Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 267/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 maja 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zaniechania poboru podatku od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej – H. G. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

H. G. złożyła na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata

w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zaniechania poboru podatku od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej podstawowym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 880 zł. Zasiłek pielęgnacyjny przyznany jej z racji wieku został bezprawnie zajęty przez Urząd Skarbowy w S.. W uzasadnieniu skarżąca powołała się na trudną w jej przekonaniu sytuację majątkową wynikającą z zajęcia zasiłku pielęgnacyjnego.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2015 roku skarżąca została wezwana do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienia odpisu zeznania podatkowego za 2014 rok, wskazania i udokumentowania wysokości ponoszonych miesięcznych kosztów utrzymania oraz wydatków na leczenie, a także podania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której zamieszkuje, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

Wezwanie w powyższej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało doręczone skarżącej w dniu 12 maja 2015 roku. W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 19 maja 2015 roku, skarżąca nie nadesłała wymaganych przez referendarza sądowego dodatkowych dokumentów dotyczących jej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych, szczegółowo wskazanych w zarządzeniu z dnia 24 kwietnia 2015 roku.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Tytułem wstępu wyjaśnić należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sposób niebudzący wątpliwości wynika jedynie, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej podstawowym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 880 zł. Przyznany jej zasiłek pielęgnacyjny podlega zajęciu przez Urząd Skarbowy w S.. Pozostałe zaś kwestie dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej – wobec niewykonania zarządzenia z dnia 24 kwietnia 2015 roku – należało uznać, że nie zostały przez skarżącą dostatecznie wyjaśnione. W szczególności, skarżąca nie nadesłała wyciągów z posiadanych rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, nie przedstawiła odpisu zeznania podatkowego za 2014 rok, nie udokumentowała wysokości ponoszonych miesięcznych kosztów utrzymania oraz wydatków na leczenie, a także nie podała tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której zamieszkuje.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, stwierdzić należy, że niewykonanie przez skarżącą obowiązków nałożonych powyższym zarządzeniem referendarza sądowego uniemożliwia faktyczną ocenę jej rzeczywistych możliwości płatniczych i ustalenia, czy rzeczywiście nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Tym samym uznać należało, iż wnioskodawczyni nie wykazała, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z

art. 245 § 2 i art. 258 § 1 oraz § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Ake.