Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 638/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 240 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek Sędzia: WSA Grażyna Firek Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Aleksandra Osipowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 26 marca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala.


UZASADNIENIE

W dniu 24.11.2017 r. (data wpływu) "R. " Sp. z o. o. (dalej jako Spółka) za pośrednictwem swojego pełnomocnika na podstawie art. 241 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13.01.2016 r. nr [...] w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące I-IX/2013 r. oraz uchylenie tej decyzji. Podstawą złożenia wspomnianego wniosku są nowe w ocenie Spółki dowody istniejąc w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który je wydał. Dowody, które zostały załączone do wspomnianego wniosku to:

-zeznanie podatkowe J. B. za 2013 r.,

-paszport J. B.,

-amerykańskie prawo jazdy J. B.,

-apostille

-i tłumaczenie przysięgłe powyższych dokumentów.

Postanowieniem z dnia 09.01.2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wznowił postępowanie w sprawie rozliczenia przez Spółkę podatku od towarów i usług za miesiące I-IX/2013 r. zakończone wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. w dniu 13.01.2016 r. decyzją ostateczną nr [...]

Z kolei postanowieniem z dnia 10.01.2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. zawiesił z urzędu wznowione postępowanie z uwagi na wniesioną przez Spółkę skargę kasacyjną od wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z dnia 06.05.2016 r. (sygn. akt I SA/Kr 359/16).

Wyrokiem z dnia 02.10.2018 r. (sygn. akt. I FSK 1711/16) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną przez Spółkę zatem postanowieniem z dnia 22.10.2018 r. nr [...] Dyrektor tut. Izby Administracji Skarbowej podjął z urzędu zawieszone postępowanie.

Następnie pismem z dnia 19.11.2018 r. w sprawie wypowiedzenia się na temat zebranego materiału dowodowego, Spółka przedłożyła kolejny dokument, który ma uzasadniać konieczność złożenia w jej ocenie wniosku o wznowienie postępowania. Tym dokumentem jest protokół przesłuchania w charakterze świadka D. R. z dnia 27.07.2018 r. sporządzonego jak wynika z pisma Spółki w postępowaniu przygotowawczym [...] dotyczącym transakcji Spółki z podmiotem G. wszczętego i prowadzonego na kanwie zakończonego postępowania, o którego wznowienie Spółka wniosła. Z treści protokołu przesłuchania jak wskazuje Spółka wynika, że D. R. osobiście założył firmę O. w listopadzie 2010 r. będąc w [...]. Następnie ową spółkę z uprzednio zmienioną nazwą na G. , jego kolega J. B. odkupił od niego w marcu 2011 r. ponieważ chciał poprzez zakup tej spółki połączyć ją z prowadzoną przez siebie działalnością na terenie [...]. Zeznania te więc zdaniem Spółki potwierdzać mają fakt, że podmiot z którym miała zawierać transakcje a więc G. to istniejący i działający na terenie [...] podmiot gospodarczy rozliczający się z podatków na terenie [...], zgodnie z zasadami przepisów podatkowych obowiązujących rezydentów podatkowych państwa.

Dodatkowo Spółka we wspomnianym piśmie z dnia 19.11.2018 r. wniosła o:

-wystąpienie o pomoc prawną do amerykańskich władz podatkowych o przeprowadzenie według właściwych procedur tam obowiązujących postępowania weryfikującego podmiot G. oraz transakcje ze Spółką,

-przesłuchanie D. R. na okoliczność założenia i działalności, najpierw spółki O. , a następnie G. oraz dalszej sprzedaży tego podmiotu Panu J. B.,

-przesłuchanie w ramach ww. pomocy prawnej J. B. na okoliczność zakupu podmiotu G. i działalności operacyjnej tej spółki oraz dokonania transakcji ze Spółką w badanym okresie.

Postanowieniem z 23 stycznia 2019 r. DIAS odmówił przeprowadzenia zawnioskowanych dowodów a w dniu 23.01.2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wydał decyzję o numerze: [...], którą odmówił uchylenia w całości ww. decyzji z dnia 13.01.2016 r.

W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że spółka R. od stycznia do września 2013 roku wystawiała faktury VAT na rzecz podmiotu G. z siedzibą w [...], tytułem sprzedaży kodów doładowujących telefony komórkowe. W związku z tymi transakcjami sprzedaży Spółka wystawiała faktury VAT z zerową stawką podatku VAT, ponieważ uznała iż w niniejszej sytuacji należy zastosować art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym "miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. " Łączna wartość transakcji wynikająca z 36 faktur wystawionych przez Spółkę na rzecz G. w tym okresie wyniosła [...] zł.

W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy stwierdzono, że faktury wystawione przez Spółkę na rzecz G. nie potwierdzają rzeczywiście dokonanych transakcji gospodarczych pomiędzy wymienionymi w tych fakturach podmiotami, w zakresie w jakim identyfikują odbiorcę, tj. G. jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą i posiadający siedzibę na terytorium [...].

Spółka nie miała prawa do zastosowania art. 28b ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ doładowania te nie zostały sprzedane firmie G. z siedzibą w [...] tylko na terytorium kraju.

Organ wyjaśnił , że A. J. działający w imieniu spółki G. zamawiał kody do komórek a pracownicy Spółki nabywali je w firmie K. . Z zakupionych kart telefonicznych pracownik Spółki (tj. Pan K. Z.) zdrapywał folię chroniącą kod doładowujący, a następnie skanował go i zapisywał w formie pliku komputerowego, który wysyłał w drodze elektronicznej na adres: [...].

Jednakże na podstawie całego zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzono, że faktury wystawione przez Spółkę na rzecz G. z siedzibą w [...] nie odzwierciedlają faktycznie wykonanych usług, pomiędzy podmiotami na nich widniejącymi w zakresie w jakim identyfikują G. jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą i posiadający siedzibę na terytorium [...]. Administracja amerykańska nie potwierdziła natomiast aby A. , czy którykolwiek z jej dyrektorów, przedstawicieli czy agentów fizycznie znajdował się w [...] pod adresem z rejestru. Ponadto ustalono, iż adres wykorzystywany przez podmiot jest adresem jego "zarejestrowanego agenta", który jest raczej jedynie agentem dla celów otrzymywania i przekazywania dokumentów prawnych, niż agentem, który prowadzi działalność w imieniu podmiotu. Rejestr stanu D. , który określał podmiot G. jako "domestic" (krajowy), był okolicznością świadczącą jedynie o formalnym zarejestrowaniu go na terytorium [...].

Ponadto z zebranego przez Organy podatkowe materiału dowodowego wynikało, że:

-jedyny udziałowiec i zarazem osoba zarządzająca G. , tj. D. R. przebywał w Polsce, co potwierdził wywiad środowiskowy Policji w R., w trakcie którego M. R. - [...] D. R. - oświadczyła, że jej syn przebywa pod wskazanym adresem w R.;

- D. R. będący jedynym udziałowcem i członkiem zarządzającym G. zajmował się marketingiem w G. sp. z o. o., która wcześniej nazywała się G. sp. z o. o., a jej [...] był B. S.. Okoliczność ta świadczyła o powiązaniu a D. R. z podmiotem G. sp. z o. o., a więc i jej prezesem;

-D. R. założył - najprawdopodobniej przez internet - podmiot O. (dawniejsze G. ). To on dokonywał wszelkich opłaty związanych z rejestracją, i to z nim kontaktowali się w drodze elektronicznej pracownicy [...];

-podmiot ten posiadał 4 rachunki bankowe założone w polskim banku Bank [...] SA;

-Spółka otrzymywała zapłatę za faktury wystawione na rzecz G. z rachunku bankowego założonego w polskim banku;

-z informacji otrzymanej od amerykańskiej administracji podatkowej wynikało, że podmiot ten jest firmą fasadową, zatem stwarza pozory prowadzenia działalności na terytorium [...];

-z C. wynikało, że nie odnaleziono mienia Spółki, jej pojazdów na terytorium [...];

-na dzień 26.08.2013 r. G. nie posiadała swojego Przedstawiciela Urzędowego do prowadzenia spółki w [...];

-nr [...] D. R. był nieważny.

za pośrednictwem konta na portalu [...] www[...]. założonego przez P. S., będącego pracownikiem B. S., sprzedawano produkty należące do G. .

-pracownicy G. sp. z o. o. tj.: P. S., M. Z. równocześnie pracowali dla [...]

-podmiot prowadzący sprzedaż za pośrednictwem sklepu na stronie internetowej [...] posługiwał się adresem tożsamym z adresem G. widniejącym na fakturach wystawionych przez Spółkę;

-z analizy wydruków e-maili pomiędzy Spółką a J. wynikało, iż w wysyłanych wiadomościach J. działając w imieniu G.

Następnie organ dokonując analizy pozostałych danych uznał, że podmiot G. za pośrednictwem kont założonych na portalu [...] oraz strony internetowej [...] oraz [...] prowadził sprzedaż na terytorium kraju. W tą działalność zaangażowane były osoby zatrudnione w drugiej spółce B. S., tj. w G. sp. z o. o. Spółka zatem wystawiając faktury VAT na rzecz podmiotu zarejestrowanego w [...], stosując przy tym preferencyjną stawkę [...]" podatku VAT miała na celu uniknięcie podatku należnego od sprzedaży, a w konsekwencji stosowanie konkurencyjnych cen od stosowanych przez inne firmy sprzedające doładowania do telefonów komórkowych na terytorium Polski. Prawidłowo zatem określono Spółce kwoty podatku należnego stosując 23% stawkę podatku od towarów i usług, gdyż uznano, że usługobiorca sprzedawanych przez Spółkę kodów do telefonów prowadził działalność w Polsce, gdyż tutaj wykazywał aktywność zawodową, i tutaj przebywał jego jedyny udziałowiec.

Składając wniosek o wznowienie postepowania podatkowego zdaniem organu Spółka chce udowodnić, iż jedynym udziałowcem podmiotu G. na podstawie zawartej w dniu 13.03.2015 r. z efektywną w ocenie Spółki datą wejścia w życie od dnia 01.03.2011 r. umowy przeniesienia praw i obowiązków/udziałów w podmiocie G. jest J. B., a ww. dokumenty potwierdzać mają jego obecność na terytorium [...] i reprezentowanie podmiotu G. . Okoliczność ta ma wskazywać na poprawność zastosowania do transakcji pomiędzy Spółką a podmiotem G. przepisu art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i wykazywania preferencyjnej [...] stawki VAT przy dokonywaniu sprzedaży.

Organ nie podzielił jednak tej argumentacji podnosząc, że kwestie te były już przedmiotem postępowania wymiarowego.

Od decyzji tej, Spółka wniosła w dniu 13.02.2019 r. odwołanie, w którym zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie art. 245 §1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 240§ 1 pkt. 1 i 2 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę uchylenia ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 stycznia 2016 r. o numerze: [...] wobec braku zaistnienia przesłanek określonych w art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Wniesiono również o wystąpienie o pomoc prawną do amerykańskich władz podatkowych o przeprowadzenie według właściwych procedur tam obowiązujących postępowania weryfikującego podmiot G. oraz transakcje ze Spółką, przesłuchania Pana D. R. na okoliczność założenia i działalności, najpierw spółki [...] G. , a następnie G. oraz dalszej sprzedaży tego podmiotu J. B., przesłuchanie, w ramach ww. pomocy prawnej, Pana J. B. na okoliczność zakupu podmiotu G. i działalności operacyjnej tej spółki oraz dokonania transakcji ze Spółką w badanym okresie.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. decyzją z 26 marca 2019r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, że Spółka nie miała prawa do zastosowania art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ doładowania te nie zostały sprzedane firmie G. z siedzibą w [...], tylko na terytorium kraju. W konsekwencji decyzją z dnia 18.12.2014 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił Spółce w podatku od towarów i usług wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym do zwrotu za miesiące od stycznia 2013 r. do września 2013 r. w wysokości mniejszej od wykazanej w deklaracjach VAT-7 za w/w okresy.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia 13.01.2016 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 18.12.2014 r. Organ II instancji wskazał, że prawidłowo określono Spółce kwoty podatku należnego stosując 23% stawkę podatku od towarów i usług, gdyż uznano, że usługobiorca sprzedawanych przez Spółkę kodów do telefonów prowadził działalność w Polsce, gdyż tutaj wykazywał aktywność zawodową, i tutaj przebywał jego jedyny udziałowiec.

Organ zauważył a że w trakcie postępowania drugoinstacyjnego, w dniu 11.09.2015 r. do organu wpłynęło pismo Spółki wraz z Umową przeniesienia z dnia 13.03.2015 r., obowiązująca od 1.03.2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. odniósł się w swojej decyzji do przedstawionych przez Spółkę dokumentów uznając je za niewiarygodne i służące jedynie podważeniu dotychczasowych ustaleń dotyczących D. R. będącego jedynym udziałowcem w G. , który przebywa w Polsce (str. 37 decyzji z dnia 13.01.2016 r.).

Z zebranego materiału dowodowego wynika bowiem, że to D. R. założył [...] G. (wcześniejsza nazwa spółki G. ). Za zarejestrowanie tego podmiotu przez H. . zapłacił [...] dolary. Jego podpis widnieje na wniosku o [...] z dnia 23.11.2010 r. Z dokumentów przekazanych przez [...] administrację podatkową wynika, iż był M. M. (członkiem zarządzającym). Dlatego przekazanie tego dokumentu na etapie postępowania odwoławczego uznano za próbę podważenia zebranego materiału w sprawie.

Również w piśmie procesowym z dnia 16.01.2018 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego organ podatkowy wskazał na okoliczności, które wykluczają możliwość reprezentowania spółki G. przez J. B. tj. przede wszystkim na to, że:

-to D. R. założył [...] G. (wcześniejsza nazwa G. ),

-to A. J. wskazywany jest w zeznaniach świadków jako właściciel G. (tj. przez M. R. przedstawiciela G.

-w Polsce, B. S. - P. spółki "R. " i K. Z. - pracownika spółki "R. "),

-żaden z przesłuchiwanych świadków - w tym przedstawiciel G. w Polsce - nie wymienia nazwiska J. B.,

-w wewnętrznych notatkach H. z dnia 30.12.2011 r. znajduje się m.in. informacja, że:

-,,Removed member, B. S.. Only member is D. R." co należy

rozumieć " Usunąć członka B. S.. Jedynym członkiem jest D. R.",

-Contact adres (kontakt) - D. R. (zaktualizowane 9.10.2012 r.) ,

-Member (członek) - D. R. (zaktualizowane 9.10.2012 r.).

Tym samym J. B. nie mógł od dnia 01.03.2011 r. stać się udziałowcem spółki amerykańskiej, skoro w grudniu 2011 r. jedynym jej wspólnikiem - wg notatek zarejestrowanego [...] spółki G. - miał być D. R.,

-w okresie niemal 2 lat od wszczęcia postępowania, Spółka utrzymywała, iż właścicielem G. był A. J., zaś nic nie wspominała by udziałowcem mógłby być D. R.. Natomiast w trakcie postępowania odwoławczego podkreśliła swój wkład w poszukiwanie faktycznego udziałowca w/w spółki amerykańskiej i jego odnalezienie w osobie J. B.,

-pismo amerykańskiej administracji sporządzone było w sierpniu 2013 r. i na ten czas, administracja amerykańska nie posiadała informacji o płaceniu podatków przez G. (w tym przez jej udziałowca), a przecież według umowy przeniesienia, od 2011 r. wszystkie przychody, zyski, straty, koszty, potrącenia i uznania generowane z działalności spółki, miały być wykazywane przez członka (czyli J. B.)

- na formularzu [...], zaś spółka zobowiązała się zgłosić tę pozycje lub zapłacić od nich należny podatek dochodowy,

- administracja amerykańska zwróciła się także o informacje na temat G. do zarejestrowanego agenta, który również nie posiadał żadnych informacji na temat J. B. i jego udziale w spółce amerykańskiej,

- z przedstawionego przez Spółkę [...] wynika, iż dokument ten sporządzony został w kwietniu 2015 r. - a więc miesiąc po dokonaniu umowy przeniesienia udziałów na Pana J. B., w oparciu o dane (dotyczące kwestii wywiązywania się przez podmiot ze swoich zobowiązań i posiadania przez niego osobowości prawnej) widniejące w tym dniu w rejestrach. Z kolei z informacji przesłanej przez [...] administrację podatkową wynika, że zapisy I. (I. ) - wg stanu na lipiec 2013 r. - wskazują, że wymieniona we wniosku amerykańska firma G. posiada amerykański numer identyfikacji podatkowej ([...]) ale firma ta, nie składa amerykańskich zeznań podatkowych w zakresie podatku dochodowego (załączono zapisy [...]),

- informacja przekazana przez [...] administrację podatkową została sporządzona w 2013 r., w oparciu o dane z jej rejestrów z 2013 r., czyli w okresie którego dotyczy przedmiotowe postępowanie. C. przedstawiony przez Spółkę nie potwierdza, iż na dzień dokonania transakcji gospodarczych ze Spółką podmiot G. prowadził działalność gospodarczą na terytorium [...]. Zwłaszcza, iż został sporządzony z datą o miesiąc późniejszą, niż pisemna umowa przeniesienia własności w/w podmiotu, zgodnie z którą opłatę roczną miał regulować J. B..

W związku z powyższym uznano, że okoliczność reprezentowania spółki G. przez J. B. była przedmiotem oceny zarówno organu podatkowego jak również sądów administracyjnych obu instancji w kontekście rozstrzygnięcia zawartego w przedmiotowej decyzji ostatecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny wydając wyrok w dniu 02.10.2018 r. (sygn. akt I FSK 1711/16), w którym oddalono skargę kasacyjną Spółki dotyczący przedmiotowej decyzji ostatecznej dysponował dokumentami, które stały się podstawą złożenia wniosku o wznowienie postępowania przez Spółkę. W wyroku tym bowiem Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że " skoro zatem w sprawie poprawnie ustalono, że J. B. w badanym okresie nie był udziałowcem spółki G. , to złożone dokumenty dla rozstrzygnięcia sprawy nie miały znaczenia." Równocześnie Sąd wypowiedział się na temat okoliczności związanych z funkcjonowaniem spółki G. na terytorium [...].

Możliwość reprezentowania przez J. B. spółki G. została jednoznacznie wykluczona przez Naczelny Sąd Administracyjny, który dysponował dowodami przedłożonymi przez Spółkę, a mającymi stanowić podstawę wznowienia i uchylenia decyzji ostatecznej.

Zatem dowody załączone do wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną nie mogą być traktowane przez tut. Organ podatkowy jako nowe dowody w sprawie, gdyż podlegały już ocenie w prawomocnym wyroku z dnia 02.10.2018 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny, którego rozstrzygnięcie jest dla tut. Organu podatkowego wiążące. Dowody te nie mogą być podstawą uchylenia decyzji ostatecznej zresztą potwierdzać one mają okoliczność, która była już przedmiotem rozstrzygania przez tut. Organ podatkowy to jest to czy J. B. był od 01.03.2011 r. jedynym przedstawicielem spółki G. . Odnosząc się z kolei do załączonego do pisma z dnia 19.11.2018 r. protokołu przesłuchania w charakterze świadka w dniu 27.07.018 r. D. R. wskazano, iż dowód ten został sporządzony po dniu wydania decyzji ostatecznej (13.01.2016 r.) zatem nie istniał w dniu jej wydawania a tym samym nie jest to nowy dowód o którym mowa w art. 240 § l pkt 5 Ordynacji podatkowej i nie może być wzięty pod uwagę jeżeli chodzi o podstawę do uchylenia decyzji ostatecznej. Zresztą treść tych zeznań odnosi się do okoliczności sprzedaży J. B. spółki G. co zostało wcześniej ocenione zarówno przez tut. Organ podatkowy jak i sądy administracyjne obu instancji.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie wznowieniowe nie może być wykorzystywane do ponownego rozpatrzenia sprawy, bowiem narusza to regulację art. 128 Ordynacji podatkowej (zasada trwałości ostatecznych decyzji podatkowych). Niedopuszczalne jest, aby w tym trybie doszło do ponownego prowadzenia postępowania dowodowego, w tym przesłuchiwania nowych świadków czy też występowania o pomoc prawną do administracji podatkowych innych krajów. Słusznie zatem postanowieniem z dnia 23.01.2019 r. odmówiono Spółce przeprowadzenia ww. dowodów.

W wyroku z dnia 6.05.2016 r. oddalającym skargę na decyzję z dn. 13.01.2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oparł się zarówno na materiale dowodowym zgromadzonym przez organy podatkowe jak i przedstawionym już na późniejszym etapie przez Spółkę. W uzasadnieniu ww. wyroku WSA w Krakowie wskazał, że organ odwoławczy bardzo szczegółowo uzasadnił dlaczego uznał za niewiarygodną przedstawioną dopiero na tym etapie umowę przeniesienia udziałów z mocą wsteczną. Sąd, ponownie jak to czynił organ odwoławczy, zauważył, że przez cały czas trwania postępowania przed organem I instancji Spółka nie ujawniała informacji o innym udziałowcu (właścicielu) G. i to pomimo że osoba D. R. musiała być znana B. S. skoro był to jednocześnie pracownik G. sp. z o. o (spółki gdzie prezesem był B. S. ). Teoretycznie więc Spółce powinny być znane okoliczności zmiany osób decydujących o działalności G. . Sąd zauważył również, że nawet dokumenty przedstawione na etapie postępowania sądowego w żaden sposób nie uprawdopodabniają, aby G. w ogóle prowadziła działalność. Nie wynika z nich również, aby spółka amerykańska lub jej udziałowiec faktycznie prowadzili działalność w zakresie obrotu kodami doładowującymi.

Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

1) art. 233 § 1 pkt 1 OP w zw. z art. 245 § 1 pkt 2 w zw. z art. 240 § 1 pkt. 1 i 2 OP poprzez odmowę uchylenia ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 stycznia 2016 r. o numerze: [...] w wyniku błędnego uznania, że w sprawie nie zaistniały przesłanki z art. 245 § 1 pkt 1 OP.;

2) art. 240 § 1 pkt 5 OP w zw. z art. 180 § 1 OP w zw. z art. 181 OP w zw. z art. 1 OP w zw. z art. 191 OP poprzez brak dokonania oceny, jako nowych dowodów, dołączonych do wniosku o wznowienie postępowania dokumentów,

3) art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z art. 210 § 4 OP, poprzez wydanie decyzji bez stosownego uzasadnienia faktycznego i prawnego;

4) art. 233 § 1 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 188 OP poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo bezpodstawnej odmowy przeprowadzenia dowodów, o których dopuszczenie i przeprowadzenie wnosiła Spółka;

5) art. 120, art. 121 §1, art, 122 oraz art. 124 OP poprzez brak wszechstronnego rozpoznania sprawy pomimo wskazania przez Spółkę nowych dowodów oraz brak prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych

W odpowiedzi na skargę DIAS podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do brzmienia art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2017 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), sprawowana jest przez sądy administracyjne na podstawie kryterium zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów (w tym wypadku decyzji administracyjnej) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. W związku z tym, w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ustalenie, że akt taki dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że nie naruszają one prawa w sposób powodujący konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego, a skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie jest bezzasadna, nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

W sprawie organy podatkowe wykazały , że Spółka nie miała prawa do zastosowania art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ doładowania do telefonów komórkowych nie zostały sprzedane firmie G. z siedzibą w [...], tylko na terytorium kraju. Jednym z argumentów takiego stanowiska było ustalenie organów, że firma G. zarejestrowana na ternie [...], była wyłącznie firmą fasadową, służącą do ukrycia rzeczywistej sprzedaży na terenie Polski. Strona skarżąca wystawiając na jej rzecz faktury VAT z preferencyjną stawką 0% miała na celu uniknięcie podatku należnego od sprzedaży, a w konsekwencji oferowanie konkurencyjnych cen w porównaniu do stosowanych przez inne firmy na terenie kraju.

Podmiot ten wykazywał aktywność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej a świadczyła o tym, m.in. okoliczność, że D. R. - jedyny udziałowiec i zarazem osoba zarządzająca ww. podmiotem przebywała w Polsce. Natomiast G. nie złożyła zeznania podatkowego w [...] zeznania podatkowego . Dalej skarżąca podkreślała, że nieistotny jest fakt niezłożenia zeznania przez G. ponieważ wg prawa stanu D. tego typu podmiot mógł być opodatkowany na poziomie jego udziałowców. W trakcie toczącego się postępowania podatkowego Skarżąca wykazywała, że jedynym udziałowcem podmiotu G. na podstawie zawartej w dniu 13.03.2015 r. z efektywną w ocenie Spółki datą wejścia w życie od dnia 01.03.2011 r. umowy przeniesienia praw i obowiązków/udziałów w podmiocie G. jest J. B..

Zwrócić jednak należy uwagę, iż przedmiotowa umowa była przedmiotem analiz zarówno przed organami podatkowymi jak i później przed sądami administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 października 2018 r. sygn. akt I FSK 1711/16 przesądził, że organy podatkowe i Sąd I instancji poprawnie ustaliły, że J. B. w badanym okresie nie był udziałowcem spółki G. , i odniósł się do znaczenia dowodowego dokumentów, które są jednocześnie podstawą wniosku w postępowaniu wznowieniowym, uznając , że nie mają one żadnego znaczenia dla sprawy.

Tę ocenę należy przenieść na grunt niniejszego postepowania. Zwrócić należy bowiem uwagę , że przedstawione we wniosku dokumenty potwierdzać mają jedynie obecność i aktywność J. B. na terytorium [...]. W świetle dokonanych i potwierdzonych przez NSA ustaleń jest to okoliczność nieistotna dla kwestii opodatkowania spółki "R. " Sp. z o. o. Skarżąca nie przedstawiła natomiast żadnego dowodu spełniającego kryteria z art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, który podważyłby ustalenia organu dotyczące udziałowców spółki G. .

Zgodnie z art. 240 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej przesłanką do wznowienia postępowania podatkowego jest wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który ją wydał. Nadto te okoliczności i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Z kolei przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego". Okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne to te, które dotyczą przedmiotu sprawy i mają znaczenie prawne, a więc mają w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych (wyrok NSA w Warszawie z 23.05.2003 r., III SA 2484/01, LEX nr 146074).

Przedstawione przez Skarżącą dokumenty takiego charakteru nie mają ponieważ nie mogą w żaden sposób wpłynąć na zmianę decyzji wymiarowej.

W wyroku z 22.09.2010 r. (I SA/Gd 446/10, LEX nr 602746) WSA w Gdańsku zauważył, że "użyte w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej . sformułowanie «wyjdą na jaw» oznacza, że istotny jest moment ujawnienia danego dowodu lub okoliczności, a więc chwila udostępnienia ich organowi. Z kolei łącznik «lub» wskazuje na to, że wystąpienie co najmniej jednego z członów tej alternatywy stanowi samoistną i wystarczającą podstawę wznowienia postępowania. Jeżeli więc dany dowód nie istniał w dniu wydania decyzji, gdyż został sporządzony w okresie późniejszym, to jednak wynikająca z tego dowodu okoliczność mogła istnieć we wspomnianym dniu i może uzasadniać wznowienie postępowania. Przepisy art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, wymagają zatem kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. Nadto te okoliczności i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane.

Również przedstawione w protokole przesłuchania świadka D. R. z 27.07.2018 r. okoliczności nie można uznać za nowe i nieznane organowi albowiem argument sprzedaży G. , na rzecz J. B. był przedmiotem analiz organów podatkowych o czym była mowa wyżej.

W pełni natomiast należy podzielić stanowisko organów , iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową dającą możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy podatkowej zakończonej ostateczną decyzją (od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku postępowania), jeżeli postępowanie, w którym została ona wydana, było dotknięte wadą (przesłanki wznowienia) określoną w art. 240 Ordynacji podatkowej. W wyroku z 19.01.2010 r. (I FSK 1848/08, LEX nr 558849) NSA w Warszawie zauważył, że "granica postępowania w sprawie wznowienia jest wyznaczana zakresem sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną. Prowadząc postępowanie w sprawie wznowienia można rozstrzygać wyłącznie sprawę tożsamą, pod względem podmiotowym i przedmiotowym, co sprawa zakończona uprzednią decyzją ostateczną. Niedopuszczalne jest także wykorzystanie postępowania wznowieniowego do pełnej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, bowiem nie jest to kontynuacja postępowania zwykłego. Toczy się ono tylko w zakresie oceny czy zachodzą przesłanki określone w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej ." Z kolei w wyroku z 9.07.2009 r. (I SA/Go 194/09, LEX nr 552453) WSA w Gorzowie Wielkopolskim podkreślił, że "przedmiotem postępowania, wszczętego na skutek wniosku o wznowienie postępowania, nie jest i nie może być ocena prawidłowości przeprowadzenia postępowania dowodowego w postępowaniu zwykłym, w tym np. prawidłowość uwzględnienia wniosków dowodowych strony. Taka ocena może być dokonywana jedynie przez organ drugiej instancji w postępowaniu odwoławczym.

Zatem przeprowadzanie nowego postepowania dowodowego na wniosek strony nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm.).