Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 473/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 559/13 w zakresie uchylenia postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały o odmowie wpisu na listę adwokatów oraz wpis na listę adwokatów postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 559/13, po rozpoznaniu ponownego wniosku Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie uchylenia uchwały w sprawie odmowy wpisu na listę adwokatów i wpisu na listę adwokatów uchylił swoje postanowienie z dnia 13 marca 2013 r. i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym.

W skardze na decyzję Ministra Sprawiedliwości Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na to, że wniosek ten nie został uzasadniony Sąd I instancji postanowieniem z dnia 13 marca 2013 r. odmówił wstrzymania tej decyzji. Prezydium w kolejnym wniosku wskazało, że zaskarżona decyzja umożliwia J. P. (uczestnikowi postępowania) rozpoczęcie wykonywania zawodu adwokata. Zdaniem Prezydium rodzaj i charakter decyzji i wynikające z niej prawo wykonywania zawodu może wywołać trudne do odwrócenia skutki dla potencjalnych mocodawców korzystających z udzielonej pomocy prawnej, w sytuacji gdy J. P. utraciłby prawo wykonywania zawodu na skutek uchylenia decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że zawarte we wniosku argumenty Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej wskazują na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, nie podejmując na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego rozstrzygnięcia skargi, istnieje uzasadniona obawa powstania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji podjęcia w sprawie niekorzystnego dla J. P. rozstrzygnięcia.

J. P. złożył zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji a także zasądzenie na jego rzecz koszów postępowania.

Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego:

1. art. 61 § 3 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) polegające na błędnym uznaniu, że okoliczności przedstawione przez Prezydium NRA stanowią zmianę okoliczności w odniesieniu do treści wniosku zawartego w treści skargi i wskazują na realne przesłanki uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku realizacji treści decyzji Ministra Sprawiedliwości;

2. art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji mimo, iż w sprawie zaszły przesłanki do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.;

3. art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. poprzez oparcie się przy wydawaniu postanowienia jedynie na twierdzeniach Prezydium NRA.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.

Okoliczności podniesione przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej mogą prowadzić do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj i charakter decyzji, a co za tym idzie również uprawnienie z niej wynikające – prawo wykonywania zawodu adwokata – może wywołać trudne do odwrócenia skutki dla potencjalnych mocodawców korzystających z udzielanej pomocy prawnej, w sytuacji, gdy J. P. utraciłby prawo wykonywania zawodu na skutek uchylenia decyzji to prawo mu przyznającej. Skutki wywołane jego działaniem mogłyby być nieodwracalne, ze szkodą dla ewentualnych klientów. Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi Prezydium NRA, istnieje ryzyko powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazać zatem należy, że postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu, a zarzuty wskazane w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji nie jest – jak twierdzi autor zażalenia – bezprzedmiotowe, bowiem z akt sprawy nie wynika by zaskarżona decyzja została wykonana. Nie jest również trafny zarzut dotyczący naruszenia art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. ponieważ Sąd nie przeprowadzał postępowania dowodowego w sprawie, a rozpoznając wniosek Prezydium NRA o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd badał występowanie przesłanek o których mowa w § 3 art. 61 p.p.s.a.

W świetle powyższej argumentacji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie zasadne było zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.