Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 881/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1; art. 87 par 1; art. 87 par 2; art. 87 par 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży [...] na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2008 r. [...] w przedmiocie odmowy wpisu do wykazu instytucji, organizacji społecznych, fundacji i stowarzyszeń, o których mowa w art. 47, 49 i 57a § 2 kodeksu karnego. postanawia: przywrócić termin


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 marca 2008 r. Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2008 r. [...] w przedmiocie odmowy wpisu do wykazu instytucji, organizacji społecznych, fundacji i stowarzyszeń, o których mowa w art. 47, 49 i 57a § 2 kodeksu karnego. Skarga została podpisana w imieniu Stowarzyszenia przez W.S.. Do skargi nie został załączony KRS, z którego wynikałoby, że faktycznie W.S. jest Prezesem Stowarzyszenia i może jednoosobowo je reprezentować.

Wobec powyższego Sąd pismem z dnia 12 maja 2008 r. wezwał stronę do uzupełnienia, w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnego odpisu z KRS, nadając tej czynności rygor odrzucenia skargi.

Korespondencja została odebrana dnia 16 maja 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 17 akt). Jej odbiór pokwitowała Z.Ś., która na podstawie pełnomocnictwa pocztowego nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. (karta 31 akt) została upoważniona do odbioru i pokwitowywania - do odwołania, przesyłek listowych zwykłych, poleconych i innych nadesłanych do placówki pocztowej Obwodowy Urząd Pocztowy ul. W. [...]. Ww. pełnomocnictwo podpisał ks. L.W., będący Kanclerzem Kurii.

Zatem terminem dla uzupełnia ww. braku formalnego był okres od dnia 17 maja 2008 r. do dnia 23 maja 2008 r.

W powyższym terminie nie został jednak nadesłany żądany dokument.

Dnia 25 czerwca 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek Stowarzyszenia o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. W uzasadnieniu strona podniosła, że korespondencja zawierająca ww. pismo Sądu z dnia 12 maja 2008 r. została odebrana przez nieuprawnioną przez Stowarzyszenie osobę. Nadto Stowarzyszenie podało, że ww. wezwanie odebrano w dniu 22 czerwca 2008 r. Do przedmiotowego wniosku został załączony wymagany odpis KRS.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest dopuszczalne wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy (art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270), cytowana dalej jako p.p.s.a.). Nadto okoliczności wskazujące na brak winy strona winna uprawdopodobnić w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu. Z ustaniem okoliczności uniemożliwiających dochowanie terminu ustawodawca

wiąże ten skutek, iż od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, liczy się siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Z przytoczonych regulacji prawnych wynika zatem, że aby możliwe było ubieganie się o przywrócenie terminu, w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi zaistnieć obiektywna, realna przeszkoda uniemożliwiająca stronie dokonanie tej czynności. Przy czym powstanie tej przeszkody nie może być spowodowane działaniem strony i musi być od niej całkowicie niezależne.

W myśl art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z uzasadnionym wnioskiem o przywrócenie terminu strona obowiązana jest dokonać czynności, której nie dokonała w ustawowym terminie, a o przywrócenie której wnosi.

Sąd przystępując do rozpoznania niniejszego wniosku na wstępie obowiązany jest zbadać terminowość jego złożenia. Jak wynika z akt sprawy pismo Sądu z dnia 12 maja 2008 r., wzywające do uzupełnienia ww. braku formalnego strona otrzymała dnia 22 czerwca 2008 r. Zatem ustawowy siedmiodniowy termin do wniesienia rozpoznawanego wniosku rozpoczął bieg dnia 23 czerwca 2008 r. Przedmiotowy wniosek strona nadała w urzędzie pocztowym na adres Sądu dnia 25 czerwca 2008 r., w konsekwencji zachowując terminowość jego złożenia.

Strona zadość uczyniła także warunkowi sine qua non rozpoznania niniejszego wniosku, wyrażonemu w art. 87 § 4 p.p.s.a., stanowiącemu że równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, której nie dokonano w ustawowym terminie, a o przywrócenie której się wnosi, tj. nadesłał odpis KRS.

Rozpoznając niniejszy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd uznał, że jest on zasadny. W ocenie Sądu strona uprawdopodobniła bowiem brak winy w uchybieniu terminu, gdyż wskazane przez nią doręczenie korespondencji Sądu nieuprawnionej osobie jest wystarczającą okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w niedotrzymaniu przez nią wnioskowanego terminu w uzupełnieniu braku formalnego skargi. O istnieniu braku winy po stronie Stowarzyszenia świadczy również fakt, że osoba która odebrała ww. wezwanie Sądu nie poinformowała o tym Stowarzyszenia, mimo, że Prezes pytał o to czy jest w Kurii jakaś korespondencja lub awizo skierowane do strony.

W ocenie Sądu, strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji, spowodowanych błędnym doręczeniem przez pocztę nieuprawnionemu podmiotowi korespondencji Sądu, która zawierała wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.