Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 708/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1, art. 41
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 105 , art. 77 par. 1, art. 80, art. 76,
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c , art. 135
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Alicja Poznańska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2022 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], II. zasądza od Wojewody Z. na rzecz strony skarżącej Spółki A. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], Prezydent Miasta S. na podstawie art. 105 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23) w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r., poz. 735), umorzył postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. obejmującej budowę drogi dojazdowej do działki nr [...] obręb [...] przez działkę nr [...] obręb [...] wraz z przebudową zjazdu z drogi publicznej nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w S..

Jak wynika z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia, przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte po złożeniu przez M. Sp. z o.o. wniosku w sprawie wygaśnięcia opisanej wyżej decyzji z dnia [...] listopada 2016 r., a także po złożeniu przez nią wyjaśnień w sprawie wraz z załącznikami graficznymi i oświadczeniami osób zatrudnionych na budowie tej Spółki, że roboty objęte wspomnianą decyzją nie zostały rozpoczęte. Organ ustalił, że przedmiotowe pozwolenie na budowę zostało wydane w dniu [...] listopada 2016 r., a ówczesny inwestor – firma S. S.A. w S., wykazał się "oświadczeniem o prawie do terenu dla działki [...] obręb [...]". Właścicielem działki była wówczas firma S. Sp. z o.o., która była stroną postępowania na etapie wydawania pozwolenia na budowę i wówczas nie złożyła żadnych uwag ani zastrzeżeń. W dniu [...] października 2020 r. decyzję o pozwoleniu na budowę przeniesiono na nowego inwestora – firmę P. Sp. z o.o. I Sp. K., która również przedstawiła oświadczenie o prawie do terenu dla działki nr [...] obręb [...], wynikające ze służebności gruntu wpisanej do księgi wieczystej [...] Do wniosku o przeniesienie pozwolenia na budowę wnioskodawca przedłożył kopię dziennika budowy, w którym figurują wpisy wskazujące, że w dniach 18 lipca 2017 r. oraz 15 czerwca 2020 r. rozpoczęto roboty przygotowawcze na placu budowy.

Powołując się na treść art. 41 ustawy Prawo budowlane, organ wskazał, że rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy.

Mając na uwadze powyższe, jak również uwzględniając, że "dziennik budowy stanowi urzędowy przebieg robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót", organ przyjął, że inwestor wykazał, iż w okresie od września 2017 r. do czerwca 2020 r. na terenie budowy były prowadzone roboty przygotowawcze. Dodał, że przedstawione przez M. Sp. z o.o. zdjęcia satelitarne i oświadczenia osób zatrudnionych na obiekcie nie zostały uznane za wystarczające, gdyż wspomniana Spółka została właścicielem terenu w sierpniu 2020 r., zatem po przeprowadzeniu robót przygotowawczych a dołączone zdjęcia bez daty ich sporządzenia, nie stanowią dowodu na to, że na terenie budowy prace przygotowawcze nie zostały przeprowadzone.

Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji wniesionego przez M. Sp. z o.o. w S. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że M. Sp. z o.o. ma interes prawny w złożeniu wniosku o wygaszenie decyzji nr [...] o pozwoleniu na budowę skoro inwestycja polegająca na budowie drogi dojazdowej do działki nr [...], realizowana jest głównie na terenie działki nr [...], której użytkownikiem wieczystym jest wspomniana Spółka.

Zdaniem Wojewody, w niniejszej sprawie nie przedstawiono jednak dowodów jednoznacznie zaprzeczających wpisom do dziennika budowy. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy. Do takich właśnie prac należy wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie, wykonanie niwelacji terenu, zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów. Prace przygotowawcze rozpoczęte zostały w dniu 18 września 2017 r. (co potwierdza wpis do dziennika budowy) a następnie zostały wznowione 15 czerwca 2020 r. przez kierownika budowy, który przejął tę funkcję po poprzednim kierowniku. W tym też czasie uprawniony geodeta wytyczył drogę w terenie, zgodnie z wpisem do dziennika budowy. Oznacza to, że od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna do dnia rozpoczęcia robót przygotowawczych nie upłynął 3-letni termin, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Nie doszło również do przerwania prac na okres dłuższy niż 3 lata.

Cytując art. 105 k.p.a. organ odwoławczy wskazał, że bezprzedmiotowość, o której mowa w tym przepisie oznacza, że przestaje istnieć jeden z konstytutywnych elementów materialnego stosunku administracyjnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. W sytuacji, gdy wszczęte z urzędu postępowanie nie potwierdziło istnienia przesłanek z art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, należy takie postępowanie umorzyć.

Wyrokiem z dnia 18 listopada 2021 r. (sygn. akt II SA/Sz 997/21), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił opisaną wyżej decyzję Wojewody Z. i zasądził na rzecz strony skarżącej stosowną kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Jak wynika z uzasadnienia tego wyroku, Sąd nie zgodził się z organem, że w sprawie zaszły podstawy do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Organ badał bowiem w niniejszej sprawie przesłanki stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę, tym samym przystąpił do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a w takim przypadku nie może być mowy o bezprzedmiotowości postępowania.

Dodatkowo, Sąd zwrócił uwagę na przedwczesność stanowiska Wojewody co do tego że, od dnia, w którym decyzja o pozwoleniu na budowę z [...] listopada 2016 r. stała się ostateczna – tj. od dnia 3 stycznia 2017 r. nie upłynął 3-letni termin, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i nie doszło także do przerwania prac na okres dłuższy niż 3 lata. Organ odwoławczy stanowisko to oparł przede wszystkim na wpisach w dzienniku budowy, przyjmując, że nie przedstawiono takich dowodów, które jednoznacznie zaprzeczałyby tym wpisom. Jednakże, zdaniem Sądu rozpoznającego wówczas sprawę, Wojewoda nie dokonał pełnej analizy dowodów przedstawionych przez M. Sp. z o.o. i nie odniósł się do zarzutów podnoszonych przez nią w odwołaniu. Ponadto, organ ten podjął rozstrzygnięcie bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Z tego względu, ponownie rozpoznając sprawę, organ II instancji winien ustalić jakiego rodzaju prace przygotowawcze były prowadzone w dniach 18 września 2017 r. i 15 czerwca 2020 r. oraz ustalić datę wytyczenia geodezyjnego obiektu w terenie.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewoda Zachodniopomorski, decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. orzekł o uchyleniu decyzji organu I instancji i wygaszeniu decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] listopada 2016 r.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w dzienniku budowy brak jest jakiejkolwiek informacji dotyczącej tyczenia geodezyjnego. Ponadto, zarówno w dzienniku budowy, jak również na etapie powtórnie prowadzonego postępowania odwoławczego brak jest skonkretyzowania jakiego rodzaju roboty przygotowawcze w ramach decyzji Prezydenta Miasta S. z [...] listopada 2016 r. dokonano. Jednocześnie z informacji uzyskanej z Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wynika, że praca geodezyjna, na którą powołuje się inwestor w wyjaśnieniach – zgłoszona 14 kwietnia 2018 r. obejmująca część działki inwestycyjnej nr [...], została anulowana i nie powstały żadne materiały geodezyjne. Oznacza to, że wpisy w dzienniku budowy dotyczą prac przygotowawczych, których zakresu inwestor zgodnie z dyspozycją wyroku WSA w Szczecinie (w sprawie sygn. akt. II SA/Sz 997/21), nie wyjaśnił. Inwestor nie przedstawił organowi żadnych dowodów, że po 3 stycznia 2017 r. (a więc po dniu, kiedy decyzja stała się ostateczna) rozpoczęto roboty budowlane związane z decyzją z [...] listopada 2016 r. Zdaniem Wojewody, wobec braku wykazania konkretnych robót budowlanych od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, ze względu na upływ 3 lat od dnia 3 stycznia 2017 r., na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przedmiotową decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] listopada 2016 r. należy wygasić.

W skardze na powyższą decyzję Wojewody, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie P. Spółka z o.o. we W. zarzuciła jej:

1. rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:

a) art. 7 art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 80 i art. 81 k.p.a. – polegające na zaniechaniu przeprowadzenia dowodów zgłoszonych przez skarżącą, zaniechaniu wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy zebranymi dowodami, bezzasadnym przyjęciu, że inwestor nie zaoferował materiału dowodowego, podczas gdy wystąpił on do geodety i byłych kierowników budowy o złożenie oświadczeń, o których mowa w wytycznych Sądu zawartych w wyroku z dnia 18 listopada 2021 r. (z tym, że oświadczenie wydał jedynie geodeta Z. C., a w pozostałym zakresie inwestor wystąpił o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków gdyż nie dysponuje narzędziami pozwalającymi mu wpłynąć na wykonanie określonych czynności przez osoby trzecie), a nadto dokonaniu dowolnej oceny dowodów poprzez pominięcie m.in. oświadczenia geodety z dnia 16 marca 2022 r. i wpisów w dzienniku budowy, a także zaniechaniu wszechstronnego ich rozważenia,

b) art. 10 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez pozbawienie skarżącej udziału w sprawie oraz możliwości zapoznania się a także wypowiedzenia się o dowodzie kluczowym dla postępowania tj. piśmie MODGiK z 25 maja 2022 r. przy jednoczesnym przyznaniu wnioskodawcy takiego uprawnienia, co w istocie pozbawiło ją możliwości podjęcia inicjatywy dowodowej, w szczególności zmierzającej do wyjaśnienia czy odbyło się wytyczenie drogi w terenie, a także jak rozumieć pojęcie "zamknięcia pracy geodezyjnej dotyczącej dokumentacji powykonawczej" w świetle pierwszego etapu tej pracy polegającego na wytyczeniu osi drogi, jak również skonfrontowania zebranych dowodów w postaci wpisów w dzienniku budowy i oświadczenia geodety z 16 marca 2022 r. z tym materiałem,

c) art. 7b k.p.a. w zw. z art. 136 k.p.a. polegające na braku wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy pomiędzy organami, w szczególności poprzez zaniechanie wystąpienia do MODGiK w celu wyjaśnienia treści pisma z 25 maja 2022 r. i zaniechanie ustalenia czy odbyło się wytyczenie drogi w terenie,

d) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji polegające na zaniechaniu wskazania podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia, wyjaśnienia z jakich przyczyn organ odwoławczy uznał, że ziściły się przesłanki wygaszenia decyzji, a także na jakiej podstawie pominął zgłoszone przez inwestora wnioski dowodowe,

2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezzasadnym przyjęciu że nie odbyło się wytyczenie drogi w terenie, chociaż podmiot wykonujący tą pracę geodezyjną nie tylko potwierdził jej wykonanie w dzienniku budowy, ale także w pisemnym oświadczeniu z 16 marca 2022 r. zgłoszonym jako dowód, gdzie wprost podał rodzaj wykonanych prac przygotowawczych (wytyczenie drogi) oraz okres ich realizacji – 20 – 30 kwietnia 2018 r.,

3. naruszenie przepisów prawa materialnego:

- błędne ustalenie przepisów obowiązujących w dacie wykonania prac przygotowawczych, a dotyczących formalnego ewidencjonowania i prowadzenia robót geodezyjnych poprzez powołanie rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które w tamtym czasie nie obowiązywało,

- art. 37 ust. 1 i art. 41 ust. 2 ustawy prawo budowlane w zw. z art. 162 k.p.a. poprzez ich nieprawidłową wykładnię i zastosowanie oraz pominięcie, że istotą powołanych przepisów jest, aby prace przygotowawcze były faktycznie wykonane co może zostać dowiedzione każdym środkiem dowodowym, w tym przez oświadczenie wykonawcy tych prac lub zeznania świadków potwierdzających ich wykonanie.

W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że w czasie gdy podejmowane były prace przygotowawcze wskazane w dzienniku budowy nie obowiązywało rozporządzenie Ministra Rozwoju z 18 sierpnia 2020 r., lecz z 9 listopada 2011 r., które nie nakładało na geodetę obowiązku dokonania wpisu po zakończeniu tyczenia drogi. Geodeta wpisał objęcie swojej funkcji i zakończenie wytyczenia geodezyjnego w terenie. Z pisma MODGiK z 25 maja 2022 r. wynika, że geodeta zgłosił swoje prace geodezyjne i pobrał materiały (przed upływem 3 lat od kiedy decyzja stała się ostateczna). Zdaniem strony praca geodezyjna nie dotyczyła jedynie tyczenia drogi realizowanej na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, ale jej założeniem było wykonanie całości prac geodezyjnych dla tej inwestycji, zakończonych wykonaniem operatu geodezyjnego powykonawczego.

Ponadto skarżąca powołała się na art. 12c ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w brzmieniu obowiązującym jej zdaniem w okresie wykonywania prac geodezyjnych, zgodnie z którym obowiązek dokonania zgłoszenia prac oraz przekazania wyników zgłoszonych prac geodezyjnych do organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie obejmuje prac geodezyjnych dotyczących m.in. tyczenia budynków lub sieci uzbrojenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

W piśmie z dnia 30 sierpnia 2022 r. uczestnik postępowania M. Sp. z o.o. w S. wniosła o oddalenie skargi z całości, podnosząc, że brak szkicu tyczenia jednoznacznie świadczy o niewykonaniu tyczenia punktów w terenie. O tym, że nie wykonano prac geodezyjnych świadczy ponadto informacja o braku wytworzenia jakichkolwiek materiałów na podstawie zgłoszonej w dniu 16 kwietnia 2018 r. pracy geodezyjnej.

Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem skarżącej, że z uwagi na treść art. 12c Prawa geodezyjnego zgłoszenie tyczenia nie musiało być dokonane. Podkreśliła, że wskazywany przepis obejmuje tyczenie budynków lub sieci uzbrojenia terenu – w żadnym wypadku zaś nie dotyczy budowy drogi. Ponadto treść tego przepisu w okresie 14 listopada 2017 r. do 18 kwietnia 2019 r. – nie obowiązywała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Nadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że zasługuje ona na uwzględnienie chociaż nie wszystkie argumenty w niej podnoszone są trafne.

Kontroli Sądu podlega decyzja Wojewody [...] uchylająca decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2021 r., umarzającą postępowanie w sprawie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji z dnia [...] listopada 2016 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę drogi dojazdowej do działki nr [...] obręb [...] przez działkę nr [...] obręb [...] wraz z przebudową zjazdu z drogi publicznej dz. Nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w S., a nadto wygaszająca opisaną wyżej decyzję z dnia [...] listopada 2016 r.

Jak wynika z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia, podstawą wygaszenia ww. decyzji Prezydenta Miasta S. z [...] listopada 2016 r. jest art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym, decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata. Organ przywołał także przepis art. 41 tej ustawy, wskazując, że rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy (art. 41 ust. 1), zaś pracami przygotowawczymi są:

1) wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie;

2) wykonanie niwelacji terenu;

3) zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów;

4) wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy (art. 41 ust. 2).

Analizując powyższe przepisy organ uznał, że chociaż w myśl art. 45 ust. 2 cytowanej ustawy, dziennik budowy stanowi urzędowy dokument robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót, to jednak w niniejszej sprawie wpisy dotyczące prac przygotowawczych nie zostały poparte żadnymi dowodami, jakiego rodzaju były to prace. W tej sytuacji nie można na ich podstawie ustalić, że po dacie, w której decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna, wykonano konkretne roboty budowlane.

Zaznaczenia wymaga przy tym, że decyzja ta wydana została po wcześniejszym uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (wyrokiem z dnia 18 listopada 2021 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 997/21) poprzedniej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2021 r. utrzymującej opisaną wyżej decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2021 r. – w mocy.

We wskazanym wyżej wyroku, Sąd nie zgodził się z poglądem Wojewody, co do tego, że w sprawie zachodzi bezprzedmiotowość bowiem przeprowadzone postępowanie nie potwierdziło istnienia przesłanek z art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Skoro bowiem organ badał w niniejszej sprawie przesłanki stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę, tym samym przystąpił do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i nie może być mowy o bezprzedmiotowości postępowania. Okoliczność, że organ uznał stwierdzenie wygaśnięcia decyzji za bezzasadne nie oznacza, że postępowanie jest bezprzedmiotowe.

Jeżeli, zdaniem organu I instancji, brak jest podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji winien odmówić takiego stwierdzenia nie zaś umarzać postępowanie. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy, o ile podzielał stanowisko organu I instancji co do braku przesłanek z art. 37 ustawy Prawo budowlane winien był decyzję o umorzeniu postępowania uchylić i odmówić stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.

W ocenie tego Sądu, w realiach rozpoznawanej sprawy takie rozstrzygnięcie byłoby jednak przedwczesne. Słusznie bowiem wskazuje strona skarżąca, że organy nie przeprowadziły postępowania dowodowego w sposób wyczerpujący.

Sąd zaznaczył, że wpisy w dzienniku budowy (na które powołał się Wojewoda) są wyjątkowo lakoniczne i nie wynika z nich jakiego rodzaju prace przygotowawcze zostały wykonane w dniach 18 września 2017 r. i 15 czerwca 2020 r. Ponadto, dołączona do akt administracyjnych kopia strony 2 dziennika budowy nr [...] potwierdza dokonanie wytyczenia geodezyjnego obiektu w terenie, jednak bez wskazania daty wykonania prac geodezyjnych (w żadnym razie nie wynika z zawartych na tej karcie zapisów podana przez inwestora w piśmie z dnia 12 kwietnia 2021 r. data - 15 czerwca 2020 r., bowiem jest to jedynie data przejęcia funkcji kierownika budowy przez K. M. oraz rozpoczęcia prac przygotowawczych na placu budowy).

Z uwagi na powyższe Sąd uznał wówczas, że organ drugiej instancji winien uzupełnić postępowanie dowodowe celem ustalenia w pierwszym rzędzie jakiego rodzaju prace przygotowawcze były prowadzone w dniach 18 września 2017 r. i 15 czerwca 2020 r. (np. poprzez uzyskanie stosownych oświadczeń kierowników budowy, ewentualnie wskazanych przez nich dokumentów). Następnie organ winien także ustalić datę dokonania wytyczenia geodezyjnego obiektu w terenie, a w zależności od poczynionych ustaleń ewentualnie także rozważyć dokonanie oględzin miejsca realizacji inwestycji określonej w decyzji o pozwoleniu na budowę, o której wygaśnięcie wnioskuje skarżąca.

Rozpoznając ponownie sprawę Wojewoda zwrócił się o informacje w omawianym zakresie do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. a nadto wystosował do inwestora pismo dotyczące prac przygotowawczych prowadzonych w dniach 18 września 2017 r. i 15 czerwca 2020 r. Po uzyskaniu odpowiedzi od wymienionych podmiotów Wojewoda wydał zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2022 r. Organ odwoławczy uznał, że przedmiotową decyzję należy wygasić wobec braku wykazania konkretnych robót budowlanych od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, tj. 3 stycznia 2017 r., ze względu na upływ 3 lat od tej daty, na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.). W dzienniku budowy, jak również na etapie powtórnie prowadzonego postępowania odwoławczego brak jest skonkretyzowania jakiego rodzaju roboty przygotowawcze w ramach decyzji Prezydenta Miasta S. dokonano. Brak jest ponadto wpisu dotyczącego tyczenia, zaś praca geodezyjna zgłoszona 16 kwietnia 2018 r. została anulowana i nie powstały żadne materiały geodezyjne.

Z przyczyn, o których będzie mowa poniżej, z poglądem tym nie sposób się jednak zgodzić.

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Prezydent Miasta S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił poprzednikowi skarżącej – S. S.A. w S. – pozwolenia na budowę drogi dojazdowej do działki nr [...] obręb [...] przez działkę [...] obręb [...] wraz z przebudową zjazdu z drogi publicznej dz. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w S.. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 3 stycznia 2017 r.

Nie ulega też wątpliwości, że w dzienniku budowy, którego kopię dołączono do akt administracyjnych zawarto zapisy, z których wynika, że po przyjęciu obowiązków kierownika budowy przez M. R. rozpoczęto w dniu 18 września 2017 r. prace przygotowawcze na placu budowy, a następnie po przejęciu funkcji kierownika budowy przez K. M., ponownie "rozpoczęto prace przygotowawcze na placu budowy" – w dniu 15 czerwca 2020 r.

Wbrew twierdzeniom Wojewody, w dzienniku tym znalazł się także zapis potwierdzający, że geodeta Z. C. dokonał wytyczenia geodezyjnego obiektu w terenie, z tym jednak, że zapis ten nie zawiera daty wobec czego nie wiadomo kiedy powyższa praca geodezyjna miałaby zostać wykonana.

Jak już wcześniej zaznaczono, zapisy w dzienniku budowy nie wskazują też na czym polegały "prace przygotowawcze" w dniach 18 września 2017 r. i 15 czerwca 2020 r., wobec czego nie sposób stwierdzić, czy miały one charakter prac o jakich mowa w art. 41 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane.

O ile powyższe okoliczności nie zostały wyjaśnione przez organy w poprzednio prowadzonym postępowaniu, o tyle sytuacja ta uległa zmianie po przeprowadzeniu ponownego postępowania przez Wojewodę.

Do akt sprawy dołączone zostało bowiem pismo z dnia 16 marca 2022 r., w którym geodeta Z. C. oświadczył, że w dniach 20 – 30 kwietnia 2018 r. dokonał wytyczenia osi drogi dojazdowej z ul. [...] do dz. nr [...] z obrębu [...] w S. według załączonego projektu. Robota geodezyjna została zgłoszona w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. pod numerem [...]

Wojewoda w żaden sposób nie odniósł się do tego oświadczenia, koncentrując się na treści pisma z MODGiK z 25 maja 2022 r., w którym podano, że praca geodezyjna o wskazanym wyżej numerze została zgłoszona w dniu 16 kwietnia 2018 r., jednak w dniu 23 września 2021 r. geodeta przekazał oświadczenie, że w wyniku ww. pracy nie powstały żadne materiały i wniósł o jej anulowanie. Powyższe, zdaniem organu odwoławczego dowodzi, że praca nie została wykonana.

Tymczasem z wyjaśnień geodety, które uzyskała skarżąca wynika, że tyczenie drogi zostało wykonane na potrzeby rozpoczęcia inwestycji, jednak nie miał on obowiązku przekazania do Geodezji dokumentacji z tej czynności aż do czasu zakończenia inwestycji i sporządzenia dokumentacji geodezyjnej powykonawczej. Opisaną wyżej informację geodeta przekazał organowi ponieważ nie pracował już przy tej inwestycji i nie miał sporządzać kolejnych prac geodezyjnych. Dodał, że w tamtym czasie w Geodezji porządkowano otwarte zgłoszenia i kontaktowano się z geodetami w celu ustalenia czy będą składać do nich materiały. Tylko z tego powodu zgłoszenie zostało zamknięte, co jednak nie znaczy, że do tyczenia obiektu w terenie nie doszło.

O ile należy zgodzić się z organem, że dokumentacja z tej czynności powinna zostać przekazana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (obecnie - organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej) o tyle nie można zgodzić się z sugestią, że musiało to nastąpić natychmiast po jej wykonaniu. Jak słusznie wskazał geodeta, możliwe było to aż do zakończenia inwestycji (które jednak dotychczas nie nastąpiło). Powyższe wynika chociażby z treści § 71 ust. 1 – obowiązującego wówczas - rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie bowiem z tym przepisem, całość dokumentacji zawierającej rezultaty geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz wyniki opracowania tych pomiarów kompletuje się w postaci operatu technicznego i przekazuje się do PZGiK. Nie ulega wątpliwości, że mowa jest tu nie o jednostkowych rezultatach tych pomiarów lecz o całości dokumentacji zawierającej te rezultaty.

Należy też podkreślić, że w niniejszym postępowaniu nie podlegała ocenie jakość pracy geodezyjnej, w tym ewentualnych niedociągnięć w zakresie dołączenia szkicu tyczenia do dziennika budowy, lecz okoliczność czy praca ta została wykonana. Nie jest przy tym kwestionowana przez strony okoliczność, że do prac przygotowawczych, o jakich mowa w art. 41 ust. 1 ustawy Prawo budowlane należy m.in. wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie.

Jak już wcześniej wspomniano prace te wykonane zostały w okresie od 20 do 30 kwietnia 2018 r., a zatem zanim uczestnik M. Sp. z o.o. stała się ( w 2020 r.) właścicielem (użytkownikiem wieczystym) działki nr [...] (powstałej w wyniku podziału działki nr [...], na której ma powstać droga dojazdowa do działki nr [...] – należącej obecnie do skarżącej Spółki). Twierdzenia o niewykonaniu powyższych prac Spółka M. oparła o treść oświadczeń osób związanych z tą nieruchomością jeszcze przed 2020 r., które wskazały, że w okresie od [...] stycznia 2017 r. do [...] kwietnia 2020 r. P. Sp. z o.o. Spółka komandytowa, jak i jej poprzednik prawny S. Spółka Akcyjna nie podjęła żadnych działań związanych z budową drogi dojazdowej do działki nr [...] obręb [...] przez działkę nr [...] obręb [...] wraz z przebudową zjazdu z drogi publicznej dz. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w S.. Ponadto, na terenie nieruchomości brak jest tablicy budowy, nie zostały również wytyczone geodezyjnie obiekty w terenie przez geodetę.

Jak już wskazano w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecnie z dnia 18 listopada 2018 r., oświadczenia świadków – osób zawodowo związanych z budową prowadzoną na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w S. same w sobie nie przesądzają, że żadne prace budowlane na działce nr [...] obręb [...] nie były prowadzone w okresie od 3 stycznia 2017 r. (kiedy decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna) do dnia 3 stycznia 2020 r. (kiedy upłynął trzyletni okres o jakim mowa w art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane). Oświadczenia te bowiem w istocie mogą stanowić jedynie dowód tego, że osoby te nie dostrzegły żadnych działań związanych z budową drogi dojazdowej do działki nr [...] przez działkę nr [...], nie zaś że takich działań nie podejmowano. Co istotne, niektóre prace ze względu na ich charakter, np. prace geodezyjne – mogły pozostać niezauważone, a przy tym nie zostały także uchwycone na zdjęciach dołączonych przez stronę (zwłaszcza, że część z nich wykonano z dużej odległości, część jest nieodpowiedniej jakości, a na niektórych fragment działki, na którym ma powstać droga zasłaniają drzewa).

W tej sytuacji nie sposób zdaniem Sądu, w oparciu o powyższe oświadczenia – złożone w marcu 2021 r. a zatem blisko 3 lata po wykonaniu pracy geodezyjnej przez geodetę Z. C. – kwestionować skutecznie oświadczenia wspomnianego geodety o wykonaniu tychże prac – polegających na wytyczeniu osi drogi dojazdowej z ul. [...] do dz. nr [...] z obrębu [...] w S. według załączonego projektu.

Podobnie nie ma podstaw do kwestionowania zamieszczonego w dzienniku budowy – przez kierownika budowy K. M. - wpisu dotyczącego rozpoczęcia prac przygotowawczych w dniu [...] czerwca 2020 r.

Potwierdzeniem bowiem tego wpisu są zeznania złożone przez K. M. na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2022 r. w sprawie z powództwa M. Sp. z o.o. przeciwko P. Sp. z o.o. sp. k. we W. przed Sądem Rejonowym S. – P. w S. III Wydział Cywilny (sygn. akt III C [...]).

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych protokołu tej rozprawy (udostępnionego przez uczestnika M. Sp. z o.o.) wynika, że świadek ten przed złożeniem zeznań został pouczony w trybie art. 266 k.p.c. o prawie odmowy zeznań oraz o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań. K. M. w swoich zeznaniach wskazywał na trudności w korzystaniu ze służebności ustanowionej na części działki nr [...] (obecnie nr [...]) jak również wyjaśnił, że rozpoczęcie prac na drodze nastąpiło w połowie lub w końcówce czerwca 2020 r. Natomiast tzw. "wbicie łopaty" miało miejsce na początku czerwca 2020 r. Świadek podał, że w ramach prowadzonych prac na teren budowy wjechał sprzęt, prowadzono przygotowanie terenu a po tygodniu – dwóch – zaczęto wykonanie podbudowy drogi "aby mieć wyjazd".

Powyższe twierdzenia świadka nie pozostają w żadnym razie w sprzeczności z oświadczeniami osób zawodowo związanych z budową prowadzoną na działce nr [...] – o których była mowa wcześniej. Oświadczenia te bowiem obejmują okres jedynie do kwietnia 2020 r.

Jednocześnie zeznania K. M. umożliwiają ustalenie jakiego rodzaju prace przygotowawcze były prowadzone przez skarżącą w czerwcu 2020 r.

Skoro zatem opisane wcześniej prace geodezyjne wykonano w dniach 20 – 30 kwietnia 2018 r. zaś prace przygotowawcze związane z wykonaniem podbudowy drogi wykonano m.in. 15 czerwca 2020 r., zatem nie doszło w tym wypadku do upływu trzyletniego terminu (od dnia 3 stycznia 2017 r. kiedy to decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna) o jakim mowa w art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W tej sytuacji bez znaczenia dla sprawy pozostaje okoliczność, czy prace przygotowawcze na przedmiotowej budowie były prowadzone także w dniu 18 września 2017 r., a co za tym idzie także i to czy strona przedstawiła dowody na potwierdzenie ich wykonania czy też nie.

Należy podkreślić, że wystąpienie przesłanek powodujących wygaśnięcie pozwolenia na budowę musi być niewątpliwe. Nie można ich domniemywać (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2007 r., II OSK 457/06, LEX nr 328185). Instytucja wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę jest instytucją wyjątkową. Ustawa – Prawo budowlane jest tak skonstruowana, że jej uregulowania, co do zasady, nie powinny być tak rozumiane, aby prowadzić do pozbawienia inwestora możliwości korzystania z udzielonego mu pozwolenia na budowę. Sytuacje, w których pozwolenie na budowę jest usuwane z obrotu prawnego, należą do wyjątków, przy czym instytucja określona w art. 37 ust. 1 nie może być nadużywana. Przesłanki do wygaszenia pozwolenia na budowę muszą być traktowane ściśle, w przeciwnym razie zaprzeczałoby to woli ustawodawcy (państwa) w rozwijaniu budownictwa w interesie publicznym (wyrok NSA z dnia 20 października 2011 r., II OSK 1479/10, LEX nr 1162397).

Jak już wcześniej wskazano, a na co zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu cytowanego powyżej wyroku z dnia 18 listopada 2021 r., w niniejszej sprawie z uwagi na lakoniczny charakter zapisów w dzienniku budowy konieczne było wyjaśnienie kwestii dotyczących charakteru prac przygotowawczych oraz daty wykonania pracy geodezyjnej, o których mowa w tymże dzienniku.

Zdaniem Sądu, w wykonaniu zaleceń wynikających z wyroku z dnia 18 listopada 2021 r. zgromadzono materiał dowodowy, który nie daje podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zaszły przesłanki z art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane uzasadniające wygaszenie decyzji z dnia [...] listopada 2016 r.

Pomijając istotne w sprawie dowody, o których była mowa powyżej, Wojewoda dokonał błędnych ustaleń faktycznych, przyjmując, że nie wykazano wykonania prac wymienionych w dzienniku budowy - naruszając tym samym art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.

Odzwierciedlenie działań podejmowanych w trakcie realizacji inwestycji budowlanej następuje poprzez wpisy w dzienniku budowy. Wynika z tego, że w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, istotnym dowodem, po który powinien sięgnąć organ, jest dziennik budowy, który zgodnie z art. 45 ust. 1 tej ustawy stanowi urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót i jest wydawany odpłatnie przez właściwy organ. W orzecznictwie przyjmuje się, że jakkolwiek powołany przepis posługuje się określeniem "urzędowy dokument", to jednak, dziennik budowy nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. (zgodnie z którym dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone). Nie spełnia on bowiem jednego z podstawowych warunków określonych w art. 76 k.p.a. - nie jest sporządzany przez organ państwowy (art. 76 § 1), ani przez jednostkę organizacyjną lub podmiot wskazany w art. 76 § 2 k.p.a. (zob. też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2013 r. sygn. akt II OSK 260/12. Niepublikowany).

Z uwagi na powyższe, wiarygodność dziennika budowy podlega zatem ocenie na podstawie całokształtu materiału dowodowego, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), w oparciu o zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. W niniejszej sprawie możliwe zatem byłoby powołanie takich dowodów, które poddałyby w wątpliwość rzetelność kolejnych zapisów dokonanych w dzienniku budowy. Jednakże analiza zgromadzonych w aktach administracyjnych dokumentów prowadzi do wniosku, że takich dowodów nie przedstawiono.

Z tych względów decyzję Wojewody należało wyeliminować z obrotu prawnego. W oparciu o art. 135 k.p.a. wyeliminowaniu podlega także poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2021 r. o umorzeniu postępowania z wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji z dnia [...] listopada 2016 r.

Jako podstawę prawną tej decyzji wskazano – prawdopodobnie pomyłkowo - art. 105 § 2 k.p.a. umożliwiający umorzenie postępowania na wniosek strony, na której żądanie wszczęto postępowanie – choć w niniejszej sprawie strona z takim wnioskiem nie wystąpiła. Jednakże analizując kwestię możliwości umorzenia postępowania - także w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. należy uznać, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe.

Skoro bowiem organ badał w niniejszej sprawie przesłanki stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę, tym samym przystąpił do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i nie może być mowy o bezprzedmiotowości postępowania. Okoliczność, że organ uznał stwierdzenie wygaśnięcia decyzji za bezzasadne nie oznacza, że postępowanie jest bezprzedmiotowe.

Jak już wcześniej zaznaczono, jeżeli, zdaniem organu I instancji, brak jest podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji winien odmówić takiego stwierdzenia nie zaś umarzać postępowanie.

Odnosząc się do podnoszonego w skardze zarzutu błędnego ustalenia przepisów obowiązujących w dacie wykonania prac przygotowawczych, a dotyczących formalnego ewidencjonowania i prowadzenia robót geodezyjnych poprzez powołanie rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które w tamtym czasie nie obowiązywało, należy przyznać stronie rację, że w tamtym czasie obowiązywało wcześniejsze rozporządzenie - Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 9 listopada 2011 r. Wobec tego, jako wadliwe jawi się przywołanie przez Wojewodę § 21 ust. 3, § 23 ust. 5 i § 22 ust. 1 oraz ust. 4 rozporządzenia z 18 sierpnia 2020 r.

W sprawie niewątpliwie mogły mieć zatem zastosowanie wskazywane przez uczestnika uregulowania zawarte w § 59 ust. 4 i § 71 ust. 1 rozporządzenia z 9 listopada 2011 r., jednak wbrew stanowisku M. Sp. z o.o., z żadnego z tych przepisów nie wynika obowiązek dokonania wpisu do dziennika budowy bezpośrednio po zakończeniu tyczenia drogi. Z pierwszego z wymienionych przepisów wynika bowiem jedynie, że do dziennika budowy powinien zostać dołączony oryginał szkicu tyczenia, zaś jego kopia uwierzytelniona przez kierownika budowy pozostaje w dyspozycji wykonawcy. Z akt sprawy nie wynika co prawda, że taki szkic został dołączony do dziennika budowy, jednakże powyższe nie oznacza, że praca nie została wykonana. Jak wyjaśnił geodeta Z. C. (o czym była już mowa wcześniej) – przestał on pracować przy tej inwestycji, w związku z czym nie miał już więcej wykonywać kolejnych prac geodezyjnych. Z tego też powodu nie zostały skompletowane w postaci operatu technicznego wyniki pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych, o których mowa w drugim z wymienionych wyżej przepisów (§ 71 ust. 1 rozporządzenia). Powyższe wyjaśnia dlaczego praca nie była kontynuowana i kolejne czynności nie mogły być przez tego geodetę wykonane, co jednak nie oznacza, że do tyczenia nie doszło. Z uwagi na przerwę w pracach, uszkodzeniu bądź zniszczeniu mogły też ulec znaki geodezyjne, o których wspomina swoim piśmie z dnia [...] sierpnia 2022 r. uczestnik M. Sp. z o.o. w S..

W tej sytuacji nie może mieć rozstrzygającego znaczenia dla sprawy okoliczność, że w dacie wykonania prac przygotowawczych wskazywanych w dzienniku budowy nie mógł mieć zastosowania art. 12c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r. poz. 1990). Zgodnie z tym przepisem, obowiązek dokonania zgłoszenia prac oraz przekazania wyników zgłoszonych prac geodezyjnych do organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie obejmuje prac geodezyjnych dotyczących:

1) terenów zamkniętych, jeżeli przedmiotem tych prac nie są obiekty objęte ewidencją gruntów i budynków;

2) zobrazowań lotniczych, ortofotomapy lub numerycznego modelu terenu, a także map tematycznych i specjalnych wykonywanych na zamówienie innych podmiotów niż podmioty, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne;

3) tyczenia budynków lub sieci uzbrojenia terenu.

Zdaniem strony w tym wypadku miałby mieć zastosowanie punkt 3 art. 12c tej ustawy. Pomijając jednak okoliczność, że przepis ten nie dotyczy tyczenia drogi, to zaznaczyć należy, że wszedł on w życie 31 lipca 2020 r. podczas gdy prace geodezyjne wykonywane były w kwietniu 2018 r. a zatem przed jego wejściem w życie.

Natomiast za słuszny należy uznać podnoszony przez skarżącą zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie strony możliwości zapoznania się oraz wypowiedzenia o kluczowym dla postępowania dowodzie tj. piśmie MODGiK 25 maja 2022 r. Organ co prawda odpis tego pisma wysłał w dniu 2 czerwca 2022 r. pełnomocnikowi skarżącej, jednakże nie czekając na potwierdzenie odbioru przesyłki – wydał w dniu [...] czerwca 2022 r. decyzję, uniemożliwiając w ten sposób Spółce wypowiedzenie się co do jego treści. Jednocześnie, jak słusznie zauważyła skarżąca, organ w oparciu o treść tego pisma uznał, że praca geodezyjna na którą powołano się w dzienniku budowy nie została wykonana. Strona nie miała przy tym możliwości zdobycia wyjaśnień dotyczących przyczyn niedokończenia wspomnianej pracy geodezyjnej, co – w świetle powyższych rozważań Sądu - miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organy administracji publicznej dokonają oceny stanu faktycznego, według wskazań zawartych w niniejszym wyroku.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu (strona skarżąca wyraziła wolę uczestnictwa w rozprawie prowadzonej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku – w piśmie z dnia 23 sierpnia 2022 r.).