Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1313/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. A. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie stanu technicznego przewodów kominowych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 października 2015 r. B. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie stanu technicznego przewodów kominowych.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 listopada 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 zł. Wezwanie zawierało jednocześnie pouczenie, że nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi, w wyznaczonym 7-dniowym terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi. Nadto, na podstawie odrębnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty, wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.",.

Przesyłka sądowa, zawierająca powyższe wezwania została odebrana osobiście przez skarżącego w dniu 3 grudnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 9 akt sprawy). Skarżący w przepisanym terminie wpisu nie uiścił oraz wymaganych odpisów skargi nie nadesłał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga zaś, stosownie do dyspozycji art. 57 § 1 p.p.s.a. musi odpowiadać wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy określone w tym przepisie.

Jednym z wymogów dotyczącym wszystkich pism procesowych, przewidzianym w art. 47 § 1 p.p.s.a., jest konieczność dołączenia do pisma jego odpisów – celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. W tym miejscu zauważyć trzeba, że co prawda zgodnie z art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, to jednak stosownie do treści art. 33 § 1 p.p.s.a. uczestnikiem postępowania na prawach strony jest także osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Ponadto art. 12 p.p.s.a. stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, należy przez to rozumieć także uczestnika postępowania.

Mając powyższe na uwadze Sąd przyjął, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie - oprócz skarżącego oraz Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] - są C. W. i Z. A.

Z uwagi na ustalenie, że skarżący nie przedłożył dodatkowych odpisów swojej skargi, Sąd wezwał go do o nadesłanie dodatkowych dwóch odpisów skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania.

W toku czynności wstępnych stwierdzono również brak należnego wpisu, który na podstawie art. 230 p.p.s.a. pobierany jest od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi. Wysokość wpisu należnego od złożonej przez skarżącego skargi została ustalona w oparciu o dyspozycję § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, wynosi - 500 zł. Z uwagi na treść art. 220 § 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, wezwano skarżącego do uiszczenia ustalonego jak powyżej wpisu od skargi.

Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uiszczono należnego wpisu, o czym stanowi ustawodawca w art. 220 § 3 p.p.s.a.

Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o wyżej wskazanych konsekwencjach, nie zastosował się do wezwań Sądu. Oba wezwania – do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego – zostały odebrane przez skarżącego w dniu 3 grudnia 2015 r. Zatem ostatnim dniem, w którym skarżący powinien wywiązać się z nałożonych obowiązków, był dzień 10 grudnia 2015 r.

Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że pomimo upływu zakreślonego 7-dniowego terminu skarżący nie uiścił należnego wpisu, ani nie nadesłał brakujących odpisów skargi.

Należy jednocześnie wskazać, że art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi lex specialis w stosunku do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zakresie, w jakim sąd orzeka o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu. Jeżeli postanowienie sądu obejmuje również inne braki formalne skargi, podstawę prawną postanowienia odrzucającego skargę stanowią oba przywołane wyżej przepisy (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego, Warszawa 2008, s. 418).

Z tych względów należało orzec jak w sentencji zgodnie z art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.