Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1198/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6075 Działalność zawodowa w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 1 w zw. z
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 195a
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2015 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary dyscyplinarnej na rzeczoznawcę majątkowego oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury i Rozwoju (zwany dalej organem) decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ze skargi J. H. (zwanego dalej stroną/rzeczoznawcą majątkowym) od decyzji Ministra Infrastruktury (zwanego dalej organem I instancji) z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...], orzekającej o zastosowaniu wobec rzeczoznawcy majątkowego kary dyscyplinarnej w postaci nagany utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Pani I. U. (zwana dalej wnoszącą skargi) skargami z dnia [...] czerwca 2008 r. (data wpływu), [...] lipca 2008 r., [...] sierpnia 2008 r. oraz [...] października 2008 r. wskazała na nieprawidłowości w analizach rzeczoznawcy majątkowego. Zarzuciła rzeczoznawcy majątkowemu nierzetelność wyceny nieruchomości dokonanej w operacie szacunkowym sporządzonym z dnia [...] listopada 2006 r. Ponadto w piśmie z dnia [...] lipca 2008 r. podniosła inne zarzuty zwłaszcza dotyczące niesporządzenie osobiście operatu szacunkowego z dnia [...] listopada 2006 r. a jedynie podpisanie go; sporządzenie operatu szacunkowego z dnia [...] kwietnia 2008 r. na podstawie wizji lokalnej, której nie przeprowadzono. Nadto w piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r. skarżąca zgłosiła uwagi do "aktualizacji" operatu szacunkowego wskazujące na nierzetelność zawartych w nim danych oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. W piśmie z dnia [...] października 2008 r. skarżąca zgłosił dodatkowe uwagi do operatu szacunkowego z dnia [...] listopada 2006 r. i operatu szacunkowego z dnia [...] kwietnia 2008 r. wskazując na nierzetelność analizy, przeprowadzenie wizji lokalu przez inną osobę, a nie przez autora opracowań, brak aktualizacji oraz zamieszczenie "pokrętnej" analizy rynku.

Minister Infrastruktury wszczął z urzędu postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec rzeczoznawcy majątkowego i przekazał sprawę Komisji Odpowiedzialności Zawodowej w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.

Komisja przeanalizowała zarzuty stawiane rzeczoznawcy majątkowemu oraz po wysłuchaniu jego wyjaśnień, stwierdziła, iż następujące zarzuty przedstawione przez wnoszącą skargi wobec rzeczoznawcy majątkowego zostały udokumentowane: dokonanie ponownej wyceny nieruchomości w kwietniu 2008 r. bez wizji lokalnej, pomimo podania w operacie daty wizji w dniu [...] kwietnia 2008 r.; sporządzenie operatu szacunkowego z dnia [...] kwietnia 2008 r. na podstawie wizji lokalnej, której nie przeprowadzono; w operacie szacunkowym niewłaściwego spisu treści (w spisie treści jest 11 pozycji, zaś operat szacunkowy składa się tylko z 8); niewykonanie wizji w związku z aktualizacją operatu szacunkowego; wskazanie niewłaściwego rynku nieruchomości oraz z okresu dłuższego niż 2 lata.

Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. organ I instancji w trybie art 10 kpa zawiadomił rzeczoznawcę majątkowego o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji i ustosunkowania się do zebranego w sprawie materiału dowodowego. Rzeczoznawca majątkowy nie skorzystał z tej możliwości.

Organ I instancji decyzją z dnia [...] marca 2009 r. stwierdziła, że po przeanalizowaniu wyników postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez Komisją Odpowiedzialności Zawodowej oraz całości materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, orzekł o zastosowaniu wobec rzeczoznawcy majątkowego kary dyscyplinarnej w postaci nagany.

Rzeczoznawca majątkowy wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzucił, iż pomimo składanych przez niego pism i wyjaśnień, Komisja Odpowiedzialności Zawodowej "nie przyjmuje do wiadomości oczywistych omyłek i błędów", które rzeczoznawca popełnił w operacie szacunkowym. Wyraził zdanie, iż aktualizację operatu szacunkowego wykonał w 2008 r. bez ponownej wizji lokalu, gdyż dotyczyła określenia wartości nieruchomości według stanu na 2006 r., w związku z czym nie ma obowiązku ponownej lustracji lokalu. Podniósł, że kara na niego nałożona jest niewspółmiernie wysoka w stosunku do przewinień, które zostały mu przypisane. Zwrócił się z prośbą o anulowanie kary, gdyż jego zdaniem, Komisja Odpowiedzialności Zawodowej nie udowodniła, że prawdopodobne naruszenie przeze niego zasad dochowania staranności, naraziło skarżącą na straty, a mianowicie zawyżenie przez niego wartości lokalu mieszkalnego.

Organ po ponownej analizie sprawy i uzyskaniu ponownego stanowiska Komisji Odpowiedzialności Zawodowej, która w ramach prowadzonego postępowania przeanalizowała wyjaśnienia rzeczoznawcy majątkowego oraz zapoznała się z załączonymi przez niego dokumentami, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wskazał, że w protokole końcowym z dnia [...] września 2009 r. Komisja Odpowiedzialności Zawodowej podtrzymała w większości swoje stanowisko w zakresie stawianych rzeczoznawcy majątkowemu zarzutów. Organ uznał, że zarzuty postawione przez wnoszącą skargi zostały częściowo udokumentowane. Wskazał, że zarzuty dokonania ponownej wyceny w kwietniu 2008 r. bez wizji lokalnej, pomimo podania w operacie daty wizji w dniu [...] kwietnia 2008 r. (pkt 1d), wykonania operatu z kwietnia 2006 r. na podstawie wizji lokalnej, której faktycznie nie przeprowadzono (pkt 2b) oraz niewykonania wizji lokalu w związku z "aktualizacją" operatu szacunkowego (pkt 4d) znalazły swoje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Organ nie uznał za wystarczające wyjaśnienia rzeczoznawcy majątkowego o przyczynach braku przeprowadzenia wizji lokalu mieszkalnego podczas sporządzania "aktualizacji" operatu szacunkowego. Jego zdaniem, z art. 156 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.; dalej ustawa) wnika wprost, że operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art 154 ustawy. W art. 156 ust. 4 wskazano natomiast, iż operat szacunkowy może być wykorzystywany po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego. Potwierdzenie aktualności operatu następuje poprzez umieszczenie stosownej klauzuli w operacie szacunkowym przez rzeczoznawcę, który go sporządził. Zdaniem organu nie jest możliwe wykonanie "aktualizacji" operatu szacunkowego. Zgodnie z przepisami prawa rzeczoznawca majątkowy ma do wyboru dwie drogi:

a. potwierdzenie aktualności na określoną datę uprzednio sporządzonego operatu szacunkowego, poprzez złożenie do operatu odpowiedniej klauzuli, o której mowa w art. 156 ust. 4 ustawy oraz § 58 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207 r., poz. 2109 ze zm.; dalej rozporządzenie),

b. sporządzenie nowego operatu szacunkowego, zawierającego wszystkie składniki wymagane przepisami prawa.

Wskazał, że, od daty sporządzenia operatu szacunkowego, tj. od dnia [...] listopada 2006 r., do dnia sporządzenia jego "aktualizacji" - tj. do dnia [...] kwietnia 2008 r., minęło 17 miesięcy. Zaniechanie dokonania oględzin szacowanego lokalu podczas sporządzania "aktualizacji" operatu szacunkowego uniemożliwiło rzeczoznawcy majątkowemu ocenę zmiany istotnych czynników, o których mowa w art. 154 ustawy, tj. np. stanu jej zagospodarowania. Zdaniem organu nie ma racji rzeczoznawca majątkowy stwierdzając w piśmie z dnia [...] kwietnia 2009 r., iż nie ma obowiązku prawnego wykonania ponownej lustracji. Zasada szczególnej staranności przy wykonywaniu czynności szacowania, o której mowa w art. 175 ust. 1 ustawy, nakłada na rzeczoznawcę majątkowego taki właśnie obowiązek. Bowiem, aby rzeczoznawca mógł dokonać "aktualizacji" lub zastosować klauzulę, o której mowa w art. 156 ust. 4 ustawy, musi najpierw stwierdzić, czy nie nastąpiła zmiana czynników, o których mowa w art. 154 ustawy. Zdaniem organu nie przeprowadzenie oględzin lokalu mieszkalnego podczas sporządzania "aktualizacji" operatu szacunkowego po upływie 17 miesięcy od daty sporządzenia operatu szacunkowego, wyczerpuje znamiona braku szczególnej staranności przy wykonywaniu czynności szacowania nieruchomości i skutkuje naruszeniem art. 175 ust. 1 ustawy. Organ wskazał, że potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym znalazł zarzut dotyczący zamieszczenia w operacie szacunkowym niewłaściwego spisu treści, gdyż zawiera w sobie 11 pozycji, zaś operat szacunkowy składa się tylko z 8 (pkt 3a). Świadczy to o braku szczególnej staranności właściwej dla zawodowego charakteru szacowania, co skutkuje naruszeniem przepisu art. 175 ust. 1 ustawy.

Wskazał, że w zebranym materiale dowodowym nie znalazły potwierdzenia pozostałe zarzuty.

Organ zaznaczył, iż rzeczoznawca majątkowy w trakcie ponownego postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej nie kwestionował, iż wykonując czynności w zakresie szacowania nieruchomości popełnił błędy a jedynie bagatelizował ich znaczenie. Biorąc wszystko pod uwagę organ uznał, że rzeczoznawca majątkowy naruszył przepisy prawa wynikające z ustawy oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r.:

- art. 175 ust. 1 ustawy (niezachowanie szczególnej staranności właściwej dla czynności szacowania) oraz § 32 ust. 2 rozporządzenia poprzez wykonanie przedmiotowych operatów szacunkowych dla potrzeb ustanowienia odrębnej własności i sprzedaży lokalu bez wskazania w operacie zaświadczenia o samodzielności lokalu,

- art. 175 ust. 1 ustawy oraz § 55 ust. § 56 ust. 1 pkt 5 i 6 oraz ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia poprzez wykonanie czynności szacowania w operacie szacunkowym z dnia [...] kwietnia 2008 r. w sposób niekompletny. Brak bowiem w operacie szacunkowym zapisów dotyczących opisu nieruchomości, stanu prawnego, czy przeznaczenia w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego. Uznano wprawdzie, że rzeczoznawca majątkowy badał stan prawny nieruchomości, jednak operat nie zawiera niezbędnych załączników, tj. mapy ewidencyjnej, dokumentacji fotograficznej, odpisu z księgi wieczystej, wypisu z rejestru gruntów i rejestru lokali lub badania podstawowych dokumentów sporządzonych w oparciu o art 155 ust. 2 ustawy. Dotyczy to również operatu szacunkowego z dnia [...] listopada 2006 r. Operat szacunkowy z dnia [...] kwietnia 2008 r. (tzw. aktualizacja) nie zawiera klauzul informujących o fizycznym zakresie tego operatu i o zgodności pozostałych jego elementów, przewidzianych dla formy i treści operatu szacunkowego, z operatem szacunkowym sporządzonym w dniu [...] listopada 2006 r.,

- art. 175 ust. 1 i art 155 ust. 1 i ust. 2 ustawy oraz § 55 ust. 2 w związku z § 56 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia poprzez nieprzeprowadzenie ponownych oględzin nieruchomości, brak aktualizacji jej opisu oraz brak ponownego badania i udokumentowana stanu prawnego lokalu w operacie szacunkowym z [...] kwietnia 2008 r.,

- art 175 ust. 1 i art 153 ust. 1 ustawy oraz § 55 ust. 2 w związku z §56 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia poprzez wykonanie czynności szacowania w operacie szacunkowym z dnia [...] kwietnia 2008 r. w oparciu o zbiór transakcji pochodzących z okresu od [...] marca 2006 r. do [...] lutego 2007 r. Rzeczoznawca majątkowy uzasadnił ten fakt brakiem nowszych transakcji, niż zawarte w próbie przyjętej do porównania zasobach informacji m. W., co jest mało prawdopodobne wobec powszechnie znanych faktów dotyczących stanu rynku nieruchomości w tym okresie.

- art. 153 ust. 1 ustawy poprzez nieuwzględnienie zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. Nie uznano wyjaśnień rzeczoznawcy majątkowego w świetle dokonanej przez niego charakterystyki i analizy rynku nieruchomości, czyli przyjęciu transakcji do porównań z okresu ponad rocznego przed wykonaniem tzw. "aktualizacji".

Organ wskazał, że Komisja Odpowiedzialności Zawodowej po dokonaniu analizy całości zgromadzonych dokumentów oraz wyjaśnień złożonych przez rzeczoznawcę majątkowego, wystąpiła o zastosowanie wobec rzeczoznawcy majątkowego J. H. kary dyscyplinarnej określonej w art. 178 ust. 2 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, tj. nagany.

Zdaniem organu z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że rzeczoznawca majątkowy, wykonując czynności szacowania zawarte w operacie szacunkowym z dnia [...] listopada 2006 r. oraz operacie szacunkowym - aktualizacja z dnia [...] kwietnia 2008 r., nie wypełnił obowiązków, o których mowa w art. 175 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W związku z powyższym organ przychylił się do wniosku Komisji Odpowiedzialności Zawodowej i orzekł wobec rzeczoznawcy majątkowego karę nagany wymienioną w art. 178 ust. 2 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, która jego zdaniem jest adekwatna do popełnionych uchybień

i będzie stanowić przestrogę w dalszym wykonywaniu zawodu rzeczoznawcy majątkowego.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rzeczoznawca majątkowy zarzucając, że Komisja Odpowiedzialności Zawodowej przeprowadzając postępowanie wyjaśniające ograniczyła się "do opinii tylko i wyłącznie jednego operatu szacunkowego". Wskazał, że Komisja winna brać pod uwagę całokształt pracy zawodowej rzeczoznawcy majątkowego, podkreślając jednocześnie, że jest rzeczoznawcą majątkowym z dwudziestoletnim stażem, nie był nigdy karany i posiada dużo pozytywnych referencji oceniających jego pracę. Rzeczoznawca majątkowy podniósł, że fakt niekaralności zawsze stanowi okoliczność łagodzącą. Ponadto zarzucił, że działalność organu i Komisji Odpowiedzialności Zawodowej była niezgodna z przepisami

W związku z tym wniósł o całkowite uchylenie decyzji organu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] lutego 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2009 r., orzekającą o zastosowaniu wobec rzeczoznawcy majątkowego kary dyscyplinarnej w postaci nagany.

Minister Infrastruktury wszczął z urzędu postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec rzeczoznawcy majątkowego i przekazał sprawę Komisji Odpowiedzialności Zawodowej w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.

Zgodnie z art. 156 ust. 3 ustawy operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art 154 ustawy. W art. 156 ust. 4 wskazano natomiast, iż operat szacunkowy może być wykorzystywany po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego. Potwierdzenie aktualności operatu następuje poprzez umieszczenie stosownej klauzuli w operacie szacunkowym przez rzeczoznawcę, który go sporządził. Zatem, w świetle obowiązujących przepisów prawa nie jest możliwe wykonanie "aktualizacji" operatu szacunkowego. Zgodnie z przepisami prawa rzeczoznawca majątkowy ma do wyboru dwie drogi:

a. potwierdzenie aktualności na określoną datę uprzednio sporządzonego operatu szacunkowego, poprzez złożenie do operatu odpowiedniej klauzuli, o której mowa w art. 156 ust. 4 ustawy oraz § 58 rozporządzenia,

b. sporządzenie nowego operatu szacunkowego, zawierającego wszystkie składniki wymagane przepisami prawa.

Z akt administracyjnych wynika, że od daty sporządzenia operatu szacunkowego, tj. od dnia [...] listopada 2006 r., do dnia sporządzenia jego "aktualizacji" - tj. do dnia [...] kwietnia 2008 r., minęło 17 miesięcy. W tym stanie rzeczy zaniechanie dokonania oględzin szacowanego lokalu podczas sporządzania "aktualizacji" operatu szacunkowego uniemożliwiło rzeczoznawcy majątkowemu ocenę zmiany istotnych czynników, o których mowa w art. 154 ustawy, tj. np. stanu jej zagospodarowania. Zatem, nie przeprowadzenie oględzin lokalu mieszkalnego podczas sporządzania "aktualizacji" operatu szacunkowego po upływie 17 miesięcy od daty sporządzenia operatu szacunkowego, wyczerpuje znamiona braku szczególnej staranności przy wykonywaniu czynności szacowania nieruchomości i skutkuje naruszeniem art. 175 ust. 1 ustawy. W tym stanie rzeczy argumenty rzeczoznawcy majątkowego stwierdzającego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2009 r., że nie ma obowiązku prawnego wykonania ponownej lustracji są bezzasadne. Zasada szczególnej staranności przy wykonywaniu czynności szacowania, o której mowa w art. 175 ust. 1 ustawy, nakłada na rzeczoznawcę majątkowego taki obowiązek. Rzeczoznawca aby mógł dokonać "aktualizacji" lub zastosować klauzulę, o której mowa w art. 156 ust. 4 ustawy, musi najpierw stwierdzić, czy nie nastąpiła zmiana czynników, o których mowa w art. 154 ustawy. W tym stanie rzeczy należy zauważyć, że zarzuty dokonania ponownej wyceny w kwietniu 2008 r. bez wizji lokalnej, pomimo podania w operacie daty wizji w dniu [...] kwietnia 2008 r. (pkt 1d), wykonania operatu z kwietnia 2006 r. na podstawie wizji lokalnej, której faktycznie nie przeprowadzono (pkt 2b) oraz niewykonania wizji lokalu w związku z "aktualizacją". operatu szacunkowego (pkt 4d) znalazły swoje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wyjaśnienia rzeczoznawcy majątkowego o przyczynach braku przeprowadzenia wizji lokalu mieszkalnego podczas sporządzania "aktualizacji" operatu szacunkowego zostały faktycznie przez niego potwierdzone. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2009 roku, skierowanym do Ministra Infrastruktury, rzeczoznawca majątkowy J. H. przyznał bowiem, iż "aktualizacji" operatu szacunkowego w roku 2008 dokonał bez ponownej wizji lokalu, gdyż jak stwierdził cyt.: " dotyczyła ona tylko i wyłącznie określenia wartości lokalu wg stanu z 2006 r. Nie ma obowiązku prawnego wykonania ponownej lustracji Gdyby okazało się, że stan lokalu jest inny, musiałbym wykonać nowy operat, a nie dokonać aktualizacji. Nadmieniam, że przepisy pozwalają mi dokonać aktualizacji poprzez wydanie nawet stosownej klauzuli, a nie wykonywanie dodatkowego operatu".

Zasadne jest twierdzenie, że potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym znalazł zarzut dotyczący zamieszczenia w operacie szacunkowym niewłaściwego spisu treści, gdyż zawiera w sobie 11 pozycji, zaś operat szacunkowy składa się tylko z 8 (pkt 3a). Świadczy to o braku szczególnej staranności właściwej dla zawodowego charakteru szacowania, co skutkuje naruszeniem przepisu art. 175 ust. 1 ustawy.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że rzeczoznawca majątkowy naruszył przepisy prawa wynikające z ustawy oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. tj.:

- art. 175 ust. 1 ustawy (niezachowanie szczególnej staranności właściwej dla czynności szacowania) oraz § 32 ust. 2 rozporządzenia poprzez wykonanie przedmiotowych operatów szacunkowych dla potrzeb ustanowienia odrębnej własności i sprzedaży lokalu bez wskazania w operacie zaświadczenia o samodzielności lokalu,

- art. 175 ust. 1 ustawy oraz § 55 ust. § 56 ust. 1 pkt 5 i 6 oraz ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia poprzez wykonanie czynności szacowania w operacie szacunkowym z dnia [...] kwietnia 2008 r. w sposób niekompletny. Brak bowiem w operacie szacunkowym zapisów dotyczących opisu nieruchomości, stanu prawnego, czy przeznaczenia w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego. Uznano wprawdzie, że rzeczoznawca majątkowy badał stan prawny nieruchomości, jednak operat nie zawiera niezbędnych załączników, tj. mapy ewidencyjnej, dokumentacji fotograficznej, odpisu z księgi wieczystej, wypisu z rejestru gruntów i rejestru lokali lub badania podstawowych dokumentów sporządzonych w oparciu o art 155 ust. 2 ustawy. Dotyczy to również operatu szacunkowego z dnia [...] listopada 2006 r. Operat szacunkowy z dnia [...] kwietnia 2008 r. (tzw. aktualizacja) nie zawiera klauzul informujących o fizycznym zakresie tego operatu i o zgodności pozostałych jego elementów, przewidzianych dla formy i treści operatu szacunkowego z operatem szacunkowym sporządzonym w dniu [...] listopada 2006 r.,

- art. 175 ust. 1 i art 155 ust. 1 i ust. 2 ustawy oraz § 55 ust. 2 w związku z § 56 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia poprzez nieprzeprowadzenie ponownych oględzin nieruchomości, brak aktualizacji jej opisu oraz brak ponownego badania i udokumentowana stanu prawnego lokalu w operacie szacunkowym z [...] kwietnia 2008 r.,

- art 175 ust. 1 i art 153 ust. 1 ustawy oraz § 55 ust. 2 w związku z § 56 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia poprzez wykonanie czynności szacowania w operacie szacunkowym z dnia [...] kwietnia 2008 r. w oparciu o zbiór transakcji pochodzących z okresu od [...] marca 2006 r. do [...] lutego 2007 r. Rzeczoznawca majątkowy uzasadnił ten fakt brakiem nowszych transakcji, niż zawarte w próbie przyjętej do porównania zasobach informacji m. W., co jest jak organ stwierdził a z cym sąd się zgadza jest mało prawdopodobne wobec powszechnie znanych faktów dotyczących stanu rynku nieruchomości w tym okresie,

- art. 153 ust. 1 ustawy poprzez nieuwzględnienie zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu.

Sąd stwierdził, że rzeczoznawca majątkowy w trakcie ponownego postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej nie kwestionował, że wykonując czynności w zakresie szacowania nieruchomości popełnił błędy a jedynie bagatelizował ich znaczenie.

Mając powyższe na względzie, a przede wszystkim ocenę czynności zawodowych wykonanych przez rzeczoznawcę majątkowego oraz wniosek Komisji Odpowiedzialności Zawodowej zawarty w protokole końcowym z ponownego postępowania wyjaśniającego co do wymiaru kary dyscyplinarnej i jego uzasadnienia, należy uznać, że wniosek Komisji i stanowisko organu jest zasadne i zasadnie orzeczono o zastosowaniu wobec rzeczoznawcy majątkowego kary dyscyplinarnej w postaci nagany, wymienionej w art. 178 ust 2 pkt 2 ustawy.

W ocenie Sądu biorąc pod uwagę zakres i rodzaj naruszonego prawa kara nagany jest zasadną karą jaką należało orzec wobec rzeczoznawcy majątkowego, przy uwzględnieniu winy rzeczoznawcy majątkowego, stwierdzonej w prowadzonym postępowaniu.

Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.