Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 549/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-07-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 03 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego A. P. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe: styczeń, czerwiec 2010 r. oraz za III i IV kwartał 2010 r. oraz uchylenia decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień i maj 2010 r. p o s t a n a w i a - przyznać doradcy podatkowemu A. P. K. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej w wysokości 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 07 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Białymstoku przyznał M. J. prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Stosownie do powyższego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy doradcę podatkowego A. P. K. (k. 100).

Doradca podatkowy A. P. K. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 06 maja 2014 r. oddalającego skargę M. J., dołączając do akt sprawy wzmiankowaną opinię (k.143 - 147). Pełnomocnik oświadczył również, że koszty zastępstwa prawnego nie zostały opłacone (k. 149).

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego

z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw

do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji, wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w ust. 1, nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w ust. 1 pkt 1 lit. d cytowanego rozporządzenia w niniejszej sprawie wynosi 1.200 zł (wartość przedmiotu zaskarżenia 6.981 zł - k. 6 i k. 110), stawka za sporządzenie opinii

o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 600 zł. Stawkę tę zgodnie

z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę

738 zł.

Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 738 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 1 pkt 1 lit. d i § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia

2011 r., orzeczono jak w sentencji.