Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 93/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 20 ust. 1, art. 32 ust. 1 pkt b ii), art. 78 ust. 2 i ust. 3, art. 220 ust. 2 lit. b
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U.UE.L 2007 nr 286 poz 1
law: ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr  2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
journal: M.P. 2006 nr 86 poz 880
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi "A"Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej oraz wartości celnej towaru oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2008 r. Agencja Transportowa [...], działając w ramach udzielonego upoważnienia przez "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W., zgłosiła w Oddziale Celnym [...] w G. celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towar opisany w polu 31 dokumentu SAD jako: "stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń - rolki bramowe" pozycja 35; masa brutto 700, klasyfikując go do kodu TARIC 7308 90 99 00 obejmującego "pozostałe konstrukcje i części konstrukcji, z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali" ze stawką celną 0% i stawką podatku VAT wynoszącą 22 %.

Zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod numerem [...].

Po przyjęciu i zarejestrowaniu zgłoszenia, Naczelnik Urzędu Celnego II w W. wszczął postępowanie kontrolne w [...] Sp. z o.o. w W. (zwanej dalej spółką) w zakresie prawidłowości klasyfikacji taryfowej i wartości celnej importowanych towarów. W trakcie czynności kontrolnych, stwierdzono nieprawidłowości dotyczące klasyfikacji taryfowej towaru oraz deklarowania wartości celnej importowanych towarów.

Postanowieniami z dnia 25 marca 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie zbadania poprawności w/w zgłoszenia celnego.

Decyzją z dnia 13 lipca 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego określił klasyfikację przedmiotowego towaru do kodu TARIC 8302 20 00 90; określił wartość celną tego towaru na kwotę 13.502 zł; określił niezaksiegowaną kwotę cła (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 365 zł; orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo Celne; określił podatek od towarów i usług, z tytułu importu towarów objętych powyższym zgłoszeniem w wysokości 3.051 zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że stalowe rolki bramowe nie stanowią konstrukcji lub jej części w rozumieniu pozycji 7308. Uwzględniając stan towaru wynikający ze zgromadzonych dokumentów, parametry techniczne towaru oraz brzmienie reguły 1 i 6 ORINS, jak i brzmienie Not Wyjaśniających do Wspólnej Taryfy Celnej organ uznał, że dla importowanego towaru prawidłową pozycją Wspólnej Taryfy Celnej jest podpozycja 8302 20 (kółka samonastawne) oraz kod TARIC 8302 20 00 90 ze stawką celną 2,7 %.

Nadto do przedmiotowego zgłoszenia celnego przyporządkowano, ujawnioną w trakcie kontroli, fakturę z dnia 19 lipca 2008 r., nr [...] na kwotę 2.500 USD, obciążającą stronę kosztami związanymi z opłatą poniesioną z tytułu wykonywania form do produkcji rolek. Po przeliczeniu tej kwoty zapis w polu 44 zgłoszenia pod kodem 026W i dodano do wartości celnej towaru 6.826,50 zł.

W odwołaniu od tej decyzji spółka podniosła, iż podana w zgłoszeniu klasyfikacja towaru do kodu 7308 była w pełni prawidłowa. Przedmiotowe rolki bramowe są elementami składowymi konstrukcji bramowej, gdzie po ich zamontowaniu nie są demontowane. Powołała się na noty do kodu 7308 twierdząc, że rolki są elementami konstrukcji ze stali. Niewątpliwie wskazana przez organ pozycja jest niepoprawna, gdyż rolki bramowe nie są kółkami samonastawnymi. Są stosowane jedynie w konstrukcjach bram przesuwanych, które jeżdżą na wózkach jezdnych, a rolka ma za zadanie podtrzymanie bramy od góry oraz sprawne i bezpieczne jej przesunięcie.

Odwołująca spółka twierdziła, że ujawniona w trakcie kontroli faktura nie została dodana do dokumentów związanych z w/w zgłoszeniem celnym, gdyż została zaksięgowana jako faktura kosztowa, związana z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 29 listopada 2011 r., nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej ustalenia klasyfikacji taryfowej rolek bramowych i orzekł o klasyfikacji tego towaru do kodu TARIC 8302 49 00 90. W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji.

W podstawie prawnej organ odwoławczy wskazał art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne, art. 20, art. 67, art. 214 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

W uzasadnieniu podkreślił, że Naczelnik Urzędu Celnego zasadnie zakwestionował kod TARIC zadeklarowany przez spółkę. W oparciu o zebrany materiał dowodowy uznał, że importowane rolki bramowe nie tworzą konstrukcji bramy. Elementy te podobnie jak innego rodzaju dodatkowe okucia, po zamontowaniu do gotowej konstrukcji, umożliwiają nadanie tej konstrukcji funkcji bramy przesuwanej. Zatem należy je klasyfikować w ramach pozycji 8302. Zgodnie z treścią Noty wyjaśniającej do tej pozycji jej zakres obejmuje ogólnego użytku dodatkowe oprawy i okucia z metalu nieszlachetnego, powszechnie stosowane w meblach, oknach, nadwoziach itp. Wyroby należące do tak szerokiej klasy są klasyfikowane do tej pozycji, nawet jeżeli są skonstruowane do szczególnych zastosowań (np. klamki lub zawiasy do drzwi samochodowych). Z opisu funkcji rolek bramowych wynika, że służą one do usprawnienia przesuwania konstrukcji bram przesuwanych oraz ich stabilizacji.

Organ odwoławczy zauważył jednak, że zasada działania i funkcja importowanych rolek bramowych, nie jest zbieżna z zasadą działania i funkcjami kółek samonastawnych. Rolki zamontowane na wózkach jezdnych, kręcą się w prawo lub lewo w zależności od tego, czy brama, u podstawy której są zamontowane, otwiera się czy zamyka. Sposób zamontowania rolek w wózkach jezdnych oraz fakt trwałego przymocowania wózków do podłoża, uniemożliwia obracanie się rolek w różnych kierunkach. Dlatego też właściwym dla importowanego towaru jest kod TARIC 8302 49 00 90, obejmujący okucia inne niż zawiasy i kółka samonastawne, nie będące przeznaczone do pojazdów mechanicznych, które nie nadają się do stosowania w budynkach lub użycia do mebli. Wyjaśnił dalej, że chociaż zewnętrzna warstwa rolek prowadzących, została pokryta nylonem (poliamidem), o klasyfikacji przedmiotowego towaru decyduje metal nieszlachetny, z którego wykonano zasadniczą cześć wyrobu, stanowiąca o jego funkcjonalności i wytrzymałości.

Jako niezasadne organ odwoławczy uznał zarzuty co do wliczenia wartości celnej towaru należności wynikających z faktury nr [...]. Konieczność takiego doliczenia wynika wprost z art. 29 WKC. Ponadto organ nie znalazł podstaw do umorzenia odsetek od należności celnych.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skarżąca zarzuciła decyzji:

1. naruszenie prawa materialnego, tj.:

– art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny,

– art. 220 ust. 2 lit. b) wskazanego wyżej rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92,

2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że sprowadzany towar winien być sklasyfikowany pod pozycją 7308 90 99 00, ze stawką celną 0%. Rolki te są elementami konstrukcyjnymi bram przesuwanych, a to zaś miało wpływ na przyporządkowanie określonego kodu taryfy celnej. Elementami konstrukcyjnymi są bowiem wszystkie te elementy, które są na stałe montowane do konstrukcji. Raz zamontowane w konstrukcji bramy. Pozostają w tym położeniu przez cały czas eksploatacji. Dlatego organy celne dokonały nieprawidłowej klasyfikacji towaru, czym naruszyły art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92.

Odnośnie zaksięgowania retrospektywnego kwoty należności wynikającej z długu celnego skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 220 ust. 2 lit. b WKC takiego zaksięgowania nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez płatnika działającego w dobrej wierze i przestrzegającego przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego. Zauważyła, że wcześniej organy nigdy nie kwestionowały wskazywanego przez spółkę kodu TARIC i wniosła o przeprowadzenie dowodu z faktury z dnia 29 czerwca 2009 r. Na poparcie swojego stanowiska powołała się na orzecznictwo sądów administracyjnych.

Skarżąca zarzuciła również, że organy obu instancji nie zdecydowały się na przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Nie zbadano także próbek towarów. Organy bazowały jedynie na fotografiach. W okolicznościach sprawy do właściwej klasyfikacji towaru należało dokonać wykładni pojęcie "konstrukcja" oraz wesprzeć się specjalistyczną wiedzą.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska.

Dodatkowo organ wyjaśnił, że cechy importowanego towaru, potrzebne do określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej, można było ustalić na podstawie danych zawartych w zebranym materiale dowodowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270.), Sąd rozstrzygając sprawę w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W sprawie niniejszej spornym było do jakiego kodu Taric należy klasyfikować towar - "stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń - rolki bramowe".

Skarżąca twierdziła, że towar ten powinien być klasyfikowany w całości do pozycji 7308 90 99 00, a organy celne uznały, że należy kwalifikować go do innego kodu TARIC.

Organ pierwszej instancji zaklasyfikował rolki bramowe do kodu TARIC 8302 20 00 90, a organ odwoławczy ostatecznie przyjął, że powinny być one klasyfikowane do kodu TARIC 8302 49 00 90. Nadto przedmiotem sporu było doliczenie do wartości celnej towaru należności z faktury nr [...].

W chwili dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r., zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE.L.2007.286.1).

Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej przy klasyfikacji towarów tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami.

Pozycja 7308 obejmuje "konstrukcje (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali".

Z wyjaśnień do Taryfy celnej (Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, M.P. Nr 86, poz. 880) wynika, że pozycja ta obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. Konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane zwykle pozostają w tym położeniu.

W ocenie Sądu, organy zasadnie uznały, że przedmiotowy towar nie może być klasyfikowany w tej pozycji, bowiem nie można go uznać za część konstrukcji w rozumieniu pozycji 7308. Za część konstrukcji należy uznać tylko takie elementy, które po poprawnym połączeniu tworzą daną konstrukcję, które do utworzenia konstrukcji są niezbędne.

Nie można podzielić poglądów wyrażonych przez skarżącą w skardze, że do pozycji 7308 należy klasyfikować części mające znaczenie dla danej konstrukcji w tym sensie, że zwiększają jej funkcjonalność lub wpływają na jej wytrzymałość. Towar o tego rodzaju cechach nie ma wpływu na istotę samej konstrukcji; jest to towar innego rodzaju, niż części konstrukcji w rozumieniu omawianej pozycji. Nie można podzielić też poglądu skarżącej, że elementami konstrukcyjnymi są wszystkie elementy, które są na stałe montowane do konstrukcji. Tak rozumując można byłoby na stałe zamontować do konstrukcji dowolny przedmiot i twierdzić, że jest to jej element.

Wskazać też należy, że argument skarżącej, iż przedmiotowy towar należy klasyfikować do omawianej pozycji z tego względu, że raz zamontowane w konstrukcji bramy pozostają w tym położeniu przez cały czas eksploatacji, jest chybiony. Argumentacja skarżącej nawiązuje do przywołanych wyżej wyjaśnień do Taryfy celnej: "konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane zwykle pozostają w tym położeniu", lecz ten fragment wyjaśnień nie odnosi się do części konstrukcji, lecz do samych konstrukcji.

Stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń - rolki bramowe - są elementami mającymi wpływ na odsuwanie i zasuwanie bramy, które nie są jednak niezbędne do utworzenia konstrukcji. Produkt ten jedynie usprawnia przesuwanie się bramy i zwiększa jej stabilizację, wobec czego nie może być uznany za część konstrukcji, które obejmuje pozycja 7308. Jak podnosiła spółka we wniesionym odwołaniu, element ten montowany jest u góry bramy na tzw. "c-owniku", a jego zadaniem "jest dbanie o prawidłowe i sprawne przesuwanie bramy".

Należy podzielić pogląd organu odwoławczego, że te elementy nie pełnią roli niezbędnego elementu nośnego, czy też łączącego, bez którego dana konstrukcja nie będzie spełniała swego zadania lub której brak wpłynie na jej wytrzymałość. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, organy prawidłowo zakwalifikowały ten towar do innej pozycji, niż wskazywała skarżąca.

Dlatego zasadne było zaklasyfikowanie tego towaru do pozycji 8302, która obejmuje oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego. Nie można tego towaru zaklasyfikować jednak w sposób taki, jak uczynił to organ pierwszej instancji - do pozycji 8302 20 00, bowiem przedmiotowy towar, to nie są kółka samonastawne, lecz do pozycji 8302 49 00 obejmującej - pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły, - - pozostałe.

Należy zwrócić uwagę na to, że uwaga 2 a do sekcji XV wyjaśnień do Taryfy celnej wskazuje, że w całej nomenklaturze wyrażenie "części ogólnego użytku" oznacza artykuły objęte m.in. pozycją 8302. Zgodnie z dalszą częścią tej uwagi w działach od 73. do 76. i od 78. do 82. (z wyłączeniem pozycji 7315) postanowienia dotyczące części towarów nie obejmują postanowień dotyczących "części ogólnego użytku".

Tak więc rolki bramowe, jako towary będące częściami ogólnego użytku określonymi w dziale 82 Taryfy, nie mogą być klasyfikowane do kodu Taric 7308 jako części konstrukcji, jak tego chciałaby skarżąca spółka. Wobec powyższego organ odwoławczy zasadnie uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia klasyfikacji taryfowej towaru - kółek samonastawnych - i określił, że towar ten powinien być klasyfikowany do kodu TARIC 8302 49 00 90.

Zasadnie organy obu instancji uznały, że do wartości celnej towaru należy doliczyć koszty wykonania form do produkcji rolek prowadzących, objęte fakturą nr [...]. Stanowisko takie znajduje oparcie w art. 32 ust. 1 pkt b) ii) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( Dz. U. UE.L.92.302.1), z którego wynika, że do wartości celnej towaru dolicza się określoną w odpowiedniej proporcji wartość (...) narzędzi, matryc, form i podobnych elementów użytych przy produkcji przywiezionych towarów.

Mając na uwadze powyższe brak podstaw do uznania, by doszło do zarzucanego w skardze naruszenia art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, który stanowi, że w przypadku powstania długu celnego cła prawnie należne określane są na podstawie taryfy Celnej Wspólnoty Europejskiej.

Sąd nie podziela także stanowiska skarżącej o naruszeniu przez organy celne art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, który stanowi, że (...) zaksięgowania a posteriori nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez płatnika działającego w dobrej wierze i przestrzegającego przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego.

Skarżąca podnosiła, że w jej imieniu dokonywano szeregu zgłoszeń celnych od 2007 r. wskazując klasyfikację taryfową towaru w pozycji 7308 90 99, w kilku przypadkach dokonywany był skan kontenera, a mimo to organy celne nigdy nie kwestionowały po tej czynności zastosowanego kodu.

Wskazać w tym miejscu należy, że importer dokonując zgłoszenia celnego ma obowiązek podania właściwego kodu TARIC . Przyjęcie przez organ celny zgłoszenia celnego nie jest potwierdzeniem danych zawartych w tym zgłoszeniu. Przepis art. 78 ust. 2 WKC zezwala na to, by po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne przystąpiły do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem celnym oraz późniejszych operacji handlowych. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli a posteriori wynika, że przepisy regulujące procedurę celną, której to dotyczy, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami niezbędne kroki w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują ( art. 78 ust. 3 WKC).

Przewidziana prawem możliwość weryfikacji danych ujętych w zgłoszeniu celnym po zwolnieniu towarów oznacza, że to na importerze spoczywa obowiązek dbałości o prawidłowość danych w tym zgłoszeniu zawartych.

Skarżąca w skardze ogólnikowo powołuje się na dokonywanie wielu zgłoszeń celnych od 2007 r. ze wskazaniem klasyfikacji taryfowej takiej samej, jak w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. Nie podaje ona jednak żadnych konkretnych danych dotyczących tych zgłoszeń. Nie można w tej sytuacji stwierdzić, czy przywoływane przez skarżącą zgłoszenia celne dotyczyły faktycznie takiego samego towaru, jaki objęty był przedmiotowym zgłoszeniem. Zauważyć w tym miejscu jednak należy, że przedmiotowego zgłoszenia celnego dokonano w 2008 roku, wobec czego nawet gdyby zgłoszenia te dotyczyły takiego samego towaru co w sprawie niniejszej, trudno byłoby w tej sytuacji mówić o powtarzającym się akceptowaniu przez organy celne błędów zgłaszającego, co zarzuca skarżąca powołując się na orzecznictwo ETS. Nie można też pominąć twierdzeń organu odwoławczego zawartych w skardze, którym skarżąca nie zaprzeczyła, że w 2007 r. skarżąca korzystała z usług innej agencji celnej, która w większości deklarowała prawidłowe kody TARIC, zaś od połowy 2008 r. zaczęła korzystać z usług Agencji Transportowej [...], która te same towary klasyfikowała do kodów z mniejszą stawką celną. W tej sytuacji nawet uznając działanie (w istocie - zaniechanie) organów za błąd w rozumieniu art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, nie byłoby podstaw do uznania, że błąd ten nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez skarżącą.

Wskazać należy, że z powyższych powodów chybione są wywody skargi powołujące się na stanowisko tutejszego Sądu wyrażone w wyroku z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 552/10. Stan faktyczny tej sprawy różnił się diametralnie od stanu faktycznego ustalonego w sprawie niniejszej - Sąd w omawianej sprawie stwierdził błąd organów celnych, bowiem organy te, pomimo dwukrotnego poddania towaru sprowadzanego przez importera rewizji celnej w zakresie wątpliwości dotyczących klasyfikacji taryfowej nie podważyły klasyfikacji stosowanej przez importera w przeszłości. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca.

Przywoływany w skardze fakt skanowania kontenera nie jest tożsamy z dokonaniem weryfikacji zgłoszenia celnego dotyczącego danego towaru ani nie służy do oceny klasyfikacji taryfowej zadeklarowanej dla danego towaru. Prześwietlanie kontenerów promieniami Roentgena pozwala na wykrycie przemycanych towarów za pomocą oceny struktury prześwietlanego materiału. Obraz uzyskany w wyniku skanowania nie pozwala na ocenę wszystkich cech towaru, mających wpływ na jego klasyfikację taryfową.

Niezależnie od powyższego zwrócić należy uwagę na to, że skarżąca zarzucając, iż po skanowaniu kontenera organy nie kwestionowały zastosowanego do danego towaru kodu, co miałoby mieć wpływ na możliwość uznania błędu organów celnych, przedłożyła fakturę za skanowanie kontenera z dnia 29 czerwca 2009 r., czyli dokonanego po upływie prawie roku od złożenia omawianego zgłoszenia celnego. Zdarzenie mające miejsce po dokonaniu przedmiotowego zgłoszenia celnego nie może mieć żadnego wpływu na ocenę prawidłowości działania organów celnych w niniejszej sprawie.

Dokonując przedmiotowego zgłoszenia celnego skarżąca korzystała z usług profesjonalnej agencji celnej, której zadaniem jest m.in. właściwa interpretacja przepisów w celu prawidłowego zadeklarowania w zgłoszeniach celnych klasyfikacji taryfowej towaru. Wskazać należy, że w przypadku wątpliwości co do prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru importer może wystąpić o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej określającej kod TARIC dla tego towaru. Na tego rodzaju działanie skarżąca się nie powoływała.

Mając na uwadze powyższe Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 220 ust. 2 lit. b) WKC.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania wskazać należy, że zarzut dotyczący złożenia przez skarżącą wniosku o "powołanie biegłego specjalisty w celu przeprowadzenia analiz importowanych elementów z poszczególnych kategorii towarów (...)" i braku jego uwzględnienia przez organy jest całkowicie bezpodstawny, bowiem wniosek taki nie został w ogóle złożony.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia innych przepisów postępowania zarzucanych przez stronę skarżącą.

Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie tylko przez pryzmat zarzutów skargi nie stwierdził naruszeń prawa skutkujących jej uchyleniem.

W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.