Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 344/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par 3, art. 178
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 stycznia 2020 r. sygn. akt I SA/Po 758/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe Spółki postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt II FZ 344/20

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną L. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe Spółki.

Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5.11.2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie oświadczenia, czy żąda rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie, czy też zrzeka się rozprawy - wraz z odpisem tego oświadczenia. Z kolei mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8.11.2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu. Wezwania te zawierały pouczenie, że nieuzupełnienie wskazanych braków w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Odpisy powyższych wezwań skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29.11.2019 r., a więc siedmiodniowy termin na ich wykonanie upłynął z dniem 6.12.2019 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nadesłał pismo procesowe z dnia 4.12.2019 r., zawierające informację, że uiszczono wymagany wpis od skargi kasacyjnej, na dowód czego przedłożono druk potwierdzenia dokonania wpłaty (k. 97). Jednakże z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 8.01.2020 r. wynika, że na rachunek bankowy Sądu w dniu 4.12.2019 r. została przelana jedynie kwota 50 zł (k.100), a informację tę potwierdza również wydruk z poleceniem przelewu z dnia 4.12.2019 r. (k. 95; oznacza to, że nie uiszczono wpisu w pełnej wysokości. Jednocześnie brak formalny skargi kasacyjnej w postaci braku oświadczenia o żądaniu rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie bądź zrzeczenia się tej rozprawy, nie został usunięty. Wobec tego, na podstawie art. 178 w związku z art. 16 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: P.p.s.a.) skarga kasacyjna została odrzucona. Jednocześnie na podstawie art. 231 § 1 pkt 1 P.p.s.a zwrócono skarżącemu uiszczony przez niego wpis od tej skargi kasacyjnej.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, podnosząc w nim, że ,,w odpowiedzi pełnomocnik skarżącego zrzekł się rozprawy do rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz dokonał zapłaty 250 zł tytułem opłaty sądowej na wskazany przez Sąd rachunek bankowy". W uzasadnieniu wskazał, że opłaty dokonano w dniu 3.12.2019 r. w Biurze Usług Płatniczych (placówka bankowa) w G. Nie zna przyczyny, dlaczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęło tylko 50 zł, a nie cała kwota to jest 250 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Tymczasem zażalenie wniesione przez pełnomocnika skarżącego nie wskazuje przepisów, których naruszenia dopatruje się skarżący oraz nie zawiera wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia. Niemniej, ponieważ z utrwalonej linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że jeżeli z treści zażalenia możliwe jest wywiedzenie, jakimi intencjami i racjami kierował się wnoszący to zażalenie, nie ma przeszkód do nadania sprawie dalszego biegu i rozpoznania merytorycznego sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19.08.2014 r., II FZ 1048/14 i z dnia 5.03.2014 r., II FZ 140/14).

W rozpoznawanej sprawie treść zażalenia nie pozostawia wątpliwości co do tego, że intencją skarżącego jest uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Sąd ten prawidłowo jednak ustalił zdarzenia procesowe zaistniałe w sprawie, to jest, że skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego obarczona była brakami formalnym oraz że - mimo wezwań zawierających pouczenie oraz precyzyjne określenie konsekwencji niewypełnienia w terminie sformułowanych w nich obowiązków - nie został on uzupełniony w wyznaczonym terminie. W tych okolicznościach zastosowanie znajdował art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny ma obowiązek odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponieważ taka właśnie sytuacja zaistniała w kontrolowanej sprawie, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał rozstrzygnięcie zgodne z dyspozycją przytoczonych przepisów, zaskarżone postanowienie należało ocenić jako odpowiadające prawu.

Nie mogła również odnieść zamierzonego skutku argumentacja zażalenia, oparta na twierdzeniu, że skarżący wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, bowiem w wyznaczonym terminie uiścił on wpis w niepełnej wysokości, to jest 50 zł zamiast 250 zł. Niezależnie od przyczyn takiego stanu rzeczy rachunek bankowy Sądu uznany został bowiem kwotą tylko 50 zł, a nie 250 zł. Mając to na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo stwierdził, że skarga kasacyjna nie została należycie opłacona, a uiszczenie wpisu w niepełnej wysokości wywołuje takie same skutki procesowe, jak nieuiszczenie wpisu w ogóle. Ewentualne nienależyte wykonanie zlecenia przekazania wpłaty skarżącego przez placówkę parabankową w postaci biura usług płatniczych mogłoby stanowić podstawę do przywrócenia skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu w wymaganej prawem wysokości, niemniej ze względu na równoczesne nieuzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej w postaci złożenia oświadczenia co do żądania rozpoznania jej na rozprawie i odrzucenie skargi kasacyjnej już z tej tylko przyczyny, przeprowadzanie postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu byłoby bezcelowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie jest niezasadne, a zakwestionowane postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Prowadzi to do oddalenia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.