Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 336/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2014 poz 1438
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2015 roku sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej o charakterze de minimis w rolnictwie uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.), art. 10 ust. 2 Ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1438), § 14d Rozporządzeń Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2009 r. w sprawie realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2009 r. nr 22, poz. 121 ze zm.), art. 12 ust. 4 i 6, ar 13 ust. 1 i 2 ustawy z 18 grudnia 2003 o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004. Nr 10 poz. 76 z późn. zm.) Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymał w mocy decyzję nr [...] dnia [...] r., o odmowie przyznania R. S. pomocy finansowej o charakterze de minimis w rolnictwie, wydaną przez Kierownika Biura Powiatu [...] Wschodniego ARiMR z siedzibą w K.

W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 15 października 2014 r. R. S. złożył wniosek o udzielenie pomocy finansowej o charakterze de minimis rolnictwie rolnikowi, który w 2014 roku był producentem owoców porzeczki czarnej lub owoców wiśni. Do wniosku dołączono załącznik nr 17 do "Zasad udzielania pomocy finansowej..." stanowiący formularz informacji przedstawiany przy ubieganiu się o pomoc de minimis.

Kierownik Biura Powiatu [...] Wschodniego ARiMR z siedzibą w K. wydał decyzję nr [...] r. o odmowie przyznania pomocy finansowej o charakterze de minimis w rolnictwie rolnikowi, który w 2014 roku był producentem owoców porzeczki czarnej lub owoców wiśni, z powodu nieposiadania przez stronę numeru identyfikacyjnego nadanego w trybie ustawy z dnia 18 grudnia 20013 r. o krajowym systemie ewidencji.

W dniu 20 listopada 2014 r. strona działając przez pełnomocnika wniosła odwołanie od w/w decyzji. Do odwołania załączono wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 września 2014 r. o ustanowieniu rozdzielności majątkowej pomiędzy R. S. a jego żoną K. P. – S.. W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, ewentualnie o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie wykreślenia stron ewidencji producentów i anulowania nadanego numeru identyfikacyjnego. Wskazał, że podstawą wydania decyzji odmownej była błędna wykładnia art. 12 ust. 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji w zw. z art. 18 Konstytucji i przyjęcie, że możliwe jest nadanie numeru identyfikacyjnego tylko jednemu ze współmałżonków, podczas gdy prawidłowa wykładnia treści wskazanego przepisuuwzględniająca treść orzeczenia TK z dnia 3 grudnia 2013 r. P 40/12 prowadzi do wniosku, że każdy z małżonków prowadzących dwa odrębne i niezależne gospodarstwa rolne może skutecznie ubiegać się o wpisanie do ewidencji producentów a tym samym może mu zostać nadany numer identyfikacyjny.

Pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. organ odwoławczy wezwał stronę do wskazania podstawy prawnej zawieszę postępowania odwoławczego w terminie 7 dni pod rygorem rozpatrzenia wniosku na podstawie art. 97 § 1 k.p.a.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] organ z urzędu odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego.

W dniu [...] r. organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu wskazał, że przyznawanie pomocy finansowej o charakterze de minimis w rolnictwie do owoców porzeczki czarnej lub owoców wiśni reguluje Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2009 r. w sprawie realizacji niektóry zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Przepis § 14d Rozporządzenia stanowi "W 2014 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 pkt 5, rolnikowi, który 2014 r. był producentem owoców porzeczki czarnej lub owoców wiśni. Pomoc, o której mowa w ust. 1, ma charakter pomocy de minimis w rolnictwie i jest udzielana zgodnie przepisami rozporządzenia 1408/2013 oraz przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.

Stawka pomocy, o której mowa w ust. 1, wynosi 410 zł na 1 ha powierzchni owocujących w 2014 r. uprawą porzeczki czarnej lub wiśni.

Wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, ustala się jako iloczyn powierzchni owocujących w 2014 r. upraw porzeczki czarnej lub wiśni oraz stawki pomocy na 1 ha tej powierzchni określonej w ust. 3. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana w drodze decyzji administracyjnej kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę rolnika, na wniosek tego rolnika, złożony w terminie do dnia 15 października 2014 r., na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, zawiera:

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

numer identyfikacyjny nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) albo numer identyfikacji podatkowej (NlP) wnioskodawcy, a w przypadku osób fizycznych nieposiadających obywatelstwa polskiego – numer paszportu albo innego dokumentu stwierdzającego tożsamość;

numer działki ewidencyjnej, na której jest prowadzona uprawa owocującej porzeczki czarnej lub wiśni, wraz z nazwą obrębu ewidencyjnego, w którym ta działka się znajduje, oraz powierzchnię tej działki.

7. Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, dołącza się:

oświadczenia i zaświadczenia dotyczące pomocy de minimis w rolnictwie określone wart. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej;

oświadczenie rolnika o powierzchni owocujących w 2014 r. upraw porzeczki czarnej lub wiśni, na wskazanej we wniosku działce ewidencyjnej.".

We wniosku złożonym w dniu 15 października 2014 r. strona wpisała numer identyfikacyjny [...]. Numer identyfikacyjny o którym mowa w § 14d ust. 6 pkt 2 Rozporządzenia mieści się w zasobach ewidencji producentów - art. 7 ust. 1 pkt 2 Ustawy. Zgodnie z art. 6 Ustawy "Ewidencję producentów, ewidencję gospodarstw rolnych ewidencję wniosków o przyznanie płatności oraz system identyfikacji działek rolnych Agencja prowadzi w formie elektronicznej, zapewniając ochronę i zabezpieczenie danych przed ich utratą oraz nieuprawnionym do nich dostępem.". W wyniku prowadzonego postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej o charakterze de minimis w rolnictwie rolnikowi, który w 2014 roku był producentem owoców porzeczki czarnej lub owoców wiśni wyszło na jaw, że numer identyfikacyjny wpisany przez stronę we wniosku jest anulowany, a strona została wykreślona z ewidencji producentów. W dniu 7 lutego 2013 r. Kierownik Biura Powiatu [...] Wschodniego ARiMR w K. wydał decyzję nr [...] o wykreśleniu strony z ewidencji producentów anulowaniu nadanego uprzednio numeru identyfikacyjnego oraz odmowie wpisu do ewidencji producentów nadania numeru identyfikacyjnego, w związku z treścią art. 12 ust. 4 i 6, art. 13 ust. 1 i 2 Ustawy. W/w decyzja została utrzymana w mocy decyzją nr [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...] r. Decyzja nr [...] została doręczona stronie w dniu 19 marca 2013 r. i stała się ostateczna. Zgodnie z art. 16 § kpa "Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowi rozpatrzenie sprawy, są ostateczne". Tym samym rozstrzygnięcia podjęte decyzją nr [...] stały się ostateczne wykonalne z dniem doręczenia jej stronie tj. w dniu 19 marca 2013 r. Co prawda sprawa wykreślenia strony ewidencji producentów i anulowania numeru identyfikacyjnego oraz odmowy wpisu do ewidencji producentów odmowy nadania numeru identyfikacyjnego jest przedmiotem postępowania prowadzonego przed NSA Warszawie, w związku ze skargą strony na wyrok WSA z Łodzi z dnia 18 grudnia 2013 r. oddalający skargę strony na decyzję nr [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł., jednak stwierdzić należy, że w/w fakt pozostaje bez znaczenia na wykonalność i ostateczność rozstrzygnięć powziętych przez organy administracji. Tym samym organ stwierdził, że w postępowaniu w sprawie udzielenia pomocy finansowej o charakterze de minimis rolnictwie rolnikowi, który w 2014 roku był producentem owoców porzeczki czarnej lub owoców wiśni, wniosek został złożony przez rolnika nieposiadającego numeru identyfikacyjnego nadanego w trybie przepisów o krajowy systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zdaniem organu bez znaczenia dla przyznania pomocy w niniejszym postępowaniu pozostaje okoliczność podnoszona przez stronę w odwołaniu o złożeniu oświadczenia przed Kierownikiem BP o samodzielnym prowadzeniu gospodarstwa, czy też złożony wraz z odwołaniem wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 września 2014 r. o ustanowieniu z dniem 3 listopada 2011 r. rozdzielności majątkowej między R. M. S., a K. Z. P. – S.. Powyższe, a także treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r. P 40/12 może podlegać ocenie w sprawie wpisu do ewidencji producentów oraz nadania numeru identyfikacyjnego i nie mieści się w granicach niniejszego postępowania. Dla sposobu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy bez znaczenia jest także zmiana przepisów Ustawy, która weszła w życie 1 stycznia 2015 r. W stanie faktyczny obowiązującym w przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że wniosek z dnia 15 października 2014 r. o udzielenie pomocy finansowej o charakterze de minimis w rolnictwie rolnikowi, który w 2014 roku był producentem owoców porzeczki czarnej lub owoców wiśni, został złożony przez stronę nieposiadającą numeru identyfikacyjnego nadanego w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Na powyższą decyzję R. S. wniósł skargę do WSA w Łodzi zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez niewłaściwe zastosowanie , art. 6, i 7 kpa w zw. z art. 97 kpa poprzez dokonanie wadliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w szczególności uznanie, że sprawa wykreślenia strony z ewidencji producentów i anulowania numeru identyfikacyjnego oraz odmowy wpisu do ewidencji producentów i odmowy nadania numeru identyfikacyjnego co prawda jest przedmiotem postępowania prowadzonego przed NSA, jednak fakt ten pozostaje bez związku z niniejszą sprawą, art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego zebranego w sprawie i dokonanie błędnych, sprzecznych ze stanem faktycznym ustaleń. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, ewentualnie o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed NSA sygn.. akt II GSK 805/14 w sprawie wykreślenia z ewidencji producentów oraz anulowania nadanego numeru identyfikacyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 t.j.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W przedmiotowej sprawie organ odmówił pomocy finansowej de mini mis rolnikowi powołując się na § 14d ust. 6 pkt. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2009r w sprawie realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2009 r. nr 22, poz. 121 ze zm.),gdyż we wniosku był nieaktualny numer identyfikacyjny rolnika.

Zgodnie z tym przepisem wniosek o którym mowa w ust. 5 zawiera numer identyfikacyjny nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

W dniu 7 lutego 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję którą wykreślił R. S. z ewidencji producentów i odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru .

Organ II instancji utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie.

Na powyższą decyzję R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi , który wyrokiem z dnia 18 grudnia 2013r sygn. akt III SA/Łd 530/13 oddalił skargę.

R. S. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 14 maja 2015r sygn. akt II GSK 805/14 uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzje organów obu instancji.

Wyrok był prawomocny. Na mocy tego wyroku upadła podstawa do wykreślenia R. S. z ewidencji producentów i odmowa nadania numeru. Numer identyfikacyjny podany przez R. S. we wniosku stał się prawidłowy.

Nie został zatem naruszony § 14 d ust 6 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji .

e.o.