Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 441/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Cysek Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec Asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.) Protokolant Piotr Bednarz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] września 1999 r.; II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżącej C. K. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r., znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania C. K. od decyzji Wójta Gminy w W. z dnia [...] września 2002 r., znak [...], ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie osadnika ścieków na działce Nr [...], położonej we wsi W.:

uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej załącznika mapowego stanowiącego jej integralną część

orzekło, iż załącznikiem do decyzji stanowiącym jej integralną część jest zaktualizowana mapa sytuacyjno - wysokościowa z dnia 8 listopada 2002 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż na skutek odwołania skarżącej, podnoszącej, iż załącznik graficzny do decyzji nie uwzględnia studni na jej działce, Wójt Gminy W. przeprowadził wizję lokalną, w trakcie której na działce skarżącej stwierdzono istnienie instalacji, która zgodnie z oświadczeniem skarżącej jest filtrem do ujęcia wody, służącym gospodarstwu przed doprowadzeniem wodociągu wiejskiego do budynku. Filtr ten nie jest połączony z domem, ani nie jest podłączony do pompy, niemniej skarżąca traktuje to ujęcie jako awaryjne na wypadek gdyby zabrakło wody z wodociągu wiejskiego. Na podstawie powyższych ustaleń Wójt Gminy W. wezwał inwestora do przedstawienia mapy uzupełnionej o brakujące urządzenie. Inwestor przy piśmie z dnia 15 listopada 2002 r. dostarczył aktualną mapę dotyczącą działki [...]. Wobec powyższego SKO orzekło, jak w sentencji.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca podniosła, iż decyzja SKO uchyliła decyzję z dnia [...] września 2002 r. tylko w części załącznika mapowego, podczas gdy uchyleniu podlegać powinna decyzja w całości. W ocenie skarżącej na działce tej nie można zgodnie z prawem budowlanym wybudować osadnika ścieków, ponieważ nie zostaną zachowane strefy ochrony sanitarnej i odległości pomiędzy budynkami.

W odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak i poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy W. z dnia [...] września 2002 r. podlegają uchyleniu niemniej z innych przyczyn niż wymienione w skardze. Przyczyny te Sąd obowiązany był uwzględnić z urzędu.

Oba orzeczenia naruszają przepisy prawa materialnego a jednocześnie, wbrew art.7 i 77 k.p.a., żaden z organów nie dopełnił obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, niezbędnego do rozstrzygnięcia sprawy.

Uchybiając obowiązkowi wynikającemu z art.42 ust.l pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity - Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 z późn.zm.), organy orzekające w sprawie nie ustaliły prawidłowo rodzaju inwestycji planowanej przez S. C. Niezbędne było bowiem wyjaśnienie, do gromadzenia jakich ścieków osadnik, o którym mowa we wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, ma być przeznaczony (bytowych, gospodarczych, technologicznych, opadowych, ciekłych odchodów zwierzęcych, itp.).

Koresponduje z tym fakt, iż organy orzekały w oparciu o wniosek, nie zawierający, wbrew art.41 ust.l pkt 4 ustawy, charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji (wniosek inwestora, dotyczący inwestycji przestrzennej określa zaledwie dwa jej wymiary) oraz danych charakteryzujących jej wpływ na środowisko lub jego wykorzystanie.

Z naruszeniem art.42 ust.l pkt 3 ustawy organ I instancji organ I instancji w niewystarczający sposób ustalił zakres przepisów szczególnych, jakie wnioskodawca winien wziąć pod uwagę przy zabudowie i zagospodarowaniu terenu (w decyzji wskazano wyłącznie przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz.U. z 1999 r. Nr 15 poz. 140 z późn.zm.). Odwołanie się do jednego rozporządzenia wykonawczego do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 z późn.zm.) bez uwzględnienia chociażby samej ustawy prawo budowlane, czy też np. przepisów wykonawczych regulujących zakres i formę projektu budowlanego jest istotnym uchybieniem. Dodatkowo należy wskazać, iż zbyt ogólne określenie przez organ I instancji rodzaju inwestycji planowanej przez S. C. uniemożliwia np. ocenę, czy w decyzji tej nie należało powołać przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z dnia 28 października 1997 r.).

Z naruszeniem z kolei art.42 ust. 1 pkt 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym organ I instancji nie określił wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich.

Na powyższe uchybienia nie zwróciło uwagi Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które nie dopełniło obowiązku ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy, skupiając się wyłącznie na podnoszonej przez skarżącą kwestii wadliwości załącznika graficznego do decyzji z dnia [...] września 2002 r.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit.a i c oraz art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 ust.l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271).