Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1077/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym
Przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 3 w zw. z  art. 258  par. 1 i 2,  art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, kwiecień, maj oraz za miesiące od lipca do grudnia 2005 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, 2. przyznać skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał J. Z. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

J. Z. wnioskiem z dnia 14 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego) ponownie zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, a także o ustanowienie radcy prawnego.

W pierwszej kolejności rozpoznać należało złożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Jak już wskazano postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 stycznia 2011 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe oznacza, że skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, a zatem nie ma obowiązku ich uiszczania.

W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Przechodząc do rozpoznania wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika wskazać należy, że okoliczność, iż korzysta on ze zwolnienia od kosztów sądowych ma istotne znaczenie z punktu widzenia przesłanek, w świetle których dokonywana jest ocena zasadności wniesionego przez stronę żądania.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

W świetle powyższego oceny zasadności złożonego wniosku o ustanowienie radcy prawnego dokonano w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz trojgiem uczących się dzieci, pomiędzy małżonkami istnieje ustrój rozdzielności majątkowej, źródłem utrzymania rodziny jest przyznany wnioskodawcy na okres od 13 sierpnia 2010 r. do 12 sierpnia 2011 r. zasiłek dla bezrobotnych wypłacany w kwocie 582,70 zł netto, wynagrodzenie żony z tytułu umowy o pracę, którego średnia miesięczna wysokość wynosi 1.747,13 zł netto, zasiłki rodzinne w łącznej kwocie 182 zł oraz stypendium socjalne przyznane studiującej w innym mieście córce w kwocie 360 zł, małżonkowie nie posiadają jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości, oszczędności, pojazdów mechanicznych, zajmowany przez nich dom o powierzchni 98 m2 stanowi własność dzieci, poza bieżącymi kosztami związanymi z eksploatacją domu oraz opłatami za media, do których zaliczono opłaty za wodę, energię elektryczną, wywóz śmieci, internet i telefon, podatek od nieruchomości oraz zakup opału ponoszą dodatkowe wydatki związane ze spłatą pożyczki zaciągniętej w dniu 19 maja 2010 r. na remont łazienki, której miesięczna rata wynosi około 300 zł oraz kształceniem dzieci, w tym opłatami za akademik córki w kwocie 274,50 zł, zakupem podręczników i biletów miesięcznych.

Przedstawiony we wniosku stan dochodów i majątku skarżącego oraz członków jego rodziny, jak również wysokość ponoszonych przez niego kosztów związanych z utrzymaniem nie budzi wątpliwości. Okoliczności te zostały udokumentowane przez skarżącego w postępowaniu z wniosku z dnia 16 listopada 2010 r. o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie i na dzień wydania niniejszego postanowienia nie uległy one zmianie.

Wobec powyższego uznano, iż skarżący wykazał zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. W ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że nie ma on realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Za taką oceną przemawia nie tylko wysokość miesięcznych dochodów pięcioosobowej rodziny (2.871,83 zł), które bez wątpienia nie pozwalają na poczynienie oszczędności, ale również okoliczność korzystania ze świadczeń pomocy społecznej, czy też konieczność zaciągania pożyczek celem poprawy swoich warunków bytowych.

Z tych względów uznano, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.