Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 832/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

sygn. akt I SA/Kr 832/11 Kraków, dnia 21 października 2011 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 marca 2011r., znak [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi Z.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 marca 2011r., znak [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 maja 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 420 zł. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone

27 maja 2011 r., a żądana kwota wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 22 czerwca 2011 r.

Skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Podniósł, że doradca podatkowy M.S. – pełnomocnik, zajmujący się wszystkimi kwestiami związanymi z przedmiotową sprawą za wyjątkiem podpisywania pism – udał się z przyczyn osobistych na bezpłatny urlop od 23 maja 2011r. do 19 czerwca 2011r. Drugi z doradców podatkowych, P.B., również posiadający pełnomocnictwo procesowe, w okresie biegu terminu do uiszczenia wpisu był nieobecny z powodu wyjazdu służbowego oraz nagłego urlopu. Nie mógł przejąć obowiązków pierwszego z pełnomocników przed upływem terminu do uiszczenia wpisu.

Na wezwanie Sądu powyższe informacje zostały uzupełnione. Skarżący podniósł, że przywrócenie terminu wymaga jedynie uprawdopodobnienia przesłanek. Podał, że wyjazdu służbowego P.B. nie można potwierdzić ewidencją wyjazdów służbowych, ponieważ taka ewidencja nie istnieje, a P.B. nie jest pracownikiem, a pełnomocnikiem spółki "K" sp. k. Wskazane zostały również daty i miejsca spotkań wspólnika z klientami do dnia 27 maja do 15 czerwca 2011r. W dniach od 16 do 17 czerwca 2011r. udał się natomiast na urlop z powodów osobistych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z przywołanych przepisów wynika, że podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie osoby, która terminowi uchybiła. Wypada podzielić prezentowany w orzecznictwie sądowym pogląd,

iż o braku winy można mówić jedynie w przypadku zaistnienia zdarzeń niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2011r., sygn. akt II GZ 439/10, Lex Omega nr 743202). Niezawinione uchybienie terminowi ma miejsce wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 19 stycznia 2011r., sygn. akt I FZ 474/10, Lex Omega nr 740944).

Judykatura wielokrotnie wypowiadała się także na temat zagadnienia, czy uchybienia popełnione przez pracowników kancelarii pełnomocnika bądź zła organizacja pracy kancelarii może stanowić podstawę do uznania, że terminowi uchybiono w sposób niezawiniony. Wskazywano między innymi, że pełnomocnik ponosi ryzyko związane z zachowaniem swoich pracowników czy innych osób, którym powierzają pełnienie określonych funkcji w kancelarii, a konsekwencją powyższego jest, iż zaniedbanie pracownika kancelarii na gruncie procesowym równoznaczne jest z uznaniem winy pełnomocnika (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 maja 2010r., sygn. akt II OZ 445/10, Lex Omega nr 663687). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny

w innym orzeczeniu, w którym stwierdził nadto, że właściwa organizacja wewnętrznej pracy kancelarii jest traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu (postanowienie z 15 grudnia 2010r., sygn. akt I OZ 946/10, Lex Omega 742199). Podkreślano, że gdy pełnomocnik prowadzi własną kancelarię

i zatrudnia w niej pracowników, którym ma możliwość zlecić podjęcie właściwej czynności (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2009r., sygn. akt II OZ 256/09, Lex Omega nr 574453). Wskazywano również, że na prowadzącym kancelarię pełnomocniku ciąży obowiązek takiego zorganizowania kancelarii, aby w sposób właściwy dbano o interes strony (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 30/09, Lex Omega nr 518259).

Powyższe poglądy Sąd w całości podziela. Można je odnieść również do niniejszej sprawy, w której nie sposób przyjąć, by uchybienie terminu miało miejsce

z przyczyn od strony niezależnych. Uchybienia pełnomocnika mają bezpośredni skutek dla strony przez niego reprezentowanej. Skarżący miał dwóch pełnomocników, którzy mieli go reprezentować. Pierwszy z nich w momencie doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu przebywał już na urlopie. Zostało też uprawdopodobnione, że drugi z nich – doradca podatkowy P.B. – od dnia doręczenia wezwania przez kilka tygodni odbywał spotkania zawodowe poza siedzibą kancelarii. Nie kwestionując tej okoliczności trzeba jednak uznać, że nie oznacza ona braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu. Profesjonalny pełnomocnik, prowadzący kancelarię i występujący w sprawach sądowych winien zorganizować jej pracę tak, aby na bieżąco być informowanym przez pracowników o sprawach, zwłaszcza tych, w których z uwagi na terminy procesowe konieczne jest podjęcie czynności. Dotyczy to w szczególności sytuacji, kiedy drugi z profesjonalnych pełnomocników przebywa na urlopie i nie jest w stanie go zastąpić. W razie właściwej organizacji kancelarii informacja o doręczonym wezwaniu do uiszczenia wpisu byłaby przekazana pełnomocnikowi na czas, a samo wpłacenie kwoty wpisu możliwe było również poza siedzibą kancelarii. Nie można uznać za dochowanie należytej staranności sytuacji, w której pełnomocnik przez kilka tygodni przebywa stale poza siedzibą kancelarii, nie otrzymując żadnych informacji o bieżących sprawach i nie dokonując w tym czasie pilnych czynności procesowych. Nie zapewniając właściwej organizacji pracy pełnomocnik skarżącego dopuścił się niedbalstwa, to zaś – w świetle powołanych wyżej orzeczeń – wyklucza uznanie, że uchybienie terminu było niezawinione przez pełnomocnika.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, za podstawę biorąc art. 86 § 1 p.p.s.a.

.