Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 794/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia postanowieniem nr [...] wydanym dnia [...] marca 2007 r. na podstawie art. 59 § 2 kpa oraz art. 134 kpa odmówił K. K. przywrócenia terminu do złożenia odwołania i stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ podał, że K. K. zwrócił się do dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia o ustalenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją wydaną dnia [...] października 2006 r. stwierdził objęcie K. K. obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym w okresie od dnia 1.01.1999 r.

Decyzja powyższa została doręczona adresatowi w dniu [...] października 2006 r.

W dniu [...] stycznia 2007 r. K. K. wniósł do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem

o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Zdaniem organu wnioskujący nie przedstawił dokumentów, które wskazywałyby, iż nie mógł wnieść odwołania w ustawowo wymaganym terminie, a więc nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł K. K..

Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżący podał, że po śmierci żony popadło w depresję. Podniósł, ze przedstawił organowi zaświadczenie lekarskie

z dnia [...] lutego 2007 r. i wynik jednorazowej konsultacji psychologicznej z dnia

[...] września 2006 r. wskazujące na jego stan tak w chwili konsultacji, jak i w lutym 2007 r.

W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269).

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 w/w ustawy).

Badając pod tym względem zaskarżone postanowienie, Sąd uznał, że Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w sposób zasadny odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Sąd podziela pogląd organu, iż skarżący nie uprawdopodobnił, iż nie zachował terminu bez swojej winy.

Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe

z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Uchybienie terminu może być poczytane jako niezawinione przez stronę tylko w przypadku, jeśli wykaże ona, iż nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Biorąc powyższe pod uwagę należy podzielić stanowisko Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, ze K. K. nie uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy.

Z treści zebranego w sprawie materiału jednoznacznie wynika, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu [...] października 2006 r.,

zaś odwołanie od tej decyzji skarżący złożył w dniu [...] stycznia 2007 r., wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

We wniosku o przywrócenie terminu podał, że przyczyną niezachowania terminu było zapomnienie spowodowane depresją w jaką popadł po śmierci żony,

na potwierdzenie czego przedstawił organowi zaświadczenie z odbytej w dniu [...].09.2006 r. konsultacji psychologicznej.

Ze złożonego dokumentu wynika, że stan znacznego obniżenia nastroju, przygnębienie, odrętwienie czyli zaburzenia o charakterze depresji reaktywnej trwały

u skarżącego od śmierci żony, tj. od początku sierpnia 2006 r., czyli że stan ten nie stanowił przeszkody dla skutecznego wszczęcia wnioskiem złożonym w dniu [...] października 2006 r. o ustalenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego – postępowania administracyjnego.

Należy podnieść, że skarżący nie przedstawił żadnego dokumentu lekarskiego,

z którego wynikałoby, że stan jego zdrowia w październiku 2006 r. (tj. w dacie doręczenia mu decyzji organu I instancji i we okresie przewidzianym dla złożenia odwołania od niej, uległ pogorszeniu i to w takim stopniu, że uniemożliwiał wniesienie

w terminie odwołania od otrzymanej decyzji.

W świetle powyższego za prawidłową uznać należy dokonywaną przez organ odwoławczy ocenę, że stwierdzony zaświadczeniem lekarsko-psychologicznym stan psychiczny skarżącego nie dawał podstaw do przyjęcia, że uchybienie przez niego terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.