Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 767/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 18 ust. 1, art. 18b, art. 22 ust. 1 pkt 1, art. 20 ust. 1 pkt 1a, art. 20a ust. 1, 2 i 4, art. 24 ust. 2 pkt 1, ust. 4 pkt 2, art. 90
journal: Dz.U. 2001 nr 125 poz 1371
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek spr. Sędziowie NSA Wiesław Kisiel WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2007 r. sprawy ze skargi D. Ś. – U. T. ,, A ‘’ na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr : [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym s k a r g ę o d d a l a


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta cofnął zezwolenie Nr [...] wydane dnia [...] 2003r. przez Marszałka Województwa dla przedsiębiorcy: D. Ś.- U. T. "A" na wykonywanie regularnych przewozów osób w Krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej K. – N. Jako podstawę prawną wskazano art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. d¹ i art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 06.09.2001r. – o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004r., Nr 204, poz. 2088 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa (Kodeksu postępowania administracyjnego – Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Na uzasadnienie podano, że z otrzymanej decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] wynika, że kontrola drogowa przeprowadzona w dniu [...] stwierdziła dopuszczenie się przez przedsiębiorcę D. Ś.- U. T. "A" naruszenia, o którym mowa w art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym, albowiem kierowca realizując kurs w kierunku K. zmienił trasę przejazdu na odcinku pomiędzy ujętymi w rozkładzie jazdy przystankami "K. Pl. B. G. " i przystankiem końcowym "K. D. – ul. O/P ", albowiem wykonał manewr zawracania na skrzyżowaniu ul. W. z ul. K. nie dojeżdżając do przystanku końcowego i omijając jednocześnie przystanek "K" ujęty w posiadanym rozkładzie jazdy i tym samym rozpoczął kurs powrotny w kierunku N. od tego skrzyżowania, a następnie zatrzymał się na przystanku nie ujętym w jego rozkładzie jazdy "K. P. G." na ul. S. w celu zabrania pasażerów. W uzasadnieniu przyznano, że z uwagi na przebudowę z dniem 18 czerwca 2005r. ul. P. zmianie uległa organizacja ruchu w tym rejonie i przystanek "K" ujęty w rozkładzie jazdy kierowcy przestał funkcjonować. Jednakże informacja o takiej zmianie organizacji została przekazana w odpowiednim terminie wszystkim przedsiębiorcom, którzy zobowiązani byli do uzyskania decyzji o odstępstwie od warunków określonych w posiadanym zezwoleniu, albo o wyrażenie zgody na czasową zmianę trasy przejazdu w związku z pracami remontowymi w ramach przedmiotowej linii, a następnie o zmianę posiadanego zezwolenia. Wskazano, że przedsiębiorca – D. Ś. – U. T. "A" - występował dwukrotnie (19.12.2006r. i 01.02.2007r.) z tego rodzaju wnioskami, nie mniej wezwany o ich uzupełnienie w wyznaczonym terminie nie uregulował sprawy i wnioski pozostawiono bez rozpatrzenia. Podano też, że w dniu kontroli kierowca nie posiadał wypisu z licencji, a jedynie jej kserokopię, co stanowi naruszenie z art. 87 ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, a nadto wezwany w toku postępowania do złożenia wyjaśnień w sprawie – żadnych wyjaśnień nie złożył. Zdaniem organu I instancji przedsiębiorca w wyniku swoich zaniedbań spowodował konieczność wydania takiej decyzji.

Z decyzją tą nie zgodziła się D. Ś., która zarzuciła, że w wyniku kontroli drogowej w dniu [...] stwierdzono naruszenia ustawy o transporcie drogowym, w wyniku czego Komendant Miejski Policji w drodze decyzji administracyjnej nałożył na nią jako przedsiębiorcę karę w wysokości 3.000 zł. Nadto za wykonanie niedozwolonego manewru zawracania kierowca został ukarany mandatem karnym w wysokości 200 zł. Podniosła, że istotnie nie uzyskała decyzji o odstępstwie od warunków określonych w zezwoleniu, spowodowane to było tym, że zmiany organizacji ruchu były zbyt częste i długotrwała procedura związana z uzyskaniem takiego zezwolenia nie pozwalała na uzyskanie go w terminie. zadeklarowała dokonanie stosownych zmian w zezwoleniu i zwróciła uwagę na to, że cofnięcie zezwolenia uniemożliwi jej prowadzenie działalności gospodarczej, doprowadzi do likwidacji firmy i likwidacji stanowisk pracy oraz pozbawi ją jedynego źródła utrzymania jej rodziny.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu powyższego odwołania utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną wskazano art. 18, art. 18b ust. 1, art. 18 ust. 2 pkt 3, art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. – o transporcie drogowym, § 4 – 7 i § 9 oraz § 10 załącznika Nr 1 do Rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 19 stycznia 2006r. w sprawie warunków i trybu wykonywania kontroli w zakresie przewozu drogowego (Dz. U. Nr 19, poz. 193) z późn. zm.) oraz art. 7, art. 77 i 138 § 1 pkt 1 kpa. Z uzasadnienia decyzji tego organu wynika, że podzielił on stanowisko organu I instancji zwracając uwagę na treść uregulowań art. 18 i 18b ustawy o transporcie drogowym wskazujących na to, że "wsiadanie i wysiadanie pasażerów odbywa się tylko na przystankach określonych w rozkładzie jazdy", że zabrania się "zabierania i wysadzania pasażerów poza przystankami określonymi w rozkładzie jazdy", na treść art. 24 ust. 4 tej ustawy obligującym organ do cofnięcia zezwolenia na wykonywanie przewozów w razie "naruszenia lub zmiany warunków, na jakich zezwolenie zostało wydane oraz określonych w zezwoleniu".

Na tę decyzję organu II instancji złożyła skargę D. Ś. wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji ją poprzedzającej. W uzasadnieniu skarżąca nie kwestionowała dokonanych ustaleń faktycznych podtrzymując zarzuty zawarte w odwołaniu i zwracając uwagę, że "w ostatnich kilku miesiącach Zarząd Transportu Publicznego nie udzielał uzgodnień dla przewoźników, których przebieg linii odbywał się ulicą W. z obsługą przystanku P. G.". Nadto podniosła, że - jej zdaniem – organ winien skorzystać z art. 90 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym i wezwać ją do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie tym bardziej, że ten sam organ dokonuje uzgodnień zasad "korzystania z przystanków autobusowych i przebiegu linii komunikacyjnej w K.", a "uzyskanie tych uzgodnień stanowiło jedyną barierę" w dopełnieniu przez nią formalności.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i powtórzyło swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p. p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 7 kpa i 77 § 1 kpa organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie jest uzasadniona.

Sąd zwraca uwagę na to, że ustawa z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym określa m.in. zasady podejmowania i wykonywania krajowego transportu drogowego, przy czym Rozdział 3 tej ustawy reguluje "Transport drogowy osób". I tak:

"Art. 18. 1. Wykonywanie przewozów regularnych i przewozów regularnych specjalnych wymaga zezwolenia (...)".

Wymogi zezwolenia zawarte są m.in. w art 22 ust. 1 pkt 1 i w art. 20 ust. 1 i 1a ustawy:

"Art. 22. 1. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym dołącza się:

1) proponowany rozkład jazdy uwzględniający przystanki (...)".

"Art. 20. 1. W zezwoleniu określa się w szczególności:

1) warunki wykonywania przewozów;

2) przebieg trasy przewozów, w tym miejscowości, w których znajdują się miejsca początkowe i docelowe przewozów;

3) miejscowości, w których znajdują się przystanki - przy przewozach regularnych osób.

1a. Załącznikiem do zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązujący rozkład jazdy."

Zasady wykonywania przewozów regularnych określa art. 18b, a w szczególności:

"Art. 18b. 1. Przewozy regularne w krajowym transporcie drogowym wykonywane są według następujących zasad: (...)

3) wsiadanie i wysiadanie pasażerów odbywa się tylko na przystankach określonych w rozkładzie jazdy;

(...)

7) zgodnie z warunkami przewozu osób określonymi w zezwoleniu, o którym mowa w art. 18.

2. Podczas wykonywania przewozów regularnych zabrania się:

(...)

3) zabierania i wysadzania pasażerów poza przystankami określonymi w rozkładzie jazdy;(...)

5) naruszania warunków przewozu osób określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 18."

Jest poza sporem to, że przedsiębiorca – D. Ś. uzyskała w dniu [...] 2003r. Zezwolenie Nr [...] na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej: K. – N. ważne do dnia [...] 2008r., w którym w pkt 1 zaznaczono, że "Zezwolenie jest ważne z obowiązującym rozkładem jazdy", jak również to, że posiadany przez kierowcę w dniu kontroli rozkład jazdy nie został uaktualniony i zawierał nie funkcjonujące przystanki "K. – K." i "K. ul. O/P", a nie zawierał przystanku "K. P. G." przy ul. S., na którym kierowca zatrzymał się zabierając pasażerów.

Z akt wynika, że Zarząd Dróg i Komunikacji pismem z dnia 22 czerwca 2005r. zawiadomił przedsiębiorcę D. Ś. o ustaleniu nowych zasad korzystania z przystanków autobusowych na terenie K. dla linii: N. – K. w związku z zamknięciem z dniem 18.06.2005r. ul. P. i likwidacją przystanków "K. – K." oraz "K. ul. O/P" zobowiązując przewoźnika do zawarcia umowy z Miejskim Przedsiębiorstwem Komunikacyjnym S.A. i Zarządem Gospodarki Komunalnej m.in. na partycypację w kosztach utrzymania przystanków "K. P. G." w obu kierunkach. Kolejnym pismem z dnia 10.10.2006r. powiadomiono przedsiębiorcę D. Ś. o ustaleniu nowych zasad korzystania z przystanków autobusowych na terenie K. na tej linii celem zawarcia stosownych umów na korzystanie z przystanków, przy czym oba pisma zawierają informację o tym, że: "przedstawienie ewentualnej propozycji lokalizacji zamiennej należy do przewoźnika".

Należy – zdaniem Sądu – zwrócić uwagę na treść art. 20a ust. 2 ustawy o możliwości wydania decyzji w sprawie odstępstwa od warunków określonych w zezwoleniu, jak i na treść art. art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy, z których wynika konieczność złożenia wniosku przedsiębiorcy czy posiadacza zezwolenia w tym zakresie:

"Art. 20a. 1. Warunków określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 18, nie stosuje się w przypadku wystąpienia niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności uniemożliwiających wykonywanie przewozów zgodnie z określonym w zezwoleniu przebiegiem trasy przewozów, w szczególności awarii sieci, robót drogowych, lub blokad drogowych.

2. W przypadku, gdy okoliczności uniemożliwiające wykonywanie przewozów, o których mowa w ust. 1, trwają dłużej niż 14 dni, organ właściwy w sprawach zezwoleń, na wniosek przedsiębiorcy, wydaje decyzję w sprawie odstępstwa od warunków określonych w zezwoleniu.(...)

4. Przepisy art. 20 i 22 stosuje się odpowiednio."

"Art. 24. (...)

2. Zezwolenie może być zmienione na wniosek jego posiadacza w razie zmiany:

1) przebiegu linii regularnej, rozkładu jazdy,(...)."

Z powyższego wynika też, że wniosek o zmianę zezwolenia winien zawierać odpowiednie załączniki - jak określone we wniosku o wydanie takiego zezwolenia", jak np. określone w art. 22 ust. 1 ustawy:

"Art. 22. 1. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym dołącza się:(...)

1) proponowany rozkład jazdy uwzględniający przystanki, (...)

3) potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków, dokonanego z ich właścicielami lub zarządzającymi;"

Tak więc z treści przytoczonych wyżej przepisów wynika, że składając wniosek o zmianę zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób przedsiębiorca jest zobowiązany m. in. do dołączenia nowego rozkładu jazdy uwzględniającego zmiany, a także potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z przystanków. Z kolei z akt administracyjnych wynika, że D. Ś. dwukrotnie składała wnioski o zmianę zezwolenia, ale dopiero po wielu miesiącach od otrzymania zawiadomień – pierwszy w dniu 19.12.2006r. i drugi w dniu 1 lutego 2007r., przy czym wnioski były niekompletne i z tego względu kierowano do skarżącej wezwania o ich uzupełnienie jak na k. 24 i 29 tych akt pouczając jednocześnie o terminie ich uzupełnienia i skutkach ich nie uzupełnienia w terminie.

Powyższe okoliczności pozostają bezsporne. Poza sporem pozostaje również to, że skarżąca nie uzupełniała wniosków, nie wnosiła o przedłużenie terminu i nie wyjaśniała pisemnie powodów niemożności wykonania żądanych od niej czynności.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę na treść art. ust. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym:

"4. Zezwolenie cofa się w razie:

(...)

2) naruszenia lub zmiany warunków, na jakich zezwolenie zostało wydane oraz określonych w zezwoleniu".

Mają więc – zdaniem Sądu - rację organy administracyjne, które podniosły, że organ jest zobowiązany do cofnięcia zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 24 ust. 4 pkt 2 powołanej wyżej ustawy o transporcie drogowym.

Sąd zauważa też, że organy wyjaśniły stan sprawy w sposób wnikliwy i wystarczający do przyjęcia, że przedsiębiorca naruszył warunki określone w zezwoleniu, albowiem nie dokonując zmiany tego zezwolenia, mimo pouczenia o konieczności dokonania takiej zmiany w przypadku dalszego wykonywania przewozów faktycznie wykonywał przewozy niezgodnie z posiadanym zezwoleniem.

Nie ma racji skarżąca zarzucając w skardze, iż organ winien najpierw wezwać ją do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie, albowiem zgodnie z treścią art. 90 ustawy o transporcie drogowym organ stwierdzając zaistnienie warunków określonych w art. 24 ust. 4 ustawy nie może zastosować art. 90 ust. 1, a zobowiązany jest do cofnięcia zezwolenia zgodnie z treścią art. 90 ust. 2 ustawy, albowiem przepis ten określa wprost obowiązek takiego zachowania organu:

"Art. 90. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzającej uchybienia organ udzielający licencji lub zezwolenia:

1) wzywa przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie;

2) cofa licencję lub zezwolenie, z zachowaniem warunków, o których mowa w art. 15 i art. 24 ust. 4-6."

Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zawiera żadnego zarzutu mogącego być uwzględnionym i stwierdził, że organy obu instancji wydając zaskarżone decyzje nie naruszyły prawa – a przeto skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.