Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1579/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3, art. 54 § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 12 października 2022 r. nr 1801-IOA.4246.53.2022 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu posiadania zależnego lokalu w którym znajdowały się niezarejestrowane automaty do gry - postanawia - 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie na rzecz skarżącej D.K. kwotę 7400 zł (słownie: siedem tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

D.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 12 października 2022 r. nr 1801-IOA.4246.53.2022 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu posiadania zależnego lokalu w którym znajdowały się niezarejestrowane automaty do gry.

Dyrektor IAS w Rzeszowie w odpowiedzi na skargę zawnioskował o umorzenie postępowania i poinformował, że po rozpoznaniu skargi w trybie autokontroli decyzją z 7 grudnia 2022 r. nr 1801-IOA.492.46.2022, wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") uwzględnił skargę w całości i uchylił w całości zaskarżoną decyzję z 12 października 2022 r. oraz poprzedzającą ją decyzje Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z 22 czerwca 2022 r. nr 408000-408000.4246.61.2022 i umorzył postępowanie.

Z nadesłanych do tut. Sądu informacji wynika, że decyzja autokontrolna z 7 grudnia 2022 r. nie została zaskarżona do sądu administracyjnego i stała się prawomocna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowo- administracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ który go wydał z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniającą skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działalnie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

W rozpoznawanej sprawie zaistniała sytuacja o jakiej mowa w wyżej cytowanym przepisie. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek prawomocnego uchylenia zaskarżonej decyzji

w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 2000 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 5400 zł, orzeczono na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.

Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika będącego adwokatem ustalono zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).