Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1099/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. B.-S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 191/07 w sprawie ze skargi D. B.-S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 listopada 2006 r. w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2004 r. oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 191/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. B.-S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 listopada 2006 r. w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2004 r.

Uzasadniając postanowienie Sąd wskazał, że wezwano pełnomocnika Skarżącego do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Strony oraz do uiszczenia wpisu w kwocie 1320 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.

Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 2 lutego 2007 r. Wpis sądowy, do uiszczenia którego Strona została wezwana, wpłynął w dniu 7 lutego 2007 r. Pełnomocnictwo natomiast nadano w urzędzie pocztowym w dniu 21 lutego 2007 r., przy czym pełnomocnik Skarżącego zwróciła się wcześniej o przedłużenie terminu na złożenie pełnomocnictwa do 14 dni.

Sąd I instancji uznał jednak, że Strona – uchybiając 7-dniowemu terminowi na uzupełnienie pełnomocnictwa – nie dopełniła wymogów skutecznego wniesienia skargi, co musiało spowodować odrzucenie tej skargi. Sąd wskazał, że 7-dniowy termin na uzupełnienie pełnomocnictwa jest terminem ustawowym, o którym mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – P.p.s.a.), w związku z czym nie stosuje się do niego instytucji przedłużania terminu wskazanej w art. 84 P.p.s.a. Jednocześnie sąd stwierdził, że pismo z dnia 9 lutego 2007 r., w którym Strona wnioskowała o przedłużenie terminu do uzupełnienia pełnomocnictwa, nie mogło zostać potraktowane jako pismo o przywrócenie terminu, bowiem zostało złożone jeszcze przed upływem tego terminu.

W skardze kasacyjnej z dnia 23 maja 2007 r. na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi Strona zarzuciła naruszenie:

• art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., tj. przez odrzucenie skargi administracyjnej Skarżącego mimo złożenia wniosku o przywrócenie terminu i wykonania zarządzenia sądu,

• art. 86 § 1 i art. 87 § 1 P.p.s.a., tj. przez uznanie, iż wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności może być złożony wyłącznie po upływie terminu, w jakim czynność miała zostać dokonana.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie nie budzą wątpliwości ustalenia faktyczne, a jedynie kwestia, czy pismo z 9 lutego 2007 r. zawierające wniosek o przedłużenie 7-dniowego terminu na złożenie pełnomocnictwa mogło zostać potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu.

Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

W świetle powyższego należy uznać, że Strona nie wniosła skutecznie wniosku o przywrócenie terminu. Nie dość bowiem, że pismo z dnia 9 lutego w ogóle nie wskazuje na to, że jest wnioskiem o przywrócenie terminu (a jedynie wnioskiem o jego przedłużenie), to Strona – składając to pismo – nie spełniła kolejnego wymogu przewidzianego dla tego wniosku, wskazanego w art. 87 § 4 P.p.s.a., tzn. nie dopełniła czynności, której nie dokonała w terminie. Gdyby zresztą to uczyniła, wówczas nie doszłoby w ogóle do uchybienia terminu. Z tego punktu widzenia rozumowanie sądu I instancji, zgodnie z którym nie można złożyć wniosku o przywrócenie terminu przed upływem tego terminu, jest jak najbardziej zasadne.

Zasadne zatem było odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych w przewidzianym 7-dniowym terminie (stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.