Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 259/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Dariusz Chaciński (spr.) WSA Dorota Apostolidis Protokolant referent stażysta Anna Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2016 r. sprawy ze skargi B. W., C. H., G. G., J. K. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 748/14 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych, 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz B. W., C. H., G. G., J. K. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 748/14 wnieśli: B. W., J. K., G. G. i C. H., reprezentowani przez adwokata J. S.

Wskazanym powyżej orzeczeniem Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 5 sierpnia 2010 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W złożonej skardze skarżący podnieśli, że pomimo wezwania, wyrok nie został wykonany.

Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. Uzasadnił, że w celu zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę konieczne jest wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, który stanowić będzie podstawę określenia wysokości należnego odszkodowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718. – powoływana dalej jako "ppsa."). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powołanej uprzednio normy wynikają dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 Ppsa) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 748/14 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 5 sierpnia 2010 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Odpis prawomocnego wyroku z dnia 9 marca 2015 r., wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi W. w dniu 3 czerwca 2015 r., co wynika z akt sądowych o sygn. I SAB/Wa 748/14 (k. 41). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy, wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, upłynął w dniu 3 sierpnia 2015 r.

Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również wystosowania przez skarżących wezwania z dnia 11 sierpnia 2015 r. (data prezentaty organu) do wykonania powołanego wyroku, organ nie wykonał wskazanego powyżej wyroku z dnia 9 marca 2015 r. W sprawie zaś, jak wynika z nadesłanych do Sądu akt sprawy, nie podjął żadnej czynności.

Stosownie do art. 154 § 6 ppsa. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zaś § 7 wskazanego art. stanowi, że uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2015 r. i w drugim półroczu 2015 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3.408,62 zł.

W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę blisko roczne przekroczenie terminu, wyznaczonego przez Sąd na załatwienie sprawy oraz to, że przedmiotowa grzywna może być wymierzana kilkakrotnie - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej złotych jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie wyroku z dnia 9 marca 2015 r.

Wskazać także należy, że rozpoznając sprawę, Sąd jednocześnie - stosownie do treści art. 154 § 2 ppsa - stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13).

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. W szczególności zastrzeżenia Sądu budzi sytuacja, gdy organ nie podejmuje w sprawie czynności zmierzających do zakończenia postępowania. Po otrzymaniu rozstrzygnięcia podjętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 9 marca 2015 r., organ nie uczynił w sprawie nic, co zbliżyłoby go do wydania rozstrzygnięcia. Nie informował o przyczynach zwłoki w rozpoznaniu sprawy, mimo że skarżący wystąpili, po upływie terminu na wykonanie wyroku, z wezwaniem do jego wykonania. Organ swoją bezczynnością całkowicie zignorował stanowisko Sądu. Przy czym jest on świadomy tego, że w sprawie konieczne jest zlecenie wykonania operatu szacunkowego – gdyż przyznał to w odpowiedzi na skargę. Całkowite ignorowanie zapadłego wyroku sądowego przez Prezydenta W. powoduje zatem wskazaną powyżej ocenę bezczynności organu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w związku z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.