Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1201/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 5a
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1372
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2022 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia inwestycji mieszkaniowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 26 stycznia 2021 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 744/20, w wyniku rozpoznania skargi A S.A. w S., stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, wjazdem i zagospodarowaniem terenu na działce ewid. nr 1 ob. [...] w S. przy ul. [...] [...]. Podstawę prawną uchwały stanowił art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1372) oraz art. 5 ust. 3, art. 7 ust. 4 i art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2020 r. poz. 219), zwanej dalej specustawą.

Następnie Rada Miejska w S. podjęła uchwałę Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, wjazdem i zagospodarowaniem terenu na działce ewid. nr 1 ob. [...] w S. przy ul. [...] [...].

Skargę na powyższą uchwałę wniosła A 1 Sp. z o.o.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej uchwale.

Na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej oświadczyła, że koncepcja budowy obiektu objętego zaskarżoną uchwałą została przeniesiona na A 1 Sp. z o.o. i z tego spółka ta wywodzi uprawnienie do złożenia skargi.

W piśmie z dnia 11 lutego 2022 r. skarżąca przedłożyła umowę kupna - sprzedaży z przeniesieniem praw autorskich, zawartą w dniu 31 października 2020 r. pomiędzy A S.A. w S. a A 1 Sp. z o.o. z siedzibą w S.

Według treści tej umowy zbywający - A S.A. oświadczył, że sprzedaje przedmiot umowy, tj. koncepcję urbanistyczno – architektoniczną inwestycji mieszkaniowej polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, wjazdem i zagospodarowaniem terenu na działce ewid. nr 1 ob. [...] w S. przy ul. [...] [...] oraz autorskie prawa majątkowe do przedmiotu umowy, a nabywca - A 1 Sp. z o.o., przedmiot tej umowy kupuje.

Na rozprawie 28 lutego 2022 r. pełnomocnik skarżącej podniosła, że interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały dla A 1 Sp. z o.o., wynika właśnie z opisanej wyżej umowy. Dodała, że w jej ocenie interes prawny w zaskarżeniu uchwały będącej przedmiotem postępowania posiada również A S.A. Pełnomocnik strony skarżącej podtrzymała wnioski i wywody zawarte w skardze oraz w piśmie z dnia 11 lutego 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 329) zwanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na podstawie art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Natomiast według art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 p.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1372, dalej: "u.s.g.") stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie, istotą interesu prawnego jest związek z konkretną normą prawa materialnego, którą można wskazać jako jego podstawę i z której można wywodzić swoje uprawnienia. Interes prawny powinien być indywidualny, własny i skonkretyzowany, wynikający z naruszenia określonego przepisu prawa materialnego.

Interes prawny, którego istnienie umożliwia przyznanie legitymacji skargowej na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. – zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa - powinien bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu wnoszącego skargę. Wobec tego to stronie skarżącej - a nie innemu podmiotowi - powinno przysługiwać konkretne prawo podmiotowe o charakterze prywatnoprawnym lub publicznoprawnym, wynikające z przepisów prawa materialnego, które zostało naruszone zaskarżonym aktem.

W przedmiotowej sprawie, skarga inicjująca niniejsze postępowanie sądowe została wniesiona przez A 1 Sp. z o.o. Natomiast zaskarżona uchwała została podjęta w wyniku stwierdzenia przez WSA w Gliwicach nieważności poprzedniej uchwały w tym samym przedmiocie, wydanej na wniosek A S.A., a zatem na wniosek zupełnie innego podmiotu niż spółka wnosząca skargę w niniejszej sprawie.

Według oświadczenia pełnomocnika - skarżąca wywodzi swoje uprawnienie do złożenia skargi z tego, że "koncepcja budowy obiektu objętego zaskarżoną uchwałą została przeniesiona na A 1 Sp. z o.o."

Pełnomocnik skarżącej przedłożyła umowę kupna - sprzedaży z przeniesieniem praw autorskich, zawartą pomiędzy A S.A. w S. a A 1 Sp. z o.o. z siedzibą w S. i według treści tej umowy, przedmiotem sprzedaży jest koncepcja urbanistyczno – architektoniczna opisanej wyżej inwestycji mieszkaniowej oraz autorskie prawa majątkowe do przedmiotu umowy.

We wspomnianym wyżej, prawomocnym wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podkreślił, że uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej nie ma charakteru aktu prawa miejscowego i jest to uchwała podejmowana przez radę gminy, mająca wpływ na indywidualną sytuację określonego podmiotu. Uchwała ta – jak podniósł WSA w cytowanym wyroku – jest aktem indywidualnym (por. wyrok WSA z dnia 26 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 744/20).

Wymienione cechy zaskarżonego aktu, w tym jego istota wyrażająca się tym, że wywiera wpływ na indywidualną sytuację określonego podmiotu, rzutują na kwestie związane z legitymacją skargową, gdyż dotyczą zagadnień z zakresu istnienia interesu prawnego określonego podmiotu, a w konsekwencji - możliwości przyznania legitymacji skargowej. W tym właśnie kontekście odróżnić należy możliwość przeniesienia na inny podmiot – jak określono to w umowie przedłożonej przez pełnomocnika - koncepcji urbanistyczno – architektonicznej, od zagadnień dotyczących legitymacji skargowej w niniejszej sprawie. Zawarcie umowy dotyczącej zbycia "koncepcji", która stanowi pomysł na pewne zamierzenie inwestycyjne, w żaden sposób nie wpływa na legitymację skargową. Ta umowa nie mogła przenieść legitymacji skargowej – inaczej mówiąc – ta umowa nie przeniosła prawa do skargi, a jednocześnie nie ukonstytuowała interesu prawnego, a co najwyżej interes faktyczny spółki, która wniosła skargę.

Natomiast istnienie interesu prawnego podmiotu wnoszącego skargę, umożliwia przyznanie mu legitymacji skargowej, o czym była mowa wyżej.

W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., należało odrzucić skargę wniesioną w niniejszej sprawie.