Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 287/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 29 i art 48
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Małgorzata Łoboz SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel SWSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 marca 2022 r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. B. postanowieniem z dnia 28 stycznia 2021r., nr [...], znak: [...] na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 Pr. bud. nakazał wstrzymać obecnemu właścicielowi i inwestorowi budowę wiaty, o konstrukcji drewnianej posiadającej dach dwuspadowy i wymiary zewnętrzne 6,0 m x 4,0 m, pełniącej funkcję rekreacyjną działce nr ew [...] w B., zrealizowanej bez wymaganego zgłoszenia, oznaczonej na szkicu stanowiącym załącznik do niniejszego postanowienia kolorem czerwonym i numerem 3.

Po rozpatrzeniu zażalenia T. S., wniesionego na to postanowienie[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia z dnia 21 grudnia 2021 r., znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. -Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 w zw. art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity, Dz.U. z 2021r. poz. 2351, dalej: "Pr. bud.") utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W jego uzasadnieniu wskazał, że podstawą materialnoprawną skarżonej decyzji jest art. 48 ust. 1 pkt 2 Pr. Bud., który znajduje zastosowanie w przypadku zrealizowania przez Inwestora obiektu budowlanego bez wymaganego prawem zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Jednym z warunków koniecznych, jakie muszą zostać spełnione by zastosowanie mógł mieć wspomniany artykuł prawa budowlanego jest zaistnienie "budowy" w rozumieniu przepisów Pr. bud., czyli wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, odbudowę, rozbudowę czy też jego nadbudowę.

PINB w S. B. dokonał prawidłowej kwalifikacji przedmiotu postępowania administracyjnego. Niewątpliwie w stanie faktycznym sprawy miała miejsce budowa wiaty o wymiarach 6,0m x 4,90 oraz wysokość 4,30m - na terenie działki nr ew. [...] w B. (tereny przeznaczone pod uprawy polowe i ogrodnicze z zabudową), oznaczonej na szkicu stanowiącym załącznik do niniejszego postanowienia kolorem czerwonym i numerem 3 - która to w świetle Pr. bud. stanowi budowlę wraz z umieszczonymi w niej instalacjami.

W toku postępowania organ I instancji ustalił, iż przedmiotowy obiekt został wybudowany w 2018 r., a inwestor - T. S., jak wskazał do protokołu z kontroli z dnia 27 października 2020 r., nie występował do właściwego organu o stosowne zgody. Bezspornym w sprawie jest zatem osoba inwestora (T. S.) oraz czas budowy przedmiotowego obiektu (por. ustalenia kontrolne, akta PINB, k: 1)

Pojęcie wiaty nie zostało zdefiniowane w ustawie Prawo budowlane, jednak zgodnie ze stanowiskiem Sądów Administracyjnych, przedstawionym min. w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 11 czerwca 2019r., sygn. akt: II SA/Rz 319/19 "wiata (...) jest (...) obiektem budowlanym niezwiązanym trwałe z gruntem lub niewydzielonym z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych lub też nie posiada fundamentów lub dachu. Wystarczy przy tym, aby przynajmniej jedna z tych przesłanek została spełniona".

Zgodnie z brzmieniem art. 29 ust. 1 pkt 14 ustawy Prawo budowlane, "nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa: wolno stojących:

a) parterowych budynków gospodarczych,

b) garaży,

c) wiat

- o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki". Przedmiotowa wiata również w dacie jej realizacji podlegała obowiązkowi zgłoszenia (art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane sprzed nowelizacji, która to weszła w życie z dniem 19 września 2020r.).

Analiza przepisów ustawy Prawo budowlane przez pryzmat wykonanych robót budowlanych wykazała, iż przedmiotowa budowa wymagała uprzedniego zgłoszenia przez inwestora do organu administracji architektoniczno-budowlanej, którego to inwestor zgodnie ze wskazaniami nie dokonał.

W świetle wskazanych okoliczności organ I instancji wobec przedmiotowego obiektu realizowanego bez wymaganego zgłoszenia zasadnie prowadził postępowanie na podstawie art. 48 Pr. Bud.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami w przypadku stwierdzania samowoli budowlanej organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego: bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. W ww. postanowieniu organ w razie konieczności może użyć odpowiednich środków zabezpieczających (nakaz zabezpieczenia obiektu budowlanego lub terenu budowy, nakaz usunięcia stanu zagrożenia). Jednocześnie w w/w postanowieniu organ informuje o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej celem zalegalizowania budowy (w tym o zasadach jej obliczania). Opisano też dalsze etapy postępowania legalizacyjnego.

Zdaniem organu odwoławczego w sprawie zachodzi przypadek determinujący samowolę budowlaną, co czyni uzasadnionym działania podejmowane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. B..

PINB skarżonym postanowieniem prawidłowo wstrzymał budowę wiaty o konstrukcji drewnianej posiadającej dach dwuspadowy i wymiary zewnętrzne 6,0m x 4,0m na działce nr ew. [...] w B. oraz poinformował o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej celem zalegalizowania budowy (w tym o zasadach jej obliczania) - tak więc skarżone postanowienie zawiera posiada wszystkie, wymienione w treści art 48 ust. 3 Pr. bud. elementy.

Odpowiadając na zarzut skarżącego, iż w niniejszej sprawie zastosowanie powinien mieć art. 29 ust. 2 pkt 2 Pr. bud. organ wskazał iż ww. przepis stanowi "Nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa: wiat o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny, lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki". W ocenie MWINB brzmienie i celowość ww. przepisu wyklucza zastosowanie go w niniejszej sprawie. W ocenie MWINB zebrany materiał dowodowy (informacje dotyczące zabudowy działki, jej przeznaczenia oraz powierzchni) wskazuje, iż nie ziściły się przesłanki wskazane w art. 29 ust. 2 pkt 2 Pr. bud. pozwalające na odejście od ustawowo wymienionej zasady. PINB słusznie wskazał w uzasadnieniu skarżonego postanowienia "Sprawa dotyczy (...) budowy wiaty szczególnej wykonanej w celach stricte komercyjnych, w terenach przeznaczonych pod uprawy polowe i ogrodnicze z zabudową zagrodową zgodnie z obowiązującym MPZP wsi B.".

Ponadto z materiału dowodowego organu I instancji znak: [...] wynika jednoznacznie, że budynki gospodarcze, jak i pozostałe obiekty ulokowane na działce nr ewid. [...] w B. nie są związane z produkcją rolną, a z komercyjną działalnością polegającą na wynajmie pokoi. MWINB nie ujmuje posiadania przez skarżącego statusu rolnika, a jedynie podkreśla, iż ww. obiekt nie jest związany z produkcją rolną. Do właściwości organów nadzoru budowlanego nie należy bowiem orzekanie w sprawie uznania działalności prowadzonej przez skarżącego za działalność gospodarczą czy też działalność rolniczą, a ustawa z dnia 6 marca 2018r. (Dz. U. z 202lr., poz. 162) - Prawo przedsiębiorców nie ma zastosowania do postępowania prowadzonego na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Jak stwierdza organ - w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przesłanki warunkujące zastosowanie art. 29 ust. 2 pkt 2, a kwalifikację przedmiotowych robót dokonaną w oparciu o art. 29 ust. 1 pkt 14 Pr. bud. należy uznać za prawidłową - zauważyć należy, że z uwagi na powierzchnię działki (2,3784 ha) oraz ilość zrealizowanych wiat (4) przedmiotowe postępowanie należy prowadzić w oparciu o art. 48 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. (budowa obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia).

Na marginesie w odniesieniu do uwag, iż przedmiotowa działka stanowi działkę siedliskową wskazano, że w obowiązującym systemie prawnym nie zamieszczono legalnych definicji ani zabudowy zagrodowej ani działki siedliskowej. Wobec braku legalnych definicji pojęć "zabudowa zagrodowa" i "działka siedliskowa" lub "siedlisko" należy skorzystać z wyjaśnień językoznawców, wg których siedlisko to miejsce czy teren zamieszkania, osiedlenia się, domu, a zabudowa zagrodowa to dom wiejski z podwórzem i zabudowaniami gospodarskimi, obejście (Uniwersalny słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 listopada 2014r., sygn. akt: II OSK 1026/19 "Jak wynika z § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie (...) zabudowa zagrodowa to w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. Przepis ten zabudowę zagrodową odnosi, więc do rodzinnych gospodarstw rolnych. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie nie mamy do czynienia z rodzinnym gospodarstwem hodowlanym, a na terenie zabudowy zagrodowej nie jest zlokalizowany budynek mieszkalny. Prowadzona przez skarżącą kasacyjnie działalność polega na hodowli zwierząt futerkowych na skałę produkcyjną i realizowana jest na terenie użytku rolnego (...) Nie można podzielić stanowiska skarżącej, że działka siedliskowa to nieruchomość rolna, a więc nieruchomości, które są lub mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej. Przy tak szerokiej definicji". Ponadto MWIB w pełni podziela ukształtowany w judykaturze pogląd: "(...) siedlisko to teren o charakterze kameralnym (prywatnym), na którym posadowiony jest dom mieszkalny, gdzie koncentrują się czynności życiowe rolnika i jego rodziny i zaspokajane są elementarne potrzeby życiowe, a zabudowa zagrodowa to siedlisko wraz z zabudowaniami gospodarczymi (...) Nie można zatem przyjąć generalnie - jak twierdzi skarżąca Spółka, że "siedlisko" odpowiada pojęciu "gospodarstwa rolnego".

Zgodnie z art. 52 Pr. bud.: 1. Obowiązki, w formie nakazów i zakazów, określone w postanowieniach i decyzjach, o których mowa w niniejszym rozdziale, nakłada się na inwestora. Jeżeli roboty budowlane zostały zakończone lub wykonanie postanowienia albo decyzji przez inwestora jest niemożliwe, obowiązki te nakłada się na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. 2. Koszty związane z wykonaniem obowiązków, o których mowa w ust. 1, ponosi inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Adresatem nakazu wstrzymania budowy wiaty o konstrukcji drewnianej posiadającej dach dwuspadowy i wymiary zewnętrzne 6,0 m x 4,0 m, pełniącej funkcję rekreacyjną, na działce nr ew. [...] w B., zrealizowanej bez wymaganego zgłoszenia, oznaczonej na szkicu stanowiącym załącznik do niniejszego postanowienia kolorem czerwonym i numerem 3 organ I instancji prawidłowo uczynił inwestora: T. S..

Opisane wyżej postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie T. S., zarzucając mu:

1. naruszenie przepisów postępowania to jest art 6, art. 1, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i 107 § 1 k.p.a., poprzez brak wykazania należytej dbałości w dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, w szczególności w zakresie ustalenia właściwego charakteru wiaty posadowionej na nieruchomości skarżącego, a przez to nierozpoznanie podstaw do zwolnienia z obowiązku zgłoszenia z uwagi na zajście przypadku opisanego w art. 29 ust. 1 pkt 2c) Prawa budowlanego,

2. naruszenie przepisów postępowania to jest art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i 107 § 1 k.p.a., poprzez brak zebrania materiału dowodowego mającego być podstawą rozstrzygnięcia sprawy, w tym w choćby dostatecznym stopniu mającym potwierdzać fakt:

< rzeczywistego charakteru wiaty i błędne jej scharakteryzowanie jako mającej charakter wiaty "szczególnej" wykonanej w celach prowadzonej działalności gospodarczej,

< prowadzenia działalności gospodarczej we wszystkich obiektach budowlanych na nieruchomości, w tym ocenianym obiekcie wiaty, w sytuacji gdy stwierdzony stan obiektu budowlanego na to w żaden sposób nie wskazywał, z jednoczesnym pominięciem prawnej dopuszczalności wynajmu prywatnego przez rolnika, bez zmiany charakteru działki siedliskowej,

< braku zameldowania na pobyt stały skarżącego pod adresem [...] od dnia 15 czerwca 2021r., czego organ II instancji nie wziął pod uwagę przy ponownym rozpoznawania sprawy,

3. naruszenie przepisów postępowania to jest art. 10 § 1 k.p.a., poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań i wydanie zaskarżonego postanowienia bez wezwania do wypowiedzenia się, co do zebranego materiału dowodowego w sprawie,

4. naruszenie przepisu art. 15 k.p.a. poprzez brak ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a jedynie powtórzenie stanowiska zajętego przez organ pierwszej instancji, czym pozbawiono skarżącego prawa do dwukrotnego merytorycznego załatwienia sprawy, a to skutkowało z kolei utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji,

5. naruszenie przepisów art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że obiekt w postaci wiaty posadowiony na działce nr ew. [...] wymaga zgłoszenia jego budowy organowi administracji architektoniczno-budowlanej, podczas gdy budynek ten odpowiada definicji budynku z art. 29 ust. 2c) Prawa budowlanego i zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy jego budowa nie podlega zgłoszeniu organowi administracji,

6. naruszenie przepisów art. 29 ust. 1 pkt 2 oraz art. 29 ust. 1 pkt 2c) Prawa budowlanego poprzez ich niewłaściwą wykładnię, polegającą na ocenie możliwości odstąpienia od obowiązku zgłoszenia robót budowlanych ze względu na charakter działki czy sposoby korzystania z obiektu, choć treść powyższych przepisów w żaden sposób nie odsyła do spełnienia przesłanek tego rodzaju,

7. naruszenie przepisu art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie w sprawie, przy braku przesłanek uzasadniających przeprowadzenie na przedmiotowej nieruchomości robót budowlanych prowadzących do powstania obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia.

Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o rozważenie przekazania sprawy do rozpoznania na rozprawie oraz na zasadzie art. 106 § 3 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci:

a) postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 listopada 2021 r.,

b) zaświadczenia o zameldowaniu skarżącego na pobyt stały w Gminie B. z dnia 15.06.2021r. pod adresem [...]

c) oświadczenia R. P., pełnomocnika skarżącego w postępowaniu przed Starostą S. w sprawie o zgłoszenie robót budowlanych dot. przedmiotowych budynków gospodarczych.

Ponadto na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnoszę o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, w składzie 3 sędziów, zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie, wydane na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, o wstrzymaniu budowy wiaty o konstrukcji drewnianej posiadającej dach dwuspadowy i wymiary zewnętrzne 6,0 m x 4,0 m, pełniącej funkcję rekreacyjną działce nr ew [...] w B..

Kwalifikacja przedmiotowego obiektu jako wiaty nie jest sporna i nie budzi wątpliwości Sądu.

Organy nadzoru budowlanego zastosowały w tej sprawie przepis art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. "c" ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa wolno stojących wiat - o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki.

Zdaniem skarżącego natomiast budowa wiaty nie wymagała ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia, bowiem zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa wiat o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny, lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki. Skarżący podnosi, że wiata służy do użytku własnego skarżącego w posiadanym gospodarstwie rolnym. Podkreśla, że ma status rolnika, a w znajdującym się na tej samej działce budynku o charakterze mieszkalnym wynajmuje pokoje w ramach najmu prywatnego rolnika, a nie w ramach działalności gospodarczej. Na działce o nr ewid. [...] w B. nie jest prowadzona działalność gospodarcza w sposób, który podważałby pierwotny sposób zagospodarowania terenu. Organ I instancji swoje stanowisko w całości oparł na kwestiach związanych z istnieniem witryny internetowej, która przedstawia możliwość wynajmu pokoi w dwóch obiektach, które są wykorzystywane w celach mieszkalnych osobiście przez skarżącego i jego rodzinę. Pominięto całkowicie charakter rolniczy działki i jej zabudowań, skupiając się jedynie na wyznacznikach oferty najmu skierowaną do nieokreślonego kręgu adresatów, która z oczywistych przyczyn jest przedstawiana jak najatrakcyjniej dla potencjalnych odbiorców. Zdaniem skarżącego nie podważa to statusu skarżącego jak rolnika, ani też charakteru rolniczego nieruchomości.

Z zarzutami tymi nie można się zgodzić. Organy obu instancji prawidłowo zastosowały przepis art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. "c" ustawy Prawo budowlane – przyjmując, że przedmiotowa wiata wymagała zgłoszenia.

W obu przytoczonych wyżej przepisach mowa jest o budowie wiaty o określonej powierzchni zabudowy oraz o powierzchni działki (w pierwszym przypadku: do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki; w drugim przypadku: do 50 m2, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki). Jednakże podstawową różnicą pomiędzy tymi dwoma regulacjami jest dodatkowy warunek przewidziany w art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane – mianowicie wiata ma się znajdować na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny, lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe.

Należy zgodzić się z organami nadzoru budowlanego obu instancji, iż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z działalnością rolniczą, lecz działalnością komercyjną polegającą na wynajmie domków w ramach kompleksu [...]" (co potwierdzają wydruki ze strony internetowej dotyczącej warunków wynajmu). Okoliczność, że skarżący nie wynajmuje tych obiektów w ramach działalności gospodarczej, a wspomniane domki nie są zarejestrowane w prowadzonej przez Wójta Gminy B. ewidencji obiektów hotelarskich oraz innych obiektów świadczących usługi hotelarskie (pismo Wójta k. 17 akt administracyjnych I instancji) nie wpływa na ocenę tej kwestii, podobnie jak ocena, czy skarżący posiada status rolnika.

T. S. do skargi załączył zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały pod adresem [...], gmina B.. Co istotne – zameldowanie to nastąpiło 15 czerwca 2021 r., a zatem już po wydaniu postanowienia przez organ I instancji. W ocenie Sądu okoliczność ta stanowi jedynie swoistą strategię działania w postępowaniu w przedmiocie samowoli budowlanej przed organami nadzoru budowlanego i nie zmienia dokonanej powyżej oceny charakteru prowadzonej przez niego działalności. Tym samym, nie uzasadnia również zastosowania w niniejszej sprawie art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego, zatem zarzuty skargi są w tym zakresie nieuzasadnione.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań i wydanie zaskarżonego postanowienia bez wezwania do wypowiedzenia się, co do zebranego materiału dowodowego w sprawie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie prowadził uzupełniającego postępowania dowodowego, a skarżący wypowiedział się co do zebranych materiałów i dowodów w treści zażalenia. Słusznie też zwraca się uwagę w odpowiedzi na skargę, że w art. 10 k.p.a. mowa jest o wydaniu decyzji, podczas gdy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z postanowieniem.

Uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione, a zaskarżone postanowienie za prawidłowe – Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.