Wyrok NSA oz. w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1897/98
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 2002-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 48
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par. 42 ust. 1
journal: Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46
law: Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Teza: Ustawowe wyłączenie spod obowiązku uzyskiwania pozwoleń na budowę ogrodzeń, które nie przylegają do dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych, oznacza jedynie, że do tych ogrodzeń nie może być stosowany art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.

TEZY

Ustawowe wyłączenie spod obowiązku uzyskiwania pozwoleń na budowę ogrodzeń, które nie przylegają do dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych, oznacza jedynie, że do tych ogrodzeń nie może być stosowany art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Przemysława P. na decyzję Wojewody S. z dnia 23 lipca 1998 r. (...) w przedmiocie doprowadzenia ogrodzenia do stanu zgodnego z przepisami - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu odwołania Przemysława P., decyzją z dnia 23 lipca 1998 r., (...) Wojewoda S. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia 1 czerwca 1998 r., (...) w sprawie nakazania skarżącemu w terminie do dnia 30 października 1998 r., doprowadzenia ogrodzenia działki od strony granicy z działką Wojciecha N., do stanu zgodnego z ustaleniami par. 42 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46 ze zm./. W uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji podano, że /jak potwierdzają to wyniki oględzin spornego ogrodzenia/, zostało ono wykonane w miejscowości B. 26 z płyt betonowych /3 płyty pełne i 1 ażurowa/, co nie spełnia wymogów zawartych w wymienionym przepisie cyt. rozporządzenia, stanowiącym, iż ogrodzenie powinno być ażurowe co najmniej powyżej 0,60 m od poziomu terenu. Wydanie decyzji, której podstawę faktycznie powinien stanowić art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, jest tym bardziej uzasadnione, że nie zachodzi potrzeba funkcjonowania /na terenie zabudowy zagrodowej z udziałem zabudowy jednorodzinnej/ ogrodzenia z uwzględnieniem wymagań ochrony akustycznej lub warunków użytkowania działki. Przemysław P. zaskarżył wymienioną decyzję organu drugiej instancji, do Naczelnego Sądu Administracyjnego i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, z uwagi na specyficzne położenie jego działki. Skarżący wniósł o wzięcie pod uwagę przez Sąd "wciśnięcia" jego działki w siedlisko sąsiada /Wojciecha N./, bardzo małej powierzchni działki /ok. 3 arów/, usytuowania na działce budynku sklepowego oraz usytuowania budynku na działce sąsiedniej /z otworami okiennymi od strony skarżącego/ około 2,5 m od posesji skarżącego, co powoduje "zakłócenie prywatności" zarówno skarżącego, jak i sąsiada. Dodatkowo skarżący podniósł, że jego działka sąsiaduje z budynkami gospodarczymi sąsiadów /m.in. oborą, kurnikiem/, co nie wpływa korzystnie na warunki jej użytkowania.

W odpowiedzi na skargę, organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko, zajęte w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że /szczegółowo wskazane/ ustalenia obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B., nie określają warunków realizacji ogrodzeń, a zatem sporne ogrodzenie powinno być zrealizowane zgodnie ze wskazanym w zaskarżonej decyzji, przepisem, odnoszącym się do ogrodzeń.

Naczelny Sąd Administracyjnym zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności należało wyjaśnić, odnosząc się do zarzutów skargi, że Sąd administracyjny kontroluje akty zaskarżone do tego Sądu, pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji zaskarżonej do Sądu administracyjnego, może nastąpić tylko wówczas, gdy zaskarżona decyzja narusza prawo materialne bądź procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy. Tego rodzaju wad, obligujących Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji, decyzja ta nie posiada /art. 22 ust. 2 ustawy o NSA/.

W sprawie niniejszej zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, zostały wydane na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, w związku z art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 50 ust. 1 tej ustawy, gdyż organy orzekające trafnie uznały, że wybudowane już ogrodzenie, należy doprowadzić do stanu zgodnego z prawem. W tym wypadku "prawem", do zgodności z którym zobowiązano doprowadzić wykonanie spornego ogrodzenia, były przepisy rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46 ze zm./, a w szczególności par. 42 ust. 1 tego rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, ogrodzenie powinno być ażurowe co najmniej powyżej 0,6 m od poziomu terenu, "chyba, że konieczność budowy ogrodzenia innego wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo wymagań ochrony akustycznej lub warunków użytkowania działki".

Dokumentacja dołączona do akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wskazuje niewątpliwie, że w tej sprawie nie występują przesłanki, o których mowa w par. 42 ust. 1 powołanego rozporządzenia, wskazujące na możliwość budowy ogrodzenia innego, ani też przesłanki, o których mowa w ust. 2 par. 42 tego rozporządzenia, spełnienie których wyłącza stosowanie nakazów z ust. 1 par. 42, dotyczących "ażurowości" ogrodzenia.

Dodatkowo należy wskazać, że nakaz ten wynika z potrzeby umożliwienia naturalnego przepływu powietrza, co wynika z treści par. 42 ust. 1 zdanie drugie wymienionego rozporządzenia, dodanego przez par. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 4 kwietnia 1996 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. nr 45 poz. 200/.

Dodać trzeba, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji, obowiązywało brzmienie ustalone cyt. rozporządzeniem zmieniającym.

Sąd administracyjny w składzie niniejszym, w pełni podziela stanowisko, przedstawione w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 25 stycznia 1999 r., II SA/Ka 769/97 /OSP 2000 z. 2 poz. 20 z glosą E. Radziszewskiego/, że przepisy rozdziału 9 wymienionego rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r., odnoszą się również do związanych z budynkami ogrodzeń, na wzniesienie których nie jest wymagane pozwolenie na budowę albo zgłoszenie. Przyjąć trzeba, że działalność dotycząca zarówno ogrodzeń realizowanych jako urządzenia związane z obiektami budowlanymi, jak również będących samodzielnymi obiektami budowlanymi, normowana jest przepisami ustawy Prawo budowlane /art. 1/, przy czym zastosowanie do nich przepisów tego prawa, jest obowiązkiem, od którego zwolnić może jedynie przepis ustawy.

Ustawowe wyłączenie spod obowiązku uzyskiwania pozwoleń na budowę ogrodzeń, które nie przylegają do dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych, oznacza jedynie, że do tych ogrodzeń nie może być stosowany art. 48 Prawa budowlanego. Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna, prawa obowiązującego nie naruszają. W tym stanie argumentacja ze skargi, nie mogła mieć bezpośredniego wpływu na ocenę legalności tych decyzji.

Skutkuje to, na podstawie art. 27 ust. 1 powołanej już wcześniej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, oddalenie skargi.