Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 372/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 2, art. 33 ust. 4 pkt 3, art. 53
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Ł. D. na decyzję Wojewody z dnia [...]czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

III SA/Lu 372/10

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., znak: [...], wydaną z upoważnienia Wojewody L., po rozpatrzeniu odwołania Ł. D., utrzymano w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.

W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na następujący stan sprawy:

Ł. D. jako bezrobotny zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu [...] września 2008 r. Decyzją Starosty W, z dnia [...] września 2008 r., nr [...] został uznany z dniem rejestracji za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

W dniu 16 listopada 2009 r. Ł. D. stawił się na wezwanie organu celem przedstawienia ofert odbycia stażu. Zainteresowany otrzymał dwie propozycje, tj. w Spółdzielni [...] "U." we W. i w "E." Biuro [...] A. K. we W. Pan D.propozycji tych nie przyjął i złożył oświadczenie, że jest zainteresowany odbyciem stażu w M. [...] sp. z o.o. w Ł.

Wniosek tej Spółki o zawarcie umowy dotyczącej zorganizowania stażu na stanowisku specjalisty ds. telekomunikacyjnych wpłynął do PUP we W. faxem 15.11.2009 r., a odwołujący się złożył ten wniosek osobiście w urzędzie dnia 16 listopada 2009 r. Spółka we wniosku wskazała Ł. D. jako bezrobotnego, którego zamierza przyjąć na staż.

W zaistniałej sytuacji PUP we W. nie wyciągnął negatywnych konsekwencji w stosunku do Ł. D. związanych z odmową przyjęcia propozycji skierowania na staż przedstawionych w dniu 16 listopada 2009 r. Przystąpiono natomiast do analizy wniosku M. [...] sp. z 0.0. w Ł.

Spółka powstała w 2006 r. Jak wynika z wpisu w KRS, Ł. D. jest jednym ze wspólników założycieli i członkiem zarządu tej Spółki. Funkcję członka zarządu pełni nieodpłatnie, w ramach członkostwa w zarządzie pełni nadzór nad sprawami z zakresu informatyki i telekomunikacji. Pan D. wyjaśnił, iż w dniu 6 listopada 2009 r. złożył rezygnację z członkostwa w zarządzie, ale do dnia dzisiejszego stosowne zmiany w składzie zarządu nie zostały ujawnione w KRS.

Organ pierwszej instancji nie zdecydował się na zawarcie umowy stażowej ze Spółką, w związku z czym Pan D. nie został skierowany na staż do tej firmy. W dniu 20 stycznia 2010 r. negatywne stanowisko w tej kwestii skierowano zarówno do Spółki jak również do Pana D., uzasadniając odmowę faktem, iż odwołujący się jest wspólnikiem i członkiem zarządu tej Spółki.

W tym samym dniu przedłożono Ł. D. propozycję odbycia stażu tym razem w Przedsiębiorstwie [...] "A." Sp. j. J. K. w B. P.

W piśmie z 20 stycznia 2010 r. Pan D. wyjaśnił., że wybrał ofertę stażu w M. [...] Sp. z o.o. w Ł. i oczekuje pisemnej odpowiedzi w tej sprawie. W odpowiedzi Dyrektor PUP we W. ponownie poinformował stronę, że umowa stażowa ze wskazaną Spółką nie została zawarta i wobec tego Pan D. nie został skierowany na staż do tej firmy.

W dniu 19 kwietnia 2010 r. Pan D. otrzymał skierowanie do odbycia stażu w Urzędzie Miejskim we W. na stanowisku pomoc administracyjna. Bezrobotny odmówił przyjęcia tej propozycji stażu uzasadniając swoje stanowisko wyborem oferty stażu we wskazanej wcześniej Spółce.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. orzeczono o utracie statusu osoby bezrobotnej przez Pana Ł. D. z dniem 19 kwietnia 2009 r. z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odbycia stażu.

W odwołaniu od tej decyzji bezrobotny stwierdził, że nie ma żadnych podstaw prawnych, aby wniosek spółki M. [...] o zawarcie umowy dotyczącej zorganizowania stażu nie został uwzględniony i uważa, że powinien zostać skierowany do odbycia stażu do tejże spółki. Zdaniem strony uzasadnia to odmowę przyjęcia oferty stażu w Urzędzie Miejskim we W.

W toku postępowania odwoławczego przeprowadzono dodatkowe postępowanie wyjaśniające w trakcie, którego bezrobotny złożył wyjaśnienia w charakterze strony, w których wskazał miedzy innymi, że jego zdaniem propozycje odbycia stażu, które otrzymał w PUP we W. są formą "odegrania się" Dyrektora tego Urzędu za ujawniane nieprawidłowości w działaniu PUP we W.

Uzasadniając od strony prawnej rozstrzygnięcie utrzymujące w mocy decyzję Starosty W., organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.), organ ma obowiązek pozbawić statusu bezrobotnego osobę, która odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji pomocy w formie określonej w ustawie.

Propozycja skierowania na staż jest formą pomocy określoną w ustawie, a konkretnie działaniem skierowanym w stosunku do osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy, o których mowa w art. 49 ustawy.

Odwołujący się otrzymał skierowanie do odbycia stażu w Urzędzie Miejskim we W. na stanowisku pomoc administracyjna. Skoro bezrobotnych, o których mowa w art. 49, starosta może skierować do odbycia stażu przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy między innymi do pracodawcy, to odwołujący się jako bezrobotny bez kwalifikacji zawodowych mógł być na ten staż skierowany. Zatem pracownik PUP we W. miał prawo przedstawić stronie ofertę odbycia tego stażu.

W ocenie organu odwoławczego w okolicznościach niniejszej sprawy nie można doszukać się uzasadnionej przyczyny, która uzasadniałaby odmowę odwołującego się przyjęcia propozycji odbycia stażu w Urzędzie Miejskim we W.

Z treści odwołania i wyjaśnień strony wynika, że taką uzasadnioną przyczyną miałyby być: przyjęcie oferty stażu u innego organizatora stażu – spółki M. [...] oraz motyw zemsty ze strony PUP we W. wywołany "ujawnionymi nieprawidłowościami" przez bezrobotnego. Zdaniem strony PUP we W. celowo nie kieruje odwołującego się na staż do tej Spółki w sytuacji, gdy prawo nie zabrania, aby mógł odbyć staż we wspomnianej Spółce.

Organ odwoławczy stwierdził, iż nie miało miejsca przyjęcie oferty stażu u innego organizatora stażu – spółki M. [...], ponieważ warunkiem zaistnienia takiej oferty jest jej przedstawienie przez powiatowy urząd pracy. Fakt wnioskowania przez pracodawcę o zawarcie umowy, dotyczącej zorganizowania stażu nie oznacza, że taka umowa zostaje zawarta. Staż odbywa się na podstawie umowy, a więc oferta może być udostępniona dopiero po zawarciu przez organ pierwszej instancji urnowy z pracodawcą o organizację stażu. Umowa o staż jest umową cywilnoprawną i jej zawarcie zależne jest od woli obu stron. Zatem w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, czy co do zasady można u danego pracodawcy zorganizować staż, bo dopóki nie zawarto umowy ze wspomnianą Spółką o organizację stażu, dopóty stażu u tego pracodawcy nie ma. Dlatego też nie jest uprawnionym twierdzenie, że odwołujący się mógł wybrać staż u innego organizatora, a zatem podana przyczyna odmowy odbycia stażu w Urzędzie Miejskim we W. nie zaistniała.

Odnosząc się, z uwagi na treść zarzutów odwoławczych, do kwestii zawarcia umowy o staż ze wspomnianą Spółką, organ odwoławczy stwierdził, że w sensie prawnym w ściśle określonych sytuacjach istnieje możliwość zorganizowania stażu w spółce kapitałowej dla osoby, która jest udziałowcem (akcjonariuszem) tej spółki i równocześnie nieodpłatnie pełni funkcję członka zarządu tej spółki, co nie przesądza, że tak powinno się stać w niniejszej sprawie. Z drugiej jednak strony organy zatrudnienia mają obowiązek racjonalnego gospodarowania środkami przeznaczonymi na finansowanie staży. Zorganizowanie stażu w tak złożonej konfiguracji prawnej musiałoby w sposób jednoznaczny przemawiać za tym, że dla określonej osoby jest to jedyna droga prowadząca do podjęcia pracy. Skoro istnieje alternatywa to zdaniem organu drugiej instancji konieczna jest analiza wszystkich potencjalnych ofert i obiektywny wybór tej, która w okolicznościach konkretnej sprawy przyniesie oczekiwany efekt.

Organowi drugiej instancji zarówno z akt sprawy jak i z urzędu wiadomym jest, że odwołujący się skierował szereg roszczeń, skarg i zarzutów o różnej tematyce pod adresem PUP we W. do różnych organów i instytucji, w tym doniesień prokuratorskich. Brak jest podstaw do wyciągania stąd wniosków, że odmowa zawraca umowy o staż ze wspomnianą Spółką przy równoczesnym przedstawianiu stronie ofert stażu innych organizatorów była powodowana próbą "odegrania się" przez urzędników na odwołującym się.

Organ wskazał, że to na potencjalnym organizatorze stażu spoczywa obowiązek odpowiedniego uzasadnienia wniosku o zawarcie umowy i przekonanie organu pierwszej instancji, że publiczne środki zostaną dobrze ulokowane. Ponadto nie było przesłanek, z których wynikałoby, że odbycie stażu w Urzędzie Miejskim we W. nie mogło przyczynić się do podjęcia pracy przez stronę.

W konkluzji organ stwierdził, że w okolicznościach sprawy nie można uznać argumentów podniesionych w odwołaniu za uzasadniające w sposób obiektywny odmowę przyjęcia propozycji odbycia stażu w Urzędzie Miejskim we W.

W skardze do sądu administracyjnego na decyzję z [...] czerwca 2010 r. Ł. D. podniósł, iż nieprawdą jest jakoby nie otrzymał propozycji stażu w spółce M. [...]. W dniu 16 listopada 2009 r. otrzymał od pracownika PUP we W. trzy propozycje stażu, w tym wspomnianej Spółki i tą właśnie wybrał.

Niezasadne są argumenty podnoszone przez organ I instancji, że zawarcie umowy stażu ze Spółką nie jest możliwe ze względu na zbyt dużą odległość od siedziby organu, co uniemożliwi nadzór nad przebiegiem stażu. Przepisy żadnych tego typu ograniczeń terytorialnych nie przewidują. Skarżący podniósł, iż organ I instancji wskazywał coraz to inne argumenty, które nie pozwalały na zawarcie umowy ze Spółką, w której chciał odbyć staż.

Zdaniem skarżącego nie można mówić, że bez uzasadnionej przyczyny odmówił propozycji przyjęcia stażu. To bezrobotny, a nie organ decyduje o przyjęciu propozycji. Skarżący nie widzi uzasadnienia dla działań organu, w której przedstawia się mu propozycje stażu na stanowiskach, które nie wniosłyby żadnej nowej wiedzy, umiejętności czy podniosłyby jego atrakcyjność na rynku pracy, na dodatek w sytuacji gdy istniała możliwość odbycia stażu w przedsiębiorstwie, które takie możliwości dawało skarżącemu.

Skarżący podtrzymał także stanowisko, że działanie organu I instancji jest powodowane chęcią zemsty za wykazanie przezeń nieprawidłowości w funkcjonowaniu PUP we W. w zakresie rozdziału środków z funduszy europejskich, w związku z czym było kierowane doniesienie do prokuratury.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda L. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest dotknięta wadami, które muszą skutkować jej uchyleniem.

Istota sporu prawnego między skarżącym a organem sprowadza się do właściwej interpretacji ustawowych przesłanek pozbawienia statusu bezrobotnego. W ocenie organu w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia (...), zgodnie z którym starosta pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie lub poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym, mającym na celu ustalenie zdolności do pracy lub udziału w innej formie pomocy określonej w ustawie. Wedle stanowiska organu sytuacja opisana w hipotezie cytowanego przepisu zaistniała w momencie odmowy przez skarżącego przyjęcia skierowania na staż w Urzędzie Miejskim we W., w charakterze pomocy administracyjnej.

Skarżący utrzymuje, że nie skorzystał z przedstawionej mu propozycji, ponieważ wybrał inną, zgodną z jego doświadczeniem i umiejętnościami – w spółce M. [...]. Z kolei organ oponował, iż o wyborze stażu we wspomnianej spółce nie mogło być mowy, gdyż nie została z nią podpisana umowa, a zatem propozycja stażu nie mogła być skarżącemu przedstawiona.

Po analizie akt administracyjnych , w szczególności korespondencji pomiędzy organem a skarżącym należy stwierdzić, że strony skupiają większą część swojej argumentacji na kwestii istnienia bądź braku podstaw do zawarcia umowy o staż ze spółką wskazaną przez skarżącego. Należy zwrócić uwagę, że kwestia ta ma całkowicie poboczne znaczenie, gdyż zasadniczym problemem jest wykazanie przez organ przesłanek pozbawienia statusu bezrobotnego, o których mowa w art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia (...).

W ocenie Sądu organ nie wykazał w należyty sposób, że wspomniane przesłanki zostały spełnione.

Pozbawienie statusu bezrobotnego może nastąpić w sytuacji, gdy bezrobotny odmówi bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej formy pomocy określonej w ustawie. Obydwie przesłanki pozostają ze sobą w ścisłym związku i zadaniem organu jest wnikliwe rozważenie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału, w tym również argumentacji stron w celu ustalenia, czy przyczyna odmowy przyjęcia propozycji określonej formy pomocy była uzasadniona i czy sama forma była odpowiednia. W tym celu organ powinien przeanalizować argumenty bezrobotnego, w jaki sposób została uzasadniona odmowa, ponadto powinien wziąć pod uwagę adekwatność zaproponowanej formy do stanu zdrowia, dotychczasowego doświadczenia zawodowego, nabytych umiejętności i wykształcenia bezrobotnego. Analiza nie może być przy tym mechaniczna i musi uwzględniać ratio legis całej ustawy o promocji zatrudnienia. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy określa ona zadania państwa w zakresie promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej. Bardzo istotny jest również ust. 2 art. 1, w którym wskazano jako cele instytucji rynku pracy: pełne i produktywne zatrudnienie; rozwój zasobów ludzkich; osiągnięcie wysokiej jakości pracy; wzmacnianie integracji oraz solidarności społecznej; zwiększania mobilności na rynku pracy.

Uregulowany w art. 53 ustawy o promocji zatrudnienia (...) staż jako forma pomocy na rzecz bezrobotnych jest skierowany do osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy (art. 49), m.in. tak jak w badanym przypadku do bezrobotnych do 25 roku życia. Analiza całokształtu przepisów regulujących staż wskazuje, iż jego celem jest nabycie przez bezrobotnego doświadczenia zawodowego oraz umiejętności, które mają poprawić jego sytuację jako podmiotu poszukującego zatrudnienia na rynku pracy. Nie można zatem traktować stażu, jako swoistej "przechowalni" dla osób, dla których służby zatrudnienia nie mają lepszych ofert. Realizacja zadań określonych w ustawie wymaga od pracowników tych służb postawy aktywnej, dążenia do osiągania celów określonych przez jej ratio legis, o czym była mowa wyżej. Stosowanie form pomocy określonych w ustawie, w tym m.in. stażu, jeśli nie uwzględnia predyspozycji, dotychczasowego doświadczenia zawodowego i nabytych umiejętności bezrobotnego, nie realizuje w żaden sposób postulatu pełnego i produktywnego zatrudnienia; nie prowadzi do rozwoju zasobów ludzkich ani osiągnięcia wysokiej jakości pracy; nie zwiększa mobilności na rynku pracy.

Analizując treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że organ skupił swoje rozważania na kwestii podpisania umowy o staż ze spółką, w której taki staż chciał odbywać skarżący. Organ stwierdził, iż nie można się w żaden sposób doszukać w okolicznościach danej sprawy przyczyny, która uzasadniałaby odmowę przyjęcia propozycji odbycia stażu w Urzędzie Miejskim we W.

Należy jednak zwrócić uwagę, że w żadnym miejscu w uzasadnieniu organ nie próbował nawet wykazać, czy jest to odpowiednia forma pomocy w przypadku skarżącego. Organ w ogólnikowy sposób wskazał, iż staż ma dotyczyć funkcji "pomocy administracyjnej". W żadnym z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych nie wskazano, jaki ma być przynajmniej ogólny zakres czynności, które miałby wykonywać skarżący w ramach stażu. Organ w żaden sposób nie odniósł się także do podnoszonych przez skarżącego argumentów związanych z jego dotychczasowym doświadczeniem i umiejętnościami. Tymczasem w oświadczeniu z 16 listopada 2009 r. (k. 17 akt adm.) skarżący wyraźnie i szczegółowo wskazał, że ma określone umiejętności związane z zagadnieniami telekomunikacyjnymi. Z karty rejestracyjnej bezrobotnego wynika, że w 2005 r. był zatrudniony w "P. [...]" S.A. w Ł.

W tej sytuacji nie można uznać, aby organ wykazał, że propozycja stażu skierowana do skarżącego była odpowiednia. W konsekwencji trudno też uznać, że należycie wykazano brak uzasadnionej przyczyny odmowy przyjęcia propozycji stażu. Jeżeli organ nie akceptował wyjaśnień skarżącego w tym względzie powinien podjąć z tymi argumentami polemikę, poprzez wykazanie, że ze względu na dotychczasowe doświadczenie zawodowe (lub jego brak) oraz posiadane umiejętności proponowany staż będzie sprzyjał rozwojowi zawodowemu bezrobotnego.

Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 9 marca 2010 r. (III SA/Kr 912/09, niepubl.) ustawa o promocji zatrudnienia nie zobowiązuje bezrobotnego w żadnym z przypadków do przyjęcia przedstawionych form pomocy, niemniej jednak ustanowienie sankcji w postaci pozbawienia statusu osoby bezrobotnego bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji pracy lub innej formy pomocy wskazuje, że na bezrobotnym ciąży powinność współpracy z urzędem pracy w zakresie podniesienia własnych kwalifikacji w kierunku wyjścia z problemu bezrobocia. Współpraca przejawiać się musi m.in. w dostatecznym argumentowaniu ewentualnej odmowy udziału w proponowanych formach pomocy urzędu pracy tak, by nie powstała sytuacja, w której bezrobotny jest zupełnie bierny w swoim położeniu.

Z drugiej strony trzeba mieć na uwadze, że instrumenty rynku pracy uregulowane w ustawie o promocji zatrudnienia (...) mają służyć właściwie rozumianej aktywizacji bezrobotnych. Wymaga to zatem aktywnej postawy obydwu stron tej relacji: bezrobotnego oraz służb zatrudnienia.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie zwracano uwagę na obowiązek organu pełnego wyjaśnienia stanu sprawy i dokładnego rozważenia, czy zaproponowana forma pomocy praca spełnia kryteria "odpowiedniości" oraz czy odmowa jej przyjęcia nastąpiła bez uzasadnionej przyczyny (por. wyr. WSA w Szczecinie z 13 grudnia 2007 r., II SA/Sz 871/07, LEX nr 470063; wyr. WSA w Warszawie z 7 stycznia 2008 r., II SA/Wa 1730/07, LEX nr 518736; wyr. WSA w Lublinie z 2 lipca 2009 r., III SA/Lu 241/09, LEX nr 580048

W ocenie sądu, w badanej sprawie wymogu tego organ nie dopełnił. Organ pominął całkowicie kwestię oceny adekwatności proponowanej formy pomocy do doświadczenia i umiejętności bezrobotnego, z uwzględnieniem faktu, iż instrumenty rynku pracy mają poprawić jego sytuację na rynku pracy. Z kolei ocena braku uzasadnionej przyczyny jest nazbyt ogólnikowa i również nie powiązana z oceną adekwatności propozycji do sytuacji bezrobotnego.

Powyższe konkluzje prowadzą do ustalenia, że organ wadliwie zastosował art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia (...), nie wykazując należycie, że zaistniały przesłanki do jego zastosowania w okolicznościach badanej sprawy. Uchybienie to stanowi jednocześnie naruszenie obowiązku podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a także wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). Brak należytego i pełnego wykazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji spełnienia przesłanek pozbawienia statusu bezrobotnego świadczy również o naruszeniu wymogów prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji (art. 107 § 3 KPA).

Powyższe uchybienia powodują, że zaskarżona decyzja nie może ostać się w obrocie prawnym i musi zostać uchylona na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazane wyżej uchybienia niewątpliwie miały wpływ na wynik sprawy.

W związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji obowiązkiem organu odwoławczego będzie ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie nowej decyzji. W ramach tych czynności organ powinien jeszcze raz rozważyć zaistnienie przesłanek pozbawienia skarżącego statusu bezrobotnego na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia (...) oraz przedstawić swe rozważania szczegółowo w uzasadnieniu decyzji. W szczególności organ powinien dokładnie przeanalizować, czy zaoferowana skarżącemu forma pomocy jest odpowiednia i czy podane przez niego przyczyny odmowy jej przyjęcia można uznać za uzasadnione, czy też nie.

Z kolei podnoszone przez skarżącego w skardze argumenty dotyczące zasadności odmowy zawarcia przez Powiatowy Urząd Pracy we W. umowy o staż ze spółką M. [...] pozostają bez znaczenia dla sprawy, której przedmiotem jest ocena legalności decyzji administracyjnej pozbawiającej statusu bezrobotnego. Jak trafnie wywiódł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z 11 kwietnia 2008 r. (II SA/Ke 38/08; LEX nr 477199) umowa o staż oraz wszystkie związane z nią czynności dotyczące w szczególności określenia osób bezrobotnych, które zostają skierowane do odbywania stażu i ewentualnego jego przedłużenia, nie należą do aktów z zakresu administracji publicznej. Tym samym nie mogą być poddane kontroli sądu administracyjnego.

Na marginesie jedynie należy wskazać, iż nie jest prawidłowe stanowisko organu, jakoby dopiero po podpisaniu umowy o staż z określonym podmiotem oferta stażu może być przedstawiona bezrobotnemu. Z § 5 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 20 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych (Dz. U. Nr 142, poz. 1160) wynika, że umowa zawierana przez starostę z organizatorem stażu musi określać m.in. dane bezrobotnego odbywającego staż (pkt 5). W takiej sytuacji jedynym logicznym wnioskiem jest, że przedstawienie i przyjęcie propozycji stażu przez bezrobotnego musi nastąpić przez zawarciem umowy, skoro mają się w niej znaleźć dane konkretnego bezrobotnego, który ze stażu będzie korzystał.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i lit. c) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a., zgodnie z którym razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane.