Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 152/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1170
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.
article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2052
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
article: art. 9 ust. 2b, ust. 2g, ust. 2h
journal: Dz.U. 1997 nr 121 poz 770
law: Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca) WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2017 r., 2018 r. i 2019 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Starosty [...] (strona, skarżący, podatnik) od decyzji Burmistrza Miasta K. z [...] r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2017 - 2019 r., uchyliło w całości decyzję organu I instancji i odmówiło S. P. stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2017 r. w kwocie [...]zł, za 2018 r. w kwocie [...]zł oraz za 2019 r. w kwocie [...]zł

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że podatnik złożył deklaracje na podatek od nieruchomości za lata 2017 - 2019. W każdej z deklaracji wskazano: grunty pozostałe o powierzchni 10.030 m2, kwotę podatku od tych gruntów w wysokości [...] zł, budynki mieszkalne o powierzchni użytkowej 987 m2, kwotę podatku od tych budynków w wysokości [...] zł, budynki pozostałe o powierzchni użytkowej 229 m2, kwotę podatku od tych budynków w wysokości [...] zł. Łączna kwota podatku od nieruchomości zadeklarowana przez podatnika za 2017 r. wyniosła [...] zł, za 2018 r. wyniosła [...] zł natomiast za 2019 r. wyniosła [...] zł.

Pismem z [...] listopada 2019 r. podatnik wystąpił z wnioskiem o zwrot podatku od nieruchomości za 2018 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w wysokości [...] zł, za 2019 r. w kwocie [...]zł oraz kwoty [...]zł z tytułu zaległości w podatku za 2017 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że decyzją z [...] r. Skarb Państwa nabył nieodpłatnie z mocy prawa mienie pozostałe po nieprzerejestrowanym do Krajowego Rejestru Sądowego podmiocie - Spółdzielni Mieszkaniowej ,,B." w K. tj. prawo użytkowania wieczystego ustanowionego na nieruchomości oznaczonej jako działki o numerach ewidencyjnych [...] o powierzchni 0,5546 ha, [...] o powierzchni 0,0455 ha, [...] o powierzchni 0.0313 ha, [...] o powierzchni 0,1522 ha, [...] o powierzchni 0,1174 ha, [...] o powierzchni 0,0832 ha, [...] o powierzchni 1,0158 ha i 23 lokale mieszkalne zlokalizowane w dwóch blokach znajdujących się na ww. działkach, boks garażowy składający się z 10 garaży oraz 4 komórki lokatorskie.

Podatnik wskazał, że nienależnie był obciążany podatkiem od nieruchomości. Zobowiązanie podatkowe powinno zostać nałożone na osoby, których spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przekształciło się z dniem 1 stycznia 2016 r. w prawo odrębnej własności lokalu.

Organ podatkowy pierwszej instancji rozstrzygając sprawę oparł się na danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę. Wskazał, że dane zawarte w tej ewidencji jako właściciela nieruchomości wskazują Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę L.. Natomiast w ewidencji gruntów i budynków brak jest wpisów wskazujących na prawo odrębnej własności lokali osób, którym przysługiwało spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

W konsekwencji Burmistrz odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2017 - 2019.

W wyniku rozpoznania odwołania podatnika Kolegium na wstępie przytoczyło regulację prawną wynikającą z ustawy z 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U.1997.121.770 ze zm.), dalej: "PwKRS", mającą zastosowanie w sprawie (art. 9 ust. 2a, art. 9 ust. 2b zd. 1, art. 9 ust. 2h). Organ drugiej instancji zwrócił także uwagę na brzmienie art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r . Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2020.2052 t.j.), dalej: "Pgk", odnoszącego się do danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków.

W zakresie związania organów podatkowych danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków w postępowaniu podatkowym odnośnie stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy organ wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie o zmianie z 5 lipca 2017 r. z którego wynika, iż właścicielem działek objętych wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty przed zmianą jest Skarb Państwa natomiast jako użytkownik wieczysty ujawniona jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "B.". Po zmianie jako właściciel figuruje nadal Skarb Państwa ale brak jest wpisów dotyczących użytkowania wieczystego. W opisie zmiany podano: "nieodpłatne nabycie prawa wieczystego użytkowania" a jako podstawę zmiany wskazano decyzję Starosty [...] z [...] r. dotyczącą nabycia nieodpłatnie z mocy prawa mienia pozostałego po nieprzerejestrowanym do Krajowego Rejestru Sądowego podmiocie, Spółdzielni Mieszkaniowej "B." w K.. Powyższe okoliczności potwierdza znajdujący się w aktach sprawy wypis z rejestru gruntów z [...] września 2018 r. gdzie jako właściciel przedmiotowych działek figuruje Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę. Dane co do właściciela spornych działek, tj. Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę nie zostały skutecznie podważone przez stronę w rozpoznawanej sprawie. Zatem Skarb Państwa jako właściciel nieruchomości gruntowej w odniesieniu do działek wymienionych we wniosku o stwierdzenie nadpłaty był podatnikiem podatku od nieruchomości w latach 2017, 2018 i 2019. Ponadto organ zauważył, że w aktach sprawy znajduje się wydruk treści księgi wieczystej z [...] maja 2018 r. obejmującej wyżej wymienione działki, gdzie jako użytkownik wieczysty nadal figuruje Spółdzielnia Mieszkaniowa "B." w K., ale powyższa okoliczność nie oznacza, iż podatnikiem podatku od nieruchomości w latach 2017, 2018, 2019 był ten podmiot na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. (użytkownik wieczysty gruntów).

Organ odwoławczy stwierdził, że w dniu [...] r. została wydana decyzja na podstawie art. 9 ust. 2b w zw. z ust. 2i PwKRS i to Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę nabył prawo użytkowania wieczystego przedmiotowych działek, a więc to Skarb Państwa jest podatnikiem podatku od nieruchomości (przy czym jako właściciel a nie jako użytkownik wieczysty). Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę jest również podatnikiem podatku od nieruchomości od budynków znajdujących się na ww. działkach gruntu. W aktach sprawy brak jest wprawdzie wypisów z rejestru budynków albo kartoteki budynków jednakże poza sporem jest fakt, iż w skład przejętego przez Skarb Państwa mienia wchodzą 23 lokale mieszkalne zlokalizowane w dwóch blokach znajdujących się na ww. działkach, boks garażowy składający się z 10 garaży oraz 4 komórki lokatorskie. Okoliczności te strona przyznała zarówno we wniosku o stwierdzenie nadpłaty z [...] listopada 2019 r. jak również w odwołaniu. Ponadto budynki mieszkalne o powierzchni użytkowej 987 m2 oraz budynki pozostałe o powierzchni użytkowej 229 m2 zostały wykazane przez stronę w "pierwotnych" deklaracjach na podatek od nieruchomości za lata 2017, 2018, 2019.

Organ podatkowy nie podzielił stanowiska strony, że w budynkach, na podstawie art. 9 ust. 2g PwKRS z dniem 1 stycznia 2016 r. doszło do przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w prawo odrębnej własności lokalu.

Kolegium mając na uwadze wyjaśnienia spółdzielni złożone w trakcie postępowania, a dotyczące praw przysługujących osobom posiadającym lokale w budynkach położonych na spornych działkach uznało, że opierają się one jedynie na

przypuszczeniu, że w odniesieniu do wszystkich lokali przysługiwało osobom uprawnionym spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Natomiast wyjaśnień tych nie potwierdzają jakiekolwiek dowody, które choćby pośrednio wskazywały, że tak faktycznie było, a w konsekwencji, iż doszło do przekształcenia spółdzielczych własnościowych praw do lokali w prawa odrębnej własności lokali.

Organ zauważył, że w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę brak jest danych ewidencyjnych, które wskazywałyby, iż w rozpoznawanej sprawie w budynkach zlokalizowanych na działkach objętych wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty występują lokale stanowiące odrębne nieruchomości.

Organ zaznaczył, że Starosta w toku postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie przedłożył postanowień o stwierdzeniu nabycia prawa odrębnej własności lokali wydanych przez sąd czy to z jego inicjatywy czy też osób, którym dotychczas przysługiwało spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, co w ocenie Kolegium świadczy, iż nie jest pewne, że w każdym przypadku osobom uprawnionym przysługiwało ww. prawo a nie spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego. Strona nie wskazała, iż takie postępowania się toczyły lub toczą, albo że sama wystąpiła na podstawie art. 9 ust. 2h PwKRS ze stosownymi wnioskami do sądu powszechnego.

Według organu wniosek strony o stwierdzenie nadpłaty w świetle powyższej argumentacji jest bezzasadny.

Organ podatkowy pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji, w ocenie Kolegium, wadliwie zastosował art. 75 § 4a Ordynacji podatkowej, w tym znaczeniu, że odmawiając stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za kolejne lata objęte wnioskiem strony nie podał kwoty tej nadpłaty. W konsekwencji Kolegium uchyliło w całości decyzje Burmistrza Miasta K. z [...] r. i rozstrzygnęło sprawę co do jej istoty odmawiając stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2017 r. w kwocie [...]zł, za 2018 r. w kwocie [...]zł, za 2019 r. w kwocie [...]zł (takie kwoty zostały podane przez stronę we wniosku z [...] listopada 2019 r. oraz odwołaniu). Złożone do wniosku o stwierdzenie nadpłaty korekty deklaracji za rok 2017, za rok 2018 i 2019 są bezskuteczne.

Nie zgadzając się z decyzję SKO podatnik złożył na nią skargę, w której wniósł o jej uchylenie wraz z poprzedzającym ją rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1. art. 122 w zw. z art. 187 § 1 oraz art. 181 Ordynacji podatkowej, polegające na:

- nie zebraniu w całości materiału dowodowego niezbędnego do rozstrzygnięcia sprawy i nierozpatrzeniu tego materiału, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych, polegających na przyjęciu, że S. P. nabył prawo użytkowania wieczystego działek gruntu o nr [...], [...],[...],[...],[...],[...] i [...] i z tego powodu jest podatnikiem podatku od nieruchomości - w tym podatnikiem od nieruchomości za budynki znajdujące się na ww. działkach - podczas gdy w rzeczywistości podatnikami są osoby, które nabyły prawo własności nieruchomości w trybie art. 9 ust. 2g PwKRS;

- błędnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodnego, sprzecznej z zasadami swobodnej oceny dowodów poprzez dowolne ustalenie, nie znajdujące oparcia w materiale dowodowym, że podatnikiem podatku od nieruchomości jest S. P., podczas gdy prawidłowa ocena tego materiału nie dawała żadnych podstaw do poczynienia takich ustaleń;

2. art. 201 § 1 pkt 2 oraz art. 203 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, polegające na nie zawieszeniu postępowania podatkowego z uwagi, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd oraz nie zobowiązanie strony do wystąpienia w oznaczonym terminie do właściwego sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego lub nie wystąpienie do tego sądu z urzędu;

3. art. 9 ust. 2g i 2h PwKRS poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tych przepisów, polegające na pominięciu, że osoby, które nabyły prawo własności nieruchomości w trybie art. 9 ust. 2g PwKRS są podatnikami podatku od nieruchomości w przedmiotowej sprawie.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że nabyła ona prawo użytkowania wieczystego dziatek gruntu o nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] na podstawie PwKRS. Jednak uwzględniając treść przepisów tej ustawy należy, zdaniem strony pamiętać, że przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w prawo odrębnej własności lokalu następuje ex lege, zaś postanowienie sądu stwierdzające nabycie tego prawa w postępowaniu jest deklaratoryjne. Wobec czego Kolegium nieprawidłowo uznało za podatnika podatku od nieruchomości Skarb Państwa podczas gdy w rzeczywistości podatnikami są osoby, które nabyły prawo własności nieruchomości w trybie art. 9 ust. 2g PwKRS. Wadliwość ustaleń faktycznych w powyższym zakresie prowadzi do wniosku, że SKO nie miało podstaw do kwestionowania podatnikowi nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2017 - 2019 r.

Strona zaznaczyła również, że kwestie związane z nabyciem prawa własności nieruchomości w trybie art. 9 ust. 2g PwKRS stanowią zagadnienie prejudycjalne w niniejszym postępowaniu. Istnieje ścisły związek między powyższym zagadnieniem wstępnym, a przedmiotową sprawą, a w związku z tym powinno być ono rozstrzygnięte przed wydaniem decyzji w tej sprawie. Organy całkowicie zignorowały ww. okoliczności, jak również fakt że przed Sądem Rejonowym toczą się liczne postępowania w przedmiocie stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości w postępowaniu nieprocesowym Zagadnienie wstępne jest przesłanką obligatoryjną zawieszenia postępowania podatkowego, niemniej jednak organy nie zawiesiły postępowania oraz nie zobowiązały strony do wystąpienia w oznaczonym terminie do właściwego sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, jak również nie wystąpiły do sądu z urzędu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd, rozpoznając skargę, ocenia, czy zaskarżone rozstrzygnięcie (w sprawie niniejszej postanowienie) nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie skarżącego organy podatkowe dopuściły się błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania wskazanych w skardze przepisów poprzez pominięcie, że osoby, które nabyły prawo własności nieruchomości w trybie art. 9 ust. 2g PwKRS powinny zostać uznane za podatników podatku od nieruchomości.

Natomiast zgodnie ze stanowiskiem organu Starosta w żaden sposób nie podważył zapisów ewidencji gruntów i budynków, iż jest właścicielem działek objętych wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty a w dalszej kolejności właścicielem budynków zlokalizowanych na tych działkach oraz że doszło do przekształcenia spółdzielczych własnościowych praw do lokali w prawa odrębnej własności lokali.

Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 9 ust. 2a PwKRS podmioty podlegające obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, które były wpisane do rejestru sądowego na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie tej ustawy i które do dnia 31 grudnia 2015 r. nie złożyły wniosku o wpis do rejestru, uznaje się za wykreślone z rejestru z dniem 1 stycznia 2016 r. Art. 9 ust. 2b zd. 1 PwKRS stanowi, że z dniem 1 stycznia 2016 r. Skarb Państwa nabywa nieodpłatnie z mocy prawa mienie podmiotów, o których mowa w ust. 2a.

W przypadku gdy podmiotem, o którym mowa w ust. 2a, jest spółdzielnia mieszkaniowa, z chwilą nabycia przez Skarb Państwa zgodnie z ust. 2b mienia spółdzielni mieszkaniowej spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przekształca się w prawo najmu podlegające przepisom ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 150), a spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przekształca się w prawo odrębnej własności lokalu lub we własność domu jednorodzinnego (art. 9 ust. 2g PwKRS).

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 2h PwKRS na wniosek osoby, która na podstawie ust. 2g, nabyła odrębną własność lokalu albo własność domu jednorodzinnego, lub innej osoby mającej w tym interes prawny, sąd stwierdza nabycie tego prawa w postępowaniu nieprocesowym. Postanowienie o stwierdzeniu nabycia prawa odrębnej własności lokalu ustala wielkość udziału właściciela w nieruchomości wspólnej, zgodnie z uchwałą zarządu spółdzielni mieszkaniowej, o której mowa w art. 42 ust. 2-5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach, a w przypadku jej braku zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.

Art. 9 ust. 2i PwKRS stanowi, że nabycie przez Skarb Państwa zgodnie z ust. 2b własności nieruchomości albo użytkowania wieczystego stwierdza, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce położenia nieruchomości

W postępowaniach dotyczących mienia i zobowiązań, o których mowa w ust. 2b, oraz w innych sprawach dotyczących gospodarowania tym mieniem Skarb Państwa jest reprezentowany przez starostę, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, właściwego ze względu na ostatnią siedzibę podmiotu, o którym mowa w ust. 2a. (art. 9 ust. 2j PwKRS).

Organy prawidłowo wskazały, że zgodnie z art. 21 ust. 1 Pgk, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę dokonania wymiaru podatków. Ewidencja zawiera, oprócz informacji dotyczących gruntów i budynków (zakres przedmiotowy ewidencji), również dane dotyczące własności gruntu (zakres podmiotowy ewidencji). Ewidencja zawiera także opis praw ujawnionych w ewidencji podmiotów do gruntów, budynków i lokali oraz informacje o dokumentach, które stanowiły podstawę wpisu (w rozpoznawanej sprawie wpisu dokonano na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej).

Podstawą wymierzania podatku od nieruchomości są zawarte w ewidencji zarówno dane składające się na zakres przedmiotowy, jak i podmiotowy. Jest to źródło podstawowe, ale nie jedyne. Należy bowiem mieć na uwadze, że ewidencja ta ma decydujące znaczenie w zakresie określania przedmiotu podatku od nieruchomości (odpowiednie sklasyfikowanie gruntu czy budynku w tejże ewidencji rzutuje na zasady jego opodatkowania). Natomiast przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przy określaniu zakresu podmiotowego podatku od nieruchomości nie odsyłają do ewidencji gruntów i budynków. Na podstawie danych zawartych w ewidencji ustalany jest tylko właściciel lub władający gruntem, co z kolei pozwala ustalić na podstawie art. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.2019.1170 t.j.), dalej "upol" osobę, na której spoczywa obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości. Jednakże w sprawach oczywistych, kiedy podatnik uprawdopodobni, przedkładając stosowne dokumenty, że nie jest (bądź też jest) właścicielem nieruchomości, organy podatkowe powinny ten fakt uwzględnić. Sytuacja taka występuje np. w związku z tym, że zmiana zapisu w ewidencji gruntów i budynków następuje na podstawie stosownych dokumentów (akt notarialny, decyzja administracyjna, wyrok sądowy itp.) i jest jednak wyjątkiem potwierdzającym, że z reguły podmiot uwidoczniony w ewidencji gruntów jest podatnikiem podatku od nieruchomości (por. [...] i in., Podatki i opłaty lokalne. Komentarz. LEX/el 2021).

Organy obu instancji uwzględniły fakt, że w dniu [...] r. została wydana decyzja na podstawie art. 9 ust. 2b w zw. z ust. 2i PwKRS, w której stwierdzono nabycie przez Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę [...] mienie pozostałe po nieprzerejestrowanym do KRS podmiocie Spółdzielni Mieszkaniowej "B." w K.. W skład przejętego mienia weszło prawo użytkowania wieczystego wyżej opisanych działek gruntu oraz 23 lokale mieszkalne zlokalizowane w dwóch blokach, boks garażowy składający się z 10 garaży i cztery komórki lokatorskie. Wzięto pod uwagę także i to, że z zawiadomienia o zmianie z dnia [...] lipca 2017 r. wynika, że właścicielem działek objętych wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty (nr ewidencyjne: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]) o łącznej powierzchni 10.030 m2 przed zmianą jest Skarb Państwa natomiast jako użytkownik wieczysty ujawniona jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "B.". Po zmianie jako właściciel figuruje nadal Skarb Państwa ale brak jest wpisów dotyczących użytkowania wieczystego. W opisie zmiany podano: "nieodpłatne nabycie prawa wieczystego użytkowania" a jako podstawę zmiany wskazano powołaną już wyżej decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. dotyczącą nabycia nieodpłatnie z mocy prawa mienia pozostałego po nieprzerejestrowanym do KRS podmiocie, Spółdzielni Mieszkaniowej "B." Powyższe okoliczności potwierdza znajdujący się w aktach sprawy wypis z rejestru gruntów z dnia [...] września 2018 r. gdzie jako właściciel przedmiotowych działek figuruje Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę [...]

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 upol , podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, (z zastrzeżeniem nie mającym w sprawie zastosowania).

W kontekście powyższych ustaleń, mając na uwadze ww. przepis upol, zasadne jest stanowisko organów podatkowych, że podatnikiem podatku od nieruchomości, od działek gruntu objętych wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty i od budynków znajdujących się na ww. działkach jest skarżący.

Odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdzić należy, że przede wszystkim brak jest wystarczających dowodów wskazujących, że podatnikiem podatku od nieruchomości nie jest Starosta [...].

Nawet gdyby przyjąć, tak jak twierdzi skarżący, że w skład mienia przejętego przez Starostę [...] wchodzą lokale będące przed przejęciem mienia w posiadaniu osób tam mieszkających na postawie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, czego konsekwencją byłoby - zgodnie z art. 9 ust. 2g PwKRS, przekształcenie z dniem 1 stycznia 2016 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w prawo odrębnej własności lokalu, to ta okoliczność nie została stwierdzona orzeczeniem sądu powszechnego.

Zgodnie z art. 9 ust. 2h PwKRS fakt przekształcenia o którym mowa w art. 9 ust. 2g PwKRS musi być stwierdzony przez sąd postanowieniem o stwierdzeniu nabycia prawa odrębnej własności lokalu. W postanowieniu tym sąd ustala wielkość udziału właściciela w nieruchomości wspólnej. Nie budzi wątpliwości Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, że organ podatkowy nie może w wchodzić w kompetencje sądu powszechnego i samodzielnie rozstrzygać, czy nastąpiło przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w prawo odrębnej własności lokalu i jaka jest wielkości udziału właściciela w nieruchomości wspólnej.

W ocenie Sądu brak też było podstaw do zawieszenia postępowania podatkowego do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd (art. 201 § 1 pkt. 2 oraz art. 203 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej), tj do czasu stwierdzenia przez sąd nabycia prawa odrębnej własności lokalu.

Zgodnie z art. 194 Ordynacji podatkowej dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Ewidencja gruntów ma niewątpliwie walor "dokumentu urzędowego", a zatem dane w niej zawarte powinny stanowić podstawę do wymierzania podatku od nieruchomości. (por. [...] i in., Podatki i opłaty lokalne. Komentarz. LEX/el 2021). W przypadku gdy dane z ewidencji są kwestionowane przez właściciela lub władającego na etapie postępowania podatkowego, organ podatkowy nie ma obowiązku dokonania ustaleń z urzędu, czy dane zawarte w ewidencji są zgodne ze stanem rzeczywistym.

Jak wyżej była mowa w sprawach oczywistych, kiedy podatnik wykaże, przedkładając stosowne dokumenty, że nie jest (bądź też jest) właścicielem nieruchomości, organy podatkowe powinny ten fakt uwzględnić. Jednak w rozpoznawanej sprawie podatnik nie przedstawił żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że nie był on w latach 2017 – 2019 właścicielem mienia przejętego po Spółdzielni Mieszkaniowej. Za dowód podważający dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej jakim jest zawiadomienie o zmianie czy też wypis z rejestru gruntów nie może być uznana lista mieszkańców bloków nr [...] i [...] przy ul. [...] w K.. Lista ta zawiera bowiem tylko dane osobowe osób zajmujących poszczególne lokale mieszkalne z podaniem powierzchni tych lokali oraz pomieszczeń przynależnych.

Skarżący w toku postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie przedłożył postanowień o stwierdzeniu nabycia prawa odrębnej własności lokali wydanych przez sąd czy to z jego inicjatywy czy też osób. którym dotychczas przysługiwało spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Nie wskazał również, iż takie postępowania się toczyły lub toczą, albo że sam wystąpił na postawie art. 9 ust. 2h PwKRS ze stosownymi wnioskami do sądu powszechnego. Wprawdzie w skardze skarżący podniósł, że przed Sądem Rejonowym w L. toczą się liczne postępowania w przedmiocie stwierdzenia nabycie prawa własności nieruchomości w postępowaniu nieprocesowym, jednak przed sądem administracyjnym także tej okoliczności nie udowodnił.

W konsekwencji skarżący nie podważył zapisów ewidencji gruntów i budynków, z których wynika, że jest właścicielem działek objętych wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty a w dalszej kolejności właścicielem budynków zlokalizowanych na tych działkach, oraz że doszło do przekształcenia spółdzielczych własnościowych praw do lokali w prawa odrębnej własności lokali.

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia art. 122 w zw. z art. 187 § 1 oraz art. 181 Ordynacji podatkowej W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, postępowanie dowodowe, wbrew twierdzeniom strony, zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, w zakresie wystarczającym do rozstrzygnięcia sprawy. Kolegium zgromadziło pełny materiał dowodowy i dokonało jego oceny w sposób rzetelny i wyczerpujący w zgodzie z zasadą wynikającą z art. 191 Ordynacji podatkowej, a wyniki tej oceny znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji sporządzonym zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Organ przedstawił argumentację, dotyczącą podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia, wskazał fakty, które uznał za udowodnione, wskazał dowody, którym dał wiarę oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności.

Mając na uwadze powyższe, działając stosownie do art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) sąd skargę oddalił jako bezzasadną.