Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1047/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Lekarska
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 351/18 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi K.B. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji w sprawie orzekania o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 351/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi K.B. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji w sprawie orzekania o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżona uchwała, której przedmiotem jest powołanie komisji w sprawie orzekania o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza, nie może bezpośrednio prowadzić do powstania negatywnych dla skarżącej następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Takie skutki, zdaniem Sądu, mogłaby wywołać dopiero uchwała w przedmiocie orzeczenia o niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez niesłuszne uznanie, że brak wstrzymania wykonania uchwały nie może spowodować negatywnych następstw dla skarżącej. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie zgadza się z poglądem Sądu, gdyż stoją temu na przeszkodzie obszernie uzasadnione w skardze okoliczności, na skutek których powołanie komisji jest bezpodstawne i sprzeczne z prawem w związku z treści art. 11 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, który przewiduje, że lekarz ma obowiązek stawić się przed komisją, a niestawienie się przed komisją lub uchylenie się od uczestnictwa w szkoleniu powoduje, że rada podejmuje uchwałę o zawieszeniu lekarzowi prawa do wykonywania zawodu lub o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności. A zatem wobec niewstrzymania uchwały skarżąca może zostać narażona przez powołaną komisję, w przypadku niestawienia się, na dalsze dotkliwe sankcje.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do normy art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu odwoławczego, prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że charakter zaskarżonej uchwały co do zasady nie przemawia za możliwością wystąpienia niebezpieczeństw wymienionych w ww. przepisie. Powołanie komisji lekarskiej mającej wydać opinię o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza nie przemawia za niebezpieczeństwem wyrządzenia temu lekarzowi znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zaś podnoszona przez skarżącą okoliczność, że w sytuacji gdy nie stawi się przed powołaną komisją (skarżąca uważa, że została ona powołana niezgodnie z prawem) bądź uchyli się od uczestnictwa w szkoleniu, zostaną w stosunku do niej podjęte czynności wynikające z przepisów prawa, nie uzasadnia przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej uchwały może skutkować powstaniem niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo podnieść trzeba, że w tym postępowaniu dotyczącym zastosowania ochrony tymczasowej Sąd nie bada zasadności samej skargi, w tym legalności zaskarżonego aktu, ale skupia się tylko na ocenie, czy w sprawie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.