Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 508/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-03-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: Art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Par. 22
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
article: Par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i ust. 2 pkt 2 lit. b, par. 2  ust. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2015 r. sygn. III SA/Kr 508/15 w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 9 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać z sum budżetowych pozostających do dyspozycji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi J. B. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2015 r. sygn. III SA/Kr 508/15, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata (k. 54), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa J. B. (k. 64).

W dniu 29 stycznia 2016 r. została złożona w tut. sądzie "Opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej". Do opinii tej działający z upoważnienia adwokata J. B., adwokat S. W. – P. dołączył wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu – adwokata J. B. – kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz podpisane przez siebie oświadczenie, że opłaty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2016 r. wezwano adwokata S. W. – P. o przedstawienie stosownego pełnomocnictwa oraz przedłożenie pisemnego oświadczenia wyznaczonego adwokata, że opłaty za spełnioną z urzędu pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w części.

W odpowiedzi na to wezwanie wyznaczony adwokat J. B. nadesłał pismo w którym zatwierdził sformułowany przez adwokata S. W. – p. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej oświadczając, że był on upoważniony do ich wykonania. Podtrzymał wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył, że pomoc prawna z urzędu nie została opłacona w całości ani w części.

Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady te od dnia 1 stycznia 2016 r. precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§22). Opierając się na założeniach logiki formalnej wynikającej z argumentacji a fortiori przyjąć należy, że skoro w myśl powołanego przepisu do spraw wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy dotychczasowe, to tym bardziej do spraw wszczętych i zakończonych zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Wskazują na to bowiem wyniki wnioskowania a maiore ad minus. Równocześnie trzeba pamiętać, że sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest czynnością o specyficznym charakterze prawnym (szerzej G. Karcz, glosa do postanowienia NSA z 30.06.2006 r. II FZ 353/2006 Lex/el. 2009).

Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy oświadczenie o jakim mowa w §20 powołanego rozporządzenia zostało złożone przez wyznaczonego adwokata.

W myśl §2 ust. 2 powoływanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia.

Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.