Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 595/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 2 i ust. 3
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: par. 46, par. 45
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant starszy referent Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. sprawy ze skargi R. R. i J. R. na czynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] , działając na podstawie art. 14 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.jedn. Dz.U. z 2008, Nr 193, poz. 1194 ze zm.) w związku z art. 5 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych oraz o zmianie niektórych innych ustawy (Dz.U. Nr 220, poz. 1601 ze zm.), art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 154, poz. 958) stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem [...] r. przez Skarb Państwa własności nieruchomości znajdującej się w liniach rozgraniczających pas drogowy autostrady [...], oznaczonej w projekcie podziału przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ([...]) jako działka nr 1 o powierzchni [...] ha, którą wydzielono z działki nr 2 ujawnionej w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Z..

Zawiadomieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta Z. poinformował o zmianach wprowadzonych w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] w jednostce ewidencyjnej M danych ewidencyjnych: dotyczących podmiotów ewidencyjnych, działek, budynków oraz lokali. Według dołączonych wypisów z rejestru gruntów wynika, że wykreślono z ewidencji dane dotyczące działki nr 2 o oznaczeniu użytków symbolem "[...]" , a dopisano dwie działki o nr 1 i 3 też oznaczone jako użytek "[...]". Z wypisu z rejestru gruntów wynika także, że działka o nr 1 jest własnością Skarbu Państwa, a gospodaruje zasobem Prezydent Miasta Z.. W przypadku działki o nr 3 wpisano własność Gminy Z., a jako wieczystych użytkowników J. i R. R.. Powyższe zawiadomienie skarżący odebrali w dniu [...]r.

Pismem z dnia [...] r. z datą wpływu do Kancelarii Ogólnej Urzędu Miejskiego w Z. w dniu [...] r. (kopii tego pisma brak w aktach wobec przekazania go, według informacji organu, do [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. – pismo z dnia [...] r. – k.50 akt sądowych) R. i J. R. wezwali Prezydenta do usunięcia naruszenia prawa.

Odpowiedzi na powyższe wezwanie Prezydent Miasta Z. udzielił pismem z dnia [...] r., które odebrane zostało przez skarżących w dniu [...]r. (kserokopia potwierdzenia odbioru – k. 39 akt sądowych), a zawiadomienie z dnia [...] r. o wprowadzeniu zmian do ewidencji gruntów i budynków doręczone zostało w dniu [...] r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R. i J. R. wnieśli pismem z dnia 28 kwietnia 2012 r. domagając się: stwierdzenia bezskuteczności czynności wpisu zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie oznaczenia działki nr 1 symbolem użytku gruntowego "[...]" tj. inne tereny zabudowane oraz w zakresie wskazania dla tej działki jako władającego Skarb Państwa – Prezydent Miasta Z.; uznania obowiązku dokonania przez organ ewidencyjny, Prezydenta Miasta Z., zmiany w ewidencji gruntów danych o działce nr 1 w taki sposób aby wpisano jako oznaczenie użytku gruntowego symbolu "[...]" oraz sprawującą zarząd autostradą [...] oraz sprawującą trwały zarząd gruntami w pasie drogowym autostrady [...] – Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad. Wnieśli także o zasądzenie kosztów postępowania i rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym.

Skarżący stwierdzili, iż poprzez przedmiotową czynności organ administracji naruszył przepisy: § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) poprzez dokonanie zmian niezgodnie z ostateczną decyzją deklaratoryjną Wojewody [...] z dnia [...]r.; § 66 ust. 3 pkt 7 lit.a tego rozporządzenia oraz pkt 7 lit.a w części załącznika nr 6 w związku z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz.U. Nr 127, poz. 627 ze zm.), art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. jedn. Zd.\u. z 2007 r. Nr 19, poz. 115) oraz § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 43, poz. 430) poprzez uznanie, iż brak podstawy do zmiany oznaczenia użytku gruntowego symbolem "[...]"; przepis art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez orzeczenie wbrew związaniu prawomocnymi wyrokami sądowymi; a nadto przepis § 11 ust. 1 lit. d oraz § 12 ust. 1 pkt 5 cytowanego rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków w związku z art. 22 ust. , art. 19 ust. 2 pkt 1 i art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy od drogach publicznych poprzez uznanie, że brak jest podstaw do wykazania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad jak zarządcy działki nr 1, bądź jako sprawującej trwały zarząd.

W ocenie skarżących dokonane w ewidencji gruntów budynków zmiany ewidencyjne, o których zostali poinformowani zawiadomieniem z dnia [...] r. dokonane zostały z naruszeniem prawa. Dlatego też wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez wprowadzanie wnioskowanych zmian, tzn. zamiast oznaczenia "[...]" – wprowadzić oznaczenie "[...]" oraz zamiast Prezydenta Miasta Z. – sprawującą trwał zarząd Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad. Wpisy wprowadzone do ewidencji przez organ są niezrozumiałe dla skarżących w zakresie przyjętych oznaczeń. W ich ocenie sama sentencja decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. jest wystarczającą podstawą do dokonania żądanych zmian, gdyż na mocy § 46ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów administracyjnych i ostatecznych decyzji administracyjnych. Z sentencji tej decyzji wynika zaś, działka nr 1 znajduje się w liniach rozgraniczających pas drogowy autostrady. A w myśl załącznika nr 6 do rozporządzenia- część 3 pkt 7 lit.a – "do użytku gruntowego o nazwie drogi – zalicza się grunty w granicach pasów drogowych dróg publicznych (...)". W konsekwencji prawidłowo dokonana zmiana wpisu w ewidencji powinna wskazywać oznaczenie gruntu dla tej działki – "[...]" a nie jak wpisano "[...]". Dodatkowo skarżący podnieśli, że dla takiego zakwalifikowania nie jest niezbędne, aby była na nim fizycznie urządzona autostrada, ważne jest oby obszar znajdował się pomiędzy liniami rozgraniczającymi autostradę, zawartymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady.

Nadto skarżący odwołali się do wyroków m.in. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie rozstrzygnięć dotyczących decyzji wydawanych przez Prezydenta Miasta Z. w zakresie pozwolenia na budowę i projektu budowlanego. Potwierdzają one znaczenie linii rozgraniczających określonych decyzją Wojewody K. z dnia [...] r. w brzmieniu nadanym decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] r. Z kolei zgodnie z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który jej wydał lecz również inne sądy i inne organy państwowe. Zatem konsekwencją stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Z. zatwierdzającej projekt podziału działki nr 2 jako niezgodny z liniami rozgraniczającymi ustalonymi w decyzji o lokalizacji autostrady [...], powinno być ujawnienie ewidencji dla określenia użytku gruntowego działki nr 1 oznaczenia "[...]", gdyż wynika to też z prawomocnych orzeczeń sądowych.

W odniesieniu do drugiego żądania – wpisania w miejsce Prezydenta Miasta Z. – sprawującą trwały zarząd Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad, wyjaśnili, iż w tym zakresie dyspozycję normatywną zawierając przepisy o drogach publicznych, w myśli których (art. 22 ust. 1 oraz art. 19 ust. 2 pkt 1 ) Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest z mocy prawa zarządcą dróg krajowych i sprawuje nieodpłatny trwały zarząd gruntami w pasie drogowym tych dróg (a autostrady, według art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy zalicza się do dróg krajowych). Stanowi to w ocenie skarżących wystarczającą podstawę do dokonania w ewidencji gruntów i budynków wnioskowanego wpisanie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Nie jest w tym zakresie konieczne wydanie odrębnej decyzji.

Na zakończenie skarżący podnieśli, że przedmiot niniejszego postępowania jest różny od tego zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r., utrzymaną w mocy przez organ drugiej instancji, od której skarga została oddalona wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 471/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalającym skargę skarżących. Decyzja ta wydana został w innym stanie faktycznym i prawnym, przed ujawnieniem mapy podziału działki nr 2 i wydaniem decyzji z dnia [...] r. przez Wojewodę [...] ego. Brak zatem podstaw do twierdzenia, że organ przeprowadził już postępowanie administracyjne w zakresie zmiany użytku gruntowego "[...]" na użytek oznaczony "[...]". Wydając poprzednią decyzję organ nie brał pod uwagę mapy z projektem podziału działki nr 2 opracowanej na podstawie załącznika nr 4.3.1. do decyzji o lokalizacji autostrady [...] ([...]).

W piśmie procesowym z dnia 13 czerwca 2012 r. skarżący podtrzymali zgłoszone zarzuty, dodatkowo podnosząc zarzut niewpisania ich jako wieczystych użytkowników działki nr 1, dowodząc, iż brak było podstaw do takiego działania organu. Nie wynika to w ich ocenie z decyzji z Wojewody [...] .

W kolejnym piśmie procesowym z dnia 19 lipca 2012 r. skarżący cofnęli wniosek o rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym a także dołączyli do akt sprawy zaświadczenie Wojewody [...] z dnia [...] r. potwierdzające, iż część budynku położnego w Z. przy ulicy [...], znajdująca się na działce nr 1, objęta jest liniami rozgraniczającymi pas drogowy autostrady [...], zgodnie z decyzją Wojewody K. z dnia [...]r. nr [...] ustaleniu lokalizacji odcinka autostrady płatnej [...]. Dołączyli także na tę okoliczność mapy sytuacyjno- ewidencyjne.

W piśmie procesowym z dnia 24 października 2012 r. skarżący wymieniając wydane w sprawie przedmiotowej działki wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i w Gliwicach wnieśli o uwzględnienie wykładni i ustaleń w nich zawartych, przytaczając konkretne fragmenty wymienionych rozstrzygnięć. Przywołali także szereg rozstrzygnięć organów administracji publicznej, które, w ich ocenie, są istotne dla zrozumienia całokształtu sprawy. Podkreślili, że powstała konieczność zakwestionowania dokonanego wpisu wobec jego dezinformacyjnej roli, gdzie dla użytku gruntowego wydzielonego pod budowę autostrady nadano symbol "[...]" zamiast "[...]".

W odpowiedzi na skargę organ przekazując niezbędne akta sprawy, podniósł, iż dokonał wpisu na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...]r.

Na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. skarżący J. R., w imieniu swoim i jako pełnomocnik żony R. R., podtrzymał skargę i zawarte w niej oraz w dodatkowych pismach argumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012, poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Mając na względzie ugruntowane już stanowisko judykatury, podzielane w pełni przez Sąd, należy przyjąć, iż o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 wymienionej ustawy można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty był w sprawie indywidualnej, został skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu wynikającego z przepisu prawa powszechnie obowiązującego. W myśl natomiast art. 146 § 1 ustawy w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, sąd uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola dotyczyła prawidłowości dokonanej czynności materialno- technicznej w postaci dokonania wpisu do ewidencji gruntów i budynków.

W pierwszej kolejności rozważyć należało dopuszczalność niniejszej skargi. Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 tej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy). Sąd stwierdził, że wskazane powyżej warunki formalne do rozpoznania skargi na czynność Prezydenta Miasta Z. zostały spełnione, gdyż skarga została poprzedzona wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, co miało miejsce poprzez wniesienie pisma z dnia [...]r. Ponadto skarga została wniesiona z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy.

W kontrolowanym postępowaniu strona skarżąca domagała się dokonania zmiany danych ewidencyjnych w operacie ewidencji gruntów i budynków w zakresie wpisu dotyczącego działki nr 1 poprzez wprowadzenie dla tej działki użytku gruntowego "[...]" w miejsce wpisanego użytku "[...]" - inne tereny zabudowane oraz w zakresie wskazania dla tej działki w miejsce jako władającego Skarb Państwa – Prezydent Miasta Z., sprawującej zarząd autostradą [...] oraz sprawującej trwały zarząd gruntami w pasie drogowym autostrady [...] – Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.

W myśl art. 50 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do złożenia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalność, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo wniesienia skargi. W świetle powyższego prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego przysługuje jedynie legitymowanym podmiotom. Z kolei przymiot strony w postępowaniu o wprowadzanie zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków ma podmiot, którego prawa do nieruchomości podlegają ujawnieniu w rejestrze ewidencyjnym (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2010 r., sygn.. akt IV SA/Wa 537/10, lex 675367). W ocenie składu orzekającego skarżący nie wykazali w niniejszej skardze, iż posiadają interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej czynności materialno- technicznej dokonanej przez Prezydenta Miasta Z.. Sąd uwzględnił, iż skarżący domagali się dokonania zmian wprowadzonych w ewidencji gruntów i budynków przez Prezydenta Miasta Z. z urzędu na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem [...] r. przez Skarb Państwa własności nieruchomości znajdującej się w liniach rozgraniczających pas drogowy autostrady [...], oznaczonej w projekcie podziału przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ([...]) jako działka nr 1 o powierzchni [...] ha. Zgodnie z dołączonymi do akt sprawy wypisami z ewidencji gruntów i budynków, działka nr 1, z chwilą dokonania przedmiotowych wpisów stała się własnością Skarbu Państwa – we władaniu Prezydenta Miasta Z.. Z żadnego przestawionego w sprawie wypisu z ewidencji nie wynika do tej działki żaden tytuł prawny skarżących. Zatem nie wykazano w ocenie Sądu, iż skarżący posiadali interes prawny umożliwiający im złożenie przedmiotowej skargi.

Niezależnie od powyższego, w ocenie składu orzekającego, także z innego powodu niniejsza skarga nie jest uzasadniona. Rozpatrując bowiem sprawę merytorycznie i dokonując oceny wprowadzonych do ewidencji gruntów i budynków kwestionowanych zmian, nie ma podstaw do uznania ich za niezgodne z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 197, poz. 1287 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454). Zgodnie z treścią § 46 ust. 1 cytowanego powyżej rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, urzędów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i § 11. W myśl ust. 2 tego przepisu z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych i ostatecznych decyzji administracyjnych. W omawianej sprawie podstawą kwestionowanego wpisu była ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r. Czynnością materialno- techniczną, o której zawiadomiono skarżących pismem z dnia [...]r. Prezydent Miasta Z. wprowadził zmiany w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] w jednostce ewidencyjnej M danych ewidencyjnych. W oparciu o wymienioną powyżej decyzję wykreślono z ewidencji danych działkę 2 o oznaczeniu użytków symbolem "[...]", a w to miejsce dokonano wpisu dwóch nowych działek, tj. działki o nr 1 i nr 3, także oznaczonych jako użytek gruntowy "[...]". W ocenie Sądu zapis ten jest prawidłowy.

Zgodzić przyjdzie się ze stwierdzeniem skarżących, że w myśl powołanej decyzji Wojewody [...]z dnia [...] r., a przede wszystkim na podstawie decyzji Wojewody K. z dnia [...]r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji odcinka autostrady płatnej [...], wydzielona nowa działka o nr 1 mieści się w liniach rozgraniczających tej autostrady. Zgodnie zaś z załącznikiem nr 6 do wymienionego powyżej rozporządzenia wykonawczego nazwanego "Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych" – do użytku gruntowego o nazwie "drogi" zalicza się grunty w granicach pasów drogowych dróg publicznych i dróg wewnętrznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 71, poz. 838 ze zm.). Taka sytuacja wydawałoby się zachodzi w niniejszej sprawie. Nie została jednak uwzględniona kwestia zmian wprowadzonych bezpośrednio przy budowie tego odcinka autostrady, co ostatecznie doprowadziło, iż w rzeczywistości przedmiotowy teren pozostał w dotychczasowym stanie, tj. zabudowany budynkiem biurowo- hotelowym. Potwierdził to geodeta przygotowywujący niezbędny operat KERG. To z kolei musiało być uwzględnione przy określeniu użytku gruntowego wpisanego do ewidencji. W myśl bowiem załącznika nr 4 do rozporządzenia wykonawczego nazwanego: "wymiana i udostępnianie danych bazy ewidencyjnych" w części II – Katalog obiektów bazy danych ewidencyjnych w pkt 21 zdefiniowano "kontur użytku gruntowego" – jako "ciągły obszar gruntu w granicach obrębu, wyodrębniony ze względu na faktyczny sposób zagospodarowania". Mając zatem na uwadze powyższe organ ewidencyjny zobowiązany był uwzględnić rzeczywisty (faktyczny) stan na gruncie i w zależności od poczynionych ustaleń wprowadzić w tym zakresie wymagany wpis. Uwzględniając zatem fakt zabudowania przedmiotowej działki budynkiem – organ prawidłowo określił użytek gruntowy działki nr 1 jako użytek "[...]" - "inne tereny zabudowane".

Mając na uwadze wszystkie poczynione powyżej uwagi i ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) oddalił skargę.