Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2065/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 28 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na czynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług za wrzesień 2008 r. postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić A. S. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący – A. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług za wrzesień 2008 r.

W skardze Skarżący wniósł o: a) uznanie jego uprawnienia do otrzymania decyzji w przedmiocie nadpłaty, b) uznanie jego uprawnienia do otrzymania postanowienia o rozliczeniu nadpłaty, c) stwierdzenie bezskuteczności czynności polegającej na zakończeniu postępowania w przedmiocie nadpłaty w formie czynności materialno-technicznej. Zarzucił naruszenie: 1) art. 75 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej "O.p.", 2) art. 76a w związku z art. 76 O.p., 3) art. 126 i art. 123 § 1 O.p., 4) art. 121 § 1 O.p., 5) art. 207 O.p.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o uznanie skargi za bezzasadną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.

Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone powyżej, nie podlega właściwości (kognicji) sądów administracyjnych i zostanie odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zgodnie natomiast z poglądem ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy jest on podjęty w indywidualnej sprawie, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. o sygn. akt OSK 247/04).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego polegająca na zakończeniu postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w formie czynności materialno-technicznej, tj. zwrotu kwoty nadpłaty w trybie art. 75 § 4 O.p. Należało ustalić zatem, czy rozpoznanie skargi na opisaną czynność materialno-techniczną podlega właściwości sądów administracyjnych.

W ocenie Sądu odpowiedź na powyżej postawione pytanie jest negatywna. Skarga na czynność materialno-techniczną organu podatkowego, polegającą na zwrocie kwoty nadpłaty, nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Podkreślić bowiem trzeba, że zawarty w art. 3 § 2 p.p.s.a. katalog jest zamknięty i nie wymienia wprost opisywanej czynności materialno-technicznej jako czynności mogącej być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Wykluczyć należy także możliwość zaklasyfikowania takiej czynności organu podatkowego, jako którejkolwiek formy działania administracji publicznej, określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Akt administracyjny ma bowiem co do istoty charakter władczy i określa sytuację prawną indywidualnie oznaczonego adresata (jego prawa i obowiązki) w indywidualnej sprawie.

Natomiast czynność materialno-techniczna polegająca na zwrocie kwoty nadpłaty nie określa praw i obowiązków indywidualnie oznaczonego adresata – nie ma charakteru władczego. Jest jedynie czynnością faktyczną, wykonywaną na skutek zastosowania przez organ podatkowy obowiązujących przepisów prawa, tj. art. 76 § 1 O.p.

Możliwość poddania zaskarżonej czynności materialno-technicznej, tj. zwrotu kwoty nadpłaty w podatku od towarów i usług, kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. – w szczególności z żadnego z przepisów O.p., ani ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.