Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1523/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 pkt. 5
journal: Dz.U. 2015 poz 541
law: Ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku – Białej decyzją z [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r. o zatrzymaniu S. B. prawa jazdy (uprawnień do kierowania pojazdami) w zakresie kat. A,B do czasu ustania przyczyn zatrzymania. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Kontrolowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji, Wydział Komunikacji Starostwa Powiatowego w Z. otrzymał w dniu [...] r. wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia [...] r. I.dz. [...] o skierowaniu S. B. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z tym, że w okresie od [...] czerwca 2018 r. do [...] grudnia 2018 r. wielokrotnie naruszył on przepisy ruchu drogowego otrzymując łącznie 25 punktów. Strona wniosła o zawieszenie postępowania do czasu zajęcia stanowiska przez Komendanta Wojewódzkiego w Katowicach w kwestii ilości punktów. Po dokonaniu weryfikacji organ ten podtrzymał swoje stanowisko.

W podstawie prawnej decyzji wskazano na art. 7 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 541 ze zm.), natomiast w uzasadnieniu decyzji kwestii zastosowania tego przepisu nie wyjaśniono.

W odwołaniu zarzucono organowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przypisaniu stronie punktów karnych podczas gdy nie wskazał on komu powierzył pojazd, co zgodnie z przepisami nie stanowi podstawy do nałożenia takich punktów. Zakwestionowano także przypisaniu mu 25 punktów podczas gdy nie otrzymała mandatów na taką ilość punktów.

W odwołaniu wskazano także na zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego, w tym:

- art. 104 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw poprzez oparcie decyzji na nieistniejącej podstawie prawnej, tj. art. 130 Prawa o ruchu drogowym, który został uchylony;

- art. 96 § 3 k.w. poprzez uznanie, że niewskazanie osoby kierowcy zagrożone jest punktami karnymi, podczas gdy zgodnie z tym przepisem nie wskazanie komu powierzono pojazd zagrożone jest karą grzywny, zaś na blankiecie oświadczenia widnieje informacja, iż "wykroczenie to nie jest punktowane".

Podniesiono także zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego, w tym art. 108 k.p.a. poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w sytuacji, w której nie zostały spełnione przesłanki wskazane w tym przepisie, a także art. 107 § 1 pkt. 6 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie decyzji.

Kolegium utrzymując decyzje organu I instancji w mocy wyjaśniło w szczególności, że uchylony przepis art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku -Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2017 roku poz. 1260) mógł znaleźć w sprawie zastosowanie ze względu na postanowienia zawarte w art. 16 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 957) oraz art. 136 ust 1 ustawy o kierujących pojazdami:

Art. 16 ustawy zmieniającej stanowi: 1. Przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1.

2. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.

Natomiast art. 136 ust 1 u. o k. p. ma brzmienie: W przypadku gdy naruszeniu przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym iv komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz.. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

Ponieważ ostatnie wykroczenie skutkujące przekroczeniem 24 punktów popełnił S. B. w dniu [...] roku (wymuszenie pierwszeństwa z kolizją) to należy stosować stan prawny z tego dnia. Art. 114 ust 1 pkt 1 lit b Prawo o ruchu drogowym wtedy obowiązywał. Stosownie do tego przepisu kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1;

Organy administracji są związane treścią ewidencji wykroczeń przepisom o ruchu drogowym i jedynie w odrębnym postępowaniu możliwe jest zaskarżenie treści ewidencji punktów karnych prowadzonej jeszcze przez KW Policji i dwukrotnie przez tegoż podanej.

W skardze z 9 października 2019 r. S. B., działający przez pełnomocnika, podnosi zarzuty dotyczące naruszenie przepisów postępowania, a to:

- art. 104 k.p.a. w zw. z art. 107 §1 pkt 4 k.p.a. oraz w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez uznanie, iż uchylony art. 130 Prawa o ruchu drogowym może stanowić podstawę prawną decyzji, a konwalidacja decyzji, tworząca w istocie nowa decyzję, nie ma wpływu na kontrole instancyjności w postępowaniu administracyjnym;

- art. 104 k.p.a. w zw. z art. 145 k.p.a. poprzez wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w sytuacji gdy w sprawie sygn. akt [...] na stronę niesłusznie nałożono dodatkowe punkty karne, a postępowanie w tej sprawie toczy się obecnie w Sądzie Okręgowym w B. na skutek złożonego przez stronę wniosku o wznowienie postępowania;

- art. 108 k.p.a. poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w sytuacji, w której nie zaistniały przesłanki w tym przepisie określone.

Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

.Materialnoprawną podstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy stanowił art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Przepis art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 110 dalej: u.p.r.d.), już nieobowiązujący, ale znajdujący zastosowanie w tym przypadku, stanowił, iż policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

Przypomnieć należy, że w myśl art. 16 z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 957) przepis art. 130 p.r.d. w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach wcześniej z zamieszczanych w ewidencji prowadzonej na podstawie tego przepisu. Według ust. 2 art. 16, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.

Do chwili obecnej termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach nie został określony, wobec czego "stara" ewidencja pozostaje aktualna.

Zgodnie zaś z art. 5 ust. 7 b ustawy z dnia 20 marca 2015 r., to administrator centralnej ewidencji kierowców przekazuje staroście informacje w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, będące podstawą wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy. Wejście tego przepisu w życie zostało przewidziane na dzień 4 czerwca 2018 r. (w zakresie dotyczącym art. 102 ust. 1b - co wynika z art. 9 ustawy z dnia 20 marca 2015 r.).

Należy jednak mieć na względzie, ze zgodnie z 15 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957): "do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie staroście informacji z centralnej ewidencji kierowców, w przypadkach, o których mowa w art. 102 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 2, przepisu art. 102 ust. 1b ustawy zmienianej w art. 2 nie stosuje się." Jak wyjaśniono wcześniej, do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy przez Kolegium, Minister Cyfryzacji nie określił terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach.

Zatem w sytuacji, w której właściwy organ (Komendant Wojewódzki Policji) przekazał Staroście [...] informację o przekroczeniu przez skarżącego liczby 24 punktów, organ ten był zobowiązany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.

W świetle poczynionych ustaleń nie znajdują uzasadnienia zarzuty podnoszone w skardze.

Nie doszło do naruszenia art. 104 k.p.a. w zw. z art. 107 §1 pkt 4 k.p.a. oraz w zw. z art. 15 k.p.a. bowiem art. 130 p.r.d. w tej sprawie znajduje zastosowanie. To, że organ I instancji nie wyjaśnił dostatecznie motywów swoje decyzji, w tym podstaw prawnych, nie zmienia faktu, że postępowanie tak przez organem I instancji, jak i przed organem odwoławczym, toczyło się z wykorzystaniem przepisów prawa materialnego stanowiących prawidłowa podstawę rozstrzygnięcia.

Również art. 104 k.p.a. w zw. z art. 145 k.p.a. nie zostały naruszone poprzez wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w sytuacji gdy w sprawie nałożonych punktów toczy się postępowanie wznowieniowe. W dacie wydania decyzji przekroczenie liczby 24 punktów było niewątpliwe, a ponadto organy administracji działające w tej sprawie nie były uprawnione do kwestionowania dokumentu urzędowego, z którego informacja o tych punktach wynikała.

Sąd częściowo podziela zarzut dotyczący naruszenia art. 108 k.p.a. ze względu na nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, ale jedynie w odniesieniu do konieczności precyzyjnego uzasadnienia w decyzji podstaw prawnych i faktycznych opatrzenia jej takim rygorem. Tego organ I instancji nie uczynił. Naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, stąd nie mogło stanowić podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę