Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 42/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 29 marca 2019 r. P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, drogą elektroniczną, skargę z dnia 28 marca 2019 r. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga ta została opatrzona podpisem elektronicznym.

Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W obecnym stanie prawnym posługiwanie się podpisem elektronicznym przez stronę postępowania sądowego nie jest dopuszczalne. Podpis, o którym mowa w art. 46 p.p.s.a. nie jest podpisem elektronicznym (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2017 r., str. 280). Art. 46 p.p.s.a. nie dopuszcza wniesienia do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 262 ze zm.), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej (zob. uchwała NSA z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z samego faktu obowiązywania ustawy z 2001 r. o podpisie elektronicznym nie można wywodzić, iż w postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalny jest sposób podpisywania pism podpisem elektronicznym (zob. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2013 r., sygn. akt I OZ 307/13, Legalis). Pismo wniesione przez stronę do sądu drogą elektroniczną ocenić należy jako obarczone brakiem formalnym określonym w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., nawet gdyby nadawca pisma posługiwał się podpisem elektronicznym (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt I OZ 673/08, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Niewątpliwie, mocą art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 183 ze zm.) do p.p.s.a. dodano art. 12b. Przepis ten w § 1 stanowi, że określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym

mowa w art. 46 § 2a. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a, również dodanym do ustawy p.p.s.a. ustawą zmieniającą, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym lub przez zastosowanie innych mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli takie mechanizmy zostały wprowadzone przez sąd administracyjny. Jednakże, zgodnie z art. 11 ustawy zmieniającej powołane przepisy wchodzą w życie dopiero z dniem 31 maja 2019 r. a tym samym, nie mogły mieć zastosowania w niniejszej sprawie.

Z uwagi na powyższe, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 16 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi z dnia 28 marca 2019 r. przesłanej pocztą elektroniczną przy piśmie z dnia 28 marca 2019 r., ewentualnie złożenie odpisu tej skargi zawierającego własnoręczny oryginalny podpis. W wezwaniu tym wyznaczono termin 7 dni na jego wykonanie pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą to wezwanie skarżący otrzymał w dniu 23 kwietnia 2019 r. Tym samym termin na jego wykonanie upływał dla skarżącego w dniu 30 kwietnia 2019 r.

Z akt sprawy wynika, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

-----------------------

3