Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 573/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2 art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego;


UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo procesowe, w którym W. J. zażądał ustanowienia adwokata z urzędu. Wraz z tym pismem skarżący przedłożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie podniósł, że jest osobą niepełnosprawną i uskarża się na liczne poważne schorzenia. Wskazał także, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (poza mieszkaniem o powierzchni 28,15 m2) i utrzymuje się z renty w kwocie brutto 998 zł (netto 852,14 zł) oraz z przyznanego dodatku mieszkaniowego. Nadto wnioskodawca wyszczególnił ponoszone koszty utrzymania z tytułu opłat stałych podając, że wydatkuje 314,92 zł na czynsz oraz 35,93 zł, 58,31 zł, 5,90 zł i 25 zł w ramach należności odpowiednio za: energię elektryczną, gaz, radio i telefon.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Odnosząc się do wniosku W.J. należy w pierwszej kolejności przywołać zasady wynikające z art. 246 §1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Stosownie do ich brzmienia, przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie całkowitym (obejmującym, zgodnie z art. 245 §2 p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym miejscu trzeba zaznaczyć, że skarżący ubiegał się już w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy i po rozpoznaniu złożonego przezeń wniosku został zwolniony od kosztów sądowych mocą postanowienia Sądu wydanego w dniu 14 maja 2014 r. (karty nr 21-23 akt sprawy).

W tym stanie rzeczy uznać przyjdzie, że niniejszy, kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy - choć w formularzu "PPF" skarżący określił, że wnosi o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika oraz (powtórnie) o zwolnienie od kosztów sądowych - obejmuje faktycznie tylko ustanowienie adwokata.

Nie budzi jednak wątpliwości, że wniosek ten należało rozpoznać stosując przesłankę określoną w art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. Ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla skarżącego w przypadku, gdy jest on już w sprawie zwolniony od kosztów sądowych poskutkowałoby bowiem sytuacją, w której skorzystałby on faktycznie z całkowitego zakresu prawa pomocy (to jest obejmującego zarówno zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie zastępcy procesowego).

Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej W. J. doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdzają złożone przezeń dokumenty źródłowe - jest osobą niepełnosprawną (vide: orzeczenie - karta nr 6 akt sprawy), uskarża się na zły stan zdrowia (patrz: dokumentacja medyczna - karty nr 7-12 akt sprawy) i utrzymuje się z renty w kwocie netto zaledwie 852,14 zł (vide: decyzja ZUS - karta nr 13 akt sprawy) i z dodatku mieszkaniowego.

Uwzględniwszy zatem wysokość deklarowanych przezeń kosztów z tytułu opłat stałych, do czego należy wszak doliczyć wydatki jakie wiążą się zazwyczaj z wyżywieniem, zakupem środków czystości, odzieży oraz leków (jest osobą schorowaną), stwierdzić przyjdzie, że nie jest w stanie poczynić w zasadzie żadnych oszczędności.

W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie jakichkolwiek należności związanych z niniejszym postępowaniem sądowym (w tym wydatków jakie wiążą się z udziałem w sprawie adwokata), przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.