Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1025/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2016r. po rozpoznaniu wniosku M.J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M.J. G., Z.P., I. P., D. S. i Z. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016r., znak: [...], [...] w przedmiocie umorzenia postępowania nieważnościowego postanawia: przyznać M.J. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, skarżąca M. G. wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym formularzu PPF przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje

w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podała, że obecnie utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 840,55 złotych netto miesięcznie. Dodała, że prawo do emerytury uzyskała od marca 2016r., wcześniej zaś opiekowała się niepełnosprawnym i niezdolnym do samodzielnej egzystencji ojcem, który zmarł 12 maja 2015r. Skarżąca wskazała, że po ojcu odziedziczyła, jego część domu, jest właścicielką domu w części 5/6 o pow. 120 m² wybudowanego w 1962r. Posiada samochód osobowy marki [...]

Wnioskodawczyni wyszczególniła, że ponosi następujące wydatki tj. opłatę za energię w wysokości od 130,00 – 150 złotych, opłatę wod.-kan. w wysokości

12,50 złotych miesięcznie, opłatę za śmieci 39,00 złotych kwartalnie, podatek od nieruchomości 180,00 złotych kwartalnie, ubezpieczenie domu PZU – 360,00 złotych rocznie, opłatę za telefon 39,00 złotych miesięcznie. Ponadto wnioskodawczyni podała, że ponosi wydatki za zakup produktów żywnościowych w wysokości 300,00 złotych miesięcznie, zakup lekarstw w wysokości ok. 60,00 złotych miesięcznie oraz wydatki na ogrzewanie w wysokości ok. 2000 złotych rocznie.

Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Dochód wnioskodawczyni jest bowiem na tyle niski, że nie jest możliwe poczynienie

z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu.

Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.