Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 664/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 65
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - spec. Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2011 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia ... stycznia 2011 r. nr ... w przedmiocie przekazania pism zgodnie z właściwością oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. zawiadomieniem z dnia ... sierpnia 2010 r. dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną wynikającą z prawomocnego wyroku Sadu Okręgowego w G. sygn. akt ... u dłużnika zajętej wierzytelności, tj. J. S.

J. S. wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej w B. skargę na ww. czynność egzekucyjną. Postanowieniem z dnia ... września 2010 r. nr ... Dyrektor Izby Skarbowej w B. przekazał pismo J. S. do organu właściwego, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w G., który postanowieniem z dnia ... października 2010 r. nr ... umorzył postępowanie skargowe z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Wnioskiem z dnia ... listopada 2010 r. J. S. wystąpił o uzupełnienie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia ... października 2010 r. co do wniesienia w stosunku do przedmiotowego postanowienia skargi do sadu administracyjnego.

Następnie wnioskodawca złożył za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w B. zażalenie do Ministra Finansów w dniu ... listopada 2010 r. na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia ... października 2010 r.

Postanowieniem z dnia ... listopada 2010 r. nr ... Dyrektor Izby Skarbowej w B. przekazał pisma wnioskodawcy z dnia ... i ... listopada 2010 r. do organu właściwego rzeczowo, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w G..

Strona złożyła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie.

Minister Finansów postanowieniem z dnia ... stycznia 2011 r. Nr ... utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w B. z dnia ... listopada 2010 r.

Organ wyjaśnił, że po wniesieniu przez daną osobę żądania wszczęcia określonego postępowania administracyjnego, obowiązkiem organu jest dokonanie oceny formalnej i procesowej wniesionego podania. Każdorazowo organ winien ustalić, czy jest właściwy rzeczowo i miejscowo do rozpatrzenia podania i załatwienia sprawy. Powołał się na art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego [Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.] dalej: kpa, i wskazał, że jeśli wniosek został skierowany do organu niewłaściwego, to obowiązkiem organu administracji publicznej jest podjęcie stosownych czynności procesowych określonych w kpa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona wniosła o uchylenie powyższego postanowienia, zarzucając mu błędne przyjęcie, że zarzut naruszenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. zasady ekonomii procesowej nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący argumentował, iż organ ten był w stanie wykonać wszystkie czynności we własnym zakresie, nie naruszając przy tym zasad obiektywizmu i prawdy materialnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd stanął na stanowisku, iż skarga nie jest zasadna, co prowadzi do jej oddalenia.

Zgodnie z art. 65 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

Z akt sprawy wynika, iż wnioskiem z dnia ... listopada 2010 r. Strona wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w B. o uzupełnienie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia ... października 2010 r. co do wniesienia w stosunku do przedmiotowego postanowienia skargi do sądu administracyjnego. Sąd zauważa, iż strona może żądać uzupełnienia rozstrzygnięcia co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 111 § 1 kpa), jednak organem właściwym do rozpatrzenia takiego żądania nie jest dowolnie wybrany przez Stronę organ, lecz organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygniecie obarczone brakiem.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż Minister Finansów prawidłowo uznał, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o uzupełnienie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia ... października 2010 r. co do wniesienia w stosunku do przedmiotowego postanowienia skargi do sądu administracyjnego był Dyrektor Izby Skarbowej w G.. Organ ten był również organem właściwym do przekazania Ministrowi Finansów zażalenia na ww. postanowienie z dnia ... października 2010 r. nr ... Zażalenie wnosi się bowiem do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał rozstrzygnięcie.

Słusznie ponadto wskazał organ, że fakt przestrzegania przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. swojej właściwości nie świadczy o naruszeniu przez ten organ zasad ekonomii procesowej, zwłaszcza, że pierwszą i naczelną zasadą jest zasada państwa prawa.

W sprawie przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, prawidłowo ustalono stan faktyczny i dokonano jego oceny z perspektywy mających zastosowanie przepisów prawa, przy czym ocena ta nie nosi znamion dowolności.

Wydane przez organy postanowienia były tzw. rozstrzygnięciami związanymi, a zatem wydanie innego rozstrzygnięcia w przedmiotowym stanie faktycznym i prawnym naruszałoby porządek prawny.

Reasumując, zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie są zgodne z obowiązującym prawem, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.