Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1168/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-12-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy: article: art. 249a, art. 258 §1 i §2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowienia radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Na wstępie wskazać należy, że w niniejszym postępowaniu R.P. już wielokrotnie występował z żądaniami przyznania prawa pomocy. W kwestii żądań zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu wypowiadał się referendarz sądowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, a także Naczelny Sąd Administracyjny.

Oddalając zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny wskazywał, że Wnioskodawca nie wykazuje inicjatywy w dążeniu do wyjaśnienia swojej sytuacji majątkowej i rodzinnej. W postanowieniu z dnia 30 października 2015r. sygn. akt II OZ 1127/14 Naczelny Sąd Administracyjny wskazując na okoliczność, iż skarżący składał już wiele wniosków o przyznanie prawa pomocy, które były już przedmiotem rozpoznania Sądu, stwierdził, że zasadą przyznania prawa pomocy przez sąd jest uznanie, że merytoryczna decyzja sądu jest podejmowana na podstawie pełnego materiału dowodowego odnoszącego się do możliwości partycypowania strony w postępowaniu i wszechstronnej jego oceny. Do zmiany ustaleń dotyczących stanu majątkowego wnioskodawcy niewystarczające jest gołosłowne twierdzenie, że zajęte przez Sąd stanowisko jest niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym. W sytuacji, gdy skarżący występując z kolejnym wnioskiem nie przedstawił dokumentów umożliwiających dokonanie wszechstronnej i właściwej oceny jego sytuacji finansowej, nie ma podstaw do podważenia prawidłowości wydanego przez Sąd I instancji postanowienia.

W powyższym stanie rzeczy R.P. kolejny raz wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 523, 530 i 553 akt sądowych). W formularzach, skarżący ponownie w sposób ogólnikowych wskazał, że jest osobą samotną i bezdomną, nie posiada dochodu. Niemniej Wnioskodawca wskazał adres zamieszkania. W rubrykach odnoszących się do stanu rodzinnego oraz majątkowego wpisał natomiast: "Nie mam", Nie dotyczy". Wnioskodawca określił, iż utrzymuje się z Caritasu i wskazał, iż został wpisany na listę dłużników niewypłacalnych.

Natomiast okoliczności znane z urzędu oraz informacje zamieszczone w serwisach internetowych instytucji państwowych, które zostały powołane w poprzednich postanowieniach dotyczących prawa pomocy wskazują, co następuje.

Wnioskodawca lub podmioty prawa handlowego reprezentowane przez Skarżącego w latach 2004-2015 nieprzerwanie zgłaszały do systemu dopłat rolniczych grunty o pow. od [...] ha do prawie [...] ha (treści wniosków pomocowych przekazywanych do Sądu wraz ze skargami).

Niemniej na potrzeby licznych postępowań o przyznanie prawa pomocy Skarżący deklaruje, że nie prowadzi działalności rolniczej oraz nie posiada żadnego majątku.

Tymczasem w dniu 19 lutego 2014 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęły trzy skargi R.P. na decyzje w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania podatkowego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za 2011, 2012 oraz 2013 rok (sygn. akt III SA/Po 252-254/14). W aktach administracyjnych wskazanych spraw zalegała umowa dzierżawy nieruchomości rolnych z dnia 25 października 2011 roku zawarta pomiędzy Agencją Nieruchomości Rolnych a Skarżącym, który zamieszkuje pod adresem Ż. [...], [...] N.S.. Aktualnie, jako adres zamieszkania, Skarżący wskazuje nieruchomości pod adresem Ż. [...]. Jednocześnie od kilku lat w treści licznych wniosków o prawo pomocy Skarżący podaje, że "korzysta z jadłodajni CARITASU i noclegowni dla bezdomnych".

W dniu 3 sierpnia 2015 roku do sprawy prowadzonej pod sygn. akt III SA/Po 353/15 wpłynął formularz wniosku o prawo pomocy pochodzący od R. Sp. z o.o w Z. reprezentowanej przez R.P. . Z treści wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalności, jednak według bilansu za ostatni rok poniosła stratę w kwocie 50.000 zł.

Skarżący nadal pełni funkcję prezesa zarządu w A.-Z. Sp. z o.o., a do maja 2012 roku był udziałowcem tej Spółki. Udziały o łącznej wartości [...] zł zbył na rzecz brata M.P. (Monitor Sądowy i Gospodarczy z dnia 15 czerwca 2012 roku, Nr 115, poz. 86257). Przy czym jeszcze przed ujawnieniem w Krajowym Rejestrze Sądowym faktu zbycia udziałów, Skarżący został zobowiązany do wyjawienia majątku w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym (postanowienie Sądu Rejonowego w O.W. z dnia [...] sierpnia 2011 roku, sygn. akt [...]). W dniu 27 września 2011 roku, czyli jeszcze przed podpisaniem umowy dzierżawy nieruchomości rolnych z ANR, Wnioskodawca został ujawniony w Krajowym Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych (Nr [...]).

W dniu 29 marca 2013 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęła skarga podmiotu A. Sp. z o.o. w organizacji (sygn. akt III SA/Po 516/13), którą reprezentuje R.P.

W sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Po 499/13 referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy A. Sp. z o.o. w organizacji.

Z uzasadnienia postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy wynika, że udziałowcami A. Sp. z o.o. w organizacji są bracia R.P. i M.P. Spółkę reprezentuje Skarżący. Kapitał zakładowy Spółki wynosi 5.000 zł. Wnioskodawca posiada jeden udział o wartości nominalnej 50 zł. Udziały zostały objęte oraz w całości pokryte gotowizną. Spółka wystąpiła do Sądu Rejestrowego ze zgłoszeniem rejestracyjnym. Za ostatni rok obrotowy Spółka nie odnotowała zysku, a jej zadłużenie wynosi 25.000 zł. Siedziba Spółki znajduje się w dzierżawionym lokalu. Zadłużenie z tytułu czynszu wynosi 23.000 zł. R.P. , który jest wspólnikiem i prezesem zarządu A. Sp. z o.o. w organizacji, ponosi w części koszty działalności reprezentowanej Spółki (przesyłki pocztowe). Koszty notarialne poniósł drugi wspólnik (brat wnioskodawcy M.P. ), u którego Spółka jest zadłużona.

Informacje znane z urzędu wskazują, że do sądów administracyjnych wpływają skargi jeszcze dwóch spółek prawa handlowego, które reprezentowane są przez R.P. (A. Sp. z o.o., Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Ś. Sp. z o.o.).

W okolicznościach niniejszej sprawy nie może budzi żadnych wątpliwości, że strona świadomie uchyla się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego. Skarżący ma bowiem świadomość braków składanych oświadczeń majątkowych. Naczelny Sąd Administracyjny już wielokrotnie, nie tylko w tej sprawie, oddalał zażalenia wnoszone przez Skarżącego na orzeczenia dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy. natomiast Wnioskodawca konsekwentnie składa kolejne wnioski o prawo pomocy i nie podejmuje próby wyjaśnienia swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej, w tym także na etapie składania środków zaskarżenia, gdzie ogranicza treść pism do zarzutów, że kwestionowane orzeczenia są "niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym".

Kolejne oświadczenie majątkowe Skarżącego nie pozwala ustalić rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz zdolności płatniczych Skarżącego. Ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej budzą wątpliwości, co do zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy oraz nie pozwalają wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania. Ponawianie wniosków o prawo pomocy bez wyjaśnienia sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy stanowi nadużycie prawa procesowego.

Żądanie przyznania prawa pomocy o treści wskazanej w kolejnych formularzach wniosku o prawo pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte w niniejszej sprawie. Uznać zatem należy, że rozpoznanie aktualnego wniosku o tożsamej treści jest zbędne w rozumieniu art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a. ).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia