Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 713/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono z obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2002 r., za listopad i grudzień 2003 r. oraz luty i marzec 2004 wraz z odsetkami za zwłokę postanowił: 1. Zwolnić skarżącą od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. 2. W pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę E.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2002 r., za listopad i grudzień 2003 r., oraz luty i marzec 2004 wraz z odsetkami za zwłokę.

Wraz z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, a nadto o ustanowienie radcy prawnego dla umożliwienia zaskarżenia w/w wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Ze złożonego we wniosku oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, samotnie wychowuje trójkę dzieci (w wieku 21, 17 i 11 lat). Skarżąca nie ma oszczędności ani żadnych nieruchomości czy rzeczy ruchomych; dzieci również nie posiadają majątku. Skarżąca jest zatrudniona na umowę o pracę i prowadzi działalność gospodarczą, uzyskuje ponadto świadczenia alimentacyjne wypłacane z Funduszu Alimentacyjnego. Łącznie dochody te wynoszą 3.396 złotych brutto miesięcznie i w całości przeznaczane są na bieżące utrzymanie rodziny skarżącej.

Wcześniej, w toku postępowania w niniejszej sprawie, skarżąca została zwolniona od wpisu od skargi oraz ustanowiono dla niej radcę prawnego, przy czym okoliczności dotyczące ówczesnej sytuacji majątkowej skarżącej były bardzo zbliżone do wynikających z obecnie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagała się skarżąca, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.

Z oświadczenia skarżącej wynikają powyższe przesłanki. Dochody jej czteroosobowej rodziny są niskie i nie pozwalają na poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności bądź też wydatków nie służących bieżącemu, koniecznemu utrzymaniu. Zważywszy jednak, iż jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku, postanowiono o zwolnieniu skarżącej od kosztów sądowych w zakresie częściowym obejmującym tą opłatę.

Obecnie, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej, ponieważ skarga taka jak dotąd nie została wniesiona, a zatem skarżącej nie obciąża opłata sądowa z tego tytułu. Oddalenie zaś wniosku o ustanowienie radcy prawnego uzasadnia fakt, iż w postępowaniu w niniejszej sprawie ustanowiono już radcę prawnego, który reprezentował skarżącą w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim. W orzecznictwie wskazuje się, że przyznane prawo pomocy odnosi się do sprawy wnoszonej do rozpoznania przez sąd, a nie do określonych faz czy rodzaju postępowania sądowego w takiej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji rozciąga się na postępowanie zażaleniowe i kasacyjne (zob. uzasadnienie uchwały NSA z 2 grudnia 2010 r. II GPS 2/10). Brak zatem podstaw do ustanawiania kolejnego pełnomocnika.

Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji.