Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 764/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. M. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z naruszeniem prawa postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokat A. M.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem 22% podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 listopada 2008 r. oddalił skargę wniesioną przez T. B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z naruszeniem prawa.

Na wniosek skarżącej, postanowieniem z dnia 15 grudnia 2008 r., zostało przyznane jej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. zmieniła pełnomocnika z urzędu dla skarżącej wyznaczonego wcześniej, wyznaczając adwokat A. M. (akta sprawy, k-171).

Ustanowiona adwokat, po złożenia pełnomocnictwa uzyskanego od skarżącej, pismem z dnia 23 kwietnia 2009 r., poinformowała Sąd, że w niniejszej sprawie napisała opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd wyroku, którą doręczyła skarżącej. Do pisma dołączyła dowód nadania przesyłki poleconej na adres skarżącej oraz Opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.

Jednocześnie adw. A. M. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, że opłaty nie zostały zapłacone w całości.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

Z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie takiej opinii przez adwokata, "jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat", wynosi 75 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł.

Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie adwokat A. M. została ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu dla T. B. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku oddalającego wniesioną skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji.

Jak wynika z wniosku adwokata z dnia 23 kwietnia 2009 r. o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, udzielona pomoc polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Należało więc przyjąć, iż w tym wypadku podstawą ustalenia minimalnej stawki wynagrodzenia jest § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia.

Równocześnie, jak wynika z powołanego wyżej przepisu, "jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji", wskaźnik procentowy stawki, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wynosi 75 %.

Natomiast wysokość stawki, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 zależy od tego, czy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a), czy adwokat domaga się wynagrodzenia za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. b), czy też adwokat występował w innej sprawie (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c).

Należy uznać, że niniejsza sprawa należy do tej ostatniej kategorii, z uwagi na to, że dotyczyła skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z naruszeniem prawa - a więc nie była sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a także adwokat nie sporządził w tej sprawie skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego.

Z tego względu ustalono, że w tej sprawie wysokość "stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1" rozporządzenia, wynosi 240 zł.

Należało więc przyjąć, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 75% z 240 zł, czyli 180 zł i powinno być podwyższone o kwotę 39,60 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 22 %, co łącznie stanowi kwotę 219, 60 zł.

Ponadto, w niniejszej sprawie adw. A. M. przesłała stronie, której świadczyła pomoc prawną z urzędu, sporządzoną opinię, a także - stosownie do § 20 rozporządzenia, we wniosku z dnia 23 kwietnia 2009 r., złożyła wymagane oświadczenie.

Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu żądanego wynagrodzenia, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ppsa w związku z art. 250 ppsa oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.

Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).