Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1329/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165a par. 1 art. 121
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 lutego 2012 r. sprawy ze skargi G.D. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 19 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

ZASKARŻONYM POSTANOWIENIEM Z DNIA 19 PAŹDZIERNIKA 2011 R. MINISTER FINANSÓW, DZIAŁAJĄCY PRZEZ UPOWAŻNIONEGO DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W BYDGOSZCZY, UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE Z DNIA 29 SIERPNIA 2011 R., O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WNIOSKU G. D. O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO DOTYCZĄCYCH PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH W ZAKRESIE ZAGADNIEŃ ZWIĄZANYCH Z ROZLICZENIAMI PODATKOWYMI AKCJONARIUSZA SPÓŁEK KOMANDYTOWO-AKCYJNYCH.

POSTANOWIENIE POWYŻSZE PODJĘTO W NASTĘPUJĄCYM STANIE FAKTYCZNYM:

W DNIU 7 CZERWCA 2011 R. G. D. ZŁOŻYŁ, SPORZĄDZONY NA FORMULARZU ORD-IN, WNIOSEK DOTYCZĄCY ZAGADNIEŃ ZWIĄZANYCH Z ROZLICZENIAMI PODATKOWYMI AKCJONARIUSZA SPÓŁEK KOMANDYTOWO-AKCYJNYCH, BĘDĄCEGO OSOBĄ FIZYCZNĄ, W KTÓRYM PRZEDSTAWIŁA NASTĘPUJĄCE ZDARZENIE PRZYSZŁE:

WNIOSKODAWCA, BĘDĄCY OSOBĄ FIZYCZNĄ ("WNIOSKODAWCA" LUB "AKCJONARIUSZ") PLANUJE PRZYSTĄPIĆ DO SPÓŁEK KOMANDYTOWO-AKCYJNYCH ("SKA") JAKO AKCJONARIUSZ, PRZYKŁADOWO PRZEZ NABYCIE ICH AKCJI (ODPŁATNE LUB NIEODPŁATNE), WNIESIENIE WKŁADU I OBJĘCIE AKCJI LUB W WYNIKU PRZEKSZTAŁCENIA SPÓŁKI PRAWA HANDLOWEGO W SKA.

AKCJONARIUSZ MOŻE POSIADAĆ AKCJE IMIENNE LUB NA OKAZICIELA. JAKO AKCJONARIUSZ SKA WNIOSKODAWCA BĘDZIE MIAŁ UDZIAŁ W ICH ZYSKACH, KTÓRY OTRZYMAĆ MOŻE FAKTYCZNIE NA PODSTAWIE UCHWAŁY WALNEGO ZGROMADZENIA O WYPŁACIE DYWIDENDY ("DYWIDENDA").

W TRAKCIE PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI SKA BĘDZIE NABYWAŁA ODPŁATNIE (NP. UMOWA KUPNA) LUB NIEODPŁATNIE (NP. UMOWA DAROWIZNY) JEDNOSTKI UCZESTNICTWA ORAZ CERTYFIKATY INWESTYCYJNE W FUNDUSZACH KAPITAŁOWYCH. W KONSEKWENCJI, SKA BĘDZIE UZYSKIWAŁA PRZYCHODY Z TYTUŁU UDZIAŁU W FUNDUSZACH KAPITAŁOWYCH ("FUNDUSZE KAPITAŁOWE"), O KTÓRYCH MOWA W ART. 17 UST. 1 PKT 5 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

NIE BĘDĄ TO JEDNAK PRZYCHODY OKREŚLONE W ART. 17 UST. 1C USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, TJ. Z TYTUŁU UMORZENIA JEDNOSTEK UCZESTNICTWA SUBFUNDUSZU FUNDUSZU INWESTYCYJNEGO Z WYDZIELONYMI SUBFUNDUSZAMI, W PRZYPADKU ZAMIANY JEDNOSTEK UCZESTNICTWA, SUBFUNDUSZU NA JEDNOSTKI UCZESTNICTWA INNEGO SUBFUNDUSZU TEGO SAMEGO FUNDUSZU INWESTYCYJNEGO, DOKONANEJ NA PODSTAWIE USTAWY Z DNIA 27 MAJA 2004 R., O FUNDUSZACH INWESTYCYJNYCH.

W TRAKCIE PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI SKA UZYSKIWAĆ BĘDZIE PRZYCHODY W POSTACI ODSETEK OD UDZIELONYCH POŻYCZEK ORAZ OD WKŁADÓW OSZCZĘDNOŚCIOWYCH I ŚRODKÓW NA RACHUNKACH BANKOWYCH LUB W INNYCH FORMACH OSZCZĘDZANIA, PRZECHOWYWANIA LUB INWESTOWANIA ("ODSETKI"), TJ. PRZYCHODY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 17 UST. 1 PKT 1 I 2 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W NIEKTÓRYCH SKA UDZIELANIE POŻYCZEK JAKO PRZEDMIOT DZIAŁALNOŚCI BĘDZIE UJAWNIONE W KRS. W INNYCH, ZAŚ TAKI PRZEDMIOT DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NIE BĘDZIE UJAWNIONY W KRS. WNIOSKODAWCA NA ETAPIE SKŁADANIA NINIEJSZEGO WNIOSKU NIE MOŻE W SPOSÓB PRECYZYJNY OKREŚLIĆ CO DOKŁADNIE BĘDZIE WPISANE W PRZEDMIOCIE DZIAŁALNOŚCI SKA, WEDŁUG KLASYFIKACJI PKD, TYM BARDZIEJ, ŻE PO NABYCIU AKCJI JAKO AKCJONARIUSZ NIE BĘDZIE MIAŁ WPŁYWU NA TREŚĆ STATUTU ORAZ JEGO EWENTUALNĄ ZMIANĘ.

SKA UZYSKIWAĆ BĘDZIE TAKŻE PRZYCHODY Z TYTUŁU ODSETEK (DYSKONTA) OD PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH. TJ. PRZYCHODY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 17 UST. 1 PKT 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ("DYSKONTO").

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1) CZY DYWIDENDA OTRZYMANA PRZEZ WNIOSKODAWCĘ Z SKA - NIEZALEŻNIE OD TEGO, JAKIE RODZAJE PRZYCHODÓW (DOCHODÓW), I Z JAKICH, RODZAJÓW TRANSAKCJI, BĘDZIE OTRZYMYWAŁA SAMA SKA - STANOWI PRZYCHÓD ZE ŹRÓDŁA, O KTÓRYM MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, A TYM SAMYM. - W ZALEŻNOŚCI OD WYBORU AKCJONARIUSZA - CZY TAKI DOCHÓD MOŻE BYĆ OPODATKOWANY NA ZASADACH OKREŚLONYCH W ART. 30C USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH?

2) MAJĄC NA UWADZE, IŻ SKA UZYSKIWAĆ BĘDZIE OPISANE W POWYŻSZYM ZDARZENIU PRZYSZŁYM PRZYCHODY Z TYTUŁU UDZIAŁU W FUNDUSZACH KAPITAŁOWYCH, PRZYCHODY W POSTACI ODSETEK ORAZ. PRZYCHODY Z TYTUŁU DYSKONTA, CZY PRZYCHÓD PO STRONIE WNIOSKODAWCY NIE POWSTANIE W MOMENTACH, W KTÓRYCH WSKAZANE PRZYCHODY POWSTANĄ (BĘDĄ OTRZYMANE) PO STRONIE SKA? TJ. INNYMI SŁOWY CZY PRZYCHÓD U WNIOSKODAWCY, W RAZIE ZAISTNIENIA OPISANYCH ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH, NIE POWSTANIE W MOMENCIE, GDY PRZYCHODY Z TYTUŁU UDZIAŁU W FUNDUSZACH KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU ODSETEK ORAZ DYSKONTA BĘDĄ SKA NALEŻNE, OTRZYMANE BĄDŹ POZOSTAWIONE DO JEJ DYSPOZYCJI?

3) CZY W ZWIĄZKU Z POSIADANIEM PRZEZ WNIOSKODAWCĘ STATUSU AKCJONARIUSZA W SKA, W RAZIE ZAISTNIENIA OPISANYCH ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH, PRZYCHÓD PO JEGO STRONIE - NIEZALEŻNIE OD TEGO JAKIE RODZAJE PRZYCHODÓW (DOCHODÓW), I Z JAKICH RODZAJÓW TRANSAKCJI, BĘDZIE OTRZYMYWAŁA SAMA SKA - POWSTANIE JEDYNIE W MOMENCIE FAKTYCZNEGO OTRZYMANIA PRZEZ NIEGO DYWIDENDY Z SKA?

4) CZY W ZWIĄZKU Z TYM, ZALICZKĘ NA PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH WNIOSKODAWCA BĘDZIE ZOBOWIĄZANY ZAPŁACIĆ JEDYNIE ZA MIESIĄC, W KTÓRYM FAKTYCZNIE OTRZYMA ON WYPŁATĘ, W GOTÓWCE LUB NA RACHUNEK BANKOWY. DYWIDENDY Z SKA?

5) JAK NALEŻY OKREŚLIĆ PODSTAWIĘ OPODATKOWANIA (PRZYCHODY ORAZ KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODU) DLA FAKTYCZNIE OTRZYMANYCH DOCHODÓW AKCJONARIUSZA?

OKREŚLAJĄC ZAKRES WNIOSKU, JAKO PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO MAJĄCE STANOWIĆ PRZEDMIOT INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, G. D. PODAŁ NASTĘPUJĄCE PRZEPISY USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (T. J. DZ. U. Z 2010 R. NR 51, POZ. 307 ZE ZM.): ART. 5A PKT 11 I PKT 13; ART. 5B UST. 2; ART. 8 UST. 1 I 2; ART. 10 UST. 1 PKT 3 I 7; ART. 11 UST. 1; ART. 17 UST. 1 PKT 1, 2, 3 I 5; ART. 17 UST. 1C; ART. 30A UST. 1 PKT 1, 2, 3 I 5; ART. 30A UST. 3-7; ART. 30C; ART. 44 UST. 1 I UST. 3.

W REZULTACIE DOKONANEJ ANALIZY FORMALNOPRAWNEJ WNIOSKU ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE JEGO ISTOTA OPIERA SIĘ NA CHĘCI UZYSKANIA INTERPRETACJI O CHARAKTERZE OGÓLNYM, W ZNACZNEJ MIERZE ABSTRAKCYJNEJ Z UWAGI NA MNOGOŚĆ (NIEDOOKREŚLONOŚĆ) LICZBY ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH. POZA TYM, REDAKCJA WNIOSKU WSKAZUJE, ŻE MOŻE ON MIEĆ CHARAKTER WYŁĄCZNIE POGLĄDOWY, SONDUJĄCY POGLĄD MINISTRA WŁAŚCIWEGO DO SPRAW FINANSÓW PUBLICZNYCH W OKREŚLONYCH KWESTIACH. W WYNIKU POWYŻSZEGO, POSTANOWIENIEM Z DNIA 29 SIERPNIA 2011 R., (DORĘCZONYM W DNIU 6 WRZEŚNIA 2011 R.), ODMÓWIONO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE.

NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z POWYŻSZYM ROZSTRZYGNIĘCIEM, W DNIU 15 WRZEŚNIA 2011 R. G. D. ZŁOŻYŁ, W WYMAGANYM PRZEPISAMI PRAWA TERMINIE, ZAŻALENIE, W KTÓRYM ZARZUCIŁ ORGANOWI NARUSZENIE PRZEPISÓW:

- ART. 165A § 1 W ZW. A ART. 14H ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ODMOWĘ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SYTUACJI SPEŁNIENIA PRZEZ WNIOSEK WSZYSTKICH WYMOGÓW WSKAZANYCH W PRZEPISIE ART. 14B ORDYNACJI PODATKOWEJ,

- ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEWYDANIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO (INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ) MIMO SPEŁNIENIA WYMOGÓW OKREŚLONYCH W PRZEPISIE ART. 14B ORAZ UZNANIE, IŻ WSKAZANY WNIOSEK MA CHARAKTER WNIOSKU O WYDANIE OGÓLNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO,

- ART. 14D ORDYNACJI PODATKOWEJ W ZWIĄZKU Z NIEWYDANIEM INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ W TERMINIE 3 MIESIĘCY OD ZŁOŻENIA WNIOSKU,

- ART. 121 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ODMOWĘ WYDANIA PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO, PODCZAS GDY W TAKICH SAMYCH OPISACH ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH W INNYCH WNIOSKACH DYREKTOR STWIERDZAŁ PRAWIDŁOWOŚĆ SFORMUŁOWANIA WNIOSKU I WYDAWAŁ INDYWIDUALNĄ INTERPRETACJĘ, CO NARUSZA ZASADĘ ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH,

- ART. 120 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEZNAJDUJĄCE UZASADNIENIA W PRZEPISACH PRAWA PODATKOWEGO WYDANIE POSTANOWIENIA NA PODSTAWIE POZA PRAWNYCH PRZESŁANEK, TAKICH JAK M.IN. STOPIEŃ PRAWDOPODOBIEŃSTWA WYSTĄPIENIA OKREŚLONEGO ZDARZENIA PRZYSZŁEGO CZY DUŻA ILOŚĆ ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH, CO W EFEKCIE NIE STANOWI DZIAŁANIA ORGANU NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA,

- ART. 125 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ WSKAZANIE, IŻ OPIS ZDARZENIA PRZYSZŁEGO ZAWIERA ZBYT WIELE ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH, PRZEZ CO DYREKTOR WYMAGA OD WNIOSKODAWCY SKŁADANIA KILKUDZIESIĘCIU WNIOSKÓW ZAMIAST JEDNEGO I TYM SAMYM NARUSZA ZASADĘ SZYBKOŚCI W POSTĘPOWANIU MAJĄCYM NA CELU WYDANIE INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI,

- ART. 169 § 2 W ZW. Z ART. 14H ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEWEZWANIE WNIOSKODAWCY DO WNIESIENIA OPŁATY OD WNIOSKU W ODPOWIEDNIEJ WYSOKOŚCI, W SYTUACJI, GDY ORGAN UZNAŁ, IŻ WNIESIONA OPŁATA JEST NIEWYSTARCZAJĄCA.

W UZASADNIENIU PODKREŚLIŁ M.IN., ŻE W JEGO PRZYPADKU WSZYSTKIE PRZESŁANKI WARUNKUJĄCE WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ ZOSTAŁY SPEŁNIONE. WNIOSEK ZAŚ, W JEGO OPINII, DOTYCZY BEZPOŚREDNIO STREFY OSOBISTYCH PRAW I OBOWIĄZKÓW. W CHWILI KIEDY PRZYSTĄPI DO SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ, KAŻDA ZE WSKAZANYCH W ZDARZENIU PRZYSZŁYM SYTUACJI BĘDZIE JEGO BEZPOŚREDNIO DOTYCZYĆ.

WNIOSKOWANIE PRZEDSTAWIONE PRZEZ ORGAN SUGERUJE, IŻ W SYTUACJI, KIEDY PODATNIK WYSTĘPUJE O INTERPRETACJĘ W ZAKRESIE ZDARZENIA PRZYSZŁEGO I - ZGODNIE Z PRZEPISAMI - W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY PRZEDSTAWIA ZDARZENIE PRZYSZŁE, SPRAWA TRACI DLA NIEGO CHARAKTER INDYWIDUALNEJ. NATOMIAST W CELU WSKAZANIA BARDZO INDYWIDUALNEGO CHARAKTERU ZŁOŻONEGO WNIOSKU STRONA WSKAZUJE NA PYTANIA, JAKIE ZOSTAŁY SKIEROWANE DO ORGANU. WSZYSTKIE ODNOSZĄ SIĘ WPROST DO INDYWIDUALNEGO POŁOŻENIA STRONY JAKO AKCJONARIUSZA SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ. NA INDYWIDUALNY CHARAKTER WNIOSKU WSKAZUJE TEŻ TO, ŻE PYTANIA DOTYCZĄ KWESTII PODSTAWOWEJ W PRAWIE PODATKOWYM, TJ. MOMENTU POWSTANIA PRZYCHODU. BEZ WĄTPIENIA, ZDANIEM STRONY DOKONANO ZINDYWIDUALIZOWANIA WNIOSKU POPRZEZ DOKONANIE BARDZO SZCZEGÓŁOWEGO OPISU ZDARZEŃ PRAWNYCH, JAKIE MOGĄ MIEĆ MIEJSCE W RAMACH SPÓŁEK KOMANDYTOWO-AKCYJNYCH, W JAKICH PLANUJE BYĆ WSPÓLNIKIEM.

ISTOTNYM Z PUNKTU WIDZENIA STRONY JEST TO, IŻ ILOŚĆ SPÓŁEK KOMANDYTOWO-AKCYJNYCH, DO KTÓRYCH ZAMIERZA PRZYSTĄPIĆ, NIE MA ŻADNEGO ZNACZENIA DLA OKREŚLENIA SKUTKÓW PRAWNOPODATKOWYCH OPISANYCH WE WNIOSKU ZDARZEŃ PRAWNYCH. Z PERSPEKTYWY WYKŁADNI PODATKOWEJ KLUCZOWE JEST WYŁĄCZNIE POSIADANIE PRZEZ WNIOSKODAWCĘ STATUSU AKCJONARIUSZA W SPÓŁCE KOMANDYTOWO-AKCYJNEJ. TO ZAŚ, W JAKI SPOSÓB WNIOSKODAWCA PLANUJE OBEJMOWAĆ AKCJE SPÓŁKI KOMANDYTOWO-AKCYJNEJ, MA ZNACZENIE WYŁĄCZNIE WTÓRNE. WNIOSKODAWCA MÓGŁ PRZECIEŻ WSKAZAĆ W JEDNYM ZDANIU, IŻ BĘDZIE AKCJONARIUSZEM SPÓŁKI KOMANDYTOWO-AKCYJNEJ, NIE WSKAZUJĄC W JAKI SPOSÓB STANIE SIĘ WŁAŚCICIELEM AKCJI. TYM, CO WPŁYWA NA ILOŚĆ ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH, SĄ MOŻLIWE ZDARZENIA GOSPODARCZE, MAJĄCE MIEJSCE W SPÓŁCE KOMANDYTOWO-AKCYJNEJ, JAKIE EWENTUALNIE (W ZALEŻNOŚCI OD PRZEPISÓW PRAWNYCH) MODYFIKUJĄ SKUTKI PRAWNOPODATKOWE BYCIA WSPÓLNIKIEM W SPÓŁCE KOMANDYTOWO-AKCYJNEJ (WPŁYWAJĄ NP. NA MOMENT POWSTANIA PRZYCHODU U AKCJONARIUSZA). W REZULTACIE WNIOSKODAWCA PYTA O ZDARZENIA, KTÓRE SĄ KONSEKWENCJĄ REALNEGO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. NIE ZADAJE PYTAŃ, KTÓRE MAJĄ CHARAKTER NIEREALNY I NIEZWIĄZANY Z RZECZYWISTOŚCIĄ GOSPODARCZĄ.

NASTĘPNIE STRONA PODNIOSŁA, IŻ BIORĄC POD UWAGĘ, ŻE PRZEDMIOTEM WNIOSKU BYŁO GŁÓWNIE ROZSTRZYGNIĘCIE MOMENTU POWSTANIA PRZYCHODU PO JEJ STRONIE JAKO AKCJONARIUSZA SPÓŁKI KOMANDYTOWO - AKCYJNEJ, CZYLI FUNDAMENTALNA DLA PODATNIKA PODATKU DOCHODOWEGO KWESTIA, NIE MA WĄTPLIWOŚCI, IŻ WNIOSEK NIE MA CELU POGLĄDOWEGO.

STRONA STWIERDZA, ŻE DZIAŁANIE ORGANU NIE BYŁO W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZGODNE Z PRAWEM.

SYTUACJA BOWIEM, W KTÓREJ W ANALOGICZNYCH STANACH FAKTYCZNYCH I PRAWNYCH RAZ WYDAWANA JEST INTERPRETACJA A RAZ JEST STWIERDZONE, IŻ NIE SPEŁNIA ONA WYMOGÓW WYDANIA INTERPRETACJI PRZECZY KONIECZNOŚCI DZIAŁANIA ORGANÓW PODATKOWYCH W GRANICACH PRAWA ORAZ NARUSZA ZAUFANIE OBYWATELI DO ORGANÓW PODATKOWYCH. DZIAŁANIA ORGANU OKAZUJĄ SIĘ BOWIEM PRZYPADKOWE I NIEPRZEWIDYWALNE A Z PEWNOŚCIĄ NIE OPARTE NA PRZEPISACH PRAWA.

JAKO KOLEJNĄ KWESTIĘ STRONA PORUSZYŁA ZASADY DOKONYWANIA WYKŁADNI PRAWA. PRZYWOŁUJĄC ORZECZNICTWO SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH UWYDATNIAJĄCE PRYMAT WYKŁADNI JĘZYKOWEJ KONSTRUUJE ZARZUT, IŻ ORGAN ODMAWIAJĄC WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA OBRAZIŁ ZASADĘ IN DUBIO PRO TRIBUTARIO ORAZ ZŁAMAŁ ZAKAZ IN DUBIO PRO FISCO.

STRONA KONSTATUJE OSTATECZNIE, ŻE ŻADNE ZE WSKAZANYCH PRZEZ ORGAN ARGUMENTÓW "NIE ZNAJDUJĄ SWOJEGO ANI PRAWNEGO ANI LOGICZNEGO UZASADNIENIA".

ORGAN WYDAJĄC POSTANOWIENIE O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, NARUSZYŁ PRZEPIS ART. 165A § 1 W ZW. Z PRZEPISEM ART. 14H ORDYNACJI PODATKOWEJ. TYM SAMYM NARUSZYŁ PRZEPIS ART. 14D ORDYNACJI PODATKOWEJ, NIE WYDAJĄC INTERPRETACJI W TERMINIE TRZECH MIESIĘCY OD OTRZYMANIA WNIOSKU.

UTRZYMUJĄC W MOCY ROZSTRZYGNIĘCIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, ORGAN ODWOŁAWCZY W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA WSKAZAŁ, ŻE ZGODNIE Z ART. 14B § 1 - 3 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 Z PÓŹN. ZM.), MINISTER WŁAŚCIWY DO SPRAW FINANSÓW PUBLICZNYCH, NA PISEMNY WNIOSEK ZAINTERESOWANEGO, WYDAJE W JEGO INDYWIDUALNEJ SPRAWIE, PISEMNĄ INTERPRETACJĘ PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO (INTERPRETACJĘ INDYWIDUALNĄ). WNIOSEK O INTERPRETACJĘ INDYWIDUALNĄ MOŻE DOTYCZYĆ ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO LUB ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH. SKŁADAJĄCY WNIOSEK O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ OBOWIĄZANY JEST DO WYCZERPUJĄCEGO PRZEDSTAWIENIA ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO ALBO ZDARZENIA PRZYSZŁEGO ORAZ DO PRZEDSTAWIENIA WŁASNEGO STANOWISKA W SPRAWIE OCENY PRAWNEJ TEGO STANU FAKTYCZNEGO LUB ZDARZENIA PRZYSZŁEGO. POWOŁANY PRZEPIS ZAKREŚLA GRANICE PRZEDMIOTOWE I PODMIOTOWE SPRAWY Z ZAKRESU INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO. PRZEDMIOTEM INTERPRETACJI MOŻE BYĆ WYŁĄCZNIE INDYWIDUALNA, A WIĘC DOTYCZĄCA BEZPOŚREDNIO ZAINTERESOWANEGO, SPRAWA I PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO, ZAŚ PODMIOTEM OSOBA ZAINTERESOWANA, W SWOJEJ KONKRETNEJ INDYWIDUALNEJ SPRAWIE. WNIOSEK O INTERPRETACJĘ INDYWIDUALNĄ MOŻE DOTYCZYĆ ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO LUB ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH (ART. 14B § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ), ODNOSZĄCYCH SIĘ DO PODMIOTU SKŁADAJĄCEGO WNIOSEK. ZAWARTE W ART. 14B § 1 ORDYNACJI POJĘCIE "PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO" DEFINIUJE ART. 3 PKT 2 TEJ USTAWY STANOWIĄC, IŻ ROZUMIE SIĘ PRZEZ TO PRZEPISY USTAW PODATKOWYCH (...), A TAKŻE PRZEPISY AKTÓW WYKONAWCZYCH WYDANYCH NA PODSTAWIE USTAW PODATKOWYCH. O TYM CO STANOWI "INDYWIDUALNĄ SPRAWĘ", W KTÓREJ WYDAJE SIĘ INTERPRETACJĘ, DECYDUJE SAM WNIOSKODAWCA OBOWIĄZANY DO WYCZERPUJĄCEGO PRZEDSTAWIENIA ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO ALBO ZDARZENIA PRZYSZŁEGO, W JEGO WŁASNEJ, INDYWIDUALNEJ SPRAWIE.

POJĘCIE ZAINTERESOWANEGO NIE JEST WPROST ZDEFINIOWANE W PRZEPISACH ORDYNACJI PODATKOWEJ. ODPOWIEDŹ NA PYTANIE KIM JEST ZAINTERESOWANY WYMAGA ZATEM KOMPLEKSOWEJ ANALIZY PRZEPISU ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ORGAN WYJAŚNIŁ, IŻ SKŁADAJĄCY WNIOSEK NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ "ZAINTERESOWANYM" W INNEJ NIŻ "SWOJEJ", A WIĘC "CUDZEJ" SPRAWIE. JEŻELI WIĘC PRZEDSTAWIONY PRZEZ WNIOSKODAWCĘ STAN PRZESZŁY LUB PRZYSZŁY NIE ZAWIERA OKOLICZNOŚCI BĄDŹ ZDARZEŃ, ZAISTNIAŁYCH LUB MOGĄCYCH POWSTAĆ W "JEGO INDYWIDUALNEJ SPRAWIE", LECZ OKOLICZNOŚCI LUB ZDARZENIA NIE DOTYCZĄCE JEGO SPRAWY, TO TYM SAMYM PODMIOT SKŁADAJĄCY WNIOSEK NIE UZYSKUJE STATUSU ZAINTERESOWANEGO, CO WYŁĄCZA MOŻLIWOŚĆ ŻĄDANIA, A TYM SAMYM I WYDANIA, INTERPRETACJI W TAKIEJ SPRAWIE.

INNYMI SŁOWY PRZEPIS ART. 14B § 1 ORDYNACJI WYMAGA ISTNIENIA POMIĘDZY SPRAWĄ, W KTÓREJ WYSTĄPIONO Z WNIOSKIEM O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI, A WNIOSKODAWCĄ ZWIĄZKU WYRAŻAJĄCEGO SIĘ W TYM, ŻE PRZEDSTAWIONY WE WNIOSKU PROBLEM MUSI DOTYCZYĆ SFERY OPODATKOWANIA, LUB EWENTUALNEGO OPODATKOWANIA WNIOSKODAWCY (VIDE WYROK WSA W WARSZAWIE Z DNIA 13 LISTOPADA 2009 R., SYGN. AKT III SA/WA 1506/08). WYNIKA Z TEGO, ŻE ODNOŚNIE DO KAŻDEGO PODATKU ZAINTERESOWANY MOŻE ŻĄDAĆ OD ORGANU WYKŁADNI CO DO ZAKRESU I SPOSOBU ZASTOSOWANIA PRZEPISÓW NORMUJĄCYCH TEN PODATEK W JEGO INDYWIDUALNEJ SPRAWIE, CZYLI WSKAZAĆ ZAKRES I SPOSÓB ZASTOSOWANIA PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH OKREŚLONY PODATEK DO PRZEDSTAWIONEGO WE WNIOSKU STANU FAKTYCZNEGO, KTÓRY INDYWIDUALIZUJE ZAKRES JEGO SPRAWY (VIDE WYROK WSA W WARSZAWIE Z DNIA 23 STYCZNIA 2009 R., SYGN. AKT III SA/WA 1659/08).

PONADTO WSKAZAŁ, IŻ WYJAŚNIENIE KWESTII CZY PODMIOT, KTÓRY ZŁOŻYŁ WNIOSEK O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI JEST PODMIOTEM DO TEGO UPRAWNIONYM ISTOTNE JEST TAKŻE Z UWAGI NA OKREŚLENIE PRZEZ USTAWODAWCĘ SKUTKÓW UDZIELENIA TAKIEJ INTERPRETACJI DLA STRONY JAK I DLA ORGANU PODATKOWEGO (VIDE WYROK WSA W KRAKOWIE Z DNIA 15 STYCZNIA 2009 R., SYGN. AKT I SA/KR 1329/08).

ZATEM PRZEPIS ART. 14B ORDYNACJI WPROWADZA ISTOTNE OGRANICZENIE LEGITYMACJI PODMIOTÓW WYSTĘPUJĄCYCH O INTERPRETACJĘ.

POWYŻSZE WZMACNIA I POTWIERDZA ANALIZA INNYCH NORM REGULUJĄCYCH TĘ INSTYTUCJĘ PRAWNĄ, W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 14B § 4 ORDYNACJI ORAZ PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH TZW. OCHRONĘ PRAWNĄ. KOMPLEKSOWA ANALIZA REGULACJI OMAWIANEJ INSTYTUCJI PRAWNEJ DOWODZI, ŻE ZAINTERESOWANYM W ROZUMIENIU ART. 14B § 1 ORDYNACJI JEST PODMIOT, W ODNIESIENIU DO KTÓREGO WYKŁADNIA ZNAJDUJĄCYCH ZASTOSOWANIE W SPRAWIE PRZEPISÓW PODATKOWYCH MOŻE RZUTOWAĆ NA PRAWIDŁOWE OKREŚLENIE JEGO OBOWIĄZKU PODATKOWEGO. CELEM TEJ INSTYTUCJI JEST UDZIELENIE RZETELNEJ INFORMACJI, W JAKI SPOSÓB ORGAN PODATKOWY ZINTERPRETUJE PRZEPISY PODATKOWE W OPISANYM WE WNIOSKU STANIE FAKTYCZNYM, A W KONSEKWENCJI UDZIELENIE INFORMACJI CO DO ZASAD OBLICZENIA PODATKU (NP. WYROK WSA W GDAŃSKU Z DNIA 24 LISTOPADA 2009 R., SYGN. AKT L SA/GD 511/09).

W ŚWIETLE POWYŻSZEGO SZCZEGÓLNEGO ZAAKCENTOWANIA WYMAGA, IŻ ZA ZAINTERESOWANEGO NIE MOŻNA UZNAĆ OSOBY, KTÓRA WYSTĘPUJE Z WNIOSKIEM O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ WYŁĄCZNIE W CELU ZAZNAJOMIENIA SIĘ Z POGLĄDEM ORGANU INTERPRETACYJNEGO ODNOŚNIE PRZEDSTAWIONEGO WE WNIOSKU STANOWISKA DOTYCZĄCEGO STOSOWANIA PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO. I TAK WIĘC UPRAWNIONYM WNIOSKODAWCĄ BĘDZIE TAKI PODMIOT, KTÓRY PRZEDSTAWIA SPRAWĘ INDYWIDUALNĄ. WNIOSEK NIE MOŻE DOTYCZYĆ STOSOWANIA PRAWA PODATKOWEGO W OGÓLE. MUSI BYĆ PYTANIEM O ROZSTRZYGNIĘCIE KONKRETNEGO STANU FAKTYCZNEGO (ZDARZENIA PRZYSZŁEGO).

NIE JEST PRZY TYM WYKLUCZONE, WSKAZANIE WE WNIOSKU RÓŻNYCH STANÓW FAKTYCZNYCH (ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH), JEDNAKŻE SPOSÓB ICH PREZENTACJI) ORAZ STOPIEŃ ZINDYWIDUALIZOWANIA MUSI ISTOTNIE KORELOWAĆ Z OSOBISTYM (SKONKRETYZOWANYM) INTERESEM PODATKOWYM WNIOSKUJĄCEGO.

DALEJ ORGAN PODNIÓSŁ, ŻE ROZPATRUJĄC PRZEDSTAWIONY STAN SPRAWY, NIE SPOSÓB NIE DOSTRZEC, ŻE ZDANIEM STRONY, ORGAN WINIEN WYDAĆ OCENĘ PRAWNĄ POTWIERDZAJĄCĄ LUB ZAPRZECZAJĄCĄ SŁUSZNOŚCI JEJ STANOWISKA CO DO SZEREGU ZDARZEŃ I CZYNNOŚCI PRAWNYCH W PRZYSZŁYCH I NIEPEWNYCH STANACH FAKTYCZNYCH. Z SAMEGO BOWIEM ZAŁOŻENIA WNIOSKU CZYNNOŚCI W NIM OPISANE, PRZEDSTAWIONE WARIANTY (PRZYKŁADY) POSTĘPOWANIA MAJĄ CHARAKTER ALTERNATYWNY, MULTIKIERUNKOWY. A WIĘC NA ETAPIE SKŁADANIA WNIOSKU STRONA NIE POTRAFIŁA NA TYLE WYKRYSTALIZOWAĆ JEGO PRZEDMIOTU, AŻEBY DOTYCZYŁ ZINDYWIDUALIZOWANEGO ZDARZENIA PRZYSZŁEGO.

W OPINII ORGANU, UPRAWNIONYM JEST WNIOSKOWANIE, IŻ NIE TAKI CEL (ABSTRAKCYJNY, POGLĄDOWY CZY WRĘCZ AKADEMICKI) PRZYŚWIECAŁ PRZEPISOM ART. 14A DO 14P ORDYNACJI PODATKOWEJ. PRZEPISY TE W CAŁOKSZTAŁCIE MAJĄ SŁUŻYĆ ZAINTERESOWANEMU DO ZINTERPRETOWANIA PRZEPISU PODATKOWEGO, NASUWAJĄCEGO WĄTPLIWOŚCI, A KONIECZNEGO DO ZASTOSOWANIA W KONKRETNYM ZDARZENIU GOSPODARCZYM. W SPORNEJ SPRAWIE STRONA PRZEDSTAWIŁA SZEREG KONCEPCJI ZDARZEŃ PRAWNYCH PRZY CZYM KAŻDE Z TYCH ZDARZEŃ POWINNO BYĆ OCENIONE NA PODSTAWIE INNEGO PRZEPISU USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

ORGAN WSKAZAŁ DALEJ NA NIEZASADNOŚĆ ZARZUTU WYSUNIĘTEGO PRZEZ STRONĘ ODNOŚNIE "ZROZUMIENIA" (DOKŁADNEGO PRZECZYTANIA) PRZEZ ORGAN TREŚCI WNIOSKU, PODAJĄC, ŻE W SPOSÓB CZYTELNY OBJAŚNIŁ (POR. STR. 6 I 7 PRZEDMIOTOWEGO POSTANOWIENIA) PRZESŁANKI WYKLUCZAJĄCE MOŻLIWOŚĆ PODJĘCIA MERYTORYCZNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA W SPRAWIE. ZAAKCENTOWAŁ POWTÓRNIE, ŻE SPÓŁKA OSOBOWA, W TYM SPÓŁKA KOMANDYTOWO-AKCYJNA, NIE JEST PODATNIKIEM PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH. PODATNIKAMI SĄ WSPÓLNICY TAKIEJ SPÓŁKI, KTÓRYCH DOCHODY Z UDZIAŁU W SPÓŁCE OPODATKOWUJE SIĘ, W ZALEŻNOŚCI OD FORMY PRAWNEJ. SKORO SPÓŁKA OSOBOWA NIE JEST PODATNIKIEM PODATKU DOCHODOWEGO TO NALEŻY MÓWIĆ O PRZYCHODACH PODATKOWYCH, KOSZTACH UZYSKANIA PRZYCHODU BĄDŹ DOCHODACH WSPÓLNIKÓW SPÓŁKI OSOBOWEJ, A NIE SAMEJ SPÓŁKI OSOBOWEJ. SPÓŁKA OSOBOWA STANOWI NATOMIAST ODRĘBNĄ POD WZGLĘDEM ORGANIZACYJNYM JEDNOSTKĘ, W RAMACH KTÓREJ SĄ OSIĄGANE ZYSKI (DOCHODY) I KTÓRA PROWADZI EWIDENCJE KSIĘGOWE. WYKREOWANE WOBEC TEGO PRZEZ STRONĘ ABSTRAKCYJNEJ PODATKOWO KATEGORII - PRZYCHODÓW SPÓŁEK KOMANDYTOWO-AKCYJNYCH ORAZ UMIEJSCOWIENIE JEJ WŚRÓD ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW WYMIENIONYCH PRZEZ USTAWĘ W ISTOCIE POZBAWIA ORGAN MOŻLIWOŚCI PODJĘCIA DZIAŁAŃ INTERPRETACYJNYCH.

BIORĄC ZATEM POD UWAGĘ SPOSÓB SKONSTRUOWANIA WNIOSKU (M.IN. WIELOWARIANTOWOŚĆ ZDARZEŃ, ICH PRZYKŁADOWY, OTWARTY I NIEDOPRECYZOWANY CHARAKTER), ZASADNYM BYŁO JEGO UZNANIE PRZEZ ORGAN, ZA PRÓBĘ UZYSKANIA PRZEZ STRONĘ OGÓLNEGO POGLĄDU W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE Z PRZYCZYN CZYSTO POZNAWCZYCH.

PRÓCZ TEGO, WPROWADZONE DO WNIOSKU WARUNKI, Z DEFINICJI NIESPEŁNIALNE (NIEZISZCZALNE), MAJĄC NA WZGLĘDZIE OTOCZENIE PRAWNE, W JAKIM FUNKCJONUJE INSTYTUCJA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH, POWODUJĄ, IŻ ORGAN NIE MA UPRAWNIEŃ DO WYDAWANIA INTERPRETACJI W SYTUACJACH LI TYLKO TEORETYCZNYCH.

ORGAN ZWRÓCIŁ UWAGĘ, IŻ NIEUPRAWNIONYM DZIAŁANIEM STRONY JEST POWOŁYWANIE SIĘ NA ANALOGIE (A RACZEJ ICH BRAK) JEJ SPRAWY ZE SPRAWAMI, KTÓRE LEGŁY U PODSTAW WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH PRZYWOŁANYCH PRZEZ NIĄ W ZAŻALENIU.

W ŻADNYM PRZEPISIE REGULUJĄCYM INSTYTUCJĘ WYDAWANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH NIE ZOSTAŁ NAŁOŻONY NA ORGANY PODATKOWE DOKONUJĄCE TAKICH INTERPRETACJI OBOWIĄZEK USTOSUNKOWANIA SIĘ DO POGLĄDÓW ZAWARTYCH W PISMACH INNYCH ORGANÓW, ALE OBOWIĄZEK OCENY ZAJĘTEGO PRZEZ TEGOŻ WNIOSKODAWCĘ STANOWISKA W SPRAWIE.

ORGAN WIĘC PODEJMOWAŁ ROZSTRZYGNIĘCIE OPIERAJĄC SIĘ NA KOMPLEKSOWYM ZBADANIU ZDARZENIA PRZEDSTAWIONEGO PRZEZ STRONĘ.

PONADTO NA PODSTAWIE ART. 14B ORDYNACJI PODATKOWEJ, W SPRAWACH DOTYCZĄCYCH INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO PRZEPISY ART. 120, ART. 121 § 1, ART. 125, ART. 129, ART. 130, ART. 135-137, ART. 140, ART. 143, ART. 165A, ART. 168, ART. 169 § 1-2, ART. 170 I ART. 171 ORAZ PRZEPISY ROZDZIAŁU 5, 6, 10 I 23 DZIAŁU IV, ZATEM DO INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH ZASTOSOWANIE ZNAJDUJĄ OGÓLNE ZASADY POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W TYM ZASADA LEGALIZMU I PRAWORZĄDNOŚCI (ART. 120 ORDYNACJI PODATKOWEJ - ORGANY PODATKOWE DZIAŁAJĄ NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA), ZASADA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH (ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ - POSTĘPOWANIE PODATKOWE POWINNO BYĆ PROWADZONE W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH), ZASADA WNIKLIWEGO I SZYBKIEGO DZIAŁANIA (ART. 125 ORDYNACJI PODATKOWEJ) ORAZ ZASADA JAWNOŚCI POSTĘPOWANIA WYŁĄCZNIE DLA STRON (ART. 129 ORDYNACJI PODATKOWEJ).

W KONSEKWENCJI ZARZUT NARUSZENIA PRZEDSTAWIONYCH PRZEPISÓW PROCEDURALNYCH NALEŻY UZNAĆ BARDZIEJ JAKO EFEKT BRAKU AKCEPTACJI STANOWISKA ZAJĘTEGO PRZEZ TUT. ORGAN, NIŻ RZECZYWISTYMI UCHYBIENIAMI PROCEDURALNYMI MAJĄCYMI WPŁYW NA PODJĘTE ROZSTRZYGNIĘCIE.

W KWESTII NATOMIAST ZARZUTU STRONY W ASPEKCIE NARUSZENIA ART. 14D ORDYNACJI PODATKOWEJ ORGAN PODNIÓSŁ, ŻE Z ART. 14O § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ WYNIKA, ŻE W RAZIE NIE WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ W TERMINIE OKREŚLONYM W ART. 14D UZNAJE SIĘ, ŻE W DNIU NASTĘPUJĄCYM PO DNIU, W KTÓRYM UPŁYNĄŁ TERMIN WYDANIA INTERPRETACJI, ZOSTAŁA WYDANA INTERPRETACJA STWIERDZAJĄCA PRAWIDŁOWOŚĆ STANOWISKA WNIOSKODAWCY W PEŁNYM ZAKRESIE.

W OCENIE ORGANU, SKUTEK OKREŚLONY W ART. 14O ORDYNACJI PODATKOWEJ MOŻE NASTĄPIĆ TYLKO W SPRAWIE, W KTÓREJ OBIEKTYWNIE RZECZ BIORĄC INTERPRETACJA MOGŁABY ZOSTAĆ WYDANA. NATOMIAST W PRZEDSTAWIONYM ZDARZENIU PRZYSZŁYM, MAJĄC NA WZGLĘDZIE TREŚĆ WNIOSKU, POSTAWIONE PYTANIE ORAZ ZAJĘTE STANOWISKO, STRONA NIE MOGŁA BYĆ UZNANA ZA "ZAINTERESOWANEGO" SKŁADAJĄCEGO WNIOSEK W SWOJEJ INDYWIDUALNEJ SPRAWIE, W ROZUMIENIU ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. NIE BYŁA ZATEM LEGITYMOWANA DO ZŁOŻENIA TAKIEGO WNIOSKU I UZYSKANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ. TAK WIĘC INTERPRETACJA NIE MOGŁA ZOSTAĆ WYDANA W WYNIKU ZŁOŻONEGO PRZEZ NIĄ WNIOSKU, A CO ZA TYM IDZIE POSTĘPOWANIE W PRZEDMIOCIE WYDANIA INTERPRETACJI NIE TOCZYŁO SIĘ, GDYŻ NIE ZOSTAŁO SKUTECZNIE WSZCZĘTE, A W REZULTACIE 3 MIESIĘCZNY TERMIN ZAKŁADANY PRZEZ PRZEPIS ART. 14D ORDYNACJI NIE UPŁYNĄŁ.

SKORO WIĘC WNIOSEK STRONY NIE MÓGŁ SKUTECZNIE URUCHOMIĆ (WSZCZĄĆ) POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOCIE WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, TO NIE MÓGŁ, ZDANIEM ORGANU, NASTĄPIĆ SKUTEK OKREŚLONY W ART. 14O ORDYNACJI PODATKOWEJ, POLEGAJĄCY NA UZNANIU, IŻ WOBEC PRZEKROCZENIA 3 MIESIĘCZNEGO TERMINU ZOSTAŁA WYDANA INTERPRETACJA STWIERDZAJĄCA PRAWIDŁOWOŚĆ STANOWISKA STRONY W PEŁNYM ZAKRESIE.

ODNOSZĄC SIĘ Z KOLEI DO ZARZUTU NARUSZENIA ART. 169 ORGAN WYJAŚNIŁ, ŻE WNIOSEK O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ TRAKTOWANY JEST JAK PODATNIE W ROZUMIENIU ART. 168 ORAZ ART. 170 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, DLATEGO TEŻ NA PODSTAWIE ART. 14H TEJ USTAWY, KTÓRY WYMIENIA M.IN. ART. 169 § 1 I 1A ORAZ ART. 170, ISTNIEJE OBOWIĄZEK WEZWANIA WNIOSKODAWCY DO UZUPEŁNIENIA WNIOSKU.

JEDNAKŻE W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE TAKI OBOWIĄZEK NIE CIĄŻYŁ NA ORGANIE WYDAJĄCYM ZAŻALONE POSTANOWIENIE. POZIOM ABSTRAKCYJNOŚCI RZECZONEGO WNIOSKU, JEGO NIEZINDYWIDUALIZOWANY CHARAKTER POZWALAŁ ORGANOWI NA BEZPOŚREDNIE USTOSUNKOWANIE SIĘ DO JEGO TREŚCI W RAMACH WYDANEGO POSTANOWIENIA W TRYBIE ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ.

JEŚLI BOWIEM Z WNIOSKIEM WYSTĄPI PODMIOT NIEMIESZCZĄCY SIĘ W KATALOGU UPRAWNIONYCH ZDEFINIOWANYM PRZEPISAMI ORDYNACJI PODATKOWEJ, NA PODSTAWIE ART. 165A W ZW. Z ART. 14H TEJ USTAWY ORGAN POWINIEN ODMÓWIĆ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOCIE WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ.

WSPOMNIEĆ PRZY TYM TRZEBA, ŻE W PRZYPADKU PRZEPISÓW BUDZĄCYCH WĄTPLIWOŚĆ ZASADNICZO ROZSTRZYGANIE WĄTPLIWOŚCI WINNO NASTĄPIĆ NA KORZYŚĆ "STRONY", W TYM WYPADKU PODATNIKA, ZGODNIE Z PAREMIĄ "IN DUBIO PRO TRIBUTARIO", KTÓRA JEST PRZECIWIEŃSTWEM ZASADY "IN DUBIO PRO FISCO". TRUDNO JEDNAK DOSZUKAĆ SIĘ W SPRAWIE ZARZUCONEGO PRZEZ STRONĘ ZŁAMANIA TYCH FORMUŁ PRZEZ ORGAN SKORO ZASTOSOWANIE W SPRAWIE ART. 165A BYŁO WYNIKIEM CAŁOŚCIOWEJ ANALIZY WNIOSKU. REZULTAT ANALIZY OBLIGOWAŁ ORGAN DO WDROŻENIA TRYBU OKREŚLONEGO TYM PRZEPISEM ZATEM W CHWILI DOKONYWANIA ROZSTRZYGNIĘCIA OBIEKTYWNE PRZESZKODY (WĄTPLIWOŚCI INTERPRETACYJNE) ODNOŚNIE ZASTOSOWANIA W SPRAWIE OMAWIANEGO PRZEPISU NIE WYSTĄPIŁY.

POSZUKIWANIE ZAŚ PRZEZ ORGAN OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH, UKIERUNKOWANIE STRONY, CZY TEŻ WRĘCZ WYKLAROWANIE (WYGENEROWANIE WNIOSKU) W TAKI SPOSÓB, ABY NIEMOŻLIWE BYŁO ZASTOSOWANIE ART. 165A W ZWIĄZKU Z ART. 11H ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE BYŁY DZIAŁANIEM LEGITYMIZOWANYM PRZEPISAMI PRAWA. SŁUSZNOŚĆ STANOWISKA ORGANU POTWIERDZA ORZECZNICTWO (POR. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU W WARSZAWIE Z DNIA 11 MARCA 2009 R., SYGN. AKT III SA/WA 2854/08).

W ZWIĄZKU Z TYM DOMAGANIE SIĘ OD ORGANU BY TEN ZDEFINIOWAŁ SŁOWA JAKIMI NALEŻAŁOBY OPISAĆ WE WNIOSKU ZDARZENIE GOSPODARCZE, "W KTÓRYM SPÓŁKA KOMANDYTOWO-AKCYJNA OTRZYMA DYWIDENDĘ ZE SPÓŁKI KAPITAŁOWEJ" JEST ŻĄDANIEM BEZPODSTAWNYM.

STĄD TEŻ ZASADNIE POSTANOWIONO O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE.

STRONA, NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z POWYŻSZYM ROZSTRZYGNIĘCIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO, WNIOSŁA DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU SKARGĘ UZUPEŁNIONĄ KOLEJNO PISMAMI PROCESOWYMI Z DNIA 11 STYCZNIA I 16 LUTEGO 2012 R.

W SKARDZE STRONA, ARGUMENTUJĄC OBSZERNIE I PODOBNIE JAK W OPISANYM POWYŻEJ ZAŻALENIU ORAZ PRZYTACZAJĄC ORZECZNICTWO SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, ZARZUCIŁA NARUSZENIE NASTĘPUJĄCYCH REGULACJI PRAWNYCH:

- ART. 226 W ZWIĄZKU Z ART. 239 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 1997 R. NR 137, POZ. 926 ZE ZM. DALEJ "ORDYNACJA") POPRZEZ UTRZYMANIE W MOCY POSTANOWIENIA I W SYTUACJI, GDY ZAŻALENIE WNIESIONE PRZEZ WNIOSKODAWCĘ ZASŁUGUJE W CAŁOŚCI NA UWZGLĘDNIENIE,

- ART. 14B ORAZ ART. 14B § 3 ORDYNACJI POPRZEZ UTRZYMANIE W MOCY POSTANOWIENIA I I W EFEKCIE NIE WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, POMIMO IŻ WSZELKIE PRZESŁANKI FORMALNE I MERYTORYCZNE WNIOSKU, WYMAGANE PRZEZ TE PRZEPISY, ZOSTAŁY SPEŁNIONE PRZEZ WNIOSKODAWCĘ,

- ART. 14A ORDYNACJI POPRZEZ UTRZYMANIE W MOCY POSTANOWIENIA I, CZEGO SKUTKIEM JEST NIE WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ W SYTUACJI, GDY W ANALOGICZNYM STANIE FAKTYCZNYM I PRZY ANALOGICZNEJ ARGUMENTACJI PRAWNEJ ORGANY PODATKOWE WYDAWAŁY INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRAWA PODATKOWEGO, CO W KONSEKWENCJI PROWADZI DO RAŻĄCEGO NARUSZENIA OBOWIĄZKU DĄŻENIA :O ZAPEWNIENIA JEDNOLITEGO STOSOWANIA PRAWA PODATKOWEGO,

- ART. 14B § 5 ORDYNACJI ORAZ ART. 165A § 1 ORDYNACJI POPRZEZ UTRZYMANIE W MOCY POSTANOWIENIA I, W WYNIKU KTÓREGO ODMÓWIONO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ BEZ SPEŁNIENIA PRZESŁANEK, KTÓRE STANOWIĄ PODSTAWĘ DO ODMOWY WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ,

- ART. 14D ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ UTRZYMANIE W MOCY POSTANOWIENIA L, NA PODSTAWIE KTÓREGO NIE WYDANO INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ W TERMINIE 3 MIESIĘCY OD ZŁOŻENIA WNIOSKU,

- ART. 120 ORDYNACJI W ZW. Z ART. 14D ORDYNACJI, POPRZEZ NIEUZASADNIONE UTRZYMANIE W MOCY POSTANOWIENIA I DOTKNIĘTEGO WADĄ NIEWAŻNOŚCI I W KONSEKWENCJI, NIE WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ W TERMINIE, PRZEZ CO NASTĄPIŁO WYDANIE INTERPRETACJI MILCZĄCEJ APROBUJĄCEJ STANOWISKO WNIOSKODAWCY,

- ART. 121 ORDYNACJI W ZW. Z ART. 14H ORDYNACJI, POPRZEZ NARUSZENIE ZASADY ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH ARBITRALNYM DZIAŁANIEM, W SYTUACJI, GDY PODATNIK MIAŁ PRAWO OCZEKIWAĆ, IŻ JEGO SPRAWA ZOSTANIE ROZPATRZONA TAK JAK ANALOGICZNE SPRAWY ROZPATRYWANE PRZEZ MINISTRA FINANSÓW - UPOWAŻNIONYCH PRZEZ NIEGO DYREKTORÓW IZB SKARBOWYCH, W INDYWIDUALNYCH SPRAWACH INNYCH PODATNIKÓW,

- ART. 125 ORDYNACJI W ZW. Z ART. 14H ORDYNACJI, POPRZEZ NARUSZENIE ZASADY SZYBKOŚCI DZIAŁANIA, ZWIĄZANE Z NIE WYDANIEM INTERPRETACJI, PODCZAS GDY W ANALOGICZNYM STANIE FAKTYCZNYM ANALOGICZNE SPRAWY BYŁY JUŻ ROZPATRYWANE PRZEZ ORGANY PODATKOWE, A INTERPRETACJE W TYCH SPRAWACH WYDAWANE. NARUSZENIE ZASADY SZYBKOŚCI POSTĘPOWANIA POLEGAŁO TEŻ NA TYM, ŻE WNIOSKODAWCA NADAŁ ZAINTERESOWANY UZYSKANIEM INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI ZŁOŻY ZAMIAST JEDNEGO KILKA NA NAWET DZIESIĘĆ NOWYCH WNIOSKÓW, KTÓRE BĘDĄ OPISYWAŁY ZDARZENIE PRZYSZŁE ORAZ ZAWIERAŁY PYTANIA SFORMUŁOWANE ZGODNE Z ŻYCZENIEM DYREKTORA, CO SPOWODUJE WSZCZĘCIE NOWYCH POSTĘPOWAŃ W TEJ SAMEJ SPRAWIE,

- ART. 169 § 2 W ZW. ART. 14H ORDYNACJI POPRZEZ UTRZYMANIE W MOCY POSTANOWIENIA I, KTÓRE ZOSTAŁO WYDANE BEZ UPRZEDNIEGO WEZWANIA WNIOSKODAWCY DO USUNIĘCIA BRAKÓW FORMALNYCH WNIOSKU ORAZ WSKAZANIA ZAKRESU USUNIĘCIA TAKICH BRAKÓW.

STAWIAJĄC WSKAZANE ZARZUTY STRONA SKARŻĄCA WNIOSŁA O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA ORAZ POPRZEDZAJĄCEGO GO POSTANOWIENIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, POWOŁUJĄC JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ TEGO WNIOSKU PRZEPIS ART. 145 § 1 PKT 2 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270, Z PÓŹN. ZM.), DALEJ "P.P.S.A.", W ZWIĄZKU Z ART. 247 § 1 PKT 2 I 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, JAKO WYDANYCH BEZ PODSTAWY PRAWNEJ WZGLĘDNIE O UCHYLENIE ROZSTRZYGNIĘĆ OBU INSTANCJI W ZWIĄZKU Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA MAJĄCYCH WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. PONADTO STRONA WNIOSŁA O POTWIERDZENIE WYDANIA W NINIEJSZEJ SPRAWIE TZW. INTERPRETACJI MILCZĄCEJ, ORAZ POTWIERDZENIE PRAWIDŁOWOŚCI STANOWISKA ZAPREZENTOWANEGO WE WNIOSKU O WYDANIE PISEMNEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, ORAZ ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ORGAN PODATKOWY WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE ARGUMENTUJĄC I WYWODZĄC JAK DOTYCHCZAS. STANOWISKO TO POTWIERDZIŁ DODATKOWO W PIŚMIE Z DNIA 3 LUTEGO 2012 R.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGI NIE MOŻNA BYŁO UWZGLĘDNIĆ, ALBOWIEM W OCENIE SĄDU ZASKARŻONE POSTANOWIENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO, ODPOWIADA PRAWU.

PRZEDMIOTEM ZASKARŻENIA W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST POSTANOWIENIE MINISTRA FINANSÓW, DZIAŁAJĄCEGO PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W BYDGOSZCZY, Z DNIA 19 PAŹDZIERNIKA 2011 R., KTÓRYM UTRZYMANO W MOCY POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI Z DNIA 29 SIERPNIA 2011 R., ODMAWIAJĄCE SKARŻĄCEMU WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WYDANIA PISEMNEJ INTERPRETACJI CO DO ZAKRESU I SPOSOBU ZASTOSOWANIA PRAWA PODATKOWEGO.

RZECZĄ SĄDU W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST ZATEM ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU W KWESTII ISTNIENIA PRZYCZYN UPRAWNIAJĄCYCH ORGAN PODATKOWY DO ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, DOKONANEJ NA PODSTAWIE ART. 165A § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (TJ. DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60), DALEJ ZWANĄ "ORDYNACJĄ PODATKOWĄ". OZNACZA TO, ŻE OCENA STANOWISKA STRONY SKARŻĄCEJ ZAPREZENTOWANA WE WNIOSKU O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI, NIE BYŁA PRZEDMIOTEM ROZWAŻAŃ SĄDU W TEJ SPRAWIE I W KONSEKWENCJI PRAWIDŁOWOŚĆ TEGO STANOWISKA POZOSTAJE POZA KONTROLĄ SĄDU.

PRZEPIS ART. 165A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ STANOWI, ŻE GDY ŻĄDANIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 165 ZOSTAŁO WNIESIONE PRZEZ OSOBĘ NIE BĘDĄCĄ STRONĄ LUB Z JAKICHKOLWIEK INNYCH PRZYCZYN POSTĘPOWANIE NIE MOŻE BYĆ WSZCZĘTE, ORGAN PODATKOWY WYDAJE POSTANOWIENIE O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA. NIE MA WĄTPLIWOŚCI, ŻE PRZEPIS ART. 165A ZNAJDUJE ZASTOSOWANIE W SPRAWACH Z WNIOSKÓW O WYDANIE PISEMNEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ. NA ODPOWIEDNIE STOSOWANIE TEGO PRZEPISU W TYCH POSTĘPOWANIACH WSKAZUJE WPROST PRZEPIS ART. 14H ORDYNACJI PODATKOWEJ.

W TYM MIEJSCU NALEŻY ZAUWAŻYĆ, ŻE Z TREŚCI ART. 165A ORAZ ART. 165 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ MOŻNA WNIOSKOWAĆ, ŻE POSTĘPOWANIE WSZCZYNANE NA WNIOSEK TOCZY SIĘ W DWÓCH FAZACH. I TAK STOSOWNIE DO ART. 165 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, Z DNIEM DORĘCZENIA ORGANOWI PODATKOWEMU ŻĄDANIA STRONY NASTĘPUJE WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA, JEDNAK JEST TO FAZA POSTĘPOWANIA WSTĘPNEGO, W KTÓRYM ORGAN PODATKOWY BADA, CZY WNIOSEK (PODANIE) POCHODZI OD OSOBY POSIADAJĄCEJ LEGITYMACJĘ PROCESOWĄ ORAZ CZY NIE ZACHODZĄ INNE PRZYCZYNY UNIEMOŻLIWIAJĄCE WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA. ZATEM PO WPŁYNIĘCIU WNIOSKU SKARŻĄCEGO ORGAN PODATKOWY W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI BADAŁ CZY ISTNIEJE STAN FAKTYCZNY POZWALAJĄCY NA WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA CZYLI CZY NIE ZACHODZĄ PRZESŁANKI WYŁĄCZAJĄCE DOPUSZCZALNOŚĆ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WNIOSKU O WYDANIE PISEMNEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ. OPISANE BADANIE JEST POPRZEDZAJĄCYM W STOSUNKU DO BADANIA FORMALNEGO WNIOSKU W ZAKRESIE WYSTĄPIENIA BRAKÓW FORMALNYCH, SKUTKUJĄCYCH WEZWANIEM WNIOSKODAWCY DO ICH USUNIĘCIA W ZAKREŚLONYM 7-DNIOWYM TERMINIE POD RYGOREM POZOSTAWIENIA WNIOSKU BEZ ROZPATRZENIA ZGODNIE Z ART. 169 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

W SYTUACJI ZATEM STWIERDZENIA, ŻE W SPRAWIE ZACHODZĄ PRZYCZYNY UNIEMOŻLIWIAJĄCE WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA I ROZPATRZENIE TREŚCI ŻĄDANIA ORGAN PODATKOWY NIE PRZYSTĘPUJE DO FORMALNEGO BADANIA WNIOSKU A ZOBOWIĄZANY JEST ODMÓWIĆ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, ZGODNIE Z ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ. TRZEBA PODKREŚLIĆ, ŻE ODMOWA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA NIE JEST UZALEŻNIONA OD UZNANIA ORGANU PODATKOWEGO, A JEST OBLIGATORYJNYM NASTĘPSTWEM STWIERDZENIA PRZEZ ORGAN PRZESŁANEK W TYM PRZEPISIE WYSZCZEGÓLNIONYCH. TAKA TEŻ SYTUACJA - W OCENIE ORGANU - ZAISTNIAŁA W NINIEJSZEJ SPRAWIE I DLATEGO NIE PRZYSTĄPIŁ DO FORMALNEGO BADANIA WNIOSKU SKARŻĄCEGO I EWENTUALNEGO ZASTOSOWANIA PRZEPISU ART. 169 ORDYNACJI PODATKOWEJ CELEM UZUPEŁNIENIA BRAKÓW FORMALNYCH TEGO WNIOSKU.

MINISTER FINANSÓW DZIAŁAJĄCY PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W BYDGOSZCZY ODMAWIAJĄC WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA Z WNIOSKU SKARŻĄCEGO PODAŁ, ŻE PRZESZKODĄ DLA REALIZACJI ŻĄDANIA WNIOSKODAWCY BYŁA NIEMOŻNOŚĆ WYDANIA W OPARCIU O WNIOSEK SKARŻĄCEGO ROZSTRZYGNIĘCIA O CECHACH WŁAŚCIWYCH DLA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ I SPEŁNIAJĄCEGO FUNKCJE PRZYPISANE PRZEZ USTAWODAWCĘ TEJ INSTYTUCJI OKREŚLONYCH W PRZEPISACH ART. 14A DO 14P ORDYNACJI PODATKOWEJ:

- DOTYCZĄCEGO OKREŚLONEJ LICZBY ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH,

- IDENTYFIKOWANYM PRZEDMIOTOWO (A NIE WYŁĄCZNIE PROBLEMOWO) ZAKRESIE,

- O PRZYPISANYM, MOŻLIWYM DO UZYSKANIA ZAKRESIE OCHRONY PRAWNEJ,

- ZAWIERAJĄCEGO PRAWIDŁOWĄ OCENĘ STANOWISKA WNIOSKODAWCY W SPRAWIE OCENY SKUTKÓW PODATKOWYCH PEŁNI ELEMENTÓW PRZEDSTAWIONYCH W OPISIE ZDARZEŃ PRZYSZŁEGO W KONTEKŚCIE ZADANYCH PYTAŃ.

ORGAN PODATKOWY ODMAWIAJĄC WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA Z WNIOSKU SKARŻĄCEGO PODAŁ, ŻE PRZESZKODĄ DLA REALIZACJI ŻĄDANIA WNIOSKODAWCY BYŁA NIEMOŻNOŚĆ WYDANIA, W OPARCIU O JEGO WNIOSEK, ROZSTRZYGNIĘCIA O CECHACH WŁAŚCIWYCH DLA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ I SPEŁNIAJĄCEGO FUNKCJE PRZYPISANE PRZEZ USTAWODAWCĘ W PRZEPISACH ART. 14A DO 14P ORDYNACJI PODATKOWEJ W SZCZEGÓLNOŚCI FUNKCJI GWARANCYJNEJ, KTÓREJ REALIZACJA MOŻLIWA JEST WYŁĄCZNIE W PRZYPADKU JEDNOCZESNEGO OKREŚLENIA GRANIC ŻĄDANEJ OCHRONY.

OCENIAJĄC ZASADNOŚĆ POWYŻSZEGO STANOWISKA ORGANU PODATKOWEGO, TRZEBA NA WSTĘPIE ODWOŁAĆ SIĘ DO POJĘCIA (ISTOTY) INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH I PODSTAW PRAWNYCH ICH WYDAWANIA.

I TAK - WOBEC BRAKU W ORDYNACJI PODATKOWEJ DEFINICJI NORMATYWNEJ INTERPRETACJI PRAWA PODATKOWEGO - NALEŻY ZAUWAŻYĆ, ŻE OBECNIE USTAWA TA NIE TRAKTUJE INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH JAKO "WSZELKICH WYJAŚNIEŃ TREŚCI OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA PODATKOWEGO, KTÓRE SĄ KIEROWANE DO ORGANÓW PODATKOWYCH I ORGANÓW KONTROLI SKARBOWEJ, DOTYCZĄCE PROBLEMÓW PRAWA PODATKOWEGO". NA PODSTAWIE ANALIZY CAŁOKSZTAŁTU PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ POŚWIĘCONYCH TEJ INSTYTUCJI MOŻNA OKREŚLIĆ JE JAKO FORMĘ ODPŁATNEGO UZYSKANIA INFORMACJI I URZĘDOWEGO POŚWIADCZENIA, ŻE OPISANY WE WNIOSKU O WYDANIE INTERPRETACJI STAN FAKTYCZNY (RZECZYWISTY LUB PROJEKTOWANY) JEST W OCENIE ORGANU, ZOBOWIĄZANEGO DO WYDANIA INTERPRETACJI, ZGODNY Z PRAWEM OBOWIĄZUJĄCYM W DNIU WYDANIA INTERPRETACJI. INDYWIDUALNE INTERPRETACJE STANOWIĄ ODPOWIEDŹ NA WNIOSEK ZAINTERESOWANEGO ZŁOŻONY W SPRAWIE WYDANIA INTERPRETACJI I W TYM SENSIE INTERPRETACJE INDYWIDUALNE SĄ KIEROWANE DO WNIOSKODAWCÓW, NIE ZAŚ DO ORGANÓW PODATKOWYCH I ORGANÓW KONTROLI.

TRZEBA PODKREŚLIĆ, ŻE INTERPRETACJA INDYWIDUALNA NIE STANOWI ABSTRAKCYJNEGO WYJAŚNIENIA PRZEPISÓW PRAWNYCH, LECZ JEST DOKONANIEM OCENY PRAWNEJ STANOWISKA WNIOSKUJĄCEGO NA TLE ZINDYWIDUALIZOWANEGO STANU FAKTYCZNEGO, KTÓRY JEST PRZEDSTAWIONY PRZEZ PODATNIKA WE WNIOSKU O UDZIELENIE INTERPRETACJI. PRZEDMIOTEM INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH MOGĄ BYĆ JEDYNIE PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO (POR. WYROK WSA Z DNIA 15 WRZEŚNIA 2009 R., SYGN. AKT I SA/GD 412/09, LEX NR 528242, WYROK WSA W ŁODZI Z 4 SIERPNIA 2009 R., SYGN. AKT I SA/ŁD 373/09, LEX NR 552634).

Z PRZEPISÓW ART. 14B § 1, § 2 I § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ WYNIKA, ŻE MINISTER WŁAŚCIWY DO SPRAW FINANSÓW PUBLICZNYCH, NA PISEMNY WNIOSEK ZAINTERESOWANEGO, WYDAJE, W JEGO INDYWIDUALNEJ SPRAWIE, PISEMNĄ INTERPRETACJĘ PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO (INTERPRETACJĘ INDYWIDUALNĄ). WNIOSEK O INTERPRETACJĘ INDYWIDUALNĄ MOŻE DOTYCZYĆ ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO LUB ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH.

SKŁADAJĄCY WNIOSEK OBOWIĄZANY JEST DO WYCZERPUJĄCEGO PRZEDSTAWIENIA ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO ALBO ZDARZENIA PRZYSZŁEGO ORAZ DO PRZEDSTAWIENIA WŁASNEGO STANOWISKA W SPRAWIE OCENY PRAWNEJ TEGO STANU FAKTYCZNEGO ALBO ZDARZENIA PRZYSZŁEGO. Z KOLEI ART. 14C § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ STANOWI, ŻE INTERPRETACJA INDYWIDUALNA ZAWIERA OCENĘ STANOWISKA WNIOSKODAWCY WRAZ Z UZASADNIENIEM PRAWNYM TEJ OCENY, MOŻNA ODSTĄPIĆ OD UZASADNIENIA PRAWNEGO, JEŻELI STANOWISKO WNIOSKODAWCY JEST PRAWIDŁOWE W PEŁNYM ZAKRESIE. W RAZIE NEGATYWNEJ OCENY STANOWISKA WNIOSKODAWCY INTERPRETACJA INDYWIDUALNA ZAWIERA WSKAZANIE PRAWIDŁOWEGO STANOWISKA WRAZ Z UZASADNIENIEM PRAWNYM (POR. ART. 14C § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ).

Z ISTOTY INTERPRETACJI WYNIKA, ŻE STANOWISKO ORGANU PODATKOWEGO ZAWARTE W INTERPRETACJI POWINNO DAWAĆ WNIOSKODAWCY WYRAŹNĄ ODPOWIEDŹ NA POSTAWIONE PRZEZ NIEGO PYTANIE, W SZCZEGÓLNOŚCI WÓWCZAS, GDY ORGAN UZNAJE JEGO STANOWISKO ZA NIEPRAWIDŁOWE.

Z PRZYWOŁANYCH PRZEPISÓW WYNIKA DALEJ, ŻE ZAINTERESOWANYM, JAK USTAWA NAZYWA STRONĘ PODATKOWEGO POSTĘPOWANIA INTERPRETACYJNEGO, W ROZUMIENIU ART. 14B § 1 TEJ USTAWY, JEST TEN, KTO ZWRACA SIĘ O WYDANIE WYMIENIONEJ INTERPRETACJI W JEGO INDYWIDUALNEJ SPRAWIE. WSKAZANIE WE WNIOSKU OWEJ INDYWIDUALNEJ SPRAWY STANOWI NIEZBĘDNY WARUNEK UZNANIA PODMIOTU ZA ZAINTERESOWANEGO W ZNACZENIU PRZYJĘTYM W PRZYWOŁANYM PRZEPISIE.

NALEŻY ZATEM PRZYJĄĆ, ŻE OSOBA ZAINTERESOWANA, TO KAŻDA OSOBA, KTÓRA CHCE UZYSKAĆ INTERPRETACJĘ PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO. OSOBĄ LEGITYMOWANĄ DO WYSTĄPIENIA O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ MOŻE BYĆ WYŁĄCZNIE OSOBA, U KTÓREJ WYSTĄPIŁ LUB MOŻE WYSTĄPIĆ OKREŚLONY STAN FAKTYCZNY, KTÓRY MOŻE POWODOWAĆ OKREŚLONE KONSEKWENCJE W ZAKRESIE PRAWA PODATKOWEGO. WYNIKA TO Z TEJ CZĘŚCI PRZEPISU ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, W KTÓREJ STANOWI SIĘ, ŻE INTERPRETACJĘ WYDAJE SIĘ NA PISEMNY WNIOSEK ZAINTERESOWANEGO "W JEGO SPRAWIE". WYKŁADNIA SYSTEMOWA ART. 14B ORDYNACJI PODATKOWEJ WSKAZUJE, ŻE DOTYCZY ON WYŁĄCZNIE TAKICH STANÓW FAKTYCZNYCH, KTÓRE SPOWODOWAŁY LUB MOGĄ SPOWODOWAĆ POWSTANIE ODPOWIEDZIALNOŚCI PODATKOWEJ.

NALEŻY PRZY TYM PODKREŚLIĆ, IŻ INDYWIDUALNA INTERPRETACJA PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO DAJE ZAINTERESOWANEMU PODMIOTOWI SWOISTĄ OCHRONĘ PRAWNĄ, O KTÓREJ STANOWI PRZEPIS ART. 14K ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZAWARTE W TYM PRZEPISIE GWARANCJE DLA WNIOSKODAWCY OZNACZAJĄ, ŻE ZASTOSOWANIE SIĘ PRZEZ NIEGO DO INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ (PRZED JEJ ZMIANĄ LUB PRZED DORĘCZENIEM ORGANOWI PODATKOWEMU PRAWOMOCNEGO ORZECZENIA SĄDU ADMINISTRACYJNEGO UCHYLAJĄCEGO INTERPRETACJĘ INDYWIDUALNĄ) NIE MOŻE MU SZKODZIĆ. NIE MOŻNA WYDAĆ INTERPRETACJI, KTÓRA NIE BĘDZIE SPEŁNIAŁA POZA FUNKCJĄ INTERPRETACYJNĄ, FUNKCJI GWARANCYJNYCH, KTÓRE SĄ ŚCIŚLE ZE SOBĄ ZWIĄZANE.

TAK WIĘC ISTOTNE JEST, ABY POMIĘDZY SPRAWĄ, W KTÓREJ WYSTĄPIONO Z WNIOSKIEM O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI, A WNIOSKODAWCĄ ISTNIAŁ ZWIĄZEK WYRAŻAJĄCY SIĘ TYM, ŻE PRZEDSTAWIONY WE WNIOSKU PROBLEM MUSI DOTYCZYĆ SFERY OPODATKOWANIA LUB EWENTUALNEGO OPODATKOWANIA WNIOSKODAWCY. REASUMUJĄC INTERES, KTÓRY MA WSTĄPIĆ PO STRONIE WNIOSKODAWCY, OZNACZA WYŁĄCZNIE INTERES PRAWNOPODATKOWY, A NIE INTERES FAKTYCZNY.

UWZGLĘDNIAJĄC POWYŻSZE, PRAWIDŁOWO WSKAZAŁ ORGAN PODATKOWY, ŻE PRZEPIS ART. 14B ORDYNACJI PODATKOWEJ WPROWADZA ISTOTNE OGRANICZENIE LEGITYMACJI PODMIOTÓW WYSTĘPUJĄCYCH O INTERPRETACJĘ I TRAFNIE WSKAZAŁ PODMIOTY, KTÓRE Z TAKIM WNIOSKIEM WYSTĄPIĆ NIE MOGĄ, TJ.:

1) WE WŁASNYM IMIENIU ADWOKAT, RADCA PRAWNY CZY TEŻ DORADCA PODATKOWY, JEŚLI CHCIELIBY UZYSKAĆ WYKŁADNIĘ DOTYCZĄCĄ PEWNEGO TEORETYCZNEGO STANU FAKTYCZNEGO,

2) OSOBA, KTÓRA CHCIAŁABY TYLKO ZAZNAJOMIĆ SIĘ Z POGLĄDEM ORGANU INTERPRETACYJNEGO NA MOŻLIWOŚCI STOSOWANIA ORAZ WYKŁADNIĘ OKREŚLONEGO PRZEPISU PRAWA PODATKOWEGO WYŁĄCZNIE Z PRZYCZYN CZYSTO POZNAWCZYCH,

3) OSOBA, NA KTÓREJ SYTUACJĘ EKONOMICZNĄ, CZY FAKTYCZNĄ MOGŁABY ODDZIAŁYWAĆ SYTUACJA PODATNIKA, (B. BRZEZIŃSKI, M. KALINOWSKI, A. OLESIŃSKA, M. MASTERNAK, J. ORŁOWSKI: ORDYNACJA PODATKOWA, KOMENTARZ, WYDAWNICTWO "DOM ORGANIZATORA" TORUŃ 2007 R., TOM I, 78-79).

PODKREŚLIĆ NALEŻY, ŻE PONIEWAŻ STRONĄ POSTĘPOWANIA INTERPRETACYJNEGO JEST ZAINTERESOWANY - W PRZEDSTAWIONYM POWYŻEJ ROZUMIENIU PRZEPISÓW ROZDZIAŁU 1A DZIAŁU II ORDYNACJI PODATKOWEJ, W POSTĘPOWANIU TYM NIE BĘDĄ MIAŁY ZASTOSOWANIA PRZEPISY I DEFINICJE STRONY ADMINISTRACYJNEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO ZAWARTE W ART. 133 I ART. 133A ORDYNACJI PODATKOWEJ, KTÓRYCH UNORMOWANIE ART. 14H DO POSTĘPOWANIA INTERPRETACYJNEGO NIE WPROWADZA.

W ŚWIETLE POWYŻSZEGO TRAFNIE UZNAŁ ORGAN PODATKOWY, ŻE UPRAWNIONYM WNIOSKODAWCĄ BĘDZIE TAKI PODMIOT, KTÓRY PRZEDSTAWIA SPRAWĘ INDYWIDUALNĄ, A NIE BĘDZIE UPRAWNIONYM TEN, KOGO WNIOSEK DOTYCZY STOSOWANIA PRAWA PODATKOWEGO W OGÓLE I ŻE CELEM PRZEPISÓW ART. 14A DO 14P ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE JEST CEL ABSTRAKCYJNY, POGLĄDOWY CZY AKADEMICKI A PRZEPISY TE MAJĄ SŁUŻYĆ ZAINTERESOWANEMU DO ZINTERPRETOWANIA PRZEPISU PODATKOWEGO NASUWAJĄCEGO WĄTPLIWOŚCI, A KONIECZNEGO DO ZASTOSOWANIA W KONKRETNYM ZDARZENIU GOSPODARCZYM.

W SYTUACJI ZATEM, GDY WE WNIOSKU O WYDANIE PISEMNEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ STAN FAKTYCZNY, KTÓRY JEST PODSTAWĄ ROZSTRZYGNIĘCIA, JEST NIESKONKRETYZOWANY, ZAWIERA NIEDOKREŚLONĄ I NIEMOŻLIWĄ DO ZIDENTYFIKOWANIA LICZBĘ ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH, WSKAZUJE NA RÓŻNE MOŻLIWOŚCI BYCIA AKCJONARIUSZEM W NIEOKREŚLONEJ LICZBIE SPÓŁEK KOMANDYTOWO-AKCYJNYCH I PRZY TYM W RÓŻNYCH OKRESACH DZIAŁALNOŚCI TYCH SPÓŁEK (PRZED ZAISTNIENIEM ZDARZENIA, W JEGO TRAKCIE, PO ZDARZENIU), W RÓŻNYM CZASIE (KILKA DNI, KILKA MIESIĘCY), TO NIE MOŻNA UZNAĆ - WBREW ODMIENNYM WYWODOM SKARŻĄCEGO, - ŻE MAMY DO CZYNIENIA Z WNIOSKIEM "W INDYWIDUALNEJ SPRAWIE", JAKKOLWIEK POZA TYM WNIOSEK TEN SPEŁNIA OGÓLNE WYMOGI FORMALNE OKREŚLONE W ORDYNACJI PODATKOWEJ. W KONSEKWENCJI NIE MOŻNA BYŁO UZNAĆ SKARŻĄCEGO ZA "ZAINTERESOWANEGO" W ROZUMIENIU ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

NALEŻY PODNIEŚĆ, ŻE POSTĘPOWANIE W SPRAWIE WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, NORMOWANE W ART. 14B-14P ORDYNACJI PODATKOWEJ, STANOWI SZCZEGÓLNY TYP POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. SPECYFIKA TEGO POSTĘPOWANIA POLEGA MIĘDZY INNYMI NA TYM, ŻE ORGAN WYDAJĄCY INTERPRETACJĘ MOŻE PORUSZAĆ SIĘ "TYLKO I WYŁĄCZNIE W NORMACH STANU FAKTYCZNEGO PRZEDSTAWIONEGO PRZEZ WNIOSKODAWCĘ, ZADANEGO PRZEZ NIEGO PYTANIA ORAZ WYRAŻONEJ OCENY PRAWNEJ (ZAJĘTEGO STANOWISKA). INTERPRETACJA INDYWIDUALNA PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO NIE MOŻE POLEGAĆ NA DYWAGOWANIU NA TEMAT STANU FAKTYCZNEGO I ZAWIERAĆ WARIANTOWYCH UJĘĆ PROBLEMÓW.

INTERPRETACJA NIE MOŻE BYĆ WYDANA W OPARCIU O STAN FAKTYCZNY, KTÓRY BUDZI WĄTPLIWOŚCI, BO INTENCJE STRONY NIE SĄ DO KOŃCA CZYTELNE, JAK W NINIEJSZEJ SPRAWIE. TRAFNIE PODNIÓSŁ ORGAN PODATKOWY, ŻE TREŚĆ I SPOSÓB ZREDAGOWANIA WNIOSKU SKARŻĄCEGO NIE POZWALA USTALIĆ, CZY STRONĘ INTERESUJE OCENA SKUTKÓW PODATKOWYCH BYCIA WSPÓLNIKIEM SPÓŁEK KOMANDYTOWO-AKCYJNYCH, O NIEWIADOMEJ ILOŚCI, CZY SKUTKÓW PODATKOWYCH SZCZEGÓŁOWO OPISANYCH CZYNNOŚCI, JAKICH DOKONYWAĆ BĘDZIE SPÓŁKA (SPÓŁKI) KOMANDYTOWO-AKCYJNA, KTÓREJ BĘDZIE AKTUALNYM, BYŁYM LUB PRZYSZŁYM AKCJONARIUSZEM, POSIADAJĄCYM AKCJE IMIENNE LUB NA OKAZICIELA. STAN FAKTYCZNY POWINIEN BYĆ PRZEDSTAWIONY W RELACJI DO PRZEPISÓW PRAWA WSKAZANYCH W STANOWISKU WNIOSKODAWCY. WNIOSEK SKARŻĄCEGO WSKAZYWAŁ KONKRETNE PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO, KTÓRE MIAŁY ZOSTAĆ ZINTERPRETOWANE I DOTYCZYĆ KONKRETNYCH OBOWIĄZKÓW PODATKOWYCH PODATNIKÓW PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH, JEDNAKŻE W ODNIESIENIU DO NIESKONKRETYZOWANEJ SYTUACJI FAKTYCZNEJ, A WRĘCZ W ODNIESIENIU DO OGÓŁU MOŻLIWYCH SYTUACJI BYCIA AKCJONARIUSZEM SPÓŁEK KOMANDYTOWO-AKCYJNYCH. STRONA PODAŁA WE WNIOSKU SZEROKI KATALOG PRZEPISÓW, KTÓRYCH INTERPRETACJA CHCE UZYSKAĆ ALE W SWOIM STANOWISKU DO WIĘKSZOŚCI Z NICH NIE ODNOSI SIĘ. OPISUJE TEŻ OBSZERNIE SZEREG OKOLICZNOŚCI (ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH), KTÓRE MOGĄ ZAISTNIEĆ, BY NASTĘPNIE STWIERDZIĆ W SKARDZE, ŻE SĄ ONE NIEISTOTNE DLA OCENY ZAGADNIEŃ BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM PYTAŃ. TRAFNIE ZAUWAŻYŁ ORGAN PODATKOWY, ŻE NIEZROZUMIAŁE JEST WYMIENIANIE WE WNIOSKU NIEZLICZONEJ ILOŚCI INNYCH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH, SKORO - ZDANIEM SKARŻĄCEGO - ISTOTNĄ OKOLICZNOŚCIĄ ZDARZENIA PRZYSZŁEGO JEST JEDYNIE TO, ŻE BĘDZIE MIAŁ STATUS AKCJONARIUSZA SPÓŁKI KOMANDYTOWO-AKCYJNEJ.

SĄD PODZIELA TWIERDZENIE ORGANU PODATKOWEGO, ŻE SPOSÓB SKONSTRUOWANIA PRZEDMIOTOWEGO WNIOSKU, W TYM WSKAZYWANA JUŻ WIELOWARIANTOWOŚĆ ZDARZEŃ, ICH PRZYKŁADOWY, OTWARTY I NIEDOPRECYZOWANY CHARAKTER ORAZ SPOSÓB PRZEDSTAWIENIA STANOWISKA STRONY, KTÓRE W ZNACZNEJ MIERZE SPROWADZA SIĘ DO CYTOWANIA OBSZERNYCH FRAGMENTÓW ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, POZWALA UZNAĆ GO ZA PRÓBĘ UZYSKANIA PRZEZ SKARŻĄCEGO OGÓLNEGO (TEORETYCZNEGO) POGLĄDU MINISTRA FINANSÓW W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, WOBEC NIEJEDNOLITEGO W TYM WZGLĘDZIE ORZECZNICTWA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH I ROZSTRZYGNIĘĆ ORGANÓW PODATKOWYCH.

NALEŻY TAKŻE ZWAŻYĆ, ŻE W MYŚL ART. 14F ORDYNACJI PODATKOWEJ WNIOSEK O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ PODLEGA OPŁACIE, KTÓRĄ NALEŻY WPŁACIĆ W TERMINIE 7 DNI OD DNIA ZŁOŻENIA WNIOSKU (§ 1).

W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA W JEDNYM WNIOSKU O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ ODRĘBNYCH STANÓW FAKTYCZNYCH LUB ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH POBIERA SIĘ OPŁATĘ OD KAŻDEGO PRZEDSTAWIONEGO WE WNIOSKU ODRĘBNEGO STANU FAKTYCZNEGO LUB ZDARZENIA PRZYSZŁEGO (§ 2). ZATEM W PRZYPADKU NIE DAJĄCEJ SIĘ OKREŚLIĆ LICZBY ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH, KTÓRE MOGĄ ZREALIZOWAĆ SIĘ W OPISANEJ WE WNIOSKU SYTUACJI, NIE MOŻNA OCENIĆ WYPEŁNIENIA PRZEZ SKARŻĄCEGO WYMOGU FORMALNEGO UISZCZENIA W NALEŻNEJ WYSOKOŚCI OPŁATY OD WNIOSKU O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ. TU TRZEBA ZAZNACZYĆ, ŻE SAMA STRONA NIE POTRAFIŁA PRECYZYJNIE OKREŚLIĆ LICZBY ZDARZEŃ. Z TEJ SAMEJ PRZYCZYNY NIE MOŻNA BYŁO WEZWAĆ STRONY DO UZUPEŁNIENIA WNIOSKU W TRYBIE ART. 169 § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 14H ORDYNACJI PODATKOWEJ I DOPRECYZOWANIE OPISANEJ PRZYSZŁEJ SYTUACJI FAKTYCZNEJ. W KONSEKWENCJI NIE BYŁO MOŻLIWOŚCI I Z TYCH PRZYCZYN MERYTORYCZNEGO ROZPATRZENIA WNIOSKU SKARŻĄCEGO.

REASUMUJĄC PRZEDSTAWIONE POWYŻEJ ROZWAŻANIA SĄD PODZIELIŁ STANOWISKO ORGANU PODATKOWEGO, ŻE W OPARCIU O WNIOSEK SKARŻĄCEGO NIE BYŁO MOŻLIWE WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ:

- DOTYCZĄCEJ OKREŚLONEJ LICZBY ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH,

- O ZIDENTYFIKOWANYM PRZEDMIOTOWO ZAKRESIE OCHRONY PRAWNEJ, JAKĄ MÓGŁBY UZYSKAĆ WNIOSKODAWCA, W PRZYPADKU ZASTOSOWANIA SIĘ DO ŻĄDANEGO ROZSTRZYGNIĘCIA,

- ZAWIERAJĄCEGO OCENĘ STANOWISKA WNIOSKODAWCY W SPRAWIE OCENY SKUTKÓW PODATKOWYCH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH PRZEDSTAWIONYCH W OPISIE ZDARZENIA PRZYSZŁEGO W KONTEKŚCIE ZADANYCH PYTAŃ.

SKORO WIĘC ZACHODZIŁY PRZESZKODY DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA INTERPRETACYJNEGO, I KTÓRYCH NIE MOŻNA BYŁO USUNĄĆ, ORGAN PODATKOWY ZOBLIGOWANY BYŁ ODMÓWIĆ WSZCZĘCIA TEGO POSTĘPOWANIA W OPARCIU O ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ. OZNACZA TO, ŻE ZARZUT PODJĘCIA SKARŻONEGO POSTANOWIENIA Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH WYDAWANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH I W KONSEKWENCJI BEZ PODSTAWY PRAWNEJ JEST CHYBIONY I TYM SAMYM BEZPODSTAWNY JEST WNIOSEK O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI TEGO POSTANOWIENIA W OPARCIU O ART. 247 § 1 PKT 2 I 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

PODOBNIE NIETRAFNY JEST ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W SPOSÓB MAJĄCY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 120, ART. 121 I ART. 125 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ - ZDANIEM SKARŻĄCEGO - NIEWYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, PODCZAS GDY W ANALOGICZNYCH STANACH FAKTYCZNYCH ANALOGICZNE SPRAWY BYŁY JUŻ ROZPATRYWANE PRZEZ ORGANY PODATKOWE, A INTERPRETACJE W TYCH SPRAWACH WYDAWANE A SKARŻĄCY ZMUSZONY JEST WYSTĄPIĆ Z KILKOMA LUB KILKUDZIESIĘCIOMA NOWYMI WNIOSKAMI, SFORMUŁOWANYMI W SPOSÓB OCZEKIWANY PRZEZ ORGAN PODATKOWY, POWODUJĄC NIEZASADNIE WSZCZĘCIE NOWYCH POSTĘPOWAŃ INTERPRETACYJNYCH.

OCZYWIŚCIE POŻĄDANYM JEST - STOSOWNIE DO ZASADY ZAUFANIA DO ORGANÓW (ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ), ABY ROZSTRZYGNIĘCIA PODOBNYCH CZY ANALOGICZNYCH SPRAWACH BYŁY JEDNOLITE. NALEŻY JEDNAK UWZGLĘDNIĆ TO, ŻE WYKŁADNIA OPERATYWNA PRAWA DOKONANA W DANEJ SPRAWIE NIE POSIADA FORMALNEJ MOCY PRAWNEJ W INNYCH POSTĘPOWANIACH. NAWET WIĘC PORÓWNYWALNY POZYTYWNIE STAN FAKTYCZNY NIE UZASADNIA ODNIESIENIA GO ORAZ PRZEKAZANYCH NA JEGO PODSTAWIE INFORMACJI O OCENIE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA I WYKŁADNI PRAWA W RELACJI DO INNYCH PODMIOTÓW. INTERPRETACJA INDYWIDUALNA NIE JEST PRAWEM ANI TEŻ ŹRÓDŁEM PRAWA, A Z RACJI ZAWARCIA JEJ W PIŚMIE ADMINISTRACYJNYM, STANOWIĄCYM WYNIK POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO W INDYWIDUALNEJ SPRAWIE, JEST PRAWNIE ZNACZĄCA TYLKO DLA JEJ ADRESATA, TO JEST WNIOSKODAWCY I SPEŁNIAJĄCEJ WYMOGI PRAWA STRONY POSTĘPOWANIA (ZAINTERESOWANEGO), W KTÓRYM ZOSTAŁA WYDANA.

NIE MOŻNA TEŻ OCZEKIWAĆ, ABY ORGAN PODATKOWY UZNAJĄC, IŻ ZACHODZĄ PRZESZKODY DLA WYDANIA INTERPRETACJI NA PODSTAWIE WNIOSKU SKARŻĄCEGO, INTERPRETACJĘ TĘ WYDAŁ DLATEGO, ŻE TAK POSTĄPIŁY INNE ORGANY.

NADTO ODNOSZĄC SIĘ DO PRZYWOŁANYCH W PIŚMIE PROCESOWYM SKARŻĄCEGO, ORZECZEŃ WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 18 LISTOPADA 2011 R., 24 LISTOPADA 2011 R., I 5 GRUDNIA 2011 R., KOLEJNO O SYGN. AKT III SA/WA 1047/11, III SA/WA 1022/11, III SA/WA 1021/11, III SA/WA 1016/11 I III SA/WA 1044/11, TRZEBA PRZEDE WSZYSTKIM ZWRÓCIĆ UWAGĘ, ŻE PRZEDMIOTEM KONTROLI SĄDU W TYCH SPRAWACH BYŁY POSTANOWIENIA ORGANÓW PODATKOWYCH, MOCĄ KTÓRYCH WNIOSKI O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ POZOSTAWIONO BEZ ROZPATRZENIA, WOBEC NIEUZUPEŁNIENIA ICH W SPOSÓB ŻĄDANY PRZEZ ORGAN. ZATEM DOTYCZĄ SYTUACJI, O KTÓREJ MOWA W ART. 14G § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZEDMIOTEM OCENY SĄDU JEST NATOMIAST ZASADNOŚĆ ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA INTERPRETACYJNEGO, DOKONANEJ NA PODSTAWIE ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZATEM SĄ TO NIEWĄTPLIWIE RÓŻNE SPRAWY I MIMO, ŻE W POWOŁANYCH ORZECZENIACH WNIOSKI BYŁY SKONSTRUOWANE ANALOGICZNIE, JAK WNIOSEK SKARŻĄCEGO, TO PRZEDMIOT SPORU W SPRAWACH TYCH BYŁ INNY I INNY SPOSÓB PROCEDOWANIA ORGANÓW, A TAKŻE NIE BYŁY W NICH ROZWAŻANE KWESTIE ISTOTNE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA NINIEJSZEJ SPRAWY, JAK CHOCIAŻBY WYMÓG PRAWIDŁOWEGO OPŁACENIA WNIOSKU.

PODOBNIE, BEZ WPŁYWU NA OCENĘ LEGALNOŚCI BADANEGO POSTANOWIENIA MAJĄ ORZECZENIA WSKAZANE PRZEZ STRONĘ W PIŚMIE PROCESOWYM Z DNIA 16 GRUDNIA 2012 R., W TYM M.IN. UCHWAŁA NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z 16 STYCZNIA 2012 R. II FPS 1/11, ALBOWIEM ORZECZENIA TE ODNOSZĄ SIĘ JEDYNIE DO MERYTORYCZNEJ KWESTII, JAKĄ JEST OPODATKOWANIE PRZYCHODÓW (DOCHODU) AKCJONARIUSZA SPÓŁKI KOMANDYTOWO-AKCYJNEJ, W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE NATOMIAST PRZEDMIOTEM BADANIA BYŁY KWESTIE PROCEDURALNE, KTÓRYCH ZAISTNIENIE UNIEMOŻLIWIŁO ORGANOWI PODATKOWEMU WYPOWIEDZENIA SIĘ CO DO ISTOTY WNIOSKU.

W KWESTII NATOMIAST ZARZUTU NARUSZENIA ART. 14D I ART. 140 ORDYNACJI PODATKOWEJ, W WYNIKU KTÓREGO TO NASTĄPIŁO - ZDANIEM SKARŻĄCEGO - WYDANIE INTERPRETACJI MILCZĄCEJ APROBUJĄCEJ STANOWISKO WNIOSKODAWCY, TRZEBA ZWAŻYĆ, IŻ USTAWODAWCA W ART. 140 ORDYNACJI PODATKOWEJ JEDNOZNACZNIE STANOWI, ŻE W RAZIE NIE WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ W TERMINIE OKREŚLONYM W ART. 14D, UZNAJE SIĘ, ŻE W DNIU NASTĘPUJĄCYM PO DNIU, W KTÓRYM UPŁYNĄŁ TERMIN WYDANIA INTERPRETACJI, ZOSTAŁA WYDANA INTERPRETACJA STWIERDZAJĄCA PRAWIDŁOWOŚĆ STANOWISKA WNIOSKODAWCY W PEŁNYM ZAKRESIE. USTAWODAWCA W PRZEPISIE TYM MÓWI O "NIE WYDANIU" A ZATEM O SYTUACJI, W KTÓREJ ORGAN WSZCZĄŁ POSTĘPOWANIE INTERPRETACYJNE I W TERMINIE 3 MIESIĘCY OD DNIA OTRZYMANIA WNIOSKU, INTERPRETACJI TEJ NIE WYDAŁ. W ROZPATRYWANEJ ZAŚ SPRAWIE NIE DOSZŁO DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA INTERPRETACYJNEGO, A ZATEM NIE ROZPOCZĄŁ TEŻ, BO NIE MÓGŁ WOBEC NIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, BIEG TERMINU DO WYDANIA INTERPRETACJI. PRZECIWNE W TYM WZGLĘDZIE WYWODY SKARŻĄCEGO NIE ZNAJDUJĄ ŻADNEGO UZASADNIENIA PRAWNEGO, A WRĘCZ SPRZECZNE SĄ Z TREŚCIĄ WSKAZANYCH PRZEPISÓW. SKORO W SPRAWIE NIE WSZCZĘTO SKUTECZNIE POSTĘPOWANIA, TO TYM SAMYM NIE MOŻNA BYŁO WYDAĆ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, CZY TO W USTAWOWYM TERMINIE, CZY TEŻ Z JEGO PRZEKROCZENIEM.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE I NIE ZNAJDUJĄC INNYCH NARUSZEŃ PRAWA SKUTKUJĄCYCH WYELIMINOWANIEM ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA Z OBROTU PRAWNEGO, SĄD NA MOCY ART. 151 P.P.S.A., ORZEKŁ JAK W SENTENCJI WYROKU.

DSZ