Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2819/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw.z art. 197 par.2 iart.198
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy uchylenia postanowienia odmawiającego stwierdzenia nieważności postanowienia w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego W. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez odmowę zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmowę ustanowienia adwokata.

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2016 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Skarżący złożyły sprzeciw od powyższego postanowienia.

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący nie wniósł zażalenia ww. postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 20 października 2016 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 grudnia 2015 r. dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni od daty, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 19 listopada 2016 r.

Zażalenie (nadane w dniu 24 listopada 2016 r.) na powyższe zarządzenie wniósł skarżący zarzucając mu naruszenie art. 227 oraz art. 198 p.p.s.a..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) zwana dalej p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na podstawie art. 197 § 2 powołanej ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; umorzenie postępowania; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia; zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną.

Zgodnie natomiast z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

W związku z powyższym należy uznać, że na zarządzenie Przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej zażalenie nie przysługuje, skoro przepisy ustawy p.p.s.a. w takim wypadku możliwości zaskarżenia nie przewidują. Zgodnie bowiem z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Od prawomocnych orzeczeń nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Nie ulega wątpliwości, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału dnia 22 grudnia 2015 r. wzywające do uiszczenia wpisu stało się prawomocne wobec nie wniesienia na nie zażalenia.

Przyjąć więc należy, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 października 2016 r., wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 grudnia 2015 r. ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11).

Wskazać też należy, iż wbrew stanowisku skarżącego zawartym w zażaleniu, wydane w sprawie zarządzenie Przewodniczącego z dnia 20 października 2016r. nie stanowi zarządzenia w rozumienia art. 227 § 1 p.p.s.a.

Na marginesie należy zauważyć, iż w zarządzeniu z dnia 20 października 2016 r. wzywającym do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 grudnia 2015 r. dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi błędnie wskazano termin 7 dniowy do jego wykonania zamiast 2 miesięcy. Termin do jego wykonania będzie się liczył od 19 listopada 2016 r.

W tym stanie rzeczy zażalenie skarżącego jest niedopuszczalne i należało je odrzucić na podstawie art.178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.