Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 484/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Kombatanci
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2008 roku, Nr [...] w przedmiocie zachowania uprawnień kombatanckich - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi T. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2008r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2008r. Nr [...], która stwierdzała nieważność decyzji własnej z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...] (o uchyleniu decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich i zachowaniu uprawnień kombatanckich).

Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej kwestionowania

w drodze skargi do tut. Sądu, z jednoczesnym zaznaczeniem, iż skarga taka powinna zostać złożona za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. T. G. otrzymał powyższą decyzję w dniu 10 czerwca 2008r., na co wskazuje jego podpis na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru.

Przedmiotową skargę nadano w dniu 10 lipca 2008r. w Urzędzie Pocztowym nr 2 w K., przy czym jako jej adresata (na kopercie) wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.

Skargę, tę przy piśmie z dnia 11 lipca 2008r., przekazano Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych celem udzielenia na nią odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Konieczną przesłanką merytorycznego rozpoznania skargi jest jej złożenie

w terminie przewidzianym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Wynosi on 30 dni i jest liczony od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Z kolei art. 54 § 1 P.p.s.a. wskazuje tryb składania skargi stanowiąc, iż należy ją wnieść za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność stanowią jej przedmiot.

W sytuacji, gdy skargę wniesiono do organu niewłaściwego w rozumieniu wspomnianego art. 54 § 1 P.p.s.a. albo też bezpośrednio do sądu administracyjnego organ ten (sąd) mają obowiązek przekazania skargi organowi właściwemu w jak najszybszym terminie. Wówczas, decydujące znaczenie - w kontekście oceny terminowości złożenia konkretnej skargi - ma data owego przekazania na adres organu właściwego (tak np. Tadeusz Woś w komentarzu do art. 54 P.p.s.a., Lex Polonica).

Uwzględniając powyższe oraz biorąc pod uwagę realia niniejszej sprawy Sąd stwierdza, iż skarga T. G. podlega odrzuceniu. Została ona bowiem złożona już po upływie terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 53 § 1 P.p.s.a. Wprawdzie przedmiotową skargę nadano w dniu 10 czerwca 2008r.

a zatem w ostatnim dniu terminu do zaskarżenia decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2008r., jednakże wniesiono ją bezpośrednio do tut. Sądu, tj. z pominięciem organu, którego działalności skarga ta dotyczy. Sąd przekazał przedmiotową skargę organowi właściwemu w tym samym dniu, w którym do niego wpłynęła tj. 11 lipca 2008r. i to właśnie tę ostatnią datę należy przyjmować jako datę złożenia przez T. G. skargi na powołaną na wstępie decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

W zaistniałej sytuacji należy zatem uznać, iż skarga ta jest spóźniona, bowiem określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. termin 30 dni upłynął względem skarżącego w dniu 10 lipca 2008r.

Dlatego też orzeczono jak w sentencji, po myśli art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a.