Wyrok NSA oz. w Łodzi, sygn. akt I SAB/Łd 13/98
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 1999-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Powołane przepisy: article: art. 31 ust. 1, art. 59
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
article: art. 355 par. 1
journal: Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu 8 stycznia 1999 r. sprawy ze skargi Tadeusza D. na bezczynność Prezesa Głównego Urzędu Ceł dotyczącą niewydania decyzji w sprawie wymiaru cła oraz żądanie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie I SA/Łd 171/96:

1. umorzył postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w zakresie skargi na bezczynność Prezesa Głównego Urzędu Ceł,

2. oddalił skargę w pozostałej części.


UZASADNIENIE

9 kwietnia 1996 r. Dyrektor Urzędu Celnego w Ł. dokonał odprawy celnej samochodu osobowego marki Opel Astra należącego do skarżącego. Organ celny zakwestionował wartość celną pojazdu i podwyższył ją do kwoty 11 000 DEM, podczas gdy skarżący deklarował ją w kwocie 8.500 DEM. Prezes Głównego Urzędu Ceł, po rozpatrzeniu odwołania strony, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W wyniku skargi uprawnionego Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi wyrokiem 16 grudnia 1997 r. SA/Łd 1171/96 uchylił decyzję Prezesa GUC z 8 lipca 1996 r.

31 sierpnia 1998 r. Tadeusz D. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Głównego Urzędu Ceł w związku z niewydaniem przez niego decyzji w zakresie wymiaru cła, po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wcześniejszej decyzji Prezesa GUC ww. wyrokiem.

Ponadto skarżący wniósł o wymierzenie Prezesowi Głównego Urzędu Ceł grzywny w trybie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, iż 30 października 1998 r. wydał decyzję, w której utrzymał w mocy decyzję organu instancji, w związku z czym skarga na bezczynność organu stała się bezprzedmiotowa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W zakresie pierwszego żądania; dotyczącego bezczynności Prezesa Głównego Urzędu Ceł, Sąd uznał, że wobec podjęcia przez organ celny żądanej przez skarżącego decyzji, skarga stała się bezprzedmiotowa. Zainteresowany uzyskał bowiem możliwość dochodzenia swych żądań w drodze kwestionowania decyzji o wymiarze cła, a organ administracyjny zwolnił się od zarzutu bezczynności. Z tego względu, na podstawie art. 355 par. 1 Kpc w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Sąd umorzył postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Jednocześnie jednak Sąd nie znalazł podstaw do orzeczenia o wymierzeniu organowi celnemu grzywny w związku z niewykonaniem w całości lub w części wyroku Sądu. W orzeczeniu z dnia 16 grudnia 1997 r. I SA/Łd 1171/96 Sąd zalecił, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy celne wskazały przyczyny zakwestionowania podanej przez skarżącego wartości celnej pojazdu i odniosły tę wielkość do wartości innych samochodów tego typu wprowadzonych w tym czasie na polski obszar celny.

Prowadzone przez kilka miesięcy postępowanie wyjaśniające miało na celu m.in. uzyskanie tych danych. Tok rozumowania i ostateczne stanowisko organów celnych w tym zakresie zostały wyrażone w decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z 30 października 1998 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia przedstawiono zarówno stan faktyczny, będący podstawą ustaleń, jak i wywody prawne. Nawet jeżeli strona uważa je za niekorzystne dla siebie, nie oznacza to, że zalecenia Sądu nie zostały wykonane. Sąd bowiem nie zawarł żadnego wiążącego stanowiska prawnego, a jedynie zobowiązał organy administracji celnej do uzupełnienia dowodów i głębszej ich analizy. Te elementy znajdują się w uzasadnieniu ostatecznej decyzji Prezesa GUC i dlatego żądanie ukarania tego organu grzywną za niewykonanie orzeczenia Sądu było bezpodstawne: W tym zatem zakresie, na podstawie art. 27 ust. l ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, skarga została oddalona.