Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 984/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1,
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
article: art. 90 ust. 1 i 4, art. 90 ust. 2b, art. 90 ust. 3c, art. 80 ust. 2, 3 i 6,
journal: Dz.U. 2015 poz 2156
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
article: art. 147 par. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017r. sprawy ze skargi K. W. na uchwałę Rady Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego z dnia 29 grudnia 2015r. Nr XXV/179/2015 w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych placówek oświatowych prowadzonych na terenie Gminy Ostrowiec Świętokrzyski przez organy inne niż Gmina Ostrowiec Świętokrzyski, a także tryb i zakres kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystywania udzielonej dotacji I. stwierdza nieważność § 8 ust. 3 zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Rady Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego na rzecz K. W. kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 984/16

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2015 r. Rada Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego podjęła uchwałę nr XXV/179/2015 w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych placówek oświatowych prowadzonych na terenie Gminy Ostrowiec Świętokrzyski przez organy inne niż Gmina Ostrowiec Świętokrzyski,

a także trybu i zakresu kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystywania udzielonej dotacji.

Podstawę prawną uchwały stanowiły art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty oraz art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

W § 8 określono, że warunkiem wypłaty miesięcznej raty dotacji jest złożenie przez osobę prowadzącą placówkę, w terminie do 10 dnia każdego miesiąca, wniosku o jej wypłatę określającego w szczególności liczbę uczniów placówki w danym miesiącu oraz opis zmian liczby uczniów, o których mowa w § 7 ust. 3, w miesiącu poprzedzającym (ust. 1). Wysokość dotacji za miesiące lipiec i sierpień obliczana jest w oparciu o liczbę uczniów nie wyższą niż podana we wniosku o wypłatę raty dotacji na miesiąc czerwiec (ust. 2).

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze K. W., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą [...] K. W., wniosła o stwierdzenie nieważności powyższej uchwały oraz zasądzenie kosztów postępowania zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 90 ust. 2b oraz art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty polegające w szczególności na wprowadzaniu ograniczeń co do wysokości dotacji za miesiące lipiec i sierpień przyznawanej niepublicznym przedszkolom w innym niż ustawa akcie prawnym. Na rozprawie przed Sądem w dniu 19 stycznia 2017 r. skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczyła, że przedmiotem zaskarżenia jest jedynie § 8 ust. 3 uchwały z 29 grudnia 2015 r.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że jest założycielem i dyrektorem [...]. Przedszkole jest placówką pracującą w systemie całorocznym i przez cały rok, w miarę wolnych miejsc, od początku istnienia przyjmuje dzieci także w okresie wakacyjnym tj. w lipcu i sierpniu. Przedszkole regularnie otrzymuje dotacje, o których mowa w art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty. Zdaniem skarżącej, gmina nie ma prawa odmówić przedszkolu dotacji ani w sytuacji przekroczenia liczby dzieci w stosunku do liczby deklarowanej we wrześniu roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji, ani limitować liczby dzieci w żadnym okresie w ciągu roku szkolnego. Skarżąca wyjaśniła, że skoro jest beneficjentem dotacji to ma interes prawny w tym, aby uchwała, o jakiej wyżej mowa, była zgodna z prawem, tj. aby nie modyfikowała regulacji ustawowej przez wprowadzenie ograniczeń co do wysokości otrzymywanej dotacji.

Zdaniem skarżącej kwestionowany zapis uchwały ogranicza wysokość dotacji dla przedszkoli niepublicznych za lipiec i sierpień w ten sposób, że dotacja ta obliczana jest w oparciu o liczbę uczniów nie wyższą niż podana we wniosku o wypłatę raty dotacji na czerwiec. W związku z tym, w sytuacji, gdy faktyczna liczba uczniów w przedszkolu w lipcu i sierpniu jest wyższa niż liczba uczniów podana we wniosku o wypłatę raty dotacji na czerwiec, wówczas dotacja zostanie wypłacona w mniejszej kwocie niż powinna zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Skarżąca podkreśliła, że upoważnienie do ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich pobierania i wykorzystywania, zawarte w art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, nie przyznaje organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego kompetencji do ograniczania prawa do pobierania dotacji.

Skarżąca wskazała, że przepisy ustawy o systemie oświaty udzielenie dotacji niepublicznemu przedszkolu uzależniają od spełnienia tylko jednego warunku – podania organowi planowanej liczby dzieci, nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji. Organ jednostki samorządu terytorialnego ma za zadanie jedynie ustanowić w oparciu o art. 90 ust. 4 tej ustawy właściwy tryb udzielania i rozliczenia dotacji, a nie podstawy obliczenia wysokości dopłaty. Nie ma podstaw do uzależnienia wysokości wypłaty dotacji od tego, czy dzieci uczęszczają do placówki w okresie roku szkolnego czy w okresie wakacji. Przepisy nie dają radzie gminy podstaw do kształtowania kryteriów wpływających na wysokość wypłacanej dotacji, gdyż sposób obliczania jej wysokości wynika z przepisów prawa powszechnie obowiązującego.

Skarżąca zauważyła, że chociaż przepisy ustawy nie regulują kwestii przyznania dotacji dla przedszkola niepublicznego za okres wakacji, to nawet gdy uczeń faktycznie w danym miesiącu nie uczęszcza do przedszkola, np. z powodu trwającej przerwy wakacyjnej czy długotrwałej choroby, to przedszkole powinno otrzymać na niego dotację. Przedszkola ponoszą wydatki związane z ich funkcjonowaniem przez cały rok, a zatem nie ma podstaw by ograniczać im dotacje wyłącznie do miesięcy, w których faktycznie przebywają dzieci. Podstawa dotacji powinna opierać się na wysokości wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych prowadzonych przez gminę.

Podkreśliła, że rozliczenie dotacji dla przedszkoli niepublicznych powinno być dokonywane w oparciu o faktyczną liczbę uczniów. Dotacja powinna odpowiadać liczbie dzieci faktycznie uczęszczających do przedszkola niepublicznego również

w miesiącach wakacyjnych. Przysługuje na każdego ucznia przedszkola, a więc na faktyczną (rzeczywistą) liczbę uczniów i wysokość dotacji nie jest uzależniona od żadnych innych warunków.

Zdaniem skarżącej zapis § 8 ust. 3 uchwały jest niezgodny z obowiązującymi przepisami prawa i bezspornie prowadzi do naruszenia jej interesu prawnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

W ocenie organu skarga nie ma uzasadnionych podstaw, a skarżąca nie posiada legitymacji materialnej do jej wniesienia.

Organ podniósł, że w skardze nie zawarto twierdzeń dotyczących naruszenia uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia skarżącej, a zatem nie może się ona powoływać na swój zwykły interes, lecz na interes prawny i powinna wykazać na czym polega naruszenie jej interesu prawnego. Zdaniem organu skarżąca nie wykazała wpływu kwestionowanej regulacji na jej własną sytuację prawną, tj. bezpośredniego, negatywnego wpływu uchwały na jej prawa i obowiązki, które wynikałyby z konkretnej normy prawa materialnego kształtującej jej sferę prawno-materialną, a argumenty skarżącej mają charakter postulatów dyktowanych wyłącznie jej interesem faktycznym, w dodatku nierzeczywistym lecz mającym charakter hipotetyczny.

Organ wyjaśnił, że kwestionowany przepis został wprowadzony do uchwały przez wzgląd na konieczność racjonalnego wydatkowania środków publicznych

w formie dotacji budżetowych dla niepublicznych placówek oświatowych należnych za okres wakacyjny. Wieloletnie doświadczenia gmin w zakresie udzielania dotacji dowodzą, że organy prowadzące niepubliczne placówki oświatowe stosują praktykę wpisywania w okresie wakacyjnym na listę uczniów prowadzonych przez siebie placówek, a w szczególności przedszkoli, nowych uczniów, często wyłącznie na okres wakacyjny lub na część tego okresu, mimo, że placówka nie działa na pełnych obrotach lub nie działa w ogóle. Liczba uczniów faktycznie uczęszczających do przedszkola (które w ogóle prowadzi działalność w okresie wakacyjnym, bowiem nie wszystkie placówki są wówczas czynne) w miesiącach lipcu i sierpniu znacząco spada w stosunku do liczby uczniów zapisanych do przedszkola. Zdarzają się również takie sytuacje, że uczniowie zapisani do placówek niepublicznych, które w okresie wakacyjnym nie funkcjonują (lub funkcjonują w ograniczonym zakresie), korzystają z usług publicznych przedszkoli, które pełnią wtedy dyżury. W takim przypadku występuje "podwójne" finansowanie pobytu ucznia przez gminę.

Organ wskazał, że zapis kwestionowanego § 8 ust. 3 uchwały ma na celu określenie jasnych reguł co do podstawy obliczania wysokości dotacji dla uczniów placówek niepublicznych za miesiące wakacyjne i zapobieżenie przypadkom sztucznego zawyżania liczby uczniów przedszkola w lipcu i sierpniu dla uzyskania wyższej dotacji. Regionalna Izby Obrachunkowa w Kielcach nie sygnalizowała jakichkolwiek zastrzeżeń dotyczących zapisu zawartego w § 8 ust. 3 uchwały.

Rada Miasta podniosła, że nie limituje liczby uczniów placówek niepublicznych, bowiem z limitowaniem mielibyśmy do czynienia wówczas, gdyby liczba uczniów faktycznie uczestniczących w zajęciach w okresie wakacyjnym wykraczała poza stan ewidencyjny na miesiąc czerwiec przyjęty jako podstawa obliczenia dotacji, a gmina odmówiłaby wypłaty dotacji dla placówki na dodatkowych uczniów, w liczbie wykraczającej poza stan ewidencyjny na miesiąc czerwiec, a taka sytuacja nie występuje.

Organ wyjaśnił, że uchwała nie określa "wysokości dotacji", bowiem tę określa ustawodawca, lecz – zgodnie z delegacją ustawową – podstawę obliczenia "wysokości dotacji" za poszczególne miesiące, w tym za szczególny okres działalności placówek oświatowych, jakim są miesiące wakacyjne.

W ocenie organu zaskarżona uchwała została wydana z zachowaniem zakresu delegacji ustawowej zawartej w art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty i nie modyfikuje rozwiązań ustawowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem kontroli działalności organów administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne są między innymi - zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Kryterium kontroli stanowi zgodność z prawem aktu przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Stosownie do treści art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Skarga niniejsza wniesiona została w oparciu o przepis art. 101 ust. 1 ustawy

z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2016. poz 446.), zgodnie

z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona uchwała w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych jednostek oświatowych oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania, jest uchwałą z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Z akt przedstawionych Sądowi wynika, że skarżąca spełniła wymogi formalne określone w art. 101 ust. 1 powołanej ustawy. Pismem z 22 sierpnia 2016 r. K. W. wezwała Radę Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego do usunięcia naruszenia prawa, a wobec braku odpowiedzi, wniosła skargę do Sądu w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania.

Wbrew twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na skargę, nie budzi wątpliwości Sądu także fakt przysługiwania skarżącej interesu prawnego do wniesienia skargi, gdyż jako podmiot prowadzący niepubliczne placówki oświatowe (w tym przedszkole) na terenie obowiązywania zaskarżonego aktu prawa miejscowego, ma ukształtowane przepisem prawa materialnego uprawnienie do korzystania z dotacji oświatowych. Nie kwestionowaną była okoliczność, że placówka skarżącej otrzymuje dotacje, o których mowa w art. 90 ust. 2b ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (aktualny tekst jednolity Dz.U. 2016.1943), a zatem jako podmiot uprawniony do ich uzyskania ma interes prawny w skontrolowaniu, czy dotykające ją w sposób bezpośredni zapisy uchwały pozostają w zgodzie z prawem. Sprzeczność z prawem uregulowań podjętych przez Radę Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego stanowi niewątpliwie naruszenie interesu prawnego, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Kontrolując legalność zaskarżonej uchwały należy zauważyć, że rada gminy, stanowiąc akty prawa miejscowego, związana jest granicami upoważnień zawartych w ustawach stanowiących podstawę działalności prawotwórczej tych organów. Zgodnie z art. 94 Konstytucji RP, organy samorządu terytorialnego ustanawiają akty prawa miejscowego na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. Treść tego przepisu wskazuje, że podstawą prawną stanowienia aktów prawa miejscowego jest wyraźne upoważnienie zawarte w ustawie, czyli tzw. delegacja. Podobnie jak w przypadku upoważnienia ustawowego do wydania rozporządzenia, przepis ustawy ustanawiający upoważnienie do wydania aktu prawa miejscowego podlega ścisłej wykładni językowej i nie może prowadzić do objęcia zakresem upoważnienia materii w nim niewymienionych w drodze wykładni celowościowej (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 maja 1998 r., o sygn. akt K 19/97, publ. OTK ZU nr 4/1998 r., poz. 48, s. 262). Organ realizujący kompetencję prawodawczą zawartą w upoważnieniu ustawowym jest obowiązany działać ściśle w granicach tego upoważnienia. Nie jest zatem uprawniony ani do regulowania tego, co zostało już ustawowo uregulowane, ani też do wychodzenia poza zakres upoważnienia ustawowego.

Wzorcem normatywnym wyznaczającym granice materialne, procesowe

i kompetencyjne dla stanowienia prawa miejscowego w zakresie udzielania

i rozliczania dotacji dla szkół i placówek niepublicznych (w tym dla przedszkoli) jest art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty. Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym na datę podjęcia uchwały z 29 grudnia 2015 r.) organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1a-1c i 2-3b, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji.

W delegacji ustawowej ustawodawca przenosi prawo do wykonywania tylko wyraźnie określonej części swoich kompetencji na inny organ, a nie zezwala na powtórne lub odmienne uregulowanie kwestii należących do jego imperium.

Dlatego za niedopuszczalną należy uznać modyfikację regulacji ustawowych przez przepisy prawa miejscowego, co miało miejsce w przypadku zaskarżonego skargą zapisu zawartego w § 8 ust. 3 uchwały z 29 grudnia 2015 r.

Na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, niepubliczne przedszkola, w tym specjalne, szkoły podstawowe i gimnazja, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych oraz szkół podstawowych artystycznych, otrzymują dotacje z budżetu gminy.

Przepis ust. 2b art. 90 stanowi, że dotacje dla niepublicznych przedszkoli niespełniających warunków, o których mowa w ust. 1b, przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż 75 % ustalonych w budżecie danej gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia, pomniejszonych o opłaty za korzystanie z wychowania przedszkolnego oraz za wyżywienie, stanowiące dochody budżetu gminy, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na niepełnosprawnego ucznia przedszkola w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez gminę, pod warunkiem że osoba prowadząca niepubliczne przedszkole poda organowi właściwemu do udzielania dotacji informację o planowanej liczbie uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji.

Złożenie przez prowadzącego niepubliczną szkołę (placówkę, w tym przedszkole) wniosku oraz wskazanie wymaganych danych co do liczby uczniów uczęszczających do szkoły (placówki), skutkuje dla organu wykonawczego samorządu terytorialnego obowiązkiem obliczenia należnej dotacji i wypłacenia jej osobie uprawnionej. Z treści art. 90 ust. 3c ustawy wynika, że dotacje, o których mowa w ust. 1a-3a, są przekazywane na rachunek bankowy szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, placówki lub zespołu szkół lub placówek w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że część za grudzień jest przekazywana w terminie do dnia 15 grudnia.

Takie same rozwiązania przewidziane zostały w artykułach 80 ust. 2, ust. 3, ust. 3c i ust. 6 ustawy, regulujących sposób realizacji dotacji przysługujących szkołom, przedszkolom i innym placówkom publicznym, które podobnie jak placówki niepubliczne objęte zostały zaskarżoną uchwałą na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 80 ust. 4 ustawy o systemie oświaty.

Z przepisów art. 90 ust. 1b, ust. 1c oraz ust. 2b, a także z art. 80 ust. 2 ustawy o systemie oświaty wynika, że w przypadku przedszkoli wysokość dotacji (przekazywanej miesięcznie) uzależniona jest od rzeczywistej liczby uczniów uczęszczających do tej placówki w danym miesiącu, bez względu na to, czy są to miesiące wakacyjne czy też nie.

Kwestię dotacji w miesiącu lipcu i sierpniu reguluje jedynie art. 90 ust. 3h, zgodnie z którym dotacje dla szkół, o których mowa w ust. 3 (tj. szkół niepubliczych,

o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a, w którym mowa

o szkołach, w których realizowany jest obowiązek szkolny lub obowiązek nauki) przysługują za lipiec i sierpień na każdego ucznia, który w czerwcu spełnił warunek uczestniczenia w zajęciach, o którym mowa w ust. 3 (tj. uczestniczenia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych).

Pamiętać jednak trzeba, że:

- po pierwsze, uregulowanie zawarte w cytowanym wyżej przepisie dotyczy jedynie opisanych w nim szkół niepublicznych, a nie przedszkoli.

Z treści poszczególnych jednostek redakcyjnych art. 80 i art. 90 wynika bowiem wprost, że ustawodawca wyraźnie odróżnił przedszkola od innych placówek.

O dotacjach przeznaczonych konkretnie dla przedszkoli bądź innych form wychowania przedszkolnego mowa jest w art. 90 ust. 1b – 1o, ust. 2b – 2e oraz w art. 80 ust. 2 – 2b, ust. 2d i ust. 2e ustawy o systemie oświaty,

- po drugie, w razie spełnienia warunku określonego w art. 90 ust. 3h, dotacja dla określonej w tym przepisie szkoły zostaje wypłacona za każdego ucznia także

w miesiącach wakacyjnych. Warunek ten został ściśle określony w powołanym przepisie i jakakolwiek jego modyfikacja w akcie prawa miejscowego nie jest dopuszczalna, gdyż przekracza upoważnienie wynikające z delegacji ustawowej.

Zaskarżony w sprawie przepis § 8 ust. 3 dotyczy określenia wysokości dotacji dla wszystkich placówek publicznych i niepublicznych objętych uchwałą, w tym także przedszkoli i szkół nie objętych regulacją art. 90 ust. 3h, uzależniając wysokość dotacji za miesiące lipiec i sierpień od liczby uczniów podanej we wniosku o wypłatę raty dotacji na miesiąc czerwiec. O ile w przypadku uczniów szkół, w których zajęcia nie są prowadzone w miesiącach wakacyjnych, takie uregulowanie nie ma praktycznie przełożenia na wysokość dotacji za lipiec i sierpień, to inaczej rzecz się ma w przypadku przedszkoli, które są placówkami czynnymi cały rok, a zatem liczba uczniów w poszczególnych miesiącach może się zmieniać, także w okresie wakacji. Poza tym, jak już powiedziano wyżej, dotacje dla przedszkoli, o których mowa

w cytowanych ustępach art. 80 i 90 ustawy o systemie oświaty, wypłacane są

w każdym miesiącu, w zależności od rzeczywistej ilości uczniów uczęszczających

w danym miesiącu do przedszkola, bez względu na to, czy jest to okres wakacyjny, czy też nie.

Dlatego też uregulowanie zawarte w zaskarżonym § 8 ust. 3 uchwały z 29 grudnia 2015 r. pozostaje w sprzeczności ze wskazanymi wyżej przepisami ustawy

o systemie oświaty, określającymi wysokość dotacji dla przedszkoli. Oceny tej nie mogą zmienić podane w odpowiedzi na skargę motywy, jakimi kierowała się Rada Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego, uchwalając objęty skargą przepis. Nawet jeżeli Gmina posiada uzasadnione przypuszczenie co do tego, że niektóre podmioty prowadzące niepubliczne przedszkola celowo zawyżają w sposób sztuczny liczbę uczęszczających do placówki uczniów w okresie wakacyjnym w celu uzyskania wyższej niż należna dotacji, to zwalczanie tego rodzaju nieprawidłowości nie może odbywać się w sposób sprzeczny z uregulowaniami zawartymi w ustawie o systemie oświaty i wynikającymi z nich zasadami dotyczącymi przyznawania dotacji dla przedszkoli.

Nie można przy tym podzielić wyrażonego w skardze poglądu, że uchwała

w § 8 ust. 3 nie określa "wysokości dotacji", bowiem tę określa ustawodawca, lecz – zgodnie z delegacją ustawową – podstawę obliczenia "wysokości dotacji" za poszczególne miesiące, w tym za szczególny okres działalności placówek oświatowych, jakim są miesiące wakacyjne. Z treści zaskarżonego przepisu wynika bowiem, że wysokość dotacji za miesiące lipiec i sierpień obliczana jest w oparciu

o liczbę uczniów nie wyższą niż podana we wniosku o wypłatę raty dotacji na miesiąc czerwiec. Zapis taki oznacza, że w przypadku, gdy do przedszkola w miesiącach wakacyjnych uczęszczać będzie więcej uczniów aniżeli ich liczba zgłoszona we wniosku o wypłatę raty dotacji na miesiąc czerwiec, dotacja za uczniów ponad tę liczbę, nie zostanie wypłacona. Niewątpliwie zapis taki ustala wysokość dotacji

w miesiącach wakacyjnych w oderwaniu od rzeczywistej liczby uczniów uczęszczających wówczas do przedszkola, a takie uregulowanie wykracza poza delegację ustawową wynikającą z art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty.

Mając na uwadze powyższe rozważania przyjąć należało, że uchwalenie zaskarżonego przepisu w sposób przekraczający delegację ustawową wynikającą

z art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, poprzez zawarcie w nim regulacji w zakresie wysokości dotacji, w szczególności dla przedszkoli, pozostających w sprzeczności z zasadami wynikającymi z tej ustawy, narusza jednocześnie interes prawny skarżącej prowadzącej na terenie objętym uchwałą z 29 grudnia 2015 r. niepubliczne przedszkole i inne niepubliczne placówki oświatowe, korzystające

z dotacji.

Omówione wyżej naruszenia ustawy o systemie oświaty przez zaskarżony przepis powodują konieczność stwierdzenia jego nieważności, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym mając na uwadze bezsporny fakt, że uchwała objęta skargą jest aktem prawa miejscowego.

Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego oparto o przepis art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składają się: uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 480 zł obliczone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. (Dz. U. poz. 1804 z późn. zm.) oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa.