Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 392/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 25 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2010 r. sprawy ze skargi Zarządu Dróg i Zieleni na decyzję Wojewody z dnia 16 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu Zarządowi Dróg i Zieleni ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpis w kwocie 200 zł (dwieście złotych).


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z dnia 21 grudnia 2006r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi Gminie Miasta pozwolenia na przebudowę wraz z remontem schodów łączących ul. S. z ul. W. w G.

Następnie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2008r. Prezydent Miasta wznowił postępowanie w powyższej sprawie. Po przeprowadzeniu postępowania została wydana przez Prezydenta Miasta decyzja z dnia 27 lipca 2009r. stwierdzająca wydanie decyzji z dnia 21 czerwca 2006r. z naruszeniem prawa z uwagi na brak udziału wszystkich stron w postępowaniu. Nadto organ orzekł, że nie uchyla tej decyzji ponieważ w wyniku wznowienia mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej.

Po rozpoznaniu sprawy, na skutek odwołania wniesionego przez prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku, Wojewoda decyzją z dnia 16 marca 2010r. uchylił decyzję Prezydenta Miasta z dnia 27 lipca 2009r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Zarząd Dróg i Zieleni w G. zarzucając naruszenie art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 29 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych.

Skarżący stwierdził w uzasadnieniu skargi, że zarówno Gmina, jak i jej jednostka organizacyjna, mają interes prawny do wniesienia skargi, gdyż zaskarżona decyzja stanowi źródło obowiązku poniesienia wydatków przez jednostkę budżetową - Zarząd Dróg i Zieleni w G.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi ( § 2).

Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W niniejszej sprawie istotne jest, zdaniem Sądu, że Prezydentowi Miasta wykonującemu zadania starosty z zakresu administracji rządowej powierzone zostało orzekanie w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Co więcej, niniejsza sprawa dotyczy pozwolenia na budowę udzielonego przez tegoż Prezydenta Gminie Miasta.

Zarząd Dróg i Zieleni w G. jest jednostką budżetową Gminy Miasta. Z całą pewnością ma on zdolność sądową stosownie do art. 25 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako samorządowa jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej.

W ocenie Sądu skarżący nie posiada jednakże własnego interesu prawnego w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że jako jednostka realizująca zadania dotyczące mienia gminy przekazanego mu w zarząd, działa w oparciu o statut uchwalony przez Radę Miasta, a nadto składa oświadczenia w imieniu Gminy w granicach pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta Miasta. Interes prawny skarżącego byłby więc tożsamy z interesem Gminy Miasta.

W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że ani organ administracji publicznej, który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną w sprawie, ani też jednostka samorządowa, której organ wydał decyzję, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w tej sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Podmioty te nie mają bowiem interesu we wniesieniu skargi. Taka sama sytuacja zachodzi w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Jednostka samorządowa, której organ rozstrzygnął sprawę administracyjną w I instancji z całą pewnością nie może być stroną w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego wydanej przez ten organ decyzji, które zresztą prowadził w I instancji tenże organ. Skoro interesu prawnego nie może mieć ani wydający decyzję Prezydent Miasta, ani sama Gmina Miasta, to tym samym nie może mieć interesu prawnego jednostka budżetowa tejże Gminy, jaką jest skarżący Zarząd Dróg i Zieleni w G.

W takim przypadku zachodzi brak legitymacji skargowej skutkujący odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności.

Przede wszystkim wskazać należy, że brak jest podstaw do przyznania organowi administracji publicznej legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie, w której temu organowi powierzone zostało orzekanie. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04, LEX 171164, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 30.09.2005r. I SA/Wa 1432/04, LEX 192934).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje aktualny pogląd, że niedopuszczalne jest, aby ten sam podmiot zajmował pozycję raz organu, innym razem strony postępowania, w zależności od etapu załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 maja 2008r., I OSK 551/08, opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazać wrzeszcie należy, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 października 2009 r. w sprawie K 32/08 (Dz.U.RP 2009/187/1456, LEX nr 523793) orzekł, że art. 33 i art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są zgodne z art. 165 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał stwierdził, że art. 33 i art. 50 § 1 są zgodne z wymienionym przepisem konstytucyjnym również przy takiej interpretacji, która odmawia jednostkom samorządu terytorialnego prawa do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sytuacji, w której organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję administracyjną w pierwszej instancji.

Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarga Zarządu Dróg i Zieleni w G. jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna.

Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 tejże ustawy sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Skarżący uiścił w niniejszej sprawie tytułem wpisu sądowego kwotę 200 zł. W związku z tym Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu sądowego na podstawie cytowanego wyżej art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.