Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 29/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
658
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101a ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
article: par. 8 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 60 poz 373
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły  lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej.

SENTENCJA

Sygn. [...] II SAB/Po 29/18 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi K. Ł. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkolno - przedszkolnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r. K. Ł. powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej zwróciła się do Wójta Gminy o wskazanie czy, a jeśli tak to jakim aktem prawnym został zatwierdzony przez Wójta Gminy wynik konkursu na Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w O. , który odbył się i został rozstrzygnięty 29 czerwca 2017 r.

Pismem z dnia 1 września 2017 r. Wójt Gminy poinformował K. Ł., że wynik powyższego konkursu został zatwierdzony poprzez powierzenie stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w O. na okres 5 lat kandydatowi, który wygrał konkurs.

Pismem z dnia 14 września 2009 r. K. Ł. wezwała Wójta Gminy do zaprzestania naruszania prawa poprzez brak wydania aktu administracyjnego zatwierdzającego lub unieważniającego wyniki konkursu na Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w O. .

Uzasadniając swoje stanowisko wskazała, że § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji N. z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej nakłada na organ prowadzący szkołę obowiązek zatwierdzenia lub unieważnienia konkursu na dyrektora szkoły.

Kolejnym pismem z dnia 11 grudnia 2017 r. K. Ł. powołując się na art. 37 ust. 1 K.p.a. ponownie wezwała Wójta Gminy do rozstrzygnięcia konkursu na Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w O. , wskazując, że wbrew obowiązkowi nałożonemu przepisem § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji N. z dnia 8 kwietnia 2010 r. nie zatwierdził ani nie unieważnił konkursu. Ponaglając organ K. Ł. podkreśliła, że pomimo upływu czasu i powierzenia w tym czasie obowiązków dyrektora do dnia skierowania ponaglenia nie zostało wydane stosowane zarządzenie wójta w tej sprawie.

Pismem z dnia 12 lutego 2018 r. K. Ł. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Wójta Gminy w sprawie przeprowadzonego konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w O. .

W uzasadnieniu skargi jej autorka wskazał, iż konkurs ten odbył się 29 czerwca 2017 r. i pomimo przeprowadzenia go i powierzenia obowiązków D. U. Bartz-Lewandowskiej do chwili złożenia skargi Wójt nie zatwierdził konkursu, bowiem nie zostało wydane stosowne zarządzenie Wójta w tej sprawie.

Skarżąca wskazała w tym zakresie na odpowiedź udzielona jej w następstwie rozpoznania jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz na postawienie bez odpowiedzi jej wezwania do usunięcia naruszenia prawa – ponaglenia z 11 grudnia 2017 r.

Skarżąca wskazała, że jej interes prawny do wniesienia skargi wynika z faktu, że startowała w przedmiotowym konkursie i w przypadku wydania przez Wójta zarządzenia o zatwierdzeniu konkursu miałaby możliwość jego zaskarżenia jako niezgodnego z prawem, bowiem osoba, która konkurs wygrała nie spełniała wymogów formalnych.

K. Ł. podniosła także, że brak wydania przez Wójta odpowiedniego zarządzenia o zatwierdzeniu konkursu uniemożliwił Wojewodzie W. dokonanie rozstrzygnięcia nadzorczego.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie wskazując, że dokonał czynności faktycznej zatwierdzenia konkursu co potwierdził stosowną, datowana na 30 czerwca 2017 r. adnotacją o treści: "Zatwierdzam Konkurs" umieszczoną na piśmie przewodniczącego komisji konkursowej z dnia 29 czerwca 2017 r. informującym o wyniku konkursu.

Do odpowiedzi na skargę dołączono akta sprawy, w których znajdował się między innymi oryginał pisma przewodniczącego komisji konkursowej z dnia 29 czerwca 2017 r. z odręczną adnotacją Wójta Gminy o zatwierdzeniu konkursu opatrzoną jego pieczęcią i podpisem oraz datą 30.06.2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Regulacja ta koresponduje z art.101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm., dalej: u.s.g.) zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego oraz art. 101a ust. 1 tej samej ustawy stanowiącym, że przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich.

Oznacza to, że w przypadku bezczynności organu gminy polegającej na niewykonywaniu czynności nakazanych przez prawo możliwe jest zaskarżenie braku działania wymaganego od organu administracji. W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem kontroli nie jest bowiem określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz obowiązek ich wydania.

Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdzić należy, iż wniesiona skarga nie okazałą się zasadna.

W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż w świetle obowiązujących w czasie rozstrzygania przedmiotowego konkursu przepisów ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1943, ze zm. - zwanej dalej u.s.o.) i rozporządzenia Ministra Edukacji N. z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373, ze zm.) należy przyjąć, że wskazana przez ustawodawcę procedura konkursowa na stanowisko dyrektora szkoły publicznej lub placówki stanowi zamknięty ciąg czynności - zgodnie z art. 36a ust. 6 u.s.o. - organu prowadzącego szkołę publiczną lub placówkę i komisji jako organu pomocniczego, które to czynności kończą się wraz z wydaniem przez organ prowadzący szkołę rozstrzygnięcia w postaci zarządzenia o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu przeprowadzenia ponownego konkursu (§ 8 ust. 2 rozporządzenia), po wcześniejszym przedstawieniu mu przez przewodniczącego komisji wyników konkursu wraz z dokumentacją postępowania konkursowego (§ 8 ust. 1 rozporządzenia).

Dalej zauważyć należy, iż analiza przepisów ustawy o systemie oświaty i powołanego rozporządzenia wskazuje, że ustawodawca nie przewidział dla rozstrzygnięcia organu prowadzącego szkołę publiczną formy decyzji administracyjnej czy też postanowienia, co powoduje, że należy zakwalifikować to rozstrzygnięcie jako akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a.). Poszczególne akty i czynności podejmowane w toku postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły publicznej nie mają bowiem charakteru samodzielnego i odrębnego, ponieważ stanowią pewien ciąg zdarzeń, a etapem kończącym to postępowanie jest dopiero przewidziane w § 8 ust. 2 rozporządzenia zarządzenie organu prowadzącego szkołę publiczną o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu(por. uchwała NSA z 13kwietnia 2015 r., sygn. I OPS 5/14, orzeczenia NSA z 5 sierpnia 2010 r., sygn. I OSK 41/10, z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. I OSK 559/11, z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. I OSK 2540/17 i dnia 22 listopada 2017 r., sygn. I OSK 1914/17 – wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej CBOSA), a następnie akt organu prowadzącego szkołę w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły lub placówki. (art. 36a ust. 1 u.s.o.).

Oznacza to, że zarządzenie organu prowadzącego szkołę publiczną o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu jako nakazany prawem akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego i o co za tym idzie zaskarżalna do tegoż sądu jest również bezczynność organu w podjęciu tego rodzaju aktu, co wynika z art. 101a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Niewątpliwie bowiem w świetle § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji N. z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej za czynność nakazaną prawem uznać należy wydanie zarządzenia w przedmiocie zatwierdzenia konkursu.

W związku z powyższym skargę K. Ł. jako wniesioną z zachowaniem wymogów określonych w art. 53 § 2b P.p.s.a. i przez osobę, której interesu prawnego jako uczestniczki konkursu dotyczy zarządzenie o jego zatwierdzeniu należało uznać za dopuszczalną co uzasadniało jej rozpoznanie.

Jednocześnie zauważyć należy, iż skarga ta nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem organ nie pozostawał w zarzuconej mu bezczynności.

Jak wynika z przedstawionych sądowi akt sprawy Wójt Gminy w dniu 30 czerwca 2017 r. wydał bowiem zarządzenie o zatwierdzeniu przedmiotowego konkursu, które to zarządzenie przybrało formę odpowiedniej adnotacji na przekazanym mu przez przewodniczącego komisji konkursowej piśmie zawierającym informację o wynikach konkursu.

Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż tak przepisy ustawy o systemie oświaty, jak i rozporządzenia Ministra Edukacji N. z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej nie ustanawiają jakichkolwiek wymogów formalnych jakim zarządzenie takowe winno odpowiadać.

W realiach kontrolowanej sprawy powyższe oznacza, że skoro adnotacja na powyższym piśmie zawiera treść rozstrzygnięcia (cyt. "Zatwierdzam konkurs"), wskazanie organu który je wydał (Wójt Gminy O."), datę wydania (30.06.2017 r.) oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do jego wydania, to spełnia minimalne wymogi do uznania jej za akt zatwierdzenia konkursu, czyli odpowiednie zarządzenie. Zawiera ono bowiem minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako zarządzenia o zatwierdzeniu konkursu o jakim mowa w § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji N. z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej.

Dla poparcia tego stanowiska przywołać należy utrwalony i powszechnie wyrażany w orzecznictwie sądów administracyjnych (a podzielany przez Sąd rozpoznający niniejszą sprawę) pogląd dotyczący wprawdzie decyzji administracyjnych, że pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nie posiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 K.p.a., jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (por. orzeczenia NSA: z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. SA 1163/81 publ. OSPiKA 1982 z. 9-10, poz. 169, z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. I OSK 335/16, z dnia 7 marca 2018 r. sygn. I OSK 1460/16, z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. I OSK 1438/15, z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. II GSK 1683/14 – dostępne w CBOSA).

Na ocenę tą nie ma wpływu okoliczność, iż w zarządzeniu tym zabrakło wskazania jego podstawy prawnej, uzasadnienia i pouczenia o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, albowiem brak tych elementów nie ma wpływu na ocenę, że adnotacja z 30 czerwca 2017 r. zawierała w istocie rozstrzygnięcie Wójta w przedmiocie zatwierdzenia konkursu i co za tym idzie ewentualne wydanie przez Wójta kolejnego, spełniającego wszelkie wymagania formalne zarządzenia w tej sprawie byłoby ponownym rozpoznawanie zagadnienia już uprzednio rozstrzygniętego.

Brak wskazanych wyżej elementów zarządzenia podlegać może jedynie ocenie Sądu w ramach rozpoznawania ewentualnej skargi na to zarządzenie, tak w zakresie oceny jego zgodności z prawem, jak i oceny dochowania przez stronę terminu do jego zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. II OSK 914/16 – dostępny w CBOSA).

Oceny tej nie wyłącza także udzielenie skarżącej przez Wójta w piśmie z dnia 1 września 2017 r. informacji, iż wynik powyższego konkursu został zatwierdzony poprzez powierzenie stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w O. na okres 5 lat kandydatowi, który wygrał konkurs. Niezależnie bowiem od oceny rzetelności tej informacji, która musi budzić istotne wątpliwości, obiektywnie istniejącą okolicznością pozostaje, iż takowe zarządzenie o zatwierdzeniu konkursu zostało w dniu 30 czerwca 2017 r. przez Wójta [...] wydane i przybrało formę opisanej powyżej adnotacji na piśmie przewodniczącego komisji konkursowej z dnia 29 czerwca 2017 r.

Stąd też na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a, według którego sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.