Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2532/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6124 Uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2008 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia (...) stycznia 2007 r. nr (...) w przedmiocie pozbawienia uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) listopada 2006 r. Główny Geodeta Kraju w oparciu o art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz art. 104 Kpa orzekł o pozbawieniu uprawnień zawodowych wobec P. P.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż pismem z dnia 29 sierpnia 2006 r. J G. przesłała do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia (...) lutego 2006 r. sygn. akt (...), którym P. P. został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu czynu sfałszowania protokołu z dnia (...) listopada 2002 r. z przyjęcia przebiegu granic dotyczącego podziału działki nr (...) w miejscowości P. oraz skazany na karę dziewięciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres trzech lat, karę grzywny oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego i koszty sądowe. Rozpoznając apelację od wskazanego wyroku Sąd Okręgowy w Ł. (...)Wydział Karny z siedzibą w S., wyrokiem z dnia (...) czerwca 2006 r., sygn. akt (...) utrzymał zaskarżony wyrok w mocy uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

Pismem z dnia 3 października 2006 r. P. P. poinformował Głównego Geodetę Kraju, iż w dalszym ciągu nie zgadza się ze skazującym go wyrokiem i w związku z tym skierował do Rzecznika Praw Obywatelskich podanie, w którym zwrócił się o wniesienie kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł.

Po zapoznaniu się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, pismem P. P. oraz przytoczonym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w R. oraz Sądu Okręgowego w Ł., Główny Geodeta Kraju stwierdził, iż P. P. dopuścił się zabronionego prawem czynu określonego przepisem art. 46. ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w przedmiocie wiarygodności dokumentów, co uzasadnia orzeczenie o pozbawieniu go uprawnień zawodowych.

Wskutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez P. P. Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia (...) stycznia 2007 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia (...) listopada 2006 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniósł, iż rozpatrując przesłany wniosek oraz całość akt sprawy kierował się przepisem art. 365 § 1 Kpc, zgodnie z którego

treścią orzeczenia prawomocne wiążą nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i organy państwowe. Główny Geodeta Kraju - mając na uwadze przytoczone ustalenia wskazał, iż nie znajduje podstaw do zmiany własnej decyzji z dnia (...) listopada 2006 r., bowiem osoba skazana za przestępstwo dotyczące dwukrotnego poświadczenia nieprawdy narusza zasadę wiarygodności dokumentów, a tym samym nie może wykonywać samodzielnie funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę decyzję Głównego Geodety Kraju złożył P. P. zarzucając, iż zaskarżona decyzja wydana została bez przeprowadzenia właściwego postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż jego zdaniem prawomocne orzeczenie sądu karnego wiązało organ administracji publicznej jedynie w zakresie orzeczonej kary. Skoro zatem sąd karny nie pozbawił go uprawnień zawodowych, tym bardziej brak było podstaw aby to uczynił Główny Geodeta Kraju. Skarżący wskazał ponadto, iż przez okres trwania prac geodezyjnych dotyczących podziału działki nr (...) we wsi P., żadna ze stron postępowania nie wniosła do niego, do Urzędu Gminy, czy też Starostwa Powiatowego w R. jakichkolwiek uwag, wniosków, zastrzeżeń jak i nie zgłosiła żadnych niezgodności w sporządzonym protokole przejęcia granic nieruchomości. Opisując stan faktyczny sprawy skarżący oświadczył, iż rzeczywiście podczas prac podziałowych związanych z przyjęciem granic przedmiotowej nieruchomości nie sprawdził dokumentu tożsamości J. G., jednakże nie był do tego zobowiązany. Jak twierdzi bowiem przy tego typu pracach strony uczestniczą na podstawie otrzymanych zawiadomień, a nie wezwań jakie obowiązują przy czynnościach rozgraniczeniowych. Podczas przyjęcia granic do podziału nieruchomości nie tworzy się nowego stanu prawnego działki dzielonej, lecz okazuje się granice obowiązujące według ewidencji gruntów lub innych dokumentów z operatów technicznych, tym samym nie zachodzi potrzeba sprawdzania tożsamości obecnych stron. Nadto skarżący wskazał, iż podczas obecnie prowadzonych prac geodezyjnych strony nie zakwestionowały przyjętych granic, pozwalając tym samym na zakończenie prac podziałowych, zatwierdzonych następnie decyzją Wójta Gminy w R. Nadto skarżący podniósł, iż podczas przesłuchania J. G. w charakterze świadka w styczniu 2006 r. nie posiadała ona stosownego upoważnienia dla córki H. R. obecnej wówczas na gruncie. Brak tego dokumentu w aktach sprawy oznacza w ocenie skarżącego, iż H. R. w ogóle nie dysponowała takowym upoważnieniem. Powyższe uchybienie formalno-prawne było podstawowym uchybieniem, którego sąd karny nie wziął pod uwagę rozpoznając sprawę. Wobec powyższych naruszeń, skarżący zwrócił się do Prokuratora Generalnego o złożenie kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. (...) Wydział Karny z dnia (...) czerwca 2006 r. W tej sytuacji zdaniem skarżącego Główny Geodeta Kraju pozbawiając go zaskarżoną decyzją oraz utrzymaną nią w mocy decyzją z dnia (...) listopada 2006 r. uprawnień zawodowych, zastosował nadinterpretację obowiązującego prawa, ponieważ wydał decyzję przed ostatecznym zakończeniem sprawy karnej. Dodatkowo w ocenie skarżącego niezgodnie z wyrokiem sądu karnego jak i z rzeczywistym stanem faktycznym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. w przesłanych do Głównego Geodety Kraju pismach określił jego czyny jako fałszerstwo dokumentów, podczas gdy czyn, którego popełnienia został uznany winnym dotyczy dwukrotnego poświadczenia nieprawdy.

Ponadto zdaniem skarżącego uchybienia, których się dopuścił w wykonywanej pracy nie uzasadniają wydania tak surowego wyroku, ponieważ nie spowodowały w konsekwencji zmian prawnych granic i nie wywołały żadnej szkodliwości społecznej. Nawet w przypadku uznania go winnym dwukrotnego poświadczenia nieprawdy (zgodnie z wyrokiem sądu karnego) całkowite pozbawienie go uprawnień zawodowych jest nadużyciem prawnym, bowiem w 5-cio stopniowej gradacji kar, otrzymał on najbardziej surowy jej wymiar. W ocenie skarżącego orzekający organ winien potraktować go adekwatnie do popełnionego przez niego czynu i tym samym zastosować mniej dotkliwy środek przewidziany w art. 46 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzny taki jak upomnienie, udzielenie nagany z wpisem do centralnego rejestru, czy ewentualne zawieszenie na określony czas wykonywania uprawnień wyłącznie dla robót prawnych w zakresie rozgraniczenia i podziałów.

Na zakończenie skarżący wskazał, iż podczas 37-letniej pracy jako geodeta oraz jako biegły sądowy z zakresu geodezji żaden z jego zleceniodawców nie składał skarg na jego działalność do jednostek administracji państwowych, samorządowych, czy też inny organów. Powołując się na te okoliczności oraz na trudną sytuację rodzinną skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy i orzeczenie możliwie najłagodniejszej kary.

W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o oddalenie skargi nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji. Nadto podkreślił, iż zaskarżona decyzja nie wymierza skarżącemu dodatkowej kary jak to przedstawiono w skardze, lecz jest odrębną karą dyscyplinarną przewidzianą w art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Na rozprawie skarżący P. P. wyjaśnił, iż Rzecznik Praw Obywatelskich

w odpowiedzi na jego podanie o wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku skazującego go za poświadczenie nieprawdy stosownym pismem poinformował go, iż kasacja nie zostanie wywiedziona, ponieważ od wyroku orzekającego karę pozbawienia wolności w zawieszeniu kasacja nie przysługuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają obowiązującego prawa.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia Głównego Geodety Kraju stanowił art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Zgodnie z treścią wskazanego przepisu w przypadku skazania uprawnionych geodetów za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa skarbowe oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany zawód - Główny Geodeta Kraju w drodze decyzji orzeka o pozbawieniu tych osób uprawnień zawodowych. Analiza treści wskazanego przepisu prowadzi do stwierdzenia, iż w przypadku pewnej kategorii przestępstw spośród wymienionych w art. 46 ust. 3 cyt. ustawy, a mianowicie tych, które popełnić można jedynie z winy umyślnej, organ jest zobowiązany zastosować sankcję przewidzianą w art. 46 ust. 3 cyt. ustawy.

W niniejszej sprawie uprawniony geodeta – P. P. został uznany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia (...) lutego 2006 r., utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. (...)Wydział Karny z siedzibą w S. z dnia (...) czerwca 2006 r. za winnego zarzucanego mu przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów. Należy mieć na względzie, iż przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów zaliczone jest w kodeksie karnym do tego rodzaju przestępstw, które mogą być popełnione tylko z winy umyślnej.

Wątpliwości podniesione przez skarżącego odnośnie adekwatności wymierzonej mu przez sąd karny kary w stosunku do czynu popełnionego przy wykonywaniu

samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii nie mogą być przedmiotem niniejszego postępowania. Wyrok sądu karnego ma przymiot prawomocności i jako taki wiąże zarówno organ administracji publicznej orzekający w niniejszej sprawie jak i Sąd Administracyjny.

Główny Geodeta Kraju rozpoznając niniejszą sprawę posiadał materiał dowodowy w postaci skazującego wyroku Sądu Rejonowego w R.-utrzymanego w mocy prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. (...) Wydziału Karnego z dnia (...) czerwca 2006 r. - uznającego P. P. za winnego zarzucanego mu przestępstwa. Dysponując prawomocnym orzeczeniem sądu karnego skazującym uprawnionego geodetę za przestępstwo wymienione w art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, Główny Geodeta Kraju związany był na podstawie art. 365 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego ( Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) wskazanym orzeczeniem.

W tym stanie prawnym orzeczenie przez Głównego Geodetę Kraju o pozbawieniu uprawnień zawodowych skarżącego należy uznać za rozstrzygnięcie trafne i znajdujące umocowanie w art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Prawomocny wyrok sądu karnego skazujący P. P. za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów stwierdzał winę geodety i w tym zakresie wiązał orzekający w niniejszej sprawie organ. Skazanie prawomocnym wyrokiem karnym skarżącego za przestępstwo wymienione w treści art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne popełnione z winy umyślnej wyczerpywało bowiem dyspozycję przytoczonej normy.

Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż Główny Geodeta Kraju mógł zastosować w stosunku do niego łagodniejszy środek dyscyplinarny taki jak - upomnienie, udzielenie nagany z wpisem do centralnego rejestru, czy ewentualne zawieszenie na określony czas wykonywania uprawnień wyłącznie dla robót prawnych w zakresie rozgraniczenia i podziałów. Należy zauważyć, iż orzekający w niniejszej sprawie organ nie miał podstaw do wydania jednego z rozstrzygnięć, przewidzianych w art. 46 ust. 1 cyt. ustawy. Kary w nim przewidziane mogą być bowiem zastosowane względem osób wykonujących samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii, które ze swej winy zadań na nie nałożonych nie wykonywały z należytą starannością, zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa, ale czyny te nie stanowiły przestępstw wymienionych w ust. 3 art. 46, za które osoby te zostały prawomocnie skazane.

Przestępstwo, za które skazany został prawomocnie skarżący, a mianowicie poświadczenie nieprawdy stanowiące przestępstwo przeciwko dokumentom popełnione zostało z winy umyślnej i mieściło się w dyspozycji art. 46 ust. 3 cytowanej ustawy. Odnośnie takiego przestępstwa, przepis art. 46 ust. 3 obligatoryjnie przewiduje sankcję w postaci pozbawienia uprawnień zawodowych geodety, który dopuścił się wskazanego czynu.

Na marginesie należy zauważyć, iż w pewnych sytuacjach przewidziane w art. 46 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne środki dyscyplinarne mogą być przez Głównego Geodetę Kraju orzeczone w stosunku do osób z art. 42 cyt. ustawy, które z winy nieumyślnej dopuściły się popełnienia przestępstw przewidzianych w art. 46 ust. 3. Dotyczy to jednakże tylko tych przestępstw, które mogą być popełnione z winy nieumyślnej, a taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż zaskarżone rozstrzygnięcie, którym pozbawiono skarżącego uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii odpowiadało prawu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.