Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2610/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6334 Stypendia
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: ar. 15, art. 104 par. 4, art. 138 par. 1 pkt 2, art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie stypendium sportowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego M. K. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

M. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2021 r. (dalej "SKO") wydanej na skutek odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2021 r. o odmowie przyznania stypendium sportowego młodzieżowego [...] w 2021 r., co do której SKO w W. orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania przed organem pierwszej instancji.

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. M. K. wystąpił do Prezydenta [...] o przyznanie stypendium sportowego młodzieżowego [...] w 2021 r. Decyzją Prezydent [...] odmówił przyznania M. K. stypendium sportowego młodzieżowego [...] w 2021 r. Od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z zachowaniem ustawowego terminu, wniósł M. K. W odwołaniu zarzucił m. in. to, że organ I instancji nie rozstrzygnął istoty sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, iż zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1133), jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe oraz nagrody i wyróżnienia dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe. W myśl ust. 3 ww. przepisu szczegółowe zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz rodzaje i wysokość stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę znaczenie danego sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy. Rada m.st. Warszawy podjęła w dniu 24 września 2020 r. uchwałę Nr XXXVII/1157/2020 w sprawie określenia szczegółowych zasad, trybu przyznawania i pozbawiania oraz rodzajów i wysokości stypendiów sportowych m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2020 r., poz. 9953). W załączniku nr 2 do ww. uchwały określone zostały szczegółowe zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz wysokość stypendiów sportowych młodzieżowych i dla osób niepełnosprawnych m.st. Warszawy.

Stosownie do § 1 ust. 1 stypendium sportowe młodzieżowe m.st. Warszawy może być przyznane zawodnikowi, który łącznie spełnia następujące warunki: 1) stale zamieszkuje na terenie [...]; 2) uczestniczył we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez właściwy związek sportowy lub właściwą organizację międzynarodową i uzyskał wynik sportowy określony w pkt 4 w dyscyplinie i konkurencji sportu ujętej w SSM, 3) w roku przyznania stypendium ukończy najwyżej 24 lata; 4) w roku poprzedzającym przyznanie stypendium uzyskał co najmniej jedno z następujących osiągnięć sportowych: a) zajął miejsce 4-6 w mistrzostwach świata młodzieżowców, b) zajął miejsce 1-6 w mistrzostwach świata juniorów, c) zajął miejsce 1-3 w mistrzostwach Europy młodzieżowców, d) zajął miejsce 1-3 w mistrzostwach Europy juniorów, e) zajął miejsce 1-3 w mistrzostwach Polski seniorów, młodzieżowców lub juniorów; 6) nie pobiera innego stypendium sportowego od samorządu gminnego właściwego dla siedziby klubu, który reprezentuje lub stypendium sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, ani nie ubiega się o takie stypendium. Otrzymanie takiego stypendium w trakcie otrzymywania stypendium m.st. Warszawy, spowoduje pozbawienie zawodnika przyznanego mu stypendium sportowego m.st. Warszawy. Zgodnie z § 4 ust. 1 wniosek o przyznanie stypendium składa zawodnik, którego wniosek dotyczy lub jego opiekun prawny. Wnioski powinny zawierać: 1) imię i nazwisko zawodnika; 2) datę urodzenia zawodnika; 3) adres zamieszkania zawodnika na terenie m.st. Warszawy, numer telefonu kontaktowego lub email, nazwę klubu, który reprezentuje, adres siedziby klubu sportowego, telefon kontaktowy oraz email klubu sportowego lub informację o braku przynależności klubowej; 4) zaświadczenie wydane przez właściwy polski związek sportowy lub zaświadczenie wydane przez właściwą organizację krajową prowadzącą działalność w zakresie sportu osób niepełnosprawnych zawierające pełną nazwę zawodów, termin i miejsce ich rozegrania, uzyskany wynik sportowy, kategorie wiekową, dyscyplinę sportu i konkurencję, w której został osiągnięty, liczbę zawodników, drużyn, osad, sztafet, par lub załóg oraz państw startujących w danej konkurencji i współzawodnictwie; 5) zobowiązanie do informowania biura Urzędu Miasta [...] właściwego w sprawach kultury fizycznej o okolicznościach skutkujących pozbawieniem stypendium; 6) zgodę na przetwarzanie danych osobowych zawartych we wniosku i załączonych do niego dokumentach w celu przyznania stypendium sportowego (ust. 2) Na wniosek biura Urzędu Miasta [...] właściwego w sprawach kultury fizycznej wnioskodawca musi do wniosku dołączyć komunikat z zawodów lub wyciąg z komunikatu potwierdzone za zgodność z oryginałem. W przypadku komunikatów ogłoszonych w języku innym niż polskim, wnioskodawca musi dostarczyć ich tłumaczenie na język polski przez tłumacza przysięgłego (ust. 3). W przypadku zawodników niepełnoletnich wnioski oraz oświadczenia składają ich opiekunowie prawni (ust. 4). Zastrzega się możliwość wprowadzenia wymogu wypełniania wniosku w dedykowanym systemie elektronicznym na ogólnodostępnej platformie internetowej, z zastrzeżeniem kryteriów określonych niniejszymi zasadami (ust. 6). Zawodnicy, którym zostaną przyznane stypendia, składają na potrzeby wypłaty stypendium i do celów podatkowych oświadczenia zawierające swoje dane osobowe wraz ze zgodą na ich przetwarzanie oraz informacje potwierdzające spełnienie kryteriów warunkujących wypłatę stypendium i brak przesłanek do jego pozbawienia. Nie złożenie prawidłowo wypełnionych oświadczeń (w przypadku zawodników spełniających wszystkie przesłanki) może spowodować opóźnienie wypłaty stypendium pomimo upływu terminu wskazanego w § 8 ust. 3. Wypłata stypendium w takim przypadku może zostać przesunięta na kolejny miesiąc następujący po złożeniu prawidłowo wypełnionych oświadczeń (ust. 7). Oświadczenia, o których mowa w ust. 7 zawierają następujące dane: imię i nazwisko zawodnika, data i miejsce urodzenia, PESEL, adres zameldowania, adres zamieszkania, właściwy urząd skarbowy, telefon kontaktowy, nazwę banku, numer konta bankowego i nazwę jego posiadacza, informację o tym czy zawodnik jest uczniem łub studentem, dane osobowe niezbędne do celów ubezpieczeniowych (tylko w przypadku zawodników, których dotyczą) oraz oświadczenie, że nie pobiera innego stypendium sportowego od samorządu gminnego lub stypendium sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, ani że nie ubiega się o takie stypendium (ust. 8). Wnioski niekompletne, niepodpisane lub wypełnione nieczytelnie nie będą rozpatrywane (ust. 9)- Stypendia przyznaje Prezydent Miasta [...]. Przed przyznaniem stypendium Prezydent Miasta [...] może zasięgnąć opinii Komisji ds. Stypendiów Sportowych, zwanej dalej Komisją.

Dokonując analizy przepisów ustawy o sporcie, a także przepisów cyt. uchwały Rady m.st. Warszawy, SKO w W. doszło do przekonania, że rozpoznanie wniosku w sprawie przyznania stypendium, o jaki mowa w art. 31 ust. 1 ustawy, nie następuje w formie decyzji administracyjnej.

SKO wskazało, iż w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt 1 OSK 1222/17, z którego wynika, że: "Przyznanie przez jednostkę samorządu terytorialnego stypendiów, nagród i wyróżnień, o których mowa w ort. 31 ustawy z dnia 2 czerwca 2010 r o sporcie (Dz. U. 2018r, poz.263) nie następuje formie decyzji w rozumieniu art. 104 k.p.a. Sąd stanął na stanowisku, że w art. 32 ust. 5 ustawy prawodawca wprost postanowił, że przyznanie, wstrzymanie oraz pozbawienie stypendium sportowego przez Ministra właściwego do spraw sportu następuje w drodze decyzji. Takiej regulacji nie zawiera art. 31 ustawy przewidujący możliwość przyznawania stypendiów przez jednostki samorządu terytorialnego. Przyznanie przez jednostki samorządu terytorialnego stypendiów, nagród i wyróżnień, o których mowa w art. 31 ustawy o sporcie nie następuje w formie decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 k.p.a. Ustawa nie przewiduje także stosowania przepisów k.p.a. Przepis art. 31 ust. 3 ustawy stanowi natomiast, że w przypadku powzięcia zamiaru przyznawania takich stypendiów, nagród i wyróżnień, organ stanowiący jednostki samorządu określa tryb ich przyznawania w uchwale. Tym samym jednostkom samorządu terytorialnego przyznano kompetencje do określenia procedury związanej z przyznaniem stypendium. Sąd uznał zatem, że rozstrzygnięcia organu wykonawczego w ww. kwestiach nie jest decyzją w rozumieniu Kodeksu postepowania administracyjnego, tj. aktem załatwiającym w sposób władczy sprawę administracyjną, podlegającym rygorom procedury administracyjnej, w tym trybom zaskarżania i kontroli sądowej.

Organ wskazał, iż należy mieć zatem na uwadze, że zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. W orzecznictwie wskazuje się także, iż do bezprzedmiotowości postępowania dochodzi wówczas, gdy postępowanie zostało wszczęte i toczy się w sprawie, która nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 1 pkt 1 (postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2001 r., II SAB/Wr 114/00, LEX nr 656489). Przepis powyższy określa obowiązek organu prowadzącego postępowanie, a więc w sytuacji, gdy pozostaje ono już w toku orzeczenia decyzją administracyjną o umorzeniu postępowania, wówczas gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W ocenie SKO w niniejszej sprawie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania z przyczyn przedmiotowych, bowiem brak jest przepisów prawa materialnego mogących stanowić podstawę prawną rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania stypendium sportowego młodzieżowego [...] w 2020 r.

M. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2021 r. w której SKO w W. orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji Prezydenta [...] i umorzeniu postępowania przed organem pierwszej instancji.

Zaskarżonej decyzji na podstawie art. 57 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarzucał:

1. Naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 15 i art. 104 § 1 k.p.a. poprzez wskazanie, że rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiocie przyznania stypendium sportowego nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego i nie przysługuje od niej odwołanie, podczas gdy sprawa zainicjowana wnioskiem o przyznanie stypendium stanowi indywidualną sprawę administracyjną, której rozstrzygnięcie winno nastąpić w drodze decyzji administracyjnej i od której stronie przysługuje prawo odwołania;

2. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji Organu I instancji i umorzeniu postępowania przed Organem I instancji na skutek wadliwego przyjęcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, że zachodzi bezprzedmiotowość postępowania z przyczyn przedmiotowych, albowiem brak jest przepisów prawa materialnego mogących stanowić podstawę prawną rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania stypendium sportowego młodzieżowego [...] w 2021 roku, podczas gdy nie zachodzą przesłanki zastosowania art. 105 § 1 k.p.a. i uznania bezprzedmiotowości postępowania przed Organem II instancji, a w rezultacie do uchylenie decyzji Organu I instancji i umorzeniu postępowania przed Organem I instancji;

3. Z ostrożności procesowej skarżący zarzucał naruszenie przepisów prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 7, art. 8, art. 9 w związku żart. 77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszelkich okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, a także nie odniesienie się do zarzutów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu od decyzji organu I instancji;

- art. 31 ust. 1 i 3 Ustawy o sporcie w związku z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji poprzez błędną jego wykładnię i uznaniu że Skarżący nie spełnia przesłanek o przyznanie stypendium sportowego, a w rezultacie wydanie decyzji, która stoi w sprzeczności z zasadą państwa demokratycznego, prawnego i sprawiedliwego oraz narusza zasadę równości wobec prawa.

Wobec powyższych zarzutów wnosił uchylenie decyzji organu II instancji w całości oraz uchylenie decyzji organu I instancji w całości.

Skarżący wskazywał, iż zgodnie z art. 31 ust 1 i 3 Ustawy o sporcie jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe oraz nagrody i wyróżnienia dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe (ust. 1). Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa, w drodze uchwały, szczegółowe zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz rodzaje i wysokość stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę znaczenie danego sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy (ust. 3). Kryterium kwalifikującym dany akt organu jako decyzję jest władcze i jednostronne rozstrzygnięcie kształtujące indywidualną sytuację prawną jednostki, niepodporządkowanej organowi bądź poprzez przyznanie lub odmowę przyznania jej uprawnień, bądź nałożenie obowiązków bądź stwierdzenie istnienia prawnego uprawnienia lub obowiązku w sferze prawa administracyjnego czy finansowego (stanowisko to potwierdził SN w uchwale z dnia 18 listopada 1992 r., III AZP 20/92, OSNCP 1993, nr 3, poz. 27). Tę generalną dyrektywę należy także odnieść do tych przypadków, w których ustawodawca nie sprecyzował formy prawnej załatwienia indywidualnych spraw (uchwała NSA z dnia 28 maja 2001 OPKlO/01, ONSA 2001, nr 4, poz. 159). Wywód ten stanowi w istocie rozwinięcie myśli wyrażonej przez NSA już w wyroku z 1983 r. (wyrok NSA z dnia 14 czerwca 1983 r., SAB/Wr 6/83, PiP 1984, z. 8, s. 150 i n.), że jeżeli strona posiadająca w tym interes prawny wystąpiła do organu administracji państwowej o załatwienie sprawy indywidualnej, a mające w niej zastosowanie normy są normami prawa administracyjnego, to ustalenie ich wiążących konsekwencji względem indywidualnie określonych podmiotów w konkretnej sprawie powinno odbywać się w formach prawnych właściwych dla działań tych organów. Skoro zaś przepis prawa materialnego nie określa takiej formy konkretyzacji sytuacji prawnej obywatela, to wówczas organ powinien dokonać jej w formie decyzji administracyjnej, która umożliwiając instancyjną i ewentualnie sądowoadministracyjną kontrolę rozstrzygnięcia, najlepiej chroni występujące w sprawie interesy: indywidualny i społeczny (tak też NSA w wyroku z dnia 13 lipca 1983 r., II SA 983/83, ONSA 1983, nr 2, poz. 57; wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 1984r., SA/Wr 430/84, OSP 1986, z. 9-10, poz. 176).

Skarżący przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej skargi na decyzję organu II instancji, wskazuje, iż decyzja pochodzi od organu administracji publicznej, niewątpliwie organy jednostek samorządu terytorialnego się bowiem do nich zaliczają (art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a.). Rozstrzyga on o tym, czy danemu podmiotowi przysługuje czy nie przysługuje uprawnienie do otrzymania stypendium, bez potrzeby uzyskania zwrotnej zgody tego podmiotu ani bez czynienia go dysponentem tego prawa, zatem jest to akt władczy i jednostronny. Przedmiot testu jest nakierowany na przyznanie lub odmowę przyznania stypendium, nie dochodzi zaś do tego jedynie wtórnie wskutek niego czy upływu czasu - jest zatem aktem. Dotyczy on istoty sprawy przyznania stypendium, nie zaś kwestii wpadkowych, i odnosi się do konkretnej sytuacji wyznaczonej osiągnięciami danego - określonego indywidualnie - podmiotu (adresata). Jednocześnie kwestia stypendium sportowego dla niego nie jest materią z zakresu podległości służbowej lub organizacyjnej względem organu rozstrzygającego sprawę. Tym samym rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania samorządowego stypendium sportowego młodzieżowego [...] w 2021 roku jest decyzją administracyjną. Tak też było kwalifikowane w orzecznictwie nie tylko wojewódzkich sądów administracyjnych (wyrok WSA w Lublinie z dnia 1 września 2011 r., II SA/Lu 579/11, CBOSA; wyroki WSA w Białymstoku z dnia: 14 kwietnia 2016 r. II SA/Bk 134/16, CBOSA; 24 maja 2016 r., II SA/Bk 170/16, CBOSA), ale też i samego Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wskazywał, że sprawa w przedmiocie przyznania, jak i odmowy przyznania stypendium sportowego dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe na podstawie przepisu aktu prawa miejscowego, wydanego na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie, stanowi indywidualną sprawę administracyjną, której rozstrzygnięcie powinno nastąpić w drodze decyzji administracyjnej (wyroki NSA z dnia: 7 lutego 2019 r., II GSK 5072/16, CBOSA; z dnia 4 grudnia 2018 r., II GSK 1702/18, CBOSA.; a także wyroki NSA z dnia: 28 sierpnia 2019 r., II GSK 2836/17, CBOSA; 5 listopada 2019 r., II GSK 3015/17, CBOSA).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019.2325, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 31 ust. 1 u.o.s., jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe oraz nagrody i wyróżnienia dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe. Z brzmienia tego przepis art. 31 ust. 1 u.o.s. wynika, że jednostki samorządu terytorialnego mogą, ale nie muszą, ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe. Przepis ten musi być odczytywany łącznie z art. 31 ust. 3 u.o.s., który upoważnia organy stanowiące jednostki samorządu terytorialnego do określania szczegółowych zasad, trybu przyznawania i pozbawiania stypendiów przy uwzględnieniu dwóch kryteriów: znaczenia danego sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągniętych wyników sportowych. Nie można przy tym przyjąć, że przepis art. 31 ust. 3 u.o.s. powinien być interpretowany literalnie, to znaczy w sposób prowadzący do wniosku, że każdy uprawiający sport w rozumieniu art. 2 ust. 1 u.o.s. i osiągający w tym sporcie wyniki sportowe powinien być uprawniony do uzyskania stypendium. Wskazane w art. 31 ust. 3 u.o.s. kryteria dają organom stanowiącym jednostek samorządu terytorialnego swobodę w precyzowaniu tych kryteriów według własnego uznania, w ramach kompetencji prawodawczych tych organów (por. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2017 r., II GSK 4638/16).

Przyznanie stypendium - co do zasady - jest wynikiem władczego rozstrzygnięcia organu w drodze decyzji, nie jest jednak wykluczone zawarcie umowy, mocą której regulowane będą cywilnoprawne skutki tego jednostronnego rozstrzygnięcia pozostającego w sferze prawa administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 2018 r., II GSK 1041/17, wyrok WSA w Gliwicach z 23 lutego 20017r., II SA/Gl 1206/16).

Sądowi znane jest uzasadnienie NSA do wyroku z dnia 19 marca 2019r. I OSK 1222/17. Naczelny Sąd Administracyjny zawarł w ww. uzasadnieniu tezę, iż: "(...) przyznanie stypendium, nagrody lub wyróżnienia, o jakich mowa w art. 31 ust. 1 ustawy, ma formę decyzji administracyjnej, wobec czego postanowienia § 7 i 10 Regulaminu naruszają art. 15 k.p.a. W art. 32 ust. 5 ustawy prawodawca wprost postanowił, że przyznanie, wstrzymanie oraz pozbawienie stypendium sportowego przez Ministra właściwego do spraw sportu następuje w drodze decyzji. Takiej regulacji nie zawiera art. 31 ustawy przewidujący możliwość przyznawania stypendiów przez jednostki samorządu terytorialnego. Przyznanie przez jednostki samorządu terytorialnego stypendiów, nagród i wyróżnień, o których mowa w art. 31 ustawy o sporcie nie następuje w formie decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 k.p.a. Ustawa nie przewiduje także stosowania przepisów k.p.a. Przepis art. 31 ust. 3 ustawy stanowi natomiast, że w przypadku powzięcia zamiaru przyznawania takich stypendiów, nagród i wyróżnień, organ stanowiący jednostki samorządu określa tryb ich przyznawania w uchwale. Tym samym jednostkom samorządu terytorialnego przyznano kompetencje do określenia procedury związanej z przyznaniem stypendium. Określenie rozstrzygnięcia organu wykonawczego mianem decyzji nie oznacza, że jest to decyzja w rozumieniu k.p.a., akt załatwiający w sposób władczy sprawę administracyjną, podlegający rygorom procedury administracyjnej, w tym trybom zaskarżania i kontroli sądowej. Rozwiązanie przyjęte w § 7 i 10 regulaminu nie stoi w sprzeczności z art. 15 k.p.a., albowiem decyzja o jakiej w nich mowa, nie jest decyzją w rozumieniu art. 104 k.p.a."

Powyższa wykładnia jest sprzeczna z dotychczasową linią orzeczniczą (m.in. przytoczone wcześniej wyroki sądowoadministracyjne) i nie jest podzielana przez skład sędziowski rozpoznający przedmiotową sprawę.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 maja 2021r. sygn. akt II GSK 983/18 wskazał, iż: "(...) za prawnie relewantną okoliczności należy uznać fakt, iż sprawa w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania stypendium sportowego dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe na podstawie przepisu aktu prawa miejscowego, wydanego na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie, stanowi indywidualną sprawę administracyjną, której rozstrzygnięcie winno nastąpić w drodze decyzji administracyjnej, gdyż dotyczy ściśle określonej osoby oraz wiążących się z tą osobą okoliczności faktycznych. Dlatego rozstrzygnięcie o przyznaniu lub o odmowie przyznania konkretnej osobie stypendium finansowanego ze środków publicznych na podstawie przepisów prawa miejscowego, powinno przybierać postać aktu administracyjnego mającego cechy decyzji administracyjnej ze wszystkimi konsekwencjami tego poglądu (por. wyrok NSA z 5 listopada 2019 r., II GSK 3015/17 oraz wyrok NSA z 7 lutego 2019 r., II GSK 5072/16, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem postępowanie w sprawie przyznania stypendium prowadzone jest przed organem administracji publicznej, w należącej do właściwości tego organu sprawie indywidualnej, która powinna być rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej, to pozbawienie strony prawa odwołania od decyzji byłoby złamaniem fundamentalnej zasady, na jakiej opiera się postępowanie administracyjne, to jest zasady dwuinstancyjności postępowania (zob. wyrok NSA z 7 lutego 2019 r., II GSK 5072/16, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że Sąd w niniejszym składzie nie podziela, odmiennego w tym zakresie poglądu zaprezentowanego np. w wyroku NSA z dnia 19 marca 2019 r., (I OSK 1222/17, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl)."

Jednocześnie należy przyznać rację skarżącemu, iż kryterium kwalifikującym dany akt organu jako decyzję jest władcze i jednostronne rozstrzygnięcie kształtujące indywidualną sytuację prawną jednostki, niepodporządkowanej organowi bądź poprzez przyznanie lub odmowę przyznania jej uprawnień, bądź nałożenie obowiązków bądź stwierdzenie istnienia prawnego uprawnienia lub obowiązku w sferze prawa administracyjnego czy finansowego (stanowisko to potwierdził SN w uchwale z dnia 18 listopada 1992 r., III AZP 20/92, OSNCP 1993, nr 3, poz. 27). decyzja pochodzi od organu administracji publicznej, niewątpliwie organy jednostek samorządu terytorialnego się bowiem do nich zaliczają (art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a.). Rozstrzyga on o tym, czy danemu podmiotowi przysługuje czy nie przysługuje uprawnienie do otrzymania stypendium, bez potrzeby uzyskania zwrotnej zgody tego podmiotu ani bez czynienia go dysponentem tego prawa, zatem jest to akt władczy i jednostronny. Dotyczy on istoty sprawy przyznania stypendium, nie zaś kwestii wpadkowych, i odnosi się do konkretnej sytuacji wyznaczonej osiągnięciami danego - określonego indywidualnie - podmiotu (adresata). Jednocześnie kwestia stypendium sportowego dla niego nie jest materią z zakresu podległości służbowej lub organizacyjnej względem organu rozstrzygającego sprawę. Tym samym rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania samorządowego stypendium sportowego młodzieżowego [...] w 2021 roku jest decyzją administracyjną.

Organ II instancji błędnie przyjął, iż akt, który kontrolował nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Powyższe skutkowało naruszeniem przez organ II instancji dyspozycji art. 15 k.p.a., art. 104 § 4 k.p.a., art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący został bowiem pozbawiony merytorycznej kontroli decyzji przez organ odwoławczy.

W ocenie WSA w Warszawie zasadnym było uchylenie decyzji organu II instancji, jako obarczonej wskazanymi wadami. Nie było natomiast podstaw do merytorycznej oceny decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2021r., bowiem Sąd nie może pozbawić skarżącego kontroli materialnej i formalnej decyzji z dnia [...] lutego 2021r. przez właściwy do tego organ (SKO w W.) i niejako zastąpić organ odwoławczy w tym zakresie.

Mając na powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.ps.a., zasądzając na rzecz skarżącego zwrot uiszczonego przez wpisu od skargi 200 zł, wynagrodzenie adwokata 480 zł i opłatę od pełnomocnictwa 17 zł.