Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 26/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2007-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 52 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Małgorzata Roleder po rozpoznaniu w dniu 13 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w przedmiocie przyznania świadczeń rodzinnych p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku w dniu [...] lipca 2007 r. G. J. wywiódł skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w związku z nie wydaniem od dnia [...] września 2006 r. decyzji w przedmiocie zasiłku rodzinnego. Skarżący podał, iż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w M. nie chce rozpoznać jego wniosku ze względu na niedostarczenie zaświadczenia o dochodach jego żony.

W odpowiedzi na skargę Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w M. szczegółowo przedstawił przebieg sprawy od momentu złożenia wniosku z dnia

[...] września 2006r. do chwili obecnej. Organ wskazał, iż powyższy wniosek

o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami został pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na brak kompletu dokumentów, tj. zaświadczenia z urzędu skarbowego o wysokości dochodów uzyskanych przez współmałżonkę w 2005 r.,

o czym poinformowano skarżącego pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. Powyższe pismo zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku, który postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Bk 154/07 odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

W dalszej części odpowiedzi na skargę Dyrektor MOPS w M. podał,

iż w dniu [...] maja 2007 r. skarżący złożył pismo do organu, na które udzielono mu odpowiedzi w dniu [...] maja 2007 r. Innym pismem z dnia [...] maja 2007 r. w związku ze złożoną skargą w Urzędzie Miejskim udzielono wyjaśnień Burmistrzowi M. dotyczących sprawy skarżącego. Nadto organ wystąpił do Wydziału Polityki Społecznej P. Urzędu Wojewódzkiego w B. z prośbą o zajęcie stanowiska i pomocy w rozstrzygnięciu sprawy. Pismem z dnia [...] czerwca 2007 r. Urząd udzielił odpowiedzi, o czym również poinformowano skarżącego.

W wykonaniu natomiast wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie czy skarżący składał zażalenie na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. do organu nadrzędnego, G. J. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2007 r. oświadczył, iż wzywał Dyrektora MOPS w M. do usunięcia naruszenia prawa, jak również składał skargę na działalność MOPS w M. do Burmistrza w dniu [...] listopada 2006 r. i [...] maja 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta, sprawowana jest wyłącznie pod względem zgodności wydawanych aktów z przepisami prawa, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 powołanej ustawy).

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność oznaczony jest w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 powołanej ustawy. Skarga ta może być wniesiona w wyniku nie wydania przez organ w określonym przepisami terminie: decyzji administracyjnych, postanowień

w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych niż określone powyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa.

Dodatkowo do wniesienia skargi na bezczynność konieczne jest spełnienie warunku określonego w art. 52 § 1 ustawy stanowiącego, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Treść § 2 omawianego przepisu wyjaśnia,

iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Stąd przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie rozstrzygnięcie, które kończy postępowanie uruchomione wniesionym środkiem zaskarżenia.

W tym stanie rzeczy wskazać należy, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku winien wyczerpać środki prawne przewidziane w art. 37 kpa. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, stronom przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy. Wniesienie tego środka odwoławczego stanowi warunek formalny wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą na bezczynność organu do sądu administracyjnego, niezależnie od pozytywnego czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia (vide: wyrok NSA

z dnia 24 maja 2001 r., sygn. IV SA 572/99, ONSA 2002/3/116).

W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony. Skarżący nie wyczerpał służącego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia, jakim było zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na bezczynność organu. Z akt sprawy nie wynika, aby takie zażalenie zostało wniesione.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż wymóg art. 52 § 1 ustawy - prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został w konkretnej sprawie spełniony, albowiem w dacie wniesienia skargi na bezczynność jakiekolwiek postępowanie zażaleniowe nie zostało wszczęte. Niewyczerpanie przez stronę – przed wniesieniem skargi sądowej – środka zaskarżenia (zażalenia na bezczynność organu) w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi (tak: postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2005r., sygn. akt I SAB/Wa 176/04, Lex nr 165023).

Stąd skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez zachowania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym była niedopuszczalna.

Marginalnie wskazać należy, iż WSA w Białymstoku w wyroku z dnia

11 kwietnia 2007 r. sygn. akt. II SA/Bk 154/07 wyjaśnił, iż skarżący może wnieść skargę na bezczynność Dyrektora MOPS w M. polegającą na zaniechaniu wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez niego w dniu [...] września 2006 r. podania. Jednakże wyraźnie podkreślono, iż skargę powinno poprzedzać wyczerpanie drogi postępowania administracyjnego, tj. wniesienia do organu wyższego stopnia w stosunku do Dyrektora MOPS zgodnie

z przepisami art. 37 kpa zażalenia na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.