Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 870/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-08-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt. 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia p o s t a n a w i a: zwolnić S. D. od kosztów sądowych,


UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2008 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony przez S. D. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy, zarządzeniem referendarza sądowego wezwano S. D. do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie dokumentów potwierdzających podane we wniosku informacje, które to dokumenty wpłynęły do Sądu w dniu 1 lipca 2008 r.

Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przesłanych dokumentów wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem, synem i synową oraz dwójką wnuków. Skarżąca pobiera emeryturę w

wysokości 1212 zł netto miesięcznie, oraz, zgodnie z jej oświadczeniem, uzyskuje dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 1000 zł brutto miesięcznie. Mąż skarżącej pobiera świadczenie rentowe w wysokości 666 zł netto miesięcznie. Syn skarżącej uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1126 zł brutto miesięcznie (załączono zaświadczenie pracodawcy o wysokości otrzymywanego wynagrodzenia). Synowa skarżącej, przebywająca na urlopie wychowawczym, pobiera zasiłek rodzinny na dzieci w wysokości 112 zł miesięcznie oraz dodatek do zasiłku rodzinnego w wysokości 400 zł miesięcznie. Skarżąca posiada dom o powierzchni 100 m2. Jak wynika z przedłożonych przez skarżącą zeznań podatkowych dochód z prowadzonej przez

skarżącą działalności gospodarczej osiągnięty w roku 2007 sięgnął kwoty 21 998 zł, a dochód męża skarżącej z działalności gospodarczej w 2007 r. wyniósł 16 055 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zauważyć, iż wysokość dochodu osiąganego przez członków rodziny skarżącej w 2007 r. sięgała kwoty 1086 zł na osobę, przy czym w roku bieżącym, jak wynika z oświadczenia skarżącej jest znacznie niższy. Mając na względzie konieczność pokrycia niezbędnych kosztów utrzymania (w tym wydatków mieszkaniowych, związanych z zabezpieczeniem potrzeb wnuków lub wydatków na leczenie), zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Nie jest bowiem możliwe poczynienie przez ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania.

W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.