Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 15, art. 24 ust. 4, art. 24a ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 1991 nr 80 poz 350
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
article: art. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 76 poz 694
law: Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - tekt jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie WSA Elwira Brychcy (spr.) Maciej Jaśniewicz Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2009 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. oddala skargę. /-/ M.Jaśniewicz /-/K.Pawlicki /-/ E.Brychcy


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego w zakresie kontroli podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od towarów i usług za 2004r. z powołaniem się na przepisy art. 21 §1 pkt.1 i § 3 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja Podatkowa / Dz. U . z 2005 nr 8 poz. 60 / i art. 14 ust.1 , art. 15 , art. 22 ust.1 art. 24 ust.4 , art. 24a ust.4, art. 45 ust.6 ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych / Dz. U. z 2000 r. nr 14 poz. 176 / i art. 2 ust.1 pkt.2 , art. 3 ust.3 ustawy z 29.09.1994 r. o rachunkowości / Dz. U. z 1994 r. nr 121 poz. 591 / określił dla P. W. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r. w kwocie [...],-zł.

W uzasadnieniu decyzji podano, że P. W. w 2004r. prowadził działy specjalne produkcji rolnej (produkcja indyków i drobiu rzeźnego) i w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podatnik rozliczał się na zasadach określonych w art. 24 ust.4 zdanie 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki produkcji zwierzęcej. Za 2004r. podatki złożył zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu na formularzu PIT – 36. w którym zadeklarował przychody z działów specjalnych produkcji rolnej prowadzonej pod nazwą A w wysokości [...],-zł i z działalności wykonywanej osobiście dochód w kwocie [...],-zł. Razem zadeklarował dochód w kwocie [...],-zł. W toku postępowania kontrolnego zakwestionowano dochody wykazywane z działów specjalnych produkcji rolnej , pozostałych dochodów z pracy wykonywanej osobiście w ramach spółki cywilnej nie kwestionowano

Dalej w uzasadnieniu podano, że w 2003 roku P. W. z tytułu prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej osiągnął przychód netto ze sprzedaży w wysokości [...] zł. wobec czego przychód ten przekroczył równowartość w walucie polskiej 800.000 euro. Uznano więc ,że począwszy od 2004r. podatnik zobowiązany był do prowadzenia ksiąg rachunkowych i ustalenia dochodu na podstawie tych ksiąg. Podatnik nie prowadził ksiąg rachunkowych, a w toku postępowania kontrolnego zgromadzono cały materiał dowodowy w postaci faktur sprzedaży, dowodów źródłowych dotyczących zakupu towarów handlowych i pozostałych wydatków pozwalających na określenie osiągniętego dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej i podstawy opodatkowania i na zasadzie art. 23 §2 Ordynacji podatkowej odstąpiono od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania. W oparciu o wszystkie faktury VAT, które były zaewidencjonowane w rejestrach sprzedaży VAT za miesiące w których je wystawiono ustalono, że podatnik w 2004 roku osiągnął przychód netto w wysokości [...] zł .

W rejestrach zakupu towarów i usług potrzebnych do produkcji podatnik zaewidencjonował wartość netto zakupu za poszczególne miesiące 2004 roku w kwocie 4.999.124,31 zł. Organ podatkowy w celu ustalenia kosztów uzyskania przychodów za 2004 rok skorygował koszty wg, rejestru VAT do kwoty. 4.979.562,84 zł.

W oparciu o wszystkie przedłożone do kontroli faktury VAT dotyczące pozostałych wydatków za wyjątkiem faktur zakupu oleju napędowego, w którym ujęto 168 faktur VAT z tytułu poniesionych kosztów zakupu energii, części samochodowych i do maszyn, oleju opałowego, usług weterynaryjnych, naprawy samochodu i usług telefonicznych uznano je na łączną wartość netto 389.800,42 zł.

W sprawie zakwestionowania ilości zużytego oleju napędowego. Ustalono, że podatnik łącznie w 2004 roku zakupił 36.550 litrów oleju. Uznano jednak, że do produkcji w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej zużył 75,51 % z tej ilości tj. 27.600,30 litra oleju o wartości 64.869,62 zł. Powyższe ustalenie poczyniono w oparciu o zeznania J. W. – ojca – podatnika który faktycznie zajmował się produkcją indyków. Wskazano, że pozostała część oleju napędowego została zużyta do pracy w polu, które jest częścią gospodarstwa rolnego podatnika i nie pozostaje w związku z działalnością polegającą na produkcji indyków z działów specjalnych produkcji rolnej.

Ostatecznie z koszty uzyskania przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej organ podatkowy uznał kwotę [...]zł.

W tej sytuacji na podstawie art. 24 ust.4 ustawy o p.d.f. określono P.W. dochód na działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej za 2004 rok w wysokości [...] zł /przychód w kwocie [...] minus koszty w wysokości [...]/.

Dalej podano, że podatnik skorzystał z uprawnienia wynikającego z art. 291 §1 Ordynacji podatkowej i złożył zastrzeżenia do protokołu kontroli w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług za 2004 rok. Złożone zastrzeżenia dotyczyły tylko ustaleń kontroli w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, a w szczególności obowiązku zaprowadzenia przez podatnika ksiąg rachunkowych i ustalenia dochodu na podstawie tych ksiąg. W opinii podatnika obowiązujące przepisy nie nakładają na niego obowiązku prowadzenia ksiąg. W związku z tymi zarzutami wyjaśniono w uzasadnieniu decyzji, że niesporne jest iż w 2003 roku podatnik przekroczył dochód ze sprzedaży żywca indyczego w kwocie stanowiącej równowartość 800.000 euro. Obowiązek zaprowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z art. 24a ust.4 w zw. z art. 15 ustawy o p.d.f., a nie z ustawy o rachunkowości. Skoro podatnik był zobowiązany od 2004 roku prowadzić księgi rachunkowe i ustalać dochody na podstawie tych ksiąg to nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 24 ust.4 zdanie drugie ustawy o p.d.f. ustalający dochód z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych. Zgodnie zaś z art. 15 ustawy o p.d.f. przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14 ,jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody, a nie jak sugerował podatnik, że " dochód z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych ustala się jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg. " Wskazano ,że jeżeli podatnik prowadzący działy specjalne produkcji rolnej zobowiązany jest do prowadzenia ksiąg rachunkowych, to przychód osiągnięty z tej działalności ustala się według zasad określonych w art. 14 czyli jako przychody należne. Zgodnie z tym przepisem przychodem z działów specjalnych produkcji rolnej są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont, a u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem VAT za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Art. 14 ustawy jest bowiem odstępstwem od generalnej zasady obowiązującej w konstrukcji podatków dochodowych, zgodnie z którą za przychody należy uważać kwoty rzeczywiście przez podatnika osiągnięte tj. otrzymane. Tymczasem w rozumieniu art. 14 są to kwoty należne, a nie kwoty otrzymane. Przepis art. 14 ustawy p.d.f wskazuje sposób ustalania przychodów z działalności gospodarczej jako przychody należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane. Przychodami w rozumieniu art. 14 p.d.f są przychody należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów i skont, a nie przychody z działalności gospodarczej. Odesłanie w art. 15 do ustalania przychodów działów specjalnych produkcji rolnej wg. zasad określonych w art. 14 pd.f. oznacza że przychód ten ustala się wg. zasady memoriałowej, jako przychód należny, a nie, że przychód ten jest przychodem z działalności gospodarczej, ponieważ działalność gospodarcza i działy specjalne produkcji rolnej stanowią odrębne źródła przychodu. Za nie trafne uznano stanowiska podatnika, że nie osiągnął on przychodów w rozumieniu art. 14 ustawy p.d.f. i dlatego nie jest objęty obowiązkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych. Wyjaśniono, że skoro w 2004 roku podatnik nie prowadził ani podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ani ksiąg rachunkowych to nie oznacza, że miał prawo do ustalania dochodu na podstawie norm szacunkowych. O ile bowiem prowadzenie ksiąg przychodów i rozchodów należało do woli podatnika, to obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych nie należał już od jego woli tylko wynikał z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o rachunkowości. Obowiązek ten dotyczy nie tylko osób prowadzących działalność gospodarczą ale także prowadzących działy specjalne produkcji rolnej.

Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dla osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej został określony w art. 24a ust .4 ustawy p.d.f., gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, że każda osoba fizyczna jeżeli jej przychody w rozumieniu art. 14 (czyli przychody należne) za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro, w przepisach o rachunkowości ma obowiązek zaprowadzenia ksiąg rachunkowych od następnego roku.

Odnośnie zastrzeżeń podatnika co do wysokości przychodu za 2003r. wyjaśniono, że ustaleń organy poczyniły w oparciu o oświadczenie podatnika z 17.01.2008 roku, w którym podatnik poinformował, że wielkość przychodów ze sprzedaży za 2003 rok z tytułu prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej wyniosła [...]., a to przekracza kwotę 800.000 euro wobec czego od 2004r. podatnik miał obowiązek do zaprowadzenia ksiąg rachunkowych i ustalania dochodu na podstawie tych ksiąg. Argument podatnika ,że skoro w 2003 roku nie prowadził ksiąg to i 2004 roku prowadzić ich nie musi jest nieprawidłowy. Wskazano, że ustawa o rachunkowości nie uzależnia obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych od wcześniejszego prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ale wyraźnie wskazuje ,że taki obowiązek ma każda osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych(..) gdy ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 800.000 euro. Rygorom ustawy o rachunkowości podlega każda działalność, w tym również działy specjalne produkcji rolnej, z której przychodu netto ze sprzedaży towarów ,produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy przekroczyły określony w tej ustawie limit.

Od powyższej decyzji podatnik złożył odwołanie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, względnie jej zmianę i obniżenie kwoty zobowiązania podatkowego zarzucając :

- naruszenie art. 84 i 217 Konstytucji poprzez określenie wymiaru podatku w oparciu o przepisy nie będące ustawą podatkową.

-niewłaściwe zastosowanie art.2 ust.1pkt.2 ustawy o rachunkowości poprzez przyjęcie, że przepis ten nakłada na podatnika obowiązek zaprowadzenia ksiąg rachunkowych i określenia na ich podstawie sposobu ustalenia dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych

- naruszenie prawa materialnego tj. art. 24 ust.4 zdanie 2 w zw. z art. 15 ustawy o p.d.f. poprzez jego niezastosowanie oraz art. 24a ust.4 tej ustawy poprzez błędną interpretację. W opinii odwołującego obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych po przekroczeniu limitu 800.000 euro dotyczy jedynie osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, które same dokonały wyboru tej formy opodatkowania. Na potwierdzenie swojego Stanowska odwołujący wskazał na wyrok WSA w Olsztynie z dnia 26.10.2006 r. Sygn akt I SA/Ol 394/06

-błędne ustalenie stanu faktycznego w zakresie osiągniętego przychodu zarzucając, że organ I instancji błędnie zaliczył do przychodów kwotę 32.430,60 zł stanowiącą sprzedaż zboża z własnego gospodarstwa rolnego, która nie podlega opodatkowaniu na zasadzie art.2 ust.1 ustawy p.d.f.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. z powołaniem na art. 233 §1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu przytoczono ustalenia organu pierwszej instancji wskazując, że niesporne jest iż podatnik w 2003 roku prowadził działy specjalne produkcji rolnej Zgodnie z art. 10ust.1 pkt. 4 ustawy pd.f. źródłem przychodów są działy specjalne produkcji rolnej .Zgodnie z art.9 ust.1 p.d.f. opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody. Dochodem ze źródła jeżeli przepisy art. 24 -25 nie stanowią inaczej jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. W praktyce dochody oraz należny podatek z tytułów prowadzenia działów specjalnych mogą być prowadzone dwojako albo na podstawie norm szacunkowych, albo na zasadach ogólnych.

Wyboru sposobu ustalania dochodu dokonuje podatnik. Jednakże możliwość wyboru sposobu ustalania dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej jest ograniczona wielkością uzyskanego przychodu z tego źródła. Zgodnie z art.2 ust.1 pkt. 2 ustawy o rachunkowości, do osób fizycznych i spółek cywilnych (...)stosuje się przepisy ustawy jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 800,000,- euro (przeliczoną po średnim kursie ustalonym przez NBP na dzień 30. września. roku poprzedzającego rok obrotowy- art. 3 ust. 3 ustawy).Po przekroczeniu tej kwoty obowiązek założenia ksiąg rachunkowych nie ogranicza się do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, ale dotyczy także osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej. Jeśli u takiego podatnika zostanie przekroczony w roku podatkowym obrót w kwocie będącej równowartością 800.000 euro to jest on zobowiązany do założenia ksiąg rachunkowych i dochód ustalać na ich podstawie. Art.24 ust.4 zdanie2 i art. 15 ustawy p.d.f. nie są podstawą do zwolnienia z prowadzenia ksiąg rachunkowych dla osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej. Wskazano, że opodatkowanie na podstawie norm szacunkowych dochodu ma charakter szczególny ze względu na uproszczony i uprzywilejowany charakter i stanowi prawny wyjątek od zasady powszechności i równości opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Prawo podatnika do nieprowadzenia ewidencji księgowej jest ograniczone wysokością uzyskiwanego przez podatnika przychodu netto. Podkreślono, że żaden z przepisów ustawy o rachunkowości nie wyłącza z obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych osób fizycznych prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli ich przychody przekroczą kwotę wynikającą z tej ustawy. Osoby prowadzące działy specjalne produkcji rolnej opodatkowane na podstawie norm szacunkowych dla celów podatku dochodowego nie mają obowiązku ustalania swojego przychodu oraz prowadzenia dokumentacji księgowej to jednak powinny dokumentować zdarzenia gospodarcze z punktu widzenia unormowań wynikających z art. 2 ust.1 pkt. 2 ustawy o rachunkowości .Jeżeli bowiem wielkość osiąganych przychodów przekroczy wynikający z tych przepisów próg wówczas z mocy prawa są obowiązane prowadzić księgi rachunkowe. Skutkuje to koniecznością rozliczania się z podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach ogólnych. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej w formie szacunkowej może być stosowany tylko wówczas gdy podatnik nie ma obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych. W sytuacji gdy podatnik zgodnie z art. 2 ust1 pkt.2 ustawy o rachunkowości prowadzi księgi rachunkowe dochód z tego źródła jest ustalany na podstawie tych ksiąg w sposób określony w art. 24 ust.4 zdanie 1. Ponieważ odwołujący w 2003 roku osiągnął obrót przekraczający równowartość 800.000, euro zatem od 2004 r. jest zobligowany do prowadzenia ksiąg i na ich podstawie ustalania dochodu.

Organ odwoławczy uznał za nieuzasadniony zarzut naruszenia art. 84 i 217 Konstytucji. Wyjaśniono, że zgodnie z tymi przepisami obowiązki podatkowe na obywatela mogą być nałożone tylko w drodze ustawy. W niniejszej sprawie obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz ustalania dochodu na ich podstawie oraz sposób opodatkowania działów specjalnych produkcji rolnej wynika wprost z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 10 ust.1pkt.4 , art. 24ust.4 oraz art. 24a ust.4). Wskazany przez odwołującego wyrok WSA w Olsztynie został następnie uchylony przez wyrok NSA w sprawie II FSK 183/07

Odnośnie zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego i doliczenia do przychodów kwoty uzyskanej ze sprzedaży zboża z własnego gospodarstwa rolnego uznano ten zarzut za nietrafny. Wyjaśniono, że sprzedaż zboża prawidłowo zaliczono do działów specjalnych produkcji rolnej ponieważ zboże to nie pochodziło z własnych upraw lecz zostało zakupione do produkcji paszy do indyków ,a później odsprzedane z powodu złej jakości. Wskazano, że świadek J. W. zeznał, że nie sprzedawano zboża z własnej produkcji, a ponadto przychód z tej sprzedaży wykazano w rejestrze sprzedaży VAT prowadzonej dla Gospodarstwa Drobiarskiego i udokumentowano fakturą VAT nr [..].

Powyższa decyzja została zaskarżona do Sądu z wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania podatkowego ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżący tak samo jak w odwołaniu zarzucił naruszenie art. 84 i 217 Konstytucji, niewłaściwe zastosowanie art. 2 ust.1 pkt.2 ustawy o rachunkowości, naruszenie art. 24 ust.4 zdanie 2 w zw. z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez jego niezastosowanie oraz art. 24a ust.4 p.d.f. poprzez błędną interpretację oraz naruszenie art. 2 ust.2 ustawy p.d.f. poprzez ustalenie podatku od przychodu uzyskanego z działalności rolniczej.

Zdaniem skarżącego obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy tych osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, które same dokonały wyboru tej formy opodatkowania, a nie dotyczy osób dokonujących opodatkowania swoich dochodów na podstawie norm szacunkowych.

Skarżący twierdzi także że błędnie zaliczono do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej kwotę 32.430,60 ,-zł z tytułu sprzedaży zboża z własnego gospodarstwa rolnego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoją dotychczasową argumentacje

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Na podstawie art. 1 §2 ustawy z 25.07.2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz.1269 / kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej jest dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi oraz trafności ich wykładni .Zaskarżony akt administracyjny może być wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie, w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzje jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego ,które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt.1 lit. a i c . prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga nie ma uzasadnionych podstaw.

W pierwszej kolejności Sąd odniesie się do zarzutu polegającego na nieprawidłowym ustaleniu stanu faktycznego. W ocenie Sądu zarzut ten jest nieuprawniony. Organy podatkowe przeprowadziły dokładne i wyczerpujące postępowanie dowodowe i na podstawie zgromadzonego materiału w sposób rzetelny ustaliły i przedstawiły w uzasadnieniach decyzji pełny stan faktyczny. Zarzut skarżącego, że sprzedaż zboża na kwotę 32.430,60zł pochodziła z produkcji rolniczej jest nieuprawniony i pozostaje w wyraźnej sprzeczności z dowodami. To przecież skarżący za sprzedaż zboża wystawił fakturę nr [...] gdzie jako sprzedawcę wpisał " Gospodarstwo Drobiarskie " Fakturę tę wykazał w rejestrze sprzedaży VAT prowadzonej dla Gospodarstwa Drobiarskiego. Obecne twierdzenie, że sprzedaż zboża to efekt prowadzonej działalności rolniczej jest niewiarygodna i przedstawiana tylko na użytek tego postępowania. Słusznie organ podatkowy wskazał na zeznania świadka J. W., który zeznał, że nie wie skąd pochodziło zboże, ale zeznał także, że nie sprzedawano zboża z gospodarstwa rolnego. W ocenie Sądu zgromadzony w tym względzie materiał dowodowy jest jednoznaczny i w sposób prawidłowy został zinterpretowany przez organy podatkowe.

W ocenie Sąd nie trafny jest zarzut naruszenia przepisów art. 84 i 217 Konstytucji. Zgodnie z tymi przepisami podatki i ciężary nakładane mogą być wyłącznie w drodze ustaw. Organy podatkowe w zaskarżonych decyzjach powołały się tylko na przepisy ustawowe i dokonywały wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o rachunkowości .Podatnik nie został obciążony ciężarami ,które by nie wynikały z ustaw podatkowych.

Nie trafny jest także zarzut skargi związany z naruszeniem prawa materialnego. Odmienna interpretacja przepisów dokonywana przez skarżącego w oparciu o cytowany wyrok Sądu wydanego w sprawie I SA/Ol 394/06 jest nie prawidłowa i nie znalazła akceptacji ponieważ wyrok ten został w całości uchylony przez wyrok NSA w sprawie II FSK 183/07. W uzasadnieniu tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny dokonał wykładni obowiązujących przepisów uznając, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych po uzyskaniu przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej na poziomie 800.000 euro wynika zarówno z ustawy o rachunkowości jak i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Taką tez interpretacje zastosowały organy podatkowe w zaskarżonych decyzjach i Sąd rozpoznający skargę w całości taką interpretacje podziela.

Działy specjalne produkcji rolnej są wyodrębnionym źródłem przychodów zgodnie z art. 10 ust.1 pkt. 4 ustawy p.d.f. Dochody z działów specjalnych produkcji rolnej mogą być ustalane albo w drodze norm szacunkowych albo na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 2 ust.1 pkt.2 ustawy o rachunkowości stosuje się do osób fizycznych jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 800.000 euro. Nie ma żadnego przepisu ani w ustawie o rachunkowości, ani w ustawie o podatku dochodowym, który zwalniał by podmioty prowadzące działy specjalne produkcji rolnej z obowiązku stosowania pełnej księgowości w przypadku przekroczenia tego pułapu obrotu. Trafnie argumentują organy podatkowe, że podatnicy którzy przekroczyli pułap obrotu będący równowartością 800.000 euro maja obowiązek od następnego roku podatkowego prowadzić księgę podatkową i na jej podstawie obliczać dochód. Z art. 15 i art. 24 ust4 ustawy p.d.f. wynika, że dochód z działów specjalnych produkcji rolnej może być stosowany przy zastosowaniu norm szacunkowych gdy podatnik nie prowadzi ksiąg podatkowych. Przepis art. 24 a ust.1 p.d.f. stanowi, że osoby fizyczne, spółki cywilne są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowe zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych. Powyższy obowiązek dotyczy również zgodnie z art. 24a ust.2 pkt.2 ustawy p.d.f. osoby prowadzące działy specjalne produkcji rolnej.

Reasumując należy jeszcze raz powiedzieć, że osoby prowadzące działy specjalne produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych obowiązane są do zaprowadzenia ksiąg rachunkowych po osiągnięciu w roku poprzedzającym rok podatkowy przychodów w kwocie wskazanej w ustawie o rachunkowości (800.000 euro).

W tym stanie faktycznym i prawnym skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu i została wydana po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu wobec czego Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 poz.1270 / orzekł jak w wyroku.

/-/M.Jaśniewicz /-/k.Pawlicki /-/E.Brychcy