Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 739/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Asesor WSA Bogusław Woźniak Protokolant Sekretarz Sądowy Marzena Cybulska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 lipca 2006 r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dot. prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 739/05

U z a s a d n i e n i e

Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych: nr [...] z dnia [...] r. (obejmujący zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999) - wystawionego przez Urząd Skarbowy oraz nr

[...] (obejmujący zaległość podatkową z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za rok 1997), nr [...] (obejmujący zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999) i nr [...] (obejmujący zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000) z dnia [...] r. - wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (wierzyciela), na zobowiązanego - Pana W. K. , zam. w Ł. przy ul. [...]. Odpisy powyższych tytułów wykonawczych doręczone zostały Panu W. K. w dniu 22.09.2004 r. (zobowiązany odmówił złożenia podpisu).

W związku z doręczeniem odpisów powyższych tytułów wykonawczych, zobowiązany skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego pismo z dnia 27.09.2004 r., w którym zgłosił "zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego". W uzasadnieniu wniesionego środka prawnego Pan W. K. wskazał, iż z powodu jego nieobecności w miejscu zamieszkania nie zostało mu skutecznie doręczone upomnienie wzywające do wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr [...].

Organ egzekucyjny, zgodnie z dyspozycją art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, pismem z dnia 14.10.2004 r. zwrócił się do wierzyciela z żądaniem wypowiedzenia się w zakresie zgłoszonego przez zobowiązanego zarzutu.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, wierzyciel - Naczelnik Urzędu Skarbowego wyraził stanowisko w przedmiocie zgłoszonego przez Pana W. K. zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W powyższym postanowieniu wierzyciel cofnął wniosek o prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] (z uwagi na brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia) oraz podtrzymał wniosek o prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych: nr [...], nr [...] i nr [...]. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] r.

Naczelnik Urzędu Skarbowego, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia, dotyczącego zajęcia stanowiska przez wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, postanowieniem z dnia [...] r. uznał za zasadny wniesiony przez Pana W. K. , zarzut w zakresie braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] i w zakresie tegoż tytułu umorzył postępowanie egzekucyjne oraz odmówił uznania za zasadny złożony przez zobowiązanego w dniu 27.09.2004 r. zarzut w zakresie braku uprzedniego doręczenia upomnień w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...],[...] i [...] z dnia [...] r. Uzasadniając wymienione postanowienie, organ egzekucyjny wskazał na wiążący charakter wypowiedzi wierzyciela.

W zażaleniu na powyższe postanowienie zobowiązany podniósł, iż niezasadne było prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Ponadto zdaniem zobowiązanego prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], nr [...] i nr [...] narusza art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361; z późn. zm.).

Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie: art. 138 § 2 w związku z art. 127 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 34 § 1, § 4 i § 5 w trybie art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968; z późn. zm.) - po rozpatrzeniu sprawy o postępowaniu zażaleniowym postanowieniem z dnia [...] r., uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż w toku postępowania zażaleniowego stwierdzono, iż zaskarżone postanowienie nie spełnia wymogów określonych w art. 124 powołanej wyżej ustawy. Organ egzekucyjny, uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, wskazał bowiem na wiążący charakter wypowiedzi wierzyciela w przedmiocie zgłoszonego prowadzenia egzekucji administracyjnej, a dotyczącej braku uprzedniego braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia (art. 33 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Jednakże w świetle przepisu art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stanowisko wierzyciela w przedmiocie zarzutu zgłoszonego na podstawie wskazanego art. 33 pkt 7 tej ustawy nie jest dla organu egzekucyjnego wiążące. W związku z powyższym w badanej sprawie zdaniem organu odwoławczego organ egzekucyjny nie był zwolniony z przeprowadzenia we własnym zakresie postępowania wyjaśniającego i wskazania w uzasadnieniu postanowienia faktów, na których oparł swoje rozstrzygnięcie. Wypowiedź wierzyciela organ egzekucyjny winien był uwzględnić przy rozstrzyganiu dodatkowo.

Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż w piśmie z dnia 27.09.2004 r. Pan W. K. wniósł zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, wskazując, iż nie doręczono mu upomnienia wzywającego do wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr [...]. Z treści powyższego pisma nie wynika, aby zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia zobowiązany podnosił także w stosunku do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], nr [...] i nr [...].

W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej uchylając zaskarżone postanowienie i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazał, iż organ egzekucyjny przed wydaniem postanowienia w sprawie zgłoszonego przez Pana W. K. zarzutu winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające z udziałem zobowiązanego, celem doprecyzowania, na zaistnieniu której z przesłanek wymienionych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Pan W. K. oparł zgłoszony w dniu 27.09.2004 r. zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej -w odniesieniu do tytułów wykonawczych nr [...] i nr SM [...].

W skardze na powyższe postanowienie pan W. K., wniósł o połączenie w/w sprawy z toczącymi się sprawami przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 144/05 oraz sygn. akt ISA/Gd 519/05.

W uzasadnieniu wniesionej skargi Pan W. K. podnosi, iż prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych

nr [...], nr [...] i nr [...] z dnia [...] r. jest niezasadne i narusza art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 06 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz.1361, z późn. zm.), gdyż postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 29.06.2001 r., sygn. akt II Ns 3124/98 w sprawie podziału majątku wspólnego Pani J. K. przyznana została nieruchomość położona w Ł. , Kw nr [...] i "tym samym przejęła (ona) zadłużenie podatkowe wpisane do hipoteki Kw [...]. Dla strony skarżącej niezrozumiałe jest także, iż "egzekucję tego samego zadłużenia dochodzi Urząd Skarbowy oraz Urząd Skarbowy". Ponadto Pan W. K. podnosi, iż zaskarżone postanowienie oparte zostało na przepisach ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, zaś sprawa jest dla niego zbyt skomplikowana. W związku z powyższym zasadny jest wniosek o połączenie z toczącymi się sprawami przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, sygn.

akt I SA/Gd 144/05 oraz sygn. akt I SA/Gd 519/05.

Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie podtrzymuje stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.

Na rozprawie w dniu 14 lipca 2006 r. pełnomocnik skarżącego złożyła pismo z dnia 11 lipca 2006 r., precyzującego żądanie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ustalonym stanie faktycznym sprawy skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa.

Zaskarżone do sądu postanowienie należy do rozstrzygnięcia tzw. kasacyjnego co oznacza, że kontrola sądu ogranicza się do zbadania, czy organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył dyspozycji art. 138 § 2 kpa.

Mając na względzie powyższe w pierwszej kolejności zauważyć należy, iż w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku

Pan W. K. nie podnosi żadnych zarzutów dotyczących zasadności wydania przez organ odwoławczy postanowienia kasacyjnego i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Również w ocenie sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy Dyrektor Izby Skarbowej, badając przedmiotową sprawę w postępowaniu zażaleniowym zasadnie uznał, iż niezbędne jest ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy przez organ pierwszej instancji, z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.

Wskazać bowiem należy, iż w piśmie z dnia 27.09.2004 r., którym zgłoszono zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej Pan W. K. nie podniósł, iż prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], nr [...] i nr [...] jest niezasadne i narusza art. 65 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece.

Niezasadny jest także zarzut strony skarżącej, iż "egzekucję tego samego zadłużenia dochodzi Urząd Skarbowy oraz Urząd Skarbowy". Jak bowiem wyjaśniono w przedmiotowej sprawie organem egzekucyjnym, tzn. organem uprawnionym do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym (stosownie do art. 1a pkt 7 cytowanej ustawy) jest Naczelnik Urzędu Skarbowego. Natomiast Naczelnik Urzędu Skarbowego jest wierzycielem, tzn. podmiotem uprawnionym do żądania wykonania obowiązku w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym. Powyższe wyraźnie wynika z treści zaskarżonego postanowienia.

Jednocześnie z uwagi na przedmiot zaskarżonego postanowienia za bez związku z niniejszą sprawą uznać należy wnioski pełnomocnika skarżącego, sprecyzowane w piśmie z dnia 11 lipca 2006 r.

Z tych przyczyn na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało orzec jak w wyroku.

Jednocześnie z uwagi na rodzaj zaskarżonego postanowienia, sąd nie zawarł rozstrzygnięcia do którego obliguje przepis art. 152 cyt./w. ustawy.

DSz