Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3303/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Irena Kudiura (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2005 r. sprawy ze skargi H. D. "I. P." w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) września 2004 r. Nr (...) w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę -


UZASADNIENIE

W dniu (...) listopada 2000 r. dokonano zgłoszenia celnego – w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towarów sprowadzonych z K. zawartego w formularzu SAD nr (...) . Dołączono załączniki m.in. takie jak deklaracja wartości celnej, fakturę nr (...) wystawioną przez eksportera – H. S. Inc. z siedzibą w K..

Dyrektor Urzędu Celnego w W. przyjął ww. zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 64 § 1 i 2 Kodeksu celnego, co spowodowało z mocy prawa objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu i określenia kwoty wynikającej z długu celnego. Towar został następnie zwolniony dla wykorzystania go w celu określonym przez procedurę celną, którą został objęty.

Postanowieniem z dnia (...) maja 2003r. Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie taryfikacji towaru ujętego w ww. zgłoszeniu celnym.

Decyzją z dnia (...) czerwca 2003 r. nr (...) , Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej kodu PCN dla poz. 1 i 2 SAD, ilości pozycji oraz kwoty długu celnego i orzekając w tym zakresie, w związku ze zmianą taryfikacji towaru, określił nową kwotę długu celnego. Dodatkowo organ celny I instancji ww. decyzją wezwał stronę do uregulowania długu celnego wraz z odsetkami wyrównawczymi.

Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej w W. zaskarżoną decyzją z (...) września 2004r. Nr (...) uchylił decyzję w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umorzył postępowanie, w pozostałej części utrzymał decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. w mocy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. wskazał, iż w trakcie kontroli zgłoszenia celnego ustalono, że importer dla urządzeń w poz. 1 i 2 zgłoszenia celnego zadeklarował nieprawidłowy kod PCN. W zaskarżonej decyzji towar wskazany ww. pozycjach zaklasyfikowany został do kodu 8531 10 30 0. Organ wskazał, iż taryfa celna nie różnicuje towaru w zależności od przydatności, celów wykorzystania itp., natomiast dla celów prawnych przeprowadza się klasyfikację w oparciu o zakres przedmiotowy towaru (pozycja). Zasady klasyfikacji wyrobów kompletnych, jak również wyrobów niekompletnych oraz wyrobów znajdujących się w stanie zmontowanym lub rozmontowanym określa reguła 2 (a). Z przeprowadzonego postępowania celnego wynikało, iż rodzaj i ilość zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu towarów wskazywała, że przedmiotem importu w rozumieniu Taryfy celnej, były wyroby w stanie nie zmontowanym posiadające zasadnicze cechy urządzeń alarmowych, będących układem złożonym z poszczególnych elementów (m.in. takich jak: centrale alarmowe, czujki, klawiatury) przeznaczonych do pełnienia funkcji właściwej dla urządzeń z pozycji 8531 Taryfy celnej. Pozycja 8531 zgodnie z brzmieniem obejmuje "Elektryczne urządzenia do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (np. dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe, przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe) inne niż z pozycji 8512 lub 8530". Zgodnie z "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej" urządzenia przeciwwłamaniowe, przeciwpożarowe lub podobne urządzenia alarmowe to urządzenia, które składają się z podzespołu wykrywającego i sygnalizacyjnego (brzęczyk, wskaźnik wizualny, itp.), włączającego się automatycznie podczas działania zespołu wykrywającego. Mogą być uruchamiane różnymi metodami np. 1. za pomocą styków elektrycznych uruchamianych po stąpnięciu na pewną część podłogi, otwarciu drzwi, zerwaniu lub dotknięciu cienkich przewodów, 2. na zasadzie zmiany pojemności, 3. urządzenia fotoelektrycznego. W importowanych systemach alarmowych podzespół wykrywający stanowiły czujki, które wykrywają i przekształcają zjawiska fizyczne na sygnał elektryczny przekazywany do urządzeń sterujących systemem alarmowym lub urządzeń otwierających albo zamykających. Natomiast sygnalizatory wskazujące stany alarmowe za pomocą wskaźników wizualnych: LED i LCD albo brzęczyków stanowią centrale alarmowe, których zadaniem jest przekazywanie sygnału z czujników alarmowych. W skład central alarmowych wchodzą m.in. płyta główna, moduł linii i moduł wyjść programowalnych oraz klawiatura, która służy do uzbrajania i rozbrajania oraz wyzwalania alarmu. Zatem, już jedna czujka i centralka alarmowa lub jej płyta główna stanowią wyrób posiadający zasadniczy charakter urządzenia alarmowego z aktywną jedną linią.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W., zarzucając naruszenie:

1. przepisu art. 120 Ordynacji podatkowej w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej poprzez pominięcie wyjaśnień do reguły interpretacyjnej 2 (a),

2. art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej

Rozwijając w motywach skargi zarzuty skarżący wskazał, iż importował części w ilościach przypadkowych, natomiast Dyrektor Izby Celnej w W. potraktował wszystkie części jako kompletne urządzenia alarmowe, bez zbadania czy poszczególne elementy nie występują w nadmiarze.

Dodatkowo skarżący podkreślił, iż działał w niniejszej sprawie opierając się na zasadzie zaufania do państwa prawa, ponieważ w zgłoszeniu celnym dokonał klasyfikacji towaru zgodnie z pismem Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 lutego 1993r.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie.

Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Rozważając w tym kontekście zarzuty skargi stwierdzić należy, że jest ona bezzasadna.

W myśl art. 85 § 1 Kodeksu celnego, należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag.

Zasady klasyfikacji maszyn złożonych określa uwaga nr 3 i nr 4 do sekcji XVI Taryfy celnej. Zgodnie z uwagą 4 do tejże sekcji "Jeżeli maszyna, włącznie z układem złożonym z kilku maszyn, składa się z poszczególnych elementów - oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami - przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, -całość należy zaliczyć do pozycji odpowiedniej dla tej funkcji".

Zasady klasyfikacji wyrobów kompletnych, jak również wyrobów niekompletnych oraz wyrobów znajdujących się w stanie zmontowanym lub rozmontowanym określa reguła 2 (a), która stanowi, iż wszelkie informacje o artykule zawarte w treści pozycji dotyczą artykułu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że ma on zasadniczy charakter artykułu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także artykułu kompletnego lub gotowego (oraz artykułu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym.

Oznacza to, że aby uznać sprowadzone części za wyrób kompletny w stanie rozmontowanym i wymierzyć cło jak za wyrób gotowy, należy wykazać, że istnieje możliwość zmontowania z tych części wyrobu posiadającego zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego.

W przedmiotowej sprawie skarżący sprowadził m.in. czujniki podczerwieni pasywnej (...) - 3350 szt., czujki stłuczenia - 200 szt., centrale alarmowe – 386 szt., klawiatury – 606 szt., moduły rozszerzenia 88 szt., soczewki (...) – 25 szt.

Mając powyższe na względzie oraz zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy w szczególności instrukcje obsługi należy stwierdzić, iż organy celne prawidłowo uznały, że rodzaj i ilość zgłoszonych do procedury towarów jednoznacznie wskazuje, że przedmiotem importu w rozumieniu Taryfy celnej, były wyroby w stanie nie zmontowanym posiadające zasadnicze cechy urządzeń gotowych tj. urządzeń alarmowych. Potwierdzeniem powyższego jest instrukcja obsługi czujki PIR (karta 121 akt wspólnych) z której wynika, iż cyt. "czujki należy traktować jako części, a nie jako urządzenia samodzielne; nie są one w stanie działać bez połączenia z urządzeniem centralnym, które zarządza ich pracą i do którego wysyłany jest sygnał, obrobiony wcześniej przez układ logiczny czujki". Z opisu tego wynika zatem bez wątpienia, że sprowadzenie central alarmowych, czy też płyt głównych, obok czujników (...) , z założenia dotyczy sprowadzenia wyrobów w stanie nie zmontowanym, posiadających cechy urządzeń gotowych. Dodatkowym potwierdzeniem faktu sprowadzenia takich właśnie wyrobów jest możliwość zmontowania urządzenia alarmowego już z jednej czujki i centrali alarmowej lub jej płyty głównej, wówczas urządzenie to posiada jedną aktywną linię. Zgodnie z instrukcjami obsługi, każda centralka posiada maksymalnie od 6 do 48 linii (karty 132, 136, 137, 140 akt wspólnych). Z prostego przeliczenia zaprezentowanego przez Dyrektora Izby Celnej w W. w odpowiedzi na skargę, które niewątpliwie legło u podstaw wydanych decyzji, na co wskazuje powoływanie się na dokumenty dotyczące przedmiotowego towaru - a podzielonego przez sąd - wynika, iż urządzenia te mogły obsługiwać do maksymalnie 5905 linii (w odpowiedzi na skargę organ II instancji błędnie wskazał ilość 5908 linii) i tym samym do 5905 urządzeń wykrywających (jedna czujka na jedną linię). W przedmiotowej sprawie skarżący sprowadził 3575 urządzeń wykrywających ( a nie 3574 jak wskazano w odpowiedzi na skargę). W związku z powyższym bezzasadne są zarzuty skarżącego dotyczące występowania w przedmiotowej sprawie urządzeń w nadmiarze.

Nietrafne są zarzuty skargi naruszenia powinności wyczerpującego zebrania dowodów i dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz zasad prawdy obiektywnej. Decyzje w niniejszej sprawie wydane, bowiem zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów celnych. Wskazać przy tym należy, że skarżący – wbrew swoim twierdzeniom prezentowanym w toku postępowania – poza sprzedażą części zajmował się także instalacją gotowych systemów alarmowych oraz doradztwem w tym zakresie. Dowodem na tę działalność skarżącego, jest powołane przez organy celne zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej (karta 8 akt administracyjnych) oraz np. oferta na dostawę urządzeń P.S.S. z dnia (...) września 2001r. dotyczącej kompletnych urządzeń alarmowych (karty 64 i następne akt wspólnych). Należy z tego faktu wyprowadzić wniosek, że instalacja systemów alarmowych wiązała się ze sprzedażą takich systemów przez skarżącego. To zaś, że to kupujący decydował ostatecznie o tym w jaki sposób alarm ma być zamontowany (z wykorzystaniem ilu linii), nie stanowi o tym, że z założenia można przyjąć o występowaniu części "w nadmiarze", co narzucałoby konieczność odrębnej ich klasyfikacji. Obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ celny całokształtu materiału dowodowego oznacza, że organ ten nie jest związany w jego gromadzeniu wnioskami strony, lecz sam określa granice postępowania wyjaśniającego, kierując się własnym rozeznaniem i przekonaniem, co do konieczności udowodnienia mających znaczenie dla sprawy faktów. Organ ma pełną swobodę w kształtowaniu zakresu postępowania wyjaśniającego, mając jednak na względzie, że zebrany materiał ma doprowadzić do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy. Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Celnej w W. prawidłowo dokonał ustaleń faktycznych w sprawie.

Chybiony jest zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście pisma Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 lutego 1993r. Należy podkreślić, iż wskazane pismo nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji. Organ celny II instancji prawidłowo wskazał, iż opinia ta, nie może być traktowana jako normatywna wykładnia taryfikacyjna. Wykładnią taką jest Taryfa celna i "Wyjaśnienia do Taryfy celnej". Ponadto jak słusznie stwierdził organ celny w zaskarżonej decyzji, od 1998r. wydawana jest wiążąca informacja taryfowa -WIT, która wiąże organy celne oraz osobę, której udzielono takiej informacji. Przedmiotowe pismo nie było kierowane do skarżącego i trudno jest mówić, iż skarżący działał w niniejszej sprawie opierając się na zasadzie zaufania do państwa prawa.

W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, gdyż zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, że mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Nie doszło do naruszenia zasady zaufania obywateli do organów Państwa. Wydając rozstrzygnięcie, organy celne działały na podstawie przepisów prawa, prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów celnych i podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. W ocenie Sądu wnioski organu odwoławczego wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów, a więc nie stanowią naruszenia prawa.

Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.