Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 912/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie -art. 260 §1 ustawy PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. N. od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 28 maja 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 912/18 o odmowie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018r., [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 28 maja 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 912/18.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł skargę na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018r., [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

Wraz ze skargą na ww. decyzję wniósł na urzędowym formularzu wniosek

o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 24 kwietnia 2018 r. zobowiązano skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, danych zawartych w złożonym wniosku. Pismo z 24 kwietnia 2018 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2018 r.

Postanowieniem z dnia 28 maja 2018 r., Starszy referendarza sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w oparciu o udzielone przez J. N. informacje nie jest możliwe ustalenie jego rzeczywistej sytuacji finansowej i możliwości płatniczych, bowiem wnioskodawca nie ustosunkował się do wezwania o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie:

- udokumentowania wysokości emerytur skarżącego i żony skarżącego,

- udokumentowania wysokości dochodów uzyskiwanych przez syna skarżącego,

- nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych skarżącego, żony skarżącego oraz syna skarżącego, w tym z rachunku związanego z prowadzoną działalnością,

z okresu ostatnich sześciu miesięcy,

- udokumentowanie wysokości miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem domu,

- wskazanie, czy syn lub synowa skarżącego otrzymuje świadczenie wychowawcze na dziecko ("500 plus").

Wnioskodawca wniósł sprzeciw od ww. orzeczenia starszego referendarza,

w którym zakwestionował ww. rozstrzygnięcie.

W sprzeciwu wskazano, że zarówno skarżący jak i jego syn nie mają obowiązku posiadania rachunku bankowego, gdyż syn jest na ryczałcie rolniczym.

W zakresie zaś informacji dotyczących świadczenia wychowawczego podniesiono, że nie powinno ono być brane pod uwagę do jakiekolwiek dochodu.

Ponadto wnioskodawca wskazał, że jest osobą niepełnosprawną (II grupa), przez co musi przechodzić kosztową rehabilitację. Podniesiono również przy tym, że skarżący nie posiada rachunków za zakupione leki.

Do wniesionego sprzeciwu skarżący dołączył kserokopie : potwierdzenia wykonania przelew celem opłacenia składki na ubezpieczenie zdrowotne M. N., rachunki za media, F-VAT za odbytą konsultacje neurochirurgiczną, opinię lekarską z dnia [...] czerwca 2018 r., pierwszą stronę decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. w sprawie wymiaru zaliczek na podatek dochodowy od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, pismo z dnia 1 marca 2018 r. dot. waloryzacji emerytury J. N., decyzja z dnia [...] marca 2018 r. w sprawie ustalenia wysokości emerytury rolniczej J. N., pismo z dnia 1 marca 2018 r. dotyczące waloryzacji emerytury B. N.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2012 r. na podstawie art. 2 w związku z art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6–8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1 przywołanego przepisu, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

W treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu J. N. wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, synem, synową i wnukiem. Skarżący posiada dom o powierzchni 170 m2, nieruchomość rolną (0,39 ha), dom drewniany (do rozbiórki) i pieczarkarnię o powierzchni ok. 450 m2.

J. N. oświadczył także, że utrzymuje się z rodziną z dochodów w łącznej wysokości 4760 zł netto miesięcznie, na które składają się: emerytura skarżącego – "900+1600", emerytura żony skarżącego – "900+1200" oraz dochody syna z uprawy pieczarek w kwocie 160 zł miesięcznie.

Skarżący oświadczył przy tym, że opłaty za wodę, prąd, ogrzewanie, śmieci, telefony wynoszą około 1200 zł, wydatki na leczenie około 500 zł, ubezpieczenie – 300 zł.

Mając na uwadze powyższe, oraz analizę akt sprawy, Sąd w pełni podziela ustalenia Starszego referendarza sądowego, że skarżący nie kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy.

Przede wszystkim zestawienie deklarowanych we wniosku o udzielenie prawa pomocy dochodów z przedstawionymi wydatkami wskazuje, że w gospodarstwie domowym wnioskodawcy pozostaje kwota wolna w wysokości 2 760 zł.

W ocenie Sądu wskazana wyżej kwota wolna nie uprawnia skarżącego do udzielenia mu wnioskowanego prawa pomocy.

Sąd w pełni podzielił także ustalenie st. referendarza sądowego, iż złożone oświadczenie co do sytuacji majątkowej skarżącego budzi uzasadnione wątpliwości.

We wniesionym sprzeciwie skarżący nie podniósł okoliczności które podważyły ww. ustalenia.

Wniesiony środek zaskarżenia stanowi wyłącznie polemikę z ustalenia poczynionymi przez st. referendarza sądowego.

Ponadto do wniesionego sprzeciwu nie dołączono odpowiedniej dokumentacji wykazującej wysokość osiąganych dochodów przez syna skarżącego. Podkreślić przy tym należy, że nadesłanie potwierdzenia wykonania przelewu celem opłacenia składki na ubezpieczenie zdrowotne M. N. oraz pierwszej strony decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. w sprawie wymiaru zaliczek na podatek dochodowy od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej nie stanowi wystarczającego uprawdopodobnienia wysokości osiąganych dochodów przez syna skarżącego.

Nadto, skarżący we wniesionym sprzeciwie udzielił wymijającej odpowiedzi na zapytanie dot. otrzymywanych świadczeń rodzinnych przez jego synową.

Skarżący, wnosząc skargę do tutejszego Sądu, musi mieć świadomość, że postępowanie sądowe wiąże się z ponoszeniem kosztów, a wyjątkiem od zasady odpłatności za wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego jest możliwość uzyskania zwolnienia np. z obowiązku uiszczenia wpisu. Jednak "prawo pomocy nie jest instytucją przysługującą osobom uznającym się za niezamożne, a osobom, które taki fakt wykażą stosownymi dokumentami i oświadczeniami" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 21/15, LEX nr 1 640 412).

W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 260 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.