Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 318/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant: Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008 r. na rozprawie wniosków: E. M., A. M., I. M., T. M., W. M., M. S. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania na prawach strony w sprawie ze skargi P. Z. D. O. Z. P. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie wydania nieruchomości p o s t a n a w i a: oddalić wnioski.


UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2008 r. do tutejszego sądu administracyjnego wpłynęła skarga P. Z. D. O. Z. P. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] stycznia 2008 r.

w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego o wydanie nieruchomości.

W dniach od 20 października do 4 listopada 2008 r. do akt przedmiotowej sprawy wpłynęły oświadczenia: E. M., A. M., I. M., T. M., W. M., M. S., o przystąpieniu do postępowania egzekucyjnego w charakterze uczestników. Wnioskodawcy powołując się na przepis art. 28 k.p.a. w zw. z art. 110 b pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 20 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005r. o rodzinnych ogrodach działkowych oświadczyli, że przysługują im jako - członkom Polskiego Związku Działkowców, którzy użytkują działki na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego im. [...]. I. w B. - odszkodowania za składniki majątkowe znajdujące się na tych działkach. Tym samym posiadają interes prawny w uczestniczeniu w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie odebrania terenu, na którym zlokalizowany jest Rodzinny Ogród Działkowy.

W piśmie procesowym z dnia 27 sierpnia 2008 r. strona skarżąca wniosła

o uwzględnienie złożonych wniosków i dopuszczenie ww. osób do postępowania

w charakterze uczestników.

Na rozprawie sądowej w dniu 25 listopada 2008r. przeprowadzonej w celu rozpatrzenia wniosków użytkowników działek o dopuszczenie ich do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestników postępowania na prawach strony, obecni wnioskodawcy poparli złożone wnioski. Do stanowiska tego przychylił się pełnomocnik strony skarżącej – Prezes Rodzinnego Ogrodu Działkowego im. [...] I. H. M., podkreślając, iż użytkownicy zagospodarowali teren własnych działek, ponieśli nakłady (nasadzenia, altanki, studnie), dlatego też należy się im rekompensata za odebrane działki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 33 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) udział w postępowaniu w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Nadmienić przy tym należy, iż cytowany przepis nie może być interpretowany w oderwaniu od innych norm prawa regulujących kwestię interesu prawnego jako podstawy skutecznego prowadzenia postępowania w celu wzruszenia określonego aktu administracyjnego.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że interes prawny można wyprowadzić tylko z konkretnego przepisu prawa materialnego, który odnosi się do uprawnień lub obowiązków danego podmiotu. Oznacza to istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżoną decyzją. Przepis prawa materialnego, który stanowi podstawę do wywodzenia interesu prawnego, musi przewidywać w odniesieniu do konkretnego podmiotu i stanu faktycznego, możliwość wydania określonej decyzji, czy też podjęcia określonych czynności (tak: NSA w wyroku z dnia 5 listopada 1999 r., sygn. akt I SA 2241/98, LEX nr 47248; NSA w postanowieniu z dnia 12 września 2002 roku, sygn. akt

I SA/Lu 368/02, niepublik.). Istnienie interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym oznacza konieczność wskazania przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (vide: wyrok NSA z dnia 22 lutego 1984 r., I SA 1748/83, publik. E. Smoktunowicz, OSN i NSA, Kodeks postępowania administracyjnego, Warszawa 1994, s. 109). Musi to być jednak taki przepis, z którego dla danego podmiotu wynikają prawa lub obowiązki pozostające

w związku z konkretnym rozstrzygnięciem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2005 roku, II GSK 52/05, LEX nr 166076).

Podstawową, zatem przesłanką uzasadniającą dopuszczenie wnioskodawcy do udziału w postępowaniu sądowym jest uznanie, że istnieje norma prawa materialnego, z której można wywieść jego interes prawny do uczestnictwa w tym postępowaniu. Istotne pozostaje, więc ustalenie, czy wnioskodawcy przysługiwała legitymacja materialno-prawna w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia, choć nie brał w nim udziału.

Należy podkreślić, że od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli sytuację, w której dany podmiot jest, co prawda bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednakże nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Niemożność poparcia przez wnioskodawców własnego interesu prawnego w niniejszym postępowaniu, sprowadzającego się do wskazania konkretnego przepisu prawa, odnoszącego się wprost do sytuacji danego podmiotu jest tym właśnie elementem, który odróżnia interes faktyczny od interesu prawnego (postanowienie NSA z dnia 12.05.2006 r., II FZ 291/06, niepublik.).

W przedmiotowej sprawie wnioskodawcy wywodzą swój interes prawny do udziału w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym z przepisu z art. 110b pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) oraz przepisu art. 14 ust.1 i art. 20 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. Nr 169, poz. 1419), uzasadniając, że przysługuje im jako - członkom Polskiego Związku Działkowców - odszkodowanie za składniki majątkowe znajdujące się na użytkowanych przez nich działkach.

W ocenie Sądu, żadna z powołanych norm prawnych nie może stanowić podstawy dla dopuszczenia wnioskodawców do udziału w toczącym się postępowaniu sądowym, gdyż kwestia przyznania odszkodowań nie może być rozpoznawana w postępowaniu egzekucyjnym.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem kontroli sądowej jest właśnie ocena zasadności zarzutów wniesionych przez P. Z. D. O. Z. P. w B. na postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Prezydenta Miasta B. na podstawie własnego tytułu wykonawczego z dnia [...] grudnia 2007 r. w przedmiocie obowiązku wydania Gminie B. nieruchomości nr [...]/[...] o pow. 29,9589 ha położonej w B. przy ul. C. w obr. [...]. Tak prowadzona kontrola oznacza, iż wnioskodawca ma prawo ubiegać się o udział w sprawie w charakterze uczestnika, ale wyłącznie w zakresie przesłanek rządzących tym postępowaniem. Sąd nie znalazł podstaw prawnych, aby dopuścić wnioskodawców do udziału w postępowaniu egzekucyjnym.

Odnosząc się natomiast do powoływanej regulacji art. 110b pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, należy wskazać, iż nie ma ona zastosowania w rozpatrywanej sprawie, albowiem przepis ten dotyczy egzekucji z nieruchomości należności pieniężnych, tymczasem obowiązek wydania nieruchomości jest obowiązkiem o charakterze niepieniężnym, do którego mają zastosowanie przepisy art. 141 -147 powoływanej ustawy. Przepis art. 141 §2 tej ustawy, stanowi wprawdzie, iż egzekucję obowiązku wydania nieruchomości prowadzi się przeciw zobowiązanemu, członkom jego rodziny i domownikom oraz innym osobom zajmującym nieruchomość, która ma być opróżniona i wydana, jednakże w niniejszym postępowaniu, jak zostało to już wyżej powiedziane, Sąd kontroluje wyłącznie zasadność zarzutów zgłoszonych do prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a nie zastosowany środek egzekucyjny.

W ocenie Sadu także przepis art. 14 ust.1 ustawy z dnia 8 lipca

2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, zgodnie z którym Polski Związek Działkowców ustanawia w drodze uchwały na rzecz swojego członka bezpłatne i bezterminowe prawo używania działki i pobierania z niej pożytków, nie może być podstawą interesu prawnego wnioskodawców (użytkowników działek) w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Zarówno, bowiem powyższe roszczenia działkowców, jak i roszczenia wynikające z poczynionych nakładów na użytkowanej działce (art. 15 ww. ustawy) mają charakter cywilnoprawny i mogą być dochodzone przed sądem powszechnym, a nie w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 06 grudnia 2007r., II SA/Łd 406/07).

Zdaniem Sądu, przepis art. 20 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, również nie daje wnioskodawcom interesu prawnego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, gdyż odnosi się do ewentualnej wypłaty odszkodowań. Natomiast wszelkie roszczenia działkowców dotyczące przyznania odszkodowań za składniki majątkowe znajdujące się na poszczególnych działkach mogą być dochodzone wyłącznie przed sądem powszechnym, a nie w ramach postępowania administracyjnego (tak: NSA w postanowieniu z dnia 22.03.2006 r., I OZ 363/06, niepublik.). Opisane uprawnienie, nie oznacza, więc istnienia interesu prawnego wnioskodawców, a jedynie wskazuje na istnienie ich ewentualnego interesu faktycznego, co nie ma znaczenia dla prowadzonego postępowania egzekucyjnego. O tym, czy jest się stroną danego postępowania administracyjnego, nie decyduje, bowiem sama wola, czy też subiektywne przekonanie danego podmiotu, ale okoliczność, czy istnieje przepis prawa materialnego pozwalający zakwalifikować interes danego podmiotu jako interes prawny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2003 roku, sygn. akt II SA/Łd 241/2001).

W konsekwencji należy uznać, że wynik toczącego się postępowania sądowego zainicjowanego skargą Polskiego Związku Działkowców na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2008 r., nie dotyczy interesu prawnego wnioskodawców.

Należy zwrócić uwagę na specyfikę administracyjnego postępowania egzekucyjnego, w którym to postępowaniu udział biorą dwie strony: wierzyciel i zobowiązany (definicję określające te podmioty znajdują się w przepisach art. 1 a ust. 13 i ust. 20, art. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). W niniejszej sprawie wierzycielem, a jednocześnie organem egzekucyjnym jest Prezydent Miasta B., zaś zobowiązanym – P. Z. D. O. Z. P., co wynika z tytułu wykonawczego wystawionego dnia [...] grudnia 2007r. na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 1985r. dotyczącej likwidacji czasowego ogrodu działkowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd odmówił wnioskodawcom (wymienionym w sentencji postanowienia) przymiotu strony postępowania, na podstawie

art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.