Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1290/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat, sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Iwaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2015 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmiany do ewidencji gruntów oddala skargę


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1290/15

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...].02.2015 r. nr [...] [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (zwany dalej [...]WINGiK) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].12.2014 r. nr [...] dotyczącą wprowadzenia zmian w rejestrze ewidencji gruntów i budynków m. [...] dla budynku położonego przy ul. [...], obręb [...], na działce nr [...], na podstawie operatu technicznego nr [...] i wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących budynku oraz stanowiska Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażonego w piśmie z dnia [...].04.2014 r. nr [...].

Prezydent Miasta [...] w swej decyzji - na podstawie art. 6a ust. 1 pkt.2 lit. b oraz art. 7d pkt. 1, art. 20 i art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz.1287 ze zm.) oraz § 46 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz.454 ze zm.) oraz art. 104 K.p.a., po uwzględnieniu zaleceń wynikających z decyzji [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...].11.2014 r. nr [...] postanowił wprowadzić zmiany do ewidencji gruntów m. [...] dla budynku położonego w [...] przy ul. [...] w obrębie [...] na działce nr [...] poprzez wprowadzenie następujących danych ewidencyjnych:

- identyfikator budynku 33-20; 1

- główna funkcja budynku: 1110.Bj,

- rodzaj budynku wg KŚT: 110- budynki mieszkalne,

- klasa budynku wg PKOB: 1110-budynki mieszkalne jednorodzinne,

- rok zakończenia budowy 1986,

- powierzchnia zabudowy 115 m²

- ilość kondygnacji nadziemnych: 3 kondygnacje,

- ilość kondygnacji podziemnych: 0 kondygnacji,

- materiał ścian zewnętrznych: mur,

- status budynku: 1,

- numery działek, do których przypisany jest budynek: nr [...]

na podstawie operatu technicznego [...] i wykazu zmian danych dotyczących budynku oraz stanowiska Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażonego w piśmie z dnia [...].04.2014 r. nr [...].

W uzasadnieniu swej decyzji Organ I. instancji podał, że uwzględnił zalecenia [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyrażone w decyzji [...] z dnia [...].11.2014 r. i uznał, że budynek ma 3 kondygnacje nadziemne. Wyjaśnił, że we wskazanym operacie technicznym -wykonywanym przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29.11.2013 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2013, poz. 1551) - geodeta wykazał, że budynek ma 2,5 kondygnacji. W tym rozporządzeniu, w Katalogu obiektów EGiB w punkcie pn. Dane przedmiotowe atrybut kondygnacji nadziemnych, określono jako liczbę całkowitą w przedziale od 1 do n, jeżeli budynek posiada kondygnacje nadziemne. Wobec tego, w obecnym stanie prawnym, liczbę kondygnacji określa się liczbą całkowitą, a ilość kondygnacji określona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego liczbą 3 jest dla Prezydenta Miasta [...] wiążąca.

Organ I instancji podał też, iż dokonano analizy dokumentów dostarczonych przez właścicielkę p. K. i stwierdzono, że brak jest tam dokumentów powykonawczych, które mogłyby stanowić podstawę do określenia roku zakończenia budowy. Przyjęto zatem - wg oświadczenia właścicielki zawartym w odwołaniu, że budowę budynku zakończono w 1986 r. Na tej też podstawie został zmieniony rok ukończenia budowy z 1960 na 1986.

W odwołaniu K. K. zarzuciła, że ilość kondygnacji jest niezgodna z opisem technicznym do projektu indywidualnego budynku mieszkalnego murowanego. Ponadto skarżąca wniosła o doprowadzenie do zgodności danych zawartych w zaskarżonej decyzji z decyzją pozwolenie na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym i wykazania w pozycjach:

- powierzchnia użytkowa 86 m² (po zaokrąglaniu do liczb całkowitych)

- ilości kondygnacji naziemnych 1 (jedna).

Organ odwoławczy podzielił stanowisko I. instancji. Nadmienił, że w 2012 r. Prezydenta Miasta [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, dotyczące ustalenia ilości kondygnacji przedmiotowego budynku. W celu wyjaśnienia rozbieżności dotyczącej ilości kondygnacji Prezydent Miasta [...] zlecił wykonanie geodezyjnej inwentaryzacji budynku. Z operatu technicznego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nr [...], zawierającego wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczących tego budynku wynika, iż ma on 2,5 kondygnacji naziemnych.

Z treści zaś pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...].04.2014 r. nr [...] wynika natomiast, iż budynek posiada 3 kondygnacje naziemne.

W stanowisku wyrażonym w piśmie z dnia [...].04.2014 r. [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta [...] wskazał, iż "...nie udało się przeprowadzić kontroli z powodu nieobecności właścicielki nieruchomości. Z oględzin budynku dokonanych z ul. [...] ustalono, że budynek posiada trzy kondygnacje. "

[...]WINGiK wskazał, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 ze zm.) - definiuje określenia: poziom terenu, kondygnacja, kondygnacja podziemna, kondygnacja nadziemna. I tak:

• przez poziom terenu - należy rozumieć przyjętą w projekcie rzędną terenu w danym miejscu działki budowlanej,

• przez kondygnację - należy rozumieć poziomą nadziemną lub podziemną część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie bądź warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia,

• przez kondygnację podziemną - należy rozumieć kondygnację zagłębioną ze wszystkich stron budynku, co najmniej do połowy jej wysokości w świetle poniżej poziomu przylegającego do niego terenu, a także każdą usytuowaną pod nią kondygnację,

• przez kondygnację nadziemną - należy rozumieć każdą kondygnację niebędącą kondygnacją podziemną,

• przez piwnicę - należy rozumieć kondygnację podziemna lub najniższą nadziemną bądź ich część, w których poziom podłogi co najmniej z jednej strony budynku znajduje się poniżej poziomu terenu.

[...]WINGiK opisał wyniki przeprowadzonej analizy dostarczonego przez Skarżącą przekroju przez klatkę schodową, będącego wyciągiem z zatwierdzonego projektu budowlanego, uwzględniając przy tym przytoczone definicje. Na tej podstawie stwierdził, iż piwnica stanowi kondygnację nadziemną, wysokość posadzki w piwnicy jest powyżej poziomu terenu o 0.15 cm. Poziom zerowy w przekroju dostarczonym przez Skarżącą stanowi poziom posadzki usytuowany na wysokości 2.60 cm nad poziomem terenu.

Wobec tego uznał, że dane ewidencyjne dotyczące przedmiotowego budynku są zgodne z § 63 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów. Podał, że pole powierzchni użytkowej ustala się na podstawie obmiarów lub w oparciu o informacje zawarte w projekcie budowlanym. Przytoczył też dołączone przez Skarżącą do odwołania pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...].01.2015 r., w którym wskazał, iż "Ewentualna korekta ilości kondygnacji może nastąpić po dokonaniu kontroli budynku w zakresie wybudowania go zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę".

We wniesionej skardze K. K., podobnie jak w odwołaniu zakwestionowała przyjętą ilość kondygnacji w jej budynku. Zarzuciła pominiecie przedstawionego przez nią pozwolenia na budowę z 1968 r. zatwierdzającą projekt budowlany oraz wyciąg z projekt z opisem technicznym oraz rzutami elewacji budynku. Stwierdziła wobec tego, że jej dom jest parterowy i został wybudowany zgodnie z projektem i pozwoleniem. Winny mieć do niego zatem zastosowanie przepisy z 1968 r. Wyraziła przekonanie, że dokumentem wiążącym w sprawie jest owo pozwolenie na budowę, a nie operat geodezyjny. Zażądała, by ilość kondygnacji ustalana była w oparciu o przepisy z 1968 r., kiedy to otrzymała pozwolenie na budowę.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wyjaśnił dodatkowo, odnosząc się do zarzutów skargi, że nie jest trafny zarzut skargi, iż Organ nie przeanalizował dokumentów dostarczonych przez Skarżącą. To na ich podstawie poczyniono ustalenia. Dostarczonych przez Skarżącą dokumentów nie pominięto więc.

Dane ewidencyjne dotyczące budynku, wykazane w operacie technicznym nr [...], zawierającym wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczących budynku - są zgodne z § 63 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku jest liczba kondygnacji nadziemnych i podziemnych budynku ,a nie jak podnosi Skarżąca funkcja kondygnacji tj. piwnica, kondygnacja mieszkalna i poddasze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy, doszedł do przekonania, że skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach, a Sąd z urzędu nie stwierdził takich jej wadliwości, które musiałyby prowadzić do uwzględnienia skargi.

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Dz.U.2015.520 ze zm.) - istotę ewidencji gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Przepis art. 20 ustawy określa m. in. rodzaje informacji gromadzonych o budynkach, a więc przedmiotowych (ust. 1 pkt 2 - ich położeniu, przeznaczeniu, funkcjach użytkowych i ogólnych danych technicznych) oraz ich właścicielach, a więc podmiotowych (ust. 2 pkt 1 i 2). Wskazane informacje, zarówno przedmiotowe jak i podmiotowe, zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów (art. 24 ust. 1). Określając przedmiot ewidencji oraz sposób jej gromadzenia w postaci operatu ewidencyjnego ustawa jedynie w sposób ogólny nakreśla zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania do nich zmian. W sposób szczegółowy kwestie te reguluje wydane na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy, rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. 2015 r., poz. 542). Z przepisów Rozdziału 3 rozporządzenia (§ 44 pkt 2) regulującego prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych wynika, że podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, tj. utrzymania operatu w zgodności z aktualnymi dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Wynikająca zaś z § 45 ust. 1 aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Ewidencja przy tym ma odzwierciedlać aktualny stan prawny, nie może natomiast go tworzyć.

Tylko w razie, gdy wprowadzenie zmiany do ewidencji gruntów nie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego lub uzyskania dodatkowych dowodów, to zmiana ta następuje poprzez dokonanie czynności materialno-technicznej w postaci wprowadzenia zmian do bazy danych na podstawie udokumentowanego zgłoszenia zmiany, podlegającego zawiadomieniu (§ 49 ust. 1).

Z kolei § 47 ust. 3 cyt. rozporządzenia uprawnia starostę do przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego lub w myśl art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne pozwala mu nałożyć na zgłaszających zmiany obowiązek dostarczenia dokumentów geodezyjnych, kartograficznych i innych, niezbędnych do wprowadzenia zmian w ewidencji, gdy aktualizacja tego operatu wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów.

Zasadnicze znaczenie ma także fakt, że organy administracji publicznej, prowadząc ewidencję gruntów, rejestrują jedynie stany prawne w oparciu o określone dokumenty i nie mogą samodzielnie rozstrzygać w kwestii uprawnień i ustaleń objętych tymi dokumentami. Stąd też rejestr ewidencji gruntów ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej. Organy ewidencji nie mają zatem uprawnień do weryfikacji dokumentów, na podstawie których dokonują zmian w ewidencji.

Przenosząc przytoczone rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zatem uznać, że dla organu ewidencyjnego (Prezydenta Miasta [...] pełniącego funkcje starosty) poza operatem technicznym, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nr [...], zawierającym wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczących tego budynku i stanowiącym, iż ma on 2,5 kondygnacji naziemnych, zasadnicze znaczenie miały ustalenia sformułowane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] w piśmie z dnia [...].04.2014 r., nr [...] skierowanym do Prezydenta Miasta [...] (na jego zapytanie), z których jednoznacznie wynika, iż budynek ten posiada 3 kondygnacje naziemne.

Odnosząc się do zarzutów skargi, w pierwszej kolejności należy wskazać, że co do zasady nie jest miarodajna treść pozwolenia na budowę i zatwierdzonego nim projektu budowlanego. Nie zawsze bowiem, budynek jest realizowany zgodnie z zatwierdzonym projektem. Dopiero pozwolenie na użytkowanie budynku pozwala na precyzyjne ustalenie, czy budowa została wykonana zgodnie z pozwoleniem na budowę.

Zasadnicze znaczenie dla oceny ile kondygnacji ma zrealizowany budynek, miałoby zatem przedłożenie pozwolenia na użytkowanie wybudowanego obiektu. A zatem dokumentacja powykonawcza, tak geodezyjna jak i budowlana.

Wobec zatem braku dokumentów powykonawczych, jak też możliwości przeprowadzenia kontroli (siedmiokrotne uniemożliwienie wstępu na nieruchomość oraz do budynku przez Skarżącą – wg informacji organu I. instancji wszczęte zostało w tym przedmiocie postępowanie karne), zasadnicze znaczenie co do ilości kondygnacji miało stanowisko zajęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...], jako organu kompetentnego do poczynienia ustaleń w tym zakresie.

Poza przedmiotem niniejszego postępowania pozostaje kwestia, na ile Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta [...] wykorzystał wszystkie dostępne mu środki w celu przeprowadzenia kontroli zgodności zrealizowanej inwestycji z uzyskanym przez Skarżącą pozwoleniem na budowę, w kontekście konieczności dostania się do przedmiotowego budynku. Na tę okoliczność Prezydent Miasta [...] nie miał jednak wpływu.

W tych okolicznościach nie budzi wątpliwości, że organ ewidencyjny - Prezydent Miasta [...], związany był stanowiskiem wyrażonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...]. Zobowiązany był zatem do uwzględnienia go i dokonania stosownej zmiany w ewidencji, przyjmując, że budynek ten ma trzy kondygnacje, skoro w operacie technicznym, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nr [...], zawierającym wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczących tego budynku wskazano, iż ma on 2,5 kondygnacji naziemnych. Trafnie zauważył bowiem organ ewidencyjny, że obecnie obowiązujące przepisy nakazują podanie liczby pełnej kondygnacji. Wobec wskazanych okoliczności nie było możliwe przyjęcie, że budynek ten jest jednokondygnacyjny.

Nie jest też trafne stanowisko Skarżącej, że w sprawie winien mieć zastosowanie stan prawny z 1968 r. Pozwolenie na budowę przez nią przedłożone było bowiem z 1970 r., a w piśmie skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...].01.2013 r. Skarżąca podała, że budowa przedmiotowego budynku została zakończona dopiero w 1986 r. Z tej więc daty winna uzyskać dokument powykonawczy.

Reasumując stwierdzić należy, że wobec braku możliwości przeprowadzenia wizji lokalnej na jej nieruchomości (uniemożliwiała przeprowadzenie tej czynności) i dokonania kontroli prawidłowości wykonania przedmiotowego budynku, w kontekście zgodności z uzyskanym pozwoleniem na budowę z 1970 r. – konieczne stało się zasięgnięcie opinii organu nadzoru budowlanego. W tych okolicznościach Prezydent Miasta [...] trafnie wystąpił pismem z dnia [...].01.2013 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] o opinię czy inwestycja ta została zrealizowana zgodnie z pozwoleniem na budowę (w którym widniała 1 kondygnacja), oraz o podanie jak jest ilość kondygnacji w tym budynku.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta [...] już w piśmie skierowanym do Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].12.2013 r. podał, że czterokrotnie wyznaczał termin kontroli nieruchomości powiadamiając o nim Skarżącą. Za każdym razem była nieobecna, co uniemożliwiało przeprowadzenie czynności kontrolnych. Wniósł zatem do Prokuratury Rejonowej w [...] o wszczęcie w stosunku do niej postępowania karnego. Następnie w piśmie z [...].04.2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta [...] poinformował Prezydenta Miasta [...], że pomimo sześciokrotnego wyznaczania terminu nie udało się przeprowadzić kontroli z powodu nieobecności właścicielki.

W tym też piśmie podał, że na podstawie oględzin budynku dokonanych z ul. [...] ustalono, że budynek posiada trzy kondygnacje naziemne. Podał, że ponowi próbę wejścia na nieruchomość. Należy jednak odnotować, że kolejna (siódma) próba kontroli nieruchomości również się nie powiodła. O tym fakcie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta [...] pismem z [...].09.2014 r. zawiadomił Miasto [...] Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Referat Geodezji.

W tym stanie rzeczy, Prezydent Miasta [...] był związany stanowiskiem w tym przedmiocie, wyrażonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...], jako organu właściwego do poczynienia ustaleń w zakresie użytkowania przedmiotowego budynku, w tym ustalenia ilości jego kondygnacji.

Podkreślenia wymaga, że w przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania. W toku postępowania prowadzonego w tym przedmiocie organy geodezyjne kierują się także podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, a więc powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 k.p.a.), zapewnić czynny udział stronom w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.) oraz prawidłowo uzasadnić wydane rozstrzygnięcie (art. 107 § 3 k.p.a.).

W rozpatrywanej sprawie wymogi te zostały spełnione.

Należy mieć na względzie, że w myśl § 63 ust. 1 pkt 12 cyt. rozporządzenia - danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku jest liczba kondygnacji nadziemnych i podziemnych budynku. Prezydent miał zatem obowiązek ustalenia prawidłowej ich ilości, a wyjaśnienie tej kwestii wyraźnie i systematycznie utrudniała Skarżąca. Jej obowiązkiem było natomiast ułatwienie przeprowadzenia tych ustaleń.

Trzeba też zauważyć, że Organ odwoławczy - w myśl art. 15 k.p.a. - ponownie rozpoznał sprawę w jej całokształcie. Podał dowody, na których się oparł, wydając rozstrzygnięcie podzielające stanowisko I. Instancji. Wskazał też przyczyny, dla których przedłożonym przez stronę dowodom (pozwoleniu na budowę) odmówił zasadniczego znaczenia w sprawie. Wskazał na rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które definiuje określenia: poziom terenu, kondygnacja, kondygnacja podziemna, kondygnacja nadziemna. Następnie [...]WINGiK trafnie opisał wyniki przeprowadzonej analizy dostarczonego przez Skarżącą przekroju przez klatkę schodową, będącego wyciągiem z zatwierdzonego projektu budowlanego, uwzględniając przy tym przytoczone definicje. Na tej podstawie ustalił, iż piwnica stanowi kondygnację nadziemną, wysokość posadzki w piwnicy jest powyżej poziomu terenu o 0.15 cm. Poziom zerowy w przekroju dostarczonym przez Skarżącą stanowi poziom posadzki usytuowany na wysokości 2.60 cm nad poziomem terenu. Pozwoliło mu to na konstatację, że dane ewidencyjne dotyczące przedmiotowego budynku ustalone przez I. instancję, są zgodne z § 63 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów. Jednocześnie zasadnie wyjasnił, że pole powierzchni użytkowej ustala się na podstawie obmiarów lub w oparciu o informacje zawarte w projekcie budowlanym. Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku jest natomiast liczba kondygnacji nadziemnych i podziemnych budynku, a nie jak sugeruje Skarżąca funkcja kondygnacji tj. piwnica, kondygnacja mieszkalna i poddasze. W ocenie Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia też wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.