Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 16/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

ISA/Go 16/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami wykonania opinii biegłego rzeczoznawcy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

ISA/Go 16/12

UZASADNIENIE

Skarżący K.C. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie w przedmiocie obciążenia kosztami wykonania opinii biegłego rzeczoznawcy.

Pismem z [...] stycznia 2012 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego [...] na kwotę 1.074 zł oraz [...] na kwotę 258,30 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że istnieją ważne powody, których uwzględnienie przez właściwy organ może spowodować, że podjęte postępowanie egzekucyjne okaże się bezprzedmiotowe.

Zarządzeniem z 19 stycznia 2012r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania powyższego wniosku przez wskazanie czy jest to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Jednocześnie Sąd poinformował skarżącego, iż w przypadku wskazania, że złożony przez niego wniosek jest wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej postanowienia, winien on uzasadnić wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący w piśmie z [...] stycznia

2012r. oświadczył, że jego pismo z [...] stycznia 2012r. dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nr [...]. Uzasadniając wniosek w tym przedmiocie wskazał, że na skutek wydanego postanowienia zostały zajęte jego prawa majątkowe u pracodawcy, wynikające ze stosunku pracy oraz w urzędzie skarbowym, wynikające z wierzytelności innych niż pracodawcy, organu rentowego i banku.

Wskazał ponadto, że nie posiada środków finansowych na pokrycie zobowiązania, wynikającego z zaskarżonego postanowienia. Jedyną możliwością na spłatę tego zobowiązania, jest pożyczka. Podsumowując podkreślił, że główną przyczyną złożenia tego wniosku jest okoliczność, że w skardze istnieją ważne powody, których uwzględnienie przez właściwy organ może spowodować, że podjęte postępowanie egzekucyjne okaże się bezprzedmiotowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 61 §1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie ma więc charakteru bezwzględnie suspensywnego.

Stosownie natomiast do treści art. 61 §3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z takiego uregulowania instytucji ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do tego wstrzymania w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno przy tym odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Sąd rozpoznając na podstawie art.61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania nie dokonuje oceny zawartości skargi ( post. NSA z dnia 09 lipca 2004 roku, FZ163/04, niepubl.). jak też, że przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie są identyczne z tymi, które stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy (post. NSA z dnia 26 kwietnia 2004 roku FZ38/04, niepublikowany).

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek sformułowanych w art.61 § 3 P.p.s.a. W ocenie Sądu, argumenty mające potwierdzać zasadność udzielenia tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania postanowienia, zostały przedstawione w sposób bardzo ogólnikowy. Wspomniano jedynie o dolegliwości finansowej dla skarżącego, związanej z wykonaniem zaskarżonego aktu. Nie przedstawiono natomiast żadnej argumentacji wskazującej, na czym konkretnie miałoby w przypadku skarżącej polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, wysokość kosztów postępowania podatkowego, jakimi został obciążony skarżący wskazuje, że nie można mówić o trudnych do odwrócenia skutkach.

Natomiast samo oświadczenie skarżącego, że nie ma środków pieniężnych na zapłatę kosztów postępowania podatkowego, również nie stanowi przesłanki określonej w art. 61 § 3 P.p.s.a.

W ocenie Sądu, tak przedstawione we wniosku okoliczności nie potwierdzają wystąpienia przesłanek, o których mowa w art.61 §3 P.p.s.a. Strona nie podała, żadnych konkretnych zdarzeń, wskazujących na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z przedstawionej przez skarżącego argumentacji wynika, że chciałby on, żeby wykonanie wskazanego postanowienia w żaden sposób nie wpłynęło na jej sytuację majątkową. Tymczasem należy zauważyć, iż wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej aktu nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których nie naprawiłoby ewentualne wygranie sporu sądowego. Należy przy tym jeszcze raz podkreślić, że tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków stanowi przesłankę umożliwiającą skorzystanie z ochrony tymczasowej.

Reasumując stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie złożony do tut. Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie został należycie uzasadniony z punktu widzenia wyżej wskazanych przesłanek ustawowych. Skarżący nie przedstawił bowiem w sposób konkretny, na czym, w związku z wykonaniem postanowienia, ma polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W świetle powyższego, Sąd na podstawie art.61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji