Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2025/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del.NSA Sylwester Marciniak (spr) Sędziowie WSA Barbara Koś as.sąd.WSA Karol Pawlicki Protokolant staż. Inga Skweirzyńska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004r. sprawy z wniosku A. N. - P. i K. P. o wydanie przez Sąd orzeczenia co do uprawnienia lub obowiązku Izby Skarbowej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1995 umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny m /-/K.Pawlicki /-/S.Marciniak /-/B.Koś


UZASADNIENIE

A. N. - P. i K. P. powołując się na wyroki wydane w sprawach o sygn.akt I SA/Po 3279/00 i 3278/00 w piśmie z dnia [...] sierpnia 2002r. złożyli wniosek o spowodowanie zastosowania się Izby Skarbowej do wyroków Sądu z dnia 20 marca 2002r. nakazujących jej uchylić zaskarżoną decyzję. Powoływali się przy tym na art.56 ust.l ustawy o NSA i domagali się nakazania wydania Izbie postanowienia o wydaniu przez organ I instancji decyzji z rażącym naruszeniem prawa (k.3).

Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu stwierdziła, iż uchylenie przez Sąd decyzji organu II instancji skutkuje jedynie obowiązkiem ponownego rozpatrzenia odwołań wniesionych od decyzji organu I instancji. Dlatego też brak warunków do zwrotu uiszczonej zaległości podatkowej (k.l 1 - 15).

Na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2002r. Sąd zajmując się kwestią dopuszczalności skargi podjął decyzję o skierowaniu sprawy na rozprawę (k. 18 i 19).

Na rozprawie pełnomocnik organu odwoławczego stwierdził, iż w niniejszej sprawie po wydaniu wyroku Sądu, ponowna decyzja Izby Skarbowej została wydana [...] Nr [...] i nie została zaskarżona przez skarżących do Sądu (k.25).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przepis art.56 ust.l ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74 poz.368 ze zm.) na który powoływali się skarżący stanowił, iż w razie uchylania się organu od zastosowania się do orzeczenia, Sąd na wniosek uczestnika postępowania podejmie, w zależności od charakteru sprawy i uchybienia organu, środki przewidziane w art.31. Przy czym w myśl ust.2 tegoż artykułu środek ten, Sąd podejmie na posiedzeniu niejawnym w formie postanowienia.

Nie ulega wątpliwości, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 20 marca 2002r. sygn.akt I SA/Po 3278/00 i 3279/00 rozpatrując skargi A. N. - P. i K. P. uchylił jedynie decyzję organu odwoławczego. Tym samym decyzja organu podatkowego I instancji pozostała w obrocie prawnym i brak było podstaw prawnych do zwrotu kwot pobranych zaległości podatkowych. W takim razie nie można uznać, aby organ odwoławczy uchylał się od zastosowania powyższych wyroków.

Co więcej sytuacja w niniejszej sprawie stała się w 2002r. jeszcze bardziej jednoznaczna, albowiem Izba Skarbowa dnia [...] wydała decyzję utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy. Zatem ponowne wydanie decyzji przez organ odwoławczy stanowiło wykonanie orzeczenia Sądu.

Tym samym postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i dlatego też Sąd na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz,1271) w zw. z art.161 § 1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270) orzekł jak w sentencji.

/-/K.Pawlicki

/-/S.Marciniak

/-/B.Koś

2