Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 608/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia NSA Alina Orłowska Protokolant - Hanna Tarnawska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. i R. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżących E. i R. J. 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

III SA/Gd 608/04

U z a s a d n i e n i e

Decyzją z dnia 20 sierpnia 2004 r. nr [...] Starosta Powiatowy, na podstawie art. 20 i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.) i § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) oraz art. 104 k.p.a. odmówił uchylenia w części decyzji Starosty Powiatowego z dnia 21 sierpnia 2000 r. nr [...] i decyzji nr [...] z tej samej daty, wprowadzających w operacie ewidencji gruntów zmianę sposobu użytkowania, tj. ujawnienie budynków na działce nr 383 o pow. 0,0563 ha i działce nr 384 o pow. 0,0588 ha, położonych w obrębie S., gmina S..

W uzasadnieniu w/w decyzji organ I instancji podał, iż E. i R. J. pismem z dnia 9 sierpnia 2004 r. wystąpili z wnioskiem o uchylenie decyzji Starosty z dnia 21 sierpnia 2000 r. i wprowadzenie do ewidencji gruntów zapisów B i R, wskazując, iż przy ich wydawaniu nie uwzględniono decyzji Naczelnika Gminy nr [...] i [...] z dnia 26 sierpnia 1986 r. Jak podniósł organ działki mieszkaniowe położone na terenach zurbanizowanych oznacza się tylko konturem B; działki zabudowane wchodzące w skład gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r., Nr 94, poz. 431 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r. stanowią zaś użytki rolne i w ewidencji gruntów i budynków oznaczone są konturem B z wyznacznikiem klasy gleboznawczej np. B/RV. W ocenie organu, w świetle art. 155 k.p.a., jak i przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie; przedmiotowe działki są typowymi działkami budowlanymi i w ewidencji gruntów i budynków winny być oznaczone konturem B.

W odwołaniu od w/w decyzji E. i R. J. wnieśli o jej uchylenie w całości i dokonanie wpisów zgodnie z ich wnioskiem. W uzasadnieniu odwołania podnieśli, iż w świetle orzecznictwa sądowego plany zagospodarowania przestrzennego nie powodują przekształcenia gruntu rolnego w nierolny i tym samym nie stanowią podstawy do zmiany wpisu w rejestrze gruntów. Powołanie się przez organ I instancji na rozporządzenie z 29 marca 2001 r. jest zaś niezasadne, gdyż sprawa dotyczy roku 2000.

Decyzją z dnia 27 września 2004 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne i § 44 - 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w pierwszej instancji.

W uzasadnieniu w/w decyzji organ II instancji wskazał, iż decyzja organu I instancji wydana została w trybie art. 155 k.p.a., mimo, iż w tym czasie toczyło się postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty nr [...] z dnia 5 sierpnia 2004 r. w sprawie określenia użytków gruntowych na działkach 383, 384, 307/63 i 307/64. Stąd też kolejne, równoległe postępowanie zakończone decyzją z dnia 20 sierpnia 2004 r. jest bezprzedmiotowe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku E. i R. J. wnieśli o uchylenie decyzji organu II instancji i rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z ich pierwotnym wnioskiem.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż prawo wieczystego użytkowania działek o numerach 383 i 384 w 1998 r. przekształcono w prawo własności; z kolei w 1999 r. skarżący dokupili grunt rolny na powiększenie przedmiotowych działek. Jak podali dalej skarżący, w 2000 r. po wybudowaniu budynku, chcąc go ujawnić zlecili geodecie przeprowadzenie inwentaryzacji. Geodeta, nie biorąc pod uwagę decyzji Naczelnika Gminy nr [...] i [...] wprowadził jednak złe oznaczenia. W tym stanie, w ocenie skarżących wydane rozstrzygnięcie rażąco narusza art. 7 i 77 k.p.a., a organy nie chcą się przyznać, iż popełniły błąd nie uwzględniając przy rozstrzyganiu sprawy niepodważalnych decyzji z 1986 r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W myśl art. 134 § 1 w/w aktu normatywnego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione.

W rozpatrywanym przypadku przedmiot zaskarżenia stanowiła decyzja uchylająca orzeczenie organu I instancji oraz umarzająca prowadzone przed nim postępowanie. W związku z tym dla oceny jej prawidłowości niezbędne staje się ustalenie czy w przedmiotowej sprawie zachodziły przesłanki obligujące do umorzenia postępowania. Zostały one określone w art. 105 § 1 k.p.a., z którego jednoznacznie wynika, że może to mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku bezprzedmiotowości postępowania. O spełnieniu tej przesłanki możemy mówić tylko w sytuacji braku podmiotów postępowania, braku przedmiotu postępowania lub cofnięciu wniosku wszczynającego postępowanie.

W przedmiotowej sprawie E. i R. J. niewątpliwie posiadają przymioty strony w prowadzonym postępowaniu, przedmiotem postępowania była zmiana lub uchylenie decyzji wprowadzającej zmianę w sposobie użytkowania gruntów. W związku z tym w prowadzonym postępowaniu występował zarówno podmiot jak i przedmiot. Brak było więc podstawowych przesłanek obligujących do umorzenia postępowania.

Organ odwoławczy przyjął, że taką przesłanką było wydanie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 14 września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków oznaczeń użytków położonych w obrębie S., stanowiących własność E. i R. J.. Między tymi dwoma postępowaniami zachodzi jednak luźny związek. Opisana wyżej decyzja została bowiem wydana w ramach zwykłego postępowania. Natomiast przedmiotem postępowania w tej sprawie była "zmiana" w trybie art. 15 k.p.a. ostatecznej decyzji.

Dlatego też w pierwszej kolejności organy administracji powinny wyjaśnić jaki był charakter wniosku złożonego przez E. i R. J. w dniu 9 sierpnia 2004 r., a w przypadku braku precyzyjnych wyjaśnień ze strony wnioskodawców ocenić przesłanki, leżące u podstaw wystąpienia z podaniem.

Z treści opisanego wyżej pisma wnioskodawców wynika, że w ich przekonaniu przy wydawaniu decyzji w 2000 r. nie wzięto pod uwagę dowodów, które istniały w dacie orzekania.

W związku z tym w pierwszej kolejności organy administracji powinny rozważyć, czy intencją wnioskodawców nie było wszczęcie nadzwyczajnego postępowania weryfikacyjnego, a nie zmiana decyzji i dopiero od tego uzależnić dalsze postępowanie w sprawie, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca.

Dlatego też mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit.c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Sąd nie orzekał w trybie art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na to, że zaskarżone rozstrzygnięcie ze swej istoty nie nadawało się do wykonania i nie było takiej potrzeby.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej wyżej ustawy.