Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 445/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Energii
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1; art. 41 ust. 1; art. 61 ust. 8 pkt 1a
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą we [...] na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Energii z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu: 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Ministrowi Energii; 2. zasądza od Ministra Energii na rzecz [...] S.A. z siedzibą we [...] kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi [...] S.A. z siedzibą we [...] (dalej także: "Spółka", "Skarżąca" lub "Strona") jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie [...] Ministra Energii o nieuwzględnieniu protestu Skarżącej od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu.

Kontrolowane rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych:

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej także: "NFOŚiGW"), jako Instytucja Wdrażająca Osi priorytetowej I. Zmniejszenie emisyjności gospodarki współfinansowanej ze środków Funduszu Spójności w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020, działając na podstawie Porozumienia z Ministrem Energii z 30 czerwca 2017 r., ogłosił konkurs projektów w ramach Działanie 1.1. Wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, Poddziałanie 1.1.1. Wspieranie inwestycji dotyczących wytwarzania energii z odnawialnych źródeł wraz z podłączeniem tych źródeł do sieci dystrybucyjnej/przesyłowej, o nr [...].

Skarżąca złożyła w ramach ogłoszonego konkursu wniosek o dofinansowanie projektu pt.: [...][...] Etap 1. Budowa elektrowni fotowoltaicznej o mocy zainstalowanej około 10 MWp, zlokalizowanej przy Trasie [...] w [...].

Pismem Instytucji Wdrażającej z [...] grudnia 2017 r., znak [...], [...], Strona została poinformowana, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie został oceniony negatywnie z powodu niedopełnienia dodatkowego kryterium formalnego nr [...] Gwarantowany poziom produktywności.

Pismem z [...] stycznia 2018 r. Skarżąca złożyła protest na negatywną ocenę formalną wniosku o dofinansowanie projektu. Zarzuciła wadliwą ocenę dodatkowego kryterium formalnego nr [...] Gwarantowany poziom produktywności. Wskazała, że ocena ta została dokonana z naruszeniem przepisów dotyczących oceny projektu. Zdaniem Spółki wynika z nich, że ocena projektu powinna zostać dokonana przez co najmniej dwóch członków Komisji Oceny Projektów (dalej: "KOP"). Tymczasem zdaniem Skarżącej z przesłanych jej dokumentów nie wynika, by wniosek o dofinansowanie został oceniony przez dwóch członków KOP. Uzasadnienie rozstrzygnięcia NFOŚiGW przedstawia odniesienie do stanowisko wyłącznie jednego członka komisji KOP. Z tej przyczyny Spółka zarzuciła naruszenie zasad proceduralnych przeprowadzenia konkursu wynikających z jego Regulaminu. Skarżąca sformułowała także zarzut dokonania przez NFOŚiGW nieprawidłowej wykładni opisu dodatkowego kryterium formalnego nr [...] – Gwarantowany poziom produktywności, którego brak spełnienia stał się powodem negatywnej oceny wniosku. Swoje stanowisko uzasadniła tym, że jej zdaniem Regulamin Konkursu odnosi się do dwóch zmiennych obejmujących okres trwałości projektu tj. "źródła będące przedmiotem projektu" oraz "innych źródeł OZE już działające w ramach klastra". Na tej podstawie, zdaniem Skarżącej, Instytucja Wdrażająca powinna brać pod uwagę jedną lub drugą zmienną, albo obie, gdy konieczne jest ich zsumowanie.

Zaskarżonym obecnie rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] lutego 2018 r., [...] Minister Energii działając jak Instytucja pośrednicząca, ustosunkowując się do protestu stwierdził jego niezasadność. Wskazał, że na ostatniej stronie Oceny formalnej projektu, wypełnionej na formularzu stanowiącym załącznika 6.1. do Regulaminu Konkursu, wskazano nazwiska i imiona osób oceniających projekt: [...] i [...], jako Zastępcy Przewodniczącego KOP. Z tej przyczyny nie przychylił się do zarzutu złamania Regulaminu i wadliwego w tym zakresie przeprowadzenia oceny projektu.

Odnosząc się do drugiego zarzutu Instytucja Pośrednicząca wskazała, iż farma fotowoltaiczna nie zapewnia produktywności na poziomie 3.504 Mwh/MW/rok. Produktywności takiej nie zapewnia nawet zsumowanie możliwości farmy objętej projektem z innymi instalacjami, działającymi już na terenie klastra. Odnosząc się do zarzutów związanych z wynikająca z takiego podejścia dyskryminacją projektu realizującego cele działania i programu operacyjnego, Instytucja Pośrednicząca wskazała, że kryteria wyboru projektów, oprócz oceny projektów pod kątem stopnia realizacji przedmiotowych celów, mają na celu wyselekcjonowanie inwestycji pod innym kątem, np. dojrzałości technicznej inwestycji do realizacji.

[...] S.A. – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na nieuwzględnienie rozstrzygnięcia protestu. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia przepisów prawa:

1) art. 37 ust. 1 w zw. z art. 57 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w zw. z § 10 pkt 8 Regulaminu Konkursu [...] poprzez pominięcie, iż ocena dodatkowego kryterium formalnego nr [...] została dokonana tylko przez jednego członka KOP, podczas gdy Regulamin Konkursu wymaga, aby każdy projekt był oceniany w danym obszarze oceny w ramach danej grupy kryteriów przynajmniej przez dwóch członków KOP, zgodnie ze wzorami list sprawdzających;

2) art. 37 ust. 1 w zw. z art. 57 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w zw. z § 10 pkt 20 Regulaminu Konkursu, poprzez brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu z [...] stycznia 2018 r., polegające na błędnej interpretacji dodatkowego kryterium formalnego nr [...], powieleniu argumentów z pisma Instytucji Wdrażającej, [...], [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. i niedostrzeżenie ewidentnych uchybień, poczynionych w ramach oceny formalnej wniosku o dofinansowanie, a w konsekwencji uznanie, iż Skarżąca nie spełniła dodatkowego kryterium formalnego nr [...].

Skarżący wniosła o uwzględnienie skargi w całości i stwierdzenie, że ocena formalna projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a w konsekwencji przekazanie jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W dniu [...] kwietnia 2018 r. Ministerstwo Energii wniosło odpowiedź na skargę, w której zawarto wniosek o jej oddalenie. Odnosząc się do pierwszego zarzutu, Instytucja Pośrednicząca przytoczyła treść Regulaminu Konkursu, z którego wynika, iż ocena projektu powinna zostać dokonana przez dwóch członków KOP, a ocena dokonana przez członka KOP jest weryfikowana przez przewodniczącego KOP lub jego zastępcę. Zgodnie z tym uznała, że ocenę projektu przeprowadzono w sposób zgodny z zasadami określonymi w Regulaminie Konkursu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.), dalej "ustawa wdrożeniowa". Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl postanowień art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo w art. 39 ust. 1 (pkt 1b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Wynikające z art. 37 ustawy zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczą każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów w pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy wywodzącej się z traktatowej zasady równości (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GSK 641/17).

Sąd rozstrzygający sprawę stoi przy tym na stanowisku, że zarzut naruszenia zasad z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadniania. Wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być natomiast utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1a ustawy. Każdorazowo jednak należy tę kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt wystąpienia uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę.

Zauważyć w tym miejscu należy, że instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W sprawie miał zastosowanie opracowanym zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej Regulaminie Konkursu - Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 - 2020 Oś priorytetowa I, Zmniejszenie emisyjności gospodarki; Działanie 1.1. Wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych; Poddziałanie 1.1.1. Wspieranie inwestycji dotyczących wytwarzania energii z odnawialnych źródeł wraz z podłączeniem tych źródeł do sieci dystrybucyjnej/przesyłowej, konkurs nr [...].

W jego § 10 pkt 8 i 9 Regulaminu Konkursu przyjęto, że każdy projekt jest oceniany w danym obszarze oceny w ramach danej grupy kryteriów (tj. kryteriów formalnych, merytorycznych I stopnia i merytorycznych II stopnia) przynajmniej przez dwóch członków KOP, zgodnie ze wzorami list sprawdzających. Oznacza to, że ocena dokonana przez członka KOP jest weryfikowana przez przewodniczącego KOP lub jego zastępcę. Ocena pod względem kryteriów merytorycznych I i II stopnia jest dokonywana równolegle, z zachowaniem zasad obowiązujących w ramach oceny merytorycznej I stopnia oraz oceny merytorycznej II stopnia. W § 10 pkt 3 stwierdzono natomiast, że KOP działa na podstawie Regulaminu pracy KOP, stanowiącego załącznik nr 9 do niniejszego Regulaminu.

Z kolei w regulaminie pracy Komisji oceny projektów (nr konkursu [...]) w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 - 2020 Oś Priorytetowa I Zmniejszenie emisyjności gospodarki, Działanie 1.1. Wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych Poddziałanie 1.1.1. Wspieranie inwestycji dotyczących wytwarzania energii z odnawialnych źródeł wraz z podłączeniem tych źródeł do sieci dystrybucyjnej/przesyłowej, w § 2 pkt 3, przyjęto, że każdy z członków KOP dokonujący oceny wniosku o dofinansowanie jest zobowiązany do dokonania niezależnej oceny wniosku lub sporządzenia zleconej opinii. Zgodnie natomiast z § 3 pkt 9 i 11 Regulaminu pracy KOP każdy projekt oceniany jest przez przynajmniej dwóch członków KOP w danym zakresie, zgodnie ze wzorami list sprawdzających. Oznacza to, że ocena dokonana przez członka KOP jest weryfikowana przez przewodniczącego KOP lub jego zastępcę. Każdy oceniający jest zobowiązany do przedstawienia wyczerpującego pisemnego uzasadnienia wyniku oceny, zawartego w odpowiednich miejscach list sprawdzających (§ 3 pkt 9 i 11). Zauważyć jednocześnie należy, iż w § 3 pkt 2 wskazano, że ogólne zasady oceny projektów są również określone w Regulaminie Konkursu.

W odniesieniu do ocenianego konkursu zastosowanie znajdują także Wytyczne Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 6 marca 2017 roku w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020 wydane na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy wdrożeniowej. W ich podrozdziale 6.4. dotyczącym oceny projektów zawarto stwierdzenie, że sposób działania KOP określa regulamin pracy KOP. Pominąć też nie można ogólnych warunków wyboru projektów, które to kryteria wyboru szczegółowo opisano w rozdziale 4 Wytycznych. Zgodnie z Wytycznymi instytucja zobowiązania jest do przestrzegania zasad przejrzystości, rzetelności, bezstronności, równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów, równego traktowania wnioskodawców. Rzetelność została przy tym zdefiniowana w Wytycznych m. in. jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej przez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z tych kryteriów, które zostało oceniono negatywnie oraz w przypadku punktowego kryterium nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów.

Tym samym, rzetelna ocena projektu to działanie właściwej instytucji w sposób wiarygodny, zgodny z ustalonymi regułami i zasadami postępowania. Przestrzeganie tej zasady oznacza należyte wykonywanie obowiązków danej instytucji. Rzetelność związana jest przede wszystkim z obowiązkiem właściwej instytucji dogłębnej i zgodnej z ustanowionymi regułami ocenie każdego projektu oraz przedstawianiu na zakończenie oceny wyczerpującego merytorycznego uzasadniania objęcia bądź odmowy objęcia danego przedsięwzięcia dofinansowaniem. Gwarancję rzetelnej oceny stanowi również zapewnienie, aby poszczególni członkowie KOP mieli możliwość swobodnej oceny przy wykorzystaniu swojej wiedzy i doświadczenia. W ramach swobodnej oceny poszczególni członkowie KOP mogą dochodzić do odmiennych wniosków. Stąd szczególnie ważne jest należyte uzasadnienie ich oceny, przy przyjęciu kryterium wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, tak aby wnioskodawca mógł dowiedzieć się, które dane zawarte w opisie jego projektu zostały uznane za wiarygodne, a którym tej cechy odmówiono i dlaczego (Poździk Rafał (red.), Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Wyd. Sejmowe 2016 - komentarz, stan prawny: 22 lutego 2016 r.)

Zdaniem Sądu główną kwestią, na którą należy zwrócić w realiach sprawy jest charakter regulacji zawartych w Regulaminie pracy KOP. Przepisy Regulaminu Konkursu przewidują, że KOP działa na podstawie Regulaminu pracy KOP, stanowiącego załącznik nr 9 do niniejszego Regulaminu. Co więcej, w Regulaminie pracy KOP przyjęto, że ogólne zasady oceny projektów są również określone w Regulaminie Konkursu. Uzasadniony jest zatem wniosek, iż Regulamin pracy KOP zawiera w tym zakresie unormowanie szczególne. Oznacza to, że przepisy Regulaminu pracy KOP w stosunku do Regulaminu Konkursu mają charakter lex specialis. Tym samym w sytuacji rozbieżności obu regulacji należy stosować tę bardziej szczególną i to zgodnie z nią należy dokonać oceny projektu. Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla rozważań dotyczących zasadności zarzutu podniesionego w skardze.

Konieczne jest przy tym podkreślenie, że właściwie w obydwu regulaminach unormowane zostały warunki oceny projektu. Co istotne, regulaminy te wskazują, iż każdy projekt winien być oceniony przez dwóch członków (zgodnie ze wzorami list sprawdzających), a ocena dokonana przez członka KOP jest weryfikowana przez przewodniczącego KOP lub jego zastępcę, przy czym w Regulaminie pracy KOP nałożony został dodatkowo obowiązek przedstawienia przez każdego oceniającego wyczerpującego pisemnego uzasadnienia wyniku oceny.

W ramach analizy tych regulacji podkreślenia wymaga, że przeprowadzenie oceny projektu zgodnie z ustanowionymi regułami oceny projektu stanowi realizację zasady rzetelności przewidzianą w ustawie wdrożeniowej.

Instytucja Pośrednicząca stanęła zasadniczo na stanowisku, iż ocena każdego projektu powinna zostać przeprowadzona przez dwóch członków KOP, przy czym wystarczające jest sporządzenie jednego uzasadnienia i złożenie podpisów obydwu członków KOP pod tak sporządzoną i uzasadnioną oceną. Nie sposób zaakceptować takiego stanowiska. Sprowadza się ono do akceptacji tezy, zgodnie z którą ocena projektu sprowadza się w istocie do przeprowadzenia oceny wniosku wyłącznie przez jednego członka KOP. Drugi z oceniających weryfikuje bowiem już nie sam wniosek a ocenę dokonaną przez innego oceniającego, nie uzasadniając przy tym swojego stanowiska. Jest to sprzeczne wymogiem dokonania oceny wniosku (a nie innej oceny) przez dwóch członków KOP. Weryfikacja oceny polegająca na złożeniu pod nią podpisu przez drugiego członka, sprowadza się w istocie do dokonania oceny pracy członka komisji, który faktycznie przeanalizował wniosek o dofinansowanie i sporządził uzasadnienie swojej oceny. W Regulaminie Konkursu znajduje się wprawdzie zapis nakładający wymóg oceny każdego projektu przez dwóch członków KOP, zgodnie ze wzorami list sprawdzających, co ma oznaczać, że ocena dokonana przez członka KOP jest weryfikowana przez przewodniczącego KOP lub jego zastępcę, jednak w przepisach stanowiących lex specialis, tj. w Regulaminie pracy KOP omawiana kwestia uregulowana została w sposób szczegółowy. Podważa on stanowisko jakoby wystarczające było podpisanie przez drugiego oceniającego oceny dokonanej przez inną osobę. Zgodnie bowiem z § 3 pkt 11 każdy oceniający jest zobowiązany do przedstawienia wyczerpującego pisemnego uzasadnienia wyniku oceny, zawartego w odpowiednich miejscach list sprawdzających. Użyte sformułowanie "każdy oceniający" nie pozostawia w ocenie Sądu żadnych wątpliwości, że każdy oceniający powinien sporządzić uzasadnienie dokonanej przez siebie oceny. Skoro Regulamin pracy KOP stanowiący załącznik Regulaminu Konkursu ma charakter lex specialis do ogólnych przepisów Regulaminu Konkursu, instytucja ma obowiązek dokonać oceny wniosku o dofinansowanie projektu zgodnie z zasadami przewidzianymi w Regulaminie pracy KOP. A co za tym idzie, projekt winien być oceniony i uzasadniony niezależnie przez dwóch członków KOP.

Z listy sprawdzającej projektu zgłoszonego przez Skarżącą, która dołączona została do akt niniejszej sprawy, nie wynika, aby obydwie osoby, których podpisy złożone zostały pod listą dokonały oceny wniosku w sposób niezależny. Nie został zatem w tym przypadku dopełniony obowiązek przedstawienia przez każdego z oceniających wyczerpującego pisemnego uzasadnienia wyniku oceny. Podzielić w tej części należy stanowisko Skarżącej, że z załączonej dokumentacji wyprowadzić należało wniosek, że ocena kryterium numer [...] została dokonana w istocie przez jednego członka KOP. Drugi oceniał nie wniosek a ocenę dokonaną przez innego oceniającego. Nie uzasadnił przy tym swojego stanowiska.

Tym samym w toku oceny wniosku o dofinansowanie projektu nie przestrzegano w wymagany sposób zasady rzetelności wynikającej zarówno z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, jak i z Wytycznych Ministra Rozwoju i Finansów z 6 marca 2017 r. Prawidłowa ocena projektu winna nastąpić zgodnie z procedurą opisaną w Regulaminie pracy KOP. Stwierdzić zatem należy, że obowiązek oceny projektu zgodnie z ustanowionymi regułami nie został zrealizowany. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, stanowi zaś naruszenie zasady równego dostępu do pomocy.

Tym samym, instytucja uchybiła obowiązkowi rzetelnego procedowania przy wyborze projektu, poprzez naruszenie reguł oceny każdego projektu.

W tym stanie rzeczy, z uwagi na naruszenie prawa – art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i § 3 pkt 11 Regulaminu pracy KOP – zasadnym było w oparciu o treść art. 61 ust. 8 pkt 1a uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz jednoczesnego przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Z racji tego, ograniczyć należało niniejsze rozważania do zarzutu z pkt 1, który jako zasadny skutkował wydaniem orzeczenia kasatoryjnego.

W związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w przeprowadzonym postępowaniu konkursowym przez organ i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, dojdzie do ponownego rozpoznania wniosku zgodnie z prawem. Stanowią je także reguły konkursowe, zgodnie z którymi wniosek powinien zostać oceniony przez co najmniej dwóch członków KOP. Ocena wniosku dokonana niezależnie przez każdego z oceniających powinna przy tym zawierać przedstawienie uzasadnienia oceny wniosku.

Z tych przyczyn, Sąd działając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1a ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 orzeczono jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, na które składały się wpis od skargi, opłata od pełnomocnictwa i wynagrodzenie pełnomocnika.