Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 380/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 15 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego), złożonym na formularzu PPPr załączonym do skargi, "A" zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Stosownie do przepisu art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W świetle powołanych uregulowań można zwolnić od kosztów sądowych tylko w sytuacji, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma realnych możliwości finansowych ich poniesienia. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego oświadczenia o majątku i dochodach spółki, dokumentów źródłowych załączonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy (sprawozdania finansowego za 2011 r. i odpisu uchwały zgromadzenia wspólników z dnia 16 kwietnia 2012 r.) oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego (dodatkowego oświadczenia z dnia 19 kwietnia 2013 r., odpisu zeznania podatkowego CIT-8 za 2012 r., sprawozdania finansowego za 2012 r., wniosku o zamknięcie rachunków bankowych, rachunku zysków i strat na dzień 31 marca 2013 r., odpisu z księgi wieczystej) ustalono, że skarżąca spółka dwa ostatnie lata obrachunkowe zakończyła stratą, której wysokość netto wynosiła za 2011 r. – 304.698,23 zł, zaś za 2012 r. – 39.401,32 zł, w zeznaniu podatkowym za ubiegły rok spółka wykazała dochód w wysokości 6.249,60 zł przy przychodach w wysokości 10.000 zł i kosztach ich uzyskania w kwocie 3.750,40. Jak wskazano w sprawozdaniu zarządu za 2012 r., w ww. roku spółka nie prowadziła działalności, zrealizowała tylko jedną transakcję, w obecnej sytuacji rynkowej kontynuowanie działalności [...] nie ma ekonomicznego uzasadnienia, w związku z powyższym spółka w roku 2013 planuje wyłącznie zakończyć spór z urzędem skarbowym. W dodatkowych informacjach i objaśnieniach do sprawozdania finansowego za 2012 r. podano, że spółka prowadzi spór ze Skarbem Państwa dotyczący zakupionego w 2008 r. gruntu, na którym planuje wybudować [...] oraz że na dzień sporządzenia sprawozdania istnieją okoliczności wskazujące na zagrożenie kontynuowania jej działalności – w związku z prowadzonym sporem założenia kontynuowania działalności gospodarczej w dającej się przewidzieć przyszłości są uwarunkowane wyłącznie pozytywnym zakończeniem toczącego się procesu. Wskazano też, że wystąpiły różnice pomiędzy kosztami podatkowymi a niepodatkowymi na łączną kwotę 45.651,32 zł wynikającą z niezapłaconych podatków od nieruchomości oraz opłaty wieczystej wraz z kosztami egzekucyjnymi. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 19 kwietnia 2013 r. prezes zarządu spółki potwierdził posiadanie wymagalnych zobowiązań na rzecz gminy z tytułu podatku od nieruchomości oraz opłaty za użytkowanie wieczyste. W okresie od 1 stycznia do 31 marca br. spółka nie uzyskała żadnego przychodu, poniosła zaś koszty w kwocie 21.402 zł. Skarżąca nie posiada zasobów finansowych (zamknęła prowadzone dla niej rachunki bankowe), zgodnie z bilansem na dzień 31 grudnia 2012 r. posiadała aktywa trwałe o wartości 327.521,33 zł oraz aktywa obrotowe o wartości 1.547,30 zł, jej majątek stanowi nieruchomość będąca przedmiotem sporu sądowego i objęta zakazem zbywania i obciążania w toku postępowania o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną. Względem spółki prowadzone jest postępowanie egzekucyjne dotyczące zaległości podatkowych.

Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, a w szczególności nieosiąganie przez spółkę przychodów – związane z faktycznym zaprzestaniem prowadzenia przez nią działalności – i nieposiadanie zasobów finansowych, uznano, iż skarżąca spółka wykazała, że nie ma obecnie wystarczających środków na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.