Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 58/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na zalecenia pokontrolne Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazów z zakresu nadzoru weterynaryjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. S. po wezwaniu Powiatowego Lekarza Weterynarii pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. do usunięcia naruszenia prawa wniósł skargę na zalecenia pokontrolne Powiatowego Lekarza Weterynarii zawarte w protokole SPIWET 52. W skardze powyższej zarzucono Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii, że bezprawnie zalecił on przeprowadzenie czynności pokontrolnych mających na celu usunięcie stwierdzonych podczas kontroli niezgodności, gdyż na skarżącym – w jego ocenie – nie spoczywał obowiązek podjęcia działań, których brak uznano za niezgodność z obowiązującymi przepisami sanitarnymi dotyczącymi wykorzystania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonymi do spożycia przez ludzi.

Sąd zważył, co następuje:

Artykuł 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." ściśle określa zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sąd administracyjny.

Zalecenia pokontrolne wydane przez powiatowego lekarza weterynarii zawarte w protokole SPIWET 52 – w ocenie Sądu – nie należą do form działania administracji publicznej, wymienionych w powołanym powyżej przepisie i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.

Przepis art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342) ustanawia normę zgodnie, z którą powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że są naruszone wymagania weterynaryjne określone dla działalności nadzorowanej, o której mowa między innymi w art. 4 ust. 3 tejże ustawy, czyli działalności nadzorowanej z prowadzeniem, której związane jest spełnienie wymagań weterynaryjnych w zakresie zbierania, transportowania, przechowywania, operowania, przetwarzania oraz wykorzystania lub usuwania ubocznych produktów zwierzęcych określanych przepisami Unii Europejskiej ustanawiającymi przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w zależności od zagrożenia stwarzanego dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt, wydaje decyzję:

1) nakazującą usunięcie uchybień w określonym terminie lub

2) nakazującą wstrzymanie działalności do czasu usunięcia uchybień, lub

3) zakazującą umieszczania na rynku lub handlu określonymi zwierzętami będącymi przedmiotem działalności albo zakazującą produkcji, umieszczania na rynku lub handlu określonymi produktami wytwarzanymi przy prowadzeniu tej działalności.

Mając na względzie unormowanie art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt stwierdzić należy, że zalecenia pokontrolne zawarte w protokole SPIWET 52 nie tworzą nowej sytuacji prawnej podmiotu kontrolowanego nie maja bowiem wpływu na prawa lub obowiązki tego podmiotu. Zalecenia pokontrolne rodzą jedynie obowiązek po stronie powiatowego lekarza weterynarii wydania na podstawie 8 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt decyzji o treści uzależnionej do rodzaju naruszeń wymagań weterynaryjnych. W konsekwencji stwierdzić należy, że zalecenia pokontrolne nie mają cech decyzji administracyjnej ani nie mają cech niezbędnych do uznania ich za akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a.

Wobec powyższego skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.