Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 295/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. B. na pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata p o s t a n a w i a ustanowić adwokata dla skarżącej


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę F. B. na pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej.

Wnioskiem z dnia [...] złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Skarżąca wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku i ma kłopoty ze zdrowiem. Jej jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 46 m2, w którym zamieszkuje sama. Wyłączny dochód skarżącej stanowi natomiast emerytura w wysokości 1500 zł brutto.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).

Wniosek skarżącej obejmuje swym zakresem ustanowienie adwokata, a tym samym należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, że przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy wynika, że prowadzi ona gospodarstwo domowe samodzielnie i utrzymuje się wyłącznie z otrzymywanego świadczenia emerytalnego w wysokości 944,91 zł netto (k. 57). Nadto jest właścicielem mieszkania o powierzchni 46 m2 i nie posiada żadnych dodatkowych zasobów finansowych, ani łatwego do spieniężenia majątku. Skarżąca co miesiąc opłaca czynsz w wysokości - 375 zł (k. 63), ratę kredytu – 305,92 zł (k. 62), koszt dostawy energii elektrycznej – 225,46 zł (k. 59) oraz ponosi wydatki związane z zakupem lekarstw. Dodatkowo F. B. podkreśliła, że w związku ze swoją niepełnosprawnością wymaga opieki.

W tym stanie rzeczy należy podkreślić, że sytuacja materialna skarżącej jest trudna, a otrzymywane środki pieniężne z pewnością nie mogą zaspokoić jej wszystkich kosztów utrzymania i nie pozwalają na poczynienie żadnych oszczędności.

Tym samym nie budzi wątpliwości, że samodzielne ustanowienie adwokata przekracza możliwości płatnicze skarżącej i mogłoby ją narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Ponad to z treści pism skarżącej wynika, iż jest ona osobą potrzebującą profesjonalnej pomocy w prowadzeniu sprawy przed sądem.

Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.