Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 113/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B. Sz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2002 r. z tytułu solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe byłego męża p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

B. Sz. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (k. 32) podając we wniosku, iż jest samotną matką mającą na utrzymaniu dwie córki. Źródło utrzymania wnioskodawczyni stanowi wynagrodzenie za pracę SP ZOZ w A. w charakterze położnej w wysokości 1.620 zł netto (k. 33). Skarżąca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podkreśliła, iż dom, w którym zamieszkuje wraz z dziećmi jest własnością jej teścia tzn. na jednej nieruchomości znajdują się dwa budynki. W jednym z tych budynków zamieszkują teściowe, a w drugim wnioskodawczyni z dziećmi.

Miesięczne opłaty skarżącej związane z bieżącym utrzymaniem swojej rodziny w lutym 2010 r. przedstawiały się następująco: prąd – 169,14 zł, gaz – 50 zł, telewizja – 17 zł, wywóz śmieci – 84 zł, C. P. – 57,90 zł, telefon – 45,13 zł, telefony komórkowe – 90 zł, Internet – 49,02 zł, raty za laptopa – 193,56 zł do końca roku 2010, raty za piekarnik 41,97 zł do lipca 2010 r., rachunek za węgiel (luty)– 386,40 zł, drzewo (luty) – 420 zł, rata za wycieczkę córki – 100 zł i zamykają się kwotą 1.700,12 zł. W tym miesiącu wnioskodawczyni uzyskała natomiast dochody w kwocie 1.715,53 zł. Na tej podstawie skarżąca podniosła, iż po rozliczeniu bieżących wydatków nie zostaje jej na wyżywienie i utrzymanie dzieci praktycznie żadna kwota środków finansowych. Ponadto B. Sz. została obciążoną zaległością podatkową byłego męża na kwotę ponad 80.000 zł (k. 12). Do pisma skarżąca dołączyła wydruk z listy płac potwierdzający wysokość uzyskiwanego dochodu oraz kserokopie dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki (k. 13).

W konkluzji skarżąca wywiodła, iż nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów prowadzonego postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny (k. 32-33).

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca spełniła ustawowe przesłanki do udzielenia jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, a mianowicie w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała bowiem, iż źródłem utrzymania jej rodziny pozostaje wynagrodzenie za pracę aktualnie w wysokości 1.620 zł netto (k. 33). Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych, a wraz z dziećmi zamieszkuje w domu teściów. Bieżące miesięczne wydatki skarżącej zamykają się kwotą przewyższającą osiąganego dochody. Otrzymywane przez skarżącą wynagrodzenie nie wystarcza jej rodzinie na bieżące wydatki. Ponadto wnioskodawczyni ma zadłużenie w urzędzie skarbowym z tytułu zobowiązań podatkowych byłego męża na kwotę ponad 80.000 zł.

Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość dochodu skarżącej w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami oraz w połączeniu z brakiem zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż B. Sz. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.