Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1852/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1 pkt 1 art. 258  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1852/09 ze skargi K. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary grzywny za nielegalne użytkowanie postanawia: odmówić przyznania K. C. prawa pomocy w zakresie całkowitym.


UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2009 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek K. C. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i synem. Strona utrzymuje się z renty oraz wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę żony, w łącznej wysokości 4836,98 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 75 m2, działkę w C. o pow. 1200 m2, budynek produkcyjno – handlowy w K. Wnioskodawca ponadto wskazał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza przynosi straty. Do akt sprawy zostały złożone kopie zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy składane do urzędu skarbowego za trzy miesiące.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.

Analizując całokształt sprawy należy wskazać, że nie jest zasadnym przychylenie się do wniosku strony. Wnioskodawca jak i jego żona posiadają stały miesięczny dochód. Wnioskodawca nie wskazał by ponosił szczególne wydatki związane z utrzymaniem, które wpływałby na płynność finansową w jego gospodarstwie domowym. Wskazał że prowadzona przez niego działalność gospodarcza przynosi straty, na co załączył kopie zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy składane do urzędu skarbowego. Jednak należy zauważyć, ze kopie te przedstawiają sytuację tylko za trzy miesiące. Należy przyjąć że strona skoro prowadzi działalność gospodarczą w dłuższym okresie czasu ma zyski. Z tego względu uznano, że stronę stać zarówno na opłacenie we własnym zakresie kosztów sądowych jak i zawodowego pełnomocnika.

W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).