Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 432/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-08-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w D. o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Ś. z [...] r. [...] wydanej w przedmiocie zwrotu dofinansowania w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości A sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w D. na postanowienie Zarządu Województwa Ś. z [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. na postanowienie Zarządu Województwa Ś. z [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Syndyk masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w D. (dalej: Syndyk) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Ś. z [...]r. nr [...] określającej kwotę zwrotu dofinansowania. Syndyk wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci konieczności nieuzasadnionego zwrotu uzyskanego dofinansowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2012 r. II FZ 456/12 – powołane orzeczenia dostępne są na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki

i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2014 r., I FZ 197/14).

Sąd w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji działa przy tym wyłącznie na wniosek strony, zatem to ona jest zobowiązana do podania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Wnioskujący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione oraz poprzeć je stosownymi dokumentami. Zadaniem sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za uwzględnieniem jej wniosku.

W orzecznictwie podkreśla się, że strona skarżąca jest wręcz zobligowana do przedstawienia argumentów i uzasadniających je dokumentów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.

(por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09 i z 18 marca 2010 r., II FSK 502/09).

Podzielając w całości przedstawioną powyżej i ugruntowaną w orzecznictwie sądów administracyjnych wykładnię art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. oraz odnosząc ją do niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że wniosek Syndyka nie spełnia wyżej wskazanych wymagań. Syndyk nie uzasadnił bowiem sformułowanego wniosku. Należy przy tym zauważyć, że wniosek o wstrzymanie nie dotyczył zaskarżonego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz decyzji z 5 kwietnia 2017 r. W ocenie Sądu, przepis art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. obejmuje swą treścią akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, co w przedmiotowej sprawie oznaczało dopuszczalność wniosku o wstrzymanie tej decyzji (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 marca 2017 r. VIII SA/Wa 64/17). Wniosek ten jednak musi być uzasadniony, a tego warunku skarżący nie spełnił. Za takie uzasadnienie nie można uznać jednego lakonicznego zdania, że zachodzi niebezpieczeństwo zwrotu dofinansowania. Skarżący nie wykazał tym samym, czy zachodzą przesłanki zawarte w tym przepisie. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2013 r. II OZ 1403/14).

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.