Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 49/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4, art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
article: art. 10 par. 1, art. 12 par. 1, art. 35 par. 3 i 5, art. 76a par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1 i 2, art. 161 par. 1 pkt. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2013 r. sprawy ze skargi A. S. na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta P. w przedmiocie warunków zabudowy; I. umarza postępowanie, II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Prezydenta Miasta P. na rzecz skarżącego kwotę [...],- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym w dniu (...) grudnia 2012 r. w siedzibie Urzędu Miasta P. A. S. wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie domu jednorodzinnego wolnostojącego wraz z bezodpływowym zbiornikiem na ścieki na działce przy ul. (...) w P. (obręb (...), ark. (...), nr działki (...)) (k. 1-4 akt administracyjnych). Do wniosku dołączył oryginał mapy zasadniczej (k. 12 akt administracyjnych), planowany sposób zagospodarowania działki przedstawiony na kserokopii mapy zasadniczej (k. 5 akt administracyjnych), kopię opinii "A" sp. z o.o. z dnia (...) lipca 2012 r., nr (...), o możliwości podłączenia budynku do sieci gazowej (k. 6 akt administracyjnych), kopię opinii "B" S.A. z dnia (...) lipca 2012 r. (...) (k. 7 akt administracyjnych) oraz kopię opinii "C" Sp. z o.o. z dnia (...) lipca 2012, nr (...), w sprawie zasilania projektowanego domu jednorodzinnego w energię elektryczną (k. 8 akt administracyjnych). Na trzech wymienionych kopiach opinii gestorów sieci znalazła się adnotacja, że ich oryginały znajdują się w aktach (...). A. S. przedłożył także dodatkowo kopię pisma Zarządu Dróg Miejskich z dnia (...) października 2012 r., nr (...), pochodzącego z innego postępowania (...), które dotyczyło dokonanego wcześniej uzgodnienia przez tę jednostkę organizacyjną warunków zabudowy inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działce (...) (k. 9 akt administracyjnych). Do wniosku załączono także rysunki przedstawiające projektowaną inwestycję (k. 10-11 akt administracyjnych).

Dnia (...) grudnia 2012 r. sporządzono pismo nr (...) zawierające wniosek o uzgodnienie warunków zabudowy z Zarządem Dróg Miejskich na podstawie art. 60 ust. 1 oraz art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r., poz. 647), natomiast (...) grudnia 2012 r. doręczono je Zarządowi Dróg Miejskich (k. 30 akt administracyjnych).

Dnia (...) grudnia 2012 r. sporządzono także zawiadomienie o wszczęciu postępowania, a (...) grudnia 2012 r. nadano je na adres stron postępowania. Dodatkowo, A. S. wezwano "w celu złożenia wyjaśnień w terminie 7 dni (...) oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii opinii "B" S.A., "A" oraz "C" sp. z o.o. o możliwości podłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, sieci gazowniczej oraz sieci elektroenergetycznej planowanej inwestycji". Nadto wezwano wnioskodawcę o dostarczenie umowy gwarantującej wykonanie niezbędnego uzbrojenia terenu w miejską sieć wodociągową lub kanalizacyjną (szambo), gazowniczą i elektroenergetyczną (k. 14 akt administracyjnych).

Pismem z dnia (...) grudnia 2012 r. (złożonym (...) stycznia 2013 r.) A. S. wyjaśnił, że zgodnie z pouczeniem przedkłada kopie pism gestorów sieci poświadczone przez adwokata. Jednocześnie zaznaczył, że wnosi o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy (...) na okoliczność, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Dodał, że będzie to wynikać ze znajdujących się w tych aktach oryginałów opinii gestorów sieci. Wnioskodawca wyjaśnił też, że z uwagi na wagę i gabaryty planowanego zbiornika bezodpływowego zakłada samodzielny jego montaż na posesji, natomiast warunek zawarty w art. 61 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 61 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stosuje się tylko wtedy, gdy realizacja uzbrojenia terenu następuje przez właściwą jednostkę organizacyjną, a więc zakłady świadczące usługi komunalne lub spółki tworzone przez jednostki samorządu terytorialnego (k. 33-37 akt administracyjnych).

Pismem z dnia (...) stycznia 2013 r., doręczonym do głównej siedziby Urzędu Miasta P. (...) stycznia 2013 r. uzgodniono inwestycję w zakresie obsługi komunikacyjnej (k. 38 akt administracyjnych).

Pismem z dnia (...) lutego 2013 r., nadanym następnego dnia, zawiadomiono A. S. o braku możliwości załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. Jako przyczynę sygnalizowanego opóźnienia wskazano "konieczność uzyskania uzgodnień wniosku wymaganych na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r., nr 80, poz. 717, ze zm.)". Wskazano nowy termin załatwienia sprawy do dnia 20 marca 2013 r. (k. 39-40 akt administracyjnych).

Dnia (...) lutego 2013 r. sporządzono analizę urbanistyczną.

Tego samego dnia sporządzono również pismo zawiadamiające strony o możliwości zapoznania się z materiałem sprawy zgodnie z art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., obecnie ustawa opubl. Dz.U. z 2013, poz. 267 - dalej: "K.p.a."). Pismo to nadano 1 marca 2013 r.

Zawiadomienie o możliwości zapoznania się z materiałem sprawy wysłane do B. B. zostało zwrócone do Urzędu Miasta ze względu na nieczytelne dane adresowe (k. 59 akt administracyjnych). Wobec tego pismo to nadano ponownie (...) marca 2013 r. (k. 61 akt administracyjnych).

W międzyczasie wpłynęło do organu zażalenie A. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania (k. 58 akt administracyjnych), a następnie ((...) marca 2013 r. - skarga na przewlekłość (k. 77 akt administracyjnych).

Następnie organ sporządził projekt decyzji (brak daty), a dnia (...) marca 2013 r. ponownie zawiadomił strony o braku możliwości załatwienia sprawy w terminie ze względu na oczekiwanie na potwierdzenia zwrotne do zawiadomienia z art. 10 § 1 K.p.a. Wyznaczył termin do załatwienia sprawy do dnia (...) kwietnia 2013 r. (k. 103 akt administracyjnych).

Decyzję o warunkach zabudowy wydano (...) kwietnia 2013 r. Decyzja ta miała zostać wysłana wraz z korespondencją z dnia (...) kwietnia 2013 r., jednak przesyłki nadane tego dnia zawierały niewłaściwą decyzję administracyjną (inną decyzję o warunkach zabudowy z dnia (...) kwietnia 2013 r. skierowaną do I. D. – G.j i M. M. – G.).

Właściwą decyzję wysłano A. S. oraz B. B. dnia (...) kwietnia 2013 r. (ostatnie karty akt administracyjnych, nie numerowane).

We wcześniej wspomnianej skardze na przewlekłość, którą A. S. złożył w dniu (...) marca 2013 r. wskazano, że Prezydent Miasta, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 35 K.p.a. nie załatwił sprawy w przewidzianym terminie. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 14 dni od uprawomocnienia się orzeczenia sądu, wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania, ewentualnie, w razie wydania decyzji przed rozpoznaniem skargi, wniósł o umorzenie postępowania, orzeczenie czy przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny w wysokości 200 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Prezydent zwięźle opisał podejmowane czynności i wskazał, że jego zdaniem stwierdzenie skarżącego, że w sprawie doszło do nieuzasadnionej zwłoki, jest całkowicie bezzasadne. Organ zaznaczył, że w związku z wezwaniem organ mógł przystąpić do merytorycznego rozpoznania wniosku dopiero (...) stycznia 2013 r. Równocześnie trwało uzgadnianie warunków obsługi komunikacyjnej inwestycji z Zarządem Dróg Miejskich, a wnioskodawca pismami z dnia (...) lutego 2013 r. oraz (...) marca 2013 r. został powiadomiony o braku możliwości załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. Zdaniem organu z przedstawionego stanu sprawy wynika, że strony informowane były o każdym etapie postępowania administracyjnego, a postępowanie prowadzone było w sposób dokładny i wnikliwy, jednak bez zbędnej zwłoki. Prezydent podkreślił też, że o bezczynności organu można mówić, gdy w określonym przepisami terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. To w ocenie Prezydenta nie miało miejsca. W konkluzji organ wniósł o oddalenie skargi.

Pismem z dnia (...) maja 2013 r. A. S., reprezentowany przez pełnomocnika, ponowił wnioski skargi, podkreślając, że wnosi o umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do załatwienia w określonym terminie wniosku o ustalenie warunków zabudowy, orzeczenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało charakter rażący, nałożenie na organ grzywny w wysokości 200 zł oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w kwocie 477 zł. W uzasadnieniu pisma skarżący bardzo obszernie przedstawił swoje stanowisko, kwestionując, jakoby zachodziły przyczyny do tak znaczącego przedłużania postępowania. Zwrócił zwłaszcza uwagę, że zbędne było wzywanie go do dostarczania oryginałów opinii gestorów sieci, gdyż oryginały tych dokumentów znajdowały się w aktach organu nr (...), co zostało na nich kolorem czerwonym zaznaczone. Skarżący wskazał też, że nawet gdyby przyjąć, iż termin załatwienia sprawy biegł od (...) stycznia 2013 r. (uzupełnienie wniosku), to i tak maksymalny termin załatwienia sprawy został przekroczony. W jego ocenie sprawa nie była szczególnie skomplikowana, tym bardziej, że dotyczyła jedynie domu jednorodzinnego, a postępowania toczyło się w tej sprawie ponownie (uprzednio skarżący wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla identycznej inwestycji, lecz o mniejszej powierzchni zabudowy). A. S. stanął też na stanowisku, że skoro Zarząd Dróg Miejskich należy do struktury Urzędu Miasta, to bezczynność czy zwłoka takiego organu przyczyniająca się do niezałatwienia sprawy w terminie, nie może być kwalifikowana jako przyczyna niezależna od organu, co oznacza, że okres od dnia wystąpienia do Zarządu Dróg Miejskich do dnia otrzymania pisma od tej jednostki wlicza się do terminu załatwienia sprawy.

Dodatkowo skarżący zauważył, że pismo to wpłynęło do organu (...) stycznia 2013 r., a organ następnie nie podjął żadnych działań przez okres 14 dni, natomiast (...) lutego 2013 r. wysłał do stron zawiadomienie o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy z uwagi na konieczność uzyskania uzgodnień, w których posiadaniu był już od 2 tygodni. Skarżący zaznaczył także, że oczekiwanie na zwrotne potwierdzenie otrzymania zawiadomienia o możliwości zapoznania się stron z materiałem sprawy, które spowodowało ponowne przedłużenie terminu załatwienia sprawy, było spowodowane nieczytelnym zaadresowaniem korespondencji, która ponownie została wysłana dopiero po upływie 11 dni. W końcowej części pisma A. S. dodał, że decyzję doręczono mu dopiero (...) kwietnia 2013 r., gdyż w pierwszej przesyłce znajdowała się decyzja skierowane do innej osoby.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna, z tym jednak, że w części obejmującej zobowiązanie organu do wydania decyzji, postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu z uwagi na jej wydanie przez organ jeszcze przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy.

Zgodnie z art. 149 § 1 i 2 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (§ 2).

W sytuacji, która wystąpiła w niniejszej sprawie, a wiec w sytuacji wydania decyzji przed rozpoznaniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, sąd umarza postępowanie w części obejmującej zobowiązanie organu do wydania aktu (zd. 1 art. 149 § 1 P.p.s.a., zob. uchwała z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, publ. ONSAiWSA z 2009 r. nr 4, poz.63), natomiast nie jest zwolniony z wydania pozostałych rozstrzygnięć właściwych dla tego typu skargi, tj. orzeczenia o ewentualnym rażącym charakterze przewlekłości oraz o wymierzeniu organowi grzywny (zob. wyrok z dnia 15 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 2390/12, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta P. Przewlekłość należy odróżnić "bezczynności", o którą mylnie analizuje organ w odpowiedzi na skargę.

Przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5. Warszawa 2012, s. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 69-70), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, s. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy.

Oceniając, czy w rozważanym przypadku doszło do przewlekłości postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy Sąd zobowiązany był uwzględnić stan faktyczny istniejący w dacie wyrokowania, tj. (...) lipca 2013 r.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie Prezydent Miasta P. prowadził sprawę przewlekle, a przyczyn takiego stanu rzeczy należy upatrywać w opieszałym, pobieżnym i niestarannym podejmowaniu czynności, które nie przyczyniały się do realizacji zasady szybkości postępowania określonej w art. 12 K.p.a. Zgodnie z art. 12 § 1 K.p.a. "organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia".

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący składając wniosek o ustalenie warunków zabudowy w dniu (...) grudnia 2012 r. załączył do niego kopie opinii gestorów sieci wyraźnie zaznaczając na nich, że ich oryginały znajdują się w aktach organu nr (...). Mając to na uwadze całkowicie zbędnym było wzywanie A. S. do dostarczenie ich w oryginałach lub poświadczonych odpisach, skoro organ prowadzący postępowanie był w ich posiadaniu.

Opinia gestora sieci dotycząca możliwości podłączenia do istniejącego uzbrojenia, nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76a § 1 K.p.a., a zatem procedura poświadczenia za zgodność z oryginałem uregulowana w art. 76a § 2 i 3 K.p.a. nie będzie miała w tym przypadku zastosowania. Organ powinien przedłożone odpisy opinii gestora sieci ocenić z punktu widzenia przydatności tych dokumentów (pochodzących z innych postępowań) dla celów wydania decyzji o warunkach zabudowy na wniosek innego inwestora, jakkolwiek odnośnie inwestycji zlokalizowanej na samej nieruchomości. W prowadzonym postępowaniu organ taką możliwość zaaprobował, jakkolwiek po potwierdzeniu odpisów tych dokumentów za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika wnioskodawcy.

Gdyby nawet przyjąć, że było to konieczne, to stwierdzić należy, że skoro uzupełnienie wniosku poprzez złożenie poświadczonych za zgodność odpisów dokumentów nastąpiło w dniu (...) stycznia 2013 r., to decyzja z dnia (...) kwietnia 2013 r. wysłana na adres wnioskodawcy w dniu (...) kwietnia 2012 r. została wydana z przekroczeniem terminu do załatwienia sprawy, wskazanego w art. 35 § 3 K.p.a. Oceniając zatem przebieg postępowania po dniu (...) stycznia 2013 r. do dnia wniesienia skargi ((...) marca 2013 r.), a następnie dnia wydania decyzji i wprowadzenia jej do obrotu (odpowiednio (...) kwietnia 2013 r. oraz (...) kwietnia 2013 r.), należy rozważyć, czy istniały w tym przedziale czasowym okresy, których nie należało wliczać do terminu załatwienia sprawy, zgodnie z treścią art. 35 § 5 K.p.a. Stosownie do tego przepisu do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnienia spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

W ugruntowanym już orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że "Tryb wskazany w art. 106 k.p.a. nie będzie miał (...) zastosowania do sytuacji, w których przed podjęciem decyzji organ administracji publicznej zwraca się o wyrażenie stanowiska do jednostki organizacyjnej jemu podległej, nie będącej innym organem administracji publicznej", a "przeniesienie zadań z zakresu zarządu drogami na jednostkę podległą Prezydentowi Miasta nie oznacza przeniesienia kompetencji organu". "(...) Art. 53 ust. 4 pkt 9 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie zawiera obowiązku uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy, gdy w myśl art. 19 ust. 5 ustawy o drogach publicznych prezydent miasta na prawach powiatu wykonuje jednocześnie funkcję zarządcy dróg publicznych w granicach tego miasta. Wymaga też podkreślenia, że obowiązek ten nie istnieje nawet wtedy, gdy w mieście na prawach powiatu sprawy z zakresu zarządu drogami prowadzi wyodrębniona organizacyjnie jednostka budżetowa (zob. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lutego 2009 r. II SA/Po 752/08, publ. Lex nr 533149).

Jednocześnie również ugruntowane jest stanowisko, że "bezczynność lub zwłoka jednego z ogniw struktury organów administracji (...), przyczyniająca się do niezałatwienia sprawy w terminie ustalonym w przepisach prawa, nie może być zakwalifikowana jako przyczyna niezależna od organu w rozumieniu art. 35 § 5 K.p.a." (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz dnia 30 listopada 1995 r. IV SAB 53/95, publ. ONSA 1996/4/179).

Mając na względzie powyższe Prezydent Miasta nie może się zatem zasłaniać, że postępowanie administracyjne przedłużało się, ze względu na konieczność "uzgodnienia warunków obsługi komunikacyjnej", skoro uzgodnienie to, było dokonywane przez jego jednostkę organizacyjną, nie będącą odrębnym organem administracji publicznej. Na marginesie trzeba zresztą dodać, że trwające prawie miesiąc uzgodnienie w istocie sprowadzało się do powtórzenia stanowiska już wyrażonego w sprawie względem uprzednio już ustalanych warunków zabudowy na działce skarżącego. Zresztą stanowisko Zarządu Dróg Miejskich skarżący przedłożył wraz z wnioskiem - jak należy mniemać - właśnie dla ułatwienia procedowania w sprawie.

Naruszają zasadę szybkości postępowania także dalsze działania organu. Po pierwsze, budzi wątpliwości przyczyna wyznaczenia nowego terminu sprawy, którą była "konieczność uzyskania uzgodnień wniosku wymaganych na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r., nr 80, poz. 717, ze zm.)". Nie dość, że przedłużenie terminu nastąpiło dopiero (...) lutego 2013 r. (pismo Zarządu Dróg Miejskich wpłynęło (...) stycznia 2013 r.), to dodatkowo Prezydent Miasta P. w dacie zawiadamiania o przedłużeniu terminu był już od 2 tygodni w posiadaniu wszelkich niezbędnych uzgodnień. Zatem wskazana przyczyna wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy nie miała się nijak do prowadzonej sprawy.

Usprawiedliwiony jest natomiast okres załatwiania sprawy następujący od (...) lutego do (...) lutego 2013 r., bowiem z przebiegu czynności można mniemać, że został on poświęcony na przygotowanie analizy urbanistycznej.

Niestety po tej dacie działania organu ponownie naruszyły zasadę szybkości postępowania. O ile zrozumiałym jest, że dnia (...) lutego 2013 r. sporządzono pismo zawiadamiające strony o możliwości zapoznania się z materiałem sprawy, to rodzi się pytanie dlaczego pismo to nadano dopiero (...) marca 2013 r. Co więcej, zawiadomienie o możliwości zapoznania się z materiałem sprawy wysłane do B. B. zostało zwrócone do Urzędu Miasta ze względu na "nieczytelne dane adresowe" (k. 59 akt administracyjnych), a więc przyczyną opóźnienia była niestaranność organu. Co więcej, ponownie pismo do B. B. nadano dopiero (...) marca 2013 r. (k. 61 akt administracyjnych), a to wymusiło sporządzenie kolejnego zawiadomienia stron (z dnia (...) marca 2013 r.) o braku możliwości załatwienia sprawy w terminie ze względu na oczekiwanie na potwierdzenia zwrotne do zawiadomienia z art. 10 § 1 K.p.a. Wszystko to wskazuje, że choć rzeczywiście organ zmuszony był oczekiwać na zwrotne potwierdzenia zawiadomienia z art. 10 § 1 K.p.a., to jednak oczekiwanie to spowodowane było niestarannym realizowaniem korespondencji urzędowej (prawidłowo zaadresowane zawiadomienie do B. B. z dnia (...) lutego 2013 r. wysłano na jego adres dopiero (...) marca 2013 r.), a zatem znowu nie zachodzi przedłużenie terminu z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 K.p.a.).

Wreszcie decyzję o warunkach zabudowy wydano (...) kwietnia 2013 r., jednakże i jej doręczenie nie odbyło się bez przeszkód. Decyzja ta miała zostać wysłana wraz z korespondencją z dnia (...) kwietnia 2013 r., jednak przesyłki nadane tego dnia zawierały niewłaściwą decyzję administracyjną. Z tego powodu właściwą decyzję wysłano A. S. oraz B. B. dopiero (...) kwietnia 2013 r.

Opisany wyżej ciąg czynności pozwala Sądowi stwierdzić, że Prezydent Miasta prowadził postępowanie z wniosku A. S. w sposób przewlekły. Szereg podejmowanych czynności, na co zwrócono uwagę w przedstawionym wywodzie, było zbędnych bądź podejmowanych opieszale. Czas oczekiwania skarżącego na standardową decyzję o warunkach zabudowy (dom mieszkalny), w podobnie zabudowanej okolicy, która nie wymagała żadnego uzgodnienia z organem pozostającym poza strukturą organizacyjną Urzędu Miasta, wynosił od daty złożenia wniosku do daty wysyłki decyzji dokładnie 4 miesiące. Sąd przyznaje rację organowi, że co do zasady decyzje o warunkach zabudowy mogą wymagać zbierania materiału dowodowego i jego analizy, jednak merytoryczna praca organu powinna być podejmowana sprawnie. W tej sprawie organ merytorycznie opracowywał materiał sprawy w zasadzie wyłącznie na przestrzeni miesiąca lutego 2013 r., natomiast zbędne i opieszałe działania od połowy grudnia 2012 r. do drugiej połowy stycznia 2013 r. (w tym oczekiwanie na uzgodnienie Zarządu Dróg Miejskich) oraz od początku marca do początku kwietnia 2013 r. obciążają Prezydenta Miasta.

W niniejszym przypadku nie można bowiem (zwłaszcza po (...) stycznia 2013 r.) dopatrzyć się sytuacji, o których mowa w art. 35 § 5 K.p.a., a więc terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonej czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu, które mogłyby usprawiedliwiać niezałatwienie sprawy w okresie dwóch miesięcy. Sąd równocześnie nie stwierdził, by przewlekłość Prezydenta Miasta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zważając na fakt, iż postępowanie z wniosku A. S. było prowadzone względnie konsekwentnie, natomiast stwierdzona przewlekłość stanowi efekt następujących po sobie czynności, które były albo zbędne, albo podejmowane niestarannie. W niniejszej sprawie przyczyn przewlekłości organu należy zatem upatrywać nie w świadomych bądź rażąco nie akceptowalnych (w świetle przepisów prawa) zaniechaniach, ale w nieprawidłowej organizacji działania organu (np. długie oczekiwanie na pismo Zarządu Dróg Miejskich, długie przerwy pomiędzy sporządzeniem a wysyłką korespondencji).

Z powyższych przyczyn Sąd uznał również, że nie zaszły podstawy do wymierzenia Prezydentowi Miasta grzywny z tytułu przewlekłości.

Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a orzekł o umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji (pkt 1), natomiast w pozostałym zakresie wyrok oparto na art. 149 § 1 zd. 2 i § 2 P.p.s.a.

O zwrocie kosztów postępowania postanowiono natomiast w oparciu o art. 200 P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461). Stosownie do tych przepisów przyznano skarżącemu 357 zł. Na kwotę tę złożyły się poniesione przez niego koszty postępowania niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.) stanowiące: uiszczony wpis (100 zł) oraz opłata od pełnomocnictwa (17 zł). Dodatkowo, w ramach zasądzonych kosztów, tytułem wynagrodzenia adwokata przyznano żądaną kwotę 240 zł, co stanowi (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia). W ocenie Sądu zasądzenie takiego wynagrodzenia jest uzasadnione nakładem pracy pełnomocnika, w sprawie, która co do zasady, nie jest sprawą szczególnie skomplikowaną.