Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 247/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 235a
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SA/Ol 375/19 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi P.L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z 22 sierpnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wezwał P.L. (dalej: "skarżący") do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk pisma i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzonych w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej. Pismem wniesionym przez skarżącego w formie dokumentu elektronicznego była skarga kasacyjna wraz załącznikami.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie i zwrot uiszczanej opłaty kancelaryjnej. W uzasadnieniu wskazał, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie, jako podmiot publiczny, udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, a zatem w niniejszej sprawie nie było podstaw do zastosowania art. 235a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a.").

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie ze zmianą ustawy P.p.s.a. od 31 maja 2019 r. pisma w postępowaniu sądowym mogą być wnoszone również w formie dokumentu elektronicznego. Strona postępowania ma możliwość wyboru czy będzie wnosić pisma sądowe w tradycyjny sposób - w wersji papierowej za pośrednictwem poczty, składać osobiście czy też będzie odbierać korespondencję z sądu doręczaną za pośrednictwem poczty, bądź czy wybierze sposób odbioru i doręczania korespondencji w formie dokumentu elektronicznego.

Bez wyraźnego wskazania sądowi, że korespondencja ma być doręczana stronie (jej pełnomocnikowi) w formie dokumentu elektronicznego, sąd dokonuje doręczeń w sposób tradycyjny tj. w wersji papierowej, za pośrednictwem poczty. Za wyrażenie woli o sposobie doręczanie korespondencji w formie dokumentu elektronicznego uznaje się również złożenie przez stronę pisma do sądu za pomocą platformy ePUAP (zob. art. 74a P.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie tylko skarżący wyraził wolę korespondowania z Sądem za pomocą dokumentów w formie elektronicznej, co uczynił poprzez wysłanie do Sądu pisma w tej właśnie formie.

Natomiast w aktach sprawy próżno jest szukać wniosku organu o sposobie doręczania pism sądowych w postaci dokumentu elektronicznego. Organ nie złożył też w tej formie żadnego swojego pisma. Zatem korespondencja z tą stroną postępowania odbywa się w wersji papierowej, a doręczenia są dokonywane za pośrednictwem poczty.

Stosownie do treści art. 235a P.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism.

Skarżący wniósł skargę kasacyjną wraz z załącznikami w formie dokumentu elektronicznego. Pismo to Sąd zobowiązany jest doręczyć pozostałym stronom postępowania. Skoro organ nie wyraził woli odbierania pism z Sądu w postaci dokumentów w formie elektronicznej należy doręczyć mu odpis pisma, które wniósł skarżący, za pośrednictwem poczty. W tej sytuacji, zgodnie z art. 235a P.p.s.a. skarżący zobowiązany jest do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk pisma i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego, celem ich doręczenia stronie nieposługującej się środkami komunikacji elektronicznej.

Bez znaczenia dla sprawy pozostaje okoliczność, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, jako podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, skoro w niniejszym postępowaniu nie wyraził zgody na doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Mając powyższe na uwadze, wobec braku podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.