Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 312/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 kwietnia 2010 r. wniosku "Q" Sp. z o.o. o zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Do skargi na wskazaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Celnej skarżąca spółka dołączyła wniosek - jak wynika z jego uzasadnienia - o zwolnienie od wpisu od skargi. Motywując wniosek podniesiono, że w związku ze spadkiem przychodów spółka znalazła się w trudnej sytuacji gospodarczej, w związku z czym musiała ograniczyć zatrudnienie (z 21 do 4 pracowników).

W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazano, że kapitał zakładowy spółki wynosi 554.165,50 zł, a wartość środków trwałych - według bilansu - 9.389,80 zł.

W bilansie za ostatni rok obrotowy spółka wykazała stratę wynoszącą 702.985 zł. Spółka nie ma pieniędzy ani majątku nadającego się do sprzedaży. Na wezwanie wystosowane w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) spółka przedstawiła deklaracje miesięczne dla podatku od towarów i usług za miesiące od września 2009 roku do lutego 2010 roku. Wynika z nich, że spółka w każdym z okresów rozliczeniowych deklarowała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, a w każdym z tych okresów z osobna (poza lutym 2010 roku) wartość nabywanych towarów i usług przewyższała wartość podlegającej opodatkowaniu sprzedaży. Skarżąca przedstawiła jednocześnie wyciąg z rachunku bankowego obejmujący wykaz operacji dokonanych w okresie od [...] lutego 2008 r. do [...] marca 2010 r. Według treści wyciągu saldo końcowe jest zerowe, a ostatnia operacja (obciążenie) miała miejsce [...] stycznia 2009 r. Dodatkowo spółka złożyła wydruki z ksiąg podatkowych potwierdzające poniesienie straty za 2009 rok oraz w styczniu i lutym 2010 roku. Przedstawiła jednocześnie odpis zeznania podatkowego CIT-8, z którego wynika, że za 2009 rok zadeklarowano stratę w wysokości 199.750,10 zł.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Należy przy tym zaznaczyć, iż na ocenę, czy zachodzą faktyczne podstawy zwolnienia od kosztów sądowych w tej samej mierze, co wartość dochodów, rzutują ustalenia dotyczące faktycznych zdolności pozyskania przez osobę prawną kwot niezbędnych do prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego.

Oceniając wniosek przy uwzględnieniu powyższych wskazówek należy uznać, iż skarżąca nie wykazała przesłanek zwolnienia od wpisu od skargi.

Z przedstawionych przez spółkę dokumentów wynika, iż jej działalność gospodarcza jest niedochodowa. Nie można jednak ustalić jej wartości zasobów finansowych. Złożony wyciąg z rachunku bankowego potwierdza jedynie, że saldo jest zerowe i że wierzytelności z rachunku bankowego są zajęte w postępowaniu egzekucyjnym.

Z przedstawionych przez spółkę odpisów deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) wynika jednak, iż pomimo ograniczenia działalności gospodarczej ponosi wydatki przekraczające wartość przychodów i zasobów finansowych. Uprawnia to wniosek, że skarżąca ma możliwości finansowania swoich wydatków. W tym kontekście istotne jest, że z uwagi na deklarowaną wartość przedmiotu zaskarżenia wpis od skargi winien wynieść jedynie 100 zł (§ 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.). Zważywszy na wysokość regularnych bieżących wydatków spółki, poniesienie wpisu nie przekracza jej zdolności płatniczych. Stwierdzenie to uwzględnia również znaną z urzędu okoliczność, że ze skarg spółki przed różnymi sądami administracyjnymi toczą się liczne postępowania. Należy przy tym zaznaczyć, że w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia była znaczna (np. I SA/Go 609/09) zwolniono skarżącą od wpisu w części przekraczającej 250 zł.

W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.