Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 5172/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie WSA WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, As. WSA Bogusław Cieśla,, Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2004 na rozprawie sprawy ze skargi W.G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 Nr [...] w przedmiocie doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego W.G. kwotę 10 zł (dziesięć) z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania W.G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., nakazującej A. i T.K. wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia pobudowanego budynku garażowego na działce nr ewid. [...] w miejscowości M., do stanu zgodnego z prawem w terminie do dnia 15 kwietnia 2002 r.

– uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i określił nowy termin do 31 marca 2003 r. W pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzono, że na działce nr [...] wybudowany został budynek garażowy o wym. 11,10 x 5,35m z jednospadowym dachem ze spadkiem w kierunku działki W.G. Budynek posadowiony został w odległości 2,25m od drewnianego budynku gospodarczego znajdującego się na sąsiedniej działce.

Przeprowadzone postępowanie wykazało, że został on pobudowany przez A. i T. K. samowolnie w latach 1991 – 1993 r.

W związku z tym organ I instancji postanowieniem z dnia [...] września 2001 r. zobowiązał inwestorów do przedłożenia odpowiedniej dokumentacji celem ustalenia, czy garaż ten odpowiada warunkom technicznym obowiązującym w dacie jego budowy, a następnie zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974 r., nałożył obowiązek wykonania określonych czynności, mających na celu doprowadzenie wybudowanego garażu do stanu zgodnego z prawem

W ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do zakwestionowania decyzji organu I instancji. Postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo, a nakazane czynności odpowiadają zaleceniom zawartym w inwentaryzacji budowlanej wykonanej przez uprawnioną osobę. Do wybudowanego samowolnie obiektu nie ma też zastosowania art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł W.G.

Wskazuje, że na podstawie art. 227 kpa składa skargę na wszystkie czynności wymienione w tym przepisie. Jego zdaniem zaskarżona decyzja jest niezgodna ze stanem faktycznym i obowiązującymi przepisami prawa. Organy w wydanych decyzjach nie ustosunkowały się do zarzutu nieprawidłowego pobudowania przez małż. K. stodoły, o co wnosił w swoim piśmie z dnia 01.06.2001 r. Budynek stodoły pobudowany jest z naruszeniem przepisów dotyczących odległości od granic działki sąsiedniej oraz z naruszeniem § 270 i § 271 o ochronie przeciwpożarowej. Organy pominęły również zgłoszoną przez niego sprawę ogrodzenia. Wydania decyzja dotyczy tylko budynku garażowego, który został wzniesiony z naruszeniem § 12 ust. 4 pkt 2 o zachowaniu odległości od granicy. Wskazuje, że dach garażu ma spadek na jego działkę i wysunięty jest poza granicę działki ok. 30-50cm, co powoduje podtapianie jego budynku w czasie deszczu, zatruwanie wody i gleby. Garaż ten został wybudowany samowolnie przez inwestorów w 1997 r. Określenie jego wybudowania na lata 1991-1993 jest stronnicze i oparte zostało o fałszywe zeznania.

Zarzuca organom, iż nie brały pod uwagę jego licznych pism, w których dokładnie wyjaśniał wszystkie nieprawidłowości i niezgodności ze stanem faktycznym. Kwestionuje przedstawioną przez inwestorów ekspertyzę techniczną opracowaną przez osobę uprawnioną, która miała na celu określenie okresu budowy garażu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.

Postępowanie administracyjne w sprawie samowoli budowlanej w przedmiotowej sprawie wszczęte zostało w dniu [...] czerwca 2001 r. tj. w dniu, w którym wpłynęło do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] pismo W. G., w którym domagał się kontroli prawidłowości budowy garażu i stodoły należących do W.K.

Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 kpa datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia tego żądania organowi administracji państwowej.

W tym miejscu wskazać należy, że w razie wszczęcia postępowania na wniosek - obowiązkiem organu jest dokładne ustalenie treści żądania strony, która wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. Organ związany jest tym żądaniem. Treść żądania wyznacza stosowną normę prawa materialnego lub procesowego, która ma zastosowanie dla ustalenia zakresu postępowania.

Jeżeli organ, do którego zgłoszony został wniosek o wszczęcie postępowania ma wątpliwości co do tego, czego dotyczy wniosek zobowiązany jest do podjęcia z urzędu czynności zmierzających do ustalenia treści żądania strony.

W niniejszej sprawie organ I instancji w oderwaniu od treści wniosku rozpoznał sprawę dotyczącą samowolnie wybudowanego przez małżonków K. garażu, mimo iż z pisma W. G. wszczynającego postępowanie administracyjne wynikało, iż wnioskodawca oczekuje sprawdzenia legalności i prawidłowości budowy budynku garażu i stodoły, należących do A. i T. K.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż postępowanie wyjaśniające prowadzone było przez organ I instancji jedynie w stosunku do budynku garażowego i w tym przedmiocie wydana została przez organ decyzja.

Już we wniesionym od tej decyzji odwołaniu skarżący m.in. wskazywał, że zarówno garaż, jak i budynek gospodarczy pobudowane zostały "na dziko". Mimo to organ odwoławczy utrzymał w mocy skarżoną decyzję.

Taka decyzja nie załatwia sprawy wszczętej na wniosek skarżącego. Wniosek został rozpatrzony połowicznie, a w aktach brak jest informacji, że sprawa dotycząca legalności i prawidłowości wybudowania stodoły została wyłączona do odrębnego postępowania.

Organ administracji, powtórnie rozpatrując sprawę, powinien kompleksowo ją rozpatrzyć, zgodnie ze złożonym wnioskiem.

Jednocześnie należy wskazać, iż sprawa dotycząca prawidłowości pobudowanego przez małż. K. ogrodzenia nie była objęta wnioskiem skarżącego z dnia 01.06.2000 r., wszczynającym postępowanie administracyjne w związku z czym nie mogła być objęta prowadzonym postępowaniem administracyjnym i wydaną w jego wyniku decyzją administracyjną.

W związku z powyższym uznając, iż wydane decyzje jako nierozstrzygające o istocie sprawy, nie mogą być uznane za zgodne z prawem, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji jako wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 kpa.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.