Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 230/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ: Regionalna Izba Obrachunkowa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 maja 2020 r. sprawy ze skargi ,,A" na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 19 grudnia 2019 r. nr [....] w przedmiocie orzeczenia nieważności § 1, § 2 w opisanych zakresach oraz załącznika nr 1 w opisanej części uchwały Nr[...]Rady Miejskiej w Czersku z dnia 26 listopada 2019 r. w sprawie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położonych w Gminie Czersk 1. uchyla zaskarżoną uchwałę; 2. zasądza od Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Gdańsku na rzecz strony skarżącej kwotę 680( sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uchwałą Nr [...] z dnia [...]r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej orzekło nieważność następujących zapisów uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...]. nr [...] w sprawie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położnych w gminie C.:

- § 1 w zakresie słów: "oraz właścicieli domków letniskowych i innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe",

- § 2 ust. 1 pkt 4 w zakresie słów: "4) w przypadku nowopowstałych domków letniskowych i innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe w terminie 14 dni od oddania budynku do użytkowania lub rozpoczęcia użytkowania nieruchomości na cele rekreacyjno-wypoczynkowe.",

- załącznika nr 1 do badanej uchwały, w części sformułowania zawartego w części wstępnej deklaracji o treści: "d) w przypadku nowopowstałych budynków letniskowych i innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, w terminie 14 dni od oddania budynku do użytkowania lub rozpoczęcia użytkowania nieruchomości na cele rekreacyjno-wypoczynkowe" oraz sformułowania zawartego w polu H. o treści: "W przypadku domu letniskowego lub nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe należy wypełnić podpunkt H2.",

- całego pola oznaczonego: "H.2. DOMKI LETNISKOWE LUB INNE NIERUCHOMOŚCI WYKORZYSTYWANE NA CELE REKREACYJNO-WYPOCZYNKOWE"

Kolegium wskazało, że wskazane zapisy uchwały nr [...] mają charakter wykonawczy wobec uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...] nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki takiej opłaty, co do której orzeczono częściową nieważność na mocy uchwały Kolegium nr [...]. Nieważność ta objęła § 5 uchwały nr [...], ustanawiający wysokość ryczałtowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, za rok kalendarzowy, z mocą obowiązującą od dnia 1 lutego 2020r. Takie rozwiązanie legislacyjne uznane zostało ze sprzeczne z art. 6j ust. 3b ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2019 r., poz. 2010), w myśl którego w przypadku nieruchomości, na których znajduje się domek letniskowy, lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, gmina uchwala ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie wyższą niż 10% przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzalnego na 1 osobę ogółem - za rok od nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy, lub od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. W ocenie Kolegium, roczny charakter ryczałtowej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy, lub od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, oznacza, że stawka ta określona uchwałą nie może wejść w życie w trakcie roku, ponieważ obowiązuje w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia i obliczana jest w formie ryczałtu za cały rok.

W związku z powyższym Kolegium uznało, że badana uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem art. 6n ust. 1 w zw. z art. 6j ust. 3b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, poprzez określenie wejścia w życie uchwały w sprawie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy, lub od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, po rozpoczęciu okresu, którego dotyczy ta opłata, czyli w trakcie roku 2020.

Na przedmiotową uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej Rada Miejska w C. wniosła skargę, zarzucając zaskarżonej uchwale naruszenie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 6j ust. 3b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez przyjęcie, że ustalenie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy lub od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące koniecznością wyeliminowania tego przepisu z porządku prawnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej stwierdzające częściową nieważność uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położnych w gminie C..

Kolegium wskazało, że powyższa uchwała ma charakter wykonawczy do uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...]. nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki takiej opłaty, która również była przedmiotem badania przez Kolegium i wobec której orzeczono nieważność jej § 5 z powodu sprzeczności z art. 6j ust. 3b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Wobec stwierdzenia nieważności § 5 ww. uchwały, który ustalał wysokość ryczałtowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, powstała konieczność stwierdzenia nieważności również przepisów uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...] nr [...] sprawie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położnych w gminie C..

W związku z powyższym, zasadnicze znaczenie dla oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego ma wynik sprawy ze skargi Rady Miejskiej w C. na Uchwałę Nr [...] z dnia [...]r., którą Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej orzekło nieważność § 5 uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...] nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki takiej opłaty. Sprawa ta toczyła się przed tutejszym Sądem pod sygn. akt I SA/Gd 229/20 i została połączona do wspólnego rozpoznania i odrębnego rozstrzygnięcia ze sprawą niniejszą. Wyrokiem z dnia 19 maja 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 229/20 Sąd uchylił Uchwałę Kolegium RIO Nr [...] z dnia [...] uznając, że § 5 uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...] nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki takiej opłaty nie stanowi naruszenia prawa uzasadniającego stwierdzenie jego nieważności.

Zgodnie z art. 6n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego:

1) wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, z uwzględnieniem art. 6m ust. 1a i 1b, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia, informacje wskazane w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.) oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji;

2) warunki i tryb składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności:

a) ich format elektroniczny oraz układ informacji i powiązań między nimi zgodnie z przepisami o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne,

b) sposób ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

c) rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone.

Uchwała w sprawie ustalenia wzoru deklaracji ma niewątpliwie charakter wykonawczy względem uchwały w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki tej opłaty. Wyeliminowanie z obrotu prawnego uchwały w sprawie wyboru metody ustalenia stawki opłaty czyni zbędną uchwałę w sprawie deklaracji, która ma przede wszystkim na celu zapewnienie prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stwierdzenie nieważności § 5 uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...] nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki takiej opłaty było jedyną wskazaną przez Kolegium przyczyną stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położnych w gminie C. w zakresie przedmiotowym wynikającym z art. 6j ust. 3b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Wyeliminowanie z obrotu prawnego na mocy wyroku WSA w Gdańsku z dnia 19 maja 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 229/20 rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność § 5 uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...] nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki takiej opłaty powoduje tym samym odpadnięcie podstawy stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...]nr [...] w sprawie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położnych w gminie C..

Z przyczyn podanych wyżej Sąd uznał, że podejmując zaskarżoną uchwałę organ nadzoru nie wykazał w sposób wymagany przez art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zaistnienia przesłanki stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w C., jaką jest istotna sprzeczność tej uchwały z prawem, tj. z art. 6n ust. 1 w zw. z art. 6j ust. 3b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Powołany przez ten organ jedyny argument odnoszący się do stwierdzenia nieważności § 5 uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...]nr [...] ustalającego wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, którego wykonaniu służyły również zakwestionowane przepisy uchwały nr [...], utracił swój byt w związku z wyrokiem wydanym w sprawie I SA/Gd 229/20.

Mając powyższe na uwadze Sąd na postawie art. 148 p.p.s.a. sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku. Natomiast o kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265). Na zasądzona kwotę 680 złotych składa się wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w kwocie 480 zł oraz zwrot wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.