Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2273/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę o wymierzenie grzywny -art.154 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 217 art. 219
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi R. H. na niewykonanie przez Rektora Uniwersytetu Warszawskiego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 584/18 oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozstrzygania przez tutejszy Sąd w niniejszej sprawie była skarga na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 stycznia 2019 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 584/18. Stąd w pierwszej kolejności należało przybliżyć materię ww. sprawy sądowej. Jak wynika z uzasadnienia wyżej powołanego wyroku, postępowanie w rzeczonej sprawie zainicjował wniosek R. H. (dalej jako "wnioskodawca" lub "skarżący")

z [...] lipca 2018 r., którym wnioskodawca wystąpił do Uniwersytetu [...] (dalej jako "[...]" lub "organ") o wydanie mu w trybie art. 217 § 1, § 2, § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego zaświadczenia potwierdzającego, że twierdzenia zawarte w piśmie [...] Wydział [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] są fałszywe. W piśmie tym wskazano, że "Cudzoziemiec dopuszcza się molestowania psychicznego pracownika administracyjnego dziekanatu, p. D. S., która zajmuje się obsługą administracyjną studentów, w tym cudzoziemców na [...] [...]. Cudzoziemiec śledzi ją do miejsca zamieszkania, wystaje pod oknami, dzwoni do drzwi w godzinach nocnych, podąża za nią w drodze do pracy, a w ciągu dnia dzwoni wielokrotnie na numer telefonu w dziekanacie oraz wysyła maile o treści potwierdzającej jego obsesję na punkcie ww. osoby". Wnioskodawca zwrócił się nadto o wysłanie wnioskowanego zaświadczenia do Komendy Rejonowej Policji, Urzędu do Spraw Cudzoziemców i Komendy Głównej Straży Granicznej. Wniósł również o zawarcie w zaświadczeniu zobowiązania Komendy Rejonowej Policji, Urzędu do Spraw Cudzoziemców i Komendy Głównej Straży Granicznej do rozpatrzenia na nowo wszystkich decyzji i procedur prawnych wydanych na podstawie ww. pisma z dnia [...] lipca 2012 r.

Pismem z [...] lipca 2018 r. organ poinformował wnioskodawcę, że sprawa dotycząca wniosku z [...] lipca 2018 r., została już załatwiona pismem z [...] stycznia 2016 r., które zostało doręczone wnioskodawcy.

Wnioskodawca wniósł skargę na bezczynność Rektora [...] do tutejszego Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 stycznia 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 584/18 zobowiązał Rektora [...] do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2018 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Od wskazanego wyroku została wniesiona przez Rektora [...] skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalona wyrokiem z 4 marca 2020 r. sygn. akt I OSK 1374/19. W uzasadnieniu tego wyroku NSA wyjaśnił w odniesieniu do żądania wniosku skarżącego, że żądanie to dotyczyło wydania zaświadczenia potwierdzającego, że twierdzenia zawarte w piśmie Uczelni z [...] lipca 2012 r. są fałszywe. Dodał też, że czym innym jest dostateczne rozumienie żądania, a czym innym jego zasadność. Nadto NSA potwierdził za WSA w Warszawie wytyczną, że złożony wniosek powinien zostać załatwiony bądź przez wydanie zaświadczenia, bądź przez wydanie postanowienia o odmowie jego wydania.

Postanowieniem z [...] grudnia 2020 r. Rektor [...] działając na podstawie art. 219 w związku z art. 217 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 że zm.; dalej jako "k.p.a."),

odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia.

W uzasadnieniu organ wskazał, że jest związany oceną prawną wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2018 r., że dotyczy on "wydania zaświadczenia potwierdzającego, że twierdzenia zawarte w piśmie Uczelni z [...] lipca 2012 r. są fałszywe". Ponadto Rektor [...] jest związany wskazaniem, że "złożony wniosek powinien zostać załatwiony bądź przez wydanie zaświadczenia, bądź przez wydanie postanowienia o odmowie jego wydania, a tym samym żaden z zarzutów skargi kasacyjnej nie mógł być uwzględniony".

Rektor [...] wyjaśnił, że zgodnie z art. 217 § 1 i 2 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli:

1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa;

2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

W myśl art. 218 § 1 k.p.a., w przypadkach, o których mowa wart 217 § 2 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt II OSK 3157/18: "Nie może budzić wątpliwości, że zaświadczenie wydawane przez organ stanowi oświadczenie wiedzy tego organu oparte na danych będących w jego posiadaniu, co wynika wprost z art. 218 § 1 k.p.a. Nie jest zatem dopuszczalne w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń dokonywanie jakichkolwiek ustaleń faktycznych i oceń prawnych, jeśli nie wynikają one z prowadzonych przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. (...). W sytuacji, gdy organ nie posiada w prowadzonych rejestrach danych, które mogłyby stanowić podstawę wydania zaświadczenia stosownie do żądania wnioskodawcy, oczywistym jest, że nie może wydać zaświadczenia żądanej treści. Dla braku możliwości potwierdzenia faktów lub stanu prawnego nie mają przy tym znaczenia przyczyny, dla których organ nie znajduje się w posiadania określonych danych, brak ten nie obliguje również organu do prowadzenia postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia faktów czy stanu prawnego.". Z kolei w wyroku z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt OSK 2593/15 NSA zaznaczył, że zaświadczenie dotyczy danych organu znajdujących się w jego ewidencjach, rejestrach czy innego rodzaju zbiorach, "nie zaś danych, które w takich zbiorach zdaniem wnioskodawcy powinny się znajdować".

Mając na uwadze powyższe Rektor [...] stwierdził, że potwierdzenie tego, "że twierdzenia zawarte w piśmie Uczelni z [...] lipca 2012 r. są fałszywe" - jak wyjaśnił przedmiot żądania wniosku skarżącego NSA w wiążącym organ wyroku z 4 marca 2020 r. sygn. akt I OSK 1374/19 - nie wynika z prowadzonych przez Rektora [...] ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w posiadaniu organu. Z tego względu nie jest możliwe potwierdzenie w drodze zaświadczenia tego, że jak żąda wnioskodawca - twierdzenia zawarte w piśmie Uczelni z [...] lipca 2012 r., są fałszywe.

Niezależnie od powyższego organ zauważył, że wnioskodawca nie wykazał swojego interesu prawnego w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego, jak tego wymaga art. 237 § 2 pkt 2 k.p.a., jednak wzywanie wnioskodawcy do jego wykazania było bezprzedmiotowe, skoro nawet w przypadku wykazania takiego interesu z uwagi na art. 218 § 1 k.p.a. z podanych wyżej przyczyn wniosek podlegałby załatwieniu w drodze postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia, jak tego wymaga art. 219 k.p.a.

W ocenie organu, takie rozstrzygnięcie sprawy odpowiada wskazaniom co do dalszego postępowania wyrażonym w wiążących Rektora [...] wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Pismem z [...] listopada 2020 r. skarżący wywiódł do tutejszego Sądu skargę na niewykonanie wyroku z 10 stycznia 2019 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 584/18, jednocześnie wnosząc o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 20.000 zł.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na fakt, że jest ona całkowicie bezzasadna.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z wyrokiem, Rektor [...] został zobowiązany do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2018 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz

z aktami sprawy. Prawomocny wyrok wraz z aktami wpłynął do organu [...] listopada 2020 r., a [...] grudnia 2020 r. prorektor ds. studentów wydał postanowienie sygn. [...], w którym odmówił wydania zaświadczenia. Tak więc, 14 - dniowy termin do rozpoznania wniosku został zachowany, a skarga skarżącego jest kolejnym pismem niepotrzebnie absorbującym administrację uczelni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę uznać należało za niezasadną. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi administracji dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ prowadząc przedmiotowe postępowanie pozostawał w bezczynności w wykonaniu oznaczonego na wstępie wyroku. W pierwszej kolejności wyjaśnić należało, że w postępowaniu zainicjowanym skargą na niewykonanie wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia żądanej treści przedmiotem badania mogła pozostawać wyłącznie materia tego, czy organ istotnie wykonał nałożony na niego przez Sąd obowiązek, tj. czy rozpoznał konkretny wniosek strony w ściśle oznaczonym zakresie. Postępowanie w niniejszej sprawie dotyczy bowiem wyłącznie sfery faktów, pozostających w ścisłym związku z sentencją wyroku zobowiązującego organ do określonego zachowania. W tym miejscu należało więc przypomnieć, że Sąd, na którego wyrok powołuje się w niniejszej skardze skarżący, oznaczając obowiązki leżące na organie w związku

z koniecznością rozpoznania wniosku z [...] lipca 2018 r. dał organowi do wyboru dwie ewentualności. Stwierdził mianowicie, że rozpoznanie wniosku o wydanie zaświadczenia następuje poprzez wydanie zaświadczenia (art. 217 k.p.a.), bądź poprzez odmowę wydania zaświadczenia, co następuje w formie postanowienia (art. 219 k.p.a.). O tym więc, czy będzie można przypisać skutecznie organowi bezczynność w wykonaniu przedmiotowego wyroku decydować będzie to, czy postąpił w jeden ze wskazanych przez Sąd sposobów. Analiza stanu faktycznego sprawy prowadzi do konkluzji, że organ wykonał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 stycznia 2019 r. wydany w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 584/18. Wydał bowiem na podstawie art. 219 k.p.a. postanowienie którym odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia. Postąpił więc w jeden ze sposobów jakie zostały określone przez sąd administracyjny w wyroku z 10 stycznia 2019 r. Tym samym nie sposób zarzucić organowi tego, aby nie wykonał wspomnianego wyroku. W tym stanie sprawy, uznając, że organ w sposób prawidłowy wykonał wyrok Sądu z 10 stycznia 2019 r. wydany w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 584/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).