Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1683/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: Art. 7, 8, 9
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 145 par. 1 pkt 1c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Grażyna Danielec (spr.) Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2013 r. sprawy ze skargi K. K. – A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej K. K. – A kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2012 r. ([...]) Prezydent Miasta ustalił i nałożył na K. K. "A" karę pieniężną w wysokości 3 573,20 zł. za zajęcie bez zezwolenia zarządcy drogi pasa drogowego powierzchnią reklamową.

Po rozpatrzeniu odwołania K. K. – "A" od w/w decyzji, decyzją z dnia [...] 2012 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 40 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r., nr 19, poz. 115 ze zm.), Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego (t. j. Dz. U. z 2004 r., nr 140, poz. 1481) oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższą decyzję, zawierającą pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oraz o sposobie i terminie do jej wniesienia skarżąca odebrała w dniu 5 czerwca 2012 r.

W dniu 4 lipca 2012 r. K. K. – "A" złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu odwoławczego.

Postanowieniem z dnia 7 września 2012 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 134 kpa stwierdziło, ze wniosek K. K. "A" jest niedopuszczalny.

Podał organ, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi niedopuszczalność "ponownego odwołania", bowiem stronie przysługiwała skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, o czym została pouczona. Dodał, że skoro skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2012 r. stała się prawomocna.

Pismem z dnia 28 września 2012 r. strona po raz kolejny zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wskazała, że jej intencją było "złożenie odwołania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie" za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego a nie wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który następnie został uznany za niedopuszczalny przez organ odwoławczy.

W odpowiedzi na powyższe organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi – pisma z dnia 28 września 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest wadliwe. Organ administracji publicznej bowiem bez wyjaśnienia intencji strony przyjął, że złożyła ona wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tymczasem zgodnie z doktryną i orzecznictwem sądów administracyjnych żądania zawarte w podaniu, bywają zredagowane niezręcznie lub częściowo niezrozumiale. W przypadkach, gdy treść żądania budzi wątpliwości, organ administracji publicznej nie jest uprawniony do precyzowania jego treści, gdyż mogłoby to prowadzić do niedopuszczalnej zmiany kwalifikacji prawnej żądania, wbrew intencjom osoby wnoszącej podanie. W takiej sytuacji organ administracji winien udzielić wnoszącemu podanie niezbędnych wskazówek i wyjaśnień np. co do skuteczności wnoszonego pisma, czy też jego konsekwencji.

W niepublikowanym wyroku NSA z dnia 23 kwietnia 1993 r., SA/Kr 2342/92, trafnie przyjęto, że: "o tym, jaki charakter ma mieć pismo wniesione przez stronę w postępowaniu administracyjnym decyduje ostatecznie strona, a nie organ administracyjny, do którego strona pismo to skierowała. W razie wątpliwości, organ administracyjny mając na względzie postanowienia art. 7-9 kpa winien zapytać stronę o wyrażenie swego stanowiska". Z kolei w wyroku NSA z dnia 9 sierpnia 2006 r., I OSK 1134/05, Lex nr 275439, sąd wskazał, że "przy ustaleniu charakteru pisma strony nie ma decydującego znaczenia jego tytuł, ani nawet dosłowne powołanie poszczególnych zawartych w niej zwrotów, ale ocena intencji strony dokonana w oparciu o całokształt podniesionych okoliczności. O tym, jaki charakter ma mieć ostateczne pismo, decyduje strona, ale w razie wątpliwości w tym zakresie obowiązkiem organu administracji publicznej jest przekazanie stronie informacji o jej sytuacji procesowej, przysługujących środkach obrony jej praw oraz uwarunkowaniach ich złożenia, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa".

W przedmiotowej sprawie organ administracji tej kwestii nie wyjaśnił należycie i z naruszeniem przepisów prawa zastosował sankcję z pominięciem czynności, do których był zobowiązany. Przede wszystkim zaś organ nie wyjaśnił czy intencją strony rzeczywiście było wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy czy też, mając na uwadze upływ terminu do wniesienia tego środka, chciała strona skorzystać z instytucji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego celem poddania kontroli sądu decyzji organu II instancji.

Co więcej, mając na uwadze okoliczności sprawy, podnoszone przez stronę argumenty oraz termin złożenia pisma zasadnym byłoby również potraktowanie pisma jako skargi do sądu administracyjnego i przesłanie go wraz z odpowiedzią na skargę temu sądowi. Zgodnie bowiem z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż żeby skutecznie wnieść skargę na decyzję organu do sądu, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu którego decyzję kwestionuje w terminie prawem przewidzianym, przy czym o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi.

Jak podano na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2012 r. skarżąca odebrała w dniu 5 czerwca 2012 r., a w terminie otwartym do wniesienia skargi, tj. w dnu 4 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) nadała przedmiotowe pismo do organu odwoławczego - w niniejszej sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Rozpatrując ponownie sprawę organ administracji winien więc zastosować się do podanych powyżej wskazówek, aby nie narazić się na zarzut uchybienia przepisom prawa.

Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, oraz art. 200 ppsa orzeczono jak w wyroku.