Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1079/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 § 2 i art. 249a
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 maja 2017 roku sygn. akt III SA/Sz 366/12 umarzające postępowanie wszczęte wnioskiem o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2008 roku nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 4 maja 2017 roku sygn. akt III SA/Sz 366/12 wydanym na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2008 roku nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący R. S. na rozprawie mającej miejsce w dniu 19 kwietnia 2017 roku wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Sąd I instancji zwrócił przede wszystkim uwagę na to, że w przedmiotowej sprawie skarżącemu R. S. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 roku sygn. akt II SA/Sz 236/08 zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Sąd podkreślił, że przyznane prawo pomocy rozciąga się na pełen tok postępowania sądowoadministracyjnego i w przypadku wyznaczenia przez korporację prawniczą pełnomocnika i podjęcia przez niego działań, stanowi to wykonanie wydanego przez sąd postanowienia o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Skarżący nie może zatem skutecznie ubiegać się o ponowne ustanowienie pełnomocnika, gdyż prawo to zostało już zrealizowane.

Zażalenie na to postanowienie złożył R. S., wnosząc o uchylenie go w całości i przyznanie mu adwokata z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Zgodnie z treścią art. 244 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 245 § 1 cytowanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 249a tej ustawy jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

W niniejszej sprawie, w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji skarżącemu postanowieniem z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 236/08 zostało przyznane prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu i postanowienie to do chwili obecnej nie uległo zmianie. Dziekan ORA w S. - po przekazaniu mu w dniu 25 sierpnia 2008 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie powyższego postanowienia - wyznaczył trzech kolejnych adwokatów i żaden z nich nie uzyskał zaufania skarżącego, który domagał się kolejnej zmiany pełnomocnika, bowiem nie odpowiadał mu sposób, w jaki miał być reprezentowany przez nich przed Sądem. Mając na uwadze powyższe okoliczności zauważyć trzeba, że w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego adwokata w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik z urzędu nie spełnia jej oczekiwań. Należy podkreślić, że sytuacja prawna i faktyczna skarżącego co do przyznanego mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata nie uległa zmianie, zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji przyjął, że brak jest podstaw prawnych do przyznania skarżącemu prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu, skoro takie prawo zostało mu przyznane we wskazanym wcześniej postanowieniu z dnia 19 czerwca 2008 r.

Dodatkowo zaznaczyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał już pięć zażaleń skarżącego na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie oddalające ponowne wnioski skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu lub umarzające postępowanie wszczęte takimi wnioskami - żadne z nich nie zostało uwzględnione. Za każdym razem Naczelny Sąd Administracyjny podkreślał, że brak jest podstaw prawnych do ponownego przyznania skarżącemu prawa pomocy, które już raz uzyskał (por. postanowienia NSA: z dnia 21 października 2010 roku sygn. akt I OZ 803/10; z dnia 18 marca 2011 roku sygn. akt I OZ 165/11; z dnia 25 maja 2011 roku sygn. akt I OZ 366/11; z dnia 7 września 2011 roku sygn. akt I OZ 654/11 oraz z dnia 17 lutego 2017 roku sygn. akt I OZ 425/17).

Mając na uwadze powyższe, należy uznać zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, zaś zażalenie za niezasadne i podlegające oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.