Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1273/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 70 par. 1 i 2, art. 178 w zw. z art. 197 par. 2, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 337/18 odrzucające zażalenie R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 337/18 odrzucające skargę R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 8 czerwca 2018 r., II SA/Sz 337/18, odrzucił zażalenie R. B. na postanowienie tego Sądu z 6 kwietnia 2018 r. odrzucające skargę R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania, jakie powinny spełniać pisma w postępowaniu sądowym zostały szczegółowo określone w art. 46 § 1 - § 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Brak wymaganej liczby odpisów zażalenia stanowi brak formalny, o uzupełnienie którego wzywa się pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z uwagi na fakt, że zażalenie R. B. na postanowienie z 6 kwietnia 2018 r. nie zostało podpisane, sąd wezwał skarżącego do jego własnoręcznego podpisania lub nadesłania podpisanego zażalenia oraz nadesłanie jego odpisu, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych oraz o wniesienie wpisu od zażalenia, po dwukrotnym awizowaniu powróciło z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd uznał omawianą przesyłkę za doręczoną w dniu 14 maja 2018 r. W związku z powyższym siedmiodniowy termin na wykonanie zobowiązań sądu upłynął dla skarżącego 21 maja 2018 r. W zakreślonym terminie R. B. nie uzupełnił braków formalnych zażalenia ani nie uiścił wpisu od zażalenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł R. B., wnosząc o jego uchylenie, przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wraz z nadesłaniem odpisu wezwania do ich usunięcia pod właściwy adres, przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz rozpoznanie skargi na decyzję SKO w S. W uzasadnieniu wskazał, że nie dotrzymał terminu z przyczyn niezależnych od siebie, albowiem od 15 lutego 2018 r. przebywał w Zakładzie Karnym w N., "a więc kontakt rodziny w uzyskaniu jego podpisu jak i przekazaniu akt był utrudniony. Pomimo powyższego, Sąd nadal kierował korespondencję na adres zamieszkania skarżącego". Podkreślił również, że obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w B.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.

W niniejszej sprawie w związku z faktem, że skarżący pomimo prawidłowego wezwania nie uzupełnił w terminie braków formalnych zażalenia przez jego własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego zażalenia oraz nadesłanie jego odpisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zasadnie na podstawie art. 194 § 3 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. odrzucił zażalenie na postanowienie z 6 kwietnia 2018 r.

W odniesieniu zaś do argumentacji podniesionej w zażaleniu wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O tym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu (art. 70 § 2 p.p.s.a.). Skarżący został pouczony o powyższym w piśmie z 11 kwietnia 2018 r. (k. 11-12 akt sąd.). Był on zatem świadom spoczywającego na nim zobowiązania, którego pomimo tego nie dopełnił, albowiem nie zawiadomił Sądu o zmianie swojego adresu do doręczeń. Podkreślić natomiast należy, że należycie dbająca o swoje interesy strona winna dołożyć staranności w kwestii zapewnienia sobie możliwości reagowania na wezwania sądu, uzyskiwania informacji o swoich sprawach oraz ich prowadzenia. Tym samym, podniesiona w zażaleniu okoliczność, że skarżący nie dotrzymał terminu z przyczyn niezależnych od siebie, albowiem od 15 lutego 2018 r. przebywał w Zakładzie Karnym w N. a obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w B. nie mogła odnieść zamierzonego skutku. W przedmiotowym zażaleniu skarżący nie przedstawił jakiegokolwiek dowodu (ani nie wykazał w jakikolwiek sposób choćby prawdopodobieństwa), że nowy adres był Sądowi znany. W tych okolicznościach nie ma podstaw do przyjęcia, że dokonane przez Sąd doręczenie w trybie zastępczym (art. 73 § 4 p.p.s.a.) nie odniosło skutku prawnego. Skarżący bowiem dopiero w rozpatrywanym w niniejszej sprawie zażaleniu na postanowienie z 8 czerwca 2018 r. poinformował Sąd, że przebywa w areszcie śledczym podając równocześnie jako tymczasowy adres do doręczeń Areszt Śledczy w B. Od tego momentu, jak wynika z akt sprawy, wszelka korespondencja była kierowana do skarżącego za pośrednictwem Dyrektora Aresztu Śledczego w B. Natomiast okoliczność przebywania od 15 lutego 2018 r. w zakładzie karnym wprawdzie została zakomunikowana Sądowi we wcześniejszym zażaleniu (na postanowienie z 6 kwietnia 2018 r.), jednakże skarżący po pierwsze nie podał innego adresu do doręczeń niż podany w skardze z 9 marca 2018 r. adres: ul. D. [...], [...] N., a po drugie Sąd nie miał podstaw by kierować korespondencję na żaden inny adres, albowiem to właśnie powyższy adres został ponownie wskazany przez skarżącego w nagłówku zażalenia na postanowienie z 6 kwietnia 2018 r., zaś skierowana do niego przesyłka sądowa zawierająca odpis tegoż postanowienia została odebrana 16 kwietnia 2018 r. pod wskazanym adresem przez H. B.

Tym samym uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 8 czerwca 2018 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.