Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 570/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi
Powołane przepisy: article: art. 88 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 9 września 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. I. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. I. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 25 lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego r. pr. M. L. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, oraz złożenia pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi Wezwanie to pomimo dwukrotnego awizowania (w dniach 29 maja i 10 czerwca 2015r.) nie zostało odebrane przez pełnomocnika, co wynika z adnotacji znajdujących się na kopercie nadanej przez Sąd przesyłki za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, znajdującej się w aktach, a zatem termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 12 czerwca 2015r.

Z powodu nieuzupełnienia braków w terminie Sąd postanowieniem z dnia 10 lipca 2015r. odrzucił skargę. Postanowienie to zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego w dniu 23 lipca 2015r.

Pismem nadanym w dniu 27 lipca 2015r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, dołączając pełnomocnictwo i dowód opłacenia wpisu od skargi skargi. W uzasadnieniu wniosku podano, iż pełnomocnik nie otrzymał ani pierwszego, ani drugiego awiza, a także ani z nim, ani z jego pełnomocnikiem nie kontaktował się listonosz i nie przekazywał informacji o przesyłce sądowej. O wezwaniu do uzupełnienia braków, dowiedziano się dopiero z treści uzasadnienia postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi. Ponadto, na przesyłkach kierowanych z sądu nie zaznaczono, że dotyczy ona skarżącego M. I., ponieważ jako adresat wskazywany jest jedynie pełnomocnik. Dopiero z treści pisma znajdującego się wewnątrz koperty można dowiedzieć się, jakiej sprawy dotyczy i jakiego mocodawcy. Z dotychczasowej praktyki organów nadzoru budowlanego w tej samej sprawie wynika, że na korespondencji organu (na kopertach) wskazywano M. L. jako pełnomocnika M. I., nie zaś samego pełnomocnika. Ma to o tyle istotne znaczenie, że adres przy ul. G. w K. został w skardze oznaczony jedynie jako adres do doręczeń. Dodatkowo wskazano, że pod adresem przy ul. G. w K. znajdują się 3 sekretariaty podmiotów wykonujących różne działalności prawnicze. Pierwszy sekretariat, w którym odbierana jest korespondencja znajduje się na parterze (1 drzwi) i obsługuje radców prawnych, w tym "S" M. S. i B. B. - 1 (adres: ul. G.). Drugi wspólny sekretariat, w którym odbierana jest korespondencja znajduje się na parterze (2 drzwi) i obsługuje adwokatów (Kancelaria Adwokacka R. T., Kancelaria Adwokacka M. B. i A. P. s.c., Kancelaria Adwokacka K. B., Kancelaria Adwokacka K. S., Kancelaria Adwokacka K. Z., Kancelaria Adwokacka E. S. (adres: ul. G.). Trzeci sekretariat, w którym odbierana jest korespondencja znajduje się na l piętrze i obsługuje Kancelarię Notarialną G. I., I. C., M. I. notariusze s.c. (adres: ul. G.). W związku z tym nie ma żadnej pewności, czy listonosz faktycznie dostarczył w niniejszej sprawie przesyłkę lub awizo pełnomocnikowi skarżącego, a jeśli nawet, to czy skierowana ona została do właściwego sekretariatu, w związku z czym skarżący nie miał możliwości zapoznania się z treścią wezwania i nie mógł usunąć żądanych braków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, określanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu strona wnosi do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym strona jest obowiązana uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi oraz dokonać czynności której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżący złożył stosowny wniosek o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia dowiedzenia się o uchybieniu terminowi z treści postanowienia o odrzuceniu skargi, uzupełniając braki w zakresie wpisu i pełnomocnictwa procesowego.

Jednocześnie jednak, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w niezachowaniu terminu. Wskazane przez niego okoliczności nie wskazują w ocenie Sądu, że niezachowanie terminu wynika z przyczyn niezależnych, których nie mógł uniknąć.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż oceniając wystąpienie przesłanki braku winy w niezachowaniu terminu, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Nadto jeśli w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik np. radca prawny, to jego należy od niego wymagać staranności jakiej można wymagać od osób wykonujących zawody prawnicze, to jest wyższej niż od osoby nieprofesjonalnej.

Podana zaś we wniosku okoliczność nieprzekazania przez listonosza ani pierwszego, ani drugiego awiza nie została w dostateczny sposób uprawdopodobniona, zwłaszcza informacją od operatora pocztowego w zakresie nieprawidłowości w doręczaniu przesyłek na podany adres. Ponadto w zakresie podnoszonego we wniosku braku winy skarżącego niezasadna jest argumentacja odnosząca się do nie oznaczania na przesyłkach kierowanych z sądu, że dotyczy ona skarżącego M. I., przy ograniczaniu się do wskazywania jedynie pełnomocnika - r. pr. M. L.. Występuje on bowiem w sprawie jako profesjonalny pełnomocnik skarżącego i podaje określony adres do doręczeń, a zatem sąd nie ma obowiązku określać jego mocodawcy na kopercie. Odmienne w tym zakresie działanie innych organów administracyjnych stanowią jedynie ich praktykę, nie wynikającą z przepisów prawa, a rzeczą profesjonalnego pełnomocnika jest przewidywanie takiej możliwości. Również okoliczność, iż pod wskazanym przez pełnomocnika adresem do doręczeń mieszczą się różne sekretariaty i na różnych piętrach, nie zwalnia od winy w niniejszej sprawie, gdyż pełnomocnik podał sądowi w ten sposób oznaczony adres do doręczeń, bez dodatkowego zaznaczania do którego konkretnie sekretariatu należy przesyłkę doręczyć, a zatem godził się na możliwość przekazania przesyłki do najbliższego sekretariatu, w tym również skutki z tego wynikłe. Powyższą argumentację w zakresie godzenia się na skutki prawne tego zaniechania potwierdza także okoliczność odebrania przez r. pr. M. L. identycznie zaadresowanej przesyłki zawierającej wydane w niniejszej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi. W ocenie Sądu wskazywana przez skarżącego okoliczność występowania kilku sekretariatów pod wskazywanym adresem nie może prowadzić do różnej oceny skutków doręczeń ze względu na to czy dana przesyłka została odebrana osobiście pod podanym adresem lub tylko awizowana. Odmienny pogląd prowadziłby do uprzywilejowania takich stron i możliwości wykorzystywana zaistniałej sytuacji do przedłużania sobie terminów dokonania niektórych czynności procesowych.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.