Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 430/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 2 pkt3
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Dnia 18 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Krzysztof Szczygielski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA: Irena Krzemieniewska Sędzia NSA: Janusz Nowacki Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2008 roku sprawy ze skargi K. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...], Nr [...]


UZASADNIENIE

Starosta Powiatu T. decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz.U. nr 99 poz. 1001 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. orzekł o uznaniu K. W. z dniem 14.04.2008 r. za osobę bezrobotną i odmowie prawa do zasiłku.

W uzasadnieniu decyzji stwierdził, iż w dniu rejestracji K. W. spełniała warunki do uznania za osobę bezrobotną. Jednak suma okresów, o których mowa w art. 71 ust. 1 i 2 ww. ustawy przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji jest krótsza niż 365 dni, co stanowi podstawę przyznania prawa do zasiłku.

Strona odwołała się od powyższej decyzji, podnosząc że zasiłek powinien zostać jej przyznany.

Wojewoda Ł. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej uznania za osobę bezrobotną z dniem 14.04.2008 r., przyznał status osoby bezrobotnej od dnia 1.03.2007 r.

Uzasadniając swoje orzeczenie wyjaśnił, że K. W. zgłosiła się do powiatowego urzędu pracy w dniu 6.01.2005 r. Na mocy decyzji starosty z dnia [...] r. została z dniem 6.01.2005 r. uznana za osobę bezrobotną i uzyskała prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 14.01.2005 r. do dnia 13.01.2006 r. Z uwagi na upływ okresu pobierania zasiłku starosta decyzją z dnia [...] r. orzekł o utracie prawa do zasiłku od dnia 14.01.2006 r. W dniu 14.04.2008 r. do powiatowego urzędu pracy wpłynęły decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w T. z dnia [...] r. i z dnia [...] r. oraz zaświadczenie z dnia [...] r., z których wynika, że strona nabyła prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w okresie od dnia 8.02.2006 r. do dnia 28.02.2007 r. Starosta, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności decyzją z dnia [...] r. pozbawił stronę statusu osoby bezrobotnej od dnia 8.02.2006 r. Jednocześnie na podstawie decyzji z dnia [...] strona została uznana za osobę bezrobotną z dniem 14.04.2008 r. i odmówiono jej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W myśl przepisu art. 78 ust.4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w przypadku przyznania bezrobotnemu prawa do emerytury, świadczenia przedemerytalnego , renty z tytułu niezdolności do pracy ... w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę na okres , w którym był bezrobotny, pozbawienie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku następuje za okres, za który przyznano emeryturę, świadczenie przedemerytalne, rentę z tytułu niezdolności do pracy... w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Art. 78 ust. 4 ustawy jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 71 ustawy podobnie jak art. 73 ust. 5 – 7 ustawy. Nie można zatem tego przepisu stosować częściowo co do statusu bezrobotnego natomiast co do zasiłku stosować art. 71 ustawy.

Strona od dnia 6.01.2005 r. pozostawała w ewidencji osób bezrobotnych. W dniu 14.04.2008 r. Powiatowy Urząd Pracy w T. został poinformowany, iż skarżąca nabyła wstecznie od dnia 8.02.2006 r. do dnia 28.02.2007 r. rentę z tytułu niezdolności do pracy. Stosownie do art. 78 ust. 4 ustawy nie powinna posiadać statusu osoby bezrobotnej w okresie przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, tj. od dnia 8.02.2006 r. do dnia 28.02.2007 r. Starosta decyzją z dnia [...] pozbawił stronę statusu osoby bezrobotnej od dnia 8.02.2006 r. Od decyzji tej nie zostało wniesione odwołanie. Następnie na podstawie decyzji z tego samego dnia nr [...] strona została uznana za osobę bezrobotną z dniem 14.04.2008 r. i odmówiono jej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Decyzja ta w części dotyczącej statusu osoby bezrobotnej jest nieprawidłowa. Organ I instancji nie zastosował bowiem przepisów art. 78 ust. 4 ww. ustawy, z których wyraźnie wynika, że w przypadku wstecznego przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, osoba bezrobotna traci status bezrobotnego tylko za okres, w którym przyznano jej rentę z tytułu niezdolności do pracy. Przepisy te nie uzależniają bowiem przyznania ponownie statusu osoby bezrobotnej od konieczności dokonania kolejnej rejestracji w urzędzie pracy. W tej sytuacji właściwą datą przyznania skarżącej statusu osoby bezrobotnej jest dzień 1.03.2007 r., tj. dzień następny po ostatnim dniu przysługiwania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, przyznanej do dnia 28.02.2007 r. Dlatego też organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej przyznania statusu osoby bezrobotnej i przyznał stronie status osoby bezrobotnej od dnia 1.03.2007 r.

Skarżąca nie spełnia natomiast warunków przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Przepisy art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wymieniają enumeratywnie okresy uprawniające do zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z tymi przepisami prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli legitymuje się co najmniej 365 dniami okresów uprawniających do zasiłku, w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy. Do okresu uprawniającego do zasiłku zalicza się m.in. okres zatrudnienia i osiągania wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy. Stronie przyznano prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 8.02.2006 r. do dnia 28.02.2007 r. W okresie 18 miesięcy poprzedzających datę rejestracji w powiatowym urzędzie pracy, tj. od dnia 28.08.2005 r. do dnia 28.02.2007 r. była ona uprawniona do renty z tytułu niezdolności do pracy. Renty tej jednak nie pobierała. Rentę wypłacono w dwóch ratach po otrzymaniu decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Artykuł 71 ust. 2 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wskazuje jednoznacznie, iż zaliczeniu podlegają okresy " pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy". W sytuacji wstecznego, jednorazowego przyznania prawa do renty za pewien okres trudno taką sytuację kwalifikować jako okres pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy..

K.W. zaskarżyła decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, podnosząc że jest dla nie krzywdząca.

Wojewoda Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W ocenie sądu nie jest prawidłowa przyjęta przez organy administracji wykładnia art. 71 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.). " Pobieranie renty z tytułu niezdolności do pracy" nie może być interpretowane w ten sposób, iż tylko periodyczne wypłacenie renty jest zaliczane do okresu 365 dni wymienionego w tym przepisie.

Z dołączonej do akt administracyjnych dokumentacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynika okoliczność przyznania skarżącej renty na wyraźnie wskazany okres czasu, przekraczający 365 dni. Skarżąca uprawniona była zatem do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w tym okresie i wcześniejsze wadliwe orzeczenia organów rentowych nie mogą pozbawiać ją należnych świadczeń dla osoby bezrobotnej.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27.11.2007 r. sygn. akt I OSK 695/07 ( niepublikowany) stwierdził, iż korzystny dla skarżącego wyrok sądowy w sprawie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy i w konsekwencji wydanie decyzji przyznającej rentę na czas określony wywołującej skutek ex tunc, nie może pozbawiać go prawa do zasiłku dla bezrobotnych po ustaniu renty wobec spełnienia podstawowej przesłanki, tj. posiadania statusu osoby bezrobotnej i wobec braku konieczności ponownego faktycznego zarejestrowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w tym składzie, podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Organ odwoławczy trafnie przyjął, iż po okresie przysługiwania prawa do renty, tzn. od dnia 1.03.2007 r. należało skarżącej przyznać status osoby bezrobotnej. W dalszej części okazał się jednak niekonsekwentny, nie zaliczając do okresu uprawniającego do zasiłku okresu na jaki przyznano skarżącej wstecznie rentę.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Organ administracji rozpoznając sprawę ponownie zaliczy skarżącej do okresu uprawniającego do zasiłku okres przyznanej wstecznie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.

T.P.