Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 889/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Opłaty administracyjne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 ust. 1, art. 148 ust. 4, art. 148b
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 153, art. 170
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 15 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2017 roku sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi S. K. uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] 2014 r. nr [...], ustalającą [...] i S. K. opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w m. C. , stanowiącej działki o nr [...] o pow. [...] ha, o nr [...] o pow. [...] ha oraz o nr [...] o pow. [...] ha, ark. mapy 6, obręb C., zapisanej w księdze wieczystej nr [...], w związku z wybudowaniem z udziałem środków Gminy S. [...] kanalizacji sanitarnej w ul. [...] w C. , przy której położona jest niniejsza nieruchomość.

W uzasadnieniu Sąd przywołał przepisy art. 4 pkt 11, art. 143 ust. 2, art. 144 ust. 1, art. 145 ust. 1 i 2, art. 146 ust. 1 i 2, art. 148b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm., dalej: u.g.n.), by następnie wskazać, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy skarżący poniósł nakłady związane ze stworzeniem warunków do podłączenia jego nieruchomości do urządzenia infrastruktury technicznej - sieci kanalizacji sanitarnej, a w rezultacie, czy istniały podstawy do umniejszenia opłaty adiacenckiej o wartość poniesionych nakładów, względnie odstąpienia od jej ustalenia w sytuacji, gdyby nakłady te przekroczyły wartość ustalonej opłaty.

Sąd wyjaśnił, że ustawodawca nie zdefiniował, co należy rozumieć pod użytym w art. 145 u.g.n. określeniem "po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości", co nie jest luką prawną, lecz stanowi celowy zabieg racjonalnego ustawodawcy zdającego sprawę sobie z tego, że moment ten ma charakter indywidualny i wiąże się z koniecznością uwzględnienia konkretnych okoliczności faktycznych i zastosowania odrębnych przepisów prawa. Wyrazem takiego uzasadnienia dla istoty wprowadzonej regulacji jest wskazanie w art. 148b ust. 1 u.g.n., że ustalenie, iż zostały stworzone warunki do podłączenia do urządzeń infrastruktury technicznej następuje na podstawie odrębnych przepisów oraz nałożenia w ust. 2 tego artykułu na właściwe podmioty obowiązku udzielania informacji określonym w pierwszym zdaniu tego przepisu podmiotom, że zostały stworzone warunki do podłączenia do urządzeń infrastruktury technicznej wystarczające do ustalenia opłaty adiacenckiej. Tak więc z art. 148b u.g.n. wynika, że ustawodawca określił stan, który należy uznać, że "stworzono warunki do podłączenia nieruchomości" w sposób złożony, pozostawiając otwartą kwestię ustalenia momentu, kiedy taki stan powstaje i uzależniając to ustalenie jedynie od faktycznego stworzenia warunków technicznych do podłączenia nieruchomości w rozumieniu odrębnych przepisów i nadając szczególne znaczenie dowodowe informacjom udzielonym przez właściwe podmioty, przez co rozumieć należy podmioty właściwe branżowo np. zakład gospodarki komunalnej.

Sąd przyjął, że stworzenie warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej oznacza w przypadku urządzenia kanalizacyjnego wykonanie kanału sanitarnego wraz z przykanalikami do poszczególnych nieruchomości znajdujących się w zasięgu tego urządzenia Wyjaśnił, że dla stworzenia warunków podłączenia nieruchomości do innych sieci uzbrojenia technicznego nie wystarczy wybudowanie przewodu głównego czy rozprowadzającego, ale inwestor zobowiązany jest również do wybudowania przyłączy funkcjonalnych do granicy nieruchomości. Użyty w art. 145 ust. 1 u.g.n. zwrot "po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej" oznacza - w przypadku urządzenia kanalizacyjnego - wykonanie kanału sanitarnego wraz z przykanalikami do poszczególnych nieruchomości znajdujących się w zasięgu tego urządzenia. Sąd dodał, że wskazówkę interpretacyjną dla wyjaśnienia, co oznacza sformułowanie "po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej" zawiera ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230 ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 1996 r. w sprawie urządzeń zaopatrzenia w wodę i urządzeń kanalizacyjnych oraz zasad ustalania opłat za wodę i wprowadzanie ścieków (Dz. U. Nr 151, poz. 716 ze zm.). Zgodnie z art. art. 100 ust. 1 Prawa wodnego, urządzenia kanalizacyjne wykonane są na koszt budżetu Państwa za zwrotem części kosztów przez zainteresowanych właścicieli nieruchomości, stanowią własność Państwa, a zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia utrzymanie i eksploatacja urządzeń kanalizacyjnych do pierwszej studzienki na przykanaliku, licząc od strony budynku, lub do miejsca przeznaczonego na jej wybudowanie należy do właścicieli tych urządzeń. Zdaniem, Sądu analiza przytoczonych przepisów wykazuje, że urządzenie kanalizacyjne to nie tylko kanał sanitarny, ale także przykanaliki - odgałęzienia - prowadzące do poszczególnych nieruchomości, do miejsca określonego w powołanym przepisie - § 1 rozporządzenia, a mianowicie pierwszej studzienki na przykanaliku, licząc od strony budynku. Kanał sanitarny i przykanaliki łącznie składają się na urządzenie kanalizacyjne służące do odprowadzania ścieków.

Ponadto zauważono, że zgodnie z art. 15 ust. 1 o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane zapewnić budowę urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych. Tym samym stworzenie warunków do podłączenia nieruchomości do urządzenia kanalizacyjnego, umożliwiających ustalenie przez gminę opłaty adiacenckiej na podstawie art. 145 ust. 1 u.g.n., jest to wykonanie kanału sanitarnego wraz z przykanalikami do poszczególnych nieruchomości znajdujących się w zasięgu tego urządzenia.

W kontekście powyższego Sąd stwierdził, iż z zebranego materiału dowodowego, uzupełnionego na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) o protokół odbioru w stanie odkrytym przyłącza kanalizacji sanitarnej nr [...] wynika, że organy orzekające nie wyjaśniły w sposób zgodny z wyżej prezentowaną wykładnią art. 145 i art. 148b u.g.n., czy w odniesieniu do nieruchomości skarżącego zaistniały tak pojmowane warunki techniczne do podłączenia nieruchomości nr [...], [...] i [...] w C. do nowowybudowanej infrastruktury technicznej – kanalizacji sanitarnej. Organy oparły swoje ustalenia jedynie na mapie inwentaryzacyjnej urządzeń podziemnych ([...]), która obrazuje jedynie przebieg przedmiotowej sieci kanalizacyjnej wraz z poszczególnymi (zaznaczonymi kolorem brązowym) studzienkami. Również rzeczoznawca majątkowy w sporządzonym operacie szacunkowym w żaden sposób okoliczności tej nie wyjaśnił, przyjmując a priori, że skarżący nie poniósł żadnych nakładów na rzecz budowy przedmiotowej kanalizacji sanitarnej. W ocenie Sądu wątpliwości tych nie rozwiały również złożone organowi odwoławczemu przez Wójta Gminy S. [...] wraz z odwołaniem wyjaśnienia, w których wskazuje, że Gmina wybudowała sieć od kanału sanitarnego do granicy nieruchomości skarżącego. Zdaniem Sądu organ odwoławczy uznając przyjęte przez organ I instancji dowody, uchylił się od wyjaśnienia, dlaczego odmówił mocy dowodowej twierdzeniom skarżącego w zakresie partycypowania w budowie przedmiotowej kanalizacji sanitarnej, tym bardziej, że skarżący w odwołaniu wyraźnie wskazał, że na swój koszt zlecił wykonanie "przyłącza kanalizacyjnego" od kolektora do pierwszej studzienki znajdującej się na terenie jego działki nr [...], a zatem fragmentu sieci kanalizacyjnej. Co więcej podniósł, a Kolegium nie ustosunkowało się do tego, że w aktach sprawy brak jest dokumentacji, z której wynikałoby, ze to Gmina faktycznie wybudowała tę część kanalizacji sanitarnej przy ul. [...] w C. .

Ponadto Sąd wskazał, że na przedłożonym protokole odbioru w stanie odkrytym przyłącza kanalizacji sanitarnej dokonanego przez [...] S.A. od S. K. pracownik podmiotu odbierającego odnotował, że protokół ten dotyczy odbioru wykonania przyłącza kanalizacyjnego do sieci kanalizacyjnej do pierwszej studzienki znajdującej się na terenie działki nr [...] (z datą 30.09.2015 r.). W samym protokole stwierdzono, że odbiór dotyczy przyłącza kanalizacji sanitarnej do kanału Ř 250 mm w ul. [...] do posesji przy ul. [...] nr [...] w C. nr działki [...].

Sąd wrócił też uwagę, że skarżący już do odwołania dołączył dokument – podpisane przez niego zlecenie wykonania przyłącza kanalizacyjnego, z którego wynika, że w dniu 18 maja 2011 r. zlecił wykonanie przyłącza kanalizacyjnego do posesji położonej w C. ul. [...] za cenę [...] zł. Przedstawił też fakturę VAT wystawioną przez P.B.I. [...] nr [...] na kwotę [...]zł za wykonanie przyłącza kanalizacji sanitarnej do posesji przy ul. [...] w C. . Dokumenty te stanowią istotne, ale pominięte przez organ odwoławczy, dowody w sprawie, które powinny zostać zbadane przy ponownym rozpoznaniu sprawy w kontekście oceny, czy skarżący partycypował w budowie przedmiotowej kanalizacji sanitarnej (art. 148 ust. 4 u.g.n.), a w rezultacie, czy istnieją podstawy do umniejszenia, względnie - w przypadku gdy koszty poniesione przez skarżącego okazałyby się na tyle wysokie – do odstąpienia od ustalenia opłaty adiacenckiej. Sąd przy tym stwierdził, że z dokumentów tych wynika, że wymienione w nich "przyłącze kanalizacyjne" nie oznacza przyłącza kanalizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, albowiem w dokumentach tych wskazuje się na odcinek "przyłącza" do posesji (pomiędzy pierwszą studzienką na posesji a kanałem – protokół odbioru), nie zaś pomiędzy budynkiem znajdującym się na posesji a pierwszą studzienką od niego usytuowaną. W ocenie Sądu Kolegium przy ponownym rozpoznaniu sprawy powinno ustalić, czy skarżący wykonał na własny koszt, a jeśli tak to jaki i w jakim terminie, odcinek sieci kanalizacyjnej od pierwszej studzienki znajdującej się na należącej do niego i jego małżonki nieruchomości do głównego kolektora znajdującego się w pasie drogowym ul. [...]. Dopiero rzetelne ustalenia w tym zakresie pozwolą na stwierdzenie, czy znajdzie zastosowanie przepis art. 148 ust. 4 u.g..n., co może – przy kwocie opłaty określonej na poziomie [...] zł – zasadniczo wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy.

Sąd uznał przy tym, że z uwagi na powyższe uchybienia przedwczesna była ocena legalności przeprowadzonej w niniejszej sprawie wyceny nieruchomości w kontekście wzrostu jej wartości spowodowanej uzbrojeniem w kanalizacje sanitarną.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2016 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając rozstrzygnięcie Kolegium wskazało, że organ I instancji omówił opinię biegłego w zaskarżonej decyzji w sposób bardzo dokładny. Organ odwoławczy stwierdził, że po dokonaniu szczegółowej analizy sporządzonego operatu szacunkowego podziela stanowisko Wójta Gminy S. [...], iż operat jest rzetelny, sporządzony zgodnie z przepisami oraz zasadami sztuki. Stosownie do przyjętego podejścia i metody biegły dokonał analizy lokalnego rynku nieruchomości gruntowych pod zabudowę mieszkaniową. Ustalając zaś wartość przed i po wybudowaniu urządzeń infrastruktury technicznej biegły prawidłowo przyjął do porównania kilkanaście nieruchomości podobnych. Dokonując zaś wyceny nieruchomości przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej przyjął do porównania kilkanaście nieruchomości gruntowych bez dostępu o kanalizacji sanitarnej na terenie Gminy S. [...] o przeznaczeniu tożsamym z przeznaczeniem nieruchomości wycenianej. Rzeczoznawca wyjaśnił, iż do analizy przyjął transakcje dotyczące nieruchomości podobnych z okresu 2-letniego. Wedle własnego doświadczenia oraz wiedzy biegły dokonał określenia cech nieruchomości oraz przypisania wag stosownym cechom. Kolegium uznało, że dobór cech nieruchomości i przypisanie im wag pozostawia się uznaniu rzeczoznawcy, który opiera się na swej specjalistycznej wiedzy. Dokonana wycena zdaniem organu II instancji poparta została uzasadnieniem wyboru metodologii oraz należytą analizą właściwego rynku nieruchomości. Również dobrane przez rzeczoznawcę transakcje nie budzą wątpliwości co do podobieństwa nieruchomości. Odnosząc się do twierdzeń strony o poniesionych nakładach w postaci wybudowania przykanalików Kolegium po analizie całości dokumentów oraz na podstawie uzyskanych informacji, załączonych nap inwentaryzacyjnych i zestawień przyłączy sanitarnych uznało, że dla przedmiotowych działek, w ramach realizowanej przez Gminę S. [...] inwestycji polegającej na budowie kanalizacji sanitarnej w C. , wykonane zostało odejście od kanału głównego w kierunku przedmiotowej nieruchomości o średnicy 160 mm. Długość wykonanego odejścia wynosiła 5,79 m i zrealizowano je na zlecenie i koszt Gminy S. [...]. Zgodnie z powyższym, zdaniem Kolegium, właściciele omawianych działek P. B. nie wykonali na własny koszt żadnego odcinka sieci kanalizacji sanitarnej. Kolegium uznało, że wynika to z zestawienia przyłączy sanitarnych dla ulic K., Ł. , Z. , R., M. oraz inwentaryzacji i szkiców geodezyjnych. P. część odejścia na terenie działek od granicy pasa drogowego, a zakończonego studzienką rewizyjną już na terenie przedmiotowej nieruchomości właściciele zrealizowali we własnym zakresie i na własny koszt. Kolegium wyjaśniło, że z informacji uzyskanych od organu I instancji wynika, że A. S.A. dokonywał odbioru kanalizacji sanitarnej na odcinku od kanału do pierwszej studzienki na podstawie protokołu odbioru przyłącza kanalizacji sanitarnej. Odcinek sieci od kanału do granicy nieruchomości odbierany jest łącznie z kanałem na podstawie protokołu odbioru sieci. Natomiast odcinek na terenie nieruchomości odbiorcy od granicy do pierwszej studzienki odbierany jest bez udziału Gminy na podstawie protokołu odbioru przyłącza, co może błędnie sugerować właścicielowi nieruchomości, że wykonał na własny koszt odcinek od kolektora do granicy nieruchomości.

S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 r. żądając uchylenia jej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W motywach skargi podniesiono, że organ odwoławczy nie zastosował się do wydanego w niniejszej sprawie wyroku WSA w Poznaniu z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt II SA/Po 125/15. Ponadto zdaniem skarżącego zaskarżona decyzja wydana została w sposób rażąco niedbały, z naruszeniem art. 107 § 3 K.p.a., albowiem w jej treści znalazły się rażące błędy w podaniu niewłaściwego nazwiska strony, a także zawarcia stwierdzenia, iż "odwołanie zasługuje na uwzględnienie". Skarżący wskazał też, że podanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji informacje, a także parametry wykonanych przyłączy nie odnoszą się d przedmiotowej sprawy, co budzi dodatkowe podejrzenia o brak właściwej staranności w jego przygotowaniu. Skarżący podkreślił, że największym uchybieniem jest fakt nieodniesienia się do wydanego w niniejszej sprawie wyroku Sądu.

W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie przed Sądem skarżący podkreślił, że kwota [...]zł, którą zapłacił wykonawcy była kwotą za wykonanie odcinka przyłącza od kolektora głównego do granicy działki oraz za wykonanie studzienki, znajdującej się ok. 80 cm od granicy działki. Zaznaczył, że nie zlecał wykonania tego przyłącza ani studzienki, prace te zleciła gmina, a on otrzymał jedynie rachunek do zapłaty. Dodał też, że długość odcinka przykanalika od kolektora do granicy jego działki to ok. 8 m, a następie na jego działce ok. 80 cm, bo tyle wynosi odległość od granicy działki do studzienki. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem wykonany jakoby kwota [...]zł obejmowała jedynie wykonanie studni i przykanalika od studzienki do granicy działki. Skarżący przedłożył do wglądu fakturę VAT [...] wraz z załącznikiem, po zapoznaniu się z którą zalecono sporządzenie jej kopii i załączenie jej do akt sądowych. Skarżący wyjaśnił, że kwota na fakturze [...] zł wynika z tego, że przy wykonaniu robót firma [...] uszkodziła mu kabel zasilający w następstwie czego spalił się wzmacniacz antenowy. W następstwie powyższego skarżący zakupił nowy wzmacniacz za kwotę [...]zł i o tę sumę firma [...] pomniejszyła należność i w związku z tym wpłacił na jej rzecz kwotę [...]zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna.

Zważyć należy, iż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: P.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Z kolei art. 170 P.p.s.a. przewiduje, iż orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Związanie oceną prawną, o której mowa w art. 153 P.p.s.a. i art. 170 P.p.s.a. oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w tej samej sprawie w przyszłości formułować nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Związanie sądu administracyjnego oceną prawną oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które byłyby sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem (por. wyrok NSA z dnia 2 września 2016 r., sygn. akt II OSK 2971/14, Lex nr 2119370). Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy, zaistniałych po wydaniu wyroku, oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Przy czym pojęcie "ocena prawna" w rozumieniu art. 153 P.p.s.a. oznacza wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w związku z rozpoznawaną sprawą. Ocena ta może się odnosić zarówno do przepisów prawa materialnego jak i procesowego. Musi ponadto pozostawać w logicznym związku z treścią orzeczenia sądu administracyjnego, w którym została sformułowana (por. wyrok NSA z dnia 1 września 2016 r., II FSK 2029/14, Lex nr 2118970).

Powyższe rozważania są o tyle istotne, iż w rozpatrywanej sprawie zagadnienie prawne, które było przedmiotem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a mianowicie w jaki sposób należy rozumieć użyte w art. 145 u.g.n. określenie "po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości", a w konsekwencji, czy skarżący S. K. jako współwłaściciel wraz z żoną A. K. nieruchomości stanowiącej działki nr [...], [...] położonej w C. przy ul. [...] partycypował w kosztach budowy infrastruktury technicznej tj. kanalizacji sanitarnej, a tym samym czy, a jeśli tak to w jakiej kwocie powinno się ustalić wobec Stanisława i A. K. opłatę adiacencką, wypowiedział się już tutejszy Sąd w prawomocnym wyroku z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt II SA/Po 125/15.

Uchylając decyzję SKO w P. z dnia [...] 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy S. [...] z dnia [...] 2014 r. ustalającą A. i S. K. opłatę adiacencką w wys. [...] zł z tytułu wzrostu wartości ww. nieruchomości w związku z wybudowaniem z udziałem środków Gminy S. [...] kanalizacji sanitarnej w ul. [...] w C. , przy której położona jest niniejsza nieruchomość, Sąd uznał, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie, uzupełnionego przez Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. o protokół odbioru w stanie odkrytym przyłącza kanalizacji sanitarnej nr [...] wynika, że organy orzekające nie wyjaśniły, czy w odniesieniu do nieruchomości skarżącego zaistniały warunki techniczne do podłączenia nieruchomości nr [...], [...] i [...] w C. do nowowybudowanej infrastruktury technicznej – kanalizacji sanitarnej.

Sąd stwierdził, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy skarżący poniósł nakłady związane ze stworzeniem warunków do podłączenia jego nieruchomości do urządzenia infrastruktury technicznej - sieci kanalizacji sanitarnej, a w rezultacie, czy istniały podstawy do umniejszenia opłaty adiacenckiej o wartość poniesionych nakładów, względnie odstąpienia od jej ustalenia w sytuacji, gdyby nakłady te przekroczyły wartość ustalonej opłaty. Sąd wyjaśnił, iż ustawodawca nie zdefiniował, co należy rozumieć pod użytym w art. 145 u.g.n. określeniem "po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości", co jednak nie jest luką prawną, lecz stanowi celowy zabieg racjonalnego ustawodawcy zdającego sprawę sobie z tego, że moment ten ma charakter indywidualny i wiąże się z koniecznością uwzględnienia konkretnych okoliczności faktycznych i zastosowania odrębnych przepisów prawa. Wyrazem takiego uzasadnienia dla istoty wprowadzonej regulacji jest wskazanie w art. 148b ust. 1 u.g.n., że ustalenie, iż zostały stworzone warunki do podłączenia do urządzeń infrastruktury technicznej albo warunki do korzystania z drogi, następuje na podstawie odrębnych przepisów oraz nałożenia w ust. 2 tego artykułu na właściwe podmioty obowiązku udzielania informacji określonym w pierwszym zdaniu tego przepisu podmiotom, że zostały stworzone warunki do podłączenia do urządzeń infrastruktury technicznej albo warunki do korzystania z wybudowanej drogi wystarczające do ustalenia opłaty adiacenckiej. Tak więc z art. 148b u.g.n. wynika, że ustawodawca określił stan, który należy uznać, że "stworzono warunki do podłączenia nieruchomości" w sposób złożony, pozostawiając otwartą kwestię ustalenia momentu, kiedy taki stan powstaje i uzależniając to ustalenie jedynie od faktycznego stworzenia warunków technicznych do podłączenia nieruchomości w rozumieniu odrębnych przepisów i nadając szczególne znaczenie dowodowe informacjom udzielonym przez właściwe podmioty, przez co rozumieć należy podmioty właściwe branżowo np. zakład gospodarki komunalnej.

Dalej Sąd zważył uznając dorobek doktryny i judykatury, iż stworzenie warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej oznacza w przypadku urządzenia kanalizacyjnego wykonanie kanału sanitarnego wraz z przykanalikami do poszczególnych nieruchomości znajdujących się w zasięgu tego urządzenia. Zaznaczył, iż przyjmuje się, że dla stworzenia warunków podłączenia nieruchomości do innych sieci uzbrojenia technicznego nie wystarczy wybudowanie przewodu głównego czy rozprowadzającego, ale inwestor zobowiązany jest również do wybudowania przyłączy funkcjonalnych do granicy nieruchomości. Dalej powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2000 r. sygn. akt OPK 4/00 (publ. ONSA 2000/4/143) wskazał, iż użyty w art. 145 ust. 1 u.g.n. zwrot "po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej" oznacza - w przypadku urządzenia kanalizacyjnego - wykonanie kanału sanitarnego wraz z przykanalikami do poszczególnych nieruchomości znajdujących się w zasięgu tego urządzenia. W uzasadnieniu tej uchwały stwierdzono, że wskazówkę interpretacyjną dla wyjaśnienia, co oznacza sformułowanie "po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej" zawiera ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230 ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 1996 r. w sprawie urządzeń zaopatrzenia w wodę i urządzeń kanalizacyjnych oraz zasad ustalania opłat za wodę i wprowadzanie ścieków (Dz. U. Nr 151, poz. 716 ze zm.). Zgodnie z art. art. 100 ust. 1 Prawa wodnego, urządzenia kanalizacyjne wykonane są na koszt budżetu Państwa za zwrotem części kosztów przez zainteresowanych właścicieli nieruchomości, stanowią własność Państwa, a zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia utrzymanie i eksploatacja urządzeń kanalizacyjnych do pierwszej studzienki na przykanaliku, licząc od strony budynku, lub do miejsca przeznaczonego na jej wybudowanie należy do właścicieli tych urządzeń. Analiza przytoczonych przepisów - ustawy Prawo wodne oraz aktu wykonawczego do niej wykazuje, że urządzenie kanalizacyjne to nie tylko kanał sanitarny, ale także przykanaliki - odgałęzienia - prowadzące do poszczególnych nieruchomości, do miejsca określonego w powołanym przepisie - § 1 rozporządzenia, a mianowicie pierwszej studzienki na przykanaliku, licząc od strony budynku. Kanał sanitarny i przykanaliki łącznie składają się na urządzenie kanalizacyjne służące do odprowadzania ścieków. Sąd podkreślił, iż wprawdzie przytoczona uchwała NSA podjęta została pod rządami ustawy z 1974 r. Prawo wodne, która to ustawa utraciła moc obowiązującą z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), tj. z dniem 1 stycznia 2002 r., jednakże regulująca obecnie problematykę zbiorowego odprowadzania ścieków ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, która weszła w życie z dniem 14 stycznia 2002 r., w art. 2 pkt 5 i 14 ustala, że przyłącze kanalizacyjne jest to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług, z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej, a urządzenie kanalizacyjne to m.in. sieci kanalizacyjne. Dalej Sąd zauważył, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane zapewnić budowę urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych. W związku z powyższym Sąd przyjął, że powołane przepisy wskazują, iż uchwała NSA z dnia 5 czerwca 2000 r. zachowała swą aktualność również pod rządami obecnie obowiązującej ustawy. Zatem także obecnie stworzenie warunków do podłączenia nieruchomości do urządzenia kanalizacyjnego, umożliwiających ustalenie przez gminę opłaty adiacenckiej na podstawie art. 145 ust. 1 u.g.n., jest to wykonanie kanału sanitarnego wraz z przykanalikami do poszczególnych nieruchomości znajdujących się w zasięgu tego urządzenia.

W świetle powyższego Sąd uznał, że organy orzekające nie wyjaśniły, czy w odniesieniu do nieruchomości skarżącego zaistniały tak pojmowane warunki techniczne do podłączenia przedmiotowej nieruchomości do nowowybudowanej kanalizacji sanitarnej. Swoje ustalenia oparły jedynie na mapie inwentaryzacyjnej urządzeń podziemnych (KERG 802-55/2011), która obrazuje jedynie przebieg przedmiotowej sieci kanalizacyjnej wraz z poszczególnymi (zaznaczonymi kolorem brązowym) studzienkami. Sąd stwierdził, iż w sporządzonym w niniejszej sprawie operacie szacunkowym również w żaden sposób nie wyjaśniono tej okoliczności, przyjmując a priori, że skarżący nie poniósł żadnych nakładów na rzecz budowy przedmiotowej kanalizacji sanitarnej. Wątpliwości tych nie rozwiały też złożone organowi odwoławczemu przez Wójta Gminy S. [...] wraz z odwołaniem wyjaśnienia, iż Gmina wybudowała sieć od kanału sanitarnego do granicy nieruchomości skarżącego. Sąd uznał, że Kolegium uznając przyjęte przez organ I instancji dowody, uchyliło się od wyjaśnienia, dlaczego odmówiło mocy dowodowej twierdzeniom skarżącego w zakresie partycypowania w budowie przedmiotowej kanalizacji sanitarnej, tym bardziej, że ten w odwołaniu wyraźnie wskazał, że na swój koszt zlecił wykonanie "przyłącza kanalizacyjnego" od kolektora do pierwszej studzienki znajdującej się na terenie jego działki nr [...], a zatem – w świetle powyższych rozważań - fragmentu sieci kanalizacyjnej. Co więcej skarżący podniósł, a Kolegium nie ustosunkowało się do tego, że w aktach sprawy brak jest dokumentacji, z której wynikałoby, ze to Gmina faktycznie wybudowała tę część kanalizacji sanitarnej przy ul. [...] w C. .

Sąd dodał, że na przedłożonym przez pełnomocnika skarżącego dokumencie w formie protokołu odbioru w stanie odkrytym przyłącza kanalizacji sanitarnej dokonanego przez [...] S.A. od S. K. pracownik podmiotu odbierającego odnotował, że protokół ten dotyczy odbioru wykonania przyłącza kanalizacyjnego do sieci kanalizacyjnej do pierwszej studzienki znajdującej się na terenie działki nr [...] (z datą 30.09.2015 r.). Ponadto w samym protokole stwierdzono, że odbiór dotyczy przyłącza kanalizacji sanitarnej do kanału Ř 250 mm w ul. [...] do posesji przy ul. [...] nr [...] w C. nr działki [...].

Nadto stwierdzono, że skarżący już do odwołania dołączył dokument – podpisane przez niego zlecenie wykonania przyłącza kanalizacyjnego, z którego wynika, że w dniu 18 maja 2011 r. zlecił wykonanie przyłącza kanalizacyjnego do posesji położonej w C. ul. [...] za cenę [...] zł. Przedstawił też fakturę VAT wystawioną przez P.B.I. [...] nr [...] na kwotę [...]zł za wykonanie przyłącza kanalizacji sanitarnej do posesji przy ul. [...] w C. . Sad uznał, że dokumenty te stanowią istotne, ale pominięte przez organ odwoławczy, dowody w sprawie, które powinny zostać zbadane przy ponownym rozpoznaniu sprawy w kontekście oceny, czy skarżący partycypował w budowie przedmiotowej kanalizacji sanitarnej (art. 148 ust. 4 u.g.n.), a w rezultacie, czy istnieją podstawy do umniejszenia, względnie - w przypadku gdy koszty poniesione przez skarżącego okazałyby się na tyle wysokie – do odstąpienia od ustalenia opłaty adiacenckiej. Stwierdził przy tym, że z przedłożonych przez skarżącego dokumentów wynika, że wymienione w nich "przyłącze kanalizacyjne" nie oznacza przyłącza kanalizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, albowiem w dokumentach tych wskazuje się na odcinek "przyłącza" do posesji (pomiędzy pierwszą studzienką na posesji a kanałem – protokół odbioru), nie zaś pomiędzy budynkiem znajdującym się na posesji a pierwszą studzienką od niego usytuowaną. Reasumując Sąd w powołanym wyroku wskazał, iż rolą organu odwoławczego przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie ustalenie, czy skarżący wykonał na własny koszt, a jeśli tak to jaki i w jakim terminie, odcinek sieci kanalizacyjnej od pierwszej studzienki znajdującej się na należącej do niego i jego małżonki nieruchomości do głównego kolektora znajdującego się w pasie drogowym ul. [...]. Dopiero rzetelne ustalenia w tym zakresie pozwolą na stwierdzenie, czy znajdzie zastosowanie przepis art. 148 ust. 4 u.g..n., co może – przy kwocie opłaty określonej na poziomie [...] zł – zasadniczo wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy.

Mając powyższe dokonaną przez Sąd wykładnię znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ocenę co do postępowania organów orzekających stwierdzić należy, że Kolegium wydając zaskarżoną decyzję dopuściło się naruszenia art. 153 i art. 170 P.p.s.a. poprzez niezastosowanie się zarówno do oceny prawnej i wytycznych co do dalszego postępowania przedstawionych przez Sąd.

Kolegium utrzymując w mocy decyzję Wójta Gminy S. [...] z dnia [...] 2014 r. ustalającą [...] i S. K. opłatę adiacencką w wys. [...] zł z tytułu wzrostu wartości przedmiotowej nieruchomości w związku z wybudowaniem z udziałem środków Gminy S. [...] kanalizacji sanitarnej w ul. [...] w C. , ograniczyło się do jednostronnej - z pominięciem dowodów przedstawionych przez stronę i wytycznych Sądu - oceny kwestii partycypacji skarżącego w wybudowaniu przedmiotowej kanalizacji. Stwierdziło, że dla przedmiotowych działek w ramach realizowanej inwestycji wykonane zostało odejście od kanału głównego w kierunku przedmiotowej nieruchomości o średnicy 160 mm. Długość wykonanego odejścia wynosiła 5,79 m i zrealizowano je na zlecenie i koszt Gminy S. [...]. Kolegium podając błędnie nazwisko strony wskazało, że właściciele działek P. B. nie wykonali na własny koszt żadnego odcinka sieci kanalizacji sanitarnej, co wynika z zestawienia przyłączy sanitarnych dla ulic K., Ł. , Z. , R., M. oraz inwentaryzacji i szkiców geodezyjnych. Dalej wyjaśniło, że pozostałą część odejścia na terenie działek od granicy pasa drogowego, a zakończonego studzienką rewizyjną już na terenie przedmiotowej nieruchomości właściciele zrealizowali we własnym zakresie i na własny koszt. Organ odwoławczy wyjaśnił, że z informacji uzyskanych od organu I instancji wynika, że [...] S.A. dokonywał odbioru kanalizacji sanitarnej na odcinku od kanału do pierwszej studzienki na podstawie protokołu odbioru przyłącza kanalizacji sanitarnej. Odcinek sieci od kanału do granicy nieruchomości odbierany jest łącznie z kanałem na podstawie protokołu odbioru sieci. Natomiast odcinek na terenie nieruchomości odbiorcy od granicy do pierwszej studzienki odbierany jest bez udziału Gminy na podstawie protokołu odbioru przyłącza, co może błędnie sugerować właścicielowi nieruchomości, że wykonał na własny koszt odcinek od kolektora do granicy nieruchomości.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że Kolegium nie tylko nie uwzględniło oceny prawnej sformułowanej przez Sąd w wydanym w niniejszej sprawie wyroku, ale i nie odniosło się do przedłożonych przez skarżącego dowodów wskazujących na poniesienie przez niego kosztów wykonania "przyłącza kanalizacyjnego" od kolektora do pierwszej studzienki znajdującej się na terenie działki nr [...], a zatem fragmentu sieci kanalizacyjnej.

Przypomnieć należy, iż Sąd stanął na stanowisku, że urządzenie kanalizacyjne to nie tylko kanał sanitarny, ale także przykanaliki - odgałęzienia - prowadzące do poszczególnych nieruchomości, do miejsca określonego w § 1 rozporządzenia w sprawie urządzeń zaopatrzenia w wodę i urządzeń kanalizacyjnych oraz zasad ustalania opłat za wodę i wprowadzanie ścieków, a mianowicie pierwszej studzienki na przykanaliku, licząc od strony budynku. Kanał sanitarny i przykanaliki łącznie składają się na urządzenie kanalizacyjne służące do odprowadzania ścieków.

Kolegium całkowicie pominęło dowody przedstawione przez S. K. w postaci zlecenia wykonania przyłącza kanalizacyjnego do posesji położonej przy ul. [...] w C. za kwotę [...]zł, wystawionego przez S. K. w dniu 18 maja 2011 r., a także faktury VAT nr [...] z dnia 20 września 2012 r. na kwotę [...]zł, wystawionej przez Przedsiębiorstwo Budowlano-Inżynieryjne [...], z której wynika, że wykonawca wykonał przyłącze kanalizacji sanitarnej do posesji ul. [...] w C. . Z wyjaśnień złożonych przez skarżącego na rozprawie przed Sądem wynika, że kwota [...]zł została umniejszona o [...] zł, wobec rachunku z dnia 18 maja 2011 r., z uwagi na zniszczenie przez wykonawcę (firmę [...], w trakcie prowadzonych robót, kabla zasilającego w następstwie czego doszło do uszkodzenia wzmacniacza antenowego.

Nadto Kolegium uznając, że dla przedmiotowych działek w ramach realizowanej inwestycji wykonane zostało odejście od kanału głównego w kierunku przedmiotowej nieruchomości o średnicy 160 mm, którego długość wynosiła 5,79 m, na zlecenie i koszt Gminy S. [...], nie tylko nie uwzględniło przedłożonych przez stronę ww. dowodów w postaci faktury VAT oraz zlecenia wykonania przyłącza kanalizacyjnego do posesji nr [...], ale i pominęło wyjaśnienie wykonawcy – P.B.I. [...] z dnia 8 kwietnia 2016 r., który podał, że na zlecenie i koszt właściciela działki nr [...] wykonał fragment odejścia kanalizacji sanitarnej Ř 160 PVC od kolektora głównego w zakresie od granicy działki do studzienki na działce nr [...]. W ostatnio powołanym piśmie wykonawca wyjaśnił, że powyższe zlecenie obejmowało wykonanie studni DN425, rury Ř 160 PVC od granicy działki do studni DN425, wykop i zasypanie z zagęszczeniem oraz obsługę geodezyjną powykonawczą. Jednocześnie przedstawiono mapę obrazującą zakres wykonanych prac.

Kolegium zaś nie ustosunkowując się do powyższych dowodów, które wskazują na partycypację skarżącego w budowie odcinka od kolektora głównego do pierwszej studzienki znajdującej się na terenie działki nr [...], uznało wyjaśnienia [...] S.A. z dnia 18 sierpnia 2016 r. oraz Dyrektora P.B.I. P. K. z dnia 7 października 2016 r. Spółka [...] w podanym piśmie poinformowała Wójta S. [...], że przyłącza kanalizacji sanitarnej do nieruchomości zlokalizowanych na długości sieci kanalizacyjnej 250 mm PVC odebranej dnia 3 listopada 2011 r. w ulicach: Ł. , K., Z. , [...], R. w C. (inwestro – Urząd Gminy S. [...] odbierane są z długością całkowitą od kanału w ulicy do studni rewizyjnej na posesji. Z kolei P. K. w imieniu P.B.I. [...] odpowiadając na wezwanie organu I instancji do złożenia wyjaśnienia jaki zakres inwestycji (na odcinku od kolektora do studzienki na terenie działki nr [...]) obejmowały prace wykonane przez firmę [...] na rzecz zlecającego – Gminy, a jaki zakres prac wykonano na rzecz właścicieli – [...] i S. K., podał, że P.B.I. [...] realizowało inwestycję polegającą na budowie sieci kanalizacji sanitarnej w C. zgodnie z zakresem umowy, spójnym z przedmiarem ofertowym oraz zgodnym z zapisami zawartymi w SIWZ. Wyjaśnił, że zakres zamówienia m.in. obejmował budowę sieci kolektora głównego wraz z odejściami z rur PVC Ř 160 do granic nieruchomości i na tym zakres wg umowy się kończył. P. część odejścia, a więc od granicy nieruchomości, zakończonego studzienką rewizyjną mieszczącą się już na terenie nieruchomości, jak również dalsze podłączenie do budynku mieszkalnego pozostawało w gestii właściciela działki. Ten etap prac właściciel nieruchomości wykonywał na własny koszt. Dalej w tym samym piśmie P. K. wskazał, że według dokumentów będących w posiadaniu UG (odbiory końcowe, [...], zestawienia długości przyłączy do granic nieruchomości, szkice geodezyjne) wynika, że długość odcinka sieci wykonanego na koszt UG wynosi 7,90 mb, a odcinek wykonany na koszt właściciela wynosi 1,0 mb.

Dostrzegając sprzeczność pomiędzy powołanymi wyjaśnieniami złożonymi przez P. K. i spółkę [...], które nie zostały poparte przedłożeniem żadnych dowodów odnośnie sformułowanych w tych wyjaśnieniach twierdzeń, stwierdzić należy, iż obowiązkiem Kolegium było, wziąwszy też pod uwagę wydany w niniejszej sprawie wyrok i jego wytyczne, rozważenie całości zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego, celem ustalenia, czy faktycznie, a jeśli tak na ile (w jakim zakresie) S. K. uczestniczył w kosztach budowy kanalizacji sanitarnej.

Uznawszy za jednostronne stanowisko organu odwoławczego odnoszące się jedynie wybiórczo do dowodów wskazujących na brak partycypacji skarżącego przy budowie przedmiotowej kanalizacji sanitarnej, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 153 P.p.s.a.

Niezależnie od niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy, a wskazywanych przez Sąd w wyroku z dnia 13 października 2013 r. okoliczności faktycznych sprawy oraz nieodniesienia się do całości materiału dowodowego sprawy, w tym obejmującego dokumenty przedłożone przez skarżącego na rozprawie w dniu 13 października 2015 r. (które organ mógł pozyskać chociażby poprzez wypożyczenie akt sądowych sprawy sygn. II SA/Po 125/16 i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w aktach tych znajdujących się) organ nie zastosował się także do przedstawionej przez Sąd w tymże prawomocnym orzeczeniu wykładni przepisów prawa materialnego. Skoro bowiem sąd wskazał, że urządzenie kanalizacyjne to nie tylko kanał sanitarny, ale także przykanaliki - odgałęzienia - prowadzące do poszczególnych nieruchomości, do miejsca określonego w § 1 rozporządzenia w sprawie urządzeń zaopatrzenia w wodę i urządzeń kanalizacyjnych oraz zasad ustalania opłat za wodę i wprowadzanie ścieków, a mianowicie pierwszej studzienki na przykanaliku, licząc od strony budynku, który to pogląd w pełni podziela i przyjmuje za własny także sąd orzekający w niniejszej sprawie, to organ ustalając, iż skarżący sfinansował budowę przykanalika od granicy swojej nieruchomości do pierwszej studzienki na tej nieruchomości winien był przyjąć, że co najmniej odnośnie tego odcinka doszło do poczynienia przez skarżącego nakładów na rzecz budowy poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej o jakich mowa w art. 148 ust. 4 u.g.n.

Powyższe nakładało na organ obowiązek ustalenia jak cześć kosztów poniesionych przez skarżącego na rzecz P.B.I. [...] dotyczyła wykonania studzienki na działce nr [...], a jaka fragmentu przykanalika w zakresie od granicy działki do studzienki na działce (wersja przedstawiana przez wykonawcę), względnie od kolektora głównego do studzienki na działce (wersja przedstawiana przez skarżącego). Niezależnie bowiem od tego, którą z powyższych wersji organ w oparciu o kompletnie zebrany i oceniony materiał dowodowy uzna za prawdziwą, w kontekście oceny prawnej przedstawionej przez tut. sąd w prawomocnym wyroku z dnia 13 października 2015 r. nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, iż koszty realizacji fragmentu przykanalika do pierwszej studzienki na nieruchomości, zarówno w części leżącej w granicach nieruchomości, jak i poza nią stanowią nakłady na rzecz budowy urządzenia infrastruktury technicznej w postaci kanalizacji i pomniejszają różnicę między wartością, jaką nieruchomość ma po wybudowaniu urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką miała przed ich wybudowaniem, zaś koszty poniesione przez właściciela działki na wykonanie będącej jego własnością studzienki nie stanowią tego rodzaju nakładów i podlegają odliczeniu od kwoty przyrostu wartości nieruchomości stanowiącej podstawę do wyliczenia wielkości opłaty adiacenckiej.

Niezależnie od powyższych rozważań Sąd z urzędu pragnie zauważyć, iż przepis art. 156 ust. 4 u.g.n. określa, że operat szacunkowy może być wykorzystywany po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego. Potwierdzenie aktualności operatu następuje przez umieszczenie stosownej klauzuli w operacie szacunkowym przez rzeczoznawcę, który go sporządził. Kolegium zaś rozpoznając sprawę ponownie nie zwróciło się do biegłego A. J. o potwierdzenie aktualności sporządzonego na potrzeby niniejszej sprawy operatu szacunkowego, pochodzącego z dnia 17 maja 2014 r., choć od jego sporządzenia upłynęło przeszło 2 lata. Brak potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego jest uchybieniem istotnym i nie pozwala na rozstrzygnięcie, czy dane stanowiące podstawę wyceny i w efekcie oparta na nich opłata jest zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. Organ ustalający wysokość renty planistycznej winien orzekać bowiem na podstawie aktualnego operatu szacunkowego. Dotyczy to także organu odwoławczego, który zobligowany jest do powtórnego, merytorycznego rozpoznania sprawy w jej całokształcie według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu podejmowania rozstrzygnięcia przez ten organ, a nie jedynie do kontroli decyzji organu I instancji. W konsekwencji znajdujący się w aktach sprawy istotny materiał dowodowy - operat szacunkowy - musi nadawać się do wykorzystania także w postępowaniu odwoławczym (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 3 czerwca 2016 r., II SA/Po 357/16, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego powodu Sąd uznał za przedwczesne dokonywanie oceny sporządzonego w niniejszej sprawie operatu szacunkowego pod kątem jego przydatności dla ustalenia wobec [...] i S. K. opłaty adiacenckiej.

Mając na względzie stwierdzone wyżej uchybienia Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję, o czym orzeczono w pkt. I. wyroku.

Wskazać wreszcie należy, iż choć trafne okazały się zarzuty skarżącego co do niechlujności w sporządzeniu uzasadnienia decyzji organu II instancji, gdzie pojawiły się zapisy niewątpliwie nieodnoszace się do niniejszej sprawy, co niewątpliwie stanowiło naruszenie przepisów postępowania w tym art..8 i 11 K.p.a., to jednak nie mogły one stanowić samodzielnej przesłanki uchylenia zaskarżonej decyzji, albowiem nie wykazano w skardze ich wpływu na treść rozstrzygnięcia, wpływu takiego nie dopatrzył się także działający z urzędu Sąd, zaś zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania może stanowić przesłankę uchylenia przez sąd decyzji administracyjnej tylko wtedy jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy kierując się normą określoną w art. 153 P.p.s.a. uwzględni ocenę prawną i wytyczne co do dalszego postępowania wyrażone w uprzednim wyroku z dnia 13 października 2015 r. sygn. akt II SA/Po 125/15, jak i niniejszym wyroku, w szczególności biorąc pod uwagę dowody przedstawione przez stronę na okoliczność poniesienia przez niego nakładów na rzecz budowy kanalizacji sanitarnej w ul. [...] w C. na odcinku od kolektora głównego nie tylko do granicy działki skarżącego o nr [...], ale do studzienki rewizyjnej znajdującej się na tej posesji. Obowiązkiem Kolegium będzie również wystąpienie do rzeczoznawcy o umieszczenie klauzuli aktualizacyjnej na sporządzonym w niniejszej sprawie operacie, względnie – w sytuacji gdyby operat okazał się nieaktualny – rozważenie zlecenia sporządzenia nowego operatu w ramach uzupełnienia postępowania wyjaśniającego (art. 136 K.p.a.) bądź uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Sąd na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych w kwocie [...]zł, tytułem uiszczonego wpisu od skargi.