Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 871/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 ust. 2, art. 72 ust. 1 pkt 2, art. 67 ust. 1 pkt 4, art. 69 ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1212
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Dnia 21 grudnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak (spr.) Sędzia WSA Marzenna Kosewska Asesor sądowy WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2022 roku sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia z 26 sierpnia 2022 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej również jako "organ" lub "Kolegium"), po rozpatrzeniu odwołania A. S. (zwanego "stroną" lub "skarżącym") od decyzji Marszałka Województwa W. (zwanego "Marszałkiem") z 21 kwietnia 2022 r. nr [...] unieważniającej z urzędu egzamin państwowy na prawo jazdy kat. B, zdawany w dniu 22 stycznia 2022 r. przez O. R. (zwanego "egzaminowanym") w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w P. (zwanego "WORD").

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie sprawy.

W dniu 22 stycznia 2022 r. egzaminowany przystąpił w WORD do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii "B". Egzaminatorem przeprowadzającym egzamin był A. S.. Po wykonaniu zadań egzaminacyjnych na placu manewrowym egzaminowany wziął udział w części praktycznej realizowanej w ruchu drogowym. Egzaminator przerwał egzamin praktyczny. W ocenie egzaminatora niezastosowanie się przez egzaminowanego do znaku B-1 uprawniło egzaminatora do natychmiastowego przerwania egzaminu ze względu na bezpośrednie zagrożenia życia i zdrowia uczestników ruchu drogowego w myśl przepisu art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tj. Dz. U. 2021 r., poz. 1212 zwanej "u.k.p.) oraz zgodnie z § 16 ust. 1 pkt 1 tabeli nr 1 załącznika 2 pkt 9.8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz.U. z 2019 poz. 1206 t.j. zwanego dalej "rozporządzeniem").

Marszałek Województwa sprawując nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych zgodnie z art. 67 u.k.p. w związku z prowadzonymi postępowaniami skargowymi w sprawach [...] i [...], stwierdził, że w przekazanej dokumentacji z WORD ujawniono rażące naruszenie przepisów ustawy podczas przeprowadzania egzaminów państwowych na prawo jazdy kategorii B przez egzaminatora A. S. [...]

W wyniku kontroli doraźnej przeprowadzonej przez nadzór wewnętrzny WORD stwierdzono, że egzaminator wykorzystał nieprawidłowo oznakowane zabezpieczenie robót drogowych do przerwania egzaminu i wystawienia oceny negatywnej.

W tym samym konkretnym miejscu przy ul. [...] w P. egzaminator A. S. zakończył w ciągu 4 dni łącznie 11 egzaminów tj. 21 stycznia – 4 egzaminy, 22 stycznia – 1 egzamin, 24 stycznia – 3 egzaminy oraz 25 stycznia – 3 egzaminy.

W związku z powyższym Marszałek zwrócił się do WORD, o przekazanie niezbędnej dokumentacji osób, które były egzaminowane przez ww. egzaminatora w dniach od 21 stycznia 2022 r. do 25 stycznia 2022 r.

Decyzją z dnia 21 kwietnia 2022 r. Marszałek, na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. unieważnił egzamin zdawany przez egzaminowaną.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Skarżący zarzucając naruszenie art. 72 ust. 1 i art. 72 ust. 2 pkt 1 u.k.p. oraz przepisów k.p.a. wskazując, iż zakaz ruchu jest znakiem bezwzględnie obowiązującym oraz że do obowiązków egzaminatora nie należy analiza oznakowania lecz jego przestrzeganie.

W piśmie z dnia 14 czerwca 2022 r. pełnomocnik Skarżącego, po przytoczeniu treści przepisów prawa wyjaśnił, iż wprowadzona w trybie awaryjnym organizacja ruchu obowiązywała tj. została wprowadzona zgodnie z przepisami prawa, a ponadto była zgodna z intencjami podmiotu prowadzącego roboty w pasie drogowym.

W uzasadnieniu decyzji z dnia 26 sierpnia 2022 r. Kolegium, po przytoczeniu treści przepisów prawa wskazało, że kluczowym dowodem w niniejszej sprawie jest nagranie DVD z przebiegu przedmiotowego egzaminu. Organ powołał się również na stanowiska i oceny zarządcy drogi, tj. Zarządu Dróg Miejskich w P., podmiotu odpowiedzialnego za organizację ruchu w tym miejscu - Miejskiego Inżyniera Ruchu w P. oraz egzaminatora nadzorującego stwierdzając, że oznakowanie w miejscu przerwania egzaminu było nieprawidłowe, a zatem wystawienie przez egzaminatora oceny negatywnej było niezasadne. W ocenie organu nieprawidłowe oznakowanie będące podstawą przerwania egzaminu - jest już samoczynną przesłanką do unieważnienia egzaminu, gdyż w sytuacji gdyby oznakowanie było prawidłowe, egzamin nie zostałby przerwany. W związku z powyższym organ uznał, że zasadne jest unieważnienie egzaminu zdawanego w dniu 22 stycznia 2022 r. Dodatkową przesłanką unieważnienia egzaminu, zdaniem organu, było nierzetelne przeprowadzenie egzaminu. Zdaniem organu egzaminator powinien był wyznaczyć osobie egzaminowanej miejsce manewru zawracania. Nieprecyzyjne polecenie egzaminatora, w ocenie organu, stanowi naruszenie przepisu art. 63 ust. 1 pkt 4 u.k.p. oraz było niezgodne ze wskazanym w tabeli 7 poz. 12 pkt 3 załącznika nr 2 do rozporządzenia. Doprowadziło również do wykonania manewru w miejscu źle oznakowanym i w konsekwencji natychmiastowego przerwaniu egzaminu.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł A. S. zarzucając jej naruszenie:

- art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy nie było podstaw do stwierdzenia, że Skarżący przeprowadził egzamin w sposób niezgodny z przepisami u.k.p.;

- art. 6 K.p.a. oraz 19 K.p.a. w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 178 ze zm., zwanej dalej: p.r.d.) oraz § 3 ust. 2 pkt. 1 rozporządzenia poprzez dokonanie z naruszeniem przepisów o właściwości przez organ oceny, iż znak B-1 nie obowiązywał na ulicy [...] w P.;

- art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do arbitralnego uznania, że organizacja ruchu została wprowadzona nieprawidłowo i niezgodnie z przepisami oraz wprowadzała kierowców w błąd oraz poprzez pominięcie, że organ zarządzający ruchem nie zażądał wprowadzenia zmian lub usunięcia wprowadzonej organizacji ruchu;

- art. 5 i 7 p.r.d. poprzez arbitralne i nieuprawnione wyłączenie obowiązku stosowania się uczestników ruchu drogowego do znaku B-1 co w sposób nieuprawniony podważyło zasadność przerwania egzaminu;

- § 23 ust. 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze w zw. z poz. 12 tabeli nr 7 załącznika nr 2 do rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, że wypowiedzenie przez skarżącego zdania: "Proszę zawrócić na tej drodze z wykorzystaniem biegu wstecznego" nie stanowi wyznaczenia miejsca do wykonania manewru zawracania;

- art. 52 ust. 2 u.k.p. w zw. z art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez pominięcie, że zastosowana została organizacja ruchu wprowadzona w trybie awaryjnym, a zatem niezastosowanie się do znaku B-1 bezpośrednio zagrażało życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.

Wskazując na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji Marszałka. Ponadto Skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego oraz o przeprowadzenie dowodu z opinii prawno-projektowej sporządzonej w dniu 9 września 2022 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z 14 grudnia 2022 r. strona skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do pisma podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie. Strona skarżąca wskazała również, że pomimo toczących się postępowań sądowych dotyczących 11 unieważnionych przez Marszałka, a przeprowadzonych przez skarżącego egzaminów wobec skarżącego zapadła nieostateczna decyzja o skreśleniu z ewidencji egzaminatorów z powodu rzekomego wielokrotnego przeprowadzenia egzaminu państwowego na prawo jazdy w sposób niezgodny z przepisami u.k.p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Na wstępnie należy wskazać, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 2 P.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie organ wniósł o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w ww. trybie. O rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, ze wskazaniem podstawy prawnej skierowania sprawy na posiedzenie niejawne, strona skarżąca - reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - została zawiadomiona zarządzeniem z 18 listopada 2022 r. Wobec niezażądania przeprowadzenia przez pełnomocnika strony skarżącej rozpoznania sprawy na rozprawie, niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.

Podstawę materialnoprawną do wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 72 ust.1 pkt 2 u.k.p. zgodnie z którego treścią marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, unieważnia egzamin państwowy, jeżeli był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. W myśl natomiast art. 72 pkt 1 i pkt 2 u.k.p. Marszałek województwa unieważnia egzamin państwowy z urzędu lub na wniosek dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego. Unieważniony egzamin przeprowadza się ponownie na koszt wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego (art. 72 ust. 3 u.k.p.).

W myśl art. 67 ust. 1 pkt 4 u.k.p. marszałek województwa sprawuje nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych, o których mowa w art. 51 ustawy, w ramach którego unieważnia egzamin.

W szczególności Marszałek Województwa może przeprowadzić kontrolę doraźną w trybie § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 22 czerwca 2017 r. w sprawie kontroli wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego (Dz.U. 2017 r. poz. 1325 ze zm. zwanego "rozporządzeniem") w czasie której bada się wyłącznie zagadnienia wynikające ze złożonych skarg lub z pozyskanych informacji w zakresie przeprowadzania egzaminów państwowych. Z wyżej wskazanego uprawnienia Marszałek skorzystał przeprowadzając taką kontrolę w rozpatrywanej sprawie.

W myśl przepisu § 4 ust. 1 rozporządzenia kontrolę przeprowadza osoba upoważniona przez marszałka województwa, na podstawie legitymacji służbowej i imiennego upoważnienia. Zgodnie z § 5 kontrola obejmuje, odpowiednio do zakresu określonego w § 2, sprawdzenie: 1) spełniania wszystkich warunków niezbędnych do przeprowadzania egzaminów państwowych; 2) prawidłowości prowadzenia dokumentacji związanej z przeprowadzaniem egzaminów państwowych; 3) prawidłowości przeprowadzania części teoretycznej egzaminów państwowych;4) prawidłowości przeprowadzania części praktycznej egzaminów państwowych; 5) spełniania przez egzaminatorów przeprowadzających egzaminy państwowe niezbędnych wymagań; 6) pozostałej działalności ośrodka związanej z przeprowadzaniem egzaminów państwowych. Zgodnie z § 6 ust. 1 i ust. 2 omawianego rozporządzenia osoba kontrolująca ustala stan faktyczny na podstawie dowodów zebranych w toku kontroli. Dowodami zebranymi w toku kontroli są w szczególności zgromadzona dokumentacja, w tym fotograficzna lub audiowizualna, wyniki oględzin, przesłuchania świadków, pisemne wyjaśnienia i oświadczenia.

Jednocześnie przepis art. 69 ust. 3 pkt 2 u.k.p. przewiduje, że Marszałek Województwa w ramach kontroli działalności wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego w zakresie przeprowadzania egzaminów państwowych sprawdza w szczególności zgodność egzaminu z wymaganiami określonymi w ustawie i przepisach wydanych na podstawie art. 66. Zgodnie z art. 69 ust. 4 pkt. 1 u.k.p. kontrolę przeprowadza upoważniona przez marszałka województwa osoba, która ma prawo: 1) żądania od egzaminatorów i pracowników wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów i innych nośników informacji, w szczególności zapisów, o których mowa w art. 54, oraz udostępnienia wszelkich danych mających związek z przedmiotem kontroli.

Z powyższych przepisów wynika, że Marszałek Województwa ma możliwość weryfikacji wyniku przeprowadzonego egzaminu państwowego na prawo jazdy. Ustawodawca powierzył marszałkowi województwa nadzór nad całością procesu ubiegania się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, nad czynnościami związanymi z przeprowadzaniem egzaminu państwowego, nad jego przebiegiem oraz nad uprawnieniami egzaminatorów. Z cytowanych przepisów wynika także wprost upoważnienie do oceny działania egzaminatorów. Z posiadanych przez marszałka województwa nadzorczych uprawnień nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych wynikają uprawnienia do podejmowania konkretnych czynności i aktów, stanowiących reakcję na nieprawidłowości polegające na naruszeniu zasad wynikających z przepisów u.k.p..

W objętym sądową kontrolą postępowaniu, zakres postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organy administracji i koniecznych do przeprowadzenia w nim ustaleń faktycznych wyznaczały przepisy prawa materialnego, w szczególności art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Zarzucane naruszenie przepisów postępowania w zakresie badania i oceny okoliczności faktycznych sprawy związane jest w sposób bezpośredni z dokonaną wykładnią prawa materialnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2021 r., sygn. akt II GSK 1489/21 LEX nr 3254009). Niezgodność z przepisami nie oznacza tylko naruszenie przepisów u.k.p., ale także przepisów aktów wykonawczych wydanych do ww. ustawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt I OSK 2213/16; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2020 r. sygn. akt I OSK 2025/18 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 733/19, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych zwanej "CBOSA").

W rozpatrywanej sprawie egzamin został przerwany z powodu stwierdzenia przez egzaminatora, że zaistniała okoliczność określona w art. 52 ust. 2 u.k.p. Zgodnie z ww. przepisem część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań, w przypadku gdy zachowanie osoby egzaminowanej zagraża bezpośrednio życiu lub zdrowiu uczestników ruchu drogowego.

Organ zasadnie objął zakresem kontroli nie tylko stronę formalną egzaminu, ale również sposób jego przeprowadzenia, w tym prawidłowość oznakowania będącego podstawą przerwania egzaminu oraz miał na względzie postawę i działania egzaminatora w jego trakcie. Celem ustalenia okoliczności faktycznych sprawy organ miał prawo zwrócenia się o wydanie opinii do stosownych organów, jak również o dokonanie oceny oznakowania drogi oraz zachowania egzaminatora przez egzaminatora nadzorującego. W uprawnieniach nadzorczych marszałka województwa mieści się bowiem prawo do weryfikacji prawidłowości wykonania egzaminu, w tym oceny konkretnego zadania egzaminacyjnego. Weryfikacja ta najczęściej odbywa się na gruncie oceny poprawności zastosowania w poszczególnych zadaniach egzaminacyjnych norm z zakresu ruchu drogowego i pozwala ocenić czy egzamin był przeprowadzony zgodnie z przepisami u.k.p., a jeżeli nie, to czy ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt I OSK 2025/18, Legalis).

Należy wskazać, że posiadane przez egzaminatora, przeprowadzającego egzamin na prawo jazdy, uprawnienia pozwalające na sprawdzenie umiejętności osób egzaminowanych, nie uprawniają do arbitralnego, niemożliwego do zakwestionowania wyniku egzaminu. Zabezpieczeniem osób egzaminowanych przed takimi rozstrzygnięciami, podejmowanymi zazwyczaj w sytuacji dynamicznej, w której brak jest czasu na spokojną ocenę sytuacji, jest postępowanie nadzorcze prowadzone przez uprawniony organ, który w oparciu o zarejestrowany przebieg egzaminu jest w stanie dokonać rzetelnej, spokojnej oceny zasadności stanowiska egzaminatora. Egzaminator przeprowadzający egzamin, w arkuszu egzaminacyjnym wskazał, iż przyczyną wystawienia oceny negatywnej oraz przerwania egzaminu było niezastosowanie się przez osobę egzaminowaną do znaku zakazu ruchu tj. przyczyna o której mowa w § 16 ust. 1 pkt rozporządzenia zgodnie z którym egzaminator przerywa egzamin państwowy jeżeli zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 52 ust. 2 u.k.p. W ocenie egzaminatora doszło do spełnienia dyspozycji, o której mowa w art. 52 ust. 2 u.k.p. zgodnie z którym część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań jedynie w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. W ocenie egzaminatora zachowanie osoby zdającej egzamin, przejawiające się w niezastosowaniu się do znaku B-1 "zakaz ruchu w obu kierunkach", zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Ocena ta była błędna co przekonująco, zdaniem sądu, wyargumentował organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W myśl art. 68 ust. 2 u.k.p. w sprawach o unieważnienie egzaminów na prawo jazdy opinię wyraża egzaminator nadzorujący, o którym mowa w art. 54 ust. 6 u.k.p. tj. dodatkowy egzaminator, który nadzoruje egzamin wyznaczony przez dyrektora WORD. Zgodnie z pisemną oceną zaistniałej sytuacji, wyrażoną przez egzaminatora nadzorującego, egzaminator przeprowadzający egzamin na prawo jazdy podjął niewłaściwą decyzję co do przerwania egzaminu i wystawienia osobie egzaminowanej wyniku negatywnego. W ocenie egzaminatora nadzorującego A. jako egzaminator nieprawidłowo zakwalifikował błędne wykonanie przez osobę egzaminowaną zadania w ruchu drogowym.

W ocenie organu kontrolującego przerwanie egzaminu było niezasadne. Należy w tym miejscu podkreślić, że stan faktyczny pomiędzy stronami jest niesporny i nie wymaga w ocenie sądu przytaczania w niniejszym uzasadnieniu. Spór sprowadza się do jego oceny i rezultatu w postaci podstaw - lub braku podstaw - do przerwania egzaminu z uwagi na bezpośrednie zaistnienie zagrożenia dla życia lub zdrowia. Wbrew głównej argumentacji Skarżącego w niniejszej sprawie przedmiotem oceny nie jest prawidłowość oznakowania drogi, a jedynie zasadność unieważnienia egzaminu z powodu zaistnienia w jego trakcie bezpośredniego zagrożenia dla życia lub zdrowia. Sąd podziela stanowisko organu, że w tym konkretnym stanie faktycznym do takiego zagrożenia nie doszło, a w rezultacie przerwanie egzaminu na tej podstawie było niezasadne.

Słusznie organ przy tym podkreślił w decyzji, że na nieprawidłowość oznakowania wskazał Zarząd Dróg Miejskich (pismo z dnia 8 lutego 2022 r., zał. 15), która to jednostka w imieniu Prezydenta Miasta P. zarządza drogą (art. 19 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, Dz. U. 2021, poz. 1376).

Nieprawidłowe oznakowanie przyznał również Miejski Inżynier Ruchu, który w piśmie z dnia 4 lutego 2022 r. stwierdził, iż "znaki B-1 powinny być zdjęte, a prace od najazdu wygrodzone tablicą prowadzącą ze światłami żółtymi".

Konstrukcja art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. uaktywnia kompetencję organu do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego jedynie wówczas, gdy w następstwie przeprowadzenia go z naruszeniem przepisów ustawy nie można zaakceptować jego wyniku. Oznacza to tym samym, że naruszenie prawa musi bezpośrednio przekładać się na zasadność końcowego wyniku egzaminu: pozytywnego, bądź negatywnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 września 2021 r. II SA/Rz 971/21, Legalis).

Konstatacja ta jest wystarczająca do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Sąd dostrzega jednocześnie w tym miejscu – co było podnoszone przez organ, że rozpoznawana sprawa jest jedną z kilku osadzonych dokładnie w takim samym stanie faktycznym. W każdej z nich Skarżący jako egzaminator tak kierował przebiegiem egzaminu, aby egzaminowana osoba znalazła się w tym samym miejscu co do którego istniała wątpliwość w zakresie prawidłowości oznakowania prowadzonych tam robót. Wątpliwość ta była na etapie egzaminu tym większa, że – jak wynika z załączonych do akt nagrań z przebiegu egzaminu – pomimo określonego oznakowania jednym – nie zajętym przez roboty pasem – samochody przejeżdżały.

Przy rozważaniu zaistnienia przesłanki określonej w art. 52 ust. 2 u.k.p. podkreślenia wymaga również, że cechami zachowania osoby zdającej egzamin, które decydują, iż jest to zachowanie skutkujące zakończeniem egzaminu są rodzaj i bliskość zagrożenia (zagrożenie dla życia i zdrowia, zagrożenie bezpośrednie). Ocena czy konkretne zachowanie osoby zdającej spełnia przesłanki z art. 52 ust. 2 tej ustawy jest dokonywana przez egzaminatora w sytuacji dynamicznej, zależnej od sytuacji na drodze. W tej mierze egzaminator musi dokonać oceny natychmiastowej - inaczej niż organ, który może dokonać tej samej oceny na podstawie nagrania, które można wielokrotnie odtworzyć (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 525/19, CBOSA).

Sąd mając powyższe na uwadze miał przy tym na względzie, iż Skarżący, jako osoba z wieloletnią praktyką egzaminatora, winien mieć świadomość, że takie ustawienie znaku może wywoływać wątpliwości co do jego obowiązywania i prawidłowości posadowienia. Należy również podkreślić, iż za pomocą barierek został wydzielony wyłącznie fragment drogi, przy faktycznym zachowaniu ruchu na przedmiotowej ulicy. Należy również pamiętać, iż z akt sprawy wynika, że takie oznakowanie drogi było Skarżącemu doskonale znane. Jak wynika z pisma Marszałka Województwa Skarżący już w dniu wcześniejszym tj. 21 stycznia 2022 r. kończył egzamin z tego samego powodu.

Należy pamiętać, iż państwowy egzamin na prawo jazdy jest postępowaniem administracyjnym, w którym egzaminator decydując o pozytywnym lub negatywnym wyniku egzaminu decyduje jednocześnie o nabyciu lub nie uprawnień do kierowania pojazdami. Z tych też względów w razie zaistnienia wątpliwości wpływających na końcowy wynik egzaminu – jak w niniejszej sprawie - winny być one rozstrzygane na korzyść osoby egzaminowanej.

Dlatego też zasadnie organ zinterpretował przepis art. 52 ust. 2 u.k.p. na korzyść osoby ubiegającej się o przyznanie uprawnień.

Sąd stwierdza, że zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Organy wzięły pod uwagę całość zgromadzonej dokumentacji w tym notatkę urzędową sporządzoną przez egzaminatora, arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy, opinię egzaminatora nadzorującego, a także nagranie DVD z przebiegu egzaminu jak również stanowisko podmiotów odpowiedzialnych za prawidłowość ustawienia znaków. Zatem zebrany w sprawie materiał dowodowy uznać należało za kompletny.

Strona skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów załączonych do skargi oraz pisma z 14 grudnia 2022 r. Na zasadzie art. 106 § 3 P.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zaznaczyć należy, że postępowanie dowodowe ma charakter wyjątku, jego zastosowanie musi być rozumiane zawężająco, celem zaś art. 106 § 3 p.p.s.a. nie jest ponowne, czy też uzupełniające ustalenie stanu faktycznego w sprawie, lecz ocena, czy organy administracji ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie - czy dokonały prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji przepisów prawa materialnego. Przeprowadzenie dowodów z dokumentów na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. jest niezbędne, jeżeli bez tych dowodów nie jest możliwe rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości związanych z oceną prawidłowości ustalonego przez organy stanu faktycznego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Sąd może zatem przeprowadzić dowód uzupełniający, gdy poweźmie wątpliwości co do prawidłowości ustaleń faktycznych (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2015r. II OSK 23331/12 publ.: LEX nr 1754715). Zakres postępowania dowodowego jest wyznaczony przez podstawową funkcję sądowej kontroli administracji, tj. ocenę z punktu widzenia legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd administracyjny nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzyganiu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją. Sąd może dokonywać jedynie takich ustaleń, które będą stanowiły podstawę oceny zgodności z prawem tej decyzji (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2006r., uwaga 9 do art. 106; T.Woś. H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd.Prawnicze 2005r., uwaga 6 do art. 106). Sąd administracyjny jedynie ocenia, czy organy administracji ustaliły stan zgodnie z regułami obowiązującymi w postępowaniu administracyjnym i następnie, czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego do przyjętego stanu faktycznego. Podstawą orzekania przez sądy administracyjne są akta sprawy administracyjnej zawierające materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania. Przepis art. 133 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy, a więc na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania kontrolowanej decyzji. W postępowaniu sądowoadministracyjnym sąd nie ustala stanu faktycznego sprawy (zob. wyrok NSA z 27 stycznia 2017r., I OSK 691/15, CBOSA).

Z tych też względów, w świetle wyżej poczynionych uwag co do zasadności unieważnienia egzaminu, wobec nieprawidłowej oceny egzaminatora A.. S. co do przesłanki określonej w art. 52 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o przeprowadzenie dowodów z dokumentów które odnosiły się wyłącznie do kwestii prawidłowości ustawienia znaków i de facto stanowiły jedynie polemikę ze stanowiskiem organu znaną z wcześniejszych stanowisk skarżącego i potwierdzające jego opinię. Reasumując zatem Sąd stwierdził, że organ wydając zaskarżoną decyzję działał w granicach prawa i powierzonych mu uprawnień. W konsekwencji należy ocenić, że w tej konkretnej sprawie zaistniała podstawa do unieważnienia egzaminu państwowego przeprowadzonego w dniu 24 stycznia 2022 r. w WORD w P..

Kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia co do zgodności z prawem wykazała brak uchybień uzasadniających jego wzruszenie. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa materialnego, ani przepisów postępowania w sposób mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Jako prawidłowe zatem należało ocenić unieważnienie przez Marszałka Województwa W. egzaminu na prawo jazdy, na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.