Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 653/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt IV SO/Po 6/14 odrzucającego skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 kwietnia 2016 r. odrzucającego wniosek W. P. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego sprawie z wniosku W. P. o wymierzenie grzywny Staroście Krotoszyńskiemu za nieprzekazanie skargi postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt IV SO/Po 6/14, 2. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 kwietnia 2016 r. sygn. akt IV SO/Po 6/14, 3. oddalić wniosek W. P. o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, 4. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 100 (sto) złotych tytułem nienależnie uiszczonego wpisu od zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt IV SO/Po 6/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek W. P. o wymierzenie Staroście Krotoszyńskiemu grzywny i zwrócił jej wpis od wniosku w kwocie 100 zł.

Wiesława Panek działając przez profesjonalnego pełnomocnika pismem z dnia 27 lutego 2015 r. zatytułowanego "skarga kasacyjna" wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z dnia 24 lutego 2015 r.

W wyniku rozpoznania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 289/15 uchylił postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 24 lutego 2015 r. wskazując, że wniosek o wymierzeni grzywny Staroście Krotoszyńskiemu został już prawomocnie rozpoznany w sprawie toczącej się pod sygn. akt IV SO/Po 5/14, a Sąd wszczął postępowania na podstawie kserokopii wniosku zarejestrowanego pod sygn. akt IV SO/Po 5/14, a więc bez wniosku strony.

Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 19 kwietnia 2016r. określonym jako wniosek o udzielenie informacji o stanie sprawy, powołując się na uchwałę NSA sygn. akt I OSP 4/07 z dnia 4.02.2008r. wskazał m.in. Sąd nie orzekł do tej pory o zwrocie skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 440 zł. zakończonego postanowieniem NSA z dnia 15.05.2015r. sygn. akt II OZ 289/15.

Uznając, iż powyższe pismo stanowi formalny wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. sygn. akt IV SO/Po 6/14 na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej – p.p.s.a.) odrzucił wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego wskazując, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a takim jest właśnie postanowienie o odrzuceniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie stronie skarżącej nie przysługuje roszczenie o zwrot kosztów tego postępowania i wniosek taki należy uznać za niedopuszczalny. Sąd bowiem nie był zobligowany wydawać dodatkowego rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania, w sytuacji gdy NSA stwierdził naruszenie art. 63 p.p.s.a. poprzez wszczęcie postępowania bez wniosku strony.

Pismem z dnia 1 maja 2016r. pełnomocnik skarżącej zatytułowanym "skarga kasacyjna" odwołał się od powyższego postanowienia Sądu z dnia 26 kwietnia 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną Wiesławy Panek od postanowienia Sądu z dnia 26 kwietnia 2016 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej, powołując się na art. 173 §1, art. 174 pkt 2, art. 185 §1, art. 189, art. 203 pkt 1 p.p.s.a., wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 kwietnia 2016r. odrzucające wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego Zdaniem Sądu zgodnie z p.p.s.a. środek zaskarżenia jakim jest skarga kasacyjna nie przysługuje od tego rodzaju orzeczenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 10 maja 2016 r. wniosła W. P. wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia zasługują na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 289/15 przedmiotowa sprawa została wszczęta i zarejestrowana pod sygn. akt IV SO/Po 6/14 na podstawie kserokopii wniosku który został zarejestrowany i już rozpoznany przez WSA w Poznaniu pod sygnaturą IV SO/Po 5/14.

Odnosząc się do zażalenia Wiesławy Panek na postanowienie Sądu z dnia 10 maja 2016 r. należy wskazać, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się powszechnie, że o charakterze środka procesowego nie przesądza jego nazwa, lecz treść pisma i treść żądań strony (wyrok NSA z: 2.3.1987 r., II SA 92/87; 16.12.1987 r., IV SA 787/87; postanowienie NSA z 4.7.2012 r., II OSK 1478/12). Jak wynika z akt sprawy pismo skarżącej z dnia 1 maja 2016 r. zostało przesłane do Sądu w terminie do wniesienia zażalenia, a pomimo zatytułowania go "skarga kasacyjna" z jego treści wynika iż stanowi ono zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 26 kwietnia 2016 r. Dlatego też błędnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił to zażalenie z uwagi na błędne zatytułowanie pisma z dnia 1 maja 2016 r.

W konsekwencji uchylenia postanowienia z dnia 10 maja 2016 r. należało rozpoznać zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 26 kwietnia 2016 r. którym to postanowieniem Sąd odrzucił wniosek o zasadzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Należy podkreślić, iż w tym przypadku błędnie Sąd przyjął, że wniosek stron dotyczył zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, ponieważ w przedmiotowej sprawie nie toczyło się postępowanie kasacyjne, a jedynie zażaleniowe. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wniósł o zwrot kosztów "postępowania kasacyjnego (zażaleniowego)", co w przypadku rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 24 lutego 2015 r., należało uznać za wniosek o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.

W sytuacji, gdy postanowienie Sądu z dnia 26 kwietnia 2016 r. zostało uchylone następnie należało rozpoznać wniosek strony o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Odnosząc się z kolei do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i 204 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Koszty te powinny być więc również zasądzone w orzeczeniu kończącym postępowanie, a w przedmiotowej sprawie z uwagi na błędne jej zarejestrowanie przez Sąd, pomimo braku wniosku strony skarżącej nie można mówić o orzeczeniu kończącym postępowanie, gdyż postępowanie takie nie zostało prawidłowo wszczęte. Dlatego też, wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego należało oddalić, jako bezpodstawny.

Dodatkowo należy zauważyć, iż z uwagi na błędne zarejestrowanie sprawy pod sygn. akt IV SO/Po 6/14 oraz prowadzenie postępowania pomimo braku wniosku strony, na co skarżąca wskazywała niecelowe było wzywanie strony do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia postanowienie Sądu z dnia 15 maja 2016 r. ponieważ prowadziło by to do obciążenia strony kosztami w sprawie która została błędnie wszczęta pomimo braku wniosku strony. Dlatego też orzeczono jak w pkt 4 postanowienia.

Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji.