Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1208/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie: WSA Inga Gołowska (spr.) WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 stycznia 2023r. sprawy ze skargi D. S. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 3 sierpnia 2022r. nr FE-XVI.432.8.121.2022 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy skargę oddala.


UZASADNIENIE

Skarżący D.S. złożył do Lokalnej Grupy Działania "J." wniosek o przyznanie pomocy na "Rozwój przedsiębiorstwa poprzez otwarcie salonu fryzjerskiego oferującego szkolenia fryzjerskie w miejscowości J." w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego PROW na lata 20142020".

Powyższy wniosek po pozytywnej ocenie Lokalnej Grupy Działania (LGD) został przekazany do Samorządu Województwa Małopolskiego do dalszego procedowania.

Rozstrzygnięciem z dnia 3 sierpnia 2022r. znak: FE-XVI.432.8.121.2022 UM06-6935-UM0613607/22 Zarząd Województwa Małopolskiego (dalej organ lub ZWM) działając jako organ reprezentujący Samorząd Województwa Małopolskiego, w oparciu o art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 182) - odmówił przyznania pomocy D.S. prowadzącemu jednoosobową działalność gospodarczą.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że jednym z warunków otrzymania wsparcia jest zachowanie procedury zapewniającej bezstronność członków Rady. Zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. 2019 poz. 1167- dalej RLKS) wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit.b rozporządzenia nr 1303/2013, nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zastosowano określonej w Lokalnej Strategii Rozwoju (LSR) procedury zapewniającej bezstronność członków Rady.

Dokumenty dotyczące naboru nr 2/2022 Lokalna Grupa Działania (LGD) złożyła w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Małopolskiego w dniu 1 czerwca 2022 r. w celu oceny poprawności wyboru operacji. Ocena ta polega na sprawdzeniu spełnienia przez LGD wymagań.

l

W trakcie weryfikacji w zakresie poprawności złożonej dokumentacji stwierdzono, że Rada LGD nie spełniła warunku, który określony jest w Regulaminie Rady Stowarzyszenia "J.". Warunek ten określony został w § 33 ust. 1, i stanowi, że na poziomie podejmowania decyzji w Radzie należy zagwarantować przedstawicielstwo każdego z sektorów: społecznego, gospodarczego i publicznego.

Uchybienie to stwierdzono na podstawie załączonej dokumentacji, tj. list obecności posiedzenia Rady LGD J. z dnia 10 oraz 24 maja 2022r., protokołu z posiedzenia Rady Lokalnej Grupy "J." z dnia 10 maja 2022r. i 24 maja 2022r. oraz deklaracji o bezstronności i poufności członków Rady.

W zakresie oceny i wyboru operacji nr 7/R/2/2022 złożonej przez Firmę D.S. z głosowania wyłączyła się M.D., która na posiedzeniu Radu reprezentowała sektor gospodarczy. Drugim przedstawicielem sektora gospodarczego był Z.P. Jednakże w trakcie weryfikacji stwierdzono, że prowadzi on działalność gospodarczą poza obszarem Lokalnej Strategii Rozwoju (LSR), a zatem nie może on reprezentować tego sektora, a jedynie sektor społeczny, ponieważ jest mieszkańcem obszaru LSR. W związku z tym, w przypadku oceny i wyboru ww. operacji nie było żadnego przedstawiciela sektora gospodarczego, a co za tym idzie nie dochowano warunku o których mowa w oraz § 33 ust. 1 Regulamin Rady Stowarzyszenia "J.".

Organ wskazał, że w uzupełnieniu dokumentacji dotyczącej przedmiotowego wniosku Rada wskazała, że "Przyjmujemy uwagę i traktujemy ją jako rekomendację na przyszłość. Faktycznie w trakcie oceny pani M.D., która reprezentuje sektor gospodarczy wyłączyła się z oceny. Rada dokonując oceny i mając Pana Z.P., który również reprezentuje sektor gospodarczy, jednak nie prowadzi działalności na naszym obszarze uznała, że taki układ wystarczy do prawidłowej oceny. Dotychczas Pani M.D. zapewniała udział sektora gospodarczego. W celu wyeliminowania takich przypadków w przyszłości na najbliższym Walnym Zebraniu LGD J. (zebranie zaplanowano we wrześniu 2022) zostanie poszerzony skład Rady LGD o dodatkową osobę prowadzącą działalność gospodarczą, co sprawi, że tego rodzaju sytuacje nie będą mogły mieć miejsca w przyszłości".

Organ stwierdził, że doszło do naruszenia zapisów art. 17 ust. 2 pkt 1 lit.a ustawy RLKS. Konsekwencją wspomnianego błędu jest niezachowanie wewnętrznej procedury. Zarząd Województwa Małopolskiego na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy RLKS odmówił przyznania pomocy.

Z przedmiotowym rozstrzygnięciem nie zgodził się D.S., który zaskarżył je w całości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił:

naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie czynnego udziału w sprawie, uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz złożenia wniosków w celu rzetelnego wyjaśnienia sprawy;

naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności poprzez brak zbadania, czy w składzie Rady LGD nie było żadnego innego przedstawiciela sektora gospodarczego poza M.D.;

naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, czyli pominięcie w dokonanych czynnościach oceny całego składu Rady LGD dokonującego wyboru operacji w sytuacji, gdy część składu ww. rady prowadzi działalność gospodarczą, co mogłoby zostać uznane w sposób obiektywny za udział sektora gospodarczego w wyborze operacji podmiotu skarżącego;

naruszenie art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 -2020 poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego pomimo obowiązku nałożonego przez ww. przepis, czyli pominięcie w dokonanych czynnościach oceny całego składu Rady LGD dokonującego wyboru operacji w sytuacji, gdy część składu ww. rady prowadzi działalność gospodarczą, co mogłoby zostać uznane w sposób obiektywny za udział sektora gospodarczego w wyborze operacji podmiotu skarżącego.

naruszenie art. 23 ust. 3 z zw. z art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności poprzez uznanie, że nie zostały spełnione warunki udzielenia wsparcia z uwagi na niezastosowanie określonej w LSR procedury zapewniającej bezstronność członków Rady LGD w sytuacji, gdy podczas posiedzenia m.in. biorący udział w głosowaniu B.P. prowadzi działalność gospodarczą na terenie miejscowości S., co oznacza, że ww. mógłby zostać uznany za przedstawiciela sektora gospodarczego w głosowaniu

Rady LGD podczas posiedzenia w przedmiocie wyboru operacji skarżącego.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący podniósł, że podczas całej procedury oceny czuł się bezradny, bowiem żaden organ nie umożliwił mu zajęcia stanowiska w sprawie, jak również pomimo stwierdzenia naruszenia nie przeprowadzono czynności wyjaśniających. Skarżący zarzucił bierność organu dokonującego oceny procedury wyboru operacji przejawiającą się brakiem oceny całego składu Rady LGD obecnego na jej posiedzeniu. Podczas głosowania nad wnioskiem skarżącego w składzie zasiadali przedstawiciele sektora publicznego: K.W., P.K. oraz S.G., przedstawiciele sektora gospodarczego: M.D. oraz przedstawiciele sektora społecznego: Z.P., S.M., S.W. oraz B.P. Skarżącemu nie są znane przyczyny oraz okoliczności zakwalifikowania poszczególnych członków Rady do danego sektora, jednak z uzasadnienia skarżonej decyzji wynika, że po wyłączeniu M.D. innym przedstawicielem sektora gospodarczego, w ocenie Rady, był Z.P., który prowadzi działalność gospodarczą poza obszarem Lokalnej Strategii Rozwoju. Skarżący podniósł, że nie wie, jak przy ocenie prawidłowości wyboru jego operacji doszło do pominięcia osoby B.P., który prowadzi działalność gospodarczą pod firmą K. z siedzibą w miejscowości S., a więc w miejscowości wpisującej się z LSR Lokalnej Grupy Działania J. Dlaczego Z.P. mógł zostać uznany jako przedstawiciel sektora gospodarczego, a inny członek rady, tj. B.P. już nie.

W ocenie skarżącego, jeżeli pierwotny przedstawiciel sektora społecznego na skutek wyłączenia się innego członka rady mógł podczas procedury zostać uznany za przedstawiciela sektora gospodarczego, oczywiście po spełnieniu pewnych przesłanek do tego uprawniających, co w danym przypadku sprowadza się do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie LSR, to B.P. spełnia te wymagania.

Odpowiadając na skargę, Zarząd Województwa Małopolskiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023r. poz. 259; ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 09 grudnia 2022r. wyznaczył w rozpatrywanej sprawie posiedzenie niejawne Sądu w składzie trzech sędziów na dzień 10 stycznia 2023r.

Zdaniem Sądu, skierowanie niniejszej sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym umożliwiło rozstrzygnięcie sprawy bez szkody dla jej wyjaśnienia, przeciwdziałając jednocześnie stanowi przewlekłości postępowania. Przy tym wyjaśnić należy, że rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nie prowadzi do pominięcia argumentacji Skarżącego, bowiem podnoszone przez niego argumenty, podobnie jak argumenty skarżonego organu, są wnikliwie rozważane przez Sąd w oparciu o akta sprawy oraz złożoną skargę.

Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy {art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Na mocy art. 146 § 1 p.p.s.a. przepisy art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do aktów lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. sąd oddala skargę.

Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg pkt 4 na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022r. poz. 2000 ze zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2022r. poz. 2651, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jedn. Dz. U. z 2022r. poz. 813 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Jedną z takich ustaw jest powoływana już powyżej ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, która w przepisie art. 35 ust. 2 stanowi, że w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Na tej właśnie podstawie prawnej zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie (akt z zakresu administracji) ZWM, odmawiające przyznania pomocy Skarżącemu w ramach naboru wniosków na realizację operacji "Rozwój przedsiębiorstwa poprzez otwarcie salonu fryzjerskiego oferującego szkolenia fryzjerskie w miejscowości J." przyznanie pomocy na przedmiotową operację, w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego PROW, ogłoszonego przez Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania "J." nabór 2/2022.

Zaskarżony akt jest kontrolowany przez Sąd pod kątem jego zgodności z przepisami postępowania oraz przepisami prawa materialnego. Dokonując takiej oceny Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, a zaskarżone rozstrzygnięcie ZWM odpowiada prawu.

Zadania instytucji zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu nr 1303/2013 oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, przy czym właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy, jest zarząd województwa (art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu).

Przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego PROW w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy L.", poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", regulują przepisy ustawy o rozwoju oraz w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, przepisy ustawy o wspieraniu. Powyższe wprost wynika z art. 3 ust. 3 tej ostatniej ustawy, który stanowi, że wspieranie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr 1303/2013, zwanego dalej "rozwojem lokalnym kierowanym przez społeczność", w ramach działania, o którym mowa w ust. 1 pkt 14, odbywa się na zasadach określonych w przepisach o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach - na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Wymieniony w powyższym przepisie art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o wspieraniu obejmuje poddziałanie "wspierane na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego na społeczność" (pkt b).

W sprawie niniejszej ZWM powołując się m.in. na przepis art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, odmówił Skarżącemu przyznania pomocy.

Z przepisu tego wynika, że informacja wydana na podstawie tego przepisu sporządzana jest na piśmie, przez podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy, a zatem organ administracji publicznej lub podmiot umocowany normą prawną do wydania tego aktu. Informacja ta skierowana jest do konkretnego adresata i zawiera konkretne rozstrzygnięcie sprowadzające się do odmowy przyznania pomocy. Oznacza to, że ww. informacja powinna również zawierać uzasadnienie i pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia.

Drugim z przepisów powołanych w podstawie prawnej rozstrzygnięcia ZWM był przepis art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, zgodnie z którym jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI.

Istotnym przepisem w niniejszej sprawie jest też art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o rozwoju zgodnie z którym wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zastosowano określonych w LSR kryteriów wyboru operacji. Jednym bowiem z warunków otrzymania wsparcia jest zgodność operacji z lokalnymi kryteriami wyboru operacji do dofinansowania.

Przechodząc do oceny okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie stan faktyczny jest w istocie bezsporny. Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej czynności o odmowie przyznania pomocy finansowej wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości, zarówno co do prowadzenia w sprawie postępowania, jak i w zakresie zastosowania do ustalonego stanu faktycznego przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Z tego powodu Sąd uznał, że zaskarżona czynność (rozstrzygnięcie) - odmowa przyznania pomocy finansowej Skarżącej, jest prawidłowa.

Na podstawie wskazanych regulacji przyjąć należy, że odmowa przyznania pomocy jest uzasadniona w przypadku braku spełnienia warunków do udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.Urz.UE.L 347 z 20.12.2013, str. 320, ze zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 1303/2013".

Skarżący ubiegał się o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, tj. o wsparcie z właściwych funduszy rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność obejmujące wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Stosownie do art. 19 ustawy o rozwoju lokalnym, nabór wniosków o udzielenie tego wsparcia przeprowadzony został przez Stowarzyszenie działające jako LGD.

W wyniku tego naboru, stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym, Stowarzyszenie dokonało wyboru do wsparcia operacji planowanej do realizacji przez Skarżącego i ustalenia jego kwoty. Wybór ten nie przesądzał jednak ostatecznie o udzieleniu przedmiotowej pomocy. Zgodnie bowiem z art. 24 ustawy o rozwoju lokalnym organem właściwym miejscowo w sprawie udzielenia wsparcia na daną operację, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b-e rozporządzenia nr 1303/2013, jest zarząd województwa. Do zarządu województwa należy bowiem kompetencja do wydania ostatecznego rozstrzygnięcia o przyznaniu lub odmowie przyznania wnioskowanego wsparcia.

W niniejszej sprawie takie rozstrzygnięcie zostało podjęte przez Samorząd Województwa Małopolskiego, tj. po dokonaniu przez LGD wyboru operacji i przekazaniu temu organowi wniosków o udzielenie wsparcia dotyczących wybranych operacji (w tym wniosku skarżącego) wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji (art. 23 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym).

W niniejszej sprawie Samorząd Województwa Małopolskiego spełnił warunki wynikające z powołanych wyżej przepisów art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym i art. 35 ust. 1 ustawy wystosowując do Skarżącego informujące o odmowie przyznania pomocy. Zdaniem Sądu, ww. pismo zawiera wystarczające i prawidłowe uzasadnienie co do przyczyn odmowy.

Samorząd Województwa wskazał (w oparciu o listę obecności posiedzenia Rady LGD z dnia 10 i 24 maja 2022r., protokołu z posiedzenia LGD z 10 i 24 maja 2022r. oraz deklaracji o bezstronności i poufności członków Rady), że z głosowania wyłączyła się M.D. a Z.P. prowadzi działalność gospodarczą poza obszarem Lokalnej Strategii Rozwoju, wobec czego nie może reprezentować sektora gospodarczego. Tym samym, przy ocenie wniosku i wyboru operacji, nie było żadnego przedstawiciela sektora gospodarczego. Wobec powyższego naruszono warunki wynikające z § 33 ust. 1 Regulaminu Rady Stowarzyszenia "J.".

Podkreślić należy, że stanowisko Zarządu poparte zostało oficjalnym stanowiskiem LGD, która potwierdziła, że przyjmuje do wiadomości uwagę i w przyszłości poszerzy skład Rady LGD o dodatkową osobę tak by w przyszłości nie dochodziło do sytuacji jak w tej sprawie. ( pismo Rady LGD z 27 lipca 2022r.)

Sąd zauważa, iż co prawda zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o rozwoju lokalnym wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zastosowano określonych w LSR kryteriów wyboru operacji. Dostrzec również trzeba, że żaden przepis nie przewiduje trybu i możliwości usunięcia nieprawidłowości, np. w drodze wezwania LGD do ponownego przeliczenia punktów i zmiany decyzji Rady LGD czy też poprzez anulowanie decyzji LGD i wydanie ponownej ceny.

W szczególności zauważyć przyjdzie, że stosowany w niniejszej sprawie przez organ przepis art. 23 ust. 2 ustawy o rozwoju lokalnym stanowi wyłącznie o wezwaniu LGD przez Zarząd Województwa do uzupełnienia braków lub złożenia wyjaśnień w zakresie dokumentacji przekazanej na podstawie art. 23 ust. 1. Przepis ten nie może stanowić podstawy wezwania LGD do ponowienia czynności wybory operacji i dokonania ponownej oceny, w przypadku gdy przy wyborze operacji nie zachowano warunków udzielenia wsparcia.

Podkreślenia również wymaga, że ustawodawca nie przewidział wymogu przeprowadzenia ponownego wyboru ofert w sytuacji wystąpienia przesłanki z art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o rozwoju lokalnym.

Odnosząc się do zarzutów skargi obejmujących naruszenie przepisów postępowania, a konkretnie przepisów art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 10 k.p.a., Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy PROW do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1- 2a stosuje się odpowiednio. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy PROW określa, że program jest realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje następujące działania i poddziałania: wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER:

wsparcie przygotowawcze,

wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność,

przygotowanie i realizacja działań w zakresie współpracy z lokalną grupą działania,

wsparcie na rzecz kosztów bieżących i aktywizacji.

Zgodnie z § 1 rozporządzenia PROW, rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, zwanej dalej "pomocą". Przepis § 2 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia PROW stanowi zaś, że pomoc jest przyznawana na operacje w zakresie rozwoju przedsiębiorczości na obszarze wiejskim objętym strategią rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w rozumieniu art. 2 pkt 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.Urz.UE.L 347 z 20.12.2013, s. 320, ze zm.), zwaną dalej "LSR", przez rozwijanie działalności gospodarczej, w tym podnoszenie kompetencji osób realizujących operacje w tym zakresie.

W konsekwencji, na mocy cytowanego wyżej art. 34 ust. 2 ustawy PROW, w zakończonym postępowaniu nie miały zastosowania powołane w skardze przepisy k.p.a., których naruszenie skarżący zarzucił. Zarzuty powyższe należało więc uznać za chybione. Należy jednak mieć na uwadze, że w przedmiotowym postępowaniu zastosowanie miał przepis art. 27 ust. 1 ustawy PROW, który określa, że w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

stoi na straży praworządności;

jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Co istotne, zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy PROW strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Sąd podziela prezentowane w judykaturze sądów administracyjnych na gruncie powołanych wyżej przepisów stanowisko, zgodnie z którym obowiązek organu w postępowaniu o przyznanie pomocy został ograniczony jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego wskazanego przez stronę. Na organach nie ciąży natomiast obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności/pomocy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2021 r., sygn. I GSK 2074/18, wszystkie powołane orzeczenia dostępne są w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie - odmowa przyznania pomocy finansowej stronie Skarżącej, jest prawidłowe.

Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach poddziałania objętego programem określonym w ustawie wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w jakimkolwiek stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do prowadzenia w sprawie postępowania, jak i w zakresie zastosowania do stanu faktycznego przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Uznając, że w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych przepisów Sąd skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił

-----------------------

10

2