Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1918/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29, art. 46 par. 1 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 42
journal: Dz.U. 2014 poz 101
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego - tekst jednolity
article: art. 8 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 15, art. 17 ust. 1, art. 22, art. 24 ust. 1 i ust. 4
journal: Dz.U. 2007 nr 168 poz 1186
law: Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A z siedzibą we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2013 r. w imieniu skarżącej fundacji L. S. wniósł skargę do tutejszego Sądu na opisane w sentencji postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 października 2013 r. został wezwany do wykazania swojego umocowania do występowania w sprawie jako pełnomocnik procesowy skarżącej.

Pismem z dnia 6 grudnia 2013 r. L. S. poinformował, że nie jest pracownikiem fundacji. Ponadto wskazał, że zarząd fundacji pozostaje nieobsadzony. Wniósł także na podstawie art. 124 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: u.p.p.s.a.) o zawieszenie postępowania, do chwili powołania nowych członków zarządu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I strona skarżąca została wezwana do podpisania skargi bądź nadesłania podpisanego odpisu skargi oraz złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane w dniu 23 grudnia 2013 r.

W związku z brakiem jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony skarżącej, Sąd zarządzeniem z 7 lutego 2014 r. wezwał L. S., jako członka Rady Fundacji, do przedstawienia: odpisu pełnego fundacji z Krajowego Rejestru Sądowego; dokumentu potwierdzającego złożenie rezygnacji przez P. J. z pełnienia funkcji członka zarządu; dokumentów potwierdzających złożenie wniosku o dokonanie zmiany w Krajowym Rejestrze Sądowym.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie L. S. wyjaśnił, że zmiany w składzie zarządu Fundacji nie zostały ujawnione w rejestrze, gdyż aktualnie jedyny organ uprawniony do reprezentowania skarżącej pozostaje nieobsadzony. Przedłożył informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców oraz oświadczenie P. J. o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.

W myśl art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.) każde pismo strony - w tym skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei przepis art. 29 u.p.p.s.a. nakłada obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych.

Z akt sprawy wynika, że skargę złożył L. S. Na wezwanie tut. Sądu nie przedstawił jednak żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że jest upoważniony do występowania w imieniu skarżącej fundacji. Z tego względu, Sąd wezwał stronę do podpisania przedmiotowej skargi. Mimo prawidłowego doręczenia przesyłki, wezwanie nie zostało wykonane.

W piśmie z dnia 4 marca 2013 r. L. S. wyjaśnił, że zarząd fundacji pozostaje nieobsadzony. Jako dowód przedstawił kopię oświadczenia o rezygnacji jedynego członka zarządu – P. J. Jednak z informacji z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że ta zmiana nie została zgłoszona do sądu rejestrowego. Wskutek czego, P. J. nadal jest - w ocenie Sądu - członkiem zarządu i ma prawo reprezentacji skarżącej fundacji.

Należy wskazać, że krajowy rejestr sądowy jest szczególnym rejestrem publicznym. Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1203 ze zm., dalej: u.k.r.s.) rzeczony rejestr jest jawny i każdy ma prawo dostępu do niego. Stosownie do art. 13 ust. 1 u.k.r.s. wpisy do Rejestru podlegają obowiązkowi ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze u.k.r.s. od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów. W przypadku rozbieżności między wpisem do rejestru a ogłoszeniem w Monitorze Sądowym i Gospodarczym obowiązuje wpis w rejestrze (art. 15 ust. 2 zdanie pierwsze u.k.r.s.). Domniemywa się, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe (art. 17 ust. 1 u.k.r.s.).

Z powołanych przepisów wynika, że wpis w Krajowym Rejestrze Sądowym jest wiążący nie tylko podmiotów w obrocie gospodarczym, ale także dla organów państwowych. Sąd nie może więc pominąć danych zawartych w rejestrze i dokonać - w tym zakresie - własnych ustaleń. W niniejszej sprawie L. S. wskazywał, że zarząd fundacji pozostaje nieobsadzony. Fakt ten nie został jednak uwidoczniony w rejestrze. W takim razie tut. Sąd nie może uznać, że fakty przytaczane przez L. S. (rezygnacja P. J.) miały miejsce. L. S. nie przedstawił w zakreślonym terminie pełnomocnictwa procesowego. Ponadto, mimo wezwanie, nikt z członków zarządu nie złożył za fundację podpisu na skardze. W konsekwencji, nie zostały uzupełnione braki formalne skargi.

Z powodu odrzucenia skargi, nie mógł zostać także uwzględniony wniosek L. S. o zawieszenie postępowania sądowego z powodu braków w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną. Należy podkreślić, że postępowanie może zostać dopiero zawieszone, gdy zostanie skutecznie wszczęte. W niniejszej sprawie, strona nie złożyła skutecznie skargi.

Na marginesie należy dodać, że bezzasadne są twierdzenia L. S., że tylko nowo wybrany zarząd ma prawo zgłosić rezygnację P. J. do sądu rejestrowego. Przypomnieć należy, że zgodnie z przepisami każda zmiana w składzie zarządu fundacji winna być zgłoszona do Krajowego Rejestru Sądowego w terminie siedmiu dni (art. 22 u.k.r.s.). W myśl jednak art. 24 ust. 1 zdanie pierwsze u.k.r.s. w razie stwierdzenia, że wniosek o wpis do Rejestru lub dokumenty, których złożenie jest obowiązkowe, nie zostały złożone pomimo upływu terminu, sąd rejestrowy wzywa obowiązanych do ich złożenia, wyznaczając dodatkowy siedmiodniowy termin, pod rygorem zastosowania grzywny przewidzianej w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji świadczeń niepieniężnych. Jeżeli nie dojdzie do złożenia wniosku o wpis lub dokumentów, których złożenie jest obowiązkowe, a w rejestrze jest zamieszczony wpis niezgodny z rzeczywistym stanem rzeczy, sąd rejestrowy może wykreślić z urzędu ten wpis (art. 24 ust. 4 u.k.r.s.). Sąd może również z urzędu dokonać zmian składu osobowego zarządu, o ile dołączone do pisma odwołanego członka zarządu dokumenty będą dowodziły, iż faktycznie doszło do zmiany składu osobowego w zarządzie. W rezultacie, odwołany członek zarządu ma podstawy prawne do zainicjowania postępowania w celu dokonania stosownych zmian w rejestrze.

W razie natomiast przedłużającego się braku organów, sąd rejestrowy - w trybie art. 42 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 121) - może także z urzędu ustanowić kuratora dla skarżącej fundacji. Powołany kurator powinien postarać się o niezwłoczne powołanie organów fundacji, a w razie potrzeby o jej likwidację.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.