Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 19/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
659
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 35 par 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2013 r. sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] do rozpatrzenia odwołania J. R. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 3 grudnia 2012 r., nr [...] w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Wnioskiem dnia 26 września 2012 r. J. R. wniosła o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na córkę M. R.

Decyzją z dnia 3 grudnia 2012 r., nr [...] Wójt Gminy P.G. na podstawie art. 1, art. 1a, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 20, art. 23 ust. 1, art. 24 ust. 1 i art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1228) oraz art. 104 k.p.a. – po rozpatrzeniu wniosku - odmówił przyznania skarżącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną M. R. - do ukończenia 18 roku życia.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że po przeanalizowaniu wniosku i porównaniu z informacja umieszczoną we wniosku o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z dnia 26 września 2012 r., że córka M. R. uczy się w szkole podstawowej w K. wezwał J. R. do złożenia wyjaśnień. W dniu 30 listopada 2012 r. wnioskodawczyni złożyła w GOPS w P.G. oświadczenie, z którego wynika, iż jej córka chodzi do szkoły w K. i przebywa tam pod opieką jej rodziców, weekendy oraz inne dni wolne spędza w Polsce razem z matką.

W związku z powyższym organ wskazał, iż z uwagi na fakt, że uprawniona M. R. nie zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odmówił przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego.

W dniu 11 grudnia 2012 r. skarżąca wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. odwołanie od powyższej decyzji, domagając się jej uchylenia. Akta sprawy, dotyczące odwołania skarżącej, Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w P.G. z siedzibą w C. przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. przy piśmie z dnia 18 grudnia 2012 r.

Pismem z dnia 11 lutego 2013 r. (złożonym osobiście w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w dniu 12 lutego 2013 r.) skarżąca wezwała Kolegium do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym poza kolejnością, zaś pismem z dnia 15 lutego 2013 r. (data wpływu do Kolegium), skarżąca wezwała Kolegium do udzielenia odpowiedzi w formie pisemnej na to pismo.

Pismem z dnia 28 lutego 2013 r., skarżąca J. R. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., domagając się zobowiązanie organu do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie w terminie 14 dni. Nadto wyjaśniła, iż jej córka M. R. jest osobą uprawnioną do świadczenia alimentacyjnego, zaś decyzja wydana przez Wójta Gminy P.G. jest niezgodna z prawem.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. wniosło o uwzględnienie skargi i wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Stosownie bowiem do treści art. 35 § 1 – 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz.267) zwanej dalej k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub faktów i dowodów powszechnie znanych albo znanych urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ.

Załatwienie sprawy, która wymaga postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, w postępowaniu odwoławczym zaś w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Zatem wobec nierozpoznania odwołania skarżącej w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania, skargę na bezczynność należy uznać za zasadną. Przy tym w sprawie nie wystąpiły okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ewentualne przedłużenie terminu rozpatrzenia sprawy. Znana Sądowi z urzędu sytuacja – spiętrzenie spraw czekających na rozpoznanie w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w G. powoduje, że nie można uznać, iż Kolegium dopuściło się rażącego naruszenia prawa.

W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).