Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 750/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza K. w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. K. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę Rady Miejskiej

w K. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza K. w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.

Na mocy powyższej uchwały Rada Miejska w K., działając w oparciu o treść art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 pkt 3 i art. 237 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.

z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwanej kpa, uznała skargę K. M. za bezzasadną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Sąd administracyjny nie nadzoruje działalności organów administracyjnych, lecz zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej ustawą, dokonuje kontroli administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na:

- decyzje administracyjne,

- niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),

- inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

- pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

- inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.

Kontrola sądu administracyjnego obejmuje również bezczynność tych organów w określonych przez ustawę przypadkach.

Tymczasem zaskarżoną uchwałę Rada Miejska w K. podjęła po rozpoznaniu skargi K. M., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 229 pkt 3 kpa. Skarga tego rodzaju jest szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Nie posiada ona jednakże cech środka prawnego uregulowanego w kpa lub w procedurach szczególnych. Uruchamia bowiem jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia. Owe zawiadomienie o załatwieniu skargi może być kwestionowane jedynie nową skargą.

W świetle powyższego zaskarżona uchwała nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jej niezgodność z prawem, albowiem ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd bowiem kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie, a ta część aktywności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy.

Powyższe okoliczności stanowią podstawę do uznania, iż skarga K. M. jest niedopuszczalna, co obliguje Sąd do jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy.