Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1679/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stefan Babiarz (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1601/16 w sprawie ze skargi G.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2016 r. postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2019 r. sygn. akt II FSK 1679/17 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć jako punkt 1 i dodać punkt 2 w brzmieniu: "2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na rzecz G.B. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 maja 2019 r., II FSK 1679/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej

w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 marca 2017 r., I SA/Gd 1601/16, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 września 2016 r. w przedmiocie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2016 r.

Pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie wyroku w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 art. 203 i art. 204 p.p.s.a.

Odpowiedź na skargę kasacyjną (z dnia 9 czerwca 2017 r.) została wniesiona

w terminie (karta nr 62) przez radcę prawnego, który wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych wraz z kosztami zastępstwa procesowego (karta 69). Prawidłowo zawiadomiony radca prawny nie stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (karta 78).

Wpis w sprawie był stały. W związku z powyższym, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c)

w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.), wysokość kosztów zasądzonych od organu wynosi 240 zł.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji