Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 693/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-02-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku LK o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi LK na decyzję Dyrektora [.] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [.] z dnia [.] sierpnia 2017r. nr [.] w przedmiocie płatności ekologicznej na rok 2016 - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2017 r. I SA/Rz 693/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę LK na opisaną w sentencji decyzję.

W dniu 29 stycznia 2018 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu podał, że w skład rodziny wchodzi żona oraz trzech synów (urodzonych w 2000, 2002 i 2007 r.) oraz rodzice. Mieszkają w domu o pow. 200 m2 i szacunkowej wartości 200 000 zł. Osiąga dochód z działalności rolniczej w kwocie 1200 zł, żona z pracy 2500 zł. Posiada gospodarstwo rolne o pow. 32 ha, a wartość gruntów rolnych szacuje na 640 000 zł, budynek gospodarczy ma pow. 450 m2 i wartość szacunkową 150 000 zł. Nie posiada oszczędności, posiada do spłaty kredyty w kwocie 200 000 zł. Jest właścicielem ciągnika z 1981 r. o wartości 8000 zł oraz z 1987 r. o wartości 16 000 zł, a także samochodu osobowego o wartości 8000 zł.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 stycznia 2018 r. podał, że emerytury rodziców łącznie wynoszą 2239,49 zł, kredyt w kwocie 90 000 zł zaciągnął na sfinansowanie inwestycji w gospodarstwie, a 60 000 zł na nabycie działki rolnej. Posiadane samochody to: Suzuki Grand Vitara z 2005 r., Toyota Corolla z 2004 r., Iveco 1035 z 2000 r. Średnie wydatki na paliwo, serwis i ubezpieczenie wynoszą 3000 zł. Średnie wydatki szkolne dzieci uczęszczających do szkół w Tapinie, Rokietnicy i Jarosławiu określił na 1500 zł. Działalność rolniczą prowadzi w zakresie uprawy owoców i ziół. Przedłożył także kopie m.in. rachunków za energię elektryczną, wodę i kanalizację, telefony, Internet oraz kopie decyzji dotyczących podatków gruntowych z różnych gmin.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przesłanek tych wnioskodawca nie spełnia, przez co uwzględnienie wniosku w tym zakresie nie było możliwe. Wraz z rodziną ma bowiem zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, stałe dochody, posiadają znaczny majątek nieruchomy, liczne pojazdy mechaniczne o sporej sumarycznie wartości, a swoje świadczenie emerytalne pobierają także rodzice wnioskodawcy, dzięki czemu są w stanie ponosić koszty swojego utrzymania.

W tych okolicznością rozważyłem jeszcze, czy możliwe byłoby przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie częściowym. W tym celu musiałby wykazać, stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza także i te przesłanki w stosunku do wnioskodawcy nie zachodzą. Dotychczas wnioskodawca tytułem kosztów postępowania poniósł wydatek 237 zł. Aktualnie kolejne koszty mogą objąć wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł oraz wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika, które wszak określa umowa z klientem. Dysponując zadeklarowanym dochodem wnioskodawca może ponieść takie koszty we własnym zakresie, bez uszczerbku dla podstawowego utrzymania rodziny, ograniczając chociażby wydatki związane z utrzymaniem ujawnionych pojazdów mechanicznych; wszak deklarowane wydatki na nie miesięcznie pochłaniają około 3000 zł. Skarżący prowadzi działalność rolniczą, z której uzyskuje dość wymierne wpływy. W listopadzie przeszło 65 000 zł, w październiku przeszło 74 000 zł. Oczywiście, spore były w tym okresie także wypłaty środków w formie przelewów, w tym na inny swój rachunek pod tytułem "przelew środków" (w styczniu 2018 r. 28 000 zł, w grudniu 2017 r. 30 000 zł, w listopadzie 2017 r. 15 000 zł, z którego następnie realizowano wypłaty gotówkowe), lub wypłaty gotówkowe realizowane osobiście lub przez żonę. Wnioskodawca ma zaciągnięte kredyty (odnawialny w kwocie 90 000 zł z datą spłaty 12.03.2020 r. oraz w kwocie 60 000 zł z ratą spłaty wynoszącą 956,47 zł), nieruchomości objęte KW [.] obciążone są hipotekami do kwot 135 000 zł i 187 500 zł. Wartość zadeklarowanego majątku nieruchomego wynosi około 1 000 000 zł (dom, nieruchomości rolne i budynek gospodarczy). Ponadto z przedłożonego wyciągu z rachunku bankowego żony wynika, że jej wynagrodzenie jest wyższe od zadeklarowanego o niemal 600 zł, przekracza 3000 zł; w styczniu 2018 r. wyniosło 3131 zł. Ponadto w październiku 2017 r. otrzymała premię roczną (3099,59 zł), a w listopadzie 2017 r. przelew w kwocie 5654,21 zł pod tytułem "wyp.główna". Na rachunku tym widnieją także wpłaty osobiste.

Powyższe obrazuje, że wnioskodawca z żoną obracają sporymi walorami, posiadają majątek znacznej wartości, wielopokoleniowa rodzina ma zapewnione stałe źródła dochodów. Okoliczności te sprzeciwiają się uznaniu wnioskodawcy za osobę ubogą, pozbawioną środków do życia, nie będącą w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przewidywane pozostałe koszty postępowania sądowego na tle stanu majątkowego wnioskodawcy są znikome i nie mogą negatywnie wpłynąć na zaspokajanie podstawowych potrzeb bytowych, a tylko pod takim kątem oceniać można było wniosek o prawo pomocy.

W świetle powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 Ppsa, odmówiłem uwzględnienia wniosku.