Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 694/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 17 stycznia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21 kwietnia 2016r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: utrzymać w mocy postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 grudnia 2016r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 sierpnia 2016r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niego adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. , Dziekan ORA zawiadomił w dniu 23 sierpnia 2016r., iż na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat P.P. . Na rozprawie sądowej w dniu 28 października 2016r. złożył on wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego skarżącemu w sprawie, równocześnie oświadczając, iż koszty te nie zostały pokryte.

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016r. starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał na rzecz adwokata P.P. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej, [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 295,20 zł, w tym 55,20 zł podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.

We wniesionym sprzeciwie adwokat P.P. domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez przyznanie wynagrodzenia w maksymalnej wysokości (480,00 zł + VAT). W uzasadnieniu wskazano, iż akta sprawy administracyjnej były bardzo obszerne i sama ich analiza była długotrwała (samo sfotografowanie akt sprawy zajęło pełnomocnikowi 1 godzinę, natomiast lektura i analiza - 4 godziny). W związku z koniecznością pozyskania odpowiednich dokumentów, złożonych na żądanie WSA (kopia aktualnej mapy ewidencyjnej, obejmującej działki nr [...] ,[...] oraz [...] obr. [...] oraz kopia decyzji Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia 12.01.2016 r... znak sprawy: [...] ) pełnomocnik skarżącego zmuszony był dwukrotnie fatygować się do Wydziału Geodezji UMK, gdzie w celu pozyskania w/w dokumentów spędził łącznie 3,5 godziny oraz ponieść koszty opłat administracyjnych za ich wydanie. Dodatkowo zmuszony był sporządzić i wnieść pismo procesowe (pismo z dn. 4.11.2016 r.) oraz uczestniczyć w rozprawie - udział w drugiej z wyznaczonych rozpraw został mu uniemożliwiony przez odmowę jej wyznaczenia w innym terminie mimo sygnalizowanej kolizji z terminem rozprawy w sądzie powszechnym, w której pełnomocnik musiał wziąć udział. W/w pismo miało kluczowe znaczenie w sprawie i spowodowało uchylenie skarżonej decyzji. Wobec tego w ocenie adwokata biorąc pod uwagę średnie ceny rynkowe usług prawniczych w K. (150,00 zł netto za godzinę pracy), nawet przyznanie pełnomocnikowi stawki .maksymalnej nie pokryłoby kosztów samego zapoznania się przez pełnomocnika z aktami sprawy.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) - od postanowień, wydanych przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z brzmienia art. 260 p.p.s.a. wynika natomiast, iż rozpoznając sprzeciw sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z art. 250 § 1 p.p.s.a.– wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Jak zasadnie wskazał referendarz sądowy w zaskarżonym postanowieniu w niniejszej sprawie zastosowanie ma § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W myśl § 21 ust. 1 pkt 1c – opłaty maksymalne przed sądami administracyjnymi wynoszą w I instancji w tzw. innej sprawie 480 zł.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodziły uzasadnione podstawy przyznania wynagrodzenia w wysokości 240 zł (1/2 z 480 zł stosownie do § 4 pkt. 1) jako adekwatnego w niniejszej sprawie. Wbrew bowiem wywodom zawartym w sprzeciwie adwokata, istotny dla oceny podstaw do przyznania mu opłaty w wysokości wyższej niż określona w § 4 ust. 1 rozporządzenia był wkład jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy oraz stopień jej zawiłości. Stosownie do tego wskazać należy, iż pomimo wskazywanego wielogodzinnego zapoznawania się z aktami administracyjnymi, nie sporządził on żadnego pisma procesowego do pierwszej rozprawy. Istotny zaś w sprawie zarzut nawiązujący do podziału działki, podniósł zaś już w skardze sam skarżący m.in. iż działka nr [...] przestała istnieć. Nadto, mimo iż był to jedyny istotny zarzut prowadzący do uwzględnienia skargi, pełnomocnik na rozprawie nie posiadał żadnych konkretów w tym zakresie ważnych dla oceny Sądu i opierał się jedynie na informacji od skarżącego. Wobec czego musiał być dopiero zobowiązany przez Sąd do dostarczenia istotnych dokumentów.

Z tych względów analiza przeprowadzona w przedmiotowej sprawie w zakresie podstaw ustalenia opłaty w wysokości wyższej niż określona w § 4 ust. 1 rozporządzenia, nie pozwala na zmianę zaskarżonego postanowienia.