Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 795/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Asesor WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant Joanna Cygan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi P. Z. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...], na podstawie art. 134 k.p.a. oraz art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. — Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania ks. P. Z. od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] odmawiającej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ podniósł, że ks. P. Z. — nauczyciel religii w Gimnazjum w S. — w dniu 29 czerwca 2006 r. złożył wniosek do [...] Kuratora Oświaty o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 oraz art. 9 ust. 1 ustawy — Karta Nauczyciela [...] Kurator Oświaty odmówił ks. P. Z. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Decyzję uzasadniono nieuzupełnieniem braków w dokumentacji dołączonej do wniosku o podjęcie postępowania na stopień nauczyciela dyplomowanego.

Pismem z dnia 27 września 2006 r. ks. P. Z. wniósł do Ministra Edukacji Narodowej, za pośrednictwem organu I instancji, odwołanie od decyzji [...] Kuratora Oświaty.

Decyzja [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. została przekazana G. O., bratu wnioskodawcy, w dniu 6 września 2006 r. Zatem ostatecznym terminem do wniesienia odwołania był dzień 20 września 2006 r. Ks. P. Z. wniósł do Ministra Edukacji Narodowej odwołanie od decyzji [...] Kuratora Oświaty pismem z dnia 27 września 2006 r., które wpłynęło do Kuratorium Oświaty w P. w dniu 2 października 2006 r. W odwołaniu ks. P. Z. podniósł, że decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. otrzymał w dniu 14 września 2006 r. Zgodnie z przepisem art. 43 k.p.a. w razie nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Okoliczność, że dorosły domownik nie doręczył w stosownym czasie przyjętego pisma do rąk adresata, nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania. Należało zatem stwierdzić, iż pomimo tego, że decyzja [...] Kuratora Oświaty zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania ks. P. Z. nie zachował terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Z powyższego względu na podstawie art. 134 k.p.a. należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2007 r. stało się przedmiotem skargi wniesionej przez ks. P. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił organowi, iż bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu i nie została skutecznie doręczona decyzja [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia z 2006 r. oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w jego przekonaniu dotrzymał wymaganego terminu ponieważ decyzję [...] Kuratora Oświaty otrzymał w dniu 14 września 2006 r. W związku z tym, że z dniem 30 czerwca został przeniesiony do nowej parafii, zawiadomił Kuratorium Oświaty w P. Oddział Zamiejscowy w K. o zmianie miejsca zamieszkania i podał na piśmie nowy adres do korespondencji. Informacja została przyjęta przez [...] Kuratora Oświaty Oddział Zamiejscowy w K. i fakt zmiany adresu został odnotowany, bowiem pismo z dnia 31 lipca 2006 r., nr [...] skierowane do niego zostało zaadresowane na podany adres nowego miejsca zamieszkania. Nie jest skarżącemu wiadome, dlaczego kolejne pisma były wadliwie wysyłane na nieaktualny adres zamieszkania. Organ w uzasadnieniu postanowienia błędnie stwierdził, iż decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. odebrał brat skarżącego G. O. Skarżący wyjaśnił, że ks. G. O. nie jest jego bratem, sąsiadem, ani domownikiem lub dozorcą domu. Z tych powodów zaskarżone postanowienie jest wadliwe i zasługuje na uchylenie.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ dodał, że fakt doręczenia decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. innej osobie niż ks. P. Z. wynika z adnotacji doręczyciela na potwierdzeniu odbioru przesyłki: "brat" obok podpisu "G. O.". Zdaniem organu odwoławczego nie było więc podstaw do kwestionowania pocztowego dowodu doręczenia decyzji, który jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyn w niej podanych.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie organ drugiej instancji, wydając zaskarżone postanowienie na podstawie art. 134 k.p.a., dopuścił się naruszenia przepisów o postępowaniu administracyjnym, co w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik postępowania.

Jak wynika z akt administracyjnych, decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. wysłano ks. P. Z. listem poleconym na adres [...]. Odbiór przesyłki adresowanej do strony pokwitował w dniu 6 września 2006 r. ks. G. O. Organ odwoławczy przyjął zatem, iż decyzja organu I instancji została stronie skutecznie doręczona w trybie art. 43 k.p.a.

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala jednak przyjąć, iż we wskazanej powyżej dacie ks. P. Z. otrzymał zaskarżoną decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. Na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2007 r. skarżący oświadczył, że w dniach 19-20 lipca 2006 r. był w Kuratorium Oświaty i poinformował organ o zmianie dotychczasowego adresu zamieszkania na: [...]. Organ po tej dacie kierował do niego pisma na nowy adres zamieszkania. Na dowód tego przedłożył kopertę nadaną przez Kuratorium Oświaty w P. Oddział Zamiejscowy w K. w dniu 3 sierpnia 2006 r., w której podano adres: "ks. [...] Parafia [...]".

Skoro zatem ks. P. Z. w toku toczącego się postępowania administracyjnego wypełnił dyspozycje przepisu art. 41 § 1 k.p.a. i powiadomił organ o zmianie swego adresu zamieszkania, to nie można przyjąć, iż decyzja [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2006 r. została doręczona zastępczo za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi w miejscu zamieszkania adresata decyzji. Tylko bowiem, zgodnie z art. 41 § 2 k.p.a., doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem wywołuje skutek prawny w razie zaniechania przez stronę obowiązku, o którym mowa w art. 41 § 1 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż Minister Edukacji Narodowej błędnie przyjął prawidłowość doręczenia skarżącemu w dniu 6 września 2006 r. decyzji organu I Instancji naruszając tym samym przepisy o postępowaniu administracyjnym, w szczególności art. 43 k.p.a. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik postępowania, bowiem brak było podstawy do wydania zaskarżonego postanowienia z powołaniem się na art. 134 k.p.a.

W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) w związku z art. 152 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, uwzględnił skargę i orzekł, jak w sentencji.