Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 606/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 22 ust. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 13
journal: Dz.U. 2004 nr 8 poz 65
law: Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Dariusz Dudra Protokolant Asystent Sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 września 2010r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 606/10

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2010r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej

w B. z dnia [...] 2010r. Nr [...] określającą J. O. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż w 2005r. skarżący prowadził działalność gospodarczą w firmie "G." spółka cywilna [...] w której posiadał 50% udziałów.

Postanowieniem z dnia [...] 2009r. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wszczął wobec skarżącego postępowanie kontrolne w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r.

Na podstawie dokumentów zgromadzonych w toku postępowania kontrolnego przeprowadzonego w spółce "G." organ stwierdził, że koszty uzyskania przychodów za 2005r. zostały zawyżone o kwotę [...] zł, w wyniku zaliczenia

do nich:

1) wynagrodzenia Pani A. S. - małżonki wspólnika spółki w wysokości

[...] zł,

2) wydatków w podwójnej wysokości z tytułu zakupu palet drewnianych od firmy

"P." A. T.,

3) wydatków dotyczących inwestycji prowadzonych przez spółkę w łącznej kwocie [...] zł, związanych z:

a) budynkiem biurowym i budynkiem socjalnym, położonymi na terenie posesji

w D., w wysokości [...] zł,

b) halą produkcyjną znajdującą się na posesji w D.,

c) suszarnią znajdującą się na terenie posesji przy ul. [...]

w I., w łącznej wysokości [...] zł.

4) wydatku na zakup środka trwałego, tj. gwoździarki [...], w wysokości [...]zł,

5) wydatków poniesionych na środki trwałe w łącznej kwocie [...],

przyjętych do użytkowania w dniu [...] 2005r.

6) wydatków na zakup palet drewnianych i na produkcję palet z powierzonego materiału, udokumentowanych fikcyjnymi fakturami VAT, w łącznej kwocie [...]zł, wystawionymi przez następujące podmioty gospodarcze:

a) [...]

b) [...]

c) [...]

d)[...]

Mając na uwadze powyższe ustalenia, przy uwzględnieniu pozostałych odliczeń, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] 2010r. określił skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r.

W odwołaniu strona wniosła o uchylenie powyższej decyzji w całości zarzucając jej naruszenie 121 § 1, art. 181, art. 191 i art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.

Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy za prawidłowe uznał ustalenia Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej, iż w 2005r. Spółka nie posiadała stosownej dokumentacji potwierdzającej, że budynki biurowy i socjalny były kompletne i zdatne do użytkowania oraz dokumentacji uprawniającej do wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych

i naliczania odpisów amortyzacyjnych. Organ w oparciu o przepisy art. 22 ust. 1 oraz

22g ust. 1 pkt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wywiódł, że również wydatki dotyczące budynku biurowego i socjalnego w łącznej kwocie [...] zł (odpisy amortyzacyjne, wynagrodzenia pracowników wraz z pochodnymi, wydatki inwestycyjne) -jako wydatki poniesione na wytworzenie środka trwałego (budynek biurowy i socjalny) nie mogą zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów 2005r., ponieważ nie przyczyniły się do osiągnięcia przez spółkę przychodów ze źródeł podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a dodatkowo budynki biurowy i socjalny, nie wypełniały przesłanki ich kompletności i przydatności, a zatem nie spełniały one definicji środków trwałych. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że wydatki inwestycyjne związane z budynkiem biurowym i socjalnym, stanowią koszt wytworzenia, a zarazem wartość początkową wytworzonego środka trwałego i będą stanowić koszty uzyskania przychodów dopiero poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po ich oddaniu do użytkowania.

W ocenie organu odwoławczego zasadnie wyłączono również z kosztów uzyskania przychodów Spółki, wydatki związane z budową hali produkcyjnej znajdującej

się na terenie posesji w [...] , w łącznej kwocie [...] zł, bowiem zostały

one poniesione przed wprowadzeniem budynku do ewidencji środków trwałych.

Organ wyjaśnił, iż z materiału dowodowego wynika, że w kwietniu 2004r. skarżący zakupił wraz ze wspólnikiem nieruchomość położoną w [...] , na której znajdował

się budynek jednokondygnacyjny, bez poddasza użytkowego, z podwieszanym stropem

i dwuspadowym dachem. Modernizacja budynku zaczęła się od maja 2004r., a więc przed zarejestrowaniem spółki cywilnej "G." - 2 sierpnia 2004r. Remont polegał

na rozbiórce więźby dachowej i ścian poddasza, wykonaniu nowej więźby dachowej

z pokryciem sufitu podwieszanego, wrót i drzwi, nowego oświetlenia, wykonania instalacji wodno - kanalizacyjnej w części socjalnej. Obiekt ten przeznaczony został na halę produkcyjną i pomieszczenia socjalne. Jednakże w związku z tym, że hala nie została odebrana przez nadzór budowlany i nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych to zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki inwestycyjne dotyczące hali produkcyjnej poniesione przed wprowadzeniem budynku do ewidencji środków trwałych, nie mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w 2005r.

W ocenie organu odwoławczego zasadnie wyłączono również z kosztów uzyskania przychodu spółki, wydatki związane z budową suszarni znajdującej się na terenie posesji przy ul. [...] w I. w kwocie [...] zł., gdyż zaliczenie

ich do kosztów uzyskania przychodów byłoby sprzeczne z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na wytworzenie środków trwałych powstałych w wyniku zrealizowanych inwestycji, należy dla celów podatku dochodowego rozliczyć poprzez ich amortyzację. Nie są to bowiem wydatki, które można zaliczyć jednorazowo do kosztów, o czym stanowi przepis art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kosztem uzyskania przychodów powinny być odpisy z tytułu zużycia środków trwałych, dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, o czym mówi art. 22 ust. 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Za prawidłowe Dyrektor uznał również ustalenia organu I instancji dotyczące wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków w łącznej kwocie [...] zł, zaewidencjonowanych na podstawie faktur VAT wystawionych na rzecz skarżącej Spółki przez: [...]

Organ wskazał, iż do akt niniejszej sprawy włączone zostały m.in. dokumenty:

1) zgromadzone w toku postępowań kontrolnych przeprowadzonych w spółce "G." 2) zebrane w toku odrębnie przeprowadzonych przez organ kontroli skarbowej postępowań kontrolnych u Pana S. K. i Pana T. R., 3) zgromadzone w toku postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w B.

(sygn. akt [...] ) wobec Pana R. K., S. K. oraz J. S., 4) wyrok Sądu Rejonowego w I. II Wydział Karny z dnia [...] 2006r. sygn. akt [...].

Z powyższego materiału w ocenie organu wynikało, że faktury VAT wystawione

w okresie luty - kwiecień 2005r. przez firmę "[...] " S. K. na rzecz spółki "G.", nie dokumentowały rzeczywistych transakcji.

Powyższe znajduje także potwierdzenie w ustaleniach dokonanych w toku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w B. (fikcyjne transakcje zakupu

i sprzedaży palet, udokumentowane poświadczającymi nieprawdę, podrobionymi fakturami). Sprzedawcami palet według przedłożonych przez Pana S. K. faktur VAT wystawionych w 2005r. na rzecz [...]" S. K. było trzynaście firm, z których dwanaście - zgodnie z otrzymanymi materiałami z właściwych miejscowo urzędów kontroli skarbowej - było podmiotami nieistniejącymi, natomiast trzynasta firma była podmiotem istniejącym (prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie obrotu paletami). W 2005r. podmiot ten wystawił na rzecz firmy "S." tylko jedną fakturę, dokumentującą sprzedaż palet w dniu 31 grudnia 2005r. Palety te nie zostały jednak sprzedane w 2005r.

Organ wskazał również, że R. K., zatrudniony w spółce "G.", przesłuchany 7 lutego 2008r. w charakterze świadka w toku postępowania kontrolnego przeprowadzonego u Pana S. K., przyznał się do sporządzania na rzecz firmy "S.", jak to określił "lewych" faktur na palety w okresie przed przeszukaniem

jego mieszkania przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego, które odbyło

się 20 kwietnia 2005r. Świadek zeznał również, że w badanym roku nie był przedstawicielem firm widniejących na fakturach jako sprzedawcy palet do firmy "S.", jego rola ograniczała się jedynie do drukowania "lewych" faktur, w tej sprawie telefonicznie kontaktował się z nim Pan S. K., mówiąc mu ile i czego potrzebuje. Dane firm sprzedających zostały przez niego wymyślone. Wydrukowane faktury podpisał

w imieniu firm sprzedających, sam wymyślał nazwiska i podpisy. Towaru sprzedanego

do firmy "S." na podstawie tych faktur nie widział, był tylko przy pierwszej dostawie, aby zobaczyć jak wygląda towar. Odnośnie pochodzenia palet zakupionych przez firmę "S." świadek zeznał, że telefonicznie skontaktował się z nim mężczyzna (osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej) i powiedział, że ma palety używane, ale może je zaoferować bezfakturowo. Danych tej osoby nie pamięta, numeru telefonu nie posiada. Jednocześnie Pan R. K. wskazał, iż pomimo zatrudnienia w firmie zajmującej się obrotem paletami, nie zaproponował kupna tych palet spółce "G.", ponieważ nie byłoby jak wprowadzić ich na stan i w związku z tym wymyślił, żeby wprowadzić dodatkowe ogniwo.

Dyrektor wskazał również, że w wyniku przeprowadzonego śledztwa w dniu

27 kwietnia 2006r. sporządzony został akt oskarżenia w sprawie [...] przeciwko R. K., S. K. i J. S.. W toku tego śledztwa ustalono między innymi, że w ramach prowadzących działalność gospodarczą firm: "G." i "S.", dokonano szeregu fikcyjnych transakcji zakupu i sprzedaży palet drewnianych, dokumentując je poświadczającymi nieprawdę, podrobionymi fakturami. W dniu [...] 2006r. wydany został przez Sąd Rejonowy

w I. wyrok sygn. akt [...] , w którym uznano oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanych im czynów. Przesłuchani w toku śledztwa w charakterze podejrzanych R. K., S. K. i J. S. przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów i złożyli wyjaśnienia zgodne ze stanem rzeczywistym.

Z akt powyższego śledztwa wynika, że faktury VAT wystawione w okresie luty - kwiecień 2005r. przez firmę "S." na rzecz spółki "G." nie dokumentowały rzeczywistej sprzedaży palet. Również faktury dokumentujące zakup palet przez firmę "S.", w okresie luty - marzec 2005r. nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji gospodarczych, a wystawcami tych dokumentów były firmy nieistniejące, których dane zostały wymyślone przez Pana R. K.. W ślad za fakturami

nie następowało przesunięcie materiałowe.

Z powyższych ustaleń organ odwoławczy wywiódł, że, iż spółka "G."

nie poniosła wydatku na zakup palet od firmy "S.", a zaewidencjonowanie

w podatkowej księdze przychodów i rozchodów faktur VAT wystawionych przez tego kontrahenta, spowodowało zawyżenie kosztów uzyskania przychodów spółki 2005r.

o kwotę [...] zł.

W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo zakwestionował również wydatki w łącznej wysokości [...] zł, udokumentowane 4 fakturami VAT wystawionymi przez firmę "M. S." [...].

Dyrektor podkreślił, iż przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie wykazało, że firma "M. S." nie nabyła palet, a zatem niemożliwa była ich dalsza odprzedaż do spółki "G.". Jak wynika bowiem z akt sprawy, postępowanie kontrolne przeprowadzone u Pana S. K., jak również śledztwo, zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w I. II Wydział Karny z dnia

[...] 2006r. sygn. akt [...] wykazało, że firma "S." w 2005r. nie dokonała nabyć palet drewnianych w celach handlowych, jak również nie posiadała zapasu palet

na początek roku. Organ wskazał, iż na okoliczność transakcji obrotu paletami przeprowadzonych pomiędzy firmami: "S.", "M. S." i spółką "G." przesłuchano w charakterze świadka Pana J. S. i Pana M. S. oraz Pana S. K. w charakterze strony. Mając na uwadze sprzeczności, jakie pojawiły się w zeznaniach wskazanych osób, dotyczące okoliczności regeneracji rzekomo zakupionych palet, ich transportu, stanu w jakim były zakupione oraz dokonywanych zapłat, jak również przebiegu tych transakcji uznano, iż treść złożonych zeznań, nie stanowi wiarygodnego dowodu w sprawie. Organ podkreślił, że z uwagi na znaczną kwotę wynikającą z zakwestionowanych faktur nie jest możliwe, aby kontrahenci nie pamiętali okoliczności dokonywania zapłat w ogólnej kwocie [...] zł, które miały być regulowane w gotówce. Jednocześnie Dyrektor podkreślił, że spółka "G." dokonywała w formie przelewów bankowych zapłaty za usługi transportowe świadczone przez firmę M. S., udokumentowane

nie zakwestionowanymi 16 fakturami VAT, na łączną kwotę netto [...] zł.

Po przeanalizowaniu materiału dowodowego organ odwoławczy za prawidłowe uznał również ustalenia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, iż postępowanie kontrolne nie potwierdziło faktu produkcji palet przez firmę M. S. na rzecz skarżącej Spółki tym samym faktury wystawione z tego tytułu jako nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych nie mogły zostać uznane za koszty uzyskania przychodu.

Dyrektor Izby Skarbowej za prawidłowe uznał także ustalenia organu I instancji dotyczące zakwestionowanej faktury VAT z dnia [...] 2005r. Nr [...] na kwotę netto [...] zł, wystawioną przez firmę "T." T. P., na rzecz spółki "G." tytułem sprzedaży: palet drewnianych, palet przemysłowych oraz palet drewnianych regenerowanych. Na przedmiotowej fakturze nie wskazano transportu, daty sprzedaży towaru, sposobu zapłaty, w miejscu "podpis i pieczęć imienna osoby uprawnionej do wystawienia faktury" widnieje podpis "T. P.". W imieniu spółki "G." fakturę tą podpisał M. K. (pracownik spółki), który następnie, w toku kontroli, oświadczył, że podpis widniejący w rubryce "osoby upoważnionej do otrzymania faktury" na w/w fakturze VAT jest wprawdzie jego podpisem, lecz przy dostawie palet udokumentowanych tą fakturą nie był obecny, a fakturę mógł otrzymać od Pana P. lub pocztą - dokładnie nie pamięta.

W tym miejscu organ wskazał na fakturę VAT z dnia [...] 2005r. Nr [...] (data sprzedaży: [...] 2005r.) wystawioną przez firmę "S." na rzecz firmy "T." T. P. z tytułu sprzedaży: palet drewnianych nowych, palet przemysłowych, palet drewnianych regenerowanych. Podkreślono, że przedmiotowa faktura ujawniona została w toku postępowania kontrolnego przeprowadzonego w firmie S. K.. Ustalono, że S. K. nie posiada żadnych pokwitowań na okoliczność odbioru gotówki z tytułu sprzedaży palet na rzecz firmy "T." na podstawie w/w faktury VAT.

Na podstawie powyższych ustaleń organ wywiódł, że skoro firma "S."

nie dokonała w 2005r. zarówno nabyć, jak też dostaw palet, do swoich kontrahentów,

w tym do firmy Pana T. P., o czym świadczy treść wskazanego wyżej wyroku Sądu Rejonowego w I., niemożliwa była dalsza sprzedaż nieistniejącego towaru do firmy "G.". Organ wskazał również, że z uwagi na brak kontaktu z Panem T. P., zarówno w toku postępowania kontrolnego u S. K., jak również w toku postępowania prowadzonego w spółce "G.", niemożliwe było przeprowadzenie czynności z udziałem tego podatnika, mających na celu potwierdzenie transakcji pomiędzy firmą "S." i firmą "T." oraz pomiędzy firmą "T." i spółką "G.". Jednakże E. P. (matka T. P.), przesłuchana w dniu [...] 2008r. w charakterze świadka, w toku postępowania kontrolnego przeprowadzonego u S. K., zeznała, iż jej syn w dniach 24 - 25 lipca 2005r. wyjechał za granicę (do Hiszpanii) i od tego czasu nigdy nie przyjechał do Polski. Świadek wyjaśniła również, iż przed założeniem własnej działalności syn pracował w spółce "G.".

Odnosząc się do transakcji udokumentowanych 25 fakturami VAT na łączną kwotę netto [...] zł, wystawionymi na rzecz spółki "G." przez firmę P.H.U.P. "D." T. R., z siedzibą w W. Dyrektor wyjaśnił, że powyższe faktury zostały wystawione przez powyższą firmę z tytułu sprzedaży palet drewnianych. Na okoliczność zapłaty kwot wynikających z tych faktur, których wartość brutto wynosi [...] zł, przedłożono wyciągi bankowe, zgodnie z którymi w formie przelewów bankowych uregulowana została kwota [...] zł oraz trzy dowody wypłaty gotówki (KW) na łączną kwotę [...] zł. Dyrektor podkreślił, iż w oparciu o materiał dowodowy zebrany w toku postępowania kontrolnego przeprowadzonego u Pana T. R., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. w decyzjach z dnia [...] 2008r.: Nr [...]w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego i Nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług, rozstrzygnął, że firma "D." T. R. nie dokonała w 2005r. dostaw palet drewnianych do Spółki "G.", w związku z czym wystawione z tego tytułu faktury VAT dokumentowały czynności, których faktycznie nie dokonano.

Od powyższych decyzji Pan T. R. nie wniósł odwołania, zatem rozstrzygnięcia te miały charakter ostatecznych.

W toku postępowania zakończonego tymi decyzjami ustalono, iż Pan T. R. nie był zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,

nie składał zeznań podatkowych oraz deklaracji VAT - 7 dla podatku od towarów i usług

w organie podatkowym, jak też nie dokonywał rozliczeń z budżetem z tytułu podatku dochodowego oraz podatku od towarów i usług. Działalność gospodarcza pod nazwą "D." T. R. z siedzibą w W. w lipcu 2003r. została zarejestrowana w Urzędzie Miasta W., a następnie z dniem 10 marca 2006r. zgłoszono jej likwidację.

W celu ustalenia okoliczności związanych z wystawieniem faktur VAT sprzedaży palet do spółki "G.", w toku przeprowadzonego postępowania kontrolnego przesłuchano Pana T. R. - w charakterze strony, a także w charakterze świadków: Pana, Pana J. S. oraz Pana R. K., Pana J. R. - ojca Pana T. R., Pana R. R. - brata T. R., Pana M. G. - właściciela posesji w [...] i Pana J. B. - sąsiada Pana J. R.

Z powyższych zeznań szczegółowo opisanych w zaskarżonej decyzji organ wywiódł, że faktury wystawione przez firmę "D." na rzecz skarżącej Spółki

nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych tym samym nie mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Ponadto za niezasadne Dyrektor Izby Skarbowej uznał również zarzuty dotyczące naruszenia wskazanych w odwołaniu przepisów Ordynacji podatkowej.

W skardze skierowanej do Sądu strona wniosła o uchylenie powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] 2010r. zarzucając jej naruszenia art. 283 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie zasad określonych w procedurze kontroli określonej w art. 283 § 2 pkt 6 i § 3 tej ustawy, a także naruszenia art. 191 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu strona podniosła, że organy podatkowe jako podstawę rozstrzygnięć przyjęły tezy zawarte w analizie zgromadzonego materiału dowodowego

i ustaleń postępowania kontrolnego z dnia [...] 2010r. nr [...oraz wyniku kontroli z dnia [...2009r. nr [...]. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego z dnia [...] 2010r. została sporządzona w toku postępowania kontrolnego wszczętego

na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia

[...] 2009r. Natomiast wynik kontroli z dnia [...] 2009r., gdzie określono zakres kontroli - jako ustalenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów za 2005r.

z prowadzonej działalności gospodarczej, został wydany bez podstawy prawnej i w trakcie postępowania kontrolnego w zakresie prawidłowości rozliczenia z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług, toczącego się na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] 2008r.

Tym samym, w ocenie strony skarżącej, postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] 2007r. nr [...] o wszczęciu postępowania kontrolnego, jak i postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej

w B. z dnia [...] 2008r. nr [...] o wszczęciu postępowania kontrolnego - nie spełniają warunków określonych w art. 13 ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej, ani też art. 283 Ordynacji podatkowej, ponieważ nie zawierają dat rozpoczęcia i przewidywanego zakończenia postępowania kontrolnego.

Strona nie zgadza się również z wyłączeniem z kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup palet udokumentowanych fakturami wystawionymi przez firmy PPHU "S." S. K., PPHU M. S., "T."

T. P. oraz PUP "D. " z powodu niespójności zeznań dotyczących sposobu zapłaty za wykonaną usługę, jak również z ustaloną przez organy orzekające pozornością prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, bowiem znaczna część zakwestionowanych w postępowaniu wydatków została faktycznie poniesiona, o czym świadczą przelewy bankowe i dowody zapłaty potwierdzone przez odbiorców.

Powyższe okoliczności, zdaniem strony, świadczą o naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów. Na potwierdzenie swoje stanowiska strona powołała wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 1 lipca 2008r. sygn. akt I SA/Bd 191/08.

W odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za niezasadną.

Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej p.p.s.a. - kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest według kryterium zgodności

z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przechodząc

do zarzutów podniesionych w rozpoznawanej skardze, stwierdzić należy, że nie są one trafne. Przeprowadzona przez sąd kontrola zaskarżonej decyzji nie daje bowiem podstaw do przyjęcia, iż została ona wydana z naruszeniem prawa.

Istota sporu sprowadza się do oceny, czy organy podatkowe zasadnie wyłączyły

z kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatki udokumentowane fakturami VAT

w łącznej kwocie [...] zł wystawione przez: [...]uznając, że nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

W pierwszej kolejności należy jednak odnieść się do zarzutów zawartych w skardze dotyczących prawidłowości wszczęcia postępowania kontrolnego. W ocenie strony skarżącej zarówno postanowienie Dyrektora UKS z dnia [...] 2007r. nr [...], jak i postanowienie Dyrektora UKS z dnia [...] 2008r. nr [...] nie spełniają warunków określonych w art. 13 ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004r. Nr 8, poz. 64 ze zm. – zwana dalej. u.k.s.), jak również warunków określonych w art. 283 Ordynacji podatkowej, ponieważ nie zawierają dat rozpoczęcia

i przewidywanego zakończenia postępowania kontrolnego.

Jak wynika z akt sprawy postanowieniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej

w B. z dnia [...] 2008r. Nr [...] doręczonym skarżącemu tego samego dnia zostało wszczęte w Spółce G. postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące

od stycznia do maja 2005r. Natomiast postanowieniem z dnia [...] 2007r.

nr [...], w dniu [...]2007r. na mocy art. 13 ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej (data doręczenia postanowienia) wszczęto w Spółce GALAKTIK postępowanie kontrolne miedzy innymi w zakresie prawidłowości ustalenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów za 2005r. W ocenie Sądu zarówno postanowienie z dnia [...] 2007r. jak również postanowienie z dnia [...] 2008r. spełniają wymogi ustawowe o których mowa w art. 13 u.k.s. Wbrew stanowisku strony skarżącej przepis ten nie nakazuje

w postanowieniu o wszczęciu kontroli podatkowej określenia daty rozpoczęcia kontroli

i przewidywanego terminu jej zakończenia. Powyższy wymóg jak wynika z treści przepisu art. 13 ust. 6 pkt 7 dotyczy upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Zarówno w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli z dnia [...] 2008r. jak również upoważnieniu z dnia [...] 2007r. został dopełniony obowiązek o którym mowa

w powyższym przepisie. Należy również wskazać, że w niniejszej sprawie nie może znaleźć zastosowania przepis art. 283 Ordynacji podatkowej albowiem jak wynika

z art. 13 ust. 1a u.k.s. do wszczęcia postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio

art. 282b i art. 282c Ordynacji podatkowej. Na marginesie Sąd zauważa, że § 4 art. 283 Ordynacji podatkowej na który powołuje się pełnomocnik skarżącego został dodany przez art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr18, poz. 97) z dniem 7 marca 2009r., a wiec po wydaniu powyższych postanowień o wszczęciu kontroli podatkowej.

Odnosząc się do zakwestionowanych przez organy faktur wskazać należy,

iż przepis art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. (Dz. U. Nr 14, poz.176 ze zm.) – dalej zwana u.p.d.o.f. stanowiący, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 należy interpretować łącznie z art. 24 ust. 2 tej ustawy, który zobowiązuje podatników do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami w sposób zapewniający ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i należnego podatku.

Wykładnia gramatyczna użytego przez ustawodawcę pojęcia "koszty poniesione

w celu osiągnięcia przychodów" oznacza, że podatnik ma możliwość odliczania dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Z powyższego wynikają dwie konstatacje, a mianowicie, to na podatniku, zgodnie z powszechnie stosowaną na gruncie prawa polskiego zasadą, jako na osobie wywodzącej z określonych faktów skutki prawne, spoczywa ciężar ich udowodnienia oraz że warunkiem odliczenia wydatków od przychodu jest udokumentowanie faktu ponoszenia wydatku w sposób nie budzący wątpliwości.

W niniejszej sprawie brak jest natomiast związku zakwestionowanych dokumentów księgowych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że podatnik winien należycie udokumentować fakt poniesienia wydatków, a także związek z uzyskaniem przychodu danego roku. Zwrócić należy też uwagę, że udokumentowanie poniesienia wydatku mającego stanowić koszt uzyskania przychodu nie może ograniczać

się do posiadania i zaewidencjonowania faktury, ale koniecznym wymogiem jest, by faktura odzwierciedlała rzeczywiście dokonaną operację gospodarczą. Faktura, która

nie odzwierciedla rzeczywistości gospodarczej, tj. nie dokumentuje sprzedaży usługi, której nie wykonano, nie jest jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku

z dnia 5 grudnia 2006r., sygn. akt II FSK 1493/05 - dokumentem, który pozwalałby zweryfikować związek wydatku z przychodem podatnika. Wydatek, by mógł być uznany

za koszt uzyskania przychodu, winien łącznie spełniać dwa warunki, tj. pozostawać

w związku z przychodem danego roku, ale co wynika z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., przede wszystkim musi on być również faktycznie poniesiony, a więc jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 kwietnia 2004 r., sygn. akt FSK 113/04: "chodzi o stan, w którym nastąpiło obciążenie kosztem nie tylko w sensie ewidencyjnym, ale w znaczeniu realnym, a więc faktyczne poniesienie wydatku". Tylko wtedy bowiem ujawniona w fakturze kwota może po jej zapłaceniu stanowić omawiany koszt.

W rozpatrywanej sprawie skarżący wymogu tego we wskazanych przypadkach

nie dochował, co skutkowało uzasadnionym obniżeniem kosztów uzyskania przychodu. Tylko wiarygodne, wolne od wad i rzetelne dowody źródłowe mogą zgodnie z art. 24 ust 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowić podstawę wpisu do ewidencji podatkowej dla określenia wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Przeciwnie, niewiarygodne i nierzetelne dokumenty księgowe, a więc dowodzące zdarzeń, które nie zaistniały nigdy nie mogą być podstawą wpisu do ewidencji podatkowej. Zasadniczą rolę dla postępowania podatkowego posiada przepis art. 122 Op., normujący jedną z zasad ogólnych tego postępowania, a mianowicie zasadę prawdy obiektywnej. Zgodnie z tym przepisem, w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Regulacja ta w sposób jednoznaczny wskazuje na pewien rozkład ciężaru dowodu w postępowaniu podatkowym. Przepis art. 122 Op. uzupełniony art. 187 § 1 Op. modyfikuje w bardzo poważny sposób ogólną regułę ciężaru dowodu w kierunku przesunięcia zdecydowanej większości działań na organ podatkowy. Wynika to z istoty postępowania podatkowego, gdzie organ podatkowy występuje w roli gospodarza, czyli podmiotu, w którego kompetencji pozostaje rozstrzygnięcie o wyniku tego postępowania. Nie oznacza to bynajmniej, iż na nim tylko spoczywa ciężar poszukiwania dowodów. Ciężar ten obarcza również stronę, która zresztą z reguły, w swym dobrze rozumianym interesie, powinna wykazywać dbałość o dostarczenie środków dowodowych, gdyż nieudowodnienie określonej okoliczności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony. Ciężar ten wynika również z regulacji prawa materialnego nakładającego na podatnika szereg obowiązków ewidencyjnych. W wyroku z dnia 26 lutego 2004r. sygn. akt I SA/Wr 3627/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż nie można nakładać na organy podatkowe obowiązku nieograniczonego poszukiwania dowodów świadczących na korzyść podatnika, to bowiem on sam przede wszystkim powinien dołożyć wszelkiej staranności aby zadbać o swoje interesy. Obowiązkiem organów podatkowych jest zebranie wszelkich dostępnych dowodów świadczących o rzeczywistych intencjach stron oraz o dokonywanych czynnościach.

Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi należy wskazać, iż organ

I instancji przeprowadził bardzo czasochłonne i wnikliwe postępowanie w celu ustalenia prawidłowych zdarzeń gospodarczych.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących bezpodstawnego wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów faktur wystawionych przez Spółkę "S." S. K.

na rzecz Spółki "G.", należy wskazać, że z materiału dowodowe zebranego

przez organ jak również z materiału włączonego do niniejszego postępowania (materiały zebrane w toku przeprowadzonych przez organ kontroli skarbowej postępowań kontrolnych u S. K. i T. R., materiały zgromadzone w toku postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w B. (sygn. akt [...]) wobec R. K., S. K. oraz J. S., wyrok Sądu Rejonowego w I. II Wydział Karny z dnia [...] 2006r. sygn. akt [...]) wynika, że firma "S." nie dokonywała zarówno zakupu jak i sprzedaży palet drewnianych w 2005r.

Z rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] 2008r. nr [...], kończącej postępowanie kontrolne przeprowadzone u Pana S. K. wynika, że firma "S." nie dokonała zarówno zakupu palet drewnianych, jak też transakcji dostaw tych palet w 2005r. do firm: "G.","T.", "M. S." PPHU. Należy

w tym miejscu podkreślić, że S. K. nie odwołał się od powyższego rozstrzygnięcia.

Należy również wskazać, iż fikcyjność powyższych zdarzeń gospodarczych potwierdziły ustalenia dokonane w toku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową

w B. a także wyrok Sądu Rejonowego we W. z dnia [...] 2006r. sygn. akt [...]. Odnosząc się do kwestii podnoszonej przez pełnomocnika w treści skargi, iż organ kwestionując faktury pochodzące od firmy "S." w całkowicie pomija fakt, że Spółka przedstawiła dowody poniesienia kosztów zapłaty za sporne faktury, należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 kwietnia 2004 r., sygn. akt FSK 113/04 stwierdził "chodzi o stan, w którym nastąpiło obciążenie kosztem nie tylko

w sensie ewidencyjnym, ale w znaczeniu realnym, a więc faktyczne poniesienie wydatku. Tylko wtedy bowiem ujawniona w fakturze kwota może po jej zapłaceniu stanowić omawiany koszt." Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela powyższy pogląd, a mając na uwadze fakt, że chociaż strona posiada dokumenty świadczące o poniesieniu kosztów wynikających z zakwestionowanych faktur to zdaniem Sądu nie mogła o powyższe kwoty pomniejszyć kosztów uzyskania przychodu albowiem jak wykazało postępowanie dowodowe przedmiotowe faktury nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Za prawidłowe należy również uznać ustalenia organu dotyczące wyłączenia

z kosztów uzyskania przychodu faktur wystawionych przez firmę "M. S." PPHU. Jak zostało wskazane powyżej z akt sprawy wynika, że postępowanie kontrolne przeprowadzone u S. K., jak również śledztwo, zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu II Wydział Karny z dnia [...] 2006r. sygn. akt [...] wykazało, że firma "S." w 2005r. nie dokonała nabyć palet drewnianych w celach handlowych, tym samym nie mogła dokonać ich dalszej sprzedaży do Spółki "G.".

Za prawidłowe należy również uznać ustalenia organu, iż postępowanie kontrolne nie potwierdziło faktu produkcji palet przez firmę "M. S." PPHU na rzecz Spółki "G.". W piśmie z dnia 17 sierpnia 2007r. M. S. potwierdził,

że w spornym okresie produkował palety na rzecz Spółki G., jednakże

nie kwitował odbioru gotówki. Przesłuchany natomiast w charakterze świadka w ramach kontroli w spółce "G." M. S. zeznał, że nie pamięta czy w badanym roku produkował palety dla tej spółki, ile sztuk palet wyprodukował dla spółki, nie pamięta także ceny jednostkowej oraz ilości kursów, którymi palety zostały przewiezione. Konfrontacja powyższych zeznań złożonych wykazała szereg sprzeczności dotyczące m.in. powierzonych do produkcji materiałów przez spółkę "G.", okoliczności transportu palet, środka transportu, jak również okoliczności otrzymywania zapłaty

za wystawione faktury. Mając na uwadze powyższe ustalenia, a także pozostały materiał dowodowy w ocenie Sądu organ zasadnie uznał, iż faktury wystawiane z tytułu sprzedaży palet nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych w związku z czym kwoty z nich wynikające nie mogły stanowić kosztu uzyskania przychodu.

Wbrew stanowisku zwartemu w skardze za prawidłowe należy również uznać ustalenia dotyczące zakwestionowanej faktury VAT z dnia [...] 2005r. wystawioną przez firmę "T." na rzecz Spółki "G." tytułem sprzedaży palet drewnianych, palet przemysłowych, palet drewnianych regenerowanych. Na powyższej fakturze

nie wskazano transportu, daty sprzedaży towaru, sposobu zapłaty. Należy w tym miejscu podkreślić, że jak wynika z materiału dowodowego w toku postępowania kontrolnego przeprowadzonego w firmie "S." S. K. ujawniona została faktura VAT

z dnia [...] 2005r. Nr [...] (data sprzedaży [...]2005r.) wystawioną przez firmę "S." na rzecz firmy "T." T. P. z tytułu sprzedaży palet drewnianych, palet przemysłowych, palet drewnianych regenerowanych. Podkreślenia wymaga fakt, iż powyższe dwie faktury pokrywają się dokładnie co do ilości sprzedaży poszczególnych palet, różnią się tylko ceną za pojedynczą sztukę. Mając na uwadze powyższe ustalenia, że w spornym okresie firma "S." nie dokonywała nabyć palet drewnianych w celach handlowych, tym samym nie mogła dokonać ich dalszej sprzedaży do firmy "T." która następnie sprzedała przedmiotowe palety do Spółki "G.".

Co prawda jak słusznie wskazał pełnomocnik strony skarżącej, T. P. nie składał w tym zakresie żadnych wyjaśnień, jednakże materiał dowodowy zebrany

w tym zakresie w postaci zeznań matki T. P. oraz L. B. prowadzącej dokumentację księgową firmy "T." pozwalały bez przekroczenia zasady wynikającej z art. 191 Ordynacji podatkowej wywnioskować, że firma "T." pośredniczyła w fikcyjnym obrocie palet. Z zeznań bowiem E. P. wynika, jej syn w dniach 24 - 25 lipca 2005r. wyjechał za granicę (do Hiszpanii) i od tego czasu nigdy nie przyjechał do Polski. Wyjaśniła również, iż przed założeniem własnej działalności syn pracował w spółce "G.". Nie potrafiła jednakże nic powiedzieć na temat działalności prowadzonej przez syna, wiedziała jedynie, że miał założoną firmę pod nazwą "T.".

L. B. prowadząca dokumentację księgową firmy "T." zeznała,

iż po wyjeździe T. P. uświadomiła sobie, że prowadzi dokumentację

i składa deklaracje podatkowe w jego imieniu, a tak naprawdę nie wie, czy ta działalność była w rzeczywistości prowadzona, nigdy nie była bowiem w miejscu prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, jak również nie widziała towaru i dowodów z rachunku bankowego firmy ".T".

Tym samym, w ocenie Sądu organ zasadnie uznał, iż powyższa faktura jako niezdwierciedlająca rzeczywistego zdarzenia gospodarczego nie może być uznana

za koszt uzyskania przychodów spółki "G.".

Słusznie również zdaniem Sądu organ nie zaliczył do kosztów uzyskania przychodów za 2005r. kwot wynikających z 25 faktur wystawionych przez Spółkę

"D." na rzecz Spółki G.z tytułu palet drewnianych.

Wskazać bowiem należy, iż Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B.

w prawomocnych decyzjach z dnia [...] 2008r.: nr [...] w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego i nr [...]w zakresie podatku od towarów i usług, rozstrzygnął, że firma "D." T. R. nie dokonała w 2005r. dostaw palet drewnianych do Spółki "G.",

w związku z czym wystawione z tego tytułu faktury VAT dokumentowały czynności, których faktycznie nie dokonano.

W toku zakończonego tymi decyzjami ustalono, iż Pan T. R.

nie był zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie składał zeznań podatkowych oraz deklaracji VAT - 7 dla podatku od towarów i usług w organie podatkowym, jak też nie dokonywał rozliczeń z budżetem z tytułu podatku dochodowego oraz podatku od towarów i usług. Działalność gospodarcza pod nazwą P.H.U.P. "D." T. R. z siedzibą w W. w lipcu 2003r. została zarejestrowana

w Urzędzie Miasta W., a następnie z dniem [...] 2006r. zgłoszono

jej likwidację.

W celu ustalenia prawidłowości zdarzeń gospodarczych przesłuchano T. R., który zeznał że produkował i składował palety w miejscowości Ś.

na nieruchomości położonej pod numerem 6, na ogrodzonej działce o powierzchni ok. 1ha, stanowiącej własność jego kolegi - Pana M. G.. Natomiast brat Pana T. R. - Pan R. R., zeznał, iż produkcja palet odbywała się częściowo na posesji nr [...] w Ś., gdzie przecierano kłody drewna na deski, oraz na posesji rodziców T. i J. R. w Ś.. gdzie odbywało się przycinanie desek do odpowiednich rozmiarów i zbijanie palet.

Pan M. G., przesłuchany w dniu 30 maja 2008r., zeznał, iż produkcja palet, przy której czasami pomagał, odbywała się tylko na posesji w Ś., a maszyny

do produkcji (trak taśmowy poziomy oraz dwupiła) były jego własnością i zostały Panu T. R. użyczone. Świadek zeznał również, że na terenie posesji pod

nr [...] w Ś. palety na pewno nie mogły być produkowane, gdyż nie ma tam miejsca, odpowiedniej mocy prądu wymaganej dla maszyn używanych przy produkcji palet,

jak również wymaganych zabezpieczeń elektrycznych. Pan M. G. wskazał również, że przy produkcji palet pomagał czasami J. R. - ojciec T. R.. Z zeznań jednak J. R. wynika, iż w latach 2004 - 2005 zatrudniony był na Ś. (w Ś.). Jednocześnie wskazał, że znany jest mu jedynie fakt świadczenia usług przez synów T. i R. w zakresie transportu ładunków samochodem ciężarowym będącym jego własnością. Nie wiedział natomiast

o prowadzeniu w 2005r. przez syna – T. R. działalności w zakresie produkcji palet.

Produkcji palet nie potwierdził także J. B. (mieszkaniec Ś.),

który w toku przesłuchania w charakterze świadka w dniu 3 czerwca 2008r. zeznał,

że w miejscowości Ś. nikt nie zajmował się produkcją palet. Świadek wskazał

przy tym, iż w miejscowości tej był tylko jeden trak, zakupiony przez zupełnie innego przedsiębiorcę w celach związanych z remontem zabytkowego kościoła.

Podkreślić również należy, iż w toku postępowania podatkowego T. R. nie przedstawił żadnych dowodów zakupu materiałów niezbędnych do wyprodukowania palet, np. drewna, gwoździ, a wskazany przez niego dostawca drewna, tj. Nadleśnictwo G. w piśmie z dnia [...] 2008r. poinformowało, że T. R. nie figuruje w bazie danych jako klient.

Również zeznania innych świadków szczegółowo opisane w zaskarżonej decyzji

tj. M. K., R. K., R. R. oraz M. G., z uwagi na ich niejednolitość i wzajemne sprzeczności, nie potwierdziły rzetelności przeprowadzonych transakcji w zakresie obrotu paletami, a tym samym w świetle art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. faktury wystawione przez firmę "D." na rzecz Spółki G. jako nie odzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych

nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodu.

Ponadto jak wynika z treści skargi strona skarżąca nie kwestionuje pozostałych ustaleń organów, co do zasadności wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów pozostałych kwot w wskazanych w decyzji związku, z czym uznając za prawidłowe powyższe ustalenia w ocenie Sadu bezcelowym jest szczegółowe odnoszenie

się do powyższych kwestii.

W konsekwencji z przyczyn podanych wyżej Sąd nie stwierdził naruszenia art. 191 i art. 283 Ordynacji podatkowej oraz prawa materialnego tj. art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie są zasadne zarzuty dotyczące pomijania dowodów w postępowaniu, braku wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i dowolność tej oceny. W celu poczynienia ustaleń faktycznych organy podatkowe obu instancji podejmowały niezbędne działania dla wyjaśnienia stanu faktycznego realizując w ten sposób zasadę prawdy obiektywnej. Organy prowadziły postępowania podatkowe z wnikliwością, dokładnie i przejrzyście gromadziły materiał dowodowy w sprawie, umożliwiały stronie czynny udział w postępowaniu podatkowym na każdym jego etapie. W ocenie Sądu Dyrektor Izby Skarbowej dokonał wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału w tym znaczeniu, że uwzględnił wszystkie dowody przeprowadzone w tym postępowaniu, jak i uwzględnił wszystkie okoliczności towarzyszące przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy oraz wiarygodności. Zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów zgromadzone dowody ocenił według własnego przekonania stosownie do zasad logicznego rozumowania. Ponadto przeanalizował każdy przeprowadzony dowód, uwzględniając także rodzaj tego dowodu i z tej analizy wyciągnął spójne wnioski oraz powiązał je w logiczną całość, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organy przeprowadziły wielowątkowy i wszechstronny, a przy tym logiczny oraz spójny proces oceny dowodów.

Mając na uwadze powyższe argumenty Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.