Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2037/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 1, art. 66 par. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 27e ust. 1, art. 27a
journal: Dz.U. 2018 poz 1152
law: Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grzegorz Rząsa Sędziowie Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Sędzia WSA Jarosław Łuczaj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z [...] lipca 2020r. nr [...] Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: Prezes Wód, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu zażalenia J. M. na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we [...] Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z [...] marca 2020r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Wskazane wyżej orzeczenie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z 28 czerwca 2019 r. J. M. (dalej: "skarżąca" ), wystąpiła do Zarządu Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "ZGK", "spółka"), o wydanie warunków przyłącza do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej dla nieruchomości położonej w miejscowości [...], działka nr ew. [...], na której planuje budowę budynków jednorodzinnych (11 domów). Pismem z 5 sierpnia znak: [...] Zarząd Gospodarki Komunalnej odmówił wydania warunków technicznych przyłącza do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej dla działki nr ew. [...] [...] wskazując, że z powodu statusu nieruchomości, wskazanego w ustalonym przez gminę studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (tereny rolnicze wyłączone z inwestowania), rozbudowa sieci wodociągowej i kanalizacyjnej w celu włączenia przedmiotowej nieruchomości nie jest ujęta w Wieloletnim planie rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych, urządzeń kanalizacyjnych w latach 2018-2021, zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] stycznia 2018 r., oraz że z powodu tegoż statusu nie będzie ujmowana w kolejnych edycjach planów. Podniesiono również, że ZGK nie posiada technicznych możliwości świadczenia usług dostawy wody i odbioru ścieków do i z planowanych na nieruchomości domów jednorodzinnych. Nie posiada bowiem sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej w planowanej drodze dojazdowej w działce nr ew. [...] [...] (zgodnie z załącznikiem nr 1 do pisma), które umożliwiłoby bezpośrednio poprzez przyłącza dostarczyć wodę i odebrać ścieki do i z planowanych domów jednorodzinnych.

Niezgadzając się z ww. odmową skarżąca wniosła do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie pismo zatytułowane "Odwołanie od decyzji Zarządu Gospodarki Komunalnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2019r., znak sprawy: [...]..." żądając uchylenia tej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, bądź zmianę tej decyzji i wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej działki nr [...], obręb [...], położonej w miejscowości [...], gmina [...]

Po rozpatrzeniu pisma skarżącej Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: organ regulacyjny, Dyrektor Regionalnego Zarządu) postanowieniem z [...] października 2019r., nr [...], odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Po rozpatrzeniu złożonego przez skarżącą zażalenia Prezes Wód postanowieniem z [...] stycznia 2020r. nr [...] uchylił rozstrzygnięcie organu regulacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy postanowieniem z [...] marca 2020r. (nr wskazany na wstępie) Dyrektor Regionalnego Zarządu na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. orzekł o zwrocie pisma, będącego odwołaniem od stanowiska ZGK z [...] sierpnia 2019r. odmawiającego wydania warunków technicznych, przyłączenia do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej dla działki nr [...] [...].

Od tegoż postanowienia skarżąca wniosła zażalenie do Prezesa Wód zarzucając naruszenie art. 66 § 3 k.p.a., art. 27e ustawy z 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (jt. Dz. U. z 2018r. poz. 1152- dalej "ustawa") w związku z art. 1 k.p.a., art. 19 ust. 5 pkt 4 ustawy i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku i wydanie decyzji o warunkach technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej jej nieruchomości.

Organ odwoławczy po rozpoznaniu sprawy postanowieniem z [...] lipca 2020r. (nr wskazany na wstępie), utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu regulacyjnego. W uzasadnieniu podniesiono, że zgodnie z przepisem art. 27a ust. 3 pkt 3 ustawy - do zadań organu regulacyjnego należy rozstrzyganie sporów między przedsiębiorstwami wodociągowo-kanalizacyjnymi a odbiorcami usług. Kompetencja ta została uszczegółowiona w art. 27e ustawy, który precyzuje, że sprawy sporne mogą dotyczyć odmowy przyłączenia do sieci nieruchomości osobie ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci (ust. 1 pkt 2), zaś wśród możliwych rozstrzygnięć organu przepis wskazuje nakazanie przedsiębiorstwu przyłączenia do sieci (ust. 2 pkt 4). Kontekst temu przepisowi nadaje art. 15 ustawy, wskazujący, że przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane przyłączyć do sieci nieruchomość osoby ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci, jeżeli są spełnione warunki przyłączenia określone w regulaminie, o którym mowa w art. 19 [regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków], oraz istnieją techniczne możliwości świadczenia usług. Warunki przyłączenia oraz warunki techniczne określające możliwości dostępu do usług są elementami obligatoryjnie wskazanymi do uwzględnienia w regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków (art. 19 ust. 5 pkt 4 i 5 ustawy). Regulamin ten określa prawa i obowiązki zarówno przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, jak i odbiorców usług, zaś przyjmowany jest w drodze uchwały rady gminy, stanowiącej akt prawa miejscowego. W analizowanej sprawie aktem tym jest uchwała nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. w sprawie uchwalenia regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie miasta i gminy J. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2019 poz. 279 – dalej też

"Regulamin"). Rozdział 5 tego regulaminu ustanawia warunki przyłączania do sieci, natomiast rozdział 6 –warunki techniczne określające możliwość dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych. Skoro zaś, jak wskazano powyżej, ustawa umocowuje organ regulacyjny do rozstrzygania w sprawach spornych dotyczących odmowy przyłączenia do sieci, to nie można dowolnie rozszerzyć tego uprawnienia na odmowę wydania warunków technicznych, jeżeli w świetle przepisów ustawy (art. 19 ust. 5 pkt 4 i 5 - jak wskazano powyżej), jak również samego regulaminu, są to pojęcia odrębne. Obszar dozwolonej ingerencji organu regulacyjnego musi jednoznacznie wynikać z przepisu ustawy, a nie być jedynie pośrednio domniemywany. Tym samym nie można uznać, w ocenie organu odwoławczego, słuszności podniesionego w zażaleniu zarzutu błędnej wykładni art. 27e w zw. z art. 27a ustawy oraz w zw. z art. 1 k.p.a. Organ nie uznał również za zasadnego zarzutu naruszenia art. 19 ust. 5 ustawy. Skoro bowiem zawiera on katalog zagadnień, które powinny zostać uregulowane w regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, a - jak stanowi art. 19 ust. 3 ustawy - regulamin ten uchwala rada gminy, to do niej skierowane są wytyczne co do zakresu regulaminu. Organ regulacyjny niebędący adresatem art. 19 ust. 5 nie mógł tego przepisu naruszyć.

W ocenie Prezesa Wód, zakres kompetencyjny organu regulacyjnego do rozstrzygania sporów między odbiorcą usług a przedsiębiorstwem ustawodawca zakreślił jednoznacznie, konkretyzując zarówno zakres tych sporów, jak i możliwe do podjęcia rozstrzygnięcia. Słusznie zatem organ regulacyjny uznał, że żądanie zawarte we wniosku nie może podlegać rozstrzygnięciu w drodze postępowania administracyjnym. Organ zauważył również, że nie ulega wątpliwości, iż pomiędzy skarżącą a spółką zaistniał spór na tle wydania warunków technicznych. A skoro spór ten nie może zostać rozstrzygnięty na drodze administracyjnej, to należy go uznać za sprawę cywilną w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1145 z późn. zm.- dalej jako "k.c.") oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1460 z późn. zm. - dalej jako "k.p.c.") i tym samym będzie on podlegał kognicji sądów powszechnych. Konkludując organ wskazał, że wobec charakteru cywilnoprawnego sprawy, i braku możliwości jej rozstrzygnięcia na drodze administracyjnej, zasadne było wydanie postanowienia o zwrocie podania wnioskodawczyni.

Niezgadzając się z ww. rozstrzygnięciem J. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżając postanowienie Prezesa Wód w całości i zarzucając naruszenie:

art. 66 § 3 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o zwróceniu odwołania od decyzji Zarządu Gospodarki Komunalnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak [...] o odmowie wydania warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej nieruchomości dz. nr [...] [...], obręb [...], zlokalizowanej w miejscowości [...], gm. [...] i uznanie, że sprawa podlega rozpoznaniu na drodze postępowania cywilnego podczas gdy sąd cywilny nie posiada kompetencji do ustalania warunków technicznych przyłącza do sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, albowiem wyłączne kompetencje do ustalenia takich warunków technicznych posiada przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne, co wynika wprost z przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę;

art. 27 e w zw. z art. 27 a ustawy w zw. z art. 1 k.p.a., poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że organ administracji nie posiada kompetencji ustawodawczych do rozstrzygania sporów między przedsiębiorstwami wodociągowo-kanalizacyjnymi, a odbiorcami usług w zakresie w jakim przedsiębiorstwo odmawia wydania warunków technicznych przyłączenia do sieci wodno-kanalizacyjnej podczas gdy, w pojęciu "odmowy przyłączenia do sieci" mieści się również kwestia rozstrzygania o tym, czy istnieją warunki przyłączenia do sieci;

art. 19 ust. 5 pkt 4 i art. 15 ust. 4 ustawy, poprzez jego niezastosowanie i odmowę wydania warunków technicznych przyłącza do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej.

Podnosząc wskazane wyżej zarzuty skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżanego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz strony kosztów postępowania oraz rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.

W uzasadnieniu skarżąca obszernie uargumentowała stawiane w skardze zarzuty podkreślając, że w jej opinii, organy administracji w sposób bezzasadny przyjmują, że z uwagi na techniczną niemożność świadczenia usług dostawy wody i odprowadzania ścieków do jej nieruchomości, niemożliwym jest uwzględnienie wniosku i wydanie decyzji o warunkach technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej, a tymczasem skarżąca posiada możliwość zrealizowania inwestycji we własnym zakresie, a następnie ewentualnie może przenieść na rzecz przedsiębiorstwa urządzenia powstałe w wyniku realizacji przyłącza. Tym bardziej, że żaden z przepisów ustawy nie stanowi, iż wydanie warunków technicznych możliwe jest w sytuacji w której to przedsiębiorstwo ma zrealizować i sfinansować inwestycję. Zdaniem skarżącej - w takiej sytuacji przedsiębiorstwo rozpoznając wniosek o wydanie warunków technicznych winno ograniczyć się do wskazania miejsca przyłączenia i poinformowania (poprzez określenie warunków technicznych) wnioskodawcy o konieczności wybudowania odcinka sieci. W ocenie skarżącej, postanowienia regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie gminy [...] w sposób wyraźny uprawniają przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne wyłącznie do wydania decyzji o ustaleniu warunków technicznych, nie przewidując możliwości odmowy uwzględnienia wniosku. W opinii skarżącej, wykładnia językowa wskazuje, że ZGK nie ma możliwości wydania decyzji o odmowie wydania warunków technicznych.

W uzasadnieniu skarżąca powołała się również na uzasadnienie projektu ustawy podnosząc, że zawarty w ustawie katalog spraw spornych podlegających rozstrzygnięciu przez organ regulacyjny ma charakter otwarty, zatem w jego kompetencji leży rozstrzyganie, czy istnieją warunki przyłączenia do sieci, także w sytuacji gdy sporne jest istnienie warunków technicznych przyłączenia danego podmiotu do sieci lub spełnianie warunków technicznych. W ocenie skarżącej pojęcie odmowy przyłączenia do sieci dotyczy również rozstrzygania o tym, czy istnieją warunki przyłączenia do sieci i czy - w rozumieniu art. 15 ust 4 ustawy- przedsiębiorstwo ma obowiązek przyłączenia odbiorcy do sieci.

Dalej skarżąca wskazał, że - jej zdaniem - decyzja odmawiająca ustalenia warunków technicznych przyłączenia do sieci stanowi sprawę administracyjną i podlega pod uregulowania k.p.a. ZGK stanowi podmiot wykonujący zadania własne gminy, a zatem należące do administracji publicznej, a nadto decyzja o ustaleniu warunków technicznych wydawana jest w oparciu o regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków uchwalany przez rade miejską, a więc organ administracji publicznej. Tym samym mylnie, w ocenie skarżącej, organ I instancji wskazał, że sprawa ustalenia warunków technicznych przyłącza do sieci stanowi sprawę cywilną i podlega rozpoznaniu przez sąd cywilny, skoro jednocześnie nie wskazał przepisu, w oparciu o który sąd cywilny byłby władny do ustalenia warunków technicznych w sytuacji, gdy z art. 15 ust. 5 ustawy wynika, że wyłączne uprawnienie do tego ma przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. W ocenie skarżącej sprawę cywilną mogłaby stanowić dopiero odmowa przyłączenia do sieci, kiedy to skarżąca mogłaby wystąpić z powództwem o zobowiązanie przedsiębiorstwa do złożenia oświadczenia woli w sytuacji, w której przedsiębiorstwo to bezzasadnie odmawiałoby przyłączenia nieruchomości do sieci. W tym kontekście skarżąca, przywołała wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. IV SAB/Wa 153/13, zgodnie z którym określenie warunków technicznych przyłączenia obiektu budowlanego do sieci wodociągowej spełnia warunki uznania za czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 w zw. z art. 8 ppsa.

W odpowiedzi na skargę Prezes Wód wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Wynika z niego, że skarżąca wnioskiem z [...] czerwca 2019r. wniosła o wydanie przez ZGK warunków przyłączenia nieruchomości do sieci wodociągowej i sieci kanalizacyjnej działki nr ew. [...] [...] na której planuje budowę 11 budynków jednorodzinnych. ZGK w odpowiedzi na wskazany wniosek na podstawie art. 15 ust.1 i 4 ustawy z 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (jt. Dz.U. z 2018r. poz. 1152 –dalej; "ustawa") odmówił wydania żądanych warunków technicznych. Pismo to zostało uznane przez skarżącą za decyzję od której wniosła ona odwołanie do organu regulacyjnego. W tym stanie sprawy zarówno organ regulacyjny jak i Prezes Wód stosownymi rozstrzygnięciami stanęły na stanowisku, że wniesiony przez skarżącą wniosek/odwołanie od pisma ZGK z 5 sierpnia 2019r. nie może być rozpoznawany w postępowaniu administracyjnym, gdyż w przedmiotowej sprawie właściwym jest tryb postępowania cywilnego i dlatego na podstawie art. 66 § 3 K.p.a. orzekły o zwrocie podania.

Elementem spornym w sprawie jest czy organy zasadnie uznały się za niewładne do rozpoznania pisma skarżącej z 21 sierpnia 2019r. zatytułowanego "Odwołanie", wskazując jednocześnie drogę cywilnoprawną.

Należy zatem zauważyć, że zastosowany przez organy w sprawie przepis art. 66 § 3 k.p.a. stanowi, iż jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że zwrot podania następuje w dwóch przypadkach: po pierwsze, gdy organu właściwego nie da się ustalić; po drugie, gdy z treści podania wynika, że zostało ono wniesione w sprawie podlegającej rozpoznaniu w postępowaniu cywilnym przez sąd powszechny. W postępowaniu cywilnym rozpoznawane są sprawy odpowiadające definicji ustalonej w art. 1 k.p.c., ale też sprawy przekazane na podstawie wyraźnego przepisu ustawy do rozpoznania sądom powszechnym zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego, chociaż nie mają one charakteru spraw cywilnych w rozumieniu art. 1 k.p.c.

W stanie faktycznym sprawy, trafnie organy przyjęły, że nie posiadają kompetencji do rozpoznania podania/odwołania skarżącej datowanego na [...] sierpnia 2019r. a tym samym, że konieczne jest w sprawie wydanie postanowienia w trybie art. 66 § 3 k.p.a. o zwrocie podania skarżącej.

W ocenie Sądu rację ma Prezes Wód wskazując zarówno w zaskarżonym postanowieniu jak i w odpowiedzi na skargę, że art. 27e ust. 1 ustawy zawiera zamknięty katalog zakresu spraw spornych podlegających rozstrzygnięciu organu regulacyjnego. Przepis ten bowiem jednoznacznie stanowi, że "W sprawach spornych dotyczących:

1) odmowy zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne,

2) odcięcia dostawy wody lub zamknięcia przyłącza kanalizacyjnego, lub odmowy przyłączenia do sieci nieruchomości osobie ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci

- na wniosek strony rozstrzyga organ regulacyjny w drodze decyzji".

A zatem w przypadku wystąpienia sporu w sprawach wyliczonych w pkt 1-2 tego przepisu, organ regulacyjny jest właściwy i zobligowany do jego rozstrzygnięcia. Należy przy tym zauważyć, iż sformułowanie użyte w uzasadnieniu projektu ustawy tj. "w szczególności dotyczących" (druk Sejmowy 1905 kadencja VIII) nie jest sformułowaniem ustawy a zatem pozostaje bez znaczenia przy ustaleniu czy ww. przepisie mamy do czynienia z katalogiem otwartym czy zamkniętym. Nadmienić jednak należy, że gdyby wskazane sformułowanie użyte zostało w treści wskazanego wyżej przepisu, to niewątpliwie mielibyśmy do czynienia z katalogiem otwartym a skarżąca wówczas niewątpliwie miałaby rację.

Mając zatem na względzie powyższe oraz uwzględniając fakt, że spór skarżącej z ZGK zaistniał na tle niewydania przez tę spółkę warunków technicznych przyłączenia do sieci, który to zakres sporu nie został literalnie wskazany w omawianym przepisie, a zatem nie obejmuje go katalog spraw spornych podlegających rozstrzygnięciu organu regulacyjnego, organy prawidłowo uznały brak kompetencji po swojej stronie do jego rozpoznania. Zauważenia również wymaga, że racje ma organ wskazując, iż w pojęciu odmowy przyłączenia do sieci nie mieści się kwestia rozstrzygania o tym, czy istnieją warunki techniczne przyłączenia do sieci- jak utrzymuje skarżąca. Należy bowiem zauważyć, że zapewnienie zaopatrzenia nieruchomości w wodę (dostarczaną w ramach usługi zbiorowego zaopatrzenia) wymaga przeprowadzenia kolejnych czynności, wśród których można wyróżnić, zgodnie z Regulaminem i ustawą : złożenie wniosku o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci oraz wydanie warunków technicznych przyłączenia (§ 10 i 11 ww. Regulaminem); złożenie wniosku o przyłączenie do sieci oraz przyłączenie do sieci (art. 15 ust. 4 ustawy); złożenie wniosku o zawarcie umowy oraz zawarcie umowy (art. 6 ust. 2 ustawy). A zatem całości tego procesu nie można uznać ani za przyłączanie do sieci, ani za zawieranie umowy. Podkreślić bowiem należy, że skoro ustawodawca, będący ustawodawcą racjonalnym, wyodrębnia każdą z czynności leżących po stronie przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego (wydanie warunków technicznych przyłączenia, przyłączenie do sieci, zawarcie umowy), a jednocześnie w zakresie kompetencji organu regulacyjnego do rozstrzygania sporów wskazuje jedynie 2 z nich, to nie ma podstaw by uznać, że w zakresie rozstrzygania sporu o odmowę przyłączenia do sieci mieści się również kompetencja do rozstrzygania sporu o odmowę wydania warunków technicznych przyłączenia.

W świetle powyższego za niezasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 66 § 3 k.p.a. oraz art. 27e w związku z art. 27a ustawy w związku z art. 1 k.p.a. oraz art. 15 ust. 4 ustawy, gdyż jak wskazano powyżej skoro między skarżącą i Spółką zaistniał spór w przedmiocie wydania warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do sieci, i nie może on zostać rozstrzygnięty na drodze administracyjnej ze względów wskazanych powyżej, to prawidłowo organy uznały, że spór ten ma charakter cywilnoprawny w rozumieniu art. 1 ustawy z 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (jt. Dz.U. z 2019r. poz. 1145 z późn. zm.) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks postępowania cywilnego (jt. Dz.U z 2019r. poz. 1460 z późn. zm). Sąd powszechny może bowiem, uwzględniając stosowne powództwo, nakazać Spółce wydanie warunków technicznych przyłączenia. Dodać przy tym należy za Sądem Najwyższym, że "Skoro z Konstytucji wynika, że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych do właściwości innych sądów, kompetencja sądu powszechnego do rozpoznania sprawy cywilnej nie musi wynikać z wyraźnej dyspozycji ustawowej. Wystarczające jest ustalenie, że ustawa nie przekazuje określonej kategorii spraw do rozpoznania innym sądom lub organom. Sąd powszechny powinien więc rozpoznać sprawę merytorycznie w każdym wypadku, gdy brak jest wyraźnego wskazania, że w konkretnej sprawie, z którą zainteresowany zwrócił się do sądu powszechnego kompetentny jest inny sąd."

Sąd uznał również za niezasadny zarzut naruszenia art. 19 ust. 5 pkt 4 i art. 15 ust. 4 ustawy, gdyż:

• pierwszy z przepisów wskazuje na obowiązek uwzględnienia w uregulowaniach regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków zagadnień dotyczących warunków przyłączania do sieci. Na mocy art. 19 ust. 3 ustawy, regulamin ten uchwala rada gminy i jest on aktem prawa miejscowego (art. 19 ust. 4), zatem to do niej skierowane są wytyczne co do treści aktu prawnego a nie do organu regulacyjnego.

• drugi określa obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego przyłączenia do sieci nieruchomości przy czym w niniejszej sprawie zarówno wniosek jak i wydane w sprawie rozstrzygnięcia nie dotyczą kwestii przyłączenia nieruchomości do sieci lecz warunków technicznych przyłączenia do sieci.

A zatem żaden z ww. przepisów nie miał zastosowania w sprawie i nie stanowił podstawy zaskarżonego orzeczenia, tym samym organ wydając zaskarżone orzeczenie nie mógł ich naruszyć.

Na marginesie jedynie Sąd wskazuje, mając na względzie argumentację strony skarżącej zawartą w skardze, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 kwietnia 2020r. sygn. akt II OSK 2119/19 (v. - http://orzeczenia.nsa.gov.pl) zaprezentował pogląd, że obowiązek uzyskania od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej nie obejmuje osób, które budują z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne - a jak wynika z uzasadnienia skargi, skarżąca takiej możliwości nie wyklucza.

Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że kontrola sądu administracyjnego sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, jt. Dz. U. z 2021r., poz. 137.), przy czym zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm, dalej: p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję (postanowienie) uchyla ją w całości lub w części, jeśli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy.

Ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób wyżej wskazany, dlatego skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a.