Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 989/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o udzieleniu licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i odmowy udzielenia licencji p o s t a n a w i a: 1. zwolnić A. Z. od kosztów sądowych ponad kwotę 200 złotych (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, 2. ustanowić dla A. Z. adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2008 r. A. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o udzieleniu licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i odmowy udzielenia licencji.

Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez A. Z. dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną oraz dwójką dorosłych dzieci. Skarżący posiada [...], naczepę [...] o wartości 15.000 zł, samochód

osobowy [...] o wartości 25.000 zł (zakupiony na kredyt o wartości 23.000 zł – załączono kopię umowy kredytu dewizowego).

Według oświadczenia skarżącego jego żona pozostawała bez pracy, zajmując

się domem. Obecnie żona zarejestrowała własną działalność gospodarczą i jest w trakcie organizacji przedsiębiorstwa, które w chwili obecnej nie przynosi dochodów.

Córka skarżącego jest słuchaczem liceum dla dorosłych, opłacając czesne w wysokości 750 zł za semestr (załączono zaświadczenie szkoły oraz kopię umowy o naukę potwierdzającą wysokość czesnego). Syn skarżącego jest uczniem technikum ekonomicznego (załączono zaświadczenie szkoły).

Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest dochód z prowadzonej działalności gospodarczej wysokości 2300 zł brutto miesięcznie [...].

Ponadto skarżący jest leasingobiorcą ciągnika siodłowego [...] z 2004 r. i naczepy [...] z 2004 r. Miesięczna zapłata rat leasingowych z ww. tytułu wynosi 9.500 zł (załączono kopie umowy leasingu oraz kopie terminarzy opłat leasingowych potwierdzające ww. dane).

Ponadto nadesłane przez skarżącego wyciągi z posiadanego rachunku bankowego potwierdzają fakt obciążenia rachunku debetem na kwotę 40.000 zł. Skarżący nadesłał także wezwania do zapłaty zaległych należności za zużytą energię elektryczną, wezwanie do zapłaty zaległej raty z tytułu kredytu na zakup samochodu [...] oraz szereg faktur VAT wskazujących na zakup części do samochodów, którymi dysponuje skarżący, opłatę rachunków za telefon oraz wodę i ścieki.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o

pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

W sytuacji, w której skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i dwójką dzieci, jedynym źródłem utrzymania rodziny jest powadzona przez skarżącego działalność gospodarcza przynosząca dochód w wysokości 2.300 zł brutto

miesięcznie, spoczywa na nim obowiązek spłaty rat kredytów oraz opłat leasigowych w łącznej kwocie około 11.000 zł miesięcznie i spłaty debetu w kwocie 40.000 zł, a dodatkowo ciąży na nim konieczność pokrycia niezbędnych kosztów utrzymania (w tym wydatków związanych z wykształceniem dzieci), nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania skarżącego i jego rodziny.

W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.