Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 252/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 86 par. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. T. K. z siedzibą w Z. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 848/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. T. K. z siedzibą w Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. G. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 848/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. odrzucił skargę P. T. K. z siedzibą w Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. G. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji z następującym uzasadnieniem.

Wskazaną powyżej decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Z. G. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], którą zobowiązano PTK do zwrotu części dotacji w kwocie 3.360 zł wraz z odsetkami w związku z niewykonaniem wszystkich zadań określonych w umowie z dnia 12 czerwca 2007 r.

Decyzja ta przesłana została do PTK za pośrednictwem poczty i odebrana w dniu 22 sierpnia 2009 r. przez M. B..

P. T. K. wniosło skargę na decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. w dniu 23 września 2009 r., co wynikało z daty stempla pocztowego.

Dokonując uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie właściwej reprezentacji procesowej, pismem z dnia 18 listopada 2009 r. PTK wyjaśniło, iż otrzymanie decyzji odnotowane zostało w książce pism przychodzących biura PTK w dniu 24 sierpnia 2009 r. i od tego dnia, w ocenie skarżącej, rozpoczynał bieg terminu do wniesienia skargi zaś odebranie przez osobę fizyczną korespondencji w dniu 22 sierpnia 2009 r. nie miało wpływu na początek biegu tego terminu gdyż dzień ten przypadał na sobotę, a więc dzień ustawowo wolny od pracy.

Odrzucając skargę Sąd pierwszej instancji, wskazując na przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w zakresie, w jakim uregulowano kwestie skuteczności doręczeń pism pochodzących od organów i terminów wniesienia środków zaskarżenia, podniósł, iż dla uznania skuteczności doręczenia pisma nie ma znaczenia w jakim dniu tygodnia osoba upoważniona odebrała pismo, a istotnym jest sam fakt dokonania odbioru korespondencji i faktyczna data dokonania tej czynności. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że z tą datą rozpoczyna swój bieg termin ustawowy lub sądowy wyznaczony dla dokonania określonej czynności zaś określenie w jakim dniu tygodnia przypada określony dzień terminu ma jedynie znaczenie dla ustalenia ostatniego dnia tego terminu.

Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji wskazał, że skoro bezspornym była okoliczność odebrania decyzji SKO przez uprawnionego pracownika Towarzystwa w dniu 22 sierpnia 2009 r., to od tego dnia mimo, iż była to sobota rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji wniesienie przez Stowarzyszenie przedmiotowej skargi w dniu 23 września 2009 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia, który to termin upływał w dniu 21 września 2009 r.

Skargą kasacyjną P. T. K. zaskarżyło powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.

Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przed formalnym rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podniósł, iż w piśmie z dnia 18 listopada 2009 r. wyraźnie wskazano, iż z ostrożności procesowej strona wnosi o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu 10 grudnia 2009 r., a następnie w dniu 14 grudnia 2009 r. wezwano Towarzystwo do sprecyzowania czy wskazane pismo z dnia 18 listopada 2009 r. stanowiło wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W ocenie autora skargi kasacyjnej takie postępowanie Sądu pierwszej instancji należy uznać za nieprawidłowe, bowiem Sąd odrzucił skargę bez merytorycznego i prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu. Wskazując na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego kasator podkreślił, że odrzucenie skargi bez formalnego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu było przedwczesne.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest zasadna.

W przypadku gdy strona dokona czynności w postępowaniu sądowym z uchybieniem terminu przewidzianego dla dokonania danej czynności, po czym złoży wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, obowiązkiem sądu, do którego taki wniosek wpłynął jest w pierwszej kolejności rozstrzygnięcie kwestii związanej z wnioskiem, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku przed podjęciem innych czynności związanych czynnością strony dotkniętą bezskutecznością mieć będzie zasadnicze znaczenie dla sprawy, albowiem będzie stanowić poprzez przywrócenie terminu lub odmowę jego przywrócenia o skuteczności podjętych przez stronę działań procesowych.

W stanie niniejszej sprawy P. T. K. wniosło skargę na decyzję SKO w dniu 23 września 2009 r. W piśmie z dnia 18 listopada 2009 r. sformułowany został wniosek o przywrócenie "ewentualnie" uchybionego terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2009 r. odrzucił skargę strony jako wniesioną po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2009 r. PTK wezwane zostało do sprecyzowania treści powołanego pisma z dnia 18 listopada 2009 r. w zakresie wniosku o przywrócenie terminu. Odpowiedź jakiej udzieliła strona skarżąca w dniu 21 grudnia 2009 r. stanowiła podstawę dla postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 20 stycznia 2010 r., odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Mając na względzie uwagi poczynione na wstępie oraz orzecznictwo Naczelnego Sąd Administracyjnego, zgodnie, z którym odrzucenie skargi wniesionej po terminie, w przypadku gdy został złożony wniosek o przywrócenie terminu, możliwe jest dopiero po prawomocnym rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu (por. wyrok NSA z dnia 18 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1041/04), a także fakt kolejności czynności podjętych w sprawie przez Sąd pierwszej instancji, uznać należy zaskarżone postanowienie z dnia 10 grudnia 2009 r. za przedwczesne.

Rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W., wobec treści pisma strony z dnia 18 listopada 2009 r., było w pierwszej kolejności ustalenie jego treści w zakresie sformułowanego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz jego rozpoznanie zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. Dopiero po prawomocnym rozstrzygnięciu kwestii skuteczności wniesienia skargi przez P. T. K., Sąd pierwszej instancji mógł podjąć kolejne czynności zmierzające do odrzucenia skargi w przypadku odmowy przywrócenia terminu, bądź jej rozpoznania w przypadku przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.