Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 3204/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch (spr.) Sędziowie NSA Anna Lech NSA Jan Paweł Tarno Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA 3204/02

UZASADNIENIE

Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r., po rozpatrzeniu odwołania S. P. od decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w M. z dnia [...] października 2002 r. odmawiającej przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny sprawy:

S. P. pełnił służbę w organach Milicji Obywatelskiej w K. od [...] czerwca 1954 r. do [...] sierpnia 1983 r., tj. do dnia przejścia na emeryturę. W dniu odejścia na emeryturę posiadał uprawnienia do dwóch norm zaludnienia. W okresie od [...] stycznia 1962 r. do [...] maja 1998 r. S. P. zamieszkiwał we własnym domu o pow. mieszkalnej [...] m2 w miejscowości M., która była miejscowością pobliską w stosunku do miejsca pełnienia służby. Na podstawie przydziału z dnia [...] marca 1998 r. S. P. nabył spółdzielczy własnościowy lokal mieszkalny w M. przy ul. [...] [...] m [...] o pow. mieszkalnej [...] m2. Aktem notarialnym z dnia [...] maja 1998 r. Rep. [...] skarżący zbył nieruchomość rolną wraz z domem murowanym.

Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2002 r. Komendant Powiatowy Policji w M. odmówił przyznania S. P. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego z uwagi na fakt zbycia przez w/w domu zgodnego z przysługującymi normami zaludnienia, położonemu w miejscowości pobliskiej i nadającego się do zamieszkania.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący podniósł, iż był zmuszony sprzedać dom, gdyż nie nadawał się do zamieszkania ze względu na zły stan techniczny..

Rozpoznając wniesione odwołanie Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. zważył, że zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Stosownie do art. 30 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) (Dz. U. Nr

I SA 3204/02

53, poz. 214 ze zm.) pomoc w budownictwie mieszkaniowym, na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy, zapewnia się również emerytom i rencistom. Na mocy art. 94 ustawy o Policji policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Zgodnie z art. 95 pkt 4 cyt. ustawy lokalu mieszkalnego, a tym samym i pomocy finansowej, nie przydziela się policjantowi w razie zbycia przez niego lub jego małżonka domu jednorodzinnego zgodnego z przysługującymi mu normami zaludnienia (co najmniej 7 m2 powierzchni mieszkalnej). Fakt zbycia przez S. P. domu jednorodzinnego zgodnego z normami zaludnienia stanowiło negatywną przesłankę do przyznania mu pomocy finansowej, co uzasadniało utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

Na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] grudnia 2002 r. S. P. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zarzucił naruszenie art. 94 ustawy o Policji i podniósł, że posiadany dom jednorodzinny kupił za własne pieniądze nie uzyskując na ten cel żadnej pomocy finansowej. Dom wymagał remontu, którego skarżący nie mógł przeprowadzić z uwagi na chorobę żony. To spowodowało konieczność zakupienia mieszkania spółdzielczego w M., na co skarżący musiał się zadłużyć. Odmowę przyznania pomocy skarżący uważa za krzywdzącą i bezduszną, w związku z czym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy do rozpoznania skargi stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co

I SA 3204/02

oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Nie podlega natomiast kontroli przez Sąd, czy decyzja organu administracji jest trafna z punktu widzenia słuszności przyjętego w niej rozstrzygnięcia. Z powyższych względów rozpoznając sprawę Sąd nie mógł rozważać tych zarzutów skargi, które odwołują się do poczucia krzywdy z powodu nieuwzględnienia potrzeb skarżącego przez organy orzekające w przedmiocie jego wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej.

Skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa.

Przepis art. 88 ust. 1 ustawy o Policji stanowi, iż policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej. Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność. Z brzmienia cyt. przepisu wynika, że pomoc finansowa jest zastępczą w stosunku do przydziału lokalu formą realizacji prawa funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego. Inaczej mówiąc pomoc finansowa, o której mowa w cyt. art. 94 ust. 1 jest konsekwencją niezrealizowania uprawnień policjanta, który ma prawo do lokalu mieszkalnego określonego w art. 90 ustawy. Zgodnie z art. 95 ust. 1 ustawy o Policji uprawnienia do przydziału lokalu nie posiada policjant, który:

1) skorzystał już z pomocy finansowej, o której mowa w art. 94,

2) posiada w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy,

3) którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt 2,

4) w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do lokalu spółdzielczego, lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu, o którym mowa w pkt 2.

I SA 3204/02

Oznacza to, że w przypadkach, o których wyżej mowa, nie może być także przyznana pomoc finansowa na uzyskanie lokalu albo domu jednorodzinnego.

Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w niniejszej sprawie skarżący zbył dom jednorodzinny odpowiadający przysługującej mu powierzchni mieszkalnej, położony w miejscowości pobliskiej w stosunku do miejscowości, w której pełnił służbę, a zatem z mocy art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji wyłączona została możliwość przyznania mu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej. Należy jeszcze dodać, że na takie rozstrzygnięcie nie ma wpływu podniesiona w skardze okoliczność, iż skarżący wcześniej nie otrzymał pomocy finansowej na cele mieszkaniowe, tj. na zakup domu oraz na jego remont.

W tym stanie faktycznym i prawnym skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż organ wyczerpująco ustalił stan faktyczny sprawy i dokonał prawidłowej jego oceny na podstawie obowiązującego prawa.

Skoro zatem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.