Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 471/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. i Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku;


UZASADNIENIE

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 września 2009r. zawiadomiono skarżących o terminie rozprawy w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...]. W przedmiotowym zawiadomieniu (skutecznie doręczonym w dniu 7 października 2009r.) zawarto pouczenie, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, z kolei złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną.

W dalszej kolejności wyrokiem z dnia 27 października 2009r. na rozprawie, na której skarżący nie uczestniczyli, oddalono wniesioną przez nich skargę.

W dniu 23 listopada 2009r. wpłynęło do Sądu, nadane w urzędzie pocztowym w dniu 20 listopada 2009r. pismo, w którym skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazali, iż fatalny zbieg okoliczności sprawił, że żadne z nich nie miało możliwości osobiście stawić się na posiedzeniu Sądu w dniu 27 października br. Skarżąca, bowiem po śmierci swej matki do końca października 2009r. musiała oddać mieszkanie w P. prawowitemu właścicielowi, skarżący natomiast zdecydowany uczestniczyć na rozprawie, w dniu 23 października br. po ataku [...] nie był w stanie samodzielnie się poruszać do połowy listopada. Dalej podali, iż nieznajomość obowiązującego prawa i wymienione wyżej okoliczności sprawiły, że wymagany termin zwrócenia się do Sądu umknął ich uwadze. Do wniosku dołączono kserokopię karty informacyjnej z udzielonej ambulatoryjnie Z. R. pomocy w dniu 23 października 2009r. w centralnej Izbie Przyjęć Szpitala Wojewódzkiego w B. oraz kserokopię aktu zgonu matki skarżącej M.M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 20 listopada 2009r. uznać należy za wniesiony w terminie (druga z przyczyn uchybienia terminu ustała albowiem- jak wskazują skarżący- w połowie listopada br.) nie jest jednakże zasadny. Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu – w tym przypadku do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Strona musi zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna.

Należy stwierdzić, że skarżący nie wykazali istnienia powyższej przesłanki przywrócenia terminu. Powołują oni bowiem dwie okoliczności skutkujące uchybieniem przez nich terminowi, śmierć matki skarżącej oraz atak kolki nerkowej skarżącego. Wskazane okoliczności stanowiące próbę uprawdopodobnienia braku ich winy, nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności. Śmierć matki skarżącej nastąpiła albowiem w dniu 30 września 2009r. i fakt ten nie mógł wpłynąć na niemożność chociażby nadania na poczcie do dnia 3 listopada 2009r. wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (w tymże bowiem dniu, mijał termin wniesienia do Sądu przedmiotowego wniosku). Także fakt pozostawania przez T. R. do końca października 2009r. w P. nie uzasadnia braku jej winy w uchybieniu terminu. Odnosząc się z kolei do okoliczności wskazanej przez skarżącego, również nie sposób stwierdzić, iż może ona stanowić podstawę przywrócenia uchybionego terminu. Z. R., bowiem po udzielonej mu w dniu 23 października 2009r. ambulatoryjnie pomocy w Izbie Przyjęć Szpitala w B. na skutek ataku [...], nie pozostał na leczeniu szpitalnym co ewentualnie, stanowić by mogło okoliczność wskazującą na brak jego winy w uchybieniu terminu.

Nadto zdaje się wydawać, iż wskazane przez skarżących okoliczności, stanowią raczej próbę usprawiedliwienia ich nieobecności na rozprawie, kŧóra odbyła się w dniu 27 października 2009r., a dopiero tenże właśnie fakt oraz nieznajomość obowiązującego prawa mają stanowić- w opinii skarżących- podstawę przywrócenia terminu. Takie przekonanie nie jest wszelako słuszne, gdyż w skutecznie doręczonym zawiadomieniu o terminie rozprawy, skarżący zostali pouczeni, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku.

Treść przepisu art. 86 §1 powołanej wyżej ustawy wskazuje, że Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy. Niezawinione uchybienie terminu ma miejsce wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Zaznaczyć również należy, iż od stron postępowania sądowoadministracyjnego wymagane jest dochowanie należytej staranności w podejmowaniu czynności w trakcie procesu.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że analizowana tu przesłanka, warunkująca dopuszczalność przywrócenia uchybionego terminu, nie została spełniona.

W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji.