Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 367/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 75, art. 107 par 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 21 ust 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: par 2 ust 3, par 5 ust 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2007 nr 67 poz 446
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 kwietnia 2007 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów  wykonujących zadania na rzecz rolnictwa
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 25 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją z dnia [...] r. o nr [...], Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sz. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu K. z dnia [...] r. o nr [..], którą przyznano płatności producentowi J. S. (dalej zwanym "Producentem", "Skarżącym") z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) w pomniejszonej wysokości na rok 2013.

Powyższa decyzja została wydana w wyniku ponownego rozpoznania sprawy na skutek wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w dniu 28.10.2015 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 791/15, którym uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie przyznania płatności Producentowi z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) w pomniejszonej wysokości na rok 2013.

Powyższy wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym sprawy.

W dniu 15 maja 2013 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek Producenta o przyznanie na rok 2013 płatności bezpośrednich (JPO, UPO, PZ, ST), pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) oraz płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013).

Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu K. z siedzibą w S. wydał w sprawie przyznania płatności ONW w pomniejszonej wysokości, ustalając sankcję w wysokości 25%.

Dyrektor [...] Oddziału ARiMR, po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji, decyzją z dnia [...] r., uchylił decyzję organu I instancji i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Organ I instancji, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, decyzją z dnia [...] r., nr [...], przyznał płatności ONW z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości w pomniejszonej wysokości (w łącznej wysokości [...] zł).,

Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynikało, że we wniosku Producent zwrócił się o przyznanie płatności ONW na rok 2013, deklarując działki rolne o powierzchni 131,02 ha, przy czym po raz pierwszy zgłosił we wniosku działkę ewidencyjną nr [...], położoną w obrębie G. (powierzchnia zadeklarowana do płatności 12,82 ha).

W dniu 07.10.2013 r. organ I instancji poinformował Producenta o aktualnej maksymalnej powierzchni kwalifikowanej do płatności (PEG) na działce ewidencyjnej nr [...], tj. 12,81 ha. Jednocześnie powiadomił Producenta, że płatność zostanie przyznana do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż wskazany powyżej maksymalny kwalifikowany obszar wyznaczony dla danej działki ewidencyjnej. Organ ten zauważył również, że Producent do dnia wydania decyzji w sprawie przyznania płatności nie zgłosił zmiany do wniosku w związku ze zmianą maksymalnego kwalifikowanego obszaru (PEG). W

W dniu 18.11.2013 r. w gospodarstwie Producenta, Inspekcja Weterynaryjna Powiatowy Inspektorat Weterynarii (PIW) w K. przeprowadziła kontrolę na miejscu, której przedmiotem była weryfikacja dokumentacji dotyczącej bydła przebywającego w siedzibach stada Producenta, w tym ksiąg rejestracji, paszportów, terminowości dokonywania zgłoszeń, zdarzeń dotyczących bydła występujących w siedzibie. Kontrola była przeprowadzona również w zakresie wzajemnej zgodności w obszarze identyfikacji i rejestracji zwierząt oraz w zakresie zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt. Raport z czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności – nr protokołu [...] - został przekazany organowi I instancji i załączony do akt sprawy.

W toku kontroli stwierdzono obecność w stadzie krowy o nr. [...], zakażonej enzootyczną białaczką bydła, co oznaczało, że Producent nie podjął czynności zaradczych określonych w zaleceniach pokontrolnych, wynikających z przeprowadzonych kontroli urzędowych [ZDR 11.7.1.], tj. nie wykonał decyzji z dnia [....] r., znak: [..], której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, a na mocy której nakazano ubój bydła objętego chorobą zakaźną (enzootyczną białaczką) w celu zwalczenia tej choroby w gospodarstwie i zapobieżenie jej przeniesieniu.

Z raportu kontroli wynikało ponadto, że Producent był obecny przy przeprowadzonej kontroli, oraz, że nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w raporcie - zarówno po odbiorze części IRZ-1, IRZ- 3 protokołu w dniu kontroli, jak i po doręczeniu mu za pośrednictwem poczty części IRZ-4 protokołu.

W dniu 24.04.2014 r. do organu I instancji wpłynęło pismo Producenta, skierowane do PIW w K., w którym to piśmie Producent kwestionował ustalenia kontroli przeprowadzonej przez PIW w dniu 18.11.2013 r. i wniósł o ponowną weryfikację protokołu z uwagi na występujące w nim błędy formalne oraz nieprawdziwe fakty. Producent tłumaczył również, że nie zastosował się do nakazu uboju krowy z przyczyn humanitarnych i zgodnie z chrześcijańskim sumieniem cielną krowę z pozytywnym wynikiem białaczki sprzedał do rzeźni po jej wycieleniu.

PIW nie uwzględniła uwag Producenta, uznając je za bezzasadne i stwierdzając jednocześnie, że ustalenia zawarte w protokole są zgodne ze stanem faktycznym (pismo z dnia [...] r. nr [...]). PIW poinformowała, że Producent bezpośrednio po kontroli otrzymał protokół, co potwierdził własnoręcznym podpisem, a ponadto został poinformowany o możliwości wniesienia uwag i zastrzeżeń w ciągu 14 dni od otrzymania protokołu, czego nie uczynił.

Następnie organ I instancji odniósł się do pozostałych zarzutów odwołania i przedstawił sposób naliczenia płatności ONW przyznanych w pomniejszonej wysokości na 2013 rok.

Decyzją z dnia [...] r. - wydaną w wyniku rozpoznania zarzutów odwołania Producenta od powyższej decyzji organu I instancji z dnia [...] r. - Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji wskazując przy tym, że kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miały ustalenia wynikające z raportu sporządzonego przez uprawniony do tego organ - inspekcję weterynaryjną.

Powyższa decyzja organu odwoławczego z dnia [...] r. została uchylona ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28.10.2015 r., I SA/Sz 791/15.

W ww. wyroku Sąd wskazał, że organ odwoławczy naruszył art. 8, art. 11 i art. 104 § 3 K.p.a. w zakresie wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa, wyjaśniając przy tym, że spór w sprawie dotyczył pomniejszenia przedmiotowej płatności o 25 % w związku ze stwierdzoną niezgodnością, tj. niewykonaniem decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r.

Sąd ten, uchylając powyższą decyzję organu odwoławczego, przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ, wskazując m. in. przy tym, że na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy z 2015 r. o płatnościach bezpośrednich w niniejszej sprawie należy stosować przepisy ustawy z 2007 r. o płatnościach bezpośrednich i powiązane z nią przepisy rozporządzenia z 2010 r. w sprawie liczby punktów, które dotyczą też na podstawie wyżej wymienionych przepisów także przedmiotowych płatności. Wcześniej Sąd ten wyjaśniając, jakie przepisy mają zastosowanie w niniejszej sprawie i wskazał także, że do wniosków o pomoc przed dniem 01.01.2015 r. stosuje się nadal przepisy rozporządzenia (WE) nr 73/2009, a więc w niniejszej sprawie stosuje się przepisy dotychczasowe, w tym także przepisy rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 i rozporządzenia (UE) nr 65/2011.

Wyjaśnił Sąd przy tym, że rozporządzenie z 2010 r. w sprawie liczby punktów zawiera 6 jednostek redakcyjnych (paragrafów) oraz sześć załączników: nr 1 - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska; nr 2 - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze środowisko, zawierający tabele I, III, IV i V; nr 3 - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze zdrowie publiczne i zdrowie zwierząt w zakresie identyfikacji i rejestracji, zawierający tabele I, II i III; nr 3a - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin, zawierający tabele I, II, III i IV; nr 3b - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze zgłaszania chorób, zawierający tabele I i II; nr 3c - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze dobrostanu zwierząt, zawierający tabele I, II i III; nr 4 - drobne niezgodności w obszarze zdrowie publiczne i zdrowie zwierząt w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt; nr 5 - wyrażona w procentach wielkość zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom; nr 6 - wyrażona w procentach wielkość zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom celowym.

Sąd ten także wskazał, że bezsporne jest, że rolnik nie wykonał decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r., co zostało ujęte w raporcie kontroli z 2013 r., do którego Producent nie wniósł zastrzeżeń w odpowiednim czasie.

Jednakże – jak dalej wskazał Sąd - o ile organ chce dokonać zmniejszeń tej płatności, winien w decyzji dotyczącej przyznania przedmiotowej płatności wskazać stwierdzoną niezgodność z ilością punktów jaką jej przypisano na podstawie odpowiednich przepisów, określić i uzasadnić, czy jest to niezgodność celowa oraz jaka jest procentowa wysokość zmniejszenia płatności z powołaniem się na odpowiedni przepis. Nadto, wcześniej wskazano, w przypadku procentowego zmniejszenia określonego w sposób "widełkowy", w sytuacji przyjęcia procentu powyżej minimalnego poziomu, organ winien uzasadnić przyjęty procent zmniejszenia płatności. Stwierdzona niezgodność w raporcie kontroli, aby by mogła być podstawą do zmniejszenia płatności musi być określona, w której z pozycji załączników do rozporządzenia z 2010 r. w sprawie liczby punktów.

Jak końcowo wskazał Sąd, wskazanie zastosowanych w sprawie przepisów, jak i pozycji załącznika (bądź pozycji załącznika i tabeli) i wyjaśnienie ich zastosowania przez organ administracji publicznej jest jego obowiązkiem, z którego organ odwoławczy się nie wywiązał, a brak ten uniemożliwił Sądowi kontrolę prawidłowości zaskarżonej decyzji pod względem prawidłowości zastosowania zmniejszenia procentowego przedmiotowej płatności.

Wykonując powyższy wyrok WSA w Szczecinie z dnia 28.10.2015 r., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sz. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu K. z dnia [...] r. wskazując za Sądem, że w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z 2007 r. o płatnościach bezpośrednich oraz – jak dalej wskazano - wydane na podstawie art. 37a tej ustawy przepisy rozporządzenia z 2010 r. w sprawie liczby punktów.

Wskazano, że kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miały ustalenia wynikające z raportu sporządzonego przez uprawniony do tego organ - Inspekcją Weterynaryjną, a mianowicie, niewykonanie przez Producenta decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r., znak: [...], nakazującej ubój bydła objętego zakaźną chorobą (enzootyczną białaczką), po czym przypomniał przebieg postępowania w zakresie kontroli gospodarstwa Producenta przeprowadzonej przez PIW, w toku której zweryfikowano dokumentację dotyczącą stada bydła Producenta i wykryto ze strony Producenta naruszenia wymogów wzajemnej zgodności – zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin, co stwierdzono w raporcie kontroli

Z treści raportu wynika – jak wskazał organ odwoławczy – niezgodność ZDR 11.7, oznaczająca że: "rolnik nie przestrzega obowiązku podejmowania odpowiednich czynności zaradczych określonych w zaleceniach pokontrolnych, wynikających z przeprowadzonych kontroli urzędowych'', która poddana została ocenie wagi wykrytych naruszeń wg trzech kryteriów: zasięgu, dotkliwość oraz trwałości oceniając ich wagę po 5 pkt dla każdego kryterium. Ocenę wagi ustalono na podstawie i w oparciu o załącznik Nr 3A do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 01 kwietnia 2010 roku w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej płatności do pomidorów lub w ramach wsparcia bezpośredniego, tabeli III, w której to w punkcie 7, w przypadku w jaki mamy do czynienia w niniejszej sprawie, czyli kiedy to stwierdzono, że rolnik nie podjął czynności zaradczych określonych w zaleceniach pokontrolnych wynikających z przeprowadzonych kontroli urzędowych, ustawodawca przewidział ocenę tego naruszenia po 3 i 5 punktów w każdym kryteriów.

Jak wskazał organ odwoławczy, zasadność zastosowania dla każdego z kryteriów po 5 pkt wynikało z braku wykonania przez Producenta zaleceń pokontrolnych PIW wskazanych w ww. decyzji nr [...] z dnia [...] r., a polegającej na braku uboju jednej ze sztuk bydła wskazanych w tej decyzji. Brak wykonalności postanowień Inspekcji Weterynaryjnej, zdaniem organu, stanowiło zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt zgodnie ze wskazaniami ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt ustawowemu obowiązkowi zwalczania.

Łączna ilość punktów przypisana stwierdzonym niezgodnościom wyniosła 15.

Jak wskazał organ odwoławczy, w załączniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 roku w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego poprzez który ustalono procentową wielkości zmniejszeń płatności określony w stosunku do liczby punktów przypisanych stwierdzonej nieprawidłowości określono, że konkretnie dla ilości uzyskanych 15 punktów przewiduje się procentowe zmniejszenie w przedziale od 25% do 100%, co przedstawiono w tabelce na str. 9 zaskarżonej decyzji.

Podkreślono przy tym, że "celowość" zależy w szczególności od umyślnej, świadomej intencji rolnika, który narusza obowiązujące przepisy.

O przypisaniu przez Powiatowego Inspektora Weterynarii (PIW) celowej niezgodności świadczy, że Producent będąc w posiadaniu decyzji z dnia [...] r. nakazującej ubicie dwóch sztuk bydła, a co za tym idzie będąc świadomym obowiązku natychmiastowej jej wykonalności, Producent przez tak długi okres nie czynił niniejszych postanowień zawartych w decyzji przyczyniając się do powstania zagrożenia dla zwierząt zgodnie ze wskazaniami ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

W tym zakresie – jak wskazał organ odwoławczy - organ I instancji prawidłowo ustalił, że uchybiono wymogom wskazanym w raporcie z czynności kontrolnych, a także prawidłowo uznał, że stwierdzone niezgodności były celowe, stąd też prawidłowo zastosował obniżki całkowitej kwoty płatność, przyjmując minimalny procent, tj. 25 % jaka przysługuje zmniejszeniu przy ustalonej liczbie 15 punktów.

Końcowo organ odwoławczy wskazał sposób wyliczenia pomniejszonej płatności ONW, wyjaśniając przy tym powody i podstawę jej pomniejszenia.

W skardze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na wyżej opisaną decyzję z dnia 25.01.2016 r. Producent wniósł o jej uchylenie i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:

1. art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a) przez nieuzasadnienie i niewyjaśnienie zastosowania podstaw prawnych podjętej decyzji;

2. art. 75 K.p.a. i art. 21 ust. 2 pkt. 2) ustawy z dnia 07 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu na rzecz Rozwoju Obszarom Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2007 Nr 6, poz. 427 ze zm.) przez nierozpatrzenie przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny w Sz. w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie, w związku z:

a) § 2 ust. 3 § 5 ust. 1 pkt. 2) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie liczby punktów, jaką przyznaje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej lub płatności do pomidorów (Dz. U. z 2009 r., Nr 54, poz. 446) przez błędne jego zastosowanie do niniejszej sprawy, to jest uznanie, że odnoszą się one do wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania - (ONW), co skutkowało zmniejszeniem dopłat ONW o 25%;

b) § 4 i § 10 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 przez jego błędne niezastosowanie, co skutkowało nieprzyznaniem dopłat w pełnej wysokości. Opisane powyżej naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem gdyby Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny w Sz. rzetelnie rozpoznała sprawę, to przyznałby dopłatę ONW w pełnej wysokości, ponieważ z § 4 i § 10 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) wynika, że kwota płatności jak również jej zmniejszenie jest powiązane wyłącznie z działkami rolnymi i ich częściami natomiast nie jest powiązana z posiadaniem zwierząt.

W uzasadnieniu zarzutów skargi Skarżący wskazał, że organ II instancji powołał się w uzasadnieniu swojej decyzji na przepisy, które nie mają związku z rozpatrywaną sprawą, a mianowicie, na § 2 ust. 3 § 5 ust. 1 pkt. 2) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 01 kwietnia 2010 r. w sprawie liczby punktów, jaką przyznaje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej lub płatności do pomidorów (Dz. U. z 2009 r., Nr 54, poz 446) – zwanym "rozporządzeniem z 2010 r. w sprawie liczby punktów".

Jak dalej wskazał Skarżący, organ II instancji zastosował powierzchownie i wyrywkowo przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - zwanego dalej "rozporządzeniem ONW".

Z § 4 rozporządzenia ONW wynika wprost, że kwotę płatności ONW oblicza się, biorąc pod uwagę działki rolne lub ich części położone na obszarach ONW, dla których obowiązują stawki podstawowe - w kolejności od najwyższej do najniższej. Z § 10 ust. 1 rozporządzenia ONW wynika, że wyrażona w procentach wielkość zmniejszenia płatności ONW, w zależności od dokonanej oceny wagi stwierdzonej niezgodności, jest określona w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przy czym w zakresie zmniejszenia płatności ONW dokonywanego w przypadku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1698/5005 - jest określona w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa, i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 i Nr 161, poz. 1286 oraz z 2010 r. Nr 39, poz. 218 i Nr 76, poz. 500).

Z powyższego przepisu wynika, że organ II instancji nie wskazał również, w jaki sposób dokonał zmniejszenia płatności, czy wziął pod uwagę pierwszą, czy drugą przesłankę.

Ze szczegółowej analizy powołanego wyżej przepisu i wynikających z niego odesłań do innych aktów nie można znaleźć podstaw do przyjęcia, że zmniejszenie wielkości płatności ONW wiąże się z chorymi zwierzętami w gospodarstwie rolnym.

Organ zatem błędnie zinterpretował i zastosował powołane przez siebie przepisy prawa, które w swoim zasięgu miały istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ gdyby organ II instancji prawidłowo zastosował rozporządzenie ONW, nie łączyłby kwestii dopłat do działek rolnych z chorą krową, gdyż taka interpretacja nie wynika z przytoczonych przez organ II instancji przepisów.

Ponadto, organ II instancji nie uwzględnił całego materiału dowodowego, ponieważ pomimo posiadania wiedzy o nieistnieniu przyczyny obniżenia przyznanej dotacji - faktu zabicia chorej krowy, nie uwzględnił tej kluczowej dla rozstrzygnięcia przez organ II instancji kwestii. W związku z faktem, że zarażona białaczką krowa została 09 grudnia 2013 r. sprzedana do rzeźni w celu uboju w dacie wydawania decyzji przez organ I instancji, tj. w dniu [...] r. nie istniały żadne przyczyny do tak drastycznego zmniejszenia dopłaty ONW.

Opisane w zaskarżonej decyzji niezgodności i przypisanie łącznej ilości punktów że kwot płatności jak również jej zmniejszenie jest powiązane wyłącznie z działkami rolnymi i ich częściami natomiast nie jest powiązana z posiadaniem zwierząt czy ich chorobami.

Tym samym – zdaniem Skarżącego - organ II instancji nie zastosował się do wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który jednoznacznie w końcowej części uzasadnienia prawomocnego wyroku nakazał organowi II instancji: "Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ obowiązany jest uwzględnić wskazania Sądu w zakresie prawidłowego uzasadnienia decyzji.".

Według Skarżącego, decyzja w dużej całości wprost kopiuje orzeczenie WSA, co nie może zostać uznane za wskazanie przepisów prawa i wyjaśnienie ich zastosowania w wydanej decyzji. Od samego początku uzasadnienia wydanej decyzji organ II instancji przepisuje orzeczenie WSA ze str. 10, 11 oraz 12. Organ II instancji na zasadzie kopiuj-wklej przepisuje uchyloną przez WSA decyzję, po czym podejmuje próby lakonicznego uzasadnienia swojego stanowiska co jest niewystarczające i nieprzekonywujące.

Organ II Instancji nie wyjaśnił w niniejszej sprawie wyczerpująco całego materiału dowodowej nie dopuścił jako dowodu w sprawie tego, że zarażona białaczką krowa została 09 grudnia 2013 r. sprzedana do rzeźni w celu uboju i że w dacie wydawania decyzji przez organ I instancji, tj. w dniu [...] r. nie istniały żadne przyczyny do tak drastycznego zmniejszenia dopłaty ONW. Nie wzięcie pod uwagę przez organ II instancji przy wydawaniu decyzji opisanego tu faktu, spowodowało znaczne straty i miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponadto Organ II instancji nie wskazał zależności między zastosowanymi przepisami prawa dotyczącymi krowy białaczkowej a ONW. Takie bezwzględne i schematyczne zastosowanie przepisów wprost naruszyło obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia całego mate dowodowego i uniemożliwiło odnalezienie w przepisach prawa.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Dokonując kontroli sądowej zaskarżonej decyzji co do jej zgodności z prawem podkreślić należy, że niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania przed tutejszym Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie, który wyrokiem z dnia 28.10.2015 r., sygn. akt I SA/Sz 791/15, uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie przyznania Producentowi płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) w pomniejszonej wysokości na rok 2013.

Podkreślić zatem należy, że w myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) - dalej zwanej "P.p.s.a.", ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Stosownie więc do ww. przepisu art. 153 P.p.s.a., przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania powoduje, że nie tylko organ, lecz i sąd ponownie rozpoznający sprawę jest związany wskazaniami i wykładnią prawa dokonaną przez Sąd w tej sprawie. Sąd może odstąpić od tej wykładni tylko wówczas, gdy stan faktyczny sprawy, ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania, uległ tak zasadniczej zmianie, że w wyniku nowo ustalonego stanu faktycznego zaistniały w tej sprawie nowe istotne wątpliwości mające wpływ na wynik sprawy, co zdaniem Sądu nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Oznacza to, że Sąd ponownie rozstrzygając niniejszą sprawę ogranicza się tylko do wskazań i oceny prawnej Sądu zawartej w ww. wyroku z dnia 28.10.2015 r., I SA/Sz 791/15.

Sąd ten, uchylając powyższą decyzję organu odwoławczego, przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ, wskazując przy tym, że na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy z 2015 r. o płatnościach bezpośrednich w niniejszej sprawie należy stosować przepisy ustawy z 2007 r. o płatnościach bezpośrednich i powiązane z nią przepisy rozporządzenia z 2010 r. w sprawie liczby punktów, które dotyczą też na podstawie wyżej wymienionych przepisów także przedmiotowych płatności. Wcześniej Sąd ten wyjaśniając, jakie przepisy mają zastosowanie w niniejszej sprawie, wskazał także, że do wniosków o pomoc przed dniem 01.01.2015 r. stosuje się nadal przepisy rozporządzenia (WE) nr 73/2009, a więc w niniejszej sprawie stosuje się przepisy dotychczasowe, w tym także przepisy rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 i rozporządzenia (UE) nr 65/2011.

Wyjaśnił Sąd przy tym, że rozporządzenie z 2010 r. w sprawie liczby punktów zawiera 6 jednostek redakcyjnych (paragrafów) oraz sześć załączników: nr 1 - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska; nr 2 - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze środowisko, zawierający tabele I, III, IV i V; nr 3 - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze zdrowie publiczne i zdrowie zwierząt w zakresie identyfikacji i rejestracji, zawierający tabele I, II i III; nr 3a - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin, zawierający tabele I, II, III i IV; nr 3b - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze zgłaszania chorób, zawierający tabele I i II; nr 3c - liczba punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności w obszarze dobrostanu zwierząt, zawierający tabele I, II i III; nr 4 - drobne niezgodności w obszarze zdrowie publiczne i zdrowie zwierząt w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt; nr 5 - wyrażona w procentach wielkość zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom; nr 6 - wyrażona w procentach wielkość zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom celowym.

Sąd ten także wskazał, że bezsporne jest, że rolnik nie wykonał decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r., co zostało ujęte w raporcie kontroli z 2013 r., do którego Producent nie wniósł zastrzeżeń w odpowiednim czasie. Już sama ta niepodważona okoliczność – zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie - jednoznacznie świadczy, że Producent naruszył wymogi określone w ustawie o ochronie zdrowia oraz zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, nie podjął bowiem natychmiastowego działania naprawczego usuwającego stwierdzoną niezgodność, którą PIW wobec stwierdzenia niewykonania decyzji z dnia [...] r. uznał w raporcie kontroli, załącznik IRZ-4, poz. B za niezgodność z wymogami wynikającymi z ust. 10 pkt B załącznika II do rozporządzenia nr 73/2009, IRZ 11.7, oceniając ją jako celową według kryteriów: zasięg – 5 pkt, dokładność - 5 pkt, trwałość – 5 pkt, co w konsekwencji stanowiło podstawę zmniejszenia płatności o 25%

Jednakże – jak wskazał Sąd w wyroku I SA/Sz 791/15 - o ile organ chce dokonać zmniejszeń tej płatności, winien w decyzji dotyczącej przyznania przedmiotowej płatności wskazać stwierdzoną niezgodność z ilością punktów jaką jej przypisano na podstawie odpowiednich przepisów, określić i uzasadnić, czy jest to niezgodność celowa oraz jaka jest procentowa wysokość zmniejszenia płatności z powołaniem się na odpowiedni przepis. Nadto, wcześniej wskazano, w przypadku procentowego zmniejszenia określonego w sposób "widełkowy", w sytuacji przyjęcia procentu powyżej minimalnego poziomu, organ winien uzasadnić przyjęty procent zmniejszenia płatności. Stwierdzona niezgodność w raporcie kontroli, aby by mogła być podstawą do zmniejszenia płatności musi być określona, w której z pozycji załączników do rozporządzenia z 2010 r. w sprawie liczby punktów.

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, organ wykonał wskazania Sądu zawarte w ww. wyroku z dnia 28.10.2015 r., I SA/Sz 791/15. Organ bowiem w wyniku ponownego rozpoznania sprawy wskazał, że stwierdzone podczas kontroli przestrzegania wymogów wzajemnej zgodności – zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin niezgodności ZDR 11.7 (wskazane w załączniku IRZ – 4 do raportu z czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności z dnia 18.11.2013 r. z tytułu niewykonania decyzji [...] z dnia [...] r. ([...]) nakazującej zabicie krowy "białaczkowej"), stanowiące niezgodności z wymogami wynikającymi z ust. 11 pkt B załącznika do rozporządzenia nr 73/2009 "Rolnik nie przestrzega obowiązku podejmowania odpowiednich czynności zaradczych określonych w zaleceniach pokontrolnych, wynikających przeprowadzonych kontroli urzędowych", w oparciu o Załącznik Nr 3A do rozporządzenia z 2010 r. w sprawie liczby punktów, Tabela III, poz. 7 "Stwierdzono, że rolnik nie podjął czynności zaradczych określonych w zaleceniach pokontrolnych wynikających z przeprowadzonych kontroli urzędowych" zostały ocenione przez PIW według wagi wykrytych naruszeń stosownie do trzech kryteriów, tj.: zasięgu, dotkliwości oraz trwałości, przy czym każde naruszenie oceniono na maksymalną ilość, tj. po 5 pkt każde, a zatem łącznie przypisano wykrytym naruszeniom 15 punktów, co stosownie do Załącznika Nr 6 do rozporządzenia z 2010 r. w sprawie liczby punktów, które wyraża w procentach wielkość zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom celowym, pozwoliło organowi na zmniejszenie procentowe płatności w minimalnej granicy, tj. 25 %, w przypadku bowiem gdy suma punktów wynosi 15, procentowe zmniejszenie płatności może nastąpić w granicach od 25 % do 100 %.

Wskazać przy tym należy, że Powiatowy Inspektor Weterynarii w ww. załączniku IRZ – 4 do raportu z czynności kontrolnych z dnia 18.11.2013 r. stwierdzonej niezgodności przypisał "celowość" uznając ją więc za niezgodność celową, której Skarżący jako rolnik (producent) dopuścił się w sposób w pełni świadomy (umyślnie) tym samym naruszając obowiązujące w tym zakresie przepisy.

Zgodzić się należy z organem, że o celowości działań Skarżącego (o celowości niezgodności) świadczy niesporna okoliczność, że Skarżący będąc w posiadaniu decyzji PIW z dnia [...] r. o uboju dwóch sztuk bydła, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności (wydanej po uprzednim wydaniu decyzji z dnia [...] r. przez Powiatowego Lekarza Weterynarii o wyznaczeniu gospodarstwa Skarżącego jako ogniska enzootycznej białaczki bydła i uznającej zwierzęta o określonych numerach za zakażone enzootyczną białaczką z jednoczesnym nakazem odosobnienia tego bydła i zakazu przemieszczenia tego bydła, chyba że bydło to jest przeprowadzone w celu dokonania uboju), świadczy jednoznacznie brak natychmiastowych działań po stronie Skarżącego w kierunku wykonania tej decyzji, jak wynika bowiem z akt sprawy, sporna sztuka bydła wycieliła się w dniu 30.06.2011 r., zaś sprzedana do rzeźni została dopiero w dniu 09.12.2013 r., czego Skarżący nie kwestionuje, lecz wprost potwierdza w skardze. A zatem, mimo pełnej świadomości (co najmniej od dnia powzięcia wiadomości o decyzji PIW z dnia [...] r. – okoliczność niesporna), że oznaczone przez Powiatowego Lekarza Weterynarii bydło jest zarażone chorobą zakaźną podlegającą zwalczaniu (stosownie do art. 41 ust. 1 pkt 1 w związku z Załącznikiem Nr 2 poz. 20 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczania chorób zakaźnych zwierząt - Dz.U. z 2014 r., poz. 1539), nakazanych decyzją z dnia [...] r. działań Skarżący nie podjął niezwłocznie, powodując tym samym zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi lub zwierząt, co nie wymaga jednak szerszego wyjaśnienia dla rozpoznania niniejszej sprawy.

Istotne bowiem w rozpoznawanej sprawie w kontekście wskazań zawartych w ww. wyroku WSA w Szczecnie z dnia 28.10.2015 r., I SA/Sz 791/15, jest niepodważone ustalenie organu, że Skarżący dopuścił się stwierdzonych przez PIW podczas kontroli celowych niezgodności ZDR -11.7, którym w raporcie z czynności kontrolnych przypisano według kryteriów: zasięg, dokładność, trwałość, maksymalną ilość punktów po 5 pkt każde naruszenie, łącznie 15 pkt, które zdaniem Sądu uprawniały organ do zastosowania minimalnego zmniejszenia całkowitej kwoty płatności o 25 %.

Wskazać przy tym należy, że nie budzi wątpliwości, iż Skarżący uczestniczył w kontroli i sporządzony z niej przez PIW raport Skarżący otrzymał wraz załącznikami od IRZ – 1 do IRZ - 4, co potwierdził w dniu kontroli (18.11.2013 r.) podpisując go m. in. na str. 4, co do którego nie złożył żadnych zastrzeżeń co do ustaleń w nich zawartych w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu (stosownie do art. 31a ust. 11 ustawy z 2007 r. o płatnościach bezpośrednich, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, jak wskazał Sąd w wyroku z dnia 28.10.2015 r., I SA/Sz 793/15). W załączniku IRZ – 4 do tego raportu z czynności kontrolnych wskazano wprost na "rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie liczby punktów, jak przypisuje się stwierdzonej niezgodności oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 67, poz. 434 z późn. zm.)". Natomiast w załączniku Nr 6 do rozporządzenia z 2010 r. w sprawie liczby punktów, w odnośniku w pkt 2 wskazano, że na podstawie oceny przedłożonej przez kontrolującego w raporcie z czynności kontrolnych, wyrażoną w procentach wielkość zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego, można zwiększyć do 100 %, zgodnie z przepisami art. 72 ust.1 rozporządzenia nr 1122/2009.

Zwrócić jednak należy uwagę, że w niniejszej sprawie, mimo dokonanej przez PIW oceny wagi każdego naruszenia według maksymalnej ilości punktów (po 5 pkt każde naruszenie), jakich bezspornie dopuścił się Skarżący, organ jednak zastosował wobec Skarżącego minimalne zmniejszenie procentowe (25 %).

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, organ prawidłowo wykonał wskazania Sądu zawarte w wyroku z dnia 28.10.2015 r., I SA/Sz 793/15, uwzględnił bowiem ocenę prawną tego Sądu i zgodnie ze wskazaniami wyjaśnił przyjęte procentowe zmniejszenie płatności o 25 %, prawidłowo stosując wskazane przez Sąd w wyroku z dnia 28.10.2015 r. przepisy rozporządzenia z 2010 r. w sprawie liczby punktów, a także właściwie uzasadnił i uznał, że stwierdzone niezgodności były celowe.

Mając zatem na uwadze wykonanie nakazów zawartych w ww. wyroku WSA w Szczecinie z dnia 28.10.2015 r., w wyniku przeprowadzonej przez Sąd kontroli legalności zaskarżonych decyzji nie stwierdzono naruszenia ani przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu mającym lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ wykazał uprawnienie do zastosowania procentowego zmniejszenia całkowitej kwoty płatności o 25 %, a tym samym nie było podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, bowiem wydana została ona z zachowaniem wskazań tego Sądu, stosownie do art. 153 P.p.s.a. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę zastosował się należycie do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku.

Sumując, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz przepisów warunkujących przyznanie płatności (ONW) zachodzi podstawa do uznania, że Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, rozstrzygając o przyznaniu Skarżącemu płatności ONW wydał decyzją zgodną z obowiązującym prawem. Należy przy tym podkreślić, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa musi gwarantować, że sposób dokonywania jakichkolwiek płatności odbywa się przy spełnieniu odpowiednich wymogów wspólnotowych oraz zgodnie z obowiązującym prawem krajowym i unijnym. W związku z powyższym ARiMR, jako agencja płatnicza, nie tylko przyznaje płatności do gruntów rolnych, ale także w przypadku stwierdzenia, że wnioskodawca nie przestrzega norm oraz wymogów - tutaj określonych w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, które zobowiązany jest przestrzegać przez cały rok kalendarzowy - ma obowiązek zastosować odpowiednie sankcje, które w rozpoznawanej sprawie zastosowała, stosując przepisy rozporządzenia Nr 65/2011 i rozporządzenia nr 73/2009, co wyczerpująco wyjaśniono w zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, zostało wydane w oparciu o prawidłowo zebrany i oceniony materiał dowodowy, który obejmuje wystarczające dowody, bowiem istotne dla merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd nie dopatrzył się nadto naruszenia przez organy art. 107 § 3 K.p.a., który stanowi, że każda decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne, zawierające wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz uzasadnienie prawne czyli wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie organ powyższym obowiązkom dochował. Organ rozpatrzył zgromadzony materiał dowodowy formułując logiczne na jego podstawie wnioski.

Tym samym zarzuty skargi uznać należało za bezpodstawne. Organ prawidłowo wyjaśnił i zastosował przepisy w rozpoznawanej sprawie, w tym przepisy § 2 pkt 4 (załącznik nr 3a) i § 5 (załącznik nr 6) rozporządzenia z 2010 r. w sprawie liczby punktów, adekwatnie do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy oraz wskazań Sądu wynikających z wyroku I SA/Sz 793/15, w kontekście których prawidłowo - wbrew zarzutowi skargi - nie zastosowano w niniejszej sprawie przepisów rozporządzenia z 11 marca 2009 r. w sprawie ONW. Jak wyżej wskazano, organ, jak i Sąd orzekający ponownie w niniejszej sprawie, były związane tymi wskazaniami i oceną prawną dokonaną przez Sąd w ww. wyroku, a zatem należało uwzględnić ocenę co do mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów. Szczegółowo także organ wyjaśnił w zaskarżonej decyzji sposób naliczenia przyznanej płatności ONW w zmniejszonej wysokości na 2013 rok.

Wobec zatem stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z zachowaniem przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.

.