Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 63/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Siły zbrojne
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 14 pkt 4 zał. nr 2
journal: Dz.U. 2004 nr 133 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska Sędzia WSA Małgorzata Masternak - Kubiak (sprawozdawca) Protokolant Robert Hubacz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi J. Ć. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej I. uchyla decyzję I i II instancji, II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ż., działając na podstawie ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), ustawy z dnia 14 czerwca 1960 kodeks postępowania administracyjnego, ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j. Dz.U. z 2004 r., nr 8, poz. 66 ze zm.), rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasiegu działania i właściwości (Dz.U. nr 151, poz. 1594 ze zm.), rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 133, poz. 1422 ze zm.), wydała w dniu [...]r. orzeczenie Nr [...] w sprawie zdolności J. Ć. do zawodowej służby wojskowej.

Komisja podała, że po przeprowadzonym badaniu lekarskim rozpoznała u J. Ć. zwyrodnienie okołoplamkowe obu oczu (§ 14 pkt 4). Wobec powyższego uznała go za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - kategoria N - zał. 2 do rozporządzenia.

W odwołaniu od decyzji I instancji J. Ć. poniósł, że po otrzymaniu decyzji udał się na konsultację do Ordynatora Oddziału Okulistyki w Szpitalu Wojskowym w P., dr n. med. W. C., który po przeprowadzonym badaniu stwierdził, że nie występuje u niego wada stwierdzona przez badającego dla potrzeb Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, dr n. med. K. K.. Zdaniem J. Ć., lekarz nie mógł wydać stosownego zaświadczenia na piśmie, ponieważ strona została skierowana na badania do Ż.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej, orzeczeniem z dnia [...] r. nr [...], utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu organ nie stwierdził nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy. W świetle przeprowadzonego badania lekarskiego specjalistycznego okulistycznego wynika, że rodzaj i stopień nasilenia schorzenia ze strony narządu wzroku upośledza sprawność ustroju w stopniu uzasadniającym uznanie orzekanej w Gr.I osób badanych (kandydaci na żołnierzy zawodowych) za niezdolnego w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. W tej sytuacji TWKL w Ż. prawidłowo uznała, że zwyrodnienie okołoplamkowe obu oczu, mieszczące się w zakresie pojęciowym § 14 p 4 z zał. Nr 2 do rozp. MON z dnia 10.05.2004r. (Dz.U. Nr 133, poz. 1422), kwalifikuje do kategorii "N" niezdolność do zawodowej służby wojskowej.

W skardze na powyższe orzeczenie do sądu administracyjnego J.Ć. zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu błąd w ustaleniu faktycznym polegający na przyjęciu, iż jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej z powodu zwyrodnienia okołoplamkowego obu oczu, gdyż takiego schorzenia nie posiada. Podniósł, że zwracał on uwagę na opinie innych lekarzy, którzy go badali, a po wydaniu decyzji ostatecznej poprosił o konsultację w celu potwierdzenia lub zaprzeczenia rozpoznanego schorzenia. Po przeprowadzonym badaniu okulista nie stwierdził rozpoznanego wcześniej schorzenia narządu wzroku. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Do skargi dołączył opinię dr n. med. M. T., z dnia [...] r., w której lekarz specjalista, po przeprowadzeniu badań w NZOZ Intermedia - Klinika Okulistyczna w P., stwierdziła u skarżącego niewielką krótkowzroczność oka prawego.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie decyzją ostateczną Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. utrzymano orzeczenie pierwszoinstancyjne orzekającej wobec skarżącej kategorię N - niezdolność jako kandydata do zawodowej służby wojskowej ze względu na okołoplamkowe zwyrodnienie obu oczu.

Do skargi na to orzeczenie J. Ć. dołączył zaświadczenie lekarskie z dnia 22 grudnia 2008 r. wystawione przez dr n. med. M. T. - specjalistę chorób oczu stwierdzające u skarżącego niewielką krótkowzroczność oka prawego.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 5 kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Należy podkreślić, że użyty w dyspozycji art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. łącznik "lub" ("nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody") wskazuje jednoznacznie na to, że wystąpienie co najmniej jednego z członów tej alternatywy ("nowych okoliczności faktycznych" bądź "nowych dowodów" - tzw. alternatywa zwykła) stanowi samoistną i wystarczającą podstawę wznowienia postępowania, o ile równocześnie są spełnione pozostałe przesłanki prawne wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a, a mianowicie: po pierwsze - są one "istotne dla sprawy", po drugie - istniały w dniu wydania decyzji (nie ma przy tym znaczenia czy wcześniejsze nieujawnienie tych okoliczności lub dowodów wynikało z niewłaściwie prowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego, czy też z zamierzonego nieujawnienia ich przez stronę); oraz po trzecie - nie były znane organowi, który wydał decyzję. I właśnie taka sytuacja faktyczna i prawna miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Już po zakończeniu postępowania w sprawie decyzją ostateczną skarżący przedstawił nowy dowód w postaci opinii lekarza specjalisty zawierający odmienną ocenę jej stanu zdrowia aniżeli zawarta w orzeczeniach, na których opierała się wojskowa komisja lekarska, zaś ocenę tę należy uznać za istotną dla sprawy. Wprawdzie sam dowód nie może być podstawą wznowienia postępowania, gdyż nie istniał w dniu wydania decyzji, jednak za podstawę taką można uznać nowe okoliczności faktyczne (fakty) z opinii tej wynikające (por. np. wyrok NSA z 27.X.1998r., III SA 1165/97, Lex nr 36900). Okoliczności te mogłyby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej zaskarżoną do Sądu decyzją ostateczną.

Powyższe upoważnia Sąd do uchylenia decyzji I i II instancji z powodu wystąpienia przesłanki do wznowienia postępowania w rozważanej sprawie. W związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

Ze względu na charakter decyzji, nie orzekano także w przedmiocie jej wykonalności.