Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1013/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki decyzji dotyczącej cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] K.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę na postanowienie tegoż organu z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] nr [...] prostujące oczywistą omyłkę zawartą w decyzji tego organu z dnia [...] nr [...].

Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 4 października 2008 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a. ).

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r. sygn. akt I OZ 357/09 oddalił zażalenie skarżącego na wydane w przedmiotowej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lutego 2009 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Kolejnym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I OZ 675/09 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie skarżącego na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 października 2008 r. wzywające K.C. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2009 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł.

Zarządzeniem z dnia 12 października 2009 r. Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek K.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu, ze względu na niedochowanie wymogów formalnych i niezłożenie go na urzędowym formularzu. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu [...] wraz z pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu w terminie 7 dni. W zakreślonym terminie skarżący nie skorzystał z prawa wniesienia sprzeciwu.

W świetle przytoczonych okoliczności należy uznać, że skoro sprawa dotycząca przyznania prawa pomocy została zakończona prawomocnym zarządzeniem z dnia 12 października 2009 r. to oznacza, że zobowiązanie do uiszczenia wpisu przez stronę skarżącą wynikające z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2009 r. pozostawało w mocy. Po doręczeniu wskazanego zarządzenia z dnia 12 października 2009 r. skarżący był zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w ciągu siedmiu dni, bez uprzedniego wezwania. Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił.

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.