Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 133/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Regionalna Izba Obrachunkowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w B. z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wzorów formularzy informacji i deklaracji podatkowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ,


UZASADNIENIE

Uchwałą z [...] stycznia 2014 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej

w B. po rozpatrzeniu w postępowaniu nadzorczym Uchwały Rady Miejskiej w M. nr [...] z [...] grudnia 2013 r. w sprawie określenia wzorów formularzy informacji i deklaracji podatkowych uznało, że uchwała ta narusza prawo w sposób istotny i w związku z tym postanowiło stwierdzić nieważność części: Załącznika nr 1, część K; Załącznika nr 2, część G oraz Załącznika nr 4, część G

w zakresie wskazanego w uchwale oświadczenia i umorzyło postępowanie nadzorcze w pozostałym zakresie.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że zawarcie w oświadczeniach zamieszczonych w tych załącznikach pouczenia o odpowiedzialności karnej z art. 233 Kodeksu karnego za podanie danych niezgodnych z prawdą nie znajduje uzasadnienia prawnego i pozostaje w sprzeczności z postanowieniami art. 233 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.).

Ponadto wskazano, że wszczęcie postępowania nadzorczego spowodowane było wnioskiem Pana P. D. o zbadanie zgodności z prawem uchwał podatkowych podjętych w dniu [...] grudnia 2013 r. pod kątem sposobu ich wprowadzenia. RIO wszczęła postępowanie nadzorcze dotyczące wskazanej uchwały. Analiza dokumentów i wyjaśnienie przedstawicieli gminy wskazywały, że nie wystąpiło naruszenie prawa w zakresie trybu podjęcia badanej uchwały. RIO przyjęło w szczególności, że tematyka, która ma być przedmiotem obrad w dniu [...] grudnia 2013 r. była znana Radnym, a wcześniejsze opracowanie projektów uchwał nie było możliwe ze względu na uzależnienie ich treści od rozstrzygnięcia nadzorczego RIO z [...] grudnia 2013 r. Ponadto zwołanie sesji w trybie nadzwyczajnym miało umożliwić wprowadzenie zmian prawnych z dniem 1 stycznia 2014 r.

W uchwale nr [...] z [...] marca 2014 r. Kolegium RIO utrzymując w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie wniosło o odrzucenie skargi ze względu na jej niedopuszczalność, jako wniesionej przez podmiot nieuprawniony. Zdaniem RIO, P. D. pełniący funkcję Radnego Rady Miejskiej w M. nie posiada w tej sprawie legitymacji skargowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest ocena jej dopuszczalności tj. zbadanie czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne, a w szczególności czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.

Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony przepisami art.

3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej

w skrócie p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Zdaniem Sądu zaskarżona uchwała stanowi akt nadzoru w rozumieniu tego przepisu. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest bowiem pogląd, że rozstrzygnięciem nadzorczym w rozumieniu przepisów rozdziału 10 ustawy o samorządzie terytorialnym jest takie orzeczenie organu nadzoru, które władczo ingeruje w uchwałodawczą działalność organów gminy, najczęściej stwierdzając nieważność konkretnej uchwały z powodu jej sprzeczności z prawem (tak wyrok NSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 1992r. sygn. akt SA/Wr 22/92). Przedmiotową uchwałą Kolegium RIO uznało, że uchwała Rady Miejskiej

w M. narusza prawo w istotny sposób i w związku z tym w tej części stwierdziło jej nieważność, w pozostałej zaś części umorzyło postępowanie nadzorcze. Rozstrzygnięcie to stanowi niewątpliwie ingerencję w uchwałodawczą działalność organów gminy i jako takie stanowi akt nadzoru, który podlega kontroli sądów administracyjnych.

Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594). Rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Przepis art. 98 ust. 3 tej ustawy stanowi, że do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.

Z powyższych regulacji wynika jednoznacznie, że legitymację do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego posiada wyłącznie gmina. Zaskarżenie rozstrzygnięcia nadzorczego jest bowiem środkiem obrony konstytucyjnie chronionej samodzielności gminy i w związku z tym tylko gminie służy skarga do sądu administracyjnego (por.

A. Matan w: B. Dolnicki (red.), Komentarz do art. 98 ustawy o samorządzie gminnym, opubl. w LEX, stan prawny 2010).

W tej zaś sprawie skargę na uchwałę Kolegium RIO wniósł Pan P. D., który jest radnym w Gminie M. Nie jest on podmiotem, któremu ustawa daje legitymację do zaskarżenia takiej uchwały.

Skoro w rozpoznawanej sprawie Skarżącemu nie przysługuje przymiot strony, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.