Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 3/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1  pkt 1 w zw. z art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie: WSA Wojciech Jakimowicz WSA Maria Zawadzka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi K. J. na Bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący K. J. pismem z dnia 10 czerwca 2009 r., mając na względzie "nabyte prawo do równoważnika i prawomocnej decyzji [...]" wniósł do Komendanta Powiatowego Policji o "niezwłoczne podjęcie nakazanych prawem czynności w postępowaniu administracyjnym, zmierzających do ostatecznego i zgodnego z literą prawa zakończenie sporu (...)".

Pismem z dnia 14 lipca 209 r. Komendant Powiatowy Policji udzielił skarżącemu odpowiedzi na ww. pismo.

W dniu 27 lipca 2009 r. skarżący wniósł zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji na niezałatwienie jego sprawy.

W dniu 10 grudnia 2015 r. skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie "mojego konstytutywnego prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, przysługującego z mocy decyzji ostatecznej, wydanej mi w służbie czynnej na przyszłość (...)" W skardze skarżący zarzucił:

- brak rozpoznania wniosku z dnia 10 czerwca 2009 roku w sprawie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego;

- brak podjęcia prawem nakazanego postępowania po prawomocnym i merytorycznym wyroku WSA w Warszawie II SA/Wa 1032/08

- bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wezwania z dnia 25 czerwca 2015 roku;

- naruszenie norm prawa materialnego, poprzez brak zastosowania § 11 rozporządzenia MSWiA z roku 2002 "w sprawie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, w sposób jednoznaczny wyłączającego z zastosowania w mojej sprawie przepisy tego rozporządzenia w całości".

W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że skarżący pełniąc służbę w organach Policji od 16 czerwca 1988 roku do 30 kwietnia 2005 r. pobierał równoważnik za brak lokalu mieszkalnego, jako świadczenie zastępcze w zamian za niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Z chwilą zwolnienia ze służby - z dniem 1 maja 2005 roku skarżący utracił prawo do przedmiotowego świadczenia. Kwestia utraty uprawnień została w sposób ostateczny uregulowana decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji oraz poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem III SA/Kr 1018/09 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ podkreślił, że wyrok jest prawomocny i podlega powadze rzeczy osądzonej. Tym samym, zdaniem organu, w obrocie prawnym nie istnieje żadna decyzja, na gruncie której skarżący mógłby wywodzić swoje roszczenia.

W piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2016 r. skarżący podtrzymał skargę, polemizując ze stanowiskiem wyrażonym w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

| Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Z tych względów Sąd zobligowany |

|jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o |

|postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej zwanej jako "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1|

|P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. |

|Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach|

|skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące |

|postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i |

|zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej |

|dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w |

|indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji |

|rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z |

|zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub |

|przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania |

|organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które|

|przewidują sądową kontrolę. |

|Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie wniosku skarżącego z dnia 10 czerwca |

|2009 r. dotyczącego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, w związku z prawomocnym i merytorycznym wyrokiem |

|Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie II SA/Wa 1032/08. |

|Podkreślić należy, że stosownie do treści powołanych wyżej przepisów, sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie |

|bezczynności organu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. |

|Istotą sprawy jest ocena, czy na organie, tj. na Komendancie Powiatowym Policji ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji |

|administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też |

|innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. |

|Wskazać również należy, że zgodnie z treścią art. 52 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można |

|wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że |

|skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć |

|sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie |

|sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty |

|lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie |

|czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do |

|usunięcia naruszenia prawa. Z powołanych regulacji wynika zatem jednoznacznie, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest |

|podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. |

|W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § |

|1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl |

|art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu -|

|wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. |

|Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniesienie skargi na bezczynność organu musi poprzedzać zażalenie do organu |

|administracji publicznej wyższego stopnia lub – jeżeli takiego organu nie ma – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. |

|W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia 27 lipca 2009 r. wniósł zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji na niezałatwienie |

|jego sprawy, zatem wyczerpał wniesienie środków zaskarżenia, poprzedzające wniesienie skargi do sądu. |

|Jednocześnie, jak już powyżej wskazano, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga |

|do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące |

|przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie|

|jest natomiast bezczynność Komendanta Powiatowego Policji polegająca, zdaniem skarżącego, na niepodjęciu przez organ czynności |

|zmierzających do załatwienia jego wniosku z dnia 10 czerwca 2009 r., dotyczącego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego,|

|w związku z prawomocnym i merytorycznym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie II SA/Wa 1032/08. |

|Skarżący nie wziął jednak pod uwagę tego, że decyzją z dnia 6 września 2005 r. Nr [...] Komendant Powiatowy Policji stwierdził |

|wygaśnięcie z dniem 30 kwietnia 2005 r. (tj. z dniem zwolnienia ze służby K. J.), decyzji Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia |

|2 listopada 1999 r. o przyznaniu skarżącemu – wówczas funkcjonariuszowi w służbie czynnej – prawa do równoważnika pieniężnego za brak |

|lokalu mieszkalnego. Skarżący nie złożył odwołania od tej decyzji i decyzja stała się ostateczna. Natomiast skarżący wnioskiem z 18 |

|listopada 2007 r. złożonym do Wojewódzkiego Komendanta Policji domagał się stwierdzenia nieważności decyzji KPP Nr [...] z 6 września |

|2005 r. Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji Nr [...] odmówiono stwierdzenia nieważności tej decyzji. Komendant Główny Policji |

|decyzją z dnia 7 maja 2008 r., Nr [...] rozpatrując odwołanie skarżącego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na tą decyzję K. J. wniósł |

|skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. II SA/Wa 1032/08 uchylił |

|decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008 r. Nr [...] oraz decyzję Wojewódzkiego Komendanta Policji Nr [...] z dnia 3 marca |

|2008 r. |

|Ponownie rozpatrując sprawę zainicjowaną wnioskiem skarżącego z 18 listopada 2007 r., Wojewódzki Komendant Policji, decyzją Nr [...] z |

|dnia 21 maja 2009 r., stwierdził nieważność decyzji Nr [...] z 6 września 2005 r. Komendanta Powiatowego Policji. W związku z tym |

|Komendant Powiatowy Policji decyzją z dnia 14 lipca 2009 r. Nr [...] przyznał skarżącemu równoważnik za brak lokalu za okres 1-12 maja |

|2005 r. oraz wygasił od dnia 13 maja 2005 r. decyzję własną z dnia 2 listopada 1999 r. Nr [...]. Rozpatrując odwołanie od tej decyzji |

|Komendant Policji decyzją Nr [...] z dnia 26 sierpnia 2009 r.: 1. uchylił w całości decyzję z dnia 14 lipca 2009 r. Nr [...], 2. wygasił z |

|dniem 1 maja 2005 r. decyzję Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 2 listopada 1999 r. Skargę na powyższą decyzję Komendanta |

|Policji z dnia 26 sierpnia 2009 r. Nr [...] K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sąd wyrokiem z dnia 14 |

|kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 1018/09 skargę oddalił. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone skargą kasacyjną i jest prawomocne. |

|Zatem nie ma w obiegu prawnym decyzji uprawniającej skarżącego do otrzymywania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Nie ma zatem |

|żadnych podstaw prawnych do rozważania i rozstrzygania kwestii równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. W konsekwencji nie było |

|podstaw prawnych do prowadzenia przez Komendanta Powiatowego Policji postępowania, które obligowałoby ten organ do wydania decyzji |

|administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też |

|innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. |

|Podkreślić również należy, że w przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność, lecz |

|niepodejmowanie przez organ administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Sąd może więc uwzględnić |

|skargę na bezczynność organu wyłącznie wówczas, gdy organ ten pozostaje w zwłoce, mimo że miał obowiązek podjąć działanie we wskazanej |

|formie i w określonym przez prawo terminie. |

|Jeżeli natomiast skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest do jej |

|odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. |

|Skoro zatem Komendant Powiatowy Policji nie miał obowiązku rozpoznać nadesłanego przez skarżącego wniosku w przedmiocie prawa do |

|równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, to skarga K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w tym zakresie nie |

|mieści się w kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 |

|P.p.s.a. |

|Końcowo odnosząc się do zarzutu bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wezwania z dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd |

|nadmienia, że pismo to zostało skierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji, a zatem Komendant Powiatowy Policji nie był zobowiązany |

|do udzielania skarżącemu odpowiedzi na to pismo. |

| |