Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1259/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-03-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: pozostawiono wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia pozostawić wniosek P. P. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął wniosek uczestnika postępowania P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 9 października 2013 r. uczestnik postępowania został wezwany do uzupełnienia w pkt 3 do 14 złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W wyznaczonym terminie uczestnik postępowania nadesłał kolejny formularz PPF również niewypełniony w pkt od 2 do 3 oraz w pkt 6, 8, 9, 11 zaś w pkt 5 ograniczył się do zapisu "zawiłość sprawy" oraz w pkt 10 wskazał, że uzyskuje dochód z tytułu umowy o pracę nie podając jego wysokości.

Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy pozostawił wniosek P. P. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że pomimo upływu zakreślonego terminu uczestnik postępowania nie odpowiedział na wezwanie i nie wypełnił formularza - wniosku o przyznanie prawa pomocy zgodnie z wezwaniem.

Nie zgadzając się z powyższym zarządzeniem uczestnik postępowania wniósł sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a." wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).

Niezachowanie określonego w art. 252 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., ONSAiWSA 2008/5/74, ZNSA 2008/5/123, Prok.i Pr.-wkł. 2008/11/54). Jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia (§ 2 ust. 3 rozporządzenia), co też w przedmiotowej sprawie nastąpiło.

Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, przewiduje art. 257 p.p.s.a. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu.

Rygor przewidziany w art. 257 p.p.s.a. ma charakter zobiektywizowany, a termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym. Jego przekroczenie musi powodować więc skutek w postaci zastosowania przez sąd rygoru przewidzianego w powyższym przepisie. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego nie otwiera stronie dodatkowego terminu do złożenia wypełnionego wniosku na wymaganym formularzu. W konsekwencji, rozpoznanie zgodnie z przepisem art. 260 p.p.s.a., sprawy przez sąd nie oznacza otwarcia dla strony nowego, dodatkowego terminu do dokonania czynności procesowej, o spełnienie której była już wzywana.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania.