Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 1443/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska /sprawozdawca/ Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Protokolant: Patrycja Kikosicka - Jędrzejczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2005r. sprawy ze skargi L. R.-D., J. R. i J. R. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie zakładu produkcji siatki ogrodzeniowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

1

Uzasadnienie

W dniu [...] r. Starosta T. wydał na podstawie art. 55 ust. 1 pkt 3, art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) decyzję Nr [...], którą udzielono P. U. pozwolenia na użytkowanie zakładu produkcji siatki ogrodzeniowej, położonego na działce nr [...], AM 1 w P .

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli J. R., L. R.-D. i J. R.. L. R.-D. w odwołaniu zarzuciła naruszenie prawa procesowego, w szczególności przepisu art. 7 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie oceny prawnej wyrażonej przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroków z dnia 9 września 1999 r. (sygn. akt II SA/Wr 2115/98 i sygn. akt II SA/Wr 2146/98) oraz naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie przepisu art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zdaniem odwołującej się, wydana decyzja jest błędna, gdyż udziela pozwolenia na użytkowanie zakładu, który został wybudowany z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie bowiem z art. 28 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Tymczasem decyzja Wójta Gminy W. M. z dnia [...] r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z którą powinien być zgodny projekt budowlany, została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W . Mimo to P. U. zgłosił wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, posługując się uchyloną decyzją. W dniu [...] r. Kierownik Urzędu Rejonowego we W. wydał decyzję o pozwoleniu na budowę z naruszeniem przepisu art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego. Zdaniem strony w niniejszej sprawie występują przesłanki zobowiązujące organ do wydania nakazu rozbiórki, co zostało potwierdzone wielokrotnie w sposób niebudzący wątpliwości w kolejnych decyzjach, które zapadły w tej sprawie.

J. i J. R. w swoim odwołaniu podnieśli natomiast, iż hale do produkcji siatki ogrodzeniowej znajdują się w odległości ok. 4m od ich domu mieszkalnego, na skutek czego wytwarzają się ogromne zakłócenia, tj. huk i hałas. Strona powołała się nadto na uzasadnienie decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...], w którym uznano przedmiotową budowę za samowolę oraz, że w żadnym wypadku nie możne inwestor dostać pozwolenia na użytkowanie zakładu. Przepisy nakazujące bezwzględną rozbiórkę samowoli budowlanej służą ochronie porządku środowiska oraz wolności i prawa innych osób. Hale, których jest w sumie 700m , zasłaniają budynki należące do stron. Ponadto wskazano, że art. 4 i 5 Prawa budowlanego zabraniają na terenie osiedli takich

Sygn. akt II SA/Wr 1443/03 2

budowli. Zatem Starosta T. bezpodstawnie i bezprawnie wydał pozwolenie na użytkowanie.

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., Wojewoda D. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie zakładu wynika z przepisu art. 55 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, to znaczy w związku z wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji nakazującej dokonanie określonych czynności, zmian lub przeróbek w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych wykonanych bez wymaganego pozwolenia. W celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części inwestor musi spełnić warunki określone w art. 56 oraz art. 57 Prawa budowlanego, tj. winien przedstawić:

1) protokoły badań i sprawdzeń,

2) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, w której potwierdza się o zgodności wykonania obiektu budowanego z przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami,

3) oświadczenia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów Inspekcji Ochrony Środowiska, Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Pracy oraz Państwowej Straży Pożarnej.

Organ odwoławczy stwierdził, ze obowiązek wynikający z wymienionego punktu 1 i 2 oraz częściowo z punktu 3 został przez inwestora spełniony. Brak jest natomiast w aktach sprawy oświadczenia o braku sprzeciwu organów Państwowej Inspekcji Pracy oraz Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska Odnosząc - co stanowi naruszenie przepisu art. 57 ust. 3 Prawa budowanego. Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, iż w [...] r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie omawianej inwestycji w oparciu o inną podstawę prawną, niż postępowanie zakończone decyzją Starosty T . Wówczas organ orzekł mając za podstawę decyzję zezwalającą na wznowienie robót budowlanych, a obecnie podstawę taką stanowi ostateczna decyzja organu nadzoru budowlanego wraz z całością dokumentacji i wymaganą tą decyzją.

Dlatego też organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji winien ponownie przeprowadzić dowód z oględzin w celu ustalenia zgodności wykonania przedmiotowego obiektu z projektem budowlanym powykonawczym oraz uporządkowania terenu budowy, aby sprawdzić wymagania określone w art. 59 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane.

Odnosząc się do zarzutów odwołania zważono, iż działania określone w przepisie art. 48 ustawy - Prawo budowlane jak również materia w jakiej

Sygn. akt II SA/Wr 1443/03 3

został podjęty wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - OZ we Wrocławiu z dnia 9 września 1999r. należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu wnieśli L. R. - D., J. R. i J. R., zarzucając naruszenie prawa procesowego w szczególności art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie oceny prawnej wyrażonej przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroków z dnia 9 września 1999r.,sygn. akt II SA/Wr 2115/98 i sygn. akt II SA/Wr 2146/98 oraz naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie przepisu art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Ponadto zarzucili, że zaskarżona decyzja jest błędna, gdyż udziela pozwolenia na użytkowanie zakładu, który został wybudowany z rażącym naruszeniem prawa. Decyzja Wójta Gminy W. M. z dnia [...] r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W . Mimo to P. U. zgłosił wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. W dniu [...] r. taka decyzja została wydana.

W uzasadnieniu skargi strony szczegółowo opisały postępowanie toczące się przed organami administracji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Zdaniem skarżących w niniejszej sprawie występują przesłanki zobowiązujące organ do wydania nakazu rozbiórki, co zostało potwierdzone wielokrotnie w sposób niebudzący wątpliwości w kolejnych decyzjach, które zapadły w tej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje

Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje legalność zaskarżonej decyzji administracyjnej oceniając prawidłowość zastosowania przepisów i ich wykładnię, a więc zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji

Biorąc pod uwagę tak ograniczony zakres kognicji, Sąd rozpatrując niniejszą skargę uprawniony jest jedynie w tym postępowaniu do zbadania, czy zaskarżona decyzja Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 &1 lub art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.

Sygn. akt II SA/Wr 1443/03

4

Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, jako, że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organu odwoławczego nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji

Uchylenie bowiem decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w razie istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy /art.145 & 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Takie zaś wady i uchybienia nie występują w niniejszej sprawie.

Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, co oznacza, że cyt. wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie w niniejszej sprawie.

Istotne w niniejszej sprawie jest to, że zaskarżona decyzja Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] - została wydana na podstawie art.138 & 2 k.p.a. i co do zgodności z tym przepisem decyzja ta podlega kontroli Sądu.

W myśl zaś w/w art.138 & 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie istniały podstawy do wydania przez Wojewodę D. w oparciu o przepis art.138 & 2 k.p.a. decyzji kasacyjnej z [...] r. Nr [...].

Przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentacja organu, pozwala na przyjęcie, że zapadłe rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest w pełni zasadne.

Podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, że w niniejszej sprawie, obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie spornego zakładu produkcji siatki ogrodzeniowej położonego na działce nr [...], AM 1 w P., wynika z przepisu art.55 ust.l pkt.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm., w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania skarżonej decyzji/.

Sygn. akt II SA/Wr 1443/03

5

Zgodnie z tym przepisem, uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest wymagane, jeżeli właściwy organ:

1) nałożył taki obowiązek w wydanym pozwoleniu na budowę lub

1) stwierdził, że zgłoszony przez inwestora obiekt budowlany został wykonany z naruszeniem warunków określonych w pozwoleniu na budowę lub

2) wydał, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub art. 71 ust. 3, decyzję nakazującą dokonanie określonych czynności, zmian lub przeróbek.

Niesporne jest w niniejszej sprawie, że ostateczną decyzją z dnia [...] r., Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] r., Nr [...] wydaną na podstawie art.51 ust.l pkt.2 w związku z art.51 ust.4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane o nałożeniu na P. U. właściciela działki nr [...] AM 1 w P. - inwestora obiektów budowlanych wybudowanych na niej następujących obowiązków:

- sporządzenia inwentaryzacji budowlanej budynku magazynowo-

produkcyjnego,

- sporządzenia ekspertyzy technicznej tego budynku,

- sporządzenia projektu budowlanego powykonawczego,

- uzyskania w Urzędzie Gminy W. M. wypisu z miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego dla działki [...] AM 1 w

P .

Podkreślić przy tym również należy, że aby inwestor mógł uzyskać pozwolenie na użytkowanie opisanej wyżej inwestycji winien był spełnić wymogi określone przepisem art.56 i art.57 Prawa budowlanego.

Zgodzić się zatem należy ze stwierdzeniem organu zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że inwestor ubiegając się w niniejszej sprawie o pozwolenie na użytkowanie w/w zakładu, winien był zgodnie z art.57 ust.3 Prawa budowlanego przedłożyć m. innymi oświadczenie o braku sprzeciwu organów Państwowej Inspekcji Pracy oraz Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska.

Brak w aktach sprawy oświadczenia inwestora w tym względzie, pozwala na stwierdzenie, że inwestor ten nie dopełnił wymogu określonego w cyt. wyżej art.57 ust.3 Prawa budowlanego, niezbędnego przy ubieganiu się o pozwolenie na użytkowanie.

Jak trafnie zauważył organ odwoławczy, istotny jest w niniejszej sprawie przepis art.59 ust.l Prawa budowlanego, w myśl którego organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnych oględzinach miejsca budowy i stwierdzeniu określonego stanu rzeczy. Innymi słowy, aby w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji mógł wydać pozwolenie na użytkowanie spornej inwestycji, wcześniej winny były być

Sygn. akt II SA/Wr 1443/03 6

przeprowadzone oględziny miejsca tej budowy pod kątem sprawdzenia zgodności wykonania spornego obiektu z projektem budowlanym powykonawczym, a także sprawdzenie uporządkowania terenu, a następnie udokumentowane sporządzonym protokołem z tej czynności.

Skoro zatem i ten wymóg ustawowy nie został w niniejszej sprawie spełniony, trafne jest zatem rozstrzygnięcie organu odwoławczego, który zaskarżoną decyzją uchylił decyzję Starosta T. z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji zgodnie z wymogami określonymi w cyt. wyżej przepisach art.57 i 59 Prawa budowlanego.

Mając na uwadze powyższe , Sąd nie podziela zarzutu skarżących, że organy naruszyły przepis art.48 Prawa budowlanego, z tej to przede wszystkim przyczyny, że jak podkreślił organ odwoławczy, w sprawach dotyczących rozbiórki obiektów budowlanych właściwym jest w myśl art.83 ust.l Prawa budowlanego tylko organ nadzoru budowlanego, nie zaś organ administracji architektoniczno -budowlany, czyli starosta /art.82 ust.2 Prawa budowlanego/.

Również niezasadny jest zarzut skargi naruszenia przepisu art.7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wyroków NSA z dnia 9 września 1999 r., sygn. akt II SA/Wr 2115/98 i sygn. akt II SA/Wr 2146/98, z tej to przyczyny, że przedmiotem skarg w obu wymienionych wyżej sprawach była decyzja Wojewody W. z dnia [...] r., Nr [...] w sprawie pozwolenia inwestorowi na wznowienie robót budowlanych związanych z realizacją Zakładu Produkcji Siatki Ogrodzeniowej, gdy zaś w niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest decyzja w sprawie pozwolenia na użytkowanie tegoż Zakładu .

Mając na uwadze powyższe przyjąć należy, iż wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja z dnia [...] r., prawa nie narusza.

Wskazać przy tym należy, że organ odwoławczy przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Organ odwoławczy nie może natomiast przesądzić treści rozstrzygnięcia sprawy przez nakaz załatwienia jej pozytywnie lub negatywnie dla strony. O treści rozstrzygnięcia może w przypadku tego rodzaju decyzji organu drugiej instancji decydować wyłącznie organ pierwszej instancji.

W konsekwencji stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a do czego ograniczają się kompetencje Sądu, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej nie wykazała, by decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów o którym stanowi art.145 & 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z braku zatem uzasadnionych podstaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić skargi i wobec tego oddalił ją w myśl

Sygn. akt II SA/War 1443/03 7

art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.