Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 227/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 127, 148
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1070
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego.
article: art. 40 § 3
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. i R. B. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] kwietnia 1999 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. B. i R. B. pismem z dnia 12 listopada 2007 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na – jak to określili – Burmistrza Miasta i Gminy C. Z treści pisma wynikało, że sprawa dotyczy wieży telefonii komórkowej zlokalizowanej na działce sąsiadującej z działką skarżących we wsi M., gmina C.

W związku z nieprecyzyjnym sformułowaniem skargi, skarżący zostali wezwani do udzielenia informacji jaki akt (czynność) jest przedmiotem skargi, poprzez wskazanie daty, numeru zaskarżonego aktu oraz wskazanie organu, który go wydał.

W pismach z dnia 30 stycznia 2008 r. oraz z dnia 21 i 22 lutego 2008 r. T. i R. B. podali, że skarżą m. in. ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] kwietnia 1999 r., nr [...]. Z informacji zawartych w pismach skarżących oraz z nadesłanych przez nich kserokopii dokumentów wynika, że przedmiotową decyzją z dnia [...] kwietnia 1999 r. Burmistrz Miasta i Gminy C. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu stacji bazowej telefonii komórkowej w miejscowości M. na działce nr [...], sąsiadującej z działką skarżących o nr. ewidencyjnym [...]. Zdaniem skarżących Burmistrz wydając przedmiotową decyzję naruszył prawo, gdyż nie poinformował ich o toczącym się postępowaniu, nie mogli się wypowiedzieć co do zebranych w sprawie dowodów, a zatem nie brali oni udziału w postępowaniu bez własnej winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie natomiast z art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę do Sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W niniejszej sprawie skarżący nie zachowali wyżej opisanego trybu wniesienia skargi, wobec czego podlega ona odrzuceniu.

Skarżący jako przedmiot skargi wskazali decyzję Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] kwietnia 1999 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak wynika z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139 ze zm.), obowiązującej w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, decyzja ta została wydana przez organ I instancji (art. 40 § 3 cytowanej ustawy), od której zgodnie z przepisem art. 127 Kpa stronie służyło prawo do wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O.).

W tym stanie rzeczy skarga wniesiona przez skarżących do Sądu na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Nie jest bowiem dopuszczalne wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ administracji, bez wyczerpania środków zaskarżenia.

Natomiast argumentacja skarżących, że nie brali oni udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] kwietnia 1999 r. bez własnej winy, nie może wpłynąć na ocenę dopuszczalności przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego. Tego typu zarzuty mieszczą się w ustawowo określonych przesłankach do wznowienia postępowania. Przy czym podanie o wznowienie postępowania wnosi się w trybie

i terminie określonym w art. 148 Kpa do właściwego organu administracji publicznej. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)