Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1325/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Krystyna Daniel Protokolant : starszy referent sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Nr XXXIV/169/2017 Rady Miejskiej w Grybowie z dnia 11 kwietnia 2017r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybów I. stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały w następujący sposób: - w części tekstowej uchwały: - w zakresie § 1 ust. 1 tiret 9: "Plan nr 9(27) obejmujący działkę nr [...] w obr.2 m. Grybowa"; - w zakresie § 2 ust. 1 tiret 9: "Plan nr 9 (27) obejmuje teren działki nr [...] w obr.2 oznaczony na załączniku graficznym Nr 9 w skali 1:2000 stanowiącym integralną część uchwały, zwanym dalej "rysunkiem planu""; - w zakresie § 2 ust. 5 co do słów: "Plan nr 9 (27)"; - w zakresie § 16; - w części graficznej uchwały w zakresie załącznika nr 9; II. zasądzić od Miasta Grybów na rzecz Wojewody Małopolskiego kwotę 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Rada Miasta Grybowa w uchwale Nr XXXIV/169/17 z dnia 11 kwietnia 2017 r. uchwaliła zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybowa.

Skargę na powyższy akt wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie organ nadzoru - Wojewoda Małopolski kwestionując go w części obejmującej:

1) § 1 ust. 1 tiret 9 : "Plan nr 9 (27) obejmujący działkę nr 248 w obr 2 m. Grybowa";

2) § 2 ust. 1 tiret 9 : "Plan nr 9 (27) obejmuje teren działki nr 248 w obr 2 oznaczony na załączniku graficznym Nr 9 w skali 1;2000 stanowiącym integralną część uchwały, zwanym dalej rysunkiem planu;

3) § 2 ust. 5 w zakresie słów: "Plan nr 9 (27)";

4) § 16;

5) załącznik (graficzny) nr 9;

oraz wnosząc o:

1) stwierdzenie nieważności części tekstowej uchwały obejmującej:

- § 1 ust. 1 tiret 9 : "Plan nr 9 (27) obejmujący działkę nr 248 w obr 2 m. Grybowa";

- § 2 ust. 1 tiret 9 : "Plan nr 9 (27) obejmuje teren działki nr 248 w obr 2 oznaczony na załączniku graficznym Nr 9 w skali 1:2000 stanowiącym integralną część uchwały, zwanym dalej rysunkiem planu;

- § 2 ust. 5 w zakresie słów: "Plan nr 9 (27)";

- §16;

2) stwierdzenie nieważności części graficznej uchwały obejmującej załącznik nr 9;

3) dopuszczenie dowodów wskazanych w niniejszej skardze,

4) zasądzenia kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Strona skarżąca zarzuciła kwestionowanej uchwale istotne naruszenie zasad sporządzania planu, poprzez wprowadzenie sposobów zagospodarowania dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 9.MN (27) sprzecznego ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybów.

W uzasadnieniu skargi wskazano na niezgodność zaskarżonej uchwały ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Organ wyjaśnił, że zaskarżona uchwała wprowadza szereg punktowych zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybowa, w tym dla działki o nr ewid. 248, obr. 2 Miasto Grybów. Działka ta otrzymała nowe przeznaczenie: teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem budowy budynków gospodarczych oraz garaży, a także elementów małej architektury. Nieprzekraczalna linia zabudowy wyznaczona została w następujący sposób: - 6 m od krawędzi jezdni drogi 6.3. KDW oraz -10 m od granicy działki nr 247 (oznaczonej na rysunku planu symbolem 1.2 ZL). Tereny oznaczone symbolem 1.2 ZL to tereny obejmujące grunty leśne. Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybowa, przyjętego uchwałą nr XXXI/134/2005 Rady Miejskiej w Grybowie z dnia 28 stycznia 2005 roku, na terenach oznaczonych symbolem 1.2 ZL obowiązuje zakaz zmiany użytkowania gruntów na cele nieleśne i zakaz realizacji obiektów nie związanych z gospodarką leśną.

Dalej podniesiono, że wskazana powyżej działka o nr ewid. 248, zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybowa, przyjętego uchwałą nr XXII/111/99 z dnia 30.12.1999 r., położona jest częściowo w terenie strefy ekosystemów leśnych i środowisk przejściowych (obszar oznaczony kolorem zielonym), a częściowo w obszarze gruntów ornych o najwyższych klasach bonitacyjnych (obszar oznaczony kolorem żółtym). Zgodnie ze Studium, strefa ekosystemów leśnych i środowisk przejściowych jest chroniona przed zainwestowaniem i wylesianiem ze względu na pełnione funkcje ekologiczne, rekreacyjne, walory krajobrazowe, dopuszczane są ewentualne inwestycje związane z obsługą turystyki i rekreacji, leśnictwa, funkcją naukowo - poznawczą oraz infrastrukturą techniczną dopuszczone na ściśle określonych warunkach: - w obrębie istniejących siedlisk możliwość niewielkich uzupełnień w tym zabudowę "rekreacyjną", - istniejące obiekty do utrzymania i modernizacji ze wskazaniem na adaptację starych zagród na cele rekreacyjne, - dolesienia na granicy leśno - rolnej, w obrębie źródlisk, na stokach erozyjne - osuwiskowych, stromiznach oraz na obrzeżach cieków wodnych. Natomiast grunty o najwyższych klasach bonitacyjnych, zgodnie z postanowieniami Studium, są chronione przed zainwestowaniem według ustawy z dnia 03.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Obszar ochronny dla ekosystemów leśnych i środowisk przejściowych obejmuje znaczną powierzchnię działki nr ewid. 248 (kolor zielony) i ogranicza możliwość zagospodarowania tej działki (jej zabudowy). Jest to obszar większy niż przewidziany w planie miejscowym, w którym wyznaczono nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 10 m od granicy działki z obszarami o symbolu 1.2. ZL.

Wszystko co powyżej podniesiono, w ocenie strony skarżącej uzasadnia pogląd, iż Rada Miasta Grybowa w uchwale Nr XXXIV/169/17 z dnia 11 kwietnia 2017 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybowa, w zakresie wskazanym w petitum skargi, w sposób istotny narusza zasady sporządzania zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Grybów wyraził stanowisko, iż przedmiotowa zmiana jest zgodna ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybowa. Działka o nr 248 obr. 2 m. Grybowa znajduje się w odległości około 40 m od istniejących terenów budowlanych oznaczonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego symbolem 3.5MN/MR stanowiących skupisko zabudowy. Zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybowa, przyjętego uchwałą nr XXII/111/99 z dnia 30 grudnia 1999 r. przedmiotowa działka znajduje się w promieniu do 100 m od wyznaczonych stref umiarkowanej zabudowy mieszkaniowej, usług i rzemiosła (obszary oznaczone kolorem brązowym na załączniku nr 1 do pisma). Zgodnie ze Studium, strefa ta dopuszcza zabudowę na określonych warunkach (załącznik nr 2 do pisma): rozwój poprzez intensyfikację zabudowy, uzupełnienia, modernizację, przekształcenia i zmiany funkcji, przy zachowaniu rygorów ochronnych środowiska przyrodniczego i kulturowego, obowiązuje kompleksowe wyposażenie w infrastrukturę techniczną.

Kierując się faktem, iż Studium jest dokumentem w dużym stopniu ogólności, a pokazane w rysunku Studium strefy posiadają granice orientacyjne, badając zgodność ze Studium, organ brał pod uwagę orzecznictwo sądowo-administracyjne (m. in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 31.05.2011 r. sygn. akt II SA/Kr 85/11), w którym podnosi się, że Studium jest aktem kierunkowym wskazującym jedynie na kierunki zagospodarowania przestrzennego o dużym stopniu ogólności i zgodności planu ze Studium, co nie oznacza bezrefleksyjnego powielania postanowień studium w projekcie planu, gdyż Studium wiąże organ planistyczny co do ogólnych wytycznych, założeń polityki przestrzennej gminy i właśnie w tym kontekście postanowienia planu muszą być zgodne z założeniami studium. Organ podzielił w pełni stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 1 kwietnia 2011r., II OSK 39/11 NSA prosząc o jego uwzględnienie przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być zasadna.

Przedmiotem kontroli wdrożonej skargą są zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące działki nr 248 w Grybowie, jak również jej uwidocznienie graficzne z określonym w tekście planu przeznaczeniem. Zapisy te zacytowano na wstępie uzasadnienia, przy omówieniu skargi. W konsekwencji Wojewoda zarzucił istotne naruszenie zasad sporządzania planu, poprzez wprowadzenie sposobów zagospodarowania dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 9.MN (27) sprzecznego ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybów.

Wzorcem kontroli jest art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2017.1073 j.t., dalej "u.p.z.p"). o treści: Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych, oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p. o treści: Plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały.

Istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest wskazanie, że uchwalenie planu może nastąpić po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium. Należy wobec tego pokrótce przedstawić, jak w orzecznictwie Sądów administracyjnych wykłada się pojęcie "nie narusza ustaleń Studium". Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 października 2019 r., II OSK 2525/18, LEX nr 2759113 stwierdził, że "Użyty zwrot "nie narusza" oznacza, że pomiędzy treścią studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego a treścią uchwalonego planu miejscowego nie musi zachodzić pełna zgodność - wystarczy, aby nie było sprzeczności pomiędzy tymi ustaleniami". Jednocześnie jednak ten brak sprzeczności jest interpretowany stosunkowo wąsko. "Zgodność między treścią studium, a treścią planu miejscowego, to kontynuacja identyczności zasad zagospodarowania terenu ustalanych ogólnie w studium i podlegających sprecyzowaniu (doprecyzowaniu) w planie miejscowym. Plan miejscowy nie może wprowadzić zmian w zakresie kierunków zagospodarowania i zasad zagospodarowania, a jedynie doprecyzować te zasady i to w taki sposób, aby nie doprowadzić do ich zmiany lub modyfikacji (tak WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 25 września 2019 r., II SA/Gl 293/19, LEX nr 2726509, podobnie WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 24 lipca 2019 r., II SA/Wr 305/19, LEX nr 2713398). Podsumowując tę kwestię, NSA wskazał, co następuje: "Skoro w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy określa się m.in. kierunki zmian w przeznaczaniu terenów (art. 10 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.), to gmina w ramach uprawnień wynikających z władztwa planistycznego, może zmienić w planie miejscowym dotychczasowe przeznaczenie określonych obszarów, ale tylko w granicach zakreślonych ustaleniami studium. Inne przeznaczenie konkretnego terenu w planie miejscowym niż przeznaczenie przyjęte w studium kwalifikowane jest jako istotne naruszenie prawa, tj. art. 9 ust. 4 u.p.z.p., zwłaszcza gdy przeznaczenie terenu w planie jest całkowicie odmienne od ustalonego w studium" (tak wyrok NSA z dnia 30 lipca 2019 r., II OSK 1794/18, LEX nr 2719507).

Należało zatem określić, jakie przeznaczenie w Studium miał teren obejmujący działkę nr 248, następnie porównać to przeznaczenie z przeznaczeniem w miejscowym planie zmienionym oraz w MPZP zmieniającym ( zaskarżonym), celem ustalenia, czy zarzuty skargi niezgodności ze Studium znajdują potwierdzenie.

Zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybów, przyjętego uchwałą nr XXII/111/99 z dnia 30.12.1999r. (dalej "Studium"), działka nr 248 położona jest częściowo w strefie ekosystemów leśnych i środowisk przejściowych ( obszar oznaczony kolorem zielonym), a częściowo w obszarze gruntów rolnych, a dokładniej ochrony terenów otwartych rolno – zadrzewieniowych ( obszar oznaczony kolorem żółtym). Jak chodzi o wyrażone w Studium zasady i kierunki rozwoju ( struktura funkcjonalno – przestrzenna), wyznaczono tamże następujące strefy: I. przyrodniczą chronioną przed zainwestowaniem, II. Konserwatorską, III. Rozwoju struktury osadniczej. Strefa ekosystemów leśnych i środowisk przejściowych sytuuje się w pierwszej strefie chronionej przed zainwestowaniem, podobnie w tej strefie mieści się strefa ochrony terenów otwartych rolno – zadrzewieniowych.

Co do szczegółowych zasad, strefa ochrony ekosystemów leśnych jest chroniona przed wylesianiem ze względu na pełnione funkcje ekologiczne, rekreacyjne, walory krajobrazowe (ewentualne inwestycje związane z obsługą turystyki i rekreacji, leśnictwa, funkcją naukowo – poznawczą oraz infrastrukturą techniczną dopuszczone na ściśle określonych warunkach);

- w obrębie istniejących siedlisk możliwość niewielkich uzupełnień, w tym o zabudowę rekreacyjną,

-istniejące obiekty do utrzymania i modernizacji ze wskazaniem na adaptacje starych zagród na cele rekreacyjne,

-wskazane zalesienia na granicy leśno –rolnej, w obrębie źródlisk, na stokach erozyjno –osuwiskowych, stromiznach oraz na obrzeżach cieków wodnych.

Co się tyczy strefy ochrony terenów otwartych rolno – zadrzewieniowych, w niej są grunty chronione warunkujące funkcjonowanie struktur przyrodniczych – chronione przed zainwestowaniem; istniejące obiekty do utrzymania; każdorazowe działanie na ściśle określonych warunkach (Studium, str. 89-90 akt sądowych).

Jak wynika z powyższego, na terenie ekosystemów leśnych i terenów przejściowych, Studium oprócz niewielkiego "unowocześniania" istniejących siedlisk, w tym w kierunku rekreacji, wykluczyło nową zabudowę mieszkaniową, o czym świadczy tak zakwalifikowanie tych terenów do strefy chronionej przed zainwestowaniem, jak i szczegółowe zapisy wyżej wskazane. Co do pozostałego terenu działki nr 248, również objęta jest strefą ochrony przed zainwestowaniem. Żadna z części działki nr 248, zarówno ta, które należy do ekosystemów leśnych, jak i rolna, nie była przeznaczona pod zabudowę osadniczą. Nie ma przy tym w tym wypadku znaczenia okoliczność, że Studium wskazało, że granice pomiędzy poszczególnymi terenami i strefami są orientacyjne (k. 86 verte akt sądowych). Przez działkę nr 248 przebiegała bowiem granica stref (ekosystemy leśne i tereny przejściowe oraz rolne) z których żadna nie przewidywała rozwoju osadnictwa.

Co się tyczy twierdzenia odpowiedzi na skargę, że przedmiotowa działka znajduje się do 100 m od wyznaczonej strefy umiarkowanej zabudowy mieszkaniowej, usług i rzemiosła ( strefa C), to stan faktyczny jest inny. Sąd usiłował odnośnie tej kwestii uzyskać stosowny fragment Studium oddający bardziej wiernie barwy oryginału, lecz Burmistrz Miasta Grybów nie wywiązał się z tego obowiązku, otrzymawszy stosowne wezwanie. Niemniej jednak Sąd ustalił na podstawie dokumentacji planistycznej, że w pewnej odległości od działki nr 248 leży nie strefa osadnicza C, lecz strefa zabudowy ekstensywnej D. Wynika to bowiem z prognozy oddziaływania na środowisko, zawartej w dokumentacji planistycznej ( str. 77 dokumentacji). Strefa ta dopuszcza rozwój na ściśle określonych zasadach odnośnie charakteru, architektury obiektów i udziału zieleni, oraz adaptację, modernizację istniejącego zainwestowania pod warunkiem zachowania tradycyjnych form architektonicznych przy uwzględnieniu ochrony środowiska przyrodniczego i kulturowego; obowiązuje kompleksowe wyposażenie w infrastrukturę techniczną. Jest to zatem, po pierwsze, strefa ograniczonej zabudowy, na ściśle określonych warunkach, a po drugie, dla oceny zgodności ze Studium omawianych rozwiązań planistycznych nie ma to znaczenia. Jest tak dlatego, że, jak wynika z rysunku Studium z naniesioną działką nr 248 – działka ta nie leży w obszarze granicznym ze strefą D ( kolor brązowy, k. 6 i 117 akt sądowych), na granicy stref, a wprost przeciwnie, w oddaleniu od strefy D.

Reasumując, ani strefa ekosystemów leśnych i środowisk przejściowych, ani strefa ochrony terenów otwartych rolno – zadrzewieniowych, jako strefy chronione przed zainwestowaniem, na granicy których znajduje się działka nr 248, nie przewidywały możliwości rozwoju osadnictwa.

Dotychczasowy plan, zmieniany skarżoną uchwałą, a to miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta Grybowa – uchwała nr XXXI/134/2005 Rady Miejskiej w Grybowie z dnia 28 stycznia 2005r., honorował te zapisy Studium w rejonie działki nr 248. Działka ta znajdowała się bowiem na terenie oznaczonym jako 1.4 R (teren rolny) i sąsiadowała z terenem 1.2 ZL (teren leśny) /k. 17 verte akt sądowych i str. 63 materiałów planistycznych/. Jak chodzi o dotychczasowe zapisy w zmienianym planie odnośnie terenu 1.4 R, to były one następujące ( § 13 ust. 5):

Tereny oznaczone symbolem 1.4. R, obejmujące grunty rolne przeznacza się na tereny rolne. Obowiązuje ochrona przed zmianą użytkowania na cele nierolnicze. Utrzymuje się istniejące zainwestowanie. Dopuszczone remonty, rozbudowa i przebudowa istniejących budynków. Dopuszczone przystosowanie istniejącej zabudowy na cele agroturystyki, turystyki i rekreacji indywidualnej. Dopuszczona realizacja obiektów bezpośrednio związanych z gospodarką rolną, z wykluczeniem wielkotowarowych ferm hodowlanych opartych na systemie bezściołowym. Dopuszczona realizacja nowych zagród, związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, pod warunkiem posiadania dostępu do drogi publicznej i posiadania areału rolnego o powierzchni większej niż średnie gospodarstwo rolne na obszarze miasta. Przy realizacji nowych budynków obowiązują parametry i wskaźniki podane w § 8.

Jak widać, co do nowej zabudowy, to jej zdziałanie było uwarunkowane potencjałem areału rolnego; tak więc w sytuacji, gdy działka nie była zabudowana, wyłącznie rolnik posiadający odpowiednią ilość gruntów i prowadzący gospodarstwo rolne mógł zbudować zagrodę. Zatem ta ochrona przed zabudową dla celów innych niż rolnicze odpowiadała zasadom sformułowanym w Studium dla terenów otwartych rolno – zadrzewieniowych. Innymi słowy, wskazanie w planie wykluczyło rozwój mieszkalnictwa na tym terenie.

Aktualna zmiana Planu dokonana w uchwale Nr XXXIV/169/17 z dnia 11 kwietnia 2017 r. Rady Miasta Grybów w zakresie odnoszącym się do działki nr 248 wskazała na jej przeznaczenie jako 9.MN (27) – teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, z dopuszczeniem realizacji budynków gospodarczych i garaży oraz obiektów małej architektury. Zatem to przeznaczenie jest oczywiście sprzeczne ze Studium, które usytuowało działkę w strefie chronionej przed zabudową, co już szczegółowo wyjaśniono. Na marginesie można jeszcze zauważyć, że obszar zielony ( ekosystemy leśne) w obrębie działki jest większy niż wyznaczone linie zabudowy, co słusznie wywiedziono w skardze /k.3 verte akt sądowych/.

Określone obszary gminy mogą mieć określone przeznaczenie w planie miejscowym, jeśli wcześniej w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmina wskaże taki rodzaj przeznaczenia dla tych terenów. Uprawnione jest więc stwierdzenie, że ustalenia planu miejscowego są konsekwencją zapisów przyjętych w studium, a plan zagospodarowania przestrzennego ma stanowić uszczegółowienie zapisów zawartych w studium i nie może prowadzić do zmiany kierunków zagospodarowania objętych studium.

Skoro zatem w zaskarżonym zakresie przedmiotowa uchwała jest oczywiście sprzeczna ze Studium, należało uznać, że mamy do czynienia z istotnym naruszeniem zasad sporządzania planu. To zaś skutkować musi stwierdzeniem nieważności uchwały w zaskarżonej części (art. 28 ust. 1 u.p.z.p.). Zmiana przeznaczenia terenów w planie miejscowym, jeżeli nie była przewidziana w studium, może być dokonana przez gminę wyłącznie po uprzedniej zmianie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, z zachowaniem trybu, w jakim studium jest uchwalane. Przyjęcie w planie ustaleń sprzecznych z treścią studium stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prowadzące do nieważności tego aktu (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielk. z dnia 22 sierpnia 2019 r. II SA/Go 393/19 , LEX nr 2715180).

Z wymienionych przyczyn na zas. art. 147 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.

O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.