Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 71/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak - Siuda Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.) Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2006r. sprawy ze skargi W. i J. S. oraz U. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 151 § 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania W. i J. S. oraz U. M. od decyzji Starosty z dnia [...] znak [...], odmawiającej uchylenia decyzji Starosty z dnia [...] znak [...], zezwalającej D. i G. C. oraz S. E. na przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dobudową klatki schodowej i nadbudową poddasza przy ul. [...] w , zmienioną następnie decyzjami z dnia [...], znak [...], oraz [...],znak [...], oraz stwierdzającej, że wydanie decyzji z dnia [...] nastąpiło z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 kpa - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż odwołujący W. i J. S. oraz U. M. zarzucili że: 1) według organu I instancji nie nastąpiło zbliżenie istniejącego budynku do granicy z ich nieruchomością. Odwołujący wskazują że istniejący budynek został wybudowany w latach [...] ubiegłego stulecia z naruszeniem obowiązujących przepisów dotyczących odległości budynków od granic działek, 2) zatwierdzono projekt nieodpowiadający zapisowi w planie zagospodarowania przestrzennego miasta, gdzie dla przedmiotowego terenu budynki winny mieć pokrycie dachu z dachówki w kolorze czerwonym natomiast w projekcie zaprojektowano pokrycie z dachówki [...], 3) organ I instancji nie dokonał analizy wynikającej z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem odwołujących nadbudowa powoduje niedopuszczalne zacienianie ich domu i ogrodu, 4) zgoda Ministra na odstępstwo dotyczące wykonania docieplenia budynku została udzielona na docieplenie ściany bez otworów, natomiast ściana od strony wspólnej jest ścianą posiadającą otwory okienne, 5) okapy zaprojektowanego dachu wystają poza lico domu [...] cm, powyższe spowoduje, że przy odległości ściany budynku [...] m od granicy działki i wysunięciu okapu o cm śnieg będzie spadał na ich nieruchomość.

Organ odwoławczy odnosząc się do podniesionych zarzutów stwierdził, że decyzją ostateczną z dnia [...] znak [...] uchylającą decyzję organu I instancji z dnia [...] znak [...] uzupełnioną decyzją z dnia [...] znak [...] Wojewoda nałożył na organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy obowiązek dokonania analizy lokalizacji budynku w oparciu o przepisy § 12 ust. 3 i § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Organ I instancji zawiadomił w dniu [...] znak [...] na podstawie art. 10 § 1 kpa strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem i dowodami w sprawie. Odwołujący zapoznali się z materiałem dowodowym i zgłosili zastrzeżenia w piśmie z dnia [...] wskazując, że projekt zamierzonej inwestycji rażąco narusza: 1) § 12 ust. 1 i § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, 2) okapy znajdują się zbyt blisko od granicy działki, 3) w piśmie do Ministra Infrastruktury organ I instancji nieprawidłowo określił odległości budynku rozbudowywanego od granic działki, 4) zgoda Ministra na odstępstwo odnosiła się do ściany bez otworów, natomiast ściana od strony granicy posiada otwory okienne, 5) zamiana luksferów na klatce schodowej nie odpowiada stanowi faktycznemu.

Organ I instancji w swojej decyzji ustosunkował się do przedłożonych zarzutów wyjaśniając, że nadbudowa budynku i dobudowa klatki schodowej nie spowodowała zbliżenia budynku do granicy działki. Obowiązujący dla tego terenu plan zagospodarowania przestrzennego zaleca nadbudowę budynków o wysoki dach tak, aby budynek nie przekroczył wysokości 14 m. Istniejąca ściana od strony sąsiada posiadała już otwory okienne. Nadbudowa i rozbudowa spornego budynku nie powoduje niedopuszczalnego zacieniania budynku odwołujących, co potwierdza opracowana przez inwestora analiza zacienienia. Okapy wystają poza lico ścian [...] cm, co nie powoduje zbliżenia całego budynku do granicy działki.

Organ I instancji uznał że decyzja z dnia [...] oraz następne udzielające pozwolenia na budowę i rozbudowę budynku mieszkalnego zostały wydane z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 kpa, ponieważ odwołujący nie uczestniczyli na prawach strony w tych postępowaniach, ale po dokonaniu pełnej analizy materiału dowodowego stwierdził na podstawie art. 146 § 2 kpa, że nie uchyla się decyzji w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Organ odwoławczy stwierdził, że podziela stanowisko organu I instancji wyrażone w zaskarżonej decyzji, jednocześnie w celu wykluczenia jakichkolwiek zarzutów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego przeprowadzono nowy dowód przedstawiony przez inwestora w toku postępowania odwoławczego, a mianowicie opinię z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Zgodnie z przepisem § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.) - przy nadbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków istniejących lub ich części wymagania o których mowa w § 1, mogą być spełnione w inny sposób niż podany w rozporządzeniu stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz ds. zabezpieczeń p.poż. uzgodnionych z właściwym Komendantem Państwowej Straży Pożarnej.

W rozpoznawanej sprawie ze względu na bliską odległość narożnika budynku rozbudowywanego od granic działki wynoszącą [...] m i nie zachowania wzajemnej odległości między budynkami wymóg opracowania ekspertyz z zakresu bezpieczeństwa pożarowego stał się koniecznością.

Strony zostały powiadomione, że w powyższej sprawie został przedłożony przez inwestora nowy dowód tj. opinia z zakresu ochrony przeciwpożarowej opracowana przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń p.poż. Odwołujący po zapoznaniu się z całością akt postępowania odwoławczego przedstawili własne stanowisko oraz przygotowaną na ich zlecenie opinię rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych.

W związku z tym, że przedłożone przez inwestorów i odwołujących opinie były w swej treści niejednoznaczne organ odwoławczy wystąpił do Komendanta Państwowej Straży Pożarnej o zajęcie stanowiska dotyczącego bezpieczeństwa pożarowego rozbudowywanego budynku i budynku sąsiedniego. W piśmie z dnia [...] Komenda Państwowej Straży Pożarnej w oparciu o przedłożone opinie rzeczoznawców oraz dokumentację techniczną rozbudowywanego budynku podzieliła argumenty zawarte w opinii rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych opracowanej na zlecenie inwestorów, potwierdzając brak wzrostu zagrożenia pożarowego dla budynku usytuowanego na działce nr [...],

w związku z przebudową obiektu usytuowanego na działce nr [...].

Inwestor przedłożył również ekspertyzę techniczną w zakresie nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych z której wynika, że budynek skarżących ma zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy

w godzinach od 7,00 - 17,00. Z analizy materiału dowodowego wynika, że projektowana rozbudowa budynku na nieruchomości przy ul. [...] nie wpłynie niekorzystnie na sposób użytkowania nieruchomości skarżących przy

ul. [...] i dlatego mimo wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] znak [...] oraz następnych zmieniających tę decyzję z naruszeniem przepisu art. 10 § 1 kpa poprzez nie zapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu, co dało podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o przepisy art. 145 § 1 pkt 1 kpa, to zgodnie z art. 146 § 2 kpa nie uchyla się decyzji jeżeli w wyniku wznowienia mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyli W. i J. S. oraz U. M., wnosząc o jej uchylenie i zarzucając, że została wydana z naruszeniem prawa.

Skarżący wskazali, że Starosta wydając decyzję o pozwoleniu na przebudowę i nadbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego nie uznał ich za stronę postępowania, pozbawiając tym samym prawa do czynnego udziału

w postępowaniu i możliwości składania zastrzeżeń i uwag dotyczących rozwiązań projektowych i złożenia odwołania. Decyzja o pozwoleniu na budowę narusza

w sposób rażący przepisy ustawy Prawo budowlane, (Dz.U z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690, ze zm.) oraz kodeksu postępowania administracyjnego. Na żadnym z etapów późniejszego postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ I instancji - Starostę oraz organ II instancji - Wojewodę, nie ustosunkowano się do wszystkich uwag, zarzutów i argumentów podważających wiarygodność i prawdziwość składanych przez inwestorów wyjaśnień, dowodów i dodatkowych opracowań.

Zdaniem skarżących decyzja o pozwoleniu na przebudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego zakłada w części projektu budowlanego zbliżenie się nowoprojektowanych części budynku na odległość [...] m od granicy ich działki, co narusza § 12 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W takim przypadku przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ I instancji winien na wniosek inwestora przeprowadzić, czego nie uczynił, postępowanie administracyjne zmierzające do uzyskania zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, w przypadku jeżeli uznano by, że uzyskanie takiego odstępstwa jest tzw. "przypadkiem szczególnie uzasadnionym" (art. 9 Prawa budowlanego). Poza tym mając na uwadze wykonanie dokumentacji projektowej z naruszeniem warunków technicznych, organ I instancji zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego powinien uznać skarżących za stronę, ponieważ ich nieruchomość znajdowała się w ,.obszarze oddziaływania" nadbudowywanego obiektu, a także z uwagi na art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, stanowiący, że obiekt budowlany należy projektować i budować zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, zapewniając też "poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich''.

W ocenie skarżących organ I instancji kolejnymi decyzjami podejmowanymi w sprawie notorycznie odmawiał uznania ich za stronę jak również wznowienia postępowania. W tym czasie trwała przebudowa i nadbudowa budynku na podstawie wydanej w "ten sposób" decyzji o pozwoleniu na budowę i następowały tzw. ,,nieodwracalne skutki prawne". Po uznaniu skarżących za stronę decyzją Wojewody, Starosta wznowił postępowanie w sprawie uznając że są stroną "z nakazu wojewody". W wyniku tendencyjnie i jednostronnie prowadzonego postępowania skarżących pozbawiono możliwości uzyskania

w organach nadzoru budowlanego postanowienia o wstrzymaniu prac budowlanych, które trwały cały czas, a obecnie są zakończone i nastąpiły nieodwracalne skutki prawne.

Skarżący podkreślili, że Starosta, jako organ I instancji wydał decyzję ostateczną zezwalającą na przebudowę i nadbudowę przedmiotowego, budynku w dniu [...]. Projekt budowlany jako załącznik i integralna część tej decyzji zakładał również ocieplenie domu, co było rzeczą oczywistą inaczej decyzja nie mogła być wydana "w normalnych'' warunkach. Treść decyzji o pozwoleniu na budowę wyłącza jednak wykonanie docieplenia budynku. Jest to rozstrzygnięcie pozbawione podstawy prawnej, naruszające obowiązujące przepisy techniczno-budowlane nakazujące projektowanie i budowanie obiektów mieszkalnych zgodnie z normami dotyczącymi ochrony cieplnej obiektów. W dniu [...] a więc około [...] miesiące po wydaniu spornej decyzji o pozwoleniu na budowę Starosta udzielił zgody na odstępstwo od przepisów warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki.

Wojewoda jako organ II instancji, rozpatrując odwołanie od decyzji Starosty w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zezwalającej na przebudowę i nadbudowę spornej inwestycji i utrzymujący tę decyzję w mocy, nie wziął po uwagę tego, że wykonanie projektu nastąpiło niezgodnie z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego. Ustalenia szczegółowe planu nakazują pokrycie dachów budynków dachówką w kolorze czerwonym a zatwierdzony projekt zakładał pokrycie dachowe w kolorze ciemny brąz. Poza tym decyzję o pozwoleniu na budowę wydano na podstawie dokumentacji projektowej, której projekt zagospodarowania terenu wykonany został na nieaktualnym podkładzie geodezyjnym, (mapa sytuacyjno-wysokościowa) nie nadającym się do celów projektowych. Treść tej klauzuli wpisana jest na mapie i stanowi zawartość tzw. ,,czerwonej pieczątki''.

Naruszono też § 13 ust. 1 "warunków technicznych" odnośnie kąta przesłaniania, na co wielokrotnie wskazywano łącznie z przedstawieniem graficznym wyznaczenia wysokości przesłaniania obiektu. Nieprawidłowe usytuowanie nadbudowy jest bezpośrednią przyczyną zacienienia domu oraz ogrodu skarżących, co w znacznym stopniu obniża wartość oraz standard domu i działki. Nadto zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych uzyskano około [...] miesięcy po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. We wniosku przesłanym do Ministerstwa Infrastruktury jak i w postanowieniu Starosty z dnia [...] podano nieprawidłowe odległości od granicy działki wskazując, że ''najbliższa odległość od działki nr [...] wynosi [...] m, a po ociepleniu wyniesie [...] m". Według stanu faktycznego najbliższa odległość od granicy z działką skarżących wynosiła [...]m,

a po ociepleniu wynosi [...]m. W obu postanowieniach udzielono zgody na ocieplenie ściany bez otworów okiennych. Ściana o której mowa posiada otwory okienne.

Nadto brak jest zgody Ministra Infrastruktury na odstępstwo polegające na niezgodnym z obowiązującymi przepisami zbliżeniu się nadbudowaną częścią budynku do granicy działki skarżących. Powinno być [...] m. W dokumentacji projektant wykazał [...] m a w rzeczywistości jest [...] m.

Poza tym zgoda na zbliżenie się warstwą styropianu do granicy działki skarżących w sytuacji braku zgody i braku upoważnienia ministra do wyrażenia zgody na zbliżenie się ścianą nadbudowanej części obiektu jest rażącym naruszeniem przepisów budowlanych i prawnych oraz nadużyciem kompetencji.

W ścianie tej zaprojektowano bez uzyskania odstępstwa i wykonano otwory okienne. Okapy połaci dachowej dodatkowo zmniejszają odległości od działki skarżących

o około [...] m, na co stanowi również odstępstwo na które nie pozwala § 12, ust. 5 "warunków technicznych", dopuszczający pomniejszenie odległości przez wystające okapy i gzymsy tylko w wypadku zachowania normatywnych [...] m odległości od sąsiednich działek. Zbyt mała odległość okapu od działki skarżących tj. [...] m powoduje osuwanie się śniegu na ich działkę, a co się z tym wiąże, istnieje bezpośrednia możliwość zagrożenia życia dla osób znajdujących się w tym obszarze.

Niezależnie od powyższego Wojewoda utrzymując zaskarżaną decyzję Starosty w mocy, nie zauważył wielu nieprawidłowości w postępowaniu przed organem I instancji popełnionych przed i po fakcie wydania inkryminowanych decyzji. Nie uchylił tych decyzji, choć zdaniem skarżących powinien, tylko uznał, że inwestor może sobie dowolnie uzupełniać wadliwą i niepełną dokumentację techniczną już po fakcie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji, która umożliwia inwestorowi rozpoczęcie prac budowlanych. Kontynuowanie i faktyczne zakończenie tej inwestycji zostało też w sposób nieprawny umożliwione przez organ I i II instancji.

Oprócz tego Wojewoda, jako organ odwoławczy zgadzając się z tymi nieprawidłowościami sam popełnił następne. Po wydaniu wszystkich decyzji administracyjnych przez organ I instancji, po wydaniu decyzji odmowy uchylenia swojej decyzji przez Starostę, po stwierdzeniu faktów uzupełniania dokumentów i poprawiania dokumentacji budowlanej, które miały miejsce po wydaniu decyzji ostatecznej, przed wydaniem decyzji utrzymującej w mocy decyzję starosty, przyjmuje jako organ II instancji kolejne dokumenty i uzupełnienia w tej sprawie. Organ odwoławczy przyjmuje, dostarczoną mu przez inwestora opinię rzeczoznawcy z zakresu ochrony przeciwpożarowej, opinię, która powinna być przedłożona organowi I instancji przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, jako część wymaganej dokumentacji projektowej.

Przepis art. 136 kpa pozwala organowi II instancji przeprowadzić, na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów

i materiałów w sprawie. Organ przyjmuje część brakującej dokumentacji projektowej jako "nowy dowód" w sprawie. Przyjmując ten "nowy dowód" organ odwoławczy wskazuje jasno, że być może można wydać decyzję o pozwoleniu na budowę bez jakiejkolwiek dokumentacji projektowej, a w razie złożenia odwołania przez strony inwestor sam z siebie uzupełni te "nieistotne" braki. Przeprowadzenie dodatkowego postępowania administracyjnego w sprawie uzyskania takich "nowych dowodów" zgodnie z art. 136, zdaniem organu II instancji też nie jest potrzebne, bo takiego nie przeprowadził.

Poza tym Wojewoda nie zawiadomił skarżących przed wydaniem przedmiotowej decyzji o złożeniu przez inwestora .nowego dowodu" w sprawie, czyli ekspertyzy technicznej w zakresie nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych.

Z tego też powodu skarżący nie mieli możliwości ustosunkowania się do tego opracowania, czym ponownie naruszono art. 10 § 1 kpa.

Organ odwoławczy przyjął w uzasadnieniu, że zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (...) przy nadbudowie, przebudowie

i zmianie sposobu użytkowania budynków istniejących lub ich części, wymagania

o których mowa w § 1, mogą być spełnione w inny sposób niż podany

w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń p.poż. uzgodnionych z właściwym Komendantem Państwowej Straży Pożarnej'' wskazując tym samym, iż ekspertyza taka powinna zostać złożona przez inwestora razem z pozostałymi częściami kompletnej dokumentacji projektowej łącznie z wnioskiem o uzyskanie tej decyzji, przed jej wydaniem.

Wojewoda przed wydaniem zaskarżanej decyzji przyjął jako ,,nowy dowód'' część brakującej dokumentacji projektowej w formie opinii p.poż. nie zauważając, że opracowanie to zostało wykonane i podpisane tylko przez rzeczoznawcę ds. p.poż. bez wymaganego prawem uzupełnienia tej opinii przez rzeczoznawcę budowlanego (§ 2 ust. 2 warunków technicznych). Opinia ta (nie ekspertyza) nie została uzgodniona w wymaganym prawem trybie przez Komendanta Państwowej Straży Pożarnej, właśnie z uwagi na brak wymaganej w tym przypadku dodatkowej ekspertyzy wykonanej przez rzeczoznawcę budowlanego i fakt, iż została wykonana po uzyskaniu przez inwestora ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Stwierdzenia o takiej treści zawarto w pismach Komendy Głównej i Komendy Państwowej Straży Pożarnej kierowanych do Wojewody oraz osób skarżących i znajdują się one w aktach sprawy. Obie opinie p.poż, zarówno wykonana na zlecenie inwestorów jak i wykonana na zlecenie osób skarżących wskazują na fakt nie zachowania wymaganej odległości między budynkami (8 m), wskazane są też niedociągnięcia i nieprawidłowości znajdujące się w rozwiązaniach projektowych zatwierdzonych i przyjętych przez urząd do realizacji inwestycji. Należy też zwrócić uwagę na fakt, iż w związku z nie zachowaniem wymaganej odległości między budynkami ściana w nadbudowanym budynku nie spełnia również ostrych wymagań ściany oddzielenia p.poż. Ocieplona jest zwykłym styropianem, otwory okienne są nie zabezpieczone. "Zetknięcie" tej ściany następuje z dachem o palnej i nie zabezpieczonej konstrukcji [...]. Organ II instancji rozpatrując "nowe dowody" w tej sprawie przyjął za wiarygodne i realne w zastosowaniu, wnioski opinii wykonanej na zlecenie inwestora, w której przyjęto, że najbardziej prawdopodobnym scenariuszem byłoby zlokalizowanie pożaru przed fazą rozgorzenia, a najbliższa jednostka Ratowniczo-Gaśnicza odległa jest o [...] km od opisywanych budynków.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:.

Odnosząc się do poniesionych zarzutów należy stwierdzić, że wzruszanie ostatecznych decyzji administracyjnych może nastąpić tylko w trybie nadzwyczajnym wznowienia postępowania (art. 145 kpa), stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 kpa), zmiany lub uchylenia decyzji (art. 154, 155 kpa). Możliwe jest także uchylanie takich decyzji na podstawie przepisów szczególnych (art. 163 kpa).

W rozpoznawanej sprawie doszło do wznowienia postępowania po stwierdzeniu, że W. i J. S. oraz U. M. pozbawiono uczestnictwa w sprawie

w charakterze strony pomimo, że w świetle obowiązujących przepisów powinni wziąć udział w postępowaniu, z uwagi na to, że władają sąsiednią nieruchomością i wynik postępowania dotyczy ich praw.

Postanowieniem z dnia [...] Starosta , działając na podstawie art. 149 kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 kpa wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną Starosty z dnia [...], znak [...], zezwalającej D. i G. C. oraz S. E. na przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dobudową klatki schodowej i nadbudową poddasza przy ul. [...] w [...], uznając, że W. i J. S. oraz U. M. winni być uznani za stronę w postępowaniu. Postępowanie zakończone decyzją ostateczną Starosty z dnia [...], zostało wszczęte na podstawie wniosku z dnia [...], który określał planowaną inwestycję jako nadbudowę budynku jednorodzinnego z wyłączeniem ocieplenia. Dlatego też organ I instancji wydając w dniu [...] decyzję o pozwoleniu na budowę zezwolił na przebudowę i nadbudowę budynku jednorodzinnego podkreślając w sentencji decyzji, że przedmiot rozstrzygnięcia nie obejmuje ocieplenia budynku. Decyzja ta została następnie zmieniona decyzjami z dnia [...], znak [...] i [...], znak [...], które dotyczyły stolarki budowlanej, drzwi balkonowych, przewodów kominowych i zmiany luksferów.

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 kpa postępowanie administracyjne można wznowić tylko w sprawie zakończonej decyzją ostateczną.

W związku z tym przedmiotowe postępowanie prowadzone w trybie nadzwyczajnym wznowienia postępowania mogło objąć swoim zakresem tylko to, co stanowiło przedmiot decyzji ostatecznej o zatwierdzeniu projektu i pozwoleniu na budowę, a mianowicie przebudowę i nadbudowę budynku jednorodzinnego. Granice postępowania tworzy więc sprawa tożsama pod względem podmiotowym, przedmiotowym i podstawy prawnej.

Natomiast zamiar ocieplenia budynku inwestorzy uczynili przedmiotem zgłoszenia w dniu [...] robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę w trybie art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Zatem zgłoszenie to nastąpiło gdy decyzja z dnia [...], znak [...], dotycząca przebudowy i nadbudowy budynku była już ostateczna.

Starosta postanowieniem z dnia [...], działając na podstawie art. 149 kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 kpa wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną Starosty z dnia [...], znak [...]. Zgodnie z obowiązującymi przepisami organ prowadzący postępowanie po wydaniu orzeczenia o jego wznowieniu działa według przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących postępowania przed organem I instancji.

W toku postępowania w przed organem I instancji inwestorzy dniu [...] przedstawili analizę nasłonecznienia z której wynika, że pomieszczenia mieszkalne z oknami w południowo-zachodniej ścianie budynku sąsiadującego

z rozbudowywanym obiektem mają zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej

3 godziny w dniach równonocy, w godzinach od 7 do 17. Spełnione tym samym są wymogi zawarte w § 60 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia

12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.).

W decyzji z dnia [...] organ I instancji odmawiając uchylenia decyzji o pozwoleniu na przebudowę i nadbudowę oraz stwierdzając, że została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 kpa odniósł się do podnoszonych zarzutów i wyjaśnił, że: 1) nadbudowa budynku i dobudowa klatki chodowej nie spowodowała zbliżenia do granicy sąsiedniej nieruchomości na której znajduje się budynek skarżących, 2) obowiązujący dla tego obszaru plan zagospodarowania przestrzennego zaleca nadbudowę wysokich dachów istniejących do wysokości

14 m, budynek inwestorów będzie miał [...]m, 3) rozbudowywany budynek nie powoduje oddziaływania na sąsiednie nieruchomości w świetle przepisów szczególnych, 4) ściana budynku nadbudowywanego, istniejącego już wcześniej od strony nieruchomości skarżących posiadała już otwory okienne, 5) okap projektowanego dachu wystaje poza lico ściany [...] cm, co spełnia wymogi § 12 ust. 5 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...).

Organ I instancji w swojej decyzji odniósł się także do kwestii zbliżenia narożnika budynku inwestorów po jego ociepleniu do budynku skarżących wskazując, że organ posiadał zgodę Ministra Infrastruktury na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie choć Minister Infrastruktury błędnie ocenił załącznik do wniosku o zgodę na odstępstwo, gdyż nie wynikało z niego, czy ściana posiadała otwory, czy nie.

W konsekwencji organ I instancji przyjął, że pomimo braku udziału strony mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej

i dlatego zastosowanie ma art. 146 § 2 kpa.

Organ odwoławczy w decyzji z dnia [...] podzielił stanowisko organu I instancji i jednocześnie jak wyjaśnił w celu wykluczenia jakichkolwiek zarzutów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego dopuścił nowy dowód,

a mianowicie opinię z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Opinie taką przedstawili zarówno inwestorzy jak i skarżący. W związku z tym, że były one w konkluzjach niejednoznaczne organ odwoławczy zwrócił się do Komendanta Państwowej Straży Pożarnej o zajęcie stanowiska. Organ ten stwierdził, że nie wzrosło zagrożenie pożarowe dla budynku skarżących, choć jak zaznaczył w tym zakresie winien wypowiedzieć się rzeczoznawca budowlany.

Powyższe ustalenia dały podstawę organowi odwoławczemu do sformułowania konkluzji, że z materiału dowodowego wynika, iż projektowana rozbudowa budynku nie wpłynie niekorzystnie na sposób użytkowania nieruchomości skarżących i mimo wydania decyzji o pozwoleniu na budowę

z naruszeniem art. 10 kpa, brak podstaw do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ w wyniku wznowienia mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca

w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Odnosząc się do stanowiska, wyrażonego w zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że zasadnie przyjęto, oceniając przebieg postępowania, iż po wznowieniu mogła być wydana taka sama decyzja o pozwoleniu na budowę, pomimo nie uczestniczenia przez skarżących w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Rozbudowa nie zmieniła odległości pomiędzy budynkami i nie ograniczyła nasłonecznienia. Spełnione zostały także inne warunki niezbędne przy wznoszeniu budowli. Organy obu instancji wyszły wprawdzie, w kwestii ocieplenia budynku poza granice zakreślone przepisami proceduralnymi dla trybu nadzwyczajnego jakim jest wznowienie postępowania i odniosły się do robót budowlanych objętych zgłoszeniem ale postępowanie takie, jeżeli organ nie zgłosi sprzeciwu, nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej uzyskującej następnie cechę ostateczności i dlatego można było przyjąć, że uchybienie to nie wpłynęło na poprawność rozstrzygnięcia

w przedmiocie wznowienia postępowania i uznania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 146 § 2 kpa braku podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej

o pozwoleniu na budowę.

W związku z tym na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.