Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Wr 94/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2004-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędziowie: Sędzia Daria Sachanbińska - spr. asesor sądowy Grażyna Jeżewska Protokolant: Katarzyna Johan po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. F. na bezczynność Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w O. w przedmiocie wydania dokumentu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II UZASADNIENIE

"Wnioskiem" z dnia 17 marca 2003 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przesłanym następnie według właściwości do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu, H. F. zwrócił się o udostępnienie dokumentu do badań grafologicznych. Jak poinformował, Naczelna Prokuratura Wojskowa pouczyła go, że na negatywne decyzje Dyrektorów Wojskowych Agencji Mieszkaniowych w O. i we W. można złożyć skargę do sądu administracyjnego. H. F. stwierdził, iż podrobiono jego podpis na protokole zdania mieszkania i w ten sposób - z naruszeniem prawa - pozbawiono go mieszkania. Do wykonania ekspertyzy podpisu przez biegłego grafologa niezbędny jest oryginał dokumentu, którego wydania odmówiły mu organy wojskowe, sąd i prokuratura.

W odpowiedzi na skargę Wojskowa Agencja Mieszkaniowa - Oddział Rejonowy we W. wniosła o jej oddalenie. Powołano się na udzieloną skarżącemu odpowiedź, w której wyjaśniono, że żądany dokument stanowi element formalno - prawnej dokumentacji zasobu mieszkaniowego Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w O. i nie może zostać wydany. Oryginał dokumentu może zostać udostępniony na miejscu, możliwe jest także wydanie jego odpisu, bądź uwierzytelnionej kopii. Dodatkowo podniesiono, że żądanie skarżącego nie mieści się w katalogu zagadnień mających charakter informacji publicznej, a nadto nie odmówiono dostępu do informacji.

W trakcie rozprawy administracyjnej H. F. sprecyzował, że skarży bezczynność Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w O., który pomimo pisma z dnia 6 listopada 2002 r. o udostępnienie oryginału protokołu z dnia 22 stycznia 1998 r., nie wydał w tej sprawie decyzji, nie udzielił też na piśmie odpowiedzi.

W odpowiedzi na pytanie Sądu, Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. wyjaśnił, że został z dniem 1 lipca 2003 r. następcą prawnym Oddział Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w O. i w przejętych aktach nie ma pisma H. F. z dnia 6 listopada 2002 r., a nadto kancelaria nie potwierdza wpływu takiego pisma. Również skarżący, w piśmie procesowym z dnia 14 października 2003 r., stwierdził, że nie posiada przedmiotowego pisma, ponieważ napisał je w sekretariacie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w O., nie sporządzając kopii.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie odnotować trzeba, że skoro skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., to w oparciu o treść art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej Prawo o postępowaniu.

Skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organu, którego obowiązkiem było załatwienie sprawy administracyjnej w sposób wskazany w art. 3 § 2 pkt 1 - 4. Przepis ten obejmuje we wskazanych punktach:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W rozpoznawanej sprawie w grę wchodzić może jedynie pkt 4, jako że skarżący zarzuca bezczynność wyrażającą się w odmowie wydania oryginału dokumentu, potwierdzającego przekazanie mieszkania do zasobów wojskowej agencji mieszkaniowej. Wykładnia tego przepisu ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii dopuszczalności skargi, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej w tym zakresie - dla rozstrzygnięcia kwestii zasadności zgłoszonego żądania. Przy rozstrzyganiu powyższej wątpliwości przede wszystkim należy ustalić czy żądanie, jakie skarżący skierował pod adresem organu wojskowego mieści się w zakresie objętym hipotezą art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu. Regulacja ta dopuszcza skargę tylko na niektóre akty lub czynności z zakresu administracji publicznej. Po pierwsze takie, które nie są ani decyzją, ani postanowieniem, na które przysługuje zażalenie, albo kończącym postępowanie bądź rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani wreszcie postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Niezależnie od tego musi to być czynność lub akt dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a więc takich, których konkretyzacja ma swe źródło w przepisach prawa materialnego i nie następuje za pomocą aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 Prawa o postępowaniu.

Tak ustalony zakres działania sądu nie obejmuje przypadku, jaki wystąpił w rozpatrywanej sprawie. H. F. skarży bezczynność organu, polegającą na odmowie wydania oryginału protokołu przekazania mieszkania. Realizacja tego żądania jest czynnością techniczną, kancelaryjną, która nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak tego wymaga art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu. Konsekwencją bowiem doręczenia dokumentu nie jest konkretyzacja uprawnienia lub obowiązku odnoszącego się do skarżącego. Jak o tym wspomniano wyżej zarówno uprawnienie, jak i obowiązek winny wynikać z przepisów prawa materialnego, ponieważ tylko prawo materialne może uznać uprawnienie lub nałożyć obowiązek.

Skoro doręczenie dokumentu o przekazaniu lokalu mieszkalnego nie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu, to niewykonanie takiej czynności przez organ nie jest bezczynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8.

W tej sytuacji Sąd stwierdził, iż na wskazaną w skardze bezczynność nie służy skarga do sądu administracyjnego, zatem na mocy art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu - należało skargę odrzucić, jako że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.