Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1186/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 2a, art. 51,
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant sekr. sąd. Agata Żebrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] lutego 2019 r. sprawy ze skargi B. P. i D. P. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Sygn. akt IV SA/Po [...]

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 1 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Po 982/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], znak [...]

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż należy zgodzić się z organami nadzoru budowlanego, że inwestorzy w celu wykonania opisanej na wstępie przebudowy winni dokonać organowi administracji architektoniczno-budowalnej skutecznego zgłoszenia, tj. takiego, w stosunku do którego organ nie zgłosił sprzeciwu.

Sąd zwrócił uwagę, iż na etapie zastanym przez organ I instancji w toku dokonywanej kontroli budynku przy ul. [...] nie było podstaw aby uznać, że w sprawie doszło do zmiany sposobu użytkowania tego budynku. Protokół z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] marca 2017 r. potwierdza, iż w budynku tym brak jest posadzek, nie osadzono wewnętrznych ościeżnic i skrzydeł drzwiowych, nie zamontowano gniazd i włączników elektrycznych, brak jest wyposażenia łazienek takich jak umywalki, miski ustępowe, kabiny prysznicowe oraz że należy wykonać wentylację łazienek (k. 99 – 110 akt adm. organu I instancji). Obiekt w takim stanie nie może być użytkowany ani jako budynek mieszkalny jednorodzinny, ani ewentualnie jako budynek zamieszkania zbiorowego. Dopóki więc nie nastąpi rzeczywiste podjęcie działalności zmieniającej wyżej opisane warunki, nie można mówić o zmianie sposobu użytkowania tego budynku.

Wobec poczynionych ustaleń prawidłowo organy stwierdziły, że w przedmiotowej sprawie zaistniał stan faktyczny określony w art. 50 ust. 1 pkt 1 Pr. bud., a mianowicie wykonano roboty budowlane bez wymaganego zgłoszenia. W przypadku, gdy inwestor dokonał przebudowy bez wymaganego zgłoszenia, zastosowanie znajdują przepisy art. 50 – 51 Pr. bud., ponieważ przebudowa stanowi przypadek inny niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b powołanej powyżej ustawy. W kontekście zarzutów skargi należy wyjaśnić, że przepisy art. 48 i 49b Pr. bud. mają zastosowanie w sprawach dotyczących obiektów budowlanych lub ich części, będących w budowie albo wybudowanych. Stosownie do art. 3 pkt 6 Pr. bud., ilekroć w ustawie jest mowa o budowie, należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. W dyspozycji art. 48 ust. 1 i 49b ust. 1 Pr. bud. nie zawiera się więc przebudowa, przez którą należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji (art. 3 pkt 7a Pr. bud.).

W toku postępowania PINB nałożył na inwestora obowiązek dostarczenia inwentaryzacji przeprowadzonych robót budowlanych ze wskazaniem zakresu robót budowlanych przeprowadzonych w budynku przy ul. [...] w P., a także ekspertyzy, w której oceniona będzie poprawność prowadzonych robót, zawierającej wskazania dotyczące sposobów usunięcia ewentualnie stwierdzonych nieprawidłowości, sporządzonej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane i legitymującą się przynależnością do właściwej izby samorządu zawodowego (k. 84 i k. 168 akt adm. organu I instancji). W zakreślonym terminie inwestorzy przedłożyli opinię dotyczącą poprawności przeprowadzonych robót wraz z inwentaryzacją zakresu wykonanych robót budowlanych, sporządzoną przez uprawnioną osobę, z której wynika, że przeprowadzone prace budowlane zostały wykonane poprawnie, zgodnie z warunkami technicznymi, obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi oraz zgodnie ze sztuką budowlaną (k. 124 – 149 akt adm. organu I instancji).

Powyższe było podstawą do wydania przez organy nadzoru budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. decyzji nakazującej inwestorom zaniechania dalszych robót budowlanych. Niemniej jednak zdaniem Sądu organy obu instancji nie ustaliły wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności i przedwcześnie wykluczyły konieczność nałożenia na inwestorów pozostałych obowiązków wskazanych w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Pr. bud., tj. nałożenia na nich obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, czy też doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego.

Powyższe wynika z faktu, że na gruncie art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. niewątpliwie do stanu zgodności z prawem należy zaliczyć zgodność wykonanych robót budowlanych z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodność z postanowieniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W związku z powyższym nie można wykluczyć, że w postępowaniu naprawczym prowadzonym na podstawie art. 51 organ nadzoru budowlanego może oceniać wykonane roboty budowlane pod kątem zgodności z miejscowym planem lub ostateczną decyzją o warunkach zabudowy, chociaż brak tu podobnych przepisów jak w art. 48 ust. 2, ust. 3 pkt 1 i art. 49b ust. 2 Pr. bud..

Sąd zauważył, że teren inwestycji objęty jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w P., zatwierdzonym Uchwałą nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] listopada 2001 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z dnia [...] grudnia 2001 r., nr [...], poz. [...]). Organy rozstrzygające w niniejszej sprawie w ogóle nie sprawdziły zgodności prowadzonej przebudowy (wykonanych robót budowlanych) z zapisami powołanego planu miejscowego, a dokonanie tych ustaleń było konieczne dla prawidłowego zastosowania przepisu art. 51 ust. 1 Pr. bud. i nałożenia na inwestorów właściwego obowiązku. Należy w tym miejscu przypomnieć, że wspomniany przepis przewiduje m.in. zaniechanie dalszych robót budowlanych, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, wykonanie określonych czynności. Wobec tego w sprawie doszło do naruszenia art. 7, 77 i 80 K.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd zwrócił uwagę, że co prawda w aktach sprawy brak jest kompletnego planu miejscowego wraz z załącznikiem graficznym, jednak ze znajdującej się w aktach sprawy decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] wnoszącej sprzeciw dla robót budowlanych polegających na położeniu okładzin podłogowych (płytki i panele), osadzenie drzwi wewnętrznych (ościeżnice i skrzydła), osadzenie drzwi wejściowych, malowanie ścian i położenie płytek w łazienkach i kuchniach, montaż toalet, umywalek, zlewów, kabin prysznicowych, montaż gniazdek i włączników, odnowienie drewnianych schodów, wykonanie aneksów kuchennych, podłączenie łazienek i aneksów do wentylacji w przy ul. [...] w P. (k. 184 akt adm. organu I instancji) wynika, że działka objęta wnioskiem znajduje się na terenie oznaczonym w planie symbolem "54M". Do wspomnianego zgłoszenia inwestor dołączył inwentaryzację wykonanych prac budowlanych (rzut parteru, rzut 1 piętra, rzut 2 piętra) z której wynika, że w budynku wydzielonych zostało 6 odrębnych lokali mieszkalnych składających się z łazienki oraz pokoju wraz z aneksem kuchennym (k. 185 – 187 akt adm. organu I instancji).

Tymczasem stosownie do art. 3 pkt 2a Pr. bud., budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisów tej ustawy jest budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Co więcej, stosownie do § 5 pkt 1 planu miejscowego, na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ustala się prawo budowy i rozbudowy domów mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących, bliźniaczych i szeregowych (wyjątek stanowi teren oznaczony na rysunku symbolem "41 M", dla którego ustala się wyłącznie prawo zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej) oraz budynków pomocniczych. Jak przy tym wynika z § 5 pkt 3 planu, ustalenia zawarte w ust. 1 i 2 muszą być realizowane w nawiązaniu do określonego planem układu przestrzennego sieci ulicznej i aktualnej struktury własności gruntów, z zachowaniem następujących zasad gospodarowania przestrzenią: budynki mieszkalne obok funkcji podstawowej mogą mieścić również pomieszczenia pomocnicze, np. garażowe dla samochodów osobowych, małe lokale handlu detalicznego i usługowe, nieuciążliwe dla otoczenia, związane bezpośrednio z obsługą mieszkańców, z zakazem jakiejkolwiek produkcji (lit. d), zakazuje się prowadzenia działalności generujących ruch samochodowy, dostawczo-odbiorczy, zanieczyszczenie powietrza, hałas, wibracje itp. uciążliwości dla mieszkańców sąsiednich działek (lit. g), parkowanie samochodów należy zapewnić w granicach własnej działki (lit. w).

W omawianym wyroku Sąd nakazał aby ponownie rozpoznając sprawę organy nadzoru budowlanego ustaliły, czy przebudowa będąca przedmiotem postępowania nie narusza zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w P., zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] listopada 2001 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z dnia [...] grudnia 2001 r., nr [...], poz. [...]), co będzie miało wpływ na wybór obowiązku nałożonego na inwestorów stosownie do art. 51 Pr. bud.

Decyzją z dnia [...] lipca 2018r. nr [...] znak: [...], PINB dla Miasta P. nakazał B. P. i D. P. doprowadzenie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...]) do stanu poprzedniego tj. do stanu zgodnego z projektem budowlanym zatytułowanym "przystosowanie projektu budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej [...]" zatwierdzonym decyzją z dnia [...] września 1977r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę budynku jednorodzinnego - segment środkowy szeregowca - z dobudowanym garażem, wg projektu powtarzalnego B2.

Odwołanie od tej decyzji wnieśli B. i D. P. zarzucając naruszenie:

1. przepisów postepowania tj. art. 6, 7, 8 § 1 oraz 77 § 1 K.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przeprowadzeniu postępowania dowodowego w sposób pobieżny, bez uwzględnienia wszystkich okoliczności sprawy, a także nie budzący zaufania do organów władzy publicznej, co w konsekwencji doprowadziło do niewyjaśnienia stanu faktycznego, tj.:

a) zaniechania wyjaśnienia przesłanek, z powodu których Organ II instancji poparł twierdzenia PINB, iż nie jest możliwe zalegalizowanie wykonanych przez Inwestorów robót;

b) zaniechania jednoznacznego i wyczerpującego wykazania stanu niezgodności z prawem wykonanych robót budowlanych przez wskazanie, które z wykonanych robót naruszają przepisy prawa i w jakim zakresie;

c) zaniechania wykazania, iż nie ma, na gruncie niniejszej sprawy, technicznej i prawnej możliwości doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w drodze decyzji wymienionej w pkt 2 ust. 1 art. 51 Pr. bud.;

d) zaniechania wykazania, iż decyzja nakazująca przywrócenie budynku do stanu poprzedniego możliwa jest do wykonania przy uwzględnieniu parametrów takich jak wiek materiałów, postęp techniczny, zmiany w zakresie wymogów funkcjonalnych oraz estetycznych etc;

e) zaniechania wykazania, iż "stan poprzedni", wynikający z projektu z roku 1977 r. był stanem zgodnym z prawem;

2. przepisów prawa materialnego tj.

- art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. poprzez jego zastosowanie polegające na nałożeniu na Inwestorów obowiązku przywrócenia Nieruchomości do stanu wynikającego z projektu budowlanego zatwierdzonego pozwoleniem na budowę z dnia [...] września 1977 r., w sytuacji:

a) braku zaistnienia przesłanki w postaci braku możliwości zalegalizowania wykonanych robót budowlanych,

b) braku jednoznacznego określenia jaki konkretnie stan faktyczny należałoby osiągnąć w wykonaniu zaskarżonych decyzji;

c) braku ustalenia czy przywrócenie budynku do stanu z roku 1977 prowadzić będzie do uzyskania stanu zgodnego z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa;

d) braku podstaw do nakazania przywrócenia do stanu wynikającego z projektu budowlanego z roku 1977 r., albowiem przepis ten umożliwia nakazanie przywrócenia obiektu do stanu poprzedzającego wykonanie robót budowlanych zaś Organ nie poczynił ustaleń co do stanu istniejącego w dacie poprzedzającej wykonanie robót budowlanych przez Inwestorów;

- art. 51 ust. 1 pkt w zw. z art. 50 ust 4 Pr. bud. w zw. z art. 7a § 1 K.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na wydaniu decyzji nakazującej przywrócenie budynku do stanu po upływie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt postępowania administracyjnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Decyzją z dnia[...] września 2018 r., nr [...] W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż jak już w niniejszej sprawie organy obu instancji ustaliły, co potwierdził także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w ww. wyroku, przedmiotowe roboty budowlane prowadzone w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] w P. polegają na przebudowie ww. obiektu. Ustawodawca zobligował natomiast inwestora do dokonania zgłoszenia zamiaru wykonania tego rodzaju robót budowlanych, o czym stanowi art. 29 ust. 2 pkt 1b w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia [...] lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2018r. poz. 1202 ze zm., dalej Pr. bud.). Ponadto w przedmiotowej sprawie ustalono, że inwestor takiego zgłoszenia nie dokonał, co w konsekwencji spowodowało konieczność wszczęcia postępowania administracyjnego przez PINB dla Miasta P. w stosunku do ww. robót budowlanych (sprzeciw Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2017r.).

W ocenie organu odwoławczego zastosowanie przez PINB dla Miasta P. procedury, o której stanowi art. 50 i 51 Pr. bud., w stosunku do robót budowlanych polegających na przebudowie przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajduje uzasadnienie, gdyż z treści art. 50 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. wynika, że "w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia". Niewątpliwie przebudowa obiektu budowlanego nie stanowi o fakcie budowy tego obiektu, gdyż zgodnie z art. 3 pkt 7a Pr. bud. pod pojęciem przebudowy należy rozumieć "wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego". Zatem nie jest możliwe zastosowanie do tego rodzaju robót budowlanych procedury, o której stanowi art. 49b Pr. bud., gdyż jak wskazano powyżej przebudowa obiektu nie stanowi o fakcie jego wykonywania, a jedynie zmieniania jego parametrów użytkowych bądź technicznych.

Dalej organ odwoławczy wskazał, iż organ I instancji, zgodnie z zaleceniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 01 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Po 982/17, dokonał także analizy, czy przedmiotowe roboty budowlane są zgodne z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z akt sprawy wynika, ze teren, na którym zlokalizowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny przy ul. [...], objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Miasta P. uchwałą z dnia [...] listopada 2001r. nr [...] "[...] (Dz. Urz. Woj. Wlkp. nr [...] z dnia 2001-12-12, dalej powoływanej jako: m.p.z.p.) . Zgodnie z § 3 ust. 1 m.p.z.p. "przedmiotem ustaleń planu są tereny zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej, oznaczone na rysunku symbolem "M". W § 5 ust. 1 m.p.z.p. zamieszczono przepis, zgodnie z treścią którego "dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej "M" ustala się na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej prawo budowy i rozbudowy domów mieszkalnych jednorodzinnych, wolnostojących, bliźniaczych i szeregowych (wyjątek stanowi teren oznaczony na rysunku symbolem "4IM", dla którego ustala się wyłącznie prawo zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej) oraz budynków pomocniczych". Działka nr [...], na której usytuowany jest przedmiotowy budynek mieszkalny, znajduje się na terenie oznaczonym 53M, a więc ww. zapisy m.p.z.p. są obowiązujące dla tego terenu.

PINB dla Miasta P., podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2017r., ustalił, że w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie szeregowej przy ul. [...] wykonywane były roboty budowlane polegające na przebudowie tego budynku. Usunięto część ścian wewnętrznych, wzniesiono nowe ściany wewnętrzne z płyty gipsowo-kartonowej, na każdej z trzech kondygnacji wykonano po dwie łazienki, których w sumie było sześć, oraz dokonano wymiany okien, okładzin, tynków, posadzek, a w garażu wykonano pokój i w miejscu bramy garażowej wymurowano ścianę z otworem okiennym. Ponadto wykonano nowe instalacje elektryczne, wodociągowe i kanalizacyjne. Niewątpliwie zatem prowadzone roboty budowlane prowadziły do zmiany funkcji przedmiotowego budynku z jednorodzinnego na wielorodzinny, lecz na tym etapie nie jest możliwe jednoznaczne stwierdzenie, iż doszło do zmiany sposobu użytkowania tego obiektu ze względu na fakt, iż obiekt nie nadaje się obecnie do użytkowania, gdyż roboty budowlane są nadal w toku. Dopóki nie nastąpi rzeczywiste podjęcie działalności niezgodnej z pierwotnym przeznaczeniem ww. budynku, dopóty nie będzie możliwe stwierdzenie, iż doszło do zmiany sposobu jego użytkowania.

Organ wskazał, iż niewątpliwie zamierzeniem inwestora, prowadząc przedmiotowego roboty budowlane, jest zmiana funkcji budynku, gdyż jak wynika z inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych, przedłożonej przez B. P. i D. P., w obiekcie powstanie sześć lokali mieszalnych. W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 pkt 2a Pr. bud. budynkiem mieszkalny jednorodzinnym jest "budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku". Zatem, aby można było mówić o budynku mieszkalnym jednorodzinnym, to istnieć w takim obiekcie mogą maksymalnie dwa lokale mieszkalne. W niniejszej sprawie, jak wskazano powyżej, przebudowa doprowadzi do powstania sześciu lokali mieszkalnych, co w konsekwencji spowoduje, że budynek zmieni swoją funkcję z jednorodzinnego na wielorodzinny. W związku z tym zaistniała także druga z przesłanek, zawartych w art. 50 ust. 1 Pr. bud., dotycząca wykonywania robót budowlanych "w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach" (art. 50 ust. 1 pkt 4 Pr. bud.) tj. niezgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Dalej organ wyjaśnił, iż wykonana przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w P. prowadzi do zmiany jego funkcji z jednorodzinnej na wielorodzinną w związku z prowadzeniem robót budowlanych zmierzających do wydzielenia sześciu lokali mieszkalnych, a więc większej ilości, niż przewiduje to art. 3 pkt 2a Pr. bud., aby można było mówić o budynku mieszkalnym jednorodzinnym. Ponadto fakt wydzielenia większej ilości lokali mieszkalnych w przedmiotowym budynku mieszkalnym narusza zapisy obowiązującego na tym terenie m.p.z.p., co jednoznacznie wskazuje na fakt braku możliwości zalegalizowania robót budowlanych będących przedmiotem niniejszego postępowania. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, zasadnym było zastosowanie przez PINB dla Miasta P. art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. jako podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia. Nadto nałożenie obowiązku doprowadzenia ww. budynku do stanu poprzedniego w oparciu o projekt budowlany "budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej" nr [...], który został zatwierdzony przez Urząd Miejski w P. Wydział Gospodarki Przestrzennej i Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...].09.1977r. znak: [...] znajduje uzasadnienie w niniejszej sprawie ze względu na fakt, iż ww. projekt wskazuje na stan poprzedni, czyli taki, który istniał przed rozpoczęciem przebudowy ww. budynku mieszkalnego, co umożliwi inwestorowi prawidłowo wykonać nałożony obowiązek, a także umożliwi organowi nadzoru budowlanego jego ewentualne wyegzekwowanie.

Skargę na powyższa decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnieśli B. P. oraz D. P. powtarzając zarzuty odwołania oraz zarzucając dodatkowo naruszenie art. 15 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zaakceptowaniu przez Organ II instancji rozstrzygnięcia, w którym Organ pierwszej instancji nałożył bezpodstawnie na Skarżących obowiązek doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] września 1977 r.

Strona wniosła o chylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji PINB oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że nie sposób uznać, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, aby nie było możliwe doprowadzenie wykonanych na Nieruchomości robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w tym w szczególności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego dla terenu Nieruchomości.

Skarżący podnieśli ponadto, że lektura treści uzasadnienia wyroku prowadzi do oczywistego wniosku, iż Sąd absolutnie nie określił, który z przepisów art. 51 ust. 1 Pr. bud. należy zastosować przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, wytknął jedynie organom błąd polegający na nierozpoznaniu sprawy w kontekście przepisów uchwały zatwierdzającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, pozostawiając decyzję co do wyboru podstawy prawnej, a tym samym rodzaju nałożonych na Skarżących obowiązków decyzji PINB, stosownie do wyników przeprowadzonej analizy przepisów prawa miejscowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2019 r. uczestnicy postępowania J. i E. G. wnieśli o oddalenie skargi wskazując m.in. że gdyby rzeczywiście nie było ani prawnej ani technicznej możliwości doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, to jedynym wyjściem z takiej sytuacji byłoby nakazanie skarżącym rozbiórki przedmiotowego budynku. Zdaniem uczestników przywracając stan zgodny z zatwierdzonym wówczas projektem budowlanym, można więc użyć także współczesne materiały, budowlane dopuszczone do stosowania w budownictwie.

Wbrew stanowisku wyrażonemu w przywołanym w skardze wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2010r. (VII SA/Wa 1118/10) przywrócenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym w dniu [...] września 1977r. nie wymagałoby stosowania aktualnie obowiązujących przepisów, lecz wyłącznie stosowania wspomnianego projektu budowlanego.

Zdaniem uczestników nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut rzekomego zaniechania wykazania, iż "stan poprzedni" wynikający z projektu z dnia [...] września 1977r. był zgodny z prawem. "Stan poprzedni" nie był przez nikogo kwestionowany. Poprzedni właściciele dopełnili wszystkich czynności związanych z oddaniem przedmiotowego budynku do użytku, przewidzianych w art. 41 ustawy — Prawo budowlane z [...] października 1974r. Czynności te nie zostały zakwestionowane przez właściwe organy budowlane. W następstwie tego powstał stan powagi rzeczy osądzonej.

Na rozprawie w dniu [...] lutego 2019 r. pełnomocnik skarżących podtrzymał skargę.

Pełnomocnik uczestników postępowania podtrzymał stanowisko zawarte w piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2019 r. Uczestnik postępowania J. G. przyłączył się do argumentów zawartych w piśmie pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć należy, że sprawa niniejsza była już przedmiotem kontroli sądowej, wobec czego granice jej rozpoznania wyznacza art. 153 p.p.s.a..

Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Przez ocenę prawną rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał dany akt zostało uznane za błędne, bądź za prawidłowe. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (zob. A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 345).

Jak wynika z ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych, skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy. Obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie to zostało wydane; postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne; przyszłe postępowanie administracyjne, w tym także w sprawie stwierdzenia nieważności aktu i wznowienia postępowania administracyjnego, oraz ewentualne przyszłe postępowanie sądowoadministracyjne, w tym także przed NSA w przypadku ewentualnego rozpoznawania skargi kasacyjnej od ponownego wyroku sądu pierwszej instancji. Stąd skutkiem wyroku sądu administracyjnego w toku każdego z tych postępowań jest zakaz formułowania nowych ocen prawnych – sprzecznych z wyrażonym wcześniej przez sąd administracyjny poglądem. Z uwagi na powyższe zarówno organ administracji publicznej ponownie rozstrzygający sprawę, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest oceną wyrażoną w powołanym powyżej wyroku.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że w wyroku z dnia 1 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Po 982/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyjaśnił, iż należy zgodzić się z organami nadzoru budowlanego, że inwestorzy w celu wykonania opisanej na wstępie przebudowy winni dokonać organowi administracji architektoniczno-budowalnej skutecznego zgłoszenia, tj. takiego, w stosunku do którego organ nie zgłosił sprzeciwu.

Dalej Sąd stwierdził, iż na etapie zastanym przez organ I instancji w toku dokonywanej kontroli budynku przy ul. [...] nie było podstaw aby uznać, że w sprawie doszło do zmiany sposobu użytkowania tego budynku.

Wobec poczynionych ustaleń prawidłowo organy stwierdziły, że w przedmiotowej sprawie zaistniał stan faktyczny określony w art. 50 ust. 1 pkt 1 Pr. bud., a mianowicie wykonano roboty budowlane bez wymaganego zgłoszenia. W przypadku, gdy inwestor dokonał przebudowy bez wymaganego zgłoszenia, zastosowanie znajdują przepisy art. 50 – 51 Pr. bud., ponieważ przebudowa stanowi przypadek inny niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b powołanej powyżej ustawy.

Zdaniem Sądu organy obu instancji nie ustaliły wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności i przedwcześnie wykluczyły konieczność nałożenia na inwestorów pozostałych obowiązków wskazanych w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Pr. bud., tj. nałożenia na nich obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, czy też doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego.

Powyższe wynika z faktu, że na gruncie art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. niewątpliwie do stanu zgodności z prawem należy zaliczyć zgodność wykonanych robót budowlanych z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodność z postanowieniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W związku z powyższym nie można wykluczyć, że w postępowaniu naprawczym prowadzonym na podstawie art. 51 Pr. Bud. organ nadzoru budowlanego może oceniać wykonane roboty budowlane pod kątem zgodności z miejscowym planem lub ostateczną decyzją o warunkach zabudowy, chociaż brak tu podobnych przepisów jak w art. 48 ust. 2, ust. 3 pkt 1 i art. 49b ust. 2.

W kontekście powyższego Sąd zauważył, że teren inwestycji objęty jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w P., zatwierdzonym Uchwałą nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] listopada 2001 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z dnia [...] grudnia 2001 r., nr [...], poz. [...]). Organy rozstrzygające w niniejszej sprawie w ogóle nie sprawdziły zgodności prowadzonej przebudowy (wykonanych robót budowlanych) z zapisami powołanego planu miejscowego, a dokonanie tych ustaleń było konieczne dla prawidłowego zastosowania przepisu art. 51 ust. 1 Pr. bud. i nałożenia na inwestorów właściwego obowiązku.

Sąd zwrócił uwagę, że co prawda w aktach sprawy brak jest kompletnego planu miejscowego wraz z załącznikiem graficznym, jednak ze znajdującej się w aktach sprawy decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] wnoszącej sprzeciw dla robót budowlanych polegających na położeniu okładzin podłogowych (płytki i panele), osadzenie drzwi wewnętrznych (ościeżnice i skrzydła), osadzenie drzwi wejściowych, malowanie ścian i położenie płytek w łazienkach i kuchniach, montaż toalet, umywalek, zlewów, kabin prysznicowych, montaż gniazdek i włączników, odnowienie drewnianych schodów, wykonanie aneksów kuchennych, podłączenie łazienek i aneksów do wentylacji w przy ul. [...] w P. (k. 184 akt adm. organu I instancji) wynika, że działka objęta wnioskiem znajduje się na terenie oznaczonym w planie symbolem "54M". Do wspomnianego zgłoszenia inwestor dołączył inwentaryzację wykonanych prac budowlanych (rzut parteru, rzut 1 piętra, rzut 2 piętra) z której wynika, że w budynku wydzielonych zostało 6 odrębnych lokali mieszkalnych składających się z łazienki oraz pokoju wraz z aneksem kuchennym (k. 185 – 187 akt adm. organu I instancji).

Tymczasem stosownie do art. 3 pkt 2a Pr. bud., budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisów tej ustawy jest budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Co więcej, stosownie do § 5 pkt 1 planu miejscowego, na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ustala się prawo budowy i rozbudowy domów mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących, bliźniaczych i szeregowych (wyjątek stanowi teren oznaczony na rysunku symbolem "41 M", dla którego ustala się wyłącznie prawo zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej) oraz budynków pomocniczych. Jak przy tym wynika z § 5 pkt 3 planu, ustalenia zawarte w ust. 1 i 2 muszą być realizowane w nawiązaniu do określonego planem układu przestrzennego sieci ulicznej i aktualnej struktury własności gruntów, z zachowaniem następujących zasad gospodarowania przestrzenią: budynki mieszkalne obok funkcji podstawowej mogą mieścić również pomieszczenia pomocnicze, np. garażowe dla samochodów osobowych, małe lokale handlu detalicznego i usługowe, nieuciążliwe dla otoczenia, związane bezpośrednio z obsługą mieszkańców, z zakazem jakiejkolwiek produkcji (lit. d), zakazuje się prowadzenia działalności generujących ruch samochodowy, dostawczo-odbiorczy, zanieczyszczenie powietrza, hałas, wibracje itp. uciążliwości dla mieszkańców sąsiednich działek (lit. g), parkowanie samochodów należy zapewnić w granicach własnej działki (lit. w).

W niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie zaistniały przesłanki pozwalające na odstąpienie przez organ jak i Sąd orzekający w niniejszej sprawie od wytycznych i ocen zawartych w omawianym wyroku.

Z powyższych względów wskazać należy, iż toku ponownego rozpoznawania sprawy, związanego ww. wyrokiem, obowiązkiem organu było ustalenie czy przebudowa będąca przedmiotem postępowania nie narusza zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w P., zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] listopada 2001 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z dnia [...] grudnia 2001 r., nr [...], poz. [...]), co będzie miało wpływ na wybór obowiązku nałożonego na inwestorów stosownie do art. 51 Pr. bud.

Organ wykonując wytyczne Sądu ustalił, że teren, na którym zlokalizowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny przy ul. [...], objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Miasta P. uchwałą z dnia [...].11.2001r. nr [...] "[...]" (Dz. Urz. Woj. Wlkp. nr [...] z dnia 2001-12-12, dalej powoływanej jako: m.p.z.p.) . Zgodnie z § 3 ust. 1 m.p.z.p. "przedmiotem ustaleń planu są tereny zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej, oznaczone na rysunku symbolem "M". W § 5 ust. 1 m.p.z.p. zamieszczono przepis, zgodnie z treścią którego "dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej "M" ustala się na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej prawo budowy i rozbudowy domów mieszkalnych jednorodzinnych, wolnostojących, bliźniaczych i szeregowych (wyjątek stanowi teren oznaczony na rysunku symbolem "41M", dla którego ustala się wyłącznie prawo zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej) oraz budynków pomocniczych". Działka nr [...], na której usytuowany jest przedmiotowy budynek mieszkalny, znajduje się na terenie oznaczonym 53M, a więc ww. zapisy m.p.z.p. są obowiązujące dla tego terenu tj. dotyczącej zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej.

Ustalenia te nie są kwestionowane przez stronę.

W niniejszej sprawie nie ulega również wątpliwości, że zamierzeniem inwestora, co przesądził Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 01 lutego 2018r. sygn. akt II SA/Po 982/17, jest zmiana funkcji budynku, ponieważ w obiekcie ma powstać sześć lokali mieszalnych.

Stosownie do art. 3 pkt 2a Pr. bud., budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisów tej ustawy jest budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Tym samym zgodzić należy się z organem, że w niniejszej sprawie przebudowa doprowadzi do powstania sześciu lokali mieszkalnych, co w konsekwencji spowoduje, że budynek zmieni swoją funkcję z jednorodzinnego na wielorodzinny.

Powyższe zaś prowadzi do wniosku, iż przedmiotowy obiekt budowlany pozostaje w sprzeczności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza wyłącznie zabudowę jednorodzinną.

W tym miejscu mając na uwadze zarzuty skargi naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. podkreślić należy, iż zgodnie ze stanowiskiem zwartym w wyroku z dnia 01 lutego 2018r. sygn. akt II SA/Po 982/17, na gruncie art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. niewątpliwie do stanu zgodności z prawem należy zaliczyć zgodność wykonanych robót budowlanych z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodność z postanowieniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zatem skoro w niniejszej sprawie organ ustalił, iż zachodzi sprzeczność prowadzonych robót budowlanych z przepisami tj. postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to organ prawidłowo podjął działania na podstawie art. 51 Pr. bud.

Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd organu, iż fakt wydzielenia większej ilości lokali mieszkalnych w przedmiotowym budynku mieszkalnym narusza zapisy obowiązującego na tym terenie m.p.z.p., co jednoznacznie wskazuje na fakt braku możliwości zalegalizowania robót budowlanych będących przedmiotem niniejszego postępowania.

Z powyższych względów zarzuty strony odnoszące się do niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy uznać należy za bezzasadne.

Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać również należy, iż organ będąc związanym zapadłym na gruncie niniejszej sprawy wyrokiem, obowiązany być do oceny zgodności prac budowlanych z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pozostałe kwestie odnoszące się do charakteru prowadzonych robót budowlanych, konieczności dokonania zgłoszenia, ostatecznego zamiaru budowlanego zostały przesądzone w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z powyższych względów wywody skargi dotyczące nie ustalenia i nie wskazania, które to prace wymagały zgłoszenie nie znajduje uzasadnienia. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż całokształt prac budowlanych stanowi przebudowę wymagającą dokonania zgłoszenia, to organ rozpoznając sprawę ponownie nie mógł odstąpić od powyższej oceny.

Ponadto odnosząc się do twierdzenia, iż organ nie dokonał oceny czy zakres prac, do wykonania których zobowiązali się inwestorzy mógł doprowadzić do doprowadzenia nieruchomości do stanu zgodnego z prawem zauważyć należy, iż podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2017r., ustalono, które to ustalenia nie są kwestionowane przez stronę, że w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie szeregowej przy ul. [...] usunięto część ścian wewnętrznych, wzniesiono nowe ściany wewnętrzne z płyty gipsowo-kartonowej, na każdej z trzech kondygnacji wykonano po dwie łazienki, których w sumie było sześć, oraz dokonano wymiany okien, okładzin, tynków, posadzek, a w garażu wykonano pokój i w miejscu bramy garażowej wymurowano ścianę z otworem okiennym.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż inwestor poczynił znaczne prace, których dalsza realizacja w ocenie Sądu nie może doprowadzić do stanu zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W ocenie Sadu nałożenie obowiązku doprowadzenia ww. budynku do stanu poprzedniego w oparciu o projekt budowlany "budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej" nr [...], który został zatwierdzony przez Urząd Miejski w P. Wydział Gospodarki Przestrzennej i Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] września 1977r. znak: [...] znajduje uzasadnienie w niniejszej sprawie ze względu na fakt, iż ww. projekt wskazuje na stan poprzedni, czyli taki, który istniał przed rozpoczęciem przebudowy ww. budynku mieszkalnego, co umożliwi inwestorowi prawidłowo wykonać nałożony obowiązek, a także umożliwi organowi nadzoru budowlanego jego ewentualne wyegzekwowanie. Chodzi o przywrócenie budynkowi charakteru budynku jednorodzinnego.

Twierdzenia strony, iż organ nie wziął pod uwagę parametrów takich jak wiek materiałów, postęp techniczny nie znajduje uzasadnienia. Konieczność przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego nie oznacza, że strona dokonując powyższego nie może korzystać z nowych technologii. Wydając decyzję w niniejszej sprawie organ odwołał się do pozwolenia na budowę chcąc wskazać kierunek w jakim ma iść przywrócenie stanu poprzedniego mając na uwadze przede wszystkim układ pomieszczeń, a nie kwestii materiałów jakich należy użyć.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił.