Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 601/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, lit. c, par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia przyznać adwokatowi A. M. wynagrodzenie brutto w kwocie 146,40 zł (dwieście dziewiętnaście 60/100 złotych) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 października 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy m. in. przez ustanowienie adwokata.

Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie, w punkcie 2 wyroku Sąd zasądził od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – na rzecz adwokata A. M. kwotę 292,80 zł brutto tytułem udzielonej skarżącemu z urzędu pomocy prawnej.

W piśmie z dnia 15 lutego 2010 r.. pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż brak jest podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego wyroku oraz złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Oświadczył, iż wynagrodzenie to nie zostało w żadnej części opłacone.

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do brzmienia art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi: 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Nadto, zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.

Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z art. 5 oraz art. 8 tej ustawy stawka podatku dla tego rodzaju usług wynosi 22 %. Z uwagi na fakt, ze ten sam pełnomocnik prowadził sprawę w pierwszej i drugiej instancji, należne mu wynagrodzenie wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w w/w rozporządzeniu. Zatem, opłatę za sporządzenie opinii w wysokości 120 zł (240 zł x 50 %) należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22% (26,40 zł), co daje kwotę wynagrodzenia brutto - 146,40 zł.

Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych wyżej przepisów, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.