Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 209/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-08-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006r. postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych. /-/V.Mielcarek


UZASADNIENIE

Wpis sądowy od skargi kasacyjnej wynosi [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt I SA/Po 209/10 oddalił skargę H. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.

Skarżący pismem z dnia [...] wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pomocy prawnej z urzędu. W uzasadnieniu wskazał, że jego sytuacja majątkowa znacznie się pogorszyła od czasu wniesienia skargi. Organy podatkowe zablokowały konta bankowe i pozbawiły go środków do życia. Oświadczył, że posiada dom o powierzchni [...] m2 na działce gruntu o powierzchni [...] m2 oraz działkę o powierzchni [...] m2. Nie posiada innych nieruchomości, oszczędności oraz papierów wartościowych. Posiada natomiast samochód osobowy marki [...], rok produkcji [...], wartość rynkowa [...] zł, na kupno samochodu zaciągnął kredyt. Oświadczył, że nie pozostaje z innymi osobami we wspólnym gospodarstwie domowym, jest osobą rozwiedzioną. Wskazał, że z tytułu działalności gospodarczej nie uzyskuje dochodów. Podał, że ma zasądzone alimenty na córki.

Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy H. G. w odpowiedzi z dnia [...] oświadczył, że nie uzyskuje żadnych dodatkowych dochodów i nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Wskazał, że koszty miesięcznego utrzymania w ostatnich miesiącach drastycznie się obniżyły i utrzymuje się dzięki pomocy rodziny. Oświadczył, że jest zadłużony w:

1. kredyt hipoteczny – około [... ],

2. debet w rachunku osobistym [...],

3. kredyt konsumencki [...].

4. karta kredytowa [... ],

5. kredyt konsumpcyjny [...],

6. karta kredytowa [...],

7. karta kredytowa [...],

8. kredyt samochodowy około [...],

9. kredyt samochodowy około [...].

Podał, że od kilku miesięcy nie spłaca długów. Oświadczył, że posiada samochód osobowy marki [...], na którym Komornik Sądowy dokonał zajęcia. Oświadczył, że powinien płacić alimenty na córki w wysokości po [...] zł i [...] zł. Do pisma załączył kserokopie zeznań podatkowych za [...] i [...], wyciągi z rachunku bankowego, dokumenty kredytowe.

Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Zapewnia ona osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (por. art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (por. art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należało stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie skarżący w oświadczeniu zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w piśmie uzupełniającym ten wniosek wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z udzielonych przez niego informacji wynika, że nie uzyskuje dochodów, nie posiada oszczędności, utrzymuje się dzięki pomocy rodziny, jest zadłużony i nie spłaca długów oraz, że powinien łożyć środki pieniężne na utrzymanie córek.

W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

/-/V. Mielcarek