Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 549/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 151 par. 2,  art. 146 par. 2,  art. 145 par. 1 pkt 4,  art. 10,  art. 28,  art. 148 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygnatura akt II SA/Wr 549/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Asesor WSA Olga Białek Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2006 r., sprawy ze skargi U. i J. Ch. - Firma A s.c. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego w B. przy ul. D. (dz. Nr: [...] i [...], obręb [...]); oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Wr 549/05 1

UZASADNIENIE

W dniu [...] Starosta Z. działając na podstawie art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2003 r. Dz. U. Nr 207, poz. 2016 z póżn. zm.) oraz na podstawie art, 104, 107 i art. 151 § 2 k.p.a. w związku z postanowieniem Starosty Z. nr [...] z dnia [...] wszczynającym postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w przedmiocie ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w B. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego w miejscowości B. przy ul. D., na działce nr [...] i [...] (Obr. [...], AM- [...]), wydał decyzję Nr [...], którą odmówił uchylenia zaskarżonej, ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. nr [...] z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego w miejscowości B. przy ul. D., na działce nr [...] i [...] (obręb [...] AM- [...]) wydanej na rzecz I. i M. N. zamieszkałych w B. przy ul. M. [...]. Organ I instancji jednocześnie stwierdził, iż decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów prawa.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, iż decyzją z dnia [...] nr [...] Burrmistrz Miasta i Gminy B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji: budowy budynku handlowo-usługowego w miejscowości B. przy ul. D., na działce [...] i [...] na rzecz I. i M. N.

W dniu 24 października 2003 r. wyżej wymienieni złożyli w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Z. zawiadomienie o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych.

W dniu [...] Firma A s.c. J. Ch. i U. Ch. z siedzibą w B. przy ul. D. [...], złożyła pismo do Burmistrza Miasta i Gminy w B., w którym domagała się między innymi wstrzymania prac budowlanych toczących się na działce [...] oraz [...] znajdującej się przy ul. D. w B., wznowienia procesu wydania pozwolenia na budowę, przywrócenia statusu strony w postępowaniu administracyjnym, geodezyjnego wyznaczenia granic działek.

Sygn. akt II SA/Wr 543/05 2

W powyższym piśmie stwierdzono również, że w 2003 r. Urząd Miasta wydał pozwolenie na budowę pawilonu na działce [...] i że skarżący nie zostali powiadomieni o toczącym się postępowaniu oraz że prowadzone prace wyraźnie wskazują, iż nie były uwzględnione w projekcie pierwotnym.

Organ pierwszoinstancyjny wskazał, iż z powyższych stwierdzeń wynika, iż Państwo Ch. posiadali wiedzę o wydanej decyzji, jak również mieli wgląd do dokumentacji projektowej Państwa N.

Postanowieniem nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy B. działając w myśl przepisu art. 65 § 1 k.p.a przesłał rzeczone pismo do Powiatowego inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w celu załatwienia według kompetencji.

W odpowiedzi na tak podjęte działania Burmistrza Miasta i Gminy B., Firma A s.c. zgodnie z przysługującym jej prawem podmiotowym złożyła zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewody D. we W. - pismo z dnia [...].

Wojewoda D. postanowieniem z dnia [...] Nr [...], uznał się za organ niewłaściwy w sprawie i przekazał powyższe zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. w celu rozpatrzenia według kompetencji.

Następnie pismem z dnia 25 lipca 2004 r. Firma A s.c, adresowanym do Burmistrza Miasta i Gminy .B. wniosła o stwierdzenie nieważności i uchylenie decyzji o pozwolenie na budowę na działce nr [...] oraz [...], powołując się na naruszenie przepisów prawa budowlanego w zakresie ustalenia stron postępowania administracyjnego, wskazując na okoliczność ustanowienia na ich rzecz służebności przejazdu i przechodu przez działkę nr [...]. Powyższe żądania Burmistrz Miasta i Gminy B. postanowieniem nr [...] z dnia [...] przesłał według kompetencji Staroście Z., jako organowi właściwemu w sprawie, po czym organ administracji architektoniczno-budowlanej w odpowiedzi poinformował zainteresowanych, iż ich wniosek w sprawie uchylenia decyzji jest niezasadny, gdyż nie są oni stroną w postępowaniu w sprawie wydani pozwolenia na budowę - pismo z dnia 24 sierpnia 2004 r. nr [...].

W związku z odesłaniem wniosku skarżących do organu administracji architektoniczno-budowlanej li instancji , skarżący w dniu 8 listopada 2004 r. wnieśli

Sygn. akt II SA/Wr 549/05 3

o zmianę kwalifikacji prawnej nadzwyczajnego środka zaskarżenia - domagając się wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1, nie zaś jak podnosili wielokrotnie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji.

Jednocześnie, jak wskazał organ I instancji, w dniu 7 stycznia 2004 r. do siedziby Urzędu Miasta i Gminy w B. wpłynęło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G., uchylające zaskarżone postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy B. nr [...] z dnia [...] w całości oraz przekazujące wniosek o rozgraniczenie nieruchomości Burmistrzowi Miasta i Gminy B. jako organowi właściwemu w sprawie. Ponadto poinformowano stronę skarżącą o właściwości rzeczowej organów administracji w związku z zakresem przedmiotowym wnoszonych przez nich żądań.

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wojewoda D. przekazał Staroście Z. wniosek skarżących o wznowienie postępowania w sprawie ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. nr [...] z dnia [...], jako organowi właściwemu rzeczowo, miejscowo i instancyjnie.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Starosta Z. działając w myśl przepisu art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania dotyczącego ostatecznej decyzji o pozwolenie na budowę budynku handlowo-usługowego na działce nr [...] i [...] w B., przy ul. D. Negatywne dla skarżących rozstrzygnięcie organ uzasadnił brakiem posiadania przez nich statusu strony postępowania.

Od powyższego orzeczenia skarżący wnieśli środek odwoławczy , po czym decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewoda D. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Staroście Z.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji wszczął postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w przedmiocie ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego w miejscowości B. przy ul. D., na działce [...] i [...] wydanej na rzecz I. i M. N.

Sygn. akt II SA/Wr 549/05 4

Zgodnie z wymogami procedury dowodowej wezwano skarżących w trybie art. 75 i 77 k.p.a. do wyjaśnienia kluczowych dla niniejszej sprawy kwestii - a mianowicie podania dokładnej daty, w której strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.

W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący pismem z dnia 20 kwietnia 2005 r. złożyli pisemne wyjaśnienie w wymaganym zakresie.

Na podstawie powyższych wyjaśnień, zdaniem organu administracyjnego nie jest on w stanie wywnioskować, czy skarżący dotrzymali miesięcznego terminu do wniesienia podania w celu uruchomienia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Z uwagi na podnoszoną przez wnioskodawców okoliczność, iż do dnia dzisiejszego nie zostali w sposób prawidłowy powiadomieni o decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy B. Należy powyższy fakt, jak wskazał to organ I instancji, zinterpretować na ich korzyść i uznać podanie skarżących jako wniesione w ustawowym terminie, a zatem podlegające merytorycznemu rozpoznaniu.

Po zapoznaniu się z całością materiału dowodowego i dokonaniu niezbędnych ustaleń w wymaganym zakresie organ administracji architektoniczno-budowlanej stwierdził, co następuje;

Stronami postępowania w sprawie udzielenia decyzji o pozwoleniu na budowę w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Pojęcie strony w postępowaniu administracyjnym ma charakter zarówno procesowy jak i materialny. Definicja strony w ujęciu materialnym wymaga zatem uzupełnienia o przesłanki definiujące pojęcie strony, zawarte w kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 28 k.p.a. stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny iub obowiązek.

Organ I instancji odnosząc się do powołanego powyżej zapisów ustawowych stwierdził, iż skarżący powinni byli być uznani za stronę w postępowaniu zmierzającym do wydania zaskarżonej przez nich decyzji o pozwoleniu na budowę . Prawdziwość powyższego , zdaniem organu pierwszej instancji, potwierdza okoliczność, iż dla działki nr [...], której użytkownikami wieczystymi są skarżący aktem notarialnym Rep A nr [...] z dnia [...] ustanowiono

WSA/wy rok/uzasadnienie

Sygn. akt II SA/Wr 549/05 5

służebność gruntową polegającą na prawie przechodu i przejazdu do drogi koniecznej przez działkę [...] na rzecz każdoczesnego właściciela działki [...].

Rzeczone prawo zostało wpisane w księgę wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Z. Zgodnie z posiadaną dokumentacją drogą konieczną w niniejszym przypadku jest działka nr [...] będąca własnością Gminy B. Zatem owa służebność ma na celu prawo przechodu i przejazdu z działki skarżących poprzez działkę Państwa N. do działki gminnej , a następnie do ogólnodostępnej drogi publicznej - ulica D. Zgodnie z obowiązującą normą prawa zawartą w art. 288 kodeksu cywilnego służebność gruntowa powinna być wykonywania w taki sposób żeby jak najmniej utrudniała korzystanie z nieruchomości obciążonej.

Z podanych powyżej przyczyn, jak również z uwagi, iż skarżący mają zapewnione swobodne korzystanie z zagwarantowanej im służebności, nie można zabronić właścicielowi nieruchomości sąsiedniej - obciążonej służebnością budowy nowego obiektu budowlanego , po spełnieniu wymagań określonych przepisami szczególnymi. Powyższe stwierdzenie, jak wskazał organ I instancji, znajduje odzwierciedlenie w art. 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.

Po szczegółowej analizie zatwierdzonego decyzją Burmistrza Miasta i Gminy B. projektu budowlanego budynku handlowo-usługowego zlokalizowanego na działkach o nr [...] i [...] stwierdzono, iż projektowana inwestycja w żaden sposób nie narusza ustanowionej dla działki nr [...], służebności gruntowej. Przedmiotowy obiekt został zaprojektowany w oparciu o wymogi art. 5 ustawy Prawo budowlane, a więc w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej zapewniając równocześnie spełnienie warunków dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa użytkowania, odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego w brzmieniu przed nowelizacją (Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza między innymi: - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowymi planami zagospodarowania

Sygn. akt lI SA/Wr 549/05 6

przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami w tym techniczno-budowlanymi, przepisami w tym techniczno-budowlanymi, - kompletność projektu budowlanego posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, wykonanie , a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, także sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

Z uwagi na fakt, iż inwestor spełnił wszystkie wymagania wynikające zarówno z ustaw jak i przepisów rozporządzeń wykonawczych Burmistrz Miasta i Gminy w B. wydał pozytywne rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie.

Zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a. w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności , powodu których nie uchylił tej decyzji.

Z treści powołanego powyżej art. 146 § 2 k.p.a. wynika natomiast, iż nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Starosta Z. stwierdził, iż Burmistrz Miasta i Gminy B. przy prowadzeniu postępowania zmierzającego do wydania kwestionowanej przez skarżących decyzji, naruszył ogólną zasadę postępowania zawartą w art. 10 k.p.a., a mianowicie zasadę zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania.

W niniejszej kwestii owa wadliwość procesowa nie wpływa na merytoryczną treść orzeczenia Burmistrza Miasta i Gminy B. Powyższe uchybienie proceduralne nie wpłynęłoby na treść wydanego rozstrzygnięcia, w związku z czym w niniejszym postępowaniu należało wydać decyzję stwierdzającą wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, nie eliminującą jednak z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji ostatecznej.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli J. Ch. i U. Ch. - Firma A s.c. z siedzibą w B. przy ul. D. [...]. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów ustawy Prawo budowlane, a w szczególności przepisu art. 5 powołanej powyżej ustawy, albowiem w postępowaniu przed wydaniem decyzji nie uwzględniono zagadnień dotyczących ochrony

Sygn. akt II SA/Wr 549/05 7

uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zagadnienia dotyczącego dostępu do drogi publicznej przez działkę nr [...]. Ponadto wskazali, że dotychczas mieli swobodny dostęp do drogi oznaczonej numerem geodezyjnym [...] jako droga, a następnie do drogi publicznej przy ul. A. Cz. Ponadto w zatwierdzonym projekcie budowlanym nie przewidziano dostępu dla osób niepełnosprawnych na pierwsze piętro budynku, to jest do obiektu gastronomicznego i baru.

W dniu 14 lipca 2005 r. Wojewoda D. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), wydał decyzję nr [...], którą uchylił decyzję Starosty Z. z dnia [...], uchylił ostateczną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania na rzecz I. i M. N., pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego w miejscowości B. przy ul. D. na działkach o numerach [...] i [...], obręb II oraz odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż decyzja Burmistrza Miasta i Gminy B. została wydana z naruszeniem przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k,p,a,, albowiem J. Ch. i U. C. jako strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji, nie uczestniczyli w tym postępowaniu . Decyzja jednocześnie została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, to jest przepisu art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z późn. zm. -tekst w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji), gdyż w projekcie budowlanym nie zaprojektowano dostępu dla osób niepełnosprawnych dla obiektu użyteczności publicznej , jakim jest planowany budynek handlowo-usługowy.

J. Ch. i U. Ch. - Firma A s.c. z siedzibą w B. przy ulicy D. [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o jej uchylenie. Skarżący zakwestionowali prawidłowość wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, a w szczególności wskazują na fakt, iż w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie uczestniczyli na prawach strony. Ponadto skarżący nie

Sygn. akt II SA/Wr 549/05 8

zgodzili się z twierdzeniem, że ustalona służebność dotyczy jedynie fragmentu działki [...]. W ich ocenie służebność ta dotyczyła całej działki.

Wojewoda D. wniósł do Sądu odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd , następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują.

Skarga zatem nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody D. z dnia [...] nr [...], którą uchylono decyzję Starosty Z. z dnia [...], uchylającą ostateczną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania na rzecz I. i M. N., pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego w miejscowości B. przy ul. D. na działkach o numerach [...] i [...], obręb II oraz odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji.

Sąd po przeanalizowaniu akt administracyjnych sprawy stwierdza, iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania sprawy w jej całokształcie i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapada było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyszczególnioną w przepisie art. 145 § 1 k.p.a.

WSA/wyrok/uzasadnienie

Sygn. akt II SA/Wr 549/05 9

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 4 powołanej powyżej ustawy, postępowanie wznawia się jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Sąd pragnie zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie, po wznowieniu postępowania postanowieniem Starosty Z. z dnia [...], nr [...], na wniosek stron, postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy B. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, organ I instancji ustalił, że skarżący nie uczestniczyli w podstawowym postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją. Wskazać należy, iż skarżący w terminie przewidzianym w przepisie art. 148 § 2 k.p.a. złożyli stosowny wniosek. Z akt administracyjnych oraz z pisma skarżących z dnia 20 kwietnia 2005 r. wynika, iż o decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia 25 września 2003 r. nr [...] dowiedzieli się z postanowienia Burmistrza z dnia [...], które zostało im doręczone w dniu 25 sierpnia 2004 r.

Skarżący wniosek o wznowienie postępowania złożyli w dniu 25 lipca 2004 r., związane było to z realizacją budowy na działce sąsiedniej, a po otrzymaniu powołanego powyżej postanowienia, ponownie w dniu 13 września 2004 r. potwierdzili wcześniej złożony wniosek .

Z powyższego bezsprzecznie wynika, że skarżący niniejszy wniosek złożyli z zachowaniem terminu przewidzianego do jego wniesienia.

Podkreślenia wymaga, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie o fakcie prowadzenia budowy.

Wobec powyższego organ administracyjny winien był przeprowadzić postępowanie zmierzające do ponownego przeanalizowania dokumentów, które zostały złożone wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę.

Sąd pragnie zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, iż pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym i wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Sygn. akt lI SA/Wr 549/05 10

W przedmiotowej sprawie inwestor złożył wniosek wraz z elementami wymaganymi przepisem art. 33 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, w terminie ważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.

Inwestor przekładając stosowne dokumenty wykazał, że posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Analiza projektu budowlanego wykazała, że projekt ten nie spełniał wymagań przepisu art. 5 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którego brzmieniem, obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich.

Zgodnie z § 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), budynkiem użyteczności publicznej jest budynek przeznaczony między innymi dla handlu, gastronomii oraz usług.

Wobec powyższego Sąd podziela stanowisko zajęte przez organ odwoławczy, iż projektowany budynek handlowo-usługowy z gastronomią na pierwszym piętrze zaliczony jest do obiektów użyteczności publicznej ( § 54 pkt 2 oraz § 55 pkt 1 i 2 powyższego rozporządzenia), wobec tego w przedmiotowym budynku powinien być zapewniony dostęp dla osób niepełnosprawnych, zgodnie z warunkami określonymi w przepisach powyższego rozporządzenia.

W spornym projekcie budowlanym nie zaprojektowano jednak pochylni ani dźwigu osobowego dla osób niepełnosprawnych, które to urządzenia umożliwiały dostęp takim osobom na pierwsze piętro budynku, gdzie mieści się lokal gastronomiczny. Podkreślenia wymaga, iż dostęp do przedmiotowego lokalu możliwy jest tylko schodami zewnętrznymi.

Sąd w tym miejscu pragnie wskazać, iż przepisy Prawa budowlanego nie przewidują możliwości odstępstw od warunków technicznych w sposób

Sygn. akt II SA/Wr 549/05 11

uniemożliwiający ograniczenie dostępności dla osób niepełnosprawnych do obiektów użyteczności publicznej.

Reasumując, w projekcie budowlanym naruszone zostały przepisy warunków technicznych, w sposób uniemożliwiający korzystanie z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, projekt taki nie winien być zaakceptowany.

Sąd nie podziela zarzutu podniesionego przez skarżących odnośnie tego, iż zaprojektowany obiekt uniemożliwi im dostęp do drogi publicznej poprzez działkę nr [...] do drogi nr [...], albowiem z dołączonych dokumentów dotyczących ustanowienia służebności gruntowej, wynika, że służebność ta dotyczy jedynie fragmentu działki o numerze [...], uniemożliwiającego dostęp do drogi publicznej poprzez działkę [...] do drogi publicznej w ciągu ulicy D.

W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie wykazała, aby decyzja ta naruszała obowiązujące przepisy prawa i to w stopniu wymagającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Podkreślić ponownie należy, iż sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie ma prawa oceniania jej pod innymi względami.

Nie ma też prawa do oceniania słuszności obowiązujących przepisów i przyjętych w nich rozwiązań prawnych. Dlatego też stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem, nie ma możliwości poddawania jej ocenie pod kątem słuszności, czy sprawiedliwości społecznej.

W tej sytuacji zgodnie z art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.