Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 214/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) grudnia 2007 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia o przejęciu na własność Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić W. L. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i rozwoju Wsi z dnia (...) grudnia 2007 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia o przejęciu na własność Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego, skarżący złożył wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.

Z informacji podanych przez skarżącego w nadesłanym formularzu PPF wynika, że skarżący oprócz mieszkania o pow. 50 m2 nie posiada żadnego innego majątku, środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną. Jako jedyny dochód skarżący wymienił swoją emeryturę w wysokości 1400 zł netto miesięcznie oraz emeryturę żony w wysokości 900 zł netto miesięcznie. Skarżący uzasadniając swój wniosek oświadczył, iż wspólnie z żoną ponoszą znaczne wydatki na lekarstwa ( ok. 500 zł miesięcznie) oraz koszty związane z bieżącym utrzymaniem mieszkania (ok. 1000 zł miesięcznie).

Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Należy mieć na uwadze, iż przyznanie prawa pomocy podyktowane oceną możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywane jest z uwzględnieniem jej sytuacji majątkowej oraz dochodów i wydatków osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.

Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane na podstawie informacji podanych przez wnioskodawcę we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że złożone przez skarżącego oświadczenie co do jego stanu zdrowia oraz stanu zdrowia jego małżonki oraz wysokości stałych dochodów i wydatków na leczenie wskazuje, że po stronie skarżącego istnieje sytuacja, w której nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego.

W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku W. L. należy stwierdzić, iż w stosunku do skarżącego zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a, uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.