Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 720/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 16/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 16/20 odrzucił skargę K. J. (dalej: "skarżący") na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku z [...] stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści.

W zaskarżonym postanowieniu Sąd wskazał, że pismem z 5 lutego 2020 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w zakresie niezałatwienia jego wniosku z [...] stycznia 2009 r., o wydanie zaświadczenia o żądanej treści.

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w [...] podniósł, że zostało wszczęte postępowanie - [...] - o wydanie zaświadczenia, które zakończyło się wydaniem [...] lipca 2009 r. postanowienia nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez skarżącego służby w MO i Policji w latach 1988-2005 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. Komendant zwrócił również uwagę na inicjowanie przez skarżącego licznych wystąpień do organów Policji po wydaniu ww. postanowienia, a także na wydanie przez WSA w Krakowie postanowień o odrzuceniu skargi na bezczynność w przedmiocie nierozpoznania wniosku z [...] stycznia 2009 r. Zdaniem Komendanta Powiatowego Policji w [...], nie pozostaje on w bezczynności, a skarżący bez uzasadnienia złożył kolejną skargę w tym samie przedmiocie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] polegająca na niezałatwieniu podania skarżącego z [...] stycznia 2009 r., o wydanie zaświadczenia o żądanej treści została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem Sądu z 11 lutego 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 75/13. Zarówno skarga w niniejszej sprawie, jak i w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 75/13 zostały wniesione przez ten sam podmiot – skarżącego – i posiadają ten sam przedmiot - zarzut bezczynności tego samego organu Policji. Obydwie skargi są tożsame podmiotowo i przedmiotowo. Wyjaśnił, że skoro Sąd w prawomocnym wyroku z 11 lutego 2014 r. stwierdził, iż organ Policji nie był bezczynny w rozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] stycznia 2009 r., bo wniosek ten załatwił, to twierdzenie obecnie przez skarżącego w skardze z 5 lutego 2020 r., że Komendant Powiatowy Policji w [...] nadal pozostaje w stanie bezczynności w rozpoznaniu tego wniosku jest całkowicie bezzasadne. Żadne okoliczności w tym względzie nie uległy i nie mogły ulec zmianie. Zarzucana wówczas przez skarżącego bezczynność Komendanta nie dotyczyła konkretnego etapu postępowania, który powinien być załatwiony przez kompetentny organ Policji stosownym aktem administracyjnym, np. dotyczącym wszczęcia postępowania, a w dalszym ciągu po jego wydaniu nie doszło do merytorycznego załatwienia wniosku. Nie była to też sytuacja związana np. z wyznaczeniem przez organ kolejnego terminu załatwienia sprawy, podejmowaniem następnie czynności dla pozoru i w efekcie nie załatwieniem sprawy, lecz z komparycji wskazanego prawomocnego wyroku wprost wynika, że postępowanie, w którym skarżący zarzucał bezczynność Komendanta dotyczyło wydania zaświadczenia o żądanej treści. Skoro w ww. wyroku Sąd stwierdził, że Komendant Powiatowy Policji w [...] nie był bezczynny w rozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] stycznia 2009 r., to ten stan działania, czy też zaniechania działania organu Policji, został już oceniony. Po dacie wyroku nie mógł więc ulec zmianie. Sąd podkreślił, że w przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Skarżący nie może zatem kolejną skargą na bezczynność tego samego organu Policji zmierzać do podważenia oceny Sądu w przedmiocie bezczynności tego samego organu Policji i w tym samym przedmiocie, wyrażonej w treści orzeczenia prawomocnego wyroku z 11 lutego 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 75/13.

Wskazując na powyższe Sąd uznał, że zaszła negatywna przesłanka uniemożliwiająca rozpoznanie tożsamej skargi skarżącego z 5 lutego 2020 r. z uwagi na zakaz wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie, w której wcześniej zostało wydane rozstrzygnięcie merytoryczne. Tym samym skarga z 5 lutego 2020 r., podlegała odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Naczelny Sąd Administracyjny w orzecznictwie wielokrotnie już wyjaśniał, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu, skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowaniem art. 58 1 pkt 4 p.p.s.a. jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 3 marca 2020 r., I OZ 165/20; 12 grudnia 2019 r., I OZ 1268/19; 10 grudnia 2019 r., I OZ 976/19).

W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku z [...] stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, iż wcześniejsza skarga skarżącego w tym samym przedmiocie została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 lutego 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 75/13.

Zauważenia wymaga, że analiza uprzednio złożonej skargi skarżącego oraz przedmiotowej skargi, jak i akt administracyjnych, nie pozostawia wątpliwości, że zostały złożone w tym samym zakresie. W obu tych postępowaniach skarżący zarzucił bowiem bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w nierozpoznaniu tego samego wniosku z [...] stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez niego służby w MO i Policji w latach 1988-2005 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. W sprawie ze skargi zarejestrowanej pod sygn. akt III SAB/Kr 75/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie 11 lutego 2013 r. wydał wyrok, który jest prawomocny.

W tej sytuacji należy w pełni zgodzić się z Sądem pierwszej instancji co do tego, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Niniejsza skarga została złożona, gdy w tym samym przedmiocie skarga skarżącego została już rozpoznana merytorycznie. Skarżącemu nie przysługiwało zatem prawo do złożenia kolejnej skargi w tym samym zakresie.

W konsekwencji powyższego zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.