Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 30/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne w ramach prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 205 § 2 i art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) i pkt 2 lit. b) oraz § 4 ust. 1 i ust. 2 oraz ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. L. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich na 2015 rok postanawia przyznać adwokatowi T. M. S., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką z siedzibą w Ł. przy ul. A., kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu A. L. i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi T. M. S. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R.A.


UZASADNIENIE

III SAB/Łd 30/16

Uzasadnienie

Postanowieniem z 30 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. L. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich na 2015 rok.

Uprzednio strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 13 października 2016 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, że ustanowiła pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie adwokata J. K. Następnie, już po wydaniu postanowienia w sprawie przez WSA w Łodzi, Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o zmianie pełnomocnika z urzędu w związku z likwidacją kancelarii adwokata J. K. Nowym pełnomocnikiem skarżącego został adwokat T. M. S.

W dniu 20 lutego 2017 r. adwokat T. M. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W piśmie tym pełnomocnik wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714).

W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powoływanego rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie niż wymienione w lit. a i b wynosi 240 zł. Ustęp 1 pkt 2 lit b stanowi natomiast, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 %, nie mniej jednak niż 120 zł.

W myśl natomiast § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2 - 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do dyspozycji § 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4 rozporządzenia następuje z uwzględnieniem nakładu pracy adwokata, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie oraz stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

W niniejszej sprawie, w dniu 20 lutego 2017 r. adwokat T. M. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zawierające opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 30 grudnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Łd 30/16 odrzucającego skargę A. L. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich na 2015 rok. Wyżej wymienione pismo zawierało wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone przez mocodawcę.

Z tych też względów, w rozpoznawanej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i ust. 2 powoływanego rozporządzenia, mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika (przygotowanie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej po wydaniu postanowienia przez Sąd I instancji), a także charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości) należało ustalić opłatę w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, czyli 75% kwoty 240 zł. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji daje kwotę 221,40 zł.

Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego, stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) i pkt 2 lit. b) oraz § 4 ust. 1 i ust. 2 oraz ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.