Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 561/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
article: art. 5, art. 3 ust. 2, art. 10, art. 4 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 250
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant spec. Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy oddala skargę


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 561/16

U Z A S A D N I E N I E

W. K. – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - wywiodła skargę na uchwałę Rady Gminy P.z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy P., po uprzednim wezwaniu Rady do zmiany tej uchwały, w wyniku czego Rada Gminy P. uchwałą z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] uznała je za bezzasadne. Jednocześnie Skarżąca wyjaśniła, że uchwała z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], podjęta przez Radę Gminy P. w sprawie z zakresu administracji publicznej narusza interes prawny i uprawnienia mieszkańców Gminy P., a więc i interesy prawne oraz uprawnienia Skarżącej, jako mieszkanki Gminy P..

Zdaniem Skarżącej, mieszkańcy nie mogą prawidłowo realizować obowiązków wynikających z art. 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (zwanej dalej ustawą o u.c.p.g.), podczas gdy Urząd Gminy egzekwuje od mieszkańców obowiązek, o którym mowa w art 6h tej ustawy (pobiera opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi). Brak właściwych przepisów prawa miejscowego zakłóca możliwość prawidłowej segregacji odpadów komunalnych, co z kolei wpływa negatywnie na możliwość korzystania z ulgi w opłacie za odbiór odpadów w Gminie P.. Wadliwe zapisy Regulaminu nakładają ponadto na mieszkańców w sposób nieuprawniony obowiązki spoza regulacji ustawowych oraz uniemożliwiają swobodne korzystanie z punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych (zwanych dalej PSZOK), w pełnym zakresie opisanym w ustawie. Skarżąca zwróciła także uwagę - na jej zdaniem - bezprawne pominięcie w regulaminie obowiązków należących do Gminy w zakresie utrzymania czystości i porządku w przestrzeni publicznej, które wójt wykorzystuje do nałożenia na sołtysów obowiązków spoza regulacji ustawowych. Podniosła nadto, że ograniczone zostało również prawo mieszkańców do swobodnego korzystania z przestrzeni publicznej. Wykorzystując wadliwy prawnie akt prawa miejscowego oraz jego nieuprawnioną interpretację władze lokalne prowadzą bezprawne działania narażające gminę (a więc mieszkańców) na straty finansowe i sankcje prawne oraz tworzą przyczynek do naruszania dóbr osobistych mieszkańców Gminy P..

Zaskarżonej uchwale Skarżąca zarzuciła co następuje:

1. regulamin nieprawidłowo przenosi na grunt prawa miejscowego postanowienia art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o u.c.p.g. W § 1 pkt 1 lit. a regulaminu skrócono (w porównaniu do brzmienia ustawowego) ten zapis ustawowy, przez co wypadł zwrot "odpadów komunalnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 4a" . Zatem na podstawie regulaminu nie można ustalić jakie frakcje odpadów podlegają selektywnemu zbieraniu na terenie Gminy. Regulamin nie zawiera enumeratywnej listy takich odpadów, a zapisy wskazujące pośrednio rodzaje odpadów zbieranych w sposób selektywny na terenie Gminy nie są ze sobą spójne (w szczególności § 1, 3 , 8 i 10 regulaminu), co uniemożliwia mieszkańcom realizację obowiązków wynikających z art. 5, przy jednoczesnym egzekwowaniu przez Urząd Gminy obowiązku, o którym mowa w art. 6h ustawy o u.c.p.g. Regulamin powinien określać zamknięty katalog odpadów zbieranych w sposób selektywny na terenie gminy. Tylko w ten sposób właściwie zostanie określony obowiązek jaki regulamin nakłada na mieszkańców gminy;

2. zapisy regulaminu bezprawnie nakładają na mieszkańców gminy obowiązek wyodrębniania oddzielnej frakcji odpadów spoza listy w § 1 Regulaminu i spoza listy odpadów zawartej w akcie wydanym na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów);

3. Wójt Gminy i Rada Gminy P. albo nie rozumieją treści stworzonej przez siebie regulacji prawnej, albo celowo stosują ją niewłaściwie, naruszając art. 5 ust. 6. ustawy o u.c.p.g.

Wójt bezprawnie zleca, a Rada Gminy akceptuje, jako zgodne z regulaminem, działanie polegające na tym, aby podmiot odbierający odpady komunalne przeprowadzał kontrolę śmieci danej osoby/ właściciela nieruchomości (którego dane otrzymuje firma na mocy zapisów zawartej umowy na odbiór i zagospodarowanie odpadów), bez zapewnienia ochrony danych osobowych i wrażliwych. Następuje więc naruszenie dóbr osobistych mieszkańców gminy;

4. regulamin narusza obowiązujące prawo, ponieważ nie określa segregacji wszystkich rodzajów odpadów wskazanych w art. 2 ust. 3 pkt. 5 ustawy o u.c.p.g., w tym w szczególności "odpadów komunalnych ulegających biodegradacji, w tym odpadów opakowaniowych ulegających biodegradacji", co dodatkowo uniemożliwia mieszkańcom realizację obowiązków wynikających z art. 5 cyt. ustawy. Z powodu tej wady prawnej regulaminu – zdaniem Skarżącej - mieszkańcy nie mogą prowadzić prawidłowo segregacji odpadów, a tym samym skorzystać z prawa ulgi w opłacie gospodarki odpadami w Gminie P.. Tylko bowiem osoba zbierająca odpady komunalne w sposób selektywny może korzystać z 50% stawki miesięcznej opłaty za odbiór odpadów. W wyjaśnieniach (a później uzasadnieniu do uchwały NR [...] Rady Gminy P.) Wójt twierdzi zaś, że mimo, iż regulamin nie używa pojęcia "odpady ulegające biodegradacji", to frakcja tych odpadów zawiera się w ramach wskazanych w regulaminie "odpadów komunalnych mokrych" oraz "odpadów zielonych z ogrodów";

5. lista rodzajów odpadów komunalnych, które mogą być przekazywane do PSZOK jest niezgodna z treścią art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy o u.c.p.g., co ogranicza ustawowe prawa mieszkańców Gminy P.;

6. w § 3 ust. 1 pkt 3 regulaminu w sposób bezprawny nakłada się na mieszkańców gminy obowiązki wykraczające poza zapisy ustawy o u.c.p.g. ;

7. regulamin nie zawiera wymaganych ustawowo zapisów dot. utrzymania czystości i porządku na terenach użytku publicznego i drogach, przez co nie spełnia wymagań określonych w art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy o u.c.p.g.;

8. działając w myśl wadliwego – zdaniem Skarżącej - regulaminu Wójt bezprawnie nakłada na sołtysów obowiązki pozaustawowe, łamiąc jednocześnie postanowienia umowy Nr [...] - § 2 pkt 2 lit. b i art. 5 ust. 6 ustawy o u.c.p.g.;

9. brak zawarcia w regulaminie zasad utrzymania czystości i porządku na przystankach transportu publicznego, wymaganych ustawą o u.c.p.g., narusza prawa mieszkańców do swobodnego korzystania z przestrzeni publicznej;

10. regulamin w sposób nieprawidłowy i nieracjonalny określa minimalną pojemność worka i pojemnika do zbierania odpadów komunalnych, co uniemożliwia realizację obowiązków nałożonych na mieszkańców gminy w art. 5 ustawy o u.c.p.g.;

11. wymagania w zakresie charakterystyki pojemników na odpady nie dotyczą innych niż szkoły, żłobki i przedszkola, budynków użyteczności publicznej, np. nie dotyczą m.in. budynków OSP, Urzędu Gminy, przystanków komunikacji publicznej, choć na obowiązek taki wskazuje m.in. art. 6r ust. 2c ustawy o u.c.p.g. Wpływa to na poczucie niesprawiedliwości społecznej oraz ograniczanie prawa do korzystania z przestrzeni publicznej;

12. treść regulaminu narusza art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy o u.c.p.g., ograniczając ustawowe prawa mieszkańców gminy do łatwego dostępu do punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych, które zapewniają przyjmowanie m.in. przeterminowanych leków i chemikaliów, zużytych baterii i akumulatorów.;

13. treść regulaminu narusza art. 3 ust. 2 pkt 6 i art. 6r ust. 3a w związku z art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o u.c.p.g., ponieważ regulamin wyklucza możliwość bezpłatnego przekazania do PSZOK-u (a nie jak stanowi ustawa "wprowadza ograniczenie ilości") odpadów budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne. Stanowi to bezprawne ograniczenie ustawowych praw mieszkańców gminy;

14. regulamin narusza art. 6r ust. 3d ustawy o u.c.p.g., bo nie określa trybu i sposobu zgłaszania przez właścicieli nieruchomości przypadków niewłaściwego świadczenia usług przez przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, utrudniając tym samym egzekwowanie ich praw, nadanych na mocy cyt. ustawy;

15. zapisy regulaminu mają nieprawidłowo zastosowane wypunktowanie lub też brak jest wypunktowania, przez co część zapisów traci swój ustawowy sens, a wykonanie obowiązków wynikających z regulaminu jest utrudnione;

16. treść regulaminu wprowadza chaos pojęciowy, wskutek czego mieszkańcy nie mogą w sposób należyty wypełniać obowiązków z niego wynikających, np. przez używanie w różnym kontekście lub zamiennie pojęć "pojemnik" i "urządzenie" oraz "zbieranie odpadów" oraz ich "gromadzenie";

17. regulamin definiuje słownik pojęć, który zawiera błędy logiczne i składniowe, a także tłumaczy pojęcia niewystępujące w regulaminie, a brakuje w nim wyjaśnienia kluczowych pojęć, opisujących sposób segregacji odpadów na terenie gminy;

18. w treści regulaminu znajdują się odesłania do nieistniejącego w nim miejsca, co uniemożliwia zrozumienie zasad obowiązujących mieszkańców.

W rozwinięciu skargi W. K. wskazała, że w treści § 3 ust. 1 regulaminu ppkt 1 podano nieistniejące odniesienie do "Rozdziału IV, którego w regulaminie nie ma ". Jest natomiast "Rozdział 4", ale i ten nie opisuje "pojemników służących do zbierania odpadów komunalnych''. Czyni to natomiast Rozdział 3. Dodatkowo, Skarżąca podkreśliła, że Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w W. Delegatura w M. w dniach: od [...].05.2015 r. do [...].06.2015 r. przeprowadził w Urzędzie Gminy P. kontrolę w zakresie ochrony środowiska. W ramach kontroli stwierdzono trzy zasadnicze nieprawidłowości dotyczące gospodarki odpadami w Gminie P.. Ustalono mianowicie m.in. że: "Gmina nie ustanowiła w Regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy P. selektywnego zbierania odpadów komunalnych co najmniej takich frakcji odpadów jak: papier, metal, tworzywa sztuczne, szkło i opakowania wielomateriałowe ulegające biodegradacji.'' Skarżąca podkreśliła, że tak sformułowane zarządzenie pokontrolne zostało sporządzone blisko miesiąc od funkcjonowania zaskarżanego regulaminu, a więc zastrzeżenie to nadal jest aktualne i dotyczy obowiązujących zapisów regulaminu. W skardze zarzucono też, że wymagania dotyczące pojemników na odpady, zapisane w zawarte w § 7 regulaminu pomijają, inne niż szkoły, żłobki i przedszkola, budynki użyteczności publicznej w tym m.in. budynki OSP, Urząd Gminy, przystanki komunikacji publicznej. W § 7 ust. 4 regulamin w sposób nieuprawniony zawężono listę urządzeń do zbierania odpadów komunalnych, na których należy umieszczać oznakowanie dot. rodzaju zbieranego odpadu. Regulamin pomija również, że w przypadku budynków użyteczności publicznej wynajmowanych za opłatą innym osobom koszty wywozu nieczystości powinny być przeniesione na wynajmującego. W innym przypadku działalność pozastatutowa organizacji takich jak np. OSP, polegająca na odpłatnym wynajmie pomieszczeń np. na organizację uroczystości rodzinnych dla osób nie będących członkami OSP, obarcza w sposób nieuprawniony kosztami gospodarki odpadami mieszkańców gminy. Zwróciła uwagę, że ustanowienie § 7 ust. 5 regulaminu, przy jednoczesnym zachowaniu ust. 2, jest całkowicie nieuzasadnione, ponieważ dopuszczenie zbierania odpadów w worki zostało już zapisane w ust. 2. Z kolei ustalenie wymogu, że worki te mają być "z tworzywa sztucznego" jest nadużyciem, ponieważ to rynek reguluje z jakiego materiału mogą być wykonane worki na śmieci. Poza tym takie obostrzenie mogłoby wykluczyć możliwość stosowania worków biodegradowalnych, nie wykonanych z tworzywa sztucznego (a takich wymaga umową wójt Gminy P. od firmy wywożącej odpady). Jeśli natomiast ustanowienie ust. 5 podyktowane było ograniczeniem pojemności worków "od góry" tj.: "o pojemności do 120 litrów", to stoi to w oczywistej sprzeczności z treścią § 7 ust. 1 i 2. Skarżąca podniosła też, iż w § 8 regulaminu określono kolorystykę pojemników/worków. Dla weryfikacji poprawności konstrukcji tej regulacji nie bez znaczenia pozostaje fakt, że w styczniu br. konsultowany był projekt rozporządzenia sprawie szczegółowego sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów oraz kiedy wymóg selektywnego zbierania uznaje się za spełniony. Ale m.in. z uwagi na wiele uwag do projektu, rozporządzenie nie zostało wydane. Niemniej jednak, w oparciu o tenże projekt zostało sporządzone stanowisko Ministerstwa Środowiska będące niejako wskazówką do prawidłowego określania modelu segregacji odpadów i warunków, których spełnienie decyduje o tym, że warunek segregacji został przez mieszkańca spełniony. Analizując to stanowisko – zadaniem Skarżącej - należy wprowadzić właściwe zmiany co najmniej w zapisach § 1, 3, 7 i 8 regulaminu, w odniesieniu do nazewnictwa odpadów komunalnych oraz używania pojęć "pojemniki" i "worki", tak aby były to dwa różne rodzaje urządzeń do zbierania odpadów komunalnych. Ponadto w § 8 regulaminu również dostrzegła błędy w numeracji, np. są dwa ustępy "1", brakuje części wypunktowania. Zdaniem Skarżącej, treść § 9 i 10 ust. 1 regulaminu narusza art. 3 ust. 2 punkt 6 ustawy o u.c.p.g., który nakazuje, by przeterminowane leki oraz zużyte baterie i akumulatory były przyjmowane w PSZOK-u. Naruszenie tego przepisu nie może mieć uzasadnienia w treści art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o u.c.p.g., jak tłumaczą Wójt i Rada Gminy w uzasadnieniu do uchwały NR [...] Rady Gminy, ponieważ w odniesieniu do PSZOK-u ustawa ta zawiera przepisy szczegółowe, dedykowane właśnie rodzajom odpadów, których bezpłatne odbieranie musi zapewniać PSZOK. Zapisy § 10 regulaminu mają nieprawidłowe wypunktowanie. Ponadto treść § 10 regulaminu narusza art. 3 ust. 2 pkt 6 w powiązaniu art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o u.c.p.g., który nakazuje, by odpady budowlane i rozbiórkowe komunalne były przyjmowane w PSZOK-u lub bezpośrednio od mieszkańców, a Rada Gminy postanawia w regulaminie, by odpady te były przekazywane do firmy odbierającej odpady na własny koszt. Tymczasem zgodnie z zapisami art. 6r ust. 3a cyt. ustawy regulamin "może dopuszczać ograniczenie ilości odpadów zielonych, zużytych opon, odpadów wielkogabarytowych oraz odpadów budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne odbieranych lub przyjmowanych przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w zamian za pobraną opłatę ta gospodarowanie odpadami komunalnymi." Reasumując ten wątek Skarżąca zaznaczyła, że mieszkaniec ponoszący comiesięczną opłatę za odbiór odpadów komunalnych powinien mieć możliwość przekazania odpadów budowlanych i rozbiórkowych (wszystkich lub w ograniczonej ilości, ale ograniczenie nie oznacza zerowej ilości), stanowiących odpady komunalne bez dodatkowej opłaty do PSZOK-u lub w ramach odbioru bezpośredniego od mieszkańców (bo tylko takie formy są przewidziane w jej gminie, nie ma niestety pojemników ogólnodostępnych w każdej z miejscowości). Zapisy § 10 ust. 2 regulaminu: "odpady zielone należy wystawić w dniu odbioru przed posesję", z bliżej nieznanych przyczyn nakazują mieszkańcom wysypywanie tych odpadów przed posesję z worków lub pojemników, do których były zbierane, w dniu ich odbioru, bo dla każdej innej frakcji regulamin nakazuje wystawianie śmieci w workach lub pojemnikach. Zapisy § 10 ust. 3 regulaminu: "termin i miejsce odbioru poszczególnych frakcji odpadów komunalnych są podawane do publicznej wiadomości (...)" stoją – zdaniem Skarżącej - w oczywistej sprzeczności z poprzednimi zapisami nakazującymi wystawienie worków bądź pojemników z odpadami przed posesję lub też wysypanie odpadów zielonych przed posesję w dniu ich odbioru lub dostarczenie innych odpadów do PSZOK-u. A z tej przyczyny, że "miejsce" jest uregulowane w regulaminie, nie podaje się tych informacji do wiadomości w sposób określony w tym ustępie. Skarga zarzuciła też, że zapisy § 12, 13, 14, 15 regulaminu mają nieprawidłowe wypunktowanie, przez co są nieczytelne lub wręcz nielogiczne. Regulamin – zdaniem Skarżącej - narusza również art. 6r ust. 3d ustawy o u.c.p.g., który nakazuje, by uchwała określała też "tryb i sposób zgłaszania przez właścicieli nieruchomości przypadków niewłaściwego świadczenia usług przez przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości lub przez prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych." W myśl art. 6r przywołanej ustawy: Rada gminy określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, szczegółowy sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności częstotliwość odbierania odpadów komunalnych od właściciela nieruchomości i sposób świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Skarżąca podała, że w Gminie P. zostały uchwalone dwie obowiązujące obecnie uchwały dot. gospodarki odpadami tj.: skarżona uchwała NR [...] z dnia [...] maja 2015 r. dot. regulaminu i uchwała NR [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych w P. (zmieniona Uchwałą NR [...] z dnia [...] luty 2015 r.). Uchwała NR [...] z dnia [...] maja 2015 r. dot. regulaminu zawiera Rozdział 4 - Częstotliwość i sposób odbioru odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu Gminy P., w którym w § 10 punkcie 1 określono częstotliwość odbierania odpadów komunalnych od właściciela nieruchomości, o której mowa w 6r ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości w gminach, a skoro tak to regulamin powinien realizować również postanowienia art. 6r ust. 3d w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości tj. "Uchwała, o której mowa w ust. 3, określa takie tryb i sposób zgłaszania przez właścicieli nieruchomości przypadków niewłaściwego świadczenia usług przez przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości(...)". Natomiast realizacja pozostałej treści art. 6r ust. 3 w zakresie sposobu świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych znalazła swoje odzwierciedlenie częściowo w regulaminie i odrębnej uchwale NR [...] z dnia [...] stycznia 2015 r.- w sprawie przyjęcia Regulaminu Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych w P. (zmienionej uchwałą NR [...] z dnia [...] luty 2015 r.). Stąd zarówno uchwała NR [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych w P. (zmieniona uchwałą NR [...] z dnia [...] luty 2015 r.) lub regulamin mogą realizować pozostałe postanowienia art. 6r ust. 3d tj. " Uchwała, o której mowa w ust. 3, określać także tryb i sposób zgłaszania przez właścicieli nieruchomości przypadków niewłaściwego świadczenia usług przez (...) prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych." Aby wybrać wykonawcę usługi "odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości zamieszkałych na terenie Gminy P. oraz PSZOK-u zlokalizowanego w miejscowości P.'' Wójt przeprowadził zamówienie publiczne nr [...]. Opis zamawianej usługi został przedstawiony w dokumentacji przetargowej, do której zaliczają się przede wszystkim takie dokumenty jak: Specyfikacja istotnych warunków zamówienia", w tym w szczególności "Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia" (dalej zwanym "SOPZ"). Opis usługi jest niezgodny z zasadami opisanymi w regulaminie uchwalonym przez Radę Gminy. W punkcie 6 ppkt 9 SOPZ, będącym załącznikiem do realizowanej obecnie umowy wójt do obowiązków Wykonawcy zaliczył m.in. kontrolę: "Wykonawca jest zobowiązany do sprawdzania losowo lecz nie mniej niż 10 na 100 gospodarstw domowych miesięcznie pod kątem rzetelności segregacji odpadów przez mieszkańców (...) Uchylanie się od obowiązku kontroli i zgłaszania Zamawiającemu informacji dotyczącej zaistniałych nieprawidłowości w sposobie selektywnej zbiórki odpadów będzie stanowiło naruszenie postanowień umowy". Zdaniem Skarżącej, stoi to w oczywistej sprzeczności z podjętą uchwałą Rady Gminy, gdyż ta stanowi: § 18 punkt 1. "Nadzór nad realizacją obowiązków wynikających z niniejszego Regulaminu (a więc również prawidłową segregacją odpadów przez mieszkańców gminy) sprawuje Wójt poprzez upoważnionych pracowników Urzędu Gminy, którzy przeprowadzając kontrolę legitymować się będą wobec użytkowników nieruchomości stosownym upoważnieniem. Mimo tej oczywistej sprzeczności zarówno wójt jak i Rada Gminy uważa, że nie ma konieczności zmiany zapisów Regulaminu, ponieważ § 18 punkt 1 nie oznacza, że pracownik Urzędu Gminy musi być przy kontroli u właściciela nieruchomości, ponieważ kontrolę na miejscu (bezpośrednio przy odbiorze odpadów z poszczególnych nieruchomości), powinna wykonywać firma odbierającej odpady komunalne. Takie stanowisko Wójt i Rada Gminy wywodzą z art. 9f. ustawy o czystości w gminie "W przypadku niedopełniania przez właściciela nieruchomości obowiązku w zakresie selektywnego zbierania odpadów komunalnych podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako zmieszane odpady komunalne i powiadamia o tym gminę." Zdaniem Skarżącej, oczywistym jest, że zlecenie kontroli zewnętrznemu podmiotowi, który nie jest objęty obowiązkiem zachowania poufności danych i ochroną danych osobowych oraz nie musi posiadać certyfikatu zarządzania danymi osobowymi narusza prawo mieszkańców do ochrony ich dóbr osobistych. Naruszenie to zachodzi m.in. w chwili, gdy firma "przeprowadzając kontrolę na miejscu", uzyskuje dostęp do danych wrażliwych lub poufnych np. rachunki, zaległości w płatnościach, bilingi telefoniczne itp. wobec osoby, której dane identyfikacyjne posiada (adres, nazwa właściciela nieruchomości). Ochronę interesów mieszkańców miał zapewniać w tej kwestii właściwie upoważniony urzędnik Urzędu Gminy, z czego wójt i Rada Gminy uporczywie rezygnują. Dalsze stosowanie prawa przez Wójta i Radę Gminy w takiej interpretacji § 18 pkt 1 regulaminu jest łamaniem art. 5 ust. 6 ustawy o u.c.p.g.: Nadzór nad realizacją obowiązków określonych w ust. 1-4 sprawuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta." W odpowiedzi na skargę Gmina P., reprezentowana przez Wójta, wniosła o jej oddalenie. Uzasadniając swe stanowisko w następujący sposób odniosła się do zarzutów skargi. Regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy P. nie używa pojęcia "odpady ulegające biodegradacji", jednakże to frakcja tych odpadów zawiera się w ramach wskazanych w regulaminie "odpadów komunalnych mokrych" oraz "odpadów zielonych z ogrodów". Wprowadzając nowy system segregacji odpadów komunalnych na terenie Gminy P. pozostawione zostało pojęcie "odpadów mokrych" z myślą o mieszkańcach, którzy do tej pory segregowali odpady na taką frakcję. W związku z tym pojęcie to jest doskonale i zwyczajowo znane tutejszej społeczności. Nie istnieje przy tym możliwość zdefiniowania w uchwale samego pojęcia "odpady mokre". W poprzednio obowiązującym regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy P., przyjętym uchwałą Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] marca 2015 r. została wprawdzie zawarta definicja pojęcia "odpadów mokrych", jednak [...] Urząd Wojewódzki wprost zakwestionował to wskazując, że Rada Gminy nie ma podstaw do definiowania tego pojęcia w regulaminie. Odpady ulegające biodegradacji są oczywiście również odbierane na terenie Gminy P.. Odpady te zostały uwzględnione w ramach określonych w regulaminie "odpadów zielonych" i "odpadów komunalnych mokrych". Jak wskazuje się w doktrynie "odpady mokre są to odpady ulegające biodegradacji - przeznaczone do kompostowania tj. odpady kuchenne, resztki i obierki z owoców i warzyw, skoszona trawa i zgrabione liście, drewno o gabarytach umożliwiających umieszczenie w pojemniku lub worku, fusy z kawy i herbaty, skorupki jajek, mokry papier lub karton (karton i papier bez dodatków innych materiałów np. folii)". Podobną definicję odpadów mokrych przedstawia Przedsiębiorstwo Gospodarki Odpadami "E." powołane przez Związek Międzygminny "G." z siedzibą w E.. Podniesiono zatem, że w ulotce informacyjnej, sporządzonej dla mieszkańców Gminy P., zostało sprecyzowane m.in. to, jakie odpady należy wrzucać do worka lub pojemnika na odpady mokre. Również Krajowa Izba Gospodarki Odpadami w swojej opinii prawnej, umieszczonej na stronie www.kigo.pl odniosła się do odpadów mokrych: "Mając natomiast na uwadze kwestię zbierania odpadów mokrych należy wskazać, że jedną z frakcji, którą należy zbierać odrębnie, są odpady ulegające biodegradacji. (...) Jeżeli więc frakcja odpadów mokrych obejmowałaby w rzeczywistości odpady ulegające biodegradacji, (...), to zbiórka takiej frakcji mogłaby być traktowana jako selektywna. (...) Stworzenie przez gminę właścicielom nieruchomości możliwości zbierania takiej frakcji odpadów (...), stanowi spełnienie obowiązku gminy polegającego na ustanowieniu selektywnego zbierania odpadów w zakresie frakcji odpadów ulegających biodegradacji (art. 3 ust. 2 pkt 3 UCPG). Przy czym oprócz tego gmina musi zapewnić jeszcze selektywne zbieranie pozostałych frakcji odpadów wskazanych w tym przepisie (jednakże (...) nie łącznie, jako frakcję suchą, ale odrębnie każdą frakcję wymienioną w art. 3 ust. 2 pkt 3 UCPG) ". Odnosząc się do zarzutu skargi, że "z powodu wady prawnej regulaminu mieszkańcy nie mogą prowadzić prawidłowo segregacji odpadów, a tym samym skorzystać z prawa do ulgi w opłacie gospodarki odpadami w Gminie P. (tylko osoba zbierająca odpady komunalne w sposób selektywny może korzystać z 50% stawki miesięcznej opłaty za odbiór odpadów) ". Wskazano, że w związku ze zmianami do ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, które weszły w życie z dniem 1 lutego 2015 r., uchwala Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] września 2014 r. uprawniająca rodziny wielodzietne do 50% dopłaty do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi utraciła moc z dniem wejścia w życie przedmiotowej nowelizacji. Obowiązująca segregacja przed dniem wejścia w życie uchwały Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy P., nie wykluczała rodzin wielodzietnych do zastosowania dopłat do opłat za odpady komunalne. Jednakże w trakcie trwania obecnie obowiązującej segregacji na terenie Gminy P., nie podjęto uchwały zwalniającej w całości lub w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdaniem Organu, Skarżąca błędnie wskazała, że stanowisko Ministerstwa Środowiska pozwala "na zaliczanie odpadów zielonych do odpadów ulegających biodegradacji, podczas gdy meritum dotyczy ustanowienia w Regulaminie frakcji: odpady mokre w miejsce odpadów komunalnych ulegających biodegradacji, w tym odpadów opakowaniowych ulegających biodegradacji". Stanowisko Ministerstwa Środowiska z dnia [...] grudnia 2015 r. wprost wskazuje bowiem, że "Odnosząc się do kwestii brakujących w regulaminie odpadów komunalnych ulegających biodegradacji, w tym odpadów opakowaniowych ulegających biodegradacji (...) należy przyjąć, że w przypadku gdy gmina zakwalifikowała tego rodzaju odpady w kategorii określonej w regulaminie jako odpady komunalne niesegregowane lub odpady komunalne mokre, wówczas zapisy regulaminu są prawidłowe". Odnosząc się do kwestii zastrzeżeń Skarżącej do użytego w regulaminie pojęcia "odpadów zielonych" wskazano, iż pomimo tego, że rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2014 r. poz. 1923) nie posługuje się pojęciem "odpadów zielonych", a jedynie pojęciem "odpadów ulegających biodegradacji (z ogrodów i parków w tym z cmentarzy)", to jednak termin "odpady zielone" wielokrotnie występuje w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Podobnie Ministerstwo Środowiska w swym stanowisku z dnia [...] grudnia 2015 r., skierowanym do Urzędu Gminy P. potwierdziło, że zasadnym jest posługiwanie się takim pojęciem: " W kwestii odpadów zielonych, właściwe jest posługiwanie się tym terminem, ze względu na to, że definicja tego typu została zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 22 ze zm.)". Ponadto wskazano, że Ministerstwo Środowiska w swoim piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. podało, że "Najczęściej zadawane pytania dotyczące sprawozdań o odebranych odpadach komunalnych oraz realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi", wprost potwierdzają prawidłowość posługiwania się pojęciem "odpadów zielonych", wskazując: "Odnosząc się do kwestii klasyfikowania odpadów zielonych pod kodem 20 02 01 - odpady ulegające biodegradacji, odpady te można i należy zakwalifikować w ten sposób ". Odniesiono się też do poruszonej przez Skarżącą kwestii kontroli przeprowadzonej w Urzędzie Gminy P. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska Delegatura M. w dniach [...].05.2015 – [...].06.2015. Wywiedziono, że Skarżąca błędnie wskazuje, iż zarządzenia pokontrolne z dnia [...] czerwca 2015 r., które nakazują ustanowienie selektywnego zbierania odpadów komunalnych, co najmniej następujących frakcji odpadów: papieru, metalu, tworzywa sztucznego, szkła i opakowań wielomateriałowych ulegających biodegradacji - wydane zostały "blisko miesiąc od funkcjonowania zaskarżanego regulaminu". Nowy Regulamin przyjęty został bowiem uchwałą Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] maja 2015 r. i ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] dnia [...] lipca 2015 r., pod pozycją [...]. Jak wskazuje zapis w cyt. uchwale "Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]". Tak więc, Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska - w trakcie przeprowadzonej kontroli - poddał sprawdzeniu nie obecnie obowiązujący regulamin, a przyjęty uprzednią uchwałą Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] grudnia 2012 r. i na podstawie jego wydano wskazane zarządzenie pokontrolne. Skarżąca zakwestionowała również zgodność zapisu w regulaminie "odpady komunalne mokre" z zapisem w dokumentacji przetargowej "odpady mokre - wydzielone z masy odpadów komunalnych - odpady ulegające biodegradacji (kod odpadu 20 01 08). Zdaniem Organu, nie ulega wątpliwości, że odpady mokre to m.in. odpady kuchenne, i takie przede wszystkim odpady są odbierane od mieszkańców pod nazwą "odpady mokre". W związku z tym w dokumentacji przetargowej odpadom mokrym nadano kod 20 01 08. Zauważono, że w wezwaniu Skarżąca zarzuciła też, jakoby w regulaminie miały zostać pominięte takie odpady komunalne, jak: 20 01 10 odzież, 20 01 11 tekstylia, 20 01 38 drewno inne niż wymienione w 20 01 37, 20 03 02 odpady z targowisk, 20 03 99 odpady komunalne niewymienione w innych podgrupach, 15 01 03 opakowania z drewna, 15 01 06 zmieszane odpady opakowaniowe, czy też 15 01 09 opakowania z tekstyliów. Zarzut ten, zdaniem Organu, jest całkowicie chybiony. Wskazano, że odpady te zawierają się w takich kategoriach określonych w regulaminie, jak m.in.: "odpady komunalne niesegregowane", "papier i tektura", "tworzywa sztuczne, metal i opakowania wielomateriałowe", "odpady mokre". Z kolei odpady, których nie da się wysegregować, należy gromadzić w czarnym worku na odpady zmieszane. Stwierdzono także, iż w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r., uzupełniającym wezwanie, Skarżąca wskazała także na pominięcie w regulaminie zapisu: "odpadów komunalnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 4a" ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zauważono jednak, że do dnia dzisiejszego przez ministra właściwego do spraw środowiska, nie zostało wydane przedmiotowe rozporządzenie. Nie było zatem (i nadal nie jest) możliwe uwzględnienie w regulaminie odpadów określonych w przepisach rozporządzenia, które nie istnieje. W swoim piśmie Skarżąca wskazała również, jakoby zapis § 1 regulaminu nie zawierał wszystkich odpadów odbieranych na terenie Gminy P.. Odnosząc się do tego zarzutu wskazano, że § 1 regulaminu wskazuje uregulowaną w nim materię przedmiotu, która w pełni zgodna jest z przepisem art. 4 ust. 2 ustawy o u.c.p.g. Odnosząc się do zarzutu, że takie odpady jak: przeterminowane leki, zużyte baterie i akumulatory, odpady zielone oraz odpady budowlane i rozbiórkowe stanowiące odpady komunalne nie są przyjmowane do PSZOK wskazano, że art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawą o u.c.p.g. stanowi, że wystarczające jest przynajmniej "prowadzenie selektywnego zbierania i odbierania (...), zapewnienie przyjmowania w inny sposób [...] takich odpadów komunalnych". Przyjmowanie zaś wskazanych odpadów zapewnione jest w następujący sposób: - przeterminowane leki przyjmowane są w punkcie aptecznym znajdującym się w Poświętnem, o czym mówi § 10 Regulaminu; - zużyte baterie i akumulatory przyjmowane są w budynku Urzędu Gminy, w placówkach oświatowych oraz w sklepach (należy je wrzucać do odpowiednio oznakowanych pojemników), o czym mówi § 10 Regulaminu; - odpady zielone odbierane są sprzed posesji dwa razy w miesiącu w okresie od 1 kwietnia do 30 października. Wezwanie do zmiany uchwały poruszyło również kwestie stosowania pojęcia "pojemnik" i "urządzenie". W ocenie Skarżącej, pojęcie "pojemnik" "raz jest rodzajem urządzenia do zbierania odpadów, a innym razem oznacza zbiór urządzeń bądź przedmiotów (np. worków) do gromadzenia śmieci". Zarzut ten –zdaniem Organu - jest chybiony. Przepis § 1 regulaminu zawiera zapis ,,rodzaju i minimalnej pojemności urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych", jak także § 7 zawiera zapisy: "Określa się rodzaje i minimalną pojemność urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych...", "Odpady komunalne należy gromadzić w pojemnikach, workach lub kontenerach...", "dla budynków mieszkalnych minimalna pojemność pojemnika/worka przeznaczonego do zbierania na terenie nieruchomości: a) niesegregowanych odpadów komunalnych (zmieszanych)...", "dla budynków letniskowych i innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe minimalna pojemność pojemnika/worka przeznaczonego do zbierania na terenie nieruchomości: a) niesegregowanych odpadów komunalnych (zmieszanych)", "W przypadku lokali handlowych i gastronomicznych, dla zapewnienia czystości wymagane jest również ustawienie na zewnątrz, poza lokalem, co najmniej jednego pojemnika na odpady o minimalnej pojemności 60 litrów" oraz w § 8 jest zapis: " Wprowadza się jednolitą kolorystykę pojemników dla następujących grup odpadów: pojemnik niebieski - z przeznaczeniem na papier i tekturę;....". Powyższych zapisów nie sposób interpretować, jakoby "pojemnik" miał oznaczać "zbiór urządzeń bądź przedmiotów (np. worków) do gromadzenia śmieci". Kolejną kwestię, którą porusza Skarżąca jest niewłaściwe - w jej ocenie -zredagowany w regulaminie słownik pojęć. Odnosząc się do tego zarzutu wskazano, że przepis § 2 regulaminu poddany został ocenie Organu nadzoru – [...] Urzędowi Wojewódzkiemu w W., który to organ nie dopatrzył się jakichkolwiek nieprawidłowości w redakcji definiowanych pojęć. Odnośnie zawartego § 3 ust. 1 pkt 1 regulaminu błędnego odwołania ("wyposażenie nieruchomości w pojemniki służące do zbierania odpadów komunalnych opisane w niniejszym Regulaminie w Rozdziale IV oraz utrzymywanie tych urządzeń w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym"), zgodzono się ze Skarżącą. Wyjaśniono, że wskutek oczywistej omyłki pisarskiej, zamiast prawidłowo do "Rozdziału 3", przedmiotowy przepis zawiera błędne odwołanie do "Rozdziału IV". Zdaniem Organu, nie jest już jednak uzasadnione zastrzeżenie dotyczące braku podzielenia w § 3 regulaminu odpadów komunalnych dostarczanych przez mieszkańców do PSZOK oraz odpadów komunalnych zbieranych i wystawianych w dniu odbioru przed posesję. Kwestia ta została bowiem w sposób jasny wskazana w dalszej części regulaminu. Bezzasadne jest także – zdaniem Organu - wskazywanie na brak uwzględnienia w wykazie takich odpadów, jak meble. Regulamin wprost wskazuje bowiem na "odpady wielkogabarytowe", do których należą również meble, co wynika wprost z przepisu art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ("meble i inne odpady wielkogabarytowe "). To ustawodawca postanowił, że meble stanowią odpady wielkogabarytowe. Wskazanie w § 8 regulaminu na "zużyte pieluchy i odpady higieniczne", wbrew twierdzeniu W. K., także nie stanowi określenia nowej frakcji odpadów. Przepis ten określa jedynie zasady selekcji takich odpadów, ustala w jakim worku należy gromadzić zużyte pieluchy i odpady higieniczne. Stąd też zapis ten jest umieszczony w § 8, a nie w § 3 regulaminu, gdzie wskazane zostały rodzaje odpadów komunalnych zbieranych i przekazywanych w sposób opisany w dalszej części. Podano także, iż doprecyzowanie w regulaminie w jakim worku należy umieszczać zużyte pieluchy i odpady higieniczne miało miejsce w związku z wcześniejszymi pismami Skarżącej, w których wyrażała wątpliwości, gdzie takie odpady należy wrzucać. Odnosząc się do sugerowanego braku podstawy prawnej dla zapisu § 3 ust. 1 pkt 3 regulaminu wskazano, że znajduje ona swoje źródło w art. 3 ust. 2 pkt 4 i pkt 11 oraz art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b oraz art. 5 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o u.c.p.g. Ponadto Skarżąca zarzuciła, że kwestią czystości na przystankach Wójt obarcza sołtysów, którzy nie wiedzieli o istnieniu umowy nr [...]. Odnosząc się do tego zarzutu podkreślono, że sołectwo jest jednostką pomocniczą gminy, a sołtys wsi - organem wykonawczym. Zatem do obowiązków sołtysa należy zgłaszanie wszelkich nieprawidłowości występujących w sołectwie, w dotyczących nieuprzątniętych przystanków. Potwierdza to Statut Sołectwa [...], stanowiący załącznik do uchwały Nr [...] Rady Gminy w P. z dnia [...] kwietnia 2003 r. w sprawie nadania statutów sołectwom w Gminie P., który zamieszczony jest w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy P. pod adresem [...]. W § 6 tego statutu zapisano, że do obowiązków sołtysa należy występowanie z wnioskami dotyczącymi potrzeb sołectwa do Rady Gminy i Wójta Gminy. Uprzątnięcie przystanku stanowi potrzebę sołectwa. W związku z tym zgłoszenie takiej nieprawidłowości do urzędu gminy powinno nastąpić nawet bez posiadania wiedzy o istnieniu umowy obejmującej kwestię sprzątania przystanków. Zdaniem Organu, zbędne jest bardziej szczegółowe odniesienie się do zapytania dotyczącego różnicy między zbieraniem odpadów a ich gromadzeniem. Są to bowiem synonimy. W zakresie zarzutu dotyczącego minimalnej pojemności worków przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych, za bezzasadną uznano opinię Skarżącej, że jeżeli na nieruchomości zamieszkuje 8 osób, to powinny one gromadzić odpady w worku 240-litrowym. Nie istnieje bowiem obowiązek mnożenia liczby mieszkańców przez minimalną pojemność worka. Korzystanie z worka o pojemności 240 litrów byłoby także niepraktyczne, ze względu na jego wytrzymałość. Nie istnieją też ograniczenia ilości wystawianych worków z odpadami. Z wieloosobowego gospodarstwa możliwe jest więc wystawienie kilku worków z odpadami. Zdaniem Organu, nieuprawniona jest też insynuacja, jakoby § 7 ust. 5 regulaminu miał ustalać wymóg, że worki mają być tylko z tworzywa sztucznego. Przedmiotowy zapis stanowi bowiem, że "dopuszcza się stosowanie worków z tworzywa sztucznego o pojemności do 120 litrów... ", co nie nakłada obowiązku stosowania worków z tworzyw sztucznych. Skarżąca w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. przedstawiła także 3 modele selektywnego zbierania opracowane przez Ministerstwo Środowiska oraz sugerowaną kolorystykę worków dla poszczególnych odpadów. Organ wyjaśnił wiec, że zasady odbioru odpadów na terenie Gminy P. i kolorystyka stosowanych worków, zgodna jest z tymi modelami. Zdaniem Organu, niezrozumiała jest sugestia Skarżącej, jakoby przepis § 10 ust. 2 regulaminu ("Odpady zielone należy wystawić w dniu odbioru przed posesję") nakazywał "mieszkańcom wysypywać te odpady z worków lub pojemników, do których były zbierane, w dniu ich odbioru przed posesję". Logicznym następstwem zebrania/gromadzenia wskazanych odpadów w przezroczystych workach o białym odcieniu, jest następnie wystawienie ich w tychże workach przed posesję celem odbioru przez upoważniony do tego podmiot. Jednoznaczność tego zapisu – jak podkreślono - potwierdza także fakt, że do dnia dzisiejszego nikt z mieszkańców tutejszej gminy nie wysypywał z worków odpadów zielonych przed własną posesję, a wystawiał je w workach określonych w regulaminie. W końcowej części swojego pisma z dnia [...] listopada 2015 r. Skarżąca stwierdziła, jakoby regulamin naruszał również art. 6r ust. 3d ustawą o u.c.p.g., który nakazuje by uchwała określała też tryb i sposób zgłaszania przez właścicieli nieruchomości przypadków niewłaściwego świadczenia usług przez przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości lub przez prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych". Organ wyjaśnił, że art. 6r ust. 3d cyt. ustawy odnosi się do jej art. 6r ust. 3, który stanowi: "Rada Gminy określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, szczegółowy sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności częstotliwość odbierania odpadów komunalnych od właściciela nieruchomości i sposób świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych". Z tego wyprowadził wniosek, że przepis ten nie odnosi się więc do uchwały w sprawie regulaminu. Dalej stwierdzono, że Skarżąca błędnie wskazała, iż "w Gminie P. zostały uchwalone dwie obowiązujące obecnie uchwały dot. gospodarki odpadami tj.: skarżona uchwała Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. dot. regulaminu i uchwała Nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie przyjęcia regulaminu Punktu Selektywnego Zbierania Opadów Komunalnych w P. (zmieniona Uchwalą Nr [...] z dnia [...] luty 2015 r.)". Skarżąca pominęła podjętą na podstawie art. 6r ust. 3 ustawy o u.c.p.g., uchwałę Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów z terenu Gminy P., na których zamieszkują mieszkańcy. Paragraf 6 tej uchwały wprost odnosi się do art. 6r ust. 3d "Wnioski i zastrzeżenia co do przypadków niewłaściwego świadczenia usług przez przedsiębiorcę odbierającego odpady od właścicieli nieruchomości oraz co do funkcjonowania PSZOK mogą być wnoszone pisemnie na adres: Urząd Gminy P., ul. [...], [...], elektronicznie za pośrednictwem Platformy ePUAP (nr skrytki lgu99wbbo) lub osobiście w Urzędzie Gminy w P.".

Skarżąca zarzuciła, że szczegółowy opis przedmiotu zamówienia (dalej SOPZ), jak także wzór umowy na odbieranie odpadów komunalnych są niezgodne z zasadami opisanymi w Regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy P.. Przytoczono część zapisu SOPZ oraz wzoru Umowy, w której to Zamawiający do obowiązków Wykonawcy zaliczył m.in. kontrolę w zakresie prawidłowej segregacji odpadów przez mieszkańców gminy. Z kolei § 18. 1. uchwały Rady Gminy w sprawie regulaminu mówi, że nadzór nad realizacją obowiązków wynikających z regulaminu sprawuje Wójt poprzez upoważnionych pracowników Urzędu Gminy. Zdaniem Organu, zapisy te w obu przypadkach są jak najbardziej zasadne i zgodne z ustawą o u.c.p.g. Art. 5 ust. 6 tej ustawy stanowi, że: "Nadzór nad realizacją obowiązków określonych w ust. 1-4 sprawuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta". Natomiast art. 9f tej samej ustawy mówi, że: "W przypadku niedopełniania przez właściciela nieruchomości obowiązku w zakresie selektywnego zbierania odpadów komunalnych podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako zmieszane odpady komunalne i powiadamia o tym gminę". Jak wynika z kolei z art. 9f cyt. ustawy, firma odbierająca odpady obowiązana jest do sprawdzania, czy mieszkańcy prawidłowo segregują odpady. Z tego Organ wywiódł zasadność umieszczenia w SOPZ oraz w umowie zapisu przewidującego możliwość sprawdzania przez Wykonawcę rzetelności segregacji odpadów przez mieszkańców.

Na koniec podkreślono pozytywne zaopiniowanie projektu regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy P. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. oraz fakt, że do uchwały tej [...] Urząd Wojewódzki w W. nie wniósł zastrzeżeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego, na mocy art. 3 § 2 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poddane zostały także akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Aktem prawa miejscowego organu jednostki samorządu terytorialnego (tj. aktem prawa miejscowego gminy) jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, na co wskazuje wprost art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (zwanej dalej też u.p.z.p. Z kolei z art. 101 ust. 1 u.s.g. wynika, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym). Przystępując zatem do zbadania legalności uchwały – w świetle przytoczonych przepisów - w pierwszej kolejności rozważyć należy dopuszczalność skargi i zachowanie terminu do jej wniesienia. Przede wszystkim w myśl art. 4 ust. 1 regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy jest aktem prawa miejscowego, który przyjmuje formę uchwały właściwej rady gminy. Podlega więc kognicji Sądu Administracyjnego. Wobec tego wskazać należy, że wniesienie skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. na uchwałę organu gminy uzależnione jest od bezskutecznego wezwania go do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma zatem obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia i to wezwanie winno być bezskuteczne. O jego bezskuteczności można mówić zarówno wówczas, gdy organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu. W celu wniesienia skargi do sądu na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia, skarżący otrzymuje odpowiedź na wezwanie, a następnie, jeżeli w ocenie skarżącego wezwanie nie było skuteczne, wnosi skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. W stanie faktycznym niniejszej sprawy, w dniu [...] listopada 2015 roku Skarżąca skierowała do Organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (wezwała do zmiany obowiązującej obecnie uchwały w tym przedmiocie). Uchwałę odmowną Rada Gminy P. podjęła w dniu [...] grudnia 2015 r. i przesłała do Skarżącej dnia następnego. Skarga zaś wywiedziona została w dniu [...] stycznia 2016 r. Jak wynika zatem z przytoczonych dat, termin do wniesienia skargi został zachowany. Kolejną kwestią, przed przystąpieniem do merytorycznego zbadania kwestionowanej w skardze uchwały jest ocena, czy Skarżącej przysługuje interes prawny w kwestionowaniu określonych zapisów tejże uchwały. Cytowany przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym posługuje się bowiem sformułowaniem interesu prawnego lub uprawnienia, które ma być naruszone uchwałą organu gminy. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest zaś skierowana przeciwko de facto wszystkim przepisom uchwały w sprawie regulaminu, które to normy prawne zawierają zapisy odnoszące się do nieruchomości Skarżącej, jako mieszkanki Gminy P.. Wobec tego Skarżąca ma interes prawny w kwestionowaniu zapisów przedmiotowej uchwały. Dla wywiedzenia skargi konieczne jest jednakże jeszcze wykazanie, że interes ten został naruszony kwestionowanymi zapisami uchwały i to w sposób nieakceptowalny z punktu widzenia obowiązującego prawa. Analizując kwestię legitymacji skargowej W. K. w niniejszej sprawie raz jeszcze podkreślić należy, iż legitymacja taka przysługuje nie temu kto ma w tym interes prawny, ale temu czyj interes prawny został naruszony skarżonym rozstrzygnięciem (por. m. in. wyrok NSA z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt. OSK 476/04, ONSAiWSA 2005, nr 1, poz. 2). Naruszenie interesu prawnego podmiotu składającego taką skargę musi mieć przy tym charakter bezpośredni, zindywidualizowany, obiektywny i realny. Uchwała, czy też konkretne jej postanowienia, muszą więc naruszać rzeczywiście istniejący - w dacie podejmowania uchwały - interes prawny Skarżącej. Wskazać należy, iż w wyroku z dnia 4 listopada 2003 r., sygn. akt SK 30/02 (OTK-A 2003 nr 8, poz. 4) Trybunał Konstytucyjny zauważył, że skarga na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nie ma charakteru actio popularis, a zatem do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem. Podstawą zaskarżenia jest bowiem równocześnie naruszenie konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego obywatela lub ich grupy, ewentualnie innego podmiotu, który jest mieszkańcem danej gminy lub jest z tą gminą w inny sposób prawnie związany. W związku z tym nie ulega wątpliwości, że każdy skarżący, składając skargę w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym musi wykazać, że w konkretnym wypadku istnieje związek pomiędzy jego własną, prawnie gwarantowaną (a nie wyłącznie faktyczną) sytuacją, a zaskarżoną przezeń uchwałą, to znaczy, iż zachodzi związek polegający na tym, że uchwała narusza (czyli pozbawia lub ogranicza) jego interes prawny lub uprawnienie, albo jako indywidualnego podmiotu, albo jako członka określonej wspólnoty samorządowej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt III RN 42/02, OSNP 2004/7/114). Jak z kolei wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2451 nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2002 r., II SA 2503/01, Lex nr 81964). Zgodnie zatem z ugruntowanym orzecznictwem na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi, nie w przyszłości, naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia. Interes prawny skarżącego, co do którego wprost nawiązuje art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, musi wynikać z normy prawa materialnego, kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę. W orzecznictwie i doktrynie eksponuje się przede wszystkim bezpośredniość, konkretność i realny charakter interesu prawnego strony kształtowanego aktem stosowania prawa materialnego. Przy takim związku należy eliminować sytuacje, w których dopiero kolejne skutki wcześniejszej konkretyzacji normy prawnej w odniesieniu do jednego podmiotu, pośrednio wpływają na sytuację prawną drugiego podmiotu, wynikającą z zastosowania w stosunku do niego innej już normy prawnej (por. wyrok NSA z dnia 18 września 2003 r., sygn. akt II SA/2637/02, Lex nr 80699). Na wstępie rozważać w tym przedmiocie zauważyć należy, że ustawodawca nowelizacją z dnia 1 lipca 2011 r., o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011, nr 152, poz.897), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2013 r. wprowadził administracyjnoprawną regulację w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi. Ustanawiając monopol gminy w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, jednocześnie zobowiązał ją do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Tym samym powstał systemem gospodarowania odpadami komunalnymi obejmujący wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy (art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy o u.c.p.g.). Na mocy art. 4 cyt. ustawy ustawodawca przyznał radzie gminy uprawnienie do uchwalania regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, który jest aktem prawa miejscowego.

Taki właśnie regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy P. przyjęty przez Radę Gminy P. w dniu [...] maja 2015 r. uchwałą nr [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. z [...].07.2015 r., poz. [...]) w zasadzie w całości był przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie.

Niewątpliwie regulamin stanowi uszczegółowienie obowiązków ciążących na gminie w zakresie odbioru odpadów komunalnych, a zarazem obowiązków i uprawnień właścicieli nieruchomości. Rada gminy może zatem w pewnym zakresie – związanym z odbiorem, segregacją i pozbywaniem się odpadów komunalnych - ingerować w sferę uprawnień i obowiązków właścicieli nieruchomości. Z jednej strony właściciele nieruchomości mają obowiązek pozbycia się odpadów komunalnych i prawa żądania ich odbioru przez gminę, a z drugiej strony gminy mają obowiązek odebrania wytworzonych przez mieszkańców odpadów komunalnych. Przystępując zatem do ustalenia, czy interes prawny Skarżącej został naruszony zapisami skarżonej uchwały - co pozwalałoby dopiero na merytoryczne rozpoznanie wniesionej przez nią skargi - w pierwszej kolejności należy zauważyć, że naruszenie przepisów "Zasad techniki prawodawczej" w zasadzie zawsze będzie miało charakter nieistotnego naruszenia prawa (poza przypadkiem naruszenia tzw. rudymentarnych kanonów techniki prawodawczej), bowiem zasady legislacyjne nie mogą stanowić podstawy do oceny legalności miejscowych aktów normatywnych (por. wyrok NSA z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2012/12). Uwaga ta tyczy podniesionych w skardze zarzutów braku lub nieprawidłowego wypunktowania poszczególnych paragrafów analizowanej uchwały i niechlujnego pod względem konstrukcyjnym jej sporządzenia. W ocenie Sądu, z punktu widzenia legislacyjnego przedmiotowa uchwała sporządzona została bardzo niestarannie i w tym zakresie słuszność ma Skarżąca. W niniejszej sprawie nie doszło jednak do naruszenia tzw. rudymentarnych kanonów techniki prawodawczej. Analiza wstępna złożonej skargi pozwala na ocenę, że żaden z podniesionych pod adresem uchwały Rady Gminy P. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy P. zarzutów nie został poparty wywodem, z którego by wynikało, że kwestionowany zapis przedmiotowej uchwały naruszył interes prawny Skarżącej (indywidualny, aktualny i realny). W tym kontekście przytoczyć należy, że stanowisko Skarżącej tyczące niewłaściwego sprecyzowania rodzajów odpadów komunalnych, które podlegały segregacji w Gminie P. i sposobów tej segregacji (katalog odpadów zbieranych w sposób selektywny na terenie gminy), poparte zostało twierdzeniem, że tylko osoba zbierająca odpady komunalne w sposób selektywny może korzystać z 50% stawki miesięcznej opłaty za odbiór odpadów. Z powodu wady prawnej regulaminu, mieszkańcy nie mogą więc prowadzić prawidłowo segregacji odpadów, a tym samym skorzystać z prawa do ulgi w opłacie gospodarki odpadami w Gminie P.. Z tego skarga wywodzi, że ewentualne uchybienia w tym przedmiocie, powstałe – zdaniem Skarżącej – z winy błędnych zapisów zawartych w regulaminie, naruszają jej interes prawny oraz innych mieszkańców tej Gminy. Argumentacja ta jednak nie jest uprawniona. Trafnie bowiem wykazał Organ, że w związku ze zmianami do ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, które weszły w życie z dniem 1 lutego 2015 r., w tej dacie utraciła moc uchwała Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] września 2014 r., uprawniająca rodziny wielodzietne do 50% dopłaty do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W trakcie zaś obowiązywania na terenie Gminy P. obecnej regulacji (aktualnego, zaskarżonego regulaminu), nie podjęto uchwały zwalniającej je w całości lub w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Nawiązując zatem na marginesie do wątpliwości Skarżącej co do miejsca umieszczania zużytych pieluch i odpadów higienicznych, stwierdzić należy, że zapis ten nieprzypadkowo został umieszczony w § 8 regulaminu, a nie w jego § 3, gdzie wskazane zostały rodzaje odpadów komunalnych zbieranych i przekazywanych w sposób opisany w dalszej części regulaminu. Ponadto, choć regulamin ten w dacie składania skargi obowiązywał już od kilku miesięcy, Skarżąca nie wykazała, by w myśl jego § 18 ust. 2 groziło jej wymierzenie kary grzywny, z uwagi na niemożność właściwej interpretacji tego regulaminu, czego podstawę stanowiłby art. 10 ustawy o u.c.p.g. Żaden też z pozostałych mieszkańców tej Gminy regulaminu tego nie zaskarżył. Pominięcie w regulaminie zapisu: "odpadów komunalnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 4a" ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, również w żaden sposób nie mogło naruszyć interesu prawnego Skarżącej, skoro do dnia wniesienia skargi, a także i obecnie, nie zostało wydane przez ministra właściwego do spraw środowiska przedmiotowe rozporządzenie. Nie było zatem możliwe uwzględnienie w regulaminie odpadów określonych w jego przepisach. Wreszcie, trzeba mieć na uwadze, że regulacje ustawowe nie są w tym zakresie spójne. Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie została dotąd w pełni dostosowania do aktualnie obowiązującej ustawy o odpadach i w dalszym ciągu operuje m. in. pojęciem "odpadów zielonych" (por. art. 3 ust. 2 pkt 6, art. 3 ust. 2 pkt 9 lit. b, art. 4 ust. 2 pkt 1, art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy o u.c.p.g.), które nie występuje już w ustawie o odpadach i jej rozporządzeniu wykonawczym. Trzeba również mieć na względzie, że podniesiona przez Skarżącą kwestia kontroli przeprowadzonej w Urzędzie Gminy P. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska Delegatura M.w dniach [...].05.2015 – [...].06.2015 nie tyczyła – wbrew jej wywodom - zaskarżonej uchwały. Zarządzenia pokontrolne z dnia [...] czerwca 2015 r., nakazujące ustanowienie selektywnego zbierania odpadów komunalnych, co najmniej następujących frakcji odpadów: papieru, metalu, tworzywa sztucznego, szkła i opakowań wielomateriałowych ulegających biodegradacji - wydane zostały względem uprzedniej uchwały Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] grudnia 2012 r., a nie obecnego regulaminu, który przyjęty został uchwałą Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] maja 2015 r. i ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa M. dnia [...] lipca 2015 r., a wszedł w życie po upływie 14 dni. Wobec tego nie jest trafna argumentacja skargi, że na skutek zarzuconych w tym zakresie uchybień uchwały, interes prawny Skarżącej został naruszony. Nie jest też uprawniony zarzut skargi, jakoby doszło do naruszenia interesu prawnego Skarżącej, przez uprawnienie podmiotu odbierającego odpady komunalne do przeprowadzania kontroli śmieci danego właściciela nieruchomości, bez zapewnienia ochrony jego danych osobowych i wrażliwych, przez co dochodzi do naruszenia dóbr osobistych jej jako mieszkańca Gminy. Artykuł 5 ust. 6 ustawy o u.c.p.g. stanowi, że "Nadzór nad realizacją obowiązków określonych w ust. 1-4 sprawuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta". Z art. 9f tej samej ustawy zaś wynika, że: "W przypadku niedopełniania przez właściciela nieruchomości obowiązku w zakresie selektywnego zbierania odpadów komunalnych podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako zmieszane odpady komunalne i powiadamia o tym gminę". Z kolei art. 9f cyt. ustawy nakłada na firmę odbierającą odpady obowiązek sprawdzania, czy mieszkańcy prawidłowo segregują odpady. W rozpatrywanej sprawie Skarżąca nie wykazała przede wszystkim, by w jej wypadku sytuacja taka miała miejsce. Brak jest zatem zaistniałego w dacie wnoszenia skargi, nie zaś w przyszłości, naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia, przez ten zapis uchwały. Poza tym trzeba mieć też na względzie, że kwestie gospodarki odpadami na terenie tej gminy reguluje także, wydana na podstawie art. 6r ust. 3 ustawy o u.c.p.g., uchwała Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów z terenu Gminy P., na których zamieszkują mieszkańcy. Paragraf 6 tej uchwały odnosi się wprost do art. 6r ust. 3d i stanowi, że "Wnioski i zastrzeżenia co do przypadków niewłaściwego świadczenia usług przez przedsiębiorcę odbierającego odpady od właścicieli nieruchomości oraz co do funkcjonowania PSZOK mogą być wnoszone pisemnie na adres: Urząd Gminy P., ul. [...], elektronicznie za pośrednictwem Platformy ePUAP (nr skrytki [...]) lub osobiście w Urzędzie Gminy w P. ". Zachowana jest zatem spójność z zapisem § 18 ust. 1 zaskarżonej uchwały. Z kolei w nawiązaniu do następnego zarzutu skargi, stwierdzić należy, że Skarżąca nie wykazała aby fakt, że odpady takie jak: przeterminowane leki, zużyte baterie i akumulatory, odpady zielone oraz odpady budowlane i rozbiórkowe stanowiące odpady komunalne nie są przyjmowane do PSZOK naruszył jej interes prawny. Nie udowodniła, że w ogóle starała się ich wyzbyć. W tym zakresie skarga jej ma charakter actio popularis i nie tyczy indywidualnego, aktualnego i realnego jej interesu prawnego. Nadto zasadnicze znaczenie w sprawie ma fakt, że z art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o u.c.p.g. wynika, iż wystarczające jest przynajmniej "prowadzenie selektywnego zbierania i odbierania (...), zapewnienie przyjmowania w inny sposób [...] takich odpadów komunalnych", jak trafnie zauważył Organ, a w skarżonej uchwale zapewniono możliwość ich wyzbywania się. W kwestionowanej uchwale w sprawie przedmiotowego regulaminu, także w tym zakresie, nie można jednak przede wszystkim upatrywać naruszenia interesu prawnego Skarżącej, co dopiero otwierałoby możliwość merytorycznego badania podniesionych zarzutów skargi. Skarżąca nie wykazała też, by zamienne stosowanie w uchwale tyczącej przedmiotowego regulaminu pojęć "pojemnik" i "urządzenie" naruszało jej interes prawny. Trafny natomiast był zarzut skargi, że § 3 ust. 1 pkt 1 regulaminu zawiera błędne odwołanie. Należy jednak zgodzić się z Organem, że wskutek oczywistej omyłki pisarskiej, zamiast prawidłowego odwołania do "Rozdziału 3", przedmiotowy przepis zawiera błędne odwołanie do "Rozdziału IV". Nie można zatem z tego wywodzić, by interes prawny Skarżącej tym uchybieniem został naruszony. Nie można też upatrywać naruszenia jej interesu prawnego przez nałożenie na właścicieli nieruchomości położonych w tej Gminie obowiązków wskazanych w § 3 ust. 1 pkt 3 regulaminu, a mianowicie "usuwania nawisów (sopli) z okapów, rynien i innych części nieruchomości; usuwania ze ścian budynków, ogrodzeń i innych obiektów, ogłoszeń, plakatów, napisów, rysunków, itp., umieszczonych tam bez zachowania trybu przewidzianego przepisami prawa miejscowego (...)". W ocenie Sądu, podstawę do takiej regulacji – co do części nieruchomości służącej do użytku publicznego – stanowi art. 3 ust. 2 pkt 11 w zw. z art. 4 ust. 2 lit. b w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o u.c.p.g. Zważyć także należy, że w szczególności art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o u.c.p.g. przewiduje możliwość nałożenia na właścicieli nieruchomości obowiązku utrzymania czystości i porządku przez realizację innych obowiązków przewidzianych w regulaminie. Może ona zatem polegać na obowiązku usuwania przez właścicieli ze ścian budynków, ogrodzeń i innych obiektów, ogłoszeń, plakatów, napisów, rysunków, itp., umieszczonych tam bez zachowania trybu przewidzianego przepisami prawa miejscowego. W tym kontekście wskazać jednak należy, że Skarżąca nie wykazała, aby sytuacja taka jej dotyczyła, a w szczególności by nałożono na nią grzywnę za niewykonanie takiego obowiązku. Także i tu nie wykazała zatem, by jej interes prawny został naruszony. Z kolei podniesiona w skardze kwestia zachowania czystości na przystankach (uprzątanie błota, śniegu), jako zadanie spoczywające na sołtysach, których – zdaniem Skarżącej - Wójt obarczył tym obowiązkiem, nie dotyczy w żadnym razie jej interesu prawnego jako mieszkańca tej Gminy, a jedynie jej interesu faktycznego. Skargę tę W. K. wniosła bowiem, jak w niej zaznaczyła, jako mieszkanka tej Gminy. Z zapisów kwestionowanej uchwały, ani z twierdzeń Skarżącej nie wynika zaś, by przystanki te nie były w ogóle uprzątane. Sporne - jej zdaniem - jest natomiast kto za to winien odpowiadać i ponosić stosowne koszty, wójt czy też sołtysi. Ze Statutu Sołectwa [...], stanowiącego załącznik do uchwały Nr [...] Rady Gminy w P. z dnia [...] kwietnia 2003 r. w sprawie nadania statutów sołectwom w Gminie P. (Biuletyn Informacji Publicznej Gminy P. [...]), wynika, że do obowiązków sołtysa należy występowanie z wnioskami dotyczącymi potrzeb sołectwa do Rady Gminy i Wójta Gminy, a więc także w tej sprawie (§ 6 ). Dla mieszkańca gminy nie ma jednak zasadniczego znaczenia kto winien się tym zajmować, zasadnicze znaczenie ma to, by przystanki były uprzątnięte. Brak więc zapisu w tym przedmiocie w tej uchwale nie mógł naruszyć interesu prawnego Skarżącej, jako mieszkanki tej Gminy, a co najwyżej jej interes faktyczny. Zarzut tyczący minimalnej pojemności worków przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych, także nie zasługuje na uwzględnienie. Trafne w tym zakresie są wywody Organu. Nie można zgodzić się z poglądem Skarżącej, że 8 osobowa rodzina winna posłużyć się 240 l workiem. Taka interpretacja uchwały nie jest prawidłowa i z treści uchwały nie wynika. Z wieloosobowego gospodarstwa możliwe jest więc wystawienie kilku worków z odpadami. W tym również zakresie interesu prawnego W. K., skarżona uchwała też nie naruszyła.

Wobec tego, ze wskazanych przyczyn Sąd uznał, że brak wykazania naruszenia zaskarżoną uchwałą interesu prawnego W. K. i charakter actio popularis wniesionej przez nią skargi, podczas gdy do jej złożenia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem - prowadził do oddalenia skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a.