Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 790/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-09-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 3,  art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 20 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że 1 kwietnia 2009 r. zmarła jego żona i obecnie mieszka sam. Jest bezrobotny z przyznanym prawem do zasiłku w wysokości 765,45 zł netto przez pierwsze 3 miesiące, a potem okresie w kwocie 674 zł. Za mieszkanie płaci 226,45 zł, za energię elektryczną i gaz – średnio miesięcznie 105 zł. Na pozostałe utrzymanie i wyżywienie pozostaje mu 343 zł. W związku z tym nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi, który został wyznaczony na kwotę 437 zł.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni 67 m2, poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jego jedynym dochodem jest zasiłek dla bezrobotnych.

Do wniosku załączone zostało zaświadczenie o statusie bezrobotnego, decyzja o przyznanym zasiłku, karta wypłaty zasiłków oraz zawiadomienie o wysokości opłat za mieszkanie. Powyższe dokumenty potwierdzają informacje udzielone na urzędowym formularzu wniosku.

Ponadto jako znane z urzędu wskazać należy, że z akt sprawy o sygn. I SA/Wr 601/10, w której również skarżący wnosił o przyznanie prawa pomocy, wynika, że w 2009 r. uzyskiwał przychody ze świadczonych usług budowlanych, z których rozliczał się ryczałtowo. Przychód wyniósł 64.704,16 zł. Na karcie kredytowej ma zadłużenie w wysokości 2.627 zł. Z karty nie korzysta – dokonuje wpłat tytułem pokrycia zadłużenia. Saldo rachunku bankowego w miesiącach kwiecień, maj i czerwiec 2010 r. wynosiło 61,03 zł. Nie dokonywano na tym rachunku żadnych wpłat i wypłat.

W wymienionej wyżej sprawie, postanowieniem z dnia 6 września 2010 r. skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.

W niniejszej sprawie natomiast wnosił o zwolnienie od kosztów sądowych, zatem również stwierdzić należało, z uwagi na tożsame okoliczności faktyczne, że wniosek ten jest uzasadniony. Przemawia z tym z kolei ta sama argumentacja, która została przedstawiona w uzasadnieniu wyżej wymienionego postanowienia.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wnioskodawca jest obecnie bezrobotny, a pobierany zasiłek może mu zapewnić jedynie w sposób minimalny pokrycie podstawowych potrzeb życiowych. Wprawdzie uzyskany przychód w 2009 r. nie był niski (średnio na miesiąc przychód ten wynosił 5.392 zł), niemniej należy zauważyć, że podatnicy rozliczający się ryczałtowo z podatku dochodowego nie mogą odliczyć od przychodu kosztów jego uzyskania. W związku z tym należy mieć i to na uwadze oceniając możliwości poczynienia rezerw z przychodów uzyskanych w poprzednim roku podatkowym. Z wyciągów z rachunku bankowego wynika natomiast, ze takich oszczędności wnioskodawca nie posiada.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.

W związku z tym, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.