Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3429/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Czesława Socha (spr.), Sędziowie NSA (del.) Halina Kuśmirek, As. WSA Mariola Kowalska, Protokolant Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Spółki z o.o. w P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2001 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na budowę sieci wodociągowej rozdzielczej wraz z przyłączami w postępowaniu wznowieniowym I. uchyla zaskarżoną decyzję i ją poprzedzającą Starosty P. z dnia [...] marca 2001r. o nr [...]; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa [...] Spółki z o.o. w P. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2001 r. (o nr [...]) – Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tj. Dz. U. nr 106 z 2000 r., poz. 1126 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa [...] Spółki z o.o. w P., E. G. i W. K. od decyzji nr [...] (znak: [...]) wydanej przez Starostę P. uchylającej pozwolenie na budowę sieci wodociągowej rozdzielczej wraz z przyłączami w P. ul. [...] dla Przedsiębiorstwa [...] Spółki z o.o. w P. oraz odmawiającej wydania pozwolenia na budowę w/w inwestycji – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, że decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2001 r. Starosta P. po wznowieniu postępowania uchylił własną decyzję nr [...] z dnia [...] października 2000 r. udzielającej pozwolenia na budowę sieci wodociągowej rozdzielczej wraz z przyłączami i odmówił wydania pozwolenia na budowę w/w inwestycji.

Z akt sprawy wynika, że A. B. bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją [...] a jest właścicielką działki nr [...] obręb [...] położonej w P. Brak zgody właściciela działki na ułożenie sieci wodociągowej jest równoznaczny z brakiem prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane w art. 32 ust. 4 pkt 2 wyraźnie stwierdza, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W tej sytuacji nie znaleziono podstaw prawnych do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji.

Skargę na powyższą decyzję złożyło Przedsiębiorstwo [...] Spółka z o.o. w P .

Zarzuciło obrazę przepisów prawa budowlanego oraz art. 151 § 1 kpa. Wskazując na powyższe domagało się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatowego w P.

W uzasadnieniu podano, że zaskarżona decyzja jest niesłuszna. Skarżący jako inwestor dopełnił wszelkich formalności prawnych niezbędnych dla uzyskania pozwolenia na budowę. Prace objęte pozwoleniem zostały w całości wykonane w okresie od 26 października do 14 listopada 2000 r. Fakty ujawnione po wznowieniu postępowania nie powstały z winy inwestora. Choć są one istotne, to jednak uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę po 4-ch miesiącach od zakończenia prac objętych prawomocną decyzją nie znajduje podstaw prawnych. W takim wypadku organ I instancji winien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa.

Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi.

Podtrzymał wydaną decyzję w sprawie oraz jej uzasadnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1, art. 2, art. 3 i art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) - Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne. Sąd uwzględnia skargę na decyzję w przypadku stwierdzenia jej wad o których mowa w art. 145 tej ustawy.

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że skarga jest uzasadniona z przyczyn, które należy brać pod uwagę z urzędu (art. 134 § 1 cytowanej wyżej ustawy). W ocenie Sądu zachodzą podstawy do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c cytowanej wyżej ustawy a więc naruszenie prawa materialnego i procesowego, a które miały wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z zasadami zawartymi w art. 6, art. 7 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej, zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa i prowadzić postępowanie w taki sposób, aby zostały wyjaśnione istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Brak prawidłowego zastosowania przepisów prawa jak też niewyjaśnienie istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych stanowi naruszenie przepisów, które obligowały Wojewódzki Sąd Administracyjny do uchylenia decyzji obu instancji.

Postępowanie wznowieniowe mające zastosowanie w niniejszym postępowaniu ma na celu ocenić – czy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 kpa dotychczasowa decyzja i w jakim kształcie pozostanie w obrocie prawnym (art. 151 kpa).

W przedmiotowej sprawie organy zastosowały art. 151 § 1 pkt 2 kpa a więc uchyliły dotychczasową decyzję udzielającą pozwolenia na budowę sieci wodociągowej i odmówiły wydania takiego pozwolenia. Podstawą odmowy jest to, że A. B. właścicielka działki nr [...] nie wyraziła zgody na ułożenie sieci wodociągowej na jej działce. Brak takiej zgody jest równoznaczny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Istotnie, zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawa budowlanego (Dz. U. z 1994 r. nr 89, poz. 414 ze zm.) – pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ocena więc organów, że brak jest prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z uwagi na brak zgody A. B. jest przedwczesna.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że inwestor składając wniosek o pozwolenie na budowę złożył też wykaz i zgody właścicieli działek, przez które przebiegać będzie wodociąg. W punkcie [...] tego wykazu oznaczona jest sporna działka [...] i figuruje W. K. Osoba ta jako właściciel tej działki wyraziła zgodę na wykonanie sieci i przyłącza wodociągowego. Oznacza to wbrew twierdzeniom organu, że zgoda została wyrażona. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia oceny podanej przez organ. O ile organy przyjęły, że działka stanowi własność A. B., to należało ustalić i ocenić czy W. K. posiadał uprawnienie do wyrażania zgody o jakiej mowa w wykazie. O ile wyraził zgodę to w czyim imieniu i na podstawie czego działał.

W aktach sprawy brak jest bezpośredniego dowodu (wypisu z księgi wieczystej i rejestru gruntów), że sporna działka stanowi własność A. B. Osoba ta też takiego dowodu nie przedstawiła. Materiał sprawy wskazuje, że sprawa stanu prawnego tej działki jest wyjaśniana i regulowana zwłaszcza w związku z przebiegiem drogi. Wyjaśniana też jest kwestia rodzaju kategorii drogi. Sporna inwestycja przebiega w pasie tej drogi. Pismo Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...] stycznia 2001 r. (o nr [...]) kierowane do A. B. także te zagadnienia porusza. Podobnie jak protokół z rozprawy administracyjnej z dnia [...] stycznia 2001 r. czy też pismo Burmistrza Miasta P. kierowane do Starosty Powiatowego w P. z dnia [...] lutego 2001 r. (o nr [...]). Treść tego ostatniego pisma powołuje się też na art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisów wprowadzających ustawę reformującą administrację publiczną, że nieruchomości zajęte pod drogi publiczne z dnie 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa stają się własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, gdy są zaliczone do jednej z kategorii dróg. Kategoria tej drogi niewątpliwie stanowi przedmiot badań przez organy.

Powyższe okoliczności stanowiły też przedmiot zarzutów podniesionych w odwołaniu do organu II instancji przez E. G. i W. K. Lecz do nich zupełnie się nie odniesiono.

Nie oceniono też zarzutu zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa w związku z tymi zarzutami. Podkreślenia wymaga też fakt, że sporna inwestycja jest liniowa i A. B. nie brała też udziału w postępowaniu administracyjnym o wydanie decyzji nr [...] z dnia [...] września 2000 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja ta jest wiążąca w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Oznaczałoby to też brak przebiegu inwestycji przez nieruchomość A. B.

Powyższe okoliczności zostały przez organy pominięte. Stanowi to naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 kpa. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy dokonać ustaleń i oceny z uwzględnieniem wyżej wymienionych okoliczności – czy istotnie zachodzą podstawy do wznowienia postępowania i odmowy wydania pozwolenia.

Mając na względzie wskazane wyżej uchybienia i uznając, że ze względu na swój charakter miały istotny wpływ na wynik sprawy - Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie wyżej powołanych przepisów uchylił decyzję obu instancji.

Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania art. 152 ustawy wyżej powołanej – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na zrealizowanie inwestycji.

Orzeczenie o kosztach znajduje swoje podstawy w treści art. 200 powyższej ustawy.