Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 597/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2022 poz 2492
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 3 par. 1 i 2 pkt 4, art. 151, art. 53 par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 5zzs4 ust. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 2095
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t. j.)
article: art. 73 ust. 1 pkt 5, art. 74, art. 34 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 129
law: Ustawa z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi Spółka na informację Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie dyskwalifikacji materiału siewnego po ocenie polowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Informacją nr [...], wydaną przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K. w dniu [...] lutego 2022 r., zdyskwalifikowano materiał siewny zgłoszony do oceny polowej przez A. Spółkę z o.o. w K., posiadający świadectwo oceny polowej z dnia [...] lipca 2021 r. – jako materiał siewny niewiadomego pochodzenia.

Powyższa czynność podjęta została w następującym stanie faktycznym:

A. Spółka z o.o. w K. w dniu [...] maja 2021 r. złożyła wniosek o ocenę plantacji nasiennej rzodkwi oleistej odmiany [...] nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w miejscowości M. gmina M.. Jako producenta wskazano A. G., zaś rok zbioru nasion – 2021.

Po przeprowadzeniu przez kwalifikatora E. M. oceny polowej wspomnianej plantacji – obsianej materiałem siewnym w stopniu B na polu nr [...] u producenta A. G. - w dniu [...] lipca 2021 r. wydane zostało świadectwo oceny polowej materiału siewnego, w którym wskazano, że spełnia on wymagania określone dla stopnia C1 na powierzchni [...] ha.

W dniach od [...] października 2021 r. do [...] listopada 2021 r. została przeprowadzona - przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K. Oddziału w B. - kontrola wytwarzania, oceny, przerobu, przechowywania i obrotu materiałem siewnym dotycząca podmiotu – A. Sp. z o.o. w K..

W protokole tej kontroli z dnia [...] grudnia 2021 r., zawarto zapisy dotyczące kwestii pochodzenia surowca materiału siewnego rzodkwi oleistej odmiany [...] dostarczonej do magazynów firmy A. Spółka z o.o. w K. przez A. G. w dniach [...] i [...] września 2021 r. W wyniku kontroli ustalono, że wspomniana Spółka w dniu [...] września 2021 r. wystawiła dokument przyjęcia zewnętrznego – [...] na [...] kg rzodkwi oleistej [...], zaś w dniu [...] września 2021 r. – dokument [...] na [...] kg rzodkwi oleistej [...]. Jednocześnie lustracja miejsca uprawy wykazała w dniu [...] września 2021 r. na całym miejscu produkcji (działki nr [...], [...] i [...] obręb M. powiat G.) obecność nieskoszonej rośliny uprawnej. Po wyglądzie stanu fizjologicznego roślin było widać, że nie są to młode odrosty, tylko dojrzałe pędy z dojrzałymi łuszczynami. Dodatkowo, z informacji telefonicznej uzyskanej od A. G. w dniu 18 października 2021 r. wynikało, że plantacje rzodkwi oleistej nie zostały jeszcze skoszone. Natomiast w trakcie kontroli w dniu [...] listopada 2021 r. i [...] listopada 2021 r. stwierdzono, że uprawy zostały skoszone jednak roślin nie zebrano. Następnie w dniu [...] listopada 2021 r. stwierdzono wykonanie zabiegu uprawowego (talerzowanie).

Z uwagi na powyższe, kontrolujący uznał, że nie było możliwe odstawienie nasion pochodzących z miejsca produkcji na działkach nr [...], [...] i [...] obręb M. – w dniach [...] i [...] września 2021 r., skoro podczas kontroli wizualnej miejsca uprawy w dniu [...] września 2021 r. stwierdzono obecność rzodkwi oleistej na całym areale tych działek.

W dniach od [...] listopada 2021 r. do [...] listopada 2021 r. w Gospodarstwie Rolnym A. G. w miejscowości M. gmina M., przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K. Oddziału w G. przeprowadzona została kontrola wytwarzania, oceny, przerobu, przechowywania i obrotu materiałem siewnym. W jej trakcie, kontrolowany A. G. oświadczył, że w 2021 r. prowadził plantacje nasienne dla firmy A. Spółka z o.o. w K. m.in. dla gatunku: rzodkiew oleista na działce nr [...] położonej w miejscowości M. – powierzchnia uprawy [...] ha. Dodał, że plantacje nasienne zostały skoszone w połowie sierpnia 2021 r., w przypadku rzodkwi oleistej uzyskano plony w ilości [...] ton. Kontrolowany przedstawił m.in. dokumenty magazynowe – przyjęcie zewnętrzne PZ nr [...] z dnia [...] września 2021 r. – dotyczące rzodkwi oleistej [...] w ilości [...] kg oraz nr [...] z dnia [...] września 2021 r. – dotyczące rzodkwi oleistej [...] w ilości [...],0 kg.

Okazał ponadto fakturę nr [...] z dnia [...] października 2021 r. na sprzedaż nasion rzodkwi oleistej w ilości [...] kg, oświadczając, że faktura wystawiona jest tylko na część nasion.

Jak wynika z protokołu kontroli z dnia [...] listopada 2021 r., podczas rozmowy telefonicznej w dniu 26 sierpnia 2021 r., A. G. oświadczył, że plantacje rzodkwi oleistej nie zostały skoszone. Następnie w trakcie oględzin plantacji rzodkwi oleistej dokonanych [...] września 2021 r. m.in. na działce [...] stwierdzono uprawę roślin, plantacje nie były skoszone. O tym, że plantacje nie zostały jeszcze skoszone, A. G. poinformował telefonicznie kierownika WIORiN Oddziału w G. P. B., także w rozmowie telefonicznej w dniu 18 października 2021 r.

Do protokołu kontroli dołączono fotografie przedstawiające uprawy rzodkwi oleistej oraz wyjaśnienie A. G. z dnia 19 listopada 2021 r., z którego wynika, że pozostałości "rzepy oleistej", które były na polu w czasie inspekcji pod koniec września i w październiku były pozostałościami po pierwszym koszeniu oraz odrostami po koszeniu. Opisaną na wstępie informacją z dnia [...] lutego 2022 r., zdyskwalifikowano materiał siewny zgłoszony do oceny polowej przez A. Spółkę z o.o. w K., posiadający świadectwo oceny polowej z dnia [...] lipca 2021 r. – jako materiał siewny niewiadomego pochodzenia. Stwierdzono, że materiał pochodzący z plantacji obsianej materiałem siewnym w stopniu B z partii nr [...] na polu nr [...] u producenta A. G. w miejscowości M. - nie spełnia wymagań określonych dla materiału siewnego na powierzchni [...] ha

Skargę na powyższą informację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła A. Spółka z o.o. w K., zarzucając jej naruszenie:

1. art. 7 i art. 77 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, w tym nieprzesłuchanie A. G. oraz niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rolnictwa, co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że A. G. nie zebrał rzodkwi oleistej,

2. art. 35 ust. 1 ustawy o nasiennictwie poprzez jego wadliwe zastosowanie i przyjęcie, że rzekome niezebranie rzodkwi oleistej daje podstawę do dyskwalifikacji dokonanej kilka miesięcy wcześniej prawidłowej oceny polowej.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w niniejszej sprawie ocena polowa przez kwalifikatora akredytowanego została wykonana w lipcu 2021 r., w tym czasie plantacja nasienna spełniała wymagania w zakresie wytwarzania materiału siewnego, a z ustaleń organu nie wynika, aby świadectwa oceny polowej zostały wystawione nieprawidłowo. Z tych względów dokonywanie dyskwalifikacji w ramach procedury "dyskwalifikacji po ocenie polowej" jest błędne, gdyż ocena polowa nie dała podstaw do takich wniosków. Skarżąca zaznaczyła, że mając na uwadze wyjaśnienia A. G. i dokumentację zdjęciową stwierdzić należy, że organ popełnił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że wymieniony nie zebrał rzodkwi oleistej, podczas gdy widoczna w trakcie inspekcji na polu rzodkiew była pozostałością po pierwszym koszeniu i odrostami po koszeniu.

Zdaniem Spółki, zaskarżone rozstrzygnięcie powinno być uznane za decyzję administracyjną w rozumieniu art. 104 k.p.a., gdyż kształtuje sytuację prawną skarżącej w sferze prawa materialnego. W sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i art. 77 k.p.a. W celu dokonania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, organ powinien co najmniej przesłuchać A. G. oraz dopuścić dowód z opinii biegłego z zakresu rolnictwa, gdyż zaniechanie z tym związane doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych.

W ocenie skarżącej, WIORiN w K. nie mógł dokonać dyskwalifikacji materiału siewnego również z tego powodu, że nie dokonywał oceny powołanego materiału w lipcu 2021 r., a ewentualne zastosowanie określonych norm prawnych wymaga wpierw poczynienia przez organ samodzielnie ustaleń faktycznych, które wynikają z materiału dowodowego.

Strona podniosła, że w informacji o dyskwalifikacji z dnia [...] kwietnia 2022 r. brak jest pouczenia o możliwości i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem błędne pouczenie lub brak pouczenia o możliwości i terminie wniesienia odwołania lub skargi nie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego środka odwoławczego, jednak może stanowić podstawę do przywrócenia terminu.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej informacji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a nadto o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Wskazał, że kwestie wydawania świadectw oceny polowej materiału siewnego oraz informacji o dyskwalifikacji materiału siewnego po ocenie polowej nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. ani w innych aktach prawnych rangi ustawy, rozszerzających kognicję sądów administracyjnych.

W razie "przyjęcia skargi do merytorycznego rozpoznania" organ wskazał, że Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K. wykonując swoje ustawowe zadania związane z nadzorem nad wytwarzaniem i oceną materiału siewnego oraz obrotem tym materiałem, zobowiązany był do wycofania z obrotu prawnego m.in. świadectwa uprawy polowej materiału siewnego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...], w związku z ustaleniem, że materiał siewny rzodkwi oleistej odmiany [...] znajdujący się w magazynach skarżącej Spółki nie pochodzi z plantacji nasiennych prowadzonych przez A. G..

W piśmie z dnia 24 listopada 2022 r., strona skarżąca poinformowała, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt IV SA/Wa 1087/22 toczyło się postępowanie, w toku którego Sąd badał odmowę dokonania ponownej oceny materiału siewnego przez Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, stwierdzonej informacją z dnia [...] maja 2022 r. (ze skargi A. Sp. z o.o. w K.). W wydanym w dniu 23 listopada 2022 r. wyroku, Sąd ten stwierdził, że sądy administracyjne są właściwe do badania informacji wydanych przez wojewódzkich oraz powiatowych inspektorów ochrony roślin i nasiennictwa, w tym tych dotyczących dyskwalifikacji materiału siewnego po ocenie polowej.

W dniu 30 grudnia 2022 r. strona nadesłała do akt sprawy pismo, do którego dołączyła odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1087/22 – oddalającego skargę A. Spółki z o.o. w K. na informację Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w przedmiocie odmowy dokonania ponownej oceny materiału siewnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 1 oraz § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.) – na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, w związku z wystąpieniem przesłanek wymienionych w tym przepisie.

Na wstępie należy wskazać, że stanowiąca przedmiot rozpoznawanej w niniejszej sprawie skargi - informacja Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] lutego 2022 r. - nie stanowi decyzji administracyjnej.

Wspomniana informacja o dyskwalifikacji materiału siewnego zgłoszonego do oceny polowej przez A. Spółkę z o.o. w K., posiadającego świadectwo oceny polowej z dnia [...] lipca 2021 r. wydana została na podstawie art. 73 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (Dz.U. z 2021 r., poz. 129).

Z powołanego przepisu, ani innych przepisów ustawy nie wynika, aby informacja o dyskwalifikacji materiału siewnego miała być wydawana w formie decyzji administracyjnej czy też zaskarżalnego postanowienia. Co więcej, z treści art. 74 cytowanej ustawy wprost wynika, że do wydawania świadectw i informacji, o których mowa w art. 73 ust. 1, i świadectw ISTA, o których mowa w art. 73 ust. 3, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Powyższe nie oznacza jednak, jak oczekuje tego organ, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu.

W ocenie Sądu zaskarżona informacja podlega kontroli sądowej, przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Podzielając stanowisko zawarte w uzasadnieniu przywoływanego przez stronę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1087/22, wskazać należy, że jest to akt (czynność) podjęty w sprawie indywidualnej, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego ten akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Informacja kontrolowana przez wspomniany Sąd dotyczyła co prawda odmowy dokonania ponownej oceny materiału siewnego, jednakże podobnie jak informacja poddana kontroli w niniejszej sprawie stanowiła część procedury kontrolnej w ramach sprawowanego przez służby Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa nadzoru nad wytwarzaniem i obrotem materiałem siewnym.

Jak bowiem wynika z treści art. 3 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 tej ustawy, działania wykonywane przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa, obejmują w szczególności badania odrębności, wyrównania i trwałości lub badania wartości gospodarczej odmiany, sporządzanie opisu odmian, ocenę materiału siewnego, pobieranie prób materiału siewnego oraz kontrolę materiału siewnego.

Z uwagi na powyższe, zaskarżona informacja o dyskwalifikacji materiału siewnego, zdaniem Sądu, stanowi akt władczy wydany przez ww. organ związany ze sprawowaniem nadzoru i kontroli nad wytwarzaniem i oceną materiału siewnego oraz obrotem tym materiałem.

Nie ulega też wątpliwości, że wyniki oceny polowej mają daleko idące konsekwencje dla skarżącej, dotyczą jej uprawnień i obowiązków. Jak wskazała Spółka w swoim piśmie z dnia 11 października 2022 r., z uwagi na dyskwalifikację materiału siewnego została ona pozbawiona możliwości wprowadzenia go do dalszego obrotu, a w konsekwencji wywiązania się ze swoich obowiązków.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

Strona niewątpliwie nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji błędnego stanowiska organu, zgodnie z którym "kwestie wydawania świadectw oceny polowej materiału siewnego oraz informacji o dyskwalifikacji materiału siewnego po ocenie polowej nie podlegają kontroli sądów administracyjnych". Z tego względu należało uznać, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącej, wobec czego skarga podlega rozpoznaniu.

Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o nasiennictwie, materiał siewny podlega ocenie polegającej na sprawdzeniu, czy spełnia on wymagania w zakresie jego wytwarzania, lub czy materiał ten odpowiada określonym wymaganiom w zakresie jakości.

Z kolei w myśl art. 73 ust. 1 tej ustawy, na podstawie wyników poszczególnych ocen materiału siewnego, z wyłączeniem oceny, o której mowa w art. 53 ust. 1 i art. 54 ust. 1, oraz oceny, o której mowa w art. 70 ust. 5-9, podmiot dokonujący oceny wydaje:

1) świadectwo oceny polowej - w przypadku uznania, że plantacja spełnia wymagania w zakresie wytwarzania, jakości lub zdrowotności;

2) świadectwo oceny laboratoryjnej - w przypadku uznania, że oceniana partia materiału siewnego spełnia wymagania w zakresie jakości lub zdrowotności;

3) świadectwo oceny weryfikacyjnej - w przypadku uznania, że oceniana plantacja sadzeniaków ziemniaka spełnia wymagania w zakresie zdrowotności;

4) świadectwo oceny cech zewnętrznych - w przypadku uznania, że oceniana partia sadzeniaków ziemniaka spełnia wymagania w zakresie jakości;

5) informację o dyskwalifikacji - w przypadku dyskwalifikacji materiału siewnego w poszczególnych ocenach, gdy oceniany materiał nie spełnia wymagań w zakresie wytwarzania, jakości lub zdrowotności;

6) informację o wynikach badania - w przypadku dokonania okresowej oceny laboratoryjnej, o której mowa w art. 48.

W niniejszej sprawie, podstawą wydania informacji o dyskwalifikacji materiału siewnego, było ustalenie przez organ, że materiał siewny w postaci rzodkwi oleistej odmiany [...], zgłoszony przez Spółkę do oceny wnioskiem z [...] maja 2021 r., pochodzący z plantacji A. G. w M. (działka nr [...]), nie mógł zostać przekazany do magazynów skarżącej w datach wskazanych w dokumentach magazynowych PZ nr [...] oraz [...], tj. [...] i [...] września 2021 r., ponieważ w tym czasie znajdował się jeszcze na polu, nie został zebrany.

W tej sytuacji organ uznał, że oceniany materiał nie spełnia wymagań określonych dla materiału siewnego na powierzchni [...] ha ponieważ jest to materiał nieznanego pochodzenia. Należy zaznaczyć, że powyższe ustalenia znajdują swoje odzwierciedlenie w treści protokołów kontroli przeprowadzonych przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K. Oddziału w B. – (kontrola wytwarzania, oceny, przerobu, przechowywania i obrotu materiałem siewnym dotycząca podmiotu – A. Sp. z o.o. w K.) oraz Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K. Oddziału w G. (kontrola wytwarzania, oceny, przerobu, przechowywania i obrotu materiałem siewnym w Gospodarstwie Rolnym A. G. w miejscowości M.).

Zdaniem skarżącej ustalenia te są wadliwe ponieważ przedmiotowy materiał siewny został zebrany jeszcze w sierpniu 2021 r., a rośliny widoczne w trakcie przeprowadzanych później kontroli (pod koniec września i w październiku) były to pozostałości rzodkwi oleistej po pierwszym koszeniu oraz odrostami po koszeniu.

Z powyższym stanowiskiem, w ocenie Sądu, nie sposób się jednak zgodzić. Przede wszystkim pozostaje ono w sprzeczności z twierdzeniami samego A. G., który w rozmowie telefonicznej przeprowadzonej w dniu 26 sierpnia 2021 r. stwierdził, że plantacje rzodkwi oleistej nie zostały skoszone. Podobnie, w rozmowie telefonicznej przeprowadzonej z kierownikiem Oddziału P. B. w dniu 18 października 2021 r. wymieniony poinformował, że plantacje te nie zostały jeszcze skoszone.

Powyższe potwierdzają w pełni wyniki oględzin dokonanych na plantacji w dniu [...] września 2021 r., a także sporządzona dokumentacja fotograficzna stanu upraw. Podczas kolejnych kontroli przeprowadzonych w dniu [...] i [...] listopada 2021 r. kontrolujący stwierdzili, że rzodkiew oleista została już skoszona jednak nie została zebrana. Rośliny "leżą w pokosach na polu, po wyglądzie stanu fizjologicznego roślin widać, że nie są to młode odrosty tylko dojrzałe pędy z dojrzałymi łuszczynami".

W świetle powyższych ustaleń wynikających z przywołanych protokołów kontroli, późniejsze oświadczenie A. G. – z dnia [...] listopada 2021 r. jawi się jako złożone wyłącznie na potrzeby kontroli. Stwierdzone na plantacji rośliny nie mogły być pozostałościami czy odrostami po koszeniu, skoro były to dojrzałe pędy z dojrzałymi łuszczynami.

Wbrew zarzutom skargi, organ dokonał w omawianym zakresie wystarczających ustaleń i zebrał dokumentację potwierdzającą te ustalenia.

Jednocześnie nietrafny okazał się zarzut naruszenia przez organ art. 7 i art. 77 ust. 1 k.p.a. skoro, jak już wcześniej wskazano, do wydawania informacji o których mowa w art. 73 ust. 1 ustawy o nasiennictwie nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Za niezasadny należy, zdaniem Sądu, uznać także zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 ustawy o nasiennictwie "poprzez jego wadliwe zastosowanie i przyjęcie, że rzekome niezebranie rzodkwi oleistej daje podstawę do dyskwalifikacji dokonanej kilka miesięcy wcześniej prawidłowej oceny polowej".

Z przyczyn, o których była mowa powyżej, należy uznać, że rzodkiew oleista nie została zebrana z plantacji A. G. i znajdowała się na polu aż do listopada 2021 r. Z tego względu nie mogła stanowić materiału siewnego przekazanego do magazynów skarżącej na podstawie dokumentów magazynowych z dnia 14 oraz 15 września 2021 r. Słusznie zatem organ uznał materiał ten za niespełniający wymagań dla materiału siewnego (na powierzchni [...] ha) i wydał informację o jego dyskwalifikacji, na podstawie art. 73 ust. 1 pkt 5 ustawy o nasiennictwie. Co istotne, materiał ten był wcześniej poddany ocenie polowej o jakiej mowa w art. 35 tej ustawy – w dniu 15 lipca 2021 r., zaś czynności kontrolne (podjęte przez inspektorów WIORiN) na miejscu uprawy, podejmowane w dniach 20 września 2021 r., 10 i 19 listopada 2021 r. wykazały jednoznacznie, że materiał ten pozostał na polu niezebrany.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.