Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 201/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata S. J. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. S. J. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 180 zł (stu osiemdziesięciu złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdziestu jeden złotych czterdziestu groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT – łącznie kwotę 221,40 zł (dwustu dwudziestu jeden złotych czterdziestu groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. przyznano T. B. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], pełnomocnikiem skarżącego wyznaczony został adw. S. J..

Wyrokiem z dnia 23 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r.

W dniu 22 lutego 2013 r. adw. S. J. złożył w imieniu T. B. skargę kasacyjną od ww. wyroku. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 14 listopada 2014 r. adw. S. J. poparł skargę kasacyjną i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu, które nie zostały uiszczone w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 listopada 2014 r. oddalił skargę kasacyjną.

W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynosi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Jak wynika z akt sprawy, adw. S. J. złożył w imieniu T. B. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 23 października 2012 r., przy czym reprezentował skarżącego także w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 14 listopada 2014 r. adw. S. J. popierając skargę kasacyjną wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części.

Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i § 2 ust. 3 powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.