Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 18/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z.. S.K.A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 3069/14 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi Z. S.K.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 14 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za styczeń 2014r. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

I FZ 18/15

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 3069/14, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 1270), dalej p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Z. S.K.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 14 lipca 2014 roku w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za styczeń 2014 roku. Wezwaniem z dnia 10 października 2014 roku skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.500,00 zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 19 akt sądowych) wezwanie zostało doręczone spółce w dniu 14 października 2014 r. Skarżąca natomiast wpis w kwocie 1.500,00 zł uiściła w dopiero w dniu 22 października 2014 roku (karta 25), a zatem z jednodniowym przekroczeniem terminu, który upłynął w dniu 21 października 2014 roku. W dniu 28 października 2014 roku skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi argumentując, że osoba odpowiedzialna za podpisywanie przelewów bankowych, to jest S.W., przebywała od 13 października 2014 roku do dnia 21 października 2014 w podróży do USA. We wniosku podniesiono, że S.W. pierwotnie planował powrócić w dniu 20 października 2014 roku, jednak w związku ze strajkiem pilotów i odwołaniem lotu, powrót w dniu 20 października nie był możliwy. Wylądował w kraju w dniu 21 października 2014 roku wieczorem. Do wniosku załączone zostały między innymi: plan podróży do USA, Informacja z portalu internetowego FlightAware o odwołaniu lotu w dniu 20 października 2014 roku oraz karta pokładowa lotu S.W. z dnia 21 października 2014 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając spółce przywrócenia terminu podniósł, że skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 28 października 2014 roku. Sąd przyjął również na podstawie Wpisu do Rejestru Opłat Sądowych WSA w Warszawie (karta 31), że wpis sądowy uiszczono w dniu 23 października 2014 roku. Wskazał też, że przyczyna uchybienia terminu ustała 22 października 2014 roku, a więc spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a. W ocenie Sądu, nie została jednak spełniona przesłanka braku winy w uchybieniu czynności, wynikająca z § 2 cytowanego przepisu. Sąd argumentował, że z odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego komplementariuszem skarżącej jest Z. sp. z o.o., który reprezentowany jest przez zarząd. Natomiast Z. sp. z o.o. może być jednoosobowo reprezentowana przez członków zarządu tj. zarówno przez S.W. jak i J.W. Oznaczało to zdaniem Sądu, że skoro wpisu sądowego nie mógł uiścić (czy też nie mógł podpisać przelewu) przebywający w podróży S.W., to mógł to zrobić drugi członek zarządu J.W. Sąd uznał zatem, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, a zatem nie spełniła przesłanki wynikającej z art. 87 § 2 p.p.s.a. W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka zaskarżyła wskazane powyżej postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., poprzez błędne uznanie, że nie została spełniona i uprawdopodobniona przesłanka braku winy, gdyż drugi członek zarządu komplementariusza spółki, to jest J.W. mógł dokonać przelewu z rachunku bankowego spółki, podczas gdy jedyną osobą uprawnioną do dokonywania przelewów z rachunku bankowego spółki był S.W. Spółka podniosła także zarzut naruszenia art. 219 § 2 p.p.s.a., poprzez uznanie, że spółka wniosła wpis z dwudniowym przekroczeniem terminu, podczas gdy dokonała wpisu z jednodniowym przekroczeniem terminu. Wskazując na powyższe zarzuty spółka domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Z zarzutów wskazanych w zażaleniu oraz ich uzasadnienia wynika, że strona skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że w rozpoznawanej sprawie spółka ponosi winę za uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu od skargi, a zatem nie została spełniona wymieniona w art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka przywrócenia terminu do dokonania tej czynności przez spółkę. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi konieczną, a zarazem podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa jednak, wedle jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Daje to sądowi rozpoznającemu wniosek o przywrócenie terminu możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za stosowne (postanowienie SN z 22 lipca 1999 roku, I PKN 273/99, lex nr 42322). Oznacza to, że brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych także nawet lekkim niedbalstwem (postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, lex nr 4763). Przedstawione przez spółkę we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi okoliczności należało uznać za uprawdopodobnione przez stronę. Jednak ze względu na konieczność uwzględnienia miernika należytej staranności w dbaniu o interesy w tym wypadku spółki nie można stwierdzić, że świadczą one o braku winy strony w rozumieniu art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a. w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zatem postanowił o odmowie przywrócenia terminu. Po pierwsze, jak słusznie zauważył Sąd w zaskarżonym postanowieniu, stroną postępowania jest spółka komandytowo-akcyjna, w której komplementariuszem jest Z. sp. z o.o., reprezentowana przez dwuosobowy zarząd, w skład którego wchodzą S.W. oraz J.W., przy czym każdy z członków zarządu posiada prawo samodzielnej reprezentacji spółki. Nawet jeżeli więc przyjąć, że S.W. w związku z przebywaniem w podróży nie mógł wykonać zlecenia przelewu w wymaganym czasie, uprawnionym do prowadzenia spraw spółki, a więc i także do dokonania wpisu od skargi, pozostawał drugi z członków zarządu, to jest J.W. Nie istniała zatem obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca spółce dokonanie czynności w postępowaniu sądowadministracyjnym w terminie wynikającym z wezwania Sądu. Po drugie, nie można uznać, że zorganizowanie prowadzenia spraw spółki w ten sposób jak to zostało przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu, że tylko jedna osoba wchodząca w skład zarządu, którego każdy z członków ma prawo samodzielnej reprezentacji, może dokonywać przelewów z rachunku spółki, spełnia wymóg należytej staranności w prowadzeniu jej spraw. Wymóg ten mógłby zostać spełniony, gdyby na czas swojej nieobecności S.W., właściwie dbający o interesy prowadzonej spółki, wyznaczył osobę uprawnioną do dokonywania przelewów w jej imieniu. S.W. wiedząc o wszczęciu postępowania ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 14 lipca 2014 roku mógł się spodziewać wezwania Sądu do uiszczenia wpisu. Powinien był zatem liczyć się z koniecznością zapłaty przez spółkę opłat sądowych w trakcie jego nieobecności w kraju. Po trzecie, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wykonanie przelewu elektronicznego, a w taki sposób spółka zapłaciła wymagany wpis od skargi, możliwe jest z dowolnego miejsca w świecie. Okoliczność przebywania w podróży w miejscu z którym istnieje bezpośrednia łączność, a takim niewątpliwie jest terytorium Stanów Zjednoczonych, nie może stanowić dla osoby dochowującej należytej staranności przy wykonywaniu obowiązków i wchodzącej w skład zarządu spółki kapitałowej będącej komplementariuszem innej spółki, przeszkody po pierwsze w powzięciu informacji, że spółka ta została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, a po drugie w faktycznym zleceniu wykonania przelewu. Wreszcie po czwarte, spółka we wniosku o przywrócenie terminu podała, że S.W. jako jedyny członek zarządu uprawniony do zlecania przelewów z rachunku spółki, powrócił do Polski wieczorem dnia 21 października 2014 roku, a zatem w ostatnim dniu wynikającego z wezwania Sądu terminu do uiszczenia wpisu. Tymczasem, znajdująca w aktach sprawy karta pokładowa lotu S.W. z dnia 21 października 2014 roku (karta 28) nie pozostawia wątpliwości, że trwający około 2 godzin lot z Londynu do Warszawy rozpoczął się o godzinie 14.00. A zatem nawet z uwzględnieniem różnicy czasu między Warszawą a Londynem, S.W., mógł dokonać zapłaty należnego wpisu w dniu 21 października 2014 roku, w dowolny sposób, w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela jednocześnie stanowisko skarżącej spółki, że Sąd pierwszej instancji niewłaściwie za datę dokonania przelewu przez spółkę tytułem wpisu od skargi przyjął, na podstawie potwierdzenia z Wpisów do Rejestru Opłat Sądowych WSA w Warszawie (karta 31), dzień 23 października 2014 roku. Zgodnie z treścią art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Przepis § 2 tego artykułu określa natomiast, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że wpłacenie przekazem pieniężnym opłaty sądowej w urzędzie pocztowym lub w banku na konto właściwego sądu w innym banku jest równoznaczne pod względem czasowym z bezpośrednią wpłatą gotówkową do kasy tego sądu lub do banku prowadzącego rachunek bankowy sądu (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt II FSK 2231/12). Przyjmuje się również, że w przypadku dokonywania opłaty sądowej za pośrednictwem banku, za dzień dokonania wpisu uznać należy datę złożenia w banku dyspozycji dokonania zapłaty pod warunkiem posiadania w tym czasie na rachunku bankowym środków pozwalających na jej realizację (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FSK 1916/12 i postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt I GSK 1503/11 czy postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., I GSK 189/13, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe uchybienie Sądu nie mogło mieć jednak wpływu na wynik rozpoznawanej sprawie, ponieważ spółka uiściła należny wpis z uchybieniem terminu o jeden dzień, zaś okoliczności rozpoznawanej sprawy nie pozwalają uznać, że do uchybienia tego doszło bez winy skarżącej. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.