Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 120/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2005 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. na bezczynność Prezydenta W. I. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku W. Sp. z o.o. z dnia 18 czerwca 2003 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę budynku handlowo – usługowego z parkingiem podziemnym usytuowanego u zbiegu ulic [...], [...] oraz [...] w W. – w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt organowi, II. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego W. Sp. z o.o. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SAB/Wa 120/04

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2003 r. pismem datowanym na 18 czerwca 2003 r. inwestor – W. Sp. z o.o. złożył wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę budynku handlowo -usługowego na działkach ew. [...], [...],[...], [...], [...] z obrębu [...], u zbiegu ulic [...], [...] i [...] w W.

Prezydent W. decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) odmówił inwestorowi zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ww. inwestycji.

W uzasadnieniu organ podniósł, że inwestor nie usunął wskazanych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, których obowiązek dostarczenia został nałożony postanowieniem organu z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...]. Postanowieniem tym inwestor został zobowiązany do przedłożenia zgody zarządcy drogi na lokalizację projektowanego budynku w odległości mniejszej od krawędzi ul. [...] niż określona w art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz do przedłożenia uzgodnień Zarządu Dróg Miejskich (ZDM) i Zespołu Uzgodnień Dokumentacji Projektowej (ZUD).

Odwołanie od ww. decyzji wniósł w dniu 23 grudnia 2003 r. S. K. działający w imieniu inwestora. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem z dnia 18 czerwca 2003 r. oraz w przypadku nie uzyskania do dnia wydania decyzji przez Wojewodę [...] uzgodnień z zakresie wymaganym w decyzji - o wyznaczenie stosownego terminu na ich uzyskanie.

Alternatywnie wniósł o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Po rozpatrzeniu ww. odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2003 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ II instancji organ podniósł, że Naczelny Architekt Miasta pismem z dnia 11 grudnia 2003 r. pozytywnie zaopiniował ograniczenie chodnika od ul. [...], a z pism [...] ZUD i opinii komunikacyjnej Nr [...] ZDM jednoznacznie wynika, że ww. organy wstrzymują się z zajęciem stanowiska jedynie ze względu na brak wyjaśnienia kwestii chodnika od strony ul. [...]. W konsekwencji organ odwoławczy zobowiązał organ I instancji do ograniczenia się do zbadania następujących okoliczności - ustalenia czy [...] ustosunkował się w terminie określonym w przepisach prawa i we właściwej formie do wniosku inwestora o wyrażenie zgody w trybie art. 43 ustawy o drogach publicznych na ograniczenie chodnika od strony ul. [...]. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że należy wyznaczyć inwestorowi odpowiedni termin na uzyskanie wymaganych uzgodnień z ZDM i ZUD, ewentualnie w przypadku, gdyby z przyczyn nie leżących po stronie inwestora w wyznaczonym terminie inwestor nie dostarczył żądanych uzgodnień, organ I instancji winien sam się zwrócić o uzyskanie uzgodnień w trybie art. 106 K.p.a.

Prezydent W. w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy wydał w dniach [...] marca 2004 r. i [...] kwietnia 2004 r. dwa postanowienia mocą których nakłada na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości we wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na budowę.

W dniu 13 lipca 2004 r. inwestor składa wszystkie żądane dokumenty. Informuje o tym organ I instancji pismem z dnia 20 lipca 2004 r.

W dniu 17 sierpnia 2004 r. inwestor składa zażalenie do Wojewody [...] na bezczynność Prezydenta W. Rozpatrując to zażalenie Wojewoda wydał na podstawie art. 37 § 2 K.p.a. postanowienie z dnia [...] września 2004 r. Nr [...]. Postanowieniem tym organ odwoławczy wyznaczył z urzędu organowi I instancji dodatkowy 7 dniowy termin na rozpatrzenie sprawy w trybie art 104 K.p.a.

W uzasadnieniu Wojewoda podniósł, że od momentu przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Prezydentowi W. minęło 5 miesięcy, a od złożenia wniosku 14 miesięcy. W tym stanie rzeczy Wojewoda uznał, ze organ I instancji powinien niezwłocznie wydać decyzję w oparciu o akta sprawy, bowiem zgodnie z art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji państwowej są obowiązane załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki.

W dniu 30 listopada 2004 r. inwestor złożył do Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta W. Podniósł, że sprawa pozwolenia na budowę nie jest nadal załatwiona pomimo, że od momentu złożenia wniosku minęło 17 miesięcy, natomiast od momentu przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia 9 miesięcy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że organ I instancji, po przekazaniu mu sprawy do ponownego rozpoznania, nie może się ograniczyć tylko do analizy okoliczności wskazanych przez organ odwoławczy, lecz jest zobligowany do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia całości sprawy. Ponadto podniósł, że nie istnieje przepis prawny, który nakazywałby organowi niższego szczebla, występować do innych organów o brakujące dokumenty, w przypadku, gdy o dokumenty takie może wystąpić wyłącznie zainteresowany w imieniu i na rzecz inwestora.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Rozpatrując skargę na bezczynność, Wojewódzki Sąd Administracyjny ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz_ U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), czy strona wyczerpała środki przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a. oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa.

Zgodnie z zasadą określoną w art. 12 K.p.a. organy administracji publicznej są zobowiązane do szybkiego załatwienia sprawy.

Terminy w granicach których organy mają obowiązek załatwiać sprawy są określone w Rozdziale 7 K.p.a. Zgodnie z art. 35 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Ponadto zgodnie z art. 36 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (§1). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Prezydent W. pozostaje w bezczynności. Wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę wpłynął do tego organu w dniu 23 czerwca 2003 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin dla załatwienia niniejszej sprawy. Po miesiącu Prezydent W. wydaje postanowienie nakładające na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości wniosku. Zakreśla przy tym termin na usunięcie nieprawidłowości na dzień 4 września 2003 r. przedłużony następnie do dnia 24 listopada 2003 r. Po czym w dniu 8 grudnia 2003 r. wydaje decyzję odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego. Inwestor składa odwołanie od tej decyzji, które zostaje uwzględnione przez organ odwoławczy. Wojewoda [...] przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia i wskazuje Prezydentowi jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Po ponownym przekazaniu sprawy Prezydent W. wydaje dwa postanowienia, które tylko po części realizują wytyczne Wojewody, a w głównej mierze nakładają na inwestora kolejne obowiązki, które wcześniej nie były wymagane.

Prezydent W. podniósł w odpowiedzi na skargę, że ostatnie dokumenty wymagane przez prawo do udzielenia pozwolenia na budowę inwestor dostarczył w dniu 22 listopada 2004 r. Stwierdzenie to jednak nie znajduje potwierdzenia w dokumentacji sprawy. Wojewoda [...] rozpatrując zażalenie na bezczynność Prezydenta W. z dnia 17 sierpnia 2004 r. już we wrześniu widział możliwość szybkiego zakończenia sprawy, bowiem rozpatrując zażalenie na bezczynność w trybie art. 37 K.p.a. zakreślił organowi I instancji termin 7 dni na załatwienie sprawy. Od tego momentu organ I instancji nie podejmuje żadnych kroków w celu rozpatrzenia sprawy.

Po przekazaniu Prezydentowi W. sprawy do ponownego rozpatrzenia organ ten prowadzi sprawę w sposób przewlekły. Wydaje wprawdzie dwa postanowienia, ale nie ustosunkowuje się szczegółowo w swoim działaniu do wytycznych Wojewody. Wskazuje natomiast na konieczność złożenia nowych dokumentów, które nie były żądane podczas pierwszego rozpatrywania sprawy. Jednak z wcześniejszej korespondencji i ze stanowiska jakie zajął Wojewoda [...] wynika, że w sprawie jest konieczna zgoda odpowiedniego organu – [...], r.a kształt chodnika od ulicy [...] zaproponowany przez inwestora, wydana w formie postanowienia (poprzednia opinia w tej kwestii nie nosiła tej formy). Oznacza to, że organ I instancji nie ogranicza się niezbędnych czynności w sprawie. A po rozpatrzeniu przez Wojewodę [...] w dniu [...] września 2004 r. zażalenia na bezczynność Prezydenta W., organ ten nie robi w sprawie nic, mimo wyznaczenia mu krótkiego terminu dla wydania merytorycznego rozstrzygnięcia - 7 dni.

Prezydent W. nie zastosował również w sprawie art. 36 K.p.a. z obowiązkiem tzw. "sygnalizacji" o niezałatweniu sprawy w ustawowym terminie.

Na marginesie tych rozważań należy podnieść, że w odpowiedzi na skargę znajduje się zdumiewające stwierdzenie, które podkreśla sposób rozpatrywania sprawy. Organ stwierdza, po otrzymaniu ostatniego wymaganego dokumentu, że "obecnie prowadzona jest analiza złożonej dokumentacji, która zakończy się wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia (...)". Zdaniem Sądu okres 17 miesięcy jaki upłynął od momentu otrzymania wniosku i 9 miesięcy od momentu przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia jest wystarczająco długim czasem dla przeprowadzenia analizy dokumentacji. Po otrzymaniu ostatniego z wymaganych dokumentów organ winien niezwłocznie wydać decyzję w sprawie.

Skarżący, o czym już wspominano, złożył w trybie art. 37 § 1 K.p.a. skargę na bezczynność organu I instancji do Wojewody [...] tym samym wyczerpał tryb zażalenia do organu wyższego stopnia, który stanowi niezbędną przesłankę do rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny.

Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że Prezydent W. pozostaje w bezczynności, bowiem nie rozpatrzył spawy w ustawowym terminie.

Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) uwzględnił skargę na bezczynność i zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku W. Sp. z o.o. z dnia 18 czerwca 2003 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę budynku handlowo - usługowego z parkingiem podziemnym usytuowanego u zbiegu ulic [...], [...] oraz [...] w W. w terminie 30 dni od uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia.

Ponadto na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt II wyroku o zwrocie kosztów postępowania sadowego.