Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 566/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

sygn. akt I SA/Rz 566/21 Rzeszów, 19 maja 2022 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia – p o s t a n a w i a – odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie nadanym 14 lipca 2021 r. M.O. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez swojego syna J.O., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 3 sierpnia 2021 r. skierowano do skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca została pouczona o przysługującym jej zażaleniu. Wezwanie wraz z pouczeniem zostało doręczone skarżącej 19 sierpnia 2021 r.

W odpowiedzi, skarżąca złożyła datowane na 20 sierpnia 2021 r., a nadane 26 sierpnia 2021 r. zażalenie na przedmiotowe zarządzenie w przedmiocie uiszczenia wpisu. Postanowieniem z 20 grudnia 2021 r. sygn. akt III FZ 752/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej, podkreślając, że zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 7 kwietnia 2022 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 sierpnia 2021 r. w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 26 kwietnia 2022 r. W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca pismem nadanym 4 maja 2022 r. wniosła zażalenie na "zarządzenie referenta Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dn.7.04.2022r. o sygn. I SA/Rz 566/21". Z kolei wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje.

Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego, gdyż zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest zaś pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a.

Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Skarżąca nie spełniła wyżej wskazanego warunku uiszczenia wpisu sądowego. W związku z powyższym, została wezwana do jego uzupełnienia w trybie art. 220 § 1 P.p.s.a. W terminie do uiszczenia wpisu skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej, zatem zarządzenie w przedmiocie wpisu stało się prawomocne. W związku z powyższym wystosowano do skarżącej wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 sierpnia 2021 r. Skierowane do skarżącej wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje skutek w postaci odrzucenia skargi. Mimo upływu wyznaczonego terminu (ostatnim dniem na uiszczenie wpisu był 4 maja 2022 r.), skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., sąd zobligowany był skargę odrzucić.

Końcowo należy dodać, że wniesienie przez skarżącą w terminie do uiszczenia wpisu zażalenia na "zarządzenie referenta Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dn.7.04.2022r. o sygn. I SA/Rz 566/21" nie mogło wydłużyć ustawowego terminu do uzupełnienia braku fiskalnego. O prawidłowości określenia przez Przewodniczącego Wydziału wysokości wpisu sądowego przesądził Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 grudnia 2021 r. Skarżąca została poinformowana, że orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Powyższe oznacza, że prawomocne zarządzenie z 3 sierpnia 2021 r. należało wykonać i uiścić wpis sądowy od skargi, czego skarżąca – pomimo ponownego wezwania – nie uczyniła. Nie jest dopuszczalne ponowne złożenie zażalenia tożsamego podmiotowo i przedmiotowo, które zostało już w danej sprawie rozpoznane. Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych "zażaleń" strony, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. Z kolei skierowane do skarżącej wezwanie z 7 kwietnia 2022 r. do uiszczenia wpisu sądowego, wynikającego z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 sierpnia 2021 r., stanowi czynność o charakterze technicznym. Jest to skierowana do skarżącej informacja, wskazująca na konieczność uiszczenia wpisu (realizująca zasadę określoną w art. 6 P.p.s.a.), która nie może być kwalifikowana jako zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych podlegające zaskarżeniu zażaleniem w trybie art. 227 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r. sygn. II OZ 456/12).

Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę, działając na podstawie art. art. 220 § 3 P.p.s.a.