Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1038/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na wydzierżawienie w drodze bezprzetargowej nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga K. G. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na wydzierżawienie w drodze bezprzetargowej nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, iż skarżący w dniu 10 lipca 2015 r. złożył w organie pismo wzywające do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na ten wniosek, w dniu [...], Rada Miejska podjęła uchwałę w sprawie uznania za bezzasadne wezwania do usunięcia naruszenia prawa polegającego na podjęciu uchwały z dnia [...] Uchwała zawierająca stanowisko organu została podpisana w dniu 2 września 2015 r. i wysłana w dniu 4 września 2015 r. na adres skarżącego, jednakże nie została przez stronę odebrana. Ponownie uchwała ta została wysłana w dniu 1 października 2015 r. i odebrana przez skarżącego w dniu 9 października 2015 r. Rada Miejska zwróciła uwagę, iż doręczyła skarżącemu rozstrzygnięcie w dniu 9 października 2015 r. a więc w 91 dniu po złożeniu wezwania, przyjmując jako termin określonego w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. - powoływanej dalej jako p.p.s.a.) doręczenia, datę odbioru pisma przez skarżącego. Mając zatem na uwadze stanowisko wywiedzione przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II FSK 1743/15 (dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl), skarżący winien złożyć skargę do sądu w okresie od dnia 11 sierpnia 2015 r. tj. po terminie wyznaczonym na ustosunkowanie się organu do wezwania, do dnia 10 września 2015 r. tj. do końca 60 dniowego okresu wyznaczonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. natomiast doręczoną przez organ odpowiedź po 60 dniowym okresie uznać należy za nieskuteczną i nie rodzącą skutków prawnych. Jednocześnie organ dodał, iż również w przypadku przyjęcia jako termin doręczenia określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. datę [...] tj. datę podjęcia uchwały zawierającej stanowisko w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, złożenie skargi w dniu 4 listopada 2015 r. w sposób ewidentny uchybiło terminowi wynoszącemu w takim przypadku 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl przepisów art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. - powoływanej dalej jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednakże, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.). I co istotne, w przepisie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustawodawca jednoznacznie wskazał, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Jednocześnie pamiętać trzeba, iż jeżeli w okresie biegu sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi organ udzieli odpowiedzi na wezwanie i doręczy ją stronie, wówczas dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, a bieg swój rozpoczyna termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia stronie odpowiedzi. Natomiast jeżeli w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi, termin sześćdziesięciu dni liczony jest od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Termin ten (sześćdziesięciodniowy) ma zastosowanie także i wówczas gdy organ wprawdzie udzielił odpowiedzi, lecz jej doręczenie nastąpiło już po jego upływie (por. postanowienie NSA z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2420/12, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący złożył w organie w dniu 10 lipca 2015 r. W dniu [...], Rada Miejska podjęła uchwałę w sprawie uznania za bezzasadne wezwania do usunięcia naruszenia prawa polegającego na podjęciu zaskarżonej uchwały z dnia [...] Godzi się przy tym zauważyć, iż uchwała zawierająca stanowisko organu została doręczona skarżącemu w trybie art. 44 § 1 pkt 1, § 4 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: k.p.a.) w dniu 22 września 2015 r. Oznacza to, iż w tym dniu rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin, w którym strona skarżąca mogła skutecznie złożyć skargę do sądu. Niemniej jednak co nie budzi wątpliwości, skargę taką skarżący złożył dopiero w dniu 30 października 2015 r. (data nadania skargi za pośrednictwem operatora pocztowego potwierdzona stemplem na kopercie). Zestawienie przywołanych dat uzasadnia ocenę, iż składając w dniu 30 października 2015 r. skargę do sądu administracyjnego skarżący uchybił termonowi określonemu w ustawie.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obowiązany był orzec jak w sentencji.

a.bł.