Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 4/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr., Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej [..] MOPS we W. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie o przyznanie zasiłku celowego wszczętej wnioskiem z dnia 28 grudnia 2004 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę bezczynność Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej Nr 8 we W. polegającą na niewydaniu decyzji o przyznaniu zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu opału na zimę, domagając się zobowiązania Kierownika Zespołu do załatwienia sprawy w określonym terminie.

Skarżący w dniu 28 grudnia 2004 r. wystąpił do Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej Nr 8 Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z wnioskiem o przyznanie zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu opału na zimę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] organ I instancji przyznał wnioskodawcy zasiłek celowy na dofinansowanie do zakupu opału w sezonie grzewczym 2004/05 w wysokości 170 zł. W konsekwencji wniesionego odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu decyzją z dnia 24 marca 2005 r. Nr SKO 4311/20/05 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 12 maja 2006 r. (sygn. akt IV SA/Wr 433/05) uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Pismami z dnia 6 listopada 2006 r. oraz 2 stycznia 2007 r. J. K. wezwał Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. do niezwłocznego wykonania prawomocnego wyroku z dnia 12 maja 2006 r.

W uzasadnieniu skargi na bezczynność skarżący wskazał, że organ I instancji pismem z dnia 19 stycznia 2007 r. poinformował go, że sprawa przyznania zasiłku ceowego, została załatwiona decyzją z dnia [...] r. Nr [...], którą przyznano zasiłek celowy w kwocie 170 zł. Decyzja ta - wraz z innymi pięcioma decyzjami wydanymi wskutek wniosków skarżącego - została wysłana listem poleconym, a na potwierdzeniu odbioru odnotowano numery pięciu decyzji. W dniu 18 grudnia 2006 r. w Urzędzie Pocztowym W. 48 odebrał przesyłkę listową poleconą o numerze nadawczym: 176505784, która zawierała tylko jedną decyzję Kierownika ZTPS nr 8 MOPS we W. z dnia [...] r. o numerze: [...] przyznającą zasiłek okresowy od lipca do grudnia 2006 r. w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia 19 czerwca 2006 r. Natomiast nie otrzymał decyzji Kierownika ZTPS Nr 8 z dnia [...] r. wydanej w sprawie z jego wniosku z dnia 28 grudnia 2004 r. Powołując się na treść przepisów art. 104 § 1, art. 109 i art. 110 k. p.a. stwierdził, że akt woli organu administracji publicznej staje się decyzją w rozumieniu prawa, dopiero w chwili doręczenia lub ogłoszenia go stronie. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego wymagają aby organ administracji doręczył stronie decyzję na piśmie za pokwitowaniem wskazującym datę doręczenia zaś decyzję niedoręczoną stronie traktować należy wyłącznie jako bezskuteczne pismo z wszelkimi konsekwencjami prawnymi. Skarżący stwierdził, że z potwierdzenia przez niego odbioru przesyłki poleconej o numerze nadawczym: 176505784, nie wynika, że w dniu 18 grudnia 2006 r. odebrał w Urzędzie Pocztowym inne decyzje niż wskazana decyzja nr [...], wydane w odrębnych sprawach. Podniósł również, że wpisanie na formularzu potwierdzenia odbioru, na stronie, na której wpisuje się nazwę i adres podmiotu, któremu ów druk ma być zwrócony numerów decyzji nie stanowi dowodu, że decyzje o tych numerach znajdowały się w przesyłce. Ponadto wskazał, że wspomniane oznaczenia decyzji znajdowały się na stronie formularza potwierdzenia odbioru przesyłki listowej, która nie była dlań widoczna. Skarżący nie wyklucza sytuacji, w której wskazane numery zostały dopisane na druku potwierdzenia odbioru po tym jak skarżący wezwał Dyrektora MOPS we W. do wykonania wyroków Sądu. Jego zdaniem wątpliwości tego rodzaju wynikają z treści pisma Kierownika ZTPS z dnia 9 stycznia 2007 r., bowiem numery w nim wymienione nie pokrywają się z numerami umieszczonymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Ponadto w przedmiotowym piśmie nie było wzmianki o skreśleniu numerów. Potwierdzenie odbioru sporządzone zostało na formularzu nr 24 ustalonym regulaminem świadczenia powszechnych usług pocztowych, stanowiącym załącznik nr 137 Dyrektora Generalnego Poczty Polskiej z dnia 21 września 2005 r. , na którym na stronie z nadrukiem "potwierdzenie odbioru", przed polem oznaczonym "zwrócić do" - na którym była odciśnięta pieczęć nadawcy - w miejscu nieprzeznaczonym do dokonywania jakichkolwiek wpisów zamieszczono sześć numerów, a przy ostatnim numerze adnotację "zmiana budżetu." Art. 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz.U. nr 5, poz. 34 ze zm.) wymaga aby nadawca przesyłki listownej, poleconej, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru złożył w placówce nadawczej operatora żądanie na odpowiednio wypełnionym formularzu, dołączonym do przesyłki, opatrzonym napisem "potwierdzenie odbioru". Natomiast § 19 regulaminu świadczenia powszechnych usług pocztowych wymaga od nadawcy przesyłki poleconej wypełnienia jej przed nadaniem odpowiedniego dla danej usługi formularza, w tym wzoru nr 24 Poczty Polskiej. Zamieszczenie wskazanych wpisów w miejscu nieprzeznaczonym do dokonywania jakichkolwiek wpisów przez nadawcę przesyłki jest niezgodne również z obowiązująca normą PN-T 85004 :1999, która określa podział i rezerwację strony adresowej. Zdaniem skarżącego wskazane naruszenia nie mogą, zgodnie z art. 6 i art. 7 k.p.a. stanowić dowodu na okoliczność skutecznego doręczenia decyzji stronie. Dodatkowo podniósł, że do dnia wniesienia skargi Kierownik ZTPS Nr 8 nie stwierdził w formie postanowienia, że decyzja której wydania domaga się skarżący stała się ostateczna., a także, że w czasie zwrotu akt administracyjnych przez Sąd po wydaniu wyroku z dnia 12 maja 2006 r. (sygn. akt IV SA/Wr 433/05) Kierownik ZTPS nie przeprowadził aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego, a pracownicy socjalni organu posługiwali się nieważnymi legitymacjami służbowymi.

W odpowiedzi na skargę organ I instancji wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej z powodu doręczenia skarżącemu decyzji z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie przyznania J. K. zasiłku celowego w kwocie 170 zł. Podniósł, że przedmiotowa decyzja wraz z pięcioma innymi decyzjami wydanymi w tym samym dniu w związku z wnioskami skarżącego, została doręczona przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru o numerze nadawczym 17505784. Wskazał jednocześnie, że pracownik Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 8 M. L. dokonywała osobiście czynności sporządzenia listownej przesyłki pocztowej kierowanej do skarżącego zawierającej m.in. sporną decyzję. Natomiast J. K. odebrał przesyłkę zawierającą sześć decyzji administracyjnych w dniu 18 grudnia 2006 r. co osobiście potwierdził, podpisując się na druku potwierdzenia odbioru. Podniósł, że organ administracyjny dokonując doręczenia decyzji zastosował się do przepisu § 32 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej dla organów gmin i związków międzygminnych zamieszczonego w rozdziale IX zatytułowanym "Wysyłanie i doręczanie pism" (Dz.U. Nr 112, poz. 1319 ze zm.), zgodnie z którym pisma adresowane do tego samego adresata wysyła się w jednej kopercie. Umieszczone na druku potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej numery decyzji, miało jedynie charakter informacyjny, pomocniczy dla pracowników organu, poza tym nie narusza żadnych przepisów o postępowaniu administracyjnym. Umieszczenie tego rodzaju zapisów lub odstąpienie od umieszczenia nie wpływa na ocenę prawidłowości doręczenia. Doręczenie skarżącemu przesyłki za pokwitowaniem odbioru po uprzednim stwierdzeniu jego tożsamości wypełnia całkowicie formułowane przez przepisy prawa wymogi w tym zakresie.

W ocenie organu I instancji powołane przez skarżącego przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34 ze zmianami) oraz Polskiej Normy PN - T 85004:1999 nie dają podstawy do formułowania zarzutów w zakresie prawidłowości doręczenia i odbioru przesyłki pocztowej nr 41483. Zatem argumentacja skarżącego dotycząca regulacji usług pocztowych określających sposoby adresowania przesyłek pozostaje bez znaczenia dla skutków prawnych wywołanych przez osobiste, pisemne potwierdzenie odbioru przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Właściwość sądu administracyjnego w zakresie bezczynności organu administracji wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. Zwanej dalej p.p.s.a.)., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego paragrafu. Sąd rozpatruje skargi na bezczynność organu w sprawach dotyczących m. in. wydania decyzji administracyjnej.

W przypadku skarg na bezczynność organów kontrola sprawowana przez sądy administracyjne ogranicza się do zbadania, czy postępowanie organu zaskarżane jako bezczynność nie narusza przepisów postępowania administracyjnego. W tym zakresie kwestia bezczynności organu administracji publicznej zdeterminowana jest określoną w art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego zasadą szybkości postępowania, a także terminami załatwiania spraw określonymi w przepisach art. 35 § 3 i § 4 k.p.a. oraz instytucją zawiadamiania stron o przypadkach niezałatwienia spraw w terminie z podaniem przyczyny zwłoki i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy.

Skarżący zarzuca bezczynność Kierownikowi Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej Nr 8 Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w zakresie jego wniosku o przyznanie zasiłku celowego. Niewydanie w sprawie stosownego rozstrzygnięcia skarżący łączy z, jak twierdzi, niedoręczeniem mu decyzji organu orzekającego. Powołując się na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego wskazuje, że akt woli organu administracji publicznej staje się decyzją w rozumieniu prawa, dopiero w chwili doręczenia lub ogłoszenia go stronie, co w rozważanym przypadku nie nastąpiło.

Z materiałów sprawy wynika jednoznacznie, że organ I instancji wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...], którą przyznano skarżącemu zasiłek celowy na dofinansowanie do zakupu opału w sezonie grzewczym 2004/05 w wysokości 170 zł.

W odniesieniu do kwestii niedoręczenia decyzji natomiast argumenty podniesione przez skarżącego nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Wskazać należy, że w aktach sprawy znajduje się - potwierdzona za zgodność z oryginałem - kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej - nr nadawczy 176505784 -, opatrzonego podpisem skarżącego oraz datą odbioru 18 grudnia 2006 r. Istotnie znajdują się na nim przekreślone numery decyzji wydanych w sprawach z wniosków skarżącego, w tym również numer [...] oraz dopisek (zc I 05). Na podstawie zawartych w aktach sprawy dowodów, stwierdzić należy, brak istotnego powodu by odmówić wiary oświadczeniu pracownika socjalnego M. L. zawartego w piśmie z dnia 16 listopada 2007 r. Wynika z niego między innymi, że w dniu 8 grudnia 2006 r. (piątek) sporządziła ona przesyłkę listową przeznaczoną dla J. K. umieszczając w jednej kopercie sześć decyzji, w tym również decyzję Nr [...]. Okoliczność powyższą potwierdza również wpis w książce nadawczej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, że przesyłka o numerze 76505784 ważyła 0,100 kg. W kontekście zarzutów skarżącego związanych z dopuszczalnością przesyłania stronie postępowania administracyjnego kilku pism w jednej kopercie, wiarygodności oświadczenia pracownika nie można podważyć również z uwagi na przepisy regulujące kwestie podniesione przez J. K.. Obowiązek takiego działania pracowników organów administracji wynika bowiem z przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej dla organów gmin i związków międzygminnych (Dz. U. Nr 112, poz. 1319 ze zm.), którego § 32 ust. 4 stanowi wprost, że pisma adresowane do tego samego adresata wysyła się w jednej kopercie.

W odniesieniu do pozostałych wymogów formalnych związanych z doręczaniem przesyłek Sąd zwraca uwagę na wydany w oparciu o art. 49 i art. 50 ust. 4 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 ze zm.), regulamin świadczenia powszechnych usług pocztowych, stanowiący załącznik do Zarządzenia Dyrektora Generalnego Poczty Polskiej z dnia 21 września 2005 r. Nr 137 (dostępny w placówce pocztowej), który ustala, że nadawca przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wypełnia, przed ich nadaniem, odpowiedni dla danej usługi formularz lub blankiet (...). Według wzoru nr 14 (druk nr 24), na który powołuje się skarżący, znajdującego się w wykazie formularzy, blankietów i nalepek stosowanych przy świadczeniu powszechnych usług pocztowych potwierdzenie odbioru przesyłki, w której przesłana została skarżącemu decyzja z dnia 30 lipca 2006 r. jest z nim zgodne. Opisanie koperty, którą skarżący okazał na rozprawie, zwierająca tę decyzję również odpowiada zasadom ustalonym tym regulaminem. Nie wynika również z żadnego z wymienionych uregulowań zakaz nanoszenia przez pracowników organu adnotacji tego rodzaju jak numery pism, które znajdują się wewnątrz przesyłki

W świetle powyższego brak bezczynności organu I instancji w sprawie.

Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku.