Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 913/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6240 Zmiana  kategorii zdolności do służby wojskowej
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) NSA Piotr Lechowski Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2007r. na rozprawie sprawy ze skargi E. M. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 30 czerwca 2006r. nr [...] w części dotyczącej niezdolności do samodzielnej egzystencji postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

III SA/Kr 913/06

Uzasadnienie

Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem nr [...] z dnia [...] maja 2006r. w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa, wydanym na skierowanie Wojskowego Biura Emerytalnego rozpoznała u E. M.:

A. Schorzenia Główne:

1/ § 38 pkt 6 - Przewlekła choroba niedokrwienna serca z częstymi

zaostrzeniami i przebytym zawałem mięśnia sercowego.

2/ § 39 pkt 2 - Nadciśnienie tętnicze II okresu

B. Schorzenia współistniejące:

3/ § 34 pkt 6 - Okresowy zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego § 62 pkt 1 - w przebiegu dyskopatii szyjnej C5-C6-C7 i lędźwiowej L5-S1 i zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa upośledzających sprawność ustroju

4/ § 54 pkt 4 - Cukrzyca t.II insulinoniezależna

5/ § 38 pkt 9 - Niedomykalność zastawki mitralnej I i niedomykalność

zastawki aortalnej I/II nieupośledząjące sprawności ustroju

6/ § 21 pkt 1 - Obustronne odbiorcze upośledzenie słuchu.

Ustalono kat. N- niezdolny do zawodowej służby wojskowej, ustalono, że schorzenia 1,2,3,4,5,6 nie pozostają w związku ze służbą wojskową. Zaliczono badanego do drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia, ustalono że jest częściowo niezdolny do pracy, nie stwierdzono niezdolności do samodzielnej egzystencji.

W uzasadnieniu orzeczenia podano, że stan zdrowia czyni E. M. niezdolnym do zawodowej służby wojskowej i dlatego zaliczono go do II grupy inwalidów.

Od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej odwołanie złożył E. M. W odwołaniu podał, że nie zgadza się z zaliczeniem go do drugiej grupy inwalidztwa. Podał, że jest całkowicie niezdolny do pracy, oraz do samodzielnej egzystencji życiowej, wymaga stałej opieki ze strony żony, oraz ciągłej opieki i badań kardiologicznych. W konkluzji podał, że prosi o przyznanie I grupy inwalidzkiej.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska, po rozpoznaniu odwołania, orzeczeniem nr [...] z dnia 30 czerwca 2006r. wydanym na podstawie art.127 § 1 i 138 kpa w zw. z § 31 ust. 1 i 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia MON z dnia 10 maja 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach /Dz.U. Nr 133, poz.1422 z późn.zm./, oraz rozporządzenia MON z dnia 2 grudnia 1994r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, emerytów i rencistów wojskowych /Dz.U. Nr 131 poz.665 z późn.zm./ i rozporządzenia MON z dnia 31 marca 2003r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach /Dz.U. Nr 62, poz.567/ uchyliła zaskarżone orzeczenie i orzekła:

A. Schorzenia powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej

1.Przewlekła choroba niedokrwienna serca z częstymi zaostrzeniami i przebytym zawałem mięśnia sercowego w okresie granicznej wydolności układu krążenia - § 38 pkt 7

2.Złożona wada serca pod postacią niedomykalności mitralnej I i niedomykalność aortalnej I/II upośledzająca sprawność ustroju - § 38 pkt 10 3. Nadciśnienie tętnicze II - § 39 pkt 2.

B. Schorzenia współistniejące

4.Okresowy zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego w przebiegu dyskopatii szyjnej C5-C6-C7 i lędźwiowej L5-S1 i zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, upośledzający sprawność ustroju - § 34 pkt 6 i § 62 pkt l

Cukrzyca typ II insulinoniezależna - § 54 pkt 4

Obustronne odbiorcze upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich -§ 21 pkt l

7.Prze wlekły zanikowy nieżyt błony śluzowej gardła nieznacznie

upośledzający sprawność ustroju- § 27 pkt 1.

Ustalono kat.N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej ustalono, że schorzenia 1,2,3,4,5,6,7 nie pozostają w związku ze służbą.

Zaliczono E. M. do pierwszej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia uznano, że jest całkowicie niezdolny do pracy nie stwierdzono niezdolności do samodzielnej egzystencji.

W uzasadnieniu orzeczenia podano, że stan zdrowia czyni E. M. całkowicie niezdolnym do zawodowej służby wojskowej oraz całkowicie niezdolnym do pracy, dlatego badanego zaliczono do pierwszej grupy inwalidztwa na stałe.

Skargę na powyższe orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej złożył E. M., skarga dotyczy tej części orzeczenia w którym nie stwierdzono niezdolności do samodzielnej egzystencji. W uzasadnieniu skargi podał, że jest całkowicie niezdolny do samodzielnego życia, zmuszony do stałej opieki lekarskiej - specjalistycznej i drugiej osoby jako opieka.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podano, że niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza całkowitą niezdolność do wykonywania podstawowych czynności życiowych w tym: niemożność samodzielnego poruszania się, przyjmowania pokarmów, dokonywania codziennych czynności związanych z obsługą fizjologiczną i higieną osobistą, słowem osoba taka wymaga zapewnienia stałej opieki osób trzecich, trzecich dołączonych do sprawy dokumentów oraz wyników konsultacji przeprowadzonych w Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej wynika, iż stopień nasilenia schorzeń nie uzasadnia zakwalifikowania go do grupy osób całkowicie niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Podano również, że orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji skutkuje wypłatą przez organ rentowy świadczenia finansowego tzw. zasiłku pielęgnacyjnego. Dopiero od decyzji organu rentowego przysługiwać będzie stronie skarga do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, który jest właściwy do rozpatrywania tego rodzaju spraw.

Na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie przedstawiciel Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej zmodyfikował wniosek i wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu podając, że w kwestii kontroli orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji nie jest właściwy Sąd Administracyjny tylko Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych poprzez wydaną wcześniej decyzję organu rentowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Nr 153, poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, póz.12697 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie rozpoznał merytorycznie skargi, albowiem skarga dotyczy niezakwalifikowania skarżącego do osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, a więc tej części orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, które nie podlega kontroli sądów administracyjnych.

Według utrwalonego już orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzeczenia wojskowych komisji lekarskich dzieła się na dwie grupy. Pierwsza grupa obejmuje kwestie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej jak i samej zdolności do tej służby. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla innych organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub zwolnieniu z tej służby i podlegaj ą zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Druga grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, jak również orzekanie o zaliczeniu danej osoby do osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji dla potrzeb zasiłku pielęgnacyjnego. Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenie organu wojskowego ma tu wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ skargę odrzucił, albowiem dotyczyła sprawy, która nie należy do właściwości sądów administracyjnych.