Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 438/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [..] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [..], nr [..] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - w zakresie wniosku [..] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

[..] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego w Z. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

Postanowieniem z dnia 18 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. odrzucił skargę skarżącej z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi.

W dniu 27 października 2017 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca wyjaśniła, że zaskarżone postanowienie było dwukrotnie awizowane i następnie zostało osobiście odebrane przez reprezentanta skarżącej w siedzibie organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04).

Wskazywaną przez skarżącą w uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu przeszkodą w zachowaniu terminu do złożenia skargi było doręczenie zaskarżonej decyzji w trybie doręczenia zastępczego. Skarżąca wyjaśniła, że w konsekwencji niedoręczenia postanowienia za pośrednictwem poczty, postanowienie odebrał osobiście reprezentant skarżącej w siedzibie organu.

Skarżąca nie uprawdopodobniła, że dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich interesów i tak zorganizowała pracę swojego przedsiębiorstwa, aby umożliwić odbiór korespondencji od organu.

W aktach administracyjnych sprawy znajduje się skierowana do skarżącej przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie, dwukrotnie awizowana: w dniu 7 lipca 2017 r. i w dniu 17 lipca 2017 r.

Nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy okoliczność odebrania zaskarżonego postanowienia przez reprezentanta skarżącej osobiście w siedzibie organu.

W ocenie sądu, skarżąca nie przedstawiła żadnych obiektywnych okoliczności, które wystąpiłyby w okresie biegu terminu do wniesienia skargi i które sąd mógłby rozważyć oraz ewentualnie potraktować jako przeszkody uniemożliwiające skarżącej zachowanie terminu do złożenia skargi. Nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.