Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 97/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par.3, art. 246 par.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. P. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2010 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący, wraz ze skargą, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że chociaż wykazywane przez niego dochody są wyższe od comiesięcznych wydatków, to są one tylko średnią dochodu za ostatni rok podatkowy. W ponoszonych kosztach i wykazywanych dochodach nie są uwzględnione okoliczności, iż jako przychód ujęte są też nieściągalne wierzytelności o wartości prawie 200.000 zł.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje z żoną i dwiema córkami (ur. w 1982 r. i w 1984 r.), posiada dom w zabudowie szeregowej (180 m2 – objęte małżeńską wspólnością majątkową) i zakład produkcyjny (1,87 ha). Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Również jego rodzina nie posiada majątku. Dochody w łącznej wysokości 13.400 zł brutto uzyskiwane są z działalności gospodarczej skarżącego, umowy zlecenia jego żony i umowy o pracę młodszej córki. Comiesięczne wydatki na opłaty stałe związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą 2.000 zł, opłaty zmienne (żywnościowe, lekarstwa) – 4.000 zł.

Z dodatkowych dokumentów i oświadczeń przedłożonych w wyniku wezwania skierowanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wynika, że w 2013 r. wnioskodawca zeznał uzyskanie przychodów z działalności gospodarczej wysokości w wysokości 7.285.923,96 zł i dochodów – 383.453,78 zł. Jego żona również uzyskała za ten rok przychody z działalności gospodarczej w kwocie 91.075,31 zł, ponosząc stratę o wartości 40.259,66 zł.

Do końca 2014 r. przychody z działalności gospodarczej skarżącego wyniosły 8.813.019,34 zł i odnotowany został zysk – 571.871,52 zł, za styczeń 2015 r. wartości te wynosiły odpowiednio 206.523,78 zł i 40.335,45 zł. Zgodnie z deklaracjami VAT-7 za listopad i grudzień 2014 r. oraz za styczeń 2015 r. wnioskodawca dokonał sprzedaży towarów i usług o wartości odpowiednio 825.355 zł, 442.588 zł i 241.862 zł i nabył towary i usługi na kwoty 551.589 zł, 507.543 zł i 103.537 zł.

Miesięczne wydatki rodziny wnioskodawcy – zgodnie ze szczegółowym zestawieniem miesięcznych wydatków – wynoszą: opłaty za media 1.000 zł, na wyżywienie3.000 zł i inne wydatki na życie 1.000 zł.

Przedłożono również, zgodnie z treścią wezwania, wydruki historii kart kredytowych. Brak wydruków rachunków bieżących, w tym związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wnioskodawca jest stroną skarżącą w dwudziestu sprawach o sygn. akt I SA/Wr 86-105/15, które toczą się równocześnie, a wpisy od skarg zostały wyznaczone w kwotach po 100 zł – łącznie 2.000 zł.

Powyższe okoliczności nie dają podstaw do uwzględnienia żądania wniosku.

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zaznaczyć trzeba, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej, czyli takich, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są jakichkolwiek środków do życia lub środki te są tak bardzo ograniczone, iż wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanego wniosku w pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że zwykle najwyższym kosztem sądowym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wpis od skargi. Przy czym, mając na względzie fakt, że wnioskodawca zobligowany będzie do opłacania tych kosztów równocześnie w dwudziestu sprawach, należało przyjąć jako punkt odniesienia dla oceny jego możliwości płatniczych pełną kwotę wszystkich wpisów, które zostały w tych sprawach wyznaczone.

W ocenie referendarza sądowego, dane udostępnione przez wnioskodawcę pozwalają przyjąć, iż ma on możliwość opłacenia przedmiotowych kosztów bez konieczności ograniczenia wydatków na podstawowe potrzeby socjalne.

Już wykazany zysk za 2014 r. wskazuje na to, że wnioskodawca ma poczynione oszczędności. Nawet jeśli przyjąć, że kwota ponad 500.000 zł obejmuje także wierzytelności nieściągalne (200.000 zł), to nadal wartość zysku jest znaczna. Średnio miesięcznie sam zysk wnioskodawcy wynosił około 25.000 zł, a miesięczne wydatki rodziny to około 5.000 zł. Dodać trzeba, że zysk za styczeń 2015 r. wyniósł około 40.000 zł. Poza tym zwrócić należy uwagę, że wartości takie jak dochód, strata, koszty uzyskania przychodów są wykazywane na potrzeby rozliczeń w podatku dochodowym i zazwyczaj nie odzwierciedlają rzeczywistej sytuacji finansowej przedsiębiorcy. Większe znaczenie dla oceny tej sytuacji ma pozycja przychodów, które u skarżącego rokrocznie wynoszą kilka milionów złotych.

Wobec tego już powyższe dane wskazują wyraźnie, że wnioskodawca jest i był w stanie poczynić rezerwy na pokrycie kosztów sądowych, których ponoszenia powinien się spodziewać najpóźniej z dniem wniesienia skargi, datowanej na 23 grudnia 2014 r.

Ponadto zauważyć trzeba, że w zestawieniu miesięcznie ponoszonych wydatków wnioskodawca zawarł pozycję innych wydatków na życie w wysokości 1.000 zł. Jakkolwiek nie jest wiadome, jakie to wydatki, to jednak z zestawienia wynika, że nie należą one do kategorii niezbędnych na zaspokojenie potrzeb socjalnych, które są ponoszone co miesiąc w każdym gospodarstwie domowym. Zatem i tutaj jest możliwość poczynienia oszczędności.

W tym stanie rzeczy, zdaniem referendarza, przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec tego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.