Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 729/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont NSA Sylwia Zapalska(spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2005 r. sprawy ze skargi R.R. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego o d d a l a s k a r g ę /-/Wł.Zygmont /-/J.Ruszyński /-/S.Zapalska


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2002 r. (data wpływu do organu podatkowego) R. R. właściciel Przedsiębiorstwa "A" wystąpił do Urzędu Skarbowego o restrukturyzację zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów (tkaniny, wykroje, nici, worki) odprawionych zgodnie ze zgłoszeniami celnymi w kwocie [...] zł.

Decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy wniosek R. R. uznał za nieuzasadniony i umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu decyzji organ wyraził następujący pogląd. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publiczno-prawnych od przedsiębiorców (Dz.U. Nr 155 z 2002 r. poz. 1287) należnościami znanymi są należności wynikające z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub z innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności z zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień. Za należności znane należy przyjąć te, które zostały określone decyzją organu podatkowego wydaną przed 30 czerwca 2002 r. - art. 6 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy.

Do dnia 30 czerwca 2002 r. Urząd Skarbowy nie wydał decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku VAT z tytułu importu, ponieważ postępowanie podatkowe zostało zawieszone na wniosek podatnika z dnia [...] czerwca 2002 r. z uwagi na wniesienie skargi do NSA na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w przedmiocie wymiaru należności celnych. Wobec tego, że nie zostały wydane decyzje wymiarowe na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej wniosek okazał się bezprzedmiotowy.

Wniesione przez podatnika odwołanie nie zostało uwzględnione i decyzją z dnia [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu i instancji.

Uzasadniając decyzję Izba powołała się na ustalenia, których dokonał Urząd Skarbowy oraz wykazała, że zgodnie z treścią art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej zaległością podatkowa jest podatek nie zapłacony w terminie płatności. Podatek od towarów i usług z tytułu importu dokonanego przez Przedsiębiorstwo "A" może zostać ustalony wyłącznie w drodze decyzji konstytutywnej (art. 11c ustawy z 8.I.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym) co oznacza, że zobowiązanie podatkowe powstaje dopiero z chwilą doręczenia decyzji. Do dnia wydania decyzji z [...] podatek VAT nie istniał i nie był znany na dzień 30 czerwca 2002 r., ponieważ Urząd Skarbowy nie wydał decyzji ustalającej podatek VAT, a decyzje Urzędu Celnego wymierzające zobowiązanie zostały uchylone orzeczeniami Głównego Urzędu Ceł w W. z dnia [...] 2002 r., z kolei zaskarżonymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Powyższą decyzje zaskarżył R. R. do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu skargą opartą na zarzucie naruszenia art. 120 i 121 § 1 Ordynacji podatkowej tj. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, art. 2 i art. 7 Konstytucji tj. zasady demokratycznego państwa prawa, legalności i praworządności, oraz w konsekwencji domagał się uchylenia niekorzystnych dla niego decyzji.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi oraz podkreśla, że bez znaczenia jest powstanie ewentualnego przyszłego zobowiązania podatkowego w świetle zapisu przez ustawodawcę art. 6 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy o restrukturyzacji.

Należności, o których restrukturyzację ubiega się podatnik nawet po wydaniu i doręczeniu stosownej decyzji ustalającej podatek VAT będzie stanowiła tylko zaległość podatkowa na dzień 30 czerwca 2002 r. Wbrew sugestiom skarżącego, w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie przyznał, że podatek VAT z tytułu importu dokonanego przez firmę "A" był należnością znana organowi restrukturyzacyjnemu w dniu 30 czerwca 2002 r. Stwierdzenie, że Urząd Skarbowy posiadał dokumenty, z których wynikała kwota podatku VAT (uchylone w tej części decyzje Urzędu Celnego - karty nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]) nie jest jednoznaczne z uznaniem tegoż zobowiązania za znane. Fakt posiadania informacji o ewentualnej wartości przyszłej należności Skarbu państwa (która jest zależna od wysokości cła, będącego obecnie przedmiotem sporu) nie czyni tej należności znaną w sytuacji, gdy należność ta nie istnieje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 ustawy 30 stycznia 2002 r. - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) - sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie sądowe nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270).

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) - prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrole zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i to nie tylko samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem.

Skarga nie jest zasadna.

Wbrew zarzutom skargi nie zostały naruszone art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej - ustawy z 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) które stanowią, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa i postępowanie powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W tych przepisach została zawarta zasada praworządności, która jest konsekwencją art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) i jest skierowana do organów podatkowych, aby działały "na podstawie i w granicach prawa" oraz do podatników "każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych w ustawie", ale określonych w decyzji ostatecznej (art. 128 Ordynacji).

Organ podatkowy wydając zaskarżoną do NSA decyzję przytoczył właściwe przepisy, które stanowiły podstawę jej wydania i działał w całym postępowaniu na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.

Słuszny jest pogląd organów podatkowych, który Sąd w pełni podziela, że art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publiczno-prawnych od przedsiębiorców (Dz.U. z 23.IX.2002 r. nr 155, poz. 1287 ze zm.) stanowi, że restrukturyzacji podlegają wyłącznie znane na podstawie decyzji ostatecznych na dzień - 30 czerwca 2002 roku zaległości w tym z tytułu podatku od towarów i usług.

Podatek od towarów i usług z tytułu importu towaru dokonanego przez firmę "A" nie był należnością znaną organowi podatkowemu ponieważ postępowanie w sprawie ustalenia tego podatku postanowieniem z dnia [...] Urząd Skarbowy zawiesił postępowanie (k. [...] akt podatk.). Zawieszenie postępowania nastąpiło zgodnie z wnioskiem skarżącego R. R. z dnia [...] czerwca 2002 r. (k. [...] akt podat.) w którym zawarł informacje, że w sprawach celnych wniósł skargą do NSA.

Skarga została wniesiona [...] kwietnia 2002 r., w której skarżący nie zgadzał się z decyzjami Prezesa Głównego Urzędu Ceł o różnych numerach, który uchylił zaskarżone decyzje w części dotyczącej uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celne, wymiaru odsetek w części naliczenia podatku od towarów i usług i umorzył postępowanie organu I instancji oraz w pozostałej części zaskarżone decyzje organu I instancji utrzymał w mocy.

Sporna w sprawie była wysokość podatku VAT i tylko decyzja konstytutywna ustalająca podatek w prawidłowej wysokości wydana przez organ podatkowy i doręczona prawidłowo podatnikowi stanowiła podstawę do ubiegania się o restrukturyzację przy zachowaniu innych warunków wynikających z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. cytowanej powyżej.

Sam fakt posiadania przez organy podatkowe decyzji Urzędów Celnych nie stanowił podstawy do uznania, że zaległości podatkowe w podatku VAT były znane organowi restrukturyzacyjnemu (art. 2 pkt 2 ustawy) na dzień 30 czerwca 2002 r., który to dzień ustanowił ustawodawca jako graniczny w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy restrukturyzacyjnej.

Sąd w niniejszym składzie podkreśla, że w celu uniknięcia mnożenia bytów procesowych skargę oddalił, pomimo że organ I instancji zastosował art. 208 Ordynacji podatkowej.

Kierując się powyższymi ustaleniami, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, mając na uwadze art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

/-/Wł. Zygmont /-/J.Ruszyński /-/S.Zapalska