Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 370/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.230 par 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. w przedmiocie wpisu od skargi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 479/17 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 9 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. w sprawie sygn. akt I SA/Łd 479/17 wezwano M.S. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 9 lutego 2017 r. uchylającą zaskarżoną decyzję i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust.3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221 poz. 2193 ze zm., dalej: "Rozporządzenie RM")

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie wskazując, że "w ocenie strony z koniunkcji powołanych przepisów tj. art. 220 § 1 i 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) i rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek uiszczenia wpisu w wysokości odmiennej niż 500 zł.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stwierdzić należy, że Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów, wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych - 500 zł.

Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, że strona złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, uchylającą w całości decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, a więc wydaną w trybie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zm., dalej: "O.p.").

Kasacyjna decyzja organu odwoławczego, wydana w trybie art. 233 § 2 O.p. nie jest aktem prawnym, który kreuje bądź stwierdza istnienie określonej należności pieniężnej. Taka decyzja, zgodnie z powołanym przepisem, uchyla w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Akt ten ma procesowy (kasacyjny) charakter i nie kształtuje bezpośrednio zobowiązań materialnoprawnych podatnika. W tego rodzaju decyzji nie ustala się ani nie stwierdza istnienia po stronie podatnika skonkretyzowanego zobowiązania do zapłaty należności pieniężnej. Jej moc wiążąca ogranicza się do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji. Decyzją, której przedmiotem byłaby określona należność pieniężna, byłaby jedynie decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie (wymiarowe) organu pierwszej instancji, bądź decyzja reformatoryjna (por. postanowienie NSA z 3 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 636/11 oraz postanowienie NSA z 11 października 2013 r., sygn. akt II FZ 902/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie skargą zakwestionowano decyzję kasacyjną organu podatkowego drugiej instancji. Nie można więc przyjąć, że w sprawie tej istnieje wartość przedmiotu zaskarżenia. Zaskarżony akt prawny nie dotyczy należności pieniężnej w rozumieniu art. 216 p.p.s.a. ale dotyczy postępowania w sprawie podatkowej. W tego typu sprawach, zgodnie z art. 231 zd. drugie p.p.s.a., pobierany jest wpis stały, prawidłowo określony przez Sąd pierwszej instancji w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.