Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 2479/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej we W. od wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 274/13 w sprawie ze skargi "G." Spółki z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zmiany zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych po wznowieniu postępowania postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 19 września 2013 r. po rozpoznaniu sprawy ze skargi "G." Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie odmowy dokonania zmiany zezwolenia w zakresie zmiany lokalizacji punktu gier, uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do dnia prawomocności wyroku i zasądził od organu na rzecz skarżącej koszty postępowania.

I

W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji stwierdził, że spór między stronami sprowadza się do wyjaśnienia, czy przepisy stanowiące podstawę prawną decyzji, a mianowicie art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej: u.g.h. w zw. z art. 129 ust. 1 ustawy, mają charakter przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, str. 37, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337, z późn. zm.; dalej: dyrektywa) i czy wobec tego, przed ich wejściem w życie, powinny być notyfikowane Komisji Europejskiej, zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy.

W konkluzji, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, a także Trybunału Sprawiedliwości UE, Sąd pierwszej instancji uznał, że art. 135 ust. 2 u.g.h. jest przepisem technicznym, który nie został notyfikowany Komisji Europejskiej, a więc jako niezgodny z prawem unijnym nie może być stosowany.

II

Skargą kasacyjną Dyrektor Izby Celnej we W. domagał się uchylenia wskazanego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U.

z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) organ zarzucił m.in. naruszenie art. 135 ust. 2 u.g.h. poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że przepis ten nie ma zastosowania w sprawie, gdyż jest niezgodny z prawem unijnym.

III.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu jest wiadome, że postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 686/13

NSA przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności

w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.

Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy zatem rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (vide wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2006 r. o sygn. akt I FSK 845/05, publik. LEX nr 212145). Warunkiem skorzystania z tej podstawy prawnej, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego oraz przed Trybunałem Sprawiedliwości UE i Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte (vide np. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2011 r. o sygn. akt II FZ 278/11, publik. ONSAiWSA

z 2012 r. nr 6, poz. 99).

Stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie przez TK kwestii zgodności z przepisami Konstytucji RP art. 14 ust. 1 u.g.h., mającej wpływ na zagadnienie stosowania art. 135 ust. 2 tej ustawy, mieć będzie również wpływ na kontrolę wyroku Sądu pierwszej instancji w aspekcie postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa materialnego oraz argumentacji zawartej w jej uzasadnieniu.

W tym stanie rzeczy NSA na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. z urzędu zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez TK sprawy o sygn. akt P 4/14.