Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 390/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1, art. 166
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 12/16 oddalające wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 12/16 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 listopada 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 12/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 października 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu oraz umorzenia postępowania sądowego wszczętego wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego.

Powyższe postanowienie z dnia 14 listopada 2016 r. wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 28 listopada 2016 r.

W dniu 2 grudnia 2016 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie wymienionego postanowienia Sądu z dnia 14 listopada 2016 r. "o dodatkowe pouczenie co do prawa wniesienia pozwu w sprawie do Sądu powszechnego".

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 12/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił powyższy wniosek. Sąd stwierdził, że żądanie skarżącego "o dodatkowe pouczenie co do prawa wniesienia pozwu w sprawie do Sądu powszechnego" jest niedopuszczalne w zakresie uzasadnienia orzeczenia. Natomiast sentencja postanowienia będącego przedmiotem wniosku o uzupełnienie, odpowiada prawu.

Ponadto Sąd wskazał, że zgodnie z art. 260 P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sentencji postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r. Sąd orzekł o utrzymaniu postanowienia referendarza w mocy.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", strona może domagać się uzupełnienia postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Stosownie do treści art. 260 P.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.

Wojewódzki Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 listopada 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 października 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, a zatem orzekł o całości sprawy. Stąd też żądanie uzupełnienia postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r. jako niedopuszczalne nie mogło zostać uwzględnione.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.