Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 888/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 4
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant sekr. sąd. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2017 r. sprawy ze skargi [...] spółka akcyjna z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Banku [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 Prawo budowlane - utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], na mocy art. 51 ust. 4 Prawo budowlane, zatwierdzającą projekt budowlany zamienny hali magazynowej z częścią socjalną (działki nr ew. [...], [...], [...]) przy ul. [...] w [...]i udzielającą M. D. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz zobowiązującą do uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

Organ wskazał, że zlecił przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie złożenia oryginału aktualnej umowy dzierżawy, która została złożona w dniu [...] lutego 2016 r.

Dalej podzielił stanowisko organu powiatowego, że w sprawie zastosowanie znajdował tryb z art. 50-51 Prawa budowlanego. Ustalono bowiem, że M. D. wybudował ww. obiekt z istotnymi odstępstwami od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2000 r. nr [...]. Podczas oględzin w dniu [...] lipca 2014 r. ustalono, że hala jest użytkowana jako skup złomu i została zrealizowana w części, gdyż 12 m hali nie zostało wybudowane, konstrukcja dachu odbiega od projektu, a ponadto od granicy z nieruchomością nr ew. [...] wykonano 2 okna na pierwszym piętrze części socjalnej, których zatwierdzony projekt budowlany nie przewidywał.

W związku z powyższym organ I instancji postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. wstrzymał roboty budowlane, a następnie decyzją z [...] listopada 2014 r. nałożył obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót oraz ewentualny sposób doprowadzenia hali do stanu zgodnego z przepisami. Inwestor przedstawił w dniu [...] stycznia 2015 r. projekt zamienny.

Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. organ powiatowy zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowanych. Decyzja ta została w całości uchylona decyzją [...] WINB nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r., a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W ponownym postępowaniu ustalono, że pomieszczenia w części socjalnej są zgodne z projektem zamiennym, bo stanowią zaplecze części magazynowej (protokół oględzin z [...] października 2015 r.). Inwestor przedstawił też oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Organ powiatowy prawidłowo zatem zastosował art. 50-51 Prawa budowlanego,

Przeprowadzono również analizę projektu co do zgodności z wymogami rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Budynek nie narusza też warunków technicznych jak i przepisów Prawa budowlanego w stopniu uniemożliwiającym zatwierdzenie projektu zamiennego. Zawarta w projekcie - ocena zgodności z warunkami technicznymi oraz warunkami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta [...] (uchwała RM nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r.), jednoznacznie wskazują, że położenie budynku i zagospodarowanie działek o nr ew. [...], [...], [...], [...] spełnia ww. wymogi. Dla działek inwestycyjnych położonych na terenie o symbolu 5.3 UC + UD postuluje się: utrzymanie obiektów budowlanych oraz formy użytkowania terenu, gabaryty i architektura projektowanych budynków nie mogą powodować dysharmonii w najbliższym otoczeniu, wysokość zabudowy do 2 kondygnacji, obwiązuje zapewnienie miejsc parkingowych na użytkowanym terenie, negatywne oddziaływanie działalności gospodarczej na środowisko nie może przekraczać granic działki, wyklucza się prowadzenie działalności w formie straganów i kiosków, zapewnienie dojazdu do ulicy 21KZ. Hala z częścią socjalną na I piętrze spełnia wszystkie ww. wymagania opisane na str. 11 i 12 projektu. Ponadto w dokumentacji zawarto szczegółowe opracowanie co do odstępstw, tj. wykonanego na długości 12 m hali fundamentu oraz dwóch otworów okiennych w elewacji wschodniej na I piętrze budynku.

Odnosząc się do zarzutów odwołania w zakresie naruszenia warunków technicznych organ wskazał, że usytuowanie obiektu - od działki skarżącej od 1 m do 1,5 m - jest zgodne z zatwierdzonym decyzją z dnia [...] maja 2000 r. projektem budowlanym, który ustalał taką lokalizację w decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] stycznia 2000 r. Ponadto w aktach jest zgoda ówczesnego właściciela działki o nr ew. [...] - Rejonowego Zarządu Infrastruktury w [...] z [...] maja 2000 r. na usytuowanie hali przy granicy kompleksu wojskowego. Nie można więc zarzucić naruszenia ww. przepisów.

W kwestii naruszenia art. 36a ust. 5 pkt 6 Prawa budowlanego, organ wyjaśnił, że podczas oględzin [...] października 2015 r. wykazano, iż pomieszczenia na I piętrze stanowią zaplecze socjalne części magazynowej. Protokoły z kontroli obiektu są dokumentem urzędowym, których organ nie może kwestionować. Podkreślił, że [...] S.A. reprezentowany przez r.pr. L. C. został prawidłowo zawiadomiony o planowanych na [...] października 2015 r. oględzinach, jednak na nie się nie stawił. Miał zatem możliwość zweryfikowania stanu faktycznego sprawy, lecz tego nie uczynił. Dodał, że strona powinna ww. twierdzenia udowodnić, bowiem organy nie mogą opierać się wyłącznie na subiektywnej ocenie strony.

Wobec powyższego organ stwierdził, że istnieją podstawy do zatwierdzenia projektu budowlanego w trybie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.

Skargę na ww. decyzję złożył [...] SA w [...] zarzucając:

1) naruszenie art. 7 w zw. z 77 § 1 w zw. z art. 80 kpa poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz jej załatwienia, zaniechanie rozpatrzenia całości materiału dowodowego, w tym nieuwzględnienie wszystkich okoliczności wynikających z zebranego materiału dowodowego oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów poprzez dowolną ocenę protokołu [...] października 2015 r. i załączonej do niego dokumentacji fotograficznej - a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia,

2) naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącemu, przed wydaniem decyzji, zapoznanie się z zebranym przez organ II Instancji materiałem dowodowym i ewentualnie złożenie żądań - co stanowiło istotne naruszenie przedmiotowego przepisu postępowania mogące mieć istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia,

3) naruszenie art. 36a ust. 5 pkt 6 Prawo budowlane poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego oraz udzielenie pozwolenia na wznowienie robót w sytuacji samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu poprzez przeznaczenie części pomieszczeń socjalnych na cele mieszkaniowe, niezgodnie z decyzją o warunkach zagospodarowania i zabudowy terenu,

4) naruszenie § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I Instancji w sytuacji, w której budynek usytuowano w odległości od granicy nieruchomości skarżącego mniejszej niż wskazane w § 12 ust. 1 pkt 1) ww. rozporządzenia, a załączone do projektu zamiennego dokumenty nie uzasadniają okoliczności, że możliwość usytuowania budynku przy granicy w odległości 1,5 m wynika z ustaleń miejscowego planu albo decyzji o warunkach zabudowy,

5) naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawo budowlane, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, podczas gdy nie było przesłanek zastosowania ww. procedury naprawczej ze względu na charakter dokonanych naruszeń.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał zaprezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Poddaną kontroli Sądu decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r., na podstawie art. 51 ust. 4 Prawo budowlane, zatwierdzającą projekt budowlany zamienny hali magazynowej z częścią socjalną (działki nr ew. [...], [...], [...]) przy ul. [...] w [...] i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz zobowiązującą do uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

Wskazać zatem na wstępie trzeba, że stosownie do art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, sprawdza wykonanie obowiązku polegającego na sporządzeniu projektu budowlanego zamiennego i wydaje decyzję w sprawie jego zatwierdzenia oraz udzielenia zgody na wznowienie robót budowlanych. Jednocześnie w decyzji tej zobowiązuje się inwestora do uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku.

Obowiązkiem organu, przed wydaniem decyzji w oparciu o wymieniony przepis, było zatem dokonanie ustaleń co do możliwości zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego w zakresie stwierdzonych istotnych odstępstw.

W świetle zarzutów skargi zaznaczyć w pierwszej kolejności trzeba, że stosowanie procedury naprawczej uregulowanej w art. 51 ust. 3 i 4 Prawa budowlanego w odniesieniu do całości obiektu w przypadku, gdy tylko jego część stanowiła istotne odstępstwo od projektu budowlanego zatwierdzonego pierwotną decyzją o pozwoleniu na budowę, nie znajduje podstaw prawnych. Decyzja zatwierdzająca zamienny projekt budowlany (art. 51 ust. 4 ustawy) zastępuje bowiem pozwolenie na budowę w zakresie dokonanych odstępstw, a odesłanie m.in. do art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oznacza, że projekt, przed zatwierdzeniem, powinien być sprawdzony odnośnie zgodności ze wskazanymi tam normami oraz ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy.

Decyzja ta kończy postępowanie legalizacyjne i oznacza zaakceptowanie inwestycji, zatem organ obowiązany jest stwierdzić, że doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem jest możliwe.

Zdaniem Sądu dokonana przez organy analiza przedłożonego projektu zamiennego i rozwiązań w nim zawartych była prawidłowa. Pozwoliła bowiem ustalić, że przewidziane w projekcie rozwiązania są zgodne z przepisami w zakresie dokonanych istotnych zmian.

W trakcie oględzin w dniu [...] lipca 2014 r. ustalono bowiem, że hala o przeznaczeniu magazynowym została zrealizowana tylko w części, gdyż inwestor zrezygnował z budowy 12 m długości hali, zaś konstrukcja dachu odbiega od projektu. Ponadto od granicy z nieruchomością nr ew. [...] wykonano 2 okna na pierwszym piętrze w części socjalnej, których pierwotny projekt budowlany - zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2000 r. nr [...] - nie przewidywał.

Skoro postępowanie dotyczyło zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego a więc wyłącznie projektu obejmującego istotne odstępstwa, to nie było podstaw – jak to już wyżej wskazano - do ponownej oceny inwestycji w całości, a więc w części już zatwierdzonej poprzednią decyzją z dnia [...] maja 2000 r., na podstawie której inwestor mógł usytuować halę magazynową w zbliżeniu do granicy z działką skarżącej od 1m do 1,5m.

Ponadto, skoro – jak już wyżej wskazano – zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego stanowi odrębny, ostatni etap postępowania legalizacyjnego, to na tym etapie nie podlega ponownej weryfikacji decyzja nakładająca obowiązek przedstawienia projektu zamiennego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy. Tym samym zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie nie mógł odnieść zamierzonego skutku.

Nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy również zarzuty dotyczące naruszenia art. 36a ust. 5 pkt 6 Prawa budowlanego, w zakresie przeznaczenia części socjalnej hali na cele mieszkalne. W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu [...] października 2015 r., o których zawiadomiono pełnomocnika skarżącego, ustalono bowiem, iż pomieszczenia na I piętrze nadal stanowią zaplecze socjalne części magazynowej, co potwierdza sporządzony protokół i załączona dokumentacja fotograficzna. Wbrew argumentacji skargi sam wysoki standard wyposażenia kuchni, jak i wyposażenie pomieszczeń sanitarnych w wannę, przy widniejącym na zdjęciach wystroju wnętrz, nie wskazuje na mieszkalne przeznaczenie pomieszczeń.

Jako chybiony należało ocenić ponadto zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącemu przed wydaniem decyzji zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym. Podkreślić bowiem trzeba, że dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, uniemożliwiło podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej (najczęściej w sferze postępowania dowodowego), a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2007 r., sygn. akt II GSK 4/07). Skarżący nie wykazał, jaki podniesione uchybienia procesowe organów miały wpływ na wynik postępowania.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r., poz. 270, ze zm.), orzekł jak w sentencji