Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2400/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie uznania się za organ niewłaściwy do rozpatrzenia sprawy o umorzenie części podatku od nieruchomości i przekazania sprawy organowi właściwemu postanowił: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 sierpnia 2005 r. M.J. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie uznania się za organ niewłaściwy do rozpatrzenia sprawy o umorzenie części podatku od nieruchomości i przekazania sprawy Prezydentowi m. W. jako organowi właściwemu. W piśmie tym Skarżąca zaskarżyła również decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r.

Przewodniczący Wydziału, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a"), zarządził rozdzielenie tych skarg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; powoływanej dalej "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Przed przystąpieniem do kontroli legalności zaskarżonych decyzji, postanowień względnie innych aktów lub czynności wyżej wskazanych sąd administracyjny ma obowiązek zbadania kwestii dopuszczalności skargi. W tym zakresie – w odniesieniu do przedmiotowej sprawy – miarodajne będzie ustalenie, czy zaskarżone przez Skarżącą postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. można uznać za:

- postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) lub

- postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.).

Zaskarżone postanowienie nie spełnia żadnego z tych wymogów. Wydano je w przedmiocie uznania się za organ niewłaściwy do rozpatrzenia sprawy o umorzenie części podatku od nieruchomości i przekazania sprawy Prezydentowi m. W. jako organowi właściwemu.

Z akt sprawy wynika, że przedmiotowe postanowienie organ odwoławczy wydał po zbadaniu odwołań Skarżącej od decyzji Prezydenta m.. W. z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] oraz z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] ustalających wymiar podatku od nieruchomości za 2004 r. i 2005 r. W odwołaniach tych Skarżąca wnosząc o uchylenie ww. decyzji wymiarowych wnosiła także o udzielenie jej ulgi w zapłacie tego podatku polegającej na umorzeniu jego części.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 171 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; dalej powoływanej jako "ord.pod.") jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ podatkowy, do którego wniesiono podanie, rozpatruje sprawę należącą do jego właściwości. Równocześnie organ podatkowy zawiadamia wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, informując go o treści § 2 tego przepisu.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrywało odwołania od decyzji wymiarowych w podatku od nieruchomości i w każdym z odwołań Skarżąca zawarła żądanie o udzielenie ulgi w tym podatku (umorzenia), to organ odwoławczy zobowiązany był do rozpatrzenia odwołań w części należącej do jego właściwości i równoczesnego zawiadomienia Skarżącej, że w sprawie udzielenia ulgi powinna wnieść odrębne podanie (wniosek) do właściwego organu, w tym przypadku do Prezydenta m. W.. Zawiadomienie to winno nastąpić nie, jak w niniejszej sprawie w formie postanowienia, lecz przyjąć formę czynności faktycznej o charakterze materialno-technicznym (pisma skierowanego do strony). Podkreślenia wymaga, że taka czynność nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Pomimo zatem wadliwej formy prawnej, jaką przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w zakresie trybu załatwienia wniosku Skarżącej w części dotyczącej umorzenia podatku (zamiast powyższego zawiadomienia dokonano przekazania sprawy organowi właściwemu do jej załatwienia), należy stwierdzić, że w świetle art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a., na ww. postanowienie nie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego.

Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.