Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2072/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Klubu [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] Klubu [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odmówić przyznania [...] Klubowi [...] prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

[...] Klub [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie [...] złotych za zajęcie bez zezwolenia pasa drogowego. W skardze [...] Klub [...] wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w związku z czym wezwany został do przesłania wypełnionego formularza PPPr.

Z informacji podanych w formularzu wynika, iż [...] Klub [...] jest stowarzyszeniem, które nie prowadzi działalności gospodarczej. Utrzymuje się wyłącznie ze składek członkowskich i ograniczonej pomocy Gminy [...] a wszelkie środki przeznacza na finansowanie bieżącej działalności. Operacje na rachunku bankowym obejmują opłaty za energię i wpłaty osób fizycznych (77 zł., 40 zł.). Ze sprawozdania finansowego za rok 2009 wynika, iż wpływy stowarzyszenia z tytułu składek wyniosły 2 370 zł a z tytułu dotacji celowych 8 500 zł. a końcowa nadwyżka przychodów nad kosztami wyniosła 225 zł.

Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, iż osoba prawna oraz inna organizacja nieposiadająca osobowości prawnej powinna wykazać nie tylko, że nie ma środków na poniesienie tych kosztów, ale także, że nie ma ich mimo iż podjęła wszelkie niezbędne działania by zdobyć fundusze na pokrycie wydatków (tak J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006, s. 504). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż brak jest podstaw dla wyłączenia z kosztów pokrywanych ze składek członkowskich wydatków związanych z udziałem stowarzyszenia w postępowaniach sądowych. Skoro bowiem stowarzyszenie pokrywa ze składek wszystkie koszty swej bieżącej działalności oprócz dotacji celowych udzielanych przez organy samorządu terytorialnego, powinno również część tych środków przeznaczyć na koszty postępowania sądowego, jest ono bowiem niewątpliwie związane z działalnością stowarzyszenia. Nie można w tym przypadku podzielić argumentacji skarżącego stowarzyszenia, iż niektóre wydatki związane z jego funkcjonowaniem można pokrywać ze składek członkowskich a innych wydatków nie. Osobną kwestią jest przy tym zgromadzenie odpowiednich środków na funkcjonowanie stowarzyszenia związane z ustaleniem wysokości składki członkowskiej. Jednakże w niniejszym przypadku podkreślenia wymaga, iż wynik finansowy stowarzyszenia za rok 2009 był dodatni i wyniósł 225 zł. Tym samym skarżące stowarzyszenie nie może skutecznie żądać pokrycia kosztów postępowania przez Skarb Państwa. Przyznanie skarżącemu stowarzyszeniu prawa pomocy stanowiłoby de facto przeniesienie ciężaru prowadzenia działalności stowarzyszenia na Skarb Państwa, podczas gdy Stowarzyszenie powinno było co do zasady zabezpieczyć środki na swoją działalność.

Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji