Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1192/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57, art. 46 par. 1 pkt 4, art. 46 par. 3, art. 37 par.1, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 29, art. 28 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 22 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Skarżącej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

A. sp. z o.o. (dalej "Skarżąca") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych z dnia 22 lutego 2021 r. w przedmiocie zarzutów egzekucyjnych.

W związku z ujawnionymi brakami formalnymi skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 20 maja 2021 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do ich uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez:

- złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi;

- złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki

w dacie jego udzielenia.

Dodatkowo na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 7 czerwca 2021 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania doręczono na adres pełnomocnika Skarżącej w dniu 14 czerwca 2021 r. (k.18 akt sądowych).

Na dzień wydania niniejszego postanowienia Skarżąca częściowo uzupełniła braki formalne poprzez uiszczenie wpisu od skargi, natomiast nie uzupełniła pozostałych braków formalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ab initio p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl bowiem art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku, przez zostawanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi.

Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. W przypadku osób prawnych dodatkowo zachodzi konieczność wykazania, że osoba podpisująca skargę, czy tak jak w niniejszej sprawie udzielająca pełnomocnictwa do występowania w imieniu spółki, sama jest umocowana do występowania w jej imieniu. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 p.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności

w postępowaniu przez swoje organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym stosownie do zapisów art. 29 p.p.s.a przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Zatem aby występujący w niniejszej sprawie pełnomocnik mógł skutecznie wnieść skargę musi on okazać nie tylko dokument pełnomocnictwa upoważniający do reprezentacji spółki przed sądami administracyjnymi.

Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik Skarżącej został skutecznie wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie,

z pouczeniem o negatywnych skutkach procesowych w przypadku braku zaniechania tych obowiązków. Wezwanie w tym przedmiocie zostało przesłane na adres pełnomocnika strony wskazany w skardze. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, że przesyłka sądowa została odebrana w dniu 14 czerwca 2021 r. Skarżąca w dniu 18 czerwca 2021 r. uiściła wpis od skargi, natomiast nie uzupełniła pozostałych braków formalnych skargi. Termin do wykonania tej czynności upłynął

z dniem 21 czerwca 2021 r.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a, o czym orzekł

w sentencji postanowienia.