Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1470/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - ustanowić dla B. S. radcę prawnego -


UZASADNIENIE

B. S. wnioskiem z dnia 10 stycznia 2012 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ustanowienie radcy prawnego.

Na podstawie danych przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowym oświadczeniu stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 2 lutego 2012 r. ustalono, co następuje.

Wnioskodawczyni jest osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności, całkowicie niezdolną do pracy. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje

z uczącą się córką. Mąż skarżącej przebywa za granicą. Z oświadczeń strony wynika, że nie ma kontaktu z mężem, nie zna jego adresu i nie posiada informacji

o uzyskiwanych przez niego dochodach. W korespondencji nadesłanej w dniu 13 lutego 2012 r. skarżąca wskazała na toczące się postępowanie w sprawie o przyznanie alimentów dla małoletniej córki i oświadczyła, że mąż zaprzestał przesyłania córce niewielkich kwot, które dotychczas nieregularnie uzyskiwała. Skarżąca wraz z córką utrzymują się z zasiłku z opieki społecznej w wysokości 274,50 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego skarżącej w wysokości 153 zł. Stałe miesięczne wydatki stanowią, według oświadczenia złożonego przy piśmie z dnia 10 stycznia 2012 r.: koszty lekarstw - 150 zł, opłata za wodę - 20 zł, energię elektryczną - 101 zł, dojazdy córki do szkoły - 50 zł, wywóz nieczystości - 40 zł, opłata za Internet 50 zł. Skarżąca oświadczyła,

że zadłużenie z tytułu opłat za gaz wynosi około 3.000 zł. Majątek stanowi dom

o powierzchni 100 m2, posadowiony na działce o powierzchni 10 arów. Innego majątku, w tym oszczędności, strona nie posiada.

Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).

Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawczynię stwierdzić należy, że strona spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy

w żądanym zakresie. Sytuacja materialna rodziny jest w chwili obecnej niezwykle trudna. Stały miesięczny dochód uzyskiwany, w 2-osobowym gospodarstwie domowym, wyłącznie ze świadczeń z zakresu opieki społecznej i zasiłku pielęgnacyjnego wynosi łącznie 427,50 zł. Stałe miesięczne wydatki kształtują się zaś na poziomie około 400 zł. Nadto, strona posiada znaczne zadłużenie z tytułu opłat za gaz.

Z powyższego wynika, że środki, jakimi aktualnie dysponuje skarżąca

nie pozwalają ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącej i córki. Wobec tego, że w chwili obecnej skarżąca i jej mąż prowadzą – jak wynika z oświadczeń strony – odrębne gospodarstwa domowe, stwierdzić należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości poniesienia kosztów ustanowienia radcy prawnego we własnym zakresie.

Biorąc pod uwagę, że przy sporządzaniu środka odwoławczego od wyroku Sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, stronie należało przyznać prawo pomocy.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.