Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 823/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 94 ust. 1 w zw. z art. 95 ust. 2
journal: Dz.U. 1990 nr 30 poz 179
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
article: § 3 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2001 nr 131 poz 1468
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Borowiec Sędzia del. WSA Jolanta Rudnicka (spr.) Protokolant Magdalena Cieślak po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Rz 107/07 w sprawie ze skargi W. P. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie mieszkania oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 4 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Rz 107/07 oddalił skargę W. P. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] listopada 2006 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie mieszkania.

W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

Komendant Powiatowy Policji w L. decyzją z dnia 20 listopada 2006 r., nr 47/2006 odmówił W. P. przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego w oparciu o przepisy art. 97 ust. 5, art. 94 ust. 1 w zw. z art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 7, poz. 58, ze zm.) oraz § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. nr 131, poz. 1468). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wyjaśnił, że W. P. w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej posiadał dom jednorodzinny odpowiadający przysługującej mu powierzchni mieszkalnej a tym samym nie spełnia warunków do udzielenia mu pomocy finansowej.

W odwołaniu do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. odwołujący W. P. uprawnienia do uzyskania pomocy finansowej wyprowadza z treści art. 94 ust. 1 w zw. z art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6.04.1990 r. o Policji. Wyjaśnił, że do służby w Policji wstąpił 24 listopada 1999 r. i do lipca 2006 r. pełnił służbę w oddziale prewencji w W.. W poprzednim miejscu służby nie miał możliwości uzyskania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu ze względu na brak stałego zameldowania na tym terenie. Sytuacja rodzinna sprawiła, że zmuszony był zmienić miejsce służby i powrócić w rodzinne strony, gdzie zamieszkał we wsi W.. W dniu 3.12.2003 r. otrzymał od swoich teściów aktem notarialnym dom w stanie surowym i aby zamieszkać w nim wraz z całą swoją rodziną był zmuszony do zaciągnięcia kredytu bankowego w kwocie [...] zł. W dniu 4 października 2004 r. zamieszkał z całą rodziną w tym domu. W ocenie odwołującego spełnia on przesłanki do uzyskania pomocy finansowej od dnia 23 stycznia 2004 r., tj. od chwili zaciągnięcia kredytu mieszkaniowego.

[...] Komendant Wojewódzki Policji w R. decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] nie uwzględnił odwołania i utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W podstawie rozstrzygnięcia powołał art. 97 ust. 5, art. 94 w zw. z art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. (Dz. U. nr 105, poz. 8847) oraz § 1 i § 3 ust. 1-2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 1 października 2001 r. w sprawie udzielania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. nr 131, poz. 1468).

Organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do art. 88 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub miejscowości pobliskiej z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Prawo to realizowane jest w formie rzeczowej poprzez przydział lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej bądź finansowej poprzez przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego we własnym zakresie. Zgodnie z art. 94 ustawy o Policji policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Niemniej jednak art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, iż lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przyznaje się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej w lokal mieszkalny w odpowiadającej co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom rodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy. Akta sprawy wskazują, że odwołujący do 30 czerwca 2006 r. pełnił służbę w oddziale prewencji w W. i do tej daty pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, ponieważ nie posiadał lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby. W dniu 4 października 2004 r. zamieszkał w domu jednorodzinnym położonym w miejscowości W. przy ulicy [...], którego jest właścicielem wraz z żoną i nadal pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego do czasu przeniesienia do służby w L., tj. do 20 czerwca 2006 r. Z dniem 1 lipca 2006 r. został przeniesiony do dalszego pełnienia służby w L. na podstawie decyzji z dnia [...]czerwca 2006 r. wydanej przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w R..

W ocenie organu odwoławczego odwołujący od 2 lat jest właścicielem domu położonego w miejscowości pobliskiej od miejsca pełnienia służby i w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie spełniał wymogów do przyznania mu pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie W. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skarżący powtórzył argumentację, jak w odwołaniu przyznając fakt pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu. Wskazał na art. 107 ust. 1 ustawy o Policji i wywiódł, że termin zakreślony w tym przepisie powinien się liczyć od daty zaciągnięcia kredytu na zakończenie budowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalając skargę W. P. podzielił stanowisko organów administracji orzekających w sprawie.

Sąd I instancji zwrócił uwagę, że stan faktyczny sprawy jest niekwestionowany, natomiast spór pomiędzy organami orzekającymi w sprawie, a skarżącym dotyczy stosowania prawa materialnego przewidzianego ustawą z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji oraz przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów i z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów.

Zdaniem Sądu I instancji z brzmienia art. 94 ust.1 ustawy o Policji wynika, że prawo do lokalu mieszkalnego jest realizowane w pierwszej kolejności poprzez przydzielenie takiego lokalu a dopiero, gdy przydziału takiego nie dokonano, policjantowi w służbie stałej przysługuje pomoc finansowa. Pomoc finansowa jest zastępczą w stosunku do przydziału formą realizacji prawa funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego. Sąd I instancji zgodził się z organami orzekającymi w sprawie, że skarżący w dniu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy finansowej tj. 9 października 2006 r. nie spełniał warunków określonych ustawą o Policji do uzyskania prawa do lokalu mieszkalnego. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika bowiem, że od dnia 4 października 2004 r. skarżący mieszka wraz ze swoją rodziną w domu jednorodzinnym, którego jest współwłaścicielem w miejscowości W., a służbę od 1 lipca 2006 r. pełni w L.. Oznacza to, że skarżący posiada dom mieszkalny w miejscowości pobliskiej pełnienia swojej służby, tym samym nie spełnia wymogów określonych w art. 94 ust. 1 ustawy do przyznania pomocy finansowej.

Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu, że uprawnienie do przyznania pomocy finansowej przysługuje skarżącemu w oparciu o art. 107 ust. 1 ustawy o Policji Sąd Wojewódzki stwierdził, że art. 107 ust. 1 ustawy stanowi regulację dotyczącą przedawnienia roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych. Z przepisu tego, zdaniem Sądu I instancji, nie można wywieść uprawnienia do otrzymania pomocy finansowej.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. P.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego – art.94 ust.1 w zw. z art.95 ust.2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz §3 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.

Powołując się na wskazane powyżej naruszenie prawa materialnego skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i wydanie orzeczenia zgodnego z żądaniem skargi oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego przyznał, że W. P. w dniu 9 października 2006 r., czyli w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej posiadał lokal mieszkalny odpowiadający przysługującej mu powierzchni mieszkalnej nabyty w drodze umowy darowizny. Autor skargi kasacyjnej nie zgadza się jednak ze stanowiskiem Sądu I instancji, że powyższa okoliczność powoduje iż nie spełniał warunków do uzyskania prawa do lokalu mieszkalnego. Zdaniem autora skargi kasacyjnej złożenie wniosku o przyznanie pomocy finansowej już po nabyciu nieruchomości nie jest przeszkodą do jej uzyskania, gdyż zarówno ustawa o Policji, jak też rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów, nie określają terminu, w którym uprawniony może wystąpić z wnioskiem, ani też że może to uczynić wyłącznie przed nabyciem lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Skarżący podkreślił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny pominął zupełnie kwestię, że skarżący ubiegał się o taką pomoc po raz pierwszy, wcześniej nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o przydziale i że do chwili zadłużenia się w banku i wykończenia domu nie miał zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych.

W ocenie skarżącego Sąd I instancji błędnie uznał, że po uzyskaniu lokalu mieszkalnego utracił on prawo do pomocy finansowej. Przepisy ustawy o Policji nie przewidują wygaśnięcia tego prawa na skutek upływu czasu, czy też zrealizowania celu, na jaki pomoc jest przeznaczona, przed wystąpieniem z wnioskiem o jej przyznanie. Także w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w § 3 ust.2 pkt 2 mowa jest, że do wniosku o uzyskanie pomocy finansowej dołącza się dokumenty potwierdzające fakt ubiegania się o lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny, a w szczególności może to być odpis z księgi wieczystej lub umowa sporządzona w formie aktu notarialnego. Wykładnia art.94 ust.1 ustawy o Policji dokonana przez Sąd I instancji w sposób nieusprawiedliwiony ogranicza ustawowe prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, które przysługuje każdemu, kto spełnia przesłanki art. 88 ust.1 wymienionej ustawy.

Skarżący zgadza się, że posiadanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego bez jakichkolwiek nakładów nie może rodzić prawa do uzyskania pomocy finansowej. W przedmiotowej sprawie skarżący uzyskał lokal wprawdzie bez dopłat w drodze darowizny, lecz aby nadawał się on do zamieszkania musiał zaciągnąć kredyt bankowy na jego wykończenie. Pomoc finansowa ma służyć uzupełnieniu wkładu finansowego policjanta w uzyskaniu we własnym zakresie lokalu mieszkalnego bez potrzeby przyznania mu lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i nie może być uwzględniona. Zakres badania zaskarżonego orzeczenia wyznaczają granice skargi kasacyjnej, o czym stanowi art.183 §1 P.p.s.a. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami zaskarżenia określonymi przez ustawodawcę w art.174 P.p.s.a. i wnioskami skargi kasacyjnej. Związanie granicami skargi kasacyjnej polega na tym, że Sąd kasacyjny nie jest władny badać, czy Sąd I instancji naruszył inne niż wskazane w skardze kasacyjnej przepisy. Powyższa zasada nie dotyczy jedynie wad prawnych powodujących nieważność postępowania (art.183 § 2 P.p.s.a.), których w rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono. Skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art.174 pkt 1 p.p.s.a.) lub na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art.174 pkt 2 P.p.s.a.).

W skardze kasacyjnej wniesionej w rozpatrywanej sprawie zarzucono naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art.94 ust.1 w zw. z art.95 ust.2 ustawy o Policji oraz §3 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów. Skarżącemu będącemu policjantem w służbie stałej organy administracji obu instancji odmówiły przyznania pomocy finansowej z uwagi na posiadanie domu jednorodzinnego a Sąd I instancji to stanowisko podzielił. Istota sprawy sprowadza się zatem do oceny, czy policjantowi w służbie stałej posiadającemu dom jednorodzinny w miejscowości, w której pełni służbę lub miejscowości pobliskiej przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w sytuacji, gdy posiada dom jednorodzinny, na wykończenie którego zaciągnął kredyt bankowy, a w którym zamieszkał przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy finansowej.

Zacząć należy od wskazania, że pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego jest jedną z form zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy Policji. Art.88 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. Nr 30, poz. 179 ze zm.) stanowi, że policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Prawo do lokalu, o którym stanowi powyższy przepis jest realizowane przez przydział lokalu mieszkalnego, wypłacanie równoważnika pieniężnego albo pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Z treści art.88 ust.1 powołanej ustawy wynika, że przysługujące policjantowi prawo do lokalu jest w pierwszej kolejności realizowane przez przydział lokalu mieszkalnego, natomiast pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego jest zastępczą formą realizacji prawa funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego. Jeśli więc funkcjonariusz posiada już lokal mieszkalny w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, to zrealizowane jest jego prawo określone w powołanym art.88 ust.1 ustawy o Policji. Realizacja tego prawa powoduje również i to, że policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Należy w tym miejscu przypomnieć, że zagadnienie to było już kilkakrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 1999 r. (sygn. OPS 1/99, publ. ONSA 1999/3/77) zaprezentowano stanowisko, że policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu, jeżeli policjant nie ma prawa do uzyskania w drodze decyzji administracyjnej przydziału lokalu mieszkalnego, określonego w art.90 ustawy o Policji, ponieważ posiada inny odpowiedni lokal mieszkalny w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej. W uzasadnieniu powyższej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wywodził, że prawo policjanta do lokalu mieszkalnego jest wyraźnie powiązane z przesłanką niezaspokojenia potrzeby mieszkaniowej uprawnionego funkcjonariusza a uprawnienie do lokalu mieszkalnego lub pomocy finansowej na jego uzyskanie nie mogą być interpretowane w oderwaniu od treści art.95 ustawy. Przepis ten enumeratywnie wylicza sytuacje, kiedy nie przydziela się policjantowi lokalu mieszkalnego. Warunek przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu należy wiązać tylko z taką sytuacją, w której policjant spełnia warunki do przydziału lokalu na podstawie decyzji administracyjnej, lecz lokalu takiego nie otrzymał. Jeśli zatem policjant ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej w formie przewidzianej przez ustawę (art.95 ustawy), to w konsekwencji nie spełnia niezbędnej przesłanki przyznania pomocy finansowej, czyli niezrealizowania prawa do lokalu mieszkalnego. Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela zaprezentowane stanowisko.

Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że Sąd I instancji trafnie ocenił, iż skarżący nie spełniał warunków do uzyskania prawa do lokalu mieszkalnego a tym samym do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Z załączonych do akt sprawy dokumentów wynika bowiem, że wniosek o przyznanie pomocy finansowej skarżący złożył w dniu 9 października 2006 r., we wniosku tym oświadczył, że od 4 października 2004 r. zamieszkuje w domu jednorodzinnym, którego jest współwłaścicielem w miejscowości W., a służbę pełni od 1 lipca 2006 r. w L.. Skarżący posiada dom jednorodzinny w miejscowości pobliskiej pełnienia służby, co wyczerpuje dyspozycję art.95 ust.1 pkt 2 ustawy o Policji.

Nie można zgodzić się z prezentowaną przez autora skargi kasacyjnej tezą, że złożenie wniosku o przyznanie pomocy finansowej już po nabyciu nieruchomości nie jest przeszkodą do jej uzyskania, jak i stwierdzeniem, że wykładnia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów, przez Sąd I instancji ogranicza ustawowe prawo do pomocy finansowej, które przysługuje każdemu, kto spełnia przesłanki określone w art.88 ust.1 ustawy o Policji. Rzecz w tym, że skarżący nie spełnia warunków do uzyskania lokalu mieszkalnego, bo posiada dom jednorodzinny w miejscowości pobliskiej pełnienia służby.

Nie można tez podzielić stanowiska skarżącego, że pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego należy rozumieć szeroko włączając w nią możliwość spłaty zaciągniętych zobowiązań w związku z nabyciem domu jednorodzinnego. Jak podkreślił Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 14 maja 2001 r. (sygn. SK 1/00, publ. OTK 2001/4/84) ratio legis szczególnej pomocy w uzyskaniu mieszkania przez funkcjonariusza Policji wynika z art.88 ust.1 ustawy o Policji, z którym koresponduje art.95 pkt 2 i 3 ( aktualnie ust.1 pkt 2 i 3) wyłączający z grona policjantów, którym przydziela się lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej, tych którzy posiadają w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej odpowiedni lokal mieszkalny. Trybunał Konstytucyjny wskazał także, iż pomoc finansowa w celu nabycia mieszkania na własność nie została ukształtowana jako prawo z tytułu pełnienia służby w charakterze policjanta, lecz jako forma pomocy dla funkcjonariuszy w uzyskaniu mieszkania w miejscu pełnienia służby.

Chybiony jest również podnoszony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji §3 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów ( Dz. U. Nr 131, poz.1468 ze zm.). Zarzut ten autor skargi kasacyjnej opiera na wynikającym ze wskazanych przepisów wymogu załączenia do wniosku o przyznanie pomocy finansowej m.in. odpisu z księgi wieczystej oraz umowy kupna- sprzedaży lokalu (domu jednorodzinnego) sporządzoną w formie aktu notarialnego lub umowy przedwstępnej. Jak jednak wynika z literalnego brzmienia §3 ust.2 powołanego rozporządzenia "do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające fakt ubiegania się przez policjanta lub jego małżonka pozostającego z nim we wspólności majątkowej o lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny....", nie zaś dokumenty dowodzące nabycia lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Niezrozumiały jest natomiast zarzut naruszenia §3 ust.1 wymienionego wyżej rozporządzenia i nie wiadomo na czym miałoby polegać naruszenie tego przepisu, który jest jedynie normą stanowiącą, o wymogu złożenia przez policjanta wniosku o przyznanie pomocy finansowej.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym wyroku nie orzekł co do wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu, gdyż z mocy art.250, 258 par.2 pkt 8 i par.3 oraz art.259 i 260 P.p.s.a. orzekanie w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy następuje w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym.