Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 10/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Koncesje
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe [...]" z siedzibą w Dębnie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 830/06 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 830/06 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej Z. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 830/06 wydanego w sprawie ze skargi Z. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "[...] z siedzibą w Dębnie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności zezwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu organiczno-mineralnego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem

z dnia 9 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 830/06 odrzucił zażalenie Z. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe [...]" z siedzibą w Dębnie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2006 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej Z. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 830/06 wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2006 r., nr HOR.nn.4079-2-1/06 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności zezwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu organiczno-mineralnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż rzecznik patentowy nie był uprawniony do sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu odrzucające skargę kasacyjną, albowiem przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego nie jest sprawa dotycząca własności przemysłowej, lecz wydanych przez Ministra Rolnictwa zezwoleń na wprowadzenie do obrotu nawozów organiczno-mineralnych.

W ocenie Sądu z samego faktu, iż sprawa skargi Z. Z. na decyzję Ministra Rolnictwa obejmuje swym zakresem zezwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozów organiczno-mineralnych oznaczanych w obrocie handlowym znakami towarowymi, będącymi przedmiotem prowadzonych odrębnie sporów administracyjnych i sądowych, nie można wywodzić, że strona skarżąca zwolniona jest z obowiązku dostosowywania się do bezwzględnego wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego nałożonego przez ustawodawcę w art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej: p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie podnosząc, iż stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest błędne, gdyż wskazana podstawa prawna nie ogranicza udziału rzecznika patentowego jedynie do postępowania przed sądami administracyjnymi w zakresie skarg na decyzje Urzędu Patentowego RP. Dopuszcza udział rzecznika patentowego w sprawach z zakresu własności przemysłowej. Skarżący wskazał, iż niniejsza sprawa należy do spraw z zakresu własności przemysłowej, ponieważ dotyczy naruszenia przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi praw do znaku towarowego. Zaznaczył ponadto, iż nie zarzucał organowi naruszenia przepisów ustawy o nawozach i nawożeniu w procesie wydawania zezwoleń na sprzedaż BIOHUMUSÓW forte nie będących biohumusami, lecz zarzucał nadużycie praw do znaku towarowego BIOHUMUS forte oraz naruszenie art. 8 pkt 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) i odpowiednio przepisów prawo własności przemysłowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W sprawach z zakresu własności przemysłowej zażalenie może być sporządzone przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a.).

Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmawiająca stwierdzenia nieważności zezwolenia na wprowadzanie do obrotu nawozu organiczno-mineralnego BIOHUMUS forte dokonanej przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia 14 marca 2006 r., którą wydano w oparciu o przepisy ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 91, poz. 876). Nie jest zatem sprawą z zakresu własności przemysłowej, jak podnosi skarżący.

Rzecznik patentowy nie jest zatem uprawniony do sporządzania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w innych sprawach niż z zakresu własności przemysłowej.

Sprawy dotyczące praw ochronnych do znaku towarowego należą do kompetencji Urzędu Patentowego RP, nie zaś Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w tej sprawie zostało sporządzone przez rzecznika patentowego i z tego względu Sąd słusznie uznał, iż jest niedopuszczalne.

Z powyższych względów niniejsze zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.