Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 306/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: Art. 154 par. 1 , par. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 22 ust. 1, 6a ust. 4 , ust. 6
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Halina Jakubiec Protokolant Agnieszka Sotnicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2009 r. sprawy ze skargi A. F. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17.01.2005 r. w sprawie sygn. akt II SA/Kr 1158/02 wymierza Staroście grzywnę w kwocie 2.000,- zł /słownie: dwa tysiące złotych/


UZASADNIENIE

III SA/Kr 306/09

Uzasadnienie

A. F. dnia 23 marca 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Starosty skargę na bezczynność tego organu po prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005r. sygn. II SA/Kr 1158/02 i żądał wymierzenia Staroście z tego tytułu grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm/.

Uzasadniając zarzut bezczynności Starosty po wydaniu wyroku i żądanie nałożenia grzywny, skarżący podniósł, iż powołanym prawomocnym wyrokiem uchylona została po rozpoznaniu skargi B. J. i A. F. decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 marca 2002 Nr [...] oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji z dnia [...] 2002 Nr [...] wydana przez Burmistrza Miasta działającego na podstawie porozumienia zawartego w 1995 r. miedzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego a Zarządem Miasta. Utrzymaną w mocy decyzją organu I instancji orzeczono o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków miasta Z., m.in. w odniesieniu do objętej Kw [...] i stanowiącej współwłasność skarżącego i B. J. działki ewid. Nr [...] w obrębie [...], o pow. ewid. 0.1438 ha, która w następstwie wprowadzanej decyzją zmiany powierzchni i konfiguracji otrzymywała oznaczenie jako działka ewid. [...] w obrębie [...] o powierzchni 0.1282 ha.

Podnosząc, że Starosta jest na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne organem właściwym do prowadzenia ewidencji gruntów i gleboznawczej klasyfikacji gruntów, oraz że od dnia 1 stycznia 2005r. przejęte zostało prowadzenie spraw z zakresu ewidencji gruntów od Burmistrza Miasta, skarżący zarzucił, iż po wydaniu wyroku z dnia 17 stycznia 2005r. przez WSA w Krakowie, Starosta nie podjął w sprawie określonych prawem czynności.

Skarżący podniósł, iż wniesienie skargi poprzedził wezwaniami skierowanymi do Starosty do podjęcia działań zgodnych z prawomocnym wyrokiem, a wynikających z uzasadnienia wyroku. Wskazywał, iż wezwał organ o podjęcie działań w celu wykonania wyroku pismem z dnia " 6 sierpnia 2007", a ostatecznego wezwania dokonał pismem z dnia 25 września 2008 r. Skarżący przedłożył także kserokopię prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] 2004 sygn. [...], którym zakazano Gminie Miasta wykonywania aktów posiadania w części działki ewid. Nr [...] w obrębie [...] objętej Kw [...] oraz nakazano przywrócenie działki do stanu pierwotnego.

W uzupełniających skargę pismach z dnia 31 marca 2009, i 8 kwietnia 2009 r. skarżący nawiązywał do otrzymanej odpowiedzi Starosty na skargę z dnia 26.03.2009r.

Wskazywał, iż wezwań poprzedzających wniesienie skargi dokonywał także pismami z 14 sierpnia 2008 i 8 września 2008 r.., oraz że podawał w nich m.in. oznaczenie decyzji i sprawy organu I instancji, uchylonej wyrokiem, a Starosta wzywał go o podanie oznaczenia sprawy toczącej się przed tym organem.

W odpowiedzi na skargę na bezczynność organu, Starosta wniósł o oddalenie skargi. Organ przyznał, iż pismem z dnia 14 sierpnia 2008 w związku z wyrokiem WSA w Krakowie z 17.01.2005 sygn. II SA/Kr 1158/02 Starosta wezwany został przez skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy.

Podkreślono, iż skarżący wezwany został do sprecyzowania żądania oraz wskazania znaku sprawy, pod którym toczy się sprawa w Urzędzie Starosty, a skarżący ponowił wezwanie " niedoprecyzowując zakresu żądania i znaku sprawy".

Organ podkreślił, że pismem z 2.10.2008 informował skarżącego iż w operacie ewidencji działka nadal oznaczona jest w obrębie [...] jako dz. ewid. nr [...] , co jest zgodne z w/w wyrokiem, oraz że chcąc działać w granicach swych kompetencji, których nie może przekraczać, wzywał skarżącego o sprecyzowanie żądania. Starosta podniósł, iż nie posiada akt sprawy, której dotyczył wyrok, a wobec nie sprecyzowania żądania nie pozostaje w bezczynności, gdyż na każde pismo udzielał odpowiedzi.

Przy odpowiedzi Starosty na skargę przedstawiono teczkę oznaczona Nr [...] Urzędu Starosty.

Kolejnym pismem z 6 kwietnia 2009 Starosta uzupełnił odpowiedź na skargę. Podtrzymując stanowisko co do braku bezczynności i podkreślając brak akt sprawy, której dotyczy wyrok WSA, Starosta wskazał iż pismem z dnia 3 kwietnia 2009 wystąpił do Burmistrza Miasta z zapytaniem czy w tamt Urzędzie są akta sprawy dotyczące decyzji burmistrza Miasta z dnia [...].2002 Nr [...] oraz o ich przekazanie Staroście wg kompetencji jako organowi właściwemu, jeśli są w posiadaniu Urzędu Burmistrza.

Zdaniem Starosty to organ posiadający akta nie należące do jego kompetencji winien je przekazać Staroście.

Datowanym na 7 września 2009 następnym pismem Starosta poinformował Sąd, iż akta przedmiotowej sprawy administracyjnej zostały przekazane przez Burmistrza Miasta dopiero w dniu 20 kwietnia 2009 r. tj. po wniesieniu Skargi do Sądu.

Organ wyjaśnił także, iż po dokładnej analizie materiałów archiwalnych ustalono, iż w dniu 29 grudnia 2003 r. Starosta przejął od Gminy Miasta prowadzenie operatu ewidencji gruntów i budynków.

Zdaniem Starosty skarga nie została skutecznie wniesiona, gdyż wezwanie do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy zostało dokonane wobec Starosty przed doręczeniem Staroście prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. Organ podniósł, iż wyrok doręczono Burmistrzowi Miasta, który nie był już organem prowadzącym operat ewidencji gruntów i budynków.

Podniesione okoliczności zdaniem Starosty uzasadniają oddalenie skargi.

W Kolejnym piśmie datowanym 14.09.2009 r. skarżący podtrzymał żądanie skargi i wniósł o wyznaczenie innego organu do załatwienia spraw administracyjnych.

Przedstawione przez Starostę akta sprawy nie są aktami postępowania administracyjnego wszczętego przez Burmistrza Miasta, w którym w I instancji wydana została decyzja z dnia [...] 2002 Nr [...], uchylona wraz z utrzymującą ją w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, wyrokiem WSA w Krakowie z 17 stycznia 2005r.

Z przedstawionych przez Starostę akt oznaczonych [...] wynika, iż:

- pismem z dnia 14 sierpnia 2008 skarżący A. F. wezwał Starostę do załatwienia sprawy przez ponowne jej rozpoznanie po prawomocnym wyroku WSA z 17 stycznia 2005 r. II SA/Kr 1158/02 uchylającym decyzje organów I i II instancji opisane nazwami organów; datami decyzji i numerami spraw. W piśmie tym wskazano, że Starosta od 1 stycznia 2005 r. przejął prowadzenie ewidencji od Burmistrza Miasta. Do wezwania doręczono kserokopie wyroku WSA w Krakowie wraz z uzasadnieniem

-pismem z dnia 3.09.2008 Starosta wezwał skarżącego o sprecyzowanie żądania oraz o wskazanie znaku sprawy, pod którym toczy się postępowanie w Urzędzie Starosty.

- w odpowiedzi z 8.09.2008, skarżący ponownie przesyłając odpis wyroku WSA wraz z uzasadnieniem, wezwał Starostę " do ponownego rozpoznania sprawy przy uwzględnieniu art. 153 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", wskazując, iż 1.01.2005 Starosta przejął ewidencję i jest organem właściwym w sprawach ewidencji dotychczas załatwianych przez Burmistrza Miasta.

- kolejnym pismem z dnia 18.09.2008 Starosta wezwał o " wskazanie znaku postępowania, które już się toczy", a jeśli nie zostało takie wszczęte o " sprecyzowanie postępowania którego się domaga i jakich konkretnie działek ewidencyjnych ma ono dotyczyć".

- w związku z tym pismem skarżący wystosował dnia 25 września 2008 r. wniesione dnia 26.09.2008 do Naczelnika Wydziału Geodezji, Kartografii Katastru i Gospodarki Nieruchomościami, Starostwa Powiatowego, który działał z upoważnienia Starosty, kolejne wezwanie do podjęcia określonych prawem czynności przez organ który wydał uchyloną decyzje. Dalej podkreślał, iż Starosta od 1.01.2005 przejął od Burmistrza prowadzenie ewidencji. Identyczne wezwanie złożył skarżący w dniu 29.09.2008.

W pismach tych skarżący ostatecznie informował, że nieustosunkowanie się do treści wezwań do pozasądowego załatwienia sprawy przez organ zgodnie z przepisami prawa skutkować będzie wystąpieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w trybie art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

- Starosta pismem z dnia 2.10.2008 poinformował skarżącego, że w operacie ewidencji gruntów figuruje działka ewid. oznaczona Nr [...] obr. [...] – co jest zgodne ze wskazanym wyrokiem WSA w Krakowie.

Dnia 23 marca skarżący złożył za pośrednictwem organu opisaną na wstępie skargę na bezczynność Starosty po prawomocnym wyroku WSA w Krakowie.

Z sądowych akt sprawy zakończonej wyrokiem z dnia 17 stycznia 2005 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sygn. II SA/Kr 1158/02 wynika, że wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia dnia 3 marca 2005 r., a akta sprawy postępowania administracyjnego wraz z odpisem wyroku zostały zwrócone Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego – jako organowi II instancji – w dniu 23.06.2005r.

Z treści wyroku wynika, iż uchylając decyzje organów II i I instancji opisane na wstępie, w wyroku orzeczono zarazem na podstawie art. 152 p.p.s.a., iż uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Wprawdzie rozstrzygniecie to utraciło moc z chwilą prawomocności wyroku, to aktualny stan ewidencji gruntów ( o czym niżej) zgodny jest co do działki ewid. Nr [...] w obr. [...], ze stanem sprzed zmiany, która miała być dokonana uchylonymi decyzjami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Stosownie do przepisu art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm/ w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Na tle okoliczności sprawy skarga na bezczynność organu- Starosty po wydaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 sygn. II SA/Kr 1158/02 zawierająca wniosek o wymierzenie Staroście grzywny jest uzasadniona i znajduje oparcie w powołanym przepisie.

Przepis art. 154 § 1 p.p.s.a swą hipotezą obejmuje dwie sytuacje faktyczne, z których każdej odpowiada odmienna powinność organu. Istotą wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, zgodnie z art. 149 powtarzanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej ustawa p.p.s.a.- jest zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wykonanie wyroku w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a w odniesieniu do wyroku, którym uwzględniono skargę na bezczynność, polega na wykonaniu przez organ obowiązku określonego i nałożonego sentencją wyroku sądu administracyjnego opartego na przepisie art. 149 p.p.s.a.

W odniesieniu do takich sytuacji, warunkiem dopuszczalności skargi z wnioskiem o nałożenie grzywny na organ zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a , jest uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku, gdy zdaniem strony nałożony wyrokiem opartym na przepisie art. 149 p.p.s.a obowiązek nie został przez organ spełniony.

W przedmiotowej sprawie występuje sytuacja objęta drugą hipotezą przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a.

Prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2005r. sygn. II SA/Kr 1158/02 uchylona została zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 marca 2002 r. wraz z utrzymaną nią w mocy decyzją organu I instancji – Burmistrza Miasta z dnia [...] 2002 r. , której przedmiotem było wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków miasta co do kilku działek ewidencyjnych, a w tym co do działki ewidencyjnej Nr [...] w obrębie [...] , której współwłaścicielem jest skarżący. Istotą takiego rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 145 § 1 pkt 1 lit a, b i c powołanej ustawy p.p.s.a. nie było zatem zobowiązanie organu do wydania oznaczonych w sentencji wyroku aktów lub wykonania określonych sentencja wyroku czynności, lecz wyeliminowanie z obrotu prawnego określonych sentencją decyzji. W konsekwencji na właściwym organie ciążył obowiązek kontynuowania postępowania administracyjnego i załatwienia sprawy w zakresie w jakim zostało wszczęte postępowanie. Przy wyborze sposobu załatwienia sprawy, były natomiast organy ( jak i Sąd) związane zgodnie z art. 153 ustawy p.p.s.a ocena prawną i wskazaniami co do prawomocnego wyroku z dnia 17 stycznia 2005.

Stosownie do przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. warunkiem skuteczności wniesienia opartej na tym przepisie skargi na bezczynność organu po wyroku uchylającym akt ( lub stwierdzającym nieważność aktu), połączonej z żądaniem wymierzenia organowi grzywny jest uprzednie pisemne wezwanie organu do załatwienia sprawy, gdyż na tym w istocie polega "wykonanie" wyroku uchylającego poprzednie rozstrzygnięcia.

Skarżący wniesienie skargi na bezczynność Starosty z żądaniem wymierzenia grzywny poprzedził prawidłowo wezwaniem złożonym dnia 14 sierpnia 2008 r/ k. 14 akt/ do załatwienia sprawy. W wezwaniu tym określono wyrok ( którego kserokopie z uzasadnieniem załączono) oraz uchylone nim decyzje organów II i I instancji w sposób niewymagający dalszych informacji, co do oznaczenia organów, oznaczenia numerów decyzji i przedmiotu sprawy.

Składane kolejne pisemne wezwania albo wyraźnie artykułowały żądanie załatwienia sprawy po wydanym wyroku WSA ( k.29), albo podkreślały bezczynność organu po tym wyroku ( k. 39,54).

Lektura tych pism skarżącego i treści pism kierowanych do niego przez organ " o wskazanie znaku sprawy, do którego toczy się postępowanie administracyjne w Urzędzie Starosty" ( k. 16) czy "o sprecyzowanie przedmiotu postępowania, którego wszczęcia się domaga" ( k. 31) dowodzi, iż adresat pisemnych wezwań kierowanych przez skarżącego niedokładnie zapoznał się z ich treścią i z treścią załącznika w postaci kserokopii wyroku z uzasadnieniem.

Z treści pism skarżącego w sposób nie budzący żadnych wątpliwości wynikało, iż domaga się od Starosty, podjęcia dalszych czynności i załatwienia sprawy w której opisane sentencją wyroku decyzje zostały uchylone.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne / tj. Dz. U. z 2005r Nr 240, poz. 2027 z późn. zm/w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 1999 r., organem prowadzącym ewidencje gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikacje gruntów jest starosta. Przepis, art. 90 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną / Dz.U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm/ przewidywał, iż gminy, które przed wejściem w życie tej ustawy przejęły zadania z zakresu geodezji i kartografii, nadal realizują te zadania z zastrzeżeniem warunków, o którym mowa w art. 6a ust. 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne.

W świetle art. 6a ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne powierzenie przez starostę w drodze porozumienia wójtowi ( burmistrzowi, prezydentowi miasta) prowadzenia spraw należących do zadań i kompetencji starosty, w tym wydawania decyzji administracyjnych, a także kontynuowanie porozumień zawartych przed dniem 1 stycznia 1999 ( art. 90 powołanej ustawy z 13 października 1998 r) uzależnione było spełnieniem warunków nałożonych Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 grudnia 1999 r. w sprawie warunków organizacyjnych, kadrowych i technicznych, jakie powinny zostać spełnione przez gminy wnioskujące o przejęcie zadań i kompetencji starosty w zakresie geodezji i kartografii / Dz.U. z 2000 r Nr 1, poz. 4/

Skarżący twierdził, iż dnia 1 stycznia 2005 r. do Starosty powróciły kompetencje w zakresie geodezji i kartografii w odniesieniu do Gminy Miasta, przekazane Gminie wcześniejszym porozumieniem zawartym w 1995 r jeszcze z Kierownikiem Urzędu Rejonowego, na które powoływał się Burmistrz Miasta w uchylonej wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r. decyzji z [...] 2002r..

Tymczasem dołączonymi do pisma Starosty z dnia 7.09.2009 skierowanego do Sądu ( k. 81 akt sądowych) załącznikami m.in. w postaci " protokołu przejęcia zadań z zakresu geodezji i kartografii" z dnia 29 grudnia 2003r, Starosta wykazał, że od 30 grudnia 2003 r przejął prowadzenie zadań z zakresu geodezji i kartografii w obszarze Gminy Miasta.

Jednakże wskazanie tej okoliczności jak i podniesienie, iż wezwanie skarżącego o załatwienie sprawy otrzymał Starosta jeszcze przed doręczeniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2005r. sygn. II SA/Kr 1158/02, co nastąpiło dopiero w dniu 20 kwietnia 2009, po przekazaniu akt sprawy przez Burmistrza Miasta, wbrew intencji organu ani nie ekskulpuje Starosty od zarzutu bezczynności po wyroku Sądu uchylającym poprzednie decyzje, ani nie czyni wezwania o wykonanie wyroku wniesionym nieskutecznie.

Skoro od dnia 30 grudnia 2003r. Starosta zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stał się iż organem właściwym do załatwienia spraw z zakresu geodezji i kartografii z obszaru Gminy Miasta wobec wygaśnięcia poprzedniego porozumienia, to odpowiada także za tok spraw, w których po tej dacie winno być kontynuowane postępowanie zmierzające do zakończenia sprawy, czy to w następstwie uchylenia czy stwierdzenia nieważności decyzji wyrokiem Sądu administracyjnego, czy to w następstwie wyeliminowania po 29 grudnia 2003 r w trybie postępowań nadzwyczajnych decyzji z zakresu geodezji i kartografii wydanych przez Burmistrza Miasta przed dniem 29 grudnia 2003r.

Kwestia precyzji sformułowań zawartych w protokole przejęcia zadań z zakresu geodezji i kartografii z dnia 29 grudnia 2003 r. a w istocie przekazania zadań i spraw zgodnie z ustawowym zakresem kompetencji obciąża urząd Starosty zgodnie z art. 22 ust.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Akta sprawy administracyjnej po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, jak to wynika z akt sądowych, wraz z odpisem prawomocnego wyroku zostały doręczone Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego- tj. organowi, którego decyzja została zaskarżona, w dniu 23 czerwca 2005 r. ( k. 104 akt II SA/Kr 1158/02).

Okoliczność, iż następnie akta administracyjne zwrócono Burmistrzowi Miasta, który wydał w sprawie decyzję z dnia [...] 2002r jako organ I instancji ale od dnia 29 grudnia 2003 nie miał juz kompetencji do kontynuowania postępowania, nie ma doniosłości prawnej dla ustalenia, że od dnia doręczenia wezwania skarżącego ( 14 sierpnia 2008r. ) o załatwienie sprawy, organ właściwy tj. Starosta mógł - przy uważnej lekturze wezwania i załącznika – zorientować się, że wezwanie dotyczy zakończenia postępowania w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów, co do którego w dniu [...] 2002 Burmistrz Miasta wydał decyzje jako organ I instancji, uchyloną następnie wyrokiem WSA w Krakowie z 17 stycznia 2005 r.

Z akt sądowych niniejszego postępowania wynika ( k. 27), iż dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność w załatwieniu sprawy z wnioskiem o wymierzenie grzywny, Starosta dnia 3 kwietnia 2009 r. wystąpił do Burmistrza z zapytaniem czy dysponuje aktami administracyjnymi, w których Burmistrz wydał decyzję z [...] 2002r., jak również, iż 20 kwietnia 2009 r. Starosta otrzymał te akta wraz z odpisem prawomocnego wyroku, o czym Sąd i skarżący powzieli wiadomość dopiero z pisma Starosty z dnia 7 września 2009 ( k. 81 akt sądowych ), z którego zresztą nie wynika, by po 20 kwietnia 2009 r podjęto jakiekolwiek czynności w celu załatwienia sprawy.

Z tych przyczyn uznał Sąd, iż conajmniej od dnia 14 sierpnia 2008 r Starosta pozostawał w bezczynności w załatwieniu sprawy w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów, po uchyleniu poprzednich decyzji prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005r. ( sygn. II SA/Kr 1158/02). Oceny tej nie zmienia okoliczność, mogąca mieć conajwyżej znaczenie na płaszczyźnie odszkodowawczej, że w następstwie uchylenia decyzji, obecny stan ewidencji gruntów co do działek objętych postępowaniem nie uwzględnia zmian, które wprowadzić miały zaskarżoną decyzje. Podkreśla się w literaturze ( por. np. B. Dauter w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz, Wyd. II, Zakamycze 2006, str. 327 in., praca zbiorowa B. Dauter, B. Gruszczyński, A Kabat, M. Niezgódka-Medek), iż to stronie służy prawo wyboru czy w wypadku bezczynności organu po wyroku uchylającym poprzednie decyzje, zechce korzystać z ogólnej skargi na bezczynność w trybie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a po to by uzyskać potwierdzenie bezczynności organu, czy tez bezczynność organu po wyroku uchylającym ( stwierdzającym nieważność) decyzji, stanowi tylko przesłankę opartej na przepisie art.154 § 1 p.p.s.a. skargi, której przedmiotem jest żądanie wymierzenia organowi grzywny z powodu tej bezczynności.

W tej sytuacji skarga o wymierzenie Staroście grzywny wobec nie załatwienia – mimo wcześniejszego wezwania – sprawy, znajduje oparcie w przepisie 154 § 1 p.p.s.a.

Mając na uwadze, iż zgodnie z przepisem art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę o której mowa w § 1 wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim ( 2008), którego wysokość ogłosił Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w komunikacie z dnia 10 lutego 2009 w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2008r. ( Mon. Pol. Nr 9, poz. 112), uznał Sąd, iż w okolicznościach sprawy stosowna wysokość grzywny wymierzonej Staroście winna wynosić kwotę 2 tyś. złotych.

Przy ustaleniu wysokości wymierzonej grzywny miał Sąd na uwadze przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych / Dz.U. Nr 50, poz. 398 / a w szczególności przepisy § 1 pkt. 1 i 6 i § 6 oraz obciążający personalnie urząd obecnego Starosty, a trwający od co najmniej 14 sierpnia 2008 okres bezczynności po wydaniu wyroku uchylającego poprzednie decyzje, a także okoliczność, iż dopiero po wniesieniu skargi organ podjął w kwietniu 2009 r czynności by pozyskać akta postępowania administracyjnego, w którym sprawa oczekuje na załatwienie.

Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm./