Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 261/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 1 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T. na tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 1998 r. nr [...] w przedmiocie należności pieniężnych wynikających z decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] marca 1993 r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2005 r. M.T. reprezentowany przez O.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o "pozbawienie tytułu wykonawczego Urzędu Celnego" nr [...] z dnia [...] listopada 1998 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Sądu skarga jako wniesiona w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu.

M.T. wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 1998 r. nr [...] powołał jako podstawę art. 50 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 840 § 1 pkt 2 i § 2 Kodeksu postępowania cywilnego.

Zgodnie z art. 840 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie.

Według art. 843 § 1 w związku z art. 758 k.p.c. powództwo przeciwegzekucyjne, o którym mowa powyżej, wytacza się przed sąd rejonowy rzeczowo właściwy, w którego okręgu prowadzi się egzekucję.

Z powyższego wynika, że sądem właściwym w sprawach powództw przeciegzekucyjnych jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Skarga w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu, co oznacza, że nie zostanie ona merytorycznie rozpoznana i sprawie tej nie zostanie nadany dalszy bieg. Konsekwencją powyższego jest ponadto brak właściwości sądu administracyjnego w sprawie rozpoznania zawartego w skardze M.T. wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.

Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.