Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 39/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.C. na czynności Kierownika Ośrodka Interwencji Kryzysowej Miejskiego Ośrodku Pomocy Rodzinie w B. w przedmiocie nieinformowania o przebiegu terapii małoletnich córek p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

K.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na czynności Kierownika Ośrodka Interwencji Kryzysowej Miejskiego Ośrodku Pomocy Rodzinie w B. w przedmiocie nieinformowania go o przebiegu w terapii jego małoletnich córek. W piśmie procesowym wskazał, że jego skarga dotyczy wydanej przez ww. Kierownika OIK MOPR w B. ustnej decyzji zakazującej pracownikom OIK informowania skarżącego o przebiegu i postępach w terapii córek. Zaznaczył też, że jest to jednocześnie skarga na bezczynność w przedmiocie nieudzielenia przedmiotowej informacji.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor MOPR w B. wskazał, że Ośrodek Interwencji Kryzysowej nie jest organem administracji publicznej, a jedynie komórką organizacyjną Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna musiała ulec odrzuceniu.

Przedmiotem niniejszej skargi jest czynność Kierownika OIK MOPR w B. polegająca na wydaniu ustnej decyzji zakazującej udzielenia skarżącemu informacji na temat przebiegu w terapii jego małoletnich córek.

W ocenie Sądu, przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego, gdyż sąd administracyjny nie nadzoruje działalności i poszczególnych czynności kierowników czy innych pracowników Ośrodków Interwencji Kryzysowej działających przy Miejskich Ośrodkach Pomocy Rodzinie, a kontroluje legalność i terminowość wydawanych przez organy administracji publicznej aktów administracyjnych.

Po pierwsze wskazać należy, że Kierownik Ośrodka Interwencji Kryzysowej Miejskiego Ośrodku Pomocy Rodzinie w B. nie jest organem administracji publicznej, którego działalność podlegałaby kontroli i ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności

z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Sąd nie ocenia natomiast zaskarżonych aktów lub czynności z punktu widzenia zasad słuszności, czy celowości. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji postanowień i innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu których je wydano.

Po drugie, zaskarżona ustna decyzja kierownika OIK MOPR w B. nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 kpa. Nieudzielenie informacji skarżącemu nie odbyło się także w drodze postanowienia. Nie można też odmowy udzielenia danej informacji przez kierownika OIK MOPR przypisać do innych aktów i czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ww. ustawy. Kontrolowane przez sąd administracyjny inne akty i czynności muszą mieć charakter publicznoprawny. Tylko w tym zakresie bowiem działalność administracji poddana została sądowej kontroli. Natomiast odmowa udzielenia informacji o przebiegu w terapii jakichkolwiek osób nie jest taką czynnością. Zaskarżona czynność Kierownika OIK nie mieści się zatem w żadnej z form zaskarżalnych do sądu administracyjnego.

Ze skargi oraz pisma skarżącego z dnia 07.04.2009 r. nie da się też wywieść, iż jest to typowa sprawa o bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Na marginesie, nawet przy takowym przyjęciu, skarga musiałaby dotyczyć udzielenia informacji publicznej, natomiast skarżący domagał się od OIK informacji na temat przebiegu w terapii osób prywatnych, tj. jego córek. Nie może też być mowy o jakimkolwiek egzekwowaniu ugody zawartej przez skarżącego przed Sądem Rejonowym w B., albowiem ugoda ta nie dotyczyła obowiązku informowania skarżącego o wynikach terapii jego córek.

Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.