Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2402/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art 255
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Małgorzata Leśniewska - po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi V. I. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: przyznać V. I. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący V. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyżej zakreślonym terminie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 20 stycznia 2017 r. wskazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i córką. Pozostaje na utrzymaniu żony. Nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, natomiast jako zobowiązania i wydatki stałe wymienił koszty utrzymania mieszkania, opłaty za media w wysokości 500 zł, leki w wysokości 50 zł.

Zarządzeniem referendarz sądowego z dnia 31 stycznia 2017 r. skarżący został wezwany na mocy art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie: a) szczegółowego oświadczenia o źródłach jego utrzymania w okresie ostatnich trzech miesięcy oraz o wysokości tych źródeł utrzymania, b) dokumentu wskazującego wysokość dochodu uzyskiwanego przez jego żonę M. I. w okresie ostatnich trzech miesięcy (np. zaświadczenia pracodawcy o wysokości dochodu uzyskiwanego w okresie ostatnich trzech miesięcy), c) oświadczenia, jaki skarżący ma tytuł prawny do mieszkania, w którym aktualnie przebywa, w przypadku wynajmowania mieszkania, należy przedstawić kopię umowy najmu, d) dokumentów (rachunki, faktury) potwierdzających podaną we wniosku o przyznanie prawa pomocy wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania, media, leki a także innych wydatków związanych z niezbędnym utrzymaniem skarżącego i jego rodziny. Niniejsze wezwanie zostało doręczone skarżącemu 13 marca 2017 r. Skarżący nie udzielił na nie odpowiedzi. Z uwagi, iż w ww. wezwaniu nie został zakreślony termin wykonania wezwania, referendarz sądowy ponownie wezwał skarżącego do nadesłania wskazanych dokumentów oraz oświadczeń w terminie 14 dni. Niniejsze wezwanie skarżący odebrał 4 sierpnia 2017 r., zaś 16 sierpnia 2017 r. nadał na adres Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych z dnia 13 sierpnia 2017 r.(złożony na urzędowym formularzu PPF) wraz z załącznikami. Z uzasadnienia wniosku, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i córką. Córka V. I. jest studentką Uniwersytetu [...], natomiast skarżący oraz jego żoną nie posiadają pozwolenia na pracę. Skarżący i członkowie jego rodziny nie dysponują majątkiem, nieruchomościami, oszczędnościami. Z przedstawionych umów najmu mieszkania oraz rachunków za media wynika, iż w okresie od sierpnia 2016 r. do lipca 2017 r. czynsz za wynajem mieszkania wynosił 1400 zł, zaś za miesiąc sierpień 2017 r. wynosi 1450 zł, natomiast opłata za energię elektryczną w miesiącu lipcu 2017 r. wyniosła 91,59 zł brutto, za gaz 111,26 zł brutto (za okres od 15 maja 2017 r. do 15 czerwca 2017 r.) i 107,45 zł brutto (za okres od 15 czerwca 2017 r. do 31 lipca 2017 r.). Natomiast środki pieniężne jakimi dysponuje rodzina wynoszą 1950 zł (łączną kwota świadczeń socjalnych przyznawanych w procedurze uchodźczej).

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego powyższa przesłanka przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów została spełniona. Skarżący wykazał, że środki jakimi dysponuje rodzina pochodzą ze świadczenia pieniężnego, będącego pomocą dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy i są niewystarczające na pokrycie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Po odliczeniu kosztów utrzymania mieszkania oraz opłat za media trzyosobowej rodzinie pozostaje do dyspozycji kwota ok. 300 zł miesięcznie. Oceniając rzeczywiste możliwości płatnicze skarżącego referendarz sądowy wziął pod uwagę również to, iż zarówno skarżący jak i pozostali członkowie jego rodziny nie dysponują nieruchomościami, wartościowymi przedmiotami, czy oszczędnościami zgromadzonymi na rachunkach bankowych oraz w gotówce. Zdaniem referendarza sądowego powyższe uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie.

Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia