Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 980/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski, , , po rozpoznaniu w dniu 3 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 808/04 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie ze skargi I. A. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 14 października 2004 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 808/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącej I. A. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Gl 808/04.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 21 grudnia 2005 r. wyrokiem oddalił skargę I. A. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 14 października 2004 r. Zawiadomienie o terminie rozprawy wraz z pouczeniem, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy skarżąca odebrała osobiście w dniu 24 listopada 2005 r. Powyższy wyrok stał się prawomocny z dniem 21 stycznia 2006 r. Dopiero pismem z dnia 24 maja 2006 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z żądaniem nadesłania wyroku, którego nie otrzymała. W okolicznościach sprawy żądanie to zostało zakwalifikowane jako wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku. Sąd podniósł, że skarżąca w swych pismach w żaden sposób nie odniosła się do przyczyn zwłoki, potwierdzających brak winy w uchybieniu terminu jak również nie wykazała, że wniosek taki został złożony przed upływem 7 dni od ustania przyczyny uchybienia. Sąd wskazał, iż skarżąca została skutecznie pouczona o terminie rozprawy jak również o rozpoznaniu sprawy przez Sąd pod nieobecność stron, a zatem winna liczyć się, że w braku jej wniosku

o odroczenie przeprowadzenia rozprawy w dniu 21 grudnia 2005 r. zostanie wydany

w jej sprawie wyrok. W ocenie Sądu za przejaw zwykłej staranności w prowadzeniu swych spraw należałoby uznać wymóg zwrócenia się do Sądu pisemnie lub telefonicznie o podanie treści rozstrzygnięcia. Skarżąca wykazała zaś aktywność

w swojej sprawie dopiero po upływie kilku miesięcy, nie podając przy tym żadnej okoliczności uzasadniającej tak długą zwłokę. W tej sytuacji Sąd uznał, iż do uchybienia terminu doszło na skutek zaniedbań strony skarżącej, co stanowi okoliczność uzasadniającą odmowę przywrócenia uchybionego terminu. Z tego też względu Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.

Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) odmówił skarżącej przywrócenia terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła skarżąca I. A., w treści którego ponowiła argumenty co do nieobecności na rozprawie i braku pouczenia w wezwaniu na rozprawę o konieczności złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a. uchybiony termin do dokonania określonej czynności procesowej Sąd może przywrócić na wniosek strony, jednakże wniosek ten musi spełniać określone przepisami warunki. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od momentu ustania przyczyny uchybienia, dokonać uchybionej czynności, uprawdopodobnić okoliczność wskazując na brak winy w uchybieniu terminu. Wymogi te muszą być spełnione łącznie, brak któregokolwiek z nich uniemożliwia przywrócenie terminu.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż przyczyny, którymi I. A. uzasadniała wniosek o przywrócenie terminu nie wyczerpują przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Przywrócenie terminu nie jest bowiem możliwe, jeżeli strona dopuści się chociaż lekkiego niedbalstwa. Z oceną tą należy się zgodzić, bowiem nieobecność na rozprawie, choć nie ma obowiązku uczestniczenia

w niej, nie jest okolicznością przesądzającą o braku winy strony, zaś co się tyczy braku pouczenia w wezwaniu na rozprawę co do konieczności złożenia wniosku

o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie może być uznane za brak winy strony

w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie, zwłaszcza, że Sąd nie ma obowiązku zawierania oficjalnego pouczenia w wezwaniu na rozprawę. Bez względu na przyczynę nieobecności, nie zwolniło to skarżącej od obowiązku podjęcia próby uzyskania informacji o wyniku sprawy, np. mogła telefonicznie dowiedzieć się jakie zapadło orzeczenie.

Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że skarżąca nie wykazała, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, bowiem kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu przyjmuje się powszechnie obiektywny miernik staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie

o swoje interesy. Powyższe świadczy o braku staranności w dbałości o swoje interesy, skoro z punktu widzenia obiektywnego nie było przeszkód, ażeby wniosek

o sporządzenie uzasadnienia został złożony w terminie przewidzianym w art. 141 § 2 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.