Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1030/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 , art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w N. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu skargę oddala.


UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2010 r. Prokurator Rejonowy w Nowym Sączu złożył do Starosty Nowosądeckiego sprzeciw od ostatecznej decyzji Starosty Nowosądeckiego z dnia 15 lutego 2007 r., nr 187/2007, znak: GB.II.7351-5/59/06 w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " w Piwnicznej-Zdroju wnosząc o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i uchylenie powyższej decyzji.

Prokurator podniósł, że z opinii Państwowego Instytutu Geologicznego Oddział Karpacki z października 2007 r. wynika, że inwestycja objęta decyzją Starosty Nowosądeckiego z dnia 15 lutego 2007 r., nr 187/2007, znak: GB.II.7351-5/59/06 znajduje się na terenie aktywnego osuwiska i rejon ten wymaga szczegółowych badań geologiczno-inżynierskich, a dokumentacja w tym zakresie brana pod uwagę przy wydawaniu przedmiotowego pozwolenia na budowę jest niewystarczająca. Również z opinii z listopada 2007 r. wykonanej przez dr inż. L.R. dr inż. J.H. , prof. dr hab. inż. J.M. i dr inż. M.C. - pracowników Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie wynika, że przedmiotowa inwestycja zagraża wodom mineralnym "Piwniczanka", będzie skutkować aktywizacją ruchów masowych ziemi, a dokumentacja sporządzona przez biegłego mgra inż. geologa – P.P. , która stanowiła dokumentację sprawy zakończonej decyzją Starosty Nowosądeckiego z dnia 15 lutego 2007 r., nr 187/2007, znak: GB.II.7351-5/59/06, o jakiej mowa w art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego z 1974 r., tj. dołączone do projektu budowlanego wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych, z których wynika, że osuwisko jest nieczynne - była dokumentacją sporządzoną pobieżnie i bez szczegółowych badań.

W ocenie Prokuratora wyszły zatem na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne wskazujące, że na terenie przeznaczonym pod budowę Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " w Piwnicznej-Zdroju znajduje się czynne osuwisko.

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2010 r. Starosta Nowosądecki wznowił z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 147, art. 149 § 1 i art. 186 k.p.a. postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Nowosądeckiego z dnia 15 lutego 2007 r., nr 187/2007, znak: GB.II.7351-5/59/06 w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " w Piwnicznej-Zdroju.

Postanowieniem z dnia 24 września 2010 r. Starosta Nowosądecki odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia [....] z siedzibą w B. do udziału we wznowionym postępowaniu. Postanowieniem to zostało uchylone postanowieniem Wojewody Małopolskiego z dnia 15 listopada 2010 r., a sprawa dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu przekazana organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 r. Starosta Nowosądecki ponownie odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia [....] z siedzibą w B. do udziału we wznowionym postępowaniu. Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie Starosty Nowosądeckiego z dnia 25 listopada 2010 r. Zarównie postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 28 stycznia 2011 r., jak i poprzedzające je postanowienie Starosty Nowosądeckiego z dnia 25 listopada 2010 r. zostały uchylone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 czerwca 2011 r., II SA/Kr 524/11.

Starosta Nowosądecki decyzją z dnia 25 lutego 2011 r., znak: GB.II.7351-5/52/10 działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia swojej decyzji nr 187/2007 z dnia 15 lutego 2007 r., znak: GB.II.7351-5/59/06 w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " w Piwnicznej-Zdroju stwierdzając brak podstaw do uchylenia tej decyzji w świetle art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Odwołanie od powyższej decyzji Starosty Nowosądeckiego z dnia 25 lutego 2011 r., znak: GB.II.7351-5/52/10 złożył Prokurator Prokuratury Rejonowej w Nowym Sączu wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz ostatecznej decyzji Starosty Limanowskiego nr 187/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. znak: GB.II.7351-5/59/06 w sprawie pozwolenia na budowę opisanej wyżej inwestycji.

Odwołanie złożyło również Stowarzyszenie [....] z siedzibą w B. Postępowanie odwoławcze zainicjowane tym odwołaniem zostało umorzone decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 26 kwietnia 2011 r., znak: WI.VII.MJ.7840-11-12-11.

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 20 kwietnia 2011 r., znak: WI.VII.MJ.7840-11-12-11 działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 23 grudnia 2010 r., nr 243, poz. 1623), po rozpatrzeniu odwołania Prokuratora Prokuratury Rejonowego w Nowym Sączu od decyzji Starosty Nowosądeckiego z dnia 25 lutego 2011 r. znak: GB.II.7351-5/52/10 odmawiającej uchylenia decyzji Starosty Nowosądeckiego nr 187/2007 z dnia 15 lutego 2007 r., znak: GB.II.7351-5/59/06 w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi: [....] S.J. C.H. i M.D. w Nowym Sączu pozwolenia na budowę Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " w Piwnicznej - Zdroju, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ podał, że zaskarżona decyzja Starosty Nowosądeckiego z dnia 25 lutego 2011 r., znak: GB.II.7351-5/52/10 podjęta została w wyniku sprzeciwu Prokuratora Rejonowego w Nowym Sączu. Sprzeciw zawierał żądanie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Nowosądeckiego o pozwoleniu na budowę wyżej wymienionej inwestycji. Żądając wznowienia postępowania Prokurator powołał się na art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przedstawione w opiniach niezależnych ekspertów z Państwowego Instytutu Geologicznego Oddziału Karpackiego w Krakowie oraz Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie wskazujące, że budowa Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " jest planowana na terenie największego w rejonie Piwnicznej osuwiska, które wykazuje w niektórych strefach na współczesną aktywność. W sprzeciwie zaznaczył ponadto, że zgodnie z opiniami ekspertów planowana inwestycja zagraża wodom mineralnym "Piwniczanka" oraz będzie skutkować aktywizacją ruchów masowych ziemi.

Organ podniósł, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która stwarza możliwość prawną ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym zapadła było dotknięte wadliwością wyczerpująco wyliczoną w art. 145 k.p.a.

Wskazano, że ostateczna decyzja Starosty Nowosądeckiego o pozwoleniu na budowę wyżej wymienionej inwestycji wydana została w oparciu o dokumentację geotechniczną, sporządzoną przez mgr inż. P.P. , z której wynikało, że część zbocza góry [....] znajduje się w obrębie nieczynnego strukturalnie osuwiska i po zastosowaniu się do określonych zaleceń, planowana inwestycja może być realizowana. Ponieważ opinie powołane przez Prokuratora, w których wykazany został inny stan faktyczny mogły stanowić nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2010 r., znak: GB.II.7351-5/52/10 Starosta (działając z urzędu) wznowił postępowanie zakończone powołaną wyżej decyzją o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. W ramach wznowienia organ I instancji zobowiązany był ustalić, czy w przedmiotowej sprawie istotnie zaszły nowe okoliczności mające znaczenie przy wydaniu przywołanej wyżej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Po wznowieniu postępowania inwestor został wezwany do przedłożenia wszelkich dokumentów dotyczących oceny warunków gruntowo-wodnych panujących w rejonie przedmiotowej inwestycji, mogących przyczynić się do wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy opiniami geologicznymi ekspertów z Państwowego Instytutu Geologicznego oraz Akademii Górniczo-Hutniczej przedłożonymi organowi I instancji już po wydaniu pozwolenia na budowę, a dokumentacją geotechniczną będącą podstawą wydanego pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi inwestor przedłożył opracowanie dr J.F. Rzeczoznawcy Ministerstwa Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w dziedzinie ochrony środowiska, w zakresie geologii pt: "Ocena warunków geologicznych i hydrogeologicznych w rejonie projektowanej stacji narciarskiej [....] w aspekcie możliwych zagrożeń dla wód leczniczych butelkowanych przez rozlewnię "Piwniczanka" w Piwnicznej Zdroju", z którego wynika, że realizacja przedmiotowej inwestycji nie spowoduje zagrożenia osuwania się mas ziemnych oraz nie wpłynie na strukturę wód mineralnych uzdrowiska.

Następnie pismem z dnia 23 września 2010 r. inwestor poinformował, że wstrzymano wszelkie prace związane z udzielonym pozwoleniem na budowę oraz że jest w trakcie wykonywania szczegółowych badań hydrogeologicznych i geologicznych.

Do kolejnego pisma nadesłanego do Starosty dnia 7 lutego 2011 r. inwestor załączył dokumentację geologiczno-inżynierską dla potrzeb ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia projektowanej stacji narciarskiej "[....] " w Piwnicznej-Zdróju opracowaną przez [....] P.P. ; zawiadomienie Starosty Nowosądeckiego z dnia 3 lutego 2011 r. znak: ORL.IV.7531-1/10/10 o przyjęciu bez zastrzeżeń w/w dokumentacji; stanowisko Państwowej Inspekcji Sanitarnej w Nowym Sączu z dnia 15 grudnia 2010 r. znak: PSE-NNZ-420-359/10; oświadczenie Pracowni Projektowej "[....] " J.G. , oświadczenie Pracowni Projektowej Z.S. oraz zaświadczenie o przynależności Pana M.G. do Małopolskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa nr MAP/IE/1557/01.

Wojewoda podniósł, że dokumentacja geologiczno-inżynierska przedłożona na etapie wznowionego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę jest wynikiem przeprowadzonych badań geologicznych. Wykonana została zgodnie z "Projektem prac geologicznych" zatwierdzonym przez Starostę decyzją z dnia 17 sierpnia 2010 r. znak: ORL.IV.7522-1/5/07. Sporządzono ją w celu przeprowadzenia rozpoznania i oceny warunków geologiczno-inżynierskich dla potrzeb projektu budowy ośrodka narciarskiego oraz określenia warunków gruntowo-wodnych, fizycznych i mechanicznych cech gruntów i wody gruntowej, a w szczególności zasięgu i głębokości istniejącego tam osuwiska. Dokumentację wykonano w oparciu o rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 3 października 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie i zgodnie z zawiadomieniem Starosty Nowosądeckiego z dnia 3 lutego 2011 r. znak: ORL.IV.7531-2/10/10 przyjęto ją bez zastrzeżeń.

Zdaniem Wojewody podkreślenia wymaga fakt, że w sytuacji, gdy dokumentacja geologiczno-inżynierska przyjęta została bez zastrzeżeń w ramach odrębnego postępowania przeprowadzonego w oparciu o przepisy ustawy prawo geologiczne i górnicze, brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do tego, by organ orzekający w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę mógł kwestionować treść tej dokumentacji i uwzględniać zarzuty stron, które jej dotyczą. Co istotne treść dokumentacji geologiczno-inżynierskiej jest wiążąca dla organu administracji architektoniczno-budowlanej orzekającego w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Organ wskazał, że z wniosków zawartych w dokumentacji wynika, że wprawdzie dolna i środkowa część zbocza góry [....] , gdzie planowana jest budowa stacji narciarskiej znajduje się w obrębie nieaktywnego, głębokiego osuwiska, to jednak na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że projektowana inwestycja po wykonaniu zaleceń zawartych w dokumentacji nie spowoduje pogorszenia stateczności zbocza i nie spowoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia ludzi.

Wojewoda wyjaśnił, że z powodu występujących nieznacznych rozbieżności między zaleceniami zawartymi w dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, a w dokumentacji geotechnicznej stanowiącej podstawę do sporządzenia projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji, zalecenia te zostały skonsultowane z autorami projektu budowlanego. Projektanci po zapoznaniu się z obecnie opracowaną dokumentacją oświadczyli, że wykonany przez nich projekt budowlany nie wymaga żadnych korekt. Autor dokumentacji geologiczno-inżynierskiej stwierdził również, że korzystając z wyników badań geologiczno-inżynierskich, danych archiwalnych dotyczących budowy geologicznej oraz przeprowadzonych badań znacznikowych nie przewiduje się, cyt: "... wpływu projektowanej inwestycji na jakość wód leczniczych oraz zmian w warunkach ich zasilania. ... Szczegółowa charakterystyka warunków hydrogeologicznych z uwzględnieniem ewentualnego wpływu inwestycji na jakość wód mineralnych zostanie przedstawiona w dokumentacji hydrogeologicznej, będącej w trakcie opracowania".

Organ odwoławczy wskazał, że w ocenie organu I instancji dokumentacja hydrogeologiczna będąca w trakcie opracowywania nie może mieć wpływu na ocenę tego, czy w sprawie zaszły nowe okoliczności, ponieważ nie jest to okoliczność, która była oceniana w postępowaniu związanym z udzielonym pozwoleniem na budowę. Przepisy art. 34 ustawy Prawo budowlane i aktów wykonawczych do tej ustawy oraz ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " w Piwnicznej Zdroju, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta i Gminy Piwniczna Zdrój z dnia 28.04.2005 r. nr XXX/249/2005 (publikacja: Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z dnia 14.06.2005 r., nr 321, poz. 2416), które są wiążące dla organu udzielającego pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, nie nakładają obowiązku sporządzenia takiej dokumentacji przed uzyskaniem pozwolenia na budowę tej inwestycji.

Organ odwoławczy podzielił wyżej przytoczone stanowisko organu I instancji. Z przeprowadzonej analizy przepisów ustawy Prawo budowlane oraz planu zagospodarowania przestrzennego Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] w Piwnicznej Zdroju, sporządzonego dla przedmiotowej inwestycji, nie wynika obowiązek przeprowadzenia oceny wpływu projektowanej inwestycji na złoża wód mineralnych, zatem nie było podstaw do przeprowadzenia takiej oceny przed udzieleniem pozwoleniem na budowę tej inwestycji. W świetle powyższego nie można zgodzić się z opinią Prokuratora, iż obowiązkowe było pozyskanie dokumentacji hydrogeologicznej i dokonanie jej oceny łącznie z dokumentacją geologiczno-inżynierską. Fakt, że dokumentacja taka jest w trakcie opracowania, nie ma wpływu na ocenę materiału dowodowego gromadzonego w przedmiotowej sprawie, który zdaniem organu odwoławczego jest kompletny. Dodać należy, że w ocenie organu odwoławczego projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami przywołanego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Po przeprowadzeniu analizy dowodów zgromadzonych po wznowieniu postępowania, takich jak: opinia ekspertów Państwowego Instytutu Geologicznego Oddział w Krakowie; opinia ekspertów z Akademii Gór-niczo-Hutniczej w Krakowie oraz ocena warunków geologicznych i hydrogeologicznych w rejonie projektowanej stacji narciarskiej "[....] " sporządzona przez dr J.F. Rzeczoznawcę Ministerstwa Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa – Wojewoda stwierdził, że nie stanowią one dowodów, które w świetle przepisu art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane podlegają sprawdzeniu przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę oraz nie stanowią elementów projektu budowlanego wymaganych przepisem art. 34 tej ustawy. Zatem wnioski wynikające z tych opracowań nie stanowią wiążących ustaleń dla organu orzekającego w przedmiocie pozwolenia na budowę. Natomiast zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 4 tej ustawy, projekt budowlany obowiązkowo powinien zawierać - w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Zatem dowodem, który stanowi podstawę ustaleń dokonanych przez organy obu instancji jest dokumentacja geologiczno-inżynierska (omówiona wyżej) dostarczona po wznowieniu postępowania. Obowiązek sporządzenia takiej dokumentacji dla przedmiotowej inwestycji zaliczonej przez jej autora do trzeciej kategorii geotechnicznej wynika wprost z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. nr 126, póz. 839), zgodnie z którym, cyt: "Dla obiektów budowlanych wymagających wykonania robót geologicznych, zaliczonych do trzeciej kategorii geotechnicznej oraz w złożonych warunkach gruntowych do drugiej kategorii poza dokumentacją geotechniczną należy wykonać dokumentację geologiczno-inżynierską opracowaną zgodnie z odrębnymi przepisami".

Odnosząc się do treści odwołania, w którym Prokurator Rejonowy w Nowym Sączu dokonuje oceny zgodności projektu budowlanego z zaleceniami dokumentacji geologiczno-inżynieryjnej wyjaśniono, że autorzy projektu po zapoznaniu się z dokumentacją oświadczyli pisemnie, że wykonany przez nich projekt budowlany nie wymaga korekty. Dodano, że zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane, za przyjęte rozwiązania projektowe odpowiedzialność ponosi projektant, w związku z czym może zdecydować o zmianie zastosowanych rozwiązań, natomiast uprawnienia organu w tym zakresie są ograniczone i wynikają z przepisu art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Prokurator Rejonowy zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. twierdząc, że powinna ona zawierać oznaczenie stron, które wcześniej ustala organ. W jego ocenie wydanie decyzji kończącej wznowione postępowanie przed rozpatrzeniem skargi Stowarzyszenia [....] skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a wniesionej na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 28 stycznia 2011 r., znak: WI.VII.MJ.7119-4-58-10 utrzymujące w mocy postanowienie Starosty Nowosądeckiego o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu - stanowi naruszenie przywołanego przepisu. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że istotnie wydanie decyzji kończącej wznowione postępowanie nastąpiło przed wyczerpaniem przez Stowarzyszenie środków zaskarżenia postanowienia o odmowie dopuszczenia go do udziału w postępowaniu w tej sprawie i to bez jego przyczynienia się do takiego toku postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewoda stwierdził, że uprawnienie Stowarzyszenia do dopuszczenia go do udziału w postępowaniu na prawach strony nie wygasa wskutek wydania decyzji kończącej to postępowanie nawet wówczas, gdy nabywa ona cechę ostateczności. Wniosek ten nadal podlega merytorycznemu rozpatrzeniu (w niniejszym przypadku sposób rozpatrzenia wniosku oceniany jest przez sąd administracyjny), a w razie pozytywnego jego załatwiania decyzja ta traci powyższą cechę i podlega doręczeniu tej organizacji stosownie do art. 109 § 1 k.p.a. (wyrok NSA w Warszawie z dn. 12.06.2007 r. sygn. akt: II GSK 20/07). Dodano, że zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia.

W ocenie organu odwoławczego zarzuty postawione w odwołaniu nie znajdują uzasadnienia w aktach sprawy. Materiał dowodowy oceniany w ramach wznowionego postępowania dotyczącego udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, w tym dokumentacja geologiczno-inżynierska wykonana przez [....] P.P. w grudniu 2010 r., sporządzona dla potrzeb ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia projektowanej stacji narciarskiej "[....] " w Piwnicznej Zdroju, nie potwierdza zagrożeń sygnalizowanych w sprzeciwie Prokuratora - a jak zaznaczono powyżej, dokumentacja geologiczno-inżynierska jest wiążąca dla organów administracji architektoniczno-budowlanej przy orzekaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Zatem stwierdzono, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka do wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a decyzja Starosty Nowosądeckiego z dnia 25 lutego 2011 r. wydana na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. stanowi właściwe rozstrzygnięcie w sprawie.

Niezależnie od przedstawionych wyżej okoliczności stanowiących przedmiot wznowionego postępowania nadmieniono, że na wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Nowym Sączu Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie, działając na podstawie art. 84b ustawy Prawo budowlane przeprowadził kontrolę działalności Starosty Nowosądeckiego w sprawie znak: GB.II.7351-5/59/06 dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " w Piwnicznej Zdrój pod kątem ewentualnego wznowienia postępowania. W protokole z kontroli z dnia 27 lipca 2010 r. znak: WIK.540-3-10 zamieszczono wnioski, z których wynika, że w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji Starosta Nowosądecki nie dość starannie dokonał sprawdzenia w zakresie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Organ kontrolujący stwierdził, iż w projekcie budowlanym brak jest: 1) uzgodnienia dla dolnej stacji wyciągu krzesełkowego (teren UT-3) z organem inspekcji sanitarnej, 2) aktualnego na dzień sprawdzenia projektu zaświadczenia o przynależności do izby samorządu zawodowego sprawdzającego projekt przyłącza NN z układem pomiarowym dla wyciągu krzesełkowego, 3) dokumentacji geologiczno-inżynierskiej.

Wyjaśniono, że wszystkie wymienione wyżej dokumenty zostały przedłożone Staroście Nowosądeckiemu po wznowieniu postępowania w niniejszej sprawie.

Skargę na powyższą decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 20 kwietnia 2011 r., znak: WI.VII.MJ.7840-11-12-11 złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Prokurator Prokuratury Rejonowej w Nowym Sączu kwestionując ją w całości i wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpatrzenia.

Zaskarżonej decyzji Prokurator zarzucił:

- naruszenie przepisu prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 107 ust. 3 k.p.a. polegającego na braku wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji wszystkich istotnych zarzutów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu z dnia 15 marca 2011 r. od decyzji organu I instancji, braku wskazania przyczyn , z powodu których organ odmówił wiarygodności dowodom w postaci: opinii niezależnych ekspertów z Państwowego Instytutu Geologicznego Oddział Karpacki w Krakowie oraz Akademii Górniczo- Hutniczej w Krakowie,

- naruszenie przepisu prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 § 1 k.p.a. i art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ odwoławczy rozpatrzenia całości materiału dowodowego zebranego w sprawie, w tym projektu budowlanego dla inwestycji: budowy Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " w Piwnicznej-Zdroju, w tym dokumentacji geologiczno- inżynierskiej będącej częścią składową tego projektu i uznaniu przez organ odwoławczy, że dokumentacja geologiczno-inżynierska nie może być w tym przypadku kwestionowana przez organ architektoniczno-budowlany albowiem dokumentacja została uzyskana w odrębnym postępowaniu; organ odwoławczy również nie ma uprawnień do zbadania tej dokumentacji, pomimo, iż organy te w dążeniu do ustalenia prawdy obiektywnej w sprawie mają obowiązek badania treści projektu budowlanego i wyjaśnienia zastrzeżeń zgłoszonych do projektu.

W uzasadnieniu skargi rozwinięto przedstawione powyżej zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wraz z jego argumentacją.

W piśmie procesowym z dnia 7 października 2011 r. wniesionym przez uczestnika postępowania. [....] C.C. , M.D. Sp.j. w N. wniesiono o oddalenie skargi.

Uczestnik podniósł, że wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją w istotny sposób ingerującą w podstawową zasadę tego postępowania wynikającą z art. 16 § 1 k.p.a., jaką jest trwałość w obrocie ostatecznych decyzji administracyjnych korzystających z ustawowego domniemania legalności. Skoro zasadą jest, iż decyzja ostateczna wywołuje pełne skutki prawne, wznowienie postępowania może nastąpić jedynie w razie nie budzącego wątpliwości wystąpienia jednej z enumeratywnie wskazanych przesłanek określonych w art. 145 § 1 k.p.a. lub innych przepisach rangi ustawowej (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia 17 maja 2000 r., I SA/Lu 9/2000, LexPolonica nr 380267).

Zaakcentowano, że z punktu widzenia możliwości wznowienia postępowania relewantnym prawnie pozostaje istnienie okoliczności faktycznych i dowodów nieznanych organowi administracji, ale jedynie w dacie wydawania kwestionowanej decyzji. Orzecznictwo sądowe wskazuje jednoznacznie, że "za nowe okoliczności i dowody nie można uznać wydanych w późniejszym czasie opinii biegłych lub aneksów do tych opinii" (wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2001 r., I SA 1788/99, Lex nr 75514), a z tego rodzaju sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Zwrócono uwagę na fakt, iż przywołane przez stronę skarżącą dwie opinie prawne stanowią w istocie opinie prywatne będąc jedynie wyrazem twierdzeń strony skarżącej i nie można przydać im waloru dokumentacji geologiczno-górniczej przygotowanej i przyjętej w ramach określonego trybu regulowanego ustawą Prawo geologiczne i górnicze. Rzeczone opinie przywołane przez Prokuratora nie mogą zatem stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Nie mamy zatem do czynienia z nowymi okoliczności faktycznymi istniejącymi w dacie wy dania decyzji o zatwierdzeniu projektu i pozwoleniu na budowę i nieznanymi organowi, ale jedynie z odmienną oceną znanych organowi okoliczności, tj. warunków geologiczno - inżynierskich i geotechnicznych posadowienia zamierzenia inwestycyjnego. Konsekwentnie zatem nie stanowi nowej okoliczności faktycznej i nowego dowodu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. odmienna ocena warunków geologiczno - inżynierskich niż wskazana w opinii załączonej do projektu budowlanego.

Podniesiono, iż orzecznictwo sądowe potwierdza, że "organ wydający pozwolenie na budowę nie posiada uprawnienia do dokonania oceny wartości technicznej rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym, bowiem za to odpowiadają projektant i osoba sporządzająca projekt" (tak wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Po 658/06). "Nie budzi wątpliwości, że projektant ponosi pełną odpowiedzialność za sporządzony przez siebie projekt, jednakże nie zwalnia to organu od wyjaśnienia - przy udziale tegoż projektanta - istotnych zastrzeżeń zgłoszonych do projektu przez jedną ze stron tego postępowania"(tak wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 237/08). Zarówno organ I instancji, jak i Wojewoda Małopolski rozpoznając wniesione odwołanie od decyzji wydanej w postępowaniu wznowieniowym - w tym zwracając się do projektantów, po zapoznaniu się z dokumentacją, aby oświadczyli czy wykonany przez nich projekt budowlany nie wymaga korekty - wyjaśnił wszelkie zgłoszone przez stronę skarżącą wątpliwości do przygotowanego projektu budowlanego.

Na marginesie wskazano, że "organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu - ocenie może podlegać jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w zakresie ściśle określonym w ustawie" (tak wyrok WSA w Łodzi z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 972/09). Brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do tego, aby organ architektoniczno-budowlany orzekający w przedmiocie dokumentacji geologiczno-inżynierskiej mógł kwestionować bądź też samodzielnie oceniać treść takiej dokumentacji, a nadto rozstrzygać zarzuty stron w stosunku do tego rodzaju dokumentacji. Powyższe potwierdza także treść ust. 4 art. 35 Prawa budowlanego, który stwierdza jednoznacznie, że nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli są spełnione wymogi określone w art. 32 ust. 4 i ust. l omawianego artykułu. Tym samym wykluczona została możliwość nakładania na inwestora przez organ administracji architektoniczno-budowlanej dodatkowych obowiązków, poza określonymi w tych przepisach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania tego rozstrzygnięcia. Oznacza to, iż w przedmiotowej sprawie sąd bierze pod uwagę przede wszystkim obowiązujące w dacie podejmowania zaskarżonego aktu regulacje kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Ze względu na powyższą zasadę kontroli oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, konieczne jest podkreślenie, że przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie była decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 20 kwietnia 2011 r., znak: WI.VII.MJ.7840-11-12-11 odmawiająca uchylenia – we wznowionym postępowaniu - decyzji Starosty Nowosądeckiego nr 187/2007 z dnia 15 lutego 2007 r., znak: GB.II.7351-5/59/06 w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi: [....] S.J. C.C. . M.D. w N. pozwolenia na budowę Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " w Piwnicznej – Zdroju.

Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Skarga – złożona w ustawowym terminie - nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a tylko w takim zakresie Sąd w ramach swojej właściwości sprawuje kontrolę orzeczeń administracyjnych (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269)).

Rozważając zarzuty skargi należy przede wszystkim nawiązać do jednej z zasad ogólnych postępowania administracyjnego - zasady trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 k.p.a.). W myśl tej zasady decyzje, od których nie służy odwołanie są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w Kodeksie lub w ustawach szczególnych. Zasada trwałości służy zapewnieniu pewności obrotu prawnego. Obowiązywanie tej zasady wyraża się m.in. w ustanowieniu prawnych wymogów, szczególnego trybu, zasad i terminów w jakich może nastąpić wzruszenie decyzji ostatecznej. Odnosi się to także, jak wyżej wskazano, do instytucji wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania stanowi odrębną instytucję procesową uregulowaną w rozdziale 12 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 145-153).

Uchylenie decyzji w tym trybie może nastąpić tylko wówczas, gdy organ wykaże i uzasadni, iż zaistniała przynajmniej jedna z przesłanek określonych w art. 145 § 1 k.p.a. Wznowienie postępowania stanowi nadzwyczajny tryb weryfikacji decyzji ostatecznych i może nastąpić tylko w przypadkach ściśle określonych w ustawie i po spełnieniu koniecznych warunków. Stosownie do art. 147 k.p.a. następuje ono na żądanie strony lub z urzędu - jak to miało miejsce w niniejszym postępowaniu w związku ze sprzeciwem Prokuratora.

Kluczowym zagadnieniem w sprawie jest ocena wskazywanych przez stronę skarżącą opinii Państwowego Instytutu Geologicznego Oddział Karpacki z października 2007 r. oraz opinii z listopada 2007 r. wykonanej przez dr inż. L.R. dr inż. J.H. , prof. dr hab. inż. J.M. i dr inż. M.C. - pracowników Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie jako podstaw wznowienia postępowania, na jakie powołał się Prokurator Rejonowy w Nowym Sączu wnosząc o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznawia się postępowanie zakończone ostateczną decyzją administracyjną, jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w w/w przepisie, należy rozumieć okoliczności lub dowody nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, dotyczące przedmiotu sprawy i mające znaczenie prawne, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, ale nie znane organowi, który wydał decyzję. Do okoliczności takich nie należy natomiast dokonana przez organ ocena materiału dowodowego sprawy ani też zastosowanie w danym stanie faktycznym określonych przepisów prawa lub ich interpretacja.

Wskazane wyżej opinie biegłych nie istniały w dniu wydania przez Starostę Nowosądeckiego decyzji z dnia 15 lutego 2007 r., nr 187/2007, znak: GB.II.7351-5/59/06, zatem niewątpliwie nie mogą być uznany za nowy dowód w sprawie istniejący w dniu wydania decyzji ostatecznej.

Strona skarżąca stoi jednak na stanowisku, że wyszły zatem na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne wskazujące, że na terenie przeznaczonym pod budowę Kompleksu Rekreacyjno-Sportowego "[....] " w Piwnicznej-Zdroju znajduje się aktywne osuwisko, co mogło mieć zasadniczy wpływ na odmienne rozstrzygniecie sprawy pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Okoliczności te nie były znane organowi administracyjnemu przed wydaniem decyzji w sprawie ze względu związku na fakt, że dokumentacja sporządzona przez biegłego mgra inż. geologa – P.P. , która stanowiła dokumentację sprawy zakończonej decyzją Starosty Nowosądeckiego z dnia 15 lutego 2007 r., nr 187/2007, znak: GB.II.7351-5/59/06, o jakiej mowa w art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego z 1974 r., tj. dołączone do projektu budowlanego wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych, z których wynika, że osuwisko jest nieczynne - była dokumentacją sporządzoną pobieżnie i bez szczegółowych badań.

Stanowisko strony skarżącej sprowadza się do zakwestionowania faktu, że przedmiotowe osuwisko jest osuwiskiem nieczynnym, tj. okoliczności ustalonej w oparciu o dokumentację sporządzoną przez biegłego mgra inż. geologa – P.P. Strona skarżąca zarzuca autorowi w/w dokumentacji pobieżność i brak szczegółowości i jako dowód przeciwny przedstawia opinię Państwowego Instytutu Geologicznego Oddział Karpacki z października 2007 r. oraz opinię z listopada 2007 r. wykonaną przez dr inż. L.R. dr inż. J.H. , prof. dr hab. inż. J.M. i dr inż. M.C. - pracowników Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie.

Na obecnym etapie postępowania w sprawie udzielania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji, tj. na etapie wznowionego postępowania w sprawie nie ma podstaw do polemizowania z metodologią i techniką badania stanu faktycznego przyjętą przez biegłego mgra inż. geologa – P.P. , bowiem wykonana przez niego dokumentacja została sporządzona przez uprawnionego rzeczoznawcę zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach prawa (art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego), a zatem stanowiła pełnowartościowy dowód w sprawie o udzielnie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego.

Jeśli chodzi o podstawę wymienioną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. to o jej spełnieniu decyduje kumulatywne spełnienie następujących przesłanek: nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. Nadto te okoliczności i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla organu administracji są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane.

Należy wskazać, iż okolicznościami faktycznymi wymienionymi w w/w przepisie, są okoliczności dotyczące stanu faktycznego sprawy, a nie dokonana przez organ administracyjny ocena materiału dowodowego sprawy (w tym dokumentacji sporządzonej przez biegłego mgra inż. geologa – P.P. ). Dokonaną oceną organ jest związany i ani zmiana tej oceny, ani odmienna ocena przez stronę dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji i były znane organowi wydającemu decyzję, nie uzasadnia uchylenia decyzji ostatecznej.

Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, za nowe okoliczności i dowody nie można uznać wydanych w późniejszym czasie opinii biegłego, zawierającej odmienną kwalifikację nieruchomości od przyjętej w decyzji ostatecznej i opinii, na podstawie której była ona wydana (zob. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2001 r., I SA 1788/99, LEX nr 75514, wyrok NSA z dnia 26 marca 2009 r., I OSK 457/08).

Twierdzenia stron, zawarte zarówno we wniosku o wznowienie postępowania, jak i w skardze nie stanowią w istocie powołania się na fakty i dowody, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., lecz zawierają polemikę z dokonaną przez organ oceną materiału dowodowego sprawy, w zakresie uznania ustaleń przyjętych przez biegłego mgra inż. geologa – P.P., stanowiących podstawę wydanego rozstrzygnięcia. Stan faktyczny sprawy nie zmienił się. Pojawiła się natomiast inna jego ocena prowadząca do odmiennej kwalifikacji spornego osuwiska. Ta okoliczność jednak nie stanowi przesłanki wznowienia przewidzianej w cytowanych przepisach kodeksu postępowania administracyjnego.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej organy prawidłowo przyjęły w zaskarżonej decyzji oraz w poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, iż nie występuje w sprawie żadna z przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 k.p.a., w szczególności zaś strona skarżąca nie wskazała istotnych dla sprawy nowych faktów lub dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję.

Ponieważ postępowanie administracyjne, w którym wydano zaskarżoną decyzję toczyło się w trybie wznowieniowym, to podstawową kwestią było zbadanie czy zachodzi przyczyna wznowienia określona w § 1 art. 145 k.p.a. Dopiero bowiem uznanie, iż taka przesłanka zachodzi pozwala na rozpoznanie sprawy co do istoty. Ponieważ w niniejszej sprawie organy prawidłowo stwierdziły brak przesłanki wznowieniowej, to zarzuty odnoszące się już do istoty sprawy, tzn. prawidłowo sporządzonej opinii biegłego są chybione (por. wyrok NSA z dnia 26 marca 2009 r., II OSK 457/08). Aby mogło ponownie dojść do oceny opinii biegłego mgra inż. geologa – P.P. w ramach wznowionego postępowania, to musiałaby istnieć przesłanka określona w pkt 5 § 1 art. 145 k.p.a., tj. musiałyby zostać ujawnione istotne nowe dowody lub okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który decyzję wydał, a w niniejszej sprawie taka przesłanka nie zachodziła. Z tego względu nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 107 ust. 3 k.p.a. polegającego na braku wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji wszystkich istotnych zarzutów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu z dnia 15 marca 2011 r. od decyzji organu I instancji, braku wskazania przyczyn, z powodu których organ odmówił wiarygodności dowodom w postaci: opinii niezależnych ekspertów z Państwowego Instytutu Geologicznego Oddział Karpacki w Krakowie oraz Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Nie jest też zasadny zarzut naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. i art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ odwoławczy rozpatrzenia całości materiału dowodowego zebranego w sprawie, w tym projektu budowlanego dla przedmiotowej inwestycji i dokumentacji geologiczno- inżynierskiej będącej częścią składową tego projektu i uznaniu przez organ odwoławczy, że dokumentacja geologiczno-inżynierska nie może być w tym przypadku kwestionowana przez organ architektoniczno-budowlany albowiem dokumentacja została uzyskana w odrębnym postępowaniu. Podkreślić bowiem należy, że tego rodzaju kwestionowane przez skarżącego stanowisko organu odwoławczego dotyczy już istoty sprawy, do której badania na tym etapie postępowania nie mogło dojść skoro po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ zasadnie doszedł do wniosku, że nie zaistniała podstawa do uchylenia decyzji ostatecznej wskazana w art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b (art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.), gdyż nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Okoliczność, że organ przeprowadził postępowanie w zakresie szerszym niż było to konieczne w niniejszej sprawie nie może mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy nie ulega wątpliwości, że nie zaistniała powoływana przez stronę skarżącą podstawa wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Na marginesie można jedynie zaznaczyć, że dokumentacja geologiczno-inżynierska powinna być opracowana jedynie wówczas, gdy uzna to za konieczne projektant konstrukcji obiektu budowlanego (zob. Z. Niewiadomski (red.): Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2011, s. 438).

Wreszcie wskazać należy, że okoliczność uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2011 r., II SA/Kr 524/11 postanowień organów o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu Stowarzyszenia [....] z siedzibą w B. nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, skoro zarówno w chwili wydania zaskarżonej decyzji (t. w dniu 20 kwietnia 2011 r.), jak i poprzedzającej ja decyzji organu pierwszej instancji (tj. w dniu 25 lutego 2011 r.) sprawa dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu była zakończona ostatecznym postanowieniem Wojewody Małopolskiego z dnia 28 stycznia 2011 r. Ostateczny akt administracyjny korzysta z domniemania zgodności z prawem, aż do czasu wyeliminowania go z obrotu prawnego, a zatem sama okoliczność zaskarżenia postanowienia Wojewody Małopolskiego z dnia 28 stycznia 2011 r. do sądu administracyjnego nie stanowiła przeszkody w wydaniu rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie.

W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.