Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 662/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 grudnia 2017 r. wniosku R. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 czerwca 2017 r. R. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 12 czerwca 2017 r., którą utrzymano

w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. z dnia 8 lutego 2017 r. ustalającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków

i darowizn w wysokości [...] zł z tytułu nabycia majątku w związku z dziedziczeniem po zmarłej w dniu [...] B. J..

Pismem z dnia 30 listopada 2017 r. wyznaczony dla skarżącego pełnomocnik

z urzędu wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podał, że skarżący jest osobą chorą, potrzebuje znacznych środków

na zapewnienie opieki i leczenia, zaś ściągnięcie podatku będzie dla niego dotkliwym obciążeniem finansowym.

Do pisma załączono kopię orzeczenia poświadczającego znaczny stopień niepełnosprawności skarżącego, w którym wskazano, że niepełnosprawność skarżącego istnieje od 2004 r., a przedmiotowe zaświadczenie jest ważne

do 30 czerwca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu

lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a.,

po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków. Stosownie do treści art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowienie

w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Z brzmienia art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu

lub czynności, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się

do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku

do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Jednakże, zgodnie z utrwalonym w literaturze i orzecznictwie poglądem, sąd administracyjny, rozpoznając wniosek, bierze pod uwagę nie tylko okoliczności

w nim wskazane, ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu

(por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2008 r.,

II OZ 209/08, Legalis oraz Jagielska, Wiktorowska, Wajda [w:] red. R. Hauser,

M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 385).

Mając powyższe rozważania na uwadze, po dokonaniu oceny wniosku skarżącego, a także okoliczności wziętych pod uwagę przez Sąd z urzędu,

a wynikających z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w tej sprawie,

a także z akt administracyjnych niniejszej sprawy, Sąd za uzasadnione uznał wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Kwota zobowiązania podatkowego wynikającą z zaskarżonej decyzji to [...] zł. Skarżący jest natomiast osobą starszą ([...] lat), samotną oraz niepełnosprawną

w stopniu znacznym (por. zawarty w aktach sprawy wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w S. z dnia 6 października 2016 r. sygn. akt IX U 785/15 zmieniający decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności

w Województwie Zachodniopomorskim w S. poprzez zaliczenie skarżącego

do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności na stałe, przy przyjęciu, iż ustalony stopień niepełnosprawności istnieje od 1 lipca 2015 r.). Ponadto, jak wynika z opinii biegłego psychiatry zawartej w aktach sprawy, skarżący wymaga długotrwałej opieki

i pomocy ze strony innych osób, w tym w szczególności przy zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Wysokość uzyskiwanej przez skarżącego emerytury wynosi [...] zł i jest przeznaczana w znacznej części na koszty utrzymania mieszkania oraz leki (według oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF z 29 września 2017 r.).

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że aktualna sytuacja życiowa i finansowa skarżącego prowadzi do wniosku, że egzekucja należności, może spowodować zachwianie sytuacji zdrowotnej i finansowej skarżącego,

a w szczególności może narazić na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W tych okolicznościach, należało przyjąć, że istnieje realne zagrożenie,

że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak

w sentencji.

Na marginesie, jedynie dla porządku, Sąd wskazuje, iż postanowienie

o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym,

zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia uwzgledniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.