Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1492/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono odwołanie od zarządzenia w przedmiocie uzupełnienia protokołu rozprawy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Cezary Kosterna Sędziowie sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca) sędzia WSA Radosław Teresiak po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym odwołania M. K. od zarządzenia Przewodniczącego Składu Orzekającego z dnia 29 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy sprostowania protokołu rozprawy w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia oddalić odwołanie.


UZASADNIENIE

Pismem z 7 czerwca 2017 r. (data złożenia bezpośrednio na biurze podawczym Sądu) M.K. (dalej "skarżący"), działając przez pełnomocnika – ojca, wniósł o sprostowanie protokołu z rozprawy, jaka odbyła się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 24 maja 2017 r., w ten sposób, że zamiast sformułowania: "Pełnomocnik skarżącego kwestionuje upoważnienie G.L. do wydawania decyzji" powinno być (zgodnie z kolejnością poszczególnych czynności): "Pełnomocnik skarżącego po zapoznaniu się z dostarczonymi na rozprawę przez pełnomocnika organu dokumentami dotyczącymi upoważnienia G.L. oraz regulaminu organizacyjnego Izby Skarbowej w W. stwierdził, że dostarczone dokumenty nie wskazują, że p. L. została upoważniona przez piastuna funkcji organu zgodnie z przepisami art. 143 Ordynacji podatkowej do wydawania decyzji w sprawie".

Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący podał, że zarówno skrócona postać wypowiedzi, jak i brak zachowania kolejności zdarzeń, w sposób istotny zmieniają istotę stanowiska zajętego przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie.

Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2017 r. Przewodniczącego Składu Orzekającego z dnia 29 czerwca 2017 r. odmówiono sprostowania protokołu. Z uzasadnienia zarządzenia wynika, że w ocenie Przewodniczącego przedmiotowy protokół jest kompletny i nie zaistniała sytuacja uzasadniająca jego uzupełnienie.

Pełnomocnik Skarżącego złożył odwołanie od ww. zarządzenia. Wniósł o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o uzupełnienie protokołu. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego wskazał, że "pełnomocnik" występujący jako reprezentant organu nie posiadał umocowania do występowania przed sądami administracyjnymi. Ponadto przedstawione dopiero na rozprawie dokumenty na okoliczność posiadania przez pracownika organu stosownych uprawnień do wydania w imieniu organu zaskarżonej decyzji, należy zdaniem pełnomocnika skarżącego zakwalifikować jako dokumenty fałszywe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 j.t.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.

Stosownie do treści art. 101 § 1 P.p.s.a. protokół rozprawy przed sądem administracyjnym powinien zawierać :

1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności;

2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;

3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Oceniając zasadność odwołania od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 29 czerwca 2017 r. odmawiającego sprostowania protokołu rozprawy wskazać należy, że nie zasługuje ono na uwzględnienie.

W protokole rozprawy z dnia 24 maja 2017 r. zawarte zostały bowiem wszystkie konieczne elementy, wskazane w art. 101 § 1 P.p.s.a. Przedmiotowy protokół zawiera bowiem oznaczenie sądu, miejsce oraz datę posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, stron, oznaczenie sprawy, wzmiankę co do jawności, jak i osoby biorące udział w rozprawie. W protokole rozprawy został również zapisany przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia pełnomocnika skarżącego obecnego na rozprawie. Wskazany protokół został również, zgodnie z art. 101 § 2 P.p.s.a. podpisany przez przewodniczącego oraz protokolanta.

W ocenie Sądu, treść protokołu jest kompletna i odzwierciedla przebieg posiedzenia Sądu. W sposób zwięzły i czytelny przedstawia bowiem najistotniejsze wnioski i twierdzenia pełnomocnika skarżącego oraz czynności podejmowane na posiedzeniu z udziałem strony w nim uczestniczącej.

Jak wskazał, w postanowieniach z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 1018/13 oraz z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 889/08, niepubl., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w art. 101 § 1 P.p.s.a. nie można rozumieć w ten sposób, że protokół winien obejmować szczegółowe streszczenie wywodów stron. Wystarczające jest zatem, gdy protokół zawiera istotne wnioski i twierdzenia stron. Stanowisko takie reprezentowane jest w doktrynie (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 352).

W kwestionowanym przez skarżącego protokole zaznaczono, że pełnomocnik skarżącego kwestionuje upoważnienie G.L. do wydawania decyzji. Sąd nie zgadza się z twierdzeniem Skarżącego, że skrócenie wypowiedzi pełnomocnika zmieniło jego istotę.

W związku z powyższym brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania. Z powyższych względów, na podstawie art. 103 w zw. z art. 160 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.