Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1600/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. i J. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. przyznać skarżącym B. i J. Z. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 2. odmówić przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi B. i J. Z. złożyli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącymi pozostaje córka. Skarżący posiadają dom o powierzchni 47 m2 , mieszkanie o pow. 51 m2 i 5 garaży o łącznej powierzchni 75 m2. Jak wynika z nadesłanych zaświadczeń skarżący utrzymują się z dochodów w wysokości 3059 zł miesięcznie uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę.

W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Jak wynika z wniosku oraz dodatkowych dokumentów, skarżący posiadają dom o powierzchni 47 m2 i mieszkanie (51 m2), utrzymują się z dochodów w łącznej wysokości ok. 3100 zł miesięcznie. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia złożonego wniosku skarżący oświadczyli, że nie uzyskują dochodów z tytułu najmu mieszkania, z tytułu najmu garaży uzyskują natomiast dochód w wysokości 50 złotych miesięcznie. Do swoich wydatków skarżący zaliczyli: opłaty za gaz – 56 zł, za wodę – 100 zł na dwa miesiące, energię – 80 zł mies., podatek od nieruchomości – 140 zł na kwartał, opłata za internet – 40 zł mies., telefony – 80 zł, wydatki na dojazdy do pracy – 300 zł mies., ubezpieczenie – 90 zł mies., ubezpieczenie samochodu i przegląd – 500 zł rocznie, opłata za studia córki – 2700 zł za semestr, dojazdy córki na uczelnię - 240 zł miesięcznie. Na żywność i środki czystości skarżący przeznaczają ok. 1000 zł, na zakup odzieży – 100 zł, na leki – ok. 100 zł miesięcznie. Jednocześnie skarżący wskazali, że są zadłużeni na kwotę 7.000 zł.

Biorąc pod uwagę sytuację finansową B. i J. Z. uznano, że uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, skarżący nie są bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z uzyskiwanych dochodów. Brak jest natomiast podstaw do zwolnienia wnioskodawców z kosztów sądowych.

Z pisma z dnia 27 listopada 2011 r. i dołączonych do niego zaświadczeń wynika, że skarżący uzyskują wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 3059 zł oraz 50 zł miesięcznie z tytułu najmu garaży. Wydatki wymienione w piśmie z dnia 27 listopada 2011 r. w przeliczeniu na jeden miesiąc wynoszą około 2660 zł. Wpis od skargi w niniejszej sprawie należny jest w wysokości 200 zł, natomiast wysokość innych wpisów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń wynosiłaby 100 zł. Pozwala to na przyjęcie, iż B. Z. i J. Z. są w stanie zgromadzić środki na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).