Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 27/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 4,  art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz w dniu 23 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A w [...] na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Opolu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

A z siedzibą w [...] wniosło skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Opolu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarga nie została podpisana, a jedynie opatrzona pieczątką Prezesa A A. M.

Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 kwietnia 2019 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez: podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego przez osobę umocowaną do działania w imieniu A. Powyższe wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 kwietnia 2019 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sądowych sprawy-k.44).

Skarżące A nie wykonało tego zobowiązania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. jest podpisanie pisma przez osobę wnoszącą je do sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Stosownie do regulacji zawartej w art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi zawierającej braki formalne, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W świetle zaś art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują w postępowaniu czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Oznacza to, że osoby te mają obowiązek wykazać na mocy art. 29 P.p.s.a. swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Skarżące A zostało wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego osobiście egzemplarza skargi, przez osobę umocowaną do działania w imieniu A. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, rozumiany jako znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu. Niedochowanie warunków własnoręcznie podpisanej skargi, wiąże się natomiast z jej odrzuceniem.

W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg 26 kwietnia 2019 r. i upłynął z dniem 2 maja 2019 r.

Strona skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu, bowiem nie podpisała skargi, ani nie nadesłała egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzeczono, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Orzeczenie o zwrocie wpisu w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), zgodnie, z którym zwraca się cały uiszczony wpis od pisma (skargi), odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.