Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1951/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

W związku z wezwaniem do uiszczenia wpis od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego E. K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca podała, że źródłem jej dochodu jest świadczenie rentowe oraz praca dorywcza, z których uzyskuje miesięcznie kwotę 1700 zł brutto. Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką (na utrzymaniu córki pozostaje małoletni syn), która uzyskuje dochód w kwocie 1800 zł (brutto). Skarżąca posiada dom o powierzchni 78 m².Z uwagi na to, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2008 r. wezwano skarżącą do złożenia dodatkowych informacji poprzez udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania i nadesłanie stosownych dokumentów. W piśmie z dnia 12 grudnia 2008 r. skarżąca przedstawiła jeszcze raz swoją trudną sytuację finansową, składając jednocześnie kopie zeznań podatkowych za lata 2006 i 2007, wyciągi z posiadanych rachunków bankowych, umowę firmową z klientem wraz z rejestrem miesięcznej sprzedaży, kopię umowy kredytu (lodówka, telewizor) oraz kopie rachunków za media (gaz).

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na uwadze kryterium oceny zasadności przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, zgłoszony przez skarżącą wniosek uznać należało za uzasadniony, albowiem przyjęte w niniejszej sprawie ustalenia odnoszące się do sytuacji majątkowej skarżącej oraz jej możliwości finansowych wskazują, że nie jest ona w stanie ponieść samodzielnie pełnych kosztów postępowania. Dochód uzyskiwany przez składającą wniosek oraz jej córkę jest na tyle niski, że pozwala w zasadzie wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb związanych z prowadzeniem wspólnie gospodarstwa domowego, w skład którego wchodzą dwie dorosłe osoby oraz małoletni wnuk skarżącej. Uwzględnić należało w niniejszej sprawie, że jedynie świadczenie rentowe otrzymywane przez skarżącą miało stały charakter, przy czym jego wysokość niewiele przekraczająca kwotę 400 zł, nie mogła być traktowana jako pozwalająca na pokrycie nie tylko niezbędnych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania, uiszczeniem koniecznych opłat na żywność, ale również (równolegle) kosztów sądowych wynikających z wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. Przy rozpoznawaniu wniosku wzięto jednocześnie pod uwagę, że strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy nie posiada przedmiotów wartościowych, ani też nieruchomości, dzięki którym (poprzez na przykład ich wynajem) zgromadzić mogłaby środki potrzebne na prowadzenie sprawy przed sądem administracyjnym.

Tak rozumiane względy nakazywały, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.