Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1293/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6062 Ruch i likwidacja zakładu górniczego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Urząd Górniczy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 pkt 7,  art. 58,  art. 64 ust. 4,  art. 65 ust. 2
journal: Dz.U. 1994 nr 27 poz 96
law: Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze.
article: par. 37
journal: Dz.U. 2002 nr 109 poz 962
law: Rozporządzenie MInistra Gospodarki z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz  specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny pospolite.
article: par. 13
journal: Dz.U. 2002 nr 94 poz 840
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant st. sekr. sąd. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" S.A. w B. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ruchu zakładu górniczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżona decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w K., po rozpatrzeniu odwołania "A" SA z siedzibą w B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w L. z dnia [...] r. nr [...], którą odmówiono zatwierdzenia Dodatku nr 2 do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego "B" w miejscowości W., gmina W., województwo [...] sporządzonego w formie uproszczonej na lata 2007-2012. Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., w skrócie K.p.a.) oraz art. 64 ust. 4 i art. 65 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 ze zm., w skrócie P.g.g).

Decyzja zapadła w poniższym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z dnia [...] r. (data wpływu [...]r.) "A" SA zwróciła się do Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w L. o zatwierdzenie Dodatku nr 2 do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego "B" sporządzonego w formie uproszczonej na lata 2007 – 2012. Przedsiębiorca został wezwany do jego uzupełnienia, gdyż nie zawierał wymaganej art. 64 ust. 5 P.g.g. opinii Burmistrza W. lub oświadczenia o nie skorzystaniu z prawa do wydania opinii w ustawowym terminie, tym bardziej że w trakcie przeprowadzonej w zakładzie górniczym "B" kontroli w dniu [...] r. stwierdzono prowadzenie prac budowlanych na obiektach nie ujętych w planie ruchu zakładu górniczego.

Po uzupełnieniu wniosku i jego rozpatrzeniu Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w L. decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił zatwierdzenia Dodatku nr 2 do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego "B" w miejscowości W., gmina W., województwo [...] sporządzonego w formie uproszczonej na lata 2007-2012.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji nadesłana opinia Burmistrza W. z dnia [...]r. znak [...] była negatywna. Również z pisma Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska z dnia [...] r. wynikało, że na terenie zakładu rozpoczęto budowę obiektów otaczarni – wytwórni mas bitumicznych niezgodnie z zatwierdzonym przez Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w L. w dniu [...] r. l.dz. [...] planem ruchu zakładu górniczego "B" – co stanowi samowolę budowlaną. Także plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r. dopuszcza lokalizację na terenie zakładu górniczego "B" tylko tymczasowych obiektów związanych z wydobyciem i wstępnym przerobem surowca, gdzie produktem końcowym, po procesach przeróbczych, jest kruszywo różnej granulacji. Nadto wskazano, że całe złoże kruszywa naturalnego "B" znajduje się w obrębie obszaru osadniczo-rolno-leśnego O2 i równocześnie w obszarach chronionych Natura 2000 [...] P. utworzonym na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (Dz. U. Nr 229, poz. 2313) i Specjalnym Obszarze Ochrony Siedlisk Natura 2000 – "[...]" zatwierdzonym przez Komisję Europejską, w Strefie Ochronnej (otulinie) Parku [...].

Podkreślono, że obiekty otaczarni nie są obiektami zakładu górniczego w rozumieniu art. 58 P.g.g. i dlatego nie mogą być ujęte w planie ruchu zakładu górniczego jako obiekty budowlane zakładu górniczego. Powyższe ustalenia spowodowały, że odmówiono zatwierdzenia sporządzonego Dodatku nr 2 do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego. Podkreślono, że realizowana przez Spółkę budowa wytwórni mas bitumicznych jako zakładu stanowi odrębny proces produkcyjny, nie służący do bezpośredniego wydobywania kopaliny ze złoża, tak jak cementownie czy cegielnie, pobierające surowiec z zakładu górniczego bezpośrednio do produkcji cementu czy cegły. Tak więc produkcja masy asfaltowej nie mieści się w zakresie działalności określonej planem zagospodarowania przestrzennego ani definicji obiektu budowlanego zakładu górniczego.

W odwołaniu złożonym do Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. Spółka wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji i zatwierdzenie Dodatku nr 2 do planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego "B" w miejscowości w W., gmina W., województwo [...], sporządzonego w formie uproszczonej na lata 2007-2012 (dalej plan ruchu).

W uzasadnieniu zarzucono błędną wykładnię art. 6 pkt 7 P.g.g. zawierającego definicję zakładu górniczego i przyjęcie, ze otaczarnia nie stanowi urządzenia przeróbczego kopaliny pozyskiwanej w odkrywkowym zakładzie górniczym. Podkreślono, że obiekty budowlane zakładu górniczego określa także § 34 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny pospolite (Dz. U. Nr 109, poz.962), gdzie w ust. 4 pkt 3 wymienia się jako obiekty budowlane zakładu górniczego, obiekty i urządzenia przeróbcze.

Nie zgadzając się z decyzją organu podkreślono, że Spółka dopełniła wszystkich wymaganych prawem formalności dla budowy i uruchomienia urządzenia przeróbczego w postaci otaczarni. Przygotowała stosowną dokumentację i wystąpiła z wnioskiem o zatwierdzenie Dodatku nr 2. Przypomniano również, że budowa otaczarni była przewidziana w Dodatku nr 1 do "Projektu zagospodarowania złoża kruszywa naturalnego B" ze [...] r. oraz w części poświęconej likwidacji zakładu górniczego i charakterystyce warunków ekonomicznych prowadzenia eksploatacji i wykorzystania złoża. Dodatek nr 1 został pozytywnie zaopiniowany przez Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w L. i przyjęty przez organ koncesyjny – Marszałka Województwa [...].

Dalej podkreślono, ze opinia Burmistrza nie ma charakteru wiążącego a budowana otaczania nie narusza planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż będzie obiektem tymczasowym, stojącym na okres eksploatacji złoża.

W uzupełnieniu odwołania Spółka podniosła zarzut naruszenia art. 33 ust. 1 Konstytucji, gdyż w identycznym stanie faktycznym i prawnym ten sam organ uznał otaczarnię za obiekt budowlany zakładu górniczego i ujął go w planie ruchu zakładu górniczego w S. oraz na podstawie art. 7 i art. 136 K.p.a. wniosła o przeprowadzenie dowodu z akt administracyjnych postępowania dotyczącego otaczarni w zakładzie górniczym "C".

Argumentacja odwołania nie została uwzględniona i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że przyjęta przez niego definicja zakładu górniczego i obiektu budowlanego zakładu górniczego organy nadzoru górniczego odpowiada wymogom art. 6 pkt 7 i art. 58 P.g.g. Podkreślono, że wydobyta kopalina może być poddana procesowi przeróbki, której celem i zadaniem jest uzyskanie ze zróżnicowanego jakościowo urobku produktu o cechach określonych normami technicznymi lub innymi ustaleniami odbiorców. W zależności od wydobywanej kopaliny proces technologiczny przeróbki polega na: wydzieleniu z urobku górniczego kopaliny użytecznej, jej oczyszczeniu, zmniejszeniu wielkości brył urobku, rozdzieleniu kopaliny według ziaren. W efekcie tych czynności otrzymuje się produkt finalny, który znajduje różne zastosowanie w tym do produkcji mas bitumicznych.

Powyższe potwierdza pkt 5 Dodatku nr 1 do Projektu zagospodarowania złoża kruszywa naturalnego "B" przyjęty [...] r. dotyczący "Przewidywanej wielkości wydobycia kopaliny i zamierzonego sposobu jej wykorzystania, w tym planowanej technologii przeróbki". Wynika z niego, że zalegający w złożu piasek doskonale nadaje się jako wypełniacz do produkcji mas bitumicznych w ilościach 9%. Dowodzi on nie przeróbki kopaliny, ale wykorzystania do produkcji wydobywanego ze złoża kruszywa. Również sam wnioskodawca w pkt 16 Dodatku nr 2 mówi o wykorzystywaniu kruszywa do produkcji jako odrębnym procesie technologicznym, nie służącym do bezpośredniego wydobywania kopaliny a nie przeróbce kopaliny (oczyszczaniu, sortowaniu, kruszeniu).

Organ nie zgodził się również argumentacją dotyczącą braku sprzeczności

złożonego wniosku z planem zagospodarowania przestrzennego, gdyż zgodnie z § 3 ust. 3 pkt 2 Uchwały Rady Miasta W. na terenie górniczym dopuszcza się lokalizacje tymczasowych (na okres działania kopalni) obiektów i urządzeń związanych z wydobyciem i wstępnym przerobem surowca. Także zaawansowanie procesu inwestycyjnego budowy otaczarni, przed złożeniem do zatwierdzenia Dodatku nr 2 podważa twierdzenie o dopełnieniu wszystkich wymaganych prawem formalności zwianych z jej budową zlokalizowaną w wyrobisku górniczym.

Na koniec podkreślono, że zapisy w Dodatku nr 1 nie maja znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdyż dotyczą projektu zagospodarowania złoża a nie planu ruchu zakładu górniczego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Spółka zarzuciła decyzji naruszenie:

- art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 107 § 3 oraz art. 8 K.p.a. przez nienależyte jej uzasadnienie,

- art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 78 K.p.a. przez niewystarczające wyjaśnienie sprawy, a w szczególności odmowę przeprowadzenia dowodu z akt sprawy dotyczącej zatwierdzenia Dodatku nr 2 do planu ruchu zakładu górniczego "C",

- art. 6 pkt 7 P.g.g. przez błędne uznanie, że otaczarnia nie jest urządzeniem przeróbczym kopaliny pozyskiwanej w odkrywkowym zakładzie górniczym.

W uzasadnieniu skargi powtórzono zarzuty odwołania oraz przedstawiono odmienną interpretację faktów i dowodów, którymi organ uzasadnił odmowę zatwierdzenia Dodatku nr 2. Kategorycznie zaprzeczono, aby doszło do samowoli budowlanej, tym bardziej, że otaczarnia została ujęta w planie ruchu zakładu górniczego "C" a przeróbka odbywać się będzie w jednym ciągu technologicznym z wydobywaniem kopaliny.

W odpowiedzi na skargę Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w K. wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska. Organ odwoławczy podkreślił, że zarzuty naruszenia prawa procesowego są chybione, gdyż decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne oraz prawne a w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] r. organ wyjaśnił przyczynę odmowy uwzględnienia przeprowadzenia wnioskowanego dowodu z akt administracyjnych dotyczących planu ruchu zakładu odkrywkowego "C". Uznał, że aktualnie zakład górniczy "C" nie funkcjonuje a wytwórnia mas bitumicznych stanowiąca samodzielny zakład produkcyjny znajduje się we właściwości rzeczowej powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Nadto umieszczenie otaczarni w Planie zagospodarowania złoża nie dowodzi jej związku z procesem wydobywczym a stanowi ekonomiczne uzasadnienie takiej działalności i wskazuje możliwości zagospodarowania kopaliny.

Na rozprawie w dniu 17 lutego 2012 r. strony podtrzymały swoją argumentację. Dodatkowo pełnomocnik Spółki podkreślił, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się w istocie do jednolitości wydawanych decyzji przez organy administracji publicznej. Przedsiębiorca musi mieć pewność, że w takich samych stanach faktycznych organ będzie wydawał tożsame rozstrzygnięcia. Pełnomocnik organu ripostując stwierdził, że stany faktyczne w obu sprawach różną się co do istoty, gdyż w przypadku zakładu górniczego "C" otaczarnia działała poza wyrobiskiem górniczym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., p.p.s.a.) "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie." Natomiast według art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola (...) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z treścią art. 3 p.p.s.a. sprawuje kontrolę legalności działalności administracji publicznej, i w tym trybie została poddana kontroli decyzja organu odwoławczego. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c p.p.s.a.), a jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych ustawach stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2).

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że od 1 stycznia 2012 r. obowiązuje ustawa Prawo górnicze i geologiczne z dnia 9 czerwca 2011 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 981). Z tą datą, zgodnie z art. 226 utraciła moc ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 ze zm.) na podstawie której rozstrzygany był wniosek strony skarżącej złożony w dniu [...] r. Również zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia [...] r. zostało wydane pod rządami poprzedniej ustawy, a zgodnie z zapisem zawartym w art. 222 nowej ustawy, do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy. Tym samym weryfikacja podstawy prawnej zaskarżonej decyzji winna uwzględniać regulacje ustawy Prawo górnicze i geologiczne z 1994 r.

W tym zakresie ustalenia organu są prawidłowe. Nie budzi wątpliwości, iż zastosowanie miał art. 6 P.g.g. i zawarte w nim definicje. I tak :

- zakładem górniczym jest wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków służących bezpośrednio do wydobywania kopaliny ze złoża, w tym wyrobiska górnicze, obiekty budowlane oraz technologicznie związane z nimi obiekty i urządzenia przeróbcze (art. 6 pkt 7);

- obszarem górniczym jest przestrzeń, w granicach, której przedsiębiorca jest uprawniony do wydobywania kopaliny oraz prowadzenia robót górniczych związanych z wykonywaniem koncesji (art.6 pkt 8);

- terenem górniczym jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego (art. 6 pkt 9);

- wyrobiskiem górniczym jest przestrzeń w nieruchomości gruntowej lub w górotworze powstała w wyniku robót górniczych (art. 6 pkt 10);

a obiektami budowlanymi zakładu górniczego są obiekty budowlane w rozumieniu prawa budowlanego zlokalizowane w całości na powierzchni ziemi, służące do bezpośredniego wydobywania kopaliny ze złoża (art. 58).

Należy zgodzić się z organem administracyjnym, że sporna otaczarnia jest obiektem budowlanym i chociaż zlokalizowana na powierzchni ziemi, nie służy bezpośrednio wydobywaniu kopaliny ze złoża ani nie jest technologicznie związana z procesem wydobywczym czego wymaga definicja z art. 6 pkt 7 jak i art. 58 P.g.g. Dowodzi tego nie tylko wcześniejsze wydobywanie kopaliny bez otaczarni, jak również wskazany zakład górniczy "C" czy funkcjonowanie innych otaczarni jako samodzielnych zakładów produkcyjnych położonych w dalszej odległości od zakładu wydobywczego. Również przedstawiony przez organ na podstawie zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego "B" proces wydobywczy samej kopaliny nie jest w żaden sposób uzależniony od funkcjonowania otaczarni. Należy zgodzić się z poglądem, że budowa otaczarni pozwala lepiej wykorzystywać wydobywaną kopalinę i podnosi dochodowość prowadzonej działalności gospodarczej. Ma zatem uzasadnienie ekonomiczne a nie technologiczne.

Przypomnieć trzeba, że wnioskodawca posiada koncesję od [...]r., gdyż decyzją z [...] r. nr [...] Marszałek Województwa [...] w B. przeniósł na rzecz "A" SA koncesje na wydobywanie w obrębie obszaru górniczego metodą odkrywkową kruszywa naturalnego ze złoża "B". Koncesja traci ważność z dniem [...] r. a pierwotnie była wydana decyzją Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] na rzecz R. Z. Również w planie ruchu zatwierdzonym decyzją z dnia [...] r. nr [...] i Dodatku nr 1 do planu zatwierdzonym decyzją z [...] r. nr [...] nie przewidywano powstania nowych obiektów budowlanych a w szczególności wytwórni mas bitumicznych w wyrobisku zakładu górniczego.

Mając na względzie powyższe Sąd podziela w całej rozciągłości pogląd, iż działania wnioskodawcy w zakresie realizacji obiektu budowlanego jakim jest sporna otaczarnia prowadzone były z naruszeniem prawa. Potwierdzeniem powyższego twierdzenia był także wynik kontroli przeprowadzonej w zakładzie górniczym "B" w dniu [...] r. i treść protokołu przesłuchania W. W. w dniu [...] r. Zestawienie dat kontroli i złożenia wniosku o zatwierdzenie Dodatku nr 2 wskazuje, że jego złożenie nastąpiło po przeprowadzeniu kontroli i celem legalizacji prowadzonych robót budowlanych. obejmujących budowę zakładu produkcyjnego – wytwórni mas bitumicznych z wykorzystaniem wydobywanej kopaliny. Zgodnie z art. 2 Prawa budowlanego obiekty budowlane usytuowane w wyrobisku górniczym nie są objęte jego regulacjami. Obowiązujące w tym zakresie procedury zostały określone w § 37 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny pospolite (Dz. U. Nr 109, poz.962). Budowę taką prowadzi się na podstawie dokumentacji zatwierdzonej przez kierownika ruchu zakładu górniczego a oddanie do ruchu następuje na podstawie zezwolenia właściwego organu nadzoru górniczego wydanego na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 1 P.g.g. Nie budzi jednak żadnych wątpliwości fakt, że realizacja tego rodzaju obiektu budowlanego powinna być poprzedzona wniesieniem do obowiązującego planu ruchu odpowiednich zmian, które zaakceptowane zostaną w drodze stosownej decyzji zatwierdzającej dodatek do planu ruchu. Taka sytuacja nie zaistniał w przedmiotowej sprawie. Najpierw rozpoczęto budowę a następnie wystąpiono o wydanie zezwolenia na jej realizację poprzez złożenie wniosku o zatwierdzenie Dodatku nr 2 do planu ruchu. Powyższe nie neguje twierdzenia, że wytwórnia mas bitumicznych nie jest obiektem budowlanym zakładu górniczego i nie może być usytuowana na jego terenie a konkretnie w wyrobisku górniczym.

Należy także podkreślić, iż nie znajdują uzasadnienia twierdzenia strony skarżącej o dopuszczalności budowy tego rodzaju obiektów w planie zagospodarowania przestrzennego. § 3 ust. 3 pkt 2 Uchwały Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r. jednoznacznie określono jakie obiekty mogą być zlokalizowane na terenie kopalni. Są to obiekty tymczasowe i urządzenia związane z wydobyciem kopaliny i wstępnym przerobem surowca. Wytwarzanie masy bitumicznej z wykorzystaniem kopaliny nie spełnia tego wymogu.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku strony o zaliczenie w poczet materiału dowodowego akt administracyjnych związanych z zatwierdzeniem Dodatku nr 2 do planu ruchu zakładu górniczego "C" sporządzonego w formie uproszczonej na okres [...]. Strona nie przedstawiła żadnych dowodów ani nie uprawdopodobniła, że przedmiotowa sprawa dotyczy tożsamego stanu faktycznego i prawnego. Nadto decyzja ta utraciła moc a jak wskazał organ wskazana otaczarnia mimo zaprzestania działalności wydobywczej funkcjonuje.

Należy podkreślić, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 K.p.a), a w toku postępowania stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Są zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 Kpa) i na podstawie jego całokształtu dokonać oceny, czy dana okoliczność została udowodniona, a w uzasadnieniu decyzji przedstawić uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 107 § 1 K.p.a).

Sąd zauważa, że zaskarżona decyzja nie zawiera co prawda czytelnego oznaczenia strony postępowania (adresata decyzji), czego wymaga art. 107 § 1 K.p.a, ale z osnowy decyzji oraz jej uzasadnienia wynika, iż jest nim "A" SA z siedzibą w B. Uchybienie to nie skutkuje koniecznością jej uchylenia. Tym bardziej, że postępowanie było prowadzone z wniosku Spółki i nie miała ona wątpliwości, iż jest adresatem decyzji wydanej przez organy obu instancji. Aktywnie uczestniczyła w postępowaniu, czego dowodzi m.in. składanie wniosków dowodowych. Natomiast z punktu widzenia prawidłowości decyzji jest obojętne, w którym miejscu decyzji strona zostanie wskazana, ważne jest, by była ona w sposób jednoznaczny określona.

Wracając do przedmiotowej sprawy należy podkreślić, że wskazany jako podstawa prawna wydania zaskarżonej decyzji art. 64 ust. 4 oraz art. 65 ust. 2 P.g.g. stanowią, że plan ruchu zakładu górniczego wydobywającego kopalinę pospolitą może być sporządzony w formie uproszczonej i podlega zatwierdzeniu, w drodze decyzji, przez właściwy organ nadzoru górniczego a zmiana planu ruchu następuje w trybie przewidzianym dla jego zatwierdzenia. Jeżeli zmiana planu ruchu nie dotyczy robót eksploatacyjnych i nie dotyczy ujemnego wpływu na środowisko, w tym na obiekty budowlane, przepisu art. 64 ust. 5 nie stosuje się. Również obowiązujące ówcześnie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 czerwca 2002 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych (Dz. U. z 2006 r. Nr 186, poz.1378) zakreślało terminy dotyczące przedstawiania do zatwierdzenia planu ruchu. Powinien być przedstawiony do zatwierdzenia właściwemu organowi nadzoru górniczego co najmniej na trzy miesiące przed zamierzonym rozpoczęciem wykonywania robót (§ 13 pkt 1). Plan ruchu sporządzony w formie uproszczonej, plan ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne, plan ruchu likwidowanego zakładu górniczego oraz plan ruchu likwidowanego zakładu, o którym mowa w § 3 i 4, powinien być przedstawiony do zatwierdzenia właściwemu organowi nadzoru górniczego co najmniej na 30 dni przed zamierzonym rozpoczęciem wykonywania robót (§ 13 ust. 2). Dodatki do planu ruchu, wraz z uzasadnieniem, powinny być przedstawione właściwemu organowi nadzoru górniczego do zatwierdzenia co najmniej na 14 dni przed zamierzonym rozpoczęciem wykonywania robót (§ 14). Rozporządzenie określa również szczegółowe wymagania dotyczące treści planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego wydobywającego kopalinę pospolitą sporządzonego w formie uproszczonej. Winno uwzględniać projektowane zmiany w podstawowych obiektach zakładu górniczego (budowa nowych, przebudowa, rozbudowa i likwidacja). Tym samym jeżeli wnioskodawca uznał, niezależnie od poprawności wnioskowania, że otoczarnia jest obiektem budowlanym zakładu górniczego winien przed rozpoczęciem jego budowy uwzględnić powyższe regulacje, czego jednak nie uczynił.

Reasumując powyższe wywody należy stwierdzić, iż organy nadzoru górniczego zasadnie odmówiły zatwierdzenia Dodatku nr 2 do planu ruchu uznając, że otaczarnia nie jest obiektem budowlanym zakładu górniczego i nie może być wybudowana w wyrobisku górniczym.

Mając na względzie poczynione przez Sąd ustalenia, a w szczególności zapisy art.151 p.p.s.a. skargę oddalono.