Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 507/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 147,  art. 145, art. 61 par. 1, art. 64 par. 2, art. 149 par. 1 i 2, art. 158 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1  pkt  1 lit. c ,  art. 200,  art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka,, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.),, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 września 2012r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. uchyla postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...] znak: [...]; III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; IV. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz M.K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...], umarzającą jako bezprzedmiotowe w całości, postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr 637, położonej w R., zakończone decyzją ostateczną Wójta Gminy S. z dnia [...], a wznowione postanowieniem z dnia [...], i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia SKO wyjaśniło, że wnioskiem z dnia 9 listopada 2010 r. M. D. wystąpił do Wójta Gminy S. o podział nieruchomości oznaczonej nr ewid. 6337 na działki 637/1 – pod poszerzenie drogi publicznej, 637/2 i 637/3. Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy S. zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie R., gm. S., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 637 o pow. 1,9700 ha, stanowiącej własność M. D. , na działki nr 637/1 o pow. 0,0294 ha, 637/2 o pow. 0,1200 ha i 637/3 o pow. 1,8206 ha. W decyzji wskazano również, że powstała w wyniku podziału działka nr 637/1 została wydzielona pod drogę wojewódzką i z mocy prawa przejdzie na własność Województwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stanie się ostateczna.

W dniu 9 sierpnia 2011 r. M. D. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności w/w decyzji. Decyzją z dnia [...] SKO stwierdziło, że wymieniona wyżej decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości została wydana z naruszeniem prawa, jednakże odmówiło stwierdzenia jej nieważności z uwagi na to, że decyzja ta wywołała nieodwracalne skutki prawne. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek wniosku M. D., SKO decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...]

Pismem z dnia 18 listopada 2011 r. M. D. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją organu pierwszej instancji z [...] Postanowieniem z dnia [...] Wójt Gminy S. wznowił z urzędu postępowanie w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Umarzając postępowanie w sprawie wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...], Wójt Gminy S. wskazał, że stwierdzenie przez Kolegium istnienia przesłanek nieważności decyzji podziałowej z dnia [...] skutkuje bezprzedmiotowością postępowania w sprawie wznowienia postępowania.

W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji stwierdził, że decyzja może zawierać zarówno wady skutkujące nieważnością, jak i wznowieniem postępowania. Kodeks nie reguluje ani zbiegu weryfikacji decyzji dotkniętej wadami kwalifikowanymi, ani zbiegu środków prawnych przysługujących od wadliwych decyzji. W ocenie organu jednak, wniosek o wznowienie postępowania niej jest środkiem konkurencyjnym w stosunku do wniosku o stwierdzenie nieważności, ponieważ są to odrębne i funkcjonalnie niezależne od siebie formy postępowania. Ponieważ wydana w sprawie decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] zatwierdzająca projekt podziału mimo rażącego naruszenia prawa, nie została wyeliminowana z obrotu prawnego z powodu wywołania nieodwracalnych skutków prawnych, to pozostaje dalej w obrocie prawnym, przez co możliwa jest jej weryfikacja w odrębnym trybie wznowieniowym. Organ I instancji powinien więc ponownie rozpatrując sprawę dokonać oceny zaistnienia podnoszonych przez M. D. przesłanek uzasadniających wzruszenie własnej decyzji w trybie wznowienia postępowania, tj. przesłanek wynikających z treści art. 145 kpa.

W skardze na tę decyzję M.K. reprezentowana przez ojca J.W. wniosła o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez SKO. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 138 § 2 kpa poprzez:

a). nie wykazanie, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie oraz jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy,

b). ponowne rozstrzygnięcie przez organ II instancji sprawy załatwionej wcześniej decyzją ostateczną tego organu nie stanowiącą o uchyleniu pierwotnej decyzji Wójta gminy S.,

c). uchylenie decyzji organu I instancji, choć powinna zostać utrzymana w mocy, gdyż organ podjął prawidłowe rozstrzygnięcie,

2. rażące naruszenie art. 107 kpa, gdyż zaskarżona decyzja nie zawiera wszystkich elementów określonych w art. 107 § 1 kpa.

W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że organ II instancji powołując się na przepis art. 138 § 2 kpa nie wskazał obligatoryjnych elementów wymienionych w tym przepisie, tj.: z naruszeniem jakich przepisów została wydana decyzja Wójta gminy S. z dnia [...] umarzająca postępowanie, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, jaki istotny wpływ na rozstrzygnięcie mogło mieć naruszenie przepisów postępowania i jakie okoliczności powinien wziąć pod uwagę organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Ponadto SKO wydając zaskarżoną decyzję rozstrzygnęło ponownie sprawę, która wcześniej, bo w dniu [...] została już rozstrzygnięta przez ten sam organ decyzją ostateczną, a to możliwe jest tylko po uchyleniu pierwotnej decyzji. Oznacza to w ocenie autora skargi, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą określona w art. 156 § 1 pkt. 3 kpa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała uwzględnieniu, ale z innych przyczyn, niż w niej wskazane.

Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153/2002 poz. 1269 ze zmianami), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stosownie do treści art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 147 kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony. Regulacja zawarta w omawianym przepisie nawiązuje do rozwiązań przyjętych w art. 61 § 1 k.p.a., zgodnie z którym postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest przy tym dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 kpa). Na gruncie przepisu art. 61 § 1 kpa przyjmuje się, że organ administracji publicznej nie jest uprawniony do swobodnego interpretowania żądania strony. O tym, jaka jest treść żądania, która wyznacza przedmiot postępowania decyduje strona. Niedopuszczalne jest mieszanie trybów postępowania, tj. traktowanie postępowania wszczętego na wniosek, tak jak postępowania wszczętego z urzędu (wyrok NSA z dnia 26 lutego 2009 r., I OSK 554/08, Lex 518252).

Przedstawionym regułom uchybił organ I instancji, czego nie dostrzegło Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

W piśmie z dnia 18 listopada 2011 r. zatytułowanym "Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego", M. D. "z uwagi na wystąpienie poważnych uchybień merytorycznych podczas czynności podziału jego działki prosił – wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego w zakresie podziału działki nr 637 położonej we wsi R.". Wyraźny wniosek strony o wszczęcie postępowania wznowieniowego, który w myśl art. 61 § 3 kpa spowodował wszczęcie postępowania administracyjnego z dniem jego doręczenia Wójtowi Gminy S., tj. w dniu 18 listopada 2011 r., został początkowo tak właśnie potraktowany przez organ, który pismem z dnia 23 listopada 2011 r., na podstawie art. 64 § 2 kpa wezwał M. D. do usunięcia jego braków formalnych poprzez "uszczegółowienie i opisania jakie poważne uchybienia miał na uwadze, domagając się wznowienia sprawy" oraz przez wskazanie terminu, kiedy dowiedział się o decyzji Wójta Gminy S. z [...], pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Następnie jednak po złożeniu przez M. D. pisma z dnia 2 grudnia 2011 r. będącego odpowiedzią na wezwanie organu, Wójt Gminy S., bez jakiejkolwiek weryfikacji tego pisma pod kątem oceny, czy dostrzeżone braki wniosku o wznowienie zostały usunięte, w dniu [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i 149 § 1 kpa wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr 637 w R., stanowiącej własność M. D., zakończonej decyzją ostateczną Wójta Gminy S. z dnia [...] W wyniku tak wznowionego postępowania doszło następnie do wydania decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] i zaskarżonej decyzji SKO. Z uzasadnień tych decyzji nie wynik przy tym, co się stało z postępowaniem wszczętym wnioskiem M.D. z dnia 18 listopada 2011 r., ani też czy do wznowienia postępowania doszło na wniosek strony, czy też z urzędu. Wyraźne odróżnienie tych dwóch trybów wznowienia było w niniejszej sprawie konieczne, ponieważ od trybu wznowienia zależały wymogi formalne, jakie musiały być spełnione, aby mogło w sprawie dojść do wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania administracyjnego jako szczególny tryb postępowania umożliwiającego, w przypadkach prawem przewidzianych (art. 145 § 1 i art. 145a § 1 k.p.a.), wzruszenie ostatecznych indywidualnych aktów z zakresu administracji publicznej - składa się bowiem z dwóch etapów. W pierwszym z nich organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania bada przesłanki formalne niezbędne do uruchomienia nadzwyczajnego trybu weryfikacji ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych, co - w przypadku wznowienia postępowania na żądanie strony - oznacza badanie, czy inicjatywa w sprawie wznowienia postępowania pochodzi od strony, czy wniosek złożono z zachowaniem terminów określonych w art. 148 i art. 145a § 2 k.p.a., czy żądanie dotyczy postępowania zakończonego ostateczną decyzją, a także czy wskazano przyczynę wznowienia postępowania z katalogu ujętego w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 k.p.a. Jeżeli wstępne postępowanie wyjaśniające wykaże, że żądanie wznowienia postępowania pochodzi bezspornie (w sposób niebudzący wątpliwości) od osoby niemającej (niemogącej mieć) przymiotu strony w danym postępowaniu, albo że wniosek został złożony po upływie ustawowych terminów, albo wnioskodawca - mimo stosownego wezwania przez organ administracji - nie podał ustawowej przyczyny wznowienia postępowania, właściwy organ postanowieniem odmawia wznowienia postępowania administracyjnego (art. 149 § 3 k.p.a.). Gdy nie zaistnieje żadna z wymienionych okoliczności, organ ten wznawia postępowanie administracyjne w drodze postanowienia (art. 149 § 1 k.p.a.), które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.). Postanowienie o wznowieniu postępowania nie jest zaskarżalne, nie służy więc na nie zażalenie, ani skarga do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 1998 r., I SA/Po 1847/97, LEX nr 34162). Prawidłowość podjęcia postanowienia o wznowieniu postępowania może być przez stronę kwestionowana dopiero wraz odwołaniem od decyzji (art. 142 kpa).

W drugim etapie postępowania organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania przechodzi do badania przyczyn wznowienia, a po przeprowadzeniu postępowania w tym zakresie podejmuje jedno z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 151 § 1 k.p.a., tj. odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a k.p.a., albo uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a k.p.a., i wydaje nową decyzję rozstrzygającą

o istocie sprawy. W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji (art. 151 § 2 kpa). W sytuacji natomiast, gdy w wyniku wadliwej oceny, mimo zaistnienia przesłanek do odmowy wznowienia postępowania, organ wyda jednak postanowienie o wznowieniu postępowania, wszczęte postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa (por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2009 r., II OSK 25/08 i powołany tam wyrok NSA z dnia 25 maja 1983 r., SA/Wr 185/03).

Z ostatnio wymienionego poglądu wynika, że rozpatrując odwołanie od decyzji wydanej w drugim etapie postępowania wznowieniowego, organ II instancji ma obowiązek z urzędu badać również, czy zaistniały w sprawie podstawy do wydania postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 1 kpa dotyczącego wznowienia postępowania. Taka kontrola nie została w niniejszej sprawie przeprowadzona, w wyniku czego SKO uchylając decyzję umarzającą wznowione postępowanie, poleciło organowi I instancji dokonanie oceny zaistnienia podnoszonych przez M.D. przesłanek uzasadniających wzruszenie własnej decyzji w trybie wznowienia postępowania, tj. przesłanek wynikających z treści art. 145 kpa, a więc poleciło przeprowadzenie drugiego etapu postępowania wznowieniowego, przyjmując w istocie bez żadnej weryfikacji, czy formalne przesłanki umożliwiające wznowienie zostały w sprawie spełnione. Tymczasem treść znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, tj. wniosku M.D. z dnia 18 listopada 2011 r. o wznowienie postępowania, jego uzupełnienia z dnia 2 grudnia 2011 r., postanowienia organu I instancji z dnia [...] o wznowieniu postępowania i uzasadnienia decyzji organów obu instancji, w żadnym razie nie pozwalają na jakąkolwiek weryfikację tych formalnych warunków wznowienia. W szczególności należy zauważyć, że brak jest w sprawie analizy zachowania przez M.D. miesięcznego terminu określonego w art. 148 § 1 kpa do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Ponadto powołanie się na jedną z wymienionych w tym przepisie przyczyn wznowienia jako formalny warunek wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, wymaga w ocenie Sądu nie tylko wymienienia w podstawie takiego postanowienia art. 145 § 1 pkt 5 kpa oraz przytoczenia w jego uzasadnieniu treści tego przepisu, ale i wskazania, jakie konkretnie nowe okoliczności zostały ujawnione.

Odnosząc te rozważania do ustalonego w sprawie stanu faktycznego należy zauważyć, że w postanowieniu z dnia [...] Wójt Gminy S. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr 637 w R., stanowiącej własność M.D., zakończonej decyzją ostateczną Wójta Gminy S. z dnia [...] W podstawie prawnej tego postanowienia organ wskazał art. 145 § 1 pkt. 5 oraz art. 149 § 1 kpa, a w jego uzasadnieniu stwierdził, że "na podstawie wniesionych przez właściciela – M.D. pism oraz złożonych przez niego wyjaśnień ujawniono nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, istotne dla rozstrzygnięcia sprawy w sprawie zatwierdzenia przedłożonego projektu podziału, a nie znane organowi, który wydał decyzję". Wójt Gminy S. nie wskazał jednak tych okoliczności faktycznych. Okoliczności te nie zostały również wskazane w pismach M.D., na które organ I instancji powołał się w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] Zarówno bowiem w piśmie z dnia 18 listopada 2011 r. zatytułowanym "Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego", jak i w piśmie z dnia 2 grudnia 2011 r. będącym odpowiedzią na wezwanie organu z dnia 23 listopada 2011 r. do uzupełnienia wniosku strony o wznowienie postępowania, M. D. nie wskazał żadnych okoliczności faktycznych mających uzasadniać wznowienie postępowania. Powołał się jedynie na "wystąpienie poważnych uchybień merytorycznych podczas czynności podziału jego działki", których to uchybień, mimo wezwania organu, również nie wskazał. Z przytoczonych okoliczności wynika więc, że ani M. D., ani organ I instancji wznawiając postępowanie postanowieniem z dnia [...], nie wskazali jakie nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji z dnia [...], istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zatwierdzenia projektu podziału, nie znane organowi który wydał decyzję - wyszły na jaw, przez co w istocie nie podano w sprawie podstawy wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Ponieważ podanie takiej przyczyny wznowienia jest jednym z formalnych warunków wznowienia postępowania zarówno na wniosek, jak i z urzędu, jej brak powoduje, że w sprawie nie było podstaw do wydania postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 1 kpa i przejścia do drugiego etapu postępowania wznowieniowego. Nie dostrzegając tego braku, traktując postępowanie wszczęte na wniosek, tak jak postępowanie wszczęte z urzędu oraz nie dokonując jakichkolwiek ustaleń odnośnie zachowania przez M.D. terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, organ II instancji naruszył przepisy postępowania określające zasady postępowania wznowieniowego w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c). w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. spowodowało to konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji, utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji oraz wydanego w granicach tej samej sprawy postanowienia Wójta Gminy S. z dnia [...]

Z uwagi na wskazane wyżej wątpliwości co do prawidłowości wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr 637 położonej w R., stanowiącej własność M.D., zakończonej decyzją ostateczną Wójta Gminy S. z dnia [...], przedwczesne było odnoszenie się do zarzutów zawartych w skardze, a także rozstrzyganie, czy w związku ze stwierdzeniem w decyzji SKO z dnia [...], w trybie art. 158 § 2 kpa wydania decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...], z naruszeniem prawa i w związku z odmową stwierdzenia jej nieważności z uwagi na wywołane nieodwracalne skutki prawne - weryfikacja tej decyzji w trybie wznowienia jest dalej możliwa (jak uznał organ II instancji), czy też prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr 637 położonej w R., zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy S. z dnia [...], wznowionego postanowieniem z dnia [...], istotnie jest bezprzedmiotowe (jak to przyjął organ I instancji).

Rozpoznając sprawę ponownie, organ I instancji kierując się wszystkimi przedstawionymi wyżej uwagami wyda stosowne rozstrzygnięcie eliminując dotychczasowe naruszenia prawa. Organ rozpatrzy w szczególności złożone przez M.D. podanie z dnia 18 listopada 2011 r. o wznowienie postępowania oraz w związku z prawidłowym wezwaniem go w piśmie z dnia 23 listopada 2011 r. do uzupełnienia braków tego podania oceni, czy zostało ono uzupełnione w stopniu pozwalającym na uznanie, że wszystkie formalne przesłanki podania o wznowienie postępowania zostały w sprawie spełnione. Dopiero w razie pozytywnej weryfikacji tych przesłanek organ będzie mógł na podstawie art. 149 § 1 kpa wznowić postępowanie i stosownie do treści art. 149 § 2 kpa przestąpić do przeprowadzenia postępowania co do rzeczywistego istnienia podanych przyczyn wznowienia, a następnie ewentualnie do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Na tym dopiero etapie postępowania organ I instancji będzie mógł odnieść się do zaistniałych w sprawie zdarzeń, tj. do faktu darowania w drodze czynności prawnej działki nr 637/2 powstałej w wyniku podziału nieruchomości nr 637, objętego decyzją Wójta Gminy S. z dnia [...], oraz do wydania przez SKO w trybie art. 158 § 2 kpa decyzji z dnia [...] dotyczącej decyzji Wójta Gminy S. objętej podaniem M.D. o wznowienie postępowania.

Orzeczenie zawarte w punkcie II wyroku znajduje uzasadnienie w treści art. 152 p.p.s.a.

Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej M.K. 200 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na kwotę tę złożył się uiszczony przez skarżącą wpis od skargi.