Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 490/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1 pkt 7 i 9, art. 21 ust. 1 pkt 3 i 29
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Pietrasz, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lutego 2010 r. sprawy ze skargi S. n. R. R. W. i R. J. w S. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] czerwca 2009 r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. określił M. i N. G. należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004 r. w kwocie 4.922 zł, w miejsce wykazanego w zeznaniu PIT – 36 w kwocie 0 zł.

Nie godząc się z decyzją organu I instancji S. n. R. R. W. i R."J." w S. A.,które postanowieniem z [...] maja 2009 r. zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu podatkowym na prawach strony, złożyło odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w B.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z [...] sierpnia 2009 r.

Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, iż otrzymane odszkodowanie związane z budową rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z 26 lipca 1991 r.

o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176

ze zm., dalej jako: u.p.d.o.f.) stanowi źródło przychodów podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast kwota wypłacona podatnikowi

z tytułu cesji wierzytelności stanowi zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 18 u.p.d.o.f. odrębne źródło przychodów z tytułu praw majątkowych, które również podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Organ odwoławczy wskazał, iż z treści umowy zawartej pomiędzy M. G. a P. E. R. N. "P." S.A. w P. z [...] grudnia 2004 r. wynika, że jako właściciel nieruchomości położonej w K. gm. S. wyraził zgodę na budowę przez inwestora P. "P." S.A. w P., rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową

i urządzeniami towarzyszącymi. Zgodnie z § 5 umowy, P. "P." S.A.

w P. zobowiązał się wypłacić odszkodowanie za szkody rzeczywiste i utracone korzyści wyrządzone budową rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową

i urządzeniami towarzyszącymi, a w szczególności straty w zasiewach, uprawach

i zbiorach za okres faktycznego wyłączenia gruntu, straty w mieniu ruchomym

i nieruchomym w tym drzewa i rośliny, utrudnienia w korzystaniu z nieruchomości spowodowane umieszczeniem na nieruchomości rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi. Wysokość odszkodowania ustalono zgodnie ze sporządzonym przez rzeczoznawcę operatem szacunkowym w kwocie 33.470 zł. Organ odwoławczy ustalił ponadto, iż M. G. umową

z [...] grudnia 2004 r. dokonał na rzecz P. B. R.

i O. T. M. S.A. w W. cesji kwoty należnej

od P. "P." S.A. Zgodnie z zawartą umową cesjonariusz wypłacił M. G. odszkodowanie w dwóch ratach, z czego w 2004 r. wypłacono 16.730 zł.

Zgodnie z kolejną umową zawartą 3 grudnia 2004 r. pomiędzy M. G. a P. B. R. i O. T. M. S.A. w Warszawie, Skarżący otrzymał odszkodowanie w wysokości 26.530 zł za wyrażenie zgody na zorganizowanie na przedmiotowej nieruchomości składu rur i bazy sprzętowej, a także za udostępnienie inwestorowi nieruchomości w celu wykonania prac budowlanych. Wysokość odszkodowania ustalono na podstawie operatu szacunkowego, który stanowił załącznik do umowy. Powyższe odszkodowanie wypłacono Skarżącemu w dwóch ratach, w 2004 r. - 13.270 zł.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej wbrew twierdzeniom S. przedmiotowe odszkodowanie nie zostało wypłacone na podstawie ustawy

o gospodarce gruntami, lecz na podstawie zawartych umów. Tym samym

do odszkodowania nie ma zastosowania zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., ponieważ w pkt 3 lit. g tego artykułu ustawodawca wskazał wprost,

że zwolnieniem nie są objęte odszkodowania wynikające z zawartych umów lub ugód. W przepisie ograniczono więc zakres zwolnień dotyczących otrzymanych odszkodowań wyłączając z katalogu zwolnień odszkodowania wypłacone na podstawie zawartej ugody lub umowy.

Zdaniem organu do odszkodowania nie będzie miało również zastosowania zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. Zwolnienie wynikające z w/w przepisu obejmuje bowiem przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu.

W analizowanym stanie faktycznym sytuacja taka nie miała miejsca.

Organ podatkowy wskazał ponadto, iż do wypłaconego odszkodowania nie ma zastosowania rozporządzenie Ministra Finansów z 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów (przychodów) (Dz. U. Nr 82, poz. 752). W rozporządzeniu zaniechano poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów (przychodów)

z tytułu odszkodowań wypłaconych, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego,

z tytułu: ustanowienia służebności gruntowej, rekultywacji gruntów i szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie - w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji związanych z budową urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, ze zm.), rozumianej jako urządzenie albo modernizację drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, ciepłowniczych, elektrycznych gazowych i telekomunikacyjnych. Przepis ten zawiera zamknięty katalog urządzeń infrastruktury technicznej, w którym

nie wymienia się rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi. W związku z tym nie można ich zaliczyć do urządzeń infrastruktury technicznej. Powyższe potwierdziło Ministerstwo Infrastruktury w piśmie z 6 maja 2008 r.

Nieuzasadnione w opinii organu podatkowego było także twierdzenie Stowarzyszenia, że otrzymane odszkodowanie stanowi przychód z działalności rolniczej, do której nie stosuje się przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pojęcie "działalności rolniczej" - dla celów podatku dochodowego - zostało określone w art. 2 ust. 2 u.p.d.o.f. Z definicji określonej ustawą wynika, że do przychodów

z działalności rolniczej zalicza się wyłącznie przychody bezpośrednio pochodzące

z tej działalności polegającej m.in. na wytwarzaniu produktów roślinnych, zwierzęcych

czy też hodowli. Wszelkie inne przychody związane tylko z działalnością rolniczą,

a nie pochodzące z działalności rolniczej nie podlegają zwolnieniu.

Na decyzję organu odwoławczego S. wywiodło skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię

i niewłaściwe zastosowanie, a także naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności polegające na naruszeniu:

- art. 58 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego pominięcie i niezastosowanie, gdyż decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wywołuje skutki, o których mowa w art. 36, przepisów art. 36 oraz art. 37 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

- art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g u.p.d.o.f. pominięcie okoliczności, iż odszkodowanie wypłacone podatnikowi jest wolne od podatku dochodowego albowiem jego wysokość i zasady ustalenia wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw

lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, tj. ustawy

o gospodarce nieruchomościami;

- art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. poprzez jego odrzucenie i niewłaściwą interpretację;

- art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego nieuwzględnienie i pominięcie okoliczności, iż inwestycja polegająca na budowie rurociągu naftowego do przesyłu ropy w postaci płynu należy do urządzeń celu publicznego, zatem na właścicielu nieruchomości ciąży wynikający z tego przepisu obowiązek udostępnienia gruntu pod budowę;

- art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego pominięcie

i nieuwzględnienie, iż udzielenie zezwolenia o którym mowa w art. 124 ust. 1 powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa

w ust. 1;

- art. 135 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zakresie określenia wysokości odszkodowania metodą odtworzeniową wskazaną w operacie szacunkowym;

- art. 4 pkt 11 i pkt 24-26 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez ich pominięcie i nieuwzględnienie.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż nie ma podstaw prawnych

do opodatkowania podatkiem dochodowym otrzymanego odszkodowania, ponieważ stanowisko organów podatkowych, że odszkodowanie to jest opodatkowane

na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g u.p.d.o.f. jest błędne. Skarżące S. podniosło, iż odszkodowanie zostało wypłacone zgodnie z wyceną rzeczoznawcy majątkowego sporządzoną w operacie szacunkowym na podstawie powołanych

w skardze przepisów odrębnych ustaw, w tym: ustawy o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o gospodarce nieruchomościami,

jak też ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

W piśmie procesowym z 8 lutego 2010 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik reprezentujący Stowarzyszenie poparł zarzuty zawarte w skardze oraz dodatkowo podniósł naruszenie prawa materialnego, w szczególności: art. 124 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez jego pominięcie i nieuwzględnienie, iż na osobie

lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu

lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przwrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami; naruszenie art. 128 ust. 4 ustawy

o gospodarce nieruchomościami poprzez jego pominięcie i nieuwzględnienie,

iż odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń,

o których mowa w art. 120 i 124-126 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Ponadto pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotnych wpływ na treść rozstrzygnięcia, w szczególności – art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. 2005 Nr 8 poz. 60 ze zm., dalej jako: "O.p.") poprzez jego pominięcie i nieuwzględnienie oraz art. 121 § 1 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie obywateli do organów podatkowych wskutek rozbieżnej interpretacji tych samych przepisów przez organy podatkowe

z innych miejscowości.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w B., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, ani też przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ

na rozstrzygnięcie. Nie stwierdzono również naruszenia przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, jak również wad skutkujących nieważnością zaskarżonej decyzji.

Spór pomiędzy stronami sprowadza się do odpowiedzi na pytanie

czy wypłacone w 2004 r. podatnikowi odszkodowanie z tytułu szkód powstałych

w związku z budowa rurociągu naftowego "Przyjaźń" oraz umieszczeniem

na nieruchomości składu rur oraz bazy sprzętowej stanowi źródło przychodów podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,

czy też korzysta ze zwolnienia od tego podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają w roku podatkowym wszelkiego rodzaju dochody rozumiane jako nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania, z wyjątkiem wymienionych w art. 21 (zwolnienia podatkowe), art. 52 (czasowe zwolnienia od podatku) i art. 52a (zwolnienia przedmiotowe dochodów z kapitałów pieniężnych) i art. 52c (świadczenie finansowe wypłacane żołnierzowi na pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego)

oraz dochodów, od których na podstawie przepisów O.p. zaniechano poboru podatku.

I tak zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. wolne od podatku dochodowego

są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem: a) określonych w prawie pracy odpraw

i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,

b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,

d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,

e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane na zasadach, o których mowa w art. 27 ust. 1,

g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód.

Pamiętając, że dominującą wykładnią norm podatkowych jest wykładnia językowa ze ścisłym rozumieniem tekstu prawnego, zwłaszcza gdy chodzi

o zwolnienia czy też ulgi podatkowe, należy stwierdzić, że organy podatkowe wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły postanowień ww. art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Ustawodawca w omawianym przepisie wyraźnie zastrzegł, że zwolnienie podatkowe nie ma zastosowania w przypadku odszkodowań zawartych na podstawie umów. Wbrew twierdzeniom S. również wysokość odszkodowania

nie została wypłacona w oparciu o przepisy ustawy o gospodarcze nieruchomościami. Powyższego nie zmienia fakt, że wysokość odszkodowania

wyliczono w oparciu o stanowiące załącznik do wspomnianych umów operaty szacunkowe sporządzone przez rzeczoznawcę majątkowego z uwzględnieniem przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Z akt sprawy wynika, bowiem,

że podatnik otrzymał odszkodowanie na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z: P. "P." S.A. (k. 5/11-12 akt adm.) oraz P. "M." S.A. (k. 5/16-18 akt adm.). Z treści wspomnianych umów wynika, iż zarówno P. "P." S.A., jak P. "M." S.A. zobowiązały się dokonać zapłaty odszkodowania za szkody rzeczywiste i utracone korzyści wyrządzone budową rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi, a w szczególności straty w zasiewach, uprawach i zbiorach za okres faktycznego wyłączenia gruntu, straty w mieniu ruchomym i nieruchomym w tym drzewach

i roślinach, a także za utrudnienia w korzystaniu z nieruchomości spowodowane umieszczeniem na nieruchomości rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową

i urządzeniami towarzyszącymi (§ 5 umowy z "P." S.A.) oraz składu rur

oraz bazy sprzętowej (§ 5 umowy z "M." S.A.). Dodatkowo z umowy

z 3 grudnia 2004 r. zawartej pomiędzy podatnikiem a "M." S.A. (k. 5/13-15 akt adm.) wynika, że podatnik dokonał cesji odszkodowania przysługującego od P. "P." S.A. na "M." S.A.

Zatem zarówno wysokość jak zasady ustalania odszkodowania wypłaconego podatnikowi w 2004 r. nie wynikały wprost z przepisów odrębnych ustaw

lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, lecz z zawartych umów cywilno prawnych. Dlatego też nie może mieć do niego zastosowania zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.

Nie można również zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 58 ust. 2 ustawy

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 4 pkt 11 i pkt 24-26 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, poprzez ich pominięcie. Powyższe przepisy nie miały bezpośredniego zastosowania w sprawie. Zgodnie z art. 58 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli decyzja o ustaleniu lokalizacji pożytku publicznego wywołuje zmianę wartości nieruchomości

lub też wyłączenie bądź istotne ograniczenie korzystania z niej w dotychczasowy sposób w związku ustaleniem w drodze decyzji lokalizacji inwestycji celu publicznego (tj. skutki, o których mowa w art. 36), przepisy art. 36 i 37 stosuje się odpowiednio. Natomiast w myśl art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może, z zastrzeżeniem ust. 2, żądać od gminy: odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo wykupienia nieruchomości lub jej części (ust. 1), a gdy właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw do odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo wykupienia nieruchomości, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości (ust. 3). Taka sytuacja

nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie, gdyż właściciel nieruchomości nie żądał od gminy odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę, a sporne odszkodowanie wynikało z umów cywilnoprawnych zawartych z wykonawcami prac związanych z budową rurociągu naftowego wraz z urządzeniami towarzyszącymi.

Ponadto nie można uznać że ww. umowy są konsekwencją decyzji

o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej. Przede wszystkim wniosek taki nie płynie

z treści umów.

W przedmiotowej sprawie nie miało również zastosowania zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. Zgodnie z tym przepisem wolne

od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie

oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy

to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą

o co najmniej 50 % od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu. Bowiem, jak wcześniej wskazano przedmiotowe odszkodowania nie zostały wypłacone stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami,

co oznacza, że podstawa prawna tych świadczeń nie wynikała z tej ustawy.

W przedmiotowej sprawie nie było także mowy o wywłaszczeniu nieruchomości.

Wbrew zarzutom pełnomocnika organy nie naruszyły także przepisów art. 124 ust. 4 w związku z art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami,

gdyż zawarcie umowy cywilnoprawnej w wyniku rokowań, o których mowa w art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami spowodowało, że postępowanie administracyjne nie było w ogóle prowadzone, a organ nie wydawał decyzji zezwalającej na zajęcie nieruchomości. Rozliczenia między stronami odbywały się, więc na zasadach wynikających z kodeksu cywilnego. Tym samym w sprawie

nie miały zastosowania ww. przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Dodatkowo należy zauważyć, iż z uwagi na to, że rurociągu naftowego

nie można zaliczyć do urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603), do odszkodowania otrzymanego za szkody powstałe w uprawach rolnych i rekultywacji gruntów wyrządzone budową rurociągu naftowego nie ma zastosowania zaniechanie poboru podatku przewidziane

w rozporządzeniu Ministra Finansów z 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów (przychodów) (Dz. U. Nr 82, poz. 752).

Z brzmienia art. 10 ust. 1 pkt 9) u.p.d.o.f. wprost wynika, że źródłami przychodów poza wymienionymi w tym przepisie są także inne źródła

tj. w tym w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny,

w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17

oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach (art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.). Użycie przez ustawodawcę w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. zwrotu

"w szczególności" wskazuje na to, iż wyliczenie przychodów z innych źródeł

nie ma charakteru wyczerpującego, a katalog zawartych wyliczeń przychodów

jest jedynie przykładowy.

Tym samym organy prawidłowo uznały, że w 2004 r. podatnik oprócz przychodów z działalności gospodarczej uzyskał również przychód z innych źródeł związany z wypłatą odszkodowania za szkody rzeczywiste i utracone korzyści spowodowane umieszczeniem na nieruchomości składu rur oraz bazy sprzętowej,

a także przychód z praw majątkowych w związku z kwotami otrzymanymi

od "M." S.A. na podstawie cesji odszkodowania przysługującego

od P. "P." S.A.

Niezasadne okazały się również zarzuty naruszenia procedury podatkowej

w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w tym art. 120 O.p. Sprawa została bowiem rozpatrzona na podstawie przepisów prawa i w trybie przewidzianym przez przepisy procedury podatkowej.

Należy zgodzić się z pełnomocnikiem, że z punktu widzenia zasady zaufania wyrażonej w art. 121 O.p. odmienność ocen podobnego stanu faktycznego dokonywana przez różne organy podatkowe, jest niepożądana, lecz nie może mieć to wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia w omawianej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,

poz. 1270 ze zm.) rozstrzygnął jak w sentencji.