Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 181/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Nadzór budowlany
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 54, art. 36a ust. 5 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 57 par. 5, 7, art. 77, art. 80, art. 15, art. 138 par. 1 i 2, art. 136
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 135, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2008r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Henryki Gzowskiej sprawy ze skargi H. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zakończenia budowy; I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] nr [...], II. Uchyla decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] nr [...], III. Określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, IV. Zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] kwotę 500zł. tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ M.Kwiecińska /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Decyzją [...] z dnia [...] (znak[...]) Starosta Z. zatwierdził projekt budowlany i udzielił H. P. pozwolenia na budowę "płyty obornikowej [...]przewidzianego do realizacji na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości G.– P. gm. [...]". W decyzji tej zobowiązano także inwestora do zawiadomienia właściwego organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy co najmniej 21 dni przed zamierzonym terminem przystąpienia do użytkowania.

Pismem z dnia [...] inwestor zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. o zakończeniu budowy obiektu budowlanego. Do zawiadomienia dołączył kartę informacyjną kierownika budowy, oświadczenie o wykonaniu obiektu zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę, protokół oględzin zbiornika na nieczystości płynne, mapę sytuacyjno-wysokościową z inwentaryzacji budowli oraz kserokopię projektu zagospodarowania działki wykonanego na mapie sytuacyjnej działki nr [...].

Decyzją z dnia [...] (znak [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) zgłosił sprzeciw "w sprawie zakończenia budowy płyty obornikowej o powierzchni użytkowej 78m² dla 23,57DJP wraz z dwoma studzienkami o łącznej powierzchni użytkowej 5,65 m³ oraz ze zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce (gnojowicę) o kubaturze 102,12m³ zrealizowanych w m. G. – P. gm. Z. dz. nr [...], na podstawie pozwolenia na budowę [...] (decyzja nr [...]) z dnia [...]2007r. wydanego przez Starostę Z ." W uzasadnieniu organ nadzoru budowlanego stwierdził, iż analiza dokumentów przedłożonych w związku z zawiadomieniem o zakończeniu przedmiotowej inwestycji wykazała, iż budowa została zrealizowana w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków zawartych w pozwoleniu na budowę z dnia[...] lutego 2007 r., w szczególności zmieniono usytuowanie zbiornika na płynne odchody zwierzęce oraz płyty obornikowej. Zdaniem organu obiekty te usytuowano poza obszarem wyznaczonym nieprzekraczalnymi liniami zabudowy określonymi w decyzji Nr [...] z dnia [...] r. o warunkach zabudowy wydanej przez Wójta Gminy Z . W ocenie organu stwierdzona zmiana dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki, a więc w myśl art. 36a ust. 5 ustawy prawo budowlane stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego; w ten sposób inwestor naruszył przepisy art. 36a powołanej ustawy, zgodnie z którymi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Ponadto organ I instancji zauważył, iż inwestor wykonał przyłącze kanalizacyjne z budynku inwentarskiego do zbiornika na płynne odchody zwierzęce, które nie było objęte pozwoleniem na budowę.

Z rozstrzygnięciem tym mnie zgodził się inwestor H.P., który w odwołaniu zarzucił, iż została błędnie wykonana przez geodetę mapa sytuacyjno-wysokościowa jego gospodarstwa rolnego.

Decyzją z dnia [...] r. ([...].) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ II instancji wskazał na treść art. 54 i art. 57 ustawy Prawo budowlane wyjaśniając, iż poddał analizie kopię mapy powstałej w wyniku geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej obiektów sporządzonej, kopię projektu zagospodarowania działki zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę i kopię mapy stanowiącej załącznik do decyzji o warunkach zabudowy terenu. Podkreślił, że organ wprawdzie zauważył zmianę posadowienia płyty obornikowej i zbiornika na płynne odchody zwierzęce w odniesieniu do projektu zagospodarowania działki, niemniej jednak wątpliwości organu wzbudził fakt, że na wymienionych mapach zmienia się usytuowanie względem siebie obiektów znajdujących się na przedmiotowej działce. W ocenie organu odwoławczego w pierwszej kolejności należy wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość, czy sporządzona inwentaryzacja oraz wymienione mapy odzwierciedlają istniejący stan obiektów na przedmiotowej działce.

W dniu[...] października 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził kontrolę na działce nr [...] w G. P. gm. Z . W wyniku kontroli ustalono, iż inwestor zrealizował budowę płyty obornikowej niezgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją [...] z dnia [...]r., w szczególności zmieniono usytuowanie obiektu, który zaprojektowano w odległości 5 m od drogi wewnętrznej, a wykonano w odległości mniejszej od projektowanej – w linii ze ścianą szczytową budynku stodoły; ponadto stwierdzono, iż zbiornik na płynne odchody zwierzęce wykonano zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Organ wykonał także dokumentacje fotograficzną.

W oparciu o wyniki kontroli decyzją z dnia [...]r. (znak [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie na tej samej podstawie prawnej zgłosił sprzeciw w sprawie zakończenia budowy przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu organ nadzoru budowlanego stwierdził, iż na podstawie przedstawionych dokumentów ustalono, iż budowa została zrealizowana w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków zawartych w pozwoleniu na budowę z dnia [...]lutego 2007 r., zmieniono usytuowanie zbiornika na płynne odchody zwierzęce, co wykazała kontrola przeprowadzona na nieruchomości objętej inwestycją. Organ uznał, iż stwierdzona zmiana usytuowania płyty obornikowej dotycząca zakresu objętego projektem zagospodarowania działki, stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego w myśl art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane.

Z powyższym rozstrzygnięciem i tym razem nie zgodził się inwestor H.P., który w odwołaniu zarzucił, iż: brak jest wyraźnego oznaczenia geodezyjnego drogi wewnętrznej słupkami granicznymi; zachowano prawidłową odległość od budynku stodoły, w której przechowywane są pasze, to jest 10 m; ze względu na brak wyraźnego oznaczenia drogi wewnętrznej zlokalizowano płytę obornika w linii szczytu budynku stodoły w granicach wyznaczonych warunkami zabudowy.

Decyzją z dnia [...]r. [...]) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Organ II instancji wskazał, iż projekt zagospodarowania działki wchodzący w skład projektu budowlanego, a zatwierdzony decyzją Starosty z dnia [...] r. (znak [...]), przedstawia posadowienie płyty obornikowej w odległości 5 m od krawędzi drogi wewnętrznej, zatem bezspornie punktem odniesienia dla sporządzającego projekt był droga wewnętrzna, a zaprojektowana płyta obornikowa nie znajduje się w linii budynku gospodarczego. Organ podkreślił, iż inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza wskazuje na posadowienie płyty obornikowej w linii biegnącej po szczycie budynku gospodarczego, co potwierdzają wyniki kontroli. Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, iż według projektu zagospodarowania działki płyta obornikowa od strony drogi wewnętrznej znajduje się w linii zabudowy ("L.Z."), zatem przesunięcie płyty w kierunku drogi powoduje, że jest ona posadowiona w części poza linią zabudowy wyznaczoną dla niniejszej inwestycji ("nieprzekraczalna linia zabudowy" wrysowana w załącznik graficzny do decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] listopada 2006 r.). W ocenie organu II instancji stwierdzona zmiana usytuowania płyty obornikowej dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki i jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego, które wymaga zgodnie z art. 36a powołanej ustawy Prawo budowlane uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, czego w niniejszej sprawie inwestor nie uzyskał.

Od decyzji organu II instancji skargę (zatytułowaną "ODWOŁANIE") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu H. P., który podkreślił, iż przeszkodą w odbiorze zrealizowanej inwestycji jest nieprawidłowa odległość od drogi wewnętrznej, tymczasem w jego gospodarstwie nie ma wytyczonych i ujętych w rejestrach gruntowych dróg wewnętrznych o nadanych numerach geodezyjnych; w ramach siedliska oznaczonego literą B i grubą czarną przerywaną linią porusza się sprzętem rolniczym po jego całości, a nie w ramach wyznaczonych linii. Skarżący zauważył, iż nie dokonał zmiany wielkości płyty obornikowej w stosunku do projektu budowlanego i argument podnoszony przez Inspektora Nadzoru uważa za bezzasadny, a lokalizację budowli należy rozpatrywać w granicach objętych opracowaniem, tj. na działce nr [...]z literą B.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał uprzednio zajęte w sprawie stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 14 października 2008 r. zgłosił udział w sprawie Prokurator Apelacyjny, który wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji podkreślając, iż w jego ocenie decyzja o sprzeciwie została wydana z uchybieniem 21-dniowego terminu z uwagi na to, że zgłoszenie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło w dniu [...] sierpnia 2007 r., zaś doręczenie decyzji o sprzeciwie nastąpiło dnia [...] r., a więc dwa dni po ustawowym terminie. Ponadto Prokurator zauważył, iż w jego ocenie postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie naruszało także art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie w sposób precyzyjny, iż rzeczywiście mamy do czynienia z istotnością odstępstwa, na który to fakt, wbrew ocenie organu, nie wskazuje jednoznacznie mapa inwentaryzacyjna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga okazała się uzasadniona jednak z innych względów aniżeli w niej podniesione.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca aktualnie umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie z tą zasadą sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, czy też zawartą w skardze argumentacją. Zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżących.

Przede wszystkim podkreślić należy, iż zdaniem Sądu zgłoszenie sprzeciwu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. mieściło się w dopuszczonym przez przepis art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) terminie.

Termin 21 jednodniowy, o jakim mowa w wskazanym wyżej przepisie jest przez organ zgłaszający sprzeciw zachowany, o ile w terminie 21 dni od daty przyjętej za początek biegu tego terminu nastąpi wniesienie sprzeciwu zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 57§5 kpa .

Za powyższą interpretacją przemawiają przedstawione niżej okoliczności.

I tak w rozważaniach czynionych w tym względzie mieć należy na uwadze, że ustawodawca nie uzależnił skuteczności sprzeciwu od jego doręczenia lub ogłoszenia, ale od jego zgłoszenia. Tymczasem pojęcie zgłoszenia i wniesienia są tożsame.

Definiując pojęcie wniesienia odnieść należy się do tych przepisów, które stanowią podstawę do określenia, czy nastąpiło zachowanie terminu w dokonywanych czynnościach przez inny podmiot postępowania aniżeli organ administracji. Przemawia za tym zawarta w Konstytucji RP zasada równości podmiotów, wyrażająca się w takim samym traktowaniu adresatów norm prawnych. Skoro zatem pojęcie wniesienia jest jednoznacznie interpretowane w przypadku, np. osoby fizycznej wnoszącej odwołanie, przyjmując, że strona ten termin zachowuje, gdy w określonym ustawą czasie nada przesyłkę w urzędzie pocztowym, identyczne jego rozumienie odnieść należy zatem do zachowania przez organ terminu z art. 54 prawa budowlanego.

Oznacza to, że nadanie odpisu decyzji o sprzeciwie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego przed upływem terminu powoduje, że termin do dokonania czynności procesowej jest zachowany, niezależnie od faktycznej daty doręczenia sprzeciwu skarżącemu ( identycznie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 marca 2007r. sygn. Akt. II OSK 445/06 ).

W niniejszej sprawie zawiadomienie o zakończeniu budowy wpłynęło do organu w dniu [...]sierpnia 2007 r., wobec tego wydanie decyzji o sprzeciwie i jej nadanie w dniu [...] r. nastąpiło w ostatnim dniu ustawowego terminu. Doręczenie jej po tej dacie nie może mieć w sprawie znaczenia. Wobec tego uprawniony jest wniosek, iż decyzją tą skutecznie zgłoszono sprzeciw.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zaś doszło do naruszenia reguł procedury regulujących zasady postępowania wyjaśniającego.

Przedmiotem badania w postępowaniu przed organami administracji było między innymi, czy w istocie nastąpiło naruszenie przez inwestora zakresu objętego projektem zagospodarowania działki w rozumieniu art. 36a ust. 5 pkt. 1 prawa budowlanego.

Celem ustalenia tej okoliczności Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził kontrolę na posesji inwestorów i w jej trakcie poczynił następujące ustalenia;

"Budowa płyty obornikowej została zrealizowana niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, w szczególności zaś zmieniono usytuowanie obiektu. Obiekt zaprojektowano w odległości 5m od drogi wewnętrznej, wykonano go natomiast w odległości mniejszej od projektowanej. Obecnie płyta gnojowa usytuowana jest w linii ze ścianą szczytową budynku stodoły. Zbiornik na płynne odchody zwierzęce wykonano zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Wykonano dokumentacje fotograficzną".

Powyższe zapisy pozwalają na stwierdzenie, iż w trakcie kontroli nie przeprowadzono badań wielkości ( odległości ) stwierdzonego przesunięcia względem linii zabudowy wyznaczonej na projekcie zagospodarowania działki. Zdaniem Sądu ich brak uniemożliwia poczynienie jednoznacznych ustaleń co do zaistnienia odstąpienia. Ustalenie tej wielkości jest niezbędne dla jednoznacznego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Sądu dokumentacja zawarta w aktach, bez wyników tych pomiarów nie pozwala na precyzyjne ustalenia w tym względzie.

Badane wielkości na znajdujących się w aktach mapach wyrażają się bowiem ze względu na posadowienie obiektu w linii budynku stodoły w liczbie około dwóch do trzech milimetrów, co powoduje ryzyko pomyłki przy tak czynionych badaniach. Gwarancję precyzyjnego ustalenia odległości daje zdaniem Sądu jedynie bezpośredni pomiar na gruncie, który winien mieć odzwierciedlenie w aktach. Ponadto zdaniem Sądu nie sposób oprzeć się na znajdujących się w aktach: mapie sytuacyjno-wysokościowej, powstałej w wyniku geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, zatwierdzonym projekcie zagospodarowania działki w sytuacji, gdy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia [...]r. podkreślił, że na w/w mapach zmienia się usytuowanie obiektów, znajdujących się na przedmiotowej działce względem siebie, przy ponownym rozpoznaniu sprawy zaś organy nadzoru zaniechały wyjaśnienia powstałych wcześniej wątpliwości, ograniczając uzupełniające postępowanie wyjaśniające do wspomnianych czynności kontrolnych.

Zaniechania organów obu instancji zważywszy na fakt, że dotyczyły okoliczności mających istotne znaczenie w świetle przedmiotu sprawy stanowiły naruszenie przepisów art. 7, art. 77 i art. 80 kpa i to w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie ustalono bowiem wielkości przesunięcia obiektu, co uniemożliwia w istocie ocenę istotności odstąpienia w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego.

W konsekwencji konieczne okazało się uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w oparciu o przepis art. 145§1pkt.1lit.c) p.p.s.a. i dlatego orzeczono jak w pkt. I sentencji.

W niniejszej sprawie niezbędnym okazało się także uchylenie decyzji organu II instancji z dnia [...]r. nr [...]. Uchylenie tej decyzji mieści się w granicach zakreślonych w art. 135 p.p.s.a.

Akt ten poprzedzał wydanie obecnie zaskarżonej decyzji, dotyczył meritum sprawy. W świetle powyższego przepisu sąd administracyjny jest uprawniony do kontroli wszystkich rozstrzygnięć wydanych w danej sprawie administracyjnej niezależnie od tego, w jakiej fazie administracyjnej zostały wydane (por. T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, art. 134 teza 17 i powołane tam orzecznictwo).

W ocenie Sądu organ II instancji rozpoznając po raz pierwszy odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...], dostrzegłszy zmianę posadowienia płyty obornikowej w odniesieniu do projektu zagospodarowania działki oraz stwierdziwszy, że na znajdujących się w aktach mapach zmienia się usytuowanie względem siebie obiektów znajdujących się na przedmiotowej działce, powinien był realizując zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 kpa) i prawa do dwuinstancyjnego rozpatrzenia sprawy (art. 15 kpa) przeprowadzić we własny zakresie (względnie przy pomocy organu I instancji) uzupełniające postępowanie dowodowe i rozstrzygnąć sprawę. Odwołanie bowiem przenosi na organ odwoławczy kompetencje do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy uprzednio rozstrzygniętej decyzją organu I instancji (por. B. Adamiak [w:] Adamiak/Borkowski, KPA. Komentarz, 8. wyd., Warszawa 2006, Art. 138 Nb5). Oznacza to, że administracyjny organ odwoławczy jest obowiązany ponownie rozstrzygnąć (merytorycznie) sprawę (art. 138 § 1 kpa), a jego kompetencje kasacyjne są ograniczone tylko do sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części (art. 138 § 2 kpa). Żadne inne wady postępowania ani wady decyzji podjętej w I instancji, niż określone w art. 138 § 2 kpa, nie stanowią podstawy do wydania tego rodzaju decyzji kasacyjnej. Tego typu rozstrzygnięcie procesowe jest wyjątkiem, stanowiąc wyłom od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy, orzeczenia co do jej istoty (por. B. Adamiak, jw. Adamiak/Borkowski, KPA. Komentarz, 8. wyd., Warszawa 2006, Art. 138 Nb58, str. 613 i powołany tam wyrok NSA z dnia 22 września 1981 r., II SA 400/81, ONSA 1981/2/88). Organ odwoławczy ma uprawnienie w zakresie przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecenia jego przeprowadzenie organowi, który wydał decyzję, w trakcie trwającego postępowania przed II instancją.

W żadnym razie zatem podniesiona w uzasadnieniu decyzji organu II instancji konieczność zbadania, czy sporządzona inwentaryzacja, znajdujące się w aktach mapy odzwierciedlają istniejący stan obiektów na przedmiotowej działce, nie powinna była prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 138 § 2 kpa, lecz do zastosowania instrumentów z art. 136 kpa w ramach postępowania odwoławczego.

Wobec powyższego uprawniony jest wniosek o naruszeniu przez organ II instancji przepisów prawa procesowego – art. 136 i art. 138§2 kpa w związku z wydaniem decyzji z dnia [...]r. nr [...], co miało istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż organ odwoławczy zamiast rozpatrzyć merytorycznie sprawę po uzupełnieniu postępowania dowodowego skasował decyzję organu I instancji i przekazał temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

Stąd orzeczono jak w pkt. II sentencji wyroku.

W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ II instancji powinien mieć na względzie powyższe rozważania, winien poczynić badania co do rzeczywistych parametrów przesunięć, aby jednoznacznie rozstrzygnąć, czy stwierdzone różnice w lokalizacji płyty obornikowej w stosunku do zatwierdzonego pozwoleniem na budowę projektu zagospodarowania stanowią odstępstwo istotne w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego. W tym celu należy przeprowadzić odpowiednie pomiary na gruncie, które winny znaleźć odzwierciedlenie na mapie inwentaryzacyjno- powykonawczej, odzwierciedlającej faktyczny stan rzeczy.

Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że rozpoznaniu przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego podlegać będzie obecnie odwołanie H.P. z dnia [...].09.2007r., wniesione od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. w pkt III orzeczono, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

O kosztach postępowania orzeczono w pkt IV wyroku na podstawie art. 200 powołanej ustawy.

/-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik /-/ M. Kwiecińska