Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 861/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 1 i pkt 5, art. 81 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 61 ust. 1 pkt, 2 i pkt 4, art. art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka, Protokolant Referent Anna Cyganek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2009 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Ś. W. I. N. B. w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części określonej w pkt 1 oraz utrzymaną nią w mocy w tym zakresie decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. , 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w uchylonej części, 3. zasądza od Ś. W. I. N. B. w K. na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. (dalej PINB) działając w oparciu o art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm. – dalej Prawo budowlane) nakazał B. P. rozbiórkę obiektów budowlanych zrealizowanych na działce nr [...] w W. przy ul. [...], a to: segmentu [...] zlokalizowanych wzdłuż zachodniej granicy działki, dwóch segmentów [...] zlokalizowanych wzdłuż południowej granicy działki, segmentu [...] zlokalizowanych we wnęce pod budynkiem mieszkalnym oraz segmentu [...] zlokalizowanych w północnej granicy działki.

Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ podał, że B. P. bez wymaganego pozwolenia na budowę wybudowała w [...] r. na działce należącej do jej matki [...] segmentów [...] służących do [...].[...] te zostały wykonane w konstrukcji drewnianej, wydzielone z przestrzeni za pomocą ścianek osłonowych wykonanych z płyt OSB oraz siatki metalowej, przykryte onduliną i blachą trapezową. Obiekty te zostały posadowione na gruncie za pomocą wbitych w ziemię drewnianych pali wzmocnionych blachą. Jeden z segmentów [...] został wykonany w formie drewnianej zabudowy wnęki pod budynkiem mieszkalnym o wymiarach [...] x [...] m, [...] x [...] m, [...] x [...] m i [...] x [...] m. PINB uznał zatem, że w sprawie winien znaleźć zastosowanie przepis art. 48 Prawa budowlanego. Rozważając możliwość przewidzianej w ust. 2 tego artykułu legalizacji stwierdzonej samowoli budowlanej organ zanalizował zapisy obowiązującego na tym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. Ustalił, że działka nr [...] mieści się w jednostce oznaczonej na rysunku planu symbolem MU3 – tereny zabudowy mieszkaniowej i usługowej. W wyniku analizy zapisu tekstu tego planu organ doszedł do przekonania, że na obszarze przedmiotowej działki nie jest dopuszczalna zabudowa związana z [...] oraz stwarzająca uciążliwość w obrębie zabudowy mieszkaniowej. Zgodnie z § 4 ust. 2 tego planu przez działalność nieuciążliwą należy rozumieć "działalność nie wywołującą zjawisk lub stanów utrudniających życie, a zwłaszcza hałasu, wibracji, zanieczyszczeń powietrza, odorów i nieprowadzącą do przekroczenia standardów jakości środowiska". Tym samym zdaniem PINB wybudowane przez inwestora [...] naruszają przepisy planu, a zatem należało wydać decyzję w trybie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego.

Od tego orzeczenia odwołała się B. P. domagając się jego uchylenia. Zarzuciła oparcie decyzji organu I instancji na błędnych ustaleniach faktycznych, polegających na uznaniu zrealizowanej przez nią zabudowy za stwarzającą uciążliwość w obrębie zabudowy mieszkaniowej oraz naruszenie prawa materialnego poprzez błędne przyjęcie, że realizacja przedmiotowych zabudowań wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Podała, że decyzja PINB jest dla niej wysoce krzywdząca oraz wynika z nieznajomości przepisów regulujących [...], a także z niewnikliwego przeprowadzenia oględzin. Przed rozpoczęciem robót, zawarła z matką T. P. umowę użyczenia działki, zapoznała się z przepisami Prawa budowlanego i doszła do przekonania, że budowle tego typu tzn. posadowione na gruncie za pomocą wbitych w ziemię pali zakończonych metalowym ostrzem nie wymagają pozwolenia na budowę. Podała, że [...] nie jest działalnością rolniczą jest bowiem działem specjalnym hodowli pozarolniczej. Nie stanowi ona także działalności gospodarczej, a w szczególności nie podlega regulacjom ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.). Podkreśliła, że prowadzona przez nią od lata [...] r. [...] nie jest uciążliwa dla sąsiadów i padła ofiarą pomówień oraz pieniactwa ze strony sąsiadki wnoszącej na nią od [...] r. kolejne skargi. Konsekwencją tych skarg były kontrole przeprowadzone na działce w dniu [...] r. przez pracowników Urzędu Gminy w W., w tym pracownika Referatu Ochrony Środowiska oraz przedstawiciela Policji (skardze nie nadano biegu). W dniu [...] r. oględziny na działce przeprowadził pracownik Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w Z., który także nie stwierdził żadnych nieprawidłowości. O wyniku tych kontroli B. P. poinformowała pracownika PINB w trakcie prowadzonych przez niego oględzin w dniu [...] r. Organ prawdopodobnie jednak nie zapoznał się z ich wynikami. Odwołująca się podała ponadto, że jest licencjonowanym [...], a [...] stanowi jej wielką pasję i nie może pozwolić na [...]. Konstrukcja [...] pozwala na utrzymywanie [...]. Wokół posesji zamontowała na ogrodzeniu parkan stanowiący ekran dźwiękochłonny. Wskazała, że dotychczas nie były prowadzone na terenie nieruchomości żadne badania dotyczące uciążliwości prowadzonej [...] dla sąsiednich nieruchomości. Wreszcie podała, że plan miejscowy wbrew twierdzeniom PINB nie zakazuje na obszarze oznaczonym symbolem MU3 prowadzenia [...]. Do odwołania B. P. dołączyła szereg załączników, w tym m.in. opinie o prowadzonej przez nią [...] wystawione przez Sołtysa W., lekarza weterynarii oraz listę z podpisami kilkudziesięciu sąsiadów, którzy potwierdzili, że prowadzona przez nią [...] nie stwarza uciążliwości w zakresie fetoru, hałasu oraz zwiększenia liczby gryzoni.

Decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej WINB) działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej [...] położonych 0,5 m od granicy zachodniej i południowej parceli nr [...] w W. oraz położonych w granicy od strony północnej. Jednocześnie organ ten uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej kojców zlokalizowanych we wnęce pod budynkiem mieszkalnym. W uzasadnieniu podał, że orzeczona przez niego obligatoryjna rozbiórka [...] wskazanych w decyzji nie wynika z faktu stwarzania przez te obiekty uciążliwości lecz z powodu braku możliwości ich legalizacji. W ocenie WINB [...] mieszczą się w definicji tymczasowych obiektów budowlanych zawartej w art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego. W świetle tej definicji tymczasowym obiektem budowlanym jest także obiekt budowlany nietrwale połączony z gruntem, jak strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Jednocześnie wskazał, że tymczasowe obiekty budowlane zrealizowane przez odwołującą się nie zostały objęte zwolnieniem przewidzianym w art. 29 – 31 Prawa budowlanego, Tym samym zdaniem WINB wymagały one pozwolenia na budowę i w związku z tym należało uznać, że zostały zrealizowane w warunkach samowoli budowlanej. W ocenie organu "wymiary tych [...], konstrukcja i ich wysokość ([...] do [...] m) pozwala potraktować je odpowiednio, jak tymczasowe budynki gospodarczo-inwentarskie wymagające spełniania takich samych warunków jakie są wymagane dla tego typu obiektów, gdyż przepisy szczególne nie wyróżniają w sposób szczególny obiektów dla [...]". Następnie powołując się na § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) WINB uznał, że przepis ten nie dopuszcza sytuowania "jakichkolwiek obiektów budowlanych" 0,5 m od granicy działki. Jednocześnie zdaniem organu w świetle wypisu i wyrysu z obowiązującego planu miejscowego lokalizacja przedmiotowych obiektów nie jest zgodna z prawem miejscowym, a zgoda sąsiadów i opinie o braku ich uciążliwości nie mają znaczenia przy rozpatrywaniu sprawy.

W skardze do sądu administracyjnego B. P. domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji WINB w części utrzymującej w mocy decyzję PINB, orzekającej o rozbiórce [...] usytuowanych 0,5 m od granicy zachodniej i południowej oraz znajdujących się w północnej granicy parceli [...] w W. oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zarzuciła wydanie tej decyzji z naruszeniem prawa materialnego, a to:

– art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że wzniesione przez nią obiekty należy zakwalifikować jako tymczasowe obiekty budowlane wymagające uzyskania pozwolenia na budowę,

– przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane, poprzez ich zastosowanie w sprawie,

– przepisów planu miejscowego gminy W. poprzez przyjęcie, iż obiekty budowlane posadowione na działce nr [...] naruszają ustalenia tego planu.

Zarzuciła ponadto oparcie zaskarżonej decyzji na błędnych ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, iż kojce zrealizowane przy północnej granicy działki stanowią taki sam typ obiektów budowlanych jak pozostałe kojce. W ocenie skarżącej w sprawie zostały naruszone także zasady postępowania administracyjnego określone w art. 7 i art. 9 k.p.a., gdyż przed przystąpieniem do realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia organy nie informowały jej o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę. Rozwijając podniesione zarzuty skarżąca wskazała, że wątpliwości budzi dowolna i zbyt daleko idąca interpretacja art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego, a w szczególności zakwalifikowanie zrealizowanych przez nią [...] do tymczasowych obiektów budowlanych. Jej zdaniem przepis ten odwołuje się do pojęcia obiektu budowlanego, przez który zgodnie z definicją ustawową należy rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowle stanowiące całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, bądź też obiekt małej architektury. Tymczasowe obiekty budowlane nie stanowią, w jej ocenie, oddzielnej kategorii obiektów budowlanych. Drewnianych [...] połączonych z gruntem za pomocą drewnianych pali zakończonych stalowym ostrzem nie można w szczególności uznać za budynek, budowlę, czy obiekt małej architektury, bowiem nie są one wyposażone w instalacje czy urządzenia. Żaden z nich nie posiada także zewnętrznych źródeł zasilania oraz nie jest trwale połączony z gruntem. Skarżąca ma świadomość, że katalog tymczasowych obiektów budowlanych wskazanych w omawianym przepisie nie stanowi katalogu zamkniętego, jednak wzniesione przez nią obiekty nie posiadają żadnych punktów stycznych wspólnych z tymi obiektami. Niezrozumiałe jest dla niej także, dlaczego organ odwoławczy uchylił decyzję PINB dotyczącą rozbiórki [...] zrealizowanych we wnęce pod budynkiem mieszkalnym. Nie można zgodzić się także w jej opinii z jednakowym zakwalifikowaniem wszystkich zrealizowanych przez nią obiektów. Obiekty posadowione w części północnej działki różnią się zasadniczo od pozostałych, bowiem jest to jedynie ogrodzenie siatkowe kawałka przestrzeni, a zatem trudno mówić, że jest to jakikolwiek obiekt budowlany. Konsekwencją opisanych błędów było także nieuzasadnione zastosowanie w sprawie rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odnosi się ono bowiem tylko do budynków. Uzasadniając zarzut braku sprzeczności z planem miejscowym zrealizowanych obiektów skarżąca zauważyła, że teren działki jej matki został w planie przeznaczony nie tylko pod zabudowę mieszkaniową, ale także pod usługi stanowiące przedsięwzięcia o charakterze nieuciążliwym. Kontrole prowadzone na nieruchomości, dotyczące prowadzonej przez nią działalności wykazały zaś, że nie doszło do przekroczenia żadnych norm jakości środowiska. Ocenę tę potwierdzają także najbliżsi sąsiedzi, których zdaniem prowadzona przez nią [...] nie powoduje uciążliwości. W tej sytuacji – zdaniem skarżącej – brak było podstaw do przyjęcia w oparciu o opinię jednej skonfliktowanej z nią sąsiadki, że prowadzona przez nią hodowla psów narusza ustalenia planu.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując ustalenia zawarte w zaskarżonej decyzji. W szczególności organ nie zgodził się ze skarżącą, że przedmiotowych [...] przeznaczonych do [...] nie można zaliczyć do tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem, które nie zostały zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Zauważył także, że art. 29 Prawa budowlanego nie podlega wykładni rozszerzającej. Odnosząc się do innych zarzutów skargi organ uznał, że zrealizowane obiekty dla [...] wymagają odpowiedniego usytuowania na działce oraz powinny posiadać instalację wodno-ściekową. Pozostają one także w kolizji z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego, a ich usytuowanie narusza przepisy techniczno-budowlane w zakresie uniemożliwiającym ich doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna. Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję uznał, że nie może się ona ostać w obrocie prawnym w zaskarżonej części. Stosownie do dyspozycji zawartej w art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) Sąd uznał także, że należało wyeliminować z obrotu prawnego również decyzję organu

I instancji w części utrzymanej w mocy decyzją WINB.

Poza sporem w sprawie jest, że stanowiące przedmiot postępowania [...] do [...] zostały zrealizowane przez skarżącą na posesji przy ul. [...] w W. w [...] r. Bezsporne jest także, że 4 segmenty zrealizowanych [...] (dwa przy południowej granicy działki i po jednym wzdłuż zachodniej granicy działki i we wnęce pod budynkiem mieszkalnym) stanowiły konstrukcje drewniane kryte onduliną i blachą trapezową. Ścianki boczne [...] zostały wykonane z płyt OSB, a frontowe z siatki. Klatki zostały umieszczone na wysokości 1,5 – 2,0 m nad powierzchnią gruntu na drewnianych słupkach zakończonych metalowym ostrzem. Ze szkicu zamieszczonego w protokole oględzin przeprowadzonych w dniu [...] r. przez pracownika Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Z. wynika, że między północną granicą działki, a budynkiem mieszkalnym zrealizowany został jeszcze jeden obiekt pełniący także funkcję [...], który w sentencjach decyzji organów obu instancji został oznaczony podobnie jak pozostałe jako segment [...]. Jak wynika z uzasadnienia skargi ten ostatni [...] stanowi jednak jedynie część powierzchni działki odgrodzonej siatką drucianą od pozostałej jej części. Tym samym mając na uwadze treść przepisów art. 29 ust. 1 pkt 23 i art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane należy uznać, że budowa wewnątrz posesji ogrodzenia o wysokości do 2,20 m nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę oraz nie wymagała zgłoszenia. Zatem już tylko z tego względu część zaskarżonej decyzji WINB orzekająca o rozbiórce segmentu [...] zlokalizowanych od strony północnej działki oraz odpowiadająca jej część utrzymanej w mocy decyzji PINB musiały zostać uchylone z uwagi na wydanie ich na podstawie błędnych ustaleń faktycznych i co zatem idzie z naruszeniem norm wynikających z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a w konsekwencji z wykazanym wyżej naruszeniem prawa materialnego.

Kontrolując legalność decyzji WINB, w jej pozostałej zaskarżonej części, przede wszystkim należało rozważyć czy budowa [...] wzdłuż zachodniej i południowej granicy działki podlegała regulacjom przewidzianym w przepisach Prawa budowlanego. Zdaniem Sądu zgodzić się trzeba ze skarżącą, że zrealizowane przez nią drewniane [...] posiadające ścianki z płyt OSB oraz siatki metalowej i przykryte onduliną i blachą trapezową oraz postawione na wbitych w ziemię drewnianych palach wzmocnionych blachą nie stanowią obiektów budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane. [...], czy segmenty tych [...], jak określiły je organy nadzoru budowlanego obu instancji, nie są bowiem budynkami, ani budowlami, nie są też obiektami małej architektury. Przedmiotowych [...] nie można zaliczyć w szczególności do tymczasowych budynków gospodarczo-inwentarskich, jak to zasugerował w uzasadnieniu swojej decyzji organ II instancji. Nie są one bowiem obiektami trwale związanymi z gruntem, wydzielonymi z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadającymi fundamenty i dach. [...] dla psów z uwagi na pełnioną przez nie funkcję użytkową nie można także zaliczyć do obiektów malej architektury w rozumieniu art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego stanowiącego, że są to niewielkie obiekty, a w szczególności:

a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,

c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak:

piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki.

W ocenie składu orzekającego przedmiotowe [...] nie stanowią wreszcie budowli, przez które zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego rozumieć należy obiekty budowlane nie będące budynkiem lub obiektem małej architektury. Taki szeroki zbiór desygnatów mieszczących się w pojęciu "budowla" nie pozwala jednak na zaliczenie do tej kategorii wszystkich obiektów materialnych posadowionych na gruncie, a nie będących budynkami i obiektami małej architektury. Celem uniknięcia takiego rozumienia omawianego pojęcia i dla łatwiejszego zidentyfikowania cech obiektów stanowiących budowle ustawodawca w omawianym przepisie wyliczył przykładowo, że budowle stanowią obiekty takie jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. W ocenie Sądu żaden z przykładowo wyliczonych w tym przepisie obiektów nawet w przybliżeniu nie odpowiada opisanym [...].

W tym miejscu należy wskazać, że w kwestii zaliczenia do kategorii budowli obiektów służących do [...], a nie stanowiących budynków inwentarskich, pojawiły się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym rozbieżne stanowiska. W pierwszym rzędzie wskazać tutaj należy na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zajęte w wyroku z dnia 22 kwietnia 1999 r., IV SA 1830/96, [w:] LEX nr 47183, zgodnie z którym gołębnika nie można traktować jako obiektu gospodarczego związanego z produkcją rolną, jak też jako obiektu małej architektury. Wprawdzie w wyroku tym NSA nie wskazał wprost, że obiekt taki należy zaliczyć do budowli, to jednak dokonał tego w sposób pośredni uznając, że roboty polegające na ustawieniu takiego gotowego obiektu na gruncie należy zaliczyć do robót budowlanych. W nowszym wyroku NSA z dnia 20 czerwca 2007 r., II OSK 917/06, [w:] LEX nr 338617, Sąd ten wskazał, że ustawione na drewnianych słupkach klatki dla lisów, na których ułożono elementy eternitu, nie stanowią obiektu budowlanego, nawet, jeśli klatki te tworzą kompleks o znacznej powierzchni.

Analizując definicje ustawowe zawarte w Prawie budowlanym dostrzec trzeba, że ustawodawca przykładową listę budowli wskazaną w art. 3 pkt 3 tej ustawy dodatkowo rozszerzył przy okazji definiowania w art. 3 pkt 5 (in fine) Prawa budowlanego tymczasowego obiektu budowlanego. Przez obiekt taki należy zgodnie z tym przepisem rozumieć bowiem, obok obiektu budowlanego przeznaczonego do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidzianego do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. W ocenie Sądu [...] stanowiących przedmiot kontrolowanego postępowania nie można jednak, wbrew stanowisku organu odwoławczego, zaliczyć również do kategorii tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem. Powtarzając argumentację przytoczoną przy okazji analizy definicji zawartej w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego podkreślić trzeba, że nie można posługując się definicją zamieszczoną w art. 3 pkt 5 tej ustawy przyjmować, iż każdy obiekt materialny niepołączony trwale z gruntem można zaliczyć do kategorii tymczasowych obiektów budowlanych. Aby zaliczyć dany obiekt, który nie został wymieniony wprost w przepisie art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane, do kategorii tymczasowych obiektów budowlanych obiekt taki powinien posiadać jeszcze jakąś inną (poza brakiem trwałego związania z gruntem) cechę wspólną z obiektami wymienionymi w tym przepisie. Niewskazanie takiej drugiej cechy wspólnej powoduje, że odwołując się tylko do okoliczności "braku trwałego związania z gruntem" moglibyśmy do tymczasowych obiektów budowlanych zaliczyć przykładowo: meble ogrodowe, kojce dla kurcząt, podpórki dla roślin pnących czy karmniki dla ptaków. Tym samym wobec tego, że WINB nie wskazał żadnej wspólnej cechy rodzajowej zrealizowanych przez skarżącą [...] z obiektami wymienionymi w art. 3 pkt 5 analizowanej ustawy należało uznać, że zaliczając przedmiotowe kojce do tymczasowych obiektów budowlanych organ ten posłużył się wykładnią rozszerzającą tego przepisu, która w ocenie Sądu była niedopuszczalna.

Mając na uwadze przeprowadzone rozważania Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie uznał, że drewniane [...] ze ściankami obitymi płytami OSB i metalową siatką oraz przykryte onduliną, a także blachą trapezową, które zostały postawione na gruncie na drewnianych zaostrzonych i obitych blachą drewnianych słupkach nie mieszczą się w ustawowej definicji obiektu budowlanego. W konsekwencji tego należało zatem uznać, iż posadowienie na działce tego rodzaju kojców nie jest regulowane przepisami Prawa budowlanego, a zatem brak było podstaw do ingerencji w tej sprawie organów nadzoru budowlanego. W świetle art. 81 ust. 1 ustawy Prawo budowlane do podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego należy bowiem nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego oraz wydawanie decyzji w sprawach określonych tą ustawą. Do obowiązków tych nie można natomiast zaliczyć badania zgodności [...] z przepisami regulującymi kwestie ochrony zwierząt i nadzoru weterynaryjnego, zagrożeń dla środowiska spowodowanych taką działalnością oraz oceny zgodności tej działalności z gminnym regulaminem utrzymania porządku i czystości, czy wreszcie z przepisami planu miejscowego.

Wobec braku ustawowych kompetencji do badania zgodności z prawem realizacji [...] posadowionych na działce przy ul. [...] w W., PINB ponownie rozpatrując sprawę umorzy w oparciu o art. 105

§ 1 k.p.a. postępowanie w sprawie w części nie objętej prawomocnym orzeczeniem WINB.

W tym stanie rzeczy należało uznać, że kontrolowana decyzja WINB w jej zaskarżonej części oraz poprzedzająca ją decyzja PINB wydane zostały z naruszeniem nie tylko wskazanych wyżej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, ale także z naruszeniem przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 3 pkt 1 i pkt 5 Prawa budowlanego i wreszcie art. 48 ust. 1 tej ustawy, co w konsekwencji prowadzić musiało do ich uchylenia w zaskarżonej części na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a. O wstrzymaniu wykonalności zaskarżonej decyzji w jej uchylonej części Sąd orzekł na mocy art. 152 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygał zaś w oparciu o art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a.

SJ/