Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 101/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3,  art. 4
journal: Dz.U. 2005 nr 177 poz 1468
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski,, Sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Protokolant Krzysztof Dzieliński, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2010r. sprawy ze skargi J. P. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2009r. J. P. złożył wniosek o interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W uzasadnieniu podano, że wnioskodawca dziesięć lat temu kupił małoletniemu wówczas synowi działkę. Właścicielem działki jest syn, który posiada również pozwolenie na budowę domu. Obecnie wnioskodawca chce wybudować gospodarczym sposobem mały dom na działce syna i zamierza go w przyszłości przekazać w darowiźnie. W związku z powyższym stanem faktycznym wnioskodawca uważa, że według prawa budowlanego ma prawo do zwrotu VAT za poniesione koszty przy zakupie materiałów budowlanych.

Dyrektor Izby Skarbowej, działając z upoważnienia Ministra Finansów, w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia "[...]", uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, powołując się na treść art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2-4, art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 177, poz. 1468 ze zm., dalej cyt. jako ustawa). Z powołanych przepisów wynika bowiem jednoznacznie, że prawo do ubiegania się o zwrot części podatku VAT zawartego w cenie materiałów przysługuje m.in. pod warunkiem, że osoba fizyczna, która poniosła wydatki na budowę budynku mieszkalnego posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz pozwolenie na budowę, zgodnie z ustawą - Prawo budowlane a także faktury, które potwierdzają poniesienie wydatków i są wystawione na osobę fizyczną ubiegającą się o zwrot. Brak wydanego w związku z inwestycją, na którą poniesiono wydatki pozwolenia na budowę na imię osoby dysponującej fakturami VAT wyklucza możliwość uzyskania zwrotu części VAT. Zatem, z uwagi na to, że wnioskodawca nie jest właścicielem gruntu oraz nie posiada pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, z którą były związane wydatki, nie przysługuje mu prawo do zwrotu części VAT zawartego w cenie zakupionych materiałów budowlanych.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia "[...]" organ stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji indywidualnej.

Powyższą interpretacje zaskarżył J. P. wskazując, że należy mu się zwrot VAT poniesionego na zakup materiałów budowlanych, gdyż chce zapewnić mieszkanie swoim dzieciom. Potwierdził także, że pozwolenie na budowę domu wydane zostało na syna, jednak działka na której postawił dom należy do jego rodziny.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał wydaną przez siebie interpretację, jak również wcześniejszą argumentację i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak wynika z przedstawionego wyżej dotychczasowego przebiegu postępowania w przedmiocie wniosku skarżącego o interpretację przepisów prawa podatkowego, a w szczególności z treści przedstawionych organowi elementów stanu faktycznego, pytań i stanowiska podatnika w zestawieniu z treścią interpretacji organu oraz oceną stanowiska wnioskodawcy, spór dotyczy kwestii , czy skarżący spełnia określone prawem wymogi ubiegania się o zwrot części podatku od towarów i usług (VAT) zawartego w cenie zakupionych przez niego materiałów budowlanych. Stanowisko zajęte przez organ w zaskarżonej interpretacji jest bowiem kwestionowane przez skarżącego i to z powołaniem się na względy słusznościowe i okoliczności związane z charakterem rodzinnym realizowanej budowy .

Badając zgodność zaskarżonej interpretacji z prawem , sąd nie stwierdził jednak żadnych przesłanek do przyjęcia ,że wydana została z naruszeniem prawa. W ocenie sądu interpretacja wydana została zgodnie z przepisami postępowania , zawiera wyczerpujące i pełne uzasadnienie, a przy tym w pełni odpowiada obowiązującemu prawu materialnemu.

Zgodnie z trafnie przytoczonymi i wyłożonymi w interpretacji przepisami prawa , skarżący nie nabywa w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym uprawnień do zwrotu części VAT. Jak słusznie wskazuje zaskarżona interpretacja , do uzyskania prawa zwrotu części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym spełnione muszą być warunki określone w art. 3 i art. 4 cyt. ustawy. Przepisy te określają przesłanki przedmiotowe i podmiotowe , jakie powinny zaistnieć , aby osoba fizyczna mogła otrzymać zwrot części podatku VAT zawartego w cenie zakupionych materiałów budowlanych.

Od strony przedmiotowej warunkiem takim jest poniesienie wydatków na zakup materiałów budowlanych w związku z realizacją przedsięwzięć enumeratywnie wyliczonych w art. 3 ust. 1 ustawy, a więc : budową budynku mieszkalnego; nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach; remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego. Nie ulega wątpliwości ,że przedstawiona we wniosku budowa spełnia wymóg ustawy co do rodzaju przedsięwzięcia, na które ponoszone są wydatki .

Dalsze przepisy ustawy statuują jednak dodatkowe warunki uzyskania zwrotu części wydatków na budowę budynku mieszkalnego, które spełniać musi osoba ubiegająca się o taki zwrot. Niezależnie od wymogu przedstawienia faktur dokumentujących poniesione wydatki wystawionych od dnia 1 maja 2004r. (art. 3 ust. 2 i 4 ustawy) , konieczne jest spełnienie także warunków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy , które trafnie zanalizowano w interpretacji. Zgodnie z tymi przepisami prawo do zwrotu przysługuje tylko osobom, które nie dokonywały wymienionych przedsięwzięć budowlanych jako podatnicy VAT (co w sprawie nie zachodzi ; art. 4 ust. 1 ustawy) a nadto spełniają dwa pozostałe warunki. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy osoba ubiegająca się o zwrot części wydatków powinna posiadać:

1/ prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy "Prawo budowlane" w przypadku inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego (...);

2/ pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji , dla której zgodnie z ustawą "Prawo budowlane" wymagane jest takie pozwolenie.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o interpretację wynika ,że skarżący nie spełnia tych wymogów. Jak bowiem wskazał, właścicielem gruntu jest jego syn, na którego także wystawione jest pozwolenie na budowę. Prawidłowo zatem organ interpretujący wskazał ,że prawo do zwrotu nie przysługiwałoby skarżącemu , mimo faktycznego zakupienia materiałów budowlanych i posiadania faktur na niego wystawionych. Uprawnioną osobą mógłby być syn skarżącego , pod warunkiem spełnienia wymogów ustawy (poniesienie wydatków na zakup materiałów budowlanych, przedstawienie faktur na niego wystawionych). Inna interpretacja, jakiej domaga się skarżący, byłaby ewidentnie niezgodna z ustawą ( contra legem ).

W związku z zarzutami skargi i jej wywodami odnoszącymi się do "rodzinnego" charakteru inwestycji i intencji skarżącego, który chce pomóc synowi w zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, podnieść należy, że są to okoliczności prawnie nieistotne. Nie mogą one w żadnej mierze wpłynąć na treść interpretacji dokonanej zgodnie z postanowieniami ustawy .

W świetle powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( D.U nr 153 , poz. 1270 ze zm.) , orzec należało jak w sentencji wyroku.