Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 950/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 31 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Po 1149/16 w przedmiocie odrzucenia skargi P.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Po 1149/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P.B. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r. w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za listopad 2015 r.

Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 lipca 2016 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2016 r. pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 20 września 2016 r. Sąd utrzymał w mocy powyższe zarządzenie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 października 2016 r., w dniu 19 października 2016 r. doręczono Skarżącemu odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 20 października 2016 r. Skarżący ponownie wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadniając wydane rozstrzygniecie Sąd zwrócił uwagę, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Wyjaśnił, że skoro odpis prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 lipca 2016 r. został doręczony Skarżącemu w dniu 19 października 2016 r., to 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 26 października 2016 r.

W konsekwencji Sąd uznał, że wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu, wniesiona przez Skarżącego skarga podlegała odrzuceniu. Podkreślił, że ponowne złożenie wniosku, nawet dokonane w terminie wskazanym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Sąd zaznaczył, że ze skutku prawnego jakim jest prawomocność zarządzenia z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Po 1149/16, pozostawiającego wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wynika obowiązek zapłaty wymaganego wpisu od skargi oraz obowiązek sądu do ponownego wezwania do jego uiszczenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący podniósł, że "Sąd swoim postanowieniem dał dowód na to, że można kogoś okraść, zarazem pozostając bezkarnym" oraz że "nie ma szans walczyć ona legalnej drodze prawnej".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału I do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. - skargę odrzucić.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy został w całości rozpoznany prawomocnym zarządzeniem, to termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w terminie zakreślonym w zarządzeniu z dnia 12 października 2016 r., zaś kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny stoi bowiem na stanowisku, że odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, skutkujących nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania.

Ponadto należy podkreślić, że w niniejszym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.