Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 647/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2006 r. sprawy ze skargi "D." L. E., L. G. sp. j. z siedzibą P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2004r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 93 ust. 1, art. 92 ust. 1, 2, i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371, ze zm.) oraz lp.: 1.11.1 lit. a i b, 1.11.2 lit. a i b, 1.11.3 lit. b, 1.11.4 lit. a, 1.11.5. lit. a, 1.11.9 pkt 3 lit c, 1.11.11 pkt 1 lit. a załącznika do wskazanej ustawy, w związku z przeprowadzoną w okresie od dnia [...] listopada 2003 r. do [...] lutego 2004 r. w Przedsiębiorstwie Produkcyjno - Handlowo - Usługowym "D." Spółka Jawna E. L., G. L. kontrolą nałożył na skarżącą spółkę karę pieniężną w łącznej wysokości 29.400,00 zł. Przedmiotem przeprowadzonej przez funkcjonariuszy transportu drogowego kontroli było przestrzeganie obowiązujących przepisów z zakresu ustaw o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 123, poz. 1354 ze zm.). W toku przeprowadzonej kontroli organ I instancji ustalił m. in., iż w kontrolowanym przedsiębiorstwie nie są przestrzegane przepisy regulujące czas jazdy i odpoczynków kierowców zawarte w ww. ustawie o czasie pracy kierowców. Kontrolowany przewoźnik nie przechowywał wymaganych zapisów z przyrządów kontrolnych za każdy dzień pracy kierowców.

I tak, gdy chodzi o kierowcę M. I. stwierdzono brak 6 wykresówek z następujących dni: [...] października 2003 r., [...] listopada 2003 r., [...] listopada 2003 r., [...] listopada 2003 r., [...] listopada 2003 r., [...] listopada 2003 r. i z tego tytułu nałożono na stronę karę łączną 1800 zł. Analizując tarcze tachografu kierowcy D. J. stwierdzono brak 6 wykresówek z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] października 2003 r., czego konsekwencją było nałożenie na skarżącą spółkę kary w wysokości 1800 zł. Gdy chodzi o kierowcę M. K. ustalono brak 3 wykresówek z dnia [...] października 2003 r., z dnia [...] listopada 2003r., z dnia [...] listopada 2003 r. i nałożono z tego tytułu karę w kwocie 900zł. W przypadku kierowcy A. O. stwierdzono brak 1 wykresówki z dnia [...] października 2003r. nakładając na spółkę karę w wysokości 300 zł. W okazanych przez kontrolowaną spółkę dokumentach nie było również wykresówek kierowcy M. S. oraz 12 sztuk wykresówek kierowcy T. Z. co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej w wysokości 8700 zł. i 3600 zł.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. skarżąca spółka reprezentowana przez adwokata P. J. złożyła odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, zaskarżając przedmiotową decyzję w omawianym wyżej zakresie tj. kary pieniężnej za brak wykresówek u kierowców: M. I., D. J., M. K., A. O., M. S., T. Z.

W swoim odwołaniu strona zarzuciła organowi naruszenie art. 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców przez przyjęcie, iż nie przedstawiono zapisów przyrządu kontrolnego oraz dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu oraz naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 75 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nieuznanie jako dowodu oświadczenia kierowców co do faktu nieprowadzenia pojazdów. W uzasadnieniu odwołania wskazano, iż za uchyleniem nałożonych kar za brak wykresówek powinny przemawiać następujące okoliczności:

ـ kierowca D. J. po okresie zwolnienia lekarskiego (od dnia [...] sierpnia do [...] września 2003 r.), nie prowadził żadnego pojazdu czekając od [...] do [...] października 2003 r. na powrót pojazdu z Holandii;

ـ nie było możliwości okazania wykresówek kierowcy M. I. za okres [...] listopada 2003 r. albowiem brały one udział w realizacji programu T.;

ـ kierowcy M. S. i T. Z. pracują głównie jako mechanicy i jeżdżą w ramach zastępstw;

ـ ponadto kierowca M. K. w dniach [...] października.2003r., [...] listopada 2003 r., oraz [...] listopada 2003 r. nie prowadził pojazdu, a jego pojazdem jeździł T. L. czego dowodem są załączone wykresówki z tego pojazdu.

W ocenie strony organ powinien również jako dowód w sprawie uwzględnić dołączone do odwołania oświadczenia kierowców w przedmiocie nieprowadzenia pojazdów.

Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] lutego 2005r., Nr [...] Główny Inspektor Transportu

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 1800 (tysiąc osiemset) złotych za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana D. J., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 900 (dziewięćset) złotych za nie okazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana M. K., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 300 (trzysta) złotych za nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana A. O., podczas kontroli w przedsiębiorstwie:

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 8700 (osiem tysięcy siedemset) złotych za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana M. S., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanego do Pana T. Z., podczas kontroli w przedsiębiorstwie. W uzasadnieniu Główny Inspektor Transportu Drogowego, podniósł, iż w świetle zebranego przez organ materiału dowodowego w sprawie organ I instancji zasadnie nałożył na skontrolowane przedsiębiorstwo karę pieniężną za brak wykresówek następujących kierowców: M. I., D. J., M. K., A. O., M. S., T. Z.,

Pismem z dnia [...] marca 2005 r. skarżąca spółka działając przez pełnomocnika P. J. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję, zarzucając naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 10 ust. 3 Umowy Europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe sporządzonej w Genewie 1 lipca 1970r. oraz art. 14 rozporządzenia Rady (EWG) z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrowych w transporcie drogowym przez przyjęcie, iż przepisy Umowy nakazują przechowywanie wykresówek w każdym przypadku, a nie tylko w przypadku kierowców oraz zastosowanie przepisu rozporządzenia z 20.12.1985r., które nie obowiązywało w dacie zatrzymania. Reprezentujący spółkę pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

Wyrokiem z dnia 23 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skargi działając na podstawie art.145 § 1 ust.1 lit c ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2005r. Nr [...]. W uzasadnieniu wyroku, jako powód uchylenia decyzji, Sąd wskazał na uchybienie ze strony organu odwoławczego, który w wyniku niedopatrzenia lub niedbalstwa, poprzez nierozpatrzenie odwołania w części kary związanej z brakiem wykresówek M. I., wydał decyzję częściową chociaż z akt administracyjnych wynika, iż miała ona załatwiać sprawę w całości.

W związku z powyższym po ponownym rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez stronę od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2004 r., Nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 29.400 zł., zaskarżonej w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej w wysokości 17.100 zł. za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadznia pojazdu, Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr [...]:

ـ uchylił zaskarżoną decyzję, w kwestionowanym zakresie, odnośnie do oznaczenia nazwy przedsiębiorcy i zmienił ją na "D. L. E., L. G. spółka jawna",

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 1800 (tysiąc osiemset) złotych za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana M. I., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 1800 (tysiąc osiemset) złotych za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana D. J., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 900 (dziewięćset) złotych za nie okazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana M. K., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 300 (trzysta) złotych za nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana A. O., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 8700 (osiem tysięcy siedemset) złotych za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanych do Pana M. S., podczas kontroli w przedsiębiorstwie,

ـ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych za nieokazanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przypisanego do Pana T. Z., podczas kontroli w przedsiębiorstwie.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego, podniósł, iż w świetle zebranego przez organ materiału dowodowego w sprawie organ I instancji zasadnie nałożył na skontrolowane przedsiębiorstwo karę pieniężną za brak wykresówek następujących kierowców: M. I., D. J., M. K., A. O., M. S., T. Z., Mając na względzie wskazany w zaskarżonej decyzji stan prawny oraz ustalony w toku kontroli stan faktyczny, organ stwierdził, iż decyzja została wydana we wskazanym zakresie prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Pismem z dnia [...] lutego 2006 r. "D." L. E., L. G. spółka jawna z/s w P., działając przez pełnomocnika P. J., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję ww. organu z dnia [...] stycznia 2006 r. zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 10 ust. 3 Umowy Europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe sporządzonej w Genewie 1 lipca 1970r. (DZ.U. z 1999 r. Nr 94, poz. 1086) oraz art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrowych w transporcie drogowym przez przyjęcie, iż przepisy Umowy nakazują przechowywanie wykresówek w każdym przypadku, a nie tylko w przypadku kierowców oraz zastosowanie przepisu rozporządzenia z 20.12.1985r., nie obowiązującego w dacie zatrzymania. Ponadto, naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 77 § 1 i 80 Kpa. przez niedokonanie oceny przedstawionych przez skarżącego oświadczeń kierowców i ich przesłuchanie oraz nieustalenie dlaczego nie dano wiary tym dowodom. Reprezentujący spółkę pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr [...] nie narusza prawa.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca, wnosząc odwołanie, nie tyle kwestionowała nieokazanie wykresówek, co podnosiła okoliczności, które w jej ocenie, wyjaśniały dlaczego w przypadku poszczególnych kierowców dokumentów tych nie mogło być. Takimi okolicznościami miały być: sporadyczne jazdy w przypadku kierowców M. S. i T. Z. z tym że M. S. nie miał w ogóle przydzielonego pojazdu, nieprowadzenie pojazdu przez kierowcę D. J. po powrocie do pracy ze zwolnienia lekarskiego oraz nieprowadzenie pojazdu i oczekiwanie na powrót pojazdu z Holandii, a także brak wykresówki kierowcy M. I. z uwagi na to, że brała udział w programie T., a poza tym kierowca ten nie prowadził pojazdu w określonych dniach. Dowodem na nieprowadzenie pojazdu były oświadczenia poszczególnych kierowców, których to dowodów organ nie uwzględnił, czym zdaniem skarżącej, naruszył przepisy postępowania administracyjnego tj. art. 77 § 1 i art. 80 Kpa. W skardze do Sądu zarzucono naruszenie prawa materialnego tj. błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 10 ust. 3 umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe ( AETR ) sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970r. ( Dz. U. Nr 94 z 1999r. poz. 1087 ) przez przyjęcie, iż przepisy Umowy nakazują przechowywanie wykresówek w każdym przypadku, a nie tylko w przypadku kierowców oraz naruszenie art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG ) z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym przez zastosowanie jego unormowań do stanu prawnego nie obowiązującego w dacie zatrzymania. Podtrzymano podniesiony w odwołaniu zarzut naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 Kpa.

Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego co do wskazanych naruszeń prawa, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

Przepis art. 10 ust. 3 umowy międzynarodowej AETR stanowi, że przedsiębiorstwa będą przechowywać wykresówki zgodnie z postanowieniami zawartymi w pkt (b), (c) i (d) ustęp 1 tego artykułu, co najmniej przez okres 12 miesięcy od daty ostatniej rejestracji i powinny przedstawiać je na żądanie funkcjonariuszy służb kontrolnych. Jak wypowiedział się w wyroku z dnia 17 czerwca 2005r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt OSK 151/04 umowa AETR, także art. 10 tego aktu, obowiązuje na terenie Rzeczypospolitej Polskiej od dnia ogłoszenia jej w Dzienniku Ustaw tj. od dnia 24 listopada 1999r. Z cytowanego już wyżej przepisu wynika w sposób jednoznaczny, że zapisy urządzenia rejestrującego tzw. wykresówki winny być przez przedsiębiorcę realizującego międzynarodowy transport drogowy przechowywane przez okres 12 miesięcy od daty ostatniego zapisu. Wywody skarżącej spółki, że nie znajduje uzasadnienia prawnego wymóg przechowywania wykresówek osób, które jako kierowcy jeżdżą sporadycznie, bądź nie są zatrudnieni na stanowisku kierowcy nie mogą znaleźć uznania Sądu, ponieważ zgodnie z art. 1 pkt (j) AETR kierowcą jest każda osoba otrzymująca wynagrodzenie lub nie, która kieruje pojazdem, nawet w ciągu krótkiego czasu oraz każda osoba, która znajduje się w pojeździe, aby kierować nim w razie potrzeby. Odmiennie więc, niż to twierdzi skarżąca, brak jest w przywołanej regulacji prawnej, rozróżnienia na kierowców stałych i takich, którzy kierują pojazdem sporadycznie. Wobec uregulowanej umową międzynarodową kwestii obowiązku przechowywania przez przedsiębiorców wykresówek przez wymagany tą umową okres, bez znaczenia jest kolejny argument skargi, iż zaskarżona decyzja przywołuje przepisy nieobowiązującego skarżącą w dacie kontroli i okresie kontrolowanym rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym. Art. 14 ust. 2 cyt. rozporządzenia Rady (EWG) nakazuje przedsiębiorcom przechowywanie wykresówek, ułożonych w odpowiednim porządku, przez co najmniej rok po ich użyciu, a na wniosek kierowców wydawanie kopii wykresówek, które są okazywane lub przekazywane na żądanie upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Przywołany przepis, jak i całe rozporządzenie weszło do porządku prawnego w Polsce w dacie jej przestąpienia do Unii Europejskiej tj. z dniem 1 maja 2004r. Przywołanie przez organ nieobowiązującego skarżącą w okresie kontrolowanym przepisu, co wynikało zapewne z daty wydania decyzji, w której rozporządzenie już stosowano, nie może stanowić o wadliwości decyzji, jeśli obowiązek przechowywania wykresówek wynikał z innego aktu prawnego. Nadto należy zauważyć, że w okresie kontrolowanym obowiązywała ustawa z dnia 24 sierpnia 2001r. o czasie pracy kierowców ( Dz. U. Nr 123, poz. 1354 ze zm. ), która w art. 31 ust. 2 nakładała na pracodawców obowiązek przechowywania zapisów z urządzeń kontrolnych ( dla pojazdów wyposażonych w przyrządy kontrolujące okresy prowadzenia pojazdu ) przez okres co najmniej 12 miesięcy po ich wykorzystaniu i udostępniania kopii tych zapisów kierowcom na ich wniosek, a także okazywanie lub wydawanie zapisów z urządzeń kontrolnych na żądanie osób uprawnionych do przeprowadzania kontroli.

Reasumując, na tle przywołanych wyżej unormowań obowiązek przechowywania przez skarżącą wykresówek, przez okres 12 miesięcy od dnia ostatniej rejestracji, wszystkich osób kierujących w jej przedsiębiorstwie pojazdami, którymi realizowano transport drogowy nie ulega wątpliwości. Obowiązkowi temu skarżąca uchybiła w odniesieniu do siedmiu kierowców, co wykazane zostało podczas przeprowadzonej kontroli w prowadzonym przez nią przedsiębiorstwie. Sporządzony przez kontrolujących protokół kontroli, dokumentujący opisany fakt, został podpisany przez udzielającego wyjaśnień D. L., który jak wynika z zapisu pkt 3 protokołu ( str. 49 akt adm. ) posiada upoważnienie notarialne do reprezentowania Spółki. Podczas przesłuchania w charakterze świadka, D. L. zeznał, że przedstawił organowi kontrolującemu wszystkie tarczki tachografów oraz zaświadczenia jakie posiadał, a także oświadczył że nie ma jakichkolwiek zaległych tarczek czy zaświadczeń ( str. 60 akt adm. – protokół przesłuchania ). Wobec nieprzedstawienia przez skarżącą wymaganych za kontrolowany okres wykresówek bądź zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu wszystkich osób kierujących pojazdami, przy jednoczesnym obowiązku legitymowania się przez przedsiębiorcę takimi dokumentami wynikającym z przywołanych już wyżej przepisów, organ miał obowiązek nałożyć na skarżącą spółkę karę na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 6) i 2) utd. oraz zgodnie z l.p. 1.11.11. pkt 1a) załącznika do tej ustawy.

Sąd nie dopatrzył się w rozpatrywanej sprawie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności wskazywanych przez skarżącą art. 77 § 1 i art. 80 Kpa., w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.