Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 313/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-06-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2010 r., w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2005 r., w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

I SA/Rz 313/10

UZASADNIENIE

Skarżący M.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] marca 2010r., nr [...],w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2005 r., w kwocie 11 699 zł.

Skarżący wystąpił także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który to wniosek uzasadnił tym, że oprócz wyżej opisanej decyzji organ wydał jeszcze siedem innych rozstrzygnięć, określających mu wysokość zobowiązań podatkowych za poszczególne miesiące 2005 r., opiewających na łączną kwotę 210 000 zł. Wszystkie te decyzje, w ocenie skarżącego wydane z naruszeniem prawa, zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, jednakże egzekucja całej sumy wynikających z nich zobowiązań podatkowych przed rozpoznaniem złożonych skarg przed Sąd, byłaby nieuzasadniona, a ponadto wiązałaby się z zagrożeniem jego płynności finansowej, co w efekcie mogłoby doprowadzić do nieodwracalnych skutków, zaś ewentualne uchylenie wszystkich zaskarżonych decyzji mogłoby nie być efektywne.

M.M. zaznaczył podał, że pobiera rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy wynoszącą 784,32 zł miesięcznie, natomiast jego matka, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, emeryturę w wysokości ok. 1 500 zł miesięcznie. Renta jest jego jedynym stałym dochodem, a uzyskane z tego tytułu środki przeznacza w całości na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący zwrócił jednocześnie uwagę na fakt, że pobierane przez niego świadczenie rentowe zostało częściowo zajęte, do kwoty 196 zł, w ramach prowadzonej egzekucji administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a./, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu, jedną z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż w związku z jej wykonaniem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, poprzez którą należy rozumieć między innymi pozbawienie skarżącego środków do życia.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżący w dostatecznym stopniu uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z możliwością wyrządzenia mu znacznej szkody, albowiem, mając na uwadze kwoty na jakie zostały określone zobowiązania podatkowe za poszczególne miesiące 2005 r. oraz wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów, nie ulega wątpliwości, że konieczność ich natychmiastowego uregulowania skutkowałaby pozbawieniem go środków do życia.

Z tego też względu Sąd, kierując się dyspozycją art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.