Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 42/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 23 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. E. Spółka z o.o. na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska we W. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie działalności w zakresie przetwarzania odpadów bez wymaganego prawem zezwolenia oraz prowadzenia ewidencji odpadów postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] grudnia 2020 r. skarżąca poprzez swojego pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska we W. (dalej: Organ) z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...].

Zarządzenie pokontrolne, zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zostało doręczone w dniu [...] listopada 2020 r. osobie uprawnionej do odbioru przesyłki.

W dniu [...] grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Organu, (data nadania przesyłki w placówce pocztowej w P.).

W odpowiedzi Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu na wniesienie skargi na wydane zarządzenie pokontrolne, a w razie uznania przez tut. Sąd, że skarga została wniesiona w terminie, o jej oddalenie. Organ argumentował zasadność odrzucenia skargi wskazując, że doręczenie zaskarżonego aktu zostało dokonane w dniu [...] listopada 2020 r., w konsekwencji czego 30-dniowy termin na wniesienie skargi upłynął z dniem [...] grudnia 2020 r.

Pełnomocnik skarżącego pismem procesowym z dnia [...] lutego 2020 r. uzupełnił skargę, odnosząc się przy tym do wniosku Organu o odrzucenie skargi. Zdaniem pełnomocnika nie doszło do uchybienia terminu, gdyż zarządzenie pokontrolne zostało niepoprawnie doręczone osobie nieuprawnionej. Pełnomocnik wyjaśnił, że osoba, która podjęła się doręczenia nie jest pracownikiem spółki oraz nie poinformowała strony skarżącej o przesyłce, pozostawiając ją zamkniętą w drzwiach siedziby Spółki. Prezes spółki podjął więc informację o wydaniu przez Organ zarządzenia pokontrolnego dopiero w dniu [...] listopada 2020 r. po powrocie z urlopu. Z tego względu, zdaniem pełnomocnika 30 dniowy termin na wniesienie skargi na zarządzenie pokontrolne upływał w dniu [...] grudnia 2020 r. , co oznacza, że skarga została złożona w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

Zaskarżone zarządzenie pokontrolne doręczono stronie skarżącej w dniu [...] listopada 2020 r., pod adresem siedziby spółki, wobec czego w tym też dniu strona skarżąca dowiedziała się o wydaniu zarządzenia. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upływał z dniem [...] grudnia 2020 r. (środa).

Co do kwestionowanego przez stronę skarżącą upoważnienia osoby, która odebrała przesyłkę w siedzibie strony skarżącej, to należy podkreślić, że doręczający nie musi znać zakresu obowiązków i uprawnień osób znajdujących się w firmie, do której przesyłka jest adresowana, skoro zobowiązują się one do jej odbioru i przekazania adresatowi, składając własnoręczny podpis. W orzecznictwie utrwalony jest trafny pogląd, że organ doręczający nie ma obowiązku sprawdzania, czy kwitujący odbiór przesyłki pracownik posiada formalne uprawnienia do odbioru pism (zob. np. orzeczenie NSA z dnia 9 IX 2015 r., II GSK 1684/14 czy z dnia 7 VII 2011 r., I OZ 474/11 - CBOSA). Doręczający nie musi znać zakresu obowiązków i uprawnień osób znajdujących się w firmie, do której przesyłka jest adresowana, skoro zobowiązują się one do jej odbioru, składając własnoręczny podpis (wyrok NSA z dnia 9 września 2015 r., II GSK 1684/14). Ponadto jeżeli pod adresem spółki została odebrana skierowana do niej korespondencja, to na spółce ciąży obowiązek wykazania, że powyższy dowód doręczenia nie potwierdza tego faktu oraz że obowiązkiem osoby prawnej jest takie zorganizowanie odbioru korespondencji, by w jej siedzibie dokonywała tego osoba upoważniona (wyrok NSA z 26 czerwca 2019 r., II GSK 1599/17).

Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru doręczenie zostało dokonane poprzez przekazanie przesyłki do rąk osoby upoważnionej do odbioru korespondencji w siedzibie spółki, która złożyła własnoręczny podpis, tym samym deklarując podjęcie się jej odbioru. Należy zatem podkreślić, że osoba, której doręczono przesyłkę, podjęła się odbioru korespondencji w imieniu skarżącej oraz w jej siedzibie, której prawidłowości adresu strona skarżąca nie kwestionuje. Co więcej, strona skarżąca nie przedstawiła w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2021 r. żadnego dowodu na argumentację mającą uzasadniać wadliwe doręczenie zarządzenia pokontrolnego.

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. sąd może rozpoznać skargę tylko w przypadku uznania uchybienia terminu za niezawinione przez stronę. Przytoczone powyżej orzecznictwo jednoznacznie wskazuje, że to na spółce w rozpoznawanej sprawie ciążył obowiązek odpowiedniego zorganizowania odbioru korespondencji. Osoba znajdująca się pod adresem spółki – na co wskazuje dokonanie doręczenia pod prawidłowym adresem – odebrała przesyłkę oświadczając, że przyjmuje na siebie zobowiązanie do przekazania odebranej przesyłki. W takich okolicznościach pracownik poczty nie miał więc obowiązku weryfikacji upoważnienia do odbioru korespondencji przez daną osobę. Uwzględniając powyższe, należy uznać, że argumentacja podniesiona przez pełnomocnika strony skarżącej nie uzasadnia zastosowania art. 53 § 2 p.p.s.a., gdyż nie został wykazany brak zawinienia skarżącego w uchybieniu terminu. Nieodpowiednia organizacja odbioru korespondencji w siedzibie spółki nosi znamiona zaniedbania strony skarżącej, tym samym przesądzając o przypisaniu jej winy w uchybieniu terminu na wniesienie skargi od kwestionowanego aktu. Okoliczności uchybienia terminu podniesione przez pełnomocnika skarżącego pozwalają stwierdzić, że zaniedbanie spółki w zapewnieniu prawidłowego odbioru korespondencji było przyczyną podjęcia informacji o wydaniu zarządzenia pokontrolnego w późniejszym terminie, co bezsprzecznie obciąża wyłącznie stronę skarżącą.

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej wniósł skargę w dniu [...] grudnia 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżone zarządzenie zawierało pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W związku z tym uznać należało, że składając skargę w dniu [...] grudnia 2020 r., pełnomocnik skarżącej uczynił to po upływie ustawowego terminu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Według art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym w formie postanowienia.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt II na podstawie art. 232 § 1 pkt 1p.p.s.a.