Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 973/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1778/14 w zakresie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 28 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu, z dnia 28 sierpnia 2014r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej.

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zwolnił skarżącą od kosztów sądowych.

W sprzeciwie od tego postanowienia skarżąca wyraziła niezadowolenie z faktu, że Referendarz nie stwierdził jednoznacznie, iż przypadające jej dochody stanowią zagrożenie w postaci życia poniżej biologicznej granicy bytowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 lutego 2015r. ponownie zwolnił skarżącą od kosztów sądowych. W uzasadnieniu do treści sprzeciwu wskazano, że wojewódzki sąd administracyjnych w ramach prowadzonego postępowania "nie jest umocowany do dokonywania oceny, czy niedobór środków na życie z uwagi na niskie dochody może stanowić zagrożenie dla jej egzystencji".

W zażaleniu z dnia 4 marca 2015r. skarżąca powtórzyła wcześniejszą argumentację, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji nie umotywował rozstrzygnięcia zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Istota rozpoznawanej sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie sprowadzała się do ustalenia, czy skarżąca spełnia warunki przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Konieczne było rozważanie przesłanek wskazanych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd pierwszej instancji zasadnie przyznał skarżącej prawo pomocy. Słusznie wskazano w uzasadnieniu, że wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, a uzyskiwany dochód jest bardzo niski. Spełnienie tych przesłanek jest warunkiem wystarczającym do zwolnienia skarżącej z kosztów sądowych. Z tego względu dalsza ocena sytuacji finansowej skarżącej nie mogła wpłynąć na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy.

Ponadto w odniesieniu do treści zażalenia skarżącej można zauważyć, że sąd pierwszej instancji nie zaprzeczył twierdzeniom skarżącej, iż niskie dochody mogą stanowić zagrażanie dla jej egzystencji. W uzasadnieniu stwierdzono jedynie, że "sąd nie jest umocowany do dokonania oceny w tym zakresie". Zasadnie podkreślono, że skarżąca "z mocy dokonanego zwolnienia może korzystać z prawa pomocy w zakresie w jakim wnioskowała o to w swym wniosku". Innymi słowy w rozstrzygnięciu WSA w Krakowie uwzględniono w całości wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, a uwzględnienie dodatkowych postulatów zawartych w zażaleniu nie mogło w jakikolwiek sposób poprawić sytuacji wnioskodawczyni.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.