Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 427/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
article: art. 19 ust. 4
journal: Dz.U. 2015 poz 378
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi T. W. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia 5 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

W odpowiedzi na konkurs ogłoszony przez Zarząd Województwa [...], jako instytucję zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020, dla Działania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji

w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", T. W. złożył w dniu 31 stycznia 2017 r. wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "Utworzenie zakładu produkującego innowacyjne kominkowe urządzenia grzewcze".

Pismem z dnia 6 marca 2017 r. Lokalna Grupa Działania [...]

w L. - dalej jako "LGD", pełniąca funkcję instytucji pośredniczącej, poinformowała wnioskodawcę, że w wyniku postępowania przeprowadzonego przez Radę LGD dotyczącego wniosków o przyznanie pomocy, złożonych za pośrednictwem LGD zgodnie

z warunkami podanymi w informacji z dnia 30 grudnia 2016 r., decyzją Rady LGD złożony wniosek na operację zatytułowaną "Utworzenie zakładu produkującego innowacyjne kominkowe urządzenia grzewcze" został wybrany do finansowania, lecz na podstawie miejsca na liście operacji wybranych do finansowania nie mieści się w limicie dostępnych środków w dniu przekazania wniosków o udzielenie wsparcia do zarządu województwa

i w wyniku oceny uzyskał 20 punktów.

Poinformowano wnioskodawcę, że na podstawie karty oceny wg lokalnych kryteriów operacja uzyskała maksymalną ilość 20 punktów i tym samym została wybrana do finansowania. Wskazano, że operacja uzyskała maksymalną liczbę punktów jak operacje mieszczące się w limicie środków podanych w ogłoszeniu o naborze nr [...], jednak biorąc pod uwagę treść § 31 ust. 4 Regulaminu Rady LGD, zgodnie z którym "w przypadku równej ilości uzyskanych punktów o miejscu na liście decyduje data i godzina wpływu wniosku do biura LGD", nie spełnia tego wymogu formalnego i operacja znalazła się poza limitem środków.

W związku z negatywną oceną formalną wniosku T. W., na podstawie art. 53 i 54 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.) - dalej jako "ustawa wdrożeniowa", złożył protest, podnosząc,

że rozpatrywano jego wniosek wg kryteriów wyboru przypisanych do "operacji związanych z utworzeniem działalności gospodarczej przez osoby ze zdefiniowanych grup defaworyzowanych", gdzie maksymalna ilość punktów do zdobycia wynosi 20, podczas gdy on złożył wniosek na "operacje związane z utworzeniem działalności gospodarczej", gdzie maksymalna ilość punktów do zdobycia wynosi 45 (wniosek złożył pod takim tytułem i na takim formularzu).

T. W. podał, że wniosek złożył w ostatniej chwili, aby nie można było już go zmusić do zmiany tytułu i formularza (pracownik biura LGD oświadczył wcześniej,

że to nie wnioskodawca decyduje, z jakiego poddziałania może się starać

o dofinansowanie, co w konsekwencji uniemożliwiłoby wykazanie wszystkich zalet projektu wnioskodawcy). Podniósł również, że pracownik biura LGD przekonywał go, aby nie uwzględniał samozatrudnienia jako stworzenie dodatkowego miejsca pracy i aby wykazywał we wniosku, iż tworzy tylko jedno miejsce pracy, mimo że sam miał zamiar pracować na pełnym etacie, tym bardziej, że wcześniej był osobą bezrobotną. Zdaniem wnioskodawcy, z przyznanej mu ilości 20 punktów wynika, że jednak miał rację i gdyby się posłuchał miałby ich tylko 15. To również było przyczyną złożenia wniosku w ostatniej chwili, aby już nie zmuszono go do działania na swoją szkodę. Niestety, wg decyzji Rady termin złożenia wniosku zadecydował o tym, że operacja znalazła się poza limitem środków. Końcowo zarzucono, że pokwitowano odbiór 20 załączników, podczas gdy dołączono jedynie 19.

Pismem z dnia 5 maja 2017 r. Zarząd Województwa [...] poinformował T. W. o nieuwzględnieniu protestu.

W uzasadnieniu wskazano m.in., że w dniu 29 grudnia 2016 r. LGD opublikowała trzy ogłoszenia o naborach wniosków w terminie 16.-31. stycznia 2017 r. Wszystkie nabory dotyczyły tego samego celu ogólnego oraz tych samych celów szczegółowych. Różniły się one przedsięwzięciem Lokalnej Strategii Rozwoju - dalej jako "LSR", w ramach którego mają być realizowane poszczególne operacje. Ogłoszone nabory dotyczyły następujących przedsięwzięć:

– nabór nr [...]- "Operacje związane z utworzeniem działalności gospodarczej,

z wyłączeniem działalności związanej z turystyką lub rekreacją";

– nabór nr [...]- "Operacje związane z utworzeniem działalności gospodarczej przez osoby ze zdefiniowanych grup defaworyzowanych z wyłączeniem działalności związanej z turystyką i rekreacją";

– nabór nr [...]- "Operacje związane z utworzeniem działalności gospodarczej, ukierunkowane na usługi związane z turystyką lub rekreacją".

Organ administracji podał, że w dniu 31 stycznia 2017 r. wnioskodawca złożył

w LGD wniosek zatytułowany "Utworzenie zakładu produkującego innowacyjne kominkowe urządzenia grzewcze". Zgodnie z zapisami § 21 pkt 3 Regulaminu Rady LGD, przyjętego Uchwałą Zarządu nr [...] z dnia 24 listopada 2016 r. i stanowiącego załącznik nr 3 i 4 do Umowy nr [...] z dnia 23 maja 2016 r. o warunkach i sposobie realizacji strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, każdemu wnioskowi zostaje nadane indywidualne oznaczenie (znak sprawy), które składa się z kolejnego numeru złożonego wniosku/3K/numer naboru/rok, gdzie "3K" oznacza LGD [...]. LGD nadała wnioskowi numer [...], co oznacza, że został on złożony w ramach naboru [...] tj. w ramach przedsięwzięcia "Operacje związane z utworzeniem działalności gospodarczej przez osoby ze zdefiniowanych grup defaworyzowanych

z wyłączeniem działalności związanej z turystyką i rekreacją". Na fakt złożenia wniosku

w ramach naboru [...] wskazują również zapisy pkt A.3 wniosku o przyznanie pomocy (wypełnianego przez LGD) oraz pozostałe dokumenty powstałe podczas oceny i wyboru operacji do dofinansowania.

Instytucja zarządzająca wskazała, że zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku

o przyznanie pomocy w punkcie B.lll. wniosku w pola 1.1-1.3 należało wpisać odpowiednio: Cel ogólny LSR, Cel(e) szczegółowy(e) LSR oraz Przedsięwzięcia z LSR, w które wpisuje się operacja. Elementy zostały upublicznione na stronie internetowej LGD i stanowią załącznik nr 3 do ogłoszenia o naborze nr 4/2017. Wnioskodawca wypełnił pola 1.1-1.3 wniosku o przyznanie pomocy zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku, wskazując w pkt B.lll.1.3 Przedsięwzięcie LSR - "Utworzenie nowego przedsiębiorstwa przez osoby ze zdefiniowanych grup defaworyzowanych". Wnioskodawca sam wskazał zatem przedsięwzięcie, w ramach którego realizowana ma być operacja, którego to przedsięwzięcia dotyczył konkurs nr [...], a wniosek został oceniony pod kątem kryteriów dla ww. naboru.

Odnosząc się do podniesionego w proteście zarzutu dotyczącego ilości złożonych załączników do wniosku wskazano, że z dokumentacji przekazanej przez LGD do samorządu województwa [...] wynika, iż do wniosku dołączono 20 szt. załączników (wliczając również wersję elektroniczną wniosku o przyznanie pomocy), co samorząd województwa potwierdził na pierwszej stronie wniosku.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku T. W. podniósł, że nie zgadza się z decyzją Zarządu Województwa [...]

i żąda ponownego rozpatrzenia sprawy przez Sąd.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że LGD otrzymała do podziału środki unijne na operacje w zakresie podejmowania działalności gospodarczej w ramach poddziałania 19.2. Rozdzieliła je na dwa nabory: [...] i [...]. Skarżący podał, że złożył wniosek na nabór [...], który dotyczył jego statusu i tylko w tym naborze miał szanse uzyskać unijne wsparcie. Tymczasem LGD rozpatrzyła jego wniosek z naboru [...] i nie przyznała środków unijnych.

Zarząd Województwa [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

W uzupełnieniu skargi T. W. podniósł, że w generatorze wniosków Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - dalej jako "ARiMR", były dwa różne formularze wniosków: jeden dotyczący naboru [...] drugi - naboru [...]. Zdaniem skarżącego, zakwalifikowanie go do grupy, w której było więcej chętnych niż środków, jest uzasadnione błędnym zapisem we wniosku, do złożenia którego został zmuszony pod presją jego nieprzyjęcia. Tymczasem dalsze błędne zapisy, tym razem wykonane przez LGD, nie są brane pod uwagę. Skarżący wskazał, że w punkcie I.2.2. został zaliczony do grupy defaworyzowanej jako osoba poniżej 26 roku życia (ma 63 lata), natomiast

w punkcie I.1.3 zaznaczono "ND", choć we wniosku był wykazany wpływ operacji na ochronę środowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia

25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) - dalej jako "P.u.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej

i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie

w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej, zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę wdrożeniową.

Jak stanowi art. 1 ust. 1 ww. ustawy, określa ona zasady realizacji programów

w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi.

Zgodnie z przyjętymi w ustawie wdrożeniowej zasadami realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym. Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1).

Wyznaczona kognicja sądów administracyjnych obejmuje ocenę projektu dokonaną w toku konkursu przez właściwą instytucję zarządzającą. Zdaniem Sądu, mimo braku wskazania w art. 64 ustawy wdrożeniowej przepisów ustawy ustrojowej, tj. P.u.s.a., ocena projektów zgłoszonych do objęcia finansowaniem ze środków UE nie może być wykonywana przez sądy administracyjne w sposób sprzeczny z przyznaną tym sądom

w art. 184 Konstytucji RP rolą, a zatem w sposób inny niż w stosunku do aktów wymienionych w art. 3 § 1 P.p.s.a. Jest to więc kontrola dokonywana wyłącznie

w płaszczyźnie zgodności z prawem.

Kontrola legalności stanowiska instytucji zarządzającej lub pośredniczącej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez stronę skarżącą musi odbywać się

z uwzględnieniem przepisów krajowych, tj. przepisów ustawy wdrożeniowej, regulujących zasady prowadzenia polityki rozwoju opartej na środkach finansowych pochodzących

z funduszy Unii Europejskiej, służących realizacji unijnej polityki spójności w latach

2014-2020. Musi odbywać się także z uwzględnieniem właściwych przepisów unijnych,

co jest konsekwencją faktu, że ustawa wdrożeniowa realizuje postanowienia rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. U. UE. L. 2014.187.1) i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006

(Dz. U. UE. L. 2013.347.320) - dalej jako "rozporządzenie ogólne".

Ponadto, w związku z przekazaniem w ustawie wdrożeniowej na rzecz właściwej instytucji zarządzającej kompetencji do ustanowienia zasad konkursu prowadzącego do wyboru projektu objętego dofinansowaniem ze środków UE, ocena stanowiska instytucji zarządzającej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez stronę skarżącą odbywać się musi z uwzględnieniem regulaminu konkursu stanowiącego swoisty rodzaj procedury obowiązującej w ramach konkursów. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że stanowi - wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi - podstawę sądowej kontroli przewidzianej w omawianej ustawie. Zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu powinna być zatem kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz

z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz regulacje zawarte

w systemie realizacji programu operacyjnego (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia

5 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1453/12, LEX nr 1377419).

Zgodnie z art. 37 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (ust. 1). Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (ust. 2).

W judykaturze podkreśla się, że wymienione w powyższej regulacji zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 31 maja 2017 r. sygn. akt III SA/Po 226/17, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie zarówno instytucja zarządzająca, jak

i instytucja pośrednicząca sprostały wymaganiom wynikającym z ustawy wdrożeniowej

i przeprowadziły ocenę projektu w sposób odpowiadający wskazanym wyżej standardom.

Negatywna ocena wniosku T. W. o dofinansowanie projektu spowodowana była faktem, że na podstawie miejsca na liście operacji wybranych do finansowania nie zmieścił się on w limicie dostępnych środków. Powołano się w tym zakresie na przepis § 31 ust. 4 Regulaminu Rady LGD, który stanowi, że w przypadku równej ilości uzyskanych punktów o miejscu na liście decyduje data i godzina wpływu wniosku do biura LGD. Wniosek skarżącego otrzymał maksymalną ilość 20 punktów, podobnie jak trzy inne wnioski, lecz spośród tych czterech wniosków został złożony najpóźniej.

Należy podkreślić, że reguły przyznawania pomocy publicznej beneficjentom przy realizacji polityki spójności są ściśle sformalizowane dlatego, że jest to polityka reglamentowana i celowa. A zatem, środki pomocowe są ograniczone, zaś ich przyznawanie i wypłacanie beneficjentom musi dotyczyć dofinansowania konkretnych projektów realizujących tego rodzaju cele.

Odnosząc się do stwierdzenia skarżącego, że w generatorze wniosków ARiMR były dwa różne formularze wniosków, należy wskazać, iż w dniu 5 grudnia 2016 r. na stronie internetowej LGD [...] zamieszczono informację skierowaną do potencjalnych beneficjentów chcących podjąć działalność gospodarczą

w ramach inicjatywy LEADER PROW 2014-2020, że ARiMR zakończyła pracę nad Generatorami Wniosków o przyznanie pomocy dla poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność". W związku z tym LGD przekazała link [...] pod którym znajdował się Generator Wniosku (liczba pojedyncza - podkreślenie Sądu) dla Operacji w ramach poddziałania 19.2 w zakresie podejmowania działalności gospodarczej.

Również na stronie ARiMR [...] można znaleźć informację, że formularz wniosku był jeden. Wniosek ten można było pobrać ze strony internetowej i wydrukować (dostępny do pobrania w dwóch formatach: pdf i excel) albo wypełnić online przy pomocy Generatora Wniosku.

W związku z powyższym nieprawdziwe jest stwierdzenie skarżącego,

że w generatorze wniosków ARiMR były dwa różne formularze wniosku o przyznanie pomocy na operacje w zakresie podejmowania działalności gospodarczej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata 2014-2020. Formularz wniosku był jeden. Dopiero poprzez wypełnienie tego formularza i wskazanie opisu planowanej operacji (część B.III. formularza wniosku) następowało kwalifikowanie wniosku do odpowiedniego naboru.

W złożonym w dniu 31 stycznia 2017 r. wniosku T. W. podał (s. 5, pole 1.3. "Przedsięwzięcie LSR"), że chce utworzyć nowe przedsiębiorstwo przez osoby ze zdefiniowanych grup defaworyzowanych. W polu 1.4 ("Uzasadnienie zgodności z celami LSR i kryteriami wyboru operacji przez LGD") skarżący wskazał, że jest osobą trwale bezrobotną 50+, a więc zalicza się do grupy defaworyzowanej zdefiniowanej w LSR dla obszaru LGD. Tym samym, to sam skarżący - poprzez odniesienie się do grup defaworyzowanych - sprecyzował, że bierze udział w naborze nr [...] który dotyczył właśnie tych grup, a nie w naborze nr [...]. Okoliczności tej nie zmienia fakt,

że w punkcie I.2.2. wniosku pracownik biura LGD błędnie wpisał "osoba do 26 roku życia", albowiem zgodnie z ogłoszeniem nr [...] do grup defaworyzowanych zaliczono (m.in.) zarówno te osoby, jak i osoby po 50 roku życia (jak skarżący).

Warto również wskazać, że w załączniku nr 2 do ogłoszenia nr [...] jako dokument obligatoryjny wskazano dokument potwierdzający wiek beneficjenta.

W załączonych przez T. W.e do skargi dokumentach znajduje się m.in. kserokopia dowodu osobistego, a więc dokument, który obowiązkowo należało załączyć, aby ubiegać się o pomoc w ramach naboru nr [...]. Należy podkreślić, że w przypadku naboru nr [...] wymogu takiego nie przewidziano.

Zgodnie z zapisami § 21 Regulaminu Rady LGD złożenie wniosku w biurze LGD potwierdza pracownik biura na kopii pierwszej strony wniosku. Potwierdzenie zawiera datę i godzinę złożenia wniosku, liczbę złożonych wraz z wnioskiem załączników, jest opatrywane pieczęcią LGD i podpisane przez osobę przyjmującą w biurze LGD (ust. 2). Każdemu wnioskowi zostaje nadany indywidualne oznaczenie (znak sprawy), który składa się z kolejnego numeru złożonego wniosku/3K/numer naboru/rok, gdzie 3K oznacza LGD [...] (ust. 3).

Kierując się powyższymi wskazaniami LGD nadała wnioskowi skarżącego numer [...] co wskazuje, że został on złożony w ramach naboru [...] a nie [...]. Po nadaniu wnioskowi skarżącego tego numeru T. W. nie zgłaszał zastrzeżeń. Zarzuty skarżącego w tym zakresie pojawiły się dopiero po otrzymaniu informacji z dnia

6 marca 2017 r., że wniosek został wybrany do finansowania, jednakże nie mieści się

w limicie dostępnych środków. Tym samym, nie można mówić o błędzie pracownika biura LGD na etapie rejestracji wniosku.

Końcowo należy wskazać, że zarówno w złożonym proteście, jak i w piśmie procesowym z dnia 19 czerwca 2017 r. stanowiącym uzupełnienie skargi T. W. podnosił, iż do złożenia wniosku w ostatniej chwili został niejako zmuszony, zaś zakwalifikowanie wniosku do niewłaściwego naboru miało wynikać z presji, jaką na skarżącego wywierał pracownika biura LGD. Oceniając te zarzuty należy stwierdzić, że są one całkowicie gołosłowne i nie znajdują żadnego potwierdzenia w aktach sprawy.

Podsumowując należy uznać, że skarżący nie wykazał, aby ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,

na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.[pic]