Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 489/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 7 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant asystent sędziego Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 roku sprawy ze skarg J. G. na postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]); Nr [...] (znak: [...]); Nr [...] (znak: [...]); w przedmiocie sprostowania błędów oddala skargi. -


UZASADNIENIE

Postanowieniami Nr [...], [...], [...] z dnia [...]. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w P. działając w oparciu o przepis art. 113 § 1 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 roku Nr 98 póz. 1071), sprostował z urzędu następujące błędy: - w decyzji z dnia [...] nr [...] znak [...] nakazującej J. G. rozbiórkę budynku gospodarczego usytuowanego na nieruchomości w Ł. nr 5 gmina D. w wierszu 7 na stronie 1 decyzji zamiast wyrazów "dz. nr ew. 141" powinno być "dz. nr ew. 165" oraz w wierszu nr 11 na stronie 1 zamiast dz. nr ew. 141, powinno być dz. nr ew. 165; - w decyzji z dnia [...] nr [...] , znak [...] zobowiązującej J. G. do wykonania i przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej, architektoniczno – budowlanej z orzeczeniem o stanie technicznym oraz projektem robót budowlanych jakie należy wykonać w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem i dokończenia modernizacji budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości położonej w Ł. nr 5, gmina D. w wierszu 8 i 15 na stronie 1 decyzji zamiast wyrazów "dz. nr ew. 141" powinno być "dz. nr ew. 165"; - w postanowieniu z dnia [...] nr [...] znak [...] zobowiązującym J. G. do wykonania i złożenia opinii o stanie technicznym budynku ustępu usytuowanego na nieruchomości w Ł. nr 5, gmina D. w wierszu 7 na stronie 1 decyzji zamiast wyrazów (dz. nr ew. 141) powinno być (dz. nr ew. 165) oraz w wierszu nr 11 na stronie 1 zamiast dz. nr ew. 141, powinno być dz. nr ew. 165. Uzasadniając powyższe postanowienia organ I instancji wskazał, iż w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej budynku gospodarczego, budynku mieszkalnego i ustępu, położonych w miejscowości Ł. nr 5 w w/w decyzjach oraz w postanowieniu nastąpił oczywisty błąd przy ustaleniu numeru ewidencyjnego działki, na podstawie którego zostały nałożone na właściciela określone obowiązki. Błąd polegał na pomyłkowym wpisaniu numeru ewidencyjnego działki nr 141 zamiast 165. Jest to oczywista omyłka, która może być przez organ sprostowana z urzędu.

Postanowieniami: z dnia [...] o Nr [...], [...] i [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażaleń J. G. od powyższych postanowień utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia.

W uzasadnieniu wskazanych postanowień organ odwoławczy podał, iż decyzją z dnia [...] nr [...] znak: [...] Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nakazał Panu J. G. dokonanie rozbiórki budynku gospodarczego o konstrukcji betonowej z płyt ogrodzeniowych usytuowanego w południowo - zachodnim narożniku nieruchomości w miejscowości Ł. nr 5 gmina D. (działka nr ew. 141). Kolejną decyzją z dnia [...] nr [...] znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał J. G. wykonanie i przedłożenie inwentaryzacji geodezyjnej i architektoniczno - budowlanej z orzeczeniem o stanie technicznym oraz projektem robót budowlanych, jakie należy wykonać w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami i dokończenia modernizacji budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości w miejscowości Ł. nr 5 gmina D. (działka nr ew. 141). Natomiast postanowieniem z dnia [...] nr [...] znak: [...] Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nakazał J. G. wykonanie i złożenie opinii o stanie technicznym budynku ustępu usytuowanego na nieruchomości w Ł. nr 5 (działka nr ew. 141). Organ wskazał ponadto, iż z dostarczonych w dniu 18.11.2002 r. przez J. G. wypisu i wyrysu z rejestru gruntów oraz mapy sytuacyjno - wysokościowej wynika, że działka w miejscowości Ł. nr 5 gmina D., na której znajduje się obiekty budowlane będący przedmiotem postępowania administracyjnego jest oznaczona numerem ewidencyjnym 165, a nie jak błędnie wskazano w decyzji nr ew. 141

Organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżone postanowienia o sprostowaniu są prawidłowe pod względem merytorycznym i nie zawierają istotnych uchybień formalnych.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. popełnił oczywistą pomyłkę polegającą na błędnym podaniu w sentencji i uzasadnieniu decyzji numeru ewidencyjnego działki. Rzeczywisty numer wynika w sposób jednoznaczny ze znajdujących się w aktach sprawy wypisu i wyrysu z rejestru gruntów oraz mapy sytuacyjno -wysokościowej. Wobec faktu, że błąd nie wpływa na podstawę prawną oraz merytoryczne rozstrzygnięcie decyzji, należało zakwalifikować go jako oczywistą pomyłkę i zgodnie z art. 113 Kpa skorygować z urzędu w formie postanowienia. Natomiast argumenty podniesione w złożonych przez inwestora zażaleniach wykraczają poza zakres postępowania zażaleniowego od postanowień w sprawie sprostowania oczywistej omyłki i nie mogą zostać rozpatrzone przez tutejszy organ.

Skargę na postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi wniósł J. G. kwestionując merytoryczną zasadność orzeczeń, w których organ sprostował nr ewidencyjny działki, której jest właścicielem. Skarżący wniósł o uchylenie zarówno zaskarżonych decyzji, jak też orzeczeń będących przedmiotem sprostowania.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarżący nie przedstawił jakichkolwiek argumentów, które mogłyby podważyć prawidłowość zaskarżonych postanowień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej . Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 art. 1 powołanego aktu ).

Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej . Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.

Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji (postanowienia) także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca.

Oceniając prawidłowość zaskarżonej decyzji (postanowienia) sąd zobligowany jest również uwzględnić stan prawny obowiązujący w dacie jej wydania.

Dokonując kontroli zaskarżonych postanowień w tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi.

Zgodnie z powołanym przez organy obu instancji przepisem art. 113 § 1 Kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

W rozpoznawanej sprawie sprostowanie dokonane przez organ I instancji stanowi w istocie sprostowanie oczywistej omyłki polegającej na niewłaściwym określeniu nr działki stanowiącej własność skarżącego J. G., na której znajdują się obiekty budowlane, których dotyczą decyzje wydane w dniach [...] i [...] oraz postanowienie z dnia [...]. Rozstrzygnięcia te zawierają podstawę prawną , skierowane zostały do właściwego podmiotu ( J. G.), wskazują miejsce położenia obiektów budowlanych (budynku gospodarczego, budynku mieszkalnego i ustępu) w miejscowości Ł. nr 5 gmina D. oraz precyzyjnie określają wynikające z nich dla inwestora obowiązki nałożone przez organ. Jedyną nieścisłość stanowi tylko omyłkowe oznaczenie nr ewidencyjnego działki, na której znajdują się obiekty budowlane, a stanowiącej bezspornie własność J. G. Nie można zatem przyjąć, aby sprostowanie zmierzało do zmiany rozstrzygnięcia sprawy co do istoty.

Na rozprawie przed WSA w dniu 7 kwietnia 2005 r. skarżący oświadczył ponadto, że jest właścicielem działki oznaczonej nr ew. 165, natomiast właścicielem działki o nr ew. 141 jest jego sąsiad – uczestnik postępowania Z. P. Tym samym nie kwestionował prawidłowości oznaczenia nr działki po sprostowaniu dokonanym przez organ I instancji.

W ramach niniejszego postępowania, kognicja Sądu ograniczona była do kontroli legalności postanowień o sprostowaniu orzeczeń wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Wszelkie zatem podniesione przez skarżącego zarzuty kwestionujące zasadność decyzji, które zostały sprostowane przez organ nie mogły być przedmiotem rozważań i oceny Sądu.

Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami ), skargę jako bezzasadną oddalił.