Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 376/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-03-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie (art. 260 § 1 ustawy PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. J. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 376/16 w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2017 r. (sygn. akt III SA/Gd 376/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 lutego 2016 r.

Skarżący wniósł zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 12 października 2017 r. (sygn. akt II OZ 1077/17).

Postanowieniem z dnia 27 października 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), stwierdził, że postanowienie z dnia 8 sierpnia 2017 r. jest prawomocne od dnia 12 października 2017 r.

Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 25 stycznia 2018 r., skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Po rozpoznaniu tego wniosku referendarz sądowy postanowieniem z dnia 13 lutego 2018 r. umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy wskazując w uzasadnieniu, że w sytuacji, gdy ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2017 r. o odrzuceniu skargi stało się prawomocne od dnia 12 października 2017 r., to stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, iż sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd, a w związku z tym nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tej - zakończonej już prawomocnym orzeczeniem - sprawie.

J. J. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 lutego 2018 r. W uzasadnieniu zarzucił, że jego wniosek został potraktowany arbitralnie, gdyż z treści jego oświadczenia o stanie majątkowym i zaświadczenia z Aresztu Śledczego w W. jednoznacznie wynika brak możliwości opłacenia przez niego kosztów sądowych w całości. Jego warunki zdrowotne są złe i przemawiają za przyznaniem pełnomocnika z urzędu. Do sprzeciwu załączył zaświadczenie z Aresztu Śledczego w G. z dnia 31 stycznia 2018 r., z którego wynika, że na ten dzień na koncie depozytowym wnioskodawcy znajdują się środki przekazywane z chwilą zwolnienia w kwocie 4.057,52 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowienia referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia lub utrzymuje w mocy.

Stosownie do treści art. 243 § 1 zd. 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z tego przepisu wynika, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne o ile trwa postępowanie sądowe, a po prawomocnym zakończeniu postępowania – jeżeli strona zainicjuje jednocześnie nowe postępowanie, które miałoby doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (tj. postępowanie nadzwyczajne). W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. (sygn. akt I OZ 776/12 – publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazano, że "przez określenie >tok postępowania<, zawarte w art. 243 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć tok postępowania sądowoadministracyjnego od chwili jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia" oraz że "stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd".

Postępowanie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 lutego 2016 r. w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych zostało prawomocnie zakończone. Z akt sprawy wynika, że wydane w tej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2017 r. odrzucające złożoną skargę, stało się prawomocne od dnia 12 października 2017 r. Stwierdzenie prawomocności tego orzeczenia oznacza, że przedmiotowa sprawa sądowoadministracyjna została już zakończona.

W związku z tym należy w pełni podzielić stanowisko referendarza, że nie można merytorycznie rozpoznać przedmiotowego wniosku.

Jednocześnie należy zauważyć – na co zasadnie zwrócił uwagę referendarz - że skarżący we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wskazał, iż ma na celu wzruszenie prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, jednoznacznie podając, że ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie, która – jak sam wskazał – dotyczy braku wydania adresu zamieszkania osoby przez niego wskazanej i której przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody [...] (rubryka 3.1., 3.4. oraz 3.5. formularza PPF). W sprzeciwie również brak jest informacji o zamiarze wzruszenia prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowadministracyjne.

Z tego względu Sąd, na podstawie art. 260 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.