Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 9/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 125
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 1446/04 o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przyznania usług opiekuńczych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 sierpnia 2004 r. S. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Filii wydanej z upoważnienia Rady m.st. Warszawy z dnia [...] Nr [...] uchylającą z dniem [...] decyzję tego samego organu z dnia [...] Nr [...] przyznającą S. K. pomoc w formie usług opiekuńczych.

Postanowieniem z dnia 7 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe z urzędu do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny o zgodności art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593) z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 184 zd. 1 Konstytucji RP. Sąd podał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpatrując sprawę ze skargi w przedmiocie zasiłku stałego zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniem prawnym w przedmiotowej sprawie.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd uznał, iż od wyniku zawisłej sprawy przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie zależało rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Sąd przyjął bowiem, iż według stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego podstawą uchylenia decyzji dnia [...] był art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

W dniu 8 listopada 2004 r. S. K. złożyła na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie, w którym wniosła o jego zmianę lub uchylenie. Zdaniem skarżącej decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczy innego przedmiotu sprawy, niż określony w art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zapytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego dotyczyło zgodności z Konstytucją RP art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, zgodnie z którym dniem wejścia w życie w/w ustawy (1 maja 2004 r.) wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.), z wyjątkiem decyzji określonych w ust. 2 i 3 oraz art. 152 ust. 3 i art. 154 ust. 8 niniejszej ustawy.

Tymczasem decyzja Kierownika Filii z dnia [...] Nr [...] przyznającą S. K. pomoc w formie usług opiekuńczych została uchylona decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej. Podstawą tej decyzji nie mógł być wspomniany art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, gdyż ustawa ta wtedy jeszcze nie obowiązywała. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie również nie ma w swojej podstawie art. 149 ust. 1.

Przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż podstawą decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie był art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej było błędem. Kolegium stwierdziło jedynie na zakończenie swych rozważań w uzasadnieniu decyzji, iż gdyby decyzja z dnia 12 stycznia 2004 r. nie zostałaby uchylona decyzją z dnia 20 kwietnia 2004 r. to i tak podlegałaby wygaśnięciu na podstawie art. 149 ust. 1. Nawet jednak i ta teza Kolegium jest błędna, gdyż zgodnie z przepisem art. 149 ust. 2 decyzje o przyznaniu usług opiekuńczych realizuje się według przepisów dotychczasowych, przez czas na jaki te decyzje zostały wydane, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2004 r.

Na marginesie należy zauważyć, iż sąd administracyjny kontroluje prawidłowość wydania decyzji administracyjnej na podstawie przepisów obowiązujących w dniu jej wydania. Zatem późniejsze wejście przepisów powodujących wygaśnięcie tej decyzji nie ma dla sądu znaczenia przy badaniu jej legalności.

Wobec powyższego należy uznać, iż przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż wynik niniejszej sprawy będzie zależał od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym jest nieprawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.