Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 208/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-09-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61§3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Sz [...] P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – K. M. o rozpoznaniu w dniu 4 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 stycznia 2020 r., nr [...]. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

P. S. (dalej: "Skarżący") działając przez ustanowionego z urzędu w sprawie pełnomocnika zawodowego, w piśmie z dnia [...] sierpnia 2020 r.

wniósł o wstrzymanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier bez koncesji na automatach.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącego powołał się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a." i podkreślił, że wniosek uzasadnia prawdopodobieństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ponadto zwrócił uwagę, że sytuacja Skarżącego jest ciężka i się nie poprawia, albowiem przebywa on w zakładzie karnym. Tym samym uiszczenie kwoty kary wymierzonej w zaskarżonej decyzji stanowić będzie niewątpliwie dalsze znaczne obciążenie w finansach Skarżącego, który nie posiada żadnego majątku. Końcowo wskazano, iż przytoczone okoliczności potwierdzają dane zamieszczone przez Skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumenty dołączone do tego wniosku.

W toku postępowania o przyznanie Skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata złożony został wypełniony wniosek o przyznanie prawa pomocy (PPF). Skarżący wskazał, że przebywa w zakładzie karnym (ZK w [...]). Ponadto poinformował, że nie prowadzi gospodarstwa domowego wspólnie z innym osobami, nie posiada majątku, nieruchomości, innych zasobów, oszczędności, papierów wartościowych i wierzytelności. Nie uzyskuje również dochodów. Ciążą na nim jednak zobowiązania z tytułu nałożonych na niego kar pieniężnych.

Po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 maja 2020 r., sygn. akt I SPP/Sz 40/20 zwolnił Skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata z urzędu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż oświadczenia Skarżącego zamieszczone w formularzu PPF są wiarygodne. Uwzględnił, że Skarżący jest osobą przebywającą w zakładzie karnym, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ma majątku ani oszczędności. Jego sytuacja majątkowa nie pozwala na poniesienie zarówno kosztów sądowych jak i kosztów ustanowienia zawodowego pełnomocnika procesowego z wyboru.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącej zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej

z art. 61 § 1 P.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

W treści pisma zawierającego przedmiotowy wniosek zamieszczono ogólnikowe uzasadnienie, jednakże wskazano na dane przedstawione przez Skarżącego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy.

Nawiązując do powyższego Sąd wskazuje, iż zna złożony w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy (I SPP/Sz 40/20) wniosek Skarżącego i zamieszczone w nim informacje o stanie rodzinnym i majątkowym. Z dokumentu tego wynika, że Skarżący przebywa w zakładzie karnym, nie uzyskuje żadnych dochodów,

nie ma majątku ani oszczędności oraz że ciążą na nim nałożone kary pieniężne w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach.

Zdaniem Sądu przy ocenie wniosku należy wziąć pod uwagę aktualną sytuację majątkową Skarżącego, która nie ulega poprawie oraz znaczną wysokość kary pieniężnej nałożonej w decyzji podlegającej wykonaniu.

Jak wskazywał NSA w uzasadnieniach orzeczeń, których przedmiotem była ochrona tymczasowa, sąd rozpoznający wniosek w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie powinien uchylać się od oceny, jaki wpływ na sytuację majątkową strony skarżącej będzie miało uiszczenie wymierzonych kar. Argumentacja sądu powinna odnosić się do możliwości płatniczych strony skarżącej w oparciu o całość ciążących na nim zobowiązań.

Sąd mając na uwadze dane przedstawione w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, wskazujące na aktualną sytuację życiową i kondycję finansową Skarżącego oraz znaczną wysokość kary pieniężnej nałożonej na niego zaskarżoną decyzją (500.000 zł), przyjął że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym ze wskazanych wyżej powodów wniosek Skarżącego podlegał uwzględnieniu.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł

jak w sentencji.