Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 716/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, art. 259 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca - Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii sprzeciwu skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 716/07 p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2007 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą z wpisu od skargi w pozostałym zakresie oddalił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu

[...] r. W dniu [...] r. M. K. wniósł do Sądu pismo z dnia [...] r. zatytułowane "sprzeciw", w którym zaznaczył, iż działa w imieniu skarżącej.

Jak wynika z akt sprawy M. K. jest ojczymem skarżącej. Pismem

z dnia [...] r. skarżąca została pouczona przez Sąd, iż M. K. nie może występować w charakterze jej pełnomocnika w niniejszym postępowaniu, gdyż nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Mając powyższe na uwadze, wezwaniem z dnia [...] r. Sąd zwrócił się do skarżącej o uzupełnienie braku formalnego pisma zatytułowanego "sprzeciw" poprzez jego osobiste podpisanie. W wezwaniu tym wyznaczono termin

7 dni na dokonanie powyższej czynności, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jednocześnie ponownie pouczono skarżącą o treści art. 35 ustawy.

Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] r. W wyznaczonym terminie wpłynęło do Sądu pismo M. K., w którym zwrócił się on o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia [...] r., z uwagi na nieobecność skarżącej w kraju.

W dniu [...] r. skarżąca nadała adres Sądu pismo zatytułowane "sprzeciw", swą treścią odpowiadające pismu z dnia [...] r. Skarżąca nie wniosła jednakże wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W rozpatrywanej sprawie wniesione przez M. K. pismo z dnia [...] r. nie zostało podpisane przez skarżącą ani przez jej pełnomocnika procesowego, zaś w wyznaczonym do tego terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego w tym zakresie. Przyjąć należy, iż brak formalny pisma uzupełniony został dopiero w dniu [...] r., kiedy to skarżąca osobiście wniosła pismo odpowiadające swą treścią pismu z dnia [...] r.

Ustosunkowując się do prośby o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego pisma wskazać należy, iż przewidziany w art. 49 § 1 ustawy siedmiodniowy termin, jaki wyznacza przewodniczący stronie do uzupełnienia braku formalnego jej pisma jest terminem ustawowym i nie jest możliwe jego przedłużenie bądź skrócenie przez sąd.

Jednocześnie wymaga zauważyć, że pismo z dnia [...] r., zgodnie z jego nazwą oraz z uwagi na jego treść, a także z powodu wniesienia go w ustawowym terminie do złożenia przez skarżącą sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 listopada 2007 r. stanowi takowy sprzeciw.

Podkreślić należy, iż sprzeciw jako środek zaskarżenia jest pismem kwalifikowanym i odnośnie jego wymogów formalnych ustawodawca wprowadził wyjątek od regulacji zawartej w art. 49 § 1 ustawy. Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W świetle wskazanych okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.