Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2841/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 19 lipca 2013r., nr IPPP2/443-958/11/13-5/S/MM w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

P. K. – Skarżący w niniejszej sprawie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 19 lipca 2013r.

Zaskarżona interpretacja dotyczyła następującego zdarzenia przyszłego:

Skarżący, prowadzący działalność gospodarczą: "N." z siedzibą w L., jest właścicielem lokali mieszkalnych położonych w W., które nabył w celu ich wykorzystania wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. W taki sposób również rozpoczął wykorzystywanie Lokali. W związku z nabyciem Lokali przysługiwało mu zatem prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego, z którego to prawa skorzystał.

Skarżący przewiduje jednak, iż w trakcie roku podatkowego może dojść do zmiany sposobu wykorzystywania Lokali (wszystkich lub niektórych z nich), które będą wykorzystane w jednym roku podatkowym (w różnych jego częściach) do wykonywania czynności opodatkowanych (najem lokali na cele inne niż mieszkaniowe), jak i do czynności zwolnionych (najem lokali wyłącznie na cele mieszkaniowe). Z uwagi na charakter świadczonych usług wykluczona w zasadzie będzie taka sytuacja, w której dany lokal będzie w tym samym momencie wykorzystywany do świadczenia usług najmu na cele inne niż mieszkaniowe (opodatkowane VAT) i wyłącznie na cele mieszkaniowe (zwolnione z VAT). Poszczególne Lokale będą zatem wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych i zwolnionych w ten sposób, iż np. przez dwa miesiące wykorzystywane będą wyłącznie do czynności opodatkowanych a przez kolejne sześć miesięcy wyłącznie do czynności, zwolnionych. Następnie przez kolejny miesiąc lub inny okres (dłuższy lub krótszy) będą wykorzystywane ponownie do czynności opodatkowanych. W konsekwencji zatem w ciągu jednego roku podatkowego może dojść do sytuacji, w której dany Lokal będzie wykorzystywany zarówno do wykonania czynności opodatkowanych (najem na cele inne niż mieszkaniowe) jak i do czynności zwolnionych (najem wyłącznie na cele mieszkaniowe), z tym. że wykorzystanie jednego Lokalu do różnych celów nie będzie następowało w tych samych okresach.

W związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym Skarżący zadał cztery pytania:

1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym po zakończeniu roku podatkowego Skarżącego będzie miał obowiązek dokonania ewentualnej korekty podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu danego Lokalu, na podstawie art. 91 ust. 7a Ustawy o VAT, z uwzględnieniem art. 91 ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3 Ustawy o VAT, z zastosowaniem proporcji obliczonej na podstawie art. 90 ust. 2-6 lub 10 Ustawy o VAT?

2. Czy obliczając proporcję częściowego odliczenia podatku naliczonego, o której mowa w art. 90 ust. 2 Ustawy o VAT. należy brać pod uwagę łączną kwotę obrotu z ntułu czynności dających prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz niedąjących takiego prawa (z uwzględnieniem wyłączeń wskazanych w art. 90 ust. 5 i 6 Ustawy o VAT), bez podziału tych kwot na różne sektory" działalności gospodarczej wykonywanej przez podatnika podatku od towarów i usług?

3. W sytuacji uznania stanowiska Skarżącego za prawidłowe w zakresie Pytania nr 1, czy dla stosowania proporcji częściowego odliczenia podatku naliczonego, obliczanej na podstawie art. 90 ust. 2-6 lub 10 Ustawy o VAT. będzie miał znaczenie fakt, że zmiana okresów wykorzystania danego Lokalu lub Lokali do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych lub do wykonywania wyłącznie czynności zwolnionych będzie następowała tylko raz w roku podatkowym?

4. W sytuacji uznania stanowiska Skarżącego za prawidłowe w zakresie Pytania nr 1, czy dla stosowania proporcji częściowego odliczenia podatku naliczonego, obliczanej na podstawie art. 90 ust. 2-6 lub 10 Ustawy o VAT. będzie miał znaczenie fakt, że Lokal lub Lokale w którymś z lat podatkowych przypadających w dziesięcioletnim okresie korekty podatku naliczonego będzie (będą) wykorzystywany (wykorzystywane) wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT (najem wyłącznie na cele mieszkaniowe) i w takim okresie (w jednym roku podatkowym) nie będzie w ogóle wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych, czy też w takiej sytuacji po zakończeniu tego jednego roku podatkowego należy zastosować korektę podatku naliczonego in minus w wysokości 1/10 kwoty podatku naliczonego podlegającego korekcie od danego Lokalu.

W interpretacji indywidualnej Minister Finansów wskazał, iż kluczowym dla rozwiązania problemu przedstawionego we wniosku jest przepis art. 91 ust. 7-7a ustawy o VAT regulujący zasady korekt podatku naliczonego w przypadku zmiany przeznaczenia wykorzystywania nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie należało zawiesić postępowanie, bowiem zaskarżona interpretacja Ministra Finansów dotyczy m.in. przepisów art. 91 ust. 7 i ust. 7a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej zainicjowane pytaniem prejudycjalnym zadanym przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r., I FSK 1135/12. Zgodnie z treścią pytania powstała wątpliwość:

"Czy w świetle art. 167, 187 i 189 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.) oraz zasady neutralności, dopuszczalne są przepisy prawa krajowego takie jak art. 91 ust. 7 i ust. 7a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), które powodują, że w przypadku zmiany przeznaczenia dobra inwestycyjnego z wykonywania czynności niedających prawa do odliczenia podatku naliczonego na czynności umożliwiające skorzystanie z tego prawa, nie jest możliwa jednorazowa korekta, ale dokonuje się jej w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym dobra inwestycyjne zostały oddane do użytkowania?"

Nie może budzić wątpliwości, że w następstwie rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ww. pytania zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Sąd doszedł więc do wniosku, że konieczne jest zawieszenie postępowania sądowego w tej sprawie – pytania prejudycjalne są bowiem środkiem służącym zapewnieniu jednolitości (spójności) stosowania prawa unijnego w zakresie tych przepisów krajowych, które podlegają procesowi harmonizacji (por. wyrok TS UE z dnia 22 lutego 1990 w sprawie C-221/88, Zb. Orz.1990,s.I-495). Takimi przepisami jest polska ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Oczekiwanie przez inne sądy krajowe na rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości w przedmiocie pytania prejudycjalnego zadanego przez jeden z sądów krajowych w sprawie istotnej w konkretnym sporze, stanowi realizację zasady lojalnej współpracy z art. 4 ust.3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE C 83 z 30 marca 2010 r., s.13).

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.