Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 808/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par.1 i par.3 , art. 58 par. 1 pkt  6 , art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.R. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - postanawia - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W.R. (dalej: skarżący, wnioskodawca, podatnik) wniósł skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...].

Z akt sprawy wynika, że w dniu 10 kwietnia 2013 r. skarżący złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania jednorazowego wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu.

Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia [...] lipca 2013 r. uznał za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawcy wyrażone we wniosku o interpretację.

Interpretację indywidualną doręczono podatnikowi skutecznie w dniu 17 lipca 2013 r. z pouczeniem o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi na interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa.

Wnioskodawca nie skierował do organu podatkowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że pomimo poinformowania wnioskodawcy o czynnościach i terminach związanych ze złożeniem skargi, nie wezwał on organu do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, w tym interpretacje indywidualne Ministra Finansów, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, wprowadzonym w art. 52 § 3 p.p.s.a., w sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, stanowiącym surogat środka zaskarżenia wynikającego z przepisów ustaw procesowych, w tym z ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; zob. wyrok NSA z dnia 14 marca 2011 r., sygn. akt I FPS 5/10, publ.: LexPolonica nr 2479296).

Treść powołanych wyżej przepisów wskazuje, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego jest bezskuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.

W świetle art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Skarżący nie spełnił przesłanki do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wynikającej z art. 52 § 3 p.p.s.a. tj. nie skierował do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego wydaniem interpretacji indywidualnej.

W świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Użyte w tym przepisie sformułowanie: "innych" wskazuje na inne przyczyny niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 p.p.s.a. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje zwłaszcza, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, czyli tak jak miało to miejsce na gruncie niniejszej sprawy.

Z tych powodów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.