Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 916/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie AWSA Kazimierz Bandarzewski spr. NSA Grażyna Danielec Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2007 r na rozprawie sprawy ze skargi Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 23 czerwca 2006 r nr: [...] w przedmiocie zmiany terminu wykonania obowiązku zapewnienia prawidłowej wentylacji w pomieszczeniu w kuchni postanawia l umorzyć postępowanie sądowe , II. zarządzić zwrot połowy wpisu t. j. kwotę 100 ( sto) złotych na rzecz strony skarżącej.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2006 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] odmówił, po wszczęciu postępowania na wniosek strony-Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...], zmiany swojej ostatecznej decyzji z dnia [...] 2006 r. w zakresie realizacji pkt 10 tej decyzji, to jest zapewnienia prawidłowej wentylacji w pomieszczeniu kuchni właściwej.

Od tej decyzji w ustawowym terminie 14 dni J. K. występująca jako Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...] wniosła odwołanie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia 23 czerwca 2006 r. numer [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Tą decyzję strona otrzymała dnia [...].2006 r. i w dniu [...] 2006 r. wniosła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie.

Przed rozprawą w dniu [...] 2007 r. Szkoła Podstawowa nr [...] im. [...] w [...] reprezentowana przez jej Dyrektora złożyła wniosek cofający swoją skargę na zaskarżoną decyzję, wnosząc o umorzenie postępowania oraz zwrot połowy wpisu.

W uzasadnieniu tego wniosku podano, że skarga jest bezprzedmiotowa ponieważ zostały wykonane obowiązki objęte zaskarżoną decyzją i poprzedzającą ją decyzją organu I-instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarżąca Szkoła Podstawowa nr [...] im. [...] w [...] w dniu [...] 2006 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 23 czerwca 2006 r., doręczoną skarżącej [...] 2006 r. Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu.

Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.

Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tej sprawie wynika stąd, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w [...] Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, póz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje obszar Województwa [...]

W niniejszej sprawie na siedem dni przed wyznaczonym terminem rozprawy skarżąca złożyła do Sądu pismo, w którym wycofała skargę objętą tą sprawą.

Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu. poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 23.06.2006 r. nie zawiera żadnej z wad wymienionych art. 156 § 1 k.p.a. Decyzja ta bowiem została wydana przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ administracyjny, nie dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, została prawidłowo skierowana do stron postępowania, była wykonalna w dniu jej wydania, nie wywołałaby czyn zagrożony karą w razie jej wykonania i nie zawiera wady powodującej jej nieważność z mocy prawa (art. 156 § 1 pkt 1- 7 k.p.a.).

Decyzja objęta skargą nie zmierza również do obejścia prawa.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu.

Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżącą skutecznie cofnęła skargę.

W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 P.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Ponieważ w tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze.

W tej sprawie nastąpiło skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącą przed rozpoczęciem w dniu 5 kwietnia 2007 r. rozprawy, na którą sprawa została skierowana i w związku z tym stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącej połowem z uiszczonego wpisu, to znaczy kwotę 100 zł.

Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.