Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SO/Lu 1/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: art.55 par.1 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Sygn. [...] III SO/Lu 1/16 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. S. o wymierzenie grzywny Staroście za nieprzekazanie w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargi P. S. w przedmiocie wydania kopii mapy ewidencyjnej postanawia: wymierzyć Staroście grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych z tytułu nieprzekazania do Sądu skargi w terminie.


UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2015 r. P. S. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Staroście za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 5 maja 2015 r. na bezczynność organu w sprawie wydania kopii mapy ewidencyjnej. Skarżący podkreślił, że do dnia 31 lipca 2015 r. skarga nie została przekazana przez organ Sądowi.

W odpowiedzi na wniosek Starosta podniósł, że pismem z dnia 13 sierpnia 2015 r. przekazał już skargę P. S. wraz aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Ponadto Starosta powołał się fakt, że przyczynę zwłoki w wydaniu skarżącemu mapy ewidencyjnej stanowiły działania podejmowane przez organ w toku modernizacji ewidencji gruntów i budynków.

Postanowieniem z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt III SO/Lu 12/15, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił wymierzenia grzywny Staroście, argumentując, że w sprawie nie zaistniały przesłanki do wymierzenia grzywny.

W wyniku zażalenia P. S., postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd zauważył, że opóźnienie w przekazaniu skargi było znaczne, gdyż wynosiło aż ponad 3 miesiące (skarga wpłynęła do organu w dniu 5 maja 2015 r., a przekazano ją dopiero w dniu 14 sierpnia 2015 r.). Nie można zatem w żadnym razie przyjąć, że tak opieszałe działanie organu nie może być poczytane jako przesłanka do wymierzenia mu grzywny.

Rozpoznając sprawę ponownie, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Tytułem wstępu należy przypomnieć, że stosownie do art. 190, zdanie pierwsze, p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a). Z kolei zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W badanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny dotyczy skargi P. S. na bezczynność Starosty w sprawie wydania kopii mapy ewidencyjnej. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt III SAB/Lu 24/15, pod którą zaewidencjonowano skargę w Sądzie, wpłynęła ona do organu w dniu 5 maja 2015 r. Organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w dniu 14 sierpnia 2015 r. (data nadania przesyłki na poczcie). Okres pomiędzy wpływem skargi do organu, a jej przekazaniem do sądu wynosił ponad 3 miesiące, pomimo że ustawowy termin dokonania tej czynności wynosi trzydzieści dni.

Sąd orzekający w badanej sprawie jest związany wykładnią art. 55 § 1 p.p.s.a. dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 2 lutego 2016 r., w którym NSA jednoznacznie opowiedział się za poglądem, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Płynie z tego dalsza konkluzja, że przekazanie skargi z opóźnieniem nie czyni wniosku o wymierzenie organowi grzywny bezprzedmiotowym.

W badanej sprawie opóźnienie w przekazaniu skargi do sądu wyniosło ponad

3 miesiące, ma więc obiektywnie rzecz oceniając charakter znaczny. Okoliczności powołane przez Starostę w odpowiedzi na wniosek nie usprawiedliwiają opóźnienia. Starosta wyjaśnia przyczyny, dla których długo rozpatrywał wniosek skarżącego o wydanie mu kopii mapy ewidencyjnej. Tak kwestia była rozpatrywana w skardze na bezczynność Starosty w sprawie o sygn. akt III SAB/Lu 24/15, jest jednak całkowicie ambiwalentna z punktu widzenia obowiązku Starosty przekazania skargi na bezczynność w terminie do sądu. Obiektywne okoliczności, które spowodowały niemożność bezzwłocznego rozpoznania wniosku skarżącego o wydanie kopii mapy ewidencyjnej przesądziły o tym, że w wyroku z 29 grudnia 2015 r. w sprawie III SAB/Lu 24/15, Sąd uznał bezczynność organu, nie znalazł jednak podstaw do przypisania jej charakteru rażącego. Okoliczności te nie miały jednak żadnego wpływu na obiektywną możliwość przekazania przez Starostę skargi do sądu na bezczynność w terminie. To, że były pewne obiektywne przyczyny, które usprawiedliwiały opóźnienie w rozpoznaniu wniosku o wydanie kopii mapy ewidencyjnej, nie ma żadnego znaczenia dla obowiązku Starosty przekazania skargi do sądu w ustawowo wyznaczonym terminie.

W tej sytuacji zdaniem Sądu ponownie rozpoznającego sprawy zachodzą przesłanki do wymierzenia Staroście grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu w terminie. Należy z całą mocą podkreślić, że niezależnie od okoliczności sprawy i jej oceny przez organ, ma on bezwzględny obowiązek przestrzegania reguł proceduralnych postępowania z pismami kierowanymi doń przez stronę.

W zakresie wymiaru grzywny ustawodawca nie wskazał konkretnych dyrektyw postępowania, poza górną jej granicą - dziesięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło w 2015 r. wyniosło [...] zł. Ustalając wymiar grzywny sąd powinien brać pod uwagę przede wszystkim okoliczności sprawy i przyczyny zaniedbania obowiązków przez organ.

Sąd określając wymiar grzywny w badanej sprawie wziął pod uwagę fakt, że skarga, choć z opóźnieniem została jednak przekazana do sądu. Grzywna powinna więc stanowić w tym momencie przede wszystkim instrument represyjny, dyscyplinujący organ, aby w przyszłości nie dochodziło do tego rodzaju zaniedbań.

W tych okolicznościach za adekwatny wymiar grzywny Sąd uznał kwotę [...]złotych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.