Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2235/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust.1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
article: art. 21
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2011 r. sprawy ze skargi G. Z. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 2000 r. nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2010r. Z. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Gminy W. Nr [...] z dnia [...] listopada 2000r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy W., zarzucając naruszenie :

- art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ponieważ studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy mogło być uchwalone jedynie dla obszaru określonego w uchwale o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, która swoim zakresem nie obejmowała działki nr [...] położonej we wsi K.;

- art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy, który przewiduje, że studium powinno uwzględniać uwarunkowania wynikające, w szczególności z dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu, w sytuacji, gdy uchwała w sprawie studium w odniesieniu do działki nr [...] pozostaje w sprzeczności z dotychczasowym rzeczywistym przeznaczeniem tej działki;

- art. 21, art. 64, art. 31 ust 3 Konstytucji RP, a także art. 1 ust. 2 pkt 5 oraz art.6 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym ponieważ zaskarżona uchwała w nieuzasadniony sposób ogranicza jego prawo własności do nieruchomości w postaci działki nr [...], w szczególności zmierza do uniemożliwienia kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej na tym terenie zgodnie z prawem od 1991 roku, przy czym oddziaływanie tej działalności zamyka się w granicach działki nr [...].

Jednocześnie skarżący wskazał, że posiada interes prawny do zaskarżenia uchwały w sprawie studium ponieważ Rada Gminy w oparciu o uchwałę w sprawie studium uchwaliła w dniu [...] listopada 2010r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i powołując się na treść uchwały w sprawie studium odmówiła uwzględnienia dotychczasowego przeznaczenia działki nr [...] dokonując jej przeznaczenia na cele mieszkaniowe, co uniemożliwi skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczej na tej nieruchomości.

W związku z powyższym Z. Z. wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w sprawie studium, ewentualnie w przypadku braku możliwości stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie studium wniósł o stwierdzenie niezgodności ww. uchwały z prawem oraz zasądzenie kosztów sądowych wg. norm prawem przewidzianych.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż w dniu [...] marca 1995 roku podjęta została uchwała Rady Gminy S. (obecnie W.) nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dotyczącego terenów rekreacyjnych wsi: K., S., T., P., S., K. i W., natomiast w dniu [...] czerwca 1996 roku podjęta została uchwała Rady Gminy W. nr [...] w sprawie zmiany uchwały nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dotyczącego terenów rekreacyjnych wsi: K., S., T., P., S., K. i W. W dniu [...] listopada 2000 r. Rada Gminy uchwaliła Uchwałę w sprawie Studium, w której działka nr [...] została przewidziana pod mieszkalnictwo oznaczone symbolem M. W dniu [...] kwietnia 2004 r. Rada Gminy podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru wsi K. gm. W.

W toku trwania procedury dotyczącej uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego w 2007 roku działkę nr [...] oznaczono zgodnie z jej dotychczasowym przeznaczeniem symbolem 1P - zabudowa produkcyjna, składowa i magazynowa z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi, a także poprzez ustalenie, iż na terenie tym możliwa będzie rozbudowa istniejących budynków i budowli usługowych. W ostatecznym projekcie uchwały w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego zmieniono jednak zapis dotyczący działki nr [...] oznaczając ją symbolem 2 MN jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (termin składania uwag minął 2 października 2010 r., uwagi złożone przez skarżącego zostały uwzględnione). Z korespondencji prowadzonej z Radą Gminy, Wójtem Gminy W., wynika że przyczyną zmiany oznaczenia działki nr [...] jest treść uchwały w sprawie studium, która jest wiążąca przy uchwalaniu planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarżący wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] września 2010r. wezwał Radę

i Wójta Gminy W. do usunięcia naruszenia prawa. W dniu [...] października 2010 r. otrzymał odpowiedź na pismo z [...] września 2010 r., z którego należy wnioskować, iż wskazane przez niego naruszenia prawa nie zostały usunięte.

W dniu [...] listopada 2010r. Rada Gminy uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oznaczający działkę nr [...] symbolem 2MN.

Uzasadniając podniesione zarzuty skarżący wskazał, iż na zasadzie art. 6 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy mogło być uchwalone jedynie dla obszaru określonego w uchwale o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Z treści uchwały w sprawie studium wynika, że w tym przypadku taką uchwałą była uchwała z dnia [...] marca 1995 r.nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia studium dotyczącego terenów rekreacyjnych wsi: K. , S., T., P., S., K. i W. Wśród wymienionych powyżej wsi brak jest wsi K. Tym samym brak było podstaw do objęcia studium także wsi K., w tym działki nr [...].Jednocześnie zdaniem skarżącego ww. uchwały w sprawie studium nie konwaliduje fakt próby zmiany pierwotnej uchwały poprzez wydanie uchwały z dnia [...] czerwca 1996r. nr [...].Zdaniem skarżącego taka zmiana była niedopuszczalna w świetle art. 6 ust 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

W szczególności, niedopuszczalna jest zmiana zakresu przedmiotowego pierwotnej uchwały (prowadzi to bowiem w istocie do wydania nowej uchwały).

Tym samym zdaniem skarżącego wydanie uchwały z dnia [...] czerwca 1996r. o przystąpieniu do sporządzenia studium w istocie było nie zmianą, lecz próbą niezgodnego z prawem uniknięcia konieczności wydania nowej uchwały w rozumieniu art. 6 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Ponadto wskazał, że kolejna uchwała o przystąpieniu do sporządzenia studium nie zmienia faktu, iż ma ona stanowić podstawę do sporządzenia studium dla terenów rekreacyjnych znajdujących się na terenie gminy W. Skarżący podkreślił, iż tereny rekreacyjne w myśl prawa geodezyjnego i kartograficznego są to inne tereny niż stanowiąca jego własność działka nr [...].

Skarżący podkreślił, iż w uchwale w sprawie studium dla działki nr [...] przewidziane jest "mieszkalnictwo" i takie przeznaczenie tej jest oczywiście niezgodne z jej rzeczywistym dotychczasowym zagospodarowaniem, ponieważ od 1991 r. na terenie tej działki jest w sposób zgodny z prawem prowadzona jest działalność gospodarcza. Tym samym należy uznać, iż uchwała w sprawie studium narusza między innymi art. 6 ust. 4 pkt 1) ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, który przewiduje, że studium powinno uwzględniać uwarunkowania wynikające, w szczególności z dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy W. wniosła o jej oddalenie wyjaśniając, iż stwierdzono fakt dezaktualizacji "studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy W.", w związku z tym w dniu [...] lutego 2007 r. Rada Gminy W. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie: przystąpienia do sporządzenia "studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy W.". Obecnie jest w opracowaniu nowe "studium" na podstawie obowiązujących przepisów t.j. ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80 , poz.717 z późn. zm.), które jest na etapie opiniowania i uzgadniania.

Możliwość wpływania na treść studium lokalna społeczność uzyskuje w toku dyskusji publicznej nad rozwiązaniami przyjętymi w projekcie studium, w czasie trwania wyłożenia do publicznego wglądu.

Po wprowadzeniu zmian wynikających z uzyskanych opinii i uzgodnień projekt studium będzie wyłożony do publicznego wglądu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, a ogłoszenie o jego o wyłożeniu będzie w prasie miejscowej, na stronie internetowej urzędu oraz na tablicy ogłoszeń tut. urzędu.

Mając na uwadze, iż w odpowiedź organu nie odnosiła się do kwestii dotychczasowego zagospodarowania spornej działki [...] stanowiącej własność skarżącego, na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 22 marca 2011 r. zobowiązano pełnomocnika gminy do przedstawienia stanowiska w tej kwestii na piśmie w terminie 3 dni, odraczając publikację orzeczenia w sprawie.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z dnia [...] marca 2011r. organ wyjaśnił, iż zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy S. (obecnie W.) zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy S. NR [...] z dnia [...] lutego 1992r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] z [...] 1992r. i zmianą do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. (obecnie W.) zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy S. Nr [...] z dnia [...] grudnia 1994r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] z [...] 1994r. - działka nr [...] położona we wsi K. gmina W. przed wejściem w życie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przeznaczona była pod teren "istniejącej i projektowanej zabudowy mieszkaniowej - zagrodowej z możliwością zabudowy jednorodzinnej" oznaczony symbolem F " MR/MN . Ponadto zgodnie z wypisem z rejestru gruntów prowadzonym przez Starostwo Powiatowe w L. Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami działka nr [...] położona we wsi K. na dzień [...] marca 1996r. tj. przed wejściem w życie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego stanowiła grunty rolne R klasy V (0,65ha) i R klasy VI (1,27 ha), lasy Ls klasy V (0, 61 ha) oraz grunty rolne zabudowane B B-R (0,13ha). Gmina wskazała, iż obecnie zgodnie z wypisem z rejestru gruntów z dnia [...] marca 2011r. grunty leśne Ls klasy V (0, 6561 ha) oraz grunty rolne zabudowane BR klasy V (0,2389 ha), grunty rolne R klasy V (0,5303 ha) i RVI (1,2347 ha).

Pisma wpłynęły do Sądu odpowiednio drogą faksową w dniu [...] marca 2011r. i za pośrednictwem poczty w dniu [...] marca 2011 r.

Pismem z dnia [...] marca 2011 r. Z. Z. złożył do akt pismo procesowe, w którym wniósł o doręczenie mu lub jego pełnomocnikowi przedstawionego wyżej stanowiska organu celem zapoznania się z jego treścią i złożenia ewentualnych. Ponadto z ostrożności procesowej wniósł o ponowne otwarcie zamkniętej rozprawy w celu umożliwienia skarżącemu ustosunkowania się do stanowiska organu oraz o dopuszczenie uzupełniających dowodów z wymienionych w piśmie dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami

postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania uchwały, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153 , poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi do sądu jest możliwe po spełnieniu określonych w przepisie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym warunków formalnych. Do warunków tych ustawodawca zalicza obok bezskutecznego wezwania rady do usunięcia zarzucanego naruszenia, wykazanie się naruszeniem interesu prawnego. Tak więc skarżący w postępowaniu planistycznym musi się wykazać nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także naruszeniem tego interesu lub uprawnienia. Naruszenie interesu prawnego nie oznacza obowiązku uwzględnienia skargi. Obowiązek jej uwzględnienia powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest związane z jednoczesnym naruszeniem przepisu prawa materialnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2007 r. II OSK 1627/2006 LEX nr 315977).

Skarżący Z. Z. jest właścicielem działki o numerze ewidencyjnym nr [...] położonej we wsi K. Nie może budzić wątpliwości, iż własność jest prawem, które wskazuje na istnienie interesu prawnego. Przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie w ocenie Sądu skarżący nie wykazał, iż postanowienia zaskarżonej przez niego uchwały Rady Gminy W. Nr [...] z dnia [...] listopada 2000r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy W., naruszają posiadany przez stronę interes prawny.

W tym miejscu podkreślić należy, iż pomimo że studium nie jest aktem prawa miejscowego to należy mieć na uwadze, iż ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych zagospodarowania przestrzennego będących aktami prawa miejscowego. Plany miejscowe zagospodarowania przestrzennego kształtują natomiast niewątpliwie sposób wykonywania prawa własności (prawa użytkowania wieczystego) gruntu. A zatem w studium określone zostają prawnie wiążące kryteria większości dopuszczalnych ustaleń planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, co z kolei pośrednio — jednakże w sposób wiążący — będzie implikowało sposób wykonywania prawa własności, w sytuacji w której zasady gospodarowania przestrzenią przyjęte w studium zostaną następnie uchwalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W konsekwencji w przypadku utrzymania w mocy dotychczasowych ustaleń zaskarżonego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Rady Gminy W. w odniesieniu do działki nr [...] - nie sposób zakwestionować w tym zakresie ustaleń uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, dokonując analizy zaskarżonej uchwały Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 2000r. w sprawie studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania przestrzennego uznał, iż w odniesieniu do działki ewidencyjnym o numerze [...] nie nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 4 pkt 1 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm). Przepis ten stanowił, iż w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności z dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu.

Z. Z. w swojej skardze zarzucił, iż w niniejszej sprawie Rada Gminy W. podejmując w dniu [...] listopada 2000r. uchwalę w przedmiocie studium dla gminy W. nie uwzględniła dotychczasowego przeznaczenia i zagospodarowania terenu działki nr [...]. Podniósł iż na działce tej od [...] października 1991 r. prowadzi działalność gospodarczą Z., a w ramach działalności gospodarczej prowadzi usługi transportowe oraz produkuje elementy betonowe (w załączeniu zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej).

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą dokonał wielu inwestycji związanych z usprawnieniem i modernizacją na terenie działki nr [...], zakupił nowe maszyny i urządzenia, które wykorzystuje do produkcji elementów budowlanych z betonu. Działalność ta stanowi jedyne źródło dochodu oraz miejsce pracy dla ludzi których zatrudnia. Wskazał, iż działalność gospodarczą prowadzi zgodnie z prawem, a z posiadanej dokumentacji wynika, iż nie stwierdzono aby prowadzona działalność pogarszała stan środowiska, a w szczególności zagrażała życiu lub zdrowiu ludzi.

Zgodnie natomiast z postanowieniami zaskarżonego studium działka skarżącego numerze [...] znalazła się w rejonie, dla którego jako funkcję wiodącą określono mieszkalnictwo, a jako funkcję uzupełniającą mieszkalnictwo letniskowe i rolnictwo. W konsekwencji uchwalony [...] listopada 2010r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru również przewidział jako wiodącą funkcję mieszkalnictwo (z usługami dla mieszkańców).

Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny orzekający w przedmiotowej sprawie Sąd, doszedł o przekonania, iż Rada Gminy W. uchwalając [...] listopada 2000r. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego wbrew twierdzeniu strony skarżącej uwzględniła dotychczasowe przeznaczenie tego terenu, wynikające nie jak chciałby tego skarżący z faktycznego wykorzystywania przez niego działki nr [...], lecz z aktów prawa miejscowego kształtujących na tym obszarze politykę przestrzenną. I tak zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy S. (obecnie W.) zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy S. NR [...] z dnia [...] lutego 1992r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] z [...] 1992r. i zmianą do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. (obecnie W.) zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy S. Nr [...] z dnia [...] grudnia 1994r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] z [...] 1994r. - działka nr [...] położona we wsi K. gmina W. przed wejściem w życie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przeznaczona była pod teren "istniejącej i projektowanej zabudowy mieszkaniowej - zagrodowej z możliwością zabudowy jednorodzinnej" oznaczony symbolem F " MR/MN . Przeznaczenie zatem w zaskarżonym studium działki nr [...] na cele mieszkalnictwa było zgodne z treścią art. 6 ust.4 pkt 1 powołanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Jednocześnie Sąd nie podzielił zarzutu skargi, iż zaskarżona uchwała w sprawie studium ogranicza prawo własności przysługujące skarżącemu do przedmiotowej działki.

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy - stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym - należy do zadań własnych gminy. Artykuł ten stanowi podstawę do konstrukcji instytucji tzw. władztwa planistycznego gminy, które można zdefiniować jako przekazanie przez ustawodawcę gminie kompetencji w zakresie władczego przeznaczania i ustalania zasad zagospodarowania terenu (w drodze aktu prawa miejscowego - miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Prawo własności choć jest prawem konstytucyjne chronionym (art. 21 Konstytucji RP) to nie oznacza, że jest prawem bezwzględnym. Prawo to doznaje ograniczeń na gruncie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (poprzednio ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym), a ich przejawem jest plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt wykonujący ustawę. Tak więc ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (a wcześniej studium) nie rozszerzają uprawnień właścicielskich, wręcz przeciwnie stanowią one ograniczenie prawa własności. Mieszczą się we wspomnianym już wyżej pojęciu władztwa planistycznego.

Powołanego władztwa jednak nie należy rozumieć jako pełnej swobody w określaniu przeznaczenia i zasad zagospodarowania poszczególnych obszarów przez normy zawarte w poszczególnych aktach administracyjnych prawa materialnego, ale również przez normy materialne zawarte w samej ustawie o planowaniu przestrzennym. Uprawnienie gminy do ustalania przeznaczenia terenu i sposobu jego zagospodarowania nie może być nadużywane i niezależnie od legalności jest oceniane pod kątem ewentualnego nadużywania uprawnień. Prawnie wadliwymi ustaleniami planu będą zatem nie tylko te, które naruszają przepisy prawa, ale także te, które będą wynikiem nadużycia przysługujących gminie uprawnień. To zaś oznacza, że każda ingerencja w sposób wykonywania prawa własności musi mieścić się w granicach wyznaczonych interesem publicznym (Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, red. prof. zw. dr hab. Zygmunt Niewiadomski, Warszawa 2004, str. 39, 40, 42, 43, 57).

W ocenie Sądu Rada Gminy W. nie nadużyła przysługującego jej prawa od ustalania przeznaczenia i zasad zagospodarowania działki nr [...] wynikającego z treści art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (na podstawie której było opracowane studium), albowiem postanowienia zaskarżonego studium w odniesieniu do przedmiotowej działki stanowiły w istocie kontynuację jej przeznaczenia wynikającego z poprzednio obowiązujących planów. Inną kwestią jest, (pozostaje to jednak poza zainteresowaniem Sądu w tej sprawie) czy rzeczywisty sposób wykorzystania działki nr [...] przez skarżącego byłą zgodny z obowiązującymi przepisami prawa miejscowego.

Skarżący podnosił również zarzut niewłaściwego umocowania Gminy do podjęcia zaskarżonej uchwały. Wskazał, iż w dniu [...] marca 1995 roku podjęta została uchwała Rady Gminy S. (obecnie W.) nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dotyczącego terenów rekreacyjnych wsi: K., S., T., P., S., K. i W., natomiast w dniu [...] czerwca 1996 r. podjęta została uchwała Rady Gminy W. nr [...] w sprawie zmiany uchwały nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dotyczącego terenów rekreacyjnych wsi: K., S., T., P., S., K. i W. w ten sposób sporządzenie opracowania studium rozszerzono na całość gminy W. Dokonanie tej zmiany było niedopuszczalne w rozumieniu art. 6 ust 1 ww. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W szczególności, niedopuszczalna jest zmiana zakresu przedmiotowego pierwotnej uchwały (prowadzi to bowiem w istocie do wydania nowej uchwały).

Skarżący wskazał ponadto, iż kolejna uchwała o przystąpieniu do sporządzenia studium nie zmienia faktu, iż ma ona stanowić podstawę do sporządzenia studium dla terenów rekreacyjnych znajdujących się na terenie gminy W. Skarżący podkreślił, iż tereny rekreacyjne w myśl prawa geodezyjnego i kartograficznego są to inne tereny niż stanowiąca moją własność działka nr [...].

W ocenie Sądu powyższy zarzut jest bezzasadny i uznać należy, iż uchwała z dnia [...] czerwca 1996 r. w sprawie zmiany uchwały nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dotyczącego terenów rekreacyjnych wsi: K., S., T., P., S., K. i W. stanowiła w istocie nową uchwałę i zgodnie z jej postanowieniami opracowanie studium rozszerzono na całość gminy W. Zauważyć należy, iż w związku z podjęciem w dniu [...] marca 1995 roku przez Radę Gminy S. (obecnie W.) uchwały nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospoda- rowania przestrzennego dotyczącego terenów rekreacyjnych wsi: K., S., T., P., S., K. i W., organ nie podjął jakichkolwiek działań związanych z procedurą uchwalenia studium.

Na zakończenie odnieść należy się jeszcze do wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2011r., w którym wniósł o doręczenie jemu lub jego pełnomocnikowi przedstawionego wyżej stanowiska organu celem zapoznania się z jego treścią i złożenia ewentualnych uwag. Ponadto z ostrożności procesowej wniósł o ponowne otwarcie zamkniętej rozprawy w celu umożliwienia skarżącemu ustosunkowania się do stanowiska organu oraz o dopuszczenie uzupełniających dowodów z wymienionych w piśmie dokumentów. Zdaniem Sądu wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, iż skarżący reprezentowany był przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym przez profesjonalnego pełnomocnika adwokata D. W., który obecny był na rozprawie w dniu [...] marca 2011 r. na której Sąd zobowiązał pełnomocnika organu jednoznacznego zajęcia stanowiska co do kwestii dotychczasowego zagospodarowania spornej działki [...] stanowiącej własność skarżącego. Odpowiedź organu wpłynęła do Sądu odpowiednio drogą faksową w dniu [...] marca 2011r. i za pośrednictwem poczty w dniu [...] marca 2011 r. A zatem strona osobiście lub działając przez pełnomocnika mogła zapoznać się ze stanowiskiem organu. Ponadto organ powołał się na dokumenty jawne i dostępne publicznie.

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż organ dostrzegając potrzebę aktualizacji zaskarżonego studium w dniu [...] lutego 2007r. podjęła uchwałę w sprawie jego zaktualizowania.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.