Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB 279/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie sędzia NSA Tadeusz Cysek, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Grażyna Dalba, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2004 na rozprawie sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie przyznania działki zamiennej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), która w niniejszym postępowaniu ma zastosowanie z mocy art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej, ale wyłącznie w przypadkach określonych w pkt. 1-4 art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. :

1) decyzji administracyjnych,

2) postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty ,

3) postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) innych niż określonych w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Złożona w niniejszej sprawie skarga – jak to ostatecznie sprecyzowała strona skarżąca - dotyczyła bezczynności Prezydenta W. w zakresie rozpoznania wniosku R. K. z dnia 7 października 2000 r. o przyznanie działki zamiennej zgłoszonego w konsekwencji wytyczenia na jego nieruchomości, w uchwalonym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dróg publicznych.

Realizację roszczeń z tego tytułu reguluje obecnie art. 36 i 37 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm). W chwili zaś składania wniosku przez skarżącego kwestie te regulował natomiast art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tj. Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.).

Zarówno w świetle uregulowań ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 37 ust. 10) jak i ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (art. 36 ust. 13) rozpoznawanie sporów w przedmiotowym zakresie przekazano sądom powszechnym.

Załatwianie przez gminę wniosku o przyznanie działki zamiennej nie stanowi przypadku określonego w pkt. 1-4 art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Następuje bowiem – co ekspresiss verbis – wyraził art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na drodze dokonywania czynności o charakterze cywilnoprawnym (tzn. "zaoferowania" nieruchomości zamiennej, której przyjęcie przez wnioskodawcę prowadzi do zawarcia "umowy" powodującej wygaśnięcie jego roszczeń ), a nie administracyjnym.

Z tych wszystkich względów złożoną w niniejszej sprawie skargę należało odrzucić zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zważywszy iż przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Na marginesie tylko odnotować można, że skarżącemu zostały przedstawione propozycje w zakresie działek zamiennych, które jednak go nie satysfakcjonowały.