Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 934/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 934/09 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od stycznia 2004 r. do kwietnia 2005 r. postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2009 r. organ administracji przekazał do tutejszego Sądu skargę K. P., reprezentowanej przez pełnomocnika – radcę prawnego A. T., na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 października 2009 r. w przedmiocie zabezpieczenia na majątku kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od stycznia 2004 r. do kwietnia 2005 r.

W dniu 19 stycznia 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo, w którym radca prany A. T. poinformował, że w dniu 7 grudnia 2009 r. K. P. wypowiedziała udzielone mu pełnomocnictwo.

Wyrokiem z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 934/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję.

Powyższy wyrok wraz z pisemnym uzasadnieniem został wysłany skarżącej K. P. w dniu 23 marca 2010 r., zaś jego doręczenie nastąpiło w dniu 26 marca 2010 r.

W dniu 26 marca 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo adwokata P. L., w którym wniósł on o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Gdańsku

z dnia 18 marca 2010 r. i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.

Do pisma dołączono pełnomocnictwo z dnia 1 grudnia 2009 r.

Pismem z dnia 31 marca 2010 r. (w wykonaniu zarządzenia z dnia 26 marca

2010 r.) poinformowano pełnomocnika skarżącej, że wyrok z uzasadnieniem przesłano na adres strony skarżącej, zaś nowy pełnomocnik procesowy może na wniosek otrzymać odpis lub kserokopię.

Pismem z dnia 7 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do tutejszego Sądu zażalenie na zarządzenie z dnia 26 marca 2010 r. odmawiające doręczenia mu wyroku WSA w Gdańsku wraz z uzasadnieniem, ogłoszonego w dniu 18 marca 2010 r.

Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie pominięcie pełnomocnika strony postępowania, mimo, że w aktach sprawy złożone jest stosowne pełnomocnictwo procesowe.

W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego zarządzenia

i doręczenie przedmiotowego wyroku z uzasadnieniem na adres kancelarii.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje:

Na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", zażalenie jest środkiem odwoławczym, które przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Zażalenie przysługuje również na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 P.p.s.a.). Jako przykład takich rozstrzygnięć można wskazać zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2 P.p.s.a.) oraz zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej wniósł do tutejszego Sądu "zażalenie na zarządzenie z dnia 26 marca 2010 r. odmawiające doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wyroku WSA w Gdańsku wraz z uzasadnieniem, ogłoszonego

w dniu 18 marca 2010 r.".

Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, w dniu 26 marca 2010 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gdańsku, w odpowiedzi na wniosek adwokata P. L. o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Gdańsku z dnia 18 marca 2010 r.

i doręczenie tego wyroku z uzasadnieniem, wydał zarządzenie informujące, że ww. wyrok

z uzasadnieniem przesłano na adres strony skarżącej, zaś nowy pełnomocnik procesowy może na wniosek otrzymać odpis lub kserokopię.

O treści tego zarządzenia poinformowano pełnomocnika skarżącej pismem z dnia 31 marca 2010 r.

A zatem nie było to postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku, na które przysługuje zażalenie (art. 194 § 1 pkt 4 P.p.s.a.), a w zasadzie jedynie pismo informacyjne. Na takie zaś pismo zażalenie nie przysługuje.

WSA w Gdańsku nie podziela zawartego w zażaleniu zarzutu, że zarządzenie z dnia 26 marca 2010 r. zapadło z naruszeniem przepisów postępowania polegającym na pominięciu pełnomocnika strony postępowania. Należy bowiem wskazać, że zarówno

w dniu 18 marca 2010 r. (tj. w dniu ogłoszenia wyroku w sprawie I SA/Gd 934/09), jak

i w dniu 23 marca 2010 r. (tj. w dniu, w którym ww. wyrok wraz z pisemnym uzasadnieniem został wysłany skarżącej), WSA w Gdańsku nie posiadał wiedzy, że skarżąca K. P. ustanowiła nowego pełnomocnika, a zatem nie mógł go pominąć.

Tym samym doręczenie wydanego w niniejszej sprawie odpisu wyroku

z uzasadnieniem, dokonane w trybie art. 142 § 1 P.p.s.a., nastąpiło w sposób prawidłowy – bezpośrednio skarżącej K. P.

Na marginesie należy również zwrócić uwagę, że zażalenie jest środkiem, który wywiera skutek dewolutywny, polegający na przeniesieniu sprawy do sądu wyższej instancji ("Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego... – art. 194 § 1 P.p.s.a.). Tymczasem, jako adresata pisma z dnia 7 kwietnia 2010 r., pełnomocnik skarżącej wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła

w wyznaczonym terminie.

Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 P.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.