Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 875/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3 , 230 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej wymierzenia kary za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 października 2006 r. K. P. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..]w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie, złożone w dniu 17 listopada 2006 r., zostało prawomocnie oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt II OZ 787/07. W zażaleniu tym K. P. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi.

W związku z powyższym wnioskiem skarżący został wezwany do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk PPF), który został załączony do wezwania, w terminie tygodnia od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy. Wezwanie odebrał w dniu 3 kwietnia 2007 r. pełnomocnik skarżącego do doręczeń – S.P., co wywołało skutek prawny doręczenia wezwania adresatowi.

Skarżący nie dokonał tej czynności w terminie, wskutek czego, prawomocnym zarządzeniem z dnia 4 maja 2007 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Dodatkowo, prawomocnym zarządzeniem z dnia 8 maja 2007 r., pozostawiony został bez rozpoznania wniosek S. P. o przedłużenie skarżącemu terminu do nadesłania wypełnionego urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy, gdyż brat skarżącego – S. P., który w jego imieniu składał wniosek o przedłużenie terminu do złożenia formularza, nie wykonał w terminie wezwania do nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

W związku z powyższym, skarżący w dniu 28 listopada 2007 r. otrzymał ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący, mimo wezwania, nie uiścił wpisu od skargi (k. 139 akt sądowych).

W zażaleniu z dnia 5 grudnia 2007 r. na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Takim pismem jest, w myśl art. 230 §2 p.p.s.a., skarga.

W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Złożył natomiast wniosek o prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go w całości od wpisu od skargi. Jednakże, zgodnie z wyrażonym przez Sąd Najwyższy poglądem, w sytuacji prawomocnego zakończenia postępowania w zakresie wniosku o prawo pomocy, bezskuteczny upływ terminu oznaczonego w zarządzeniu przewodniczącego ponownie wzywającym do uiszczenia wpisu, powoduje odrzucenie skargi, choćby strona złożyła kolejny wniosek o zwolnienie od wpisu (postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999/11/196).

Pozostawienie bez rozpoznania bądź odmowne załatwienie wniosku o przyznanie prawa pomocy zobowiązuje przewodniczącego do wezwania o uiszczenie opłaty na zasadach ogólnych.

Postanowienie bądź zarządzenie w przedmiocie wniosku o prawo pomocy staje się prawomocne, gdy nie zostanie skutecznie zakwestionowane w prawem przewidziany sposób. Jako nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez Sąd normy prawnej, z której wynika obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu.

Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Dlatego po upływie terminu siedmiu dni do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w wezwaniu wydanym po uprawomocnieniu się zarządzeń o pozostawieniu wniosku skarżącego o prawo pomocy bez rozpoznania, Sąd był obowiązany odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.