Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SO/Kr 23/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów , ustanowiono radcę prawnego

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 września 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. I SA/Kr 763/15 p o s t a n a w i a I) zwolnić M.J. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla M.J. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M.J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu motywowany zamiarem wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 września 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. I SA/Kr 763/15.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód stanowi renta rodzinna w wysokości 1.559,69 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w kwocie 208,17 zł. W skład majątku strony wchodzi dom wielkości 9,5 m x 10,80 m oraz nieruchomość rolna wielkości 0,7261ha oraz budynek gospodarczy. Zarówno dom mieszkalny, jak i budynek gospodarczy są w stanie do remontu zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz. M.J. nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł. Nie posiada urządzeń rolniczych, ani inwentarza.

W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż jej wydatki w październiku 2016 roku obejmują: energię elektryczną w kwocie 74,77 zł, gaz ziemny 25,11 zł, telefon 32,36 zł, podatek od nieruchomości 128 zł plus opłaty za dokonywanie tych płatności. Koszty zakupionych w tym miesiącu leków wynoszą 42,90 zł, a do wykupienia są inne leki, których wartości wnioskodawczyni nie zna. Skarżąca wymieniła wydatki, które ponosiła w październiku, listopadzie i grudniu 2014 roku. Wskazała, że środki, którymi dysponuje są niższe niż granica ubóstwa w Polsce określona wynikami badań E. za 2014 rok na kwotę 1.987,81 zł.

Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:

Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy można wnieść przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

W niniejszej sprawie M.J. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Analizując sytuację finansową wnioskodawczyni orzekający doszedł do przekonania, iż wykazała ona, iż spełnia powyższe przesłanki. Skarżąca dysponuje co prawda stałym dochodem z tytułu renty rodzinnej wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 1.767,86 zł, jednakże wydatki, które ponosi na konieczne utrzymanie i leczenie są wysokie w stosunku do wysokości tych dochodów. Skarżąca jest osobą schorowaną, a stan jej zdrowia wymaga ponoszenia kosztów leczenia oraz dojazdów do lekarzy na wyznaczone terminy wizyt. W miesiącu październiku 2016 roku na zakup leków wnioskodawczyni przeznaczyła kwotę 42,90 zł, lecz wykupiona została tylko część recept. Poprzednio ponoszone koszty zakupionych leków sięgały nawet kwoty 388,35 zł. Skarżąca nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Wszystkie środki finansowe, którymi dysponuje w miesiącu przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia.

Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania M.J.prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.