Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 994/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: ustanowić adwokata


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę E. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego.

W dniu [...] r. skarżący osobiście złożył, sporządzony na urzędowym formularzu PPF, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek E. A. wskazał, że jest inwalidą i utrzymuje się z pomocy społecznej otrzymywanej w formie zasiłku w kwocie [...] zł miesięcznie.

Ponadto wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Jednocześnie załączył do wniosku decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej zmieniającą decyzję z dnia [...] r. w sprawie zasiłku stałego i przyznającą skarżącemu zasiłek stały w kwocie [...] zł od dnia [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a." - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1).

Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest decyzja w sprawie zasiłku stałego będącego świadczeniem stanowiącym formę pomocy społecznej. W tej sytuacji zastosowanie znajduje art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącej od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest możliwości przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia sądu.

Zgodnie z art. 262 ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Po analizie informacji zwartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że obecna sytuacja materialna oraz osobista skarżącego, będącego osobą schorowaną utrzymującą się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.