Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1311/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-11-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych

SENTENCJA

Dnia 27 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – I. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

I.M. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym.

We wniosku tym skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem M.M., 16-letnim synem P.M., 16-letnim synem K.M. oraz 5-letnim M.M.

Jednocześnie skarżąca wskazała, że dochód rodziny zamyka się w łącznej kwocie 1902 zł brutto (w tym: osiągane przez nią wynagrodzenie za pracę wraz z dodatkiem w kwocie 1550 zł i zasiłek rodzinny – 352 zł). Jej mąż jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Rodzina nie posiada przy tym żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o pow. 33 m2.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem M.M., 16-letnim synem P.M., 16-letnim synem K.M. oraz 5-letnim M.M.

Jedyny dochód rodziny stanowi wynagrodzenie za pracę skarżącej, które wraz z zasiłkiem rodzinnym zamyka się w łącznej kwocie 1902 zł brutto. Mąż skarżącej bowiem jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i nie osiąga żadnego dochodu. Rodzina nie posiada przy tym żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o pow.

33 m2.

W tej sytuacji, Sąd uznał, że wniosek I.M. zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącej, w tym zwłaszcza wysokość kwoty dochodu przypadająca na każdą z osób pozostających wraz ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym, dowodzi, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz

art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w postanowieniu.

(MSi)