Wyrok NSA, sygn. akt I SAB 242/02
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2003-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 636  Kultura i sztuka, w tym sprawy działalności  kultury i twórczości, biblioteki, ochrona zabytków i muzea, sprawy związane
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 26
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: W przypadku bezczynności ministra zażalenie w trybie art. 37 par. 1 Kpa nie przysługuje.

W przypadku bezczynności ministra organ ten jest ostatnim organem w toku instancji administracyjnej i w związku z tym nie przysługują od rozstrzygnięć tego organu środki zaskarżenia.

W zakresie odnoszącym się do działania ministra uznać należy, że jest on zobowiązany wydać stosowne postanowienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wskazać nowy termin załatwienia sprawy, a stronie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność tegoż organu administracji publicznej.

TEZY

W przypadku bezczynności ministra zażalenie w trybie art. 37 par. 1 Kpa nie przysługuje.

W przypadku bezczynności ministra organ ten jest ostatnim organem w toku instancji administracyjnej i w związku z tym nie przysługują od rozstrzygnięć tego organu środki zaskarżenia.

W zakresie odnoszącym się do działania ministra uznać należy, że jest on zobowiązany wydać stosowne postanowienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wskazać nowy termin załatwienia sprawy, a stronie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność tegoż organu administracji publicznej.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Gminy R. na bezczynność Ministra Kultury polegającą na nierozpoznaniu wniosku Gminy R. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 20 maja 1999 r. (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. Delegatura w P.-T. - zobowiązuje Ministra Kultury do wydania, w terminie miesiąca od dnia doręczenia niniejszego wyroku, decyzji załatwiającej sprawę z wniosku Gminy R. o stwierdzenie nieważności decyzji z 20 maja 1999 r. (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. Delegatura w P.-T.


UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2002 r. Gmina R. wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego ze skargą na bezczynność Ministra Kultury polegającą na nierozpoznaniu wniosku Gminy R. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 20 maja 1999 roku numer 35/99 Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. Delegatura w P.-T.

Z zebranego w sprawie materiału dokumentacyjnego wynika, że decyzją z dnia 20 maja 1999 r. (...), skierowaną do Grzegorza D. Wojewódzki Konserwator Zabytków w Ł. Delegatura w P.-T. nakazał zasypanie rowu przebiegającego przez teren parku w M., do którego skierowane są wody opadowe z rowu odwadniającego drogę do wsi M. oraz nakazał likwidację odprowadzania do parku nieoczyszczonych ścieków z szamba położonego po zachodniej stronie parku.

Decyzja z dnia 20 maja 1999 r. (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. Delegatura w Piotrkowie Trybunalskim, została doręczona Urzędowi Gminy w R. oraz Inspekcji Ochrony Środowiska-Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w Ł. Delegatura w P.-T.

Na podstawie aktu notarialnego z dnia 5 listopada 1999 r. repertorium (...) Gmina R. nabyła nieodpłatnie udział wynoszący 21/23 części we współwłasności nieruchomości składającej się z działki gruntu oznaczonej numerem 76/1 o powierzchni 0,1181 hektara, położonej we wsi M. gmina R., która to nieruchomość ma urządzoną księgę wieczystą Kw 62074.

W dniu 21 sierpnia 2001 r. Gmina R. i Gminna Spółka Wodna w R. wystąpiły z wnioskami o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 20 maja 1999 r. (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. Delegatura w P.-T.

W dniu 25 lipca 2000 r. Gminna Spółka Wodna w R. złożyła odwołanie od decyzji z dnia 20 maja 1999 r. (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. delegatura w P.-T.

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2001 r. (...) Generalny Konserwator Zabytków stwierdził niedopuszczalność odwołania Gminnej Spółki Wodnej w R.

Zawiadomieniem z dnia 27 listopada 2002 r. Ministerstwo Kultury Departament Ochrony Zabytków powiadomił, między innymi Urząd Gminy w R., o zakończeniu gromadzenia akt w sprawie wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 20 maja 1999 r. (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (...) i wskazał na możliwość zapoznania się z aktami sprawy przez strony postępowania oraz wyznaczył 7 dniowy termin do składania wniosków.

W odpowiedzi na skargę Minister Kultury podniósł zarzut naruszenia przepisu art. 37 Kpa polegający na nie wyczerpaniu środków odwoławczych przez stronę skarżącą i w konsekwencji wniósł o odrzucenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna i skutkuje zobowiązaniem Ministra Kultury do załatwienia sprawy w terminie jednego miesiąca licząc od daty doręczenia wyroku.

W szczególności należy podkreślić, że stosownie do treści art. 21 i art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. 74 poz. 368 ze zm./ Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę decyzji, postanowień, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z przepisami prawa materialnego oraz przepisami postępowania administracyjnego i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy.

Odnosząc się do zarzutu zawartego w odpowiedzi na skargę należy stwierdzić, iż Sąd w niniejszym składzie nie podziela poglądu, że warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność ministra jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie przewidzianym w art. 37 par. 1 Kpa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, iż w przypadku bezczynności ministra zażalenie w trybie wyżej wymienionego przepisu prawa-nie przysługuje. W przypadku bezczynności ministra organ ten jest ostatnim organem w toku instancji administracyjnej i w związku z tym nie przysługują od rozstrzygnięć tego organu środki zaskarżenia /vide wyrok NSA z dnia 3 listopada 1999 r. I SAB 156/99 - nie publ., wyrok NSA z dnia 29 sierpnia 2000 r. I SAB 52/00 - nie publ./.

W zakresie odnoszącym się do działania ministra uznać więc należy, że jest on zobowiązany wydać stosowne postanowienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wskazać nowy termin załatwienia sprawy, a stronie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność tegoż organu administracji publicznej.

Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 pkt 1d, art. 10 pkt 1d, art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 25 poz. 253 ze zm./, z dniem 1 kwietnia 2002 r. organem uprawnionym do załatwienia wniosku o wszczęcie postępowania nadzorczego był minister właściwy do spraw kultury i dziedzictwa narodowego. Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że wniosek Gminy R. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 20 maja 1999 r. (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. Delegatura w P.-T. został wniesiony w dniu 3 września 2001 r. Do dnia wniesienia skargi, to jest do dnia 2 września 2002 r. organ administracji publicznej nie załatwił sprawy i nie wskazał przyczyn zwłoki oraz nie wyznaczył nowego terminu załatwienia sprawy, zgodnie z treścią art. 36 Kpa. W tym stanie rzeczy uznać należy, że organ administracji publicznej naruszył zasady określone w art. 35 Kpa i art. 36 Kpa i nadal pozostaje w zwłoce w załatwieniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z 20 maja 1999 r. (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (...).

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 26 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji wyroku.