Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2521/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić na jego rzecz doradcę podatkowego


UZASADNIENIE

Skarżący P. L. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, motywując to trudną sytuacją materialną. Wszystkie konta i oszczędności Skarżącego zajął urząd skarbowy, co uniemożliwia mu leczenie i znalezienie pracy. Od 2002 r. Skarżący jest bezrobotny, a w 2006 r. stracił na [...] oszczędności życia.

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał pismo z 11 października 2011 r. w którym wyjaśnił, że nie składa zeznań podatkowych. Na bieżące utrzymanie wydaje ok. [...] zł dziennie, które to koszty pokrywa ze sprzedaży [...], [...], [...], [...]. Od 2006 r. Skarżący nie był u lekarza, gdyż nie posiada środków na wizytę u [...] . Nie posiada tytułu prawnego do lokalu który jest adresem korespondencji. Skarżący wskazał, że bezpłatnie otrzymał z banku jedynie zaświadczenie o stanie rachunku. Zaświadczenie o zajęciu egzekucyjnym jest natomiast płatne, a nadto jego wydanie trwa 7 dni. Skarżący nie ma środków na opłacenie takiego zaświadczenia. Przedstawił zaświadczenie o zarejestrowaniu jako osoba bezrobotna, zaświadczenie o posiadaniu rachunku, wezwanie urzędu skarbowego, dokumentację medyczną.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.

Skarżący określa siebie jako osobę bezrobotną i bezdomną. Mieszkanie będące jedynie adresem do korespondencji jest własnością syna, zaś Skarżący korzysta

Sygn. akt III SA/Wa 2521/11

wyłącznie ze skrzynki pocztowej i jest tam zameldowany. Według oświadczenia źródłem utrzymania Skarżącego jest sprzedaż [...], [...], [...] i [...]. Na utrzymanie wydaje on ok. [...] zł dziennie. U Skarżącego zdiagnozowano chorobę [...] , której jednak obecnie – z uwagi na brak środków – nie leczy. Ostatnie badania miały miejsce w latach 2005-2006. Oszczędności Skarżącego zostały zajęte w postępowaniu egzekucyjnym. Wzmianka o tym znajduje się w aktach administracyjnych. Wynika z nich, że wobec Skarżącego zastosowano środki egzekucyjne w postaci zajęcia rachunków bankowych i papierów wartościowych.

Zdaniem referendarza sądowego sytuacja materialna Skarżącego jest tego rodzaju, iż nie jest on w stanie zgromadzić środków potrzebnych na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika.

Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.