Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 554/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Oświata
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151 i art. 133 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 15zzs4
journal: Dz.U. 2020 poz 1842
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
article: art. 197 ust. 1-5,, art. 207 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1669
law: Ustawa z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
article: art. 7 i art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Rektora [...] z dnia 28 lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. S. (dalej także jako "doktorant" albo "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Rektora [...] z dnia 28 lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

Decyzją z dnia 14 listopada 2019 r. nr [...] Kierownik Studiów Doktoranckich Wydziału Mechanicznego [...] skreślił A. S. z listy uczestników studiów doktoranckich Wydziału Mechanicznego, prowadzonych w dyscyplinie Mechanika, w roku akademickim 2019/2020.

W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 197 ust. 4 i art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 2183) w zw. z art. 279 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669), art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "k.p.a.") oraz § 16 ust. 1 pkt 3 Regulaminu studiów doktoranckich na [...] z dnia 19 kwietnia 2017 r. (tekst jednolity: załącznik do uchwały Senatu [...] nr [...] z dnia 29 kwietnia 2019 r.).

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że kierownik studiów doktoranckich może skreślić doktoranta z listy uczestników doktoranckich w przypadku niewywiązywania się z obowiązków określonych w art. 197 ust. 1 i 2 ustawy, w szczególności w przypadku nieprzedstawienia rozprawy doktorskiej w ustalonym przepisami terminie.

Organ podniósł, że w roku akademickim 2018/2019 skarżący był uczestnikiem studiów doktoranckich (drugie przedłużenie studiów po IV roku), jednakże do dnia 14 listopada 2019 r. nie przedstawił rozprawy doktorskiej, w związku z czym zaistniała przesłanka skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich.

W odwołaniu od powyższej decyzji A. S. zakwestionował wydane rozstrzygnięcie wskazując, że pomimo trudności ze zdrowiem w pełni wywiązywał się z nałożonych na niego obowiązków. Wskazał, że zaliczył osiem semestrów na pierwszym roku studiów doktoranckich. Podkreślając z kolei własne dokonania naukowe skarżący podniósł, że względem jego osoby został wszczęty przewód doktorski. Podniósł, że kwestią sporną jest urlop zdrowotny, którego w istocie nigdy nie otrzymał. Przyznano mu bowiem urlop dziekański jednakże nie z przyczyn chorobowych. Z kolei wrogie przejęcie patentu, szykany, mobbing, zastraszanie i dopisanie dwóch osób do patentu skutkowały koniecznością zmiany promotora oraz koniecznością przewartościowania i zmiany tematyki pracy doktorskiej.

Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, zaskarżoną decyzją z dnia 28 lutego 2020 r., Rektor [...] utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy.

W podstawie prawnej decyzji organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104, art. 107 i art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 207 i 197 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, stosowanej w zw. z art. 279 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, § 7 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. Nr 225, poz. 1351), rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2017 r., poz. 1696) oraz Regulamin studiów doktoranckich na [...] wprowadzony uchwałą Senatu [...] nr [...] w dniu 20 czerwca 2012 r. i Regulamin studiów doktoranckich na [...] wprowadzony uchwałą Senatu [...] nr [...], zmieniony uchwałą Senatu [...] nr [...].

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wyjaśniono, że skarżącemu udzielono zgody na przedłużenie studiów o maksymalny okres, jaki przysługuje uczestnikowi studiów doktoranckich w myśl § 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie studiów, to jest 3 lata. Na okres przedłużenia składała się zgoda Kierownika Studiów Doktoranckich na przedłużenie, o którym mowa w § 4 ust. 7 Regulaminu studiów doktoranckich, w przypadku czasowej niezdolności do odbywania tych studiów spowodowanej chorobą (wydana na okres od dnia 1 lutego 2016 r. do dnia 31 stycznia 2017 r.) oraz zgoda na przedłużenie studiów doktoranckich spowodowane prowadzeniem przez doktoranta długotrwałych badań na okres łącznie dwóch lat, do dnia 30 września 2019 r.

Organ odwoławczy wskazał, że okoliczność otrzymania zgody na przedłużenie studiów doktoranckich na piśmie, w którym błędnie określono przedłużenie jako "urlop dziekański", nie miała w sprawie znaczenia ponieważ ustawa - Prawo o szkolnictwie wyższym nie przewiduje tego typu urlopu dla uczestników studiów doktoranckich.

Doktorant rozpoczął studia doktoranckie w dniu 1 października 2012 r. i uwzględniając maksymalny czas przedłużenia studiów (3 lata), powinien przedłożyć rozprawę doktorską do dnia 30 września 2019 r. Do dnia wydania decyzji, pomimo otwartego przewodu doktorskiego, doktorant nie przedstawił jednak żadnych wiarygodnych dowodów pozwalających ocenić, na jakim etapie są prace nad rozprawą doktorską.

Organ odwoławczy wskazał ponadto, że wnikliwie rozpatrzył przedstawione przez skarżącego argumenty jak i zaświadczenia dotyczące osiągnięć badawczych, a także dotyczące przebytych schorzeń i zgłaszanych w odwołaniu sytuacji konfliktowych. Podkreślono jednak, że przepisy stanowiące podstawę wydanej decyzji jednoznacznie określają dopuszczalny okres odbywania studiów doktoranckich i przedłużeń tych studiów. Okres ten został przekroczony, dlatego też nie jest możliwe dalsze jego przedłużanie. Organ podkreślił, że zgodnie z § 16 ust. 6 Regulaminu studiów doktoranckich skreślenie z listy uczestników studiów doktoranckich nie skutkuje wstrzymaniem przewodu doktorskiego.

W skardze na powyższą decyzję Rektora [...] skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. S. odwołując się do regulacji art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 5-7 k.p.a. podniósł, że wydane decyzje są wadliwe.

W uzasadnieniu skargi skarżący w pierwszej kolejności zanegował okoliczność pomyłki przy udzieleniu urlopu dziekańskiego podnosząc, że fakt ten potwierdzają m.in. licznie przywołane w skardze dokumenty, w tym jeden podpisany już po wydaniu decyzji.

Po przytoczeniu przesłanek umożliwiających przedłużenie studiów doktoranckich (wynikających z rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich oraz Regulaminu studiów doktoranckich PG) skarżący podniósł, że doktorant mógł skorzystać z tzw. urlopu dziekańskiego, który udzielany był z ważnych powodów na okres jednego roku akademickiego. Co więcej, skorzystanie z urlopu dziekańskiego nie wyłącza możliwości przedłużenia studiów.

Następnie skarżący zauważył, że organizację i tok studiów doktoranckich w zakresie nieuregulowanym w ustawie - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz w odrębnych przepisach określa Regulamin studiów doktoranckich. Akty niższego rzędu krystalizują niejasności dotyczące procedury przyznawania urlopów. Ustawa nie reguluje bowiem, jakie urlopy przysługują studentom, tak jak to przyjęto w wydanej decyzji.

W dalszej części uzasadnienia skarżący opisał przebieg studiów (okresy urlopów dziekańskich oraz urlopu bezpłatnego dotyczącego stażu zagranicznego), wymienił swoje osiągnięcia naukowe oraz opisał zły stan swojego zdrowia. W ocenie skarżącego wszystkie te okoliczności winny być łącznie rozpatrzone i uwzględnione w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ podniósł, że podstawową kwestią dla rozpoznania sprawy jest ustawowy i regulaminowy okres trwania studiów doktoranckich. Okres ten wynosił nie mniej niż 2 lata i nie dłużej niż 4 lata. Możliwość wydłużenia tego okresu powyżej 4 lat istniała na podstawie powołanych w decyzji przepisów, zgodnie z którymi doktorant mógł uzyskać przedłużenie studiów łącznie o nie więcej niż 3 lata. Jest niesporne między stronami, że skarżący podjął studia w roku 2012, a zatem podjęcie decyzji przez organy orzekające nastąpiło po upływie 7 lat od podjęcia studiów. Ponadto do dnia skreślenia skarżący nie złożył rozprawy doktorskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając wydane w sprawie decyzje w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Kwestie związane ze skreśleniem z listy uczestników studiów doktoranckich uregulowane zostały w art. 197 ust. 1 - 5 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, mającym zastosowanie w realiach rozpatrywanej sprawy z uwagi na regulację zawartą w art. 279 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669).

Zgodnie z treścią art. 197 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym doktorant jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów doktoranckich. Do podstawowych obowiązków doktorantów, poza obowiązkami określonymi w art. 197 ust. 1, należy realizowanie programu studiów doktoranckich oraz prowadzenie badań naukowych i składanie sprawozdań z ich przebiegu, co wynika z art. 197 ust. 2 ustawy. Doktoranci, którzy nie wywiązują się z wymienionych powyżej obowiązków, zgodnie art. 197 ust. 4 tej ustawy, mogą zostać skreśleni z listy uczestników studiów doktoranckich. Decyzją o skreśleniu podejmuje kierownik studiów. Do decyzji podejmowanej w powyższym przedmiocie, zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego, gdyż nie ulega wątpliwości, że stanowi ona decyzję podjętą w indywidualnych sprawach doktorantów, a więc dotyczy sfery praw i obowiązków studenta i wywiera bezpośredni skutek na zewnątrz). Należy podkreślić, że odesłanie, w treści art. 207 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, do odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a. oraz użyte w przepisie art. 197 ust. 4 tej ustawy sformułowanie "mogą zostać skreśleni", oznacza że zgodnie z wolą ustawodawcy decyzja o skreśleniu doktoranta z listy uczestników studiów doktoranckich podejmowana jest w ramach uznania administracyjnego.

Sądowa kontrola legalności uznaniowych decyzji sprowadza się do oceny, czy organ prawidłowo zgromadził materiał dowodowy, czy wyciągnięte wnioski w zakresie merytorycznym mają swoje uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym oraz czy dokonana ocena mieści się w ustawowych granicach, wyciągnięte zaś wnioski są logiczne i poprawne. Stosownie bowiem do art. 3 p.p.s.a. sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed danymi organami, i oceny tej dokonuje na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Sąd nie posiada natomiast uprawnień do oceny słuszności czy też celowości zaskarżonej decyzji, jak również nie rozpatruje sprawy, kierując się zasadami współżycia społecznego. Co nadto istotne, w sprawie ze skargi na decyzję o skreśleniu z listy uczestników studiów doktoranckich sąd administracyjny nie może odnosić się do kwestii naukowych, w tym dokonywać oceny, czy przedłożone opiekunowi naukowemu materiały zostały zasadnie uznane za spełniające czy nie spełniające wymogów stawianych publikacjom naukowym, względnie czy dokonania naukowe doktoranta rokowały złożenie rozprawy doktorskiej w niedalekiej przyszłości.

W nawiązaniu do wcześniejszych rozważań podkreślenia nadto wymaga, że decyzja wydawana na podstawie art. 197 ust. 4 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym nie może mieć cech dowolności, ale musi wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy oraz w należyty sposób wyważać interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Stwierdzenie w przepisie art. 7 k.p.a., że organ powinien brać pod uwagę słuszny interes strony, wskazuje na konieczność dokonywania oceny tego interesu.

Odesłanie, w treści art. 207 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym powoduje, że rektor uczelni rozpatrując odwołanie w przedmiocie skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich zobowiązany jest do poszanowania przepisów dotyczących postępowania administracyjnego, w tym przepisów dotyczących decyzji administracyjnej. W szczególności zwrócić należy uwagę na przepis art. 107 § 3 k.p.a., który precyzuje, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Co oczywiste, uzasadnienie decyzji, stanowiące jej obowiązkowy składnik, jest wyrazem prawidłowego przeprowadzenia przez organ procesu rozpoznawczego i dedukcyjnego w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy. Uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną jej część. Z tego względu motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła poznać tok rozumowania poprzedzającego wydanie rozstrzygnięcia oraz zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Konsekwentnie zatem, niezrealizowanie dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a., i brak właściwego uzasadniania decyzji, narusza zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji. Dodatkowo Sąd podkreśla, że prawidłowo sporządzone uzasadnienie daje również możliwość pełnej i merytorycznej weryfikacji decyzji w postępowaniu sądowym. Motywy, jakimi kierowano się przy wydaniu decyzji, muszą wprost wynikać z decyzji, umożliwiając sądowi administracyjnemu kontrolę prawidłowości działań organu, które doprowadziły do jej wydania.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt kontrolowanej sprawy należy zauważyć, że zaskarżona decyzja Rektora [...] spełnia wymogi, o jakich mowa w art. 107 § 3 k.p.a.

Analiza akt administracyjnych sprawy prowadzi do uznania, że organy orzekające w sprawie wnikliwie ustaliły i oceniły okoliczności faktyczne związane ze statusem skarżącego jako doktoranta i w sposób uprawniony, z odniesieniem do stosownych regulacji normatywnych wskazały, że w przypadku skarżącego nie było możliwe dalsze przedłużenie studiów doktoranckich. W ocenie Sądu organy przyjęły również w sposób prawidłowy, na podstawie całokształtu okoliczności faktycznych sprawy, w tym kwestii zgłaszanych przez skarżącego, że upływ 7 lat od podjęcia przez skarżącego studiów doktoranckich w roku 2012 jak i bezsporny brak przedłożenia rozprawy doktorskiej stanowiły podstawę do wydania decyzji o skreśleniu z listy uczestników studiów doktoranckich. Co ważne, podjęcie decyzji o skreśleniu z listy uczestników studiów doktoranckich poprzedziło powiadomienie skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie (zgodnie z § 16 ust. 3 Regulaminu tych studiów) umożliwiające przedstawienie skarżącemu własnej argumentacji i stanowiska w sprawie.

Z akt przedstawionych Sądowi wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżący:

- w semestrze letnim roku 2015/2016 oraz w semestrze zimowym roku akademickiego 2016/2017 korzystał z przedłużenia studiów doktoranckich z uwagi na czasową niezdolność do odbywania tych studiów spowodowaną chorobą;

- w roku akademickim 2017/2018 korzystał z przedłużenia studiów doktoranckich z uwagi na uzasadnioną konieczność prowadzenia długotrwałych badań naukowych (przedłużenie na okres 1 października 2017 r. – 30 września 2018 r.);

- w roku akademickim 2018/2019 korzystał z kolejnego przedłużenia studiów doktoranckich z uwagi na uzasadnioną konieczność prowadzenia długotrwałych badań naukowych (przedłużenie na okres 1 października 2018 r. – 30 września 2019 r.).

Zasadnie argumentował organ odwoławczy, że skarżącemu udzielono zgody na przedłużenie studiów o maksymalny, przewidziany w obowiązujących przepisach (rozporządzenia wykonawcze, regulaminy studiów doktoranckich) okres 3 lat. Jeżeli skarżący rozpoczął studia doktoranckie w dniu 1 października 2012 r., to uwzględniając wskazane wyżej okresy przedłużenia studiów, winien przedłożyć rozprawę doktorską do dnia 30 września 2019 r. Akta administracyjne sprawy nie wskazują aby skarżący z tego obowiązku się wywiązał, względnie aby przedstawił organom [...] racjonalne, obiektywne okoliczności, które uniemożliwiały wywiązanie się z przedmiotowego obowiązku. Dokumentacja medyczna przedłożona przez skarżącego, aczkolwiek potwierdzająca poważne problemy ze zdrowiem, nie determinowała uznania, że skarżący nie ma jakichkolwiek możliwości aby przygotować i przedstawić rozprawę doktorską w terminie, zwłaszcza, że sam skarżący w toku studiów cały czas akcentował swoje zaangażowanie, dokonania naukowe i fakt odbycia wyjazdów stażowych.

W ocenie Sądu nie ma obiektywnych podstaw aby uznać za zasadną argumentację skarżącego, który w odwołaniu od decyzji wydanej przez Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału Mechanicznego [...] jak i w skardze podnosił, że w semestrze letnim roku 2015/2016 oraz w semestrze zimowym roku akademickiego 2016/2017 udzielono mu "urlopu dziekańskiego", co w istocie uzasadniałoby możliwość przedłużenia studiów doktoranckich niezależnie od dwóch przedłużeń na okres 1 października 2017 r. – 30 września 2018 r. oraz 1 października 2018 r. – 30 września 2019 r. W sprawie nie ma sporu co do tego, że zarówno w dokumentacji dotyczącej skarżącego (m.in. w jego wniosku z dnia 28 stycznia 2016 r.) jak i w dokumentacji uczelnianej (m.in. w wydanych skarżącemu zaświadczeniach) znajduje się niepoprawnie używane sformułowanie "urlop dziekański". Oczywistym jest jednakże wskazanie, że powyższe uchybienie nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Udzielenie skarżącemu takiej właśnie formy zwolnienia od toku studiów doktoranckich (to jest tzw. "urlopu dziekańskiego") byłoby możliwe jedynie w sytuacji przewidzianej przez obowiązujące akty prawne. Skoro ani ustawa – Prawo o szkolnictwie wyższym, ani wydane na jej podstawie akty wykonawcze jak i Regulaminy studiów doktoranckich [...] takiego urlopu nie przewidywały należy racjonalnie założyć, że w semestrze letnim roku 2015/2016 oraz w semestrze zimowym roku akademickiego 2016/2017 skarżący korzystał z pierwszego przedłużenia studiów doktoranckich z uwagi na czasową niezdolność do odbywania tych studiów spowodowaną chorobą (przebyte trzy operacje oczu).

Analiza akt przedłożonych Sądowi uprawnia do stwierdzenia, że na żadnym etapie procedowania w przedmiocie skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich, skarżącemu nie uniemożliwiono przedstawienia dokumentacji jak i własnej argumentacji mogących rzutować na inną ocenę stanu faktycznego ze strony organów uczelni. Skarżącemu zapewniono możliwość czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu, wypowiedzenia się w sprawie i przedstawienia wniosków dowodowych, z czego w pełnym zakresie korzystał.

Uznawszy w reasumpcji zarzuty podniesione w skardze za niezasadne jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie decyzje są niezgodne z prawem (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.

Wyrok w sprawie Sąd wydał na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. w zw. z art. 15 zzs⁴ ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.). Uznać należało, że rozpoznanie sprawy jest konieczne, zaś aktualna sytuacja związana z pandemią COVID-19 uzasadnia przyjęcie, iż przeprowadzenie rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących. Nie można było nadto przeprowadzić rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.