Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 261/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Burmistrza [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 694/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Burmistrza [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 czerwca 2021 r. odrzucił skargę Burmistrza [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja z dnia [...] marca 2021 r. została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 12 marca 2021 r. poprzez Elektroniczną Skrzynkę Podawczą (ePUAP). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 12 kwietnia 2021 r. przy uwzględnieniu brzmienia art. 83 § 2 p.p.s.a. Skargę zaś skarżący wniósł dopiero w dniu 21 kwietnia 2021 r. bezpośrednio do Sądu za pośrednictwem platformy ePUAP, a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Burmistrz [...], domagając się jego uchylenia. Strona podniosła, że – wbrew twierdzeniom Sądu

I instancji – złożyła skargę bezpośrednio do Sądu już w dniu 8 kwietnia 2021 r. w formie dokumentu elektronicznego, a zatem termin – zgodnie z treścią art. 53 § 4 p.p.s.a. został zachowany.

Ponadto wnoszący zażalenie wskazał, że w dniu 21 kwietnia 2021 r. otrzymał wezwanie Sądu o sygn. I KO 27/21 do nadesłania w terminie 7 dni skargi oraz opłaty sądowej wraz z pouczeniem o wymogu opatrzenia każdego załącznika odrębnie podpisem elektronicznym. Wezwanie zostało wykonane tego samego dnia. Zatem

w wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. dokonano jedynie podziału jednego pliku (SKARGA, PDF) na kilkanaście plików – każdy podpisany podpisem elektronicznym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 53 § 4 tej ustawy, termin, o którym mowa wyżej, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji błędnie przyjął, iż skarżący złożył skargę z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Jak wynika bowiem z akt sprawy (k. 44-59) – a co uszło uwadze Sądu Wojewódzkiego –skarga Burmistrza [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2021 r., znak: [...] wpłynęła do Sądu za pośrednictwem platformy ePUAP po raz pierwszy w dniu 8 kwietnia 2021 r., i to tę datę należało wziąć pod uwagę, badając przesłankę zachowania terminu.

Skarga ta wraz z załącznikami, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 8 kwietnia 2021 r., została następnie zarejestrowana w dzienniku korespondencji ogólnej pod numerem IV DK/Wa 24/21. Ponadto Przewodnicząca zarządziła przekazanie skargi drogą elektroniczną do organu celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przesłania akt administracyjnych (pkt 2 zarządzenia). Po wpływie odpowiedzi na skargę wraz z aktami administracyjnymi, sprawa została zarejestrowana pod sygn. IV SA/Wa 694/21.

Natomiast ponownie złożone przez skarżącego w dniu 21 kwietnia 2021 r., również bezpośrednio do Sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP), pismo przewodnie zatytułowane "Skarga na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi" zawierające m. in. skargę opatrzoną datą 7 kwietnia 2021 r. - na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2021 r., znak: [...]- jak wynika z analizy akt sprawy - stanowiło odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia

21 kwietnia 2021 r., sygn. akt I KO 27/21 (k. 67) o nadesłanie skargi wraz załącznikami (sprawa początkowo została błędnie zarejestrowana w Wydziale I WSA w Warszawie pod sygn. I KO 27/21 a następnie - zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2021 r. – akta I KO 27/21 przekazano do Wydziału IV celem dołączenia do akt niniejszej sprawy).

Mając zatem na uwadze powyższe oraz datę doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji (11 marca 2021 r.), jak też treść art. 53 § 1 i 54 § 3 p.p.s.a., przyjąć należało, iż skarga Burmistrza [...] - złożona bezpośrednio do Sądu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 8 kwietnia 2021 r. - wniesiona została w ustawowym terminie.

Odrzucenie przez Sąd I instancji wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi w oparciu o przesłankę z pkt 2 § 1 art. 58 p.p.s.a. należało więc uznać za wadliwe, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Na marginesie wskazać jedynie trzeba, iż w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, ponownie przesłana skarga przy piśmie przewodnim z dnia 21 kwietnia 2021 r., na obecnym etapie postępowania, może być ewentualnie przedmiotem oceny Sądu Wojewódzkiego badającego pozostałe przesłanki formalne dopuszczalności skargi (w tym przesłankę dotyczącą podpisu skargi złożonej w formie dokumentu elektronicznego).

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.