Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 86/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zastępca Burmistrza Urzędu Miasta i Gminy B. dnia [...] roku wydał decyzję znak [...] na mocy której odmówił P. W. przyznania dodatku mieszkaniowego argumentując powyższe faktem, iż obliczony dodatek mieszkaniowy nie przekraczał kwoty 2% najniższej emerytury. Wobec złożenia w dniu [...] roku wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego przez wnioskodawcę przeprowadzono postępowanie i w oparciu o załączoną do przedmiotowego wniosku dokumentację w tym m.in. deklarację o wysokości dochodów ustalono, iż gospodarstwo domowe wnioskodawcy, składające się z [...] osoby, osiąga dochody w wysokości [...] zł miesięcznie.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył P. W., zarzucając organowi pierwszej instancji błędne ustalenie wysokości dochodu gospodarstwa domowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując w uzasadnieniu, że dodatek mieszkaniowy w myśl ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych należy rozumieć jako szczególne świadczenie pieniężne wypłacane przez gminę na rzecz wskazanych w ustawie osób o niskich dochodach, znajdujących się w trudnej sytuacji, którym przysługuje tytuł prawny do lokalu, w celu umożliwienia im zapłaty czynszu oraz pokrycia innych obciążających je wydatków na zajmowany lokal. Głównym zadaniem instytucji dodatku mieszkaniowego jest zrekompensowanie osobom uzyskującym niskie dochody, które nie są w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania mieszkania, skutków większego obciążenia ich budżetów domowych, wynikających ze zwiększonych wydatków na mieszkanie i podwyżki czynszów regulowanych. Zwrócił na to uwagę Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 lutego 1997 r. P. 4/96 (OTK 1997/1 poz. 3). Stanowisko to znalazło odzwierciedlenie także w orzecznictwie sądowym (wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2002 r. SA/Rz 898/2000, nie publ.).

Stwierdzenie czy wnioskodawca spełnia ustawowe warunki uprawniające do przyznania dodatku mieszkaniowego, następuje w wyniku ustalenia powierzchni normatywnej lokalu, określenia z ilu osób składa się gospodarstwo domowe wnioskodawcy występującego o dodatek mieszkaniowy, obliczenia, w jakiej wysokości osoby wchodzące w skład gospodarstwa domowego osiągały dochód w minionych trzech miesiącach, oraz czy łączna wysokość tych dochodów i wymiar powierzchni normatywnej uprawnia do ubiegania się o przyznanie dodatku.

Dodatek mieszkaniowy przysługuje, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą poniesione wydatki. Wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego w szczególności: 1) czynsz, 2) opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej, 3) zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną, 4) odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego, 5) inne opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, 6) opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych, 7) wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału. Nie stanowią natomiast wydatków, koszty poniesione z tytułu: 1) ubezpieczeń, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, 2) opłat za gaz przewodowy, energię elektryczną, dostarczane do lokalu mieszkalnego (lub domu jednorodzinnego) na cele bytowe.

Organ odwoławczy co do kwestii powierzchni normatywnej stwierdził, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 35m2 dla 1 osobowego gospodarstwa domowego. Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30% lub 50% pod warunkiem, iż udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%. Powierzchnia przedmiotowego lokalu mieszkalnego wyniosła [...] m2, a tym samym nie została przekroczona normatywna powierzchnia lokalu mieszkalnego

Dokonując obliczenia wysokości przysługującego dodatku mieszkaniowego, w oparciu o załączone przez wnioskodawcę dokumenty, ustalono, co następuje:

1. Kwota najniższej emerytury wynosi [...] zł,

2. Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie została przekroczona,

3. Gospodarstwo domowe wnioskodawcy, składające się z jednej osoby, osiągnęło za ostatni kwartał, w ujęciu miesięcznym, dochód w wysokości [...] zł i nie przekracza określonej w ustawie wysokości 175% kwoty najniższej emerytury (tj. kwoty 984,52 zł),

4. Miesięczne wydatki mieszkaniowe ponoszone przez wnioskodawcę wyniosły [...] zł,

5. Następnie na podstawie § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 25, póz. 216) do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjęto wydatki mieszkaniowe przypadające na powierzchnię normatywną w wysokości 90% naliczonych i ponoszonych wydatków tj. 39,45 zł,

6. Łączna suma wydatków mieszkaniowych brana pod uwagę przy obliczaniu dodatku mieszkaniowego wyniosła [...] zł i obliczona została poprzez dodatnie do wydatków mieszkaniowych przypadających na powierzchnie normatywną tj. 39,45 zł kwoty ryczałtu za ciepłą wodę ([...] zł), ryczałtu na zakup opału ([...] zł), ryczałtu za brak instalacji gazu przewodowego ([...] zł),

a. Ryczałt za brak ciepłej wody w wysokości [...] zł obliczono mnożąc równowartość 20 kilowatogodzin energii elektrycznej przez liczbę członków gospodarstwa domowego ([...]kWh x [...] zł/kWh – [...] zł),

b. Ryczałt na zakup opału w wysokości [...] zł obliczono mnożąc równowartość 5 kilowatogodzin energii elektrycznej przez liczbę członków gospodarstwa domowego oraz powierzchnię lokalu mieszkalnego (5 kWh x [...] zł/ kWh x [...] 2 = [...] zł),

c. Ryczałt za brak instalacji gazu przewodowego w wysokości [...] zł obliczono jako równowartość 10 kilowatogodzin energii (10 kWh x [...] zł/kWh = [...] zł).

6. Obliczona zgodnie z art. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wysokość dodatku mieszkaniowego stanowiąca różnicę między wydatkami tj. [...] zł a kwotą stanowiącą 15% dochodów gospodarstwa domowego tj. [...] zł. wyniosła [...] zł.

Słusznie zatem organ I instancji wobec uzyskania z przeprowadzonych obliczeń wartości niższej niż 2% kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji tj. [...] zł, przedmiotowego dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 7 ust 6 ustawy nie przyznał wnioskowanego świadczenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący powołał się na okoliczności podniesione w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty.

Według art. 3 ust. 3 cyt. ustawy o dodatkach mieszkaniowych dochodem są wszelkie przychody, od których odlicza się lub do których nie wlicza się ściśle określonych należności. Podstawowe znaczenie określenia "wszelkie przychody" obejmuje to, co zostało uzyskane faktycznie. Odmienne rozumienie tego określenia musiałoby wynikać ze szczególnej wskazówki interpretacyjnej w samej ustawie. Brak możliwości wiązania pojęcia "przychody", które stanowią podstawę do obliczenia dochodu na potrzeby przyznania dodatku mieszkaniowego z przychodem i dochodem w rozumieniu przepisów o podatkach lub o świadczeniach z ubezpieczenia społecznego, ponieważ ustawa o dodatkach mieszkaniowych w tym zakresie nie zawiera odesłań do innych ustaw. Należy przy tym zwrócić uwagę, że ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie mieści się systemie nawet szeroko rozumianego prawa podatkowego. Określenie przychody (dochody)mieści w sobie wszelkie które mogą być potencjalnie przeznaczone na pokrycie bieżących należności za lokal mieszkalny. Z całą pewnością otrzymany z ZUS, jednorazowy dodatek pieniężny w wysokości [...] w miesiącu [...] roku

w dacie składania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego i ustalania dochodu, wbrew stanowisku skarżącego, stanowi dochód rodziny, który może być wydatkowany m.in. na pokrycie bieżących należności za zajmowany lokal mieszkalny.

Również w myśl przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734) za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu (art. 3 ust. 3 w/w. ustawy). Dochodem są więc wszelkie przychody, od których odlicza się lub do których nie wlicza się ściśle określonych należności wymienionych w cyt. artykule Zgodnie z jego treścią za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Do dochodu nie wlicza się zaś stosownie do niego dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.

Dochodem zatem w niniejszej sprawie jest otrzymany z ZUS jednorazowy dodatek pieniężny, gdyż przywołany przepis nie daje możliwości odliczenia go od dochodu. , ponieważ tego rodzaju świadczenie nie zostało wymienione w tym przepisie jako składnik dochodu podlegający odliczeniu.

Z przytoczonych względów należy uznać, że słusznie organy administracji zakwalifikowały jako z dochód w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych otrzymany wraz z świadczeniem rentowym przez wnioskodawcę dodatek pieniężny w wysokości [...] zł. Stwierdzić należy również poprawność, ustaleń organu pierwszej instancji odnośnie powierzchni normatywnej lokalu, określenia liczby osób składających się na gospodarstwo domowe wnioskodawcy ubiegającego się o dodatek mieszkaniowy, obliczenia wysokości dochodu gospodarstwa domowego w minionych trzech miesiącach.

W świetle akt sprawy (w tym załączonych do akt sprawy zaświadczeń dotyczących wysokości dochodu uzyskiwanego przez P. W.) gospodarstwo domowe skarżącego, składające się z [...] osoby, osiągnęło za ostatni kwartał, w ujęciu miesięcznym, dochód w wysokości [...] zł, na który składały się świadczenia rentowe otrzymywane z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w wysokości [...] zł miesięcznie w okresie od miesiąca [...] roku do miesiąca [...] roku, oraz jednorazowy dodatek pieniężny w wysokości [...] zł otrzymany z ZUS w miesiącu [...] roku. Obliczona w efekcie powyższych ustaleń zgodnie z art. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wysokość dodatku mieszkaniowego stanowiąca różnicę między wydatkami tj. [,...] zł, a kwotą stanowiącą 15% dochodów gospodarstwa domowego tj. [...] zł wyniosła [...] zł.

Zgodnie zatem z art. 7 ust 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych w myśl, którego dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2% kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji tj. [...] zł, odmowa przyznania P. W. dodatku mieszkaniowego była zasadna

Wyżej opisanym zasadom obliczeń odpowiadają ustalenia orzekających w sprawie organów, co powoduje, że zarzut skarżącego co do wadliwości dokonanego obliczenia dochodu jak i pozostałych wyliczeń, co do których skarżący nie zgłosił zarzutów nie mógł zostać uznany za uzasadniony.

W świetle przytoczonych okoliczności Sąd, nie mając podstaw do uwzględnienia skargi na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.