Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1534/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: Art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. B. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie propozycji zatrudnienia dla funkcjonariusza postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, działając na podstawie 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U.2016.1948) – dalej P.w.k.a.s - złożył A. B. (dalej jako skarżący) w dniu 27 kwietnia 2017 r., pisemną propozycję pracy nr [...], określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej. W powyższej propozycji wskazano, że zaproponowane warunki zatrudnienia, po ich przyjęciu, będą obowiązywać od dnia 1 czerwca 2017 r. Organ pouczył skarżącego, że w terminie 14 dni od dnia otrzymania propozycji powinien on złożyć pisemne oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. W przypadku odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia, stosunek służbowy skarżącego wygaśnie po upływie 3 miesięcy licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym skarżący złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia lub upływie terminu do złożenia oświadczenia, jednak nie później niż 31 sierpnia 2017 r. W ww. pisemnej propozycji zawarto też stwierdzenie, że "wygaśnięcie stosunku służbowego traktuje się jak zwolnienie ze służby".

Skarżący otrzymał propozycję w dniu 27 kwietnia 2017 r., natomiast w dniu 18 maja 2017 r. złożył oświadczenie o jej przyjęciu (k. 9).

Jednocześnie pismem z dniu 17 maja 2017 r. skarżący wezwał Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do złożenia mu propozycji służby, a w dniu 18 maja 2017 r. złożył odwołanie od otrzymanej propozycji.

Pismem z dnia 23 czerwca 2017 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej poinformował skarżącego o braku podstaw do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie oraz złożenia skarżącemu propozycji służby.

Na złożoną propozycję pracy skarżący pismem z dnia 6 grudnia 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze wniósł również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, że kierowane do niego pisma nie zawierały żadnych pouczeń prawnych do środków zaskarżenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wnioskując o odrzucenie skargi wskazał, że złożona skarżącemu propozycja pracy nie stanowi aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a, tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Nadto z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi. Obydwa swoje stanowiska obszernie uzasadnił.

Zdaniem organu na odrzucenie skarga zasługuje także z powodu niedochowania braków formalnych skargi. W szczególności, przed wniesieniem skargi do sądu skarżący nie dokonał formalnego wezwania na piśmie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. Co prawda sąd, po wniesieniu skargi, mógł uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę, jednak samą skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ponieważ skarżący nie dokonał formalnego wezwania organu na piśmie, a organ nie udzielił odpowiedzi, zatem stwierdzić należy, że skarżący nie zachował trybu przewidzianego do wniesienia skargi. Dlatego zdaniem organu Sąd na podstawie art. 58 pkt. 6 p.p.s.a., powinien skargę odrzucić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Przenosząc powołane przepisy na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, że propozycja przedstawiona skarżącemu przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, jak również pismo organu z dnia 23 czerwca 2017 r. nie zawierało żadnego pouczenia co do możliwości odwołania się przez skarżącego do sądu lub organu wyższej instancji.

Skarżący nie zgadzając się ze złożoną mu propozycją pracy, w dniu 17 maja 2017 r. wezwał Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do złożenia mu propozycji służby, a w dniu 18 maja 2017 r. złożył odwołanie od otrzymanej propozycji. Co prawda żadne z tych pism nie zostało zatytułowane jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale pisma te kwestionując przedstawioną skarżącemu propozycję pracy i w istocie stanowią takie wezwanie.

Na to wezwanie organ odpowiedział pismem z dnia 23 czerwca 2017 r., które skarżący otrzymał najprawdopodobniej 3 lipca 2017 r. (na co wskazywałaby odręczna adnotacja na tym piśmie w aktach osobowych).

Zatem termin do wniesienia skargi do sadu upłynął 7 września 2017 r.

Podkreślić należy, że skarżący w swoim wniosku o przywrócenie terminu powołał się na brak jakiegokolwiek pouczenia ze strony organu co do środków zaskarżenia przedstawianej mu propozycji pracy.

Rozpatrując merytorycznie złożony przez skarżącego wniosek Sąd doszedł do przekonania, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy.

Jak już powyżej Sąd wskazywał, żadne z pism procesowych skierowanych przez organ do skarżącego nie zawierało pouczenia do środków zaskarżenia. Skarżący w skardze podkreślał, że przyjął propozycję pracy działając pod przymusem prawnym i ekonomicznym, jednak nie zgadał się z faktem przedłożenia mu propozycji pracy a nie przedstawienia mu propozycji służby i dlatego starł się składając różne pisma procesowe ją zaskarżyć, jednak organ nigdy nie pouczył go o możliwości zaskarżenia tej propozycji do sądu administracyjnego.

Wszystkie powyżej przedstawione okoliczności przemawiają, zdaniem Sądu za uwzględnieniem wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Dodatkowo wskazać należy, trudno przypisać skarżącemu winę w niedochowaniu terminu do wniesieniu skargi do sądu, skoro przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej są na tyle niejasne, że spowodowały rozbieżność w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Przesądzającym jednak argumentem za przyjęcie braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi było to, że organ, nie uznając prawa skarżącego do zaskarżenia przedmiotowego aktu, konsekwentnie nie pouczał go o sposobie i terminach wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak pouczenia, pouczenie niepełne, błędne lub niejasne powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niezawinione przez stronę i może być podstawą wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2012 r., II OZ 61/12 oraz WSA w Kielcach z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 603/17).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz respektując wynikającą z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP zasadę prawa do sądu, Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi do sądu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.