Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 630/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 § 2, art. 55 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Burmistrza Żukowa na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SO/Gd 1/09 o wymierzeniu grzywny Burmistrzowi Żukowa za nieprzekazanie skargi dotyczącej bezczynności organu w sprawie zasiłków rodzinnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SO/Gd 1/09 wymierzył grzywnę Burmistrzowi Żukowa w wysokości 1500 zł za nieprzekazanie skargi R. D. na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w sprawie zasiłków rodzinnych oraz zasądził od Burmistrza Żukowa na rzecz wnioskodawczyni R. D. 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że – jak podał organ - żądanie wnioskodawczyni nie zostało rozpatrzone w związku z brakiem odpowiedzi strony na kierowane do niej pisma: z dnia [...] i [...] września 2008 r. Prawidłowość zaś postępowania organu wobec wnioskodawczyni potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 11 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 251/08.

W ocenie Sądu I instancji, w okolicznościach niniejszej sprawy niesporne jest, że Burmistrz Żukowa uchybił podstawowemu obowiązkowi jakim jest przekazanie sądowi skargi, która wpłynęła do organu w dniu 3 listopada 2008 r., wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.". Argumentacja zaś organu, z której wynika, że brak odpowiedzi skarżącej na kierowane do niej przed datą wpływu skargi pisma z żądaniem doprecyzowania złożonego przed organem administracji wniosku uniemożliwia "rozpatrzenie" skargi, jest prawnie nieistotna. Ponadto Sąd stwierdził, że podjęcie przez organ czynności zmierzających do zakończenia postępowania, jak również odwoływanie się do treści wyroku WSA w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 251/08 nie może zwolnić organu z obowiązku przekazania sądowi skargi na bezczynność. Okoliczności dotyczące przebiegu postępowania mogą być bowiem badane przez sąd jedynie w sprawie ze skargi na bezczynność. Wobec powyższego, przychylając się do wniosku strony, Sąd I instancji wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1500 zł uznając, że będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Burmistrz Gminy Żukowo podniósł zarzut naruszenia art. 54 § 2 w zw. z art. 55 § 1 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że organ administracyjny uchybił trzydziestodniowemu terminowi do przekazania do sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę. Wobec powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że skarżąca nigdy nie wniosła skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] września 2005 r., a tym samym Sąd I instancji błędnie ustalił że dnia 3 grudnia 2008 r. upłynął termin określony w art. 55 § 1 P.p.s.a. Skarga, która wpłynęła do organu w dniu 3 listopada 2008 r. – w ocenie organu – była skargą na bezczynność organu administracji w przedmiocie wyłączenia Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Żukowie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jest to ogólna zasada, stanowiąca o pośrednim trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z § 2 art. 54 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Niedopełnienie powyższego obowiązku uprawnia sąd do wymierzenia organowi grzywny zgodnie z treścią art. 55 § 1 P.p.s.a.

Rację ma Sąd I instancji, że z treści art. 54 § 2 P.p.s.a. wynika kategoryczny obowiązek przekazania skargi sądowi; prawidłowo też stwierdził, że ocena warunków formalnych skargi należy wyłącznie do sądu właściwego do jej rozpoznania.

Wskazać należy, że twierdzenie organu, iż jednym z powodów nieprzekazania skargi do właściwego sądu było prowadzenie postępowania i podejmowanie czynności niezbędnych do całościowego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy nie może zostać uznane za zasadne. Wszelka działalność organów administracji musi opierać się na przepisach obowiązującego prawa. Jednym z obowiązków organu administracji, wynikającym z przepisu art. 54 § 2 P.p.s.a. jest przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Organ nie można dopuścić się zwłoki w przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu powołując się na wystąpienie z pismami zawierającymi żądanie doprecyzowania złożonego przed organem wniosku. Organ ma prawo wyrazić swoje stanowisko, ustosunkować się do zarzutów, formułować wnioski w piśmie procesowym, jakim jest odpowiedź na skargę. Twierdzenia podniesione w zażaleniu, dotyczące przedmiotu skargi na bezczynność są właśnie takimi twierdzeniami, które powinny znaleźć miejsce w odpowiedzi na skargę na bezczynność.

Wobec powyższego za prawidłowe należy uznać postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2009 r.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.