Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1981/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 oraz  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od września do grudnia 2012 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżący P.R. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, że dochody przeznaczane są na bieżące wydatki.

Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący nadesłał wypełniony formularz PPF, w którym powołał się na takie okoliczności jak: brak majątku, szereg zobowiązań, zajęcia komornicze, praca za minimalne wynagrodzenie [...] zł brutto. Wskazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, która otrzymuje wynagrodzenie w wysokości ok. [...] zł.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący nie spełnił warunków do przyznania prawa pomocy określonych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie), gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z powyższego wynika zatem, że ciężar dowodu spoczywa na stronie, która wnosi o przyznanie prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy zasadniczo od tego jak Sąd oceni to, co zostanie przez stronę wykazane. Prawo pomocy może być bowiem przyznane tylko takiej osobie, która rzeczywiście jest w trudnej sytuacji materialnej, a nie tylko twierdzi, że w takiej sytuacji się znajduje.

Tymczasem w niniejszej sprawie Skarżący w żaden sposób nie próbował potwierdzić stosownymi dokumentami, że jego sytuacja materialna jest trudna. Nie nadesłał bowiem dodatkowych informacji dotyczących tej sytuacji takich jak: zeznania podatkowe, wyciągi bankowe, czy dokumenty obrazujące wydatki.

Tym samym nie budzi wątpliwości, iż Skarżący nie sprostał wymogowi wykazania, że nie jest w stanie uiścić jedynego wymaganego na tym etapie kosztu sądowego, tj. wpisu od skargi w kwocie 100 zł.

W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.