Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 587/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit a i c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędzia WSA Paweł Mierzejewski Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. sprawy ze skargi "A" w P. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru i długu celnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej "A" w P. Ś. 2685 (dwa tysiące sześćset osiemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 23 marca 2016 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania spółki A. Sp. z o.o. w P. , Dyrektor Izby Celnej w G. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 7 stycznia 2016 r. znak [...]. Przedmiotem decyzji było określenie klasyfikacji taryfowej towaru, określenie wartości celnej towaru, określenie niezaksięgowanej kwoty należności celnych podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu i – poborze odsetek..

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz powołał się na ustalenia faktyczne organu I instancji.

Z ustaleń tych wynika, że w dniu 30 stycznia 2013 r. zgłoszeniem celnym uzupełniającym nr [...] spółka B. Sp. z o.o. (działając jako przedstawiciel pośredni spółki A. ) zgłosiła do odprawy sprowadzony z Chin towar opisany jako "tkanina do produkcji taśm przenośnikowych, impregnowana substancją lateksową RFL". W zgłoszeniu celnym towar zaklasyfikowano do kodu Taric 5906 99 90 - "Tekstylia gumowane inne niż te objęte pozycją 5902 – Pozostałe" Wysokość należności celnych wyliczono w oparciu o obowiązującą w dniu zgłoszenia stawkę celną 5,6%.

Do zgłoszenia celnego dołączono fakturę nr TOICI12110675 z dnia 12 listopada 2012 r. wystawioną przez eksportera – firmę C., w której importowany następnie towar został opisany jako "textile fabric coated for industrial use man made fiber/filament(poly/poly) EE300-980mm EE300-1180mm EE300-1380mm EE350-1380mm, EE160-1360 mm, EE160-1510 mm, EE200-1360mm, EE200-1510mm, EE250-1510 mm, EE250-980 mm"

W październiku i listopadzie 2014 r. funkcjonariusze Referatu Kontroli Przedsiębiorców UC w K. przeprowadzili w firmie A. kontrolę obrotu towarowego z zagranicą w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 30 czerwca 2013 r. W wyniku kontroli stwierdzono, że podane w ww. zgłoszeniu celnym dane nt. klasyfikacji tkanin do produkcji taśm przenośnikowych i wartość celna towaru są nieprawidłowe.

Na tej podstawie w dniu 24 kwietnia 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego w G. wszczął postępowanie w sprawie kontroli zgłoszenia celnego [...] z dnia 30 stycznia 2013 r. W trakcie kontroli strona przedstawiła kontrolującym próbki tkanin i opis dostarczonych próbek tkanin oznaczonych symbolami EE125, EE200, EE250, EE300, EE350, EE400, EP200, EP500. Spółka wyjaśniła, że przedmiotem importu była tkanina impregnowana roztworem Rezorycyna-Formalina-Latex, w skrócie RFL, gdzie kolor impregnatu po wysuszeniu ma barwę beżową, wpadającą w brąz, szczególnie charakterystyczny dla wyrobów kordowych, który stosuje się w celu zwiększenia przyczepności do materiałów gumowych. Pokrycie pozwala na zwiększenie przyczepności gumowego elementu kompozytu, jakim jest taśma przenośnikowa. Strona przedstawiła kontrolującym wyniki badań z dnia 3 listopada 2014 r. przeprowadzonych przez Katedrę Materiałoznawstwa i Metrologii Włókienniczej Politechniki [...] dokonanych na próbkach poliestrowych EE125 i EE250, których wynik określa rodzaj impregnatu tkanin związkami typu elastomerowego oraz stwierdzono, że Spółka otrzymała dla tkanin EE200 i EE250 Wiążącą Informację Taryfową z dnia 21 września 2012 r. wystawioną przez Urząd Celny w H., klasyfikująca towar do kodu Taric 540710 00 90; dokument WIT jest przez stronę kwestionowany.

W piśmie z dnia 13 listopada 2014 r. strona złożyła wyjaśnienia dotyczące tożsamych parametrów i właściwości towarów w postaci tkanin oznakowanych symbolami EE125, EE160, EE200, EE250, EE350, EE400 oraz symbolem EP, przywożonych od rożnych dostawców, w piśmie tym wskazano, że " importowane tekstylia impregnowane gumą [...] posiadają te same parametry wytrzymałościowe".

Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy organy przyjęły, że przedmiotem importu była tkanina (posiadająca wątek i osnowę) oznaczona symbolami EE160, EE250, EE300, EE350, impregnowana roztworem RFL, do produkcji taśm przenośnikowych z przędzy poliestrowej o wysokiej wytrzymałości, z przędzy jednowłóknowej (monofilamentu), niebarwiona. Barwa tkaniny o odcieniu brązu wynika bowiem z impregnacji roztworem RFL. Próbki zostały poddane oględzinom, w wyniku których zespół kontrolny nie stwierdził, aby impregnat był widoczny gołym okiem.

Organ odwoławczy podkreślił, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym także wyniki badań Politechniki [...], był wystarczający dla ustalenia cech i właściwości importowanego towaru, w tym jego wysokiej elastyczności. Wyniki badań przeprowadzonych na Politechnice [...] odnoszące się do zastosowanego do tkanin impregnatu wskazują bowiem, że należy on do związków typu elastomerowego. Zgodnie zaś ze Słowikiem Chemii Praktycznej (WWP, 1992, Warszawa), elastomery to ogólna nazwa tworzyw mających zdolność wydłużania elastycznego rzędu 300-100 %. Tak wielką elastyczność pośród grupy elastomerów wykazują kauczuki oraz w mniejszym stopniu otrzymane z nich gumy. W ocenie organu odwoławczego należało zatem uznać za bezsporne, że przedmiotem importu były tkaniny zaimpregnowane substancją lateksową RFL, na co wskazywał również sam importer w wielu dokumentach przedłożonych w postępowaniu.

Uwzględniając ww. cechy i właściwości towaru, Dyrektor Izby Celnej podzielił stanowisko organu I instancji, że w zgłoszeniu celnym kod Taric jest nieprawidłowy, a tkaniny powinny być klasyfikowane do kodu Taric 5407 10 00 90, ze stawką celną 8 %, obejmującego:

5407 – Tkaniny z przędzy włókna ciągłego syntetycznego, włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404

5407 10 – Tkaniny wykonane z przędzy o dużej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub pozostałych poliamidów lub poliestrów

5407 10 00 90 – Pozostałe

Dokonując odmiennej od importera klasyfikacji towaru organ za kluczową uznał okoliczność, że dokonana impregnacja tkaniny jest niezauważalna gołym okiem. Z tego względu zakwalifikowanie towaru przez stronę do działu 59 Wspólnej taryfy Celnej było błędne. Zgodnie bowiem z uwagą 5 a do Działu 59 Wspólnej Taryfy Celnej, z działu tego wyłączone są tekstylia, w których impregnacje, powleczenie lub pokrycie nie jest widoczne gołym okiem - gdy można je rozpoznać tylko po zmianie barwy tkaniny. Organ odwoławczy nie zgodził się ze stroną, aby przez fakt impregnacji tkaniny roztworem RFL można było uznać, że importowana tkanina była pokryta gumą. Organ wskazał, że, wbrew twierdzeniom strony, lateks (kauczuk) nie jest synonimem gumy. Za gumę można bowiem uznać dopiero materiał otrzymany po wulkanizacji kauczuku, a więc kauczuk (lateks) usieciowany. W tym zakresie organ odwoławczy powołał się m.in. na Uwagi ogólne do not wyjaśniających do działu 40 Wspólnej Taryfy Celnej, gdzie zawarto objaśnienie "wulkanizacji": Określenie "wulkanizowany" odnosi się z reguły do kauczuku (włącznie z kauczukiem syntetycznym), który został usieciowany siarką lub jakimkolwiek innym czynnikiem wulkanizacyjnym (takim jak chlorek siarki, niektóre tlenki metali wielowartościowych, selen, tellur, di – i tetrasiarczek tuiramu, niektóre nadtlenki organiczne i niektóre polimery syntetyczne), nawet z zastosowaniem ciepła lub ciśnienia lub za pomocą wysokiej energii, promieniowania, w wyniku czego przechodzi on ze stanu plastycznego w stan elastyczny".

Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy stwierdził, że tkanina będąca przedmiotem importu była impregnowana lateksem, a nie gumą i nie może być klasyfikowana do pozycji 5906, która dotyczy tekstyliów gumowanych.

Do wartości celnej towaru strona nie doliczyła kosztów frachtu morskiego, co spowodowało potrzebę skorygowania wartości celnej importowanego towaru.

Organ odwoławczy podkreślił ponadto, że spółka A. wystąpiła do niemieckiej administracji celnej o uzyskanie wiążącej informacji taryfowej w zakresie klasyfikacji tkaniny poliestrowej impregnowanej o wysokiej wytrzymałości, impregnowanej roztworem RFL o symbolu EE200 i EE250. Wydana przez UC w H. w dniu 21 kwietnia 2015 r. informacja nr [...] także wskazała jako obowiązujący kod dla tego rodzaju towarów kod Taric 5407 10 00 90.

Wniosek strony o powołanie biegłego uznany został przez organy celne za niezasadny.

Zmiana klasyfikacji i wartości spowodowała konieczność określenia niezaksięgowanej kwoty należności celnych podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 6676 zł. Organy orzekły ponadto o poborze odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 Prawa celnego.

Odnosząc się do nowego dowodu w sprawie, tj. Wiążącej Informacji Taryfowej WIT [...] z dnia 4 stycznia 2016 r., wydanej dla Spółki A., organ odwoławczy dodał, że "uwagi i spostrzeżenia zawarte w przedmiotowej opinii nie maja wpływu na dokonane rozstrzygnięcie" oraz, że – dokument ten nie może być uznany za dowód w sprawie, ponieważ stosownie do art. 12 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności zostały dokonane po dniu wydania WIT-u. Strona nie może domagać się korzystnych dla siebie skutków prawnych w związku z uzyskaniem WIT-u dla towarów, które odprawiła wcześniej, przed wydaniem dokumentu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Spółka A. zaskarżyła w całości Decyzję Dyrektora Izby Celnej w G., nie zgadzając się ze zmianą klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, a w konsekwencji z określeniem wobec spółki dodatkowej kwoty należności celnych.

W skardze podniesiono zarzuty naruszenia przepisów postępowania obejmujące naruszenia art. 120, art. 122, art. 124 art. 125 §1 , art. 181, art. 187, art. 191, art. 197, art. 200 a § 1 pkt 1 i art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.

W ocenie strony skarżącej, organy nie wyjaśniły należycie stanu faktycznego sprawy, w tym w szczególności nie wzięły pod uwagę, że z badań wykonanych przez Politechnikę [...] wynika, iż na powierzchni tkaniny (po obu jej stronach) znajduje się impregnat typu elastomerowego, który pokrywa powierzchnię przędzy, jak również wypełnia wolne przestrzenie w miejscach kontaktu pomiędzy poszczególnymi przędzami, a zabarwienie tkaniny na kolor brązowy wynika z napawania impregnatem tj. związkami typu elastomerowego. Pomimo takiej potrzeby, w sprawie nie powołano biegłego, ani nawet nie poddano towaru badaniom w Centralnym Laboratorium Celnym, co ostatecznie pomogłoby rozstrzygnąć wątpliwości co do właściwości importowanego materiału.

Spółka wskazała ponadto, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego poprzez zastosowanie nieodpowiedniej stawki celnej oraz błędnej interpretacji przepisów, pomimo że w podobnych sprawach (tj. dotyczących tkanin z włókien syntetycznych impregnowanych roztworem na bazie kopolimeru butadien styren, używanych do produkcji taśm przenośnikowych) Dyrektor Izby Celnej wydał WIT-y wskazujące na klasyfikację podobnego – tożsamego towaru do kodu 5906 99 90.

Spółka podkreśliła, że fakt impregnacji tkanin będących przedmiotem zgłoszenia, w rozumieniu podanym w Notach wyjaśniających do sekcji XI wskazuje na taryfikwoanie towaru do drugiej części sekcji XI – czyli do działu nr 59. W wyniku badań przeprowadzonych przez Politechnikę [...] wskazano, że tkaniny zostały pokryte impregnatem typu elastomerowego – co oznacza, że zostały pokryte gumą, bowiem w przemyśle terminem "guma" obejmuje się - w uproszczeniu - wszystkie rodzaje stałych elastomerów. Tymczasem kod 5906 obejmuje "tekstylia gumowane". Organ dokonał zatem, w ocenie Spółki, niewłaściwej klasyfikacji towaru, ponieważ błędnie ustalił stan faktyczny sprawy. Przyjął bowiem, że skoro tkanina była impregnowana lateksem, wyklucza to, aby można było uznać, że tkanina była pokryta gumą. Ponadto to, że impregnacja jest niewidoczna gołym okiem zostało ustalone jednie na podstawie spostrzeżeń urzędnika celnego.

Do skargi dołączona została Wiążąca Informacja Taryfowa z dnia 4 stycznia 2016 r. nr [...] (wraz z tłumaczeniem) wydana przez Główny Urząd Celny w H., na skutek złożonego przez spółkę A. zażalenia na WIT nr [...] z dnia 21 kwietnia 2015 r. W dokumencie wskazano, że tkaniny kauczukowane tzw. gumowane pokazane na wzornikach EE200 i EE250 z tkanin z osnową i wątkiem z poliestru (syntetyczne włókna chemiczne), powlekane roztworem rezorycynowo-formaldehydowymo-lateksowym, służące do wyrobu taśm transportowych, podlegają zaszeregowaniu do kodu 5906 99 90 90 "tkaniny kauczukowane, inne niż w pozycji 5902, inne niż wymieniane w podgrupie 5906 10, z tkanin inne niż wymienione w podgrupach 5906 9910 00 i 5906 99 90 10". Jako uzasadnienie zaszeregowania, organ niemiecki wskazał na Uwagę 1 Rozdział 59/Uwaga 4a) tiret 1 Rozdziału 59/AV 3b, oraz – informacje o WIT Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 3 marca 2015 r, nr PLPL-WIT-2015-00361, klasyfikującej opisany w notce towar do kodu 59069990.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w G. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ zauważył, że strona przedłożyła nowy dowód w sprawie dopiero na etapie skargi do Sądu. Pomimo, że WIT nr [...] istotnie został wydany wobec skarżącej Spółki, tym niemniej, w ocenie organu, uwagi i spostrzeżenia w nim zawarte nie mają wpływu na dokonane rozstrzygnięcie. Dokument ten nie może być uznany za dowód w sprawie ponieważ stosownie do przepisów art. 12 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności zostały dokonane po dniu, w którym informacja została wydana. Strona nie może zatem wywodzić korzystnych dla siebie skutków prawnych w stosunku do zgłoszenia celnego, dokonanego przed datą wydania tej decyzji w zawiązku z późniejszym uzyskaniem WIT-u. W ocenie organu z treści WIT-u z 2016 r. nie wynika bez wątpienia, że dotyczy tego samego towaru, który strona objęła zgłoszeniem celnym, zweryfikowanym w niniejszej sprawie przez organy celne. O identyczności cech towaru i ich funkcjach nie można przesądzać tylko na podstawie symbolu towaru lub jego nazwy .Z przedłożonego dokumentu wynika, że dotyczy on tkanin kauczukowanych, tak zwanych gumowanych, co w ocenie organu świadczy o tym, że niemieckie organy rozróżniają te terminy oraz powołują termin "w płótnie" (być może chodzi o splot płócienny) – o czym nie ma mowy na żadnym etapie wyjaśnień składanych przez spółkę. Dodatkowo w przedłożonym dokumencie nie ma mowy, aby tkanina wykonana była z przędzy o wysokiej wytrzymałości, co w niniejszej sprawie było szczególnie podkreślane w opisie towaru. Mając to na uwadze Dyrektor Izby Celnej w G. stanął na stanowisku, że przedmiotowa informacja taryfowa może dotyczyć innego towaru.

Przy piśmie procesowym z dnia 8 sierpnia 2016 r. Spółka przedłożyła, m.in. kserokopię decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w G. z dnia 30 czerwca 2016 r . nr [...] uchylającą niekorzystne dla Spółki decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w G. i umarzające postępowanie w podobnych sprawach, dotyczących wymienionych zgłoszeń celnych uzupełniających dla tkanin opisanych jako "tkaniny do produkcji taśm przenośnikowych impregnowane substancja lateksową RFL, importowanych z Chin przez A. Sp. z o.o., zgłoszonych przez B..Sp. z o.o. ,we wskazanych zgłoszeniach, klasyfikowanych przez zgłaszającego do kodu Taric 5906999090 ze stawką celną erga omnes w wysokości 5,6%.

Wniesiono o dopuszczenie dowodów zgromadzonych przez stronę skarżącą w sprawie sygn. akt WSA w Gdańsku IIISA/Gd 188/16 oraz – w uchylenie zaskarżonych decyzji organów obu instancji, umorzenie postepowania i zasadzenie na rzecz skarżącej należnych kosztów..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r, poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Należy mieć na uwadze, co następuje:

Art.73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2015 r., poz.858 ze zm.) stanowi, że do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.), dalej w skrócie WKC, należności celne ustalane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot jskich, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (DZ.U.UE.L.87.256.1).Załącznik I do tegoż Rozporządzenia zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje.

Załącznik ten zmieniany jest każdego roku, zgodnie bowiem z art.12 rozporządzenia Rady nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Są one publikowane nie później niż do 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot jskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

Do zgłoszenia celnego rozpatrywanego w niniejszej sprawie, tj. zarejestrowanego pod numerem [...] w dniu 30 stycznia 2013 r. należy zatem stosować rozporządzenie Komisji (UE) Nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r. zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE nr 304 z 2012 r.).

Z brzmienia reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) wynika, ze tytuły sekcji, działów i poddziałów są jedynie wskazówką, bowiem dla potrzeb prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Celem wprowadzenia uwag do sekcji i działów jest rozwiązywanie trudności mogących powstać przy klasyfikacji taryfowej.

W niniejszej sprawie trudności takie powstały, bowiem między stroną skarżącą, a organami celnymi istnieje spór co klasyfikacji taryfowej importowanego przez skarżącą towaru.

Przedmiotem zgłoszenia celnego był towar opisany jako ""tkaniny do produkcji taśm przenośnikowych impregnowane substancją lateksową RFL, wyprodukowane w Chinach". Z dołączonej do zgłoszenia faktury wynika, że tkaniny te wykonane są z poliestru i oznakowane symbolami takimi jak przyjął końcowo organ ustalając, że przedmiotem importu i zgłoszenia była: "tkanina (posiadająca wątek i osnowę) oznaczona symbolami EE160, EE250, EE300, EE350, impregnowana roztworem RFL, do produkcji taśm przenośnikowych z przędzy poliestrowej o wysokiej wytrzymałości, z przędzy jednowłóknowej (monofilamentu), niebarwiona. Barwa tkaniny o odcieniu brązu wynika bowiem z impregnacji roztworem RFL. Próbki zostały poddane oględzinom, w wyniku których zespół kontrolny nie stwierdził, aby impregnat był widoczny gołym okiem."

Jak wynika z uwag ogólnych (Wyjaśnień do Taryfy Celnej) do działu 59 "Tekstylia impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane; artykuły włókiennicze do celów technicznych (w rodzaju nadających się do użytku przemysłowego)" decydujące znaczenie dla prawidłowej klasyfikacji ma rodzaj materiału (surowca) i pokrycia tkaniny.

Organy celne uznały, że przywieziony towar (objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym) powinien być zaklasyfikowany do kodu TARIC 5407 10 00 90, z obowiązującą stawką celną 8%, co spowodowało, zgodnie z orzeczeniem decyzji organu I instancji, obliczenie podwyższonych należności celnych, określenie niezaksięgowanej kwoty cła i odsetek.

W ocenie organów celnych, co należy podkreślić, nie ma sporu między stronami postępowania sądowoadministracyjnego, co do stanu (rodzaju) towaru, to znaczy, że przedmiotem importu były tkaniny impregnowane, oznaczone wyżej przytoczonymi symbolami, przeznaczone do celów technicznych – produkcji taśm przenośnikowych, co zgodne jest z twierdzeniami strony skarżącej.

Organy celne zanegowały jednak możliwość zaklasyfikowania importowanego towaru do kodu TARIC 5906 99 90 – "Tekstylia gumowane inne niż te objęte pozycją 5902 – Pozostałe" (jak zadeklarowała strona w zgłoszeniu), bowiem, przyznając, że przedmiotowe tkaniny są impregnowane roztworem RFL, uznały, że w rozumieniu Taryfy celnej roztwór lateksu (RFL) pokrywający tkaninę nie jest gumą, zatem – zastosowanie znajduje zasada, że skoro impregnacja nie jest widoczna gołym okiem, wykluczona jest możliwość zaklasyfikowania towaru do działu 59 (patrz – uwaga 5 do działu 59).

W uzasadnieniu do decyzji organu II instancji, w którym organ odwoławczy wykazuje istniejące – w jego ocenie – luki w rozumowaniu strony skarżącej, dążącej do wykazania prawidłowości zgłoszenia, organ popełnia błędy i niekonsekwencje.

W szczególności należy podkreślić, że próby klasyfikacji taryfowej towaru, podejmowane przez organy celne (szeroko rozumiane) były – w toku postępowania – niejednolite.

I tak organ I instancji, powołując się w uzasadnieniu decyzji zarówno na wyniki kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Referatu Kontroli Przedsiębiorców UC w K. w październiku i listopadzie 2014 r., jak i WIT uzyskany przez stronę skarżącą dla (prawdopodobnie) tożsamego towaru w UC w H., zaklasyfikował sporny towar do pozycji TARIC 5407 10 00 90, a więc – pozycji innej niż proponowana przez kontrolujących (5407 613000, patrz protokół kontroli).

Taka klasyfikacja taryfowa (wiążąca się z określeniem należności celnych w wys. 8%, zamiast 5,6%) była zgodna ze wskazaną w WIT UC w H. z dn.21.04.2015 r.[...] od której strona skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc przy tym o zawieszenie postępowania z tej przyczyny.

Co istotne, zarzut strony skarżącej, że organ I instancji przytaczał klasyfikację niemieckiej WIT- na poparcie swego stanowiska, gdy Informacja była dla strony niekorzystna, a nie rozważał tej Informacji, gdy strona uzyskała WIT z klasyfikacją jak w zgłoszeniu, jest słuszny.

Dodatkowo zauważyć należy, ze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy raz (na str.8, 19. wers od góry) pisze, iż "Z powyższego wynika, że w rozumieniu zasad klasyfikacyjnych w celu dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej tkaniny będącej przedmiotem importu należy ją traktować jako tkaninę nieimpregnowaną, niepowleczoną, niepokrytą lub nielaminowaną", a – następnie, (na str.9., sąsiedniej, 19. Wers od dołu), że "W niniejszej sprawie kluczową kwestią jest rodzaj impregnacji zastosowanej w toku produkcji przedmiotowej tkaniny. Zgodnie z deklaracją strony postępowania importowane tkaniny zostały impregnowane roztworem rezorcyna-formalina-lateks w skrócie RFL. Zarówno rezorcyna jak i formalina (40% roztwór wodny formaldehydu) to zdefiniowane związki chemiczne odpowiednio z grupy fenoli i najprostszy keton. Natomiast jak to już opisano powyżej lateks nie jest synonimem gumy, a stanowi jedynie jej substrat, koloidalna zawiesinę substancji wielkocząsteczkowej, z którego poprzez wulkanizację, usieciowanie siarką (czasem tlenem) można otrzymać gumę. Takiego procesu – wulkanizacji- w produkcji przedmiotowej tkaniny nie zastosowano .Nie może więc być mowy o impregnowaniu zaimportowanej tkaniny gumą", a to "nie pozwala na zaklasyfikowanie towaru będącego przedmiotem odprawy celnej do pozycji 5906 Wspólnej Taryfy Celnej deklarowanej przez importera, ponieważ ta pozycja obejmuje tekstylia gumowane inne niż te objęte pozycją 5902".

Niezależnie od przedstawionych niekonsekwencji organu odwoławczego nie można zgodzić się z przyjętą przez ten organ klasyfikacją taryfową przedmiotowego towaru z następujących względów:

W zgłoszeniu celnym zaklasyfikowano importowany towar – "tkaninę do produkcji taśm przenośnikowych, impregnowaną substancją lateksową RFL" do kodu TARIC 5906 99 90 "Tekstylia gumowane inne niż te objęte pozycją 5902 – Pozostałe" i taka klasyfikacja uzasadniona jest w świetle działu dotyczącego tworzyw sztucznych – Sekcja VII, dział 40 "Kauczuk i artykuły z kauczuku".

Ze znajdujących się w tym dziale sformułowań dotyczących kauczuku i artykułów z kauczuku wynika, że w rozumieniu taryfy celnej określenia lateks i guma używane są wymiennie i traktowane tak samo, w znaczeniu funkcjonalnym, nie chemicznym.

Zatem nie ma racji organ odwoławczy twierdząc, że – skoro w rozumieniu taryfy – lateks to nie guma, więc przy klasyfikacji przedmiotowego towaru obowiązuje zasada, iż impregnacja niewidoczna gołym okiem wyklucza klasyfikację towaru do działu 59.

Z powyższego wynika, że uwaga "widoczna albo niewidoczna gołym okiem" nie ma w świetle klasyfikacji przedmiotowego towaru znaczenia, tkaniny gumowane klasyfikowane są do działu 5906, niezależnie od tego, czy impregnacja jest czy też nie "widoczna gołym okiem". Rozróżnienie to odnosi się ( w taryfie) tylko do innych, wymienionych w pozycji 5907 tekstyliów – "w inny sposób impregnowanych".

Nadto z uwag ogólnych i noty wyjaśniającej do pozycji 5407 wynika, że nie dotyczy ona tkanin do zastosowań technicznych objętych pozycja 5911.

W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym w zakresie dotyczącym cech, właściwości i przeznaczenia importowanego towaru był wystarczający dla podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Materiał ten nie wymaga uzupełnienia. Zarzuty skargi w zakresie niewyjaśnienia przez organ stanu faktycznego sprawy nie są uzasadnione. W przedmiotowej sprawie uchybienia natury procesowej, które miały istotny wpływ na wynik sprawy to przede wszystkim naruszenie przez organ zasady swobodnej oceny dowodów oraz zasady zaufania. Na skutek ww. naruszeń natury procesowej i naruszenie przez organ prawa materialnego, poprzez dokonanie błędnej wykładni przepisów rozporządzenia Komisji

(UE) Nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r. zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE nr 304 z 2012 r.). importowany towar został blednie zakwalifikowany przez organ do kodu 5407 10 00 90 ze stawką 8 %.

Końcowo wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie w wyniku kontroli prawidłowo stwierdzono natomiast, że koszt frachtu morskiego powinien na podstawie art. 32 ust. 1 lit e pkt i Rozporządzenia Rady ustanawiającego WKC zostać doliczony do kosztów zakupu importowanego towaru, co powoduje zmianę w zakresie wartości celnej towaru. Ustalając wartość celną towaru do wartości celnej towaru dodano tym samym równowartość kwoty 4527,91 USD (13896,20 zł) według faktury handlowej nr CSCSHA121163 z dnia 11 grudnia 2012 r za transport towaru.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art.145 § 1 pkt.1 lit. a i c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt. 1 sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 209 cyt. ustawy.

Wskazania co do dalszego postępowania w sprawie wynikają z powyższych rozważań. Strona skarżąca zastosowała w zgłoszeniu celnym właściwy kod Taric i zastosowała adekwatną stawkę celną 5,6%. Postępowanie w przedmiocie kontroli ww. zgłoszenia nie może jednak podlegać umorzeniu z uwagi na stwierdzone przez kontrolujących zaniżenie wartości celnej towaru o koszt frachtu morskiego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy wartość celna towaru powinna być zatem podwyższona o wynikające z faktury i poniesione odrębnie przez stronę skarżącą koszty frachtu (13896,20 zł).