Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 874/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz - Rutkowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 9 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej w skrócie: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – dalej: CBOSA).

Przy czym wykazanie prawdopodobieństwa wystąpienia tychże skutków ciąży wyłącznie na wnioskodawcy. To bowiem w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09, CBOSA).

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Skarżąca na poparcie wniosku nie przedstawiła żadnego uzasadnienia, ani żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację majątkowo-finansową a także rodzinną. Brak jest zatem możliwości zweryfikowania przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji spowoduje skutek o jakim mowa we wniosku (wyrządzenie znacznej szkody). W sytuacji braku wyczerpującego uzasadnienia wniosku, nie jest bowiem możliwa jego merytoryczna ocena, co w konsekwencji skutkuje odmową udzielenia ochrony tymczasowej.

W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.