Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 126/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant specjalista Jolanta Pociejowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 2 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. w przedmiocie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i ustalenia stopnia niepełnosprawności oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. D. pismem z dnia 18 marca 2013 r. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w W. w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

W uzasadnieniu podał, że w dniu 31 października 2012 r. złożył w Powiatowym Zespole d/s Orzekania o Niepełnosprawności w W. wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności wraz z załączonymi dokumentami.

W dniu 15 lutego 2013 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie na bezczynność, które to zostało zgodnie z właściwością przekazane do Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności we W.

Do dnia sporządzenia niniejszej skargi Wojewódzki Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności we W. nie podjął w sprawie bezczynności Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w W. żadnej czynności przewidzianej w art. 37 § 2 k.p.a. Ponadto w skierowanym do skarżącego piśmie z dnia 8 marca 2013 r. nr [...] Wojewódzki Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności we W. usprawiedliwiał bezczynność Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w W. w sprawie złożonego przez skarżącego wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności.

Podkreślił też, że do dnia sporządzenia skargi brak jest rozstrzygnięcia Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w W. w sprawie ustalenia stopnia niepełnosprawności.

Powyższe pismo, zostało wniesione do Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w W., jak wynika z prezentaty tegoż organu, w dniu 18 marca 2013 r.

Do Sądu przesłano odpis tej skargi w dniu 13 czerwca 2013 r. wraz z pismem z dnia 11 czerwca 2013 r., złożonym w Sądzie 13 czerwca 2013 r. zawierającym wniosek skarżącego o rozpoznanie skargi na bezczynność na podstawie odpisu skargi.

W uzasadnieniu powyższego pisma, skarżący podał, że w dniu 18 marca 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności we W. za pośrednictwem Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w W. skargę na bezczynność tego ostatniego organu w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

Pismem z dnia 3 kwietnia 2013 r. Powiatowy Zespół przesłał skargę do Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności we W.

Wojewódzki Zespół zatrzymał skargę na bezczynność Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w W. i nie nadał sprawie dalszego biegu co uzasadnia wniosek o rozpoznanie skargi w oparciu o jej odpis.

Powiatowy Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności nie nadesłał odpowiedzi na skargę; mimo wezwania Sądu nie nadesłał również oryginału skargi na bezczynność twierdząc, że znajdują się one w aktach administracyjnych, które w związku z inną sprawą przesłano do tutejszego Sądu.

Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2013 r. przedstawiciel organu podał, że wniosek z dnia 31 października 2012 r. nie został rozpoznany z uwagi na to, że nie zakończyło się postępowanie dotyczące wniosku skarżącego o ustalenie stopnia niepełnosprawności z 2009 r. W sprawie tej wyrok ostateczny zapadł w dniu 25 lutego 2013 r., który to organ otrzymał 9 października 2013 r.

Wniosek z dnia 31 października 2012 r. został rozpoznany w dniu 8 marca 2013 r. kiedy to decyzją umorzono postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Dnia 17 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności we W. uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzję tę doręczono organowi I instancji 31 października 2013 r.

Po otrzymaniu decyzji z dnia 17 kwietnia 2013 r. Powiatowy Zespół zwrócił się do Sądu o nadesłanie akt administracyjnych a następnie wezwał skarżącego na posiedzenie w dniu 18 listopada 2013 r. (zawiadomieniem z dnia 7 listopada 2013 r.) a wobec niestawiennictwa w tym dniu następny termin wyznaczył na dzień 26 listopada 2013 r. (zaświadczenie z dnia 18 listopada 2013 r.). Skarżący również w dniu 26 listopada 2013 r. nie zgłosił się na posiedzenie składu orzekającego. Na potwierdzenie wskazanych faktów przedstawiciel organu dołączył do akt decyzję z dnia 17 kwietnia 2013 r., orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 15 marca 2010 r., wyrok Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt IV U 61/11, wyrok Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 25 lutego 2013 r., zawiadomienie z dnia 7 listopada 2013 r. i z dnia 18 listopada 2013 r. i dowody ich nadania, protokoły z posiedzenia składu orzekającego Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 18 i 26 listopada 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Podstawę materialnoprawną złożonego wniosku stanowi art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a.

Pierwszy z powołanych przepisów daje sądowi administracyjnemu legitymację do rozpoznania skargi na bezczynność organów w załatwianiu spraw określonych w pkt 1-4, drugi wymienia uprawnienia sądu w przypadku stwierdzenia bezczynności.

Art. 149 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (...).

Jak wynika z powyższego przepisu ma on na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.

Istotą zatem sprawy jest, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności, czy bezczynność taka miała miejsce w dacie zgłoszenia wniosku, czyli w dniu 13 czerwca 2013 r. (data złożenia skargi w Sądzie).

Analiza akt pod wskazanym wyżej kątem daje podstawę do uznania, że nie ma podstaw do stwierdzenia, że organ jest bezczynny. Bezczynność ma miejsce w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie, a takich działań nie podjął (wyrok NSA z dnia 14 czerwca

1983 r. SA Wr 6/83 z dnia 20 lipca 1999 r., I SAB/ 60/99/OSP 2000 Nr 6, poz. 87).

Termin do podjęcia określonej czynności określa art. 35 i 36 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1271 ze zm.) - dalej k.p.a. W myśl art. 35 k.p.a. organy są obowiązane załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1 i 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.).

Na niezałatwienie sprawy w terminach określonych w powołanych przepisach strona ma obowiązek złożyć zażalenia do organu wyższej instancji (art. 37 k.p.a.). Obowiązek ten skarżący wypełnił składając zażalenie z dnia 15 lutego 2013 r., które zostało przesłane do właściwego organu Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności we W. – co jest okolicznością niesporną.

Wniesienie zażalenie jest warunkiem niezbędnym do złożenia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Badając zasadność skargi i spełnienie wszystkich przesłanek wynikających z powołanych wyżej przepisów należy przede wszystkim przywołać treść niespełnionego według skarżącego żądania i przedstawić podjęte w sprawie przez obie strony postępowania czynności.

Skarżący w dniu 18 marca 2013 r. w Powiatowym Zespole d/s Orzekania o Niepełnosprawności w W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu w sprawie załatwienia wniosku z dnia 31 października 2012 r. Był to wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności. Skarga nie została przesłana do Sądu, w związku z tym skarżący w oparciu o jej odpis wniósł o stwierdzenie bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 31 października 2012 r. Odpis skargi został złożony w Sądzie w dniu 13 czerwca 2013 r.

Z akt administracyjnych (dołączonych do akt IV SA/Wr 394/13) wynika, że rozpoznanie wniosku z dnia 31 października 2012 r. nastąpiło w dniu 8 marca 2013 r. Decyzją z tej daty organ I instancji umorzył postępowanie zaś decyzją Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] który rozpoznał odwołanie od powyższej decyzji uchylono decyzję z dnia [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania.

Jak wynika z prezentaty naniesionej na decyzji z dnia 17 kwietnia 2013 r. organ otrzymał ten dokument 31 października 2013 r. W związku z powyższym zwrócił się do Sądu o nadesłanie akt administracyjnych, które pozostały w Sądzie w związku z toczącym się postępowaniem w innej sprawie a następnie w dniu 7 i 18 listopada 2013 r. wyznaczył posiedzenie celem rozpoznania wniosku skarżącego. Na oba posiedzenia skarżący nie stawił się.

W powołanych okolicznościach należy uznać, że skarga jest bezzasadna. W dniu jej złożenia w Sądzie czyli 13 czerwca 2013 r. a także w dniu wezwania organu do załatwienia wniosku (18 marca 2013 r.) wniosek skarżącego z dnia 31 października 2012 r. był już rozpoznany – przez organ I instancji w dniu 8 marca 2013 r. a przez organ II instancji w dniu 17 kwietnia 2013 r. Organ I instancji po otrzymaniu decyzji z dnia [...] (dnia 31 października 2013 r.) natychmiast podjął czynności – w dniu 8 i 18 listopada 2013 r. wysłał do skarżącego zawiadomienie o terminie posiedzeń w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 31 października 2012 r., i brak jest podstaw do stwierdzenia bezczynności.

Natomiast niewątpliwie taka bezczynność miała miejsce do dnia 8 marca 2013 r. Organ bowiem, co przyznał przedstawiciel Powiatowego Zespołu i co wynika z akt administracyjnych, nie podjął żadnej czynności w okresie 31 października 2012 r. – do dnia 8 marca 2013 r. Tym samym uchybił terminu określonym w art. 35 i 36 k.p.a.

Nie jest okolicznością ekskulpującą, że organ nie posiadał akt administracyjnych. Nie wykazał bowiem, iż istniały przeszkody niemożliwe do przezwyciężenia aby je otrzymać. Taką okolicznością nie było również i to, że w istocie toczyła się przed Sądem sprawa dotycząca orzeczenia stopnia niepełnosprawności, na skutek wcześniejszego wniosku skarżącego z 2009 r.

Organ winien ocenić ten wniosek i podjąć w tej sprawie odpowiednią decyzję. Nawet oczywista bezzasadność składanego wniosku nie usprawiedliwia bezczynności.

Reasumując uznać należy, że w dacie złożenia skargi w Sądzie jak również w dacie złożenia jej w organie (18 marca 2013 r.) nie była ona zasadna. W obrocie prawnym funkcjonowały decyzje z dnia 8 marca 2013 r., a później z dnia 17 kwietnia 2013 r.

W związku z powyższym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.