Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1947/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 61 par. 3, art. 175 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze kasacyjnej J. K. i E. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 804/16, w sprawie ze skargi J. K. i E. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 804/16, oddalił skargę J. K. i E. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Skarżący w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwane dalej "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Zaakcentować w tym miejscu należy, że skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym o wysokim stopniu sformalizowania. Ustawodawca w art. 175 § 1 p.p.s.a. określił krąg podmiotów uprawnionych do sporządzenia omawianego środka zaskarżenia. Wprowadzenie tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego ma gwarantować sporządzenie skargi kasacyjnej na odpowiednim poziomie merytorycznym i formalnym. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Zadaniem autora skargi kasacyjnej jest dokładne wyjaśnienie prezentowanych racji z powołaniem się na konkretne okoliczności. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi ani wnioskować, na czym strona opiera swoje żądanie rozstrzygnięcia.

Mając na względzie przedstawione uwagi, w kontekście rozpatrywanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zauważyć należy, że kluczowe dla orzeczenia w tym przedmiocie jest nie tylko przytoczenie w skardze kasacyjnej przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania aktu, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., ale przede wszystkim zaprezentowanie stosownej argumentacji na ich poparcie. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie wniesiony w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Podkreślenia wymaga fakt, że w orzecznictwie i literaturze ukształtowane zostało stanowisko, że w sytuacji braków we wniosku polegających na niepowołaniu jakichkolwiek okoliczności, które wskazywałyby na to, że wykonanie aktu mogłoby wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub wywołać trudne do odwrócenia skutki, należy wezwać skarżącego na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia wniosku w zakreślonym terminie ze skutkami wymienionymi w tym przepisie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 338 oraz powołane tam orzecznictwo). Przyjąć jednak należy, że w sytuacji zawarcia wniosku w skardze kasacyjnej, której sporządzenie obwarowane jest tzw. przymusem adwokacko-radcowskim, wymogi stawiane profesjonalnym pełnomocnikom wykluczają zastosowanie trybu przewidzianego w art. 49 § 1 p.p.s.a. celem uzupełnienia wniosku przez stronę.

Podkreślić również należy, że w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r. WSA w Warszawie oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując na konieczność odpowiedniego uzasadnienia wniosku poprzez przytoczenie okoliczności warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Strona skarżąca mając wiedzę o obowiązku wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji również w skardze kasacyjnej nie podała okoliczności mających świadczyć o wystąpieniu przesłanek ustanowionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., mianowicie możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z tych względów rozpoznawany w niniejszej sprawie wniosek podlegał oddaleniu jako niezasadny.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.