Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 2630/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski (del.) Asesor WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Protokolant Marta Siemiątkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2004 r. sprawy ze skargi W. S. A. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2001 roku Nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzje, 2. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz skarżącej W. S.A. z siedzibą w K. kwotę 700 zł ( siedemset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 roku [...] Urząd Patentowy działając w trybie postępowania spornego, na podstawie art. 49 uast. 1 pkt 3 w zw. z art. 8 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych /Dz. U. nr 5, poz. 17/, po rozpoznaniu wniosku Spółki z o.o. "[...] " w [...] o częściowe unieważnienie rejestracji znaku towarowego nr [...] dla towarów w klasie 32 w części - woda mineralna, unieważnił prawo z rejestracji znaku towarowego słowno-graficznego CZANTORIA nr [...] w części dotyczącej towarów w klasie 32.

W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy RP podniósł, że wnioskodawca "[...] " Spółka z o.o. w [...] ma interes prawny w żądaniu unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego CZANTORIA. Nabył on bowiem od "[...] " w [...] aktem notarialnym [...] i czerpie wodę ze źródła znajdującego się na zboczy góry [...] w [...] oraz używa do oznaczenia tej wody mineralnej znaku towarowego graficznego nr [...] uzupełnionego o niezarejastrowaną nazwę "[...]". Rejestracja znaku "Czantoria,, na rzecz innej osoby doprowadziła do kolizji między prawem uprawnionego do znaku Czantoria a prawem wnioskodawcy do ochrony nazwy nabytego [...] i używanego od kilkunastu lat niezarejastrowanego oznaczenia "[...]".

Zdaniem Kolegium Orzekającego skuteczne jest powołanie przez wnioskodawcę przy rejestracji znaku CZANTORIA przepisów art. 8 pkt 2 i 3 ustawy z 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych. Uprawniony z rejestracji wykorzystał cudze oznaczenie dla własnych celów. Zarejestrował na swoją rzecz dla oznaczenia wody mineralnej oznaczenie Czantoria, które stanowiło część nazwy innego przedsiębiorstwa - [...] w [...] i stanowiącego obecnie własność wnioskodawcy [...]. Fakt posiadania w nazwie Czantoria potwierdza , znajdujący się w aktach akt notarialny. Zarzut, że obecnie [...] w [...] nie używa w swej nazwie znaku Czantoria nie ma znaczenia. Nazwa Czantoria była używana przez [...] przez

kilkanaście lat i została wymieniona w akcie notarialnym. Występuje też jako część nazwy [...] w [...] i jako część niezarejestrowanego znaku towarowego nr [...]. Nadto znak towarowy Czantoria zawiera dane niezgodne z prawdą i jest mylący. Został zarejestrowany dla oznaczenia wody mineralnej, która nie pochodzi ze źródła o nazwie [...], wypływającego ze źródła o nazwie [...]. Uprawniony z rejestracji ma siedzibę w [...]. Z zebranego materiału dowodowego nie wynika aby był właścicielem źródła lub korzystał z ujęć wody ze zbocza [...].

Kolegium nie podzieliło stanowiska wnioskodawcy odnośnie naruszenia przy rejestracji znaku Czantoria przepisu art. 4 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o znakach towarowych gdyż wnioskodawca nie wykazał aby znak "CZANTORIA był znakiem powszechnie znanym w Polsce dla oznaczenia wody mineralnej. Uprawniony z rejestracji wykazał natomiast, że w dacie rejestracji posiadał przedsiębiorstwo, którego przedmiotem działalności była między innymi produkcja napojów mineralnych..

Odwołanie od decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] kwietnia 2001 roku złożyła W. S.A. z siedzibą w K. wnosząc o uchylenie decyzji z dnia [...] kwietnia 2001 roku. Skarżąca podniosła, że wbrew twierdzeniom Kolegium, dobra osobista i majątkowe wnioskodawcy nie zostały naruszone przez rejestrację znaku CZANTORIA na rzecz W. S.A., znak towarowy nie zawiera danych niezgodnych z prawdą, zakres w jakim decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 roku została unieważniona rejestracja nr [...], nie uzasadniają okoliczności przyjęte przez Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego za udowodnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przedmiotem rozpoznania jest odwołanie od decyzji Urzędu Patentowego w sprawie unieważnienia prawa z rejestracji wniesione do Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP. W związku z wejściem w życie, w dniu 22 sierpnia 2001 roku ustawy Prawo własności przemysłowej /Dz.U. Nr 5, poz. 17 ze zm./ sprawa, stosownie do art. 318 ust.2 ustawy, została przekazana do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, który na podstawie art. 317 ustawy odwołanie potraktował jako skargę.

W dniu 1 stycznia 2004 roku weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz 1271/. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niniejsza sprawa należy do takiej kategorii spraw i podlega rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.

Ustawa - Prawo własności przemysłowej w art. 315 ust. 3 wyraża zasadę w myśl której zdolność ochronną znaków towarowych zarejestrowanych lub zgłoszonych do rejestracji przed 22 sierpnia 2001 roku ocenia się na podstawie dotychczasowych przepisów. W niniejszej sprawie chodzi o ustawę z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych /Dz.U z dnia 15 lutego 1985 roku/.

Przechodząc do merytorycznej zasadności skargi sąd uznał skargę Spółki W. S.A. za zasadną.

Dwa pierwsze zarzuty dotyczą naruszenia prawa materialnego a mianowicie art. 8 pkt 2 i 3 ustawy z 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych, trzeci naruszenia przepisów postępowania, sprowadzający się do zakresu w jakim decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 roku została unieważniona rejestracja nr [...]. Jest on zdaniem skarżącego nadmierny i nieuzasadniony nawet przy uznaniu, że istnieją kwestionowane przez uprawnionego z rejestracji podstawy prawne jej ograniczenia zgodnie z wnioskiem spółki [...] Sp. z o.o. Wątpliwości budzi także interes prawny wnioskodawcy

W pierwszej kolejności należy się odnieść do zarzutu naruszenia przepisów postępowania. Analiza zarzutu pozwala na przyjęcie, że chodzi w nim o naruszenie art. 104 § 2 kpa. Zarzut ten w ocenie sądu jest trafny.

Decyzja, zgodnie z art. 104 § 2 kpa, powinna załatwić sprawę co do jej istoty w całości lub części, albo też załatwić sprawę w danej instancji. Kompletność załatwienia sprawy należy więc ocenić stosownie do tego przepisu. Podstawą oceny kompletności rozstrzygnięcia zawartego w decyzji będzie w przypadku postępowania wszczętego na wniosek strony jej żądanie. Rygory procedury administracyjnej oznaczają także, że Urząd, orzekając w sprawach o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego, które wszczynane są tylko na wniosek /art. 30 ustawy o znakach towarowych/, jest związany granicami wniosku. Zakres postępowania , które w sprawach o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego może być wszczęte tylko na wniosek, jest wyznaczony przez

zakres żądania wnioskodawcy. Wykraczanie poza zakres żądania wnioskodawcy narusza interes uprawnionego z rejstracji.

W niniejszej sprawie wniosek dotyczył częściowego unieważnienia rejestracji znaku towarowego nr [...] dla towarów w klasie 32 w części towarów - woda mineralna. Tymczasem decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 roku Urząd Patentowy unieważnił prawo z rejestracji znaku towarowego słowno-graficznego CZANTORIA nr [...] w całej klasie 32. Takie stwierdzenie zawiera sentencja decyzji. Tym samym Urząd Patentowy wyszedł ponad żądanie wniosku. Poza sporem jest, że klasa 32 obejmuje wiele towarów. Dopiero uzasadnienie decyzji zawiera stwierdzenie, że Kolegium Orzekające unieważniło prawo z rejestracji znaku towarowego nr [...] "Czantoria" w części towarów w klasie 32 tj. wód mineralnych: gazowanych i niegazowanych.

Konkretyzacja prawa nie dokonuje się w uzasadnieniu decyzji, a w jej rozstrzygnięciu. Rozstrzygnięcie decyzji zawarte jest w sentencji decyzji. Uzasadnienie objaśnia tok myślenia prowadzący do zastosowania przepisu prawnego w sprawie. Taka jest jego rola wynikająca z art. 107 § 3 kpa.

Rozbieżność pomiędzy rozstrzygnięciem zawartym w sentencji decyzji a jej uzasadnieniem uniemożliwia kontrolę zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 3 § 2 ust. 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd sprawuje kontrolę administracji publicznej i kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne w aspekcie zgodności z prawem. Zaskarżone decyzja nie odpowiada temu wymogowi, podlega więc uchyleniu.

Podstawą ponownego rozpoznania sprawy będzie złożony wniosek.

Wobec powyższego ocena pozostałych zarzutów jest przedwczesna. Należy tylko zauważyć, że wnioskodawcy podnieśli także zarzut niedopuszczalności rejestracji znaku, zawierającego elementy o charakterze geograficznym. Podnieśli, że nazwą geograficzną jest góra [...] znajdująca się w [...] a więc zarzut z art. 9 ust. 2 ustawy o znakach towarowych. Urząd Patentowy nie ustosunkował się do tego zarzutu.

Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 ust. 1) c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku orzekł jak w wyroku. Z uwagi na brak przedmiotu sąd nie orzekł o wykonalności decyzji zgodnie z art. 152 ustawy.

O kasztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy.