Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1194/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 23 kwietnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn na skutek wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2007r. WSA we Wrocławiu odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W.

W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że strona skarżąca pomimo wezwana do uzupełniania braków fiskalnych skargi w postaci wpisu, które zostało jej doręczone w dniu 19 lipca 2007r., nie uiściła należnego wpisu w zakreślonym terminie, który kończył się upływem dnia 26 lipca 2007r.

Pismem z dnia 30 sierpnia 2007r. strona skarżąca oświadczyła, że wniosła należny wpis sądowy za pośrednictwem Poczty Polskiej z placówki w K. w wymaganym terminie, na co posiada dowód nadania. Z powodu braku dostępu do kserokopiarki i ewentualnym prowadzeniem postępowania reklamacyjnego związanego z nieterminowym działaniem Poczty Polskiej wskazała, że nie może przedłożyć posiadanego dowodu nadania. W związku z zaistniała sytuacją strona skarżąca wniosła o przedłużenie terminu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego aż do momentu wyjaśnienia co stało się z wysłanymi pieniędzmi.

W kolejnym piśmie z dnia 8 października 2007r. strona skarżąca sprecyzowała swoje żądanie wnosząc o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że wpis do którego została zobowiązana, jak wynika z ustaleń WSA, został dokonany w ustawowym terminie przekazem pocztowym z dnia 3 sierpnia 2007r., a kwota na rachunek na rachunek sądu wpłynęła 7 sierpnia 2007r. W jej ocenie jedynym niedopatrzeniem było nie wpisanie na dowodzie wpłaty sygnatury sprawy, co skutkowało, ze w chwili wydania przedmiotowego postanowienia o odrzuceniu skargi opata sądowa nie mogła być zaksięgowana w sposób prawidłowy pod wskazaną sygnaturą. Strona skarżąca podkreśliła, że dokonała wpłaty przekazem pocztowym w ostatnim zakreślonym dniu do jej uiszczenia jakim był dzień 26 lipca 2007r. W załączniku strona skarżąca przedłożyła kserokopię druku dokonania wpłaty wpisu od skargi.

Z treści dowodu nadania przekazu pocztowego wynika, że strona skarżąca dokonała na rzecz WSA we Wrocławiu wpłaty kwoty 270 zł w dniu 27 lipca 2007r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wśród podstawowych wymogów każdej czynności procesowej mieści się konieczność jej dokonania w określonym terminie.

Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej u.p.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 tej samej ustawy).

Mocą art. 220 § 1 zd. 2 u.p.p.s.a. przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę, o której mowa w wyżej powołanym przepisie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Termin ten jest terminem prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a.

Podkreślić należy, że we wszystkich obowiązujących w Polsce procedurach obowiązuje zasada, że bezskuteczność czynności procesowej dokonanej przez stronę postępowania, wobec uchybienia terminu do jej dokonania, strona może zwalczać dwoma środkami. Albo podważając akt stwierdzający uchybienie terminu jako wadliwy, albo też wnosząc o przywrócenie terminu do dokonania czynności.

Z akt sprawy niezbicie wynika, że wpis od skargi został uiszczony z naruszeniem zakreślonego siedmiodniowego terminu. W takiej sytuacji, jedynym właściwym narzędziem prawnym jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu do skargi. Dla skutecznego wniesienia tego wniosku należy spełnić szereg wymogów. W przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny prośbę o jego przywrócenie i jednocześnie dokonać czynności, dla której był on zakreślony (art. 87 u.p.p.s.a.). Następnie zgodnie z § 3 wymienionego przepisu wniosek wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Natomiast stosownie do treści art. 86 § 1 u.p.p.s.a., wniosek powinien zawierać uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się więc z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz B. Adamiak i J. Borkowski 7. wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck z 2005 r. str. 334). W konsekwencji to na stronie ciąży obowiązek uwiarygodnienia, poprzez przedstawienie stosownej argumentacji, że dochowała ona należytej staranności, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanego i istniejącej przez cały czas, aż do wniesienia wniosku.

W rozpatrywanej sprawie pismo skarżącej z dnia 8 października 2007 r. nie spełnia żadnego z wyżej wymienionych wymogów stąd też nie może skutkować przywróceniem terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Zauważyć należy, że pismo to nie tylko nie zawiera elementów, o których mowa w art. 87 § 2 u.p.p.s.a., lecz wręcz przeciwnie strona skarżąca w istocie polemizuje w nim z kierunkiem rozstrzygnięcia sądu w przedmiocie odrzucenia skargi. We wniosku strona skarżąca podnosi, że wpis do którego była zobowiązana został dokonany w ostatnim dniu ustawowego terminu do uiszczenia wpisu tj. w dniu 26 lipca 2007r. Zdaniem strony skarżącej jedynym niedopatrzeniem z jej strony było nie wpisanie na dowodzie wpłaty sygnatury sprawy co skutkowało tym, że w chwili wydawania postanowienia o odrzuceniu skargi opłata sądowa nie mogła być zaksięgowana w sposób prawidłowy pod wskazaną sygnaturą.

Ponadto strona skarżąca wskazuje na fakt późnego zaksięgowania jej wpłaty, co nastąpiło dopiero po jedenastu dniach od chwili dokonania przedmiotowej czynności.

Z powyższą argumentacją strony skarżącej nie można się zgodzić. Spostrzec bowiem należy, że powodem odrzucenia skargi nie był fakt pominięcia przez stronę skarżąca odpowiedniego oznaczenia tytułu wpłaty, co jak twierdzi wynikać miało z jej niedopatrzenia.

Z treści postanowienia o odrzuceniu skargi wynika bowiem jednoznacznie, że powodem odrzucenia skargi był brak uiszczenia należnego wpisu w zakreślonym terminie, który upływał z dniem 26 lipca 2007.

Z przedstawionego przez stronę skarżącą dowód nadania przekazu pocztowego w sposób jednoznaczny wynika, że strona skarżąca nie tyle nie uiściła należnego wpisu lecz dokonała przedmiotowej czynności dopiero w dniu 27 lipca 2007r. a wiec z jednodniowym opóźnieniem.

Reasumując powyższe rozważania brak jest podstaw do uznania, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło w wyniku niezachowania przez stronę należytej staranności a skarżąca nie uwiarygodniła, iż uchybienie to nastąpiło bez jej winy i z trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od jej osoby.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 ustawy procesowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.