Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 262/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr.) Sędziowie: WSA Bogusław Wolas WSA Urszula Zięba Protokolant: Krystyna Mech po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2005r. sprawy ze skargi J. M. i Z. M. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 6 stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji


UZASADNIENIE

Sygn. I SA/Kr 262/03

UZASADNIENIE

J. i Z. M. zwrócili się w dniu [...]VIII 2002 r. do Urzędu Skarbowego o umorzenie zaległości podatkowej z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego ze sprzedaży nieruchomości.

Prośbę motywowali trudną sytuacją finansową i zdrowotną J. M., która od kilku miesięcy pozostaje w leczeniu w Klinice Ginekologii i Onkologii w K.. Decyzją z dnia [...] IX 2002 r. organ ten odmówił umorzenia zaległości, co spowodowało odwołanie się podatników do Izby Skarbowej .

Rozpoznając odwołanie Izba Skarbowa przytoczyła treść art. 67 par. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa / DZ. U. NR. 137 , poz. 925 ze zm./, który określa przesłanki umorzenia zaległości podatkowych , co może nastąpić w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym . Decyzja taka ma charakter uznaniowy.

Po rozważeniu materiału zebranego w sprawie, organ odwoławczy dokonał odmiennej oceny sytuacji finansowej i rodzinnej podatników, uznając że wystąpiły przesłanki do częściowego umorzenia zaległości, i wydał decyzję , w której umorzył zaległość w wysokości 4000 zł utrzymując w pozostałej części w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ podał ,że źródłem powstania zaległości podatkowych było naruszenie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skarżący mianowicie w dniu[...] VIII 1998 r. sprzedali nieruchomość uzyskując przychód w wysokości 150.000 zł składając równocześnie oświadczenie , że kwota ta zostanie wydatkowana w ciągu 2 lat na cele mieszkaniowe.

Mimo to nie dopełnili warunków zwolnienia i nie wydatkowali całego przychodu ze sprzedaży na ten cel.

Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie zaszły zdarzenia losowe , ograniczające możliwość realizacji zobowiązań podatkowych skarżących.

Z oświadczenia J. M. wynikało że Z. M. , jej mąż nie mieszka razem z nią, nie może liczyć na jego pomoc.

Aktualnym źródłem dochodu skarżącej jest świadczenie rentowe , z którego prowadzona jest egzekucja w wyniku której ściągana jest kwota 122, 37 zł. miesięcznie .

Dlatego też pobiera świadczenie miesięczne w wysokości 277,40 zł. Na utrzymaniu ma 14 letniego syna.

Majątek wspólny małżonków to działka 6,68 a i dom w którym mieszkają- Płatnicy nie posiadają innych nieruchomości i rzeczy ruchomych ,których ,zbycie umożliwiło by uregulowanie zaległości.

Koszty miesięcznego leczenia skarżącej w kwocie 1128, 70 zł miesięcznie ponosi jej ojciec.

To uzasadnia zdaniem organu odwoławczego częściowe umorzenie zaległości, natomiast skoro egzekucja z renty jest w chwili obecnej skuteczna , umorzenie w całości zaległości podatkowych wynoszących 5290 zł i odsetki w wysokości 4009,30 zł. było by przedwczesne.

W skardze na powyższą decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr, [...] wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący powołując się na trudną sytuację rodzinną, majątkową wnoszą o jej uchylenie i uwzględnienie ich wniosku o umorzenie zaległości podatkowych w całości.

Izba Skarbowa wnosi o oddalenie skargi podkreślając , że sprzedając nieruchomość w 1998 r. podatnicy winni mieć świadomość konsekwencji zapłaty podatku w sytuacji nie udokumentowania wydatkowania przychodu na cele mieszkaniowe i przeznaczenia stosownej kwoty na zapłatę podatku .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Niewątpliwie decyzja wydawana przez organy w trybie art. 67 par.1 ustawy wyżej powołanej - Ordynacja podatkowa ma charakter uznaniowy.

Organ może bowiem , ale nie musi umorzyć zaległości podatkowe uznanie to jest ograniczone dyrektywami wyboru , jakimi są użyte w treści przepisu zwroty "ważny interes podatnika" oraz " ważny interes publiczny".

Pojęcie "ważny interes podatnika" jest pojęciem nieostrym , jego treść powinna być oceniana w świetle okoliczności konkretnej sprawy.

Oceny tego pojęcia należy dokonywać w oparciu o kryteria zobiektywizowane ,które są zgodne z powszechnie aprobowaną hierarchią wartości, w której wysoką rangę mają między innymi życie i zdrowie ludzkie , a także możliwość zarobkowania w celu zdobycia środków na utrzymanie własne i rodziny.

W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny co do trudnej sytuacji podatników nie jest przez organ kwestionowany.

U jego podstaw leży ciężka choroba J. M. trwająca już dłuższy okres czasu i niezbyt pomyślne rokowania na przyszłość.

Nawet organ odwoławczy uznaje to za przypadek losowy. Ten stan faktyczny prowadzić musi do wniosku , iż podatnicy w czasie składania wniosku z powodu nadzwyczajnych losowych zdarzeń wywołanych chorobą J. M. nie są w stanie uregulować zaległości podatkowych .

Dodać należy , iż bezspornie nie posiadają też żadnego majątku , który pozwoliły im na ich spłacenie.

Organ odwoławczy jak podano wyżej mając na uwadze tą sytuację skarżących uwzględnił częściowo ich wniosek , uznając jednak że skoro egzekucja ze świadczenia rentowego jest skuteczna to umorzenie zaległości w całości byłoby przedwczesne.

Z tym poglądem nie można się zgodzić z uwagi na wysokość świadczenia rentowego i kwotę po potrąceniu pozostałą nie wystarczającą niewątpliwie na utrzymanie rodziny.

Również brak jest podstaw do odwoływania się do okoliczności z jakich doszło do powstania zaległości podatkowych , gdyż nie mieszczą się w przesłankach

określonych w art. 67 par. 1 Ordynacji.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając ,że zaskarżona decyzja narusza prawo , przepis wyżej powołany , na mocy art. 145 par. 1 pkt 1 litera a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm./ w zw. z art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. /DZ. U. Nr 153 , poz. 1271 ze zm./ -przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.