Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1633/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Dnia 15 września 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie : Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, p.o. Sędziego WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi Administracji Nieruchomościami Ł. A w Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia orzeczenia o stanie technicznym budynków p o s t a n a w i a : 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić Administracji Nieruchomościami Ł. A w Ł. ze Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 10,00 (dziesięć) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego w dniu 12 grudnia 2002 r., zaksięgowaną pod poz. 1769. -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpoznaniu odwołania Administracji Nieruchomościami Ł. A w Ł. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nakazującej skarżącej przedłożenie orzeczenia o stanie technicznym budynków mieszkalnych, zlokalizowanych na nieruchomości, przy ul. A 11/13 w Ł. wraz jednoznacznym określeniem sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, iż zły stan techniczny budynku, którego zarządcą pozostaje Administracja Nieruchomościami Ł. A, zagrażający bezpieczeństwu życia i zdrowia ludzi, upoważniał organy nadzoru budowlanego do zastawania uregulowań zawartych w art. 62 ust. 3 w zw. z art. 70 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. Nr 106 z 2000r., poz. 1126 ze zm.) i nałożenia nań obowiązku przedłożenia dokumentacji, pozwalającej na ustalenie jego rzeczywistego stanu technicznego i robót koniecznych do wykonania celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Skargę na opisaną wyżej decyzję złożyła Administracja Nieruchomościami Ł. A w Ł., podnosząc w uzasadnieniu, iż organy nadzoru budowlanego przeprowadziły postępowanie w sposób naruszający uregulowania zawarte w art. 77 § 1, art. 85, 86 i 89 § 2 k.p.a., nienależycie gromadząc i oceniając materiał dowodowy, nadto zaś błędnie przyjęły, iż obowiązek sporządzenia oceny technicznej budynku obciążać winien skarżącego, nie zaś wszystkich współwłaścicieli nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi z dnia z dnia 20.sierpnia 2003r. oddalono wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

W piśmie z dnia 8.września 2004r. Administracja Nieruchomościami Ł. A w Ł. cofnęła skargę podnosząc, iż wykonała nałożony decyzją obowiązek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Po myśli art. 60 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.s.a. zatem, sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne, w zrozumieniu cytowanego przepisu.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego.

Na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11.maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) natomiast, nakazano zwrócenie skarżącej uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.