Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1872/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J. W. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku formularza skarżący wskazał, że nie dysponuje żadnym majątkiem, mieszka samotnie, a jego jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie rentowe uzyskiwane w kwocie 1847 zł miesięcznie. Skarżący odwołał się przy tym do dokumentacji zgromadzonej w sprawie o sygn. II SA/Gl 1524/13.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługiwał na uwzględnienie w, albowiem skarżący nie wykazał, aby jego sytuacja majątkowa była wyjątkowo ciężka.

Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Odwołując się, zgodnie z żądaniem skarżącego, do akt sprawy o sygnaturze II SA/Gl 1524/13 ustalono, że udokumentowane wydatki związane z utrzymaniem się, a więc zakup energii elektrycznej oraz dostawy wody kształtują się na poziome około 50 zł (w ujęciu miesięcznym rachunek za energię elektryczną wynosi około 40 zł, zaś za wodę 11 zł). Mając to na względzie, a także fakt, że wnioskodawca nie udowodnił, że ponosi inne, stałe koszty związane z utrzymaniem się uznano, że jego sytuacja materialna nie jest na tyle ciężka, aby można było z całym przekonaniem stwierdzić, ze jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił faktu spłaty zaciągniętych pożyczek, stąd też nie wiadomo na ile raty z tego tytułu obciążają jego budżet domowy. Tego rodzaju dokumentami nie mogą być zaś w szczególności nadesłane kopie potwierdzeń wpłat na rachunki bankowe z dnia [...] r., gdyż w żaden sposób nie da się z nich wywnioskować, że stanowią one spłatę zobowiązań, o których wspomina skarżący. Nadto, nie można przyjąć, ze spłata tego rodzaju zobowiązań powinna mieć pierwszeństwo przed uregulowaniem należności publicznoprawnych, do których niewątpliwie zaliczają się koszty sądowe. Do stałych, miesięcznych kosztów nie można również zaliczyć kwot uiszczonych z tytułu podatku od nieruchomości, jako że jest to zobowiązanie płatne kwartalnie, zaś jego wysokość (52 zł co trzy miesiące) nie wpływa w zasadniczy sposób na sytuację majątkową strony. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił również że co miesiąc ponosi wydatki rzędu 400 zł na leczenie, o czym wspomniał w piśmie procesowym z dnia 13 listopada 2013 r., zaś zadeklarowana przezeń wysokość wydatków na energię elektryczną nie znajduje potwierdzenia w dostarczonych dokumentach. W żaden sposób nie wykazał również prawdziwości swoich twierdzeń odnośnie comiesięcznej spłaty zadłużenia względem osób "życzliwych" w kwocie 300 zł.

W realiach rozpoznawanej sprawy, mając powyższe na względzie uznano, że strona nie wykazała że jej sytuacja materialna jest wyjątkowo ciężka, co dawałoby podstawę do przychylenia się do jej prośby.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.