Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1671/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 49b ust.1 i 3
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms ( spr. ) Sędziowie Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędzia del. NSA Tomasz Zbrojewski Protokolant Anna Sidorowska-Ciesielska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 59/10 w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. D.-K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.

Decyzją z dnia [...] września 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Warszawski Zachodni, na podstawie art. 49b ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), nakazał skarżącej rozbiórkę budynku gospodarczego - hydroforni o wymiarach ok. 4,20 x 2,80 m na działce nr ew. [...] przy ul. L. [...] w K. gm. S., zrealizowanego bez wymaganego zgłoszenia właściwemu organowi. W uzasadnieniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte z urzędu w sprawie zabudowy na działce nr ew. [...], stanowiącej własność skarżącej. Podczas kontroli stwierdzono, że w latach 1999-2000 wzniesiono bez wymaganego zgłoszenia budynek gospodarczy – hydrofornię, o powierzchni zabudowy ok. 10 m². Organ stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego, budowa tego obiektu wymagała zgłoszenia, a inwestor nie legitymuje się takim zgłoszeniem. Wobec tego, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Warszawski Zachodni nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia: zaświadczenia Wójta Gminy S. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz innych dokumentów określonych w art. 49b ust. 2 pkt. 1 Prawa budowlanego. Z uwagi na to, że inwestor nie wykonał nałożonego na niego obowiązku, organ na podstawie przepisu art. 49b ust. 1 i 3 Prawa budowlanego nakazał rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu gospodarczego- hydroforni.

Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Warszawski Zachodni z dnia [...] września 2009 r., podzielając w całości stanowisko organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że wobec braku zgłoszenia i możliwości legalizacji budynku gospodarczego – hydroforni, z uwagi na niedopełnienie przez skarżącą nałożonych obowiązków, należało nakazać rozbiórkę tego obiektu budowlanego, na podstawie art. 49b ust. 1 i 3 Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalając skargę, stwierdził ,że prawidłowe jest stanowisko organów, zgodnie z którym budynek gospodarczy - hydrofornia o pow. 10 m² jest obiektem budowlanym wymagającym zgłoszenia w świetle przepisów art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego oraz że budynek ten wybudowany został bez wymaganego zgłoszenia, co przyznała sama skarżąca. Zgłoszenie z dnia 28 kwietnia 1999r., na które powoływała się skarżąca dotyczyło innego budynku gospodarczego, a nie budynku hydroforni. W celu legalizacji obiektu hydroforni nałożono na skarżącą obowiązek, o którym mowa w art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego, przedstawienia określonych dokumentów. Obowiązek ten nie został wykonany. Skarżąca nie złożyła w szczególności zaświadczenia potwierdzającego zgodność inwestycji z planem, mimo że była do tego zobowiązana, twierdząc, że bez mapy zasadniczej, na której wprowadzono by obiekty wzniesione przez nią, niecelowe jest ubieganie się o takie zaświadczenie. Wobec tego prawidłowo nakazano rozbiórkę obiektu, na podstawie art. 49b ust. 1 i 3 Prawa budowlanego.

W skardze kasacyjnej od wyroku skarżąca zarzuciła naruszenie art. 49b ust. 1, 2 i 3 pkt 1 Prawa budowlanego oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Skarżąca podniosła, że organy powinny zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, od którego uzależniony był wynik sprawy, a więc do czasu otrzymania przez skarżącą stosownego zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca wskazała na niemożność uzyskania we wskazanym przez organ nadzoru budowlanego terminie, odpowiedniego zaświadczenia.

Przytaczając takie podstawy kasacyjne skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Podnoszone w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 49b ust. 1, 2 i 3 pkt 1 Prawa budowlanego oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. sprowadzają się do tego, że zdaniem skarżącej organy nie powinny wydawać nakazu rozbiórki obiektu do czasu rozstrzygnięcia kwestii zagadnienia wstępnego i otrzymania przez skarżącą zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Bezspornym w rozpoznawanej sprawie jest to, że budynek gospodarczy – hydrofornia o wymiarach ok. 4,20 x 2,80m i pow. 10 m2, usytuowany na działce nr ew. [...] przy ul. L. [...]w K. gm. S. został wybudowany bez wymaganego zgłoszenia. W przypadku wybudowania obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia organ nadzoru budowlanego orzeka rozbiórkę tego obiektu, chyba że budowa obiektu jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza innych przepisów, w tym techniczno – budowlanych (art. 49b ust. 1 i 2 Prawa budowlanego). Tym samym organy są zobowiązane do dokonania oceny obiektu budowlanego pod kątem możliwości jego legalizacji. Obowiązki inwestora, których spełnienie jest wymagane do legalizacji obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego zezwolenia zostały określone w art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego. W przypadku ich niespełnienia organ nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego, zgodnie z art. 49b ust. 1 w związku z ust. 3 Prawa budowlanego.

W rozpoznawanej sprawie zasadnie organy nadzoru budowlanego zobowiązały skarżącą, w związku wybudowaniem obiektu bez zgłoszenia, do przedłożenia zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dokumentów określonych w art. 49b ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego oraz projektu zagospodarowania działki. Skoro skarżąca w zakreślonym terminie nie przedstawiła tych dokumentów, prawidłowo organy nadzoru budowlanego nakazały rozbiórkę obiektu gospodarczego – hydroforni, na podstawie art. 49b ust.1 w związku z art. 49b ust .3 Prawa budowlanego.

Nie można podzielić zarzutów skarżącej, że Sąd pierwszej instancji wadliwie przyjął, iż organy nie były zobowiązane do zawieszenia postępowania w sprawie legalizacji obiektu do czasu otrzymania przez właścicielkę obiektu stosownego zaświadczenia. Z akt sprawy wynika, że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zawieszenie postępowania, z uwagi na brak możliwości wykonania nałożonego obowiązku – niemożność wydania przez gminę odpowiedniego zaświadczenia. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu Warszawskiego Zachodniego odmówił zawieszenia postępowania w tej sprawie, wskazując, że postępowanie to nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, z uwagi na to, iż skarżąca nie wystąpiła do stosownego organu z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po rozpatrzeniu zażalenia, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2009 r., co oznaczało, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania stało się ostateczne i wykonalne. W takich okolicznościach sprawy, skoro nie zachodziły przesłanki do zawieszenia postępowania i postępowanie w tej sprawie nie zostało zawieszone, a skarżąca nie przedstawiła żądanych dokumentów w tym zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miał podstawy do nakazania rozbiórki obiektu. Takie działanie organu nadzoru budowlanego było prawidłowe, ponieważ organ działał w oparciu o ostateczne postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Prawidłowość postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie została podważona w toku kontroli sądowej, albowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 lutego 2010 r. oddalił skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu Warszawskiego Zachodniego z dnia [...] lipca 2009 r. o odmowie zawieszenia postępowania. Skarga kasacyjna od tego wyroku została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 październik 2011 r., sygn. akt II OSK 1401/10.

Mając powyższe względy na uwadze należy uznać, że zarzuty podnoszone w skardze kasacyjnej nie są zasadne, a stanowisko Sądu pierwszej instancji, ze zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, jest prawidłowe.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.