Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 434/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 13 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak,, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant Asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2007 roku sprawy ze skargi S.G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 434/06

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Wojewoda [...] – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 150a ust. 1-5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 roku, nr 99, poz. 1001 ze zm.) w zw. z art. 37j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001 roku, nr 6, poz. 56 z późn. zm.) – po rozpoznaniu odwołania S.G. - utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] roku, nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego z dniem 22 marca 2006 roku.

Wojewoda [...] ustalił, że w dniu 23 września 2003 roku S.G. po raz kolejny zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] celem rejestracji jako osoba bezrobotna. Po zapoznaniu się z dokumentami przedstawionymi przez S.G., Starosta [...] decyzją z dnia [...] roku, nr [...] orzekł o uznaniu wnioskodawcy za osobę bezrobotną z dniem 23 września 2003 roku, bez prawa do zasiłku. S.G. nie złożył od tej decyzji odwołania, w związku z czym stała się ona ostateczna.

W dniu 21 marca 2006 roku skarżący wystąpił z wnioskiem do Wojewody [...] z prośbą o zmianę wyżej wymienionej decyzji organu I instancji. Pismo S.G. z dnia 21 marca 2006 roku, w ocenie Wojewody [...] zawierało w swej treści oprócz wniosku o zmianę decyzji ostatecznej Starosty [...] z dnia [...] roku także wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego,.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] roku, znak [...] odmówił zmiany decyzji ostatecznej Starosty [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] roku, znak [...].

W związku z tym, że kwestia przyznania S.G. zasiłku przedemerytalnego nie stanowiła przedmiotu rozstrzygania przez organ I instancji, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] roku, znak [...] przekazał wyżej wymieniony wniosek do organu właściwego do wydania decyzji w powyższej sprawie, tj. do Starosty [...].

Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Starosta [...] orzekł o odmowie przyznania S.G. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 22 marca 2006 roku. Organ I instancji wskazał, że przepisy dotyczące przyznawania prawa do zasiłków przedemerytalnych nie obowiązywały już w dniu rejestracji skarżącego tj. 23 września 2003 r. ( zostały skreślone od dnia 1 stycznia 2002 r. ), a ponadto skarżący udokumentował tylko 10 lat 4 miesiące i 28 dni stażu pracy, a więc nie spełniałby warunków do przyznania tego świadczenia, nawet gdyby te przepisy obowiązywały.

Od powyższej decyzji S.G. w dniu 21 czerwca 2006 roku złożył odwołanie, w którym zażądał jej zmiany i uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Wskazał, iż należy mu uwzględnić 38 lat pracy, a nie 28, bowiem przerwy jakie miał w zatrudnieniu na przestrzeni tychże 38 lat nie były spowodowane jego winą.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, Wojewoda [...] wskazał, że w dniu 1 listopada 2005 roku weszła w życie nowelizacja ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, która pozwoliła na przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego osobom spełniającym określone w wyżej wymienionej nowelizacji warunki, jeżeli do dnia 28 lutego 2006 roku złożyły stosowny wniosek do powiatowego urzędu pracy. Przyznanie tych uprawnień odbywało się na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2001 roku włącznie. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 150a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 roku, przysługiwało osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 roku spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2. Zgodnie zaś z art. 150a ust. 2 cytowanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługiwało również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 roku nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 roku pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku, uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego.

Organ odwoławczy wskazał, iż osobie, o której mowa powyżej, prawo do zasiłku przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługiwało od dnia złożenia wniosku o jego przyznanie, o ile w dniu jego złożenia spełniła warunki do nabycia tego prawa określone w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 roku. Zgodnie zaś z art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 roku, zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:

1) posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub;

2) posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Wojewoda [...] zaznaczył również, iż zgodnie żart. 37j tejże ustawy, prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługiwało na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku posiadała lub spełniała warunki do ich nabycia; do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego zaliczano okres aktualnie pobieranego zasiłku z zastrzeżeniem ust. 2.

Organ II instancji podkreślił, iż skarżący był wprawdzie na dzień 31 grudnia 2001 roku zarejestrowany w Powiatowym rzędzie Pracy w [...] jako osoba bezrobotna, nie spełniał jednak warunków do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych i faktycznie go nie pobierał. Nadto skarżący wniosek o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego złożył w dniu 21 marca 2006 roku, a zatem po terminie określonym w art. 150 a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W motywach decyzji podniesiono, że długoletni staż pracy sam w sobie nigdy nie uprawniał do zasiłku przedemerytalnego. Skarżący bowiem nie spełniał warunku koniecznego dla uzyskania zasiłku przedemerytalnego, którym zgodnie z art. 37j cytowanej wyżej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, było posiadanie uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych.

W skardze złożonej w dniu 14 sierpnia 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący kwestionując w/w rozstrzygnięcie podniósł, że na dzień 31 grudnia 2001 roku był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] jako osoba bezrobotna, zatem spełniał warunki do przyznania mu zasiłku przedemerytalnego. Zdaniem skarżącego, niezgodnie z przepisami uznano, że nie spełniał on warunków do posiadania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wskazał również, że ZUS w decyzji z dnia [...] r. uznał, że przepracował on jedynie 28 lat 7 miesięcy i 7 dni, a w rzeczywistości jego całkowity staż pracy wynosi 38 lat pracy ( pominięto jego pracę w parafii w O.). Skarżący podkreślał, że w obecnej chwili jest chory, nie jest zdolny do pracy i nie posiada środków do życia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że skargę należało oddalić, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja rozstrzygająca w zakresie uprawnień skarżącego do zasiłku przedemerytalnego . Odrębnie rozpoznany został wniosek skarżącego o zmianę decyzji ostatecznej Starosty [...] z dnia [...] r. w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych ( Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnie odrzucił skargę S.G. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej k-21 akt) , a także jego wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego ( decyzja ZUS z [...] r. w aktach adm.).

Możliwość uzyskania zasiłku przedemerytalnego, o który m.in. w dniu 21 marca 2006r. wystąpił S.G., przewidywała ustawa z dnia z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 ze zm. ) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r. Art. 37j tej ustawy stanowił, że zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli :

1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub

2) posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Obowiązujący od dnia 1 listopada 2005 r. art. 150a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), dodany ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia /.../ ( Dz. U. Nr 164, poz. 1366) umożliwił uzyskanie zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach obowiązujących do końca 2001 r osobom, które spełniły do 12 stycznia 2002 r wszystkie warunki do ich nabycia , jeżeli do dnia 28 lutego 2006 r złożyły stosowny wniosek do właściwego powiatowego urzędu pracy. Przepis art.150a stanowi w ust. 1, że prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, zastrzeżeniem ust. 2. Zgodnie z ust. 2 art. 150a prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego.

Stosownie do art. 150a ust. 5 ustawy osoba, o której mowa w ust. 1 i 2 może złożyć wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego do dnia 28 lutego 2006 r. do właściwego dla jej miejsca zamieszkania powiatowego urzędu pracy .

Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego dopiero w dniu 21 marca 2006 r, stanowisko Wojewody [...], że brak jest podstaw do przyznania mu tego zasiłku, należy uznać za prawidłowe w świetle obowiązujących przepisów. Termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego, przewidziany w art. 150a ust. 5 wskazanej wyżej ustawy jest terminem prawa materialnego i jego niezachowanie uzasadnia wydanie decyzji odmawiającej przyznania prawa do tego świadczenia.

Trafnie również organ odwoławczy ocenił, że nawet w przypadku zachowania terminu do złożenia wniosku, skarżący nie spełniał przesłanek do uzyskania zasiłku przedemerytalnego , gdyż co prawda na dzień 31 .12. 2001 r. był zarejestrowany jako bezrobotny w PUP w [...], ale nie spełniał warunków do posiadania prawa do zasiłku dla bezrobotnych i zasiłku tego nie pobierał. W tej sytuacji podnoszone przez S.G. zarzuty dotyczące długości stażu pracy przyjętego przez organ, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Należy przy tym zgodzić się ze stanowiskiem organu, że długoletni staż pracy sam w sobie nigdy nie uprawniał do zasiłku przedemerytalnego. Konieczne było spełnienie wszystkich przesłanek określonych w art. 37j ustawy z dnia z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 ze zm. ). Powoływanie się przez skarżącego na trudną sytuację życiową i stan zdrowia także nie mogło mieć wpływu na treść decyzji wydanej przez organ administracji, gdyż przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy są przepisami bezwzględnie obowiązującymi i nie podlegają uznaniu administracyjnemu . Również sąd administracyjny przy rozstrzyganiu sprawy nie ma podstaw do stosowania zasad współżycia społecznego czy zasad słuszności, gdyż, jak zaznaczono na wstępie rozważań, dokonuje oceny zaskarżonej do niego decyzji ( postanowienia ) jedynie z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.