Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 250/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-01-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 198 w związku z art. 178 i art. 197 par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 listopada 2012 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 13 września 2012r. wydane w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zarządzeniem z dnia 19 listopada 2012 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 13 września 2012r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 12 lipca 2012 r., wydane w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

Odpis zarządzenia z dnia 19 listopada 2012 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, tj. adw. Z. B. w dniu [...] r. Informację o wydaniu powyższego postanowienia, przesłano R. S. w piśmie doręczonym skarżącemu w dniu 10 grudnia 2012r. Jednocześnie kolejny raz w tej sprawie pouczono R. S., że tylko poprzez cofnięcie pełnomocnictwa lub jego ograniczenie, skarżący może uniknąć skutków doręczenia, jakie wynikają z faktu, że jest reprezentowany przez pełnomocnika.

W piśmie procesowym z dnia 17 grudnia 2012 r., R. S. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 19 listopada 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia na nie zażalenia. Skarżący wyjaśnił, że o wydaniu zarządzeniu z dnia 19 listopada 2012 r. dowiedział się z korespondencji, którą otrzymał w dniu 10 grudnia 2012 r.

Ponadto odrębnym pismem z dnia 17 grudnia 2012 r., R. S. przedstawił argumentację, którą miał przedłożyć do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 13 września 2012 r.

Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 13 września 2012 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 12 lipca 2012 r. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego adw. Z. B. w dniu 4 stycznia 2013 r. Postanowienie stało się prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia, które zażaleniu podlega.

Należy podkreślić, co już było czynione w tej sprawie wielokrotnie, że zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom.

Tak więc, data doręczenia pełnomocnikowi pism procesowych rozpoczyna bieg terminów do wniesienia środków zaskarżenia, zaś doręczenie stronie na jej żądanie, nie jest doręczeniem procesowym i nie wywołuje skutków procesowych, stan taki trwa do czasu poinformowania Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa (vide postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008r., sygn. akt I FZ 504/08, LEX nr 564251).

W niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 21 listopada 2008 r. zostało przyznane skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Tak więc skarżącego reprezentuje pełnomocnik, zatem jak była o tym wyżej mowa, doręczeń wszystkich pism procesowych dokonuje się ze skutkiem prawnym temu pełnomocnikowi do czasu wypowiedzenia pełnomocnictwa. Jest to konsekwencja założenia, że osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Skarżący może wprawdzie złożyć samodzielnie środek odwoławczy, lecz tylko w terminie, którego bieg wyznacza data doręczenia pełnomocnikowi kwestionowanego orzeczenia.

W dniu 27 listopada 2012 r. doręczono pełnomocnikowi R. S. zarządzenie z dnia 19 listopada 2012 r. W tej sytuacji oczywistym jest, że wniesienie zażalenia przez R. S. w dniu 17 grudnia 2012 r. nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a., gdyż termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 4 grudnia 2012r. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2012 r. Sąd uznał, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego zażalenia, bowiem niezadowolenie strony z prowadzenia jego sprawy przez pełnomocnika nie stanowi przesłanki określonej w art. 87 § 2 P.p.s.a., od której zaistnienia uzależnione jest uwzględnienie wniosku.

Z powyższych względów należało na podstawie art. 198 w związku z art. 178 i art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącego jako wniesione po terminie należało odrzucić.