Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1247/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1, 37 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. P. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 799/11 w sprawie ze skargi C. P. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2005 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym skargą kasacyjną postanowieniem z 28 czerwca 2011 r., sygn. akt. III SA/Wa 799/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę C. P. sp. z o.o. (dalej skarżąca, skarżąca spółka) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. (dalej organ administracji) z [..] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2005 r.

Sąd I instancji stwierdził, że pismem z 21 lutego 2011 r. doradca podatkowy R. B. poinformował o odwołaniu przez skarżącego udzielonego mu pełnomocnictwa, załączając jednocześnie oświadczenie strony skarżącej o odwołaniu pełnomocnictwa z 14 lutego 2011 r. oraz wskazał, iż korespondencję należy kierować na adres spółki. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 8 marca 2011 r. pismem z 14 marca 2011 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego udzielonego doradcy podatkowemu R. B. do działania w imieniu strony skarżącej w dniu wniesienia skargi oraz złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia, ewentualnie do podpisania skargi przez stronę skarżącą oraz dołączenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nie usunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono skarżącej stronie 28 marca 2011 r.

Doradca podatkowy W. D., działając na podstawie pełnomocnictwa z 24 lutego 2011 r., otrzymanego od C. P. sp. z o.o., w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przesłał: uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa udzieloną doradcy podatkowemu R. B., wyciąg z KRS, uwierzytelniona kopia pełnomocnictwa udzielonego mu z 24 lutego 2011 r.

Sąd I instancji, z uwagi na nieczytelną datę przesyłki polecającej zawierającej żądane dokumenty, pismem z 8 czerwca 2011 r. zwrócił się do Centrum Poczty Oddziału Rejonowego W. o wskazanie daty nadania przesyłki. W odpowiedzi na pismo WSA uzyskał informację, iż przedmiotowa przesyłka została nadana 5 kwietnia 2011 r. w Urzędzie Pocztowym W. 10. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż skarżący odebrał wezwanie do uzupełnienia braków 28 marca 2011 r., termin do ich uzupełnienia rozpoczął bieg 29 marca 2011 r. i upłynął 4 kwietnia 2011 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania skarżąca spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Biorąc powyższe na względzie WSA odrzucił skargę.

Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną złożył doradca podatkowy W. D. wnosząc w imieniu skarżącej spółki o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.

Skarżąca spółka zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła.

naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez błędne uznanie przez WSA, iż skarga na decyzję Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] dotknięta jest brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa oraz dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej w dacie udzielenia pełnomocnictwa;

2) art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 oraz art. 37 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi na decyzję, która nie była dotknięta brakiem formalnym polegającym na braku pełnomocnictwa oraz dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącej w dacie udzielenia pełnomocnictwa;

3) art. 141 § 1 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a. przez pominięcie istotnych okoliczności sprawy, tj. istnienia odpisu pełnomocnictwa z dnia 14 stycznia 2011 r. z którego jednoznacznie wynika umocowanie dla pełnomocnika doradcy podatkowego R. B. do złożenia skargi na decyzję, objętej aktami sprawy o sygnaturze III SA/Wa 799/11, istnienia odpisu dokumentu, z którego wynika upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącej w dacie udzielenia pełnomocnictwa oraz poprzez niewskazanie podstawy prawnej nie umieszczenia tych dokumentów w aktach postępowania o sygnaturze III SA/Wa 799/11;

4) art. 49 § 1 w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez wezwanie skarżącej do uzupełnienia rzekomych braków formalnych skargi na decyzję zamiast sprawdzenia i usunięcia wątpliwości co do umocowania pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie

Strona wnosząca skargę kasacyjną wywodziła, że nie przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania jej przed sądem nie stanowiło braku formalnego podlegającego uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. pod rygorem zastosowania art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. w sytuacji, gdy działająca przez pełnomocnika skarżąca spółka, pismem przewodnim z 26 stycznia 2011 r., złożyła 31 stycznia 2011 r. w siedzibie Izby Skarbowej w W. skargę na decyzję nr [...] wraz ze skargami na pozostałe trzy decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. tj. o numerze [...], [...] oraz [...]. W piśmie tym pełnomocnik zaznaczył, że pełnomocnictwo z 14 stycznia 2011 r. udzielone przez skarżącą oraz odpis KRS, z którego wynikało upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwo do reprezentacji skarżącej spółki znajdują się w korespondencji przesłanej Dyrektorowi Izby Celnej w W. 25 stycznia 2011 r. Nadto strona w skardze kasacyjnej wskazuje, iż pełnomocnictwo do złożenia skargi na decyzję organu administracji znajduje się w aktach sprawy o sygnaturze III SA/Wa 801/11.

Reasumując powyższe pełnomocnik skarżącej kwestionuje tym samym regulację zawartą w art. 37 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymogi podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa. Mając na względzie zakres regulacji omawianej ustawy procesowej obowiązek określony w art. 46 § 3 p.p.s.a. odnosić należy do konieczności przedłożenia pełnomocnictwa do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 519/ 05, OSP 2006/5/63). W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie od decyzji organu administracji wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. W ocenie NSA nie ma znaczenia fakt, iż skarżąca spółka wnosiła kilka skarg na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. Sprawy nie zostały połączone, dlatego w ocenie NSA zgodnie z przepisami prawa pełnomocnik powinien przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do każdej z akt sprawy, w tym przypadku do każdej skargi, pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Sąd I instancji nie ma obowiązku wykonywania kopii, odpisów pełnomocnictw. Błędne jest więc twierdzenie pełnomocnika skarżącej, zawarte w skardze kasacyjnej, iż to WSA po otrzymaniu odpisu pełnomocnictwa z 14 stycznia 2011 r. oraz odpisu z KRS skarżącej w sposób nieuprawniony nie dołączył tych dokumentów do akt postępowania o sygnaturze III SA/Wa 799/11 a dołączył do akt postępowania o sygnaturze III SA/Wa 801/11.

Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz.1635 ze zm. dalej u.o.s.) opłacie skarbowej podlega złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii - w sprawie z zakresu administracji publicznej lub w postępowaniu sądowym. NSA sprawdził w aktach III SA/Wa 801/11 i stwierdził, iż nie znajduje się w nich większa ilość odpisów, wypisów lub kopii pełnomocnictwa. Nadto w żadnej z akt sprawy (tj. III SA/Wa 799/11 i III SA/Wa 801/11) nie ma opłaty za wniesienie pełnomocnictwa. Na podstawie opłaty NSA mógłby wywieść jaką wysokość opłaty pełnomocnik skarżącej dokonał i czy wskazuje ona na złożenie większej ilości pełnomocnictw. Zgodnie bowiem z wykazem przedmiotów opłaty skarbowej, stawki tej opłaty oraz zwolnienia, dołączonej do ustawy o opłacie skarbowej, pełnomocnik za każdy dokument stwierdzający udzielenie pełnomocnictwa oraz jego odpis, wypis lub kopię powinien wnieść opłatę w wysokości 17 złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pomimo właściwego doręczenia wezwania strona skarżący nie uzupełniła braków w terminie. NSA nie dopatrzył się uchybień po stronie Sądu I instancji.

Skargę kasacyjną z wymienionych powodów oddalono na podstawie art. 184 p.p.s.a.