Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 33/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o uzupełnienie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par.1 i 1 a
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Opole, 19 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu z dnia 28 czerwca 2017r. sygn.akt I SA/Op 33/17 w sprawie ze skargi E. Ś. i S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 17 marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez S. i E. małżonków Ś. była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 17 marca 2016 r. nr [...], na mocy której organ, na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 poz. 613 z późn. zm.) dalej w skrócie "O.p.", po rozpatrzeniu wniesionego przez strony odwołania uchylił w całości decyzję Burmistrza Namysłowa z dnia 29 kwietnia 2010 nr [...] ustalającą zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2006 r. w wysokości 10.791 zł i ustalił zobowiązanie podatkowe w wysokości 3.459 zł.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zastosowania art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, por. 1369 ze zm.), dalej w skrócie "P.p.s.a.".

Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Op 33/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę. Na rozprawie poprzedzającej wydanie orzeczenia obecny był skarżący S. Ś., natomiast skarżąca E. Ś. nie była obecna, mimo prawidłowego zawiadomienia.

Pismem procesowym z dnia 3 września 2017 r., nadanym listem poleconym w dniu 5 września 2017 r. skarżący E. i S. Ś. wnieśli o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Op 33/17 podnosząc w uzasadnieniu, że sąd orzekający "nie rozstrzygnął o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu".

Skarżący podnieśli dalej, że "sąd orzekający nie rozpoznał punktów od 1 do 12 skargi nie wyjaśniając i nie zajmując stanowiska w sprawie podniesionych zarzutów". Ponadto podnieśli, że "sąd nie rozpoznał wniosków skarżących o:

- zasądzenie kosztów postępowania podatkowego;

- orzeczenia naruszenia przepisów prawa;

- orzeczenia naruszenia wolności i praw obywatelskich i celowej dyskryminacji strony skarżącej i nie orzekł o wyłączeniu tych wniosków do odrębnego rozpoznania w wydanym wyroku w dniu 28 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Op 33/17".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje:

Wniosek skarżących o uzupełnienie wyroku podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

W myśl § 1a tego artykułu wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym.

Z kolei na podstawie art. 157 § 2 P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, a stosownie do § 3 orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.

Z powyższych zapisów ustawy wynika, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, a po drugie jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Poza tymi przesłankami strona musi zachować termin 14 dni, w ciągu którego winna zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku. Termin ten liczony jest od dnia doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyrok nie doręcza się stronie -od dnia ogłoszenia wyroku.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r. oddalił skargę. Takie rozstrzygnięcie oznaczało, że sąd nie miał obowiązku z urzędu doręczyć wyrok (sentencję wyroku).

Sąd z urzędu doręcza sentencję wyroku stronie tylko w wypadkach przewidzianych w art. 140 § 2 i § 3 P.p.s.a., które w tej sprawie nie wystąpiły.

Dlatego termin 14 dni o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. liczony jest w tej sprawie od dnia ogłoszenia wyroku. Jeżeli wyrok z dnia 28 czerwca 2017 r. nie podlegał doręczeniu z urzędu, to termin z art. 157 § 1 P.p.s.a. upłynął z dniem 12 lipca 2017 r. Skarżący E. Ś. i S. Ś. nadali pismo zawierające wniosek o uzupełnienie wyroku w dniu 5 września 2017 r., a zatem po upływie terminu. Należy zauważyć, że zgłoszenie przez stronę wniosku o uzasadnienie wyroku nie wpływa na bieg terminu 14 dni z art. 157 § 1 P.p.s.a.

Zgodnie z powołanym wyżej art. 157 § 1a P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu, a sąd może w tej mierze wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym.