Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 703/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2; art. 254 § 1; art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. C. i K. C. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... grudnia 2007 r. Nr ... w przedmiocie przekazania zgodnie z właściwością zażalenia w sprawie stanowiska wierzyciela postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M. C. występując wraz z małżonkiem K. C. ze skargą na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek został – na zarządzenie z 25 kwietnia 2008 r. – złożony na urzędowym formularzu PPF z 28 maja 2008 r. i podpisany jedynie przez M. C.. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z małżonkiem, jest współwłaścicielem wraz z córką domu o pow. ... m2, posiada mieszkanie o pow. ... m2, nieruchomość rolną o pow. ... ha oraz Zakład ... "...", natomiast nie posiada zasobów pieniężnych, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż jedynym źródłem utrzymania jej i jej małżonka jest dochód z prowadzonego gospodarstwa rolnego w łącznej wysokości ... zł.

W piśmie procesowym z 2 lipca 2008 r. złożonym na wezwanie Sądu w trybie art. 258 § 2 pkt 5 p.p.s.a. wnioskodawczyni oświadczyła, iż jedynym źródłem utrzymania małżonków jest dochód z gospodarstwa rolnego w łącznej wysokości ... zł miesięcznie, zaś z tytułu dopłaty do gruntów za 2007 rok otrzymała od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa łączną kwotę ... zł. Wyjaśniła, iż miesięczne wydatki rodziny kształtują się następująco: wyżywienie ... zł, ubranie i środki higieniczne ... zł, podatek ... zł, lekarstwa i leczenie ... zł, opał ... zł. Ponadto oświadczyła, iż nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych, lokat, majątku ruchomego znacznej wartości, jak również nie uzyskuje żadnej pomocy materialnej od innych członków rodziny i organizacji społecznych. Do pisma załączyła wyciągi z posiadanych rachunków bankowych z saldami na 30 czerwca 2008 r., kopie zaświadczenia z Urzędu Gminy z 1 lipca 2008 r., kopie dwóch decyzji przyznających dopłaty bezpośrednie do gruntów za 2007 r., kopie wydruku z księgi przychodów i rozchodów Zakładu ... "..." za ostatnie 3 miesiące.

Postanowieniem z 22 lipca 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując, iż skoro rodzina skarżącej – jak wynika z załączonych dokumentów – posiada środki pieniężne w kwocie ponad ... zł, uznać należy, że ich przeznaczenie na koszty postępowania – w wysokości ... zł – nie spowoduje uszczerbku dla koniecznego utrzymania.

W piśmie z 19 sierpnia 2008 r. strona zawarła sprzeciw od powyższego postanowienia, wskazując, iż jej mąż K. C. nie otrzymał wezwania do usunięcia braków formalnych oraz urzędowego formularza oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach, co stanowi pominięcie strony w postępowaniu dotyczącym wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Natomiast instytucja prawa pomocy stanowi od niej wyjątek i przyznanie prawa pomocy następuje tylko w określonych w cytowanej ustawie przypadkach. Prawo pomocy może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) Określenie "gdy osoba prawna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.

Wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc, a wniosek strony skarżącej podlega ponownemu rozpatrzeniu (art. 260 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe, Sąd przeanalizował wniosek złożony na urzędowym formularzu PPF z 28 maja 2008 r. z uwzględnieniem zarówno obciążeń finansowych, jakie strona skarżąca będzie zobowiązana ponieść w postępowaniu, jak i jej możliwości finansowych. Koszty sądowe obciążające stronę skarżącą w sprawie sprowadzają się w obecnym jej stadium do wpisu od skargi, który zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wynosi ...,- zł.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz znajdujący się w aktach sprawy materiał dowodowy, wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy wskazać, iż oceniając możliwości majątkowe i finansowe strony i biorąc pod uwagę stan środków pieniężnych zgromadzonych przez rodzinę strony oraz porównując ich wysokość z ciążącymi na wnioskodawczyni kosztami wpisu od skargi, nie sposób jest przyjąć stwierdzenie, że nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W orzecznictwie wielokrotnie podnoszono, iż strona dla wydatków związanych z postępowaniem sądowym winna znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków nie będących niezbędnymi dla utrzymania. Ubiegający się o taką pomoc winien więc poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Kwestia posiadania środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym jest istotna dla oceny możliwości finansowych strony ubiegającej się o prawo pomocy (por. postanowienie NSA z 24.01.2007 r., sygn. akt. I GZ 3/07). Skoro zatem rodzina skarżącej – jak wynika z załączonych dokumentów – posiada środki pieniężne w kwocie ponad ... zł, uznać należy, że ich przeznaczenie na koszty postępowania – w wysokości ... zł – nie spowoduje uszczerbku dla koniecznego utrzymania.

Niezależnie od powyższego, Sąd zauważa również, iż ocena złożonych przez wnioskodawczynię oświadczeń oraz przedstawionych dokumentów prowadzi do wniosku, że nie są one rzetelne. Zgodnie z załączonym wyciągiem z jednego z rachunków bankowych jej małżonka, obroty na tym rachunku znacznie przekraczają deklarowane dochody (w formularzu PPF – ... zł, w późniejszym piśmie procesowym – ... zł). W okresie od 9 kwietnia do 30 czerwca 2008r. na ów rachunek bankowy wpłynęła łącznie kwota ... zł z różnych tytułów (dopłaty bezpośrednie do gruntów, zwrot podatku, zapłata za 2 faktury), natomiast wysokość wypłat w tym okresie to ... zł. Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, iż po wezwaniu wnioskodawczyni do złożenia dodatkowego oświadczenia – zarządzeniem z 2 czerwca 2008 r. – z rachunku dokonano wypłaty kwoty ... zł w dniu 25 czerwca 2008 r. Strona, która realizuje swoje zobowiązania w taki sposób, że wyzbywa się zdolności do zapłaty kosztów sądowych – preferencyjnie traktując inne zobowiązania – nie może prawnie skutecznie podnieść ewentualnego zarzutu, iż odmowa zwolnienia jej od kosztów sądowych jest ograniczeniem dostępności do realizacji jej praw przed sądami (v. postanowienie s. apel. z 9 lipca 1992 r., sygn. I ACz 393/92 publ. Wokanda 93 2/32).

W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 254 § 1 i art. 260 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.