Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 373/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6071 Trwały zarząd nieruchomościami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 105, art. 138 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 10 ust. 2 a
journal: Dz.U. 2001 nr 4 poz 24
law: Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie WSA Ewa Partyka /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 lipca 2013 r. sprawy ze skargi [...] Parku Narodowego na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie wygaszenia trwałego zarządu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego [...] Parku Narodowego kwotę 440 zł /słownie: czterysta czterdzieści złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 373/13

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi [...] Parku Narodowego jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie wygaszenia trwałego zarządu.

Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; zwanej dalej k.p.a.) oraz art. 10 ust. 2a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24 ze zm.; zwanej dalej ustawą o zasadach...).

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące okoliczności faktyczne i prawne;

Starosta [...] po rozpoznaniu wniosku J. B. o wykup mieszkania na preferencyjnych zasadach decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...] orzekł o wygaśnięciu trwałego zarządu sprawowanego przez [...] Park Narodowy w stosunku do zabudowanej nieruchomości Skarbu Państwa, położonej we wsi W., gmina [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 367/7 o pow. 0,0535 ha, objętej księgą wieczystą Nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy [...] Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych [...].

W uzasadnieniu Starosta wskazał, że w/w zabudowana nieruchomość stanowi własność Skarbu Państwa w trwałym zarządzie [...] Parku Narodowego (państwowej jednostki budżetowej nieposiadającej osobowości prawnej), do sprzedaży której upoważniony jest starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a to zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Naprowadził, że sprzedaż takich nieruchomości odbywa się na zasadach ustawy o zasadach.... W myśl jej art. 10 warunkiem skorzystania z uprawnienia do nabycia mieszkania na zasadach w niej określonych jest wystąpienie przez osobę uprawnioną z wnioskiem o nabycie mieszkania do organu reprezentującego Skarb Państwa. W niniejszej sprawie wniosek taki został złożony przez osobę uprawnioną do nabycia nieruchomości. J. B. jest bowiem najemcą budynku mieszkalnego, znajdującego się na przedmiotowej działce, na podstawie umowy najmu zawartej na czas nieoznaczony z [...] Parkiem Narodowym. Reasumując organ stwierdził, że spełnienie przez wnioskodawcę wymogów do nabycia mieszkania na zasadach preferencyjnych zgodnie z art. 10 ust 2a ustawy o zasadach ... spowodowało wygaszenie trwałego zarządu w stosunku do nieruchomości objętej wnioskiem. Organ podał, że zajęte stanowisko znajduje uzasadnienie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 222/12.

W odwołaniu [...] Park Narodowy wniósł uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania w sprawie wygaszenia trwałego zarządu. Podniósł, że organ powinien z urzędu uwzględnić zmianę stanu prawnego, która w sposób diametralny zmieniła status prawny parku narodowego oraz nieruchomości i przez to uczyniła niedopuszczalnym merytoryczne orzekanie w sprawie. W ocenie odwołującego się uprawnionym osobom nie przysługuje roszczenie o nabycie najmowanego lokalu, lecz wyłącznie uprawnienie, którego realizacja jest uzależniona od uznaniowej decyzji reprezentującego Skarb Państwa.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu odwoławczego złożenie w przepisanym terminie wniosku o wykupienie mieszkania stanowiącego własność Skarbu Państwa, (a będącego w trwałym zarządzie jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej), przez uprawnioną osobę wymagało wygaszenia trwałego zarządu nad taką nieruchomością. Obowiązek taki wynika wprost z przepisu art. 10 ust. 2a ustawy o zasadach... W odniesieniu do przedmiotowej sprawy Wojewoda wskazał, że działka nr 367/7 jest zabudowana budynkiem mieszkalnym i stanowi własność Skarbu Państwa w trwałym zarządzie [...] Parku Narodowego, a wniosek o wykupienie został złożony przez najemcę tj. osobę uprawnioną w terminie. W związku z powyższym zaistniały przesłanki określone w art. 10 ust. 2a ustawy o zasadach... - do wygaszenia trwałego zarządu. Wojewoda zwrócił również uwagę, że art. 7 ust. 4 ustawy zmieniającej daje podstawę do przekształcenia parku w państwową osobę prawną, a nabycie prawa użytkowania wieczystego nie może naruszać praw osób trzecich. Odnosi się to również do praw nabytych przez osoby na podstawie innych ustaw w zakresie, w jakim nowe uregulowania zawarte w ustawie o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw byłyby dla nich mniej korzystne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie [...] Park Narodowy, reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

1) naruszenie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 - 2 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r.

o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r., Nr 224, poz. 1337, zwanej dalej ustawą zmieniającą) przez jego niezastosowanie

i przyjęcie, że pomimo wygaśnięcia trwałego zarządu wskutek wejścia w życie powołanej ustawy z dniem 1 stycznia 2012 r. i równoczesnego powstania z mocy ustawy prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności budynków na nim posadowionych na rzecz państwowej osoby prawnej – [...] Parku Narodowego, dopuszczalne jest stwierdzenie wygaśnięcia trwałego zarządu, podczas gdy zarząd ten wygasł z mocy prawa, a w jego miejsce powstało prawo użytkowania wieczystego,

2) naruszenie art. 14 ustawy zmieniającej poprzez jego błędną wykładnię,

a w konsekwencji niewłaściwe jego zastosowanie w tej sprawie i przyjęcie, że przepis ten ma zastosowanie w sprawie, podczas gdy ma on charakter procesowy a nie materialnoprawny, a nadto żaden przepis przejściowy nie może być interpretowany w ten sposób, że po wejściu w życie nowej ustawy statuować będzie fikcję prawną, według której wobec wszczętego postępowania o stwierdzenie wygaśnięcia trwałego zarządu, ten trwały zarząd nadal się utrzymuje na tym gruncie, a użytkowanie wieczyste nie powstaje,

3) naruszenie art. 7 ustawy zmieniającej, poprzez jego błędną wykładnię,

a w konsekwencji niewłaściwe jego zastosowanie w tej sprawie i przyjęcie, że przepis ten ma zastosowanie w sprawie, podczas gdy uprawnienie do rozpoznania wniosku

o sprzedaż lokalu w trybie art. 10 ustawy, nie stanowi żadnego prawa nabytego,

a jedynie uprawnienie o charakterze prawnokształtującym (w sytuacji gdy decyzja

w kwestii zbycia mieszkania w trybie art. 10 ustawy ma charakter uznaniowy, to po stronie uprawnionej osoby tworzy tylko prawo do ubiegania się o wykup mieszkania, zaś po stronie Skarbu Państwa nie tworzy żadnego zobowiązania do jego sprzedaży), a nadto podniósł, że żaden przepis przejściowy nie może być interpretowany w ten sposób, że po wejściu w życie nowej ustawy stanowić będzie fikcję prawną, według której wobec wszczętego postępowania o stwierdzenie wygaśnięcia trwałego zarządu, ten trwały zarząd nadal się utrzymuje na tym gruncie, a użytkowanie wieczyste nie powstaje,

4) naruszenie przepisu art. 6 k.p.a. przez jego niezastosowanie i wydanie zaskarżonej decyzji w wersji nieuwzględniającej zmiany stanu prawnego w chwili jej wydania, a to nieuwzględnienie, że sporna nieruchomość z dniem 1 stycznia 2012 r. została ex lege oddana w użytkowanie wieczyste, a budynki przeszły na własność parku narodowego, zatem bezprzedmiotowe było orzeczenie o stwierdzeniu wygaśnięcia trwałego zarządu, w sytuacji gdy trwały zarząd wygasł wcześniej wskutek działania przepisu ustawy,

5) naruszenie przepisu art. 6 k.p.a. przez jego niezastosowanie i wydanie zaskarżonej decyzji w całkowitej i rażącej sprzeczności z powołanymi wyżej przepisami prawa.

W uzasadnieniu skarżący odwołał się do wykładni autentycznej oraz historycznej art. 14 ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw, a to do sejmowego uzasadnienia projektu tej ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. Za absurdalny skarżący uznał sposób rozumowania organów, że o zmianie statusu prawnego nieruchomości będących w trwałym zarządzie parku narodowego decydowałby organ, który li tylko przez wydanie przed dniem 1 stycznia 2012 r. postanowienia o wszczęciu jakiegokolwiek postępowania wpływałby na zakres przedmiotowy obowiązywania przepisu prawa o uwłaszczeniu państwowych osób prawnych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że w analogicznych sprawach jak niniejsza spawa zostały wydane wyroki WSA w Rzeszowie, a to: z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 937/09 i z dnia

5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 1224/10, a nadto wyrok NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 1347/11.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje;

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności

z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki

w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Skarga [...] Parku Narodowego zasługuje na uwzględnienie z przyczyn w niej podniesionych.

Poza sporem pozostaje stan faktyczny, który wynika z przedstawionych sądowi akt sprawy.

Wniosek do Starosty Powiatu [...] o umożliwienie skorzystania z dobrodziejstwa ustawy o zasadach... J. B. – najemca lokalu mieszkalnego w budynku położonym na działce oddanej w trwały zarząd o jednostce organizacyjnej Skarbu Państwa – [...] Parkowi Narodowemu (dalej też PN) złożył w dniu 30 czerwca 2003 r. Pismem z dnia 13 października 2010 r. organ zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wygaszenia trwałego zarządu sprawowanego przez PN na części nieruchomości Skarbu Państwa położonych w W. gmina [...], oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako działki Nr 366 i 367. Z akt sprawy wynika, iż działka, której dotyczy decyzja po podziale zmieniła oznaczenie na nr 367/7.

Skarga PN dotyczy decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu. Instytucja prawna trwałego zarządu została uregulowana w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami a także w aktach odrębnych wobec tej ustawy, czego przykładem są przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa (Dz.U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24; zwana dalej ustawą o zasadach...). Orzecznictwo oraz literatura prawa zgodnie podkreślają, że trwały zarząd nie jest prawem rzeczowym ani formą umowy cywilnoprawnej. Jest to szczególna forma władania nieruchomością stanowiącą przedmiot własności publicznej przez określoną jednostkę organizacyjną (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 czerwca 2004 r., sygn. akt I SA 2372/02). Trwały zarząd można określić mianem modelu dopuszczającego używanie składnika mienia administracji wewnątrz jej struktur.

Zaskarżona do Sądu decyzja administracyjna została wydana na podstawie przepisów ustawy o zasadach... Według art. 1 ust. 1 tej ustawy, zawiera ona zasady i tryb zbywania mieszkań wchodzących w skład budynków mieszkalnych, będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa, osobom uprawnionym. Sprzedaż mieszkań ma odbywać się na warunkach preferencyjnych, polegających zasadniczo na obniżeniu ceny nabycia. Uruchomienie preferencyjnego trybu nabycia mieszkań normowanego w art. 10 ustawy o zasadach... mogło nastąpić na skutek złożenia wniosku przez osobę uprawnioną do dnia 31 grudnia 2008 r.

Kontrolowane przez Sąd decyzje zostały wydane na podstawie art. 10 ust. 2a ustawy o zasadach... Zarówno Starosta jak i Wojewoda rozstrzygali po dacie 1 stycznia 2012 r. Przepis art. 10 ust. 2 a ustawy o zasadach... przewiduje wydanie decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu, jeżeli wniosek o nabycia mieszkania zostanie złożony przez uprawnionego. Zdaniem Sądu, złożenie wniosku o sprzedaż nie jest wystarczające do wydania decyzji o wygaśnięciu prawa trwałego zarządu. Organ stosując tą regulację nie może bowiem pomijać tak istotnych okoliczności jak :

1) zamiar sprzedaży mieszkania przez zbywcę, oraz

2) istnienie trwałego zarządu.

Wydanie decyzji bez uwzględnienia choćby jednej z tych okoliczności stanowi o istotnym naruszeniu prawa.

Jak już wspomniano, zaskarżone decyzje zostały wydane po 1 stycznia 2012 r. W tym dniu weszły w życie przepisy ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw. Zasadnie strona skarżąca zarzuca nieuwzględnienie przez Starostę i Wojewodę skutków wejścia w życie przepisów art. 7 ust. 1 pkt 1-2 ustawy zmieniającej. W myśl tych regulacji z dniem wejścia w życie ustawy, czyli w dniu 1 stycznia 2012 r. :

1) parki narodowe będące państwowymi osobami prawnymi (także od tego dnia) nabyły z mocy prawa prawo użytkowania wieczystego nieruchomości oddanych dotychczas w trwały zarząd parków narodowych będących państwowymi jednostkami budżetowymi oraz własność położonych na tych nieruchomościach budynków i innych urządzeń oraz lokali;

2) decyzje o ustanowieniu trwałego zarządu na rzecz parków narodowych będących państwowymi jednostkami budżetowymi wygasły z mocy prawa.

Przytoczone regulacje nie pozwalają wątpić, iż od dnia 1 stycznia 2012 r. prawo trwałego zarządu ustanowione na rzecz parków narodowych zostało zastąpione przez ustawodawcę prawem użytkowania wieczystego, a skutek ten nastąpił z mocy prawa. Decyzja wojewody wydawana na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej ma charakter wyłącznie deklaratoryjny. Tego dnia nastąpiło też wygaśnięcie decyzji o ustanowieniu na rzecz wymienionych Parków o ustanowieniu trwałego zarządu. W ten sposób ustawodawca przesądził o bycie prawnym aktów stanowiących źródło trwałego zarządu. Jednocześnie budynki położone na tych nieruchomościach stały się własnością Parków Narodowych jako nowopowstałych osób prawnych w tym [...] Parku Narodowego. [...] Park Narodowy 1 stycznia 2012 r. stał się bowiem państwową osobą prawną – [...] Parkiem Narodowym z siedzibą [...] (art. 5 pkt 4 ustawy zmieniającej). W konsekwencji od 1 stycznia 2012 r. art. 10 ust. 2a ustawy o zasadach... nie mógł mieć zastosowania względem nieruchomości wcześniej oddanych w trwały zarząd tego Parku Narodowego. Po tym dniu prawo trwałego zarządu obejmujące dotychczas te nieruchomości przestało istnieć na skutek wygaśnięcia z mocy prawa decyzji o ustanowieniu na rzecz parków narodowych prawa trwałego zarządu (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej). Tym samym, orzekanie o wygaśnięciu trwałego zarządu stało się bezprzedmiotowe, o czym zadecydowały przyczyny mające zakotwiczenie w powołanych wyżej regulacjach. Powołane przez Wojewodę orzeczenia sądów administracyjnych w sprawach wcześniej rozpatrzonych (m.in. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 222/12), w których organy stosowały art. 10 ustawy o zasadach..., dotyczą stanu prawnego sprzed 1 stycznia 2012 r. czyli stanu, w którym właścicielem mieszkań był inny podmiot – Skarb Państwa, a nie osoba prawna – [...] Park Narodowy. Przed tą datą decyzje o trwałym zarządzie nieruchomości na rzecz Parku posiadały moc prawną. Stąd orzekanie o wygaszeniu trwałego zarządu miało swój przedmiot.

Za nietrafione należy uznać powoływanie się przez orzekające organy na przepis art. 14 ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody. Przytoczony artykuł nakazuje do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy decyzją ostateczną stosować przepisy dotychczasowe. Ponieważ ustawa o zmianie ustawy o ochronie przyrody nie zmieniała przepisów ustawy o zasadach..., to znaczy że reguła z art. 14 ustawy, nie ma zastosowania do spraw wszczętych na jej podstawie. Stan prawny nieruchomości czy status prawny parku narodowego są także czym innym niż "dotychczasowe przepisy", o których w nim mowa. Ponadto, nakaz stosowania dotychczasowych regulacji nie może powodować odwrócenia czy zawieszenia skutków nabycia z mocy prawa, prawa własności budynków przez [...] Park Narodowy, a co najistotniejsze, nie powoduje także powrotu do stanu sprzed wygaśnięcia trwałego zarządu z mocy prawa. Z treści art. 14 ustawy zmieniającej, nie wynika też, że decyzje o ustanowieniu trwałego zarządu zachowują moc prawną w przypadku złożenia wniosku o nabycie mieszkania. Powołany przepis nakazując stosowanie przepisów dotychczasowych nie wyklucza skutków wynikających z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej, czyli nie nakazuje traktować jako nie wygaszonych decyzji o ustanowieniu na rzecz parków narodowych trwałego zarządu. Innymi słowy, art. 14 ustawy zmieniającej nakazuje jedynie stosować poprzednio obowiązujące regulacje, co nie jest równoznaczne z zastopowaniem w sferze obrotu cywilnoprawnego konsekwencji wejścia w życie art. 7 ust. 1 pkt 1 – 2 ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody. Trafnie zauważa pełnomocnik strony skarżącej, że żaden przepis przejściowy nie może być interpretowany w sposób jaki zaprezentował organ, a więc poprzez wyprowadzenie fikcji prawnej zakładającej kontynuację trwałego zarządu względem [...] Parku Narodowego po 1 stycznia 2012 r.

Przyznać też wypada rację stronie skarżącej co do wniosków na temat błędnej interpretacji art. 7 ust. 4 ustawy zmieniającej. Przytoczony przepis chroni prawa nabyte osób trzecich. Nabycie prawa własności do znajdującego się w znajdującym się na gruncie oddanym w wieczyste użytkowanie budynku, mieszkania przez [...] Park Narodowy, nie pozbawia osoby uprawnionej możliwości ubiegania się o jego nabycie na korzystnych warunkach. Uprawniony nadal może nabyć mieszkanie na takich warunkach preferencyjnych, jak przed wejściem w życie przepisów ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody. Warunki te określa m.in. art. 104a ust. 4 ustawy o ochronie przyrody. W świetle tej regulacji park narodowy może sprzedawać nieprzydatne mu budynki mieszkalne, samodzielne lokale mieszkalne, samodzielne lokale użytkowe przeznaczone na garaże. Sąd podkreśla także, że co do zasady złożenie wniosku nie oznaczało w świetle przepisów ustawy o zasadach..., iż uprawnionemu należało mieszkanie zbyć po wygaśnięciu trwałego zarządu. Jeżeli mieszkanie nie było przeznaczone do zbycia, to nie było też powodów do wydania decyzji na podstawie art. 10 ust. 2a tej ustawy. Złożenie wniosku wyrażało jedynie wolę zainteresowanego co do nabycia mieszkania po cenie obniżonej, lecz nie skutkowało uzyskaniem przez niego roszczenia o przeniesienie praw do lokalu. Uprawnienie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o zasadach... polegało jedynie na tym, że sprzedaż następowała z obniżeniem ceny według zasad kształtowanych art. 6 tego aktu normatywnego. Mówiąc inaczej, nic poza obniżeniem ceny z treści tego aktu nie wynika dla osoby określanej w w/w przepisach mianem uprawnionej. Do sprzedaży mieszkania niezbędna była wola obu stron, a nie tylko uprawnionego. Gdyby miało być inaczej to w art. 10 ust. 1 ustawy o zasadach... ustawodawca nie zawarłby wyrażenia : mieszkanie może zostać sprzedane. Sprzedaż mieszkań miała charakter uznaniowy, wynikający np. z okoliczności ekonomicznych, społecznych lub innych. Złożenie wniosku o nabycie mieszkania na podstawie art. 10 ust. 2a ustawy o zasadach... przed 31 sierpnia 2008 r., zobowiązywało właściciela mieszkania tylko do jego rozpoznania. Podsumowując ten wątek, uprawniony nie uzyskiwał roszczenia publicznoprawnego ani cywilnoprawnego (prawa podmiotowego) pozwalającego skutecznie domagać się od Skarbu Państwa przeniesienia prawa własności mieszkania. Jeżeli do takiego przeniesienia dochodziło, to uprzywilejowanie nabywcy przyjmowało postać obniżenia ceny.

Z powyższych przyczyn, wydane w sprawie decyzje administracyjne naruszają przepisy prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W zaistniałych okolicznościach na skutek wejścia w życie przepisów ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody, postępowanie w przedmiocie wygaśnięcia trwałego zarządu było w momencie wydawania rozstrzygnięć zarówno przez Starostę jak i Wojewodę bezprzedmiotowe – dotychczasowe decyzje o trwałym zarządzie uległy bowiem wygaśnięciu z mocy samego prawa – art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej. Organy miały obowiązek uwzględnienia z urzędu zmiany stosunków prawnych, które nastąpiły za sprawą wejścia w życie przepisów ustawy zmieniającej. Zdaniem Sądu w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy spełnione zostały warunki do umorzenia postępowania z przyczyn prawnych na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Uniemożliwiało to wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty.

W razie uprawomocnienia się wyroku organy ponownie rozpoznając wniosek uprawnionego uwzględnią taką ocenę Sądu.

Z tych przyczyn należało skargę [...] Parku Narodowego uwzględnić w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.

W pkt II wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 P.p.s.a.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.