Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 525/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-09-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1,  art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.V. na pismo Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na skargę w sprawie działania funkcjonariusza Policji w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1. 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2017 r. Sąd odrzucił skargę w niniejszej sprawie. Następnie, w dniu 4 lipca 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe, w którym M.V. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika, celem sporządzenia skargi kasacyjnej na powyższe orzeczenie.

Odpowiadając na stosowne wezwanie skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się ustanowienia adwokata, a nadto zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca zadeklarował, iż przebywa w Zakładzie Karnym i nie posiada żadnego majątku ani nie osiąga dochodów. Równocześnie strona przedstawiła zaświadczenie Dyrektora Zakładu Karnego w R. z dnia 21 sierpnia 2017 r., potwierdzające, iż nie jest w tej placówce zatrudniona odpłatnie oraz, że stan należącego doń konta depozytowego wynosi 3 grosze.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy.

Odnosząc się do wniosku M.V. godzi się podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 § 2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W tym kontekście uznano, że wnioskodawca spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie jego żądania. Jak bowiem wynika z przedłożonego przezeń zaświadczenia (karta nr 40 akt sprawy), przebywa on w Zakładzie Karnym od dziewięciu lat, nie jest w tej placówce zatrudniony odpłatnie i nie posiada jakichkolwiek środków pieniężnych, którymi mógłby dysponować (poza kwotą 3 gr).

Mając na względzie przywołane wyżej okoliczności uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy.