Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 1109/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art.260, art. 246 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 09 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanowił: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B.

z dnia [...]. w przedmiocie odmowy zawieszenie postępowania egzekucyjnego skarżący złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj: zwolnienia od kosztów sądowych

i ustanowienia adwokata.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF oraz nadesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną o orzeczonym umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (orzeczenie z dnia 21 lipca 2012r.). Jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżący podał, że zamieszkuje w pokoju użyczonym przez syna, za co nie ponosi kosztów związanych z wynajmem oraz opłatami za mieszkanie. Otrzymuje zasiłek stały w wysokości 444,00 zł, który przeznacza na zakup żywności. Poza tym podał, że otrzymuje pomoc

od instytucji charytatywnych m.in. odzież i żywność z Kościoła. Oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Powołał się również na rozdzielność majątkową podnosząc, że z żoną pozostaje w faktycznej separacji. Ponadto jak wynika z załączonej dokumentacji medycznej wnioskodawca leczy

się neurologicznie i psychiatrycznie.

Postanowieniem z dnia 5 października 2012 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i oddalił wniosek skarżącego w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

W dniu 30 października 2012r. skarżący złożył sprzeciw od ww. postanowienia, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w całości. W uzasadnieniu wskazał, że jedyny jego dochód stanowił zasiłek w kwocie około 200 zł, jaki otrzymywał z MOPS. Obecnie nie uzyskuje już żadnych dochodów. Jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w PUP w Bydgoszczy bez prawa do zasiłku, na dowód czego załączył kopię decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszczy z dnia 23 sierpnia 2012r. Skarżący dodał, że zmarła mu żona i jest załamany. Oświadczył, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla siebie ponieść kosztów niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko, któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Sprzeciw wnoszony samodzielnie przez stronę nie wymaga co do zasady uzasadnienia.

Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Zwolnienie od kosztów jest instytucją nadzwyczajną, stanowiącą pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie uiścić kosztów sądowych. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku, lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe, pozbawione są środków do życia bądź posiadane przez nie środki są bardzo ograniczone i służą zaspokojeniu tylko podstawowych potrzeb życiowych. Wskazać przy tym należy, że ciężar dowodu, co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy, zaś wszystkie przedłożone dowody, w tym także oświadczenia stron, Sąd poddaje ocenie zgodnie

z zasadą swobodnej oceny dowodów. Kryteria tej oceny stanowią zaś wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego.

Po przeanalizowaniu sytuacji majątkowej oraz osobistej skarżącego, biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku oraz wynikające z akt sprawy, stwierdzić należy, że wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Na taką ocenę złożyły się następujące okoliczności: skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych, obecnie nie uzyskuje żadnego dochodu, korzysta

z pomocy syna oraz instytucji charytatywnych, leczy się neurologicznie

i psychiatrycznie.

W ocenie Sądu powyższe okoliczności przemawiają za uznaniem, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Uznając zatem, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.