Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 589/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129 par. 2 i art. 134
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Borkowska Sędziowie: Sędzia WSA Kaja Angerman (spr.) Sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2018 r. sprawy ze skargi S. C. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

1 U Z A S A D N I E N I E

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] listopada 2017 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez M. K., pełnomocnika obywatelki [...] - S. C. odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].03.2017 r. Nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia cudzoziemce zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Postanowienie było wynikiem następujących ustaleń i oceny prawnej.

W dniu 03.01.2017 r. S. C. wystąpiła za pośrednictwem pełnomocnika E. S. do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z wykonywaniem pracy.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie decyzją z dnia [...].03.2017 r. Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 114 ustawy o cudzoziemcach odmówił udzielenia S. C. wnioskowanego zezwolenia.

Ww. decyzja została wysłana na adres wskazany przez pełnomocnika strony E. S. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej ww. decyzję wynika, iż została ona doręczona pod wskazany adres w dniu 30.03.2017 r.

W dniu 07.04.2017 r. S. C. upoważniła M. K. do reprezentowania jej m.in. przed Szefem Urzędu do Spraw Cudzoziemców w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytoriom Rzeczypospolitej Polskiej.

Od powyższej decyzji w dniu 14.04.2017 r. pełnomocnik strony M. K. za pośrednictwem Poczty Polskiej, złożyła do Wojewody [...] odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i udzielenie S. C. zezwolenia na pobyt czasowy, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że stosownie do art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Natomiast stosownie do postanowień art. 134 tej samej ustawy, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia m.in. uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Organ wskazał także, że zgodnie z art. 57 § 5 Kpa, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru;

2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 1481);

3) złożone w polskim urzędzie konsularnym;

4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej;

5) złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku;

6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego decyzja Wojewody [...] z dnia [...].03.2017 r. Nr [...] orzekająca o odmowie udzielenia S. C. zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej została skutecznie doręczona pod wskazany przez pełnomocnika strony adres w dniu 30.03.2017 r. Powyższe potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki listownej.

Decyzja Wojewody [...] zawierała pouczenie o przysługującym stronie prawie do wniesienia odwołania do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w ciągu 14 dni od dnia jej doręczenia. Termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 13.04.2017 r.

Organ podkreślił, że przedmiotowe odwołanie zostało złożone do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 14.04.2017 r. (piątek), a więc po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.

Pełnomocnik strony M. K. wnosząc odwołanie od decyzji Wojewody [...] nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Wobec ustalonego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów organ stwierdził, że pełnomocnik strony M. K. uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].03.2017 r.

Skargę na postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła w imieniu cudzoziemki jej pełnomocnik adw. M. K. zaskarżając postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w całości i zarzucając mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie:

• naruszenie art. 46 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) polegające na błędnym ustaleniu daty odbioru decyzji Wojewody [...],

• naruszenie art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a przez to zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego co do daty odbioru decyzji Wojewody [...] oraz co do terminowości wniesienia odwołania od w/w decyzji,

• naruszenie art. 80 K.p.a. polegające na dokonaniu błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, co do daty odbioru decyzji Wojewody [...] oraz co do terminowości wniesienia odwołania od w/w decyzji;

• naruszenie art. 134 K.p.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, pomimo braku podstaw do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania;

• naruszenie art. 107 w zw. z art. 126 K.p.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu wskazania dowodów, na których organ oparł się wydaną zaskarżone postanowienie.

Pełnomocnik skarżącej wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że Wojewoda [...] nadał - za pośrednictwem Poczty Polskiej - przesyłkę zawierającą w/w decyzję dnia [...].03.2017 r. (dowód: koperta). Powyższe znajduje również potwierdzenie w informacji zawartej na stronie Poczty Polskiej w zakresie tej przesyłki. Z informacji o przesyłce wprost wynika, że przedmiotowa przesyłka dopiero dnia 31.03.2017 r. została przekazana do doręczenia i tego samego dnia, czyli 31.03.2017 r. została skutecznie doręczona (dowód: informacja o przesyłce). Po doręczeniu decyzji, odbiorca dokonał oznaczenia daty doręczenia datownikiem na decyzji (dowód: str. 1 decyzji z dnia [...].03.2017 r.). Błędne jest zatem stanowisko organu jakoby przesyłka z decyzją Wojewody [...] z dnia [...].03.2017 r., znak sprawy: [...] została doręczona dnia 30.03.2017 r. i tym samym ażeby doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji.

Odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].03.2017 r., znak sprawy: [...] zostało nadane - za pośrednictwem Poczty Polskiej - dnia 14.04.2017 r., a zatem z zachowaniem terminu do jego wniesienia, który to wynosił 14 dni od dnia doręczenia, tj. od dnia 31.03.2017 r. (dowód: potwierdzenie nadania odwołania oraz informacja o przesyłce).

Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, nie w każdej sytuacji data wskazana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesądza o dacie doręczenia. Nie dotyczy to, bowiem sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynika, że rzeczywista data doręczenia jest lub może być inna. Jest tak m.in. dlatego, że pokwitowanie odbioru przesyłki stwarza jedynie domniemanie doręczenia, które może być jednak obalone przeciwdowodem. Dokument doręczenia nie jest wyłącznym dowodem okoliczności w nim zawartych. W razie wątpliwości, czy okoliczności zawarte w dowodzie doręczenia odpowiadają rzeczywistości, konieczne jest podjęcie z urzędu właściwych czynności sprawdzających i przeprowadzenia wszelkich potrzebnych dowodów (vide: III SA/Kr 1034/11 - Wyrok WSA w Krakowie).

W sprawie podjęcie przez organ działań z urzędu nakierowanych na wyczerpujące zebranie materiału dowodowego i prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w zakresie terminowości wniesienia odwołania było szczególnie istotne i uzasadnione, gdyż do czasu otrzymania zaskarżonego postanowienia, Skarżąca nie miała możliwości przedstawienia dokumentów potwierdzających zachowanie terminu, gdyż nie wiedziała nawet, że taki problem zaistniał. Zaniechanie Organu w powyższym zakresie stanowi naruszenie art. 7, 77 k.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy.

Ponieważ zwrotne potwierdzenie odbioru nie ma charakteru dokumentu urzędowego, a podlega jedynie ocenie przez organ jak każdy inny dowód, według zasad wskazanych w art. 80 k.p.a. na podstawie całokształtu materiału dowodowego. W sytuacji, gdy materiał ten nie jest kompletny, to tym samym brak jest podstaw uznania, że ocena organu w niniejszej sprawie była prawidłowa w świetle art. 80 k.p.a.

Zdaniem strony skarżącej powyższa argumentacja, a także załączone dokumenty (koperta oraz informacja o przesyłce) wskazują, że wydanie przez ogan II instancji postanowienie w oparciu o art. 134 K.p.a. było bezpodstawne.

W przypadku braku uchybienia terminu, brak było podstaw do składania przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu, a jedyną formą kontroli prawidłowości zaskarżonego postanowienia jest wniesienie niniejszej skargi do Sądu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W ocenie sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Według art. 134 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Stosownie do treści art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Organ odwoławczy po analizie materiału dowodowego w zakresie dotyczącym zachowania przez skarżącą ustawowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2017 r., o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy ocenił, że skarżąca uchybiła temu terminowi.

Zdaniem organu odwoławczego doręczenie decyzji pełnomocnikowi skarżącej nastąpiło w prawidłowy sposób na wskazany przez pełnomocnika adres do korespondencji w dniu 30 marca 2017 r.

W ocenie sądu stanowisko to jest prawidłowe. Skarżąca nie wykazała, że decyzja została w rzeczywistości doręczona w innym dniu tj. 31 marca 2017 r.

Wbrew twierdzeniu skarżącej przedstawione przez nią dowody w postaci koperty, wydruku informacji z systemu informatycznego Poczty Polskiej dotyczącej doręczenia przesyłki, a także kserokopii pierwszej strony decyzji zawierającej adnotację dokonaną przez odbiorcę o dacie jej doręczenia (oznaczenia daty doręczenia datownikiem) nie mogą podważyć prawidłowości dokonanego przez organ ustalenia w zakresie daty odbioru pisma. Wskazują bowiem jedynie na błąd po stronie odbiorcy pisma w zakresie oznaczenia dla własnych potrzeb daty odbioru przesyłki, do którego doszło wskutek przyporządkowania pisma do niewłaściwej koperty, już po odebraniu przesyłek dostarczonych w dniach 30 i 31 marca 2017 r. temu samemu pełnomocnikowi.

Przedstawione przez skarżącą dowody potwierdzają, że Wojewoda [...] nadał za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 29 marca 2017 r. przesyłkę zawierającą inną decyzję wydaną w sprawie prowadzonej pod znakiem: [...], której to przesyłce w systemie doręczeń (śledzenie przesyłek) nadano nr (00)959007734470345807. Z informacji pobranej z tego systemu wynika, że tak oznaczona przesyłka w istocie została doręczona adresatowi w dniu 31 marca 2017 r. Wyłącznie tego jednak dowodzą przedstawione przez skarżącą dowody.

Wskazywana przesyłka nie dotyczy bowiem korespondencji kierowanej do skarżącej, co znajduje potwierdzenie w dowodach zgromadzonych w sprawie. Otóż przesyłka zawierająca decyzję z [...] marca 2017 r. odmawiającą skarżącej udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy wydaną w postępowaniu prowadzonym pod znakiem: [...], została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 27 marca 2017 r. i doręczona adresatowi w dniu 30 marca 2017 r. Na duplikacie potwierdzenia odbioru korespondencji znajduje się zarówno znak sprawy w której wydana została doręczana decyzja, jak też nr nadany przesyłce w pocztowym systemie doręczeń (śledzenie przesyłek) tj. 00959007734469903346. Widniejący na tym dokumencie znak sprawy zgodny jest ze znakiem zamieszczonym na decyzji z [...] marca 2017 r. dotyczącej skarżącej, a numer przesyłki zgodny jest z numerem widniejącym na informacji pochodzącej z pocztowego systemu doręczeń (śledzenia przesyłek). Dowód w postaci kserokopii pierwszej strony decyzji z adnotacją odbiorcy o dacie jej doręczenia w tej sytuacji dowodzi jedynie, że na skutek braku należytej staranności doszło do pomylenia kopert, w których przesyłki były doręczane i dostarczonych decyzji. Jest to jednak wyłącznie pomyłka odbiorcy przesyłki, nie zaś operatora pocztowego, czy organu.

Tak więc dowody zgromadzone w sprawie przez organ potwierdzają prawidłowość dokonanych ustaleń co do daty skutecznego odbioru decyzji w dniu 30 marca 2017 r.

Porównanie daty doręczenia decyzji z datą nadania odwołania w polskiej placówce pocztowej wskazuje wyraźnie na to, że terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] uchybiono, gdyż zostało wniesione następnego dnia po upływie terminu. W tej sytuacji organ zobowiązany był do zastosowania art. 134 K.p.a. i wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania. Organ zgromadził materiał dowodowy wystarczający do wydania rozstrzygnięcia i dokonał jego wnikliwej analizy.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 3 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.

-----------------------

4