Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1307/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2 w zw. z  art. 258  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 sierpnia 2011r. po rozpoznaniu wniosku L. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi L. D. na działanie Komornika przy Sądzie Rejonowym w W. postanawia: przyznać L. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek L.D.

w którym zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

W niniejszej sprawie, zważono co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia radcy prawnego jest wnioskiem

o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu oraz znajdujące się w aktach sprawy uznano, iż wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną. W aktach sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1306/11 znajduje się odcinek pobieranej renty z którego wynika, że jej wysokość wynosi 902,94 złotych. Z akt sprawy wynika, wnioskodawca jest zadłużony z tytułu alimentów i wobec niego toczy się postępowanie egzekucyjne. Dlatego też wnioskodawca wspólnie z żoną utrzymują się z części dochodów uzyskiwanych

z tytułu renty w wysokości 359,09 złotych miesięcznie.

Z uzasadnienia wniosku wynika, że wnioskodawca jest osobą schorowaną, nie będącą w stanie podjąć żadnej pracy zarobkowej. Zaznaczył, że żona nie uzyskuje dochodu, gdyż się nim opiekuje. Z aktach sądowych znajduje się kopia decyzji z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej W. z którego wynika, że małżonce odmówiono przyznania świadczenia zasiłku okresowego z powodu niepełnosprawności z uwagi na nie spełnienie kryterium dochodowego. Znajduje się również zaświadczenie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] z którego wynika, E. D. nie składała wniosku

o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych na okres zasiłkowy 2010/2011.

Wnioskodawca uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy wskazał, że otrzymywana kwota renty jaką otrzymuje w wysokości 359,09 nie zabezpiecza wszystkich jego wydatków związanych z utrzymaniem rodziny jak i zakupem koniecznych lekarstw.

We wniosku wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku. Nie wskazał, aby posiadał oszczędności pieniężne bądź przedmioty wartościowe.

W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację majątkową i życiową skarżącego, w szczególności niski dochód i brak majątku, oszczędności pieniężnych, uznano, że nie jest on w stanie opłacić kosztów radcy prawnego bez uszczerbku koniecznego dla siebie i małżonki utrzymania. Tym samym uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. ustanowienia radcy prawnego z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.