Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1111/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludwik Żukowski, , , po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. R. – F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1236/07 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K. R. – F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie podjęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1236/07 oddalił wniosek skarżącej K. R. – F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] utrzymującego w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie podjęcia z urzędu postępowania w sprawie zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...], znak: [...]

w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego i podtrzymaniu obowiązku wykonania czynności określonych w treści tytułu wykonawczego Nr [...] wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli

w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wskazał, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny

z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega ochronie tymczasowej (wstrzymaniu wykonania) bowiem jest aktem, który dotyczy tylko kwestii procesowej rozstrzyganej w toku postępowania i nie rodzi żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków na skarżącą. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Zdaniem Sądu pierwszej instancji zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] oraz poprzedzające je postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] z uwagi na swój formalny charakter i zakres, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i dlatego wniosek skarżącej podlegał oddaleniu.

Na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła K. R. – F.. W treści zażalenia skarżąca zarzuciła, że Sąd pierwszej instancji naruszył przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. przez jego błędną wykładnię. Zdaniem skarżącej powołany przepis nie ogranicza przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jedynie do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Podniosła, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie musi mieć charakteru materialnego. Skarżąca wyjaśniła, że celem toczącego się postępowania jest wyegzekwowanie od niej obowiązków określonych

w tytule wykonawczym Nr [...], którego podstawą wystawienia było uznanie, że skarżąca jako inwestor dokonała samowoli budowlanej. W tej sytuacji podjęcie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania zmierzającego do wykonania wystawionego tytułu wykonawczego wskazuje na zamiar jego zakończenia i wykonania tytułu wykonawczego, co w oczywisty sposób rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto skarżąca zarzuciła, że postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o podjęciu postępowania wydane zostało z naruszeniem art. 97 § 2 K.p.a., a ponadto kłóci się z zasadą trwałości decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W pełni należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wyrażone w postanowieniu z dnia 21 sierpnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1236/07 o braku przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymującego w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie zażalenia skarżącej na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...]

w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów wniesionych w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego i podtrzymaniu obowiązku wykonania czynności określonych w treści tytułu wykonawczego Nr [...] wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].

Wbrew stanowisku skarżącej, postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego ze swej istoty nie może doprowadzić do zaistnienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., gdyż jego jedynym skutkiem jest możliwość wydania określonego rozstrzygnięcia w tym postępowaniu –

w omawianej sprawie obowiązek wykonania czynności określonych w treści tytułu wykonawczego. Dopiero wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia może wywołać bezpośrednie skutki, przy czym skarżącej będą wówczas przysługiwały przewidziane ustawą środki prawne. Jeśli uwzględni się, że następstwem podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego jest jego kontynuacja wiodąca do wydania stosownej decyzji administracyjnej, nie sposób przyjąć by zachodziły tu przesłanki ochrony tymczasowej, określone w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia miałoby ten skutek, że postępowanie nie mogłoby się toczyć, a tym samym sytuacja prawna skarżącej, która powinna zostać wyjaśniona

w tym postępowaniu, nie zostałaby wyjaśniona.

W odniesieniu do zarzutów podniesionych przez skarżącą w zażaleniu, należy stwierdzić, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie przesądzanie okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy. Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie tworzy po stronie skarżącej żadnych uprawnień ani obowiązków, których niemożność realizacji lub konieczność wykonywania mogłaby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Należy ponadto wskazać, że podnoszone w zażaleniu zarzuty dotyczące naruszenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przy wydawaniu postanowienia o podjęciu postępowania przepisu art. 97 § 2 K.p.a., czy też naruszenia zasady trwałości decyzji nie mogą odnieść oczekiwanego skutku, bowiem nie stanowią przesłanki uzasadniającej wstrzymanie zaskarżonej decyzji, a nadto Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje merytorycznej oceny skargi, takie bowiem działanie Sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.