Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1532/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50, art. 51
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Magda Froncisz (spr.) WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi F.J. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 7 października 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych skargę oddala.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. decyzją nr [....] z 13 czerwca 2016 r. sygn. akt [....] , po rozpatrzeniu sprawy z wniosku F.J. z 11 lipca 2007 r. dot. robót budowlanych wykonanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych pod adresem [....] , zlokalizowanych na działkach (wg aktualnego stanu) nr ewid. [....] oraz [....] w miejscowości L. , postanowił nie nakładać na E.K. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych wykonanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych pod adresem [....] , zlokalizowanych na działce nr ewid. [....] oraz [....] w miejscowości L. do stanu zgodnego z prawem, gdyż obecny stan budynku mieszkalno-gospodarczego nie wymaga żadnych zmian ani przeróbek budowlanych.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), dalej "P.b." oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), dalej "K.p.a."

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postępowanie prowadzone przed PINB pod sygn. akt. [....] zostało zainicjowane pismem F.J. z 11 lipca 2007 r., w którym wniósł on "o podjęcie natychmiastowych działań w związku z nielegalną rozbudową i rozszerzeniem konstrukcji dachu i więźby dachowej przez E.K. oraz "o pilną kontrolę inwestycji" twierdząc w swym piśmie, że " E.K. dokonuje nielegalnej rozbudowy więźby dachowej i zmiany i poszerzenia konstrukcji swego budynku na dz. nr [....] ".

W toku postępowania organ ustalił, że w lipcu 2007 inwestor E.K. wykonywał roboty budowlane w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych pod adresem [....] z naruszeniem przepisów P.b. Zatem w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy obowiązujące, tj. P.b. z 1994 r.

Organ przywołał art. 3 pkt 6, pkt 7 i pkt 7a P.b. Wskazał, że w rozpatrywanym przypadku nie występują przesłanki mogące zakwalifikować wykonane roboty budowlane jako rozbudowę obiektu budowlanego. Wykonany tzw. klin między szczytami części mieszkalnej z częścią gospodarczą, zgodnie z normą PN-ISO 9896:1997 nie jest wliczany do kubatury budynku jako drobny element architektoniczno-budowlany. Poddasze w części gospodarczej nie jest użytkowane jako mieszkanie i nie ma funkcjonalnego połączenia z budynkiem mieszkalnym. Wykonany "klin" pełni wyłącznie funkcję zabezpieczającą przed zaciekaniem wód opadowych na oba obiekty, poprawiając tym samym parametry techniczne obiektu. W związku z powyższym, ponieważ w wyniku wykonanych robót nie została zmieniona kubatura, jak również: powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość oraz liczba kondygnacji w niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis art. 51 P.b.

Z porównania dokumentacji fotograficznej załączonej przez F.J. przedstawiającej wygląd zabudowy mieszkalno-gospodarczej przed przebudową dachu z dokumentacją dowodową przeprowadzanych przez PINB oględzin z [....] 2008 r. oraz z 15 lipca 2011 r., jak również kontroli z 16 sierpnia 2011r., wynika, że poddasze budynku mieszkalnego przed przebudową było mieszkalne.

Świadczą o tym wykonane w nim otwory okienne od strony elewacji zachodniej (tj. od strony nieruchomości F.J.) oraz w ścianie szczytowej od strony elewacji południowej. Ponadto właściciele obiektu przedłożyli do akt sprawy nakaz płatniczy podatku od nieruchomości, w którym została wyodrębniona powierzchnia użytkowa budynku mieszkalnego o wielkości 142,00 m2, co przy powierzchni zabudowy około 80,00 m2 (wymiary budynku około 10,0 m x 8,0 m odczytano z mapy ewidencji gruntów sporządzonej w skali 1:2000) niewątpliwie zawiera powierzchnię użytkową poddasza.

Dlatego też w rozpatrywaniu niniejszej sprawy organ nadzoru budowlanego badał zgodność z przepisami wyłącznie wykonanej przebudowy dachu. Dlatego też w związku z tym, że roboty budowlane zostały zakończone, postanowieniem z 1 września 2011 r. znak: [....] na podstawie art. 81c ust. 2 P.b. zobowiązano inwestora do przedłożenia ekspertyzy technicznej z wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową więźby dachowej. Inwestor w wyznaczonym terminie przedłożył wymagane opracowanie techniczne, z którego wynika, że roboty budowlane zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną.

W toku postępowania F.J. podnosił jednak nie tylko samowolne wykonanie robót budowlanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych, ale również samowolnie wzniesienie całego budynku mieszkalnego na posesji nr ewid. [....] , która wg skarżącego narusza jego własność. PINB podjął zbadanie również tego aspektu.

W związku z powyższym organ m.in. wystąpił do Wójta Gminy J. w celu ustalenia istnienia pozwolenia na budowę całego budynku, uzyskując w odpowiedzi, że z uwagi na posiadanie jedynie niekompletnych i bardzo zniszczonych spisów spraw nie można jednoznacznie stwierdzić, czy decyzja na budowę na działce nr [....] w L.. została wydana czy też nie.

Z kolei z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej uzyskano odpis zdjęcia lotniczego dla obszaru objętego przedmiotową nieruchomością z okresu lat 77 XX wieku, tj. w okresie obowiązywania ustawy Prawo budowlane 1974 r. Z nadesłanej dokumentacji widać, że obiekt w kształcie i formie jest niezmieniony, ze zdjęcia lotniczego widać ponadto pojedyncze otwarcie w 1/2 szerokości dachu na połaci zachodniej budynku mieszkalnego, tj. od strony działki aktualnego właściciela, F.J. , pozostawione w swej formie niezmierne do dnia dzisiejszego.

Organ wskazał również, że J.K. przedłożyła do akt sprawy dowód w postaci zaświadczenia o zameldowaniu w budynku pod adresem [....] od 21 lutego 1937 r. Oświadczyła również, że budynek mieszkalny został wybudowany w roku 1968.

Organ zbadał dodatkowo zgodność zabudowy mieszkalno-gospodarczej z ustaleniami MPZP. Analiza dokumentacji wykazała, że przedmiotowy budynek znajduje się w terenach określonym w MPZP symbolem MU, gdzie dopuszcza się zabudowę jednorodzinną oraz zagrodową wraz z urządzeniami związanymi z jej obsługą i zielenią przydomową. Ponadto z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że w wyniku prowadzonych robót budowlanych nie została naruszona tradycyjna forma dachów stromych. Kalenica obiektu nadal jest równoległa do dłuższej osi budynku, o jednakowym kącie nachylenia przeciwległych połaci dachowych, wynoszącym 42°, co zostało potwierdzone przez osobę pełniącą samodzielną funkcję techniczną w myśl art. 12 P.b. w przedłożonej 27 września 2011 r. ekspertyzie technicznej.

Dalej organ wskazał, że kolejna kwestia sporna, którą F.J. podnosi w zasadzie w każdym piśmie kierowanym do PINB w niniejszej sprawie, to przebieg granic nieruchomości, na której zlokalizowany jest budynek mieszkalny. Dlatego też PINB postanowieniem z 18 października 2013 r. nr [....] zobowiązał F.J. do przedłożenia decyzji Wójta Gminy J. o rozgraniczeniu nieruchomości nr ewid. [....] oraz [....] położonych w miejscowości L. w terminie do 30 czerwca 2014 r.

W tym miejscu organ wyjaśnił, że w dniu wszczęcia postępowania stan prawny nieruchomości, na której prowadzono roboty budowlane - dz. nr ewid. [....] stanowiła własność E. i J.K. Taki nr ewid. nieruchomości został ustalony na mocy obwieszczenia Wojewody [....] z dnia 25 października 1995 r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] nr [....] , którym w całości zmieniono ewidencję gruntów w obrębie miejscowości L. Z dokonaną modernizacją nie zgodził się F.J. , dlatego też 9 czerwca 2003 wystąpił z wnioskiem do Starosty [....] "o dokonanie pomiaru kontrolnego mającego na celu usunięcie rażącego błędu powstałego nie z winy wnioskodawcy, lecz winy wykonawcy zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów wsi L". W wyniku prowadzonych postępowań przed Starostą Powiatowym w N. została sporządzona przez geodetę inż. J.N. a następnie sprawdzona przez mgr inż. R.H. aktualizacja operatu ewidencji gruntów.

Aktualizacja polegała między innymi na wyodrębnieniu nowej działki nr ewid. o nr [....] z działek nr ewid. [....] i [....] , zmieniając równocześnie przebieg ich dotychczasowych granic. Dokumentacja ta jednak nie obejmowała czynności ustalenia granic pomiędzy działkami a stanowi wyłącznie analizę aktualnych i archiwalnych dokumentów geodezyjnych i kartograficznych.

F.J. nie przedłożył dokumentów potwierdzających przeprowadzenie rozgraniczenia spornych nieruchomości. Przedłożył natomiast 5 kwietnia 2016 r. mapę ewidencji gruntów, przyjętą do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w N. 13 listopada 2015 r. pod nr ewid. [....] .

Dokument ten zawiera jednoznaczną uwagę osoby sporządzającej, że "Odcinki graniczne działką ewid. zmor. nr [....] a nową działką ewid. zmor. [....] (...) stanowią granice sporne.

F.J. w swoich pismach podkreśla, że jego nieżyjący rodzice, K. i G.J. , nie wyrazili zgody na budowę budynku mieszkalnego i dlatego, w jego opinii, budynek ten jest nielegalny. Organ nie dał wiary twierdzeniom F.J. , nie przedłożył on bowiem żadnych dowodów świadczących o interwencji (czy to w organach administracji publicznej, czy organach ścigania), zarówno w okresie realizacji budynku, jak i w latach późniejszych.

Organ przedstawił również wywód dotyczący uregulowania w ustawie Prawo budowlane z 1974 r., kwestii prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Reasumując organ wskazał, że przedmiotem postępowania prowadzonego przed PINB jest wykonanie robót budowlanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych pod adresem L. , a nie postępowanie o rozgraniczenie działek, które to kwestie rozstrzyga sąd. Organ wskazał również, że właściciele obiektu podjęli kroki zmierzające do uregulowania stanu prawnego nieruchomości zajętej pod przedmiotowy budynek mieszkalny w postaci wniosku o zasiedzenie nieruchomości.

Organ powołał się wreszcie na ekspertyzę techniczną, z której wynika, że budynek mieszkalno-gospodarczy, na którym wykonano przebudowę części dachu wraz z wymianą pokrycia dachu, nie powoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa użytkowników tego budynku oraz nie powoduje zagrożenia dla budynków zlokalizowanych na działkach sąsiednich, nie obniża ich przydatności do użytkowania oraz nie powoduje pogorszenia środowiska oraz że budynek, w którym wykonano przebudowę części dachu, został wybudowany zgodnie ze sztuką budowlaną oraz normami. Organ przywołał również art. 51 ust. 7 P.b.

F.J. wniósł odwołanie od opisanej na wstępie decyzji. Zarzucił przede wszystkim niezastosowanie się przez organ I instancji do wiążących wskazań zawartych w uchylającej poprzednią decyzję I instancji decyzji MWINB w N. z 30 sierpnia 2012 r. znak [....] . Zarzucił zlekceważenie odległości spornego budynku od sąsiednich działek oraz nieuprawnione powołanie się przez organ na obwieszczenie Wojewody [....] z dnia 25 października 1995 r. Podniósł, że obecnie działki nr [....] i [....] się nie stykają, zatem nie można ich rozgraniczyć. Wskazał, że stary budynek, którego dotyczy zameldowanie, zlokalizowany był na działce nr [....] , zaś obszar działki o obecnym nr [....] był wolny od zabudowy i stanowił wyłączną własność G.J.

[....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [....] z 7 października 2016 r. znak: [....] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 K.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 P.b. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na skutek pisma F.J. z 11 lipca 2007 r. zostało przez PINB wszczęte postępowanie w sprawie. W dniu 8 lipca 2008 r. zostały przeprowadzone oględziny przedmiotowego budynku. Włączono do akt postępowania dokumenty dot. zgłoszenia zamiaru wykonania wymiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym położonym na działce ew. nr [....] w m. L. z 29 marca 2007 r.

Postanowieniem z 4 marca 2009 r., znak: [....] organ I instancji działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 4 P.b. odmówił wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przez E.K. , z uwagi na niestwierdzenie naruszenia przepisów P.b. Po rozpatrzeniu zażalenia F.J. MWINB postanowieniem z 28 lipca 2009 r., znak: [....] na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu postanowienia kasatoryjnego MWINB zwrócił uwagę na fakt wymiany pokrycia dachowego również na części budynku gospodarczego oraz konieczność ustalenia, czy usytuowanie okien połaciowych nie narusza przepisów dotyczących odległości budynków od granic działek sąsiednich oraz czy nie dokonano adaptacji pomieszczeń strychu na cele mieszkalne.

Następnie decyzją z 19 maja 2010 r., znak: [....] , PINB w N. umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych związanych z rozbudową i rozszerzeniem konstrukcji dachu i więźby dachowej budynku mieszkalnego. MWINB decyzją z 30 grudnia 2010 r., znak: [....] uchylił decyzję PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Organ I instancji zwrócił się do Starostwa N. m.in. o udzielenie informacji, czy w latach 2007-2008 odnotowano wpływ zgłoszenia dot. wymiany pokrycia dachowego na budynku gospodarczym, położonym na działce nr ew. [....] w m. L. W odpowiedzi poinformowano, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej przyjął bez sprzeciwu zgłoszenie dot. wymiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym.

W dniu 15 lipca 2011 r. przeprowadzono oględziny budynku mieszkalnego położonego na ww., działce w kondygnacji poddasza i strychu. Stwierdzone zostało m.in., iż poddasze użytkowane jest jako mieszkalne, zaś strych jest nieużytkowy. Dnia 16 sierpnia 2011 r. dokonano zaś kontroli zabudowań mieszkalno-gospodarczych na działce ewid. nr [....] .

Postanowieniem z 1 września 2011 r., znak: [....] , PINB działając na podstawie art. 81c ust. 2 P.b. nakazał E.K. przedłożenie ekspertyzy technicznej dot. przebudowy części więźby dachowej. Za pismem z 26 września 2011 r. E.K. przedłożył opracowanie pn. Ekspertyza techniczna, dotyczące budynku mieszkalno-gospodarczego, sporządzone we wrześniu 2011 r.

Starosta N. pismem z 25 stycznia 2012 r., znak: [....] poinformował PINB, iż działka ewidencyjna [....] powstała ze starych dz.ewid. [....] [....] [....] . Decyzją z 13 lutego 2012 r., znak: [....] organ I instancji działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 P.b. orzekł o nienałożeniu na E.K. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych wykonanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych do stanu zgodnego z prawem.

MWINB decyzją nr [....] z dnia 30 sierpnia 2012 r., znak: [....] po rozpatrzeniu odwołania F.J. uchylił ww. decyzję PINB w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Do akt postępowania włączono wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek objętych postępowaniem (zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy J. Nr XV/143/2004 z dnia 22 marca 2004 r., Dz. Urz. Woj. .... nr 95 poz. 1139 z dnia 11 maja 2004 r., zmieniony Uchwałą Rady Gminy w J. Nr LIV/354/2010 z dnia 20 października 2010 r., Dz. Urz. Woj. ..... nr 629 poz. 5087 z dnia 1 grudnia 2010 r.).

Organ odwoławczy, dokonując analizy kręgu stron postępowania przyjętego przez organ I instancji uznał, iż pozostaje on tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Za strony postępowania uznano E.K. - inwestora przedmiotowych robót budowlanych, J.K. - władającą wraz z E.K. działkami nr ew. [....] i [....] , na których posadowione są zabudowania objęte niniejszym postępowaniem oraz F.J. - właściciela działki nr ew. [....] , leżącej w sferze oddziaływania ww. zabudowań.

MWINB wskazał, że ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 443) zmieniono treść P.b. jednakże zgodnie z art. 6 ust. 1 przywołanej ustawy, do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe zastosowanie w niniejszej sprawie znajdą przepisy P.b. w brzmieniu sprzed ww. nowelizacji.

Organ odwoławczy wskazał, że nie uznaje za zasadne prowadzenia, zgodnie z twierdzeniami skarżącego, postępowania dot. legalności powstania zabudowań pod adresem L. z uwagi na brak przedłożenia przez J. i E.K. dokumentacji związanej z udzieleniem pozwolenia na budowę.

Stwierdził, że brak pozwolenia na budowę i stosownych załączników w postaci projektu budowlanego, planu realizacyjnego czy też szkicu nie pozwala na stwierdzenie, że przedmiotowy budynek został wykonany w warunkach samowoli budowlanej, której to samowoli nie można domniemywać. Dodał, że zarówno przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r., nr 38, poz. 229 ze zm.) jak i wcześniejsze akty prawne regulujące kwestie prawa budowlanego, nie przewidywały konieczności przechowywania przez inwestora czy właściciela nieruchomości projektów budowlanych czy podobnych planów.

Podkreślił, że zarówno przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli, jak też przepisy ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. Prawo budowlane, nie przewidywały obowiązku przechowywania dokumentacji budowy i decyzji administracyjnych dotyczących budowanego obiektu. Nie można zatem wyciągać negatywnych konsekwencji prawnych wobec inwestora obiektu bądź jego następcy prawnego w związku z nieposiadaniem, a ściślej mówiąc, nieprzedłożeniem decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli nie był on zobowiązany przepisem prawa do przechowywania takiego dokumentu. Na poparcie powyższej tezy organ przywołał orzeczenia sądów administracyjnych.

Organ przywołał art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 7 oraz art. 51 P.b. Wskazał, że E.K. w dniu 29 marca 2007 r. złożył na dziennik podawczy Starostwa N. zgłoszenie dotyczące wymiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym, obejmujące demontaż dotychczasowego pokrycia oraz ułożenie nowego. Wskazane zgłoszenie zostało przyjęte tzw. milczącą zgodą organu, wobec czego E.K. był uprawniony do wykonania określonych w nim robót. Wskazany zakres został jednakże przekroczony poprzez wykonanie okien połaciowych w dachu budynku mieszkalnego oraz wymianę pokrycia dachowego również na części sąsiedniego budynku - mieszkalno-gospodarczego.

Następnie organ odwoławczy ustalił, że roboty budowlane objęte niniejszym postępowaniem wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną. Inwestor przedłożył opracowanie pn. Ekspertyza techniczna, które zostało poddane badaniu organu. Analiza powyższego wykazała, iż spełnione zostały warunki zarówno stanu granicznego nośności, jak i stanu granicznego użytkowania krokwi na istniejącym dachu. Nie stwierdzono ponadto wpływu wymiany pokrycia dachowego na pozostałe elementy budynku.

W kwestii zgodności wykonanych robót z przepisami prawa organ nie znalazł podstaw do kwestionowania legalności wykonania samego budynku na działkach nr ew. [....] i [....] w miejscowości L. Z uzupełnionego przez PINB w toku postępowania materiału dowodowego nie wynika, ażeby przedmiotowy budynek został rozbudowany, czy też zmianie uległa jego funkcja.

W zakresie zachowania odległości od granicy działki sąsiedniej organ wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy, w tym kopii mapy inwentaryzacyjnej, części nr 3 ekspertyzy technicznej, w której podano grubość ścian zewnętrznych oraz załącznika do protokołu z przeprowadzonych dnia [....] 2011 r. oględzin, w których zobrazowano odległość okna połaciowego do ściany od strony wewnętrznej, stwierdzono, że nie jest naruszona odległość określona w § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422). Do odległości bowiem 2,7 m od granicy działki do ściany budynku należy dodać 0,5 m grubości ściany oraz 0,8 m odległości od ściany wewnątrz budynku do okna połaciowego. Wynik powyższego działania ukazuje, iż zachowano odległość 4 m od granicy działki do zwróconego w stronę tej granicy otworu okiennego umieszczonego w połaci dachowej.

Reasumując powyższe rozważania organ odwoławczy podniósł, że przychyla się do linii orzeczniczej, zgodnie z którą stwierdza się, iż art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. ma doprowadzić wykonane bądź wykonywane roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem, ale w aspekcie przepisów prawa administracyjnego, a nie cywilnego.

Następnie organ przedstawił rozważania co do możliwości zastosowania w okolicznościach sprawy art. 105 § 1 K.p.a., przez umorzenie postępowania.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu oraz pozostałych pismach, organ odwoławczy wskazał w szczególności, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia legalności robót budowlanych w obrębie dachu zabudowań, położonych na działkach nr ew. [....] i [....] w miejscowości L. Inne podnoszone kwestie nie mają wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia.

F.J. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania; uzyskanie informacji z [....] dla ujawnionych wszystkich współwłaścicieli dla działki nr [....] , na której znajduje się sporny budynek mieszkalny; uzyskanie z urzędu ze Starostwa N. mapy ewidencyjnej z lat 70-tych XX w. obrazującej położenie spornego budynku na działce o ówczesnym nr [....] względem działki o ówczesnym nr [....] na okoliczność braku zachowania wymaganej prawem odległości.

W uzasadnieniu zarzutów skarżący podniósł, że organ dopuścił się poważnych błędów i zaniedbań w ustaleniu stan faktycznego sprawy oraz oparł się na fałszywej ekspertyzie wykonanej na zlecenie inwestorów w 2011 r. Wskazał, że w dacie wydania decyzji z 18 czerwca 2016 r. przez PINB w N. dane geodezyjne z 2011 r., na których oparł się organ I instancji przy orzekaniu, były nieważne - bez mocy prawnej.

W dacie orzekania przez PINB w N. obowiązywała prawomocna decyzja Starosty N. z 9 grudnia 2015 r. znak [....] , na mocy której dokonano aktualizacji danych ewidencyjnych w ten sposób, iż z działki zmoder. nr [....] zgodnie z faktycznym stanem prawnym wyodrębniono działkę o nr [....] , dla której zgodnie z [....] ujawnieni byli i nadal są współwłaściciele w osobach: H.M. , i inni ... – po 1/5 części. Decyzją tą również zaktualizowano dotychczasowy błędny przebieg granic działek na tym odcinku do stanu prawnego jaki ujawnia KW nr [....] .

Zdaniem skarżącego do czasu nabycia przez niego spadku po rodzicach K. i G.J. byli oni prawowitymi właścicielami dla działki, która obecnie ozn. jest nr [....] powstałej z parceli gruntowej nr [....] objętej [....] .

Podniósł, że w dacie orzekania przez organ I instancji dla działki nr [....] , na której posadowiony jest sporny budynek mieszkalny, obowiązująca była KW [....] , gdzie pięcioma współwłaścicielami były ww. osoby.

Tymczasem, zdaniem skarżącego, organ celowo zanegował treść ww. KW i skutecznie tym sposobem pozbawił ww. cztery osoby możności działania i nieprawidłowo ustalił strony postępowania.

Zarzucił organowi odwoławczemu karalne poświadczenie nieprawdy z art. 271 § 1 K.k. przez stwierdzenie, że skarżący jest właścicielem działki nr [....] , leżącej w sferze oddziaływania ww. zabudowań oraz w zakresie fałszywego poświadczenia zachowania odległości 4 m pomiędzy spornym budynkiem, a granicą działki sąsiedniej nr [....] .

Podniósł, że nigdy nie był właścicielem działki nr [....] , a wymagana 4 m odległość nigdy nie była zachowana. Tymczasem jak wynika z załączonej aktualnej kopii obowiązującej mapy ewidencyjnej wydanej w dniu 13 maja 2016 r. budynek zlokalizowany jest niemal przy samej granicy sąsiedniej działki nr [....] bez zachowania wymaganej odległości. Wskazał, że zgodnie z przepisami prawa geodezyjnego i kartograficznego, na podstawie obowiązującej mapy ewidencyjnej określa się prawny przebieg granic poszczególnych działek. Przepis ten został rażąco złamany przez organy orzekające.

Zdaniem skarżącego należy wrócić do stanu, jaki istniał w dacie budowy tego budynku, tj. do lat 70 XX w., gdzie na omawianym odcinku istniały dwie sąsiadujące ze sobą działki o nr [....] , gdzie właśnie powstał sporny budynek i działka nr [....] . Mapa ewidencyjna z okresu budowy tego budynku jednoznacznie wskazuje, iż został on wybudowany na działce nr [....] przy samej niemal granicy działki nr [....] bez zachowania wymaganej odległości.

Dokumentacja geodezyjna z tego okresu zachowała się i w żaden sposób nie można jej podważyć. Aktualizacja danych geodezyjnych dokonana decyzjami Starosty [....] z dnia 9 grudnia 2015 r. doprowadziła zgodnie ze stanem prawnym do przedstawienia przebiegu granic działek jaki istniał w dacie budowy spornego budynku.

Zdaniem skarżącego inwestor ani w dacie budowy, ani obecnie, dla spornego budynku nie zachował wymaganej prawem odległości 4 m od granicy działki sąsiedniej nr [....] powstałej z działki nr [....] , ani też nigdy nie był właścicielem działki, na której budynek powstał i nigdy nie nabył i nie miał żadnych praw do tej działki.

Skarżący zarzucił też, że organy zupełnie przemilczały fakt, iż poddasze spornego budynku jest użytkowane na cele mieszkaniowe, co zostało wcześniej dowiedzione. Organ odwoławczy zignorował swoje wcześniejsze zastrzeżenia zawarte w decyzji odwoławczej z 30 sierpnia 2012 r., które nie zostały w należyty sposób wyjaśnione przez organ I instancji oraz zignorowano wszystkie składane przez skarżącego dowody, w tym treść mapy ewidencyjnej obowiązującej w dniu orzekania i nadal obowiązującej, co do prawnego przebiegu granic działek [....] i lokalizacji spornego budynku względem nich.

[....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wskazał, iż przedmiotem postępowania były zrealizowane przez inwestora roboty budowlane przekraczające dokonane skutecznie zgłoszenie dotyczące wymiany pokrycia dachowego, polegające na wykonaniu okna połaciowego i wymianie pokrycia dachowego także na części sąsiedniego budynku, nie objętego zgłoszeniem.

W oparciu o zgormadzony materiał dowodowy, w szczególności ekspertyzę techniczną, organ uznał, iż roboty zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i nie wymagają w tym zakresie wykonania określonych czynności. Zdaniem organu nie naruszono także przepisów w sposób uniemożliwiający legalizację robót, bowiem m.in. zachowana została odległość określona w § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. W tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym uzasadnione było wydanie decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b..

Podnoszone przez skarżącego kwestie dotyczące sporów własnościowych, czy też granicznych, nie mieszczą się w kompetencji organów nadzoru budowlanego, który prowadząc postępowanie naprawcze w trybie przepisu art. 51 P.b. doprowadza wykonane roboty do stanu zgodnego z przepisami prawa administracyjnego oraz zasadami wiedzy technicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.

Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie naruszała prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie są rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego wydane w sprawie zgodności z prawem robót budowlanych wykonanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych pod adresem L. , zlokalizowanych na działce nr ewid. [....] oraz [....] w miejscowości L.

W sprawie bezsporny był zakres przeprowadzonych robót budowlanych i ich umiejscowienie w przestrzeni. Sporna była zaś kwalifikacja prawna tych robót oraz ich położenie w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych. Innymi słowy skarżący kwestionował w istocie przede wszystkim ustalone przez organy rzeczywiste granice działek. Zarzucał również błędne ustalenie przez organ właścicieli działki ewid. nr [....] jako E. i J.K. zamiast H.M. i inni ....., .Przechodząc do omówienia przepisów mających zastosowanie w sprawie należy wskazać, że organy prowadziły przedmiotowe postępowanie w trybie art. 50 i art. 51 P.b. W myśl art. 50 ust. 1 P.b. w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Prawidłowo organy ustaliły, że w niniejszej sprawie żadna z tych okoliczności nie wystąpiła.

Zgodnie zaś z art. 51 ust. 1 P.b. przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji:

1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo

2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo

3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Z kolei stosownie do art. 51 ust. 7 P.b. przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.

Nie ulega wątpliwości, że roboty budowlane wykonane w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych pod adresem L. , zlokalizowane na działce nr ewid. [....] oraz [....] w miejscowości L. , były prowadzone w związku ze zgłoszeniem zamiaru wykonania wymiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym położonym na działce ew. nr [....] w m. L. z 29 marca 2007 r. Zgłoszenie to zostało przyjęte tzw. milczącą zgodą organu, wobec czego inwestor - E.K. - był uprawniony do wykonania określonych w nim robót.

Jak trafnie wskazał organ, zakres określony w zgłoszeniu został przekroczony poprzez wykonanie okien połaciowych w dachu budynku mieszkalnego oraz wymianę pokrycia dachowego również na części sąsiedniego budynku - mieszkalno-gospodarczego. Tym samym niewątpliwie prowadzenie postępowania w trybie art. 50-51 P.b. było w pełni uzasadnione.

Słusznie wskazał organ, że postępowanie prowadzone w trybie art. 50-51 P.b. jest postępowaniem wieloetapowym. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wykonanie przedmiotowych robót budowlanych zostało w chwili wydawania decyzji w sprawie w sposób faktyczny zakończone. Tym samym zasadnie nie wydano postanowienia o wstrzymaniu, ale bezpośrednio zastosowano normy wynikające z art. 51 P.b.

Trafnie organ stwierdził, że zasadniczym celem postępowania prowadzonego w trybie art. 50-51 P.b. jest zbadanie przez organ nadzoru budowlanego, czy wykonane w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 P.b. roboty budowlane, spełniają wymogi sformułowane w przepisach prawa oraz czy są zgodne z zasadami wiedzy technicznej oraz, w sytuacji stwierdzenia uchybień w ww. zakresie, zobligowanie inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego do doprowadzenia ich do stanu zgodnego z przywołanymi wymogami.

Prawidłowo organ ustalił, że na badanym w sprawie etapie postępowania naprawczego organy nadzoru budowlanego były zobligowane do zbadania, czy wykonane roboty wymagają przeprowadzenia czynności bądź robót w celu ich doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Przy czym podkreślenia wymaga, że zadaniem organów nadzoru budowlanego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem administracyjnym (budowlanym), a nie cywilnym, regulującym kwestie odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną działaniami inwestora oraz ochrony własności. W tym ostatnim przypadku poszkodowani właściciele mogą dochodzić swych praw nie przed organami nadzoru budowlanego, lecz przed sądem powszechnym (por. wyroki: WSA w Poznaniu z 19 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 128/13, Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 2894/12 – orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Funkcją postępowania naprawczego prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego nie jest bowiem sprawowanie ochrony właściciela lub współwłaściciela obiektu budowlanego przed wkraczaniem w jego sferę praw cywilnych.

W związku z powyższym organy prawidłowo ograniczyły zakres przedmiotowego postępowania do zgodności z przepisami wyłącznie wykonanej przebudowy dachu.

Organ zasadnie ustalił, że roboty budowlane objęte niniejszym postępowaniem wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną. Opracowanie pn. Ekspertyza techniczna, organ zbadał w świetle całości materiału dowodowego, zgodnie z art. 80 K.p.a. Analiza powyższego wykazała, iż spełnione zostały warunki zarówno stanu granicznego nośności, jak i stanu granicznego użytkowania krokwi na istniejącym dachu. Nie stwierdzono ponadto wpływu wymiany pokrycia dachowego na pozostałe elementy budynku. Należy przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do kwestionowania ww. ekspertyzy, a zarzut skarżącego o fałszywej ekspertyzie wykonanej na zlecenie inwestorów w 2011 r. pozostaje gołosłowny.

W kwestii zgodności wykonanych robót z przepisami prawa należy wskazać, że z materiału dowodowego nie wynika, ażeby przedmiotowy budynek został rozbudowany (nie zmieniły się gabaryty kubaturowe co najmniej od 1977 r.), czy też zmianie uległa jego funkcja.

Prawidłowo zaś organ wskazał, że z kopii mapy inwentaryzacyjnej, części nr 3 ekspertyzy technicznej (grubość ścian zewnętrznych) oraz załącznika do protokołu z przeprowadzonych dnia [....] 2011 r. oględzin wynika, iż nie jest naruszona odległość określona w § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r., bowiem zachowano odległość 4 m od granicy działki do zwróconego w stronę tej granicy otworu okiennego umieszczonego w połaci dachowej.

Z akt sprawy wynika również, że roboty te nie były prowadzone w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, w tym dla budynków zlokalizowanych na działkach sąsiednich, nie obniża ich przydatności do użytkowania.

Organ prawidłowo wykazał również zgodność zabudowy mieszkalno-gospodarczej z ustaleniami planu miejscowego.

Niezasadny jest zarzut skarżącego dotyczący użytkowania poddasza spornego budynku na cele mieszkaniowe. Organ bowiem ustalił, że w rozpatrywanym przypadku wykonany tzw. Klin, między szczytami części mieszkalnej i części gospodarczej, nie jest wliczany do kubatury budynku jako drobny element architektoniczno-budowlany. Poddasze w części gospodarczej nie jest użytkowane jako mieszkanie i nie ma funkcjonalnego połączenia z budynkiem mieszkalnym. Wykonany "klin" pełni wyłącznie funkcję zabezpieczającą przed zaciekaniem wód opadowych na oba obiekty, poprawiając tym samym parametry techniczne obiektu. W związku z powyższym, ponieważ w wyniku wykonanych robót nie została zmieniona kubatura, jak również powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość oraz liczba kondygnacji w niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis art. 51 P.b. Nie miał zatem decydującego znaczenia uprzedni sposób użytkowania ww. poddasza.

Z punktu widzenia kompetencji organów nadzoru budowlanego bez znaczenia pozostaje również podnoszona przez skarżącego okoliczność, że z decyzji Starosty N. z 9 grudnia 2015 r. znak [....] wynika, iż dla działki ewid. nr [....] zgodnie z KW [....] ujawnieni byli i nadal są współwłaściciele w osobach: H.M. i inni.....,– po 1/5 części.

Jak bowiem wskazano powyżej spory własnościowe nie leżą w zakresie kompetencji organów nadzoru budowlanego i nie mogą być przez nie rozpatrywane. Skarżący może ewentualnie podnosić te zarzuty w postępowaniach przed sądem powszechnym, dotyczących ochrony prawa własności.

Ponadto z uwagi na zakres postępowania wyznaczony wnioskiem skarżącego i realiami sprawy, to jest kontrolę przeprowadzenia robót budowlanych wykonanej przebudowy dachu, nie mogły odnieść zamierzonego skutku zarzuty skarżącego kwestionujące legalność budowy całego obiektu a także prawa do dysponowania gruntem. Jak podkreślił organ nadzoru budowlanego, legalność wykonania budynku jako takiego nie była badana w postępowaniu objętym kontrolą Sądu w niniejszej sprawie, dlatego też zarzuty w tej kwestii nie mogły być przedmiotem oceny Sądu.

Trzeba końcowo wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje rozbieżność co do prawidłowej formy rozstrzygnięcia organu nadzoru budowlanego w sytuacji, gdy po przeprowadzeniu procedury naprawczej organ ten stwierdzi, że objęte nią roboty budowlane nie naruszają prawa. W wyroku z dnia 20 listopada 2009r., II OSK 1806/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uznanie takie winno prowadzić do umorzenia postępowania, ponieważ przepis art. 51 P.b. nie daje materialnoprawnej podstawy do merytorycznego wypowiedzenia się w takiej sytuacji (podobnie WSA w Opolu w wyroku z dnia 22 maja 2009 r, II SA/Op 585/08, WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 20 października 2009 r., II SA/Bk 461/09 oraz WSA w Kielcach w wyroku z dnia 15 czerwca 2011 r., II SA/Ke 266/11).

Odmienne stanowisko zaprezentowane jednak zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 7 czerwca 2011 r., II OSK 486/11 oraz z dnia 15 listopada 2006 r., OSK 1344/05. W świetle tego poglądu w przypadku stwierdzenia – po przeprowadzeniu postępowania w trybie art. 50 ust. 1 i art. 51 P.b. – że nie zachodzą podstawy ani do nakazania inwestorowi dokonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, organ winien wydać merytoryczną decyzję o odmowie nałożenia na inwestora powyższych obowiązków.

Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela drugi z przytoczonych powyżej poglądów, jednak nie ma to wpływu na praktyczny wynik sprawy. Nawet, gdyby organ nadzoru budowlanego umorzył postępowanie na podstawie art. 105 K.p.a., to skutek takiego rozstrzygnięcia byłby dla stron taki sam, jak w przypadku wydania decyzji o odmowie nałożenia obowiązku z powodu zgodności prowadzonych robót budowlanych z prawem. Oba rozstrzygnięcia prowadzą bowiem do legalizacji wykonanych robót budowlanych.

Podsumowując, organy wykazały przesłanki wydania zaskarżonej decyzji, a pozostałe zarzuty i kwestie, które były przedmiotem polemiki między skarżącym a organami, nie miały dla rozstrzygnięcia sprawy istotnego znaczenia.

Na marginesie warto wskazać, że samo ewentualne naruszenie granic działki sąsiedniej lub wzniesienie budynku na cudzym gruncie nie stanowi podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego. Skutkować może natomiast roszczeniami cywilnymi, zarówno po stronie osoby, która dokonała inwestycji na nie swojej nieruchomości, jak i po stronie podmiotu, którego prawo własności naruszono.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niezasadna, a Sąd, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, nie stwierdził uchybień uzasadniających jej uchylenie. W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.