Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 487/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-07-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1 i 2, art. 258  par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 13.07.2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez, zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi A. B. na decyzję, Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...].03.2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie legalności budowy drogi - postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Sygn. II SA/Rz 487/10

Uzasadnienie

Skarżący A. B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych w całości oraz na ustanowieniu adwokata. Jego wniosek złożony w przewidzianej przez prawo formie, dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 487/10. Sprawa o podanej powyżej sygnaturze została zakończona przed WSA na mocy postanowienia Sądu z 6.07.2010 r., o sygn. II SA/Rz 487/10 o odrzuceniu skargi A. B. Strona nie nadesłała żądanych przez WSA odpisów skargi sądowoadministracyjnej.

W oparciu o treść wniosku PPF ustalono następujący stan faktyczny: A. B. zamieszkuje wraz z żoną w lokalu o pow. 53m² w S. Poza tym lokalem w R. i w K. zamieszkują dzieci wnioskodawcy. Strona posiada 1/5 udziału w spadku w postaci gospodarstwa rolnego oraz ¼ części nieruchomości na której postawiono dom. Ponadto strona posiada akcje o wartości 40500 zł. Dwuosobowe gospodarstwo utrzymuje się dzięki dochodom z renty oraz emerytury w łącznej kwocie 2060 zł. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy opisano wyłącznie stan faktyczny sprawy.

Stwierdzono co, następuje :

Rozpoznany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie zarówno w całości jak i w części.

Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), prawo pomocy może zostać przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej określa natomiast art. 246 wyżej powołanej ustawy. Na mocy art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Należy podkreślić, że prawo pomocy jest instytucją szczególną, mogąca znaleźć zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych. Zwolnienie od kosztów sądowych czy przyznanie fachowego pełnomocnika skutkuje bowiem pozbawieniem budżetu państwa należnych dochodów. Szczególną wyjątkowość tej instytucji podkreślają bardzo rygorystyczne wymogi przyznania prawa pomocy. Dotyczy to zwłaszcza prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Oświadczenie skarżącego A. B. opisujące stan majątkowy oraz osobisty nie budzi wątpliwości. Pozwala to rozstrzygnąć wniosek o prawo pomocy bez konieczności prowadzenia postępowania wyjaśniającego na podstawie art. 255 p.p.s.a.

Według rozpoznającego wniosek referendarza, Strona skarżąca nie wykazała w wymaganym stopniu zaistnienia przesłanek przyznania prawa pomocy. Majątek i związane z nim rzeczywiste możliwości osiągania przychodów mogą zaspokajać potrzeby o charakterze niezbędnym osób tworzących gospodarstwo domowe oraz pełne koszty postępowania przed WSA i NSA (koszty sądowe oraz wynagrodzenie adwokackie). Zdolność majątkowa wnioskującego o prawo pomocy pozwala funkcjonować rodzinie na poziomie wyższym niż poziom utrzymania określany przez ustawodawcę jako utrzymanie konieczne. Wypada podzielić zdanie strony, iż kwota rzeczywistych dochodów rodziny, nie jest znaczna skoro wynosi ok. 2000 zł miesięcznie. Jednak o przyznaniu prawa pomocy decydują nie tylko osiągane dochody, lecz także majątek ruchomy i nieruchomy. Ten majątek u A. B. przedstawia znaczną wartość, która nie odpowiada przesłankom prawa pomocy w pełnym zakresie tej instytucji (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca dysponuje oprócz mieszkaniem prawami majątkowymi z akcji o wartości ok. 40’000 zł. Posiadając taki majątek nie można twierdzić, że nie jest się osobą niezdolną do kontynuowania wszczętego postępowania sądowego. O słuszności takiego spojrzenia na żądanie przyznania prawa pomocy w sprawie sygn. II SA/Rz 487/10, przekonuje sam wnioskodawca skoro w uzasadnieniu wniosku nie starał się wykazać, że jego sytuacja majątkowa i rodzinna jest tak szczególna jak wymaga tego art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Reasumując, A. B. jest w stanie podołać istniejącym jak i przyszłym kosztom postępowania sądowoadministracyjnego. Strona posiada majątek zdatny do pokrycia wymienionych kosztów. Z wyżej powołanych względów orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.