Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 595/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 2 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi S.O. na decyzję Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2006r. - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 595/08

UZASADNIENIE

S. O. złożył w dniu 17 marca 2006r. do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /organ I instancji/ wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2006 rok z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz płatności uzupełniającej do powierzchni upraw innych roślin. We wniosku tym wskazał osiem działek rolnych odpowiadających działkom ewidencyjnym nr 992, nr 911/ w części/, nr 1004, nr 1042/ w części/, nr 1046/2/ w części/ położonych w G. gmina [...] o łącznej powierzchni 2,99 ha /ze wskazaniem odrębnej powierzchni każdej z działek/. W dniu 22 czerwca 2006r. organ I instancji dokonał kontroli na miejscu i stwierdził, iż powierzchnia jednej z działek /oznaczonej literą E/ jest mniejsza o 0,06 ha od wskazanej we wniosku, zaś powierzchnia dwóch działek rolnych /oznaczonych literami A i G/ jest niższa od 0,10 ha, ponadto na działce oznaczonej literą G była inna uprawa, niż wskazana we wniosku. Przeprowadzona została także kontrola administracyjna wniosku złożonego przez S. O., w wyniku której stwierdzono, że wniosek o przyznanie płatności - dopłaty bezpośrednie oraz z tytułu wspierana działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania złożył także Z. O. wskazując te same działki rolne tj. nr 911, 1004,1042 i 1046/2 położone w G. W związku z tym organ I instancji przeprowadził w dniu 14 września 2006r. rozprawę administracyjną a następnie wydał w dniu [...] marca 2007r. decyzję odmawiającą przyznania S. O. wnioskowanej płatności oraz nakładającą sankcje na okres trzech lat kalendarzowych.

Na skutek wniesionego odwołania, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /organ II instancji/ decyzją z dnia [...] maja 2007r. uchylił powyższą decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia celem jednoznacznego ustalenia, który z wnioskodawców - producentów rolnych /tj. S. O. lub Z. O./ faktycznie użytkował przedmiotowe działki. W szczególności organ II instancji wskazał na konieczność przesłuchania w charakterze świadków osób bezstronnych- obcych w stosunku do obu producentów rolnych, dokonania analizy postanowień budzącej wątpliwości umowy dzierżawy z dnia 1 stycznia 1972r. zawartej pomiędzy S. O. a M. O. /ojcem Z./ i ustalenia czy ta umowa trwa nadal, ustalenia kto faktycznie prowadził na przedmiotowych działkach działalność rolniczą i kto w latach 2004-2005 otrzymywał z tego tytułu płatności obszarowe oraz kto z tych działek opłacał podatki.

W toku ponownego postępowania organ I instancji między innymi przesłuchał świadków /rozprawy administracyjne z dnia 31 lipca, 21 sierpnia / i następnie decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008r. odmówił S. O. przyznania wnioskowanej płatności i nałożył sankcje w łącznej wysokości 1.666,13 zł.

Po rozpoznaniu odwołania S. O. od powyższej decyzji, organ II instancji decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2008r. utrzymał ją w mocy.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ II instancji powołał - między innymi - art. 2 ust.1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru /Dz. U/ nr 6 poz. 40 z 2004r. z późn. zm./, art. 138 ust.1 Rozporządzenia Komisji /WE/ nr 1973/2004 z 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Komisji /WE/ nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców /Dz.Urz. WE L nr 345 z 20 listopada 2004r. ze zm./, art. 51 ust.1 Rozporządzenia Komisji /WE/ nr 796/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w Rozporządzeniu Rady /WE/ nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników /Dz.U. WE l 141 z 30 kwietnia 2004r. z późn. zm./ .

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ II instancji stwierdził, iż odmowa przyznania przedmiotowej płatności S. O. jest uzasadniona w świetle ustaleń poczynionych przez organ I instancji. Przede wszystkim nie budzi bowiem wątpliwości - stwierdzona w trakcie kontroli na gruncie - okoliczność, że powierzchnia jednej z działek / E/ została we wniosku zawyżona o 0,06 ha, zaś faktyczna powierzchnia dwóch wskazanych we wniosku działek /A i G/ wynosi poniżej 0,10 ha a więc nie został spełniony podstawowy warunek przyznania płatności tj. minimalna powierzchnia 0,10 ha. Faktem jest także, że w czasie kontroli na jednej z działek /G/ stwierdzono istnienie innej uprawy, niż wskazana we wniosku tj. we wniosku zadeklarowano owies a w czasie kontroli stwierdzono ziemniaki na powierzchni 0,08 ha i ogródek warzywny na powierzchni 0,07 ha. Rozbieżności między danymi zawartymi we wniosku a stanem faktycznym na gruncie wskazują na to, że S. O. w rzeczywistości nie dokonywał upraw polowych na tych działkach; istotnym jest również i to, że rodzaj upraw deklarowanych we wniosku złożonym przez innego producenta tj. Z. O. był zgodny ze stanem faktycznym. Materiał dowodowy zebrany przez organ I instancji w trakcie rozpraw administracyjnych przeprowadzonych w dniach 31 lipca, 21 sierpnia i 12 grudnia 2007r. daje jednoznaczną podstawę do przyjęcia, że na przedmiotowych działkach działalność rolniczą prowadził M. O. z synem Z. i to Z. O. od 2004r. ubiegał się o dopłaty, odnośnie działek rolnych nr ew. 911,1004,1046/2, 1042 zaciągnął zobowiązanie rolnośrodowiskowe oraz z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W 2006r. Z. O. z M. O. zebrali siano tylko z działki nr 1004, gdyż z pozostałych działek tj. 911, 1046/2 i 1042 zebrał je S. O. ale przy sprzeciwie Z. i M. O.

M. i Z. O. prowadzili działalność rolniczą na przedmiotowych działkach od 1971r. na mocy umowy dzierżawy z dnia 1 stycznia 1972r., podatek rolny za 2006 rok opłacił M. O., do 2004r. nie było odnośnie tych działek żadnych konfliktów. Jeśli chodzi o powołaną wyżej umowę dzierżawy, to z postanowień Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 30 lipca 2007r. i z 27 czerwca 2007r. wynika, że została ona podrobiona a z kolei podpisy K. O. /żony S. O./ i M. O. na piśmie dotyczącym wypowiedzenia tej umowy nie zostały przez nich złożone - co wynika z opinii biegłego.

Jednakże powyższe okoliczności o tyle nie mają decydującego znaczenia, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie jest uprawniona do rozstrzygania sporów między różnymi wnioskodawcami /producentami rolnymi/ a jej zadaniem jest jedynie ustalenie kto jest posiadaczem spornym działek i kto spełnia wymogi do uzyskania określonego wsparcia; w tym zakresie organy powołały się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 kwietnia 2006r. sygn. II SA/Bk 1107/05 i stwierdziły, że kwestie dotyczące sfałszowania dokumentów powinny być rozstrzygnięte w odrębnym postępowaniu. Skoro więc w niniejszej sprawie zebrany materiał dowodowy wskazuje, że S. O. faktycznie nie był posiadaczem przedmiotowych działek w 2005 i 2006r., to nie może uzyskać wnioskowanej płatności, która przysługuje tylko posiadaczowi użytkującemu grunty rolne spełniającemu określone warunki. Ponieważ S. O. we wniosku zadeklarował działki o łącznej powierzchni 2,99 ha a w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że działki te nie kwalifikują się do jednolitej płatności obszarowej i różnica między powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną w czasie kontroli wynosi 100%, to w konsekwencji musiała zostać naliczona sankcja w wysokości 826,08 zł do potrącenia w okresie kolejnych trzech lat. Jeśli chodzi o uzupełniająca płatność obszarową, to S. O. deklarował powierzchnię 2,68 ha a według wyników kontroli powierzchni ta wynosi 0,00 ha czyli różnica wynosi także 100% co skutkuje naliczeniem sankcji w kwocie 840,05 zł do potrącenia w okresie kolejnych trzech lat z należności z jakichkolwiek środków pomocowych.

S. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną wyżej decyzję organu II instancji z dnia [...] czerwca 2008r. wnosząc o jej uchylenie ewentualnie o uchylenie tej decyzji oraz decyzji organu I instancji.

W skardze zarzucił, że przedmiotowa decyzja zapadła z naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny oraz z zupełnym pominięciem faktu, że M. O. podrobił umowę dzierżawy, która nigdy nie istniała i że to właśnie skarżący wykonywał wszelkie prace na przedmiotowych działkach, płacił podatki. Podniósł, iż od wielu lat jest właścicielem tych działek, wykorzystuje je gospodarczo tj. zasiewa i zbiera plony i nigdy ani on ani jego żona nie zawierali umowy dzierżawy z M. O., co potwierdziła Prokuratura Rejonowa w B. w postanowieniach z dnia 27 czerwca 2007r. i 30 lipca 2007r. M. O. nie ma żadnych praw do przedmiotowych gruntów i nie powinien otrzymywać żadnych dotacji a organ I instancji powinien we własnym zakresie ustalić, kto takie prawo posiada. Skarżący podniósł także, iż wprawdzie wystąpiły pewne nieścisłości odnośnie wskazanej przez niego powierzchni działek ale nastąpiło to na skutek pomyłki, bo jest osobą starszą, schorowaną i nieporadną a nigdy nie miał zamiaru kogokolwiek oszukać.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przesłanki przyznawania jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej mają swoje źródło w stosownych regulacjach podjętych przez Unię Europejską, natomiast w zakresie przepisów krajowych przesłanki te określa ustawa z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach gruntowy i płatności cukrowej /Dz.U. nr 6 poz. 40 z 2004r. z późn. zm./ - w ówczesnym stanie prawnym przy uwzględnieniu art. 53 ust.1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego /Dz.U. nr 35 poz. 217 z późn. zm./. Płatności te przyznaje uprawniony organ /tj. kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - organ I instancji/ na wniosek producenta rolnego / art. 3 ust.1/ czyli między innymi osoby fizycznej będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, przy czym płatności te odnoszą się do gruntów rolnych będących w posiadaniu tego producenta i utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska /art. 2 ust.1/ . Aby uzyskać przedmiotowe płatności, producent musi posiadać działki rolne, których łączna powierzchnia wynosi conajmniej 1 hektar, przy czym pojedyncza działka rolna wchodząca w skład gospodarstwa rolnego musi mieć powierzchnię conajmniej 0,1 ha i stanowić zwarty obszar gruntu rolnego /art. 2 ust.2/. Z powyższych regulacji wynika więc, że podmiotem uprawnionym do uzyskania płatności jest producent rolny - posiadacz gospodarstwa rolnego , przy czym zauważyć także należy, iż w ustawie z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności /Dz.U. nr 10 poz. 76 z 2004r. z późn. zm./ producent rolny definiowany jest także jako posiadacz gospodarstwa rolnego. Istotną przesłanką - niezależnie od innych wymogów a w szczególności powierzchni gruntów i sposobu ich uprawy - jest więc posiadanie działek rolnych przez osobę występującą o przyznanie jej płatności. W powołanych wyżej aktach prawnych pojęcie posiadania nie zostało zdefiniowane i wobec tego przyjąć należy definicję z art. 336 kodeksu cywilnego według której posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, który nią faktycznie włada jak właściciel /posiadacz samoistny/, jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawa z którym łączy się określone władztwo nad cudza rzeczą / posiadacz zależny/. Podkreślenia w związku z tym wymaga okoliczność, że w powołanych wyżej ustawach z dnia 18 grudnia 2003r. a w szczególności w ustawie dotyczącej płatności gruntowych chodzi o posiadanie wyrażające się w faktycznym użytkowaniu gruntów rolnych, skoro chodzi o grunty utrzymywane przez ich posiadacza w dobrej kulturze rolnej czyli przez niego uprawiane, poddawane stosownym zabiegom pielęgnacyjnym itd. Ponadto skoro dopłaty te może otrzymać producent rolny - posiadacz gospodarstwa rolnego, to zasadne jest przyjęcie, że chodzi tu o faktyczne użytkowanie - uprawianie gruntów rolnych do których mogą być przyznane dopłaty.

W nawiązaniu do okoliczności podniesionych wyżej, zasadniczą kwestią podlegającą ocenie w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy skarżący S. O. był lub nie był faktycznym posiadaczem gruntów rolnych odnośnie których wystąpił z wnioskiem o dopłaty.

W niniejszej sprawie organy odmawiając wnioskowi skarżącego i naliczając sankcje powołały się - w zakresie okoliczności faktycznych - na rozbieżności między danymi zawartymi we wniosku skarżącego z dnia 17 marca 2006r. o przyznanie płatności a danymi stwierdzonymi w trakcie kontroli na gruncie przeprowadzonej w dniu 22 czerwca 2006r., złożenie wniosku o przyznanie płatności na te same działki przez innego producenta tj. Z. O. oraz na faktyczne użytkowanie przedmiotowych gruntów w 2006r. /a także i w latach wcześniejszych/ przez Z. O. Jeśli chodzi o dane podane we wniosku skarżącego i stwierdzone w trakcie kontroli, to istotnie wystąpiły różnice co do powierzchni i co do rodzaju upraw. Mianowicie odnośnie działki ewid. Nr 992 / w części oznaczonej jako działka rolna A/ zadeklarowano powierzchnię 0,20 a stwierdzono rzeczywistą powierzchnię 0,06 ha, odnośnie działki ewid. nr 1042 w ramach której wyodrębniono i zadeklarowano działki E o powierzchni 0,18 ha, F o powierzchni 0,80 ha, G o powierzchni 0,58 ha, w czasie kontroli stwierdzono, iż rzeczywista powierzchnia działki E wynosi 0,12 ha a działki G - 0,08 ha w części obsadzonej ziemniakami i 0,07 ha w części zagospodarowanej jako ogródek warzywny. Ponadto na działce G skarżący zadeklarował na powierzchni 0,57 ha owies a w czasie kontroli stwierdzono - jak wskazano wyżej - na znacznie mniejszej powierzchni ziemniaki i ogródek warzywny, ponadto na działce oznaczonej jako H / działka ewid. nr 1046/2/ skarżący zadeklarował ziemniaki a faktycznie stwierdzono tam trawę. W czasie kontroli na gruncie był obecny skarżący, który podpisał stosowny protokół i w toku postępowania nie kwestionował poczynionych w jej trakcie ustaleń; w skardze stwierdzone różnice tłumaczy swoją nieporadnością i podeszłym wiekiem.

Opierając się na wynikach powyższej kontroli organy stwierdziły, że działki A i G nie spełniają warunku powierzchniowego odnośnie przyznania dopłat, skoro każda z nich ma powierzchnię mniejszą od 0,10 ha, ponadto błędne dane we wniosku co do powierzchni tych właśnie działek a także co do rodzaju upraw na działce G wskazują na to, że faktycznie skarżący tymi działkami się nie zajmował, nie uprawiał ich.

Jeśli chodzi o wniosek innego producenta rolnego dotyczący przedmiotowych działek, to w aktach zalegają wyniki kontroli administracyjnej i krzyżowej w których figuruje nie tylko numer ewidencyjny skarżącego - producenta rolnego /[...]/ ale także numer innego producenta tj. [...]. Jak wynika z twierdzeń organów - którym nie zaprzecza skarżący - tym innym producentem jest Z. O., który od 2004r. składał wnioski o dopłaty bezpośrednie do działek nr 911,1046/2, 1042 i 1004 i odnośnie tych działek zaciągnął zobowiązania rolnośrodowiskowe i z tytułu działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania /ONW/, z zalegającego w aktach dokumentu ewidencyjnego odnośnie producentów wynika, że istotnie Z. O. uzyskiwał płatności za lata 2004, 2005, 2006 i 2007; ponadto organy stwierdziły, iż kontrole danych podanych w deklaracjach - wnioskach składanych przez Z. O. nie wykazały nieprawidłowości.

Odnośnie użytkowania przedmiotowych działek organy podkreśliły, że z zebranych dokumentów niewątpliwie wynika, iż ich właścicielem jest skarżący, jednakże nie jest on ich użytkownikiem. Organ I instancji odnośnie tej okoliczności przeprowadził rozprawy administracyjne w dniach 14 września 2006r. 31 lipca 2007r., 21 sierpnia 2007r. i 12 grudnia 2007r. w trakcie których przesłuchani zostali świadkowie /za wyjątkiem rozprawy w dniu 12 grudnia 2007r. na której nikt nie został przesłuchany/ i powołując się na wyniki tych rozpraw organy obu instancji przyjęły, że przedmiotowe działki uprawiał Z. O. przy pomocy ojca M. O., oni też obsiali na wiosnę 2006r. nawozy na tych działkach. Faktycznie jednak zebrali oni siano tylko z działki nr 1004, ponieważ siano z reszty działek zebrał skarżący, chociaż sprzeciwiali się temu Z. i M. O., którzy nawet spowodowali wówczas interwencję Policji. Jeśli chodzi o świadków przesłuchanych w trakcie rozpraw administracyjnych, to "imiennie " organy powołały się na zeznania B. M. / sołtysa wsi G./, który podał, iż podatek rolny za 2006 rok zapłacił M. O. Ponadto na potwierdzenie użytkowania przedmiotowych działek przez Z. O. i jego ojca M. O., organy wstępnie powołały się na umowę dzierżawy z dnia 1 stycznia 1972r. Do akt dołączona została powyższa umowa / kserokopia/ i według jej treści S. i K. O. wydzierżawili M. O. działki nr 901, 911, 991, 1004, 1042, 1046/2, 837, 900 i 992 o łącznej powierzchni 4,32 ha położone G. na okres 4 lat, do 1 stycznia 2013 r. Wprawdzie w toku postępowania umowa ta została przez skarżącego zakwestionowana i przedłożył on pismo z którego wynikałoby jej rozwiązanie "na dzień 31.12.1972" ale organy odwołały się w tym zakresie do postanowień Prokuratury Rejonowej w B. z 27 czerwca i 30 lipca 2007r. z których wynikać ma fakt podrobienia podpisów na tych umowach / postanowień tych w aktach brak/. Ostatecznie jednak organy stanęły na stanowisku, że nie są uprawnione do rozstrzygania sporów odnośnie prawa do przedmiotowych gruntów a decydujące znaczenie ma okoliczność kto był ich faktycznym posiadaczem.

W nawiązaniu do okoliczności przedstawionych wyżej zauważyć należy, że zgodnie z zasadami zawartymi w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, organ rozpatrujący sprawę ma obowiązek w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli / stron/ a to oznacza, iż uzasadniając podjęte przez siebie rozstrzygnięcie musi wskazać na podstawie jakich konkretnie dowodów uznał daną okoliczność za udowodnioną, którym dowodom odmówił wiarygodności i dlaczego. Niewątpliwie więc wadliwe jest ogólne powołanie się na wyniki rozpraw administracyjnych, bo przecież na tych rozprawach przesłuchiwane były w konkretnych dniach konkretne osoby; podkreślić przy tym trzeba, że rozprawa z 12 grudnia 2007r. nie mogła być podstawą do poczynienia jakichkolwiek ustaleń, skoro nie zostały wówczas dokonane czynności procesowe - nie był przesłuchiwany żaden świadek. Ponadto w protokołach rozpraw odnotowano tylko bardzo podstawowe dane przesłuchiwanych osób /imię i nazwisko, miejsce zamieszkania, numer dowodu osobistego/ a nie odnotowano danych dotyczących ewentualnego pokrewieństwa, powinowactwa itd. przesłuchiwanych świadków w stosunku do skarżącego czyli danych uzasadniających ewentualna odmowę zeznań lub udzielenia odpowiedzi na pytanie /jedynie w treści zeznań L. F., J. O., L. B. odnotowano, że świadek jest odpowiednio: zięciem, krewną, spowinowaconą, co w przypadku tak ogólnych określeń istnienia pokrewieństwa, powinowactwa nie pozwala stwierdzić stopnia tego powiązania/. Zauważyć także należy, że skoro świadkowie są przesłuchiwani /zeznają/, czyli przedstawiają swoją wiedzę w danym zakresie, to ich wypowiedzi musza być przez prowadzącego rozprawę zanotowane w sposób dokładny tj. co dany świadek zeznaje /w pierwszej osobie/ a nie opisowo, streszczająco jak w niniejszej sprawie np. " świadek oświadczył, że....". Ponieważ jednak protokoły przesłuchania zostały podpisane i odnośnie każdego świadka zawarty jest / w druku/ zapis o pouczeniu o prawie odmowy zeznań, odpowiedzi na pytania i o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania /art. 83 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 233 § 1 kodeksu karnego a równocześnie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie zawierają szczegółowej regulacji odnośnie trybu, sposobu odbierania zeznań od świadków i stron, powyższe wadliwości postępowania w ocenie Sądu w ostatecznym wyniku nie mają wpływu na wynik sprawy.

Nie bez znaczenia jest przy tym okoliczność, że skarżący w skardze zarzuca złożenie nieprawdziwych zeznań tylko przez świadka B. M., jednakże zeznania tego świadka - na które powołano się w uzasadnieniu decyzji - nie mają o tyle istotnego znaczenia, że potwierdzają jeden fakt tj. zapłatę podatku rolnego w dniu 15 marca 2006r. w kwocie 91 zł przez M. O. Jednakże zauważyć należy, że ta wpłata dokonana została wówczas, kiedy podatek za 2006 rok był już zapłacony, bo jak wynika z informacji Urzędu Gminy w D. z 5 października 2006r. na koniec 2005r. istniała nadpłata w kwocie 83,90 zł a brakująca kwota / 7,10 zl/ została dopłacona w dniu 3 marca 2006r.; wpłata z 15 marca 2006r. nie była więc formalnie zaplata podatku, skoro był już zapłacony. Natomiast przyjęcie przez organy, że skarżący nie był posiadaczem przedmiotowych gruntów ma swoje uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. W istocie bowiem w sprawie nie jest sporna okoliczność, że od 2004r. pomoc ze środków unijnych do tych gruntów otrzymywał nie skarżący, lecz Z. O. - w związku z tym skarżący artykułował wobec M. O. /ojca Z. a swojego syna//, że otrzymanych dotacji nie " włożył" w gospodarstwo. Nie budzi także wątpliwości okoliczność / potwierdzona przez skarżącego i świadków J. O., L. F., R. B., częściowo / odnośnie działek nr 1042 i 1046/2/ H. O., F. F.; potwierdzają to także Z. O. i M. O./, że w 2006r. strony sporu tj. z jednej strony skarżący a z drugiej strony M. I Z. O. wzajemnie czynili sobie przeszkody w zbiorach z przedmiotowych działek - koszenia i zwózki trawy. Ostatecznie z działki nr 1004 /D/ zbioru dokonał Z. O. a z działek nr 1042, 1046/2, 911/E,F, H,B,C/ zbioru dokonał skarżący, przy czym doszło do interwencji Policji. Skarżący twierdzi, że to on uprawiał sporne działki, niemniej jednak na rozprawie w dniu 14 września 2006r. twierdził, ze istotnie po śmierci żony /w 2001r./ pole uprawiał M.; ponadto poza tym ogólnym stwierdzeniem nie przeczył, że na wiosnę 2006r. podstawowe zabiegi agrotechniczne /głównie sianie nawozów/ wykonali M. i Z. O., co potwierdza w swoich zeznaniach L. B.; nadto z zeznań świadka L. F. wynika, że M. i Z. O. sprzeciwili się zasianiu owsa przez skarżącego na wiosnę 2006r.. Okoliczność, że w ubiegłych latach tj. przed 2006 rokiem przedmiotowe działki uprawiał Z. O. /przy współudziale M. O./ potwierdzają w swoich zeznaniach świadkowie J. M., L. F., J. O., L. B. i R. B.. Twierdzenia skarżącego, zeznania wymienionych wyżej świadków a także M. O. i Z. O. wskazują na to, że przedmiotowe działki istotnie od conajmniej kilku lat uprawiał M. O. a następnie jego syn Z. / ewentualnie wspólnie z ojcem/ a konflikty powstały w związku z pobieraniem dotacji unijnych przez Z. O. i nasiliły się w 2006r.

W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, w ocenie Sądu, organy zasadnie przyjęły, że grunty objęte wnioskiem skarżącego nie były w jego posiadaniu a zatem nie mogły być uwzględnione jako grunty gospodarstwa korzystające z jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej . W takiej sytuacji prawidłowo więc organy orzekły o sankcjach pieniężnych potrącalnych z płatności ewentualnie przysługujących w kolejnych latach a to na podstawie art. 138 ust.1 Rozporządzenia Komisji /WE/ nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Rady /WE/ nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IV a rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców /Dz.Urz. WE L z 20 listopada 2004r. nr 345 z późn. zm.. oraz art. 51 ust.2 Rozporządzenia Komisji /WE/ nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady /WE/ nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników /Dz.Urz. UUE L z 30 kwietnia 2004r. nr 141/.

Z wyłożonych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./ oddalił skargę jako nieuzasadnioną.