Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 591/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Daniela Kozłowska WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2009 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy awansu zawodowego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

I SA/Wa 591/09

UZASADNIENIE

Minister Zdrowia decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] po ponownym rozpatrzeniu wniosku S. S. o unieważnienie decyzji odmawiającej awansu na stanowisko profesora zwyczajnego podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w decyzji z dnia [...].02.2008 r., którą to decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Rektora Akademii Medycznej w B. z dnia [...] marca 2007 r.

W uzasadnieniu organ podniósł, że w przedmiotowej sprawie nie występuje roszczenie o nawiązanie stosunku pracy ponieważ S. S. jest zatrudniony w Akademii Medycznej w B. od roku 2000 na stanowisku profesora zwyczajnego, a w prawie zdaniem organu nie występuje instytucja roszczenia o awans. Natomiast odnosząc się do zarzutu, iż uchwała Senatu Uczelni w sprawie awansu na stanowisko profesora zwyczajnego nie może być podstawą do wydania przez Rektora decyzji odmownej organ uznał, iż Senat działał na podstawie obowiązujących przepisów tj. załącznika nr 13 do statutu AM w B., a Rektor uwzględnia w swoich opiniach stanowisko Senatu jako wyraziciela woli całej społeczności akademickiej.

Na powyższą decyzję skargę do WSA w Warszawie złożył w dniu 7.04.2008 r. S. S. zarzucając jej naruszenie prawa poprzez prowadzenie postępowania w sposób przewlekły, nieuwzględniający interesu społecznego i naruszający KPA oraz brak należytej staranności w rozpatrywaniu podstaw prawnych jego wniosku wnosząc o jej unieważnienie w całości. Wniósł także o uznanie decyzji Rektora AM w B. z dnia [...].03.2007 r. za nieważną w części odmawiającej mu awansu.

W dniu [...].10.2008 r. Minister Zdrowia decyzją nr [...] stwierdził nieważność swoich decyzji z dnia [...].02.2008 r. nr [...] oraz decyzji z dnia [...].03.2008 r. nr [...] (zaskarżonej).

W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że decyzje z dnia [...].02.2008 r. i z dnia [...].03.2008 r. rażąco naruszają obowiązujące prawo ponieważ zostały wydane w sposób niezgodny z przepisami KPA i niezgodnie z wnioskami strony i jako takie nie mogą pozostać w obrocie prawnym . Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...].03.09 utrzymał powyższą decyzję w mocy.

W odpowiedzi na skargę z dnia 28.04.2009 r. organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako bezprzedmiotowego podnosząc w uzasadnieniu , że usunął z obrotu prawnego wadliwe rozstrzygnięcia, co stanowi jego zdaniem podstawę do umorzenia postępowania, przyznając jednocześnie, że aktualnie rozpatruje wniosek strony z dnia 19.11.2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym prawem.

Zatem sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone orzeczenia administracyjne z punktu ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego orzeczenia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2002 r. , Nr 153, poz. 1270 ze zm. )

Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy sąd uznał, iż zachodzą przesłanki do zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 – prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl tego przepisu Sąd może zawiesić z urzędu postępowanie w sprawie , jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania jeśli orzeczenie, które zapadnie w drugim postępowaniu będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło.

Taka właśnie sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Sąd ustalił, że do WSA w Warszawie wpłynęła skarga (sygn. akt I SA/Wa 1409/09) na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...].03.2009 r., którą to decyzją Minister utrzymał w mocy swoją decyzję dnia [...].10.2008 r. stwierdzającą nieważność decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...].02.2008 r. i decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...].03.2008 r. która jest przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie.

Zatem rozstrzygnięcie sprawy powyższej przez sąd administracyjny ma niewątpliwie wpływ na rozstrzygnięcie sprawy objętej skargą z dnia 7.04.2008 r., bowiem wyjaśni kwestię istnienia lub nie przedmiotu skargi będącej podstawą tego postępowania sądowego (kwestia prejudycjalna).

Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł ja w sentencji.