Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 499/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 i 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Sp. j. z siedzibą w O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T.Sp. j. z siedzibą w O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Pismem 31 stycznia 2011 r. strona skarżąca T. Sp. j. z siedzibą w O., reprezentowana przez radcę prawnego N. K., wniosła za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję ww. organu z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku strona wskazała, iż zaskarżoną decyzję otrzymała w dniu 8 grudnia 2010 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 7 stycznia 2011 r. Kierując się informacjami uzyskanymi na oficjalnej stronie internetowej Głównego Inspektora Transportu Drogowego ustaliła, iż siedziba organu mieści się przy ul. M. [...], [...] W. i na ten adres wniosła skargę za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego dnia 29 grudnia 2010 r. W dniu 25 stycznia 2011 r. operator publiczny dokonał zwrotu przesyłki zawierającej ww. skargę z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie". Strona wskazała również, iż operator publiczny dokonał dwukrotnego awizowania, a zatem on także uznał, iż siedziba organu mieści się przy ulicy wskazanej w adresie, w przeciwnym razie dokonałby zwrotu pisma z adnotacją, iż adresat nie ma siedziby pod danym adresem, względnie, iż zmienił adres swojej siedziby. W związku z powyższym strona wskazała, iż nie może być obciążana ujemnymi konsekwencjami faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez organ administracji publicznej. Jednocześnie strona wskazała, iż skoro odwołanie od decyzji zostało wniesione na obowiązujący wówczas adres tj. ul. M. [...], to organ powinien był zawiadomić stronę o zmianie adresu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu. Jednocześnie organ wskazał, iż strona skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika i na nim spoczywał obowiązek kierowania pism na właściwy adres w ustawowym terminie. Organ wskazał również, iż zaskarżona decyzja została skierowana do pełnomocnika strony skarżącej i zawierała stosowne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270

ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem przywrócenia terminu, zgodnie z art. 86 § 2 p.p.s.a,. jest spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego. Artykuł 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z treścią art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 4 ww. przepisu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005 r., Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 333). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Podkreślić należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu może zatem nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1254/09, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2044/09, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 2049/09).

Co prawda katalog przyczyn niezawinionych przez stronę, dających podstawę do przywrócenia terminu jest otwarty, niemniej jednak, w okolicznościach konkretnej sprawy należy badać przyczynę uchybienia terminu w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, iż dniem ustania przyczyny uchybienia terminu jest 25 stycznia 2011 r., tj. dzień zwrotu przez Pocztę Polską błędnie zaadresowanej korespondencji skarżącej. W konsekwencji przyjąć należy, że skarżąca ponownie składając skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia w dniu 1 lutego 2011 r. zachowała wspomniany wyżej 7 - dniowy termin.

Dokonując natomiast oceny pozostałych wymaganych przesłanek przywrócenia terminu, w ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a wskazane przez nią przyczyny nie usprawiedliwiają uchybienia terminu. Należy zauważyć bowiem, iż zaskarżona decyzja doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej zawierała wyczerpujące i jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie w pouczeniu decyzji został wskazany adres, na który należało przesłać skargę, tj. Główny Inspektor Transportu Drogowego, ul. P. [...], [...] W.. Dlatego też, w ocenie Sądu, nie można mówić o braku winy w uchybieniu terminu. Skoro bowiem organ wprost wskazał adres, na jaki należy przesłać skargę, to nie można przyjąć, iż wysłanie jej na inny adres, znaleziony na stronie internetowej, będzie stanowił wystarczającą przesłankę do przywrócenia terminu na wniesienie skargi. Zdaniem Sądu skarżąca nie dochowała należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.

Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 54/11 wskazał, iż nadanie skargi na niewłaściwy adres organu nie stanowi podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Natomiast w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1261/08 NSA wyraził pogląd, iż strona, która mimo prawidłowego pouczenia nie

stosuje się do tego pouczenia nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie zaistniały przeszkody fizyczne uniemożliwiające dokonanie czynności w przepisanym terminie. Błędu polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.