Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 687/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 243 par. 1, art. 199, art. 245 par. 1, art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia

[...] nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Jednocześnie skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł a następnie w wyniku doręczenia odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 400 zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 07 grudnia 2009 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Referendarz wskazał, że złożone przez wnioskodawcę oświadczenie nie odpowiadało szczególnym wymaganiom przewidzianym w postępowaniu

o przyznanie prawa pomocy przed sądami administracyjnymi. Skierowany do strony, w celu wypełnienia, druk formularza według ustalonego wzoru wnioskodawca pozostawił bez odpowiedzi, co zobligowało Referendarza do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Od powyższego zarządzenia strona złożyła sprzeciw, w którym wniosła

o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący podał, że wcześniej złożony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy był formularzem stosowanym w postępowaniu przed sądami powszechnymi. W załączeniu strona przedłożyła formularz stosowany w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, że w 2008 r. z prowadzonej działalności gospodarczej poniósł stratę w wysokości [...] zł. W bieżącym okresie rozliczeniowym jego działalność nadal przynosi stratę, Podniósł, że znajduje się

w sytuacji, w której prowadzenie działalności gospodarczej jest prawie niemożliwe,

co wynika z okoliczności zajęcia wszystkich rachunków bankowych przez Urząd Celny. Wskazał na posiadane kredyty, których ze względu na brak środków nie jest w stanie spłacać. Wnioskodawca dodatkowo podał, że jest po rozwodzie, który miał miejsce

w 2008 r., ma dwóch synów, na których płaci alimenty w wysokości [...] zł. Aktualnie zamieszkuje w pomieszczeniu biurowym swojej firmy. Skarżący wskazał, że z uwagi na sytuację finansową i rodzinną nie jest w stanie zapłacić kosztów sądowych, ponieważ zagrażałoby to egzystencji jego i jego dzieci. W rubryce dotyczącej majątku strona wykazała, że nie posiada żadnych nieruchomości oraz pieniędzy, samochód S. rok prod. 2004 został zajęty przez komornika. W rubryce dotyczącej dochodów wnioskodawca wpisał dochód z działalności gospodarczej w wysokości około [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Pismem z dnia 24 grudnia 2009 r. strona wniosła sprzeciw od zarządzenia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 07 grudnia 2009 r., który nie został odrzucony przez Sąd. Do złożonego sprzeciwu strona załączyła prawidłowo wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, obowiązujący przed sądami administracyjnymi.

Biorąc powyższe pod uwagę, w pierwszej kolejności należy wskazać, że z treści art. 243 § 1 powołanej ustawy wynika, że strona może składać wniosek o przyznanie prawa pomocy w dowolnym czasie w toku trwającego postępowania, przepisy nie przewidują bowiem terminu do wniesienia takiego wniosku (vide: postanowienie NSA

z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 161/08). Złożony zatem przez stronę, razem ze sprzeciwem, urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega merytorycznemu rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy.

W świetle art. 199 wskazanej ustawy zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy.

Na podstawie art. 245 § 1 i 3 omawianej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części

albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się

w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa

i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie

i rodziny.

Z nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, która jednak przynosi stratę. Posiadane środki finansowe jak i przedmioty wartościowe zostały zajęte w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący nie posiada nieruchomości ani środków pieniężnych. Osiągane miesięczne dochody kształtują się na poziomie [...] zł, z czego [...] zł przeznaczane jest na świadczenie alimentacyjne dla dwójki dzieci.

W oparciu o przedstawioną sytuację finansową i materialną Sąd stwierdza,

że sytuacja skarżącego jest na tyle trudna, iż uzasadnia umożliwienie stronie obrony swoich praw przed sądem bez sfinansowania przez nią udziału w postępowaniu sądowym. W ocenie Sądu, wnioskodawca wykazał, że znajduje się w kręgu osób, które nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na treść podjętego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia wpływ miało również zwolnienie skarżącego z kosztów sądowych

w 22 sprawach toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym

w Bydgoszczy (sygn. akt I SA/Bd 407-428/09).

Mając na uwadze powyższe, Sąd na postawie art. 260, art. 245 § 1 i 3 oraz

art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji orzeczenia.