Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1542/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1542/14 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego - p o s t a n a w i a - odmówić sprostowania wyroku.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1542/14

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi M. M. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] października 2014 r. nr [...], wydana w sprawie przyznania zasiłku stałego.

Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2015 r. skargi M. M., WSA wyrokiem z 4 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1542/14, w pkt I. uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję Burmistrza z dnia [...] października 2014 r., nr [...]; w pkt II. stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Pismem z 8 kwietnia 2015 r. M. M. zwrócił się do WSA o sprostowanie błędu pisarskiego na stronie 6 uzasadnienia wyroku. Podał, że zabrakło słowa "nieprawidłowo" w zdaniu użytym przez Sąd.

W ocenie skarżącego w wierszu 9 od dołu na stronie 6 uzasadnienia wyroku powinno być:

należy uznać, że organ "nieprawidłowo" przyjął, że omawiany dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu dojazdu córki do szkoły - stanowi dochód M. M., gdyż dodatek ten nie został wymieniony w zamkniętym katalogu składników niebędących składową dochodu - określonym w art. 8 ust. 4 u.p.s.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu lub na wniosek strony.

Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Jest to dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 109/10).

Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że w uzasadnieniu wyroku powinno wystąpić słowo "nieprawidłowo" - nie może zostać uznana za niedokładność, błąd pisarski lub inną oczywistą omyłkę. Nie doszło bowiem wbrew ocenie skarżącego do niewłaściwego użycia przez Sąd wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni czy też widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego wyrazu.

Na stronie 6 w wierszu 9 od dołu uzasadnienia wyroku użyto następujący akapit:

"Należy uznać, że organ prawidłowo przyjął, że omawiany dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu dojazdu córki do szkoły - stanowi dochód M. M., gdyż dodatek ten nie został wymieniony w zamkniętym katalogu składników niebędących składową dochodu - określonym w art. 8 ust. 4 u.p.s."

Ww. akapit użyty został zgodnie z intencją Sądu.

Podkreślić należy, że istota omyłek, określonych w art. 156 § 1 P.p.s.a., polega na tym, że w orzeczeniu wyrażono coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez sąd, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów, czy też omyłkę pisarską. Takie okoliczności w sprawie nie zachodzą. W przedmiotowym wyroku nie występują błędy pisarskie, oczywiste omyłki, nadto nie zachodzi też niekompletność tego orzeczenia, czy też jego nieprecyzyjne sformułowanie.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie o art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., odmówił sprostowania wyroku.