Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1717/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 1, art. 134, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 145, art. 145a par. 1, art. 149 par. 3, art. 148 par. 1 i par. 2, art. 145 a par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1717/09

UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] sierpnia 2009 r. - zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie -utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] kwietnia 2009 r. odmawiającą wznowienia postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta W. z [...] lipca 2008 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji, polegającej na rozbudowie istniejącej hurtowni zoologicznej o część magazynową na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w Dzielnicy [...] w W.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, iż przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek taki oparty został na ustawowych przesłankach wznowienia, enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 K.p.a. i 145 a K.p.a. oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wskazanych w art. 148 K.p.a. Jeżeli przekroczono termin do jego złożenia lub wniosek nie zawiera przesłanek do wznowienia postępowania, organ administracji wyda decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.

Stosownie do art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności, stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 K.p.a.). Powyższy przepis, do rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia podania, nie wymaga doręczenia decyzji. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, żeby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja.

Wnioskodawczyni o decyzji Prezydenta W. z [...] lipca 2008 r. dowiedziała się [...] grudnia 2009 r. z pisma r.pr. Z. W., pełnomocnika M. K., skierowanego do jej pełnomocnika - adw. K. K.,

w którym zawarta jest informacja o wydaniu decyzji z [...] lipca 2008 r. Zatem wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta W. z [...] lipca 2008 r. został złożony z uchybieniem ustawowego terminu miesięcznego, określonego w art. 148 § 2 K.p.a.

E. K. - w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] sierpnia 2009 r. - wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skarżąca podniosła, że wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy uznał, że wiedzę o decyzji ustalającej warunki zabudowy powzięła z pisma r.pr. Z. W. do adw. K. K., co oznacza dla niej rozpoczęcie biegu terminu do zaskarżenia tej decyzji, jednakże ze stanowiskiem tym się nie zgadza. Jej zdaniem pismo r.pr. W. nie wskazuje czy i gdzie wykonuje on zawód. W piśmie tym brak jest również adresu zwrotnego dla ewentualnej korespondencji, co poddawało w wątpliwość prawdziwość pisma i jego autora, "który mógł podszywać się pod inną osobę".

Ponadto strona skarżąca zarzuciła, że wyżej wskazany radca prawny zatrudniony jest w Urzędzie W. w Dzielnicy [...], a mimo to przyjął od strony pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy, toczącej się przed tym Urzędem. W ocenie skarżącej forma zawiadomienia, wskazana w zaskarżonej decyzji, nie może zastąpić rzeczywistego powzięcia wiedzy o wydaniu decyzji oraz o jej treści.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Następnie na rozprawie pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Wskazał on, że trudny do obrony jest pogląd, iż skarżąca o decyzji dowiedziała się z pisma pełnomocnika jej siostry M. K. Kierowanie pism na nieprawidłowy adres skarżącej pozbawiło ją możliwości obrony praw, co stanowi przesłankę wznowieniową.

Uczestnik postępowania S. S. wniósł o oddalenie skargi. Oświadczył jednocześnie, że "E. K. o decyzji wiedziała, bo w aktach znajduje się oświadczenie pani K., że przekazała awizo pani K., więc pani K. mogła odbierać przesyłane do niej pisma."

Dalej wskazał, iż panie K. i K. są siostrami, E. K. przyjeżdża często do matki, która mieszka z M. K., więc mogła się na bieżąco zapoznawać z dokumentacją. W okresie, gdy toczyło się postępowanie dotyczące warunków zabudowy, matka E. K. i M. K. była chora i E. K. przyjeżdżała do matki co drugi dzień, a nawet codziennie. Uczestnik postępowania wskazał, iż sam był świadkiem rozmowy E. K. z M. K. na temat wyrażenia zgody na likwidację szamba, znajdującym się na planowanym przebiegu przeprowadzenia przyłączy, S. S. wskazał, iż to E. K. poinformowała go, że jej siostra chętnie sprzeda mu część działki celem rozbudowy hurtowni, jednak gdy przyszedł on do domu M. K. na ten temat porozmawiać, wówczas E. K. zamknęła się w innym pokoju i mówiła, że nie chce nic o tym wiedzieć.

Ponadto uczestnik postępowania podniósł, że jego hurtownia jest już rozbudowana, w 80% wykończona, nadal istnieje możliwość przeprowadzenia mediów, bo jest 18 - metrowy pas wolny od strony północnej. Wskazał także, że Sąd utrzymał w mocy również pozwolenie na budowę, które E. K. zaskarżyła do NSA. Podniósł również, że E. K. nie mogła nie wiedzieć o toczącym się postępowaniu o warunkach zabudowy, skoro jej siostra ją o tym powiadamiała, a ponadto były kierowane pisma do jej pełnomocnika z propozycją przeprowadzenia mediów. E. K. kierowała do niego pisma, żeby nie rozbudowywał hurtowni, więc gdyby nie wiedziała o warunkach zabudowy, to by takich pism do niego nie kierowała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art, 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi Sąd uznał, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] sierpnia 2009 r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego.

Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2009 r. wydana została w ramach postępowania prowadzonego w trybie art. 145 i nast. K.p.a., regulujących nadzwyczajne postępowanie administracyjne, służące weryfikacji ostatecznych decyzji administracyjnych przez pryzmat przesłanek wznowieniowych, określonych w art. 145 § 1 i 145a § 1 K.p.a.

Wznowienie postępowania stanowi instytucję procesową, stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, zakończonej decyzją ostateczną, jeśli postępowanie, w którym decyzja zapadła, było dotknięte co najmniej jedną z kwalifikowanych wadliwości procesowych, wyliczonych enumeratywnie w art. 145 § 1 i 145a § 1 K.p.a. Zatem żądanie wznowienia postępowania z przyczyny innej niż wymienione w powyższych przepisach, skutkuje odmową wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 K.p.a.

Prowadząc postępowanie o wznowienie postępowania administracyjnego organ ma ustawowy obowiązek w pierwszej kolejności zbadać dopuszczalność wznowienia postępowania, a więc istnienia przyczyn przedmiotowych i podmiotowych żądania oraz czy strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania w terminie określonym w art. 148 § 1 i § 2 K.p.a. lub art. 145a § 2, a nie ma podstaw do jego przywrócenia. Wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art. 149 § 3 K.p.a., może nastąpić jedynie z trzech przyczyn: podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną; podanie o wznowienie postępowania wniesione zostało po upływie terminu o którym mowa w art. 148 § 1 i § 2 K.p.a. lub art. 145a § 2 K.p.a,; w podaniu o wznowienie nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia, określonych w art. 145 §1 K.p.a.

Wniosek o wznowienie postępowania winien być złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 K.p.a.). Podkreślić należy, że art. 148 § 2 K.p.a., dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145

§ 1 pkt 4 K.p.a., nie wymaga faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg terminu rozpoczyna się bowiem w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji i to niezależnie od źródła, z którego informacja ta pochodzi (wyrok NSA z 10.03.2006r., sygn. akt II OSK 622/05; publ. ONSA 2006/5/133/103). Zbadanie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest bezwzględnym obowiązkiem organu, albowiem wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, mimo uchybienia przez stronę terminu do złożenia wniosku, stanowiłoby rażące naruszenie prawa, godząc w zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych.

Jak wynika z akt administracyjnych, skarżąca w dniu [...] grudnia 2008 r. dowiedziała się o decyzji Prezydenta W. z [...] lipca 2008 r., (data odbioru przez pełnomocnika skarżącej pisma pełnomocnika M. K. –Z. W. z [...] grudnia 2008 r., zawiadamiającego o wydanej decyzji wraz z mapą z oznaczoną planowaną rozbudową i proponowanym alternatywnym przebiegiem przyłączy), a zatem termin do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania upłynął dnia [...] stycznia 2009 r. Natomiast podanie o wznowienie postępowania skarżąca złożyła [...] kwietnia 2009 r.

Skoro więc wniosek skarżącej wpłynął z uchybieniem terminu do jego wniesienia, a zatem organy obydwu instancji zgodnie z prawem odmówiły wznowienia postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.