Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 472/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na bezczynność Rady Gminy S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o uchylenie uchwały w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy S. na lata 2013-2017 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 18 lipca 2013 r. J.B. wniosła, za pośrednictwem Rady Gminy S., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Gminy S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o uchylenie uchwały Rady Gminy S. o nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy S. na lata 2013-2017.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Stosownie do treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Wskazać należy, iż art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie - termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg termin 60-dniowy, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin 30-dniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, to skarga powinna być wniesiona w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż w dniu 23 kwietnia 2013 r. J.B. skierowała do Rady Gminy S. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawartego w zaskarżonej uchwale. Wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa z dnia 23 kwietnia 2013 r. pozostało bez odpowiedzi ze strony Rady Gminy S.

Zatem termin sześćdziesięciodniowy do wniesienia skargi, znajdujący zastosowanie w przypadku nieudzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, liczony od daty złożenia przez skarżącą takiego wezwania tj. 23 kwietnia 2013 r., upłynął w dniu 24 czerwca 2013 r.

Skarga natomiast została wniesiona w dniu 18 lipca 2013 r., a zatem z uchybieniem sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.