Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 399/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 76 par. 3, art. 177 par. 1, art. 178, art. 184, art. 197 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. Sp. z o.o. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1666/15 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1666/15 na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną G. Sp. z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia [...] września 2015 w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych z tytułu wspierania grup producentów rolnych.

Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że wyrok wraz z jego uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi spółki w dniu 15 października 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 66 akt sądowych). Skarga kasacyjna została przesłana bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który ją przekazał według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dniu 18 listopada 2015 r., a zatem jak stwierdził Sąd I instancji po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a., który upłynął w dniu 16 listopada 2015 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie G. Sp. z o.o. w S. wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W.

Postanowieniu zarzuciła:

1. naruszenie przepisu art. 76 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że dzień doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem innemu pełnomocnikowi niż wyraźnie wskazany przez stronę jako właściwy do doręczenia wyznacza początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej,

2. naruszenie art. 177 § 1 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2015 r. została złożona z przekroczeniem ustawowego terminu, o jakim mowa w powołanym przepisie,

3. naruszenie zasady określonej w art. 178 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe zastosowanie powołanego przepisu i odrzucenie skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy brak jest jednoznacznych przesłanek do jej odrzucenia,

4. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez przyjęcie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarga kasacyjna została wniesiona po upływie terminu, które to ustalenie jest sprzeczne ze stanem faktycznym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że podniesiony przez stronę zarzut naruszenia art. 76 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że dzień doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem innemu pełnomocnikowi niż wyraźnie wskazany przez stronę jako właściwy do doręczenia wyznacza początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest bezpodstawny i tym samym nie ma wpływu na okoliczności rozpatrywanej sprawy.

NSA na wstępie podkreśla, że w sytuacji gdy strona postępowania sądowoadministracynego będzie miała równolegle kilku pełnomocników i równocześnie nie określi (w treści odpowiedniego pełnomocnictwa, na rozprawie, w piśmie procesowym lub inny jednoznaczny sposób), który z pełnomocników jest pełnomocnikiem do doręczeń (podmiotem uprawnionym do odbioru pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym), wyboru pełnomocnika, któremu należy doręczyć pismo, dokona sąd administracyjny por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 3. wydanie, Wyd. C.H.BECK, Warszawa 2015, s. 438-439.

Nawiązując do powyższego należy zaznaczyć, że z akt sprawy wynika, iż strona do prowadzenia sprawy wyznaczyła dwóch pełnomocników: adw. M.P. i r. pr. M.K. – obu z kancelarii [...] Sp. k. przy A. w G. (k. akt 27, 28). Z treści pełnomocnictw, nie wynika którego z nich w szczególności upoważniła do odbioru pism, dlatego też Sąd I instancji pomimo przesłania wniosku pełnomocnika r. pr. M.K. o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z jego uzasadnieniem ze wskazaniem, iż ma być mu doręczony - sam dokonał wyboru, do którego z pełnomocników wysłać uzasadnienie wyroku. Wobec powyższego zarzut naruszenia art. 76 § 3 p.p.s.a. podniesiony przez stronę jest bezpodstawny, bowiem uzasadnienie wyroku zostało prawidłowo doręczone właściwemu pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie, który został wybrany przez Sąd.

Przechodząc do oceny zgodności z prawem postanowienia Sądu I instancji oraz ustalenia czy strona faktycznie uchybiła terminowi do złożenia skargi kasacyjnej należy przypomnieć, że Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia spowodowaną bezpośrednim złożeniem skargi kasacyjnej w NSA zamiast na pośrednictwem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Ze względu na regulację zawartą w ww. przepisie wskazującą, że skargę kasacyjną należy wnieść do sądu, który wydał zaskarżony akt lub postanowienie, nie można uznać za datę miarodajną dla ustalenia terminu wniesienia skargi kasacyjnej daty nadania przesyłki na adres sądu, który nie jest dla tej czynności procesowej właściwy. Datą wniesienia skargi kasacyjnej jest w tym przypadku dzień w którym przesyłkę tę niewłaściwy sąd przekazał właściwemu sądowi. Tym samym skarga kasacyjna skierowana bezpośrednio do NSA wywoła skutki prawne wtedy, gdy NSA przekaże ją właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu przed upływem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a. W przeciwnym razie, stosowanie do treści art. 178, skarga kasacyjna zostanie odrzucona jako wniesiona po upływie terminu – por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 3. wydanie, Wyd. C.H.BECK, Warszawa 2015, s. 694; a także postanowienie NSA: z 20 grudnia 2006 r., II FSK 1718/06).

Naczelny Sąd Administracyjny po zbadaniu akt sprawy uznał, że Sąd I instancji słusznie skargę kasacyjną odrzucił.

Przede wszystkim należy zauważyć, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem z dnia 24 września 2015 r. został doręczony pełnomocnikowi spółki w dniu 15 października 2015 r. (k. 66 akt sądowych). Skarga kasacyjna została nadana listem poleconym bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 10 listopada 2015 r. (k. 85 akt sądowych). Następnie Sąd I instancji przyjął, że datą nadania przez NSA do WSA w W. skargi kasacyjnej był dzień 18 listopada 2015 r., jednakże jak wynika z pisma przewodniego NSA (k. 67 akt sadowych) Sąd ten przekazał skargę kasacyjną właściwemu sądowi dnia 17 listopada 2015 r. - natomiast 18 listopada 2015 r. do WSA w W. wpłynął ww. środek zaskarżenia.

Pomimo błędnego przyjęcia przez Sąd I instancji daty przekazania skargi kasacyjnej właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu, prawidłowe jest ustalenie, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie.

Skoro wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony 15 października 2015 r. to termin wynikający z art. 177 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 16 listopada 2015 r. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia pełnomocnik spółki wniósł 17 października 2015 r. bowiem w tym dniu NSA przekazał ją do WSA w W. Tym samym Sąd I instancji słusznie na podstawie art. 178 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną uznając, iż została wniesiona po terminie.

Ze względu na powyższe zarzut naruszenia art. 177 § 1 oraz art. 178 p.p.s.a. NSA jest bezpodstawny.

Ponieważ stan faktyczny sprawy przyjęty przez Sąd I instancji jest prawidłowy, a skarga kasacyjna została wniesiona po terminie należy uznać, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. podniesiony przez stronę w zażaleniu jest chybiony.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.

PM