Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 140/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Podjęto zawieszone postępowanie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej S. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 867/17 w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2017 r. nr MD-S.051.169.2015 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: podjąć zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

S. W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 867/17, oddalającego skargę S. W. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2017 r. znak: MD-S.051.169.2015 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Postanowieniem z dnia 28 listopada 2019 r. sygn. akt II OSK 140/18 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie przed tym Sądem, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.), z uwagi na toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie ze skargi konstytucyjnej J. W. i S. W. w sprawie zgodności:

a) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (tekst. jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1239) z art. 2 oraz z art. 47 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP;

b) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (tekst. jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 753) z art. 2 oraz z art. 47 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP;

c) art. 17 ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych z art. 47 w zw. z art. 31 ust. 3 w zw. z art. 87 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego wynik niniejszej sprawy nie zależy od wyroku Trybunału Konstytucyjnego, dlatego też dalsze wstrzymywanie biegu sprawy jest niecelowe i prowadzi do przedłużenia postępowania sądowego.

Ponadto należy zauważyć, iż od dnia zawieszenia postępowania (które zresztą miało charakter fakultatywny) do dnia wydania niniejszego postanowienia tj. przez okres prawie 2 lat i 9 miesięcy takowy wyrok Trybunału Konstytucyjnego, który mógłby mieć ewentualny wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie nie zapadł.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.