Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 767/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2015 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję [...] Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] [...] Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r. nr [...], 2. zasądza od [...] Inspektora Transportu Drogowego w [...] na rzecz [...] sp. z o.o. w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, decyzją z [...] października 2014 r., na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. Nr 1414, z późn. zm.), zwanej dalej: "u.t.d.", zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli nr: [...] z dnia 3.07.2014 r., nałożył się karę pieniężną w wysokości: 500 zł., na spółkę E.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano, że 3.07.2014 r. na drodze krajowej nr [...] (80km+432m) w okolicach miejscowości K., do kontroli drogowej inspektor zatrzymał zespół pojazdów składający się z pojazdu marki V. o numerze rejestracyjnym [...] wraz z naczepą marki S. o numerze rejestracyjnym [...], którym kierował W. R. Kierowca ww. pojazdem wykonywał międzynarodowy transport drogowy rzeczy w imieniu spółki E., zwanej dalej: "skarżącą", przewożąc na trasie Litwa – B. paliwa (UN1202).

Podczas analizy danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy ustalono, iż ostatni odczyt danych cyfrowych z karty kierowcy W. R. dokonano w dniu 03.06.2014 r. tj. 30 dni od daty kontroli, co stanowi naruszenie przepisów zawartych w § 4 ust. 1 rozporzedzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007. Nr 159, poz.H28z późn. zm.), zwane dalej: "rozporządzeniem", który stanowi, iż dane z karty kierowcy podmiot pobiera: co najmniej raz na 28 dni.

Skarżąca od powyższej decyzji pismem z dnia 30 października 2014 r. wniosła odwołanie, w którym zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

- prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie przepisów ustawy o transporcie drogowym, rozporządzenia (WE) 561/2006, rozporządzenia (UE) 581/2010,

- praw procesowego tj. art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 10 § 1 kpa.

W ocenie skarżącej twierdzenia organu administracyjnego w przedmiocie obowiązku wczytywania danych z karty kierowców, co 28 dni kalendarzowych, stanowią błędną interpretację przepisów prawa.

Skarżący wywodziła, że przepis art. § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r., nie określa 28 kolejnych dni lecz 28 dni roboczych, czyli takich, w których zarejestrowano okresy prowadzenia pojazdu.

Taka interpretacja wynika w ocenie skarżącego również z treści art. 1 ust. 3b rozporządzenia Komisji UE nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r.

Wskazując na powyższe strona wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego.

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 4 pkt 22 lit. s, art. 92a ust. 1, ust. 2 i ust. 6 u.t.d., lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ww. ustawy, § 4 rozporządzenia, art. 23a ustawy o systemie tachografów cyfrowych z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. Nr 180, poz. 1494 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w całości w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie oparł o następujące ustalenia i rozważania:

Stosownie do art. 92a ust. 1 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 10 000 złotych za każde naruszenie, a wykaz kar stosownie do art. 92a ust. 6 u.t.d. określa załącznik nr 3 do ustawy.

Zgodnie z § 4 rozporządzenia, dane z karty kierowcy podmiot pobiera:

1) co najmniej raz na 28 dni;

2) przed ustaniem stosunku pracy danego kierowcy;

3) przed upływem terminu rozwiązania umowy, na podstawie której świadczone były przewozy na rzecz podmiotu wykonującego przewozy drogowe;

4) w przypadku utraty ważności karty kierowcy;

5) w oznaczonym terminie - w przypadku żądania przez uprawnione organy administracji publicznej lub uprawnione podmioty.

2. Dane z karty kierowcy mogą być pobierane częściej niż co 28 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałoby ryzyko utraty danych związanych z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy.

Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: lp. 6. 3. U załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy karą pieniężną w wysokości 500 złotych - za każdego kierowcę.

W toku kontroli na podstawie odczytu plików cyfrowych z karty kierowcy W. R. o nr [...] ustalono, iż dane z karty kierowcy były pobierane (poprzedni odczyt) w dniu 28.06.2014 roku. Od dnia ostatniego pobrania danych do dnia kontroli tj. 3.07.2017 r. upłynęło 5 dni. Za powyższe naruszenie nałożono karę pieniężną w wysokości 500 złotych.

Po dokonaniu analizy materiału dowodowego organ odwoławczy zważył, iż organ I instancji dokonał prawidłowych ustaleń w powyższym zakresie i karę pieniężną w łącznej wysokości 500 złotych nałożył słusznie.

Mając na uwadze powyższe utrzymano w mocy skarżoną decyzję organu I instancji w zakresie naruszenia w postaci naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy.

Należy wskazać, iż naruszenie w postaci zlekceważenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy powoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego. Ponadto w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 u.t.d. (przewidującym niewszczynanie postępowania i jego umorzenie) za względu na fakt, iż do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. W niniejszej sprawie strona nie wskazała okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Wobec czego w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zastosowania powyższego przepisu.

Skarżący powinien przedłożyć dowody na okoliczności objęte hipotezami omawianych wyżej przepisów, a mianowicie, że nie miał wpływu na powstanie naruszenia prawa przez kierowcę pojazdu lub że naruszenie przepisów nastąpiło wskutek zdarzeń bądź okoliczności, których skarżący nie mógł przewidzieć. A zatem, brak wpływu na powstanie naruszenia musi realnie zaistnieć. Nie wystarczy tylko zakwestionować swoją odpowiedzialność. Prowadzenie właściwej kontroli pracy kierowców leży w interesie przedsiębiorcy.

Na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek prawidłowej organizacji czasu pracy kierowcy i wobec tego na przedsiębiorcy spoczywa również obowiązek kontroli kierowcy. Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia 561/2006 to właśnie przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców w taki sposób, aby kierowcy mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia 3821/85 oraz przepisów rozdziału 11 rozporządzenia 561/2006 r.

Odnosząc się do treści odwołania wskazać należy, iż przepisy dotyczące obowiązku wczytywania wymaganych danych z karty kierowcy jest przepis art. 10 ust. 5 lit.a rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (DZ.U.UE. L. Nr 102 z 11.04.2006). Stosownie do treści tego przepisu, przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 :

i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego;

ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.

Zgodnie z lit. b cytowanego ustępu 5 art. 10, do celów niniejszego ustępu pojęcie "wczytywanie danych" jest rozumiane zgodnie z definicją określoną w załączniku IB, rozdział I lit. s rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, w myśl której oznacza ono kopiowanie wraz z podpisem cyfrowym części lub całego zbioru danych zapisanego w pamięci danych pojazdu lub w pamięci karty do tachografów. Dodać należy, iż w myśl lit. t rozdziału I rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, "karta kierowcy" oznacza kartę do tachografów wydaną konkretnemu kierowcy przez organy Państwa Członkowskiego.

Stosownie zaś do treści lit. c ustępu 5 art. 10 rozporządzenia nr 561/2006 Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2, określić maksymalny okres, w którym zgodnie z lit. a) ppkt i) należy wczytać odpowiednie dane.

Maksymalne okresy dotyczące wczytywania danych określone zostały w wykonaniu powyższej delegacji, w rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy (DZ.UE.L.2010.168.16). W preambule rozporządzenia wskazano, że regularne wczytywanie danych zarejestrowanych przez jednostkę pojazdową i na karcie kierowcy jest niezbędne dla skutecznej kontroli przestrzegania przez kierowcę i przedsiębiorstwo przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresów odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, natomiast określenie maksymalnego okresu na wczytywanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy pozwoli na ściślejsze ujednolicenie warunków działalności przedsiębiorstw transportu drogowego w całej Unii. Stosownie do art. 1 ust. 1 i ust. 3 powołanego rozporządzenia maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej i 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.

Z uwzględnieniem powyższych warunków częstotliwość pobierania danych z tachografu cyfrowego oraz z karty kierowcy określone zostały w krajowym, polskim porządku prawnym. W przepisie art. 23a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz.U. Nr 180 poz. 1494 ze zm.) zawarto upoważnienie dla ministra właściwego do spraw transportu do określenia, w drodze rozporządzenia, częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy drogowe, kierując się koniecznością zagwarantowania okresowego i regularnego pobierania danych z tachografu cyfrowego i karty kierowcy oraz przechowywanie tych danych przez podmiot wykonujący przewozy drogowe z zachowaniem wymagań określonych w rozporządzeniu 561/2006 Parlamentu Europejskiego. W wykonaniu tej delegacji Minister Transportu wydał rozporządzenie z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz.U. Nr 159, poz. 1128 ze zm.; zwane poniżej "rozporządzeniem").

W myśl § 4 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni. Z powyższego wynika, iż dane na karcie kierowcy pobierane są co 28 dni kalendarzowych. Zgodnie z art. 10 ust 5 rozporządzenia 3821/85, przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85: zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego.

Zgodnie z treścią art. 10 ust 5. pkt a lit i) przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85: zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego.

Stosownie do treści art. 10 ust 5. pkt a lit c) Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2, określić maksymalny okres, w którym zgodnie z lit. a) ppkt i) należy wczytać odpowiednie dane.

Z powyższego wynika, iż Państwo Członkowskie nie może określić krótszych okresów wczytania danych , niż wynikałoby to z ustaleń Komisji.

Natomiast jeżeli Państwo Członkowskie określiło częstsze terminy wczytania danych, to pierwszeństwo ma akt prawny wydany przez Państwa Członkowskie, gdyż z treści samego rozporządzenia 561/2006 wynika delegacja ustawowa dla Państw Członkowskich do ustalenia w przepisach prawa krajowego obowiązku wczytania danych częściej niż to wynika z rozporządzenia.

Nieprzestrzeganie norm ustanowionych przywołanymi przepisami, w tym cytowanego rozporządzenia, sankcjonowane jest karami pieniężnymi.

Powyższe zaniechanie skutkować musiało stwierdzeniem naruszenia z lp. 6. 3. 11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w postaci naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy.

W skardze złożonej do Sądu, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

Zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

- prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie

1) ustawy z dnia 06 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm.) poprzez stwierdzenie naruszenia obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd;

2) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE nr L 102/1 z 11.04.2006r.) poprzez pobranie w trakcie kontroli drogowej danych z urządzenia rejestrującego za więcej niż 28 dni wstecz,

3) rozporządzenia Komisji (UE) NR 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz. Urz. UE L 168/16 z dnia 2 lipca 2010 r. ) poprzez uznanie, iż do maksymalnych okresów wczytywania danych należy brać pod uwagę dni kalendarzowe a nie dni zarejestrowanej działalności;

- prawa procesowego poprzez naruszenie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) tj.:

1. art. 7 poprzez niepodjęcie wszelkich czynność i niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności niewyjaśnienia czy strona niedopełniła obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego;

2. art. 77 poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z danych wczytanych z urządzenia rejestrującego;

3. art. 107 § 3 poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn, z powodu których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej danym wczytanym z urządzenia rejestrującego,

4 art. 138 § 1 pkt 1 poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ I instancji, wszczynając postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej ma obowiązek, wynikający z art. 61 § 4 kpa, zawiadomienia o tym fakcie wszystkich stron postępowania, jak też powinien zapewniając stronom czynny udział w postępowaniu (art. 10, art. 79 kpa) przeprowadzić postępowanie wyjaśniające (dowodowe), zmierzające do ustalenia niezbędnych faktów umożliwiających mu podjęcie właściwego rozstrzygnięcia (art. 6, art. 7 i art. 77 kpa).

Podkreślono, że stosownie do art. 10 § 1 Kpa organ nie zapewnił stronie czynnego udziału w postępowaniu oraz przed wydaniem decyzji całkowicie odebrał stronie prawo do ostatecznego wypowiedzenia się co do zebranych dowodów.

Wywodzono, że strona została pozbawiona możliwości wypowiedzenia się, co do przeprowadzonych dowodów,

Wskazano, że organ administracyjny dał wiarę jedynie dowodowi z przesłuchania kierowcy, nie próbując zupełnie zbadać sprawy przez chociażby przesłuchanie strony postępowania lub osoby zarządzającej transportem w przedsiębiorstwie i jedynym dowodem, którym z uporczywością posługuje się organ I instancji, jest zapisana w tachografie cyfrowym data ostatniego wczytania danych, co naruszyło art. 7, 77 i 80 k.p.a.

Podkreślono, że strona nie została poinformowana o zakończeniu prowadzonego postępowania i możliwości ostatecznego wypowiedzenia się w sprawie, naruszając art. 10 § 1 Kpa.

Wskazano, że zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) NR 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz. Urz. UE L 168/16 z dnia 2 lipca 2010 r.) maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza:

a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej;

b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy;

przy czym stosownie do zapisu zawartego w preambule w/w rozporządzenia:

określając maksymalne okresy na wczytanie danych, należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności.

Stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie od ostatniego dnia, w którym dokonano wczytania danych z karty kierowcy W. R. do dnia kontroli nie upłynęło 28 dni zarejestrowanej na karcie działalności kierowcy, co kontrolujący zupełnie zignorowali. Jednocześnie zupełnie niezrozumiałym jest nakładanie na stronę kary pieniężnej za rzekome naruszenie, gdyż organ odwoławczy w treści skarżonej decyzji wskazuje dwukrotnie, iż cyt. "W toku kontroli na podstawie odczytu z karty kierowcy Pana W. R. o nr [...] ustalono, iż dane z karty kierowcy były pobierane (poprzedni odczyt) w dniu 28.06.2014 roku. Od dnia pobrania danych do dnia kontroli upłynęło 5 dni."

Organ nie wyjaśnił w sposób nienasuwaiacy wątpliwości wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W przedmiotowej sprawie organ administracyjny całkowicie zignorował wskazaną powyżej zasadę prymatu prawa unijnego i nie przeprowadził żadnego dowodu na wykazanie czy od ostatniego wczytania danych upłynęło 28 dni aktywności nie zaś 28 dni kalendarzowych. Tym bardziej, iż dysponował danymi pobranymi z karty kierowcy. Kierowca nie rejestrował swojej działalności w następujących dniach: - 08 czerwca 2014 r., -09 czerwca 2014 r., -12 czerwca 2014 r., - 22 czerwca 2014 r., -28 czerwca 2014 r.

Wobec powyższego do dnia kontroli bez wątpienia nie upłynęło 28 dni aktywności kierowcy,

Podniesiono, że do stwierdzonego naruszenia zatem w ogóle nie doszło i postępowanie jest całkowicie bezprzedmiotowe.

Wskazano, że kierowca, który rozpoczyna przewóz drogowy, oprócz zapisów aktywności z bieżącego dnia (na wykresówce lub karcie kierowcy) musi posiadać przy sobie także udokumentowane poprzednie 28 dni (co wynika z art. 26 ust. 4 litery 5 i) iii) rozporządzenia WE nr 561/2006 zmieniające zapisy rozporządzenia EWG nr 3821/85). Owe 28 dni wstecz, może być udokumentowane na wykresówkach lub karcie kierowcy (jeżeli kierowca wykonywał przewozy), natomiast dni, w których nie prowadził pojazdu, kierowca powinien mieć udokumentowane w formie zaświadczenia o działalności, o którym mowa w art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców.

Stwierdzono, że niedopuszczalnym zatem jest, iż kontrolujący pobrali z urządzenia rejestrującego - tachografu cyfrowego lub karty kierowcy większą ilość danych niż jest dopuszczalna na podstawie obowiązujących przepisów rozporządzenia WE nr 561/2006. Okres przekraczający wskazany w art. 26 rozporządzenia 561/2006 dopuszczalny jest do badania wyłącznie podczas kontroli w przedsiębiorstwie, kiedy to do kontroli przedsiębiorca jest zobowiązany okazywać zapisy z ostatniego roku.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zatem kontrola zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, a więc zgodności z obowiązującym prawem. Stosownie do treści art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), sąd administracyjny dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

W ocenie Sądu złożona w niniejszej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie zarzuty skargi okazały się słuszne.

Nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 61 § 4 k.p.a. Organ I instancji pismem z dnia 8.07.2014 r. zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania w sprawie, a pismem z dnia 11.09.2014 r., zawiadomił stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów.

Organ odwoławczy przed wydaniem decyzji nie zawiadomił skarżącej w trybie art. 10 § 1 k.p.a. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów, jednakże skarżąca nie wykazała wpływu na wynik sprawy tego naruszenia przepisów procesowych.

Organy naruszyły natomiast przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem postępowanie administracyjne prowadzące do wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji nie było kompletne. Organy nie wyjaśniły wszystkich elementów stanu faktycznego, które miały w niniejszej sprawie znaczenie dla jej rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie konieczne jest uzupełnienie postępowania wyjaśniającego na okoliczność ustalenia dni zarejestrowanej działalności w rozumieniu pkt 3 preambuły rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 r. z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytywanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej oraz kart kierowców (Dz.U.UE.L.10.168.16). Trafnie zarzuca skarżąca, że organy w niniejszej sprawie naruszyły prawo, pomijając ten przepis. W ocenie Sądu treść tego rozporządzenia należy uwzględnić przy ustalaniu częstotliwości pobierania danych z karty kierowcy, stanowi ono bowiem część krajowego porządku prawnego i korzysta z pierwszeństwa jego stosowania w zakresie niedającym się pogodzić z przepisami krajowymi. Maksymalne okresy wczytywania danych z tachografów i kart kierowców uregulowane są zatem zarówno w w/w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 581/2010 r. z dnia 1 lipca 2010 r., jak i rozporządzeniu Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007r., Nr 159, poz. 1128) i przepisy obu tych aktów winny być przez organ wzięte pod uwagę w niniejszej sprawie przy ustalaniu dochowania przez skarżącą wynikających z nich wymogów co do częstotliwości wczytywania danych, co wymaga uzupełnienia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia dni zarejestrowanej działalności.

Treść pkt 3 ww. preambuły w opublikowanym jego tłumaczeniu stanowi, że "określając maksymalne okresy na wczytanie danych, należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności". Na konieczność przestrzegania tego przepisu zwraca uwagę orzecznictwo, podkreślając, że jedynie te dni należy uwzględniać w terminach, o jakich mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 18 września 2014 r., sygn.. akt III SA/Kr 745/14). Należy jednak zauważyć, że w tej wersji tłumaczenia wskazanego przepisu preambuły, pojęcie "zarejestrowana działalność", powoduje pewne rozbieżności interpretacyjne. W wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 12 maja 2015 r., sygn.. akt II SA/Rz 1556/14, stwierdzono, że chodzi o dni zarejestrowanej działalności kierowcy, czyli dni w których kierowca prowadzi pojazd. Z kolei w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 624/14 przyjęto, że pojęcie to odnosi się do prowadzenia zarejestrowanej działalności przez przedsiębiorstwo transportowe, którego kierowcy w tym czasie m.in. wykonują przewozy. Takie samo stanowisko zajął WSA w Kielcach w wyroku z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Ke 347/15.

W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę, nie może budzić wątpliwości, że chodzi tu o uwzględnienie wyłącznie dni zarejestrowanych danych na karcie kierowcy, co wynika również z art. 10 ust. 5 lit.a – i) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, w którym określono obowiązki przedsiębiorstw transportowych w przedmiocie wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie.

Potwierdza to również brzmienie oryginalnej wersji pkt 3 ww. preambuły w języku angielskim: "For the determination of the maximum periods within which data are to be downloaded, only days with a recorded activity should be counted." Kluczowym pojęciem w przedstawionym tekście jest "recorded activity". Jakkolwiek w języku angielskim sformułowanie "activity" oznacza kilka pojęć: - czynność, działalność, aktywność działanie, to już wyraz "recorded", oznacza głównie "nagrany", ewentualnie "odnotowany". Pojęcie to odnosi się więc bardziej do czynności faktycznej w postaci zapisanych danych na karcie kierowcy, a nie do pojęcia prawnego odnoszącego się do prowadzenia działalności gospodarczej.

Dlatego też istotnym w sprawie było poczynienie ustaleń w zakresie podanej przez skarżącą informacji, że kierowca nie rejestrował działalności w okresach: - 08 czerwca 2014 r., - 09 czerwca 2014 r., -12 czerwca 2014 r., - 22 czerwca 2014 r., -28 czerwca 2014 r.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, jako wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponownie rozpoznając sprawę organ zobowiązany będzie uwzględnić przedstawioną powyżej argumentację Sądu oraz uzupełnić materiał dowodowy w podanym powyżej zakresie, dokonując rozważań, czy ustalone fakty miały wpływ na ustalenie wymaganego okresu do pobierania danych z karty kierowcy, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporzedzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007. Nr 159, późn. zm.), jak w rozumieniu pkt 3 ww. preambuły rozporządzenia Komisji.