Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 346/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 i pkt 3, art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Protokolant Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Gminy Gaworzyce z dnia 26 lutego 2013 r. Nr XXI/128/2013 w przedmiocie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Gaworzyce postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Gminy Gaworzyce na rzecz Wojewody Dolnośląskiego kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę na część uchwały Nr XXI/128/2013 Rady Gminy Gaworzyce z dnia 26 lutego 2013 r. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Gaworzyce.

Skarżący zarzucił podjęcie § 2 pkt 2, pkt 4, pkt 9 uchwały z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2012 poz. 391) oraz art. 379 pkt 2 Prawa ochrony środowiska w związku z art. 7 i art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Dalej zarzucił, że § 3 ust. 1 pkt 1 uchwały wydano z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 1 i ust. 2, art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz § 118 w zw. z § 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (Dz.U. Nr 100, poz. 908) w związku z art. 7 i art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewoda wskazał, że § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a w zakresie wyrażenia "z chodników", lit. d, lit. e uchwały podjęto z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 1 i ust. 2, art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i § 119 ust. 1 w zw. z § 143 załącznika do rozporządzenia w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" w związku z art. 7 i art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący zarzucił, że § 3 ust. 1 pkt 1 lit. c, ust. 2, § 9 ust. 1 i ust. 2, ust. 4 we fragmencie "oraz powiadomienia o tym gminy" uchwały w sposób istotny narusza art. 4 ust. 1 i ust. 2, art. 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz art. 7 i art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Dalej w skardze zarzucono, że § 5, § 12 ust. 1 pkt 1 uchwały podjęto z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w związku z art. 7 i art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący zarzucił podjęcie § 9 ust. 5, ust. 7 i ust. 8 uchwały z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 1 i ust. 2, art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w związku z art. 7 i art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Nadto skarżący zarzucił, że § 22 uchwały narusza art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w związku z art. 7 i art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a § 23 i § 24 uchwały podjęto z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w związku z art. 7 i art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności § 2 pkt 2, pkt 4 i pkt 9, § 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 lit. a we fragmencie "z chodników", lit. d, lit. e, ust. 2, § 5, § 12 ust. 1 pkt 1, § 9 ust. 1, ust. 2, ust. 4 we fragmencie "oraz powiadomienia o tym gminy", ust. 5, ust. 7 i ust. 8, § 22, § 23 i § 24 zaskarżonej uchwały oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych.

Odpowiadając na skargę strona przeciwna stwierdziła, że po otrzymaniu skargi Rada Gminy Gaworzyce ponownie przeanalizowała treść uchwały. Zgadzając się z argumentacją Wojewody Dolnośląskiego co do niezgodności analizowanych zapisów z przepisami prawa rada podjęła uchwałę Nr XXIII/142/2013 z dnia 29 kwietnia 2013 r. zmieniającą uchwałę Rady Gminy Gaworzyce Nr XXI/128/2013 w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Gaworzyce, którą uchyliła zaskarżone przez Wojewodę Dolnośląskiego zapisy uchwały, co powinno doprowadzić do wyeliminowania z obiegu prawnego zaskarżonych zapisów. Z tego powodu, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona przeciwna wniosła o wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania, ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe.

Pismem procesowym z dnia 17 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że organ nadzoru cofa skargę. Uzasadniając to oświadczenie podano, że Rada Gminy Gaworzyce w dniu 29 kwietnia 2013 r. podjęła uchwałę Nr XXIII/142/2013 zmieniającą uchwałę Rady Gminy Gaworzyce Nr XXI/128/2013 w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Gaworzyce. Uchwałą zmieniającą rada uchyliła kwestionowane przez wojewodę zapisy uchwały Nr XXI/128/2013. Równocześnie wojewoda uznał, iż uchwała Nr XXIII/142/2013 jest zgodna z prawem. Skutkiem tego z obrotu prawnego zostały wyeliminowane wadliwe zapisy zaskarżonej uchwały. Dodano, że Wójt Gminy Gaworzyce poinformował wojewodę, iż uchwała Nr XXI/128/2013 nie była wykonywana, a zatem skarga organu nadzoru stała się bezprzedmiotowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.

W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone przez Wojewodę Dolnośląskiego przepisy uchwały Nr XXI/128/2013 Rady Gminy Gaworzyce z dnia 26 lutego 2013 r. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Gaworzyce zostały przez Radę Gminy Gaworzyce wyeliminowane z obrotu prawnego. Dodatkowo należy zważyć, że organ wykonawczy gminy nie przystąpił do wykonywania zaskarżonej uchwały w kwestionowanym zakresie, wobec czego uchylenie zaskarżonych przepisów przez Radę Gminy Gaworzyce (uchwała z dnia 29 kwietnia 2013 r.) przyniosło zamierzony przez skarżącego skutek w postaci eliminacji przepisów prawa miejscowego sprzecznych z przepisami rangi ustawowej.

Należy dalej powiedzieć, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego zachodzi m.in. wtedy, kiedy w toku danego postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 5 lutego 2007 r., IV SA/Gl 927/06, Legalis). Zdaniem sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, skoro po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego doszło do skutecznego wyeliminowania zaskarżonych przepisów z obrotu prawnego, to nie ma potrzeby dalszego prowadzenia postępowania sądowego.

Odnosząc się zaś do pisma pełnomocnika skarżącego dotyczącego cofnięcia skargi, należy powiedzieć, że sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne, ponieważ zmierzałoby ono do obejścia prawa, tj. przepisów o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego z powodu jego bezprzedmiotowości. Godzi się bowiem zauważyć, że możliwość uwzględnienia skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy przez organ, którego akt zaskarżono wynika z przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a. Na skutek uwzględnienia skargi przez organ postępowanie staje się bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), a zatem nie może dojść na późniejszym etapie do bezprzedmiotowości postępowania z powodu cofnięcia skargi przez skarżącego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 161 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania wynika z przepisu art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a (pkt II sentencji postanowienia).