Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2308/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2019 r., [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu D. O. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 235 zł (dwieście trzydzieści pięć złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

D. O. (dalej: "skarżący") reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania za sporządzenie ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów niebezpiecznych.

Zarządzeniami z dnia 19 września 2019 r. skarżący wezwany został na adres profesjonalnego pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa dla pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi, nadesłania numeru PESEL skarżącego, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 235 zł – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 i 7).

Pismem z dnia 7 września 2019 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową w wysokości 17,00 zł, a także wskazał numer PESEL skarżącego. Jednocześnie złożył wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych (k. 16-19).

Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2019 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie IV SPP/Wa 506/19 pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 30 grudnia 2019 r. wezwano skarżącego uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 235 zł – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 21).

Z akt sprawy wynika, iż przesyłka sądowa, zawierająca odpis zarządzenia z 30 grudnia 2019 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 stycznia 2020 r. (k. 23).

Pełnomocnik skarżącego w dniu 24 stycznia 2020 r. nadał w placówce Poczty Polskiej S.A. pismo opatrzone tą samą datą, stanowiące uzupełnienie braków formalnych, do którego załączył potwierdzenie uiszczenia w dniu 24 stycznia 2020 r. wpisu sądowego od skargi (k. 24-26).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 235 zł – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zasadność tej kwoty wynika wprost z faktu, iż przedmiotem zaskarżenia jest akt, który w bezpośredni sposób nakłada obowiązek uiszczenia należności pieniężnej. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w ugruntowanym orzecznictwie NSA, w świetle którego niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z postanowieniem ustalającym wysokość należności pieniężnej, czy nakładającym obowiązek jej uiszczenia, zasadnym jest pobranie wpisu stosunkowego, nie zaś stałego (por. II OZ 690/19; II OZ 375/19; II OZ 63/19; I OZ 1040/18; II OZ 761/18 i przywołane tam orzecznictwo; II OZ 736/16; II OZ 1087/15; II OZ 413/12).

Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało przesłane pełnomocnikowi skarżącego pismem z dnia 9 stycznia 2020 r. Powyższa przesyłka została doręczona skarżącemu w dniu 15 stycznia 2020 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 22 stycznia 2020 r. Pełnomocnik skarżącego nadał pismo stanowiące uzupełnienie braków formalnych w dniu 24 stycznia 2020 r., także w tej samej dacie zaksięgowano przelew.

W świetle powyższych okoliczności, skarżący uchybił terminowi, a tym samym nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.

W związku z powyższym Sąd był zobligowany wniesioną skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., o czym postanowił jak w sentencji.