Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 362/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 2 pkt 4, art. 52 par. 3, art. 53 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 44
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na akt Prezydenta Miasta z dnia 22 listopada 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 listopada 2011r. Nr [...] Prezydent Miasta poinformował L. B., iż nie ma możliwości pozytywnej weryfikacji jej wniosku o pomoc mieszkaniową.

W dniu 2 grudnia 2011r. do Urzędu Miasta wpłynęło pismo L. B. z dnia 29 listopada 2011r., w którym wezwała ona Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa i rozpatrzenia jej wniosku o pomoc mieszkaniową.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Prezydent Miasta przesłał pismo z dnia 29 grudnia 2011r. Nr [...], w którym podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 22 listopada 2011r. Pismo to zostało przesłane na wskazany przez L. B. adres, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 3 i 10 stycznia 2012r. nie odebrała ona przesyłki z urzędu pocztowego.

Pismem z dnia 21 lutego 2012r. L. B. wniosła skargę na akt Prezydenta Miasta z dnia 22 listopada 2011r. Nr [...].

Na rozprawie w dniu 10 lipca 2012r. skarżąca oświadczyła, iż skargę złożyła do organu osobiście w dniu 24 lutego 2012r. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2012r., sygn. akt III SA/Kr 362/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W dniu 20 sierpnia 2012r. wpłynęło do tut. Sądu pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 10 sierpnia 2012r. zawierające opinię w sprawie odmowy sporządzenia zażalenia na postanowienie z dnia 10 lipca 2012r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, powyższe postanowienie nie zawiera uchybień uzasadniających jego zaskarżenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zaskarżony w niniejszej sprawie akt Prezydenta Miasta stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.). Wniesienie skargi na tego rodzaju akt powinno być, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie skarżąca pismem z dnia 29 listopada 2011r. wezwała Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa i rozpoznania jej wniosku o pomoc mieszkaniową. Organ udzielił odpowiedzi na to wezwanie pismem z dnia 29 grudnia 2011r. Pismo to zostało przesłane na wskazany przez skarżącą adres, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 3 i 10 stycznia 2012r. nie odebrała ona przesyłki z urzędu pocztowego.

Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej Kpa), w przypadku doręczania pisma przez pocztę, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 Kpa, tj. do rąk własnych adresata lub w przypadku jego nieobecności, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2 art. 44 Kpa). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3 art. 44 Kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4 art. 44 Kpa). Mając powyższe na względzie należy przyjąć, iż odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona skarżącej w dniu 17 stycznia 2012r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 16 lutego 2012r. Natomiast jak wynika z treści protokołu rozprawy z dnia 10 lipca 2012r. skarżąca wniosła skargę dopiero w dniu 24 lutego 2012r., a więc po terminie. Wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie został uwzględniony. Na postanowienie tut. Sądu o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi nie wniesiono zażalenia.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarga L. B. podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona z uchybieniem terminu, a w związku z tym – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.