Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 145/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 1-3, art. 13
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 149 par. 1 pkt 3 i par. 1a
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. C. na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. w przedmiocie informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. do załatwienia, w trybie ustawy z dnia [...] września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, wniosku skarżącej S. C. z dnia [...] sierpnia 2020 roku; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. na rzecz skarżącej S. C. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarga na bezczynność Komendanta Miejskiego państwowej Straży Pożarnej w Ł. (dalej: organ) została wywiedziona na tle następujących okoliczności faktycznych.

Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2020 r. S. C. zwróciła się do organu z prośbą o udzielenie informacji publicznej: jaki kierunek studiów ukończył p. D. K. pełniący funkcję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. Organ winien rozpoznać wniosek do dnia 20 sierpnia 2020 r., ale do dnia wniesienia skargi, tj. 26 sierpnia 2020 r., wniosku nie rozpoznał.

W skardze złożonej w dniu 26 sierpnia 2020 r. skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku, stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności oraz zasądzenia kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i umorzenie postępowania. Wyjaśnił też, że w okresie, gdy wpłynął wniosek, pracownik organu odpowiedzialny za obsługę platformy elektronicznej przebywał na urlopie wypoczynkowym i był zastępowany przez innego pracownika. W dniu 17 sierpnia 2020 r. pracownik ten udzielił wnioskodawcy żądanej informacji w drodze elektronicznej, ale z przyczyn technicznych nie została ona doręczona, a pracownik tego nie zauważył. W zawiązku z tym organ pozostawał w błędnym ale usprawiedliwionym przekonaniu, że żądana informacja została udzielona. Dopiero w dniu 26 sierpnia 2020 r., gdy wpłynęła skarga, organ się zorientował, że odpowiedź nie została udzielona i w związku z tym w tym samym dniu jeszcze raz, tym razem skutecznie, udzielił żądanej odpowiedzi. Zdaniem więc organu postępowanie w sprawie winno był umorzone na mocy art. 161 § 1 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga na bezczynność zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Na mocy art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.

Bezczynność w prowadzeniu postępowania przez organ administracji publicznej, w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. ma miejsce wtedy, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.; dalej: u.d.i.p.). Ustawa definiuje informację publiczną w art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, podmioty zobowiązane do jej udzielenia w art. 4 ust. 1 - 3 oraz tryb jej udostępniania i ograniczenia w tym zakresie. I tak zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Z kolei w świetle art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeśli wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: (1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno–technicznej w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub (2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub (3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się - art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub (4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Jeśli natomiast żądana informacja nie jest informacją publiczną, wystarczy że o fakcie tym organ powiadomi wnioskodawcę zwykłym pismem.

W sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości, że Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Łomży jest podmiotem w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., który mieści się w zakresie podmiotowym stosowania tej ustawy, w związku z czym zobowiązany jest do udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznych (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Także informacja dotycząca wykształcenia Komendanta stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Dane, których udostępnienia domaga się skarżąca należą do informacji publicznej o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit d u.d.i.p.).

W sprawie niniejszej, co jest bezsporne, organ w ustawowym terminie nie udzielił wnioskodawczyni żądanej informacji publicznej. Wobec powyższego skarga na bezczynność podlegała uwzględnieniu. Zauważenia przy tym wymaga, że bez wpływu na ocenę tej bezczynności pozostaje kwestia możliwości zapewnienia prawidłowej organizacji pracy przez organ (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Łd 3/20), czy też wystąpienie trudności, błędów czy nieprawidłowości w zakresie kształtowania i obsługiwania przez organy administracji publicznej oficjalnych systemów służących do komunikacji z tymi organami, np. poczty elektronicznej czy systemu ePuap w zakresie udzielania informacji publicznej (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SAB/Gd 137/19).

Mając wszystko to na uwadze Sąd stwierdził, że Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Łomży dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącej z dnia 6 sierpnia 2020 r. Z racji jednak na fakt, że w dniu 26 sierpnia 2020 r., po wniesieniu skargi, żądana informacja została udzielona, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 6 sierpnia 2020 r. (pkt 1 wyroku). Jednocześnie, stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że organ dopuścił się zarzucanej bezczynności (pkt 2 sentencji wyroku). Z kolei oceniając charakter zaistniałej bezczynności, jak tego wymaga art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd stwierdził, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 sentencji wyroku). W tej mierze uwzględnić należało fakt, iż organ nie pozostawił wniosku skarżącej bez odpowiedzi, lecz się do niego szybko ustosunkował, a niezgodny z prawem sposób rozpoznania wniosku wynikał nie tyle z lekceważenia przepisów prawa, ile raczej z nieprawidłowej obsługi przez pracownika organu systemu ePUAP.

O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Na zasądzone koszty składają się wpis sądowy w kwocie 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.