Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 97/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 241
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r. w sprawie przeprowadzenia kontroli postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

T.S. przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r.

W powyższym piśmie skarżący, powołując się na przepis art. 145 § 1, a także na przepis art. 227 w zw. z art. 233 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., sformułował wobec organu alternatywne żądanie. Po pierwsze, skarżący wystąpił o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej przeprowadzonej już kontroli w Wyższej Szkole [...] w O. w ramach nadzoru sprawowanego przez Ministra nad uczelniami w oparciu o przepis art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.). Po drugie zaś, wystąpił o rozpatrzenie złożonego pisma jako skargi złożonej na podstawie

art. 227 w zw. z art. 233 k.p.a. W tym ostatnim przypadku zwrócił się o wszczęcie stosownego postępowania administracyjnego, w sytuacji gdyby, jak dalej wyjaśnił, okazało się, że w sprawie nie prowadzono tego rodzaju postępowania.

Jednakże, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tak określony przedmiot skargi nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, jak również brak jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Tego rodzaju skargi załatwiane są bowiem w trybie przepisów działu VIII powołanej ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz uzupełniająco, w zw. z treścią art. 237 § 4 k.p.a., także i przepisów art. 36 – 38 k.p.a.

Uregulowane w dziale VIII k.p.a. postępowanie skargowo – wnioskowe nie podlega kontroli sądów administracyjnych, ponieważ w postępowaniu tym brak jest podstaw do rozstrzygania w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1–4a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Postępowanie to ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w postępowaniu skargowo – wnioskowym nie stosuje się przepisów działu II k.p.a. ("Postępowanie"), ponieważ, w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo – wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno – techniczną, tzn. zawiadomieniem o załatwieniu sprawy (art. 238 § 1 k.p.a.), które nie zostało zaliczone przez ustawodawcę do aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych.

Tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednocześnie jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi (wniosku), nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, taka też sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, a pismo skarżącego z dnia [...] stycznia 2013 r. jest wnioskiem, o którym mowa w art. 241 k.p.a. Skarżący zwrócił się bowiem do Ministra z wnioskiem o powtórzenie kontroli przeprowadzonej wobec wskazanej przez siebie uczelni wyższej. Uzasadniając z kolei swój wniosek, skarżący podniósł, iż dotychczasowa kontrola była niepełna, a nadto nie uwzględniała rzeczywistego stanu faktycznego. Tym samym oznacza to, że treść pisma w pełni odpowiada przykładowej treści wniosku, wymienionej przez ustawodawcę w przepisie art. 241 k.p.a. I tak, przepis ten stanowi, że przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności.

Samo zaś przywołanie przez skarżącego, jako jednej z alternatywnych podstaw prawnych wniosku, przepisu art. 145 § 1 k.p.a. nie może decydować o jego kwalifikacji jako pisma wszczynającego postępowanie administracyjne, w sytuacji gdy - z jednej strony - treść wniosku ma jednoznaczny, odmienny charakter prawny od wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne (por. treść art. 222 k.p.a. i art. 61 i n. k.p.a.), a – z drugiej strony - postępowanie kontrolne nie jest postępowaniem administracyjnym i jako takie nie podlega też regulacjom właściwym trybom nadzwyczajnym określonym w k.p.a., w tym, m.in. w art. 145 i n. k.p.a.

Sprawa nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego również w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organów w zakresie określonym przepisami działu VIII k.p.a., co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.