Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1006/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

11 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lutego 2009r. sprawy ze skargi A.S i M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2008r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia zawiesić postępowanie


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] października 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] sierpnia 2008 r., którą Prezydent ustalił od skarżących A. i M. S. jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w G. przy ul. J. J.

Teren, gdzie znajduje się powyższa niezabudowana nieruchomość, pierwotnie objęty był miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta G. zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Wojewódzkiej Rady Narodowej w T. z dnia [...] marca 1983 r. (Dz. Urz. Woj. Toruńskiego Nr 2 z 30 czerwca 1983 r.), gdzie został opisany jako "teren istniejących gospodarstw warzywniczo – ogrodniczych z dopuszczalną zabudową mieszkaniową, gospodarczą i szklarniową. Zakaz przeprowadzania podziałów, gospodarstwa rolne winny prowadzić uprawy rolne". Plan ten utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717; z późn. zm.; zwanej w skrócie "p.z.p.").

Rada Miejska G. uchwałą Nr [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. uchwaliła dla przedmiotowego terenu plan zagospodarowania przestrzennego, jednakże w wyniku skargi Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia [...] września 2001 r. (sygn. akt II SA/Gd 1318/99) stwierdził jego nieważność.

W dniu [...] września 2003 r. Rada Miejska G. ponownie uchwaliła plan zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego terenu (uchwała Nr [...]). Plan ten został ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko – Pomorskiego dopiero w dniu [..] lutego i wszedł w życie z dniem [...] marca 2004 r. Dla terenu, gdzie znajduje się ww. nieruchmość plan wyznacza "funkcję mieszkaniową o charakterze zabudowy jednorodzinnej, drugorzędną funkcję usługową i produkcji rzemieślniczej".

Skarżący dokonali sprzedaży ww. nieruchomości w dniu [...] stycznia 2007 r.

W tej sytuacji Kolegium uznało, iż skarżący zbyli nieruchomość, której wartość wzrosła w związku z uchwalonym w dniu [...] września 2003 r planem zagospodarowania przestrzennego., co zgodnie z art. 36 ust. 4 p.z.p. stanowi podstawę do ustalenia stosownej opłaty. Mając na uwadze, iż pomiędzy 1 stycznia a 11 marca 2004 r. na przedmiotowym terenie nie obowiązywał żaden plan zagospodarowania przestrzennego, Kolegium uznało, iż wzrost wartości nieruchomości stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu (i wejściu w życie w dniu 11 marca 2004 r.) planu z [...] września 2003 r. a wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu faktycznego sposobu wykorzystania nieruchomości przed [..] marca 2004 r., tj. wskazaną w ewidencji gruntów (w przedmiotowym przypadku było to przeznaczenie rolnicze).

Konieczność porównania wartości nieruchomości według przeznaczenia w nowo uchwalonym planie z wartością nieruchomości wynikającą z jej faktycznego wykorzystania przed uchwaleniem planu (w przypadku gdy wcześniej takiego planu nie było), przewiduje art. 37 ust. 1 p.z.p.

Zdaniem Sądu w powyższej sytuacji rozstrzygnięcie sprawy zależy od oceny, czy przepis art. 37 ust. 1 p.z.p., w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium jej faktycznego wykorzystania, powinien mieć zastosowanie także wówczas, kiedy wprawdzie nowo uchwalony plan nie był bezpośrednio poprzedzony innym planem zagospodarowania przestrzennego (tj. obowiązywanie starego planu nie skończyło się z momentem wejścia w życie nowego planu), tym niemniej przed uchwaleniem nowego planu przeznaczenie terenu było wskazane w planie zagospodarowania przestrzennego, który wygasł z mocy prawa wskutek braku uchwalenia nowego planu w stosownym czasie (i z zachowaniem wymogów prawa).

Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r. (sygn. akt II SA/Kr 778/07; opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej poprzez stronę internetową www.nsa.gov.pl – dział "Baza orzeczeń") zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 37 ust. 1 p.z.p. w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 p.z.p. – jest zgodny z art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Sprawa wszczęta ww. pytaniem otrzymała w Trybunale Konstytucyjnym sygnaturę P 58/08 (por. wykaz "Sprawy rozpatrywane przez Trybunał Konstytucyjny" w 2008 r.; na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego www.trubunal.gov.pl - dział "Sprawy w Trybunale", poddział "Sprawy na wokandzie")

Stwierdzenie niekonstytucyjności art. 37 ust. 1 p.z.p. w zakresie objętym pytaniem prawnym WSA w Krakowie zdaniem Sądu może skutkować uznaniem, iż w przedmiotowej sprawie nie należało określać wzrostu wartości nieruchomości odnosząc go do kryterium faktycznego wykorzystania nieruchomości.

Wobec powyższego, uznając, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), z urzędu zawiesił postępowanie.