Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1588/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6202 Zakłady opieki zdrowotnej
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Inne
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 9 ust. 1,  art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1, 2, 4
journal: Dz.U. 2007 nr 14 poz 89
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 o zakładach opieki zdrowotnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2011 r. sprawy ze skargi [...] Zakładu Opieki Zdrowotnej w S. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Ministra Zdrowia na rzecz [...] Zakładu Opieki Zdrowotnej w S. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 148 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami) w związku z art. 9 ust. 1, art. 12 ust.1, art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 z późniejszymi zmianami), oraz § 10 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 lipca 2004 r. w sprawie rejestru zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 169, poz. 1781) - odmówił wznowienia postępowań administracyjnych zakończonych decyzjami z dnia [...] września 2010 r. oraz z dnia [...] października 2010 r. dotyczących wpisania zmian do rejestru zakładów opieki zdrowotnej w księdze rejestrowej prowadzonej dla [...] Klinik [...] w S., ul. [...].

W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył okoliczności sprawy i wskazał, że [...] grudnia 2010 r. Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej w S., skierował do Wojewody [...] protest związany z postępowaniem konkursowym na świadczenia medyczne w zakresie kardiologii na lata 2011-2013. Zarzucał organowi rejestrowemu, że w dniu wpisywania nowego adresu [...] Klinik [...] tj. ul. [...] w obiekcie tym trwały jeszcze prace budowlane.

W dniu 10 lutego 2011 r. wpłynął do Wojewody [...] wniosek Powiatowego Zakładu Opieki Zdrowotnej o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem decyzji w sprawie zmian lokalizacji [...] Klinik [...]. W dniu 16 lutego 2011 r. wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek o wznowienie.

W ocenie Wojewody [...] należało odmówić wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji w sprawie zmian w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej co do lokalizacji [...] Klinik [...], z powodu złożenia wniosku z przekroczeniem terminu z art. 148 § 2 k.p.a. oraz nie potwierdzenia faktów podnoszonych przez Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej w S. jako podstawy wznowienia.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji i wynosi miesiąc. Wniosek o wznowienie postępowania, Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej w S. złożył w dniu 7 lutego 2011 r. natomiast o wydaniu decyzji był poinformowany nie później niż w dniu 15 grudnia 2010 r.

Nie potwierdził się również w ocenie organu zarzut braku opinii inspekcji sanitarnej co do spełnienia przez część budynku H (piwnice, parter i I piętro) wymagań sanitarnohigienicznych. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. wydał bowiem dla [...] Klinik [...] w S. opinię sanitarną z [...] września 2010 r. Również zarzut o udzielaniu przez [...] Kliniki [...] świadczeń medycznych w budynku przy ul. [...] nie znalazł potwierdzenia.

Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej w S. wniósł odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzjami o wprowadzeniu zmian w księdze rejestrowej nr [...], prowadzonej dla [...] Klinik [...], dokonanymi decyzjami nr [...] z dnia [...] września 2010 r., oraz nr [...] z dnia [...] października 2010 r.

Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie przepisów:

1. art. 10 § 1, art. 73 § 1, art. 145 § 1 pkt 4, 5 i 6 oraz art. 147 i art. 148 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego,

2. art. 9 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. 2007 r. Nr 14 poz. 89 z późn. zm.),

3. § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. 2006 r. Nr 213 poz. 1568 z późn. zm.),

4. § 10 ust. 2 pkt 3 lit. e rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 lipca 2004 r. w sprawie rejestru zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. 2004 r. Nr 169 poz. 1781),

5. art. 55 pkt 3 oraz art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118 z późn. zm.).

Odwołujący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy Wojewodzie [...] do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu odwodnia wskazano, że organ odmówił wznowienia postępowań - powołując się na przekroczenie przez wnioskodawcę terminu do złożenia wniosku oraz niepotwierdzenie zarzutów o braku opinii sanitarnej i udzielaniu świadczeń zdrowotnych w budynku przy ul. [...] (do końca listopada 2010 r.) przez [...] Kliniki [...] w S.

W odwołaniu podniesiono, że podstawą do wznowienia postępowania z wniosku Powiatowego Zakładu Opieki Zdrowotnej w S. były przepisy art. 145 § 1 pkt 5 i pkt 6 k.p.a. , a nie powołany przez Wojewodę przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

W związku z powyższym nie miał w sprawie zastosowania powołany przez Wojewodę termin miesiąca liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Zdaniem odwołującego się, to nie przepis art. 148 § 2 k.p.a. powinien stanowić podstawę do oceny zachowania terminu na złożenie wniosku, ale przepis art. 148 § 1 k.p.a. Ten zaś wskazuje, że termin 1 miesiąca biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej w S. o nowych okolicznościach faktycznych, to jest o braku wymaganego prawem odbioru sanitarnego pomieszczeń szpitala do rozpoczęcia działalności z dniem 1 października 2010 r., (a zarazem o braku wymaganego prawem stanowiska innego organu), dowiedział się dopiero w dniu 14 stycznia 2011 r.

W tym dniu wnioskodawca otrzymał pismo Dyrektora Wydziału Zdrowia Publicznego Urzędu Wojewódzkiego w K., że "Wydział jest w posiadaniu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. potwierdzającej spełnienie warunków sanitarnohigienicznych przez część budynku przy ul. [...], tj. piwnica, parter i I piętro".

Wówczas PZOZ dowiedział się, że rejestracja zmian w księdze rejestrowej prowadzonej dla Klinik, dokonana kwestionowanymi decyzjami, nastąpiła nie na podstawie postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., ale na podstawie opinii sanitarnej, wydanej wyłącznie w wykonaniu przepisu art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

Do tego momentu PZOZ był przekonany, że podstawą wpisu zmian do księgi rejestrowej Klinik, było postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., wydane na podstawie § 10 ust. 2 pkt 3 lit. e rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 lipca 2004 r. w sprawie rejestru zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. 2004 r. Nr 169 poz. 1781) oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. 2006 r. Nr 213 poz. 1568 z późn. zm.).

Dlatego twierdzenie Wojewody [...] o przekroczeniu terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, było całkowicie chybione.

Minister Zdrowia decyzją z dnia [...] maja 2011 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania Powiatowego Zakładu Opieki Zdrowotnej w S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. w sprawie wpisu zmian w księdze rejestrowej prowadzonej dla [...] Klinik [...] - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, w brzmieniu obowiązującym do 11 kwietnia 2011 r., odmowa wznowienia postępowania następowała w drodze decyzji. Obecnie przepis ten stanowi, że odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Zgodnie jednak z art. 3 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), w sprawach, w których do dnia wejścia wżycie ww. ustawy została wydana decyzja, a zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego w brzmieniu nadanym przedmiotową ustawą, powinno być wydane postanowienie, właściwą formą załatwienia sprawy jest decyzja. Z tego względu organ odwoławczy rozstrzygnął sprawę decyzją.

Zdaniem organu II instancji podstawą uzasadniającą odmowę wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nie jest ( jak uznał Wojewoda) przekroczenie terminu do wniesienia wniosku. Z treści art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wynika bowiem, że dotyczy on wyłącznie strony zakończonego postępowania.

Natomiast wniosek w tej sprawie został złożony przez podmiot nie posiadający przymiotu strony. Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej w S. nie posiada interesu prawnego. Organ odwoławczy dopatrzył się jedynie interesu faktycznego w żądaniu wznowienia przedmiotowego postępowania. Powszechnie obowiązujące przepisy prawa nie stanowią, że prowadzenie postępowania przed innym organem administracji publicznej lub sądem uprawnia do żądania wznowienia postępowania dotyczącego innego podmiotu.

Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej w S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2011 r.

Skarżący domagał się uchylenia decyzji Ministra Zdrowia oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Decyzjom zarzucił naruszenie następujących przepisów:

a) prawa procesowego, tj.: art. 145 § 1 pkt 4, 5 i 6 oraz art. 147 i art. 148 § 1 i 2, art. 149 § 1 i § 2 oraz art. 28 i art. 29 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez odmowę wszczęcia postępowania, niezbadanie istnienia interesu prawnego skarżącego, jak również bezpodstawne przyjęcie, że nie ma on interesu prawnego w żądaniu wznowienia postępowania,

b) naruszeniem art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego, brak odniesienia się do zarzutów skarżącego oraz podstaw prawnych sformułowanych dla wykazania istnienia interesu prawnego,

c) naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a. w związku z: art. 9 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej oraz § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej, § 10 ust. 2 pkt 3 lit. e rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 lipca 2004 r. w sprawie rejestru zakładów opieki zdrowotnej, art. 55 pkt 3 oraz art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Minister Zdrowia nie badał żadnych zarzutów, twierdzeń i dowodów przedstawionych przez skarżącego w jego odwołaniu oraz wniosku o wznowienie postępowania, przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia wyłącznie brak przymiotu strony.

Organ odwoławczy ani nie rozważył kwestii tego interesu, ani nie udowodnił, że nie ma posiada go skarżący. Decyzja zawiera bowiem jedynie krótkie przytoczenie podstaw prawnych, bez jakiegokolwiek odniesienia się do okoliczności wskazujących na to, że taki interes nie występuje.

Poza tym wskazano w skardze, że odmowa wznowienia postępowania może mieć miejsce wyłącznie z uwagi na naruszenie przepisów formalnych a nie materialnoprawnych. Wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania z uwagi na to, że wnioskodawca nie posiada przymiotu strony jest możliwe wyjątkowo i to wyłącznie w przypadku oczywistego braku legitymacji procesowej.

W pozostałych przypadkach, gdy istnieje możliwość albo prawdopodobieństwo, że wnioskodawca może mieć przymiot strony, niezbędne jest wznowienie postępowania i przeprowadzenie postępowania na tę okoliczność, ponieważ organ nie ma prawa przeprowadzać żadnych dowodów bez formalnego wszczęcia postępowania. Na mocy przepisu art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. gdy organ stwierdzi brak przymiotu strony to odmawia uchylenia decyzji.

Dlatego Wojewoda [...] zobowiązany był wznowić postępowanie i dopiero w toku tego postępowania zbadać (dać stronie możliwość wykazania) istnienie interesu prawnego. Organy w ogóle nie przeprowadziły analizy stanu faktycznego i prawnego.

Minister Zdrowia stanął na stanowisku, że skarżący posiada wyłącznie interes faktyczny w żądaniu wznowienia postępowania.

Kwestionowane decyzje dotyczą odpowiednich wpisów, dokonanych w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej, w księdze rejestrowej prowadzonej dla [...] Klinik [...] w S.

Dalej w skardze wywodzono, że [...] Kliniki [...] oraz skarżący - Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej w S., byli jedynymi uczestnikami (oferentami) w konkursie ofert ogłoszonym i przeprowadzonym przez [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w [...].

W wyniku tego konkursu [...] Kliniki [...] w S. zostały wybrane do zawarcia umowy i realizacji przeważającej wartości zamówienia.

Dlatego przy ustalaniu interesu prawnego skarżącego podstawowe znaczenie miały skutki kwestionowanych decyzji na prawa i interesy skarżącego, określone w przepisach prawa materialnego.

Skarżący wywodził, że jego interes znajduje oparcie w przepisach prawa i jest interesem prawnym, a nie tylko faktycznym. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. oraz z dnia [...] października 2010 r., rzutuje wprost na rozstrzygnięcie postępowania, jakie obecnie troczy się przed Prezesem Narodowego Funduszu Zdrowia na skutek odwołania od decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K., wniesionego przez skarżącego.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie wznowienia postępowania wywiera bezpośredni wpływ na prawa skarżącego w zakresie ubiegania się o zawarcie umowy w trybie postępowania uregulowanego przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Zgodnie z przepisami art. 132 ust. 1 i 2 oraz art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2008 r. Nr 164 poz. 1027 z późn. zm.) "podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa ta może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 1 oraz art. 14 ust. 2 i 4 tej ustawy świadczenia zdrowotne mogą być wykonywane przez zakład opieki zdrowotnej dopiero po zarejestrowaniu stosownej zmiany w rejestrze wojewody.

Zakład nie wykonujący określonych świadczeń zdrowotnych nie posiada statusu świadczeniodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2004 r. Nr 210 poz. 2135 z późn. zm.) oraz zarządzeń Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

W datach zarejestrowania zmian w rejestrze, [...] Kliniki [...] w S., nie udzielały świadczeń w nowej lokalizacji przy ul. [...], nie było podstaw do rejestracji komórek organizacyjnych w tej lokalizacji i zakład ten nie posiadał statusu świadczeniodawcy w konkursie ofert.

Ustalenie prawidłowości zarejestrowania zmian w rejestrze ma zatem kluczowe znaczenie dla stwierdzenia posiadania przez [...] Kliniki [...] w S. statusu świadczeniodawcy w dniu złożenia oferty.

Zdaniem skarżącego, w okolicznościach sprawy, oferta [...] Klinik [...] podlegała odrzuceniu, jako że zawierała nieprawdziwe informacje, albo powinna otrzymać niższą liczbę punktów, niż w rzeczywistości otrzymała.

W świetle powyższego, prawa (interesy) skarżącego związane ze skutkami wynikającymi z kwestionowanych decyzji Wojewody [...], mają oparcie w przepisach prawa, a w szczególności w art. 132 ust. 1 i 2, art. 134 ust. 1, art. 142 ust. 5 pkt 1 w związku z art. 149 ust. 1 pkt 2 i 7 oraz art. 155 ust. 2, a także art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2004 r. Nr 210 poz. 2135 z późn. zm.).

Jednak przy badaniu interesu prawnego skarżącego Minister Zdrowia nie rozważył żadnej z tych okoliczności.

Minister Zdrowia w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).

Skarga jest zasadna.

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym została ona wydana, dotknięte było przynajmniej jedną z wad wymienionych w art. 145 § 1 lub art. 145a k.p.a.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że przed wydaniem postanowienia, a po złożeniu podania o wznowienie postępowania, organ podejmuje określone czynności proceduralne mające na celu rozpoznanie złożonego wniosku, niemniej jednak nie są one podejmowane w ramach postępowania administracyjnego (wyrok NSA z dnia 19 maja 2010 r., II OSK 893/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych i powołane tam orzecznictwo).

Również w doktrynie przyjmuje się, że czynności podjęte przez organ przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania nie są czynnościami procesowymi, lecz mają charakter wewnętrzny ( B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 673; M. Jaśkowska (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 881; C. Martysz (w:) G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, t. 2, Warszawa 2005, s. 331).

W trakcie tych czynności wstępnych organ powinien zbadać czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone z zachowaniem ustawowego terminu, czy osoba wnosząca podanie posiada zdolność procesową oraz czy w podaniu została wskazana ustawowa przyczyna wznowienia postępowania.

Jeżeli istnieją wątpliwości co do tego czy wnioskodawca ma przymiot strony danego postępowania, organ powinien rozstrzygać je we wznowionym postępowaniu, po jego formalnym wszczęciu postanowieniem, o którym mowa w art. 149 § 1 k.p.a.

Zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Orzekanie o interesie prawnym wnioskodawcy ma w tym wypadku charakter merytoryczny i powinno następować w "postępowaniu co do przyczyn wznowienia". W związku z tym, że przed formalnym wszczęciem postępowania wznowieniowego nie obowiązują reguły procesowe ustanowione przepisami kodeksu postępowania administracyjnego w celu ochrony praw jednostki, organ nie ma prawnych możliwości przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego kwestię posiadania przez wnioskodawcę przymiotu strony postępowania, ani zapewnienia mu w tym postępowaniu czynnego udziału.

W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji w żaden sposób nie uzasadniły swojego rozstrzygnięcia, które mogło być wydane tyko przy braku jakichkolwiek wątpliwości co do tego, że Powiatowy Zakład Opieki Zdrowotnej w S., domagając się wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] września 2010 r. oraz z dnia [...] października 2010 r. dotyczących wpisania zmian do rejestru zakładów opieki zdrowotnej w księdze rejestrowej prowadzonej dla [...] Klinik [...] w S., nie posiada przymiotu strony postępowania.

Jednakże braku interesu prawnego w niniejszej sprawie nie dało się wywieźć bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.

Nie da się bowiem ustalić bez przeprowadzenia szczegółowej analizy czy rozstrzygnięcie w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. oraz z dnia [...] października 2010 r., rzutuje na prawa skarżącego ubiegającego się o zawarcie umowy w trybie postępowania uregulowanego przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz na rozstrzygnięcie postępowania, jakie troczy się przed Prezesem Narodowego Funduszu Zdrowia na skutek odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w [...] z dnia [...] lutego 2011 roku, wniesionego przez skarżącego.

Skarżący wywodził bowiem, że w datach zarejestrowania zmian w rejestrze, [...] Kliniki [...] w S., nie udzielały świadczeń przy ul. [...]. Organ rejestracyjny nie miał podstaw do rejestracji komórek organizacyjnych w tej nowej lokalizacji. Tym samym [...] Kliniki [...] nie posiadały statusu świadczeniodawcy w konkursie ofert. Zakład nie wykonujący określonych świadczeń zdrowotnych nie posiada bowiem statusu świadczeniodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2004 r. Nr 210 poz. 2135 z późn. zm.) oraz zarządzeń Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Skarżący twierdził, że kwestionowane decyzje naruszają jego interes prawny i wywodził ten interes, powołując szereg okoliczności faktycznych oraz przytaczając szereg przepisów prawa, w szczególności ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2004 r. Nr 210 poz. 2135 z późn. zm.).

Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie uznał, iż nie został przekroczony termin do wniesienia o wznowienie, określony w przepisie art. 148 § 2 k.p.a. ale jednocześnie brak przymiotu strony uzasadnił jednym zdaniem, naruszając w ten sposób przepis art. 149 § 3 k.p.a. w zw. z art. 7 i 77 k.p.a.

Wskazał jedynie, że powszechnie obowiązujące przepisy prawa nie stanowią, że prowadzenie postępowania przed innym organem administracji publicznej lub sądem uprawnia do żądania wznowienia postępowania dotyczącego innego podmiotu.

Nie przesądzając o istnieniu interesu prawnego Powiatowego Zakładu Opieki Zdrowotnej w S., w żądaniu wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] września 2010 r. oraz z dnia [...] października 2010 r. dotyczących wpisania zmian do rejestru zakładów opieki zdrowotnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za konieczne uchylenie rozstrzygnięć wydanych w sprawie i nakazanie oceny interesu prawnego skarżącego z odniesieniem się do wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych podnoszonych przez skarżącego na uzasadnienie jego istnienia. Istotna będzie przede wszystkim ocena czy rozstrzygnięcie w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzjami Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. oraz z dnia [...] października 2010 r., rzutuje na prawa skarżącego w kontekście wskazanego wyżej postępowania konkursowego prowadzanego w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję.

Zgodnie z art. 152 ww. ustawy, zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.