Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 924/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 5 ust. 1,7,8
journal: Dz.U. 2018 poz 173
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk (spr.), Łukasz Krzycki, Protokolant specjalista Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi K. M. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej i związku schorzeń ze służbą 1. oddala skargę w części dotyczącej ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej; 2. odrzuca skargę w pozostałej części.


UZASADNIENIE

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. uznała [...] K. M. za zdolną do pełnienia zawodowej służby wojskowej - kategoria Z (według załącznika nr 1 gr. II do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r.). W orzeczeniu tym rozpoznano: 1. Zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne- § 66 pkt 2., 2. Wrodzone znamiona barwnikowe brodawkowate tułowia - § 2 pkt 1, 3. Kwrinkomocz do diagnostyki - § 48 pkt 8, 4. Przebyte (10.2017 r.) usuniecie mięśniaka macicy- bez § bez pkt, 5. Żylaki odbytu- stan po koagulacji- § 47 pkt 3. Komisja uznała, że wszystkie wymienione schorzenia nie pozostają w związku

ze służbą wojskową.

Od orzeczenia tego [...] K. M. złożyła odwołania do CWKL w [...], w którym wniosła o orzeczenie kategorii N - niezdolna do zawodowej służby wojskowej oraz uznanie schorzenia ad. pkt 1 orzeczenia (zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne § 66 pkt 2) za pozostające w związku ze służbą wojskową, zakwestionowała też niezaliczenie jej do jednej z grup inwalidztwa. Swoje stanowisko skarżąca uzasadniła udokumentowanym brakiem zaburzeń psychicznych w chwili rozpoczynania zawodowej służby wojskowej, nasilającymi się objawami chorobowymi uzasadniającym orzeczenie kategorii zdrowia N w zakresie § 66 pkt 2, trudami służby na zajmowanym stanowisku, z którymi bezpośrednio wiąże fakt wystąpienia stwierdzonych zaburzeń chorobowych. Do odwołania dołączono zaświadczenie lekarskie z Instytutu [...] w [...]

o pozostawaniu orzekanej w terapii psychiatrycznej od kwietnia 2017 r. z rozpoznaniem zaburzeń adaptacyjnych i lękowych, które wystąpiły w związku z trudną sytuacją

w miejscu pracy, dokumentację z leczenia w NZOZ [...] w [...]

z zaświadczeniem z dnia [...].02.2018 r. z rozpoznaniem: zaburzenia adaptacyjne, skierowania do oddziału dziennego leczenia nerwic szpitala psychiatrycznego

z rozpoznaniem zaburzenia adaptacyjne [...], zaburzenia lękowe, nie określone

[...], orzeczenie psychologiczne [...] w [...] o braku przeciwwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej z [...] sierpnia 2016 r. orzeczenie RWKL w [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. - kategoria Z - zdolna do zawodowej służby wojskowej w Żandarmerii Wojskowej. W dn. [...] kwietnia 2018 r. skarżąca osobiście dostarczyła do CWKL dokumenty medyczne z zaświadczeniem od specjalisty neurologa K. M. z rozpoznaniem: tężyczka hiperwentylacyjna, która rozwinęła się w przebiegu zaburzeń adaptacyjnych i lękowych.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem z dnia

[...] kwietnia 2018 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 - j.t.), § 3 oraz § 11 ust. 1 p 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia

24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r. poz. 1013), a także 7 pkt. 1 i § 22 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U z 2015 r poz. 761 z późn. zm.), uchyliła w całości zaskarżone orzeczenie oraz wydała nowe orzeczenie. CWKL w [...] ustaliła rozpoznanie: 1. Reakcja adaptacyjna przedłużona

o obrazie depresyjno-lękowym wikłana tężyczką hiperwentylacyjną -§ 67 pkt 2, 2. Wrodzone znamiona barwnikowe brodawkowate tułowia- § 2 pkt 1, 3. Kwrinkomocz do diagnostyki- § 48 pkt 8, 4. Przebyte (10.2017 r.) usuniecie mięśniaka macicy- bez § bez pkt, 5. Żylaki odbytu- stan po koagulacji- § 47 pkt 3. CWKL ustaliła kategorię N wskazując, że wymieniona jest trwale niezdolna do zawodowej służby wojskowej - Zał. Nr I Grupa 2. CWKL stwierdziła, że schorzenia wymienione w rozpoznaniu 1, 2, 3, 4, 5, nie pozostają w związku ze służbą wojskowa zgodnie z obowiązującymi przepisami. Określiła, że zalicza badanego do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia

data powstania grupy inwalidztwa: [...].04.2018 r., badana jest zdolna do pracy.

W uzasadnieniu CWKL wskazała, że po wnikliwym zapoznaniu się z całością zgromadzonej dokumentacji, mając wątpliwości co do komisyjnie ustalonego rozpoznania choroby psychicznej (zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne § 66 pkt 2) wystąpiła do Konsultanta Krajowego w dziedzinie psychiatrii o wydanie opinii w przedmiotowej sprawie. W dniu [...] marca 2018 r. do CWKL wpłynęła opinia, w konkluzji której konsultant zaproponował ustalenie rozpoznania: Reakcja adaptacyjna przedłużona o obrazie depresyjno-lękowym § 67 pkt 2. W wywodzie opinii konsultant dowodzi, że stwierdzone u orzekanej zaburzenia psychiczne nie spełniają kryteriów klinicznych (przewlekły - wieloletni proces chorobowy poparty obiektywną dokumentacją z prowadzonego leczenia) dla rozpoznania zaburzeń nerwicowych. Spełniają natomiast kryteria kliniczne dla rozpoznania reakcji adaptacyjnej przedłużonej. Opinia ta pozostaje w zgodzie z przedstawionym przez skarżącą zaświadczeniem z Instytutu [...] w [...] o pozostawaniu orzekanej w terapii psychiatrycznej od kwietnia 2017 r. z rozpoznaniem zaburzeń adaptacyjnych i lękowych oraz dokumentacją z leczenia w NZOZ [...] w [...] z zaświadczeniem z dnia [...].02.2018 r. z rozpoznaniem : zaburzenia adaptacyjne.

Biorąc pod uwagę powyższe CWKL mając do dyspozycji zgodne opinie lekarza prowadzącego (od kwietnia 2017 r.) z Instytutu [...] w [...] oraz Konsultanta Krajowego w dziedzinie psychiatrii oraz odmienną opinię lekarza psychiatry konsultującego na rzecz postępowania komisyjnego w pierwszej instancji postanowiła uznać, że u [...] K. M. należy rozpoznać reakcję adaptacyjną przedłużoną o obrazie depresyjno - lękowym. Tym samym, zgadzając

się z opinią prof. [...], CWKL uznaje za bardziej wiarygodne

i odpowiadające rzeczywistości ustalenia dokonane przez zespół lekarzy obserwujących i leczących orzekaną wobec opinii psychiatry konsultującego w ramach komisji pierwszej instancji. Rozpoznanie to literalnie odpowiada § 67 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach i w grupie 2 załącznika Nr 1 (właściwego dla orzekania żołnierzy zawodowych) skutkuje koniecznością orzeczenia kategorii N - trwale niezdolna do zawodowej służby wojskowej. Dlatego CWKL zaskarżone orzeczenie uchyliła i wydała niniejsze orzeczenie.

CWKL wskazała też, że podstawą do określenia związku schorzeń ze służbą wojskową jest stwierdzenie dwóch przesłanek jednocześnie, a mianowicie rozpoznanie schorzenia występującego w wykazie chorób, stanowiących Zał. Nr 1 lub 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2003 r. oraz stwierdzenie szczególnych właściwości lub warunków służby na zajmowanych stanowiskach określonych w tych załącznikach wykorzystując informacje zawarte w dokumentach wymaganych przed wydaniem orzeczenia i dostarczanych przez organy kierujące do wkl zgodnie z rozporządzeniem z dnia 3 czerwca 2015 r., a wykazanych w § 17 ust. 1 tego rozporządzenia. CWKL wskazała, że szczegółowa analiza zebranej dokumentacji w świetle wyżej przytoczonych zasad orzekania przez wojskowe komisje lekarskie

o pozostawaniu stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową prowadzi

do jednoznacznego wniosku, że nie ma podstaw prawnych do uznania schorzeń stwierdzonych w tym postępowaniu u orzekanej [...] K. M. za pozostające w związku ze służbą wojskową ponieważ nie są one wymienione

w załączniku Nr 1 i 2 do rozporządzenia z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach. Nie ma również prawomocnych orzeczeń ustalających taki związek ze służbą wojskową we wcześniejszych postępowaniach.

Orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz związku w całości stało się przedmiotem skargi K. M., reprezentowanej przez adwokata, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (orzeczenie to doręczone zostało przez organ przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...]).

Pełnomocnik zarzucił naruszenie:

- art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. polegające na braku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz błędnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności pominięcie materiału dowodowego w zgromadzonego w aktach sprawy w postaci dokumentów wskazujących na stan zdrowia, przebieg schorzenia oraz rozpoznanie schorzenia skarżącej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

- art. 8, 11, 107 § 3 k.p.a. polegające na braku uzasadnienia faktycznego i prawnego orzeczenia, bez jakiegokolwiek wskazania przez organ administracji publicznej, na jakich dowodach oparł swoje rozstrzygnięcie, dlaczego odmówił wiarygodności i mocy dowodowej zaświadczeniom lekarskim, czym została naruszona zasada zaufania strony do organu prowadzącego postępowanie oraz zasada przekonywania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że zaskarżonym orzeczeniem CKWL uchyliła orzeczenie RWKL ustalając przy tym, trwałą niezdolność skarżącej do służby wojskowej i ustalając brak związku występujących i skarżącej schorzeń ze służba wojskową.

Pełnomocnik wskazał, że CKWL błędnie uznała, że schorzenie, na które cierpi skarżąca stanowi reakcje adaptacyjna przedłużoną podczas gdy z całokształtu materiału wynika, iż jest to tężyczka hiperwentylacyjna mająca charakter przewlekły,

co jest równoznaczne z przewlekła nerwicą przy czym nie może być wątpliwości,

że schorzenie to powstało w związku z pełnieniem i w czasie pełnienia przez skarżąca służby wojskowej. Z dokumentów dostarczonych przez skarżącą CKWL wynika,

że cierpi ona na zaburzenia lękowe należące do grupy zaburzeń nerwicowych mających wpływ na zachowanie, myślenie, emocje i zdrowie fizyczne. Są one spowodowane zarówno czynnikami biologicznymi, jak i indywidualnymi warunkami osobowymi.

Pełnomocnik podniósł, że nie jest jasne, czemu organ pominął te właśnie dowody, a oparł się właściwie na jednym dokumencie sporządzonym przez Konsultanta Krajowego na potrzeby toczącego się postępowania. Wskazał też, że stan skarżącej został wywołany, na co również wskazuje opina Konsultanta Krajowego, od 2016 r. sytuacją służbową skarżącej i był związany ze zwiększoną liczbą obowiązków, prawdopodobnym mobbingiem i problemami w relacjach z przełożonym, w końcu z oddelegowaniem poza miejsce zamieszkania - to wszystko wywoływało w skarżącej silny stres przeradzający się w schorzenie.

Odnosząc się do kwestii związku schorzenia ze służbą pełnomocnik wskazał,

że w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach występuje choroba pod nazwą "Zaburzenia nerwicowe utrwalone", które są związane

z długotrwałą służbą w warunkach szczególnego narażenia na stres. Z dokumentów zaś zebranych w toku postępowania schorzenie skarżącej określane jest, jako stany lekowe. Na tej podstawie CKWL nie zakwalifikowała schorzenia skarżącej, jako związanego z pełnieniem służby wojskowej ponieważ schorzenie to nie zostało wymienione w powyższym rozporządzeniu. Należy jednak zwrócić uwagę, że w obecnie obowiązującej klasyfikacji ICD-10 termin zaburzeń nerwicowych został zastąpiony terminem zaburzeń lękowych. Należy, zatem dojść do wniosku, że występujące

u skarżącej zaburzenia pomimo innej nazwy użytej w dostarczonych przez nią dokumentach oraz innej użytej w powyższym rozporządzeniu w rzeczywistości stanowią to samo schorzenie. Powyższe wskazuje na brak prawidłowego rozpoznania znaczenia i treści dokumentów przez CKWL przez co przy wydawaniu orzeczenia doszło do naruszenia - art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o odrzucenie skargi w części dotyczącej ustalenia związku rozpoznanych chorób i schorzeń ze służbą wojskową, ponieważ sprawy związane z ustaleniem grupy inwalidztwa oraz związku inwalidztwa i rozpoznanych chorób i schorzeń ze służbą wojskową nie należą do kognicji sądów administracyjnych, natomiast w części dotyczącej ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej wniosła o oddalenie skargi z powodu merytorycznej niezasadności. Organ podtrzymał ustalenia dokonane w zaskarżonym orzeczeniu. Podniósł, że chybiony jest zarzut, że CWKL rozstrzygając sprawę pominęła część dokumentów orzeczniczych znajdujących się w aktach sprawy. Chybione są zarzuty skargi i rozważania na temat stopnia zaawansowania rozpoznanego schorzenia psychiatrycznego - czy są to "zaburzenia nerwicowe utrwalone" bądź stany lękowe - co sugeruje skarżąca, czy też reakcja adaptacyjna przedłużona o obrazie depresyjno - lękowym wikłana tężyczką hiperwentylacyjną - jak to prawidłowo oceniła orzekająca CWKL (w oparciu o analizę całości dokumentacji orzeczniczej, w tym w szczególności opinię prof. [...]). Stopień dysfunkcji i zaawansowania rozpoznanego schorzenia wchodzi bowiem w sferę specjalistycznej wiedzy medycznej i przynależy do oceny specjalistów lekarzy - orzeczników, a nadto w przypadku stwierdzenia określonej jednostki chorobowej, zdiagnozowania takiego schorzenia stanowi podstawę do jej klasyfikacji pod kątem rozstrzygnięcia o zdolności do służby wojskowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Biorąc pod uwagę, że orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej

w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] zaskarżone zostało w całości, Sąd skargę w części uznał za niezasadną, w części zaś za niedopuszczalną.

Wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt OSK 1203/04, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej.

Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, ustalenia stopnia inwalidztwa. Podstawę takich orzeczeń stanowią przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j Dz. U. z 2018 r. poz. 173 ze zm.), ustawa z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych

i wojskowych oraz ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2193), ustawa z 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1950), ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2225 ze zm.). Orzeczenia te poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez wojskowe komisje lekarskie, lecz przez inne organy (wojskowy organ emerytalny lub ZUS). Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych postępowaniach mają charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W świetle powyższego sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie ustalenia związku schorzenia ze służbą wojskową, ustalenia inwalidztwa, czy związku inwalidztwa ze służbą wojskową (v. uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, OSNP 2000/5/167, postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100, ONSA 2001/2/47, wyrok NSA z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04, a także

w wyroku z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2227/11).

Skarga na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...]

z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w zakresie dotyczącym określenia związku schorzeń ze służbą wojskową jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Uznając za dopuszczalną skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] w zakresie ustalenia zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej Sąd stwierdził, że skarga w tym przedmiocie nie jest zasadna.

Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach, w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych orzeczeniami), do których zastosowanie znajdują

w odpowiednim zakresie przepisy k.p.a. (v. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich dokonywana przez sąd administracyjny w tym zakresie, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do zawodowej służby wojskowej była słuszna

(v. powołany już wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14).

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Zgodnie

z art. 5 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, orzeczenie

o zaliczeniu danego żołnierza lub innej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 6, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej

i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej.

Ponadto w przepisie art. 5 ust. 8 powołanej ustawy, ustawodawca zawarł upoważnienie dla Ministra Obrony Narodowej do wydania w porozumieniu z Ministrem Zdrowia, rozporządzenia regulującego orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości

i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze zm.) określono wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu

o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa oraz wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do pełnienia służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych wymagających szczególnych predyspozycji zdrowotnych wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Natomiast § 2 rozporządzenia stanowi, że wykazy chorób lub ułomności, o których mowa w § 1 i 3, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Wykaz chorób lub ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 2, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Rozpoznane u skarżącego w punkcie 8.1 zaskarżonego orzeczenia schorzenie prawidłowo przyporządkowane zostało do § 67 pkt 2 ujętego w załączniku nr 1 do rozporządzenia z 3 czerwca 2015 r. i trafnie organ wskazał, że schorzenie to czyni skarżącego niezdolnym do zawodowej służby wojskowej.

Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie dokonanego w zaskarżonym orzeczeniu rozpoznania stwierdzić należy, że sąd administracyjny nie dokonuje weryfikacji medycznych ustaleń lekarzy orzekających w komisjach lekarskich. Pełnomocnik skarżącego chciałby, aby występujące u skarżącej schorzenie kwalifikować jako przewlekłą nerwicę (zaznaczając przy tym, że schorzenie powstało

w związku z pełnieniem służby). Podniósł przy tym, że organ pominął w sprawie dowody.

W ocenie Sądu, w sprawie tej nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego, w tym powołanych w skardze art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy dotyczącej ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej. CWKL w [...] uwzględniła przy tym

i rozważyła cały materiał dowodowy, w tym m.in. przedłożone przez odwołującą

się zaświadczenia lekarskie: z dnia [...].02.2018 r. wystawione przez psychiatrę [...] (wskazujące na leczenie pacjenta w PZP Instytutu [...] w [...] od kwietnia 2017 r. z rozpoznaniem zaburzeń adaptacyjnych i lękowych, dokumentację medyczną i zaświadczenie z dnia [...].02.2018 r. z rozpoznaniem: zaburzenia adaptacyjne z Kliniki [...] w [...] z rozpoznaniem zaburzenia adaptacyjne. CWKL uwzględniła też zaświadczenie od specjalisty neurologa z rozpoznaniem tężyczka hiperwentylacyjna, która rozwinęła się w przebiegu zaburzeń adaptacyjnych i lękowych. Nadto, organ uwzględnił opinię Krajowego Konsultanta w dziedzinie psychiatrii.

Zaskarżone orzeczenie zostało prawidłowo uzasadnione. Nie są trafne zarzuty skargi w tym zakresie. Nie doszło do naruszenia art. 107 § 1 pkt 6 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zawiera ustalenia faktyczne i prawne. Nie pozostawia wątpliwości, z jakiej przyczyny skarżący uznany został za osobę niezdolną do zawodowej służby wojskowej. Organ wziął pod uwagę istniejący materiał dowodowy, mający znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie można w tym przypadku mówić ani o braku należytego rozpatrzenia sprawy ani o błędnej ocenie organu.

Zarzuty skargi w głównej mierze koncentrują się na próbie wykazania,

że u skarżącej winno być rozpoznane inne schorzenie, które powinno być zakwalifikowane jako pozostające w związku ze służbą wojskową.

Biorąc pod uwagę cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że organ dokonał jego wszechstronnej oceny i prawidłowo ustalił, że K. M. jest niezdolna do zawodowej służby wojskowej. Kwestia zaś ustaleń w zakresie związku schorzenia ze służbą nie podlega kontroli sądu administracyjnego,

co wskazano już wyżej.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie, jak w punkcie 2.

-----------------------

2