Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 200/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par.1 pkt 6 w związku z art. 52 par.1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 18 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych z powodu szkód powstałych w uprawie postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Wałeckiego Biura Powiatowego decyzją z dnia [...] r. nr [...] przyznał P. L. (zwanej dalej: "Stroną", "Skarżącą") pomoc finansową o wartości brutto [...] zł. W piśmie z dnia 8 marca 2018 r. Strona złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanego dalej: "Dyrektorem") decyzją

z dnia [...] r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Kierownika z dnia 6 lutego 2018 r. W pouczeniu zawartym

w decyzji Dyrektor wskazał, że na wydaną przez niego decyzję przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanego dalej: "Prezesem ARiMR") za pośrednictwem Dyrektora, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego T. B. - w piśmie z dnia 19 grudnia 2018 r. (nadanym na poczcie tego samego dnia) skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (zwanego dalej: "WSA") za pośrednictwem Dyrektora wniosła skargę na decyzję tego Organu z dnia 16 listopada 2018 r., zarzucając naruszenie przez organ przepisów procesowych. W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji

i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Dyrektor uznając pismo Strony za odwołanie wniesione z uchybieniem terminu, za pismem przewodnim z dnia 4 stycznia 2019 r. przekazał je do Prezesa ARiMR. O powyższym fakcie Dyrektor powiadomił Stronę w osobnym piśmie.

Pełnomocnik Strony w piśmie z dnia 23 stycznia 2019 r. oświadczył m.in.,

że niedopuszczalne jest potraktowanie skargi wniesionej przez reprezentowaną przez niego Spółkę jako odwołania od decyzji Dyrektora z dnia 16 listopada

2018 r. Zdaniem pełnomocnika kwestia niedopuszczalności skargi do WSA

na obecnym stadium postępowania może być rozstrzygnięta wyłącznie przez ten Sąd, po otrzymaniu akt sprawy łącznie z odpowiedzią na skargę, w której może zostać podniesiony zarzut niedopuszczalności skargi. Mając powyższe na uwadze, wniósł o niezwłoczne przekazanie ww. skargi do Sądu.

W piśmie z dnia 24 stycznia 2019 r. Prezes ARiMR zwrócił się

do pełnomocnika Spółki o wyjaśnienie czy jego pismo z dnia 19 grudnia 2018 r. zatytułowane: "skarga" jest skargą do WSA, czy odwołaniem od decyzji Dyrektora

z dnia 16 listopada 2018 r.

Następnie za pismem przewodnim z dnia 12 lutego 2019 r. Prezes ARiMR przekazał do Dyrektora akta dotyczącego skargi Spółki na decyzję Dyrektora z dnia 16 listopada 2018 r. Prezes dodał, że w związku z dodatkowym oświadczeniem Strony przesłanym w piśmie z dnia 23 stycznia 2019 r. (skierowanym do Dyrektora

i do wiadomości Prezesa) powyższa sprawa powinna być procedowana w trybie skargi na wydane rozstrzygnięcie.

W odpowiedzi na skargę z dnia 18 lutego 2019 r. Dyrektor wniósł o oddalenie skargi. Do pisma dołączył skargę oraz akta administracyjne sprawy.

W dniu 8 marca 2019 r. do WSA wpłynęło pismo Dyrektora, który przekazał pismo Prezesa ARiMR z dnia 22 lutego 2019 r. wraz z załączonym pismem pełnomocnika Skarżącej z dnia 4 lutego 2019 r. W ww. piśmie pełnomocnik Spółki poinformował Prezesa ARiMR, że jego pismo z dnia 19 grudnia 2018 r. jest skargą do WSA na decyzję Dyrektora z dnia 16 listopada 2018 r. Pełnomocnik dodał,

że kwestię tę szczegółowo wyjaśnił w swoim piśmie z dnia 22 stycznia 2018 r. Zdaniem pełnomocnika ww. decyzja Dyrektora była w istocie decyzją wydaną

w postępowaniu odwoławczym. Do pisma załączył kserokopię swojego pisma z dnia 23 stycznia 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Stosownie bowiem do brzmienia art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym art. 52 § 2 p.p.s.a określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Mając na uwadze przytoczoną regulację prawną, stwierdzić należy, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z ww. środków zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na decyzję do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 roku, poz. 2096 ze zm. - zwanej dalej: "K.p.a.") postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że – co do zasady - sprawa administracyjna rozstrzygnięta decyzją organu pierwszej instancji na skutek wniesienia odwołania przez stronę podlega ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji. Przepis art. 127 § 2 K.p.a. stanowi, że właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Na mocy art. 129 § 1 K.p.a. odwołanie wnosi się

do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Stosownie do § 2 art. 129 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona na decyzję Dyrektora

z dnia 16 listopada 2018 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika

z dnia 6 lutego 2018 r. przyznającej Spółce pomoc finansową w wysokości

[...] zł. Wobec powyższego, wskazać należy, że stosownie do art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1512) w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku

do dyrektorów oddziałów regionalnych jest Prezes Agencji, a w stosunku

do kierowników biur powiatowych - dyrektor oddziału regionalnego.

W związku z powyższym od zaskarżonej decyzji Dyrektora z dnia 16 listopada 2018 r. przysługiwało Stronie skarżącej odwołanie do Prezesa Agencji, w terminie

14 dni od dnia doręczenia decyzji Dyrektora. Wobec tego stwierdzić należy,

że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie co do trybu i środka zaskarżenia.

Natomiast jak wynika z akt sprawy skarżąca spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, nie złożyła takiego odwołania, natomiast skierowała do sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora z dnia 16 listopada 2018 r.,

tj. na decyzję wydaną przez organ w pierwszej instancji. Wniesioną skargę należy uznać za niedopuszczalną, gdyż Skarżącej przysługiwało odwołanie od decyzji Dyrektora do Prezesa Agencji, zatem nie mogła ona, pomijając ten środek zaskarżenia, złożyć skutecznie skargę do sądu.

Z uwagi na wniesienie przez stronę skarżącą do sądu skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a.