Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1049/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na działanie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie nie przyznania świadczenia emerytalnego postanawia odrzucić skargę W.S.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 marca 2012 r. W.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działalnie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego polegające na nie przyznaniu świadczenia emerytalnego za lata jakie skarżący przepracował poza rolnictwem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że z treści skargi W.S. wynika, że skarga ta dotyczyć może działania organu zakończonego wydaniem decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] marca 1995 r. znak [...] odmawiającej W.S. przyznania uprawnień do świadczenia z ubezpieczenia społecznego rolników, tj. wypłaty emerytury rolnej w zbiegu z emeryturą pracowniczą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Mając na względzie treść rozpoznawanej skargi, Sąd w pierwszej kolejności musiał rozważyć, czy jest w sprawie właściwy.

Stosownie bowiem do art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.:Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż nie wszystkie sprawy dotyczące relacji o charakterze administracyjnym (publicznoprawnym) zostały poddane przez ustawodawcę kognicji sądów administracyjnych. Istnieją bowiem od tej zasady wyjątki, mające swoje umocowanie w przepisach rangi ustawowej.

Dlatego też zaznaczyć należy, że z treści art. 180 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) wynika, iż w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy tego kodeksu, ale tylko wówczas, gdy przepisy szczególne dotyczące ubezpieczeń nie ustalają odmiennych zasad postępowania w tych sprawach. Takimi szczególnymi przepisami są m.in. regulacje zawarte w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j.: Dz.U. z 2008 r., Nr 50, poz. 291 ze zm.), która w art. 36 ust. 3 ustanawia regułę zaskarżania do sądu powszechnego decyzji podejmowanych przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Zgodnie zaś z art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291), w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Jednocześnie wskazać trzeba, że zgodnie z treścią art. 4778 w zw. z art. 476 § 2 i 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964, Nr 43, poz. 296 ze zm.) sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, w tym ubezpieczenia społeczne rolników indywidualnych i członków ich rodzin, należą do właściwości sądów powszechnych, a tym samym w ich zakresie wyłączona została droga sądowo-administracyjna.

Wspomniana w odpowiedzi na skargę decyzja Prezesa KRUS z dnia [...] marca 1995 r. znak [...] zawierała prawidłowe pouczenie, zgodnie z którym odwołanie od tej decyzji przysługiwało do sądu wojewódzkiego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w [...] (czyli sądu powszechnego). Nadto wskazania wymaga, iż z akt administracyjnych wynika, że skarżący takie odwołanie prawidłowo, z zachowaniem trybu, do właściwego Sądu złożył. Sąd Wojewódzki w [...] Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, VIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 8 stycznia 1996 r. sygn. akt [...] odwołanie W.S. od ww. decyzji z dnia [...] marca 1995 r. oddalił.

Biorąc zatem pod uwagę, że przedmiot skargi dotyczy uprawnień do świadczenia emerytalnego z ubezpieczenia społecznego rolników, należało stwierdzić, iż rozpoznawana skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższą argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.