Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 259/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: par 45
journal: Dz.U. 1999 nr 109 poz 1245
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art 19 ust 3 i 3a
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art 122; 187; 191 i 192
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Zaremba, Sędziowie Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Protokolant Karolina Borowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2006 r. sprawy ze skargi P. P. "B" Spółki z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2000 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ([...]złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Sz. decyzją z dnia [...]r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 10 ust. 2 i art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), art. 21 § 1 pkt 1 i 2, § 3 oraz art. 207 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 24 pkt 1 i art. 31 ustawy z dnia 28.09.1991 r. o kontroli skarbowej (tj.: Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 ze zm.), określił P.P. "B" Spółce z o. o. z siedzibą w M. zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług - kwotę nadwyżki podatku należnego nad naliczonym - za miesiąc [...]r. w wysokości [...] zł, tj. o [...] zł wyższej od zadeklarowanej w deklaracji podatkowej VAT-7 z dnia [...]r., oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości [...]zł z tytułu zaniżenia zobowiązania podatkowego.

Z uzasadnienia ww. decyzji wynika, iż w następstwie kontroli skarbowej przeprowadzonej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług za [...] r. w P.P. "B" Spółki z o.o. w M., stwierdzono, że w miesiącu wrześniu kontrolowany podmiot zaniżył zobowiązanie podatkowe o kwotę [...]zł, co stanowiło następstwo:

1) zawyżenia podatku naliczonego o kwotę [...] zł, poprzez przyjęcie do odliczenia od podatku należnego podatku naliczonego wynikającego z poniżej wymienionych faktur VAT:

a) nr [...]z [...] r. wystawionej przez Firmę "K" K. I. w K. na wartość netto [...] zł i podatek VAT [...] zł.

W wyniku kontroli krzyżowej przeprowadzonej w dniu [...] r. u wystawcy tej faktury, na podstawie udostępnionej przez kontrahenta książki nadawczej ustalono, że faktura ta została wysłana przez Firmę "K" w dniu [...]r. Z uwagi zatem na fakt, iż Spółka mogła otrzymać przedmiotową fakturę dopiero w październiku, organ uznał, iż nie była uprawniona do ujęcia jej w rozliczeniu za miesiąc wrzesień.

b) nr [...] z [...]r. wystawionej przez Przedsiębiorstwo G. K. Sp. z o.o. w K. za okres rozliczeniowy od [...] r. do [...] r. z terminem płatności [...] r. na wartość netto [...] zł i podatek VAT [...] zł.

Organ kontroli skarbowej uznał bowiem, iż ww. faktura nie powinna być rozliczona w miesiącu wrześniu, ponieważ zgodnie z przepisem § 42 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.), za termin otrzymania faktury przy tego rodzaju usługach uważa się termin płatności określony w danej fakturze. Oznacza to, że faktura ta powinna być rozliczona w miesiącu [...]r.

c) nr [...] z [...]r. wystawionej przez ZPChr M. Z. Sp. C. St. G., W. O. ul.[...], Prochowice na wartość netto [...] zł i podatek VAT [...] zł;

d) nr [...] z [...]r. wystawionej przez ZPChr M. Z. Sp. C. St. G., W. O. ul.[...], Prochowice na wartość netto [...] zł i podatek VAT [...]zł;

Powyższe faktury były wystawione na podmiot nieistniejący, ponieważ Spółka Cywilna P. P. G. B., W. M. NIP [...] została zlikwidowana [...] r. Do faktur tych nie wystawiono korekt, a kontrolowana Spółka nie posiadała również not korygujących.

2 zaniżenia podatku naliczonego o kwotę [...] zł na skutek nieprawidłowości stwierdzonych w rozliczeniu podatku VAT za [...] r., które zostały omówione w decyzji [...].

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka, wnosząc o uchylenie przedmiotowego rozstrzygnięcia, zarzuciła naruszenie art. 19 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 27 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a także zasad postępowania podatkowego określonych w art. 187 § 1, 191 i 192 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu odwołania strona wskazała, że:

1) nie przeprowadzono postępowania dotyczącego otrzymania faktury VAT nr [...] z [...] r. wystawionej przez Firmę "K" K. I., ponieważ nie ustalono, co zawierała przesyłka nadana na adres Spółki z o.o. "B";

2) niezasadnie organ kontroli skarbowej stwierdził w decyzji, że Spółka "B" nieprawidłowo obniżyła podatek naliczony VAT w miesiącu wrześniu z faktury nr [...] z [...] r. wystawionej przez Przedsiębiorstwo G. K. w K., naruszając przepis § 42 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.), gdyż "przepis § 42 rozporządzenia Ministra Finansów określający inne niż określa to art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, terminy obniżenia podatku należnego, został wydany bez ustawowego upoważnienia, a więc z naruszeniem art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej", co potwierdzają wyroki z 19.06.2002 r. o sygn. akt SA/Sz 3090/2000 i z 12.11.2002 r. o sygn. akt III SA 977/01;

3) bezpodstawnie uznano w decyzji, iż Spółka "B" obniżyła podatek należny o podatek naliczony określony w fakturach wystawionych przez ZPChr M. Z. Sp. C. S. G., W. O. z naruszeniem przepisów art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Powołując się na przepis § 50 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. strona stwierdziła, że przepis ten nie wymienia faktur, które zawierają pomyłki, co do określenia nazwy nabywcy i numeru identyfikacji podatkowej. Ponadto, strona wskazała, że nie jest prawdą, że Spółka "B" nie posiadała not korygujących do wskazanych faktur albowiem noty te są do okazania w siedzibie Spółki.

Dyrektor Izby Skarbowej w Sz. decyzją z dnia [...]r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 10 ust. 2, art. 19 ust. 3 pkt 1, art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy za bezzasadny uznał zarzut strony, dotyczący nieprzeprowadzenia postępowania wyjaśniającego odnośnie otrzymania faktury VAT nr [...]

z [...]r. wystawionej przez Firmę "K" K. I. w K., gdyż to w interesie Spółki leżało wniesienie zastrzeżeń oraz włączenie dodatkowych materiałów w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego, czego strona nie uczyniła. Organ ten stwierdził również, że twierdzenie podatnika na etapie postępowania odwoławczego, iż Firma "K" przekazywała za pośrednictwem Poczty Polskiej specyfikacje pobranego paliwa, a nie faktury za paliwo nie stanowi dowodu w sprawie.

Ustosunkowując się z kolei do kwestii nieprzyjęcia do rozliczenia faktur o numerach [...] i [...] wystawionych przez ZPChr M. Z. Sp. C. St. G., W. O. na podmiot nie istniejący, organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, zaś z kwestionowanych faktur wynika, że podatnikiem - nabywcą była zlikwidowana Spółka Cywilna, a nie obecnie działająca Spółka z o.o. Organ wyjaśnił, że w protokole kontroli przedstawiono stan faktyczny, a więc występowanie w przedłożonych dokumentach Spółki faktur VAT wystawionych na inny podmiot w [...] r. W dokumentach tych nie było not korygujących nazwę podmiotu i NIP wykazanych w kwestionowanych fakturach. Gdyby noty takie występowały, fakt ewidencjonowania faktur na inny podmiot nie byłby kwestionowany. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił również, że strona miała prawo w okresie 14 dni wnieść zastrzeżenia do protokołu i ewentualnie włączyć dodatkowe dowody. Jednakże z tego prawa nie skorzystała i nie wniosła dowodów w kwestii posiadania noty korygującej nabywcę i NIP w przedmiotowych fakturach.

W odniesieniu do faktu zakwestionowania w rozliczeniu podatku od towarów i usług za [...] r., wynikającego z faktury VAT nr [...] z [...]r. wystawionej przez Przedsiębiorstwo G. K. w K., organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z informacją otrzymaną z Urzędu Pocztowego dotyczącą zasad doręczania i przesyłania listów, faktura ta nie mogła być doręczona Spółce w miesiącu wrześniu.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie, Spółka wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzuciła naruszenie przepisów art. 19 ust. 3 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), w wyniku naruszenia zasad postępowania podatkowego określonych w art. 122, 123 § 1 i 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż niemożliwość otrzymania faktury nie jest tożsama ze stwierdzeniem, iż podatnik rzeczywiście faktury nie otrzymał, tym samym strona uważa, że ustalenia kontroli skarbowej dotyczące faktury VAT nr [...] z [...]r. wystawionej przez Firmę "K" K. I. oparto na domniemaniu.

Spółka zakwestionowała również stanowisko organu odwoławczego, iż faktura VAT nr [...] wystawiona [...] r. przez Przedsiębiorstwo G. K. w K. zgodnie z informacją otrzymaną z urzędu pocztowego odnośnie zasad doręczania listów nie mogła być doręczona Spółce we [...] r. Skarżąca stwierdziła bowiem, iż przedmiotowa faktura została odebrana przez upoważnionego pracownika Spółki w dniu jej wystawienia.

W pozostałej części, tj. dotyczącej faktur wystawionych przez ZPChr M. Z. Sp. C. St. G., W. O., strona powołała się na zarzuty podniesione wcześniej w odwołaniu.

Dyrektor Izby Skarbowej w Sz. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Spółki na zaskarżoną ostateczną decyzję Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...]r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za [...]r.

W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej na powyższe orzeczenie przez Spółkę "B", Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 20.01.2006 r. o sygn. akt I FSK 366/05, uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26.01.2005 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Uzasadniając swoje orzeczenie, Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest uzasadniona bowiem skuteczny okazał się zarzut naruszenia przepisu art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegający na nieustosunkowaniu się do zgłoszonego w skardze zarzutu, dotyczącego braku podstaw prawnych do pozbawienia skarżącej prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o naliczony, w przypadku otrzymania od dostawcy faktury zawierającej błędy formalne.

W dalszym ciągu uzasadnienia wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął za organami podatkowymi, że spółka nie miała prawa rozliczyć podatku naliczonego z faktur wystawionych na Spółkę Cywilną P. P. G. B., W. M. (NIP[...]) ponieważ podmiot taki nie istniał, a w toku postępowania skarżąca nie przedstawiła not korygujących. W ocenie NSA, pogląd ten należy zakwestionować z uwagi na to, że nie uwzględnia on, iż z dniem [...]r. zmianie uległ stan prawny. I tak, obowiązujące do [...]r. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15.12.1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 156, nr 1024 ze zm.) stanowiło, w § 45 ust. 5, że: "podatnik, który otrzymał kopię potwierdzonej noty korygującej, może zmniejszyć podatek należny o podatek naliczony lub skorygować kwotę różnicy podatku o kwotę podatku naliczonego, wynikającą z faktury lub faktury korygującej, której dotyczyła nota korygująca, w rozliczeniu za okres określony w art. 19 ust. 3 ustawy", natomiast kolejne rozporządzenie wykonawcze o tej samej treści z dnia 22.12.1999 r. (Dz. U. nr 109, poz. 1245 ze zm.) z regulacji takiej zrezygnowało. W konsekwencji tego, jak w dalszym ciągu uzasadnienia swojego orzeczenia wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, nowe brzmienie § 45 rozporządzenia z 22.12.1999 r. (obowiązującego w dacie branej pod uwagę w niniejszej sprawie) wskazuje, że nota korygująca służy jedynie do korekty błędów formalnych faktury, które i tak nie pozbawiają podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotkniętych taką wadliwością. Podatnik zatem niezależnie od tego, czy formalne wady faktury skoryguje notą korygującą, ma prawo do odliczenia z niej podatku naliczonego w terminach przewidzianych w art. 19 ust. 3 i 3a ustawy.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skoro strona skarżąca powołała się na ten pogląd, obowiązkiem Sądu pierwszej instancji było odnieść się do niego, albowiem w jego kontekście zupełnie inaczej prezentuje się kwestia dopuszczalności pozbawienia podatnika prawa do rozliczenia podatku naliczonego ze spornych faktur. Nadto, w ocenie NSA, inne też okoliczności faktyczne (między innymi takie, jak to, czy dana czynność rzeczywiście zaistniała oraz to, jaki był charakter błędów faktur) nabrały w tej sytuacji dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenia.

Tym samym, w ocenie sądu odwoławczego, za zasadny należy uznać zarzut skarżącej, że w toku rozpoznawania niniejszej sprawy pominięta została kwestia istotna z punktu widzenia wyniku sprawy, co uzasadniało uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny, zgodnie treścią przepisu art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Na mocy zaś przepisu art. 190 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd, któremu sprawa została przekazana (w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej), związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, o ile nie uległ zmianie stan prawny i nie zmieniły się okoliczności faktyczne sprawy od czasu wyrażenia przez Naczelny Sąd Administracyjny takiej wykładni.

Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz analizy stanu prawnego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie zaszły okoliczności wskazane powyżej.

Naczelny Sąd Administracyjny, w wyżej wymienionym wyroku z dnia 20.01.2006 r. o sygn. akt I FSK 366/05, odnosząc się do zarzutu skargi kasacyjnej, dotyczącego nieprzyjęcia do rozliczenia faktur wystawionych przez ZPChr M. Z. Sp. C. St. G., W. O. na podmiot nieistniejący tj. Spółkę Cywilną P. P. G. B., W. M. (NIP[...]), stwierdził, że "nieustosunkowanie się Sądu do zgłoszonego w skardze zarzutu braku podstaw prawnych do pozbawienia skarżącej Spółki prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, w przypadku otrzymania od dostawcy faktury zawierającej błędy formalne, stanowi naruszenie przepisu art. 141 § 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto, w ocenie NSA, Sąd pierwszej instancji, w ślad za organem odwoławczym, błędnie nadał notom korygującym istotne znaczenie dla wyniku sprawy albowiem, zgodnie z brzmieniem § 45 Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 109, poz. 1245 ze zm.), nota korygująca służy jedynie do korekty błędów formalnych faktury, a podatnik niezależnie od tego, czy formalne wady faktury skoryguje notą korygującą, ma prawo do odliczenia z niej podatku naliczonego w terminach przewidzianych w ustawie (art. 19 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym). Z tego tez względu, w ocenie NSA, istotne dla rozstrzygnięcia sprawy stają się okoliczności, dotyczące tego, czy dana czynność rzeczywiście zaistniała oraz to, jaki był charakter błędów zawartych w spornych fakturach.

Wykonując zatem zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, po ponownym przeanalizowaniu sprawy, stwierdzić należy, że skarga ma uzasadnione podstawy w części, dotyczącej zakwestionowanego przez organy podatkowe odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez ZPChr M. Z. Sp. C. St. G., W. O., bowiem okoliczność braku not korygujących w niniejszej sprawie nie ma wpływu na prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego wynikającego ze spornych faktur. Istotne natomiast w tej sytuacji są okoliczności, dotyczące tego, czy dana czynność rzeczywiście zaistniała, jak był charakter błędów faktur, a także czy sporne faktury zostały skorygowane w ramach faktury korygującej, które to ustalenia nie zostały w toku prowadzonego postępowania podatkowego poczynione.

Z tego względu, za zasadny należy uznać zarzut strony naruszenia przez organ odwoławczy przepisów art. 187, 191 i 192 Ordynacji podatkowej, regulujących istotne zasady postępowania dowodowego, bowiem organ rozstrzygał na podstawie niekompletnego materiału dowodowego – tak co do zakresu i jak i treści dowodów, które mogły mieć znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia spornych kwestii. Zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania podatkowego, wyrażonymi w art. 122 Ordynacji podatkowej, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Stosownie natomiast do art. 187 Ordynacji podatkowej organ podatkowy jest zobowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy, a następnie ocenić czy okoliczność została udowodniona, zapewniając przy tym stronie możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (art. 191 i art. 192 Ordynacji podatkowej). W powyższych obowiązkach sąd administracyjny nie może zastępować organu podatkowego. W niniejszej sprawie oznacza to, iż sąd nie może wydać wyroku merytorycznie rozstrzygającego kwestię spornego odliczenia, dopóki stan faktyczny, ustalony przez organ budzi wątpliwości. Ponieważ z zaskarżonej decyzji wynika, że wskazane powyżej okoliczności, mające, zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, istotny wpływ na wynik sprawy, nie zostały wyjaśnione stwierdzić należy, że decyzja w tej części narusza wyżej wskazane przepisy art. 122, 187, 191 i 192 Ordynacji podatkowej.

Odnosząc się z kolei do drugiego zarzutu skargi (co do którego Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie się nie wypowiedział) podniesionego przez skarżącą spółkę, tj. dotyczącego odliczenia podatku VAT we [...]r. z faktury wystawionej przez Przedsiębiorstwo G. K. Sp. z o.o. w K. oraz faktury wystawionej przez Firmę "K" K. I. w K. [...]r., Wojewódzki Sąd Administracyjny podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w wyroku z dnia 26.01.2005 r., co do prawidłowości stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej w tym zakresie. Stosownie bowiem do przepisu art. 19 ust. 1ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2000 r., podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Natomiast, w myśl art. 19 ust. 3 pkt 1 wskazanej ustawy, obniżenie takie następuje nie wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, i nie później niż w rozliczeniu za miesiąc następny.

Wbrew zarzutom skarżącej, stwierdzenie organu odwoławczego, że faktury wystawionej [...] r. przez Firmę "K" K. I. w K. oraz przez Przedsiębiorstwo G. K. w K. Spółka nie mogła otrzymać w [...]r., znajduje oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, a skarżąca dowodów przeciwnych w tym zakresie nie przedstawiła. Ocena dowodów w tym zakresie mieści się w ramach zasady swobodnej oceny dowodów określonej w art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), a powoływanie się przez skarżącą na etapie postępowania sądowego, bo dopiero w skardze, że fakturę wystawioną przez Przedsiębiorstwo G. K. odebrał w dniu jej wystawienia upoważniony pracownik, nie może być prawnie skuteczne. Sąd ocenia bowiem legalność decyzji na dzień jej wydania przez organ.

Skoro zatem faktura VAT nr [...] z [...]r. została wysłana przez Firmę "K" w dniu [...] r., a faktura VAT nr [...] została wystawiona przez Przedsiębiorstwo G. K. [...] r., zaś z informacji Urzędu Pocztowego w kwestii postępowania urzędów pocztowych w przypadku, gdy list jest nadawany do innej miejscowości wynika, iż nie jest możliwe doręczenie w tym samym dniu listu nadanego w danym urzędzie pocztowym na inny obszar doręczeń, to zasadnie organ odwoławczy przyjął, iż wskazane faktury VAT nie mogły być otrzymane przez Spółkę w miesiącu wrześniu, a zatem podatek VAT wynikający z przedmiotowych faktur nie mógł być odliczony w tym miesiącu.

Także zarzut skarżącej, że organ odwoławczy nie przeprowadził postępowania dowodowego, w celu wyjaśnienia wątpliwości w kwestii terminu i sposobu otrzymania przez Spółkę powyższych faktur nie jest trafny. Skarżąca, oprócz zgłoszenia zarzutu, że organ nie udowodnił, iż nie otrzymała ona spornych faktur we [...]r., nie podjęła ze swej strony żadnych działań (np. polegających na przedłożeniu stosownych dokumentów, czy zgłoszeniu wniosków o przeprowadzenie dowodów np. z przesłuchania świadków), które doprowadziłyby do obalenia stanowiska organu odwoławczego. Właśnie wobec braku jakichkolwiek dowodów ze strony skarżącej, co do terminu i sposobu otrzymania zakwestionowanych faktur, organ podatkowy przeprowadził w tym zakresie postępowanie wyjaśniające, zwracając się o informacje zarówno do wystawców faktur, jak też do urzędu pocztowego. Dowodów przeciwnych strona skarżąca nie przedstawiła. Nie wiadomo więc, o jakie jeszcze postępowanie dowodowe miałoby w tym przypadku chodzić.

W tej sytuacji, całokształt przedstawionych wyżej okoliczności upoważnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja w części, dotyczącej nieprzyjęcia do rozliczenia faktur wystawionych przez ZPChr M. Z. Sp. C. St. G., W. O., wydana została z naruszeniem prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i, jako taka, podlega uchyleniu na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisów art. 200 i 205 tej ustawy, zaś o niewykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152.