Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 119/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2;
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 77 par 1; art. 80;
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 119 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Dziedzic- Chojnacka Sędziowie: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 5 października 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z 4 listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2019 r. Urząd Patentowy RP (dalej: "Urząd Patentowy", "Urząd") , utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] września 2018 r., odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny "[...]" zgłoszony dnia [...] marca 2014 r. pod numerem [...] przez:

1.) Z. Sp. z o.o. Sp. kom. w S.;

2.) Z. Sp. z o.o. S.;

3.) Z. Sp. z o. o S. w części usług z klasy 35 oraz 39:

Klasa 35: promocja sprzedaży dla osób trzech; wynajmowanie powierzchni

reklamowych;

Klasa 39: dostarczanie paczek; dostarczanie towarów; fracht; przewóz towarów; pośrednictwo frachtowe; holowanie; informacje o ruchu drogowym; usługi kierowców; logistyka transportu; pakowanie towarów; pilotowanie; wypożyczanie pojazdów; przewożenie ładunków; przewóz samochodami ciężarowymi; rozładunek towarów; składowanie towarów; spedycja; transport lotniczy towarów; transport kolejowy towarów; transport morski i przybrzeżny towarów; transport wodny i śródlądowy towarów; działalność usługowa wspomagająca transport lądowy; informacje o transporcie; rezerwacja transportu; transport mebli; wynajmowanie magazynów; wynajem samochodów, pojazdów oraz furgonetek.

Jako podstawę prawną wskazano art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1410 oraz z 2015 r. poz. 1266 - dalej p.w.p.)

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] marca 2014 r. do Urzędu Patentowego RP został zgłoszony przez: 1.) Z. Sp. z o.o. Sp. kom. w S.;

2.) Z. Sp. z o.o. w S.;

3.) Z. Sp. z o.o. w S. ( dalej jako "Zgłaszający") pod numerem [...] słowno - graficzny znak towarowy "[...]" przeznaczony do oznaczania następujących towarów i usług z

klasy 12, 35, 36, 37 i 39 (wykaz towarów i usług uzgodniony pismem z dnia 14.06.2017 r.):

Klasa 12: nadwozia do pojazdów silnikowych przyczep i naczep;

Klasa 35: sprzedaż części i akcesoriów do pojazdów samochodowych; promocja sprzedaży dla osób trzech; wynajmowanie powierzchni reklamowych;

Klasa 36: administrowanie nieruchomościami; pobieranie czynszów za wynajem nieruchomości własnych; dzierżawa nieruchomości'; zarządzanie majątkiem nieruchomym; szacowanie majątku nieruchomości; wynajem mieszkań, agencje nieruchomości;

Klasa 37: bieżnikowanie opon; czyszczenie pojazdów, konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych; obsługa pojazdów; naprawa awarii pojazdów; oczyszczanie dróg; regeneracja silników zużytych i częściowo zniszczonych; smarowanie pojazdów; wynajem buldożerów; wynajem koparek; wynajem sprzętu budowlanego; wynajem sprzętu do oczyszczania dróg; wynajem żurawi;

Klasa 39: dostarczanie paczek; dostarczanie towarów; fracht; przewóz towarów; pośrednictwo frachtowe; holowanie; informacje o ruchu drogowym; usługi kierowców; logistyka transportu; pakowanie towarów; pilotowanie; wypożyczanie pojazdów; przewożenie ładunków; przewóz samochodami ciężarowymi; rozładunek towarów; składowanie towarów; spedycja; transport lotniczy towarów; transport kolejowy towarów; transport morski i przybrzeżny towarów; transport wodny i śródlądowy towarów; działalność usługowa wspomagająca transport lądowy; informacje o transporcie; rezerwacja transportu; transport mebli; wynajmowanie magazynów; wynajem samochodów, pojazdów oraz furgonetek.

W toku postępowania, Urząd Patentowy RP stwierdził, że zgłoszony znak towarowy jest, podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w zakresie usług z klasy 35 do:

unijnego słowno - graficznego znaku towarowego "[...]", zarejestrowanego pod numerem [...], z pierwszeństwem od dnia 2 kwietnia 2013 r. na rzecz Z., Chiny i przeznaczonego do oznaczania m.in. usług z klasy 35: prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej;

unijnego słowno - graficznego znaku towarowego "[...]", zarejestrowanego pod numerem [...], z pierwszeństwem od dnia 2 kwietnia 2013 r. na rzecz Z., Chiny i przeznaczonego do oznaczania m.in. usług z klasy 35: reklama; promocja sprzedaży dla osób trzecich;

w zakresie usług z klasy 39 do:

• słowno - graficznego znaku towarowego "[...]", na który udzielono prawo ochronne pod numerem [...], z pierwszeństwem od dnia 19 października 2007 r. na rzecz Z. Sp. z o.o., R., Polska i przeznaczonego do oznaczania m.in. usług z klasy 39: usługi spedycji, usługi przewożenia ładunku, usługi przewozu samochodami ciężarowymi.

Urząd Patentowy RP w piśmie z [...] maja 2018 r. zawiadomił Zgłaszającego o zaistniałej kolizji i wyznaczył termin do zajęcia stanowiska. Jednakże Zgłaszający nie zgodził się ze stanowiskiem organu.

W ocenie Urzędu w przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do przeciwstawionych znaków została spełniona została pierwsza z przesłanek wskazanych w przepisie art. 132 ust. 2 pkt 2 u.p.w.p., bowiem porównywane usługi z klasy 35 i 39 są identyczne lub podobne i mogą wprowadzić w błąd potencjalnych odbiorców co do ich pochodzenia od tego samego podmiotu.

Z kolei różnice pomiędzy znakami na płaszczyźnie wizualnej, są zbyt małe, by uniknąć pomyłki. Identyczność warstwy słownej oznaczeń, może bowiem zasugerować potencjalnemu odbiorcy, że ma do czynienia z serią znaków, służących do oznaczania tych samym usług tego samego producenta. Biorąc zatem pod uwagę przedstawione i opisane powyżej elementy znaków, organ uznał, że pomiędzy znakiem zgłoszonym a znakami przeciwstawionymi w warstwie wizualnej zachodzi podobieństwo w stopniu dużym.

W konsekwencji zdaniem Urzędu zgłoszony znak [...] jest podobny do przeciwstawionych mu wcześniejszych znaków towarowych i zagraża wprowadzeniem w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów.

Urząd Patentowy RP zapewnił też, że po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, udzieli prawa ochronnego na znak towarowy dla towarów nie objętych odmową udzielenia prawa, a mianowicie następujących towarów z klasy 12 oraz usług z klasy 36, 37 i 39:

- Klasa 11: instalacje do dystrybucji wody, urządzenia do oczyszczania gazu, instalacje klimatyzacyjne, instalacje do ogrzewania wodnego, armatura regulacyjna i bezpieczeństwa do przewodów gazowych, instalacje sanitarne i aparatura sanitarna, instalacje do oczyszczania wód ściekowych, instalacje do dystrybucji wody, instalacje do uzdatniania wody, instalacje do zaopatrywania w wodę, instalacje do odsalania woda morskiej;

Zgłaszający (dalej: Wnioskodawca), złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie nie występuje wystarczający stopień podobieństwa oznaczeń. W zakresie oceny podobieństwa oznaczeń Wnioskodawca stwierdził, że element słowny "[...]" jest jednym z elementów słowno-graficznych znaku zgłoszonego. Zgłoszony znak towarowy oprócz elementu słownego "[...]", który stanowi cechę wystarczająco odróżniającą od wcześniejszych znaków.

Wnioskodawca podniósł również, że prowadził spór przed Sądem Okręgowym w [...] w sprawie o sygn. akt [...] z powództwa Z. sp. z o.o. o nakazanie zaniechania używania znaku towarowego "Z.". W wyroku z 4 kwietnia 2001 r. Sąd oddalił powództwo w całości. Wyrok Sądu Okręgowego w [...] jest prawomocny i ostateczny.

Urząd Patentowy, ponownie rozpatrując sprawę utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] września 2018 r.

Urząd podtrzymał stanowisko o podobieństwie przedmiotowego oznaczenia "[...]", za numerem [...] w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. do przeciwstawionych mu znaków towarowych z wcześniejszym pierwszeństwem:

-unijnego słowno-graficznego znaku towarowego "[...]", zarejestrowanego pod numerem [...], w zakresie usług z klasy 35;

-unijnego słowno-graficznego znaku towarowego "[...]", zarejestrowanego pod numerem [...], w zakresie usług z klasy 35;

-słowno-graficznego znaku towarowego "[...]", na który udzielono prawo ochronne pod numerem [...], w zakresie usług z klasy 39.

Biorąc pod uwagę całościowe podobieństwo porównywanych oznaczeń organ stwierdził, że wykazują one istotne podobieństwo w warstwie słownej, znaczeniowej i wizualnej.

Porównując klasy towarowe organ stwierdził, że zgłoszony znak towarowy został przeznaczony do sygnowania usług z klasy 35 związanych z promocją sprzedaży dla osób trzecich oraz usług z klasy 39 związanych z transportem i spedycją. Zdaniem organu usługi z klasy 35 i 39 są przeznaczone dla spolaryzowanej (zróżnicowanej grupy odbiorców) - ogółu społeczeństwa. Należy zatem przyjąć, że krąg odbiorców tych usług jest praktycznie nieograniczony - znajdują się w nim zarówno osoby dobrze wykształcone, jak i osoby o wykształceniu podstawowym, osoby młode oraz starsze, pracownicy umysłowi, fizyczni. Odbiorcą usług wymienionych w zgłoszeniu jest przeciętny polskojęzyczny konsument. Odbiorcami usług oferowanych przez Zgłaszającego oraz przez uprawnionych do znaków wcześniejszych mogą być zarówno profesjonalne firmy, jak i ogół społeczeństwa, zaś same usługi mogą być wykorzystywane do realizacji niejednakowych strategii i zadań.

Na tej podstawie Urząd Patentowy RP uznał, że ze względu na dużą polaryzację grupy odbiorców (odbiorcy profesjonalni - przedstawiciele sektora dużych firm oraz osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, a także osoby prywatne), jak i podobieństwo znaków przeciwstawionych, a także identyczność i podobieństwo porównywanych usług z klasy 35 i 39 , znak zgłoszony powinien odróżniać się w sposób eliminujący pomyłkę w tym w szczególności ryzyko odnoszące się do pochodzenia usług nim sygnowanych. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, w sytuacji gdy relewantny krąg odbiorców utworzony jest z dwóch kategorii odbiorców, a mianowicie specjalistów oraz ogółu odbiorców (ogół społeczeństwa), gdzie każda z grup wykazuje inny poziom uwagi, to odbiorcy o niższym stopniu uwagi muszą być przyjęci jako grupa, według której dokonuje się oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd (patrz wyroki z 15.07.2011, E. v O. ([...]), T- 220/09, nie publikowany, EU:T:2011:392, par. 21 i cytowane tam orzecznictwo oraz z 20.05.2014, ARIS, T-247/12, EU:T:2014:258 par. 29).

Podsumowując, Urząd stwierdził, że rodzaj, charakter i przeznaczenie usług determinuje raczej spolaryzowany krąg odbiorców dotyczący zarówno odbiorców profesjonalnych jak i przeciętnych konsumentów. Wiadomo także, że ogół społeczeństwa to grupa mniej uważna, podchodząca do wyboru usług z niższym poziomem uwagi niż profesjonaliści.

Urząd Patentowy podtrzymał też stanowisko co do identyczności i podobieństwa usług (usługi z klasy 35 i 39).

Ponadto, zgadzając się w tym zakresie z Wnioskodawcą, Urząd Patentowy podkreślił, że Klasyfikacja nicejska służy wyłącznie celom administracyjnym, przedstawiając wartość głównie praktyczną, ustanawiając jednolity system klasyfikacji, który pomaga właściwym organom oraz podmiotom gospodarczym w poszukiwaniu wcześniejszych znaków, które ewentualnie mogłyby stać na przeszkodzie rejestracji nowego znaku towarowego (zob. wyrok ETS z 12.02.2004 r. w sprawie C-363/99; wyrok WSA w Warszawie z dnia 13.06.2012 r. o sygn. VI SA/Wa 359/12; wyrok WSA w Warszawie z dnia 19.12.2012 r., sygn. VI SA/Wa 1808/12 ; wyrok WSA w Warszawie z dnia 14.05.2014 r., sygn. VI SA/Wa 2938/13 ).

Urząd orzekł o identyczności i podobieństwie porównywanych usług nie dlatego, że zostały one przypisane do tej samej klasy towarowej lecz z uwagi na stwierdzenie ich podobieństwa pod względem rodzaju, charakteru i przeznaczenia tych usług.

I tak porównanie usług z klasy 35 przedstawia sie następująco:

Znak towarowy objęty zgłoszeniem "[...]", za numerem [...] został przeznaczony m.in. do oznaczania następujących usług z klasy 35: promocja sprzedaży dla osób trzecich, wynajmowanie powierzchni reklamowych.

Natomiast przeciwstawione znaki towarowe służą do oznaczania następujących usług w tej klasie:

-unijny słowno-graficzny znak towarowy "[...]", zarejestrowany pod numerem [...]: prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej; Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej; Usługi w zakresie podwykonawstwa (wsparcie gospodarcze); Komputerowe zarządzanie plikami; Wyszukiwanie w komputerowych bazach danych; Sortowanie danych w bazach komputerowych,

-unijny słowno-graficzny znaku towarowego "[...]", zarejestrowany pod numerem [...], z pierwszeństwem od dnia 2 kwietnia 2013 roku, na rzecz Z., Chiny i przeznaczonego do oznaczania m.in. usług z klasy 35: prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej; Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej; Usługi w zakresie podwykonawstwa (wsparcie gospodarcze); Komputerowe zarządzanie plikami; Wyszukiwanie w komputerowych bazach danych; Sortowanie danych w bazach komputerowych.

Ocena identyczności dotyczy następujących usług: promocja sprzedaży dla osób trzecich znaku zgłoszonego i prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej znaków z wcześniejszym pierwszeństwem ([...]). Prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej stanowi usługę mieszczącą się w szerszym terminie promocja sprzedaży dla osób trzecich, stanowiąc jedną z form działań promocyjnych na rzecz osób trzecich. Jest to rodzaj identyczności polegający na tym, że usługi, do oznaczania których służy znak towarowy zarejestrowany z wcześniejszym pierwszeństwem należą do szerszej kategorii usług, objętej zgłoszonym znakiem towarowym.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, uzasadnione jest uznanie identyczności również w sytuacji, gdy towary/usługi wcześniejszego znaku towarowego zawierają się w określeniu ogólnym lub szerokiej kategorii towarów/usług znaku zgłoszonego (zob. wyrok SPI z dnia 23.10.2002 r. w sprawie T-388/00 ELS; wyrok SPI z dnia 07.09.2006 r. w sprawie T-133/05 PAM-PIM'S BABY-PROP; wyrok WSA w Warszawie z dnia 13.06.2012 r., sygn. VI SA/Wa 359/12).

Z kolei występujący w wykazie znaku zgłoszonego termin wynajmowanie powierzchni reklamowych i prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej ([...]) to usługi podobne - skoncentrowane w obszarze związanym z reklamą.

Porównanie usług z klasy 39 organ przedstawił następująco:

Znak zgłoszony w klasie 39 przeznaczony został do oznaczania następujących usług: dostarczanie paczek; dostarczanie towarów; fracht; przewóz towarów; pośrednictwo frachtowe; holowanie; informacje o ruchu drogowym; usługi kierowców; logistyka transportu; pakowanie towarów; pilotowanie; wypożyczanie pojazdów; przewożenie ładunków; przewóz samochodami ciężarowymi; rozładunek towarów; składowanie towarów; spedycja; transport lotniczy towarów; transport kolejowy towarów; transport morski i przybrzeżny towarów; transport wodny i śródlądowy towarów; działalność usługowa wspomagająca transport lądowy; informacje o transporcie; rezerwacja transportu; transport mebli; wynajmowanie magazynów; wynajem samochodów, pojazdów oraz furgonetek. Z kolei znak z wcześniejszym pierwszeństwem "Z.", za numerem [...] w klasie 39 sygnuje następujące usługi: usługi spedycji, usługi przewożenia ładunków, usługi przewozu samochodami ciężarowymi.

Zdaniem Urzędu we wskazanym zakresie porównywanych usług z klasy 39 występuje odpowiednio identyczność i wysokie podobieństwo porównywanych usług.

Znak z wcześniejszym pierwszeństwem został przeznaczony do oznaczania usług spedycyjnych i usług transportowych (przewóz ładunków, usługi przewozu samochodami ciężarowymi. Zgodnie z definicją zawartą w Internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN dostępnym pod adresem http://www.sjp.pwn.pl spedycja to: przewóz i dostawa towarów wykonywane przez przedsiębiorstwo przewozowe; natomiast transport oznacza przewóz ludzi i ładunków różnymi środkami lokomocji. W zakresie usług spedycyjnych i transportowych mieszą się następujące terminy: dostarczanie paczek; dostarczanie towarów; fracht; przewóz towarów; usługi kierowców; logistyka transportu; pakowanie towarów; przewożenie ładunków; przewóz samochodami ciężarowymi; rozładunek towarów; spedycja; transport lotniczy towarów; transport kolejowy towarów; transport morski i przybrzeżny towarów; transport wodny i śródlądowy towarów; działalność usługowa wspomagająca transport lądowy; informacje o transporcie; rezerwacja transportu; transport mebli. Porównywane usługi mają ten sam cel i przeznaczenie. Mogą też wchodzić w zakres działalności tego samego przedsiębiorstwa, specjalizującego się w usługach spedycyjnych i transportowych. Usługi transportowe mogą być bowiem dokonywane drogą morską, lotniczą lub lądową, w tym koleją lub samochodami ciężarowymi. Mogą też polegać na usługach kierowców. Usługi spedycji natomiast to także załadunek i rozładunek towarów, jego czasowe magazynowanie itd. Z usługami transportowymi i spedycyjnymi wiążą się także usługi rezerwacji transportu lub udzielania informacji na jego temat, będące usługami komplementarnymi wobec usług spedycyjnych i transportowych. W świetle obowiązującego orzecznictwa towary lub usługi komplementarne to takie, między którymi istnieje ścisły związek, polegający na tym, że jedne są nieodzowne lub istotne do użycia drugich, wobec czego konsumenci mogą uznać, że za produkcję obu tych towarów lub za świadczenie obu tych usług odpowiedzialne jest to samo przedsiębiorstwo. Zatem do celów oceny komplementarnego charakteru towarów i usług należy ostatecznie wziąć pod uwagę sposób, w jaki krąg odbiorców (ten sam, skoro towary lub usługi mogą być używane razem) postrzega znaczenie danego towaru lub usługi dla używania innego towaru lub świadczenia innej usługi (zob. m.in. wyrok NSA z dnia 18.09.2014 r., sygn. II GSK 1096/13; wyrok NSA z dnia 11.05.2011 r." sygn. II GSK 521/10; wyrok WSA w Warszawie z dnia 23.10.2013 r" sygn. VI SA/Wa 1890/13 nieprawomocny; wyrok SPI z dnia 01.03.2005 r. w sprawie T-169/03 SISSI ROSSI; wyrok SUE z dnia 14.05.2013 r. w sprawie T-249/11).

Organ wskazał, że komplementarność towarów i usług, w kontekście prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd ocenia się na podstawie istnienia ścisłego związku między tymi towarami i usługami, to jest nieodzowności lub istotności jednych do użycia drugich, mogącego skłaniać konsumentów do uznania, że za produkcję tych towarów lub za świadczenie tych usług odpowiedzialne jest to samo przedsiębiorstwo (zob. wyrok TSUE z dnia 14.05.2013 r. w sprawie T-249/11).

Jak potwierdzono w orzecznictwie, towary lub usługi komplementarne powinny być skierowane do tego samego kręgu odbiorców (zob. wyrok SPI z dnia 22.01.2009 r. w sprawie T- 316/07 e.; wyrok SUE z dnia 22.06.2011 r. w sprawie T-76/09 F.; wyrok SUE z dnia 12.07.2012 r. w sprawie T-361/11 D.). Uzupełniający związek między towarami/usługami może mieć przykładowo funkcjonalny charakter.

Odnosząc się do podnoszonego przez Wnioskodawcę argumentu wskazującego na odmienny wobec sposobu, z którego korzystają uprawnieni do znaków wcześniejszych sposobu oferowania i świadczenia usług, organ uznał. że okoliczność ta nie może znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Zakres ochrony znaku towarowego wyznacza zakres towarów i usług zawarty w zgłoszeniu lub decyzji o udzieleniu prawa ochronnego (zob. wyrok NSA z dnia 04.07.2014 r., sygn. II GSK 715/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 14.05.2014 r., sygn. VI SA/Wa 2938/13). Urząd bierze pod uwagę wyłącznie treść wykazu towarów i usług w ich literalnym brzmieniu, a nie informacje o sposobie oferowania towarów i usług przez dany podmiot, czy aktualne plany biznesowe bądź informacje dotyczące strategicznych czy docelowych klientów. (zob. M Mazurek, System Prawa Prywatnego. Prawo własności przemysłowej. Warszawa 2012, s. 672).

Badając podobieństwo/identyczność spornych znaków Urząd Patentowy obszernie przywołał poglądy zawarte w orzecznictwie i w doktrynie, gdzie wskazuje się , że znaki towarowe porównuje się całościowo, ze szczególnym uwzględnieniem elementów o charakterze dominującym. Znaki porównuje się w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej.

W ocenie Urzędu, nie ulega wątpliwości, że znaki towarowe z wcześniejszym pierwszeństwem oraz znak zgłoszony są oznaczeniami podobnymi i mogą wprowadzić w błąd potencjalnych odbiorców co do ich pochodzenia od tego samego podmiotu. Zgodnie bowiem z przyjętą linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości UE - dwa znaki towarowe są podobne, jeżeli z punktu widzenia właściwego kręgu odbiorców są one przynajmniej częściowo identyczne w jednym lub kilku z istotnych aspektów (por. wyrok Sądu UE z dn. 23 października 2002 r., T- 6/01), a z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Zdaniem Urzędu cechą wspólną każdego z oznaczeń jest występowanie w nich zestawienia liter "[...]" stanowiącego centrum oznaczeń, zlokalizowanego na ich początku. Warstwa graficzna porównywanych znaków słowno-graficznych opracowana została w ten sposób, że dominujący element znaków stanowi identyczny element słowny: "[...]", będący niewątpliwym trzonem i osią w wszystkich porównywanych znakach. Element ten zlokalizowany został w początkowej części w wszystkich oznaczeń, ponadto w dwóch z trzech znaków z wcześniejszym pierwszeństwem ([...]) jest jedynym elementem słownym, co jednoznacznie skutkuje oceną o częściowej identyczności w warstwie słownej. Element "[...]" składa się z trzech identycznych liter, ustawionych w takiej samej kolejności. Podnoszony przez stronę fakt występowania w zgłoszonym znaku dodatkowego elementu "[...]" a w znaku [...] nazwy miasta [...], nie ma wpływu na ogólny odbiór znaków. Elementy te w sposób oczywisty należy uznać za pozbawione zdolności odróżniającej z uwagi na ich informacyjny względem usług z klasy 35 i 39 charakter. Z kolei element [...]",w sposób oczywisty wskazuje na miejsce działalności prowadzonej przez zgłaszającego lub sposób jej świadczenia. Przedmiotowy znak towarowy został skonstruowany jako domena internetowa zte.pl. Warto zauważyć, że [...]" stanowi rozszerzenie domeny internetowej. Domena internetowa to adres identyfikujący konkretny komputer podłączony do sieci. Domena składa się z dwóch części tj. nazwy głównej (często tworzy ją nazwa firmy) oraz końcówki - domeny najwyższego poziomu. Taką domeną najwyższego poziomu jest domena krajowa: .pl. W konsekwencji należy stwierdzić, iż ww. skrót posiada jedynie charakter opisowy, gdyż dodanie do znaku elementu domeny "[...]" może dodatkowo informować odbiorców znaku, iż usługi są oferowane również poprzez Internet. W znaku "[...]", za numerem [...] po elemencie "[...]" występuje element słowny "[...]" w sposób oczywisty mogący stanowić informacje o miejscu oferowania usług, w żaden sposób nie mogąc przyczyniać się do możliwości eliminowania prawdopodobieństwa, że przeciwstawione znaki zostaną ze sobą skojarzone. Z orzecznictwa Komisji Odwoławczej i sądu administracyjnego, wynika bowiem, że jeżeli jeden z członów oznaczenia nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, a odbiorcy towarów kojarzą go z różnymi przedsiębiorcami, to o zdolności rejestrowej znaku towarowego decyduje drugi człon tego oznaczenia (zob. Dec. KO z dnia 7 lipca 1995 r. Nr 1244/95; wyrok Sądu UE z dn. 8 lutego 2010 r" T-427/07).

Natomiast podobieństwo wizualne porównywanych znaków polega przede wszystkim na użyciu w znakach tych samych lub podobnych słów, sylab, tych samych lub podobnych elementów graficznych. W niniejszym przypadku znak zgłoszony i znaki wcześniejsze zawierają identyczny element słowny "[...]", a zatem ma miejsce "tożsamość elementu słownego". Ta okoliczność w sposób oczywisty może sugerować odbiorcy, że ma on po prostu do czynienia z nową odmianą znaku wcześniejszego.

Porównywane znaki są identyczne w zakresie pierwszych 3 liter. Organ wskazał, że odbiorca zwraca większą uwagę na początek znaku towarowego niż na jego zakończenie. Początek oznaczenia odgrywa istotną rolę w wywieranym przez znak towarowy całościowym wrażeniu. Odbiorca kieruje zwykle swoją uwagę ku początkowej części słów znaku towarowego Dlatego znak zgłoszony, wykorzystując element charakterystyczny dla znaku chronionego z wcześniejszym pierwszeństwem, należy uznać, za podobny do niego w stopniu powodującym ryzyko pomyłki miedzy nimi.

Przechodząc na grunt warstwy znaczeniowej oznaczeń organ stwierdził, że element słowny "ZTE" znaku nie ma żadnego konkretnego znaczenia, ani związku semantycznego z oznaczanymi usługami, stanowiąc element fantazyjny. Oznacza to, że w odniesieniu do usług sygnowanych element te posiada bardzo silne wartości odróżniające (dystynktywne). Z całą pewnością oznaczenia mogą zostać skojarzone ze sobą ze względu na wspólny fantazyjny element odróżniający. Słowo te bez wątpienia w warunkach rynkowych będzie najłatwiej zapamiętywane przez konsumentów poszukujących, tak sygnowanych usług tzn. lepiej niż inne dodatkowe elementy i kolory zaprezentowane w strukturze porównywanych znaków. Wracając jeszcze na grunt tego, że przeciwstawione znaki są znakami słowno-graficznymi wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem przy ocenie podobieństwa znaków słowno-graficznych zasadnicze znaczenie mają z reguły elementy słowne.

W orzecznictwie istnieje pogląd, że występujące między omawianymi oznaczeniami niewielkie różnice na płaszczyźnie wizualnej oraz ich tożsamość konceptualna stanowią źródło prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odbiorców wykazujących przeciętny poziom uwagi.

Według Urzędu stopień podobieństwa analizowanych znaków towarowych zachodzący w poszczególnych warstwach porównania pomimo występowania pewnych graficznych elementów dodatkowych jak pozioma linia wpisana w ciąg liter "[...]" w znaku zgłoszonym, litery alfabetu chińskiego (w znaku [...]), czy rysunek słonia, połączony z ciągiem liter [...] (w znaku [...]) należy ocenić jako bardzo silne podobieństwo, które nie zostanie pominięte, a przeciwnie: zwróci uwagę potencjalnych odbiorców analizowanych znaków i wzbudzi poważne, uzasadnione wątpliwości co do komercyjnego źródła pochodzenia oznaczanych usług.

Urząd podtrzymał stanowisko w zakresie stwierdzenia, że pomiędzy porównywanymi znakami zachodzi wysoki stopień podobieństwa niezależnie od podobieństwa znaków w płaszczyźnie wizualnej. Współistnienie omawianych znaków pochodzących z różnych źródeł może generować pomyłki wśród odbiorców, którzy spotykając w obrocie usługi identyczne i podobne oznaczone podobnym znakiem towarowym, którego charakterystyczną cechą jest wspólny element "[...]", mogą czuć się zdezorientowani co do ich pochodzenia gospodarczego. Odbiorcy mają bowiem świadomość tego, że producenci wprowadzają do obrotu towary i usługi pod znanym już odbiorcom oznaczeniem lecz w nowej odsłonie. Jest to popularny chwyt marketingowy i klasyczne "odświeżenie" marki na tynku. To zaś będzie wywierało wpływ na odczucia odbiorców, którzy mając kontakt ze zgłoszonym znakiem [...], za numerem [...] mogą go identyfikować z wcześniejszymi znakami towarowymi ([...])

Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawcy, że jest renomowanym przedsiębiorcą, a jego firma jest powszechnie znana na rynku Urząd wyjaśnił, że w postępowaniu zgłoszeniowym nie bada się, w jaki sposób znaki są używane na rynku. Natomiast postępowanie sądowe prowadzone w sprawie o nakazane zaniechania używania znaku towarowego stanowiącego przedmiot zgłoszenia postępowania w innej sprawie, nie może zostać wzięta pod uwagę. Przedmiotem rozstrzygnięcia przed Urzędem Patentowym w sprawach zgłoszeń znaków towarowych są ustawowe warunki do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy, określone m.in. w art. 132 ust.2 pkt 2 p.w.p.

Zgłaszający [...] Sp. z o.o. w S. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zarzucił w skardze :

- Naruszenie prawa materialnego przez jego błędne zastosowanie także poprzez błędną wykładnię w zakresie normy prawnej z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej, poprzez błędne ustalenie treści pojęcia podobieństwa towarów, usług w związku z oceną podobieństwa znaku towarowego, mając na uwadze odniesienie podobieństwa do zwykłych warunków obrotu gospodarczego w związku z możliwością wyprowadzenia w błąd nabywców towarów lub usług oferowanych pod znakiem towarowym co do ich pochodzenia oraz poprzez błędne ustalenie identyczności lub podobieństwa znaku towarowego zgłoszonego przez Skarżącego do objęcia ochroną ze znakami towarowymi uprzednio zgłoszonymi, kolizyjnymi w zakresie ich treści ze znakiem zgłoszonym przez skarżącego, mając na uwadze ocenę podobieństwa znaków towarowych w płaszczyznach fonetycznej, wizualnej lub znaczeniowej. Błędnie organ przypisał podobieństwo znaków towarowych uprzednio zgłoszonych względem znaku towarowego zgłoszonego celem udzielenia ochrony przez Skarżącego w następstwie błędnego zastosowania, w tym wykładni, art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Mając na uwadze podniesiony zarzut Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu z [...] września 2018 r. i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Urząd Patentowy niesłusznie nie uwzględnił, że Skarżący świadczy usługi w zakresie transportu ponadgabarytowego i jej klientami są podmioty prowadzące działalność gospodarczą szczególnie w budownictwie i energetyce, które zlecają przewóz środków produkcji, transportu i elementów konstrukcyjnych. Są to usługi specjalistyczne, a klientami Skarżącego nie są konsumenci. Natomiast Z. Chiny, to podmiot, który poprzez Internet oferuje do sprzedaży sprzęt elektroniczny i działa na rynku telekomunikacyjnym, w zakresie sprzedaży detalicznej nakierowanej na konsumentów nieprowadzących działalności gospodarczej. Zdaniem Skarżącego krąg nabywców został nieprawidłowo zrównany do poziomu przeciętnego konsumenta.

Zdaniem Skarżącego również nieprawidłowo Urząd ocenił podobieństwo usług z klasy 39 znaku spornego wobec usług znaku towarowego Z., ponieważ nie uwzględniono specyfiki usług świadczonych przez oba podmioty w tym świadczenia przez Skarżącego usług przewozu specjalistycznego, ponadgabarytowego nakierowanego na klientów profesjonalnych, podczas gdy z kolei Z. sp. z o.o. świadczy usługi przewozowe w zakresie typowych przewozów "plandekowych", niespecjalistycznych, a jego usługi nakierowane na rzecz klientów prowadzących działalność handlową. Odbiorcy usług Skarżącego i Z. sp. z o.o. posiadają wiedzę znacznie bardziej zaawansowaną niż wiedza przeciętnego konsumenta.

W zakresie podobieństwa porównywanych oznaczeń Skarżący wskazał, że znak sporny dostatecznie odróżnia się od znaków towarowych z wcześniejszym pierwszeństwem. Skarżący odwołał się do zasad oceny podobieństwa oznaczeń w tym zasady, zgodnie z którą w znakach jednowyrazowych (do pięciu liter) często różnica jednej litery wystarczy dla wyłączenia podobieństwa. W przedmiotowej sprawie zdaniem Skarżącego mamy do czynienia zupełnie różnymi zapisami słowno-graficznymi. Przy uwzględnieniu elementów graficznych za uzasadnione należy uznać dostateczne rozróżnienie porównywanych znaków, mając na uwadze to, że ocena ta powinna być wielopłaszczyznowa, a krąg odbiorców porównywanych usług wykazuje istotne różnice. Zdaniem Skarżącego nie tylko zasadnicza część znaku jako "[...]" będzie objęta percepcją przy identyfikacji pochodzenia usług.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie Urząd Patentowy prawidłowo uznał podobieństwo zarówno usług, do których oznaczania zostały przeznaczone porównywane znaki towarowe oraz podobieństwo tych znaków stwarzające ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia zgłoszonego znaku ze znakami wcześniejszymi, a mianowicie, że zgłoszony znak towarowy jest, podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w zakresie usług z klasy 35 do:

• unijnego słowno - graficznego znaku towarowego "[...]", zarejestrowanego pod numerem [...], z pierwszeństwem od dnia 2 kwietnia 2013 r. na rzecz Z., Chiny i przeznaczonego do oznaczania m.in. usług z klasy 35: prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej;

• unijnego słowno - graficznego znaku towarowego "[...]", zarejestrowanego pod numerem [...], z pierwszeństwem od dnia 2 kwietnia 2013 r. na rzecz Z., Chiny i przeznaczonego do oznaczania m.in. usług z klasy 35: reklama; promocja sprzedaży dla osób trzecich;

w zakresie usług z klasy 39 do:

• słowno - graficznego znaku towarowego "[...]", na który udzielono prawo ochronne pod numerem [...], z pierwszeństwem od dnia 19 października 2007 r. na rzecz [...] Sp. z o.o., R., Polska i przeznaczonego do oznaczania m.in. usług z klasy 39: usługi spedycji, usługi przewożenia ładunku, usługi przewozu samochodami ciężarowymi.

Sąd podziela stanowisko Urzędu Patentowego w kwestii istnienia podobieństwa towarów oznaczanych przeciwstawionymi znakami w klasach 35 i 39. W szczególności chodzi tu o ocenę identyczności następujących usług: promocja sprzedaży dla osób trzecich znaku zgłoszonego i prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej znaków z wcześniejszym pierwszeństwem ([...]). Niewadliwe jest stanowisko organu, że prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej stanowi usługę mieszczącą się w szerszym terminie promocja sprzedaży dla osób trzecich, stanowiąc jedną z form działań promocyjnych na rzecz osób trzecich. Rację ma organ, że usługi, do oznaczania których służy znak towarowy zarejestrowany z wcześniejszym pierwszeństwem należą do szerszej kategorii usług, objętej zgłoszonym znakiem

Natomiast termin wynajmowanie powierzchni reklamowych i prezentowanie produktów w mediach dla celów sprzedaży detalicznej ([...]) to usługi podobne - skoncentrowane w obszarze związanym z reklamą.

Sąd podziela także ustalenie organu co do porównania usług z klasy 39, że występuje tu odpowiednio identyczność i wysokie podobieństwo porównywanych usług. Znak z wcześniejszym pierwszeństwem został przeznaczony do oznaczania usług spedycyjnych i usług transportowych (przewóz ładunków, usługi przewozu samochodami ciężarowymi), zaś do usług spedycyjnych i transportowych można zaliczyć te usługi, które są objęte zgłoszeniem w klasie 39. Zasadne organ stwierdził, że usługi te mają ten sam cel i przeznaczenie oraz mogą być wykonywane przez jedno przedsiębiorstwo, specjalizujące się właśnie w takich usługach spedycji i transportu. W tym zakresie organ przeprowadził szczegółowe porównanie usług objętych wnioskiem (w klasie towarowej 39) oraz usług przeciwstawionego słowno - graficznego znaku towarowego "[...]" ( por. strona 9-10 zaskarżonej decyzji). Ocena ta jest prawidłowa i wyczerpująca, zaś skarga nie zawiera żadnych argumentów mogących podważyć trafność ustaleń organu w tym zakresie.

Nie jest też trafny argument zawarty w skardze, że w sprawie ma znaczenie sposób, w jaki znaki przeciwstawione są używane w sferze działalności gospodarczej. Jak słuszne wskazał Urząd Patentowy, przywołując orzecznictwo sądowe i poglądy doktryny, że organ bierze pod uwagę wyłącznie treść wykazu towarów/usług w literalnym brzmieniu, a nie to czy i w jaki sposób dany podmiot korzysta z tego znaku w praktyce.

W konsekwencji Urząd Patentowy prawidłowo ocenił, że z tego względu przeciętny konsument może uznać porównywane usługi za przynajmniej podobne. Sąd podziela pogląd przywołanego w zaskarżonej decyzji orzecznictwa, że za towary i/lub usługi identyczne należy uznać te terminy, w których szersze definicje znaczeniowo obejmują terminy węższe. Przy dużym rozdrobnieniu rynku i znaczącej na nim konkurencji, klient poszukujący tego typu lub podobnych towarów bazuje raczej na niewyraźnym obrazie znaków towarowych w pamięci. Rzadko ma możliwość bezpośredniego porównania podobnych oznaczeń, co wzmacnia ryzyko konfuzji przedsiębiorstw w obrocie.

Powyższe ustalenia i ocena uprawniały zatem Urząd Patentowy do stwierdzenia, że usługi z klasy 35 i 39 objęte przedmiotowym zgłoszeniem są podobne oraz, że będą adresowane do tych samych potencjalnych konsumentów, co towary z klasy 35 i 39 ze znaków z wcześniejszym pierwszeństwem. Zdaniem Sądu, organ uwzględnił wszystkie czynniki charakteryzujące relacje, wzajemne zależności pomiędzy tymi usługami, powołał się na ich definicje, co przekonywująco uzasadnił.

Przechodząc do kontroli analizy porównawczej znaków dokonanej w niniejszej sprawie, należy wskazać, że zgodnie z ustaloną praktyką oraz orzecznictwem, ocena ta została dokonana na różnych płaszczyznach postrzegania – wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Niewątpliwie decydujące znaczenie dla oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. Klienci z reguły postrzegają i zachowują w pamięci jedynie ogólny zarys poszukiwanego oznaczenia, kierując się przy wyborze głównie jego dominującymi elementami. Oznaczenia powinny być zatem oceniane jako całość. Standardy takiego postępowania zostały zdefiniowane w orzecznictwie wspólnotowym, także powołanym w zaskarżonej decyzji. W wielu orzeczeniach Europejski Trybunał Sprawiedliwości oraz Urząd ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) wyraził pogląd, że w postępowaniu zgłoszeniowym należy zbadać całościowo przeciwstawione oznaczenia tzn. przeprowadzić syntetyczną ocenę ogólnego wrażenia jakie wywołują porównywane znaki towarowe na potencjalnym odbiorcy towarów opatrzonych tymi znakami. Należy więc brać pod uwagę wszystkie elementy składające się na te oznaczenia (por. wyrok ETS C-120/04 ws. M., wyrok ETS C-251/95 ws. S. v P. AG). Chodzi tutaj o podobieństwo w sensie wizualnym, fonetycznym i koncepcyjnym z uwzględnieniem elementów odróżniających i dominujących (por. decyzja OHIM z dnia 31 października 2008 r. Nr B 1 1 160 912 ws. R.).

Sąd podzielił zatem wnioski organu, że przeciwstawione znaki słowno-graficzne, mające odróżniać usługi w klasach 35 i 39 oceniane jako całość są w takim stopniu podobne, że istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów nimi oznaczonych. Głównym elementem porównywanych znaków jest skrót "[...]" i ma rację organ, że jest to element dominujący tych wszystkich znaków. W konsekwencji występujące w porównywanych znakach elementy dodatkowe takie, jak "[...]" w znaku zgłoszonym oraz "[...]" w znaku [...] mają charakter drugorzędny i jak słusznie wskazał organ pełnią funkcję opisową. W przypadku znaku Skarżącego element "[...]" stanowi rozszerzenie domeny internetowej, zaś element "[...]" wskazuje na nazwę miasta ,a zatem może być wzięty za informację o miejscu wykonywania działalności gospodarczej przez dany podmiot. Także grafika w znaku [...] w postaci wizerunku słonika nie jest na tyle wyróżniająca aby spełniać funkcję dominującą w tym znaku.

Zdaniem Sądu niewadliwa jest ocena Urzędu Patentowego dotycząca zarówno podobieństwa wizualnego, jak też warstwy znaczeniowej. Analiza przeprowadzona przez organ w tej kwestii jest niezwykle szczegółowa i wyczerpująca. ( por. strona 13- 18 zaskarżonej decyzji). Skarżący tej oceny skutecznie nie podważył, zaś same zarzuty skargi mają charakter polemiki z trafnym stanowiskiem organu w omawianym zakresie. Niewątpliwie występujące pomiędzy spornymi znakami niewielkie różnice na płaszczyźnie wizualnej ( znak słonia, pozioma linia czy też litery chińskiego alfabetu) nie likwidują ryzyka konfuzji.

Natomiast występowanie tożsamego elementu "[...]" we wszystkich znakach powoduje możliwość uznania przez przeciętnego odbiorcę, że to znaki seryjne, nowa wersja dotychczasowego oznaczenia, czy "odświeżenie" nowej marki na rynku.

Idąc tym tokiem rozumowania analiza i ustalenie istnienia ryzyka wprowadzenia odbiorcy w błąd, co do pochodzenia towarów jest poprawna. Niebezpieczeństwo to, oceniane z punktu widzenia "modelowego" kupującego, jako obiektywnego wzorca, jest wypadkową podobieństwa towarów i znaków, które zostało stwierdzone. Skoro przeciętny odbiorca, dokonując wyboru towarów/usług, w toku porównywania znaku towarowego nie rozdziela ich, to istnieje możliwość błędnego, nie odpowiadającego rzeczywistości, przypisania przez odbiorcę danego towaru/usługi zgłaszającego znak – jako pochodzącego od uprawnionego ze znaków wcześniejszych. Zaprzecza to funkcji odróżniającej, jaką ma znak spełniać w obrocie - umożliwić odróżnienie podobnych towarów/usług i przypisanie ich pochodzenia od jednego konkretnego podmiotu.

Sąd zauważa, że wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść uprawnionego do znaku towarowego z wcześniejszym pierwszeństwem. O ile przedsiębiorca, który dla towarów/usług tego samego rodzaju wybiera znak towarowy podobny do znaku z wcześniejszym pierwszeństwem to działa na własne ryzyko i wątpliwości powinny być rozstrzygane na jego niekorzyść. Należy przy tym podkreślić, że w toku ustalania niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd nie jest zarazem konieczne wykazanie, że doszło do rzeczywistych pomyłek nabywców towarów. Określenie "ryzyko wprowadzenia w błąd" należy rozumieć jako możliwość wywołania pomyłek co do pochodzenia towarów.

Na gruncie niniejszej sprawy znaki chronione z wcześniejszym pierwszeństwem oraz znak zgłoszony są oznaczeniami bardzo podobnymi na wszystkich płaszczyznach postrzegania, co może wprowadzić w błąd potencjalnych odbiorców, co do ich pochodzenia z tego samego przedsiębiorstwa. Należy zgodzić się z organem, że w niniejszej sprawie ryzyko konfuzji wśród konsumentów jest znaczne, bowiem we wszystkich znakach występują identyczne i dominujące elementy , a mianowicie "[...]", których podobieństwa nie usuwają dodatkowe elementy graficzne użyte w porównywanych znakach.

Skoro w przedmiotowej sprawie podobieństwo oznaczeń występuje na wszystkich trzech płaszczyznach, to przeciętny odbiorca, nawet jeżeli stopień jego uwagi jest wysoki, widząc znaki zawierające zbliżone elementy, które może identyfikować z określonym przedsiębiorcą, może odebrać je za pochodzące z tego samego źródła. Zbieżności jakie występują w analizowanych znakach są na tyle duże, że pozwalają na uznanie, że odbiorca może uznać "nowy" znak za oznaczenie pochodzące "z tej samej rodziny" znaków podmiotu od lat istniejącego na rynku. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem europejskim prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje wtedy, gdy odbiorcy mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo (zob. wyroki: O./S., C-334/05 P, EU:C:2007:333, pkt 33; N./O., C-193/06 P, EU:C:2007:539, pkt 32).

Podkreślenia wymaga, że art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. mówi o błędzie polegającym w szczególności na "skojarzeniu między znakami". Zatem dotyczyć to może jedynie przypadków, w których skojarzenie prowadzi do błędu co do pochodzenia.

Dokonana w niniejszej sprawie analiza klas towarowych ( usług) oraz znaków pozwoliła na przyjęcie, że ryzyko konfuzji wśród konsumentów jest znaczne, bo skojarzenie między znakami jest jak najbardziej prawdopodobne. Tym bardziej, że do stwierdzenia podobieństwa nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie oznaczeń przez odbiorców, a wystarczy prawdopodobieństwo zaistnienia takiej sytuacji. Zbieżne elementy znaków "[...]" są identyczne, co wzmacnia ryzyko błędnego skojarzenia między znakami obu przedsiębiorstw w obrocie.

Jeszcze raz należy podkreślić, że wbrew twierdzeniu Skarżącego, to nie badanie zakresu działalności przedsiębiorstwa, może przesądzić o naruszeniu chronionych z wcześniejszym pierwszeństwem rejestracji. Zakres działalności wpisany do krajowego rejestru sądowego może bowiem ulegać zmianom, w zależności od woli przedsiębiorcy. Tymczasem inną rzeczą jest poddanie ochronie prawnej konkretnego znaku towarowego przeznaczonego dla oznaczania konkretnych i wskazanych w zgłoszeniu klas towarów czy usług. Na marginesie można dodać, że wskazane w zgłoszeniu znaku do ochrony klasy nie muszą się zgadzać z zakresem aktualnej działalności przedsiębiorcy. Znak towarowy, jako prawo majątkowe może być np. w ramach licencji oddany innemu przedsiębiorcy – w ramach jego zakresu działalności.

Reasumując, Urząd Patentowy przeprowadził analizę porównawczą z poszanowaniem zasad wynikających z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. wskazujących, że podobieństwo zachodzi w warstwie wizualnej oraz na płaszczyźnie fonetycznej, a także znaczeniowej. A co należy podkreślić, wystarczy podobieństwo na jednej płaszczyźnie postrzegania, by stwierdzić kolizyjność uniemożliwiającą rejestrację zgłoszenia. W ocenie Sądu, argumenty procesowe podnoszone w skardze mają charakter polemiczny ze stanowiskiem organu i nie zmieniają poprawności oceny podobieństwa oznaczeń. Argumentacja ta odrywa się od całościowej oceny przeciwstawianych oznaczeń i nie zmienia poprawności stanowiska organu.

Sąd nie dopatrzył się także w zaskarżonej decyzji zarzuconego w skardze naruszenia prawa materialnego art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Organ dokonał prawidłowej wykładni tej normy i należycie ją zastosował w realiach niniejszej sprawy.

Zgodnie z wnioskiem organu oraz w skutek braku sprzeciwu pozostałych stron, sprawa została – na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.