Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 1919/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Waksmundzki (spr.), Sędziowie NSA Jan Bała, Kazimierz Jarząbek, Protokolant Agnieszka Romaniuk, po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2006 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skarg kasacyjnych T. B. od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lutego 2005 r. sygn. akt 3/I SA/Ka 2518- 2536/03 w sprawach ze skarg T. B. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Cieszynie z dnia 9 października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty celnej dodatkowej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od T. B. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w Katowicach 2700 zł ( dwa tysiące siedemset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Na podstawie dziewiętnastu zgłoszeń celnych dokonanych w 2002 r. i 2003 r. przez Agencję Celną "[...], będącą przedstawicielem T. B., działającego pod firmą [...] Wyroby Hutnicze w Katowicach objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym sprowadzone z zagranicy blachy ze stali niestopowej walcowanej na zimno miedzy innymi według kodów PCN: 7209 16 90 0, 7209 17 90 0, 7209 18 91 0, 7209 26 90 0, 7209 27 90 0, 7209 16 90 9, 7209 17 90 9. Zgłoszenia zostały przyjęte, a po zabezpieczeniu należności towar zwolniono.

Postanowieniami z dnia 16 lipca 2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Cieszynie wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie wymiaru i poboru ostatecznej opłaty celnej dodatkowej od importowanego towaru, a następnie decyzjami z dnia 19 sierpnia 2003 r. wymierzył opłaty celne dodatkowe ( środek ostateczny ) odnoszące się do poszczególnych zgłoszeń celnych.

Po rozpatrzeniu odwołania od tych decyzji Dyrektor Izby Celnej w Cieszynie decyzjami z dnia 19 października 2003 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt 3/I SA/Ka 2518-2536/03 oddalił skargę T. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Cieszynie z 9 października 2003 r., nr [...].

W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie była zasadność doliczenia opłaty celnej dodatkowej od importowanego towaru - blachy ze stali niestopowej, walcowanej na zimno, dla której przyjęto wskazane już kody taryfy celnej.

Sąd przypomniał, że rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 marca 2003 r. w sprawie ustanowienia opłaty celnej dodatkowej w związku z nadmiernym przywozem na polski obszar celny niektórych produktów stalowych (Dz. U. z 2003 Nr 40, poz. 342), zwane dalej rozporządzeniem, na którym oparły się organy celne obu instancji, w § 1 ust. 3 przewiduje, że wykaz towarów objętych opłatą celną dodatkową określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. W załączniku tym pod nr 2 produktu wymienione są wyroby walcowane na zimno, płaskie o szerokości 600 mm i więcej ze stali niestopowej o kodach 7209 16 90 9, 7209 17 90 9. 7209 18 91 9, 7209 26 90 0, 7209 27 90 0, 7209 28 90 0. Natomiast wykaz towarów, o których mowa w § 1 ust. 4 rozporządzenia, w odniesieniu do których nie stosuje się opłaty celnej dodatkowej zawiera załącznik nr 2. Wśród towarów o kodzie PCN 7209 16 90 9 w pozycji ex (8), towarów o kodzie PCN 7209 17 90 9 w pozycji ex (6), towarów o kodzie PCN 7209 26 90 0 w pozycji ex (7), PCN 7209 27 90 0 w pozycji ex (6) wyszczególnione są wyroby ze stali tłocznych i głębokotłocznych (odpowiedniki gatunków stali DC01 do DC06, gatunków stali DX51-DX56, DD13, DD14). Ze zgłoszeń zawartych w JDA SAD, faktur oraz certyfikatów wynika, że przedmiotem importu była blacha ze stali niestopowej, walcowanej na zimno, w gatunku DC01 o jakości powierzchni Am. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, organy celne słusznie uznały, że wymienione w wykazie określone wyroby ze stali tłocznych i głebokotłocznych, nie obejmują wyrobów ze stali w gatunku DC01, albowiem nosi ona cechy oryginalności, nie jest zaś odpowiednikiem tego rodzaju stali, o jakim mowa w tekście załącznika. Termin "odpowiednik" jest zatem prawidłowo interpretowany przez organy celne jako zamiennik rzeczy oryginalnej, rzecz, która odpowiada cechami rzeczy oryginalnej, nie jest tą rzeczą, ale może ją zastąpić. Przepisy rozporządzenia zawierają regulację dotyczącą świadczeń pieniężnych o charakterze publicznoprawnym. Szczególny charakter regulacji oraz jej związek ze sferą zobowiązań finansowych wobec Państwa rodzi konsekwencje co do stosowanych dyrektyw interpretacyjnych, oznacza bowiem zarówno zakaz dokonywania wykładni rozszerzającej, jak i prymat wykładni językowej przed pozostałymi metodami wykładni. W związku z tym rozumienie słowa "odpowiednik", przedstawione przez organy celne jest zgodne z jego znaczeniem w języku polskim oraz konstrukcją wykazu towarów zwolnionych od opłaty celnej dodatkowej. Sąd podkreślił również, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił w tym wykazie wyroby ze stali tłocznych i głębokotłocznych (odpowiedniki gatunków stali DC01-DC06) oraz pojęcie: wyrób ze stali tłocznych i głębokotłocznych w gatunku DC01-DC06.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach T. B. wniósł skargę kasacyjną, w której zarzucił naruszenie prawa materialnego, w szczególności przepisu § 1 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że przedmiot importu - blacha ze stali tłocznej w gatunku DC01 nie jest objęta wykazem towarów, o którym mowa w § 1 ust. 4 pkt 1 tego rozporządzenia. Pismem z dnia 22 lutego 2006 r. skarżący sprostował powyższy zarzut i ograniczył go jedynie do błędnej wykładni. Skarżący w skardze kasacyjnej podniósł również zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez nierozpoznanie czy symbol DC01 i inne wymienione w ex 6 i ex 8 pozycji 7209 16 90 9 i 7209 17 90 9 załącznika nr 2 rozporządzenia jest nazwą indywidualną czy rodzajową, co ma istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę, że zapis "wyroby ze stali tłoczonych i głębokotłoczonych" wskazany w załączniku nr 2 rozporządzenia pod kodem PCN 7209 16 90 9 ex (8) znajduje się przed nawiasem, a więc decyduje o tym, że towar stanowiący wyrób ze stali DC01 Am - jako ze stali tłoczonej jest zwolniony z opłaty celnej dodatkowej. Skarżący powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 listopada 2004 r., sygn. akt 3/I SA/Ka 1661/03 uchylający decyzję organu celnego, który jego zdaniem zapadł w identycznej sprawie. Wywód z tego uzasadnienia skarżący przyjął jako własny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. Ze względu na przyjęty model orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny, ustawodawca stawia wysokie wymagania skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz m.in. wskazywać podstawy kasacyjne poprzez powołanie konkretnych przepisów prawa, którym według strony skarżącej uchybił Sąd oraz określenie sposobu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia naruszenia prawa procesowego - wskazać dodatkowo, że to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wysokie wymagania stawiane skardze kasacyjnej przewidziane w ustawie p.p.s.a. korespondują z ustanowionym w tej ustawie przymusem adwokacko-radcowskim do sporządzenia tej skargi (art. 175 § 1). Przymus ten ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego.

Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być oparta na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należyte sformułowanie podstaw kasacyjnych ma podstawowe znaczenie dla toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Niewłaściwe czy nieprecyzyjne sformułowanie podstaw kasacyjnych wyłącza możliwość wyznaczenia zakresu kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarżący w skardze kasacyjnej podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisu § 1 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 marca 2003 r. w sprawie ustanowienia opłaty celnej dodatkowej w związku z nadmiernym przywozem na polski obszar celny niektórych produktów stalowych (Dz. U. z 2003 Nr 40, poz. 342), zwanego dalej rozporządzeniem, poprzez przyjęcie, że przedmiot importu - blacha ze stali tłocznej w gatunku DC01 nie jest objęta wykazem towarów, o którym mowa w § 1 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia. Pismem z dnia 22 lutego 2006 r. skarżący sprostował powyższy zarzut i ograniczył go jedynie do błędnej wykładni prawa materialnego. Nadto skarżący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, przy czym nie wskazał, które przepisy ustawy procesowej zostały naruszone. W istocie również ten zarzut sprowadza się do naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisów wymienionego wyżej rozporządzenia. Sąd kasacyjny będąc związany granicami skargi kasacyjnej nie bada trafności ustaleń faktycznych poczynionych w zaskarżonym wyroku jeżeli skarżący skutecznie nie zarzucił - w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 ustawy procesowej - że przy ich ocenie doszło do naruszenia przepisów postępowania.

Ze względu na to, że w rozpoznawanej sprawie nie został skutecznie podniesiony zarzut naruszenia prawa procesowego Sąd kasacyjny związany jest ustaleniami dokonanymi w zaskarżonym wyroku. Musi więc uznać te ustalenia za wiarygodne i na tej podstawie faktycznej ocenić zasadność naruszenia prawa materialnego. W świetle tak skonstruowanej skargi kasacyjnej, Sąd kasacyjny nie może wypowiadać się w kwestii prawidłowości ustaleń Sądu I instancji czy przedmiotem importu były wyroby ze stali w gatunku DC01, czy też odpowiedniki gatunku stali DC01. W związku z powyższym za podstawę faktyczną badania zarzutu naruszenia prawa materialnego należy przyjąć ustalenia zawarte w zaskarżonym wyroku, że skarżący dokonał importu towaru ze stali DC01, który nie jest objęty wykazem towarów, o którym mowa w § 1 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia.

Należy nadto zauważyć, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów merytorycznych, gdyż jej uzasadnienie w zasadzie sprowadza się do zacytowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 listopada 2004 r., sygn. akt 3/I SA/Ka 1661/03.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za nieuzasadnioną. W związku z tym na podstawie art. 184 p.p.s.a. oraz art. 204 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.