Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 41/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 125 par.1 pkt 1;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 240 par.1 pkt 7;
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Zofia Skrzynecka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski Sędzia WSA Renata Kantecka Protokolant Tomasz Jary po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. sprawy ze skargi spółki A na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" oraz nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005r. i za 2006r. zawiesić postępowanie w sprawie na podstawie art.125 §1 pkt 1 p.p.s.a.


UZASADNIENIE

M. Spółka S.A. z siedzibą w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"r., Nr "[...]" oraz Nr "[...]", w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005 i 2006 r.

Na rozprawie w dniu "[...]"r. Sąd zarządził połączenie spraw zarejestrowanych pod sygn. I SA/OI 41/10 i I SA/Ol 42/10, w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz dalsze ich prowadzenie pod sygn. I SA/OI 41/10.

W toku rozprawy pełnomocnicy strony skarżącej wnieśli o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., uzasadniając to tym, iż orzeczenie w obu sprawach zależy od rozstrzygnięcia w innej toczącej się sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania na tej podstawie prawnej będzie możliwe jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie może wpływać na wynik postępowania sądowego, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii.

Zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie, ukształtował się pogląd, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem zaskarżonego aktu administracyjnego, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (p. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 702/06, Lex nr 321527, B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 302).

Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z szeroko aprobowanym w orzecznictwie sądowym poglądem, dla sądu administracyjnego kwestią wstępną jest wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi w zakresie, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tej decyzji nie doszło do popełnienia takich uchybień formalnych, które mogły mieć wpływ na jej treść (wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2004 r., sygn. akt I FSK 845.05).

Mając na uwadze ostatnie z powołanych stanowisk, stwierdzić należało, że rozstrzygnięcie zawisłej przez Sądem sprawy w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005 i 2006 r. uzależnione jest od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy określenia zobowiązania podatkowego za wymienione okresy. Niewątpliwie określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 i 2006 r. stanowi istotny element stanu faktycznego w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku. Kontrola legalności przez Sąd zaskarżonych decyzji obejmuje zaś m.in. badanie prawidłowości subsumcji ustalonego przez organy podatkowe stanu faktycznego pod określone przepisy prawa. Tymczasem, wyrokiem z dnia "[...]"r., sygn. akt "[...]", Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., Nr "[...]", w przedmiocie określenia Spółce wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r., 2006 r. i 2007 r. W związku z powyższym należało uznać, że dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku, konieczne jest uprzednie rozstrzygnięcie kwestii określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

Ponadto, uwzględniając powyższe uwagi, że celowość zawieszenia postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego, podkreślić należało, że w przedmiotowej sprawie podstawę do wznowienia postępowania stanowiłby art. 240 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na postawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.