Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 354/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 208 par. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.),, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 września 2016 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie cofnięcia rejestracji automatu o niskich wygranych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2011 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w S. w punkcie gier na automatach o niskich wygranych H. w L. pod nr [...], przeprowadzili doraźną kontrolę w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych. W trakcie kontroli funkcjonariusze przeprowadzili, m.in. na automacie o niskich wygranych [...], nr fabryczny [...], który został zarejestrowany w dniu 13 maja 2009 r. i otrzymał poświadczenie rejestracji nr [...], należącym do M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., dalej "spółka", czynności w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie. W wyniku przeprowadzonej gry eksperymentalnej funkcjonariusze stwierdzili, że wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze jest wyższa niż [...] zł, tj. wyższa niż określona w art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r., Nr 201, poz.1540 ze zm.), dalej "u.g.h.".

W związku z ustaleniami powyższej kontroli postanowieniem z dnia 5 marca 2013r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął z urzędu w stosunku do spółki postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji ww. automatu.

Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu wydania opinii z badania sprawdzającego przez jednostkę badającą upoważnią do przeprowadzania badań przez Ministra Finansów. W dniu 20 kwietnia 2015 r. do organu wpłynęła opinia Politechniki R., zawierająca wyniki trybu uproszczonego badania sprawdzającego ww. automatu.

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r., organ podjął z urzędu przedmiotowe postępowanie.

W dniu [...] organ wydał decyzję nr [...], w której umorzył jako bezprzedmiotowe prowadzone postępowanie wobec spółki w sprawie cofnięcia rejestracji ww. automatu do gier o niskich wygranych.

Organ wskazał, że zgodnie za art. 129 ust. 1 u.g.h., działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

W myśl art. 117 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity w Dz. U z 2004r. Nr 4, poz. 27 ze zm.)., udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia. Ustawodawca zezwolił zatem na prowadzenie zakładów i gier - jako zasada - w tym gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie wydanych zezwoleń do czasu ich wygaśnięcia.

Ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r. nr 134, poz. 779) do ustawy z dnia 19 listopada 2009r. (Dz. U. z 2009 r. nr 210, poz. 1540 ze zm.) po art. 23 dodano art. 23a-23f. Stosownie do art. 23a ust. 2 ww. ustawy rejestracja automatu lub urządzenia do gier oznacza dopuszczenie go do eksploatacji, przy czym rejestracji dokonuje się na okres 6 lat. Również uprzednio obowiązujące rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. z 2003r., Nr 102, poz. 946 ze zm.) przewidywało, że poświadczenia rejestracji dokonuje się na 6 lat (§ 10 ust. 3).

Organ wskazał, iż w dniu 13 maja 2009 r. przedmiotowy automat uzyskał poświadczenie rejestracji, którego ważność wynosiła 6 lat od daty wydania. Tym samym rejestracja ww. automatu wygasła w dniu 13 maja 2015 r. Organ uznał, że skoro przedmiotowe postępowanie dotyczyło cofnięcia rejestracji ww. automatu, dla którego rejestracja wygasła w dniu 13 maja 2015 r. z mocy prawa z uwagi na upływ okresu na jaki została dokonana, to dalsze prowadzenie postępowania w tym zakresie było bezprzedmiotowe.

Organ wydał decyzję o umorzeniu tego postępowania zgodnie z art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613), dalej "o.p."

Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji, w której kwestionowała prawidłowość wydanej opinii w sprawie.

Dyrektor Izby Celnej w S. z dnia [...] wydał decyzję nr [...], w której utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie, w tym opisał zmianę przepisów prawnych w zakresie gier hazardowych na przestrzeni lat. Organ odwoławczy wskazał, że poświadczenie rejestracji dla przedmiotowego automatu ważne było 6 lat i okres ten upłynął w dniu 13 maja 2015 r. Tym samym brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia rejestracji ww. automatu i organ pierwszej instancji prawidłowo wydał decyzję o umorzeniu tego postępowania stosownie do art. 208 § 1 o.p. Zarzuty spółki zawarte w odwołaniu organ uznał za niezasadne.

Spółka złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zarzuciła organowi naruszenie:

-art. 208 § 1 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 267§ 1 pkt 4 w zw. z art. 216 w zw. z art. 200a § 3 i 4 o.p. w zw. z art. 8 w zw. art. 23a ust. 6 w zw. z art. 23b ust. 1, 2, 4, 5 u.g.h. w zw. z art. 121 § 1 i 2 w zw. z art. 122 w art. 123 zw. z art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 o.p. wskutek:

a) niedokonania przez organ kontroli przeprowadzonego w sprawie dowodu w postaci opinii jednostki badającej w związku z umorzeniem postępowania w sprawie, w sytuacji gdy strona zgłosiła merytoryczne zastrzeżenia względem opinii, a opinia ta stanowiła podstawę obciążenia strony kosztami jej sporządzenia,

b) niedokonania przez organ kontroli przeprowadzonego w sprawie dowodu w postaci opinii jednostki badającej w związku z umorzeniem postępowania w sprawie, w sytuacji gdy strona zgłosiła wniosek o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w związku ze zgłoszonymi zastrzeżeniami do opinii, a opinia ta stanowiła podstawę obciążenia strony kosztami jej sporządzenia.

Organ odwoławczy, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Sąd wskazał co następuje:

Stosownie do art. 8 u.g.h., do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o.p., chyba, że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 208 § 1 o.p., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Umorzenie ma tu charakter bezwzględnie obowiązujący. Obligatoryjną przesłanką do umorzenia postępowania podatkowego jest bezprzedmiotowość postępowania. Oznacza to, że jeżeli wystąpi bezprzedmiotowość, organ podatkowy musi umorzyć postępowanie podatkowe. Decyzja o umorzeniu postępowania nie ma charakteru decyzji merytorycznej, nie orzeka co do istoty sprawy, lecz wywołuje skutek procesowy polegający na przerwaniu stosunku procesowego pomiędzy stroną, a organem. Zaistnienie przesłanki uniemożliwia dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego.

Bezsporne w sprawie było, że udzielone zezwolenie na użytkowanie automatu ważne było 6 lat i po tym okresie wygasło. Wobec tego mimo wszczęcia wcześniej postępowania w sprawie cofnięcia rejestracji automatu nie było podstaw do jego kontynuowania i wydania przez organ rozstrzygnięcia merytorycznego.

Zarzuty skargi koncentrują się na wydanej w sprawie opinii, z którą skarżąca się nie zgadza i kwestionuje obciążenie jej kosztami za ww. opinię.

Sąd uznał zarzuty za bezzasadne. Z uwagi na wygaśnięcie rejestracji przedmiotowego automatu organ nie mógł dalej kontynuować postępowania w sprawie cofnięcia rejestracji automatu. W decyzji o umorzeniu zbędne było ustosunkowywanie się do wydanej opinii, gdyż jej treść nie miała wpływu na wydane orzeczenie. Tak samo zbędne było przeprowadzanie rozprawy administracyjnej, w sytuacji zaistnienia przesłanki do umorzenia postępowania administracyjnego w postaci wygaśnięcia rejestracji przedmiotowego automatu. Jeżeli spółka uważa, że poniosła szkodę na skutek bezprawnego zatrzymania automatu przez organ, który w ten sposób uniemożliwił jej prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o te urządzenie może wystąpić na drogę postępowania cywilnego i tam kwestionować poprawność działania organu, w tym prawidłowość wydanej opinii.

Wyroki NSA, na które spółka się powołuje nie miały wpływu na wynik sprawy, gdyż dotyczyły innych stanów faktycznych, min. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2015 r. o sygn. akt II GSK 275/14 zapadł w przedmiocie obciążenia spółki kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych. W tym wyroku NSA wyraził pogląd, że spółka może kwestionować prawidłowość wydanej opinii w postępowaniu o cofnięcie rejestracji automatu, lecz jest to jedynie możliwe gdy takie postępowanie się toczy i zgodnie z przepisami może być zakończone decyzją merytoryczną. Podobnie wyrok NSA z dnia 20 lutego 2015 r. o sygn. akt II GSK 2472/13.

W niniejszej sprawie zapadła, zdaniem Sądu, prawidłowa decyzja o umorzeniu postępowania wobec zaistnienia przesłanki z art. 208 § 1 o.p. w postaci wygaśnięcia rejestracji przedmiotowego automatu.

Przywołane orzeczenia dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 846 ze zm.), skargę oddalił.