Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 571/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Dróg Powiatowych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2005 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego i naliczenia opłaty postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Zarząd Dróg Powiatowych złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2005 r., nr: [...], w której organ ten uchylił decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych z dnia [...] czerwca 2005 r. ([...]), w zakresie kwoty naliczenia opłaty za umieszczenia urządzenia w pasie drogowym i w tym zakresie umorzył postępowanie organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący nie ma przymiotu strony, w związku z czym nie jest uprawniony do wniesienia skargi w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Na podstawie § 2 powołanego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Wobec tego wyróżnia się dwie grupy podmiotów mogących wnieść skargę do sądu administracyjnego. Do pierwszej grupy zalicza się te podmioty, którym uprawnienie to przysługuje w celu ochrony ich naruszonego interesu prawnego. Drugą grupę podmiotów stanowią te, których uprawnienie do wniesienia skargi zostało przyznane w celu obrony cudzych spraw, ze względu na konieczność ochrony porządku prawnego.

Zarząd Dróg Powiatowych w uzasadnieniu skargi wykazuje, że zgodnie z przepisem art. 28 Kpa jest stroną postępowania, a jego interes prawny wynika wprost z przepisu art. 40 ust 11 i art. 40 a ust 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2086 ze zm.). Zdaniem skarżącego, fakt, że jest on zarządcą drogi, jak również organem uprawnionym do wydawania decyzji w I instancji, powoduje, że posiada on status strony postępowania administracyjnego, gdyż zakres rozstrzygnięcia obejmuje sferę jego interesu prawnego.

Zgodnie z powołanym przepisem art. 28 Kpa - stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Argument skarżącego, że posiada status strony, gdyż zakres rozstrzygnięcia obejmuje sferę jego interesu prawnego, zdaniem Sądu jest błędny.

Organ wydający decyzję administracyjną w I instancji nie może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego, gdy to postępowanie dotyczy również decyzji wydanej przez ten podmiot. W sytuacji, gdy organ jednostki samorządu terytorialnego, któremu powierzono właściwości do orzekania w sprawach indywidualnych w formie decyzji administracyjnych, wydaje decyzje, niezależnie od tego czy nastąpiło to na podstawie ustawy, czy w formie porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tą jednostkę jej interesu prawnego w trybie sądowo administracyjnym. Stanowisko to zostało również potwierdzone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r. (sygn. akt OSK 1017/04).

Wobec powyższego należy stwierdzić, że przytoczona argumentacja skarżącego nie jest wystarczająca do uznania jego interesu prawnego.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.