Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1097/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska – Jóźków, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant - Małgorzata Sieczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od nieopłaconych składek; postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Z. S. Prezes Zarządu S. sp. z o.o. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2009 r. odmawiającą umorzenia odsetek za zwłokę od zadłużenia posiadanego wobec ZUS przez S. sp. z o.o.

Wobec powstania wątpliwości czy skarga została wniesiona w imieniu spółki czy też Z. S. wniósł ją we własnym imieniu, Sąd zwrócił się do Z. S. o wyjaśnienie czy skargę wniósł w imieniu własnym czy w imieniu Spółki.

Pismem z dnia 19 kwietnia 2010 r. Z. S. poinformował Sąd, że skargę wniósł w imieniu własnym. W tej sytuacji Sąd zarządził rozdzielenie spraw: wniesionej w imieniu Spółki i wniesionej w imieniu własnym przez Z. S. i rozpoznanie ich pod dwoma sygnaturami.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie dnia 19 sierpnia 2010 r. Z. S. oświadczył, że podtrzymuje zarówno skargę wniesioną w imieniu własnym jak i skargę wniesioną w imieniu spółki. Skargę wniesioną w imieniu Spółki Sąd rozpoznał merytorycznie (syg.akt V SA/Wa596/10).

Natomiast skargę wniesioną przez Z. S. w imieniu własnym Sąd odrzucił postanowieniem.

Jak wynika z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy w stosunku do każdego z członków zarządu spółki S., w tym w stosunku do Z.S. zostały wydane decyzje stwierdzające ich odpowiedzialność za zobowiązania Spółki wobec ZUS.

Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, że wniosek o umorzenie odsetek od zadłużenia posiadanego wobec ZUS został złożony przez S. sp. z o.o. reprezentowaną przez Prezesa Zarządu Z. S.. Decyzje ZUS obu instancji skierowane zostały również do S. sp. z o.o. , a nie do Z. S.. Z. S. nie był stroną postępowania w przedmiocie umorzenia zadłużenia Spółki wobec ZUS, występował w tym postępowaniu w imieniu Spółki jako Prezes jej Zarządu.

Z licznych pism kierowanych w toku postępowania administracyjnego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych do Z. S., ( którego adres był adresem dla doręczeń Spółki), wynika wprost, że były kierowane do Prezesa Zarządu reprezentującego Spółkę. Co do kilku pism Zakładu Ubezpieczeń Społecznych można mieć wątpliwości, czy są skierowane do osoby reprezentującej Spółkę, czy do Z.S. osobiście. Takie sformułowanie pism mogło stworzyć po stronie Skarżącego wrażenie, że decyzja o odmowie umorzenia odsetek skierowana jest nie do Spółki tylko do niego osobiście, ewentualnie do Spółki i do niego.

Zgodnie z art.50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153,poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.

Z. S. jako Prezes Zarządu Spółki , której odmówiono umorzenia zadłużenia i w stosunku do którego wydano decyzję o odpowiedzialności za zobowiązania Spółki ma niewątpliwie interes faktyczny w umorzeniu tego zadłużenia, nie ma jednak interesu prawnego w uchyleniu decyzji, która nie była skierowana do niego.

Wobec ustalenia, że Z. S. nie był uprawniony do wniesienia w imieniu własnym skargi na wymienioną na wstępie decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Sąd na podstawie przepisu art.58§1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę.