Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 89/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Aptekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2,  art. 7,  art. 29
journal: Dz.U. 2008 nr 136 poz 856
law: Ustawa z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Radę [...] Izby Aptekarskiej w K. w przedmiocie wydania opinii w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Jak wynika z akt w dniu 30 listopada 2012 r. A Sp. z o. o. z siedzibą w W. zwróciła się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z wnioskiem o udzielenie zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" w K. oraz wskazała kandydata na stanowisko kierownika apteki.

Pismem z dnia 13 grudnia 2012 r. wymieniony wyżej organ wystąpił do [...]Izby Aptekarskiej w K. o wydanie opinii w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie objętej wnioskiem apteki zawierającej między innymi opinię o rękojmi należytego prowadzenia tej apteki przez kandydata na kierownika. Wpływ pisma odnotowano w dniu 14 grudnia 2012 r.

Uchwałą nr [...] z dnia [...] r. Rada [...] Izby Aptekarskiej postanowiła wszcząć postępowanie wyjaśniające w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki pod wyżej wskazaną nazwą oraz zwrócić się do zezwoleniobiorcy o dostosowanie nazwy apteki do obowiązującego prawa poprzez usunięcie z niej informacji wartościujących o charakterze reklamowym "Centrum Niskich Cen". W piśmie z dnia 21 grudnia 2012 r. (data wpływu do organu) strona zajęła stanowisko w sprawie.

Kolejną uchwałą nr [...] z dnia [...] r. Rada [...] Izby Aptekarskiej w punkcie 1 negatywnie zaopiniowała wniosek w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" w K., w punkcie 2 stwierdziła, że kandydat na stanowisko kierownika tej apteki daje rękojmię należytego jej prowadzenia.

Na wskazaną wyżej uchwałę w części obejmującej negatywną opinię w sprawie udzielenia przedmiotowego zezwolenia, oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Radę [...] Izby Aptekarskiej A Sp. z o. o. wniosła zażalenie do Naczelnej Rady Aptekarskiej w W., która uchwałą nr [...] z dnia [...] r. utrzymała w mocy zaskarżony akt, natomiast uchwałą z dnia [...] r. [...] nie stwierdziła przewlekłego prowadzenia postępowania.

Pismem z dnia 2 kwietnia 2013 r. A Spółka z o. o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Radę [...] Izby Aptekarskiej w K. w przedmiocie wydania opinii w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oraz stwierdzenia rękojmi należytego prowadzenia apteki przez kandydata na kierownika.

Organowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 106 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm, dalej "k.p.a."). Wskazując na powyższe uchybienia strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że postępowanie w sprawie prowadzone było przewlekle, oraz że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania.

W motywach uzasadnienia w pierwszej kolejności przywołano treść art. 106 ust. 3 i 4 k.p.a. akcentując, że maksymalny termin na załatwienie sprawy przez organ współdziałający wynosi dwa tygodnie, o ile brak jest uregulowań szczególnych, nawet, jeśli prowadzone jest postępowanie wyjaśniające. W związku z tym wskazano, że wniosek Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. o wydanie opinii w niniejszej sprawie skierowany został do Rady [...] Izby Aptekarskiej dnia 13 grudnia 2012 r., natomiast postanowienie wyrażające stanowisko organu w przedmiotowej kwestii datowane jest na dzień [...] r., tj. 26 dni od wystosowania żądania (25 dni od jego wpływu), a zatem termin określony w art. 106 k.p.a. został istotnie naruszony.

W ocenie skarżącej nie stanowi usprawiedliwionej przyczyny zaistniałego stanu rzeczy okoliczność prowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organ, gdyż czternastodniowy termin na zajęcie stanowiska zawiera w sobie również czas na przeprowadzenie takiego postępowania, o ile jest ono konieczne. Tymczasem, nie istniała potrzeba uzasadniająca prowadzenie przez organ postępowania wyjaśniającego. Zadaniem [...] Rady Izby Aptekarskiej było bowiem jedynie zajęcie stanowiska poprzez wyrażenie opinii w przedmiocie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki. Skarżąca powołała się przy tym na poglądy doktryny i orzecznictwa, w myśl których granice postępowania wyjaśniającego przed organem współdziałającym wyznacza przedmiot zajmowanego stanowiska oraz regulacje odnoszące się do zakresu kompetencji organu, a nadto że jeżeli przepis prawa materialnego uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska w formie opinii przez inny organ, to opinia ta nie może dotyczyć dowolnych spraw związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz tylko aspektów, które wiążą się z zadaniami organu opiniującego. Wobec powyższego skarżąca akcentowała, że izby aptekarskie nie posiadają żadnych kompetencji do analizowania i orzekania, czy dana działalność stanowi reklamę apteki naruszającą art. 94a Prawa farmaceutycznego, wskazując jednocześnie, że zgodnie z ust. 2 w.w. artykułu nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy w zakresie działalności reklamowej aptek, punktów aptecznych i placówek obrotu pozaaptecznego sprawuje wojewódzki inspektor farmaceutyczny. Z tego względu Rada Izby Aptekarskiej nie była uprawniona do wszczęcia postępowania wyjaśniającego, w szczególności w przeprowadzonym przez nią zakresie. Ponadto skarżąca zauważyła, że art. 106 k.p.a. regulujący możliwość przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego stanowi normę ogólną. Lex specialis w stosunku do powyższej regulacji stanowi natomiast art. 7 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich, zgodnie z którym działanie samorządu powinno sprowadzać się jedynie do wyrażenia opinii.

W podsumowaniu podkreślono, że decyzja organu o prowadzeniu postępowania wyjaśniającego była wadliwa z uwagi na brak przedmiotu tego postępowania, organ faktycznie takiego postępowania w ogóle nie prowadził, a przy przyjęciu, że takie postępowanie winno było być prowadzone, to i tak powinno zakończyć się ono w terminie dwóch tygodni – co nie miało miejsca. Dodatkowo tylko wskazano, że zdaniem Naczelnej Rady Aptekarskiej, rozpoznającej zażalenie skarżącej na przewlekłość postępowania, postępowanie wyjaśniające podjęte zostało z uwagi na niemożność zawiadomienia strony o posiedzeniu organu. Ponadto uzasadniając interes prawny skarżącej w złożeniu skargi wskazano na poniesienie szkody majątkowej w postaci utraconych korzyści związanych z brakiem możliwości terminowego rozpoczęcia prowadzenia apteki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ze względu na to, że sprawa na przewlekłość toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, względnie o oddalenie skargi.

W pismach procesowych z dnia 30 kwietnia 2013 r. oraz z dnia 6 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej podniósł, że strona skarżąca złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej z dnia [...] r. w zakresie negatywnego zaopiniowania wniosku w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, która została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 1262/13 oraz na uchwałę tego organu z dnia [...] r. w przedmiocie niestwierdzenia przewlekłości postępowania, zarejestrowanej pod sygn. akt VI SA/Wa 1431/13, a więc w innym przedmiocie, akcentując tym samym bezzasadność wniosku organu o odrzuceniu skargi.

Z kolei w pismach procesowym z dnia 21 sierpnia 2013 r., oraz 1 października 2013 r. pełnomocnik organu wskazywał na bezpodstawność zarzutów skargi. Za nietrafny uznał zarzut, jakoby Rada [...] Izby Aptekarskiej nie prowadziła postępowania wyjaśniającego podnosząc, że dnia 18 grudnia 2012 r. Rada podjęła uchwałę o wszczęciu postępowania wyjaśniającego, w której wskazano, że zachodzi uzasadnione podejrzenie naruszenia art. 94a prawa farmaceutycznego oraz art. 14 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zwrócił przy tym uwagę , iż do zadań samorządu aptekarskiego zgodnie z art. 7 § 2 pkt 7 ustawy o izbach aptekarskich należy wydawanie opinii w sprawach udzielania lub cofania zezwoleń na prowadzenie aptek, natomiast opiniowanie kandydata na stanowisko kierownika apteki nie jest tożsame z zaopiniowaniem samej apteki, a jest odrębnym stanowiskiem wynikającym z ustawy z dnia 6 września 2001r. Prawo farmaceutyczne, która zobowiązuje podmiot prowadzący aptekę do zatrudnienia osoby na stanowisko kierownika apteki spełniającej wymogi wymienione w art. 88 ust. 2 tej ustawy i daje "rękojmię należytego prowadzenia apteki". Jednocześnie pełnomocnik zwrócił uwagę na ustawowe kompetencje Rady do współdziałania z organami administracji w sprawach dotyczących farmacji, podkreślając, że ta sprawa do nich należy. Ponadto akcentował, że w art. 106 k.p.a. brak wskazania w jakim terminie organ może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, co uzasadnia zastosowanie terminów określonych w art. 35 k.p.a., za czym przemawiają chociażby względy obiektywne, jak obieg korespondencji pocztowej, do której mają zastosowanie art. 39 i nast. k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. W myśl art. 149 § 1 P.p.s.a Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Stwierdza też, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Radę [...] Izby Aptekarskiej w K. w sprawie wydania opinii w trybie art. 106 k.p.a. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oraz w kwestii rękojmi należytego prowadzenia apteki przez kandydata na kierownika tej apteki.

Odnośnie formalnej dopuszczalności wniesienia powyższej skargi należało stwierdzić, że pod względem przedmiotowym skarga ta znajduje oparcie w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Z mocy art. 106 § 6 k.p.a., do organu współdziałającego stosuje się odpowiednio przepisy art. 36-38, a więc jest on traktowany podobnie jak organ wydający decyzję w przypadku bezczynności lub przewlekłości postępowania. Ponadto przed wniesieniem skargi, stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a., skarżąca Spółka wyczerpała określony w art. 37 § 1 k.p.a. środek zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia, jakim z uwagi na przedmiot rozpoznawanej sprawy była Naczelna Rada Aptekarska. Natomiast, podjęcie w sprawie uchwały przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania nie stanowi przeszkody do jej merytorycznego rozpoznania przez sąd, na podstawie art. 149 § 1 zd. drugie P.p.s.a.

Przechodząc zatem do merytorycznej oceny zasadności skargi na wstępie wskazać przyjdzie, że pojęcie "przewlekłość postępowania" w zakresie działalności administracji publicznej, wprowadzone do procedury administracyjnej i sądowo administracyjnej obok pojęcia bezczynności organu, nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa. W orzecznictwie przyjmuje się, że przewlekłość postępowania wystąpi wówczas, gdy organ administracji prowadzi postępowanie w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź gdy wykonywane są czynności zbędne lub działania pozorne, a także gdy organ powstrzymuje się od podejmowania czynności niezbędnych do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Przewlekłość obejmuje niesprawne i nieskuteczne działania organu oraz sytuacje, w których organ administracji bez rzeczywistej potrzeby przedłuża termin załatwienia sprawy, mimo że formalnie nie jest bezczynny. Dla stwierdzenia, czy organ administracji pozostawał w "przewlekłości" nie ma znaczenia, czy podejmował w trakcie postępowania jakiekolwiek czynności, a nawet rozstrzygnięcia, lecz to czy rzeczywiście podjęte działania doprowadziły do sprawnego załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Nie każda natomiast zwłoka może być przyczyną stwierdzenia przewlekłości, lecz jedynie zwłoka nieuzasadniona i nadmierna. Długi czas trwania postępowania nie może być więc automatycznie utożsamiany z przewlekłością postępowania. Przewlekłość postępowania odmiennie od bezczynności organu w sprawie, jest zatem pojęciem względnym, albowiem przewlekłość postępowania zachodzi, gdy zwłoka w rozpoznaniu sprawy przez organ jest nadmierna (rażąca) i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy (por. np. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt II SAB/Łd 2/12, Lex nr 1139147, wyrok NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1956/12, Lex nr 1233717, wyrok NSA z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1031/12, Lex nr 1228235, wyrok NSA z 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 549/13, wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 34/13, publik. w internetowej bazie orzeczeń - CBOSA).

Oceniając czy doszło do przewlekłości postępowania Sąd bada, czy podejmowane przez organ w postępowaniu czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu są one podejmowane oraz czy nie są to czynności pozorne nieprowadzące w istocie do wydania rozstrzygnięcia. W niektórych przypadkach kontrola sądowa w postępowaniu ze skargi na przewlekłość postępowania jest więc nierozerwalnie związana z merytorycznym aspektem sprawy, np. w przypadku oceny czy przeprowadzone przez organ czynności (w tym dowody) miały znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu uznać należało, że wbrew twierdzeniom skarżącej, w sprawie

objętej skargą nie doszło do przewlekłości postępowania. Należy przypomnieć, że skarga dotyczy postępowania przed Radą [...] Izby Aptekarskiej w związku z przekazaniem jej do zaopiniowania przez Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. wniosku skarżącej Spółki w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" w K., w tym także stwierdzenia rękojmi należytego prowadzenia apteki przez kandydata na stanowisko kierownika. Z akt sprawy wynika, że wniosek ten wpłynął do [...] Izby Aptekarskiej dnia 14 grudnia 2012 r. W dniu 18 grudnia 2012 r. Rada [...] Izby Aptekarskiej podjęła uchwałę w sprawie wszczęcia postępowania wyjaśniającego w kwestii nazwy apteki, która w ocenie tego organu zawierała informacje wartościujące o charakterze reklamowym "Centrum Niskich Cen", co może być niezgodne z art. 94a prawa farmaceutycznego wzywając stronę do dostosowania nazwy do obowiązującego prawa. Po uzyskaniu stanowiska skarżącej, kwestionującego zasadność działań Rady, którego wpływ odnotowano w dniu 21 grudnia 2012 r., Rada w dniu [...] r. podjęła uchwałę, w której w punkcie 1 negatywnie zaopiniowała wniosek w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej apteki ze względu na zabronioną reklamę aptek i ich działalności, natomiast w punkcie 2 stwierdziła, że kandydat na stanowisko kierownika apteki daje rękojmię należytego prowadzenia apteki.

Stosownie do art. 29 pkt 5 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (t.j. Dz.U. z 2008 r. 136, poz. 856 ze zm.) opinię w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie apteki wydaje właściwa okręgowa rada aptekarska. Opinia ta wydawana jest w trybie art. 106 k.p.a., samo zaś rozstrzygnięcie zapada w formie uchwały. Zgodnie z art. 106 § 2 k.p.a. organ do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska zobowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednakże nie później niż w terminie 14 dni. Organ obowiązany do zajęcia stanowiska w razie potrzeby może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. Przepisy proceduralne określają rolę okręgowej rady aptekarskiej w zakresie wyrażenia opinii jako organu współdziałającego, biorącego udział w załatwieniu sprawy przez wyrażenie stanowiska w granicach swej właściwości. Jednakże taka opinia nie może być utożsamiana z rozstrzygnięciem właściwego inspektora farmaceutycznego w zakresie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki lecz powinna być analizowana pod kątem określonych prawem zadań samorządu aptekarskiego, które zostały określone w ustawie o izbach aptekarskich. W katalogu kompetencji samorządu aptekarskiego znajdują się między innymi obowiązki związane ze sprawowaniem pieczy i nadzoru nad należytym wykonywaniem zawodu farmaceuty (art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o izbach aptekarskich), jak również współdziałanie z organami administracji publicznej, w sprawach związanych z wykonywaniem zawodu i innych dotyczących farmacji, a mających wpływ na ochronę zdrowia publicznego (art. 7 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy). Wykonywanie zawodu farmaceuty ma natomiast na celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje udzielanie wszystkich usług farmaceutycznych będących przedmiotem działalności aptek (art. 2a ust. 1 ww. ustawy), polegających w szczególności na kierowaniu apteką (pkt 8 art. 2a ust. 1). W ramach realizacji zadań Rada, jako organ samorządu aptekarskiego może podejmować działania służące w szczególności zapewnieniu tego, by jej członkowie wykonywali zawód zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie unormowaniami oraz czuwać nad respektowaniem prawa przez farmaceutów. Nadzór nad prawidłowym wykonywaniem zawodu to również nadzór w zakresie realizacji funkcji zawodowej jaką jest kierowanie apteką, co jest związane z przestrzeganiem przepisów m.in. ustawy Prawo farmaceutyczne, w tym art. 94a zakazującego reklamy aptek i ich działalności. Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 cyt. ustawy zadania określone w ust. 1 samorząd aptekarski wykonuje w szczególności poprzez m.in. wydawanie opinii w sprawach udzielania lub cofania zezwoleń na prowadzenie aptek (pkt 7). Zatem nie można podzielić stanowiska skarżącej, że Rada [...] Izby Aptekarskiej nie miała merytorycznych przesłanek wypowiadania się w kwestii nazwy apteki, objętej wnioskiem o zezwolenie (art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne – Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.), która w jej ocenie zawierała informacje wartościujące o charakterze reklamowym, co mogło być niezgodne z art. 94a Prawa farmaceutycznego, a tym samym do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego z udziałem skarżącej celem uzyskania jej stanowiska w tym zakresie, istotnego dla wydania opinii. O tym, że opinia Rady [...] Izby Aptekarskiej odnosiła się do aspektów, które wiążą się z zadaniami organu samorządu aptekarskiego przesądził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 19 marca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa1262/13 oddalającym skargę skarżącej Spółki na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej nr [...] z dnia [...]r. utrzymującej w mocy opinię Rady [...] Izby Aptekarskiej w sprawie udzielenia zezwolenie na prowadzenie przedmiotowej apteki.

W tej sytuacji nie można skutecznie postawić Radzie [...] Izby Aptekarskiej zarzutu prowadzenia czynności pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Wbrew stanowisku skarżącej postępowanie w sprawie wydania przedmiotowej opinii nie było więc prowadzone w sposób przewlekły poprzez podjęcie czynności zbędnych, prowadzących do niezasadnego wydłużenia terminu załatwienia sprawy.

Postępowanie w przedmiocie wydania opinii, zdaniem Sądu, nie było także prowadzone opieszale. Po wpływie do [...] Izby Aptekarskiej wniosku do zaopiniowania, co miało miejsce w dniu 14 grudnia 2012 r. Rada [...] Izby Aptekarskiej na posiedzeniu w dniu 18 grudnia 2012 r. zapoznała się z jego treścią oraz podjęła stosowne czynności mające na celu uzyskanie stanowiska strony istotnego dla wydania opinii. Po uzyskaniu stanowiska skarżącej, które wpłynęło do organu 21 grudnia 2012 r., w dniu 8 stycznia 2013 r., przedmiotowa opinia została wydana. Jednocześnie należało mieć także na uwadze, że Rada [...] Izby Aptekarskiej nie jest organem monokratycznym, lecz kolegialnym składającym się z 31 członków (wg listy załączonej do uchwały z 8 stycznia 2012 r.), podejmującym rozstrzygnięcia na posiedzeniach w formie uchwały, co w sposób obiektywny ma wpływ na czas podejmowanych czynności, które w sprawie następowały jednak w nieznacznych odstępach czasowych. Wprawdzie organ przekroczył dwutygodniowy termin do wydania opinii, jednakże, jak już wskazano, tylko zwłoka nieuzasadniona i nadmierna może świadczyć o przewlekłości postępowania, co w sprawie jednak nie miało miejsca.

Z zaprezentowanych wyżej powodów skargę należało uznać za bezzasadną, ponieważ skarżony organ nie prowadził postępowania w sposób przewlekły, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a, skarga podlegała oddaleniu.