Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1941/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Michaldo Sędziowie: WSA Maria Zawadzka (spr) Asesor WSA Anna Znamiec Protokolant: Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2004r. sprawy ze skargi Z.P. oraz E.G. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 26 sierpnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r. -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2003 roku nr [...] Urząd Skarbowy, na podstawie art. 207 § 1 i art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz.926 z późn. zm./, oraz art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 90 póz 416 z 1993 roku z późn.zm/ określił zobowiązanie Z.P. i E.G. w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999 w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji Urząd Skarbowy podniósł, iż dokonał weryfikacji złożonej w dniu 27 czerwca 2000 roku korekty zeznania Pit - 33 za rok podatkowy 1998, ustalając łączny dochód Z.P. za 1998 rok na kwotę [...] zł, zaś łączny dochód E.G. na kwotę [...] zł. Po odliczeniu od dochodu Z.P. kwoty [...] zł wydatków na cele rehabilitacyjne, a od dochodu E.G. kwoty [...] zł składek na rzecz izby lekarskiej, wyliczono łączny dochód małżonków za 1998 rok na kwotę [...], a podatek dochodowy na kwotę [...] zł. Organ I Instancji, w odliczeniach od podatku nie uznał kwoty [...] zł, poniesionych wydatków w kwocie [...] zł, na finansowanie lokalu mieszkalnego położonego w budynku przy ul. S. [...] w K. Organ podatkowy ustalił bowiem, iż skarżący nie spełnili podstawowej przesłanki zawartej w art. 27a ust. 1 pkt.l lit.d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą odliczenie dokonane na podstawie powołanego przepisu jest dopuszczalne, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na zakup w nowo wybudowanego mieszkalnego lub zakup lokalu mieszkalnego w takim budynku, od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Organ podatkowy ustalił, iż E.G. podpisała umowę z firmą Remontowo-Budowlaną Inter-Bud o sfinansowanie kosztów budowy mieszkania własnościowo-hipotecznego, ponosząc, koszty jego zakupu i wykończenia, jednak przed spisaniem aktu notarialnego zakupu przedmiotowego lokalu, w dniu 9 marca 2000 roku Z.P. i E.G. darowali swojej córce, M.P. cały wkład budowlany w tej nieruchomości. W związku z powyższym, w akcie notarialnym z dnia [...] 2000 roku, to M.P. nabyła przedmiotowe mieszkanie na własność.

Oznacza to, że kwoty wydatkowane przez skarżących nie zostały przeznaczone na własne potrzeby mieszkaniowe w rozumieniu art. 27a ust.1 pkt.1 lit.d powołanej ustawy. Była to raczej forma finansowania wkładu budowlanego córki, co skutkowało niemożnością skorzystania z ulgi mieszkaniowej, z tytułu zakupu lokalu mieszkalnego.

Odwołanie od przedmiotowej decyzji do Izby Skarbowej wnieśli małżonkowie Z.P. i E.G. w dniu [...] 2003 roku.

Odwołujący zarzucili decyzji naruszenie prawa procesowego, a w szczególności art. 121 § 1, 122,123 § 1 i 187 § 1 oraz 19, i 192 Ordynacji podatkowej, na skutek dowolności w ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 27 a ust. 1 pkt. 1 lit.d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wnosząc o uchylenie decyzji w części dotyczącej: nie uznania odliczenia od podatku kwoty [...] zł, stanowiącej 19% wydatków poniesionych na sfinansowanie budowy lokalu przedmiotowego lokalu mieszkalnego oraz nie uznania za koszty uzyskania przychodu kwoty [...] zł, co do której nie mieli możliwości wypowiedzenia się w trakcie przeprowadzonego postępowania podatkowego i stąd tej okoliczności nie można uznać za udowodnioną, jak również stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z błędnym wykazaniem w załączniku Pit - P, przychodu stanowiącego wartość zwróconego wkładu budowlanego w wysokości [...] zł na skutek nie dokonania odliczenia z powyższego tytułu, wobec przekroczenia limitu obowiązującego w 1999 roku.

Ponadto skarżący podnieśli w odwołaniu, iż ponosili koszty budowy oraz wykończenia lokalu mieszkalnego, a od momentu przekazania mieszkania przez firmę "I." mieszkali w nim, decydując się jednocześnie na sprzedaż swojego poprzedniego mieszkania, na dowód czego przedstawili przedwstępną umowę sprzedaży mieszkania przy ul. J. [...]. Ślub córki wpłynął na to, że musieli zmienić swoje plany. Jednak z uwagi na fakt, iż mieszkali w przedmiotowym mieszkaniu od [...] 1999 roku do [...] 2000 roku, wypełnili przesłankę z art. 27a ust. 1 lit.d ustawy o podatku dochodowym, to jest ponieśli wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe.

Decyzją z dnia 26 sierpnia 2003 roku nr[...] działając na podstawie przepisów art. 233 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacji podatkowej Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu Izba Skarbowa potwierdziła wyliczenia Urzędu Skarbowego odnośnie wysokości dochodów skarżących za 1998 rok oraz wysokości podatku dochodowego oraz podniosła, iż zgodnie z treścią art. 27a ust. 1 lit.d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek, o którym mowa w art. 3 ust. 1 obliczony zgodnie z art. 27 zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na zakup nowowybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonaniu działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze, Organ II Instancji uznał, iż kwoty wpłacane przez skarżących do firmy "I." nie zostały wydatkowane na własne potrzeby mieszkaniowe, gdyż skarżący nie stali się właścicielami mieszkania położonego w K. Scedowanie przez nich swoich uprawnień na córkę, oznacza utratę uprawnienia do ulgi z art. 27a ust. 1 lit.d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Izba Skarbowa odmówiła przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków wskazanych przez skarżących, ponieważ uznała, iż ich zeznania nie mają wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż decydującym w tej sprawie jest to, że odwołujący nie stali się właścicielami przedmiotowego mieszkania. Odnośnie braku możliwości wypowiedzenia się w trakcie prowadzonego postępowania dowodowego, w przedmiocie nie uznania za koszt kwoty [...] zł Izba Skarbowa podniosła, iż Urząd Skarbowy w dniu [...] 2003 roku zapoznał pełnomocnika skarżących z całością zebranego w sprawie materiału, jednak w zakreślonym terminie pełnomocnik nie wniósł zastrzeżeń. Po upływie terminu dostarczył jedynie dwa rachunki: jeden na kwotę [...] zł, a drugi na kwotę [...] zł., jednak nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających wydatkowanie kwoty [...] zł zatem Urząd uznał, iż brak jest podstaw do zaliczenia w koszty uzyskania przychodu tej kwoty. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Urząd Skarbowy uznał koszty z najmu 50% kwoty wynikającej z rachunku na kwotę [...] zł. Ponadto Izba Skarbowa uznała, że brak jest podstaw do stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż wycofany w 1999 roku wkład budowlany w kwocie [...] zł należało doliczyć do dochodu tego roku, gdyż w 1996 roku, to jest w roku wpłaty wkładu do spółdzielni i został on doliczony do dochodu do opodatkowania.

Niesłuszny jest także zdaniem Izby Skarbowej zarzut skarżących, w przedmiocie naruszenia przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 121 § 1, 122,123 § 1 i 187 § 1 oraz 19, i 192 Ordynacji podatkowej, ponieważ w toczącym się postępowaniu brał udział pełnomocnik skarżących A.K., a przed wydaniem decyzji został zapoznany z całością zgromadzonego w sprawie materiału.

Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której Z.P. i E.G. domagają się stwierdzenia nieważności lub uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia od Izby Skarbowej kosztów postępowania. Zdaniem skarżących, wykładnia gramatyczna art. 27a ust. 1 lit.d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż warunkiem zastosowania ulgi jest konieczność faktycznego poniesienia wydatku na cele mieszkaniowe, a jednocześnie własne potrzeby podatnika.

Twierdzenie Izby Skarbowej uzależniające wypełnienie przesłanki "zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych" wyłącznie od uzyskania prawa własności do lokalu jest nieprawidłowe i jako wykładnia rozszerzająca dokonana na niekorzyść podatnika jest niedopuszczalna. Dokonując w latach 1998-1999 wpłat pieniężnych na poczet lokalu mieszkalnego przy ul S. działali z zamiarem zakupu tego lokalu po zakończeniu budowy. Nawet zamieszkali w tym lokalu w okresie od [...]1999 roku do [...] 2000 roku. Dlatego uważają, iż wypełnili przesłanki z powołanego przepisu, tym bardziej, iż ustawodawca dokonując zapisu w ustawie w brzemieniu "na zakup lokalu mieszkalnego", nie posłużył się przymiotnikiem "własnego", możliwość więc podatnik ma możliwość odliczenia wydatku w ramach ulgi mieszkaniowej, pod warunkiem wykazania, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na zakup lokalu mieszkalnego.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej stanowisko zajęte przez organy podatkowe jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 27a ust. 1 lit.d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od osób fizycznych obliczony zgodnie z treścią art. 27 powołanej ustawy, zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na zakup nowowybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonaniu działalności gospodarczej. Ustawodawca wymaga zatem, aby wydatki na zakup lokalu były wydatkowane celem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika, a więc prowadziły do zakupu lokalu mieszkalnego na własność podatnika, który w ten sposób ma zaspokoić własne potrzeby mieszkaniowe. Na tej podstawie skarżący, pomimo, iż nie posiadali tytułu prawnego do budowanego mieszkania, po podpisaniu z firmą "I." umowy o sfinansowanie kosztów budowy mieszkania własnościowo-hipotecznego mogli odpisywać od podatku 19% kosztów poniesionych na budowę i wykończenia tego mieszkania.

Skoro jednak zdecydowali się darować córce M.P. wkład budowlany wraz z zaliczką i dalszymi sumami wpłacanymi na poczet ceny mieszkania, co spowodowało, iż w konsekwencji to ona została właścicielką przedmiotowego mieszkania, podpisując w dniu [...] 2000 roku umowę notarialną kupna lokalu przy ul. S. [...], to nie można uznać, aby ponieśli wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, (gdyż zaspokoili, co najwyżej potrzeby mieszkaniowe córki), a w konsekwencji utracili prawo do ulgi na podstawie art. 27a ust. 1 lit.d powołanej ustawy.

Fakt zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu przez skarżących w okresie od [...] 1998 do [...] 1999 roku niczego nie zmienia, ponieważ nie jest on sam w sobie przesłanką do uzyskania ulgi podatkowej.

Rozpoznając sprawę oparto się na art 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz U Nr 153 póz 1271 z późniejszymi zmianami) stanowiącym , że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe Wojewódzkie Sądy Administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz.U. nr. 153 póz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.