Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 164/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 marca 2011r. sprawy ze skargi R. P. na bezskuteczność działania urzędników Urzędu Miasta i Gminy w przedmiocie wycinki drzew postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2011r. (data nadania pocztowego) R. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na wskazanych imiennie urzędników Urzędu Miasta i Gminy, którym zarzuciła dopuszczenie się zaniedbań w sprawie wnioskowanej przez nią wycinki drzew rosnących na gruncie komunalnym, na działce nr "[...]", obręb 8 w P., użytkowanej jako stadion, tuż przy ogrodzeniu należącej do niej działki nr "[...]". Skarżąca wskazała, że od 18 września 2009r. zwraca się do Urzędu Miasta i Gminy z prośbami o usunięcie drzew rosnących przy je ogrodzeniu. Podała, że nie może użytkować działki, gdyż korzenie tych drzew sięgają w głąb działki i niemożliwe jest jej skopanie. Musi poza tym sprzątać duże ilości spadających liści i łamiących się gałęzi, drzewa powodują zacienienie działki. Skarżąca wyjaśniła też, że we wrześniu 2010r. zostały częściowo przycięte gałęzie, ale pozostawiono duże konary. Ponadto skarżąca zarzuciła, że Burmistrz nie odwołał się od decyzji Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska z dnia 10 listopada 2010r., odmawiającej zezwolenia na usunięcie wnioskowanych drzew z działki nr "[...]", obręb 8 w Pu. Wskazała, że decyzję tą Burmistrz przesłał jej po terminie, w wyniku czego otrzymała postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". Skarżąca podkreśliła, że zwraca się do Sądu, gdyż ma 70 lat, choruje i jest jej ciężko ciągle porządkować teren posesji i ciągle prosić bezskutecznie urzędników o usunięcie drzew.

Z załączonych do skargi dokumentów wynika, iż w dniu 2 września 2010r. Kierownik Referatu Rolnictwa i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w P. poinformował skarżącą, w odpowiedzi na jej wniosek z dnia 21 lipca 2010r., że Burmistrz w najbliższym terminie wystąpi do Starostwa Powiatowego o wydanie pozwolenia na wycinkę wnioskowanych drzew. Podanie w tym przedmiocie wpłynęło do Starosty w dniu 12 października 2010r. i zostało rozpatrzone decyzją z dnia 8 listopada 2010r., wydaną przez działającego z upoważnienia Starosty - Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Starostwa Powiatowego, który nie zezwolił na usunięcie dwóch lip o obwodach pni na wysokości 130 cm: 210 cm i 160 cm oraz buka o obwodzie na wys. 130 cm: 200cm. Argumentowano, że wnioskowane drzewa są zdrowe. W momencie oględzin drzewa miały już podcięte niektóre gałęzie i nie stwierdzono bezpośredniego zagrożenia z ich strony. Wskazano też, że w celu zrównoważenia koron należy dociąć niektóre konary.

Pismem z dnia 22 listopada 2010r. Kierownik Referatu Rolnictwa i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego przesłał skarżącej informacyjnie kserokopię wskazanej decyzji. W dniu 2 grudnia 2010r. skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Starosty do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które postanowieniem z dnia 24 stycznia 2011r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia tego odwołania. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 11 lutego 2011r. Natomiast 16 lutego 2011r. skarżąca wniosła niniejszą skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, za pośrednictwem którego przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu, złożyło odpowiedź na skargę wskazując, że dotyczy ona postanowienia tego organu z dnia "[...]", stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia 8 listopada 2010r., odmawiającej zezwolenia na usunięcie drzew. Organ wniósł o oddalenie skargi w tym przedmiocie. Jednocześnie organ wskazał, że R. P. nie zawarła w skardze żadnych zarzutów wobec tegoż postanowienia, w istocie wyrażając tylko niezadowolenie z działalności urzędników Urzędu Miasta i Gminy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 18 marca 2011r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania, czy przedmiotem skargi jest wskazane przez Kolegium postanowienie. Wezwanie to doręczone zostało skarżącej w dniu 24 marca 2011r.

W odpowiedzi, pismem z dnia 26 marca 2011r. (data nadania pocztowego) skarżąca cofnęła skargę uzasadniając, że ma dojść do ugody między nią, a Urzędem Miasta i Gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpatrzenie wniosku zawierającego cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została skutecznie wniesiona, a więc gdy skarga jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie.

W niniejszej sprawie natomiast taka sytuacja nie miała miejsca. Wbrew stanowisku Samorządowego Kolegium Odwoławczego przedmiotem skargi nie jest, tak jak to przyjął organ postanowienie z dnia 24 stycznia 2011r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, lecz skarga na działanie imiennie wskazanych urzędników Urzędu Miasta i Gminy, którym skarżąca zarzuca wprost zaniedbania w sprawie wycinki drzew z sąsiadującej z jej działką posesji, będącej własnością Gminy. Skarżąca nie zawarła w skardze żadnego argumentu przeciwko wydanemu przez Kolegium postanowieniu. Nie potwierdziła także na wezwanie, że rzeczywiście taka była jej intencja. Zauważyć trzeba, że organ administracji publicznej nie ma żadnych kompetencji w zakresie ustalania czego dotyczy skarga. Adresatem skargi jest Sąd i wyłącznie on jest kompetentny do ustalania przedmiotu złożonej skargi. Dlatego też w wyniku analizy treści skargi i załączonych do niej dokumentów, Sąd doszedł do przekonania, że niniejsza skarga mimo, iż została wniesiona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie dotyczy rozstrzygnięcia tego organu, a bezskuteczności działania urzędników Urzędu Miasta i Gminy w usunięciu drzew, którym skarżąca zarzuca m.in. niewniesienie odwołania od decyzji Starosty. Skarżąca jednoznacznie wskazała (w ostatnim ustępie skargi), że właśnie z tego powodu (bezskuteczności próśb) zwraca się do Sądu.

Wskazać należy skarżącej, iż stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem legalności oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej w dalszej części uzasadnienia: p.p.s.a, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Powyżej przytoczone przepisy wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, iż kwestionowana skargą bezskuteczność działania wskazanych imiennie urzędników Urzędu Miasta i Gminy w usunięciu drzew, o co wielokrotnie występowała skarżąca, nie należy do żadnej z wyżej wymienionych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. Dlatego też przedmiotowa skarga nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu.

Wniesiona do Sądu skarga nosi znamiona tzw. skargi powszechnej, o której mowa w art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem tej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga tego rodzaju jest szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia o załatwieniu sprawy, które może być kwestionowane nową skargą wniesioną w tym trybie. Zainicjowana skargą powszechną ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, sprowadzająca się do ustalenia prawidłowości i terminowości ich działania oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności stanowi wewnętrzną sprawę organów. Tym samym, zgodnie też z utrwalonym w tym zakresie orzecznictwem sądów administracyjnych, stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art. 227 kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 534/08 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przytoczone okoliczności stanowią podstawę do uznania, że skarga R. P. jest niedopuszczalna, co obliguje Sąd do jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a