Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 117/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67 ust 1
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant Ilona Szyszkowska-Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2008 r. sprawy ze skargi "QS" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...].01.2004 roku Agencja Celna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zgłosiła w imieniu "QS" sp. z o.o. tkaninę teksturowaną poliestrową do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym.

Do zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...].10.2004 roku dołączono rachunek nr [...] z dnia [...].08.2004 roku, certyfikat towaru do rachunku, oryginał pochodzenia towaru nr [...], kopię listy przewozowego CMR i kopię faktury za transport, deklarując kod Taric 5403200000.

W wyniku kontroli wykazano niezgodność między nazwą towaru / pole 33 SAD - 5403200000 / określoną jako "przędza teksturowana poliestrowa" a kodem Taric określonym w polu 33 SAD 5403200000, który jest właściwy dla przędzy teksturowanej w włókien sztucznych. Stwierdzono nie doliczenie do podstawy podatku CAT kosztów transportu poniesionych na trasie [...] wykazanych w fakturze za transport nr [...].

Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...].07.2005 roku wszczęto postępowania w sprawie błędnej klasyfikacji taryfowej zaimportowanego towaru i wyznaczono 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

Strona pismem z dnia [...].07.2005 roku dostarczyła wyjaśnienie nadesłane z firmy [...] w którym zawarto informację że towar w kontenerze [...] jest przędą poliestrową- wiskozową.

Nadto strona nadesłała pismo z dnia [...].09.2005 roku z wyjaśnieniami eksportera że towar przywieziony w kontenerach w / w dotyczy przędzy wiskozowej a nie przędzy poliestrowej. Dołączyła również porozumienie do kontraktu z dnia [...].12.2004 roku, fakturę sprzedaż w Polsce przędzy wiskozowej nr [...] i dowód przyjęcia na magazyn importowanej przędzy wiskozowej nr [...].

Po zakończeniu postępowania decyzją z dnia [...].10.2005 roku Naczelnik Urzędu Celnego określił kod taryfy celnej dla importowanego towaru, kwotę wynikającą z długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu oraz kwotę podatku od towarów i usług, oraz kwotę podatku od towarów i usług VAT.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, a Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...].03.2006 roku po rozpoznaniu powyższego odwołania uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.

W toku postępowania postanowieniem z dnia [...].05.2006 roku rozszerzono przedmiot postępowania o zakres ustalenia prawidłowych stawek celnych i określenia prawidłowej kwoty należności celnych i podatkowych oraz wezwano stronę do przesłania i urzędowego przetłumaczenia na język polski określonych w postanowieniu dokumentów.

W dniu [...].08.2006 roku strona dołączyła do akt wyjaśnienie wraz z tłumaczeniem z firmy [...] z którego wynika iż wyroby dostarczone w kontenerach są przędzą wiskozowa - 100% Poliester.

Wynikiem postępowania była decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...].09.2006 roku określająca właściwy kod Taric, kwotę wynikającą z długu celnego, kwotę podatku VAT i należne odsetki od kwoty długu celnego.

Na skutek odwołania decyzją z dnia [...].02.2007 roku Dyrektor Izby Celnej uchylił w całości zaskarżoną decyzję wobec dowodu nadesłanego przez stronę w dniu [...].11.2006 roku z firmy [...]/ producenta towaru / z którego wynika iż przedmiotem importu była przędza wiskozowa bez udziału włókna poliestrowego.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...].04.2007 roku Naczelnik Urzędu Celnego dokonał zwrotu nadpłaconego cła w kwocie 2.480,50 złotych i nadpłaconych odsetek od długu celnego nieziszczonego w terminie w kwocie 368,70 złotych, a także określił podatek VAT w wysokości 3.768,0 złotych.

W uzasadnieniu wskazano że w toku postępowania importer przedstawił organowi celnemu dokumenty wystawione przez firmę pośredniczącą [...] z których wynikało że zgłoszony towar według kodu Taric 5402300000 nie zawierał przędzy poliestrowej. Jednakże jednocześnie w aktach sprawy znajduje się dokument wystawiony dokument przez producenta towaru z dnia [...].08.2006 roku z którego wynikało że towar składał się w 100% z poliestru.

Organ celny kierując się opisem towaru umieszczonym w deklaracji towaru jak i dokumentem pochodzącym od producenta przędzy uznał że zgłoszeniem celnym objęta została przędza teksturowana w włókna ciągłego syntetycznego o kodzie taryfy 54023300000. Decyzja ta została uchylona na skutek dostarczenia przez skarżącą nowych dokumentów które to mogły przyczynić się do usunięcia rozbieżności między opisem towaru a kodem Taryfy celnej zdeklarowanej przez skarżącą.

Tak więc w toku postępowania na skutek uchylenia decyzji organu l instancji organ dysponował nowymi dokumentami w szczególności pisma producenta towaru firmy [...]. Z dnia [...].10.2006 roku z którego wynika iż w kontenerze nr [...] wysłano przędzę wiskozową pochodzenia indyjskiego bez poliestru. Pismo to jednocześnie prostuje informację udzieloną wcześniej o tym iż przedmiot importu zawiera przędzę o składzie 100% poliestru.

Tym samym organ celny uznał iż przedmiotem importu był towar określony w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia [...].10.2004 roku jako przędza wiskozowa o kodzie CN 5403200000.

Tym samym zdaniem organu zgodnie z art. 236 ust. 1 WKC skarżącej należy się zwrot należności celnych.

Nadto zdaniem organu celnego wystąpiła różnica między kosztami transportu zadeklarowanym w dokumencie SAD [...] a faktycznie poniesionymi przez skarżącą bowiem do podstawy opodatkowania należy wliczyć koszt transportu na trasie [...] w kwocie 1.952,58 złotych.

Postanowieniem z dnia [...].04.2007 roku Naczelnik Urzędu Celnego sprostował z urzędu błąd rachunkowy co do nadpłaty podatku VAT z kwoty 429,50 złotych na kwotę 545,80 złotych.

Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie zarzucając zaskarżonej decyzji rażące naruszenie przepisów postępowania poprzez naruszenia art. 78 § 1 i § 3 ordynacji podatkowej wobec odmowy przyznania oprocentowania stwierdzonych nadpłat.

Wobec powyższego wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części i zasądzenie odsetek od nadpłaconego cła, od odsetek naliczonych od długu celnego nieziszczonego w terminie oraz od nadpłaconego podatku VAT.

Decyzją z dnia [...].10.2007 roku Dyrektor Izby Celnej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu wskazał iż w zgłoszeniu celnym skarżąca zaklasyfikowała towar jako przędzę do kodu CN 5403200000 nie odpowiadającemu z nazwy rodzajowi przędzy.

Natomiast wyjaśnienia i certyfikaty wprowadzały w błąd organy celne, a nadto skarżący w piśmie wyjaśniającym określił przędzę jako przędza wiskozowa - 100% poliester.

Tak więc w toku prowadzonego postępowania organy nie naruszyły art. 78 § 1 i § 3 ordynacji podatkowej.

Jak wskazał organem właściwym do rozpoznania wniosku o zwrot nadpłaty jest naczelnik urzędu skarbowego właściwego dla podatnika zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 11.03.2004 roku o podatku od towarów i usług, a więc nie mieści się w zakresie kompetencji organów celnych.

Nadto niewłaściwe ustalenie należności celnych nie wynikało z błędu organu celnego, a to zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 19.03.2004 roku prawo celne, a podstawą zwrotu należności celnych była deklaracja firmy hinduskiej [...].

Od powyższej decyzji skargę złożyła skarżąca wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...].04.2007 roku w części odnoszącej się do odmowy przyznania stronie oprocentowania od nadpłaconego cła, od odsetek naliczonych od długu celnego nie uiszczonego w terminie oraz od nadpłaconego podatku VAT.

Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji rażące naruszenie przepisu art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 ordynacji podatkowej w związku z przepisem art. 73 Prawo celne i art. 67 § 1 prawo celne, poprzez odmowę przyznania stronie oprocentowania od nadpłaconego cła, od odsetek naliczonych od długu celnego nieuiszczonego w terminie oraz od nadpłaconego podatku VAT.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego. Nadto wskazuje iż prawidłowego rozstrzygnięcia można było dokonać na podstawie przedstawionego przez stronę kontraktu, natomiast przedstawione dokumenty w toku postępowania tylko potwierdzały zasadność stanowiska strony.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podnosząc, że zgodnie z art. 67 ust. 1 Prawo celne od zwracanych należności celnych organ celny płaci odsetek, gdy niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu.

Z tego względu na gruncie tego przepisu nie można w ogóle rozpatrywać odsetek od odsetek wyrównawczych oraz od podatku VAT. Na mocy przepisów obowiązującej obecnie ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004r. Nr 54 póz. 535 ze zm.) Naczelnik Urzędu Celnego jest uprawniony jedynie do określania prawidłowej kwoty podatku VAT należnego z tytułu importu oraz do jego poboru. Organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań dotyczących odroczenia terminu płatności podatku, rozłożenia na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, zwrotu nadpłaty oraz ulg podatkowych określonych w Ordynacji podatkowej jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika / art. 39 ustawy o VAT/

Zdaniem organu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 67 ust. 1 prawa celnego, bowiem skarżąca przyczyniła się do niewłaściwego określenia należności celnych i podatkowych, bowiem opis towaru zawarty w polu 31 SAD / przędza poliestrowa / uzasadniał zakwalifikowanie towaru do kodu właściwego przędzy poliestrowej, a dopiero późniejsze dokumenty pozwoliły na wyjaśnienie iż przedmiotem importu była nie przędza poliestrowa a wiskozowa.

Organ podkreślił iż złożenie w urzędzie celnym zgłoszenia celnego zgodnie z art. 199 rozporządzenia Komisji / EWG / nr 2454 / 03 z dnia 2.07.1993 roku ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady / EWG / nr 2913 ustanawiającego WKC / Dz. Urz DE L 253 z 1993 roku z zm. / czyni skarżącą odpowiedzialną za prawdziwość informacji podatnych w zgłoszeniu oraz autentyczność załączonych dokumentów.

Natomiast fakt, iż opis towaru w polu 31 nie odpowiadał deklarowanemu kodowi Taric w ocenie organu celnego nie uzasadnia żądania odsetek.

Organy celne nie naruszyły również art. 121 ordynacji podatkowej bowiem doprowadziły do korekty wysokość orzeczonych należności celno podatkowych.

Nadto na podstawie art. 122 ordynacji podatkowej organy rozparzyły w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy i na tej podstawie dokonano rzetelnego ustalenia rzeczywistego stanu rzeczy.

Organ nie przekroczył również zasady określonej w art. 191 ordynacji podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd nie stwierdził wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a, b i c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi naruszeń prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania oraz innych naruszeń o charakterze proceduralnym, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził także przyczyn skutkujących nieważnością wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzji lub ich wydania z naruszeniem prawa 145 § 1 pkt 2 i 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tym samym także nie podzielił zarzutów skargi w takim zakresie, w jakim prowadziłyby one do uchylenia zaskarżonej decyzji lub też czynności ją poprzedzających prowadzonych w granicach sprawy.

Zgodnie z treścią art. 67 ust. 1 Prawa celnego, który ma zastosowanie w sprawie, od zwracanych należności organ celny płaci odsetki, gdy niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu.

Zdaniem Sądu nie jest zasadny zarzut skarżącej, że na podstawie kontraktu przedstawionego przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji w dniu [...] października 2005 roku można było wydać prawidłowe rozstrzygnięcia w zakresie umorzenia postępowania, bowiem z kontraktu jednoznacznie wynikało, że przedmiotem transakcji są m.in. tkaniny z materiałów sztucznych.

Jednakże należy podkreślić że w zgłoszeniu celnym oraz załączonych do

niego dokumentach nie ma odniesienia wskazującego, że zakwestionowana dostawa była realizacją tego właśnie kontraktu.

Tak więc kontrakt nie może być wystarczającym dowodem potwierdzającym stanowisko skarżącej co do rodzaju importowanego towaru.

Istotne dla sprawy pismo producenta towaru z [...] października 2006 roku zostało dołączone w postępowaniu odwoławczym . W piśmie tym stwierdzono, że towarem wysłanym do skarżącej Spółki była przędza wiskozowa pochodzenia indyjskiego nie zawierająca poliestru. W treści wskazanego pisma znalazło się wyraźne stwierdzenie, że "w wyniku błędu naszego pracownika oraz zamieszania spowodowanego nawałem korespondencji pomiędzy naszą firmą i kilkoma pośrednikami, podano nieprawidłowo skład surowcowy dostarczonego towaru" (k. 61 akt adm.). To spowodowało nieprecyzyjne sporządzenie przez skarżącą Spółkę zgłoszenia celnego, które wywołało uzasadnione wątpliwości organów celnych. Z podanych okoliczności wynika zatem, że dłużnik przyczynił się do wydania błędnej decyzji.

Dokonując weryfikacji zgłoszenia celnego Naczelnik Urzędu oparł się na przedłożonych przez stronę skarżącą dowodach, które prawidłowo ocenił w kontekście danych zawartych w dokumentach. Jeśli, w danych okolicznościach przedłożone dokumenty okazały się niewystarczające do poprawnego określenia wysokości długu celnego nie można przyjąć, iż został popełniony błąd.

Jak wskazano w orzecznictwie, nie można wywodzić z faktu uchylenia decyzji przez organ odwoławczy, ani też z późniejszego określenia przez organ pierwszoinstancyjny - w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy i z uwzględnieniem nowych dowodów - kwoty należności celnych w innej, prawidłowej wysokości, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem "błędu" organu i że tym samym spełnione zostały określone w tym przepisie przesłanki warunkujące możliwość wypłaty odsetek od zwracanych należności celnych /por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22.07.005 r. V SA/Wa 3069/2004 /.

Co do zarzutu odmowy przyznania odsetek od "odsetek wyrównawczych" Sąd podziela pogląd zawarty w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24.05. 2007r. / l GSK 11/07 / iż brak jest podstawy prawnej, w oparciu o obecnie obowiązujący art. 6 § 1 ustaw Prawo celne, do zwrotu odsetek wyrównawczych z odsetkami.

Należy również wskazać , że w myśl art. 39 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o Podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, póz. 535 ze zm.) organem właściwym w sprawie postępowań dotyczących zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika, mimo iż organem właściwym dla poboru i określania ich wysokości w decyzji podatkowej był celny organ podatkowy / odpowiednio naczelnik urzędu celnego bądź ,w drugiej instancji, dyrektor izby celnej /. Tym samym stwierdzić trzeba , że Naczelnik Urzędu Celnego nie jest organem właściwym do rozpatrzenia sprawy w zakresie zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług jak i odsetek z tego tytułu.

Z tych względów, na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić