Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 832/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64b
journal: Dz.U. 2015 poz 469
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jedn.
article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi H. P. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie konserwacji urządzeń wodnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie przedstawia się następująco:

Starosta G. na wniosek H. P. pismem z dnia 7 marca 2014 r. wszczął postępowanie w sprawie przywrócenia poprzedniej funkcji urządzeń wodnych, tj. stawów i przepustu, zlokalizowanych na działkach nr [...] i [...]

w miejscowości S., gmina B.. W dniu 26 czerwca 2013 r. przeprowadzono oględziny terenu ww. działek, podczas których ustalono, że stawy są w złym stanie technicznym, przepust zlokalizowany pod drogą wojewódzką nr [...] łączący stawy jest całkowicie niedrożny, co uniemożliwia swobodny przepływ wody pomiędzy stawami. Ponadto ustalono, że rów K-23a odprowadzający wody ze stawu jest wypłycony.

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...], Starosta G. (dalej: Starosta, organ I instancji), działając na podstawie art. 64b ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 469 ze zm., zwana dalej: P.w.), nałożył na A. B. obowiązek przywrócenia (w terminie 30 dni od daty ostateczności decyzji) poprzedniej funkcji urządzeń wodnych, tj. stawów zlokalizowanych na działkach nr: [...] i [...] w miejscowości S., gmina B., przepustu znajdującego się pod drogą wojewódzką nr [...] relacji G. – N. nad [...] oraz rowu melioracyjnego K-23a, polegający na: odmuleniu dna stawów, udrożnieniu światła ww. przepustu łączącego stawy, zapewnieniu odpływu wody ze stawu (dolnego) w kierunku rowu K-23a, znajdującego się na działce nr [...] oraz odmuleniu i konserwacji odcinka rowu K-23a na ww. działce.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł A. B. wskazując, że organ I instancji nie uwzględnił faktu, że w miejscu lokalizacji przepustu trwają prace związane z przebudową drogi wojewódzkiej nr [...], podczas których przepust zostanie prawdopodobnie udrożniony. Jednocześnie wskazał, że brak jest podstaw prawnych do nałożenia na niego obowiązku udrożnienia przepustu usytuowanego na działce, która nie jest jego własnością.

Decyzją z dnia [...] października 2014 r., Nr [...], Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. (dalej: organ odwoławczy, organ II instancji, DRZGW) uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że Starosta nie ustalił podstawowych parametrów urządzeń wodnych (stawów, przepustu i rowu K-23a), ani dokumentów, na których można byłoby się oprzeć podczas przywracania ich poprzedniej funkcji. Tymczasem obowiązek określonego zachowania powinien być wyrażony precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. Poza tym organ odwoławczy zauważył, że Starosta nie dokonał jednoznacznych ustaleń co do występujących wszystkich przyczyn podtapiania działki H. P. oraz nie przedstawił jednoznacznych argumentów, uzasadniających zastosowanie art. 64b P.w. Nie ustalono, kiedy zostały wykonane stawy oraz przepust i jaką pełnią funkcję, jak również warunków korzystania z wód rowu K-23a dla potrzeb stawów. Ostatecznie organ odwoławczy nakazał: ustalić, czy stawy i przepust zostały zalegalizowane (jeśli wykonano ich bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego), warunki korzystania z wód rowu K-23a dla potrzeb stawów, jaką funkcję pełniły przedmiotowe urządzenia wodne, czy ją utraciły z powodu nienależytego utrzymania oraz wszystkie przyczyny podtapiania sąsiednich gruntów.

Decyzją znak [...] z dnia [...] października 2015 r. Starosta, działając na podstawie art. 64 ust. 1 i art. 64b P.w., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie przywrócenia poprzedniej funkcji lub likwidacji szkód na skutek nienależytego utrzymywania urządzeń wodnych – stawów, zlokalizowanych na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...]

w miejscowości S., gmina B. oraz łączącego je przepustu, znajdującego się pod drogą wojewódzką nr [...] relacji G. N. nad [...] (działka nr [...] w miejscowości S., gmina B.),

I. 1) nakazał A. B. wykonanie konserwacji stawów, znajdujących się na działkach o numerach ewidencyjnych: [...] i [...]

w miejscowości S., gmina B.;

2) określił następujące warunki wykonania obowiązku:

a) oczyścić stawy poprzez usunięcie zalegających odpadów ze skarp oraz powierzchni wody,

b) przeprowadzić zabiegi pielęgnacyjne drzew rosnących wokół stawów na ww. działkach przez usunięcie suchych i połamanych gałęzi,

c) odmulić w miarę potrzeb dno stawu znajdującego się na działce nr [...],

d) oczyścić i utrzymywać studzienkę drenarską znajdującą się na działce nr [...] oraz uwidocznić i udrożnić wylot drenarski, za pomocą którego odprowadzane są wody z terenu ww. gruntu,

e) utrzymywać w należytym stanie technicznym obydwa stawy, dokonując corocznej konserwacji w ramach zaistniałych potrzeb.

3. Nałożone w punkcie I.2. decyzji obowiązki należy wykonać w terminie 30 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna.

II. Umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego – przepustu, łączącego stawy na działkach nr [...] i [...], znajdującego się pod drogą wojewódzką nr [...] relacji G. – N. nad [...].

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że ww. stawy, zlokalizowane na gruntach należących do A. B., były w bardzo złym stanie technicznym wskutek braku ich bieżącego utrzymania. W związku z tym, w punkcie

I Starosta określił zakres i termin wykonania przez właściciela gruntu ich konserwacji. Konieczność wykonania robót konserwacyjnych została potwierdzona przez właściciela gruntu w protokole, sporządzonym podczas rozprawy administracyjnej

w dniu 11 sierpnia 2015 r. Organ I instancji ustalił, że stawy nie są ze sobą faktycznie połączone, ponieważ łączący je dawniej przepust, znajdujący się pod drogą wojewódzką nr [...] relacji G. –K., jest całkowicie niedrożny.

W celu ustalenia szczegółów związanych z powstaniem i funkcjonowaniem tego przepustu, Starosta wystąpił do Wojewódzkiego Zarządu Melioracji

i Urządzeń Wodnych w W., Zespołu ds. Regionalnego Systemu Informacyjnego i Katastru Wodnego w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej

w W., [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w W., Urzędu Gminy w B. oraz do zainteresowanych stron przedmiotowego postępowania administracyjnego. Nie doprowadziło to jednak do uzyskania jednoznacznych informacji o przepuście pozwalających ustalić czas jego powstania, parametry techniczne lub funkcję. Jednocześnie Starosta ustalił, że przedmiotowy przepust nie jest elementem systemu melioracyjnego, ponieważ nie ma podstaw do przyjęcia, iż jego podstawową funkcją jest odprowadzanie wody ze zmeliorowanego obszaru po stronie zachodniej w kierunku wschodnim, tj. za pośrednictwem stawów do istniejącego rowu melioracyjnego K-23a. Zdaniem Starosty, łączący obydwa stawy przepust pełnił funkcje regulujące poziom wody pomiędzy stawami, tj. czasowo zatrzymywał w stawie na działce nr [...] ścieki odprowadzane z gorzelni, która od wielu lat na pobliskich terenach już nie istnieje. Tak więc stawy służyły nie tylko przemieszczaniu wód opadowych, ale i ścieków. Obecny właściciel nie jest jednak zainteresowany odtwarzaniem tych funkcji. Poza tym, stan faktyczny przepustu nie jest zgodny ze stanem urządzeń na mapie ewidencyjnej urządzeń melioracji wodnych szczegółowych.

Starosta podniósł, że kwestia udrożnienia przepustu pod drogą nie jest możliwa do rozpatrzenia na etapie obecnie prowadzonego postępowania administracyjnego. Stan tego urządzenia zmienił się wskutek robót drogowych prowadzonych przez zarządcę drogi wojewódzkiej w związku z jej przebudową. Poszerzeniu uległ pas drogowy, a wylot przepustu uległ zasypaniu. Jednocześnie Starosta nadmienił, że postępowanie w tej sprawie będzie prowadzone oddzielnie.

Organ I instancji ustalił również, że nie można jednoznacznie stwierdzić, że niedrożność przepustu łączącego dwa stawy powoduje podtapianie gruntów H. P.. Jak wynika bowiem z mapy ewidencyjnej z naniesionymi urządzeniami melioracji wodnych szczegółowych, na działce o numerze ewidencyjnym [...], należącej do H. P., powinien znajdować się wylot drenarski odprowadzający wody z tej działki oraz z działki o nr ewid. [...] w kierunku istniejącego przepustu pod drogą wojewódzką P-1 do rowu K-23a. Jego niedrożność może być jedną z przyczyn występowania nadmiernego uwilgotnienia na tym gruncie.

Organ I instancji wskazał, że przepis art. 64b P.w. nie daje możliwości nałożenia na właściciela gruntu obowiązku odtworzenia niedziałającego urządzenia wodnego, a jedynie przywrócenie jego poprzedniej funkcji. Nie można nałożyć obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji przepustu nie wskazując, jego podstawowych parametrów, ani nie mając dokumentów, w oparciu o które można by się oprzeć przy jego przywracaniu. Nie jest więc możliwe zastosowanie powyższego przepisu. W związku z tym postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.

Odwołanie od powyższej decyzji w części punktu II dotyczącego umorzenia postępowania złożyła H. P. (dalej: wnioskodawczyni, skarżąca, strona), nie zgadzając się ze stanowiskiem, iż przedmiotowy przepust nie jest elementem systemu melioracyjnego. Wskazała, że przepust nadal jest niedrożny, co powoduje niszczenie jej sadu. Wniosła o natychmiastowe jego udrożnienie, niezależnie od tego, kto jest jego właścicielem.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. DRZGW, po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawczyni, działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a., utrzymał

w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując, że przedmiotowy przepust wykonany został bez wymaganych dokumentów w okresie funkcjonowania w S. gorzelni rolniczej, która nie istnieje już od wielu lat. Wykonanie przepustu bez wymaganych dokumentów wynika z faktu braku jakichkolwiek informacji w tym zakresie: w zespole Regionalnego Systemu Informacyjnego i Katastru Wodnego RZGW w W.,

w ewidencji urządzeń melioracyjnych, prowadzonej przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w W., na mapach sytuacyjno-wysokościowych opracowanych dla potrzeb [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w W. m.in. do operatu wodnoprawnego dotyczącego odprowadzania ścieków deszczowych z rozbudowy odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku od km 0+500 (skrzyżowanie z drogą krajową nr [...]) do km 13+263,85 (granic a pomiędzy gminami B. i M.).

Organ odwoławczy przychylił się do stanowiska organu I instancji, że przedmiotowy przepust mógł być wykonany dla potrzeb wykorzystania stawów

w założonej technologii oczyszczania ścieków przemysłowych z gorzelni rolniczej

w celu zatrzymania ścieków w stawie zlokalizowanym na działce nr [...] dla ich podczyszczania i skierowania do stawu zlokalizowanego po przeciwnej stronie drogi krajowej. Ponieważ gorzelnia nie prowadzi działalności od kilkunastu lat, zanik opisanej powyżej funkcji, przy braku "istnienia" przepustu na mapach sytuacyjno-wysokościowych w systemie państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego, stanowiącego podstawę działań inwestycyjnych, spowodował, iż urządzenie to zostało "prawie zapomniane". Takie rozumowanie potwierdza wykonana kserokopia fragmentu mapy ewidencyjnej z naniesionymi urządzeniami melioracji wodnych szczegółowych w miejscowości S., gmina B., według której jedynym przepustem pod drogą w rejonie stawów był i jest przepust zlokalizowany na ciągu rowu melioracyjnego K-23a oznaczony P7, który był przeznaczony do przebudowy w ramach rozbudowy odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] wraz

z profilowaniem rowu K-23a na długości 810 mb poniżej przepustu wraz z nadaniem mu minimalnego spadku.

Organ odwoławczy wskazał również, że istnienie przedmiotowego przepustu oraz jego rolę i funkcję dla systemu melioracyjnego rowu K-23a powyżej stawu usytuowanego na działce nr ewid. [...] potwierdza uzyskana z Państwowego Zasobu Geodezyjno-Kartograficznego Starostwa Powiatowego w G. kopia mapy zasadniczej części terenu PGR S., dz.nr [...], gmina B. w skali 1:1000, z której jednoznacznie wynika, że jedynym przepustem umożliwiającym odprowadzenie wód spływających z górnej części obszaru systemu melioracyjnego rowu K-23a do stawu zlokalizowanego na działce nr [...] jest przepust zlokalizowany w drodze gminnej wraz ze znajdującym się po przeciwnej stronie drogi gminnej krótkim odcinkiem rowu K-23a.

Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Starosta podjął już odrębne postępowanie mające na celu m.in. przywrócenie poprzedniej funkcji przepustu oraz ww. krótkiego odcinka rowu K-23a do ich funkcji związanej

z prawidłowym funkcjonowaniem urządzeń melioracyjnych w systemie rowu K-23a.

Od powyższej decyzji skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wskazując na bezzasadność utrzymania w mocy decyzji Starosty w punkcie II. Podniosła, że przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy opierano się na niekompletnym materiale dowodowym; pominięto mapy

z Państwowego Biura Geodezji w G. oraz dokumenty związane z przebudową drogi nr [...]. Zarzuciła, że nie była poinformowana o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy od dnia 30 października 2015 r. do 5 lipca 2016 r., co świadczy

o naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Uczestnik postępowania [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich

w W. wniósł o oddalenie skargi, w całości podzielając argumentację zawartą w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd, rozpoznając skargę, ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodne z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 p.p.s.a.

Przedmiotowe postępowanie prowadzone było z wniosku skarżącej

w przedmiocie przywrócenia poprzedniej funkcji lub likwidacji szkód nienależytego utrzymywania urządzeń wodnych: stawów zlokalizowanych na działkach A. B. o numerach: [...] i [...] oraz łączącego je przepustu, znajdującego się pod drogą wojewódzką nr [...] relacji G. –N. nad [...]. Postępowanie wyjaśniające, zakończone zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzją było konsekwencją uchylenia przez DRZGW decyzji Starosty z dnia [...] maja 2014 r. i wskazanych tam wytycznych dla organu I instancji. Jak wynika z art. 9 pkt 19 litera c) i f) P.w., zarówno stawy, jak i przepust to urządzenia wodne.

Zgodnie z art. 64 ust. 1 P.w., utrzymywanie urządzeń wodnych polega na ich eksploatacji, konserwacji oraz remontach w celu zachowania ich funkcji. Natomiast

w kosztach utrzymywania urządzeń wodnych uczestniczy ten, kto odnosi z nich korzyści (ust. 1a).

Materialnoprawną podstawą orzekania przez organy w przedmiotowej sprawie był przepis art. 64b P.w., zgodnie z którym w przypadku nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, powodującego zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może, w drodze decyzji, nakazać przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidację szkód, określając warunki i termin wykonania tych czynności. Decyzja podejmowana na podstawie art. 64b P.w. jest rozstrzygnięciem fakultatywnym, a więc pomimo zaistnienia przesłanek określonych w tym przepisie do organu należy decyzja o jej podjęciu lub niepodjęciu.

Aby można było zastosować przepis art. 64b P.w., organ administracji musi więc wykazać: 1) że na danym terenie występuje urządzenie wodne, 2) kto jest władającym tym urządzeniem wodnym, 3) że doszło do nienależytego utrzymania tego urządzenia, 4) nienależyte utrzymanie spowodowało zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty. Do organu administracji należy wybór rodzaju nakazu orzeczonego w decyzji, ale faktycznie będzie on miał miejsce jedynie

w przypadku zmiany funkcji urządzenia wodnego. W sytuacji, w której następuje szkodliwe oddziaływanie na grunty, niezwiązane ze zmianą funkcji urządzenia wodnego, nakazać można jedynie likwidację szkód.

W przedmiotowej sprawie organy podjęły kroki w celu ustalenia okoliczności powstania i funkcjonowania przedmiotowego przepustu, które nie doprowadziły do uzyskania jednoznacznych informacji o przepuście co do czasu jego powstania, parametrów technicznych lub funkcji. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie organy ustaliły, że nie ma podstaw do przyjęcia, iż podstawową funkcją tego przepustu jest odprowadzanie wody ze zmeliorowanego obszaru po stronie zachodniej w kierunku wschodnim, tj. za pośrednictwem stawów do istniejącego rowu melioracyjnego K-23a. Podczas rozprawy na miejscu w dniu 11 sierpnia 2015 r. A. B. oświadczył, że nie jest właścicielem działki, na której znajduje się droga wojewódzka oraz przedmiotowy przepust. Niewątpliwie stawy stanowią własność A. B., który ma świadomość, że jego obowiązkiem jest utrzymanie ich w należytym stanie (oświadczenie podczas rozprawy administracyjnej w dniu 11 sierpnia 2015 r.). Orzeczony w punkcie I. decyzji Starosty nakaz wraz

z określonymi obowiązkami nałożonymi na A. B. nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowany przez żadną ze stron.

Natomiast co do przepustu wskazywanego przez skarżącą, znajdującego się pod drogą wojewódzką nr [...] (działka nr ewid. [...]), brak jest dokumentów, w oparciu o które można ustalić jego parametry, funkcję czy też w ogóle wykazanie, że przepust ten został wykonany legalnie. Podczas oględzin działek nr [...] i [...]

w dniu [...] marca 2014 r. był widoczny tylko ślad po tym przepuście. Stan tego urządzenia, jak wskazuje organ I instancji, zmienił się wskutek robót drogowych prowadzonych przez zarządcę drogi wojewódzkiej w związku z jej przebudową. Poszerzeniu uległ pas drogowy, a wylot przepustu uległ zasypaniu.

Niezasadny jest zarzut skarżącej, zawarty w skardze, że organy nie oparły się w postępowaniu na mapach znajdujących się w zasobach geodezyjnych. Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie oraz stanowiska DRZGW, dokumentem, który pozwolił Staroście wszcząć i kontynuować postępowanie

w sprawie przywrócenia poprzedniej funkcji przepustu łączącego staw znajdujący się w obrębie działki nr [...] z rowem K-23a, była mapa zasadnicza wsi S., która potwierdziła rozwiązania zawarte na mapie ewidencyjnej urządzeń melioracji wodnych szczegółowych.

Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że Starosta wszczął postępowanie administracyjne w sprawie urządzeń wodnych: 1) przywrócenia przez Wójta Gminy B. poprzedniej funkcji przepustu łączącego staw znajdujący się w obrębie działki nr [...] w miejscowości S. z rowem K-23a oraz 2) konserwacji przez Wójta Gminy B. odcinka rowu K-23a o przybliżonej długości ok. 40 m znajdującego się w obrębie działki nr [...] (droga gminna) w miejscowości S. (zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia [...] czerwca 2016 r. znajdujące się w aktach organu II instancji). Ww. przepust ma znaczenie dla systemu melioracyjnego i jest uwidoczniony na kserokopii fragmentu mapy ewidencyjnej

z naniesionymi urządzeniami melioracji wodnych szczegółowych w miejscowości S., gmina B..

W konkluzji należy stwierdzić, że Starosta w przedmiotowej sprawie nałożył obowiązki na A. B. w trybie art. 64b P.w. co do stawów i prowadzi odrębne postępowanie co do przepustu łączącego staw na działce nr [...] z rowem K-23a. W decyzji pierwszoinstancyjnej wskazał, że w przypadku, gdy wykonanie obowiązków nałożonych niniejszą decyzją okaże się niewystarczające w kwestii niwelacji podtapiania gruntów skarżącej, konieczne może się okazać wykonanie urządzeń zastępczych zapobiegających szkodom.

Mając na uwadze treść art. 64b P.w., organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, że nie można nałożyć na właściciela gruntu obowiązku odtworzenia niedziałającego urządzenia wodnego, a jedynie przywrócenie jego poprzedniej funkcji. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika jednak, że nie ustalono jednoznacznie funkcji, jaką spełniał przepust zakwestionowany przez skarżącą. Możliwą funkcją było jego wykorzystanie dla potrzeb gorzelni rolniczej, jednak ta funkcja już zanikła z uwagi na brak tego rodzaju działalności od kilkunastu lat. Jednocześnie nie można nałożyć obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji przepustu, nie wskazując jego podstawowych parametrów, ani nie mając dokumentów, w oparciu o które można oprzeć się przy jego przywracaniu. Obowiązek nałożony decyzją na podstawie art. 64b P.w. powinien być precyzyjnie sformułowany, aby nie było wątpliwości i niedomówień przy jej wykonywaniu. Poza tym, jak wynika z oświadczenia A. B., nie jest on właścicielem działki pod drogą wojewódzką nr [...], gdzie był widoczny przepust (działka nr ewid. [...]), tym bardziej nie mógł być zobowiązany do utrzymywania tegoż urządzenia.

Z uwagi na fakt, że w okolicznościach faktycznych tej sprawy nie ma możliwości zastosowania przepisu art. 64b P.w. wobec przepustu wskazywanego przez skarżącą, w tej części postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Dlatego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. należało je w części umorzyć.

W związku z powyższym Sąd uznał, że organy w przedmiotowej sprawie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu umożliwiającym uchylenie zaskarżonej decyzji, dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a., uznając skargę za bezzasadną, orzeczono jak w sentencji wyroku.

W odniesieniu do zarzutu skarżącej o braku informowania jej przez organ

o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy Sąd stwierdza, że to uchybienie nie ma wpływu na wynik sprawy. Ta kwestia mogłaby być przedmiotem ewentualnej nowej sprawy o przewlekłość lub bezczynność organu w prowadzeniu przedmiotowego postępowania.