Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1322/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i 3 , art. 184, art. 197 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 grudnia 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.Z. i I.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 listopada 2011 roku, sygn. akt II SA/Gd 685/11 odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.Z. i I.Z. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] czerwca 2011 roku, nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został zawarty w skardze na powyższą decyzję. We wniosku tym nie zostało wykazane istnienie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji oraz brak było jakiegokolwiek innego uzasadnienia. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli E.Z. i I.Z. podnosząc, że w ich ocenie wystarczająco wykazali w rozpatrywanym wniosku, że dokonanie rozbiórki narazi ich na znaczne koszty. Ponadto powtórzyli zarzuty zawarte w skardze na decyzję organu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny, zgadza się z poglądem wyrażonym w zaskarżonym postanowieniu, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili zaistnienia przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, nie publ.). Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności. Ponieważ takie okoliczności nie zostały we wniosku wskazane, Sąd I instancji nie miał innej możliwości jak tylko odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W konsekwencji uznać należy, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił, iż wniosek strony nie zasługiwał na uwzględnienie.

Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.