Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 254/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6054 Paszporty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z., B. Z., M. Z., A. Z. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wydania paszportu z prawem jednokrotnego przekroczenia granicy polskiej i o zapłatę postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący – M. Z., B. Z., M. Z. i A. Z. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku , domagając się w niej "unieważnienia decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji o wydaniu paszportu z prawem jednokrotnego przekroczenia granicy polskiej", powołując się na art. 156 – 158 k.p.a. oraz art. 417 i następne kodeksu cywilnego.

Wnieśli też o zasądzenie na ich rzecz odszkodowania i zadośćuczynienia w kwocie 200.000,00 zł.

Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi podając, że paszport został wydany w 1982 r. pod rządami ustawy z dnia 17 czerwca 1959 r. o paszportach, która została uchylona ustawą z dnia 29 listopada 1990 r. o paszportach. W przypadku pierwszej ustawy organami właściwymi do wydawania paszportów byli szefowie wojewódzkich urzędów spraw wewnętrznych , zaś od 8 kwietnia 1991 r. organem właściwym w sprawach wydawania paszportów są wojewodowie. Organ wskazał, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie wydania paszportu z prawem jednokrotnego przekroczenia granicy polskiej powinien być skierowany do Wojewody jednocześnie podając, że nie mógł zastosować art. 65 § 1 k.p.a., bowiem skarżący wnieśli skargę bezpośrednio do sądu, a nie do organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarżący M. Z., występujący jako pełnomocnik pozostałych skarżących, został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi bądź nadesłanie skargi podpisanej osobiście przez wszystkich skarżących.

Wezwanie dotyczące A. Z. i B. Z. doręczono M. Z. w dniu 15 maja 2009 r., zaś dotyczące M. Z. - w dniu 4 sierpnia 2009 r.

Mimo upływu wyznaczonego terminu braki skargi nie zostały usunięte.

Mając to na uwadze skargę A. Z., B. Z., M. Z. należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie natomiast z § 2 art. 3 tej ustawy , kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Skarżący domagając się w skardze "unieważnienia decyzji o wydaniu paszportu z prawem jednokrotnego przekroczenia granicy polskiej" nie składa skargi na akt czy czynność organu , ale domaga się przeprowadzenia odrębnego postępowania w przedmiocie stwierdzenia jego nieważności.

Takie żądanie skargi nie mieści się w katalogu spraw poddanych kognicji sądu administracyjnego, czyli – innymi słowy- sąd administracyjny nie prowadzi postępowania w takim przedmiocie. Postępowanie w sprawie nieważności decyzji prowadzić może, zgodnie z art. 157 k.p.a., organ administracji, który też ocenia, czy akt poddany kontroli jest decyzją administracyjną.

Ponadto, jak wynika z wyżej przywołanego przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne nie zajmują się rozpoznawaniem spraw o zapłatę odszkodowania i zadośćuczynienia, a do rozpoznania spraw cywilnych właściwe są sądy powszechne, zgodnie z art. 2 § 1 kodeksu postępowania cywilnego.

Wskazać należy, że jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, nie ma on możliwości jej przekazania do organu administracji państwowej lub do sądu powszechnego, bowiem możliwości takiej nie przewidują przepisy prawa.

Tak więc skarga zarówno o "unieważnienie decyzji o wydaniu paszportu z prawem jednokrotnego przekroczenia granicy polskiej" , jak i o zapłatę odszkodowania i zadośćuczynienia podlegała odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.