Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 308/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 3, art. 106 ust. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
journal: Dz.U. 1998 nr 64 poz 414
law: Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak,, Asesor WSA Jerzy Drwal (spr.), Protokolant Asystent sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2006 r. sprawy ze skargi R.. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego I. oddala skargę; II. przyznaje [...] W. P. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, która to kwota obejmuje również należny podatek od towarów i usług – płatną z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. (Nr SKO.[...]) utrzymało w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] pażdziernika2005 r. (Nr MOPR.F-3[...]) w przedmiocie uchylenia w całości z dniem [...] października 2005 r. decyzji z dnia [...] października 2004 r. (Nr MOPR.F-[...]) z późniejszymi zmianami, przyznającej R. C. zasiłek stały w wysokości 179,71 zł w okresie od dnia 1 listopada 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2006 r.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że jedną z przesłanek do przyznania zasiłku stałego jest spełnienie przez stronę kryterium dochodowego, które dla osoby samotnie gospodarującej wynosi – w myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej – 461 zł.

We wrześniu 2005 r. R.C. uzyskał dochód w kwocie 512,57 zł. Na dochód ten – według prawidłowych ustaleń organu I instancji składa się renta z ZUS w wysokości 281,29 zł (po potrąceniu alimentów) oraz kwota 231,28 zł stanowiąca 1/17 wyrównania zasiłku stałego wyrównawczego w wysokości 3.931,86 zł – wypłaconego w dniu 26 września 2005 r. - należnego za okres 17 miesięcy (liczonych od dnia 1 listopada 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz od 1 lutego 2003 r. do dnia 30 kwietnia 2004 r.). Skoro dochód strony przekroczył kryterium dochodowe, to stronie nie przysługuje zasiłek stały. Stąd zasadnie z dniem 1 października 2005 r. uchylono decyzję przyznającą zasiłek. W myśl art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie R. C. podnosi, że decyzja ta jest krzywdząca i nie uwzględnia faktu, że sprawa zaistniała w czasie obowiązywania poprzedniej i korzystniejszej dla niego ustawy. Zarzuca, że opieszałość ZUS z doręczeniem mu decyzji z dnia 4 marca 2004 r. i MOPR z wypłaceniem zasiłku stałego doprowadziła do tego, iż zastosowano nową ustawą.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Bezspornym jest w sprawie, że w dniu 26 września 2005 r. wypłacono skarżącemu kwotę 3.931,86 zł tytułem należnego mu wyrównania zasiłku za okres od dnia 1 listopada 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz za okres od dnia 1 lutego 2003 r. do dnia 30 kwietnia 2004r.

Uzyskane świadczenie zmieniło sytuację dochodową skarżącego co obligowało organ I instancji – w świetle przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm.) , do uchylenia własnej decyzji przyznającej mu zasiłek stały. Zasiłek ten przyznano skarżącemu decyzją z dnia [...] października 2004 r. (Nr MOPR F-[...]). Stosownie do art. 37 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego.

Dla osoby samotnie gospodarującej kryterium to wynosi 461 zł (art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy).

W świetle powołanych przepisów, zasiłek stały nie przysługuje osobie, której dochód przekracza kwotę 461 zł. W myśl art. 8 ust. 3 ustawy za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dochód pomniejsza się m.in. o kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Według poczynionych przez orzekające organy wyliczeń, we wrześniu 2005 r. skarżący uzyskał dochód w kwocie 512,57 zł, składający się z renty z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 281,29 zł (po potrąceniu alimentów) oraz kwoty 231,28 zł , stanowiącej jedną siedemnastą kwoty wyrównania 3.931,86 zł wypłaconego w dniu 26 września 2005 r. Zgodzić się należy z argumentacją Kolegium, że istotna zmiana sytuacji dochodowej skarżącego mająca miejsce we wrześniu 2005 r. obligowała organ – stosownie do art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej – do uchylenia z dniem [...] października 2005 r. decyzji z dnia [...] października 2004 r. przyznającej R. C. zasiłek stały w okresie od dnia 1 listopada 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2006 r. Do wyliczeń przyjęto jednak niesłusznie , że kwotę 3.931,86 zł należy podzielić przez 17 z uwagi na fakt , iż wyrównanie, które skarżący uzyskał w dniu 26 września 2005 r. dotyczyło okresu wynoszącego 17 miesięcy. Zgodnie z art. 8 ust. 11 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej kwotę wyrównania należało podzielić przez 12. Przepis ten stanowi, że w przypadku uzyskania, w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku lub okresie pobierania świadczenia z pomocy społecznej, dochodu jednorazowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, w przypadku osoby samotnie gospodarującej – kwotę tego dochodu rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych części, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony. W tym przypadku prawidłowo ustalony dochód byłby znacznie większy niż to wynika z wyliczeń orzekających organów. Oczywiście nie ma to wpływu na zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem. Poza tym w rozpoznawanej sprawie nie może budzić wątpliwości, że sytuacja dochodowa skarżącego uległa istotnej poprawie wskutek wypłaty przez organ znacznej kwoty tytułem wyrównania zasiłku należnego za wcześniejszy okres, a tym samym ustały przyczyny z powodu których stronie przyznano prawo do otrzymywania określonego świadczenia z pomocy społecznej.

W tej sytuacji uchylenie decyzji przyznającej skarżącemu stały zasiłek nie oznacza, że zaskarżona decyzja niweczy skutki przyznanej pomocy oraz nie uwzględnia określonego w ustawie celu pomocy społecznej, którym – w myśl art. 2 i 3 cyt. ustawy - jest wspieranie osób i rodzin w ich wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości, a także umożliwianie im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka.

Bez znaczenia jest argument skarżącego, że sprawa wyrównania zasiłku zaistniała w czasie obowiązywania poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 29 listopada1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r. nr 64, poz. 414 ze zm.) skoro skarżone rozstrzygniecie dotyczyło uchylenia decyzji wydanej w dniu [...] października 2004 r., kiedy obowiązywała już nowa ustawa o pomocy społecznej. Zatem zaskarżone rozstrzygnięcie podlegało ocenie w zakresie zgodności z przepisami nowej i aktualnie obowiązującej ustawy.

Z tych względów pozbawioną usprawiedliwionych podstaw skargę oddalono na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, pozy, 1270 ze zm.).

Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia jakie przyznano profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego uzasadnia przepis art. 250 cyt. ustawy.