Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1190/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-12-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi I. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] [...] w przedmiocie ulg płatniczych – odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości

500 zł, skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Podkreśliła, że jest osobą samotną, bezrobotną, utrzymującą się jedynie dzięki pomocy rodziny

i znajomych, w szczególności syna udzielającego jej wsparcia w kwotach około 250-300 zł miesięcznie. Zwróciła uwagę na bardzo duże zadłużenie, przekraczające wartość jej licytowanego obecnie majątku, związane z działalnością spółki, jaką założyła z byłym mężem. Przedstawiła również swoje problemy zdrowotne i łączące się z niemożnością znalezienia pracy.

Do wniosku załączono: zestawienie postępowań egzekucyjnych prowadzonych przeciwko skarżącej z dnia 17 listopada 2017 r. (najwyższa

z egzekwowanych należności opiewa na kwotę [...] zł), kopię obwieszczenia o pierwszej licytacji nieruchomości należącej do skarżącej, która miała odbyć się dnia 7 listopada 2017 r., kopii zaświadczenia lekarskiego z dnia

1 lipca 2017 r. oraz zaświadczenie z dnia 28 listopada 2017 r., że skarżąca od dnia 29 marca 2011 r. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku.

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 189/15.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie rozpoznającego wniosek w przypadku skarżącej przesłanka ta zachodzi, przy czym można to stwierdzić na podstawie wniosku i załączonych do niego dokumentów, bez potrzeby wzywania o dodatkowe materiały źródłowe.

W świetle tych dokumentów jest ona bowiem od kilku lat osobą bezrobotną,

w stosunku do której prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne dotyczące bardzo wysokiego, wielomilionowego zadłużenia. Wynika to niezbicie z aktualnego zaświadczenia w sprawie bezrobocia oraz zestawienia postępowań egzekucyjnych sporządzonego w ubiegłym miesiącu, w którym, stosownie do przedłożonego ogłoszenia, miała się odbyć pierwsza licytacja nieruchomości wnioskodawczyni.

Co więcej, z dowodów tych wynika, że jej sytuacja nie uległa poprawie

w stosunku do stanu przyjętego w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 189/15. Ustalenia poczynione w tamtej sprawie potwierdzają fakty, na które skarżąca nadal się powołuje – w uzasadnieniu przywołanego postanowienia z dnia 28 kwietnia 2015 r. mowa o wyrokach z dnia 26 czerwca 2007 r. i z dnia 26 maja 2010 r. o rozwiązaniu odpowiednio jej małżeństwa oraz spółki założonej przez nią z byłym mężem (postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r. wykreślono tę spółkę z rejestru), a także o oświadczeniach jej syna na temat pomocy finansowej udzielanej matce.

Mając na względzie powyższe, uznać wypada, że każdy wydatek na potrzeby postępowania może spowodować uszczerbek dla koniecznego utrzymania skarżącej, wobec czego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.