Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1881/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku A. U. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 16 stycznia 2012 r. w sprawie ze skargi A. U. na decyzję Wojewody [...] z dnia 3 października 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2011r. skarżąca A. U. została wezwana, by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi nadesłała dwa egzemplarze odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącej 22 grudnia 2011r. (k. 20).

W dniu 30 grudnia 2011r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że wezwanie do nadesłania odpisów skargi odebrała 22 grudnia 2011r. jej matka, zaś 23 grudnia skarżąca wyjechała do Z. na pogrzeb najbliższej [...]. Po pogrzebie skarżąca zatrzymała się u rodziny w Z., by pomóc w przeżywaniu trudnego okresu. Skarżąca podała, że do domu wróciła 30 grudnia 2011r., co było związane także z tym, że nie dysponowała własnym samochodem i dlatego nie mogła wrócić wcześniej. Podkreśliła, że natychmiast po powrocie uzupełniła braki skargi zgodnie z wezwaniem Sądu. Wszystkie te okoliczności, zdaniem skarżącej przemawiają za tym, że nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez winy strony.

Podkreślić należy, że "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być na przykład nagła choroba lub błędne pouczenie sądu" (tak NSA w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008r. sygn. akt I OZ 246/08, Lex Omega nr 479292). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy" (tak NSA w wyroku z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07).

Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że skarżąca nie dochowała odpowiedniej staranności w swoim postępowaniu dotyczącym uzupełniania braków formalnych skargi. Z samego wniosku o przywrócenie terminu wynika, że już 22 grudnia 2011r. skarżąca miała możliwość zapoznania się z treścią wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ pismo procesowe odebrała matka skarżącej. Pismo to zawierało jednoznaczne pouczenie, że nienadesłanie odpisów skargi w zakreślonym terminie pociągnie za sobą poważne skutki procesowe w postaci odrzucenia skargi. Skarżąca nie wskazała na żadne przeszkody, które uniemożliwiałyby komunikację między skarżącą a jej matką. Zatem skarżąca mogła się dowiedzieć o treści wezwania, koniecznych do podjęcia czynnościach oraz płynącym terminie. Pogrzeb członka rodziny skarżącej odbył się 23 grudnia 2011r., a więc pierwszego dnia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Gdyby przyjąć, że skarżąca zmuszona była zostać z rodziną przez okres Świąt Bożego Narodzenia, aby wesprzeć w czasie bezpośrednio następującym po śmierci bliskiej osoby, to zauważyć trzeba, że 27 grudnia 2011r., a więc już po Świętach skarżąca dysponowała jeszcze trzema dniami na uzupełnienie braków swojej skargi w terminie. Tymczasem wiedząc o biegnącym terminie, przedłużyła swój pobyt w Z., co spowodowało uchybienie terminu. Dlatego też należy uznać, że skarżąca nie dochowała odpowiedniej staranności i ponosi winę w uchybieniu terminu. Okoliczność, że nie dysponowała własnym samochodem nie stanowiła przeszkody nie do pokonania, zwłaszcza jeżeli wziąć pod uwagę odległość Z. od miejsca zamieszkania skarżącej oraz istniejące możliwości komunikacyjne.

W związku z powyższym Sąd stwierdził że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż w stosunku do niej zachodzą przesłanki do zastosowania wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie terminu i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ppsa.