Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 676/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Siły zbrojne
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 4 pkt 1,  par. 27 ust. 4, par. 31 i 32
journal: Dz.U. 2004 nr 133 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach
article: art. 145 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 7 czerwca 2006r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej uchyla decyzję I i II instancji


UZASADNIENIE

Orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania szer. rez. /kandydatki do zawodowej służby wojskowej/ K. R. od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej - Grupa I kat. D - niezdolna jako kandydat do zawodowej służby wojskowej, działając na podstawie art. 127 § 1 i art. 138 kpa w związku z § 4 pkt 1, § 27 ust. 4, § 31 i § 32 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.05.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach /Dz.U. Nr 133, poz. 1422/, utrzymano w mocy zaskarżone orzeczenie.

W motywach uzasadnienia stwierdzono, że skarżąca nie zgadza się z określoną kategorią zdolności do zawodowej służby wojskowej w charakterze kandydatki do tej służby, motywując to własną oceną stanu zdrowia. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej, nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy. W świetle przeprowadzonego badania lekarskiego specjalistycznego okulistycznego wynika, że rodzaj i stopień nasilenia schorzenia ze strony narządu wzroku upośledza sprawność ustroju w stopniu uzasadniającym uznanie orzekanej w Gr.I osób badanych /kandydaci na żołnierzy zawodowych/ za niezdolną w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. W tej sytuacji TWKL w P. prawidłowo uznała, że zez zbieżny oka lewego, mieszczący się w zakresie pojęciowym § 11 p 1 z zał. Nr 2 do rozp. MON z dnia 10.05.2004r. /Dz.U. Nr 133, poz. 1422/, kwalifikuje do wyżej ustalonej kategorii zdolności do służby wojskowej.

W skardze na powyższe orzeczenie do sądu administracyjnego K.R. podniosła, że w związku z udzieloną jej informacją, iż w wypadku wniesienia odwołania zostanie ponownie wezwana na komisję lekarską, nie dołączyła do odwołania żadnej dokumentacji lekarskiej. Po otrzymaniu orzeczenia wydanego przez RWKL we W. nr [...]z dnia [...]r. utrzymującego w mocy zaskarżone przez nią orzeczenie wydane przez TWKL w P. udała się do okulisty lek. med. D. P.-B., specjalisty II0 chorób oczu w P.. Poprosiła o konsultację w celu potwierdzenia lub zaprzeczenia rozpoznanego zeza zbieżnego oka lewego. Po przeprowadzonym badaniu okulista nie stwierdził rozpoznanego wcześniej schorzenia narządu wzroku. W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W.wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie decyzją ostateczną Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. utrzymano orzeczenie pierwszoinstancyjne orzekającej wobec skarżącej kategorię D - niezdolność jako kandydatki do zawodowej służby wojskowej ze względu na zez zbieżny oka lewego.

Do skargi na to orzeczenie K. R. dołączyła zaświadczenie lekarskie z dnia [...]r. wystawione przez lek. med. D. P. - B. - specjalistę II0 chorób oczu w P.stwierdzające u skarżącej równoległe ustawienie gałek ocznych.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 5 kodeksu postępowania administracyjnego /k.p.a./, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Należy podkreślić, że użyty w dyspozycji art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. łącznik "lub" /"nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody"/ wskazuje jednoznacznie na to, że wystąpienie co najmniej jednego z członów tej alternatywy /"nowych okoliczności faktycznych" bądź "nowych dowodów" - tzw. alternatywa zwykła/ stanowi samoistną i wystarczającą podstawę wznowienia postępowania, o ile równocześnie są spełnione pozostałe przesłanki prawne wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a, a mianowicie: po pierwsze - są one "istotne dla sprawy", po drugie - istniały w dniu wydania decyzji /nie ma przy tym znaczenia czy wcześniejsze nieujawnienie tych okoliczności lub dowodów wynikało z niewłaściwie prowadzonego przez organ

postępowania wyjaśniającego, czy też z zamierzonego nieujawnienia ich przez stronę/; oraz po trzecie - nie były znane organowi, który wydał decyzję. I właśnie taka sytuacja faktyczna i prawna miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Już po zakończeniu postępowania w sprawie decyzją ostateczną skarżąca przedstawiła nowy dowód w postaci opinii lekarza specjalisty zawierający odmienną ocenę jej stanu zdrowia aniżeli zawarta w orzeczeniach, na których opierała się wojskowa komisja lekarska, zaś ocenę tę należy uznać za istotną dla sprawy. Wprawdzie sam dowód nie może być podstawą wznowienia postępowania, gdyż nie istniał w dniu wydania decyzji, jednak za podstawę taką można uznać nowe okoliczności faktyczne /fakty/ z opinii tej wynikające /por. np. wyrok NSA z 27.X.1998r., III SA 1165/97, Lex nr 36900/. Okoliczności te mogłyby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej zaskarżoną do Sądu decyzją ostateczną.

Powyższe upoważnia Sąd do uchylenia decyzji I i II instancji z powodu wystąpienia przesłanki do wznowienia postępowania w rozważanej sprawie. W związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.

Sąd nie orzekał o kosztach, gdyż skarżąca nie miała obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a poniesienia innych kosztów nie wykazała.

Ze względu na charakter decyzji, nie orzekano także w przedmiocie jej wykonalności.