Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 593/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi S. G. i J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...]; 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego solidarnie na rzecz skarżących S. G. i J. G. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu jest skarga J. G.

i S. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Nr [...] z [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco:

Decyzją znak [...] z [...] maja 1985 r. Naczelnik Gminy P. udzielił B. G. i T. G. (zwani dalej: inwestorzy) pozwolenia na budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej typu [...].

W dniu 15 września 2010 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. (dla powiatu r., zwany dalej: PINB, organ I instancji) wpłynął wniosek inwestora o udzielenie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku mieszkalnego położonego na działce nr ewid. [...] przy ul. B.

w P. - w części piwnic. Przy wniosku złożono projekt budowlany zmiany sposobu użytkowania piwnic na warsztat wraz z dokumentacją.

Decyzją Nr [...] z [...] grudnia 2010 r. organ I instancji udzielił inwestorowi pozwolenia na użytkowanie lokalu jako warsztatu elektromechaniki pojazdowej w części piwnic budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości P..

W wyniku zainicjowanego przez J. G. i S. G. (zwani dalej: skarżący) postępowania nieważnościowego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: WINB, organ odwoławczy) decyzją Nr [...] z [...] marca 2013 r. stwierdził nieważność decyzji organu I instancji Nr [...] z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części piwnic. W związku ze skargą skarżących na bezczynność organu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie VIII Wydział Zamiejscowy w Radomiu wyrokiem z 8 stycznia 2014 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 48/13, zobowiązał PINB do wydania rozstrzygnięcia w sprawie zmiany sposobu użytkowania lokalu znajdującego się w części piwnic budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] położonego w P., w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku.

Postanowieniem Nr [...] z [...] maja 2016 r. organ I instancji nakazał inwestorom wstrzymanie użytkowania części piwnic przedmiotowego budynku mieszkalnego użytkowanych na cele warsztatu samochodowego oraz przedstawienie

w terminie do 22 sierpnia 2016 r.: 1) opisu i rysunku określającego usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowlanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której dokonana została zmiana sposobu użytkowania; 2) zwięzłego opisu technicznego, określającego rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby również danymi technologicznymi; 3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 4) zaświadczenia Burmistrza Miasta P.

o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; 5) ekspertyzy technicznej wykonanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń

w odpowiedniej specjalności; 6) uzgodnienia lub opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej

i Państwowej Straży Pożarnej. Dokumenty objęte m. in. ww. postanowieniem inwestor złożył 25 maja 2016 r. (osobiście w organie oraz za pośrednictwem urzędu pocztowego).

W dniu 8 i 13 lipca 2016 r. organ I instancji przeprowadził na działce inwestora niezapowiedziane oględziny, w wyniku których ustalił, że zarówno brama wjazdowa na posesję, jak również wrota drewniane garażu pozostawały zamknięte. Otwarte były jedynie drewniane drzwi sąsiadujące z wrotami garażowymi. Nie zaobserwowano osób przebywających na terenie nieruchomości. Nie stwierdzono obecności osób jak

i odgłosów bądź woni dochodzących z wnętrza budynku wskazujących na wykonywanie w nim działalności warsztatowej.

Postanowieniem Nr [...] z [...] sierpnia 2016 r. PINB zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie nielegalnego użytkowania części piwnic jako warsztatu samochodowego w przedmiotowym budynku. Postępowanie zostało podjęte postanowieniem Nr [...] z [...] kwietnia 2017 r.

Decyzją Nr [...] z [...] kwietnia 2016 r. PINB, działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., zwana dalej: k.p.a.) orzekł o umorzeniu postępowania administracyjne w sprawie nielegalnego użytkowania części piwnic jako warsztatu samochodowego w budynku usytuowanym na działce nr ewid. [...] położonej

w P..

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że w wyniku analizy akt postępowań administracyjnych związanych z nielegalnym użytkowaniem części piwnic jako warsztatu samochodowego w spornym budynku oraz robotami wykonanymi po wygaszeniu pozwolenia na budowę, stwierdzono, że pomieszczenie garażowe użytkowane w późniejszym okresie jako warsztat naprawy samochodów nie było przewidziane w opracowaniu projektowym - projekcie typowym [...]. Jak wynika

z przeglądu akt pomieszczenie to powstało po wygaszeniu przez Burmistrza Miasta P. pozwolenia na budowę (decyzja o wygaszeniu znak [...] z [...] sierpnia 1996 r.), a więc jego wykonanie stanowiło samowolę budowlaną. Organy nadzoru budowlanego zobowiązane są w pierwszej kolejności zbadać legalność istnienia obiektu lub jego części. Dlatego też dalsze postępowanie administracyjne

w sprawie przedmiotowego budynku prowadzone będzie w zakresie zbadania legalności powstania jego poszczególnych elementów konstrukcyjnych. Dokładnie zbadana zostanie chronologia wykonania poszczególnych elementów budynku

z porównaniem dat ich powstania w stosunku do daty utraty - wygaszenia pozwolenia na budowę. Następnie PINB podejmie procedury mające na celu doprowadzenie wykonanego na obecnym etapie budynku do stanu zgodnego z prawem budowlanym. W konsekwencji ocenił, że nie może badać legalności sposobu użytkowania pomieszczenia, którego legalność powstania nie została potwierdzona stosownymi dokumentami.

W odwołaniu złożonym na powołaną decyzję skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podnieśli, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest nielegalnie dokonana zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń piwnic do naprawy samochodów, a nie to czy obiekt został wybudowany legalnie, czy też nie. Sam fakt, że obiekt w chwili dokonania tej samowolnej zmiany nie był odebrany do użytku nawet prywatnego był i jest PINB znany od 2008 r. Podali także, iż do chwili obecnej organ I instancji nie wykonał wydanego w niniejszej sprawie prawomocnego wyroku WSA

w Warszawie z 8 stycznia 2014 r. o sygn. akt. VIII SAB/Wa 48/13.

Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot oceny w niniejszej sprawie decyzją Nr [...] z [...] czerwca 2017 r. WINB, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U.

z 2016 poz. 290 ze zm., zwana dalej: p.b.), orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji

w mocy.

W uzasadnieniu decyzji, po przedstawieniu stanu sprawy WINB stwierdził zasadność podjętego przez organ I instancji rozstrzygnięcia. Wskazał, iż jak wynika

z zebranych w postępowaniu dokumentów, w sprawie bezsprzeczny jest fakt użytkowania części piwnic w budynku mieszkalnym przy ul. B. w P. jako warsztatu samochodowego. Niemniej jednak dogłębna analiza akt sprawy spowodowała wątpliwości co do legalności części piwnic budynku usytuowanego na ww. nieruchomości, w których prowadzona jest działalność gospodarcza "M.G. [...] ". Z dokumentów sprawy, a przede wszystkim z projektu [...] wraz z planem zagospodarowania terenu dla obu części budynku bliźniaczego wynika, że piwnica w której prowadzona jest ww. działalność oznaczona jest jako "część niepodpiwniczona". Inwestor uzyskując [...] października 1997 r. potwierdzenie zgłoszenia częściowego odbioru piwnic dołączył opis techniczny, w którym znajduje się rzut piwnic, na którym piwnica oznaczona jest jako "część budynku w budowie". W dzienniku budowy Nr [...] dla spornego budynku kierownik budowy (H. N.) nie zamieścił wpisu o wykonaniu piwnicy.

W dzienniku budowy wskazano, że: wytyczono zarys fundamentów segmentu budynku, wykonano wykopy, szalowanie ław i ich zbrojenie, następnie przystąpiono do zalania ław warstwami betonu. Przed przystąpieniem do robót murowanych dokonano odbioru ław fundamentowych. Dokonano odbioru zbrojenia stropu oraz szalunków. Zezwolono na wylanie betonu konstrukcyjnego klasy B-15 na stropie i schodach. Na tym zakończono wpisy w dzienniku budowy.

Zdaniem organu odwoławczego w świetle powyższych ustaleń brak jest podstaw do podejmowania dalszych czynności z zakresu nadzoru budowlanego w sprawie nielegalnej zmiany sposobu użytkowania części piwnic jako warsztatu samochodowego skoro została ona wykonana nielegalnie. Prowadzenie postępowania co do przystąpienia do użytkowania obiektu lub jego części może mieć miejsce jedynie

w odniesieniu do legalnych obiektów budowlanych bądź ich części.

Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących kilkukrotnego wszczynania przez PINB postępowania w sprawie budowy i użytkowania spornego budynku oraz

w sprawie nielegalnego użytkowania części piwnic tego budynku jako warsztatu samochodowego organ odwoławczy wskazał, iż PINB winien zakończyć wszczęte,

a niepozałatwiane sprawy bądź połączyć te postępowania prowadząc je pod odpowiednimi znakami. Podkreślił, iż jak wskazują skarżący w omawianej sprawie nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania, jednakże z uwagi na fakt, iż zmiana ta nastąpiła w obiekcie stanowiącym samowolę budowlaną należy w pierwszej kolejności zbadać legalność obiektu, co nastąpi w ramach postępowania o sygnaturze [...].

W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Wydanej decyzji zarzucili:

1. błędne ustalenie okoliczności faktycznych, które mają istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy;

2. poświadczenie nieprawdy na podstawie posiadanej dokumentacji, że sprawa dotycząca samowolnej zmiany sposobu użytkowania na nielegalnie prowadzony w tym miejscu uciążliwy warsztat samochodowy rozpoczęła się poprzez złożenie przez właściciela nieruchomości wniosku z 15 września 2010 r. o udzielenie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku mieszkalnego w części piwnic tego budynku;

3. bezpodstawne powoływanie się na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i Białymstoku, że badanie zmiany sposobu użytkowania może dotyczyć jedynie obiektów legalnie wzniesionych lub zalegalizowanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący podali, iż jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji jedynym powodem utrzymania w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia organu I instancji jest "domniemanie PINB czy obiekt, w którym nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń piwnic został wybudowany legalnie, czy jest to samowola budowlana".

Skarżący wskazali, iż decyzją z [...] maja 1985 r. inwestorzy - właściciele działki nr ewid. [...] w P. otrzymali pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego bliźniaka typ [...]. Tego samego dnia, na ten sam typ budynku [...] bliźniak otrzymali pozwolenie skarżący dla działki nr ewid. [...] . W wyniku oględzin działki

i obiektu mieszkalnego na działce inwestora przeprowadzonych 1 sierpnia 2008 r. organ I instancji stwierdził, że na działce nr [...] zlokalizowany jest obiekt mieszkalny wybudowany na podstawie decyzji znak [...] wydanej przez Urząd Miasta P.. Obiekt posadowiony jest zgodnie z planem zagospodarowania działki,

a wymiary zewnętrzne budynku odpowiadają projektowi. Prowadzony jest dziennik budowy nr [...] z [...] września 2004 r. wydany przez Starostę R..

W pomieszczeniach parteru prowadzona jest działalność gospodarcza polegająca na naprawach samochodów osobowych. Pozostałe pomieszczenia użytkowane są jako pomieszczenia gospodarcze. Z toku kolejnych oględzin przeprowadzonych przez PINB 2 lipca 2010 r. i 23 września 2010 r. także stwierdzono, iż obiekt jest użytkowany jako warsztat elektromechaniki samochodowej. Skoro PINB w 2008 r. stwierdził nielegalną zmianę sposobu użytkowania, to winien podjąć odpowiednie postępowanie w trybie art. 71a p.b., a nie wydawać pozwolenie na użytkowanie w trybie przewidzianym dla legalnej zmiany sposobu użytkowania.

Ponadto z protokołu oględzin z 1 sierpnia 2008 r. nie wynika, aby organ

I instancji stwierdził, że obiekt w budowie był samowolą budowlaną, ustalono jedynie, że dokonano nielegalnej zmiany sposobu użytkowania na warsztat samochodowy.

W dalszej części skargi skarżący omawiając poszczególne etapy przedmiotowego postępowania wskazali na zwłokę organów w merytorycznym rozpoznaniu sprawy.

W odpowiedzi na skargę WINB podtrzymał argumentację przedstawioną

w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie

z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 967/05). Przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury. W piśmiennictwie dzieli się te przyczyny na podmiotowe i przedmiotowe. Bezprzedmiotowym może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA 428/01).

W konsekwencji postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe, gdy sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia.

Orzekające w postępowaniu organy nadzoru budowlanego uznały, iż brak było podstaw prawnych do orzekania w sprawie, z uwagi na brak przedmiotu postępowania, bowiem skoro wszczęto postępowanie dotyczące legalności poszczególnych elementów konstrukcyjnych budynku, to sporna kwestia zmiany sposobu użytkowania części piwnic jako warsztatu samochodowego, będzie zbadana w ramach tego postępowania.

Stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis ten nakazuje organom administracji podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Oznacza to, iż organy administracji państwowej mają obowiązek dążenia do prawdy obiektywnej. Organ administracji, w myśl art. 8 k.p.a. jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i powinien prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do państwa. Obowiązek ten jest realizowany, zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., dzięki nakazowi zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego. Wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego polega na takim ustosunkowaniu się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów, z uwzględnieniem wzajemnych powiązań między nimi, aby uzyskać jednoznaczność ustaleń faktycznych i prawnych. Dopiero, bowiem jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego sprawy stwarza podstawy do wyrażenia stanowiska, które nie przekraczałoby granic zasady swobodnej oceny dowodów, wynikającej z art. 80 k.p.a.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż organ I instancji prowadził postępowanie

w sprawie nielegalnego użytkowania części piwnic w budynku mieszkalnym usytuowanym na działce [...] położonej przy ul. B. w P.. Postępowanie to zostało wszczęte na podstawie zawiadomienia z 10 grudnia 2010 r. Nie budzi wątpliwości Sądu także okoliczność, iż wobec bezczynności PINB

w rozpoznaniu przedmiotowej sprawy, organ ten wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 8 stycznia 2014 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 48/13 został zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia w sprawie zmiany sposobu użytkowania lokalu znajdującego się w części piwnic budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...], położonej w P. - w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz ze stwierdzeniem prawomocności wyroku.

Ponadto jak wskazały organy wszczęto postępowanie o sygnaturze [...] w sprawie legalności powstania części piwnic mieszczących pomieszczenia garażowe oraz elementów budynku wykonanych po wygaszeniu pozwolenia na budowę. Jak wynika z akt administracyjnych, zawiadomienie w tym zakresie zostało wydane [...] kwietnia 2017 r.

W ocenie Sądu skarga jest zasadna, orzekające w sprawie organy dopuściły się bowiem naruszenia przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 105 § 1 k.p.a.), co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdzić bowiem należy, iż postępowanie prowadzone na podstawie zawiadomienia z 10 grudnia 2010 r. w sprawie nielegalnego użytkowania części piwnic w budynku mieszkalnym usytuowanym na działce [...] położonej przy ul. B. w P. oraz postępowanie prowadzone na podstawie zawiadomienia z 12 kwietnia 2017 r. w sprawie legalności poszczególnych elementów konstrukcyjnych spornego budynku, to dwa odrębne postępowania. Rację mają organy twierdząc, iż priorytet ma postępowanie, którego celem jest ustalenie legalności budynku. Niewłaściwie jednak przyjęły, że w ramach tego jednego postępowania – co do legalności budowy budynku - zawiera się także kwestia zmiany sposobu użytkowania części tego budynku. Ponadto wynik postępowania co do legalności budowy budynku może być różny. I np. w razie ustalenia prawidłowości budowy, kwestia zmiany sposobu użytkowania piwnic pozostanie nie rozpoznana. Nie można w tej sytuacji twierdzić, iż prowadzenie postępowania co do legalności budowy budynku powoduje, że bezprzedmiotowe jest postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku – piwnic.

Wobec powyższego zdaniem Sądu organ I instancji – wobec wszczęcia postępowania co legalności budowy budynku – powinien rozważyć w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawieszenie postępowania z urzędu w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku (piwnic), a następnie po zakończeniu tego postępowania, podjąć postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku i orzec

w tym zakresie.

Spełnione zostały zatem przesłanki do wyeliminowania z obrotu prawnego spornej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Jednocześnie Sąd stwierdza, że przy skardze organ odwoławczy przedstawił cztery tomy akt administracyjnych. Sposób prowadzenia tych akt budzi jednak zastrzeżenia.

W dokumentach tych brak jakiejkolwiek chronologii. Z przedstawionej dokumentacji wynika, iż organ prowadził wiele postępowań: w trybie zwykłym, nieważnościowym oraz wznowieniowym, tak w odniesieniu do całego budynku, jak i jego elementów oraz co do zmiany sposobu użytkowania części budynku. Jednak nie wyodrębniono kompletu dokumentów dla tych poszczególnych postępowań, dokumenty te są pomieszane, nieraz zdublowane. I tak dokumenty dotyczące niniejszego postępowania znajdują się w różnych tomach akt, bez zachowania chronologii, nie uporządkowane, bez numeracji stron i karty przeglądowej. Rozpoznając ponownie sprawę organ zobowiązany będzie do uporządkowania akt sprawy w ramach poszczególnych postępowań.

W tej sytuacji skarga okazała się uzasadniona.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej

i poprzedzającej ją decyzji (pkt 1 sentencji wyroku). O zwrocie kosztów postępowania obejmujących wpis sądowy od skargi orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku).