Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 490/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2188
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art. 145 par 1 pkt 1, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 115a
journal: Dz.U. 2017 poz 519
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
article: art. 28
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 lipca 2018 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 115a ust. 1, ust. 3, ust. 4 oraz ust. 5, art. 112a pkt 2, art. 147 ust. 1, art. 376, art. 378 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r., poz. 519 j.t. ze zm. – dalej zwaną "p.o.ś."), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112), załącznik nr 7 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2014 r., poz. 1542) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 j.t. – dalej zwaną "K.p.a."), określił dla źródeł emisji hałasu z terenu F. Sp.j. w S., myjni samochodowej usytuowanej na działce nr [...] obręb [...] w S.:

I. Dopuszczalny poziom hałasu przenikającego na tereny chronione akustycznie, tj. tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego w wysokości:

1. L AeqD = 55 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do godz. 2200),

2. L AeqN = 45 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 2200 do godz. 600).

II. Obowiązek przeprowadzania okresowych pomiarów hałasu w środowisku zgodnie z obowiązującymi przepisami z częstotliwością - 1 raz na dwa lata w porze dziennej (rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do godz. 2200) oraz w porze nocnej (rozumianej jako przedział czasu od godz. 2200 do godz. 600) na terenie zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...] oraz na granicy terenu zabudowy mieszkaniowej ul. [...].

III. Obowiązek przekazywania wyników z okresowych pomiarów hałasu w środowisku Prezydentowi Miasta S. oraz Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w S. w terminie 30 dni od ich wykonania.

W uzasadnieniu Prezydent wskazał, że pomiary poziomu hałasu wykonano w późnych godzinach nocnych ze względu na możliwość wyeliminowania hałasu związanego z intensywnym ruchem drogowym występującym na ul. [...], która jest drogą wyjazdową ze S. w kierunku P.. Mierniki poziomu dźwięku firmy S. Sp. z o.o., jakimi dysponuje organ, posiadają klasę I, ważne świadectwo wzorcowania oraz możliwość skasowania 5 ostatnich sekund pomiaru, a w związku z tym możliwość całkowitego wyeliminowania hałasu nie związanego z przedmiotowym źródłem hałasu. W związku z powyższym, poziom hałasu związanego z ruchem pojedynczych przejeżdżających samochodów między godz. 200 i godz. 300 został całkowicie wyeliminowany z pomiaru dotyczącego działalności myjni samochodowej, jak również manewry podjeżdżającego do sklepu "B. " samochodu typu TIR. Ponadto tło akustyczne zostało wykonane przed pomiarem oraz po pomiarze, do obliczeń przyjęto wyższe tło uwzględniające włączony silnik samochodu typu TIR stojącego na parkingu pobliskiej "B.". Podczas pomiarów panowały odpowiednie warunki pogodowe odczytane oraz udokumentowane fotograficznie z przenośnej stacji pogodowej Vantage Vue. Prędkość wiatru wynosiła 0,0 m/s, temperatura 17,8 °C, ciśnienie 1004 hPa oraz wilgotność 73%. Pomiary wykonano zgodnie z referencyjną metodyką wykonywania pomiarów podaną w załączniku nr 7 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2014 r., poz. 1542) w dwóch punktach pomiarowych. Punkt pomiarowy nr 1 usytuowano w oknie zabudowy mieszkaniowej na wysokości 3 piętra przy ul. [...], punkt pomiarowy nr 2 usytuowano na granicy terenu zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...]. W pomiarach uczestniczył przedstawiciel firmy F. Sp.j. P. F. upoważniony do reprezentowania firmy w sprawie emisji hałasu do środowiska.

Następnie organ I instancji podał, że po uwzględnieniu tła akustycznego równoważny poziom dźwięku A w punkcie pomiarowym nr 1 wyniósł - 57,6 dB i przekraczał dopuszczalne normy hałasu w środowisku, określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112) w przedziale czasu odniesienia równym 1 godzinie nocy o 12,6 dB., a w punkcie pomiarowym nr 2 wyniósł - 47,2 dB i przekraczał dopuszczalne normy hałasu w środowisku, określone we wspomnianym rozporządzeniu w przedziale czasu odniesienia równym 1 godzinie nocy o 2,2 dB. Źródłem przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu w środowisku były urządzenia myjące wash service, należące do firmy F. Sp.j. w S., które są instalacją w rozumieniu art. 3 pkt 6 p.o.ś.

Prezydent wyjaśnił również, że obecnie w rejonie ul. [...] brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dlatego, na podstawie mapy wrażliwości akustycznej miasta S. i rzeczywistym zagospodarowaniem terenu, zabudowę mieszkaniową przy ul. [...] - 43 (art. 115 p.o.ś.) zakwalifikował do grupy "3" terenów określonych w tabeli nr 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112), tj. terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka jawna F. w S. wskazując, na naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez brak rzetelnej oceny zebranego materiału dowodowego, a w szczególności włączenie do materiału dowodowego danych nie odpowiadających rzeczywistemu stanowi rzeczy, naruszenie art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak zebrania materiału dowodowego wystarczającego do rozpatrzenia sprawy, naruszenie art. 28 K.p.a. poprzez niewłaściwą wykładnię i dopuszczenie do czynnego udziału w sprawie S. W. pomimo nielegitymowania się interesem prawnym w rozumieniu art. 28 K.p.a. Na wypadek uznania, że uczestnik posiada status strony postępowania, zarzuciła naruszenie art. 79 § 1 K.p.a poprzez nieuprawnione poszerzenie środków dowodowych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 115a ust. 1 p.o.ś., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje, iż istniały podstawy do wydania decyzji określającej dopuszczalny poziom hałasu, obowiązek przeprowadzania okresowych pomiarów przez zakład oraz określającej termin przekazywania wyników pomiaru do właściwych organów. Ze sprawozdania z pomiaru hałasu wynika, że pomiarów dokonywano w porze nocnej - godz. 2.00-3.00, a więc hałasu mierzonego w przedziale czasu odniesienia równym 1 najmniej korzystnej godzinie w nocy, dla którego to pomiaru, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r. poz. 112) właściwy jest skrót LAeqN. Wprawdzie w Sprawozdaniu błędnie użyto skrótu LAeqD, jednak z uwagi na prawidłowy opis, iż chodzi o pomiar w porze nocnej, błąd ten uznać należy za pisarski, nie mający istotnego wpływu na wynik postępowania. Poza ww. wskazaną omyłką, wywody zawarte w Sprawozdaniu z pomiarów hałasu są logiczne, prawidłowe i kompletne. Badanie zostało przeprowadzone w godzinach odpowiednich do odzwierciedlenia rzeczywistego przekroczenia emitowanego hałasu, tj. w porze nocnej w związku z całodobową pracą zakładu. Przy wykonywaniu pomiarów poziomu hałasu uwzględniono średni poziom tła akustycznego w wysokości 42,1 dB. Według Kolegium dla prawidłowości przeprowadzonego badania, a następnie oceny zgormadzonego materiału dowodowego, nie może mieć znaczenia, czy w danym dniu urządzenia myjące były używane przez określoną liczbę myjących. Skoro zakład jest zakładem całodobowym, urządzenia te są dostępne o każdej porze doby, a ich praca powoduje emisję hałasu powyżej określonego poziomu, to nie można czynić zarzutu z faktu, że podczas pomiaru ogólnodostępne urządzenia myjące były używane.

Odnosząc się do zarzutu odwołania Kolegium wskazało, że przekroczenie poziomu hałasu powoduje uciążliwość ograniczającą korzystanie z posesji dla S. W., a zatem uzasadnionym było uznanie go za stronę postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.

F. Spółka Jawna w S. zaskarżyła w całości decyzje Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając jej:

1. naruszenie przepisów art. § 10 ust. 1 i § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody z dnia 30 października 2014 r.,

2. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy:

a. art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez brak dokonania rzetelnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności pominięcie faktów znanych organowi z urzędu (mapy akustyczne miasta S.) oraz pominięcie istotnego dokumentu w postaci prywatnej opinii złożonej przez skarżącego - Raportu z badań emisji poziomu dźwięku do środowiska z dnia 10 grudnia 2015 r., sporządzonego przez akredytowany podmiot B. w P., wobec czego organ nie doprowadził do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a uzasadnienie decyzji nie odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 2 K.p.a.,

b. art. 28 K.p.a. w zw. z art. 115a ust. 5 ustawy Prawa o ochronie środowiska przez przyjęcie, że podmioty, którym organ przyznał status strony w sprawie określenia dopuszczalnej emisji hałasu do środowiska faktycznie posiadają ten przymiot, pomimo nielegitymowania się przez ww. podmioty interesem prawnym w rozumieniu przepisu art. 28 K.p.a., zaś organ nie wyjaśnił przesłanek, którymi kierował się, zakreślając krąg uczestników postępowania.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości.

W uzasadnieniu skargi zakwestionowano w całości wyniki pomiarów hałasu przeprowadzonych przez organ I instancji. Zdaniem strony skarżącej organ I instancji niewłaściwie i zbyt pobieżnie poddał analizie potencjalne źródła, które mogły stanowić podstawę stwierdzonego hałasu. Punktem wyjścia dla oceny sytuacji akustycznej badanego terenu, powinny stanowić pomiary ogólnego poziomu hałasu dla obszaru, na którym zlokalizowana jest myjnia samochodowa Spółki. Skarżąca zwróciła uwagę, iż Prezydent Miasta S. na potrzeby oceny stanu akustycznego środowiska sporządza regularnie mapy akustyczne. Analiza treści map akustycznych sporządzonych ostatnio w 2014 r., prowadzi do wniosku, iż poziom hałasu emisyjnego, pochodzącego z ruchu drogowego w ul. [...] już wówczas przekraczał poważnie (w granicach 10-15 dB) normy wynikające z rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku z dnia 14 czerwca 2007 r. Powyższe nieprawidłowości znalazły odzwierciedlenie w Uchwale nr XVIII/429/16 Rady Miasta Szczecin z dnia 19 kwietnia 2016 r. w sprawie Programu ochrony środowiska przed hałasem dla miasta Szczecin na lata 2016-2021. Podobnie wnioski w przedmiocie hałasu emitowanego przez ruch komunikacyjny na badanym terenie wynikały również z przedłożonego organom raportu z badań emisji poziomu dźwięku do środowiska, sporządzonym 10 grudnia 2015 r., a więc przed powstaniem myjni skarżącej. Jego treść jednoznacznie stwierdza, iż: "hałas komunikacyjny pochodzący od ul. [...] jest na tyle intensywny, że uruchomienie samoobsługowej myjni samochodów nie będzie skutkowało pogorszeniem klimatu akustycznego najbliższego terenu objętego ochroną akustyczną". W treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie odniesiono się w żadnej mierze do treści dokumentu, pomimo zgłoszenia przez skarżącą stosownych zarzutów.

Zdaniem strony skarżącej ustalenia poczynione przez organa obu instancji nie przystają do wniosków wypływających z pomiarów przeprowadzonych dla celów procesu inwestycyjnego w postaci myjni, ale także pomiarów wykonanych dla potrzeb sporządzenia map akustycznych S. przez Prezydenta Miasta S.. Czynienie przez organ I instancji w ramach różnych procedur - odmiennych wnioskowań co do źródła hałasu na tożsamym terenie godzi w zasadę prawdy obiektywnej i zasadę zaufania obywateli do władzy publicznej. Porównując wyniki poszczególnych badań zlecanych na potrzeby tak niniejszego postępowania, jak i dla oceny stanu akustycznego środowiska w S. nie sposób zaaprobować przyjętego przez organ poziomu tła akustycznego dla badanego terenu (42,1 dB). Rzetelność sprawozdania jest w tej mierze podważalna. Raport z badań emisji poziomu dźwięku przedłożony przez skarżącą określa dla normalnego ruchu komunikacyjnego w ul. [...] poziom emisji dźwięku w porze nocnej na odpowiednio: w 2013 r. - 51,3 dB do 51,8 dB, zaś w 2015 r. 50,3 dB - 50,6 dB. Podobne wartości wskazano w mapach akustycznych opublikowanych na stronie internetowej Urzędu Miasta Szczecin http://tiis.um.sz.cz.ecin.pl/cluipter 85082.asy. Zgodnie z informacjami zawartymi w mapie imisyjnej hałasu drogowego, na której pokazano, m. in. jak hałas z zewnątrz wpływa na okolice ul. [...], stwierdzono, że w lokalizacji ul. [...] występują znaczne przekroczenia norm, zaś poziom hałasu emitowanego w porze nocnej przez ruch komunikacyjny ul. [...] kształtuje się na poziomie 50-55 dB i 55-60 dB. Stąd też po pierwsze określenie poziomu tła akustycznego przez dokonującego pomiary na poziomie 42,1 dB jest obiektywnie niedorzeczne, a po wtóre upatrywanie źródła hałasu wyłącznie w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą Spółkę jest nieuprawnione. Wszak to nie działanie zakładu Skarżącej generuje hałas dla pobliskich zabudowań wielorodzinnych, lecz eksploatacja drogi ul. [...].

Rozwijając zarzut nieprawidłowego określenia tła akustycznego w ramach przeprowadzanych pomiarów hałasu przenikającego do środowiska, skarżąca odwołała się do treści Załącznika nr 7 Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody z dnia 30 października 2014 r. wskazując, że pomiar poziomu tła akustycznego przeprowadza się w sposób gwarantujący wyeliminowanie źródła hałasu będącego przedmiotem oceny. Materiał zgromadzony w sprawie nie pozwala na jednoznaczne określenie w jaki sposób ustalono poziom tła akustycznego i czy zastosowano prawidłowo metodykę. Tłumaczenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż możliwość całkowitego wyeliminowania hałasu, związanego z intensywnym ruchem drogowym, wynikała z faktu, iż mierniki poziomu hałasu miały możliwość kasowania 5 ostatnich sekund pomiaru, nie jest przekonujący w kontekście przywołanych regulacji prawnych. Nadto przeprowadzone w ramach postępowania badania były niezupełne, gdyż pomijały w całości przeprowadzenie pomiarów w porze dnia, co jest sprzeczne z wytycznymi zawartymi w Załączniku nr 7 do Rozporządzenia w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody z dnia 30 października 2014 r.

Skarżąca podniosła, że organ pominął również zarzuty skoncentrowane wokół zawiadamiającego, dotyczące niewłaściwego postępowania tego uczestnika postępowania, który podejmował celowe działania ukierunkowane na zwiększenie emisji hałasu w momencie dokonywanych przez organ pomiarów poziomu hałasu. Dokonując pomiarów organ powinien uwzględnić pracę myjni w toku normalnej eksploatacji, rozumianej jako zwykłe wykorzystywanie myjni przy przeciętnym jej obciążeniu. Organ dysponując materiałem w postaci płyt CD z nagraniami z monitoringu miał możliwość ustalenia standardowego cyklu pracy myjni na przestrzeni kilku dni przed pomiarem. Ewidentnie w dniu pomiaru użytkowanie myjni odbiegało od normalnego funkcjonowania zakładu, co czyni uzyskane wyniki całkowicie niemiarodajnymi. Argument organu II instancji odnośnie teoretycznej możliwości użytkowania myjni w warunkach ekstremalnych (tj. przy założeniu ponadprzeciętnej nocnej eksploatacji myjni), nie zasługuje na aprobatę, ponieważ celem regulacji art. 115a Prawa o ochronie środowiska, jest zabezpieczenie terenów objętych ochroną przez normalnymi skutkami przekroczeń, nie zaś hipotetycznym szkodliwym wpływem chwilowych zdarzeń. Strona skarżąca, wskazała, iż w doktrynie podkreślono wagę problemu jednoczesnego funkcjonowania na danym terenie kilku zakładów emitujących hałas. Powstaje bowiem wówczas pytanie, który z tychże zakładów jest faktycznym emitentem nadmiernego poziomu hałasu. W kontekście niniejszej sprawy jest to nader istotne wobec funkcjonowania w sąsiedztwie myjni: 1/stacji benzynowej - a zatem obiektu generującego hałas w porze nocnej i dziennej, 2/ sklepu B. - przyjmującego nocne dostawy, z czym związany jest hałas, a nadto w szczególności 3/ silnie eksploatowanej o każdej porze dnia, a także w nocy ul. [...].

Strona skarżąca zaznaczyła, że organ przyznał status strony wymienionym w decyzji podmiotom w sposób nieprawidłowy. Podmiot o nazwie “Wspólnota Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o." nie tylko nie istnieje, ale nawet gdyby uznać, iż organowi chodziło o zarządcę wspólnoty mieszkaniowej, zarządca nie mógłby legitymować się przymiotem strony (art. 20 ust. 1 w zw. Z art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali). Niekonsekwencja organów jest widoczna również w zakresie woli odrębnego traktowania jako strony Wspólnoty Mieszkaniowej oraz osobno jej członka w osobie S. W.. Podobnie zaskakujące jest przyznanie uczestnictwa w postępowaniu Funduszowi [...] S. Spółka z o.o. Organ nie wyjaśnił przy tym przesłanek, którymi kierował się, zakreślając krąg uczestników postępowania.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 115a p.o.ś., zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeqD lub LAeqN.

Z ustępu 3 tego artykułu, wynika, że w decyzji tej określa się dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem przy zastosowaniu wskaźników hałasu w odniesieniu do rodzajów terenów, na które oddziałuje zakład. Decyzja wydana na podstawie tego przepisu ma na celu ochronę otoczenia przed przekroczeniem przez dany podmiot dopuszczalnego poziomu hałasu. W orzecznictwie sądów administracyjnych jest zarazem ugruntowany pogląd, że wystarczy jednokrotne przekroczenie tych poziomów, aby mogła być wydana, zgodnie z tym przepisem, decyzja w celu zabezpieczenia prawa osób, na które szkodliwie oddziałuje działalność tego podmiotu (zob. wyroki NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 6/10 oraz z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OSK 754/12).

Stosownie do art. 112a pkt 2 p.o.ś, przez wskaźniki hałasu rozumie się parametry hałasu określone poziomem dźwięku wyrażonym w decybelach (dB), wskaźniki hałasu mające zastosowanie do ustalania i kontroli warunków korzystania ze środowiska w odniesieniu do jednej doby to LAeqD - równoważny poziom dźwięku A dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 6:00 do godz. 22:00) oraz LAeq N – równoważny poziom dźwięku A dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 22:00 do godz. 6:00). W rozporządzeniu Ministra Środowisku z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112; dalej także: "rozporządzenie") ustalono dopuszczalne poziomy hałasu, zróżnicowane dla rodzajów terenów przeznaczonych w szczególności pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego, tereny mieszkaniowo-usługowe, tereny zabudowy zagrodowej.

W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że należąca do strony skarżącej samoobsługowa myjnia samochodowa, usytuowana jest w S. przy ul. [...], na obszarze zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Wielkość dopuszczalnego hałasu dla takiego rodzaju zabudowy, zgodnie z pkt. 3 lit. a) tabeli 1 załącznika do rozporządzenia, wynosi w porze dziennej 55 dB, a w porze nocnej 45 dB.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w piśmie adresowanym do organu I instancji z dnia 11 maja 2016 r. S. W., zamieszkały w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w S., wskazał na przekroczenie norm hałasu podczas działalności ww. myjni. W związku z tym organ I instancji przeprowadził w dniu 6 czerwca 2016 r. oględziny przedmiotowej myjni samochodowej oraz wykonał dokumentację fotograficzną obiektu. Następnie w dniu 19 sierpnia 2016 r. przeprowadził, w porze dziennej i nocnej, wstępne pomiary emisji hałasu do środowiska z terenu myjni, które wykazały przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu w środowisku. Kolejne pomiary wykonano w dniu 20 maja 2017 r. w porze nocnej pomiędzy godz. 200 i godz. 300, o czym zawiadomiono stronę skarżąca oraz pozostałe strony postępowania.

Na okoliczność przeprowadzonych pomiarów poziomu hałasu przenikającego do środowiska z myjni samochodowej pracownicy organu I instancji sporządzili w dniu 20 maja 2017 r. protokół z pomiarów hałasu Nr 7/2017 oraz sprawozdanie nr 7/2017 z dnia 6 czerwca 2017 r. Z dokumentów tych wynika, że źródłem hałasu było jedno, z dwóch czynnych, stanowisk do mycia samochodów. Oznaczono dwa punkty pomiarowe i wyznaczono wartość równoważnego poziomu dźwięku A, dla czasu odniesienia T, wyrażonego wskaźnikiem hałasu LAeqN, po uwzględnieniu tła akustycznego, odpowiednio dla tych punków 57,6 dB i 47,2 dB.

Zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, że w toku przeprowadzonej kontroli pracownicy organu I instancji stwierdzili przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu emitowanego przez samoobsługową myjnię samochodową należąca do strony skarżącej.

Wbrew zarzutom skargi pomiary wykonano zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody z dnia 30 października 2014 r. Nie można zgodzić się ze stroną skarżąca, że wykonane pomiary są niezupełne. Z przepisów rzeczonego rozporządzenia nie wynika, aby w każdym przypadku pomiary miały być wykonywane w porze dziennej i nocnej, w szczególności treść § 10 ust. 1 i § 11 ust. 1 rozporządzenia nie nakłada takiego obowiązku. Natomiast analiza przepisu art. 115a ust. 1 p.o.ś. wskazuje, że dla wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu wystarczające jest stwierdzenie przekroczenia jednego ze wskaźników dopuszczalnego poziomu hałasu LAeqD lub LAeqN. W treści tego przepisu podano bowiem, że za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeqD lub LAeqN, a decyzje wydaje się w przypadku stwierdzenia przez organ przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu. Zauważyć również należy, że wydanie decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu ma jedynie charakter deklaratoryjny, z uwagi na fakt, iż dopuszczalne poziomy hałasu obowiązują na danym terenie z mocy prawa. Decyzja wydana na podstawie art. 115a p.o.ś. ma bowiem na celu ochronę otoczenia przed przekroczeniem przez dany podmiot dopuszczalnego poziomu hałasu, a to prowadzi do wniosku, że wystarczy jednorazowe przekroczenie tych poziomów, by mogła być wydana decyzja zgodnie z tym przepisem w celu zabezpieczenia prawa osób, na które szkodliwie oddziałuje działalność danego podmiotu.

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skargi, iż materiał zgromadzony w sprawie nie pozwala na jednoznaczne określenie w jaki sposób ustalono poziom tła akustycznego i czy zastosowano prawidłowo metodykę. W treści protokołu z pomiaru hałasu z dnia 20 maja 2017 r. opisano, że pomiar tła akustycznego wykonano w punktach T1 i T2, podczas postoju samochodu dostawczego do "[...]", poprzez trzykrotny pomiar poziomu dźwięku w ciągu 1 minuty przed rozpoczęciem pomiarów zasadniczych oraz po ich zakończeniu. Organ I instancji wskazał również, że do obliczeń przyjęto wyższe tło uwzględniające włączony silnik samochodu typu TIR stojącego na parkingu pobliskiej "[...]".

Zdaniem Sądu, nie jest trafny kolejny zarzut skargi, dotyczący pominięcia faktów znanych organowi z urzędu (mapy akustyczne miasta S.) oraz dokumentu w postaci prywatnej opinii złożonej przez skarżącego - Raportu z badań emisji poziomu dźwięku do środowiska z dnia 10 grudnia 2015 r. W treści art. 115a ust. 1 p.o.ś. jednoznacznie wskazano, że pomiary własne organu ochrony środowiska, pomiary dokonane przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiary podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, stanowią podstawę do wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu. Brak w tym przepisie odesłania do innych źródeł obrazujących poziom hałasu w środowisku, które należy brać pod uwagę przy wydawaniu decyzji. Zauważyć również należy, że sam fakt, iż wykonane kiedyś pomiary poziomu hałasu odbiegają swoją wartością od pomiarów wykonanych na potrzeby niniejszego postępowania nie jest wystarczający do podważenia poprawności wykonania tych ostatnich.

W istocie strona skarżąca nie wskazała jakichkolwiek uchybień przy dokonywaniu przez pracowników organu I instancji pomiarów poziomu hałasu, które mogłyby świadczyć o tym, że są one błędne. Bez wpływu na ocenę wyników pomiarów ma podnoszony przez stronę skarżącą fakt, że w trakcie dokonywania pomiarów myjnia była użytkowana przez cały czas ich trwania, tj. pełną godzinę, gdy w normalnych warunkach w porze nocnej myjnia pracuje średnio 18 minut. Dla wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu nie jest bowiem istotny czas jego trwania. Nawet długotrwały hałas, lecz nie przekraczający dopuszczalnego poziomu nie stanowi podstawy do wydania takiej decyzji. Tylko przekroczenie norm hałasu stanowi podstawę do ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu. W przedmiotowej sprawie istotne było zatem to, że doszło do przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu przy myciu pojedynczych samochodów, używane było bowiem tylko jedno stanowisko myjni.

Z tych względów, niezasadne były zawarte w skardze zarzuty strony skarżącej dotyczące naruszenia przepisów procesowych. Nie budzi wątpliwości Sądu prawidłowość stwierdzenia przekroczenia norm hałasu emitowanego do środowiska przez myjnię należącą do strony skarżącej. Oczywiste jest zaś, w świetle art. 115a ust. 1 p.o.ś., że w tej sytuacji obowiązkiem organów obu instancji było wydanie orzeczenia w przedmiocie dopuszczalnego poziomu hałasu. Obowiązku tego nie wyłącza fakt, że w okolicy występują inne źródła emisji hałasu, nawet jeżeli również hałas przez nie emitowany przekracza dopuszczalne normy. Fakt emitowania nadmiernego hałasu przez jeden podmiot nie oznacza, że inne podmioty mogą w sąsiedztwie prowadzić działalności powodującą nadmierny hałas. Zdaniem Sądu dążyć należy do wyeliminowania każdego źródła nadmiernie emitującego hałas.

Kolejny zarzut skargi dotyczy przyznania przez organy statusu strony w sprawie podmiotom, które nie legitymują się interesem prawnym w rozumieniu przepisu art. 28 K.p.a. W tym zakresie wskazać należy, że w sprawie nie doszło do takiego naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Prawidłowo organy uznały, że status strony w postepowaniu przysługuje F. S. Spółka z o.o., jako właścicielowi działki, na której wybudowana została myjnia, jak również Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. M. G. [...] w S., na budynek której myjnia oddziałuje poprzez emitowanie hałasu. Wyjaśnić przy tym należy, że w sprawach, w których status strony przysługuje wspólnocie mieszkaniowej jest również możliwe, że poszczególni jej członkowie będą występować, obok wspólnoty, jako strona postępowania, jeżeli wykażą, że doszło do naruszenia ich indywidualnego interesu. Zdaniem Sąd, taka sytuacja wstąpiła w przedmiotowej sprawie, bowiem S. W. w swoim piśmie z dnia 11 maja 2016 r. wykazał, że użytkowanie myjni powoduje przekroczenie norm poziomu hałasu i zakłóca spokojne zamieszkiwanie w lokalu przy ul. [...] w S.. Zostało to potwierdzone w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, a zatem naruszony został jego indywidualny interes prawny.

W zakresie tego zarzutu, jedynym uchybieniem popełnionym przez organy obu instancji było błędne określenie strony postępowania, tj. Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. M. G. [...] w S.. Jednak uchybienie to kwalifikować należy jako nie mające wpływu na wynik sprawy. Błąd ten nie spowodował skierowania decyzji do osoby nie będącej stroną postępowania, bowiem doręczenie decyzji zarządcy nieruchomości nie wywołuje takiego skutku skoro zarządca może reprezentować wspólnotę w postępowaniach. Sąd nie dopatrzył się zatem w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.