Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 527/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. J. o zasądzenie odszkodowania z tytułu naruszenia prawa materialnego na skutek decyzji Kierownika Zespołu ds. Osób Bezdomnych i Uchodźców wydanej upoważnienia Prezydenta W. z dnia [...] r. Nr. [...] postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

A. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której zawarł wniosek o wypłatę odszkodowania w kwocie [...] zł z tytułu naruszenia prawa materialnego spowodowanego wydaniem decyzji przez Kierownika Zespołu ds. Osób Bezdomnych i Uchodźców z dnia [...]r. Nr. [...] na mocy której został przyznany skarżącemu zasiłek okresowy w wysokości [...] zł na okres od [...] r do [...] r.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż świadczenie przyznane mu w zbyt niskiej kwocie przyczyniło się do "pogłębienia się stanu chorobowego tytułu niedożywienia organizmu i niemożności wykupu lekarstw".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz 8/ skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań.

Tym samym w odniesieniu do rozpatrywanej sprawy wniosek dotyczący zasądzenia odszkodowania na skutek wydania decyzji organu I będący w istocie skargą o odszkodowanie, w której skarżący domaga się merytorycznego rozstrzygnięcia jest niedopuszczalny. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi jest bowiem sprawa sądowoadministracyjna , a zatem rozpoznanie i rozstrzygniecie skargi na działanie lub bezczynność organu wykonującego administrację publiczną pod kątem zgodności z prawem. Działania te muszą mieć charakter publicznoprawny, oraz muszą dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa . Chodzi tu przy tym o uprawnienia lub obowiązki o charakterze administracyjno-prawnym ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje sądową kontrolę wykonywania administracji publicznej. Nie mieszczą się zatem w tym znaczeniu wszelkie przejawy działania organów administracji publicznej podlegające kwalifikacji jako czynności prawne w rozumieniu przepisów prawa cywilnego (por post NSA I SA 264/97, uchwała NSA 7 sędziów FPS 2/97). Kontrola Sądu Administracyjnego ogranicza się więc do zbadania , czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd ten nie może rozstrzygać sprawy co do istoty orzekając o prawach bądź obowiązkach stron, natomiast jak wynika ze skargi skarżący domaga się takiego właśnie rozstrzygnięcia, na gruncie regulacji prawa cywilnego.

Analizując powyższe należało uznać, iż zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracyjnego nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, bowiem zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, sąd administracyjny jest właściwy w sprawach z zakresu administracji publicznej, z wyłączeniem tych, które rodzą bezpośrednio skutki cywilnoprawne (B.Adamiak , J. Borkowski Postępowanie administracyjne... s.380)

W tej sytuacji skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) u.p.s.a.