Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 786/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Opłata targowa
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 187  par. 1 art. 210 par. 1  pkt 6 art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 200  art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Alicja Polańska Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2006 r. sprawy ze skargi H R na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z dnia[...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej za poszczególne okresy [...] 1. u c h y l a zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 21 § 1 i 3, art. 51 § 1 i art. 207 Ordynacji podatkowej oraz art. 15 i 16 ustawy z 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r. Nr 9,poz. 84 ze zm.) i wskazanych uchwał Rady Miejskiej w C w sprawie ustalenia wysokości opłaty targowej określił H R zobowiązanie podatkowe

w opłacie targowej w kwocie [...] z tytułu prowadzonej działalności handlowej na stoisku w Domu Handlowym Wielobranżowym w O D we wskazanych dniach w okresie od [...] . do [...] W uzasadnieniu decyzji organ I instancji ustalił, że H R prowadzi handel na stoisku nr [...] dzierżawionym od właściciela, położonym

w jednokondygnacyjnej części budynku Domu Handlowego Wielobranżowego, który to budynek – opierając się na opinii rzeczoznawcy S C – określił jako halę używaną do targów.

Tym samym podatniczka obowiązana była do zapłaty dziennej opłaty targowej wg stawki ustalonej przez Radę Miejską, lecz odmawiała jej uiszczenia inkasentowi, co uzasadniało wydanie decyzji .

Po rozpoznaniu odwołania podatniczki – która uważała, że sam fakt, iż sprzedaż odbywała się w budynku świadczy, że nie było to targowisko i że obowiązek zapłaty opłaty targowej nie powstał – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S decyzją z dnia [...] . utrzymało w mocy decyzję organu I instancji .

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na art. 15 ust.2 i 2a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stwierdzając, że sprzedaż

w budynkach lub ich częściach będących targowiskiem pod dachem lub halą używaną do targów, aukcji i wystaw, podlega opłacie targowej. Przedmiotowa hala,

w części jednokondygnacyjnej, w której znajduje się stoisko używane przez H R w ocenie SKO, jest targowiskiem pod dachem. Tym samym pobór opłaty targowej był uzasadniony.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H R domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając, że narusza prawo materialne tj. art. 15 ust.2a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej w skrócie u.o.p.o.l.).

Zdaniem skarżącej budynek tzw. "Małej Hali", w którym usytuowane jest jej stoisko sklepowe, nie może być uznane za targowisko pod dachem, bo nie jest pozbawiony trwałych fundamentów i nie jest osadzony na samym gruncie; posiada ściany murowane, na których położony jest dach, a nie podpory dachowe, posiada dach betonowy, a nie zadaszenie zabezpieczające wyłącznie przed opadami atmosferycznymi. Również nie jest to hala używana do targów, bowiem od samego początku przeznaczona była na prowadzenie w niej działalności w stoiskach sklepowych i nigdy nie urządzano w niej krótkotrwałych targów, aukcji i wystaw.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 15 u. o p.o.l. opłacie targowej podlegają osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki nie posiadające osobowości prawnej dokonujące sprzedaży na targowiskach (ust.1). Targowiskami, o których mowa w ust.1 są wszelkie miejsca, w których jest prowadzony handel, z zastrzeżeniem ust. 2a (ust.2). Opłacie targowej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub częściach budynków,

z wyjątkiem targowisk pod dachem oraz hal używanych do targów, aukcji i wystaw (ust.2a).

W okolicznościach faktycznych sprawy nie było wątpliwości co do tego, że Dom Handlowy Wielobranżowy w O D [...] jest budynkiem w rozumieniu prawa budowlanego, do którego odsyła art.1a ust.1 pkt 1 u. o p.o.l.

Okoliczność ta nie była wystarczająca do przyjęcia, że skarżąca nie podlega opłacie targowej, bowiem opłacie tej podlega sprzedaż w budynkach lub w częściach budynków będących targowiskiem pod dachem lub halami używanymi do targów, aukcji i wystaw.

Zatem wymagało ustalenia czy sporny obiekt, będący budynkiem, jest targowiskiem pod dachem lub Alą używaną do targów, aukcji i wystaw.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, ż nie jest to hala używana do targów, aukcji i wystaw (z czym można się zgodzić), bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze zakwalifikowało ten obiekt jako targowisko pod dachem przyjmując jako kryterium odróżniające jednokondygnacyjność.

W ocenie Sądu nie jest to cecha odróżniająca targowisko pod dachem od innych budynków, jak również cechami takimi nie są cechy wskazane przez skarżącą.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęć "targowisko pod dachem" ani "hali używanej do targów, aukcji i wystaw", nie definiują ich również przepisy prawa budowlanego, choć Klasyfikacja Polskich Obiektów Budowlanych wymienia odrębnie obie kategorie tych budynków. Odrębnie są one też ujęte w Klasyfikacji Środków Trwałych. Jednocześnie w przepisach tych wymieniono odrębnie centra handlowe, domy towarowe, samodzielne sklepy i butiki. W rozporządzeniu Rady Ministrów

z 20 stycznia 2004r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (Dz.U. Nr 33, poz. 280) z kolei, wśród sprzedaży detalicznej prowadzonej poza siecią sklepów wymienia się sprzedaż prowadzoną na targowisku.

Wymienione wyżej przepisy, choć niewątpliwie służące innymi niż podatkowe celom, mogą jednak stanowić pewną wskazówkę przy dokonywaniu wykładni omawianych pojęć podatkowych. Dla ustalenia czy sprzedaż dokonywana

w przedmiotowym budynku podlega opłacie targowej istotna jest funkcja budynku oraz ustalenie sposobu korzystania z hali, jej konstrukcja i wyposażenie.

Jeśli bowiem wydzielona do sprzedaży powierzchnia hali została wyodrębniona trwałymi przegrodami, posiada odpowiednie zaplecze i jest zamykana na klucz, to stanowi wówczas samodzielny sklep, a nie stoisko, i nie podlega opłacie targowej.

W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe określają charakter działalności skarżącej jako sprzedaż ze stoiska, lecz nie określają, w jaki sposób było zorganizowane.

Tymczasem skarżąca miejsce swej działalności określa jako stoisko sklepowe również bez bliższego określenia, w jaki sposób było zorganizowane.

W aktach sprawy znajdują się protokoły oględzin hali, które jednak ograniczają się do określenia części jednokondygnacyjnej i dwukondygnacyjnej, natomiast nie opisują stanowiska handlowego skarżącej i sposobu jego wydzielenia wewnątrz hali.

Wobec nie wyjaśnienia powyższych okoliczności, nie jest możliwe stwierdzenie, że nałożony na skarżącą podatek (opłata targowa) odpowiada prawu.

Zaskarżona decyzja wydana została bez zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej), a jej uzasadnienie nie zawiera ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej), co mogło mieć wpływ na wynik sprawy

i uzasadnia jej uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z orzeczeniem o kosztach na podstawie art. 200,

a o wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 152 tej ustawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ przeprowadzi postępowanie dowodowe

i dokona ustaleń we wskazanym wyżej kierunku.