Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 43/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Protokolant starszy referent Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. skargę oddala.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez Wspólnotę Mieszkaniową [...] w S. jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., w sprawie dotyczącej doprowadzenia inwestycji do zgodności z projektem budowlanym i obowiązującymi przepisami.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że w dniu [...] grudnia 2013 r. złożyła do tut. Inspektoratu pismo w przedmiocie wyznaczenia terminu dla dewelopera na doprowadzenie inwestycji do zgodności z projektem budowlanymi i przepisami, w sprawie inwestycji realizowanej przez W. S.A. w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. wydaną dla T. J. i przeniesioną na rzecz osoby prawnej W. S.A. decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. W dniu [...] stycznia 2013 r. Wspólnota złożyła natomiast pismo w przedmiocie dołączenia jej jako strony w toczącym się przed PINB postępowaniu. Podobnie jak w przypadku pisma złożonego w grudniu, tak i tym razem, wskazane pismo pozostało bez odpowiedzi. W związku z tym Wspólnota złożyła w dniu [...] kwietnia 2014 r. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi, organ wyższego stopnia podał, że nie jest możliwe skuteczne złożenie zażalenia na bezczynność organu powiatowego, gdyż Wspólnota nie posiada statusu strony w postępowaniu. Powyższe wskazuje na to, że oba ww. organy pozostawiają pisma Wspólnoty bez rozpoznania, a w tej sytuacji skarga jest zasadna.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. wniósł o jej oddalenie.

W obszernym piśmie przedstawił relację z przebiegu postępowania administracyjnego prowadzonego przez tut. Inspektorat w sprawie wielorodzinnego budynku mieszkalnego, znajdującego się na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] obręb [...], położonej w miejscowości S. wraz z ustosunkowaniem się do podnoszonych argumentów w skardze.

Podał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. pismem znak: [...] z dnia [...] listopada 2013 r., w wykonaniu dyspozycji art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego, zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych prowadzonych przy budowie wielorodzinnego budynku mieszkalnego z garażem podziemnym, znajdującego się na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] obręb [...], położonej w miejscowości S.. W rozdzielniku do cyt. wyżej zawiadomienia został ujęty następujący krąg stron postępowania administracyjnego: Inwestor - "W." S.A. oraz zarządca bloku oznaczonego literą "A" - Wspólnota Mieszkaniowa "A." Sp. z.o.o z siedzibą w W. (tom I, karta nr 9).

Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r., (data wpływu do Inspektoratu [...] grudnia 2013 r.) Wspólnota Mieszkaniowa "[...] " poinformowała tutejszy Inspektorat, że cyt: "uchwałą nr [...] została wprowadzona zmiana sposobu zarządzania nieruchomością wspólną Al. P. w S.. Na mocy w/w uchwały zarząd sprawowany przez spółkę "A." został odwołany (..) Uprzejmie informujemy że Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" mieści się pod adresem: Al. P.m. [...],[...] -[...] S.", (tom I, karta nr 12).

Z uwagi na powyższe, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. uwzględnił zarządcę budynku "A" - Wspólnotę Mieszkaniową "[...]" jako stronę powyższego postępowania i uzupełnił procedurę kierując do zainteresowanego zawiadomienie znak: [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. (tom I, karta nr 13). Przedmiotowe zawiadomienie zostało odebrane osobiście w tut. Inspektoracie przez osobę upoważnioną (upoważnienie w aktach - tom I, karta nr 12d) przez Wspólnotę Mieszkaniową "[...]" do odbioru korespondencji - W. L. w dniu [...] grudnia 2013 r., (tom I, karta nr 13). W tym dniu wpłynęło pismo Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z dnia [...] grudnia 2013 r., którym cyt: "Zwracamy się do Państwa z prośbą abyście w trakcie kontroli, którą będziecie Państwo przeprowadzali na wniosek "W." S.A. (dla uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku oznaczonego literą "B" w planie zagospodarowania) zwrócili szczególną uwagę na istotne braki i odstępstwa od warunków technicznych jakie występują na realizowanej inwestycji (...). Prosimy o wyznaczenie terminu dla dewelopera na doprowadzenie inwestycji do zgodności z projektem budowlanym i obowiązującymi przepisami" oraz "Zwracamy się do Państwa z prośbą o dołączenie nas jako strony w prowadzonym postępowaniu", (tom I, karta nr 15).

Organ wyjaśnił w tym miejscu, że w dniu złożenia przedmiotowego wniosku Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" uznana już była jako strona w prowadzonym przez tut. Inspektorat postępowaniu administracyjnym w sprawie budynku "B", co potwierdza odebrane osobiście przez W. L. zawiadomienie z dnia [...] grudnia 2013 r.

I dalej, organ podał, że wnioskiem z dnia [...] listopada 2013 r. (data wpływu do Inspektoratu [...] grudnia 2013 r.) zarejestrowanym pod znakiem: [...], Inwestor - "W." S.A. wystąpił o udzielenie pozwolenia na użytkowanie wielorodzinnego budynku mieszkalnego z garażem podziemnym oznaczonym na projekcie zagospodarowania literą "B", wybudowanego na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] obręb [...], położonej w miejscowości S. (tom II, karta nr 1). W wykonaniu dyspozycji art. 59a ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), w dniu 16 grudnia 2013 r. dokonano kontroli obowiązkowej, w wyniku której stwierdzono niezgodność przedmiotowego obiektu z warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie art. 59a ust. 1 i ust. 2 pkt 1, pkt. 2 lit. a), b), d), e) wyżej cytowanej ustawy - Prawo budowlane. Z uwagi na powyższe, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. (znak: [...]) odmówił Inwestorowi - "W." S.A. pozwolenia na użytkowanie wielorodzinnego budynku mieszkalnego z garażem podziemnym oznaczonego na projekcie zagospodarowania literą B, wybudowanego na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] obr. [...], położonej w miejscowości S. (tom II, karta nr 8). W tym miejscu organ wyjaśnił, iż w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu, zgodnie z treścią art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, stroną jest wyłączne Inwestor - w tym przypadku "W." S.A. W związku z powyższym ww. decyzja nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. została dostarczona wyłącznie Inwestorowi.

Następnie, organ wskazał, że po przeprowadzeniu procedury wynikającej z art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do przeprowadzenia procedury naprawczej, o której mowa w art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego. Tym samym w sprawie doszło do zbiegu dwóch postępowań naprawczych w sprawie tego samego obiektu, mieszczących się w tej samej normie prawnej, art. 51 Prawa budowlanego, t.j. postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych prowadzonych przy budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, znajdującego się na działce o nr ewid. [...] obręb [...], położonej w miejscowości S. zarejestrowanego pod nr [...] oraz postępowania naprawczego o nr [...]. Tutejszy organ nadzoru budowlanego biorąc pod uwagę zarówno przebieg jak i zakończenie ww. postępowań uznał, że w niniejszej sytuacji zasadnym jest połączenie tychże postępowań, gdyż w obu tych przypadkach zakończyłyby się one nałożeniem na Inwestora tożsamego obowiązku wynikającego z treści art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

W toku prowadzonego postępowania naprawczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nałożył na Inwestora "W." S.A obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego wielorodzinnego budynku mieszkalnego z garażem podziemnym oznaczonego na projekcie zagospodarowania literą B, wybudowanego na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] obręb [...], położonej w miejscowości S.. Decyzja ta została skierowana do następującego kręgu stron postępowania, określonego w rozdzielniku: 1) "W." S.A; 2) Wspólnota Mieszkaniowa "[...]"; 3) W. L. - pełnomocnik Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" (tom III, karta nr 3). Materiał zgromadzony w niniejszej sprawie potwierdza, że ww. decyzja została dostarczona W. L. w dniu [...] stycznia 2014 r., t.j. zwrotne potwierdzenie odbioru (tom III, karta nr 3), a korespondencja zaadresowana do Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" została dwukrotnie awizowana w dniach: [...] stycznia 2014 r. oraz [...] stycznia 2014 r. (tom III, karta nr 3). Zwrócona do nadawcy przez placówkę pocztową korespondencja, została następnie odebrana osobiście w tut. Inspektoracie przez W. L. w dniu [...] lutego 2014 r. (protokół z dnia [...] lutego 1014 r. (tom III, karta nr 12).

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu powiatowego i w rozdzielniku swojej decyzji określił następujący krąg stron postępowania: “W." S.A. (tom III, karta nr 17).

W wykonaniu obowiązku nałożonego cyt. powyżej decyzją PINB w M., Inwestor w dniu [...] marca 2014 r. przedłożył do tut. Inspektoratu projekt budowlany zamienny przedmiotowego budynku, (tom III, karta nr 24).

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. wezwał Inwestora - "W." S.A. do usunięcia braków w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym wielorodzinnego budynku mieszkalnego, znajdującego się na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] obręb [...], położonej w miejscowości S. w terminie 60 dni od dnia doręczenia postanowienia (tom III, karta nr 36).

W dniu [...] czerwca 2014 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w M. wpłynęła skarga Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z dnia [...] maja 2014 r., uzupełniona następnie pismem z dnia [...] czerwca 2014 r., stanowiąca skargę na bezczynnośc tego organu.

Odnosząc się do tej skargi organ wskazał, iż nałożenie na Inwestora ww. obowiązku jest tożsame z żądaniem strony zawartym w przedmiotowym piśmie i zmierza do wyjaśnienia m. in. podnoszonych kwestii przez skarżącą. Ponadto podkreślił, że przedstawiona wyżej relacja potwierdza, że w prowadzonym przez tut. Inspektorat postępowaniu administracyjnym Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" legitymowała się przymiotem strony i była informowana o podejmowanych czynnościach przez tut. organ na każdym etapie tego postępowania. Powiatowy organ nadzoru budowlanego poinformował też, że nie jest uprawniony do oceny stanowiska organu II instancji wyrażonego w piśmie WINB z dnia [...] kwietnia 2014 r. (dotyczącego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie). W tym miejscu dodał też, że pisma Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz z dnia [...] stycznia 2014 r. w prowadzonym przez tut. Inspektorat postępowaniu są pismami w sprawie, gdyż żądania w nich zawarte zostały uwzględnione przez tut. organ w ostatecznym rozstrzygnięciu nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., w którym skarżąca jest stroną. Organ powiatowy podtrzymał przy tym, wyrażone powyżej swoje stanowisko, że Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" była uznana za stronę, co umożliwiało jej wgląd w akta sprawy i sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, co potwierdzają dokumenty w sprawie opisane powyżej. Reasumując uznał, iż skarga Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć należy, że przedmiotowa skarga na bezczynność jest dopuszczalna, bowiem przed jej wniesieniem do Sądu, skarżąca Wspólnota stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wyczerpała tryb zaskarżenia. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. -skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego- wniosła bowiem zażalenie przewidziane w art. 37 k.p.a.

Przechodząc do meritum sprawy zauważyć natomiast należy, iż celem skargi na bezczynność jest zobligowanie organu administracji publicznej do podjęcia działań, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 zd. 1 tej ustawy sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Jednocześnie dostrzec należy, iż ustawodawca dopuszczając możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej, zaniechał zdefiniowania pojęcia "bezczynność". W orzecznictwie podnosi się, że bezczynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma miejsce w przypadkach, gdy w terminach określonych w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej jako "k.p.a.", organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale pomimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podejmuje stosownej czynności. Tym samym dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności organu administracji konieczne jest łączne wystąpienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz brak jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania. Ich łączne zaistnienie obliguje sąd administracyjny do uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności. W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany wydać akt lub podjąć czynność oraz, czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań. Zatem, bezczynność występuje wówczas, gdy w ustawowo określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub niespiesznie prowadzi postępowanie, nie podejmując rozstrzygnięcia lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też aktu czy czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przy czym zarówno w literaturze i judykaturze podkreśla się, iż dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 września 2004 r. sygn. akt I SAB 287/03, Lex nr 156902; T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie administracyjne "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis" Warszawa 2004, s. 84).

Zaznaczyć przy tym należy, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym uruchomionym skargą na bezczynność, sąd ogranicza się wyłącznie do ustalenia, czy organowi można przypisać opisany powyżej stan, tj. stan bezczynności. Przedmiotem oceny sądu w takim postępowaniu staje się bowiem jedynie kwestia, czy stan bezczynności organu w danej sprawie zachodzi, a jeśli tak, to czy nakazanie organowi załatwienia sprawy jest na datę orzekania przez sąd dopuszczalne, uzasadnione i celowe. W przypadku skargi na bezczynność, przedmiotem kontroli nie jest więc określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Wskazać też wypada, iż zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko. Art. 35 § 1 i 3 k.p.a. stanowi zaś, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególne skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do terminów tych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (v. art. 35 § 5 k.p.a.). Niedotrzymanie przez organ terminu wynikającego z cyt. przepisów na załatwienie sprawy oznacza jego bezczynność.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, iż w kontrolowanym przypadku nie można zarzucić Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M. pozostawania w bezczynności (tak na datę wniesienia skargi, jak i wyrokowania), i nie można zobowiązać tego organu do wydania orzeczenia.

Z akt przekazanych do Sądu wraz ze skargą wynika bowiem, iż w takim zakresie, w jakim domagała się tego skarżąca w pismach z dnia [...] grudnia 2013 r. i z dnia [...] stycznia 2013 r. organ nadzoru budowlanego wszczął i prowadził z urzędu postępowanie. Czynił to niezależnie od korespondencji kierowanej przez Wspólnotę i żądań w niej zawartych. Co więcej, w postępowaniu tym wydawał decyzje i postanowienia, które to kierował także do skarżącej. Potwierdzeniem tego jest obszerna relacja z przebiegu postępowania przedstawiona przez organ w odpowiedzi na skargę, która -co istotne- znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy.

Z akt tych wynika, że organ nadzoru budowlanego w związku z inwestycją realizowaną przez Spółkę W. prowadził postępowanie naprawcze, uregulowane w przepisach art. 50-51 Prawa budowlanego, a to m. in. w związku z wydaniem w dniu [...] stycznia 2014 r. przez ten organ decyzji odmawiającej udzielenia na wniosek inwestora pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego oznaczonego w projekcie zagospodarowania literą "B", wybudowanego na działce oznaczonej nr ewid. [...] obr. [...], położonej w miejscowości S.. Wydanie ww. decyzji odmownej, na podstawie art. 59f ust. 6 w zw. z art. 59a ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, spowodowało (zdaniem organu) konieczność przeprowadzenia wskazanego postępowania naprawczego. Przy czym, o ile w postępowaniu w sprawie o udzielenie pozwolenia na użytkowanie przymiot strony przysługiwał tylko inwestorowi (wobec treści art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego), o tyle we wskazanym postępowaniu naprawczym na zasadzie art. 28 k.p.a. uwzględniono także skarżącą Wspólnotę.

Warto przy tym dostrzec, że skarżąca reprezentuje mieszkańców budynku wielorodzinnego oznaczonego we wskazanym powyżej projekcie zagospodarowania literą "A", a organ powiatowy nie kwestionował w sprawie jej interesu prawnego, uwzględniał Wspólnotę w postępowaniu i doręczał jej korespondencję. Dostrzec też należy, iż postępowanie uregulowane w art. 50-51 Prawa budowlanego zmierzające do doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z wydanym pozwoleniem na budowę lub/i obowiązującymi przepisami prawa, ma to do siebie, iż może być kilku etapowe. W jego toku, mogą być wydawane różne rozstrzygnięcia (tj. o różnym charakterze, bo nakładające obowiązek, czy - następnie stwierdzające wykonanie tego obowiązku), mające w efekcie wpływ m. in. na długość tego postępowania. W kontrolowanej sprawie, PINB w M. decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, a to na mocy art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Co ważne, organ wydał tę decyzję niezwłocznie, bo jeszcze tego samego dnia, w którym orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej inwestycji. Obowiązek ten został wykonany przez inwestora w dniu [...] marca 2014 r. Organ analizując przedłożony projekt zamienny uznał, iż wymaga on uzupełnienia, i taki obowiązek nałożył postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. (a więc w terminie miesiąca od dnia otrzymania wymaganej od inwestora dokumentacji). Wyznaczył na wykonanie tego postanowienia termin 60 dni od dnia jego otrzymania, a biorąc pod uwagę, iż ww. postanowienie zostało doręczone inwestorowi w dniu [...] kwietnia 2014 r., termin ten upływał z dniem [...] czerwca 2014 r. Skarga na bezczynność organu została więc złożona zanim termin ten -wyznaczony dla inwestora w sprawie- upłynął, a jednocześnie przed wykonaniem przez inwestora wskazanego obowiązku (sformułowanego jak wynika z sentencji postanowienia w oparciu o art. 34 i art. 35 Prawa budowlanego).

Wobec takich okoliczności faktycznych występujących w sprawie, uzasadnione jest zdaniem Sądu stwierdzenie, iż w dacie wniesienia rozpoznawanej skargi PINB w M. nie pozostawał w bezczynności. W tej dacie nie mógł bowiem wydać kolejnego orzeczenia w prowadzonym postępowaniu naprawczym. Oczekiwał na usunięcie stwierdzonych braków w projekcie zamiennym przez inwestora, a termin wyznaczony na dokonanie tej czynności dla inwestora, jest tym, o którym mowa w art. 35 § 5 k.p.a., i wówczas jeszcze nie upłynął. Tym samym nie sposób zarzucić organowi naruszenia przepisów art. 35 k.p.a. Tego rodzaju ocena Sądu musiałaby wiązać się z zobowiązaniem organu do wydania rozstrzygnięcia. Akta sprawy wskazują zaś na to, iż PINB w M. nie tylko prowadził postępowanie w zakresie, w jakim domagała się tego skarżąca Wspólnota, ale z zachowaniem terminów wynikających z ww. art. 35 Kodeksu, wydawał w tej sprawie orzeczenia.

Warto nadto podnieść, iż z relacji przedstawionej przez pełnomocnika organu na rozprawie przed Sądem (do protokołu w dniu 13 listopada 2014 r.) wynika, że ww. postępowanie naprawcze zakończyło się decyzją PINB w M. odmawiającą udzielenia inwestorowi pozwolenia na użytkowanie powyżej opisanego budynku wielorodzinnego oznaczonego w planie zagospodarowania literą "B" (z uwagi na stwierdzone rozbieżności pomiędzy stanem inwestycji a przedłożonym projektem zamiennym). W tej sytuacji, nie sposób też przyjąć, aby na datę wyrokowania przez Sąd, organ ten pozostawał w bezczynności, a to w związku z prowadzonym postępowaniem dotyczącym doprowadzenia ww. inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Podkreślić przy tym jednak należy, iż decydujące znaczenie w sprawie miał stan sprawy na datę wniesienia skargi, a ten zgodnie z aktami nie uzasadniał zarzucenia organowi bezczynności. Wobec niezasadności skargi w dacie jej wniesienia, drugorzędnego znaczenia nabrały te okoliczności, które wystąpiły już po tej dacie, i nie zostały (z przyczyn oczywistych) zobrazowane w aktach przekazanych do Sądu.

Jednocześnie zauważenia wymaga, iż prawidłowość wydanych w sprawie rozstrzygnięć pozostawała poza kontrolą Sądu realizowaną w niniejszej sprawie. Sąd orzekając w sprawie ze skargi na bezczynność nie ma bowiem uprawnień do tego, aby oceniać legalność postępowania organu i wydanych przez niego orzeczeń. Sąd orzekając w niniejszej sprawie nie oceniał więc prawidłowości zapadłych decyzji czy postanowień, ani czynności organu poprzedzających ich wydanie. Stwierdził jedynie, iż takie zostały wydane, a wobec tego uznał, że nie można zarzucić organowi stanu bezczynności.

W kontekście treści skargi, wskazać również trzeba, iż ewentualne pominięcie strony w toku prowadzonego postępowania, nie świadczy o bezczynności organu. Ewentualne uchybienia organu w tej kwestii strona może bowiem zwalczać żądając wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Z tych wszystkich przyczyn Sąd uznał, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.