Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 99/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 par 2 pkt 7, art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

18.03.2013 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 18.03.2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej M. W., o zwolnienie od całości kosztów sądowych, w sprawie ze skargi wyżej wymienionej, na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].11.2012 r., znak: [...], wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki muru oporowego, - postanawia – zwolnić M. W. od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

Skarżąca M. W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy porpzez zwolnienie od całości kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Wniosek złożono do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 99/13, dotyczącej skargi wyżej wymienionej na decyzję nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego – muru oporowego w miejscowości C. Należy zauważyć, iż sprawa o sygn. II SA/Rz 99/13 nie została dotychczas zakończona przed WSA. Wniesienie skargi sądowoadministracyjnej wiąże się dla wnioskodawczyni z obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek strony skarżącej dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., nr 270 ze zm.;, zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.

Sytuacja majątkowa strony skarżącej została w przedstawiona w treści urzędowego formularza PPF oraz w treści nadesłanych do WSA wyjaśnień. Dlatego istnieją podstawy do rozpoznania żądania strony. Z treści złożonego wniosku PPF wynika, że M. W. prowadzi ze swym mężem oraz synem trzyosobowe gospodarstwo domowe. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. 180 m². Zarówno wnioskodawczyni oraz jej mąż są osobami bezrobotnym, co potwierdza załączona do wniosku PPF decyzja Powiatowego Urzędu Pracy. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podkreśliła, że wraz z mężem znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Ponieważ nie uzyskują dochodów, pozostają na wyłącznym utrzymaniu rodziców. Strona w odpowiedzi na wezwanie referendarza wyjaśniła, że zakupu żywności dokonuje dzięki ich pomocy. Rodzice pokrywają także koszt utrzymania domu. Jej mąż cierpi na poważne schorzenia, które uniemożliwiają uzyskanie statusu osoby bezrobotnej. Członkowie rodziny ze względu na pomoc rzeczową i pieniężną udzielaną przez rodziców nie występowali o udzielenie świadczeń z pomocy społecznej.

W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się osoba wnioskująca o prawo pomocy, koszty sądowe obejmują wpis sądowy w wysokości 500 zł. Nie sposób pominąć, że oprócz tej kwoty strona może na kolejnych etapach rozpoznawania skargi zostać zobowiązana do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA.

Skarżąca nie posiada zasobów pieniężnych dających szanse na uiszczenie pełnej kwoty wpisu sądowego oraz pozostałych ciężarów finansowych (opłat i wydatków sądowych) prowadzonej sprawy. O tej ocenie decydują następujące powody: członkowie gospodarstwa domowego są ludźmi bezrobotnymi. Mają na utrzymaniu małoletniego syna. Wyjaśnienia strony o utrzymywaniu się wyłącznie dzięki pomocy materialnej rodziców należy uznać za wiarygodne. Ustalono, że środki pochodzące z tego źródła wystarczają jedynie do zaspokojenia potrzeb koniecznych w postaci żywności czy opłat za używanie lokalu. Ponadto rodzice wnioskodawczyni dostarczają jej niewielkich kwot pieniężnych w ciągu tygodnia. Członkowie gospodarstwa domowego nie posiadają przedmiotów przynoszących lub mogących przynieść wymierne korzyści finansowe. Nie można przypuszczać, aby ze względu na stan zdrowia męża skarżącej sytuacja dochodowa rodziny w najbliższym czasie mogła ulec znaczącej poprawie. Strona wnioskująca korzysta już z rozległej pomocy rodziców. Nie można oczekiwać, aby zwracała się do nich z żądaniem opłacenia kosztów sądowych. W sytuacji odmowy spełnienia tego żądania, strona zmuszona byłaby do wystąpienia do sądu rodzinnego z powództwem o alimenty. Z pewnością, nie było zamiarem ustawodawcy zmuszenie stron do wytaczania powództw o pokrycie kosztów sądowych. Z tych powodów należy przyjąć, że strona wnioskująca nie posiada wystarczającej zdolności zdobycia środków pieniężnych potrzebnych na opłacenie wpisu sądowego oraz pozostałych kosztów sądowych niniejszej sprawy. Jej sytuacja majątkowa oraz osobista (choroba męża, utrzymanie trzyletniego dziecka) odpowiada przesłankom uzyskania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a).

Z przedstawionych powyżej powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w całości poprzez zastosowanie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.