Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 185/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 2500/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi M. G. Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Gl 2500/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. G. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie gier losowych zawiesił postępowanie sądowe.

Uzasadniając to postanowienie Sąd I instancji wskazał, iż w piśmie procesowym z dnia 18 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącej adwokat M. B. – B. złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. Wniosek ten uzasadnił okolicznością wystąpienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., III SA/Gd 261/10 z pytaniem prawnym do ETS w zakresie zgodności regulacji krajowej, tj. ustawy o grach hazardowych w zakresie jej zgodności z prawem wspólnotowym, a to z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informatycznego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm.).

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 26 stycznia 2011 r. pełnomocnik organu przychylił się do wniosku strony uznając, iż postawione pytanie prejudycjalne jest bezpośrednio związane z przedmiotem sporu i może mieć wpływ na legalność spornej decyzji.

Mając powyższe na uwadze WSA w G. stosownie do treści art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze. zm.), dalej: p.p.s.a., zawiesił postępowanie na zgodny wniosek stron.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w G. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, iż na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011 r., pełnomocnik organu stwierdził, że "skoro postępowanie sądowe ma być zawieszone z urzędu, to na tym etapie nie ma nic do dodania. Takie stwierdzenie, zdaniem organu, nie jest jednoznaczne z przychyleniem się do wniosku strony o zawieszenie postępowania, jak to wynika z uzasadnienia postanowienia".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy wskazać, że twierdzenia skarżącej zawarte w zażaleniu, stosownie do których pełnomocnik organu nie przychylił się do wniosku o zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron, nie znajdują potwierdzenia w aktach rozpoznawanej sprawy, a szczególności w protokole rozprawy.

Art. 126 p.p.s.a. przewiduje, że Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

Nie ulega wątpliwości, że zawieszenie postępowania na podstawie tego przepisu może nastąpić jedynie na zgodny wniosek stron. Brak poparcia takiego wniosku przez jedną ze stron powoduje, że nie może ono zostać zawieszone na tej podstawie.

Przypomnieć należy także, że zgodnie z art. 101 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż protokół powinien zawierać:

1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności;

2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;

3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zgodnie z przyjętą w orzecznictwie i doktrynie tezą przepis ten nie może być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu. Wystarczy, jeżeli protokół zawiera jedynie istotne wnioski i stwierdzenia. Jak wynika z zapisu protokołu rozprawy z dnia 26 stycznia 2011 r. pełnomocnik organu oświadczył, iż: "(...) przychyla się do wniosku o zawieszenia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 2500/10 uznając, iż wskazane pytania prejudycjalne są bezpośrednio związane z przedmiotem sporu i mogą mieć wpływ na wydane rozstrzygnięcie."

Podkreślić należy, że protokół jest dokumentem urzędowym. Stanowi dowód, że przebieg postępowania, złożone w trakcie rozprawy zeznania, oświadczenia i twierdzenia, a także zapadłe rozstrzygnięcia miały taki kształt, jaki został w nim udokumentowany. Protokół nabiera także mocy dowodowej z chwilą jego podpisania. Z tej przyczyny nie można przyjmować, bez uprzedniego sprostowania lub uzupełnienia treści protokołu, że posiedzenie miało inny przebieg niż spisany w jego treści. Uzupełnienie lub sprostowanie treści protokołu może nastąpić na następnym posiedzeniu sądu, na żądanie strony, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół (art. 103 u.p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie strona nie wystąpiła z żądaniem sprostowania lub uzupełnienia protokołu z posiedzenia Sądu w dniu 26 stycznia 2011 r., dlatego nie można przyjąć, że posiedzenie to miało inny przebieg niż zostało stwierdzone w treści protokołu. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. prawidłowo zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 126 p.p.s.a., na zgodny wniosek stron.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.