Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 376/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-07-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka jawna z siedziba w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie opłat za wyłączenie gruntów z produkcji rolnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z 24 kwietnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z 9 grudnia 2015 r. w sprawie stwierdzenia, że w dniu 5 kwietnia 2007 r. grunty rolne klasy RII o pow. 1666,7 m2 oraz grunty rolne klasy RHIa o pow. 659 m2 wytworzone z gleb o pochodzeniu mineralnym na działce nr [..] położonej w obrębie Z., gmina T., przeznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele przemysłowe zostały wyłączone z produkcji rolnej bez decyzji zezwalającej na takie wyłączenie przez właściciela działki A. oraz ustalenie należności za udzielenie spółce zezwolenia na trwałe wyłączenie z produkcji rolniczej obu gruntów, w wysokości 55.992,39 zł jako jednorazowej opłaty z tytułu trwałego wyłączenia gruntu z produkcji rolniczej podwyższonej o 10% oraz opłaty rocznej w wysokości 10% jednorazowej należności niepomniejszonej o wartość gruntu podlegającego wyłączeniu z produkcji w wysokości 8.427,60 zł płatnej przez 10 lat od 2016 r. do 2025 r. z terminem wnoszenia opłat do 30 czerwca każdego roku na wskazany rachunek B.

W skardze na decyzję organu odwoławczego skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji w całości.

Wniosek nie został uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295).

Zaskarżona decyzja niewątpliwie jest aktem podlegającym wykonaniu. Z jednej strony daje ona bowiem skarżącej uprawnienie do rozpoczęcia innego niż leśne użytkowania objętych nią gruntów. Z drugiej strony ustala należność z tytułu wyłączenia gruntów leśnych z produkcji leśnej i opłatę roczną z tytułu użytkowania na cele nieleśne po faktycznym wyłączeniu.

Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody - spowodowanych wykonaniem tej decyzji - przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego. Z treści powołanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż to strona, która żąda zastosowania tzw. ochrony tymczasowej, jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania, co rzecz jasna nie zwalnia Sądu z obowiązku wzięcia pod rozwagę wszelkich okoliczności, jakie wynikają z akt sprawy.

W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji nie został uzasadniony. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby jej wykonanie mogło doprowadzić do znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Bark jest bowiem racjonalnych przesłanek aby twierdzić, że uiszczenie przez skarżących należności objętych decyzją (w sumie 64.419,99 zł), mogło wywołać konsekwencje skutkujące koniecznością zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu