Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 680/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2021-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 223 par. 2 pkt 1, art. 228 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Górska Sędziowie sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca) sędzia WSA Andrzej Brzuzy po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 grudnia 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego postanowieniem z "[...]", znak: "[...]" stwierdził, że odwołanie z dnia 09.06.2021r. (data nadania 11.06.2021 r., data wpływu do organu 14.06.2021 r.) na decyzję Naczelnika Urzędu Celno- Skarbowego z dnia "[...]", znak: "[...]", określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia 2018 r. do stycznia 2019 r., zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia.

Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Decyzją z dnia "[...]", znak: "[...]" Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego określił E. B. NIP: "[...]", zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia 2018 r. do stycznia 2019 r., w łącznej kwocie 93.855 zł. W przedmiotowej sprawie decyzja została wysłana listem poleconym na adres zamieszkania i korespondencyjny Strony tj. "[...]". Jak wynika z ZPO decyzja została odebrana przez T. P., w Urzędzie Pocztowym w dniu 27 maja 2021 r. Z tym dniem weszła do obrotu prawnego. Termin do wniesienia odwołania od ww. decyzji, zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 ww. ustawy upłynął 14 dnia od dnia jej doręczenia, czyli 10.06.2021 r.

Pismem z dnia 09.06.2021 r. Pełnomocnik Strony - doradca podatkowy wniósł odwołanie od ww. decyzji (data wpływu do organu 14.06.2021 r.). Powyższe zostało nadane listem poleconym ekonomicznym, za pośrednictwem Poczty Polskiej w Urzędzie Pocztowym w dniu 11.06.2021 r. (dane widniejące na stemplu pocztowym), po upływie terminu.

Mając powyższe na uwadze Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego zaskarżonym postanowieniem z "[...]" stwierdził, że odwołanie z dnia 09.06.2021r., zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17.09.2021 r. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisu art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 w zw. z art. 217 Ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie, że odwołanie od decyzji zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu Skarżąca twierdzi, że decyzja została odebrana przez T. P. 28 maja 2021 r. i doręczona jej w tym samym dniu, w związku z czym 14 dniowy termin na wniesienie odwołania upływał z dniem 11 czerwca 2021 r. Wskazała, że 27 maja 2021 r. doręczyciel pozostawił w przydomowej skrzynce pocztowej awizo informujące, że w punkcie pocztowym w "[...]", jest do odebrania przesyłka polecona. Pan T. P. nie mógł odebrać przesyłki w dniu 27.05.2021 r. ponieważ w godz. 10-20 był w terenie wykonując naprawy zlecone przez kontrahentów, na dowód czego załączyła do skargi raporty serwisowe i potwierdzenie zamknięcia zlecenia. Podała również, że doręczyciel ul. "[...]" obsługuje w godz. 11:00-13:00, zatem podjęcie przesyłki było niemożliwe.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako: "p.p.s.a."), obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (są to sprawy obejmujące decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podjęte poza szeroko rozumianym postępowaniem administracyjnym) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz opinie zabezpieczające). Ponadto sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., rozpoznaje również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstawy do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 p.p.s.a. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Należy nadto wskazać, że w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w tak zakreślonych granicach Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Sąd kontroluje legalność zaskarżonego postanowienia, a w działaniu organu administracji w niniejszej sprawie nie dopatrzył się ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania.

Brzmienie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej nie pozostawia wątpliwości, że stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania powinno nastąpić w przypadku ustalenia, że skarżący przekroczył termin określony w przepisach prawa. Podejmując zatem rozstrzygnięcie w oparciu o art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z O.p., organ odwoławczy ogranicza się wyłącznie do badania, w jakim dniu miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji oraz kiedy zostało wniesione odwołanie na tą decyzję. To te elementy są kluczowe przy ocenie dochowania 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania i to one przesądzają o ocenie zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

Sąd wskazuje, że postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu jest rozstrzygnięciem formalnym. Stwierdza okoliczność obiektywną, tj. niedochowanie terminu ustawowego. Przywołany przepis ma charakter bezwarunkowy, co oznacza, że w każdym przypadku niedochowania terminu do wniesienia środka zaskarżenia organ odwoławczy ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Uchybienie terminu nie podlega żadnym ocenom ani stopniowaniu skali tego naruszenia. Uchylenie negatywnych skutków uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia jest możliwe w drodze wniosku o przywrócenie terminu, który wszczyna odrębne postępowanie. Z akt sprawy nie wynika jednak, by strona taki wniosek złożyła.

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje fakt, że decyzja Naczelnika Urzędu Celno- Skarbowego z dnia "[...]", znak: "[...]" została została odebrana przez osobę uprawnioną - pełnoletniego domownika T. P. w Urzędzie Pocztowym. Zauważyć należy, że skarżąca wnosząc odwołanie oraz skargę w żaden sposób nie kwestionowała skuteczności doręczenia przedmiotowej decyzji.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 282 tom II akt administracyjnych) wynika bezsprzecznie, że przesyłka zawierająca ww. decyzję została odebrana 27 maja 2021 r., co zostało potwierdzone podpisem T. P. oraz pracownika poczty. Data i godzina odbioru ww. przesyłki (tj. 27.05.2021r., godz. 12.14) wynika również z dostępnego na stronie Poczty Polskiej raportu śledzenia przesyłek - "[...]" (k. 21 akt postępowania odwoławczego).

Zauważyć należy, że w momencie podejmowania awizowanej przesyłki w Punkcie Pocztowym, pracownik poczty skanuje kod kreskowy z numeru przesyłki poleconej. Wówczas rzeczywista i dokładna data i godzina odbioru przesyłki automatycznie poprzez urządzenie skanujące są wprowadzane do systemu pocztowego. W związku z powyższym wobec przyjęcia domniemania prawdziwości, z którego korzysta zwrotne potwierdzenie odbioru, jako dokument urzędowy, podzielić należy stanowisko organu, że brak jest podstaw do uznania, że znajdujące się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru adnotacje, w tym data odbioru ww. korespondencji, nie są wiarygodne. Dla podważenia skuteczności doręczenia przesyłki konieczne jest stwierdzenie nieprawidłowości w doręczeniu, które przejawiać się może w postaci niedokładnie lub nierzetelnie wypełnionego zwrotnego potwierdzenia odbioru. Natomiast zdaniem Sądu wszystkie konieczne do przyjęcia skutku doręczenia elementy zostały ujęte na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

Zdaniem Sądu przedłożone przez Skarżącą dowody dotyczące wykonywania różnych obowiązków zawodowych przez Pana T. P. w dniu 27 maja 2021 r. nie obaliły domniemania prawdziwości ww. ZPO, zaś argumentacja zaprezentowana w skardze w istocie zmierza jedynie do uchylenia się od negatywnych skutków prawnych stanowiących następstwo stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Trafnie w ocenie Sądu ocenił organ, że wskazane raporty serwisowe w żadnej mierze nie dowodzą o braku możliwości odbioru korespondencji przez T. P. 27 maja 2021 r. Wskazują jedynie, że wykonywane były naprawy serwisowe. Podkreślić należy, że dokładne godziny wykonania usług wynikają jedynie z zapisów dokonanych przez T. P. na raportach serwisowych oraz z danych uzupełnianych w systemie służącym do obsługi zleceń serwisowych bądź wysłania sms potwierdzającego zakończenie naprawy.

Dodać również należy, że strona skarżąca wiedzę o tym, że w Urzędzie Pocztowym jest do odbioru przesyłka (decyzja Naczelnika Urzędu Celno- Skarbowego z dnia "[...]", znak: "[...]") pozyskała z pierwszego zawiadomienia pozostawionego przez doręczyciela 19.05.2021 r., zatem zarzut, że podjęcie przesyłki przez T. P. nie było możliwe, ponieważ doręczyciel ul. "[...]" obsługuje w godz. 11-13, jest bezpodstawny.

Podkreślić należy, że termin, określony w art. 223 § 2 O.p. jest terminem zawitym. Czynność dokonana z uchybieniem tego terminu jest nieskuteczna, tym samym odwołanie wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia nie podlega rozpatrzeniu przez organ odwoławczy.

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celno- Skarbowego z dnia "[...]", doręczonej stronie w dniu 27 maja 2021 r. - zostało nadane w dniu 11 czerwca 2021 r. czego dowodem jest wyraźna data stempla pocztowego na kopercie znajdującej się w aktach postępowania odwoławczego (k. 1)

Podsumowując, zasadne było wydanie zaskarżonego postanowienia wobec stwierdzenia przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego, że środek odwoławczy wniesiono z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W sprawie nie doszło więc do naruszenia przepisu art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, stanowiącego podstawę prawną do wydania zaskarżonego postanowienia ani art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

W tym stanie rzeczy, skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.