Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 512/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-07-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia 1. przyznać M. G. prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

M. G. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Małżonkowie utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2 702,53 zł miesięcznie. Poza mieszkaniem o powierzchni 24 m2 oraz samochodem osobowym marki Cinquecento rocznik 1996, wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani innego majątku. Z jej oświadczenia wynika, że jest starszą, schorowaną osobą, podobnie jak jej mąż. Oboje cierpią na liczne schorzenia i przebyli wiele operacji, stąd też przynajmniej 300 zł miesięcznie wydatkują na leki. Poza tym ponoszą następujące wydatki w skali miesiąca: energia – 200 zł, gaz – 43 zł, woda i ścieki – 40 zł, wywóz śmieci – 20 zł, drobne naprawy mieszkania – 150 zł, składka w PZU na życie – 50 zł, internet – 56 zł, benzyna – 133 zł, telefon stacjonarny i telefony komórkowe – 274 zł, sanatorium – 75 zł. Łącznie opłaty te pochłaniają zatem kwotę 1 361 zł, więc pozostała część dochodów musi wystarczyć na skromne jedzenie, ubranie, bieliznę, środki czystości, itd.

Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 cytowanej ustawy, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z tymże pełnomocnikiem. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 art. 245 tejże ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).

Biorąc pod uwagę okoliczności podniesione we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawczyni, wskazujące na konieczność ponoszenia wysokich wydatków na leczenie, fakt braku oszczędności i majątku, wiek i stan zdrowia wnioskodawczyni i jej męża, Sąd uznał, iż wykazała ona, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających jej na poniesienie pełnych kosztów sądowych w sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża. W ocenie Sądu, sytuacja majątkowa wnioskodawczyni uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy przez przyznania radcy prawnego z urzędu. Brak jest jednak podstaw, by uwzględnić wniosek skarżącej w całości, gdyż zarówno ona jak i jej mąż posiadają stałe miesięczne dochody, których wysokość nie jest najniższa (łącznie ponad 2 700 zł miesięcznie) oraz nie mają żadnych osób na utrzymaniu, co - w ocenie Sądu, pozwala skarżącej - jeśli weźmie się pod uwagę fakt ustanowienia radcy prawnego z urzędu – na partycypowanie w pozostałych kosztach postępowania w sprawie. Na marginesie jedynie zauważyć należy, że redakcja art. 245 § 3 cytowanej ustawy nie pozwala na częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i jednoczesne ustanowienie pełnomocnika z urzędu, inaczej niż w postępowaniu cywilnym. Przepis ten bowiem stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W tej sytuacji, uznając, że sytuacja majątkowa skarżącej nie wypełnia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd nie mógł zwolnić skarżącej częściowo z kosztów sądowych i ustanowić dla niej pełnomocnika z urzędu, gdyż na przeszkodzie takiemu rozstrzygnięciu stoi treść art. 245 § 3 ustawy.

Wobec powyższego, Sąd na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.