Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1658/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 105 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w ramach nadzoru budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz R. D. kwotę 760 (siedemset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia

[...] maja 2012 r., Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. po rozpatrzeniu odwołania R. D. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych polegających na dociepleniu części budynku mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr ew. [...] przy ul. W. [...] w B.

W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy z którego wynika, iż

w dniu 4 października 2011 r. inspektorzy organu powiatowego przeprowadzili kontrolę nieruchomości, podczas której stwierdzono, że na dz. nr ew. [...] przy ul. W. [...] w B. znajduje się budynek mieszkalny w połowie ocieplony styropianem o grubości 10 cm. Inwestorzy nie przedłożyli zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na dociepleniu budynku o wysokości do 12 m właściwemu organowi administracji architektoniczno- budowlanej.

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał inwestorom – A. i W. K. przedstawić w zakreślonym terminie ocenę techniczną samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na ociepleniu części przedmiotowego budynku mieszkalnego.

Po przedłożeniu oceny technicznej organ powiatowy decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych polegających na dociepleniu części budynku mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr ew. [...] przy ul. W. [...] w B. w zakresie objętej właściwością organów nadzoru budowlanego.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła R. D. - współwłaścicielka budynku mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr ew. [...] przy ul. W. [...] w B.

Zdaniem organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego zgłoszenia wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na dociepleniu budynków o wysokości do 12 m. Ponieważ przedmiotowe roboty budowlane wykonano bez dopełnienia ww. obowiązku, organ powiatowy słusznie wszczął postępowanie naprawcze w trybie, art. 50-51 Prawa budowlanego, w ramach którego jest zobowiązany zbadać m. in. zgodność prac z przepisami techniczno-budowlanymi i przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z przedłożonej przez A. i W. K. oceny technicznej sporządzonej przez mgr F. M. D. (upr. nr [...]) oraz inż. R. K. (upr. nr St [...]) wynika, że zastosowana technologia ocieplenia styropianem części budynku będącego własnością J. W. jest prawidłowa i zgodna ze sztuką budowlaną. Nie stwierdzono na ścianach żadnych spękań, odspojeń, wykwitów wilgoci.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej w kwestii prawidłowości wykonania instalacji gazowej organ odwoławczy zauważył, że zgodnie ze stwierdzeniem zawartym w przedłożonej przez inwestorów dokumentacji "Zewnętrzne rury gazowe prowadzone są w kanałach wentylowanych w ocieplonej elewacji." Takie usytuowanie spornej instalacji nie stoi w sprzeczności z przepisami rozdziału 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r., regulującymi warunki techniczne instalacji gazowych na paliwa gazowe. Ponadto, jak wynika z dokumentacji fotograficznej zgromadzonej w sprawie rury gazowe biegnące po ścianie budynku zostały odsłonięte - styropian w tym miejscu został usunięty.

Jednocześnie organ II instancji zaznaczył, że cytowany w odwołaniu § 165 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r odnosi się do przewodów instalacji gazowych w piwnicach i suterenach, zatem nie ma możliwości zastosowania tego przepisu w niniejszej sprawie, bowiem rury gazowe poprowadzone są po zewnętrznej ścianie budynku.

Odnośnie zarzutu braku przygotowania zawodowego osób sporządzających dokumentację powykonawczą organ odwoławczy wskazał, że ocena techniczna została sporządzona przez mgr F. M. D. (upr. nr [...]) oraz inż. R. K. (upr. nr St [...]), którzy posiadają uprawnienia budowlane o odpowiedniej specjalności. Wprawdzie inż. R. K. nie jest członkiem [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, jednakże wykonał on opracowanie wspólnie z mgr F. D., który jako osoba wykonująca samodzielne funkcje techniczne w budownictwie jest odpowiedzialna za wykonywanie tych funkcji zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej.

Odnosząc się do zarzutu R. D., że na elewacji istnieją zawilgocenia w miejscach zakotwienia teowników organ II instancji, powołując się na stwierdzenia zawarte w ww. dokumentacji technicznej wskazał, że tzw. punkty rosy mogą występować z powodu powstałej wskutek nieocieplenia części budynku straty ciepła.

W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu I instancji nie narusza art. 7 i art. 107 K.p.a., gdyż na podstawie przedłożonej dokumentacji technicznej ustalono, że nie istnieją nieprawidłowości w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji, które mogłyby być przedmiotem postępowania przed organem nadzoru budowlanego. Jakkolwiek roboty budowlane zostały wykonane bez wymaganego zgłoszenia, to jednak przedłożona przez inwestorów dokumentacja nie wskazuje na konieczność wykonania czynności lub robót budowlanych mających na celu doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem.

Organ odwoławczy stwierdził, iż " wprawdzie przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek R. D., niemniej jednak żądanie wyrażone w piśmie z dnia 03.07.2011r nie zostało sprecyzowane w sposób umożliwiający ustosunkowanie się do niego w sentencji decyzji, stąd postępowanie należało umorzyć".

W ocenie organu odwoławczego nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a.

W przedmiotowej sprawie skarżąca nie wskazała jakiej konkretnej czynności procesowej nie mogła dokonać. Ponadto organ zauważył, że w aktach sprawy znajduje się pismo R. D. z dnia 23 marca 2012r., w którym skarżąca wskazuje: "W związku z pismem z dnia 13.03.2012r. znak:[...] (które otrzymałam dnia 20.03.2012r.) oraz po zapoznaniu się w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w P. z treścią akt sprawy znak: [...] wg stanu na dzień 22.03.2012r. - przede wszystkim oceną techniczną wykonanych robót budowlanych polegających na dociepleniu części budynku mieszkalnego położonego w B. przy ul. W. [...] sporządzoną przez mgr M. D. i inż. R. K. oraz pismem P. A. K. z dnia 15.09.2011 r. adresowanym do P. H. K. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w P. - wnoszę następujące zastrzeżenia i wyjaśnienia."

Na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie złożyła R. D. wnosząc o:

1. uchylenie decyzji w całości,

2. przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji,

3. zobowiązanie organu drugiej instancji do przeprowadzenia, na koszt inwestora, uzupełniającej opinii biegłego dotyczącej spornych kwestii, tj.: obszaru ściany, na której znajduje się zabudowany odcinek rur gazowych oraz obszaru ściany budynku, pod balkonem Pań: W. i K.

4. zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: art. 7 K.p.a., art. 107 K.p.a., art. 105 § 1 K.p.a. oraz nieprawidłowe zastosowanie przepisów Prawa budowlanego tj.: art. 50-51 i art. 81 ust. 1, pkt 1) lit. d i przepisów do niego wykonawczych, w postaci art. 165 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) - dające podstawę wznowienia postępowania administracyjnego.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca szczegółowo opisała dotychczasowy przebieg postępowania i stwierdziła, że postępowanie prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. oraz postępowanie [...], Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, mające na celu zbadanie zasadności decyzji organu pierwszej instancji - prowadzone było w sposób nierzetelny. Decyzja organu powiatowego i podtrzymująca ją decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane zostały z naruszeniem art. 7 Kpa i art. 107 Kpa, (tj. z pominięciem dowodów, w postaci: zapisów z protokółu oględzin, wyjaśnień udzielonych przez skarżącą, w pismach oraz osobiście, załączonej dokumentacji zdjęciowej) i brakiem uzasadnienia tego pominięcia. Zdaniem skarżącej ocena techniczna będąca jedynym dowodem wziętym pod uwagę przy wydawaniu decyzji, pomija kwestie zasadnicze dla sprawy, tj. fakt całkowitego zakrycia odcinka rur gazowych oraz fakt zaciekania/zalewania wodą deszczową ściany pod balkonem. Tym samym nic nie mówi o możliwości wymiany rur gazowych, nie ustala przyczyn zaciekania/zalewania ściany i nie wskazuje zaleceń, dotyczących sposobu ich usunięcia.

Ponadto skarżąca podniosła, że decyzja organu wojewódzkiego obciążona jest błędną interpretacją przepisów Prawa budowlanego - art. 50-51 i art. 81 ust 1 pkt. 1) lit d) oraz przepisów wykonawczych do niego, w postaci: rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. - art. 165 ust. 2.

Decyzja o umorzeniu postępowania narusza interes prawny skarżącej, jako strony postępowania, gdyż sankcjonuje niezgodny z przepisami prawa stan faktyczny, uznając, że nie ma podstaw do wszczęcia działań przez organy nadzoru budowlanego. Fakt trwałego zakrycia odcinka rur gazowych uniemożliwia skarżącej ich ewentualną wymianę i w efekcie nie zostało rozstrzygnięte, czy nie stwarza zagrożenia dla budynku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Sąd podzielił zarzut skarżącej R. D. o braku przesłanek do umorzenia postępowania .

Decyzję o umorzeniu postępowania organ administracji państwowej wydaje zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a. wówczas gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności gdy strona zrezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Umorzenie postępowania powinno być traktowane jako środek ostateczny, mający zastosowanie tylko w tych sytuacjach, kiedy nie ma możliwości podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zaistniała.

Postępowanie zostało bowiem wszczęte na wniosek skarżącej (pismo z dnia

3 lipca 2011r.) R. D. domagającej się podjęcia działań w związku z trwałą zabudową przewodów instalacji gazowej, które zostały schowane pod styropianem w trakcie prowadzonych prac ociepleniowych połowy budynku mieszkalnego.

W kolejnym piśmie z dnia 23.03.2012r., wnoszącym zastrzeżenia do przedstawionej oceny technicznej skarżąca domagała się wyjaśnienia przyczyn zaciekania/zalewania ściany budynku znajdującej się nad jej oknem, a pod balkonem inwestora. Przedmiotowemu opracowaniu skarżąca zarzucała "brak oceny uszkodzeń powstałych na ścianie pod balkonem inwestora oraz zaleceń dotyczących koniecznych napraw i sposobu ich wykonania , aby zlikwidować przyczyny ściekania wody po ścianie w czasie opadów deszczu".

Organy nadzoru budowlanego nie wyjaśniły przyczyn zaciekania ściany budynku znajdującej się pod balkonem inwestora i nie odniosły się do zarzutu skarżącej dotyczącego braku wyjaśnienia tej sprawy w przedstawionej ocenie technicznej.

Nie do przyjęcia jest stanowisko zaprezentowane przez organ odwoławczy z którego wynika, że pomimo iż " przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek R. D., niemniej jednak żądanie wyrażone w piśmie z dnia 03.07.2011r nie zostało sprecyzowane w sposób umożliwiający ustosunkowanie się do niego w sentencji decyzji, stąd postępowanie należało umorzyć".

Jeżeli organ uznał, że z pisma skarżącej z dnia 3 lipca 2011r. nie wynika jakich działań od organu oczekuje to obowiązkiem organu było dokładne wyjaśnienie żądania skarżącej.

Organy ponownie powinny wyjaśnić co jest przedmiotem żądania skarżącej i rozpoznać sprawę merytorycznie.

Organ administracji państwowej nie może umorzyć postępowania w sytuacji gdy stwierdzi brak przesłanek do uwzględnienia żądania strony.

Bezzasadność żądania strony musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co do jej istoty, a nie prowadzić do umorzenia postępowania, gdyż stanowić to będzie niezgodne z prawem uchylenie się od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Organy nadzoru budowlanego z naruszeniem art. 7 kpa i art. 77 § 1 K.p.a. nie wyjaśniły zgłaszanych przez skarżącą zarzutów, a decyzję o umorzeniu postępowania podjęły z naruszeniem art. 105§1 kpa.

W związku ze wskazanymi naruszeniami, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji .

Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku zgodnie z art. 152 ww. ustawy, o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.