 145 § 1 k.p.a. organ zobowiązany jest do rozstrzygnięcia istoty sprawy, co wynika wprost z cytowanego wyżej przepisu. Jednak możliwość uruchomienia ponownego, merytorycznego rozpatrzenia sprawy w tym nadzwyczajnym postępowaniu, uwarunkowana jest pozytywnym wynikiem przeprowadzonego uprzednio wstępnego postępowania, dotyczącego ustalenia istnienia przesłanek dopuszczalności wszczęcia wznowieniowego postępowania.

Wznowienie postępowania administracyjnego w oparciu o podstawę opartą na zarzucie niezapewnienia stronie udziału w tym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), może nastąpić wyłącznie na wniosek tej strony, która w postępowaniu nie uczestniczyła, złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Natomiast w przypadku żądania wznowienia postępowania w oparciu o przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. (dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe) oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję) podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji,

w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.).

Zbadanie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego jest przy tym bezwzględnym obowiązkiem organu, albowiem wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia przez stronę terminu do złożenia wniosku, stanowiłoby rażące naruszenie prawa jako godzące w zasadę ogólną trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca2006 r., II OSK 976/2006, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy zauważyć, że ani art. 148 k.p.a. określający termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, ani art. 149 § 3 k.p.a. określający formę odmowy wznowienia postępowania nie zawierają szczególnych unormowań odnośnie tego,

w jaki sposób ma zostać wykazane zachowanie terminu do wniesienia podania

o wznowienia postępowania. Okoliczność ta powinna być zatem udowodniona

z zachowaniem ogólnych reguł prowadzenia postępowania dowodowego

w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 9 marca

2010 r., sygn. akt: II SA/Bd 1109/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na stronie wnoszącej podanie o wznowienie postępowania spoczywa obowiązek udowodnienia, kiedy

(w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, tak aby możliwe było ustalenie, że podanie pozostało złożone z zachowaniem terminu jednego miesiąca od tej daty.

W rozpoznawanej sprawie skarżący podanie o wznowienie postępowania wniósł w dniu [...] grudnia 2011 r., które następnie uzupełnił pismami z [...] lipca i [...] października 2013 r. Jako przesłanki wznowienia postępowania w sprawie stanu technicznego wentylacji w lokalu usługowym nr [...] w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w R., zakończonego decyzją ostateczną PINB w m. R. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] wskazał art. 145 § 1 pkt 1, 4 i 5 k.p.a.

W ocenie Sądu organy orzekające zasadnie uznały, iż skarżący składając przedmiotowe podanie uchybił terminom określonym w art. 148 § 1 i 2 k.p.a.

Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż organ I instancji poinformował skarżącego o wydaniu w dniu [...] lutego 2007 r. decyzji nr [...] nakazującej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym przewodów kominowych (wentylacyjnych i spalinowych) w lokalu usługowym nr [...] w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w R. poprzez wykonanie określonych robót (por. pismo PINB

w m. R. z dnia [...] lutego 2007 r. znak: [...] k. 38 akt adm. organu I instancji). Jednocześnie w piśmie tym wskazano, iż zakres ww. robót został określony w "Ekspertyzie technicznej dotyczącej ustalenia stanu technicznego przewodów kominowych w obrębie lokalu użytkowego nr [...]", z którą skarżący zapoznał się w organie w dniu [...] lutego 2007 r.

Sąd zauważa, iż pojęcie "dowiedzenia się o decyzji" oznacza powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji, a zatem nie jest pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co z reguły następuje w efekcie jej doręczenia. Jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia,

w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja

o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie, (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2006r., sygn. II OSK 622/05). Poprzez zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc tu

o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tą ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy, (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2009 r., II OSK 714/2008, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym, zasadnie organy orzekające uznały, iż skarżący nie zachował terminu wskazanego

w art. 148 § 2 k.p.a. na złożenie podania o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

W ocenie Sądu organy orzekające prawidłowo również wywiodły, iż skarżący nie zachował jednomiesięcznego terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. wskazując

w podaniu jako przesłankę art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 k.p.a. Jak wynika bowiem ze zgromadzonego materiału dowodowego w dniu [...] lutego 2007 r. w siedzibie organu

I instancji stawił się skarżący, który zapoznał się z ekspertyzą techniczną dotyczącą stanu przewodów sporządzoną przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. R.M. .w grudniu 2006 r. Skarżący poprosił o wykonanie kserokopii części graficznej ekspertyzy. W świetle powyższego nie zasługuje na uznanie argumentacja skarżącego przedstawiona w piśmie z dnia [...] października 2013 r., iż o przesłance

z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. dowiedział się w dacie wniesienia podania o wznowienie tj. [...] grudnia 2011 r., gdyż dopiero wtedy dokonał analizy istniejących w sprawie ekspertyz. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy za termin dowiedzenia się o sfałszowaniu ekspertyzy nie może być uznana żadna inna data, gdyż brak jest w aktach dokumentu (orzeczenia sądu lub innego właściwego organu) stwierdzającego fałszerstwo. Sąd zgadza się także ze stwierdzeniem organu, iż ocena techniczna z dnia [...] czerwca 2011 r. na którą powołuje się skarżący, jako okoliczność potwierdzającą wystąpienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., nie może stanowić dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji nr [...] tj. w dniu [...] lutego 2007 r., bowiem została sporządzona po wydaniu wskazanej decyzji. Nadto wskazana opinia techniczna z dnia [...] czerwca 2011 r. została przedłożona przez skarżącego organowi I instancji przy piśmie z dnia [...] lipca 2011 r., a podanie o wznowienie postępowania [...] grudnia 2011 r.

W świetle powyższego organy orzekające w związku z uchybieniem przez skarżącego terminów o których mowa w art. 148 k.p.a. były zobligowane do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją nr [...].

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, a działając z urzędu, nie dopatrzył się również innych uchybień, które powodowałyby konieczność uchylenia zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia. Nadto organy orzekające zastosowały się do wytycznych Sądu zawartych w wyroku z dnia 13 marca 2013 r. (VIII SA/Wa 821/12).

Dlatego też, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.