Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 218/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: uwzględniono wniosek co do treści uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Rady Miasta Bochnia z dnia 15 lipca 2011 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. W. i J. W. na uchwałę Rady Miasta Bochnia z dnia 29 kwietnia 2010 r. Nr XLIV/404/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: uwzględnić wniosek


UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 218/11 stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Bochnia z dnia 29 kwietnia 2010 r. Nr XLIV/404/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Goczałkowskich" w Bochni w części tekstowej i graficznej w zakresie obejmującym działkę nr "1", obręb Bochnia - 1; a w pozostałym zakresie skargę skarżących M. W. i J. W. oddalił.

Pismem z dnia 15 lipca 2011 r. Rada Miasta Bochnia złożyła wniosek o dokonanie – w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", wykładni ww. wyroku.

W uzasadnieniu tego wniosku podniesiono, że nie jest jasnym pouczenie co do dalszego trybu postępowania przewidzianego art. 153 P.p.s.a. Artykuł ten zawiera nakaz związania organu uchwałodawczego wskazaniami co do dalszego postępowania, a Rada Miasta Bochnia ma wątpliwości, czy to związanie wymusza na niej ponowne przeprowadzenie głosowania nad uwagą dotycząca działki nr "2"; czy też to od uznania samej Rady zależy przeprowadzenie tego głosowania. Pozostała część planu miejscowego nadal pozostaje w obiegu prawnym i jest wykonalna.

Ponadto we wniosku wskazano, że budzi wątpliwości wskazana przez Sąd procedura sprowadzająca się do zmiany obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez uzupełnienie go o ustalenia dotyczące działki nr "2" bez zachowania trybu, o którym mowa w art. 17 w związku z art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 158 P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści i takie postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

We wniosku złożonym przez pełnomocnika Rady Miasta Bochnia wskazuje się na wątpliwości dotyczące pouczenia, które stosownie do art. 141 § 1 P.p.s.a Sąd musiał zamieścić w uzasadnieniu.

W tym zakresie uzasadnienie ww. wyroku Sądu brzmi (in extenso): "Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. ponownie rozpoznając sprawę organ powinien prawidłowo przeprowadzić głosowanie nad uwagą nr [...] rozważając również zasadność tak idącego ograniczania prawa własności w kontekście posiadanego władztwa planistycznego oraz zasady proporcjonalności co do ograniczania własności w zakresie interesu publicznego. W każdym przypadku należy indywidualnie i wszechstronnie ocenić zachowanie właściwych proporcji pomiędzy ochroną interesu publicznego z jednej strony a ograniczeniem prywatnych interesów właścicieli. Ewentualnie uwzględniając uwagę należy ustalić, czy niezbędnym jest ponownie procedury planistycznej i w jakim zakresie to winno nastąpić".

W ocenie Sądu ww. pouczenie jest dość precyzyjne, ale jeżeli strona uważa, że jest niejasne, Sąd wyjaśnia wątpliwości zawarte w tej części uzasadnienia.

Przede wszystkim z treści ww. pouczenia wynika, że ponowne przeprowadzenie głosowania jest konieczne – Sąd zobowiązał, aby Rada Miasta Bochnia ponownie przeprowadziła głosowanie nad uwagą dotycząca działki nr "1". Cała procedura uchwalenia planu miejscowego dotyczyła bowiem całego obszaru objętego ww. planem miejscowym, a więc i wraz z działką nr "1", a tym samym należy i co do tej działki procedurę planistyczną zakończyć. Oczywiście rację ma Rada Miasta Bochnia, że co do pozostałej części planu miejscowego jest on wykonalny i pozostaje w obrocie prawnym. Sąd również wskazał, że rozpoznając ww. uwagę co do działki nr "1" organ planistyczny winien gruntownie rozważyć albo jej uwzględnienie albo odmowę uwzględnienia. W żadnym razie nie można odczytywać tej wskazówki Sądu jako nakaz np. uwzględnienia ww. uwagi. To tylko od rozstrzygnięcia Rady Miasta Bochnia zależy, czy ta uwaga zostanie uwzględniona czy też nie. Okoliczności zaś, że uwagę należy rozpoznawać indywidualnie, badając zasadność ograniczania np. prawa własności w kontekście posiadanego władztwa planistycznego oraz zasady proporcjonalności co do ograniczania własności w zakresie interesu publicznego – powinno być traktowane jako wymóg prawidłowej procedury planistycznej prowadzonej w każdej sprawie.

Wątpliwości strony budzi również i to, czy dopuszczalnym jest zmiana obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez uzupełnienie go o ustalenia dotyczące działki nr "1".

Sąd w tym zakresie wyjaśnia, że unieważnienie planu miejscowego dla obszaru działki nr "1" nastąpiło tylko dlatego, że Sąd uznał, że uwagę wniesioną w stosunku do projektu planu przestrzennego dotyczącą tej działki – Rada Miasta Bochnia formalnie nie rozpoznała prawidłowo. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody, stwierdzające nieważność uchwały w sprawie studium lub planu miejscowego, stanie się prawomocne z powodu niezłożenia przez gminę, w przewidzianym terminie, skargi do sądu administracyjnego lub jeżeli skarga zostanie przez sąd odrzucona albo oddalona, czynności, o których mowa w art. 11 i 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do doprowadzenia do zgodności projektu studium lub planu z przepisami prawnymi.

Przepis ten dotyczy również unieważnienia planu miejscowego przez sąd administracyjny.

Powołany artykuł nakłada obowiązek ponowienia ale tylko tych czynności, które były przyczyną unieważnienia planu miejscowego lub które są niezbędne do uchwalenia prawidłowego planu miejscowego. Ponieważ w tej sprawie taką jedyną nieprawidłową czynnością było – w ocenie Sądu – formalnie nieprawidłowe rozpoznanie uwagi – ponowienie czynności dotyczy właśnie rozpoznania samej tej uwagi.

Sąd nie wskazał przy tym, jak należy tą uwagę rozpoznać, ale tylko to, że należy ją prawidłowo formalnie rozpoznać. Sąd jedynie dodał, że gdyby nastąpiło uwzględnienie uwagi, to wówczas organ planistyczny wiedząc w jakim zakresie uwzględnia uwagę, również powinien ustalić zakres uzupełnienia procedury planistycznej w związku z uwzględnieniem uwagi. Sąd jednak nie wypowiadał się w tym zakresie, ponieważ to jest zakres władztwa planistycznego, którego wykonywanie zastrzeżonej w tej sprawie jest tylko dla Rady Miasta Bochnia.

Rekapitulując, Sąd nie nakazał zmiany obowiązującego planu miejscowego obszaru "Goczałkowskich", a jedynie wskazał na podjęcie formalnie prawidłowej uchwały co do rozpoznania uwagi dotyczącej jednej z działek. To, jaki będzie dalszy los w tym zakresie procedury planistycznej zależy już tylko od tego, czy ta uwaga zostanie uwzględniona (i w jakim zakresie) bądź tez nie uwzględniona.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia, dokonując wyjaśnienia treści uzasadnienia.