Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 544/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47a ust. 1 i 4 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi S.S. na czynność Wójta Gminy [...] z dnia [...]lipca 2016 r. w przedmiocie nadania numeru porządkowego nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2016 roku S. S. (dalej skarżący) zwrócił się do Wójta Gminy w P. (dalej organ) o przydzielenie numeru porządkowego [...] dla nieruchomości położonej we wsi [...], nr księgi wieczystej [...].

Do przedmiotowego wniosku załączono – orzeczenie z dnia [...] maja 1986 roku Wojskowej Komisji Poborowej, umowę o świadczenie usługi przesyłowej i sprzedaży energii elektrycznej, pismo z Urzędu Gminy w P. z [...] stycznia 2012 roku, zawiadomienie o wszczęciu postępowania, kopie kopert kierowanych przez UG

w P. do S. S. na adres [...][...], zawiadomienie o czynnościach ustalenia przebiegu granic z [...] maja 2018 roku, wydruk z portalu geoporta.gov.pl.

Wnioskujący wskazywał, że na przedmiotowej nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny, stodoła oraz obora. Nadto informował, że nr [...] przynależny był zawsze do posesji, której jest właścicielem.

W dniu [...] lipca 2016 roku Wójt Gminy w P. zawiadomił S. S., iż na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne

(DZ.U z 2105 roku, poz. 520 dalej jako prawo geodezyjne i kartograficzne lub ustawa), że dla nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina P., oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] nr księgi wieczystej [...], stanowiącej własność S. S. został nadany numer porządkowy ,, [...] [...]". W dalszej części tego zawiadomienia został on poinformowany o obowiązku wynikającym z art. 47a przywołanej ustawy oraz konsekwencjach jego niewykonania – art. 64 ustawy z 20 maja 1971 roku Kodeks wykroczeń.

Pismem z dnia [...] lipca 2016 roku skarżący wnosił o właściwe rozpoznanie wniosku z [...] czerwca 2016 roku gdzie wnosił o przydzielenie przedmiotowej posesji numeru porządkowego [...], a nie numeru [...]. Wskazywał, iż załączył szereg dokumentów, które jego zdaniem potwierdzają, iż przedmiotowa nieruchomość winna mieć przypisany numer porządkowy [...].

Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 roku organ poinformował skarżącego, iż numer porządkowy nie mógł zostać nadany i nadany został wolny numer [...]. Następnie skarżący w dniu [...] listopada 2016 roku wniósł do organu, aby ponownie rozpatrzył sprawę w przedmiocie przydzielenia nr porządkowego [...] przedmiotowej nieruchomości oraz przeprowadził dowody z załączonych dokumentów do tego wniosku.

W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia [...] grudnia 2016 roku wskazał, iż przedmiotowej posesji został przydzielony numer porządkowy [...] i sprawa w tym zakresie została zakończona. Poinformował, że nadanie numeru porządkowego nieruchomości następuje przez czynność materialno – techniczną dla której przepisy nie przewidują trybu odwoławczego.

W dniu [...] listopada 2017 roku skarżący złożył wniosek o przywrócenie dla nieruchomości skarżącego numeru porządkowego [...] w miejsce nadanego numeru [...].

W odpowiedzi na ten wniosek organ pismem z dnia [...] stycznia 2018 roku poinformował, iż przedmiotowa nieruchomość ma nadany numer porządkowy [...]

i powyższy numer jest ostateczny i nie podlega zmianie. Kolejnym pismem z dnia [...] stycznia 2018 roku skarżący wniósł o rozpatrzenie wniosku z dnia [...] listopada 2017 roku w formie decyzji.

W dniu [...] września 2018 roku skarżący wniósł o wydanie decyzji, w której zostanie przywrócony numer porządkowy [...] dla posesji skarżącego w miejsce nadanego numeru [...].

W dniu [...] września 2018 roku organ zawiadomił skarżącego, iż odmawia zmiany numeru porządkowego [...] na numer [...] dla nieruchomości skarżącego położonej w [...]. Organ wskazał, że numer porządkowy [...] jest zajęty

i przedmiotowa zmiana jest niedopuszczalna.

W dniu [...] grudnia 2018 roku skarżący złożył wniosek o przywrócenie numeru porządkowego dla przedmiotowej nieruchomości w miejsce nadanego numeru [...]

i rozpatrzenie przedmiotowego wniosku przez wydanie decyzji.

Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2019 roku organ wskazał, że odmawia zmiany numeru [...] na numer [...] dla nieruchomości S. S. położonej w [...].

W dniu [...] maja 2019 roku S. S. złożył skargę do sądu administracyjnego na czynność organu z dnia [...] lipca 2016 roku o nadaniu nieruchomości położonej w obrębie [...] , numeru porządkowego [...] oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi wskazywał, że dla nieruchomości skarżącego znajdującej się w miejscowości [...], nr ew. [...] został nadany numer porządkowy [...]. We wniosku z [...] czerwca 2016 roku skarżący wnosił o nadanie numeru porządkowego [...], bo taki numer był przynależny tej nieruchomości wcześniej. Dla podkreślenia słuszności stanowiska skarżący wskazał na stanowiska zajęte przez sady administracyjne w wyrokach z dnia 6 października 2010 roku, III SA/Kr 201/10 WSA

w Krakowie, w wyroku WSA w Lublinie z dnia 19 marca 2015 roku, sygn. akt III SA/Lu 698/14, w wyroku WSA w Warszawie z 22 kwietnia 2015 roku, sygn. akt VIII SA/Wa 997/14 oraz załączył szereg dokumentów potwierdzających zasadność skargi.

W odpowiedzi na skargę na czynność Wójt Gminy P. , wnosił o:

1. odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.;

ewentualnie,

2. oddalenie skargi.

W uzasadnieniu wskazywał, że w dniu [...] czerwca 2016 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył wniosek skierowany do Urzędu Gminy w P. o przydzielenie numeru [...] dla nieruchomości położonej na terenie wsi [...], numer księgi wieczystej [...].

W uzasadnieniu do wniosku wskazano, że numer [...] przynależny był zawsze dla posesji będącej własnością Skarżącego. Na skutek powyższego wniosku, organ pismem z dnia [...] lipca 2016 r. zawiadomił skarżącego, że dla nieruchomości położonej w obrębie [...], gm. P., oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...] — Księga Wieczysta [...] stanowiącej własność S. S. został nadany numer porządkowy "[...] [...]". W dniu 30 listopada 2016 r. skarżący złożył pismo do organu wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie przydzielenia numeru [...] dla przedmiotowej nieruchomości. W dniu [...] grudnia 2016 r. Organ oddalił wniosek informując Skarżącego, iż w sprawie zostało wydane zawiadomienie o nadaniu numeru adresowego nieruchomości nr [...]z dnia [...] lipca 2016 r. kończącego sprawę. Organ poinformował skarżącego, że nadanie numeru porządkowego nieruchomości następuje przez czynność materialno—techniczną, dla której przepisy dotyczące numeracji porządkowej nie przewidują trybu odwoławczego.

Skarżący pismami z dnia [...] listopada 2017 r., [...] września 2018 r. oraz [...] grudnia 2018 r. wnosił o przywrócenie numeru [...] dla nieruchomości położonej [...] — działka oznaczona numerem ewidencyjnym [...]. Organ odmówił nadania numeru porządkowego [...] dla nieruchomości skarżącego.

W skardze z dnia [...] maja 2019 r., skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o stwierdzenie bezskuteczności czynności Wójta Gminy P. polegającej na nadaniu nieruchomości położonej w obrębie [...] numeru "[...][...]" dokonanej zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2016 r. Ponadto, skarżący wniósł o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi.

W uzasadnieniu do skargi, skarżący wskazał, że zmiana numeru porządkowego z [...] na numer [...] była całkowicie nieuzasadniona oraz błędna.

Ponadto, skarżący wskazał, że składał on wniosek o przydzielenie numeru [...] dla przedmiotowej nieruchomości, bowiem taki numer był przynależny dla posesji będącej własnością skarżącego. Na potwierdzenie powyższego stanu faktycznego wskazano, że do pisma z dnia [...] czerwca 2016 r. załączono dokumenty, z których wynika, że właściwym numerem dla przedmiotowej nieruchomości jest numer [...].

Wskazano, że Urząd Gminy P. dokonał z nieznanych przyczyn zmiany numeru porządkowego dla nieruchomości skarżącego.

W ocenie Organu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należało wskazać, że przedmiotowa skarga winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. tj. Sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn (innych niż wskazane w pkt 1-5). Skarżący niniejszą skargą wniósł o uchylenie czynności Wójta Gminy P. datowanej na dzień [...] lipca 2016 r. W konsekwencji stosujemy w niniejszym stanie faktycznym stan prawny obowiązujący w dniu dokonania czynności przez organ. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że zastosowanie w niniejszym stanie faktycznym ma art. 52 § 3 i art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu ustawy obowiązującej przed dniem 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z powyższym, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub dokonaniu czynności.

Tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego określają przepisy art. 52 oraz art. 53 p.p.s.a. Do czynności dokonanych przed 1 czerwca 2017 r. należy stosować przepisy p.p.s.a. obowiązujące przed tą datą, co wynika z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (..) przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z § 3 art. 52 p.p.s.a. wynika, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Termin do wniesienia skargi określony został w art. 53 § 2 p.p.s.a. i wynosi 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W dalszej kolejności, odnosząc się do treści skargi wskazywał, iż zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać m.in. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Przez pojęcia naruszenia prawa oraz naruszenia interesu prawnego,

o których mowa w pkt 3 komentowanego przepisu, należy rozumieć podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

Komentowany przepis nie wymaga przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony. Rozważany wymóg skargi będzie spełniony, jeżeli skarżący wskaże, na czym polega, jego zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności. Skarżący ograniczył się jedynie do przekopiowania treści licznych orzeczeń nie uzasadniając, w jaki sposób owe orzeczenia odnoszą się do zaistniałego stanu faktycznego sprawy. Skarżący nie uzasadnił w jaki sposób doszło do naruszenia jego prawa lub interesu prawnego oraz dlaczego uważa, że czynność Wójta Gminy P. powinna podlegać kontroli sądowej.

Ustosunkowując się do meritum przedmiotu postępowania, Organ wskazywał, iż w niniejszym stanie faktycznym nie doszło — jak podnosi skarżący - do zmiany numeracji. W dniu [...] grudnia 2013 r. Urząd Gminy P., na skutek wniosku mieszkańca [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nadał numer porządkowy nr [...] nieruchomości wnioskodawcy. Wskazana czynność została dokonana po ustaleniu numerów wolnych po weryfikacji ewidencji. W ewidencji gminnej, nieruchomość skarżącego nie była przyporządkowana numerowi [...]. Nie jest więc prawdą stwierdzenie skarżącego, zgodnie z którym "dokonano przydziału całkiem innego numeru porządkowego". Organ nie miał możliwości przydzielenia skarżącemu numeru [...] ponieważ numer ten został nadany innemu mieszkańcowi w dniu [...] grudnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.). W myśl art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty kontroli wynika bowiem, że zasadność zaskarżonej rozstrzygnięcia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego

i prawnego.

Przedmiotowa czynność materialno - techniczna podlega kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Należy zgodzić się z organem, iż przepis art. 53 p.p.s.a. zmienił swoją treść

z dniem 1 czerwca 2017 roku na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 roku

o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (DZ.U z 2017 roku, poz. 935). Zgodnie z art.53 § 1 p.p.s.a. w nowym brzmieniu skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. § 2 tego przepisu otrzymał brzmienie – Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia

w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności o których mowa

w art. 3 § 2 pkt 4 wnosi się terminie 30 dni od dnia w którym skarżący dowiedział się

o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd po wniesieniu skargi może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

W stanie prawnym przed 1 czerwca 2017 roku § 2 art. 53 p.p.s.a. stanowił, że

w przypadkach o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa,

a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z wniesieniem skargi na czynność materialno – techniczną – nadanie numeru porządkowego dla posesji skarżącego

w miejscowości [...] z dnia z [...] lipca 2016 roku.

W dniu [...] lipca 2016 roku skarżący wnosił o ponowne rozpatrzenie wniosku

z [...] czerwca 2016 roku, a organ w dniu [...] sierpnia odpowiadając wskazał, że na przestrzeni lat zagospodarowanie przestrzenne miejscowości wielokrotnie ulegało zmianom. Organ chcąc nadążyć za zmieniającą się strukturą przestrzenną oraz chcąc utrzymać numerację adresową w odpowiednim porządku i chronologii nie mógł nadać proponowanego numeru. Pismem z dnia [...] listopada 2016 roku skarżący wnosił

o ponowne rozpatrzenie wniosku o nadanie numeru porządkowego – [...] dla posesji skarżącego. W dniu [...] grudnia 2016 roku organ ponownie odpowiedział, iż nowy numer porządkowy został przypisany posesji skarżącego. Tak więc z ówcześnie obowiązującym przepisem art. 53 § 2 p.p.s.a. skarżący miał termin 30 dni na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Skarga została wniesiona w dniu [...] maja 2019 roku.

W ocenie Sądu należy przede wszystkim zauważyć, iż skarżący nie został pouczony przez organ o treści, zasadach i możliwości wniesienia skargi na czynność materialno – techniczną w postaci nadania numeru porządkowego.

Skutki błędnego pouczenia o środkach zaskarżenia powinny być jednolite zarówno na drodze postępowania administracyjnego, jak i postępowania sądowego. W przypadku wniesienia spóźnionego środka zaskarżenia do sądu, wniesionego w terminie błędnego pouczenia, powstaje obowiązek rozpatrzenia go przez sąd bez potrzeby wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu (postanowienie NSA z 29 listopada 2017 roku, II OZ 1463/17). Jeżeli z mocy prawa przepis udziela stronie ochrony prawnej, a tak expressis verbis stanowi art. 112 kpa, nie ma podstaw do wyprowadzania rażącego naruszenia prawa w działaniu organu, który zastosował tę ochronę. Nie ma podstaw do odsyłania jednostki na inną drogę ochrony (prośba o przywrócenie terminu), jeżeli ochrona jest przyznana z mocy prawa. Błędnym pouczeniem jest również brak pouczenia o środkach odwoławczych. Takie naruszenie przez organ obowiązków nie różni się bowiem

w skutkach od błędnego wskazania organu odwoławczego i dlatego nie może być inaczej traktowane przez prawo (por. wyrok NSA z 14 lutego 2002 roku, sygn. akt II SA/Wa 2289/01, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 sierpnia 2019 roku, sygn. akt II SA/Go 374/19).

Obecnie obowiązujący przepis art. 53 ust.2 p.p.s.a. w takiej sytuacji daje sądowi możliwość uwzględnienia uchybienia terminu jeżeli uchybienie nastąpiło bez winy skarżącego.

Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy organ wydając czynność materialno – techniczną nie informował o możliwości wezwania do usunięcia prawa, ani też o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, to należy uznać, iż skarżącego nie można w żadnym stopniu obarczać winą za przekroczenie terminu do wniesienia skargi i dokonywać jej odrzucenia.

Ustawa z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (DZ.U z 2015 roku, poz. 520 ze zm. dalej jako ustawa) w art. 47a ust. 1 oraz ust. 4 pkt 5 wskazuje, że do zadań własnych gminy należy między innymi ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera – numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków do stałego lub czasowego przebywania ludzi,

w tym w szczególności budynków: biurowych, ogólnodostępnych wykorzystywanych na cele kultury i kultury fizycznej, o charakterze edukacyjnym, szpitali i opieki medycznej oraz przeznaczonych do działalności gospodarczej, wybudowanych, w trakcie budowy

i prognozowanych do wybudowania.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia

9 stycznia 2012 roku w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (DZ.U z 2010 roku, nr 193, poz. 1287 ze zm. dalej rozporządzenie w sprawie ewidencji) numery porządkowe, o których mowa w art. 47a ust.4 pkt 5lit. a) ustawy, zwane dalej ,,numerami porządkowymi‘’, ustala się w procesie zakładania ewidencji,

a w uzasadnionych przypadkach także w procesach jej aktualizacji, uzupełnienia lub zmiany, wykorzystując do tego:

1) ewidencję numeracji porządkowej nieruchomości;

2) ewidencję gruntów i budynków;

3) BDOT500;

4) BDOT10k;

5) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku braku takich planów – decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;

6) ortofotomapę cyfrową.

We wniosku z dnia [...] czerwca 2016 roku skarżący zgłosił żądanie o przydzielenie dla jego posesji położonej w miejscowości [...] numeru porządkowego [...] informując i wcześniej taki numer porządkowy dla tej posesji zabudowanej między innymi budynkiem mieszkalnym był przyporządkowany. Z wyżej powołanych przepisów ustawy wynika, iż do zadań własnych gminy należy ustalanie numerów porządkowych według reguł i zasad określonych w rozporządzeniu o ewidencji.

W ocenie Sądu należy zauważyć, iż ochronie prawnej nie podlega nadanie konkretnego numeru porządkowego, a strona może jedynie domagać się nadania nieskonkretyzowanego numeru. Ustalanie takich numerów jest zadaniem własnym gminy (art. 47a ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne) i zależy od spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu z 9 stycznia 2012 roku w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów, w szczególności jego § 5 (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2019 roku, sygn. akt I OSK 2702/17).

W niniejszej sprawie skarżącemu przydzielono numer porządkowy [...]

w związku z tym, że numer porządkowy [...] dla miejscowości [...] został już 2013 roku nadany innej posesji, co powodowało, iż w momencie złożenia wniosku organ swoje zadanie nadania numeru porządkowego mógł wykonać poprzez nadanie nowego, wolnego numeru porządkowego, zgodnie z istniejąca w tej dacie ewidencją numeracji porządkowej. Fakt ten w żadnym stopniu nie został zakwestionowany przez skarżącego, a odnoszenie się do zdarzeń faktycznych, iż we wcześniejszym okresie jego posesja miała przyporządkowany numer [...] nie może sam w sobie stanowić o zasadności wniosku. Jak już sąd wskazywał przepisy ustawy

i rozporządzenia w sprawie ewidencji nie dają skarżącemu roszczenia o nadanie konkretnego numeru porządkowego.

W zarzutach skargi nie zostało wskazane jakie przepisy, czy to zarówno ustawy, jak i rozporządzenia w sprawie ewidencji, miałyby zostać naruszone w związku

z wydaniem czynności materialno – technicznej organu o nadaniu numeru porządkowego [...][...].

Uzasadnienie skargi zasadniczo składa się z fragmentów uzasadnień sądów administracyjnych i trudno z nich wywieść zarzuty stawiane przedmiotowej skardze, ponieważ odnoszą się do innych stanów faktyczno – prawnych.

Należy też zauważyć, iż późniejszą czynnością materialno – techniczną z [...]września 2018 roku organ odmówił skarżącemu zmiany numeru porządkowego

z numeru [...] na numer [...] w [...]i ta czynność nie została zaskarżona. W sytuacji, gdy skarżący składał w późniejszym czasie wniosek o zmianę numeru porządkowego z nadanego mu numeru [...] na [...], to należy uznać, iż zaakceptował wcześniejsze nadanie mu numeru porządkowego [...] dla jego posesji

w [...].

Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił żądanie skargi.