Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 872/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 176, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter, , , po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izby Finansowej skargi kasacyjnej Zbigniewa i Lucyny S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 lutego 2006 r., sygn. akt I SA/Lu 535/05 oddalającego skargę Zbigniewa i Lucyny S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 12 września 2005 r. ...)( w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1999-2002 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 lutego 2006 r., I SA/Lu 535/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Zbigniewa i Lucyny S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 12 września 2005 r., (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1999-2002.

Pismem z dnia 11 maja 2006 r. skarżący wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości. Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazano niewłaściwą interpretację przepisów prawa materialnego, polegającą na przyjęciu, iż zwrot kosztów przejazdu na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o Policji jest w świetle art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczeniem nieodpłatnym, które jest zwolnienie od podatku bowiem przepisu ustawy nie przewidują zwolnienia podatkowego, zwracanych przez pracodawcę kwot z tytułu kosztów przejazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pracy. W dalszej części skargi kasacyjnej uzasadniono podstawy skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a./, wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Po pierwsze, stosownie do art. 46 i art. 47 p.p.s.a, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Innymi słowy, brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia rozpoznanie sprawy. Wspomniany brak nie może zostać uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż tryb ten dotyczy wymogów wymienionych w art. 46 i 47 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę, że są to wymogi "przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym", tryb ten w odniesieniu do skargi kasacyjnej może być poprzez art. 193 p.p.s.a. stosowany wyłącznie w razie niespełnienia wymogów wymienionych w pierwszej części art. 176 p.p.s.a., tzn. w części znajdującej się przed spójnikiem "oraz".

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że brak wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, przy związaniu Sądu granicami skargi kasacyjnej /art. 183 par. 1 p.p.s.a./, uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie tego pisma. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych /por. postanowienie z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04 - ONSAiWSA 2004 Nr 1 poz. 13/

Skoro więc autor pisma z dnia 11 maja 2006 r. nie złożył jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku, czego wymaga art. 176 p.p.s.a., to tego rodzaju skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.