Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 151/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-06-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 2 ust. 1 i 3, par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. c, par. 15
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. S. o przyznanie wynagrodzenia oraz o zwrot wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego i zaliczki alimentacyjnej – wznowienia postępowania postanawia przyznać radcy prawnemu E. S. wynagrodzenie za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w kwocie 120 zł netto powiększonej o należny podatek VAT oraz zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków w kwocie 47 zł.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 151/11, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał K. M. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu – radcę prawnego J. S. Wyznaczony radca prawny udzielił radcy prawnemu E. S. pełnomocnictwa substytucyjnego do reprezentowania K. M. w sprawie sygn. akt II SA/Ol 151/11 (pełnomocnictwa substytucyjne z dnia 10 czerwca 2011 r. i z dnia 6 lipca 2011 r.).

Wyrokiem z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 151/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę skarżącego oraz przyznał wyznaczonemu radcy prawnemu J. S. kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wyrokiem z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 1938/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku, sporządzoną przez pełnomocnika substytucyjnego.

W dniu 13 kwietnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek radcy prawnego E. S., w którym wniosła ona o przyznanie jej wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie sygn. akt I OSK 1938/11 według norm przepisanych oraz o zwrot kosztów stawiennictwa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w kwocie 47 zł według załączonych rachunków (bilety autobusowe), oświadczając jednocześnie, iż wymienione opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do przedmiotowego wniosku załączyła jednocześnie kopię pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych z dnia 5 marca 2012 r. o jej wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącego kasacyjnie K. M. w sprawie o sygn. akt I OSK 1938/11, prowadzonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wraz z załącznikiem – pismem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2012 r., adresowanym do Okręgowej Izby Radców Prawnych w sprawie wyznaczenia nowego pełnomocnika z urzędu w sprawie o sygn. akt I OSK 1938/11 w związku z powzięciem informacji o śmierci dotychczasowego.

Wskazać należy, iż w świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ustawą, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład jego pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa ponadto o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia).

W świetle przytoczonych przepisów, stwierdzić należy, iż wynagrodzenie oraz zwrot wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyłącznie radca prawny wyznaczony w sprawie przez właściwą radę okręgowej izby radców prawnych. W niniejszej sprawie, Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego J. S., a następnie w toku postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – w związku z jego śmiercią – radcę prawnego E. S. Zgodnie z protokołem rozprawy z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1938/11 przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawiła się w tym dniu pełnomocnik z urzędu skarżącego kasacyjnie K. M. – radca prawny E. S.

Wskazać należy, iż w świetle § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia, stawka minimalna za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł.

Mając zatem na uwadze czynności radcy prawnego E. S. podjęte przez nią w niniejszej sprawie w charakterze wyznaczonego przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych pełnomocnika z urzędu skarżącego kasacyjnie K. M. w sprawie o sygn. akt I OSK 1938/11 stwierdzić należy, iż w okolicznościach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie temu radcy prawnemu wynagrodzenia za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w kwocie 120 zł netto (50% x 240 zł), powiększonej o należny podatek VAT oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków w kwocie 47 zł z tytułu stawiennictwa przed tym Sądem (co do zwrotu wydatków z tego tytułu, tak też: postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 84/09 i z dnia 23 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 181/11, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Na marginesie dodać natomiast należy, że brak jest podstaw prawnych do przyznania radcy prawnemu E. S. wynagrodzenia za czynności podejmowane w charakterze innym niż wyznaczony pełnomocnik z urzędu.

Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.