Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 496/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 33 ust. 1 pkt 3, art. 48 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 680
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku kuratora R. K. – M. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wtrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Kurator R. K., w piśmie z dnia 9 kwietnia 2014 r., wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2013 r. ([...]) utrzymującej w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej; o odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i o stwierdzeniu, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Kurator stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie oznaczać, iż skarżący może zostać wydalony w każdym momencie do kraju pochodzenia. W związku z tym ewentualnie udzielona przez sąd ochrona prawna, w wyniku uwzględnienia skargi, stanie się iluzoryczna jak również pozbawi cudzoziemca prawa do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zasadą jest, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi, nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd rozpoznając taki wniosek, dokonuje oceny okoliczności uzasadniających żądanie wstrzymania zaskarżonego aktu, wskazanych przez wnioskodawcę we wniosku, jak również bierze z urzędu pod uwagę okoliczności sprawy, wynikające z akt, które ewentualnie wskazywałyby, iż wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki.

Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji tj. wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W stosunku do skarżącego Wojewoda [...] wydał decyzję z dnia [...] marca 2012 r. o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i zakazie wjazdu na terytorium Państw Schengen przez okres 3 lat, od dnia wykonania tej decyzji ([...]). W dniu 31 sierpnia 2012 r. R. K. wniósł wniosek o nadanie statusu uchodźcy do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Szef Urzędu nie zawarł w wydanej przez siebie decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy, rozstrzygnięcia w przedmiocie wydalenia, ponieważ – jak słusznie wskazał – w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 48 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2012 r., poz. 680), tj. istnienie obowiązku do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie decyzji o wydaleniu. W przypadku skarżącego jest to ww. decyzja Wojewody [...].

W myśl art. 33 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2012 r., poz. 680) wszczęcie postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy powoduje z mocy prawa wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu do dnia doręczenia cudzoziemcowi decyzji ostatecznej w sprawie nadania statusu uchodźcy.

Decyzja Wojewody [...] o wydaleniu z terytorium RP podlega zatem wykonaniu od dnia 11 lutego 2013 r. , tj. dnia w którym skarżący odebrał ostateczną decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2013 r. ([...]) o odmowie nadania statusu uchodźcy.

Przechodząc do oceny zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazać należy, że w ocenie Sądu, zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie jej wykonania. Powołując orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2006 r., o sygn. akt II OZ 501/06 należy wyjaśnić, iż przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Przymusowe opuszczenie terytorium Polski przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego uniemożliwiłoby skarżącemu skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu. Ponadto - jak podnoszono w orzecznictwie - wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia jego skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna (por. postanowienie NSA z 12.01.2006 r., II OZ 1390/05).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.