Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1361/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-01-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 9 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A Spółki jawnej w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2009 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2013 r. A Spółka jawna w J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2009 r. Pismem z dnia 13 grudnia 2013 r. spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że istnieje przypuszczenie, że kwestionowana decyzja zostanie uchylona, uprzednio wywoła jednak negatywne skutki trudne do odwrócenia, włączeni z koniecznością zawieszenia działalności, a może nawet likwidacji spółki. Dla wspólników i pracowników skarżącej oznaczałoby to pozbawienie środków utrzymania. Podniesiono, że Urząd Skarbowy w B. wszczął już czynności egzekucyjne i zajął rachunek bankowy skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności faktyczne, tj. stwierdzenie o zajęciu rachunku bankowego, nie wyczerpują zdaniem sądu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie, że na skutek uiszczenia podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. We wniosku podatnik wskazał jedynie na istnienie obawy, że na skutek działań organu podatkowego może dojść do zawieszenia działalności spółki, a nawet jej likwidacji. Wobec powyższego wskazać należy, że co do zasady zajęcie rachunku bankowego nie wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, bowiem w przypadku uwzględnienia skargi, podatnik może oczekiwać zwrotu wyegzekwowanych należności podatkowych od organu egzekucyjnego. Wprawdzie nie można wykluczyć, że w konkretnych sytuacjach na skutek egzekucji z rachunku bankowego mogą wystąpić okoliczności, które będą groziły powstaniem szkody znacznych rozmiarów lub innych skutków, które trudno odwrócić, jednak takich okoliczności we wniosku nie wskazano. W ocenie sądu za uwzględnieniem wniosku nie przemawia również zawarte w nim zdawkowe stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do "zawieszenia działalności spółki, a nawet jej likwidacji". W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku powyższa teza jest zupełnie gołosłowna i pozbawiona podstaw w zgromadzonych w niniejszej sprawie dokumentach.

Ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. AK.