Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1190/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Przepis art. 219 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek właściwego sądu, jednakże z przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe /t.j. Dz.U. 2002 nr 72 poz. 665 ze zm./ wynika, że skutek prawny wniesienia opłaty następuje jedynie w przypadku przyjęcia tej opłaty przez uprawnioną instytucję /zezwolenie Komisji Nadzoru Bankowego uprawniające do wykonywania czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzone pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym, w rozumieniu art. 2 Prawa bankowego/. Zlecając czynność instytucji nie będącej instytucją zaufania publicznego, jak bank, czy poczta, skarżący działał na własne ryzyko.

TEZY

Przepis art. 219 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek właściwego sądu, jednakże z przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe /t.j. Dz.U. 2002 nr 72 poz. 665 ze zm./ wynika, że skutek prawny wniesienia opłaty następuje jedynie w przypadku przyjęcia tej opłaty przez uprawnioną instytucję /zezwolenie Komisji Nadzoru Bankowego uprawniające do wykonywania czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzone pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym, w rozumieniu art. 2 Prawa bankowego/. Zlecając czynność instytucji nie będącej instytucją zaufania publicznego, jak bank, czy poczta, skarżący działał na własne ryzyko.


SENTENCJA

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 8 grudnia 2005r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 sierpnia 2005r. sygn. akt II SA/Gd 487/04 o odrzuceniu zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2004r. sygn. akt II SA/Gd 487/04 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Słupskim z dnia 14 kwietnia 2004r., znak: [...] w sprawie ze skargi [...] na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 czerwca 2004r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 września 2004 r., sygn. akt II SA/Gd 487/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez [...] decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 14 czerwca 2004 r., nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Słupskim z dnia 14 kwietnia 2004 r., [...], mocą której udzielono inwestorowi Adamowi Wysokińskiemu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

Odpis postanowienia Sądu o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji doręczono Adamowi Wysokińskiemu w dniu 30 września 2004 r.

W dniu 5 października 2004 r. (data stempla pocztowego) A. W. wniósł zażalenie. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku z dnia 12 października 2004 r., pismem z dnia 13 października 2004 r., doręczonym w dniu 15 października 2004 r. Sąd wezwał A. W. do uiszczenia wpisu od zażalenia, w wysokości 100 zł. w terminie siedmiu dni.

Pismem z dnia 15 listopada 2004 r. A. W. został wezwany do wyjaśnienia, dlaczego wysłał do Sądu dwa dowody wpłaty po 100 zł.; jeden z rachunku "[...]", który wpłynął do Sądu w dniu 30 października 2004 r.; drugi natomiast nadany za pośrednictwem [...] w dniu 21 października 2004 r., która to kwota nie wpłynęła na konto Sądu.

W odpowiedzi na pismo Sądu, doręczone skarżącemu A.W. w dniu 18 listopada 2004 r., skarżący w piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 19 listopada 2004 r. podał, że żądaną kwotę wpłacił w dniu 21 października 2004 r., za pośrednictwem "[...]" ("[...]") i nie są mu znane przyczyny, dla których należność ta została przelana do Sądu dopiero w dniu 30 października 2004 r. Na potwierdzenie, że zaistniała rozbieżność między terminem wpłaty a terminem przelewu, przesłał w załączeniu ksero przelewu dokonanego przez "Volkswagen Bank direct" w dniu 30 października 2004 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 2 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Gd 487/04, odrzucił zażalenie A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wpis od zażalenia A. W. uiszczony został z rachunku "[...]" w dniu 30 października 2004 r., natomiast na znajdującym się w aktach drugim dowodzie wpłaty z dnia 21 października 2004 r. (karta 119) zleceniodawcą jest A. W., co wyklucza zdaniem Sądu sytuację, w której można byłoby uznać, że jest to jedna i ta sama wpłata. Ponadto Sąd stwierdził, ze nie odnotowano wpływu na konto wpisu nadanego w "Multi kasie" w dniu 21 października. Natomiast odnotowany wpis pochodził z innego rachunku, a co więcej wpłynął po terminie.

Na postanowienie o odrzuceniu zażalenia skarżący A. W. wniósł zażalenie. Podniósł w nim, że wpis uiścił w terminie (w dniu 21 października 2004 r.) i otrzymane potwierdzenie wpłaty przesłał do Sądu (karta 119). Zdaniem skarżącego nie może on ponosić odpowiedzialności za przelanie wpłaconej kwoty przez "[...]" dopiero w dniu 30 października 2004 r. Skarżący wyjaśnił powtórnie, że wpłata z dni 21 października i 30 października 2004 r. to jedna należność, której tożsamość potwierdza jego nazwisko na obu dowodach wpłaty i sygnatura akt.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie było usprawiedliwione, w związku z czym postanowieniem z dnia 30 marca 2005r., sygn. akt II OZ 150/05 uchylił zaskarżone postanowienie Sądu I instancji i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Sąd uznał, że wyjaśnienia wymaga jednak, czy "[...]" jest uprawniona do przyjmowania wpłat ze skutkiem takim samym jak wpłata dokonana w banku czy Urzędzie Pocztowym. W wypadku stwierdzenia takiego uprawnienia, nie byłoby podstaw do uznania, że wpłata dokonana przez A. W. w dniu 21 października 2004 r. była nieskuteczna.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 sierpnia 2005r., sygn. akt II SA/Gd 487/04 ponownie zostało odrzucone zażalenie A. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 września 2004r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zwrócił się do Narodowego Banku Polskiego o podanie informacji, czy "[...]" w Ustce była uprawniona do dokonywania czynności bankowych. Pismem z dnia 12 lipca 2005r. Generalny Inspektor Nadzoru Bankowego wyjaśnił, że "[...]" w Ustce nie uzyskała zezwolenia Komisji Nadzoru Bankowego uprawniającego do wykonywania czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzone pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Prawo bankowe (tekst jedn. Dz.U. z 2002r. Nr 72, poz. 665 ze zm.). Z powyższego wynika, że "[...]" w Ustce nie była uprtawniona do dokonywania czynności bankowych.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący A. W. podniósł, że nie powinien ponosić odpowiedzialności za działania osób trzecich, a żaden przepis prawa procesowego nie stanowi wyraźnie, że tylko w razie uiszczenia opłaty sądowej za pośrednictwem banku, za dzień jej uiszczenia uznaje się dzień przyjęcia przelewu przez bank.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w myśl przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) podlega wpisowi stałemu w kwocie 100 zł.

W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu w zakreślonym terminie. Z tego powodu zażalenie podlegało odrzuceniu.

W odniesieniu do zarzutów zawartych w zażaleniu wskazać należy, że wprawdzie art. 219 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi jedynie, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek właściwego sądu, jednakże z przepisów Prawa bankowego wynika, że skutek prawny wniesienia opłaty następuje jedynie w przypadku przyjęcia tej opłaty przez uprawnioną instytucję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo ustalił, że "[...]" w Ustce nie była uprawniona do wykonywania usług bankowych. Tym samym należy przyjąć, że zlecając czynność instytucji nie będącej instytucją zaufania publicznego, jak bank, czy poczta, skarżący działał na własne ryzyko.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.