Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 745/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 215, art. 231
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 3 pkt 6
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1911/09 w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1911/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę B. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2009 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, z następującym uzasadnieniem.

B. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Zarządzeniem Sądu z dnia 8 grudnia 2009 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu zamieszczono pouczenie, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie.

Wezwanie to zostało doręczone, na adres wskazany w skardze, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. Pismo awizowano dwukrotnie, ostatecznie zwrócono z adnotacją urzędu pocztowego - "zwrot - nie podjęto w terminie" (dowód: koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru k. 24 akt sądowych). Doręczenie uznano za dokonane z dniem 29 grudnia 2009 r. W zakreślonym terminie, tj. do dnia 5 stycznia 2010 r., brak formalny skargi nie został usunięty.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę.

W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia B. S. wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Postanowieniu B. S. zarzucił, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 231 w zw. z 215 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) poprzez wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych skargi do WSA przez podanie w niej wartości przedmiotu zaskarżenia, w sytuacji w której przedmiotowa skarga podlegała zgodnie z art. 231 ww. ustawy i § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpisowi stałemu bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, co zgodnie z art. 215 p.p.s.a. wykluczało obowiązek podania w skardze tejże wartości, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało odrzuceniem przedmiotowej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W uzasadnieniu wnoszący skargę kasacyjną stwierdził, że przedmiotowa sprawa zmierza do ustalenia obowiązku zwrotu kwot pobranych płatności co do zasady, bowiem skarżący nie kwestionuje ani wysokości pobranych płatności, ani faktu ich pobrania, a tylko fakt uznania przez organ, że kwoty te zostały pobrane nienależnie. Wobec powyższego skarga powinna podlegać wpisowi stałemu, a Sąd I instancji nie miał podstaw do wzywania skarżącego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia.

Postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II GZ 84/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 1 marca 2010 r. w zakresie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanek nieważności nie występuje, dlatego skarga kasacyjna podlegała rozpoznaniu w granicach wyznaczonych przez autora skargi kasacyjnej.

Wskazać należy, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane ze względu na nieuzupełnienie dostrzeżonych przez Sąd I instancji braków formalnych skargi – tj. brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wysłano na adres skarżącego wskazany w skardze. W wyniku dwukrotnego awizowania przesyłka została zwrócona do Sądu, który uznał, że doręczenie nastąpiło w dniu 29 grudnia 2009 r.

Należy zauważyć, że w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie, skarżący został prawidłowo wezwany zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2009 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Skoro skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał wezwania i nie uzupełnił braku formalnego skargi, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 stycznia 2010 r. odrzucające skargę należy uznać za zgodne z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie tu orzekającym podziela stanowisko zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w dotyczącym tego postępowania postanowieniu z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II GZ 84/10. W postanowieniu tym Sąd wskazał, że "skarga B. S. obejmuje nie tylko (...) fakt uznania przez organy administracji, że kwoty zostały pobrane nienależnie, ale również fakt ustalenia przez organ wysokości nienależnie pobranych płatności oraz konieczności ich zwrotu przez beneficjenta. Przedmiotem zaskarżenia będzie zatem nie tylko stwierdzenie nienależnego pobrania płatności, ale także fakt ustalenia kwoty tej płatności i obowiązek jej zwrotu wraz z odsetkami, tym samym przedmiotem zaskarżenia będzie również należność pieniężna. Zastosowanie w kwestii ustalenia wpisu od skargi będzie miał przepis art. 231 zdanie pierwsze p.p.s.a., nakazujące pobieranie wpisu stosunkowego w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne."

Nie ulega bowiem wątpliwości, że w treści decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt Prezes ARiMR ustalił skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności, przyznanych decyzjami Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. z dnia [...] lutego i [...] listopada 2006 r., w łącznej wysokości 26.160 złotych powiększonej o odsetki. Natomiast będąca przedmiotem skargi do Sądu I instancji decyzja z dnia [...] października 2009 r. utrzymywała decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r. w mocy, zaś skarga wniesiona została od całości rozstrzygnięcia organu odwoławczego.

W tym staniem rzeczy Sąd prawidłowo wezwał skarżącego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem jego określenie miało znaczenie do określenia wysokości wpisu sądowego. W sprawie brak jest podstaw do wyznaczenia wpisu stałego – tak jak chce tego skarżący – na podstawie art. 231 zdanie drugie p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.