Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 61/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 98 poz 634
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "Dyrektor ARiMR", "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., Nr 267; dalej: "k.p.a.") po rozpatrzeniu odwołania B. K. (dalej: "skarżący", "strona"), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. (dalej: "Kierownik ARiMR" lub "organ I instancji") z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...]. Przedmiotem tych decyzji była odmowa przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane wystąpieniem powodzi, huraganu, gradu lub deszczu nawalnego w 2013 r.

Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco:

W dniu [...] października 2013 r. skarżący złożył do organu I instancji wniosek

o udzielenie jednorazowej pomocy finansowej o charakterze de minimis producentom rolnym w których gospodarstwach rolnych powstały szkody spowodowane wystąpieniem powodzi, huraganu, gradu lub deszczu nawalnego. Do wniosku dołączył protokół oszacowania strat oraz informację o otrzymanej pomocy publicznej.

Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. Kierownik ARiMR działając na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.), § 14 c rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 22 stycznia 2009 r. w sprawie realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 22, poz. 121 ze zm.; dalej: "rozporządzenie z 22 stycznia 2009 r.") oraz art. 104 k.p.a. orzekł o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy, z powodu złożenia wniosku po upływie terminu określonego w przepisie § 14 c cyt. rozporządzenia z 22 stycznia 2009 r.

W odwołaniu złożonym od decyzji organu I instancji, skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego wniosku z dnia [...] października 2013 r. Podniósł, iż końcowy termin złożenia wniosku nie był mu znany.

Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Kierownika ARiMR z dnia

[...] listopada 2013 r. Uzasadniając wskazał, iż do postępowania o przyznanie pomocy

z wniosku, który złożył skarżący stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 22 stycznia 2009 r. w sprawie realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 22, poz. 121 ze zm.). Przytoczył brzmienie § 2 pkt 2, § 4 ust. 1, § 4 ust. 2 pkt 1 oraz § 14c ust. 1 i ust. 4 rozporządzenia z 22 stycznia 2009 r. Organ odwoławczy wskazał, iż skarżący złożył wniosek

o przyznanie jednorazowej pomocy finansowej o charakterze de minimis producentom rolnym w których gospodarstwach rolnych powstały szkody spowodowane wystąpieniem powodzi, huraganu, gradu lub deszczu nawalnego w dniu [...] października 2013 r., przy czym, ostatecznym terminem na złożenie ww. wniosku był dzień 30 września 2013 r. A zatem skarżący uchybił terminowi do złożenia przedmiotowego wniosku, co spowodowało wygaśnięcie uprawnienia do ubiegania się o przyznanie pomocy, o którą wnioskował.

Konkludując organ odwoławczy podniósł, iż zaskarżona decyzja organu

I instancji odmawiająca przyznania ww. pomocy z tytułu złożenia wniosku pomocowego po terminie jest prawidłowa, zgodna ze stanem faktycznym niniejszej sprawy

i obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. wniósł zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję Dyrektora ARiMR z dnia [...] listopada 2013 r. Uzasadniając podniósł, iż nie wiedział o ograniczonym terminie składania wniosku do dnia 30 września 2013 r., jednocześnie zarzucając brak komunikatywności na terenie Gminy. Nadto skarżący wskazał, iż pomoc ta jest mu niezbędna do prowadzenia dalszej produkcji i egzystencji jego rodziny.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."),

w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie organu odpowiada prawu

i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasady przyznawania pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane wystąpieniem powodzi, huraganu, gradu lub deszczu nawalnego

w 2013 r. reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2009 r. w sprawie realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wydane

w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r.

o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił przepis § 14 c ust. 1 rozporządzenia z 22 stycznia 2009 r., zgodnie z którym Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa

w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 pkt 5, dla producentów rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane wystąpieniem powodzi, huraganu, gradu lub deszczu nawalnego w 2013 roku.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana, w drodze decyzji administracyjnej kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego złożony w terminie do dnia 30 września 2013 r. na formularzu opracowanym

i udostępnionym przez Agencję na stronach internetowych przez nią administrowanych (§ 14c ust. 4 rozporządzenia z 22 stycznia 2009 r.).

W świetle przytoczonego przepisu rozporządzenia istnieje zatem możliwość ubiegania się o przyznanie pomocy w ramach przedmiotowego działania jedynie

w przypadku złożenia wniosku w terminie do dnia 30 września 2013 r. Termin ten jest terminem prawa materialnego, nie podlegającym przywróceniu, nawet choćby przyczyny jego uchybienia były całkowicie niezależne od osoby występującej

z wnioskiem. Skutkiem jego uchybienia jest wygaśnięcie praw i obowiązków

o charakterze materialnym.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż nabór wniosków o udzielenie pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane wystąpieniem powodzi, huraganu, gradu lub deszczu nawalnego w 2013 r. trwał od 2 do 30 września 2013 r. W kontrolowanej sprawie bezspornym

i niekwestionowanym przez skarżącego jest fakt złożenia przez niego wniosku w dniu [...] października 2013 r. Nadto Sąd zauważa, iż z akt administracyjnych wynika, iż organ I instancji potwierdzając przyjęcie dokumentów poinformował skarżącego o uchybieniu terminu do jego złożenia (por. k. [...] akt administracyjnych).

Z powyższych względów Sąd uznał, że organy orzekające miały podstawy do odmowy przyznania skarżącemu pomocy w ramach wnioskowanej pomocy, gdyż wskazane uchybienie spowodowało wygaśnięcie uprawnienia do ubiegania się o taką pomoc. Dlatego też za niezasadne należy uznać zarzuty skargi, w szczególności wynikające z niedostatecznego zakresu informowania poszkodowanych rolników

o zasadach otrzymania pomocy przez miejscową gminę.

Dla zachowania terminu złożenia wniosku o przyznanie pomocy każdy poszkodowany, tak również skarżący, stosownie do powołanych wyżej przepisów, powinien jedynie złożyć do biura powiatowego ARiMR właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego wniosek do dnia 30 września 2013 r. na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARiMR bez jakichkolwiek dodatkowych dokumentów, załączników itp. Ewentualne niezbędne dokumenty mogły być złożone w późniejszym terminie na wezwanie ARiMR.

W tej sytuacji zarzuty podnoszone przez skarżącego o oczekiwaniu przez niego na dodatkowe niezbędne dokumenty do wniosku są bezpodstawne.

Reasumując, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie jest obarczona wadami, które wywołałyby konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.