Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 195/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61  par. 1, par. 3  i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w dniu 10 marca 2016 r. w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca E. M. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 grudnia 2015 r. znak: [...]. Skarżąca podała, że tą decyzją wymierzono jej karę w wysokości 24.000 zł i podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji zmusi ją do zlikwidowania prowadzonej działalności gospodarczej w postaci baru oraz zwolnienia zatrudnianego pracownika. Skarżąca wyjaśniła, że jej dochód z działalności gospodarczej wyniósł w 2015 roku – 21.765,34 zł, a w 2014 r. - 4.974 zł. Skarżąca podkreśliła, że wymierzona zaskarżoną decyzją kara stanowi niemal równowartość jej dwuletniego dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz dwiema córkami w wieku szkolnym. Zaznaczyła, że mąż w 2014 roku osiągnął dochód w wysokości 833 zł. Zdaniem skarżącej wyegzekwowanie nałożonej kary pozbawi rodzinę skarżącą większości środków do życia. Do wniosku skarżąca załączyła m. in. informacje o wysokości dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej za lata 2014 i 2015, zaświadczenia ze szkół, do których uczęszczają córki skarżącej oraz umowę o pracę zawartą z pracownikiem prowadzonego przez skarżącą baru.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na uwadze argumenty przedstawione we wniosku, Sąd uznał, że skarżąca uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. W ocenie Sądu załączone do wniosku dokumenty obrazujące sytuację rodzinną i majątkową rodziny skarżącej przemawiają za tym, że zapłata wymierzonej zaskarżoną decyzją kary w kwocie 24.000 zł, czyli niemal dwuletniego dochodu z prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej, skutkowałaby utratą płynności finansowej rodziny skarżącej, co nie tylko pozbawiłoby rodzinę skarżącej znacznej części środków przeznaczonych na bieżące utrzymanie rodziny, ale także stanowiłoby realne zagrożenie dla dalszego prowadzenia przez skarżącą dotychczasowej działalności gospodarczej.

Nałożony na skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można – zdaniem Sądu – rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości oraz bezpośrednich skutków uiszczenia wymierzonej kary. W rozpatrywanym przypadku została wymierzona kara pieniężna w wysokości 24.000 zł, co jest znaczną kwotą w zestawieniu z osiąganymi przez skarżącą dochodami. Zaznaczyć trzeba, że twierdzenia zawarte we wniosku zostały poparte dołączonymi do tego wniosku dokumentami. Dlatego Sąd uznał za wiarygodną argumentację skarżącej wskazującą na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagraża zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej oraz stanowi bardzo poważne uszczuplenie środków przeznaczonych na utrzymanie rodziny skarżącej. To zaś stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ppsa.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.