Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 958/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz uiszczenia opłat za używanie lokalu, opłat pośrednich i zapłaty odszkodowania postanawia - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych -


UZASADNIENIE

Wnioskodawca zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej

w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz uiszczenia opłat za używanie lokalu, opłat pośrednich i zapłaty odszkodowania. Na stronie skarżącej w tej sprawie spoczywa obowiązek uiszczania kosztów sądowych (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)). Wysokość wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. Strona ma obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny.

W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną oraz dwiema studiującymi córkami. Oświadczył, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Żona również jest osobą bezrobotną, otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 601,10 zł netto miesięcznie. Do formularza wniosku skarżący załączył zaświadczenia stwierdzające powyższe. Wnioskodawca wskazał, że córki będą otrzymywały stypendium socjalne, jednakże jego kwota nie jest w chwili obecnej, tj. na początku roku akademickiego, znana. Z wniosku wynika, że skarżący, jak również pozostałe osoby znajdujące się we wspólnym gospodarstwie, nie posiadają żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.

Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa

do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że aktualnie sytuacja materialna wnioskodawcy jest niezwykle trudna. Rodzina utrzymuje się w chwili obecnej z zasiłku dla osób bezrobotnych w wysokości 601,10 zł. Uwzględniając informację,

że córki wnioskodawcy uzyskiwać będą w roku akademickim stypendium socjalne, stwierdzić należy, że sytuacja materialna rodziny nie ulegnie z tego tytułu znaczącej poprawie. Sam rodzaj stypendium, niezależnie od jego wysokości, wskazuje,

że rodzina znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Przedstawione przez wnioskodawcę informacje pozwalają uznać, nawet bez uwzględnienia stałych miesięcznych wydatków, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.