Wyrok NSA oz. w Lublinie, sygn. akt SA/Lu 282/85
NSA oz. w Lublinie
Data orzeczenia: 1985-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 1
journal: Dz.U. 1980 nr 27 poz. 111
law: Ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych.
Teza: Art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111/ stanowiący o  obowiązku pobrania odsetek za zwłokę w przypadku istnienia zaległości w opłacaniu podatków w ogóle nie zajmuje się zagadnieniem, z czyjej winy zaległości te powstały.

Oznacza to, że w każdej sytuacji faktycznej istnienie zaległości podatkowych rodzi dla podatnika następstwa w postaci obowiązku świadczenia od nich odsetek za zwłokę.

TEZY

Art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111/ stanowiący o  obowiązku pobrania odsetek za zwłokę w przypadku istnienia zaległości w opłacaniu podatków w ogóle nie zajmuje się zagadnieniem, z czyjej winy zaległości te powstały.

Oznacza to, że w każdej sytuacji faktycznej istnienie zaległości podatkowych rodzi dla podatnika następstwa w postaci obowiązku świadczenia od nich odsetek za zwłokę.


SENTENCJA

oddala skargę.


UZASADNIENIE

W toku przeprowadzania kontroli w 1984 r. przez Izbę Skarbową w C. w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w Z. w przedmiocie prawidłowości rozliczeń tej Spółdzielni z budżetem państwa zostało stwierdzone, że spółdzielnia ta m.in. zajmuje się produkcją siatki ogrodzeniowej, która jest wyrobem branży metalowej i od produkcji której należy się podatek scalony. Spółdzielnia produkcję tę kwalifikowała do materiałów budowlanych - sprzedaż których wolna jest od wskazanego podatku. Produkcję i sprzedaż tego towaru Spółdzielnia prowadziła m.in. w 1982 r. W związku z tym Urząd Skarbowy w C. decyzją z 14.11.1984 r. wymiar przedmiotowego podatku z powyższej działalności Spółdzielni w 1982 r. ustalił na 296.900 zł. Decyzja ta się uprawomocniła i Spółdzielnia należność tę wpłaciła 10.12.1984 r., lecz bez odsetek za zwłokę. W związku z tym Urząd Skarbowy w C. decyzją z 28.2.1985 r. podjętą w oparciu o art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111/ ustalił wysokość odsetek z tytułu zalegania w zapłacie tego podatku w kwocie 126.800 zł, zobowiązując Spółdzielnię do uiszczenia tej sumy.

Od decyzji tej Spółdzielnia wniosła odwołanie, w którym podniosła, że kontrola za rok 1982 przeprowadzona w 1983 r. przez Izbę Skarbową nie kwestionowała prawidłowości zaliczenia produkowanej siatki ogrodzeniowej do materiałów budowlanych, od których to dochodów podatek scalony się nie należy. Obecnie gdy prawidłowość tej praktyki została zakwestionowana należny z tego tytułu podatek scalony za rok 1982 został przez Spółdzielnię zapłacony, zaś odsetki z tytułu zwłoki w jego uiszczeniu nie powinny być jej przypisywane, bo zapłata tego podatku po terminie spowodowana została nie tylko z winy odwołującej się. Spółdzielnia wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Izba Skarbowa decyzją z 26.4.1985 r. nie uwzględniła zarzutów odwołania utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że bezsporny jest fakt zalegania przez odwołującą się z zapłatą podatku scalonego za rok 1982 w kwocie 296.500 zł., która to zaległość została przez nią uiszczona 10.12.1984 r. Odwołująca świadcząc tę zaległość nie uiściła jednak od niej odsetek za zwłokę, które zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych winny być pobrane wraz z należnością główną. Skoro tego odwołująca nie uczyniła, a zgodnie z par. 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 1981 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 18 poz. 88/, odsetki za zwłokę płatne są bez wezwania organu podatkowego łącznie z należnością główną, to należało w tym przedmiocie wydać decyzję, której podstawą jest powołany art. 20 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Brak znajomości przepisów podatkowych przez odwołującą się, nie zwalnia jej od ciążących na niej obowiązków.

W skardze na decyzję ostateczną do NSA Spółdzielnia zarzuca, że zapłata przedmiotowej należności po terminie nastąpiła nie z jej winy, bo zaliczając dochody z produkcji siatki ogrodzeniowej do dochodów z materiałów budowlanych czyniła to w dobrej wierze, bo to nie było kwestionowane podczas kontroli w 1983 roku i latach poprzednich. W związku z tym skarżąca wnosi o umorzenie przedmiotowej należności w oparciu o art. 31 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych tym bardziej, że obecnie jest u niej niekorzystna sytuacja finansowa.

Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę podtrzymała argumentację zaskarżonej decyzji i wniosła o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył co następuje:

W myśl art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej /Dz.U. 1984 nr 16 poz. 75/ jednostki gospodarki uspołecznionej, a do nich należy skarżąca, mają obowiązek same prawidłowo ustalać i terminowo wpłacać należne podatki bez wezwań ze strony organu podatkowego. Z powyższego wynika, że na skarżącej ciążył przede wszystkim obowiązek ustalenia czy dochody przez nią osiągane z produkcji siatki ogrodzeniowej podlegają opodatkowaniu podatkiem scalonym. Obowiązek ten nie został przez nią spełniony i przez to zobowiązana jest ona do uiszczenia odsetek od powstałej zaległości, których kwota ustalona została w prawidłowej wysokości zaskarżoną decyzją.

Art. 20 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych stanowiący o obowiązku pobrania odsetek za zwłokę w przypadku istnienia zaległości w opłacaniu podatków w ogóle nie zajmuje się zagadnieniem z czyjej winy zaległości te powstały. Oznacza to, że w każdej sytuacji faktycznej istnienie zaległości podatkowych rodzi dla podatnika następstwa w postaci obowiązku świadczenia od nich odsetek za zwłokę.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że decyzja zaskarżona nie narusza przepisów prawa, a przez to skarga od niej, zgodnie z art. 207 par. 5 Kpa, podlega oddaleniu.

Oddalenie niniejszej skargi nie tamuje skarżącej drogi do wdrożenia odrębnego postępowania o umorzenie w całości lub w części przedmiotowej należności w oparciu o art. 31 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Wniosek skargi, by uczynił to Sąd, w niniejszym postępowaniu nie jest możliwy do spełnienia, bo taki sposób rozstrzygnięć sądowych nie jest w ogóle dopuszczalny w świetle treści art. 207 Kpa, a poza tym, jak wyżej już podniesiono, zagadnienie umorzenia należności stanowi przedmiot odrębnego, w stosunku do wymienionego, postępowania przed organami podatkowymi.