Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 608/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6361 Rejestr  zabytków
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. i T. W. na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie założenia ewidencji zabytków postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić solidarnie skarżącym: B. W. i T. W. ze Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy w kwocie 300 zł (słownie: trzysta złotych).


UZASADNIENIE

Skarżący – B. W. i T. W., pismem z dnia [...] lutego 2017 r., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie założenia ewidencji zabytków Miasta [...]. Skarżący zaskarżyli ww. uchwałę w części dotyczącej ujęcia w Gminnej Ewidencji Zabytków budynku przy ul. M. w W. Skarga została złożona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie jej oddalenie. W uzasadnieniu organ podał, że skarga z dnia 17 lutego 2017 r. jest trzecią skargą wnoszoną przez skarżących dotyczącą umieszczenia nieruchomości przy ul. M. w Gminnej Ewidencji Zabytków. Pierwsza skarga (oparta na wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 11 sierpnia 2014 r.) została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2929/14. Kolejna skarga skarżących (poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 29 stycznia 2016 r. i z dnia 8 lutego 2016 r.) została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1140/16. Ponadto, organ wskazał, że w dniu 5 stycznia 2017 r. skarżący wnieśli po raz trzeci do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez wyłączenie z gminnej ewidencji zabytków [...] nieruchomości przy ul. M. Organ podał, że skarżący wnieśli do WSA w Warszawie skargę w terminie. Nie oznacza to jednak, że zachowali termin do wniesienia skargi, bowiem wniesienie kolejnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie wywołało skutku w postaci ponownego otwarcia terminu do wniesienia skargi, choćby obecnie skarżący opierali ją na innej, alternatywnej podstawie prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 446), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd w pełni podziela, przyjmuje się, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi jednokrotnie, co oznacza, że następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, są bezskuteczne. Nie są one zatem wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wezwanie takie jest czynnością procesową powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu autoweryfikację uchwały organu gminy wskazanej w tym wezwaniu, które konkretyzuje podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone i uchwałę za przyczyną której to się stało. Zatem, nie można tej instytucji traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Taki pogląd pozbawiałby owo wezwanie znaczenia prawnego. Ponadto, takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie tego przepisu w pozycji uprzywilejowanej wobec innych podmiotów wnoszących skargi na podstawie innych przepisów. Nie ulega wątpliwości, że ilekroć przepisy stanowią o środkach odwoławczych (art. 108 § 1, art. 125 § 1, art. 127 § 1, art. 129 § 1, art. 130 § 1 i 2, art. 141 § 1 k.p.a.), dotyczą one prawa określonego podmiotu (strony) do jednokrotnego wniesienia danego środka (odwołania, zażalenia) od konkretnego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia). Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu i co należy podkreślić w tej samej sprawie, dotyczącej tego samego aktu, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji RP (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 28 lutego 2017 r. sygn. akt II OZ 193/17, 17 lutego 2017 r. sygn. akt II OZ 119/17, 23 września 2016 r. sygn. akt II OZ 913/16, 13 grudnia 2016 r. sygn. akt II OZ 1388/16, 12 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 227/13, 6 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 1516/12, 13 marca 2012 r. sygn. akt II OSK 596/12, 2 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 895/11, 11 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 744/11, 3 marca 2011 r. sygn. akt II OSK 202/11, 13 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2488/10, 25 maja 2009 r. sygn. akt II OSK 769/09, 16 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 552/08 – dostępne na stronie internetowej pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz postanowienie składu siedmiu sędziów NSA z 24 czerwca 2002 r., OSA 2/02, publ. ONSA 2003/1/2).

Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 2 p.p.s.a. oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt. II OPS 2/07 (opubl. ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83) wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem tej uchwały, przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W myśl art. 53 § 2 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. i wspomnianej wyżej uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., skargę do sądu administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem organu gminy w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania odpowiedzi tego organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po raz trzeci skargę na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie założenia ewidencji zabytków Miasta [...]. Skarżący zaskarżyli ww. uchwałę w części dotyczącej ujęcia w Gminnej Ewidencji Zabytków budynku przy ul. M. Pierwsza skarga, co trafnie zauważył organ oraz co wiadomo Sądowi z urzędu, została odrzucona przez tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 18 września 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2929/14, ponieważ skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Powyższa skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 11 sierpnia 2014 r. Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1140/16 odrzucił skargę skarżących na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie założenia ewidencji zabytków Miasta [...] Powyższa skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 29 stycznia 2016 r. i z dnia 8 lutego 2016 r. Z nadesłanych przez organ akt sprawy VII SA/Wa 1140/16 wynika, że treść wezwań do usunięcia naruszenia prawa z dnia 29 stycznia 2016 r. i z dnia 8 lutego 2016 r. jest analogiczna jak w niniejszej sprawie. W powyższych wezwaniach zostało więc sformułowane to samo żądanie usunięcia konkretnego naruszenia prawa dokonanego ww. zarządzeniem. W tej sytuacji uznać więc należy, że skoro na skutek wcześniejszych wezwań skarżących już raz zostało wszczęte postępowanie w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i zakończyło się odrzuceniem przez Sąd skargi z uwagi na wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu, to kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 5 stycznia 2017 r. jest bezskuteczne. Należy przyjąć, że wskazane w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wezwanie przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonego zarządzenia (uchwały) jednokrotnie, a każde jego następne pismo nie posiada już waloru takiego wezwania i nie skutkuje ponownym rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi.

Wobec powyższego Sąd stwierdził, iż skarga wniesiona pismem z dnia 17 lutego 2017 r. została złożona po upływie sześćdziesięciu dni licząc od dnia skutecznego wniesienia do organu pierwszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa zaskarżonym zarządzeniem. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga skarżących, wniesiona pismem z dnia 17 lutego 2017 r., została złożona po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.