Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 240/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z/s w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z/s w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A. sp. z o.o. z/s w [...] wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] nakładającą na nią karę pieniężną w kwocie 12 000 zł za urządzanie gier na automacie [...] nr fabryczny [...] poza kasynem gry.

W skardze zawarto, skierowany tak do organu, jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go "okolicznościami wskazanymi w skardze" oraz powołując orzeczenia wydane przez inne sądy administracyjne, które udzielały ochrony tymczasowej stronom podobnych postępowań. Stwierdzono ponadto, że nie istnieje jakakolwiek podstawa prawna wyłączająca możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przeciwko Spółce ma toczyć się wiele postępowań w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, która dodatkowo nie osiąga zamierzonych zysków wskutek działań podejmowanych przez organy celne.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej poinformował, że postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. odmówił uwzględnienia ww. wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.

Decyzja nakładająca na skarżącą karę 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Niemniej, skarżąca Spółka w jakikolwiek, najmniejszy nawet sposób nie uprawdopodobniła, że jej wykonanie może wywołać dla niej skutki określone w powołanym przepisie. Nie ujawniła swojej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów i ponoszonych wydatków bądź posiadanych zasobów. Okoliczności tych nie sposób również wywieść z akt sprawy. Brak zatem jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, że wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może grozić Spółce wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Dla zasadności wniosku nie mają znaczenia zarzuty skargi kierowane przeciwko zaskarżonym aktom. Na decyzję Sądu nie mają także wpływu orzeczenia innych sądów administracyjnych wydawane w innych sprawach, gdyż nie nawiązują one do przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa w tej konkretnej sprawie.

Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.