Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1209/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia Andrzej Czarnecki WSA Małgorzata Grzelak Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2005 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek nr [...] pn. "Zamek elektromagnetyczny" 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz skarżącego J. P. kwotę 1615 ( tysiąc sześćset piętnaście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VI Sa/Wa 1209/05

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia [...] października 1999 r. J. P. wystąpił o unieważnienie patentu nr [...] na wynalazek pt. "Zamek elektromagnetyczny" udzielony na rzecz T. B.

Wnioskujący zarzucił wynalazkowi, iż w dacie zgłoszenia ([...] stycznia 1993 r.) nie miał on zdolności patentowej, nie spełniając warunku nowości w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (j. t. Dz. U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 ze zm.). Rozwiązanie było znane przed zgłoszeniem i opublikowane na str. 117 rocznika [...]" z 1991 r. Zdaniem wnioskującego, po porównaniu opisu patentowego z powyższym materiałem wynika, iż istota wynalazku zawarta w zastrzeżeniach patentowych całkowicie pokrywała się z rozwiązaniem na str. 117 publikacji. Budowa mechanizmu zapadkowego (6) zamka elektromagnetycznego i usytuowanie jego części składowych wynalazku były takie same jak na rysunku na str. 117 publikacji.

Decyzją z dnia [...] maja 2000 r. ([...]), po rozpoznaniu wniosku J. P., przeciwko T. B. o unieważnienie patentu nr [...] Urząd Patentowy na podstawie art. 114 ust. 1 pkt. 1 w związku z art. 10 ustawy o wynalazczości (j. t. Dz. U. z 1993 r., nr 26, póz. 1176) unieważnił patent nr 169725 w części w ten sposób, że:

w zastrz. 1 słowa "znamienny tym, że" zastąpił słowami "przy czym", natomiast słowa "przy czym" zastąpił słowami "znamienny tym, że", skreślił zastrzeżenia zależne nr 2, 3, 4 i 7, pozostawiając zastrzeżenia zależne nr 5 i 6.

Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu stwierdził, iż jako materiały mające świadczyć o braku zdolności patentowej zamka elektromagnetycznego powód podał: - rocznik [...] z 1991 r. str. 117; - katalog z 1987 r o symbolu [...], str. 1/7 i str. 4/10 firmy niemieckiej E.; - opis zgłoszeniowy [...] oraz polski opis zgłoszeniowy [...].

Urząd podniósł, że spośród przeciwstawionych materiałów większość środków technicznych zastrzeganych w patencie [...] zawiera rozwiązanie niemieckie ujawnione we wcześniejszym opisie [...] i że środki techniczne znane z tego opisu stanowią znany stan techniki. Stąd zdaniem Urzędu środki techniczne znane z opisu EP należało przenieść do części przedznamiennej zastrzeżenia niezależnego zaś zastrzeżenia zależne 2, 3, 4 i 7 odnoszące się do tych znanych środków należało skreślić.

Zakres ochrony został więc sformułowany w następujący sposób:

Zastrzeżenia patentowe:

Zastrz. 1. Zamek elektromagnetyczny posiadający korpus mocowany w ościeżnicy oraz osadzony obrotowo w korpusie uchylny rygiel będący pod stałym działaniem sprężyny, a także mechanizm zapadkowy blokujący rygiel z ruchomą zworą współpracującą z cewką elektromagnesu zamocowaną wewnątrz korpusu, przy czym

mechanizm zapadkowy składa się z długiej dźwigni (7) usytuowanej równolegle do osi (2) obrotu rygla (3) i osadzonej obrotowo jednym końcem na pierwszej osi (8) zamocowanej w korpusie (1) prostopadle do

płaszczyzny zamkniętych drzwi znamienny tym, że zapadka (9) jest luźno osadzona w kieszonce (11) zwory (12) współpracującej z cewką

(13) elektromagnesu i osadzonej obrotowo także na drugiej osi (10).

Zastrz. 2 skreślone

Zastrz. 3 skreślone

Zastrz. 4 skreślone

Zastrz. 5 Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że szerokość wnętrza kieszonki (11) zwory (12) jest znacznie większa niż głębokość końca zapadki (9) umieszczonego w kieszonce (11).

Zastrz. 6 Zamek według zastrz. 5, znamienny tym, że do zwory (12) jest zamocowana sprężyna (19) dociskająca zapadką (9) do wierzchołka długiej dźwigni (7), przy czym drugi koniec sprężyny (19) jest połączony z korpusem (1).

Zastrz. 7 skreślone.

Urząd Patentowy w swojej decyzji podał, że patent [...] został unieważniony w części nie ze względu na brak nowości, lecz ze względu na brak nieoczywistości w odniesieniu do opisu patentowego EP. Również materiały katalogowe wymienione przez wnioskodawcę, mimo, że nie zawierają tyle szczegółów co opis EP, świadczą o tym, że zasadnicze środki techniczne z opisu patentowego [...], przeniesione w wyniku unieważnienia do części nieznamiennej zastrzeżenia niezależnego jako znane, były ujawnione wcześniej w tych katalogach.

Na skutek skargi J. P., którą zaskarżył całą decyzję z dnia [...] maja 2000 r., w dniu [...] października 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący wnosił o unieważnienie patentu w całości, natomiast Urząd unieważnił patent tylko w części. Decyzja Urzędu oznacza, że wniosek skarżącego nie został uwzględniony w całości, a zatem Urząd powinien był wyjaśnić dlaczego tak uczynił i wskazać dlaczego przedstawione przez skarżącego materiały nie świadczą o oczywistości wynalazku także w pozostałej części.

W związku z wyrokiem NSA J. P. złożył ponowny wniosek, podtrzymujący swój wniosek z dnia [...] października 1999 r. o unieważnienie patentu nr [...] w całości oraz odwołanie z [...] grudnia 2000 r., żądając unieważnienia patentu w całości i zasądzenia od T. B. kosztów postępowania administracyjnego.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] Urząd Patentowy RP, na podstawie art. 10 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (j. t. Dz. U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 ze zm.) oraz art. 315 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j. t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) i art. 98 kpc w związku z art. 256 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej, oddalił wniosek J. P. o unieważnienie patentu nr [...] przyznając T. B. koszty postępowania administracyjnego w kwocie 1000zł.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ administracji nie podzielił stanowiska skarżącego zawartego we wniosku, iż wymienione przez niego opisy patentowe [...] i polski opis zgłoszeniowy [...] wykazują oczywistość rozwiązania cech pozostałych w zmienionym zastrzeżeniu niezależnym oraz cech według zastrzeżenia zależnego 5 i 6. Nie podzielił też stanowiska skarżącego, że zamek elektromagnetyczny według kolejnego opisu DE nr [...], podobnie jak zamki według opisu [...] i [...], podważają nieoczywistość konstrukcji według pozostawionych części zastrzeżeń patentowych.

Według organu administracji znamienną cechą w zastrzeżeniu niezależnym jest to, że (wymieniona w części nieznamiennej) "zapadka jest luźno osadzona w kieszonce (11) zwory (12) współpracującej z cewką (13) elektromagnesu i osadzonej obrotowo także na drugiej osi (10)".

Zamki według opisu [...] i [...] wyposażone są w zapadki luźno osadzone w zworze a według zgłoszenia [...] zwora jest luźno osadzona w zapadce ale zamki według tych publikacji nie są przeznaczone do zasilania prądem przemiennym i stąd istotny jest szczegół konstrukcyjny z zastrzeżenia niezależnego patentu [...]: "zapadka jest luźno osadzona w kieszonce". Kieszonki o takiej konstrukcji i funkcji jak w opisie patentowym [...] nie zawierają zamki według przeciwstawianych opisów.

Zdaniem organu zasilanie zamka prądem przemiennym, a nie stałym, ma znaczenie, albowiem w kieszonce zamka według patentu nr [...] jej ścianki stanowią ograniczniki ruchu końca zapadki, która pod wpływem prądu przemiennego uderzając odblokowuje zamek wytwarzając jednocześnie efekt dźwiękowy. Natomiast zamek według opisu [...] nie może być zasilany prądem przemiennym, a konstrukcja zamka według patentu [...] określa inne przeznaczenie elementów ruchomych.

W dalszych wywodach organ administracji stwierdza, iż w pozostawionych zastrzeżeniach zależnych patentu [...] podane są dalsze szczegóły dotyczące proporcji wymiarowych kieszonki (zastrz. 5) i nowego, efektywnego sposobu zamocowania sprężyny dociskającej zapadkę (zastrz. 6). Odnosząc się do sformułowania "Głębokość końca zapadki" z zastrz. 5, organ wyjaśnił, iż interpretacji tego sformułowania należy dokonać na podstawie porównania z fig. 3 i fig. 4 rysunku opisu patentowego [...].

Kolegium Orzekające Urzędu Patentowego uznało więc, że rozwiązanie w pozostałej części zastrzeżeń patentowych jest nieoczywiste, a zatem spełnia warunek określony w art. 10 ustawy o wynalazczości.

Rozstrzygając zaś wniosek o zwrot kosztów postępowania złożony przez uczestników postępowania Kolegium uznało, że tylko wniosek pozwanego T. B. jest zasadny. Stosownie bowiem do obowiązujących przepisów strona, której żądanie zostało uwzględnione ma prawo do zwrotu niezbędnych kosztów postępowania w razie złożenia o to wniosku nie później niż przed zamknięciem rozprawy. W przedmiotowej sprawie żądanie powoda, by unieważnić w całości patent nr [...] pt. "Zamek elektromagnetyczny" zostało załatwione negatywnie, zatem zwrot kosztów postępowania przysługuje tylko pozwanemu.

Przy rozstrzyganiu wysokości zwrotu niezbędnych kosztów postępowania Kolegium oparło się na rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2002 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. Nr 134, póz. 1137), § 8 pkt. 2 tego rozporządzenia.

Do niezbędnych kosztów postępowania w myśl art. 98 § 1 kpc zalicza się w przypadku, gdy strona korzystała z zastępstwa pełnomocnika, jego wynagrodzenie, koszty przejazdu na rozprawy oraz wydatki związane ze sporządzaniem pism i wniosków.

W niniejszej sprawie wnioskodawca korzystał z usług pełnomocnika, którym był rzecznik patentowy tak więc Kolegium uznało za zasadne przyznanie T. B. od powoda J. P., kwoty 1000 zł zgodnie z zestawieniem kosztów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. P.wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji administracyjnej i zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący obszernie opisał przebieg postępowania wskazując, iż zapis na wstępie decyzji o żądaniu uchylenia decyzji jest bezprzedmiotowy, bowiem decyzja z dnia [...] maja 2000 r. została uchylona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2003r. , zatem sprawę należało rozpoznać od początku, łącznie z wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania administracyjnego.

Zdaniem skarżącego Urząd Patentowy RP w decyzji z dnia [...] kwietnia 2005 r. ograniczył swoje rozważania tylko do zakresu zastrzeżeń patentowych określonych w uchylonej decyzji z [...] maja 2000 r. oraz do argumentacji zdolności patentowej rozpatrywanego przez Urząd Patentowy RP wynalazku.

Z powyższego skarżący wywodził, iż można dojść do wniosku, że występują dwa patenty. Jeden patent [...] na wynalazek w wersji opracowanej przez twórcę (decyzja ograniczająca zakres tego wynalazku została uchylona przez NSA) i drugi patent na wynalazek określony przez Urząd Patentowy RP. Brak jest bowiem stanowiska Kolegium Orzekającego, z którego wynikałoby, że utrzymuje się w mocy ustalenia zawarte w uchylonej decyzji. Zamieszczenie uchylonej decyzji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowi tylko informację o przebiegu sprawy.

W dalszej części skargi J. P. przedłożył argumenty merytoryczne swojego stanowiska co do wniosku o unieważnienie patentu nr [...] stwierdzając, że rozwiązanie określone w zmienionym zastrz. 1 jest oczywiste o czym świadczyć mają przytoczone materiały przeciwstawione oraz dalsze jego wyjaśnienia.

Istotą zmienionego zastrz. 1 jest luźne osadzenie zapadki (9) w kieszonce (11). Zapis zastrz. 1 brzmi: "Zamek elektromagnetyczny ... znamienny tym, że zapadka (9) jest luźno osadzona w kieszonce (11) zwory (12) współpracującej z cewką (13).

Skarżący więc stwierdza, iż dla skutecznego działania zamka nieodzowne jest aby zapadka (9) była pociągana (uderzona) siłą dynamiczną przez zworę (12) gdyż taka siła gwarantuje wykieszczenie zapadki (9) z wycięcia wpustowego (16). W chwili włączenia elektromagnesu w pierwszej kolejności elektromagnes pociąga zworę a ta z kolei siłą dynamiczną pociąga zapadkę. Luźne osadzenie wymienionych elementów w przypadku zamków na prąd przemienny ma dodatkową zaletę, a mianowicie szybkie i dynamiczne uderzenia zwory (12) w zapadkę (9) powodujące efekt dźwiękowy informujący o odblokowaniu zamka. Z powyższego, w ocenie skarżącego wynika jednoznacznie, że zapadka i zwora muszą być względem siebie luźno osadzone, przy czym sama konstrukcja osadzenia może być dowolna, w przypadku patentu nr [...] zapadka (9) jest luźno osadzona w zworze (12), podobnie jest w patencie nr [...], i w opisie zgłoszenia [...] zwora (nazwa wg zgłoszenia — zapadka pośrednia 4b) jest luźno osadzona w zapadce (nazwa według zgłoszenia — zapadka blokująca 4a). Gdyby zatem zamki według przeciwstawionych opisów zawierałyby kieszonki takie jak w podważonym opisie patentowym [...] to opisy te świadczyłyby o braku cech nowości rozwiązania a nie braku nieoczywistości.

Zdaniem skarżącego rodzaj prądu napędzającego zamki, dla oceny nieoczywistości, nie ma znaczenia, albowiem zamek wg. kwestionowanego patentu może być zasilany także prądem stałym, nie będzie jedynie wówczas występował efekt dźwiękowy.

Skarżący stwierdził, iż w świetle powyższych wyjaśnień, stanowisko prezentowane przez Urząd Patentowy RP, że przytoczone materiały przeciwstawione nie mogą być podstawą do podważenia nieoczywistości cech w zmienionym zastrz. 1, jest niesłuszne.

Nie posiada cech nieoczywistości zastrz. 5 dotyczące proporcji "miarowych kieszonki, które jest uzależnione od zastrz. 1. Unieważnienie zastrz. 1 będzie zarazem unieważnieniem zastrz. 5.

Sprężyna (19) będąca przedmiotem zastrz. 6 jest sprężyną rozciągająca i stanowi ekwiwalent sprężyny ściskającej. Ekwiwalent jest traktowany jako przejaw oczywistości i w związku z tym nie może być uznany za wynalazek. Ponadto zastrz. 6 jest uzależnione od zastrz. 5, w związku z czym unieważnienie zastrz. 5 będzie zarazem unieważnieniem zastrz. 6.

Tak więc całość rozwiązania będącego przedmiotem sporu, w ocenie skarżącego, nie spełnia warunków określonych w art. 10 ustawy o wynalazczości.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wnosił o jej oddalenie.

Organ administracji odnosząc się do kwestii uwzględnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdził, iż wyjaśnił w zaskarżonej decyzji dlaczego patent nie został unieważniony w całości, tym samym zarzut skarżącego uznał za niesłuszny. Wyrok NSA, zdaniem organu administracji, wskazywał na naruszenie reguł procesowych, zatem organ uznał, że jego dotychczasowe stanowisko, zawarte w decyzji z dnia [...] maja 2000 r., ograniczające zakres ochrony w zastrzeżeniu niezależnym i unieważniające zastrzeżenia 2, 3, 4 i 7, nie było przez sąd kwestionowane. Dlatego w zaskarżonej decyzji Urząd dokonał rozstrzygnięcia jedynie w zakresie pozostałych cech konstrukcyjnych zamka z zastrzeżenia niezależnego i zależnego 5 i 6. W dalszej części odpowiedzi na skargę organ administracji odniósł się do merytorycznych argumentów skarżącego stwierdzając ich niezasadność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), która art. 1 wprowadziła ustawę z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 2 ustawę z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), z dniem 1 stycznia 2004 r.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 w/w ustawy).

W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna.

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest skarga na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...]. Rozstrzygnięcie merytoryczne zaskarżonej decyzji zostało oparte na art. 10 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (j. t. Dz. U. z 1993r. Nr 26, poz. 117 ze zm.) oraz art. 315 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j. t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.).

W myśl art. 315 ust. 1 Prawa własności przemysłowej, prawa w zakresie wynalazków (...) istniejące w dniu wejścia w życie ustawy, pozostają w mocy. Do praw tych stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy działu II ustawy nie stanowią inaczej.

Ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku (...) w Urzędzie Patentowym (art. 315 ust. 3 ustawy).

Powołany przepis art. 315 ust. 1 i ust. 2 w/w ustawy Prawo własności przemysłowej jest przepisem przejściowym wskazującym na obowiązek stosowania w rozpoznawanej sprawie ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (j. t. Dz. U. z 1993r. Nr 26, poz. 117 ze zm.), albowiem patent został udzielony pod rządami tej ustawy.

Stosownie do art. 10 w/w ustawy o wynalazczości wynalazkiem podlegającym opatentowaniu jest nowe rozwiązanie o charakterze technicznym, nie wynikające w sposób oczywisty ze stanu techniki i mogące się nadawać do stosowania.

Skarżący we wniosku o unieważnienie patentu kwestionował nowość rozwiązania, podnosząc naruszenie art. 11 ustawy o wynalazczości zgodnie, z którym rozwiązanie uważa się za nowe, jeśli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, nie zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do jego stosowania, w szczególności przez publikację, jawne stosowanie lub wystawienie na wystawie publicznej.

W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego Urząd Patentowy RP wydał decyzję z dnia [...] maja 2000 r. unieważniając w części przedmiotowy patent nr [...]. W decyzji tej unieważnienia dokonano w ten sposób, iż w zastrzeżeniu 1 słowa "znamienny ty, że" zastąpiono słowami "przy czym", a słowa "przy czym" zastąpiono słowami "znamienny tym, że" oraz skreślono zastrzeżenia zależne nr 2, 3, 4 i 7 pozostawiając zastrzeżenia zależne nr 5 i 6.

J. P. zaskarżył decyzję z dnia [...] maja 2000 r. w całości, albowiem nie załatwiała ona jego żądania (unieważnienia patentu nr [...] w całości). Skutkiem wniesionej skargi Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję. Uchylając decyzję z dnia [...] maja 2000 r., która w części unieważniała patent nr [...], Naczelny Sąd Administracyjny usunął tą decyzję w całości z obrotu prawnego.

W związku z powyższym zaistniała sytuacja taka jaka miała miejsce z przed wydania decyzji z dnia [...] maja 2000 r. przez Urząd Patentowy RP, jednakże z tą różnicą, iż organ administracji został zobowiązany wyrokiem NSA do ponownego rozpatrzenia sprawy, faktycznie w całości. Zatem wszystkie postanowienia organu administracji zawarte w decyzji uchylonej (z dnia [...] maja 2000 r.) przestały istnieć, tj. także te postanowienia, które mówiły o tym w jakiej części patent został unieważniony.

Rozpoznając sprawę ponownie, organ administracji oddalił wniosek o unieważnienie patentu, jednakże swe rozważania ograniczył wyłącznie do argumentacji utrzymania w decyzji uchylonej zastrzeżeń zależnych nr 5 i 6, to jest dokonał rozstrzygnięcia tak, jak gdyby utrzymywał w mocy decyzję z dnia [...] maja 2000 r., która została przecież uchylona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP potwierdził, że swą decyzję rozumie w taki sposób, iż nie unieważnia ona patentu w całości lecz w części, tak jak decyzja z dnia [...] maja 2000 r. Takiemu rozumieniu decyzji zaprzecz samo rozstrzygnięcie oddalające wniosek J. P. o unieważnienie patentu w całości.

Należy zatem stwierdzić, że zaskarżona decyzja administracyjna nie odpowiada wymaganiom art. 7, art. 77 § 1, art.80 i art. 107 § 1 i § 3 kpa. J. P. w swym ponownym wniosku z dnia [...] kwietnia 2005 r. wyraźnie wskazywał, iż podtrzymuje swój wcześniejszy wniosek z dna [...] października 1999 r. wyrażający żądanie unieważnienia patentu nr [...] w całości. Jeżeli więc Urząd Patentowy RP oddalił ten wniosek, powinien dokonać rozstrzygnięcia zgodnie z powyższymi regułami postępowania, tj. dokładnie wyjaśnić stan sprawy przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego, by następnie dokonać jego oceny zgodnie z art. 80 kpa. i w rezultacie wydać decyzję administracyjną odpowiadającą art. 107 kpa.

Skargę oparto zarówno na podstawie naruszenia prawa materialnego jak i naruszeniu przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem rozważyć należało zasadność zarzutów o charakterze procesowym, albowiem zarzuty naruszenia prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny tylko w stosunku do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. W związku z powyższym, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, Sąd orzekający w sprawie nie wypowiadał się w kwestii naruszenia prawa materialnego, bowiem przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ administracji publicznej dokona on powtórnie ustaleń materialnoprawnych.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) oraz art. 205 § 2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Nadmienić należy, iż wniosek uczestnika postępowania o zasądzenie kosztów postępowania sądowego na jego rzecz, nie podlegał rozstrzygnięciu przez Sąd. W postępowaniu przed sądem administracyjnym spór wiodą strony tego postępowania – skarżący i organ administracji. W myśl więc art. 200 i następnych wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrot kosztów postępowania przysługuje wyłącznie stronie skarżącej, w sytuacji uwzględnienia przez Sąd skargi. Jak więc wynika z powyższego, zwrot kosztów postępowania nie przysługuje uczestnikowi. Zatem żądanie uczestnika postępowania w tym przedmiocie jako bezzasadne nie podlegało rozstrzygnięciu przez Sąd.