Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 18/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 656/22 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 14 lipca 2022 r. nr SO-IX.621.1.29.2022.DM w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

K. O., w skardze na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 14 lipca 2022 r. nr SO-IX.621.1.29.2022.DM, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Starogard Gdański z dnia 30 maja 2022 r., orzekającą o wymeldowaniu skarżącej z miejsca pobytu stałego, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej życiu rodzinnym i prywatnym, bowiem jej dzieci przebywają w spornym lokalu, gdzie są poddawane przemocy psychicznej ze strony P. i E. G. Prokuratura w Gdańsku – Wrzeszczu prowadzi już postępowanie z art. 207 K.k. pod sygn. akt PR 1 Ds.999/21.

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd stwierdził, że skarżąca, wnosząc o zastosowanie przedmiotowego środka ochrony tymczasowej, powołała się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej życiu rodzinnym i prywatnym, bowiem jej dzieci przebywają w spornym lokalu, gdzie są poddawane przemocy psychicznej. Nie odnosząc się do prawdziwości oświadczenia skarżącej o poddawaniu jej dzieci przemocy psychicznej przez uczestników postępowania w miejscu dotychczasowego miejsca stałego zameldowania skarżącej Sąd zauważył, że intencją skarżącej, uzasadniającej w powyższy sposób złożony wniosek, było uzyskanie dostępu do lokalu, z którego została wymeldowana, w celu kontaktu z dziećmi. Stwierdził zatem, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, czyli niewymeldowywanie skarżącej, skutku takiego by nie przyniosło. Zameldowanie nie stwarza bowiem – samo w sobie – prawa do przebywania w lokalu. Jest jedynie potwierdzeniem istniejącego stanu rzeczy. Natomiast kwestie kontaktu skarżącej z dziećmi leżą w gestii sądu rodzinnego i opiekuńczego i nie są determinowane zameldowaniem strony pod konkretnym adresem.

Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek, warunkujących możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia tj. art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i bezpodstawne przyjęcie, że wydanie zaskarżonej decyzji nie prowadzi do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pomimo istnienia, w ocenie skarżącej, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wynika z tego, że przed sądem administracyjnym wymagane jest wykazanie czy może wystąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To umożliwia sądowi administracyjnemu wstrzymanie wykonania decyzji.

W niniejszej sprawie należy mieć na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem o wstrzymanie wykonania. Otóż co do zasady, ewidencja ludności służąca rejestrowaniu pobytu, ma charakter wyłącznie porządkowy, co oznacza, że zameldowanie nie jest związane z rozstrzyganiem uprawnień (praw przedmiotowych i podmiotowych) do lokalu, ani tym samym prawa do przebywania w nim. Jedynym kryterium rozstrzygającym o wymeldowaniu jest ustalenie przez właściwy organ faktu, czy obywatel polski opuścił miejsce pobytu stałego albo opuścił miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się (art. 35 ustawy o ewidencji ludności). Związane jest to zatem z określonym stanem faktycznym, a nie prawnym.

W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które stwierdza jedynie pewien stan faktyczny, zatem posiada jedynie charakter ewidencyjny (por. postanowienia NSA: z dnia 22 kwietnia 2015 r., II OZ 307/15; z dnia 5 maja 2015 r., II OZ 374/15; z dnia 21 października 2020 r., II OZ 898/20; z dnia 2 grudnia 2020 r., II OSK 2764/20). Nie ma ona charakteru nieodwracalnego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.