Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 30/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 1 PAR. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 3, art. 3 par. 2 pkt 8, , art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 227
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie rozpoznania skarg na działania Burmistrza Miasta i Przewodniczącego Rady Miejskiej postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

J.C. pismem z dnia [...] roku wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Rady Miejskiej w [...] polegającej na nierozpoznaniu jego skarg na działania Burmistrza Miasta [...] i Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...]. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący podniósł, że Rada Miasta celowo do chwili obecnej nie wszczyna postępowania "dyscyplinarno – służbowego" wobec Burmistrza Miasta [...], pomijając tym samym wnioski skarżącego złożone w pismach z dnia: , [...]. Ponadto J.C. wskazał, że Rada Miejska w [...] nie rozpoznaje pisma skarżącego z dnia [...] r. dotyczącego naruszenia prawa dokonanego wobec skarżącego działaniem stałym przez Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...].

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w [...] wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej nieuwzględnienie i oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie

w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.).

Stosownie do powyższego sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a.) oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, lecz pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest więc istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu. Przy czym nie zawsze działania lub zaniechania organów administracji publicznej objęte będą kognicją sądów administracyjnych.

Wobec powyższego w pierwszej kolejności należy stwierdzić, czy skarga wniesiona przez skarżącego należy do kategorii spraw wymienionych w art.

3 § 2 powołanej ustawy.

W rozpoznawanej sprawie skarga J.C. dotyczy bezczynności Rady Miejskiej w [...] polegającej, w ocenie skarżącego, na nierozpoznaniu Jego skarg na działania Burmistrza Miasta [...] i Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...].

Biorąc pod uwagę treść skargi, zdaniem Sądu intencją J.C. było zatem wniesienie skargi powszechnej, o której mowa w przepisach działu VIII ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U.

z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.".

W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych wniesionych w trybie działu VIII k.p.a., bowiem tryb skargowy jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone prowadzone jest przez organy administracji publicznej, które nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi.

Sąd nadmienia, że w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a. do właściwego organu administracji publicznej, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie.

W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucić.