Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 730/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. po rozpatrzeniu odwołania S. B. od decyzji S. L. z dnia [...] stycznia 2010 r. odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty L. z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] na usunięcie 40 drzew rosnących w pasie drogowym drogi gminnej na działce o nr ew. [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Na podstawie zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego ustalono następujący stan faktyczny:

Wnioskiem z dnia [...] maja 2008 r. Wójt Gminy J. wystąpił do Starosty Powiatu L. o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew i krzewów rosnących na działce o nr [...] w T., będącej drogą gminną. Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. Starosta L. zezwolił Wójtowi Gminy J. na wycięcie 40 drzew rosnących w pasie drogowym drogi gminnej w T.

Wnioskiem z dnia [...] maja 2009 r. S. B. działający w imieniu i na rzecz swoich rodziców: J. i B. B. wystąpił do Sądu Rejonowego w L. o stwierdzenie, że małżonkowie B. nabyli w drodze zasiedzenia własność nieruchomości oznaczonej jako działka o nr [...] o powierzchni 268,86 m2, położonej wzdłuż granicy działki [...] będącej ich własnością. W dniu [...] maja 2009 r. małżonkowie B. dokonali darowizny działki nr [...] na rzecz swojego syna – S. B., który przedmiotową nieruchomość objął w posiadanie.

Zgodnie z uzyskanymi w toku postępowania administracyjnego informacjami na dzień [...] marca 2010 r. w rejestrze ewidencji gruntów figurowała działka o nr [...]. W dniu [...] stycznia 2010 r. do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego został przyjęty operat do celów sądowych ww. działki z podziałem na działki [...], [...] i [...]. Przedmiotowy operat zostanie uwidoczniony w ewidencji gruntów po wydaniu przez Sąd postanowienia w przedmiocie zasiedzenia działki.

S. B. w dniu [...] listopada 2009 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosek o wznowienie postępowania w sprawie wydania decyzji Starosty L. z dnia [...] lipca 2008 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. Kolegium przekazało powyższy wniosek według właściwości Staroście L.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. Starosta L. odmówił wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie wskazując, iż S. B. nie posiada legitymacji procesowej do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie.

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] stycznia 2010 r., wskazując, iż w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do uwzględnienie wniosku S. B. o wznowienie postępowania. Organ uznał także, iż stosownie do art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz art. 28 K.p.a. stronami postępowania o wydanie zgody na wycinkę drzew rosnących na działce nr [...] w T. powinien być właściciel działki oraz jej posiadacz. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że ww. działka przynajmniej w części była w posiadaniu J. i B. B. Wobec powyższego organ uznał, iż S. B., który nie będąc ani właścicielem przedmiotowej działki, ani jej posiadaczem, nie przysługuje w rozpatrywanej sprawie przymiot strony postępowania.

Pismem z dnia [...] marca 2010 r. S. B. (zwany dalej skarżącym) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty L. z dnia [...] stycznia 2010 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie prawa:

1. art. 6 K.p.a. poprzez wskazanie w decyzji nieprawdziwego stanu faktycznego

ustalonego wbrew zebranemu materiałowi dowodowemu i wskazanie, że skarżący nie był posiadaczem części przedmiotowej nieruchomości oraz wskazanie, że skarżący w postępowaniu toczącym się przed Sądem cywilnym działał w imieniu i na rzecz swoich rodziców podczas gdy działał we własnym imieniu;

2. art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. w związku z art. 28 K.p.a. poprzez wskazanie, że skarżący nie jest stroną postępowania pomimo, że zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż skarżący posiada interes prawny oraz faktycznie jest w posiadaniu przedmiotowej nieruchomości;

3. art. 28 K.p.a. poprzez jego wadliwą interpretację i wykładnię;

4. art. 7 K.p.a. poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności pominięcie dowodu ze złożonego pozwu o ochronę naruszonego posiadania wraz z prawomocnym postanowieniem Sądu rejonowego o jego zabezpieczeniu;

5. art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 83 ust. 4 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody poprzez uznanie, że decyzja nr [...] oparta jest na fałszywych dowodach jest prawidłowa;

6. art. 81 K.p.a. poprzez nieznanie okoliczności istotnych dla sprawy, tj. kwestii posiadania przez skarżącego części przedmiotowej działki pomimo braku umożliwienia wypowiedzenia się strony co do okoliczności faktycznego posiadania;

7. art. 75 § 1 K.p.a. poprzez niedopuszczenie dowodu w postaci zeznań świadków na okoliczność posiadania nieruchomości przez skarżącego;

8. art. 83 ust. 4 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody poprze dokonanie jego dowolnej interpretacji i wskazanie, że tytułem prawnym może być wypis z rejestru gruntów podczas gdy żaden tytuł prawny nie jest potrzebny do prawidłowego złożenia wniosku o wycinkę drzew.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wskazało ponadto, iż z dokumentów przedstawionych przez skarżącego wynika, że w dacie wydania decyzji zezwalającej na wycinkę drzew właścicielami oraz posiadaczami przedmiotowej nieruchomości, na której rosły drzewa przeznaczone do wycinki byli J. i B. małżonkowie B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w

związku z art. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -dalej P.p.s.a.). sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art. 145 § 1 P.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

administracyjnego,

c. inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na

wynik sprawy.

W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Bada więc zaskarżone orzeczenie pod kątem wszelkich naruszeń prawa, a nie tylko tych wskazanych w skardze. Stosownie zaś do art. 133 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga na podstawie akt sprawy.

Z wymienionych przepisów wynika, iż Sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Instytucja wznowienia postępowania administracyjnego, uregulowana w art. 145 i nast. K.p.a., stwarza możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania należy do postępowań o charakterze nadzwyczajnym, zmierzającym do kontroli prawidłowości, wydanej w postępowaniu zwykłym, decyzji. Przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego wymienia art. 145 § 1 K.p.a. Jedną z podstaw wznowienia postępowania jest stan, w którym strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną - art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (por. B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2003, s 608 i nast.).

Stosownie do art. 147 K.p.a. postępowanie wznawia się na wniosek lub z urzędu. Natomiast art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że wznowienia postępowania może żądać wyłącznie strona postępowania.

W rozpatrywanej sprawie decydujące znaczenie będzie zatem miało rozumienie pojęcia strony postępowania.

Stosownie do art. 28 K.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przepis ten w przedmiotowym postępowaniu konkretyzuje art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. jedn. Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1220) stanowiący, iż usunięcie drzew i krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Jeżeli natomiast posiadacz nieruchomości nie jest jej właścicielem - do wniosku należy dołączyć zgodę właściciela przedmiotowej nieruchomości. Podzielić należy pogląd organu, iż w sytuacji gdy posiadacz nieruchomości nie jest jej właścicielem, za stronę postępowania należało będzie uznać zarówno właściciela nieruchomości jak i jej posiadacza. Obaj w tej konkretnej sprawie będą mieli interes prawny w postępowaniu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż stronami postępowania o wydanie zgody na wycinkę drzew rosnących na działce o nr ewid. [...] w miejscowości T. są właściciel działki oraz jej posiadacz. Również w tym aspekcie należy zgodzić się ze stanowiskiem organów administracji wskazującym, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że sporna działka (nr ewid [...]) w rejestrze gruntów dla Gminy J. widnieje jako droga powszechnego użytkowania będąca we władaniu, na zasadach posiadania samoistnego, Urzędu Gminy J., natomiast jej część - w dniu wydania decyzji Starosty L. (tj. [...] lipca 2007 r.) znajdowała się w posiadaniu J. i B. małżonków B. (rodziców skarżącego). Wynika to wprost z oświadczenia samego skarżącego znajdującego się w uzasadnieniu złożonego w dniu [...] maja 2009 r. wniosku o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości, który to wniosek skarżący dołączył do wniosku o wznowienie

postępowania, a także kserokopii dokumentów z akt sądowych w przedmiocie zasiedzenia oraz kserokopii pism kierowanych do B. B. przez Urząd Gminy w J., dotyczące postawienia barier na przedmiotowej działce.

Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, iż S. B. w dacie wszczęcia postępowania o wydanie zgody na wycinkę drzew tj. w dniu [...] maja 2008r. (art. 61 § 3 K.p.a. - data wpłynięcia wniosku) nie był ani właścicielem spornej działki, ani jej posiadaczem.

Wszystkie przedstawione wyżej okoliczności świadczą o tym, że organy administracji rzetelnie ustaliły stan faktyczny sprawy. Prawidłowo oceniły, iż skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu o wznowienie decyzji Starosty L. wydanej w dniu [...] lipca 2007 r.

Powyższą konkluzję poprzedzało uwzględnienie przez organy administracji wszystkich aspektów sprawy, zbadanie treści każdego pisma zawierającego oświadczenia skarżącego. Organy wypełniły dyspozycję art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 80 K.p.a. Postępowanie toczyło się również zgodnie z dyrektywą wypływającą z art. 7 K.p.a.

Końcowo podnieść należy, iż w przypadku stwierdzenia braku podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego, w tym - ustalenia, iż wnioskującemu o wznowienie postępowania nie przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu -przepis art. 149 § 3 K.p.a. obliguje organ do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.

Wobec powyższego wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania było zasadne. Zaskarżona do Sądu decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie narusza zatem prawa.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając skargę za bezzasadną, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

UA/OOf

S

-