Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 783/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 201 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 23 października 2018 r. sprawy ze skargi K.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 28 grudnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego rozliczył K.G. podatek od towarów i usług za miesiące od lipca 2015 r. do marca 2016 r..

Pismem z dnia 20 lutego 2018 r. złożonym w toku postępowania odwoławczego od powyższej decyzji podatnik wniósł na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. o zawieszenie postępowania w sprawie.

Strona w uzasadnieniu wskazała, że w sprawie dotyczącej jego kontrahenta organ odwoławczy w wydanej wobec niego decyzji stwierdził konieczność uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po przeanalizowaniu wniosku strony postanowieniem z dnia 23 marca 2018 r., odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego prowadzonego wobec K.G. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca 2015 r. do marca 2016 r.. W ocenie ww. organu w sprawie nie wystąpił obowiązek zawieszenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej, w tym z przyczyn wymienionych w pkt 2 ww. przepisu.

Podatnik, nie zgadzając się ze stanowiskiem organu odwoławczego, pismem z dnia 12 kwietnia 2018 r. złożył zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 marca 2018 r., wnosząc o uchylenie jego w całości i zawieszenie postępowania odwoławczego do chwili ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy W.S. - kontrahenta strony w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od lutego do września 2015 r..

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r., utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji co do braków podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 O.p..

K.G., reprezentowany przez doradcę podatkowego, nie zgadzając się ze stanowiskiem organu odwoławczego, pismem z dnia 16 lipca 2018 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2018 r..

Strona, zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa:

- art. 120 O.p. poprzez naruszenie zasady działania organów podatkowych na podstawie przepisów prawa polegające na formułowaniu wniosków, i twierdzeń nie mających umocowania w przepisach prawa, sprowadzające się do oparcia ich jedynie na jednostronnie przytoczonych wyrokach sądów administracyjnych;

- art. 121 O.p. poprzez naruszenie zasady budzenia zaufania do organów podatkowych poprzez prowadzenie postępowania w sposób mający na celu jak najszybsze zakończenie sprawy, bez zwracania uwagi na konieczność podjęcia poprawnego merytorycznie rozstrzygnięcia;

- art. 122 O.p. w zw. z art. 187 O.p. poprzez odmowę podjęcia działań mających na celu dokładne ustalenie okoliczności faktycznych;

- art. 124 O.p. w zw. z art. 210 § 4 O.p. poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji, które ma charakter ograniczony do przytoczenia okoliczności, które w ocenie organu podatkowego przesądzają o niemożności zawieszenia postępowania podatkowego z powodu konieczności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, z jednoczesnym świadomym pominięciem okoliczności potwierdzających stanowisko korzystne dla podatnika;

- art. 201 § 1 pkt 2 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, że nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania w skutek uzależnienia rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego.

W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia skarżący podniósł, że zagadnienie prejudycjalne uzależnia zawieszenie postępowania od powstania sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od wydania rozstrzygnięcia przez inny, upoważniony do tego, organ lub sąd.

Zdaniem pełnomocnika strony, podstawą do zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie K.G. jest uchylenie przez organ drugiej instancji decyzji wydanej na jego kontrahenta tj. W.S. Niezbędne jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, żeby móc zakwestionować prawo do odliczenia podatku naliczonego od należnego przez skarżącego. Ustalenie okoliczności czy W.S. dokonał czynności wykazanych w fakturach może być dopiero podstawą do podważenia w/w prawa.

Powołując się na wyroki sądowe, skarżący zwrócił uwagę na bezpośredniość związku przyczynowego między jego zobowiązaniem podatkowym i W.S., która jest wymagana dla zaistnienia zagadnienia wstępnego. W sytuacji gdyby Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał wcześniej decyzję niż rozstrzygając sprawę W.S., to każda różnica spowodowałaby dysharmonię w obu decyzjach opartych na tym samym stanie faktycznym.

Uzasadniając w dalszej części skargi potrzebę uprzedniego rozstrzygnięcia o obowiązkach podatkowych W.S., strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przepis art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wskazuje na konieczność zawieszenia przez organ podatkowy postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zarówno doktryna, jak i orzecznictwo interpretując przesłanki zawarte w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, podkreślają potrzebę zaistnienia ścisłego związku między zagadnieniem wstępnym a sprawą główną. Z zagadnieniem wstępnym zwanym też kwestią wstępną lub prejudycjalną, mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Nie powstaje zatem w przypadku, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne dokonane przez wskazany w przepisie inny organ lub sąd.

Zatem, we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia okolicznościach stanu faktycznego należało stwierdzić, że nie mają charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej ustalenia faktyczne, które zachowując wpływ na rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, wykazują jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Okoliczność, że ustalenia danego postępowania mogą być pomocne przy ustaleniu stanu faktycznego w postępowaniu podatkowym, nie oznacza, że zakończenie postępowania podatkowego nie może nastąpić bez rozstrzygnięcia tej sprawy. Zagadnienie wstępne dotyczy bowiem wystąpienia przeszkody uniemożliwiającej w ogóle rozstrzygnięcie zgodnie z obowiązującymi przepisami sprawy podatkowej.

W świetle powyższego prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki do zawieszenia przedmiotowego postępowania odwoławczego prowadzonego wobec K.G., bowiem jak słusznie wskazano w uzasadnieniu postanowienia okoliczność toczącego się postępowania wobec kontrahenta strony w związku z faktem, iż decyzją nr [...] z dnia 8 lutego 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej przekazał sprawę rozliczenia W.S. w podatku od towarów i usług od lutego do września 2015 r. do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części - nie przesądza o braku możliwości rozliczenia w podatku od towarów i usług K.G. W realiach niniejszej sprawy wskazywane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności mają charakter ustaleń faktycznych czynionych w innej sprawie, dotyczącej innego podatnika, będącego co prawda wbrew ocenie skarżącego, w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia zasad wynikających z przepisów prawa procesowego art.120, 121 i 122 w zw. z art. 187 Ordynacji podatkowej. Na organie nie ciążył obowiązek gromadzenia dowodów na temat ewentualnie prowadzonego postępowania podatkowego wobec kontrahenta skarżącego, jego etapu i możliwości ukończenia poprzez wydanie decyzji wymiarowej. Procedowanie organu w niniejszej sprawie to konsekwencją przyjętej przez organy oceny braku istnienia "zagadnienia wstępnego", czemu wyraz dał w postanowieniu o nieuwzględnieniu wniosku o zawieszenie podstępowania odwoławczego.

Kolejny zarzut skargi oparty o art. 124 w związku z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej także należy uznać za chybiony. Wynika on przede wszystkim z odmiennej oceny strony skarżącej odnoszącej się do kwestii istnienia w niniejszej sprawie zagadnienia wstępnego, co oznacza, że do naruszenia wskazanych przepisów nie doszło.

Mając na uwadze powyższe Sąd, uznając że wydane postanowienie nie narusza prawa, orzekł w myśl art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. o oddaleniu skargi.