Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SAB/Bd 42/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2013 r. strona wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie zawiadomienia z dnia [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu skarżąca podała, że załączonym do skargi pismem z dnia [...] r. została zawiadomiona przez organ o niedopuszczalności zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie o wykup nieruchomości. Podniosła, że od tego czasu organ nie podjął żadnej czynności zmierzającej do zakończenia postępowania, w szczególności nie wydał decyzji, nie wyznaczył stronie terminu do dokonania określonej czynności, ani nie zawiesił postępowania w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten przewiduje niedopuszczalność skargi na skutek zaistnienia stanu sprawy w toku, stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny oraz z powodu wcześniejszego jej merytorycznego załatwienia, a zatem odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która zachodzi przy tożsamości przedmiotowej (tożsamość sprawy) i tożsamości podmiotowej (tożsamość stron).

Należy wskazać, że zakres podmiotowy i przedmiotowy niniejszej sprawy jest tożsamy ze sprawą zainicjowaną skargą K.R. z dnia [...] r. zakończoną wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt I SAB/Bd 42/12 oddalającym skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie umorzenia postępowania. Z akt niniejszej sprawy, zwłaszcza wniesionej przez stronę skargi oraz udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę wynika, że sprawa ta dotyczyła tego samego postępowania zainicjowanego wnioskiem z dnia [...]. o umorzenie sprawy nr [...]. Postępowanie administracyjne w sprawie o tym znaku zostało zakończone postanowieniem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r., w którym organ uznał zrzut nieistnienia obowiązku za niedopuszczalny oraz odmówił uznania zarzutu braku doręczenia upomnienia. Pismem z dnia [...]. o [...] poinformował, że sprawa została zakończona i organ nie prowadzi żadnego postępowania wszczętego na podstawie ww. pisma z dnia [...]r. Przedmiotowy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalający skargę na bezczynność organu w tym postępowaniu jest prawomocny od dnia 15 grudnia 2012 r.

Prawomocne osądzenie sprawy (res iudicata) odnosi ten skutek, że nie można

w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na bezczynność organu w sytuacji, gdy wcześniej sprawa została już prawomocnie przez sąd osądzona. W konsekwencji, złożona przez stronę skarga na bezczynność organu podlegać będzie odrzuceniu, jeżeli w dacie orzekania mamy do czynienia

z prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy bezczynności wcześniejszym orzeczeniem sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 16 czerwca 2005 r., sygn. akt II SAB/Bk 24/05).

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.