Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1711/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 5
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
article: art. 57 par. 4 i 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 83 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu;


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej Kpa., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez W. S. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą "W. S. [...]" z siedzibą w [...], odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. nakładającej karę pieniężną w wysokości 15.000 złotych.

Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, iż przedmiotową decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego doręczono W. S. – skarżącej w niniejszej sprawie, w dniu 3 kwietnia 2010 r., po uprzednim dwukrotnym awizowaniu korespondencji zawierającej tę decyzję. Skarżąca w dniu 19 kwietnia 2010 r. złożyła w Urzędzie Pocztowym [...] odwołanie od wyżej wskazanej decyzji.

Organ przytoczył treść przepisów dotyczących skuteczności doręczeń podnosząc, iż czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem

17 kwietnia 2010 r. Podkreślił, że termin ten uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Skarżąca złożyła odwołanie pismem nadanym w dniu 19 kwietnia

2010 r., a więc po upływie zakreślonego terminu.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podniosła, że termin wysłania odwołania został dotrzymany i wyjaśniła, że pracownik jej firmy, który miał nadać przedmiotowe odwołanie, nie miał takiej możliwości

w sobotę, gdyż wszystkie zlokalizowane w obrębie jego miejsca zamieszkania urzędy pocztowe były tego dnia zamknięte i nadał je w pierwszy dzień roboczy po dniach wolnych od pracy, czyli w poniedziałek 19 kwietnia 2010 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe argumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega uwzględnieniu.

Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.

Stosownie do treści art. 93 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym (Dz. U.

z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.), od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje odwołanie do organu nadrzędnego w stosunku do organu, który karę tę nałożył,

w terminie czternastu dni od dnia doręczenia przedsiębiorcy lub innemu podmiotowi wykonującemu przewozy na potrzeby własne tej decyzji. Przepis art. 57 § 4 Kpa. stanowi natomiast, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.

Jak wynika z akt postępowania, decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. doręczona została skarżącej w dniu 3 kwietnia 2010 r. Od decyzji tej skarżąca wniosła odwołanie nadając je w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 19 kwietnia 2010 r. Z zestawienia powyższych dat wynika, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 17 kwietnia 2010 r. – sobota, natomiast odwołanie wniesiono w poniedziałek 19 kwietnia 2010 r.

Przepisy Kodeku postępowania administracyjnego nie zawierają definicji "dnia ustawowo wolnego od pracy". Podstawą ustalenia dnia wolnego od pracy jest wyłącznie ustawa z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 6, poz. 297 ze zm.), która jednak nie określa, iż soboty (wszystkie) są dniami ustawowo wolnymi od pracy. Takie uregulowanie znalazło się natomiast w ustawie z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), która

w art. 161 § 4 stanowiła, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Stwierdzić należy, iż co prawda w Kpa. nie obowiązuje regulacja przyjęta w Ordynacji podatkowej, to jednak w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, stosując wykładnię funkcjonalną art. 57 § 4 Kpa., uznano sobotę za dzień równoważny z dniem ustawowo wolnym od pracy. Taka wykładnia art. 57 § 4 Kpa. znalazła wyraz między innymi w Uchwale Składu 7 Sędziów NSA

z dnia 25 czerwca 2001 r. (sygn. akt FPS 7/00), w której przyjęto, że jeżeli dzień wolny od pracy w pięciodniowym tygodniu pracy przypada w sobotę (nieobjętą ustawą z dnia 18 stycznia 1951 r.), to dzień ten należy uznać za równorzędny

z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 Kpa. w związku

z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA. W uzasadnieniu uchwały NSA wskazał, iż są obecnie dwie kategorie dni wolnych od pracy, te które wynikają

z ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy oraz te, które wynikają z zasady pięciodniowego tygodnia pracy przyjętej w Kodeksie pracy po zmianie wprowadzonej ustawą z dnia 1 marca 2001 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy

(Dz. U. Nr 28 poz. 301). Pięciodniowy tydzień pracy ma zatem charakter ustawowy

i powszechny, zaś w praktyce dniem wolnym od pracy jest z reguły sobota. Strona ma w takim dniu ograniczoną możliwość nadania pisma w polskim urzędzie pocztowym stosownie do art. 57 § 5 Kpa., z uwagi na ograniczony zakres ich funkcjonowania.

Dodatkowo wskazać należy, iż także w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podobnie, jak w wcześniej w Ordynacji podatkowej, wprowadzono zasadę, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.).

Strona postępowania administracyjnego może więc pozostawać

w uzasadnionym przekonaniu, że sobota jest traktowana jak dzień ustawowo wolny od pracy nie tylko w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale także

w postępowaniu przed organami administracji publicznej na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła odwołanie od decyzji organu

I instancji w poniedziałek 19 kwietnia 2010 r. Ostatni dzień terminu do wniesienia odwołania przypadał zaś w sobotę 17 kwietnia 2010 r. Oznacza to, mając na uwadze powyższe wywody, że odwołanie zostało wniesione w terminie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.