Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1637/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części
w pozostałym zakresie skargę oddalono
Powołane przepisy: article: art. 91, art. 93 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: art. 9 ust. 4, art. 10, art. 15, art. 20 ust. 1, art. 27, art. 28 ust. 1, art. 34 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 147 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 118 poz 1233
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków  zagospodarowania przestrzennego gminy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) WSA Paweł Darmoń Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2014 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Gminy Czarny Dunajec z dnia 27 lipca 2012 r. nr XXI/188/2012 w sprawie uchwalenia zmiany fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego Gminy Czarny Dunajec stwierdza nieważność zaskarżonego planu miejscowego w jego części tekstowej obejmującej: § 12, § 14, § 22, § 26, § 28, § 30, § 31, § 32, § 35, § 4 ust. 2 tekstu Załącznika nr 22 do zaskarżonej uchwały w zakresie słów "Miejskiej w Wyszkowie" oraz § 25 tekstu uchwały w zakresie słów "P15 RWs-2" ; stwierdza nieważność zaskarżonego planu w jego części graficznej w zakresie terenu oznaczonego symbolem Ch5 MU-1, zlokalizowanego w Załączniku nr 1 do zaskarżonej uchwały; stwierdza nieważność zaskarżonego planu w jego części graficznej w zakresie terenu oznaczonego symbolem Ch12 MU-1, zlokalizowanego w Załączniku nr 3 do zaskarżonej uchwały; stwierdza nieważność zaskarżonego planu w jego części graficznej w zakresie terenu oznaczonego symbolem K2 MU-1, zlokalizowanego w Załączniku nr 8 do zaskarżonej uchwały; stwierdza nieważność zaskarżonego planu w jego części graficznej w zakresie działek nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] położonych w terenie oznaczonym symbolem 07 MU-1, zlokalizowanym w Załączniku nr 9 do zaskarżonej uchwały; stwierdza nieważność zaskarżonego planu w jego części graficznej w zakresie terenu oznaczonego symbolem P26 MU-1, zlokalizowanego w Załączniku nr 11 do zaskarżonej uchwały; stwierdza nieważność zaskarżonego planu w jego części graficznej w zakresie terenu oznaczonego symbolem Pd13 MU-1, zlokalizowanego w Załączniku nr 13 do zaskarżonej uchwały; stwierdza nieważność zaskarżonego planu w jego części graficznej w zakresie terenu oznaczonego symbolem S3 MU-1, zlokalizowanego w Załączniku nr 15 do zaskarżonej uchwały; stwierdza nieważność zaskarżonego planu w jego części graficznej w zakresie terenu oznaczonego symbolem S4 MU-1, zlokalizowanego w Załączniku nr 16 do zaskarżonej uchwały; stwierdza nieważność zaskarżonego planu w jego części graficznej w zakresie terenu oznaczonego symbolem S5 MU-1, zlokalizowanego w Załączniku nr 17 do zaskarżonej uchwały; stwierdza nieważność zaskarżonego planu w jego części graficznej w zakresie terenu oznaczonego symbolem S6 MU-1, zlokalizowanego w Załączniku nr 18 do zaskarżonej uchwały; XII. w pozostałym zakresie skargę oddala.


UZASADNIENIE

Sygn. IISA/Kr 1673/13

UZASADNIENIE

Rada Gminy Czarny Dunajec podjęła w dniu 27 lipca 2012r. uchwałę Nr XXI/188/2012 w sprawie zmiany fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec.

Skargę na tę uchwałę złożył Wojewoda Małopolski, działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., póz. 594 z późn. zm.) w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., póz. 270, z późn. zm.) i wniósł o stwierdzenie jej nieważności uchwały w następującym zakresie:

I. W części graficznej w zakresie terenów:

1. Ch5 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 1 do uchwały,

2. Ch 12 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 3 do uchwały,

3. K2 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 8 do uchwały,

4. P26 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 11 do uchwały,

5. Pd 13 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 13 do uchwały,

6. S3 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 15 do uchwały,

7. S4 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 16 do uchwały,

8. C1O MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 4 do uchwały,

9. C27 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 5 do uchwały,

10. CzD15 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 6 do uchwały,

11. O7 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 9 do uchwały,

12. R19 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 14 do uchwały,

13. S5 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 17 do uchwały,

14. S6 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 18 do uchwały,

15. S8 MU-1 zlokalizowany w zlokalizowany w Załącznik nr 19 do uchwały.

II. W części tekstowej - w poniżej wskazanym zakresie dotyczącym szczegółowych ustaleń planu dotyczących wyżej wskazanych terenów:

1. Zapisów dot. terenu Ch5 MU-1 tj.§ 12,

2. Zapisów dot. terenu Chl2 MU-1 tj. § 14;

3. Zapisów dotyczących terenu K2 MU-1 tj § 22;

4. Zapisów dot. terenu P26 MU-1 tj. §26,

5. Zapisów dot. terenu Pd 13 MU-1 tj. §28,

6. Zapisów dot. terenu S3 MU-1 tj. § 30,

7. Zapisów dot. terenu S4 MU-1 tj. § 31,

8. Zapisów dot. terenu C1O MU-1 tj. § 16,

9. Zapisów dot. terenu C27 MU-1 tj. § 18 ,

10. Zapisów dot. terenu CzD15 MU-1 tj. § 19

11. Zapisów dot. terenu O7 MU-1 § 23,

12. Zapisów dot. terenu R19 MU-1 tj. § 29,

13. Zapisów dot. terenu S5 MU-1 tj. § 32,

14. Zapisów dot. terenu S6 MU-1 tj. § 35,

15. Zapisów dot. terenu S8 MU-1 tj. § 36.

16. § 14 pkt 6 lit. a oraz w § 15 pkt 3 tekstu uchwały w zakresie "6"

17. § 25 tekstu uchwały w zakresie "P 15 R Ws-2"

18. § 4 ust. 2 tekstu Załącznika nr 22 co uchwały w zakresie słów "Miejskiej w Wyszkowie".

Wskazanej uchwale Wojewoda zarzucił naruszenie art. 9 ust. 4 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., póz. 647, z późn. zm.). Na uzasadnienie wskazał, że Rada Gminy w Czarnym Dunajcu przystąpiła do sporządzania zmian fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec uchwałą Nr XXVIII/278/2009 z dnia 21 września 2009 r., a to w świetle art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (która weszła w życie 21 października 2010 r.), oznacza, że przy sporządzaniu ww. planu stosowano przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu sprzed 21 października 2010 r.

Oceniając zapisy przedmiotowej uchwały Strona skarżąca podnosi, iż została ona uchwalona z naruszeniem zasad sporządzania planów miejscowych, gdyż część zapisów przedmiotowej uchwały w zakresie wskazanym poniżej pozostaje niezgodnymi z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec -przyjętej uchwałą Rady Gminy w Czarnym Dunajcu Nr IX/75/2003 z dnia 10 lipca 2003 r. w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec.

Niezgodność ta dotyczy terenów, które Wojewoda podzielił na dwie grupy – pierwsza grupa terenów jest niezgodna w całości z postanowieniami studium, natomiast druga grupa terenów jest w ocenie Strony skarżącej niezgodna w części z postanowieniami studium.

Wobec terenów które zdaniem Wojewody są w całości niezgodne ze studium, wskazano co następuje. W wyniku dokonanej analizy uchwały Strona skarżąca podnosi zarzut niezgodności ustaleń przedmiotowego planu z ustaleniami zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec, przyjętej uchwałą Nr DC/75/2003 Rady Gminy w Czarnym Dunajcu z dnia 10 lipca 2003 r. (analiza materiałów graficznych dokonana na podstawie wyrysów ze studium, zamieszczonych na załącznikach graficznych do uchwały) dla niżej wymienionych obszarów w całości (cały obszar, objęty granicą planu, pokazany na wskazanym załączniku graficznym do uchwały), dla których w planie miejscowym określono przeznaczenie jako "MU-1" - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej, natomiast studium nie określa ich przeznaczenia pod zainwestowanie:

1)Teren Ch5 MU-1 położony w obszarze Chochołów 5- zał. nr 1 (dla tegoterenu w Studium przewidziano: obszary gospodarki rolnej);

2) Teren Ch12 MU-1 położony w obszarze Chochołów 12 –zał. nr 3 (dlatego terenu w Studium przewidziano: obszary gospodarki rolnej;

3)Teren K2 MU-1 położony w obszarze Koniówka 2 – zał. nr 8 (w Studium:obszary gospodarki rolnej);

4) Teren P26 MU-1 położony w obszarze Piekielnik 26 – zał. nr 11:(wStudium: obszary gospodarki rolnej),

5) Teren Pd13 MU-1 położony w obszarze Podszkle 13 – zał. nr 13 (wStudium: obszary gospodarki rolnej)

6) Teren S3 MU-1, położony w obszarze Stare Bystre 3 - zał. nr 15,(wStudium: obszary gospodarki rolnej);

7) Teren S4 MU-1, położony w obszarze Stare Bystre 4 – zał. nr 16, (wStudium: obszary gospodarki leśnej - lasy i tereny rolne predysponowane do zalesień;obszary gospodarki rolnej).

Część tekstowa planu odnosząca się do ww. terenów to § 12, § 14; § 22; §26, §28; § 30, § 31.

W drugiej grupie terenów Wojewoda wskazał na niezgodności pomiędzy planem a studium dla obszarów, dla których w planie miejscowym określono przeznaczenie jako - MU - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej, natomiast studium nie określa ich przeznaczenia pod zainwestowanie:

1) część terenu C1O MU-1 położona w obszarze Ciche 10 – zał. nr 4 (wStudium: obszary gospodarki rolnej);

2) część terenu C27 MU-1 położona w obszarze Ciche 27 – zał. nr 5 (wStudium: obszary gospodarki rolnej);

3) część terenu CzD15 MU-1 położona w obszarze Czarny Dunajec 15 - zał. nr 6, (w Studium: obszary gospodarki rolnej)

4) część terenu O7 MU-1 położona w obszarze Odrowąż 7- zał. nr 9 (wStudium obszary gospodarki rolnej);

5) część terenu R19 MU-1 położona w obszarze Ratułów 19 – zał. nr 14 (wStudium: obszary gospodarki rolnej),

6) teren S5 MU-1 położony w obszarze Stare Bystre -– zał. nr 17 (wStudium: obszary gospodarki rolnej)

7) część terenu S6 MU-1 położona w obszarze Stare Bystre 6 – zał. nr 18 (w Studium: obszary gospodarki rolnej)

8) część terenu S8 MU-1 położona w obszarze Stare Bystre 8 – zał. nr 19 (w Studium: obszary gospodarki rolnej).

W odniesieniu do powyżej wskazanych terenów Strona skarżąca podniosła, że nie jest możliwym dokładne wskazanie, w jakiej części ww. obszary pozostają, w niezgodności z ustaleniami studium gminy, bowiem nie pozwala na to skala oraz przede wszystkim sposób graficznego opracowania studium - poszczególne obszary na planszy studium pt. "Kierunki zagospodarowania przestrzennego" przedstawione są w formie barwnych plam, bez wyraźnego wyodrębnienia granic między terenami o różnym przeznaczeniu. Dodatkowo zwrócono uwagę, że graficzne ustalenia studium zawarte są na podkładzie mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:10000, natomiast rysunki planu sporządzone zostały na kopii mapy zawierającej ewidencję gruntów i budynków w skali 1:1000, co bardzo utrudnia analizę porównawczą obydwu dokumentów, dokonywaną w celu oceny zgodności planu ze studium.

W świetle powyższego nie jest możliwe jednoznaczne i nieomylne wskazanie w jakim zakresie ww. tereny są niezgodne z ustaleniami zmiany studium. Jednakże Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności kwestionowanej uchwały w zakresie wszystkich postanowień zaskarżonej uchwały dotyczących ww. terenów, które w ocenie Strony skarżącej są niezgodne nawet w części z zapisami studium, gdyż z przyczyn powyżej wskazanych nie jest możliwym precyzyjne wskazanie w jakiej części ww. obszary pozostają w niezgodności ze studium.

Dalej podniesiono w skardze, że odnosząc się do kwestii wspólnych dotyczących zapisów ww. uchwały dotyczących obu grup terenów, a dotyczących niezgodności zapisów przedmiotowego planu z zapisami zmiany studium, wskazano, iż zgodnie z ustaleniami zawartymi w studium gminy, w części dotyczącej kierunków polityki gminy w zakresie kształtowania struktury przestrzennej oraz ochrony środowiska przyrodniczego i kulturowego, ww. obszary (opisane w punkcie I i II niniejszej skargi) objęte planem miejscowym, położone są w następujących terenach, dla których w studium zapisano następujące ustalenia:

1) obszary gospodarki rolnej - obejmują kompleksy gruntów rolnych, stanowiącychrolniczą przestrzeń produkcyjną, wyłączone z zabudowy, przeznaczone dla gospodarkirolnej z dopuszczalną jej intensyfikacją. Jako główne kierunki zagospodarowaniaprzestrzennego dla obszarów gospodarki rolnej zapisano w studium m. in. Intensywnągospodarkę rolną z ograniczeniem chemizacji, ochronę przed wyłączeniem gruntówrolnych z produkcji, ochronę wartości widokowych (punkty i ciągi), przystosowanie dlapotrzeb turystyki i rekreacji (wyznaczenie szlaków w oparciu o układ dróg polnych), wtym możliwość zmiany użytkowania w kierunku terenów urządzonej rekreacji czynnej(potrzeby agroturystyki). Rolnicze wykorzystanie gruntów zapewnia utrzymanieistniejących wysokich wartości krajobrazu wizualnego. Przyjmuje się, jako dopuszczalne,przystosowanie gruntów rolnych dla potrzeb rekreacji związanej z możliwym rozwojemagroturystyki (tereny jazdy konnej, gier terenowych itp.), przy uwzględnieniu wymogówochrony gruntów określonych w przepisach szczególnych.

2) obszary gospodarki leśnej - lasy i tereny rolne predysponowane do zalesień – obejmująistniejące lasy, grunty rolniczo nieprzydatne, oraz grunty rolne na terenachźródliskowych, osuwiskowych, znacznych zagrożeń związanych z innymi procesamidenudacyjnymi, zwłaszcza na spadkach powyżej 20%. Jako główne kierunkizagospodarowania przestrzennego dla obszarów gospodarki leśnej zapisano w studium m.in. gospodarkę leśną wg planów urządzenia lasów, opracowanie i wdrożenie planówurządzenia lasów niepaństwowych, z uwzględnieniem zasad gospodarki leśnejobowiązującej w lasach ochronnych i parkach krajobrazowych, gospodarka rolna ocharakterze wypasowym na polanach i enklawach przyleśnych.

W związku z powyższym zwrócono uwagę na zapis zawarty w tekście studium w rozdziale 2 "Kierunki polityki gminy w zakresie kształtowania struktury przestrzennej oraz ochrony środowiska przyrodniczego i kulturowego", 2.1. Określenie predyspozycji funkcjonalno-przestrzennych obszarów - zasady, kryteria oceny: Ustalenia studium w zakresie określenia dyspozycji dla obszarów funkcjonalnych winny być traktowane jako ogólne, wynikające z charakteru i szczegółowości niniejszego opracowania. Zasady te winny być uściślane w ustaleniach tworzonych planów miejscowych, z uwzględnieniem uwarunkowań szczegółowych przy dopuszczeniu, w uzasadnionych przypadkach, korekt w zakresie położenia, wielkości i zakresu dopuszczalnych funkcji.

Powyższe powoduje, że w odniesieniu do obu grup terenów zostały w sposób niewątpliwy naruszone przepisy art. 9 ust. 4 oraz art. 15 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.Należy bowiem zauważyć, iż przeznaczenie określone w zaskarżonym niniejszą skargą planie miejscowym obu grup terenów jako: MU - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej, pozostaje w niezgodności z ustaleniami studium, przytoczonymi powyżej. Studium nie określa dla terenów: obszarów gospodarki rolnej, obszarów gospodarki leśnej, stref ochrony walorów widokowych, obszarów wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową i terenów przywodnych potoków i niewielkich cieków wodnych - przeznaczenia pod zainwestowanie. Tak więc przeznaczenie ww. terenów na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej - jest na tyle niezgodne z ustaleniami zmiany studium, iż nie może zostać ocenione jako "uściślenie w ustaleniach tworzonych planów miejscowych, z uwzględnieniem uwarunkowań szczegółowych przy dopuszczeniu, w uzasadnionych przypadkach, korektur w zakresie położenia, wielkości i zakresu dopuszczalnych funkcji" - o którym mowa w wyżej przywołanych zapisach zmiany studium.

W związku z powyższym, Strona skarżąca podnosi, iż wyznaczenie terenów MU - terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej na obszarze zarezerwowanym w studium jako obszary gospodarki rolnej, obszary gospodarki leśnej, strefy ochrony walorów widokowych, obszary wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową i terenów przywodnych potoków i niewielkich cieków wodnych - jest bardzo istotnym odejściem od przyjętej w studium koncepcji zagospodarowania terenu, które trudno traktować tylko jako jej uszczegółowienie lub nawet wyjątek od zasady. W związku z powyższym zaskarżony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego prowadzi do nieuzasadnionej i niezgodnej z zasadami uchwalania planów miejscowych modyfikacji kierunków zagospodarowania przewidzianego w studium i w znacznym stopniu wyklucza to zagospodarowanie przewidziane w studium.

Powyższe w ocenie strony skarżącej stanowi naruszenie zasad tworzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co w myśl regulacji zawartej w art. 28 ust. 1 ustawy powoduje sprzeczność z prawem planu w zakresie owej niezgodności ze Studium.Zgodnie z art. 9 ust. 1u.p.z.p., Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy służy gminie do określenia kierunków jej polityki przestrzennej. Stąd, zgodnie z art 10 ust. 2 ustawy, jego postanowienia wyznaczają z zasady ogólne kierunki działalności i wskaźniki dla wydzielonych obszarów. Studium zawiera diagnozę zagospodarowania przestrzennego i określa politykę gminy w zakresie zagospodarowania przestrzennego, zwykle w dłuższym czasie. Postanowienia Studium są dla organu sporządzającego plan wiążące (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.), co oznacza, że zapisy planu nie mogą doprowadzić do modyfikacji kierunków zagospodarowania przewidzianego w Studium lub też tego zagospodarowania wykluczyć.Skoro Studium w danym obszarze nie przewiduje możliwości lokalizacji zabudowy, to nie należy w ustaleniach planu dla tego obszaru takiej zabudowy przewidywać. Zgodnie z normą wyrażoną w przepisie art. 15 ust. 1u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, m. in. zgodnie z zapisami studium.

Ponadto Strona Skarżąca wskazała na nieprawidłowości powodujące niespójność tekstu i rysunków planu w następującym zakresie :

- w § 14 pkt 6 lit. a oraz w § 15 pkt 3 tekstu uchwały zapisano: w zakresie obsługikomunikacyjnej obsługę z drogi Ch6 KDD1, natomiast na rysunku planu - załącznik nr 3obejmujący obszar Chochołów 12, przedmiotowa droga oznaczona jest symbolem Ch12KDD1. Zgodnie z § 3 ust. 3 tekstu uchwały jednostkom urbanistycznym objętymprzedmiotową zmianą planu miejscowego przyporządkowano symbol literowyodnoszący się do nazwy miejscowości, a cyfra odnosi się do numeru obszaru objętegozmianą planu w danej miejscowości,

- w § 25 tekstu uchwały zapisano: Dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem P15RWs-1, P15 RWs-2. natomiast na rysunku zmiany planu - zał. Nr 10 nie wyznaczonoterenu o symbolu P15 RWs-2,

- w § 4 ust. 2 tekstu Załącznika nr 22 do Uchwały Nr XXI/188/2012 Rady Gminy CzarnyDunajec z dnia 27 lipca 2012 r., w którym zapisano: Wydatki inwestycyjne finansowanez budżetu gminy (...) ujmowane są w uchwale budżetowej Rady Miejskiej w Wyszkowiewinno być: Wydatki inwestycyjne finansowane z budżetu gminy (...) ujmowane sąw uchwale budżetowej Rady Gminy Czarny Dunajec,

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Czarny Dunajec poparła wniosek o stwierdzenie nieważności skargi w części tekstowej w § 4 ust. 2 tekstu załącznika nr 22 do uchwały w zakresie słów: "Miejskiej w Wyszkowie", pozostawiając w pozostałej części skargę do uznania Sądu.

Wskazano dodatkowo, że:

1) w tekście uchwały w §14 pkt 6 lit. a oraz w §15 pkt 3 w zakresieobsługi komunikacyjnej wyłącznie omyłkowo wpisano cyfrę 6 w oznaczeniu terenu Ch6KDD1 gdyż na rysunku planu został wyznaczony teren o symbolu Ch12 KDD1. W związku z powyższym jest to oczywista omyłka pisarka.

2) w załączniku nr 22 w § 4 ust 2 omyłkowo wpisano Rady Miejskiejw Wyszkowie. Jest oczywista omyłka pisarka, gdyż uchwałępodjęła Rada Gminy Czarny Dunajec

Na rozprawie w dniu 4 marca 2012r. pełnomocnik Gminy wniósł o oddalenie skargi.

Nadto Sąd dopuścił dowód z akt o sygn. IISA/Kr 1636/13, w których znajduje się oryginał Studium Gminy Czarny Dunajec.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz 270 ze zm. –określanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt. 5 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5, stwierdza nieważność aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Przepisy te korespondują z art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), który przewiduje, że uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia mu uchwały lub zarządzenia (ust. 1). W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwała lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa (ust. 4). Po upływie wskazanego wyżej 30 dniowego terminu organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (art. 93). Zgodnie zaś z art. 94 ust. 1 tej ustawy, nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia po upływie roku od ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego.

Skarga organu nadzoru tj. Wojewody Małopolskiego została złożona w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Ustawa ta – mająca charakter regulacji szczególnej w stosunku do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - wprowadzając obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia w przypadku składania skarg na uchwały lub zarządzenia organu gminy (art. 101 ust. 1), nie przewiduje takiego obowiązku w przypadku skarg składanych w trybie art. 93 ust. 1 przez organ nadzoru na uchwały lub zarządzenia organu gminy. Wniesienie skargi w tym trybie nie jest też ograniczone żadnym terminem (tak NSA w wyroku z dnia 15 lipca 2005 r., II OSK 320/05, publ.: ONSAiWSA z 2006 r., nr 1, poz. 7). Wojewoda jako organ nadzoru, w przeciwieństwie do osób o których mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, nie jest obowiązany wykazywać swojej legitymacji skargowej poprzez wskazanie interesu prawnego i jego naruszenia.

Przedmiotem rozpoznania sądu w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem uchwały Rady Gminy Czarny Dunajec z dnia 27 lipca 2012r. nr XX/188/2012 w sprawie uchwalenia zmiany fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec. Uchwała ta została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z 2012 pod pozycją 3977.

Dalej wskazać należy, że zaskarżona uchwała, choć dotyczy "zmiany fragmentów miejscowych planów", to z uwagi na treść art. 34 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, traktowana być musi jako samodzielny, nowy plan, którego ustalenia zastąpią ustalenia planu poprzednio obowiązującego na terenach których zmiany dotyczą. Również procedura uchwalania zmiany planu musi być po myśli art. 27 ustawy o planowaniu identyczna, jak w przypadku uchwalania całkowicie nowego planu.

Z uwagi na fakt, iż naruszenia procedury uchwalania planu mogłyby wpłynąć na legalność uchwały także w jej niezaskarżonej części, Sąd na wstępie, z urzędu skontrolował legalność zaskarżonego planu również w zakresie nie objętym zarzutami skargi i w tym zakresie nie dopatrzył się uchybień skutkujących koniecznością stwierdzenia nieważności planu w częściach nie objętych skargą na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 2012 poz. 647 ze zmianami) zwana dalej ustawą o planowaniu, tj. w związku w związku z istotnym naruszeniem trybu sporządzania planu miejscowego.

Zaskarżony w tej sprawie plan miejscowy spełnia wymagania co do załączników tego planu. Zawiera załączniki graficzne, rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych uwag (oświadczenie, że w wyznaczonym terminie nie wpłynęła żadna uwaga) oraz rozstrzygnięcie o sposobie realizacji zapisanych w planie inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej które należą do zadań własnych Gminy oraz zasadach ich finansowania. Zaskarżony plan miejscowy zawiera także stwierdzenie o zgodności ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Czarny Dunajec. Standardy dokumentacji planistycznej, a w szczególności rysunku planu miejscowego sporządzonego w skali 1:1000 są poprawne.

Kolejnym, podlegającym badaniu przez Sąd zagadnieniem, była ocena zarzutów skargi, dotyczących sprzeczności ustaleń zaskarżonej uchwały z postanowieniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Czarny Dunajec. Rozważania te poprzedzić wypada ogólnymi uwagami dotyczącymi obowiązujących w tym zakresie przepisów.

Zgodnie z art. 20 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. nr 130 poz. 871), plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium. Rada Gminy Czarny Dunajec podjęła uchwałę o przystąpieniu do sporządzania zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w dniu 21 września 2009r., zatem oznacza to po myśli przywołanego wyżej art. 4 ust. 2, że do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu, a postępowanie nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie ustawy (tj. do dnia 21 października 2010r.) stosuje się przepisy dotychczasowe. Tym samym zaskarżona uchwała pozostaje w reżimie konieczności pozostawania w "zgodności" ze Studium. Nowa regulacja art. 20 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymaga "nienaruszania" ustaleń Studium, jednakże rozważania co do różnic pojęciowych w tym zakresie są zbędne, bo nowa zasada "nienaruszania" ustaleń studium nie dotyczy zaskarżonej uchwały.

Zgodnie z ustawą o planowaniu, planowanie przestrzenne w gminie kształtują dwa akty planistyczne – studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, ustalane w celu określenia polityki przestrzennej gminy (art. 9) oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalany w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy (art. 14). Studium nie jest aktem prawa miejscowego ale jego ustalenia są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych (art. 9 ust. 4 i 5).

Skoro ustawodawca przewidział w systemie planowania przestrzennego dwa odrębne dokumenty, to przyjmując jego racjonalność, muszą one zarówno służyć nieco innym celom planistycznym jak i różnić się między sobą. Zdaniem Sądu podstawowa różnica (poza oczywiście mocą prawną obu tych aktów, z których tylko jeden jest konstytucyjnym źródłem prawa) polega na stopniu ich szczegółowości.

Po pierwsze studium sporządzanie jest dla obszaru całej gminy (art. 9 ust. 3) niezależnie od tego jaki dana gmina zajmuje obszar, podczas gdy wobec miejscowego planu ustawa nie stawia takich wymagań. Co więcej sporządzenie jednego planu dla obszaru całej gminy w szczególności znacznej obszarowo byłoby praktycznie niemożliwe. Wskazuje na to nie tylko zakres obowiązkowych ustaleń Studium (art. 10 ustawy) w porównaniu do obowiązkowej zawartości miejscowego planu (art. 15 ustawy) ale również skala map na których oba te dokumenty w częściach graficznych są sporządzane, wymuszające stopień szczegółowości ustaleń obu tych dokumentów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy plan miejscowy sporządza się co do zasady w skali 1:1000, na zasadzie wyjątku, w szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza się stosowanie map w skali 1:500 lub 1:2000, a w przypadkach planów miejscowych, które sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia zakazu zabudowy, dopuszcza się stosowanie map w skali 1:5000. Zgodnie natomiast z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz.U. nr 118 poz.1233) projekt rysunku studium sporządza się na kopii mapy topograficznej, pochodzącej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, lub na kopii wojskowej mapy topograficznej w skali od 1:5.000 do 1:25.000. Wskazać też należy, że jak sama nazwa wskazuje, studium określa kierunki i uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego gminy, czyli wytycza (określa) cele i tendencje które w planowaniu przestrzennym gmina chce osiągnąć, przy czym cele te musza uwzględniać okoliczności, które mogą mieć na nie wpływ (uwarunkowania).

Odnosząc się do zarzutu niezgodności ustaleń planu i studium w zakresie wskazanym przez Wojewodę, to w pierwszej kolejności wskazać należy, że całkowicie bezzasadny jest zarzut wojewody, że nie jest możliwym dokładne wskazanie, w jakiej części niektóre obszary objęte zmiana planu pozostają, w niezgodności z ustaleniami studium gminy, bowiem nie pozwala na to skala oraz przede wszystkim sposób graficznego opracowania studium, także z tego powodu, że graficzne ustalenia studium zawarte są na podkładzie mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:10000, natomiast rysunki planu sporządzone zostały na kopii mapy zawierającej ewidencję gruntów i budynków w skali 1:1000. W świetle powyższego- jak twierdzi Wojewoda - nie jest możliwe jednoznaczne i nieomylne wskazanie w jakim zakresie ww. tereny są niezgodne z ustaleniami zmiany studium.

W tym miejscu wskazać należy, że nie można Gminie czynić zarzutu, że skale map obu dokumentów planistycznych są inne (różne), bowiem jak wyżej wskazano, wynikają one z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. Skoro ustawodawca przyjął różne skale map i różny stopień szczegółowości obu dokumentów planistycznych, to badanie zgodności obu tych dokumentów siłą rzeczy musi następować w takim stopniu, w jakim jest to możliwe. Podkreślenia ponownie bowiem wymaga, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie jest fragmentem studium przeskalowanym do dokładniejszej skali mapy, ale jak już wyżej wskazano zupełnie różnym dokumentem planistycznym. W tej sytuacji Sąd jest obowiązany zbadać zgodność tych dokumentów dysponując takimi materiałami i rysunkami wytworzonymi przez organ planistyczny, jakie przewidział ustawodawca.

Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 października 2012r. sygn. akt II OSK 1825/12, zastosowanie map różnej skali niewątpliwie może stwarzać problemy w zakresie prawidłowego określenia granic terenów, bowiem kreska o określonej grubości, użyta na mapie w skali 1:25000, będzie miała (przy jej mechanicznym odwzorowaniu) grubość większą na mapie o skali 1:2000 (zajmować będzie większy teren). Tym samym nie jest pożądane stosowanie w tym przypadku prostego przeskalowania map. Nie oznacza to jednak, iż organ może dowolnie przesuwać granice terenów powołując się na różne skale map i przysługujące mu władztwo planistyczne.

Skarga Wojewodę Małopolskiego okazała się zasadna w zakresie w jakim doprowadziła do stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nieważności zaskarżonej uchwały w jej części tekstowej obejmującej §12, §14, §22, §26, §28, §30, §31, §32, §35, §4 ust. 2 tekstu załącznika nr 22 do zaskarżonej uchwały w zakresie słów "Miejskiej w Wyszkowie" oraz §25 tekstu uchwały w zakresie słów "P15 RWs-2" oraz części graficznej w zakresie terenów oznaczonych symbolem Ch5 MU-1,Ch12 MU-1, K2 MU-1, 07 MU-1, P26 MU-1, Pd13 MU-1, S3 MU-1, S4 MU-1, S5 MU-1, S6 MU-1, zlokalizowanych odpowiednio w Załącznikach nr 1,3, 8, 9, 11, 13, 15, 16, 17, 18 do zaskarżonej uchwały.

W niniejszej sprawie rysunek Studium przyjęty uchwałą Rady Gminy Czarny Dunajec Nr IX/75/2003 z dnia 10 lipca 2003r. w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec został wykonany w skali 1: 20000 (a nie jak wskazuje w skardze Wojewoda w skali 1:10000). Każdy z terenów wyodrębnionych w Studium posiada własną linię rozgraniczającą o szerokości 2 mm. Linia ta jest oznaczona w kolorze właściwym dla koloru obszaru, który rozgranicza. Z uwagi na powyższe każdy teren ujawniony w planie rozgraniczony jest od sąsiedniego linią rozgraniczeniową własną oraz linią rozgraniczeniową terenu sąsiedniego. Z uwagi więc na specyfikę wytyczenia i oznaczenia przedmiotowych linii rozgraniczających w Studium należy przyjąć, iż obie linie rozgraniczające tworzą obszar rozgraniczający poszczególne tereny, który na rysunku Studium posiada w sumie szerokość 4 mm. Tym samym więc przy uwzględnieniu skali w jakiej wykonano rysunek Studium należy przyjąć, iż szerokość tej linii w rzeczywistości, narysowana na ziemi miałaby 80 metrów. Niewątpliwie organ planistyczny Gminy Czarny Dunajec mógł dokonywać korekty (modyfikacji) granic poszczególnych obszarów zagospodarowania w Planie w zakresie w jakim mieściły się one w szerokości linii rozgraniczającej w Studium kierunkowe obszary zagospodarowania.W tych granicach dopuszczalne było przesuwanie granic obszarów zagospodarowania terenu w planie miejscowym wobec obszarów kierunkowego zagospodarowania określonych w Studium. Szerokość 80 metrów ma istotne znaczenie dla możliwości zagospodarowania samych działek przez ich właścicieli.

Dalej wskazać należy, że wszystkie poszczególne obszary objęte zaskarżonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ujęte w odrębnych załącznikach,są to stosunkowo niewielkie fragmenty terenów, obejmujące co najwyżej kilka działek.Wszystkie tereny objęte zaskarżonym planem, leżąna pograniczu terenów opisanych w studium jako "obszary gospodarki rolnej" względnie "obszary gospodarki leśnej" oraz terenów opisanych w studium jako "obszary o przewadze funkcji mieszkaniowej z usługami nieuciążliwymi". Wszystkie obszary, których nieważność stwierdzono, oznaczone zostały w planie symbolem MU-1 a ich przeznaczenie określone zostało w ustaleniach szczegółowych planu jako "zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, usługi".

Natomiast zgodnie z ustaleniami części tekstowej studium tereny gospodarki rolnej (2.2.2.) są to tereny obejmujące kompleksy gruntów rolnych stanowiących rolniczą przestrzeń produkcyjną, wyłączone z zabudowy, przeznaczone dla gospodarki rolnej z dopuszczalną jej intensyfikacją. Jako kierunki zagospodarowania wskazano: intensywna gospodarka rolna z ograniczeniem chemizacji, hodowla zwierząt (wyłącznie chów ściółkowy), ochrona przed wyłączeniem gruntów rolnych z produkcji, ochrona wartości widokowych (punkty i ciągi), przystosowanie dla potrzeb turystyki i rekreacji (wyznaczenie szlaków w oparciu o układ dróg polnych), w tym możliwość zmiany użytkowania w kierunku terenów urządzonej rekreacji czynnej (potrzeby agroturystyki). Przyjmuje się jako dopuszczalne przystosowanie gruntów rolnych dla potrzeb rekreacji związanej z możliwym rozwojem agroturystyki (tereny jazdy konnej, gier terenowych itp.), przy uwzględnieniem wymogów ochrony gruntów określonych w przepisach szczególnych. Z wyjątkiem obszarów podlegających ochronie dopuszcza się aktywizację funkcji turystycznych wformach: urządzeń terenowych sportu niewyczynowego i wypoczynku: trasy (szlaki) turystyczne piesze, rowerowe, konne, wraz z obiektami towarzyszącymi (schrony i zadaszenia przeciwdeszczowe tablice informacyjne, sanitariaty) - oparte głównie o istniejącą sieć dróg dojazdowych (polnych) bez obiektów kubaturowych bazy noclegowej; także zieleń urządzona wypoczynkowa, agroturystyki - także w istniejących obiektach (głównie zagrodach) położonych poza terenami inwestycyjnymi, gdzie dopuszcza się działania adaptacyjne w tym kierunku.

Natomiast obszary gospodarki leśnej - lasy i tereny rolne predysponowane do zalesień zostały w Studium określone jako obszary, które obejmują:istniejące lasy,grunty rolniczo nieprzydatne, oraz grunty rolne na terenach źródliskowych, osuwiskowych, znacznych zagrożeń związanych w innymi procesami denudacyjnymi, zwłaszcza na spadkach powyżej 20%,wieloletnie odłogi na gruntach rolnych, nie rokujące wznowienia użytkowania rolniczego, przeważnie z zapoczątkowaną sukcesją zbiorowisk leśnych.Kierunki zagospodarowania dla tych obszarów to gospodarka leśna wg planów urządzenia lasów,opracowanie i wdrożenie planów urządzenia lasów niepaństwowych z uwzględnieniem zasad gospodarki leśnej obowiązującej w lasach ochronnych i parkach krajobrazowych,zalesianie wg programów indywidualnych lub wg programu dla uprzednio wykupionych gruntów,pozostawienie dla sukcesji naturalnej,gospodarka rolna o charakterze wypasowym na polanach i enklawach przyleśnych,przystosowanie tras i miejsc wypoczynku dla potrzeb turystyki i rekreacji na pozostałym obszarze.

Natomiast obszaryo przewadze zabudowy mieszkaniowej z usługami nieuciążliwymi znajdują się zgodnie ze Studium w obrębie obszarów inwestycyjnych przewidywanych dla rozwoju struktury osadniczej oraz funkcji gospodarczych i turystycznych gminy (pkt. 2.2.1. Studium). Obszary te obejmują główne zręby struktury osadniczej gminy - zabudowę poszczególnych sołectw oraz tereny ich potencjalnego rozwoju,różne typy zabudowy: zabudowę zagrodową (siedliskową), w tym gospodarstwa o profilu agroturystycznym, zabudowę mieszkaniową głównie jednorodzinną, mieszkaniowo-usługową, letniskową (drugie domy),usługi publiczne, usługi komercyjne, zakłady rzemieślnicze i wytwórcze,obiekty, urządzenia, sieci infrastruktury technicznej,liczne zasoby dóbr kultury podlegające ochronie.Kierunki zagospodarowania i rozwoju to koncentracja głównych kierunków rozwoju inwestycyjnego w obszarze gminy z zakresu mieszkalnictwa, usług publicznych, nieuciążliwych usług komercyjnych, usług turystyki i rekreacji.

Mając na uwadze powyższe podnieść należy, iż dokładna analiza rysunku przedmiotowego Studium oznaczonego jako załącznik nr 2 do uchwały Rady Gminy Czarny Dunajec nr IX/75/2003 z dnia 10 lipca 2003r.oraz załączników graficznych do zaskarżonej uchwały, wskazuje, że:

teren oznaczony symbolem Ch5MU-1, zlokalizowany w Załączniku nr 1,

teren oznaczony symbolem Ch12MU-1, zlokalizowany w Załączniku nr 3,

teren oznaczony symbolem K2MU-1, zlokalizowany w Załączniku nr 8,

teren oznaczony symbolem P26MU-1, zlokalizowany w Załączniku nr 11,

teren oznaczony symbolem Pd 13MU-1, zlokalizowany w Załączniku nr 13,

teren oznaczony symbolem S3MU-1, zlokalizowany w Załączniku nr 15,

teren oznaczony symbolem S5MU-1, zlokalizowany w Załączniku nr 17

- w całości znalazły się w obszarach, dla których Studium przewiduje kierunek zagospodarowania:"obszary gospodarki rolnej".

Podobnie teren oznaczony symbolem S6 MU-1, zlokalizowany w Załączniku nr 18 do zaskarżonej uchwały niemal w całości znalazł się w obszarze, dla którego Studium przewiduje kierunek zagospodarowania: "obszary gospodarki rolnej". Analiza załącznika nr 18 do zaskarżonej uchwały prowadzi do wniosku, że jest to najprawdopodobniej jedna działka. Stąd nie było możliwe odstąpienie od stwierdzenia nieważności tego niewielkiego fragmentu terenu który znajduje się w terenach oznaczonych jako "obszary o przewadze funkcji mieszkaniowej z usługami nieuciążliwymi", a konieczne stało się stwierdzenie nieważności całego obszaru S6 MU-1.

Z kolei teren oznaczony symbolem S4 MU1, zlokalizowany w Załączniku nr 16 do zaskarżonej uchwały praktycznie w całości znalazł się w obszarze, dla którego Studium przewiduje kierunek zagospodarowania: obszary gospodarki leśnej – lasy i tereny predysponowane do zalesień.

Natomiast teren oznaczony symbolem 07 MU-1 zlokalizowany w Załączniku nr 9 do zaskarżonej uchwały, w połowie znajduje się w terenach oznaczonych w Studium jako obszary gospodarki rolnej, natomiast w połowie znajduje się w obrębie dwóch połączonychlinii rozgraniczającymi tereny o różnych kierunkach zagospodarowania: linią rozgraniczającą tereny gospodarki leśnej oraz linią rozgraniczającą tereny o przeważającej funkcji mieszkaniowej z usługami nieuciążliwymi. Z załącznika nr 9 do zaskarżonej uchwały wynika, że teren 07 MU – 1 podzielony jest na działki w taki sposób, że można wyodrębnić całe działki, które są położone według rysunku Studium na ww. liniach rozgraniczających. Jak wyżej wspomniano jest to prawie około 80 metrów obszaru w ramach którego bezspornie organ planistyczny ma prawo dokonywać korekty przeznaczenia terenów w miejscowym planie względem ich przeznaczenia w studium. W ten sposób Sąd miał możliwość określenia, że w ramach terenu 07 MU-1 przeznaczenie działek ewidencyjnych nr [...] oraz [...] (a właściwe tych ich części, które położone są w granicach uchwalonego planu) nie budzi zastrzeżeń, co do ich zgodności ze studium. Działki te mają orientacje pionową. Natomiast działki nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] położone są w terenach które zgodnie ze Studium znajdują się obszarach gospodarki rolnej. Działki te mają orientacje poziomą.

Przeznaczenie terenów w zaskarżonym Planie pod budownictwo jednorodzinne i usługi w sposób oczywisty koliduje z ich przeznaczeniem przewidzianym w Studium. Przeznaczenie terenów w Planie jako zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i usługi nie mieści bowiem w dopuszczonych przez Studium dla tych obszarów przeznaczeniach, zdefiniowanych jako odpowiednio obszary gospodarki rolnej, obszary gospodarki leśnej - lasy i tereny rolne predysponowane do zalesień. Rację ma więc strona skarżąca twierdząc, iż powyższa niezgodność jest istotnym odejściem od przyjętej w studium koncepcji zagospodarowania terenu, które trudno traktować tylko jako jej uszczegółowienie lub nawet wyjątek od zasady. W tym zakresie należy podkreślić, iż w każdym z opisanych powyżej przypadków obszar przeznaczony w Planie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi zostawał w całości lub w zdecydowanie przeważającej części poszerzany kosztem terenów, dla których Studium takie przeznaczenie wyklucza.

Przychylając się więc w tym zakresie do trafnych zarzutów skargi należy uznać, iż zaskarżona uchwała w zakresie w jakim obejmuje tereny oznaczone symbolem Ch5 MU-1, Ch12 MU-1, K2 MU-1, 07 MU-1, P26 MU-1, Pd13 MU-1, S3 MU-1, S4 MU-1, S5 MU-1, S6 MU-1 zlokalizowane odpowiednio w Załącznikach nr 1,3, 8, 9, 11, 13, 15, 16, 17, 18 do zaskarżonej uchwały narusza art. 9 ust. 4 oraz art.20 ust. 1 ustawy, albowiem jest ona w tym zakresie niezgodna z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec –przyjętej uchwałą Rady Gminy Czarny Dunajec Nr IX/75/2003 z dnia 10 lipca 2003 r. w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec.

Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części stanowi naruszenie trybu sporządzania planu miejscowego oraz właściwości organów w tym zakresie. Wskazaną powyżej sprzeczność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z ustaleniami studium należy zakwalifikować jako istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego wyrażonych w art. 9 ust. 4 i art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w stopniu powodującym nieważność zaskarżonej uchwały w jej części graficznej obejmującej wskazane tereny oraz w części tekstowej w jakiej zaskarżony Plan definiuje zakwestionowane przez Sąd tereny tj. § 12, § 14, §22, §26, §28, §30, §31, §32, §35

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż Sąd nie podzielił zarzutu organu nadzoru w zakresie w jakim domagał się on stwierdzenia nieważności zaskarżonego planu w zakresie terenów C10 MU-1, C27 MU1, CzD15 MU-1, R19 MU-1, S8 MU-1 - opisanych odpowiednio w załącznikach nr 4, 5, 6, 14, 19 do zaskarżonej uchwały, oddalając we wspomnianym zakresie skargę Wojewody.

Analiza załączników nr 4, 5, 6, 14, 19 prowadzi do wniosku, że objęte tymi załącznikami tereny w zasadzie w całości położone są w liniach rozgraniczających. Jedynie niewielkie skrawki terenów znalazły się w granicach obszaru, dla którego Studium przewiduje jako przeznaczenie tereny rolne. W skali całego terenu niezgodność objęła zdecydowanie niewielki obszar, przeważnie około 10-15 % jego całkowitej powierzchni. W niniejszej sprawie dostrzeżone przez Sąd znikome odstępstwo miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego od ustaleń Studium nie można zakwalifikować jako istotnego naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego wyrażonych w art. 9 ust. 4 i art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który mógłby skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały Gminy Czarny Dunajec w zakresie w jakim dotyczy ona obszarów C10 MU-1, C27 MU1, CzD15 MU-1, R19 MU-1, S8 MU-1.

Ponadto Sąd przyznał rację stronie skarżącej wskazującej na wadliwość zapisu

§ 4 ust.2 załącznika nr 22 do zaskarżonej uchwały zatytułowanego rozstrzygnięcie w sprawie sposobu realizacji oraz zasad finansowania inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy. Zgodnie z przywołaną regulacją wydatki inwestycyjne finansowane z budżetu gminy (w tym inwestycje, których okres realizacji przekracza jeden rok budżetowy) ujmowane są w uchwale budżetowej Rady Miejskiej w Wyszkowie. Przedmiotowy zapis w zakresie w jakim obciąża obowiązkiem ujmowania i de facto finansowania wydatków inwestycyjnych organ stanowiący zupełnie innej gminy i to o charakterze miejskim rażąco narusza zasady sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym z uwagi na treść art. 28 ust. 1 ustawy należało stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie §4 ust.2 jej Załącznika nr 22 w zakresie słów "Miejskiej w Wyszkowie".

Podobnie za trafny Sąd uznał zarzut skargi dotyczący wadliwości zapisu § 25 tekstu uchwały, poprzez umieszczenie w nim symbolu "P15 RWs-2", podczas gdy na rysunku zmiany planu, w załączniku nr 10 nie wyznaczono terenu o symbolu P15 RWs-2 ale jedynie P15 RWs-1. Skoro po myśli art. 14 ust. 2 oraz art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, część tekstowa i graficzna są integralnymi częściami uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to oznacza, że o treści planu stanowi łącznie część graficzna i tekstowa, które winny być spójne. Skoro nie wyznaczono na rysunku planu (w części graficznej) obszaru P15 RWs-2, to nie powinno być go także w części tekstowej tak aby zachować spójność pomiędzy obiema częściami uchwały.

Jednocześnie jednak Sąd nie zakwalifikował jako istotnego naruszenia zasad i trybu sporządzania planu miejscowego wskazywany przez Wojewodę zapis § 14 pkt 6 lit. a oraz w § 15 pkt 3 tekstu uchwały, w którym ustalono dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem Ch12 MU-1 oraz Ch12 RWs-1 w zakresie obsługi komunikacyjnej obsługę z drogi Ch6 KDD1, pomimo, że na rysunku planu - załącznik nr 3, obejmujący obszar Chochołów 12, przedmiotową drogę oznaczono symbolem Ch12 KDD1. Jak słusznie zauważył organ nadzoru, a także strona przeciwna do skarżącej zasady stosowania symboli terenów zostały określone w § 3 ust. 3 zaskarżonej uchwały. Zgodnie z treścią tego przepisu pierwszą literę symbolu odnoszącego się do nazwy miejscowości, w której znajduje się obszar objęty zmianą planu, określony w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia zmian planów, wyznacza się wg schematu: Ciche – C, Czarny Dunajec – CzD, Odrowąż – O, Piekielnik – P, Ratułów – R. Mając na uwadze powyższe w niniejszej sprawie bezspornym jest, iż zarówno treść § 14 i § 15 zaskarżonej uchwały oraz jej załącznik graficzny nr 3 definiują kompleksowo ustalenia dla obszaru Ch12MU-1 oraz Ch12 RWs-1 znajdującego się na terenie wsi Chochołów. Tym samym właściwym oznaczeniem drogi zapewniającej obsługę komunikacyjną tych terenów jest oznaczenie Ch12 KDD1, takie jakie występuje na wspomnianym załączniku nr 3. Oznaczenie przedmiotowej drogi w §14 i § 15 tekstu planu jako Ch6 KDD1jest więc w istocie oczywistą omyłką pisarską, która nie może prowadzić do chociażby częściowej nieważności zaskarżonej uchwały. Organ planistyczny winien rozważyć zmianę zaskarżonego planu poprzez przeprowadzenie stosownej korekty wspomnianego oznaczenia drogi w części tekstowej uchwały – oczywiście przy zachowaniu właściwego trybu tej zmiany. Mając na uwadze powyższe także i w tym zakresie Sąd orzekł o oddaleniu skargi Wojewody.

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności, orzeczono jak w pkt. I-XI sentencji wyroku na zasadzie art. 147 §1 p.p.s.a. oraz jak w pkt. XII sentencji wyroku, na zasadzie art. 151 p.p.s.a.