Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2496/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: 87 ust. 2 i 6
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Gurba, sędzia WSA Monika Świercz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za lipiec 2016 r. 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] M. Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz D. sp. z o.o. z siedzibą w S. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2016 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej "NUS") wpłynęła złożona przez D. sp. z o.o. z siedzibą w S. – dalej: "Skarżąca" lub "Spółka" - deklaracja VAT – 7 za lipiec 2016 r., w której wykazano kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 144.486 zł, w tym kwotę do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni 140.000 zł oraz kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 4.486 zł

Następnie NUS przeprowadził kontrolę w Spółce w zakresie zasadności zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2016 r.

NUS, postanowieniem z [...] października 2016 r., przedłużył termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 140.000 zł za lipiec 2016 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia Spółki w ramach prowadzonej kontroli podatkowej. Protokół kontroli podatkowej doręczono 30 października 2017 r.

Postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. NUS wszczął postępowanie podatkowe w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za czerwiec – wrzesień 2016 r.

Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. NUS przedłużył termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 46.008 zł wynikającej z zadeklarowanego zwrotu w kwocie 140.000 zł w deklaracji VAT – 7 za lipiec 2016 r. z uwagi na konieczność dodatkowego zweryfikowania jego zasadności do 4 kwietnia 2018 r.

Następnie postanowieniem z [...] marca 2018 r. NUS przedłużył ww. termin do 4 lipca 2018 r.

Postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. NUS przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 46.008 zł wynikającej z zadeklarowanego zwrotu w kwocie 140.000 zł w deklaracji VAT – 7 za lipiec 2016 r. z uwagi na konieczność dodatkowego zweryfikowania jego zasadności do 5 listopada 2018 r. W uzasadnieniu ww. postanowienia NUS wskazał, iż zasadność zwrotu podatku wymaga dodatkowego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz przeprowadzenia wnikliwej analizy zgromadzonych dowodów. W szczególności zachodzi konieczność weryfikacji transakcji pomiędzy Spółką a A. Sp. z o.o. W tym celu w trakcie postępowania podatkowego organ podatkowy pierwszej instancji wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o informacje dotyczące ww. kontrahenta Spółki. Powyższe postanowienie doręczono 25 czerwca 2018 r.

Skarżąca, pismem z 28 czerwca 2018 r., wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. – dalej "DIAS" - postanowieniem z [...] września 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie NUS z [...] czerwca 2018 r. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że postanowienie NUS z [...] czerwca 2018 r. wydano z zachowaniem ustawowego terminu, co jest stanowiskiem zgodnym z wyrokiem NSA z 23 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 255/17, z którego wynika, że termin do zwrotu podatku może być przedłużony ale tylko wówczas gdy przed jego upływem podatnikowi doręczono postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno – skarbowej lub postępowania podatkowego. DIAS wyjaśnił, że uprzednim postanowieniem z [...] marca 2018 r. organ podatkowy pierwszej instancji przedłużył termin zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2016 r., do 4 lipca 2018 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane [...] czerwca 2018 r. natomiast doręczone za pośrednictwem platformy e-PUAP 25 czerwca 2018 r. Powyższe dowodzi, iż postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Strony przed upływem terminu (4 lipca 2018 r.) wskazanego w poprzednim postanowieniu przedłużającym termin zwrotu.

Ponadto DIAS stwierdził, że materiał dowodowy i informacje organu znajdujące się w aktach sprawy dostatecznie wskazują, że NUS zasadnie dokonał przedłużenia terminu zwrotu podatku wynikającego z rozliczenia Spółki, ponieważ w terminie przypisanym dla tego zwrotu nie dysponował jeszcze dowodami, które mogłyby potwierdzić lub nie prawidłowość dokonanego przez Spółkę rozliczenia.

Skarżąca, pismem z 21 września 2018 r., wniosła skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie:

- art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 247 § 1 pkt 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm.) – dalej "O.p." - poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, pomimo że postanowienie to zostało wydane w sprawie, w której wydano już postanowienie ostateczne, co stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności tego postanowienia;

- art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 272 O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, pomimo że narusza ono art. 272 O.p., gdyż w sprawie nie ma przesłanek przedłużenia czynności sprawdzających;

- art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 274b O.p. w zw. z art. 87 ust. 2 i 2a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 z późn. zm.) - dalej "ustawy o VAT" - poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, pomimo że narusza ono art. 274b O.p. i art. 87 ust. 2 i 2a ustawy o VAT w związku z przedłużeniem terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, pomimo że nie istnieją okoliczności, które wskazywałyby, iż zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania;

- art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 87 ust. 6 ustawy o VAT poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, pomimo że narusza ono art. 87 ust. 6 ustawy o VAT w związku z pozbawieniem Skarżącej jej uprawnienia do otrzymania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, pomimo spełnienia warunków określonych w ustawie.

Mając powyższe na uwadze Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, a także postanowienia NUS z [...] czerwca 2018 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie DIAS z [...] września 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie NUS z [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2016 r. do 5 listopada 2018 r.

Podkreślić należy, iż było to postanowienie przedłużające już po raz czwarty termin dokonania zwrotu nadwyżki za lipiec 2016 r.

W sprawie istotne jest to, iż postanowieniem z [...] października 2016 r. NUS przedłużył termin dokonania zwrotu za lipiec 2016 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika w ramach prowadzonej kontroli podatkowej. Kontrola zakończona została doręczeniem protokołu kontroli [...] października 2017 r. i w konsekwencji dokonany został częściowy zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Jednocześnie organ uznał, że różnica między zadeklarowana przez Spółkę kwotą zwrotu w wysokości 140.000, a ustaleniami kontroli podatkowej w wysokości 46.008 wymaga dalszej weryfikacji. Wówczas [...] grudnia 2017 r. NUS wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do września 2016 r. W toku postępowania podatkowego postanowieniem z [...] stycznia2018 r. NUS przedłużył termin dokonania zwrotu za lipiec 2016 r. w kwocie 46.008 zł do 4 kwietnia 2018 r. Było to drugie postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu za lipiec 2016 r. Następnie postanowieniem z [...] marca2018 r. NUS przedłużył powyższy termin zwrotu do 4 lipca 2018 r. Było to trzecie postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu za lipiec 2016 r. Z kolei skarżonym w sprawie postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. NUS po raz czwarty przedłużył termin zwrotu do 5 listopada 2018 r.

Przywołać w tym miejscu należy przepisy prawa materialnego i postępowania, które znajdują zastosowanie w sprawie.

W myśl art. 87 ust. 2 ustawy o VAT zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Jak stanowi z kolei art. 87 ust. 6 ustawy o VAT na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia (...) - przy czym ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Na tle powyższych przepisów, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie podnosi się, że zastosowanie instytucji przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT stanowi w istocie wyjątek od zasady natychmiastowości zwrotu. Regulacje dotyczące tej materii w założeniu mają stanowić rozwiązanie charakteryzujące się ważeniem sprzecznych interesów podatnika oraz Skarbu Państwa. Podatnik zainteresowany jest otrzymaniem natychmiastowego zwrotu kwoty nadpłaconego podatku VAT (w zgodzie z zasadą neutralności). Z kolei organy podatkowe, weryfikując zasadność dokonania zwrotu zainteresowane są wyeliminowaniem potencjalnych oszustw podatkowych i nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu podatku VAT działających na szkodę Skarbu Państwa (wyrok NSA z 3 sierpnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1025/18).

Występujący pomiędzy tymi wartościami swoisty konflikt, a w konsekwencji konieczność ich wyważenia, zauważalny jest również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE"), które wyznacza wspólne dla wszystkich państw członkowskich zasady składające się na unijny system podatku od wartości dodanej (por. wyrok TSUE z 10 lipca 2008 r., C-25/07, EU:C:2008:395). Z orzecznictwa tego wynika, że państwa członkowskie mogą podejmować stosowne kroki w celu ochrony swych interesów finansowych, a zwalczanie oszustw, unikania opodatkowania i ewentualnych nadużyć jest celem uznanym i wspieranym przez dyrektywę VAT, którą implementują przepisy ustawy o VAT. W judykaturze nie nasuwa wątpliwości, że jednym z takich środków jest przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku (wyrok NSA z 14 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 1532/15).

Dlatego też, w tego rodzaju sprawach, w ramach oceny wykładni i stosowania przepisów dotyczących analizowanej instytucji, nieodzowne staje się dostrzeganie dwóch przeciwstawnych sfer ochrony interesów prawnych, tj. sfery interesów podatnika oraz sfery interesów Skarbu Państwa.

Na potrzebę takiego postrzegania instytucji przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT zwrócono uwagę m.in. w uchwale NSA z 24 października 2016 r. sygn. akt I FPS 2/16.

We wspomnianej uchwale, jakkolwiek odnosiła się ona wprost do zagadnienia kontroli instancyjnej i zaskarżalności tego rodzaju postanowień, podkreślono również, że w ramach przedłużenia terminu zwrotu podatku istotne jest określenie daty, do której będzie trwała weryfikacja zasadności zwrotu. NSA w składzie siedmiu sędziów podkreślił, że: "Pewność stosowania prawa wymaga zatem formułowania rozstrzygnięcia o przedłużeniu w sposób konkretny, niewymagający doszukiwania się tego, jaką datę przesunięcia zwrotu organ miał na uwadze w przyjętych przez siebie okolicznościach. Biorąc pod uwagę, że zwrot powinien nastąpić w konkretnym terminie ustawowo przewidzianym (określonym dniami), to jego odsuwanie w czasie (przedłużenie) też musi być konkretne, czyli wprost wskazywać na jaki dzień organ wydłuża termin zwrotu w stosunku do terminu ustawowego (lub tego, który już był postanowieniem wcześniej wydłużony. (...) Tylko przedłużenia według dat dają możliwość zachowania i respektowania wspomnianej już reguły, że przedłużyć można tylko taki termin, który jeszcze nie upłynął".

Tym samym w powołanej uchwale NSA zwrócił uwagę na dwie istotne kwestie. Po pierwsze, na konieczność przedłużania zwrotu do konkretnego terminu (daty). Po drugie, na dopuszczalność przedłużenia tylko takiego terminu, który jeszcze nie wyekspirował.

W związku z powyższym przyjąć należy, że próba przedłużenia terminu po jego upływie nie może być skuteczna. Ewentualne wydanie postanowienia przedłużającego termin już po jego upływie nie wywiera żadnych skutków prawnych (zob. również wyrok NSA z 9 stycznia 2001 r., sygn. akt III SA 2803/99). Powyższe reguły zachowują swoją aktualność również w przypadku kilkukrotnego przedłużania terminu zwrotu na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Brzmienie tego przepisu, stosownie do przedstawionych wyżej uwag na temat wyposażenia organów w realne instrumenty pozwalające na weryfikację zasadności zwrotu w celu zapobieżeniu oszustwom i nadużyciom, nie zawiera bowiem ograniczenia, że przedłużenie terminu może być dokonane wyłącznie jednokrotnie.

W konsekwencji, w ramach oceny postanowienia przedłużającego po raz kolejny termin zwrotu (tak jak w niniejszej sprawie) konieczne jest dokonanie ustaleń co do skuteczności przedłużenia terminu zwrotu bezpośrednio je poprzedzającego. Tego rodzaju ustalenie faktyczne jest istotne z punktu widzenia wspomnianej zasady, że przedłużenie terminu zwrotu może nastąpić, jeśli tenże termin jeszcze nie upłynął.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznanej sprawy, przypomnieć trzeba, że deklaracja VAT-7 za lipiec 2016 r. z wykazaną kwotą nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w terminie 60 dni w wysokości 140.000 zł, złożona została przez Skarżącą 24 sierpnia 2016 r. Tym samym termin zwrotu upływał 24 października 2016 r. Termin ten był jednakże kilkukrotnie przedłużany.

Postanowieniem z [...] października 2016 r. NUS przedłużył termin dokonania zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika w ramach prowadzonej kontroli podatkowej. Kontrola zakończona została doręczeniem protokołu kontroli [...] października 2017 r. i w konsekwencji dokonany został częściowy zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Jednocześnie organ uznał, że różnica w wysokości 46.008 zł między zadeklarowana przez Spółkę kwotą zwrotu w wysokości 140.000, a ustaleniami kontroli podatkowej wymaga dalszej weryfikacji. Wówczas [...] grudnia2017 r. NUS wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do września 2016 r. W toku postępowania podatkowego postanowieniem z [...] stycznia2018 r. NUS przedłużył termin dokonania zwrotu za lipiec 2016 r. w kwocie 46.008 zł do 4 kwietnia 2018 r. Było to drugie postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu za lipiec 2016 r. Następnie postanowieniem z [...] marca 2018 r. NUS przedłużył powyższy termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2016 r. do 4 lipca 2018 r. Było to trzecie postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu za lipiec 2016 r. Z kolei skarżonym w tej sprawie, czwartym już z kolei postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. NUS przedłużył powyższy termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2016 r. do 5 listopada 2018 r.

Co jednak w niniejszej sprawie najistotniejsze – w wyniku rozpoznania skargi Spółki na postanowienie DIAS utrzymujące w mocy postanowienie NUS z [...] marca 2018 r. wyrokiem z 15 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/WA 1896/18 uchylił zarówno zaskarżone w tamtej sprawie postanowienie NUS z [...] marca 2018 r. jak i utrzymujące je w mocy postanowienie DIAS z [...] maja 2018 r.

W motywach tego orzeczenia podniesiono, że termin zwrotu różnicy podatku VAT za lipiec 2016 r. wyekspirował wraz z zakończeniem kontroli podatkowej tj. 30 października 2017 r., gdyż taki termin wskazany został w pierwszym postanowieniu i nie było możliwe jego przedłużenie postanowieniem NUS z [...] stycznia 2018 r., tj. blisko trzy miesiące później. Tym samym w powołanym wyroku tutejszy Sąd stanął na stanowisku, że skoro termin ten wyekspirował, to nie mógł być on przedłużony po raz kolejny.

W konsekwencji, mając na uwadze zarówno szczególnego rodzaju zależność pomiędzy kolejnymi postanowieniami w zakresie przedłużenia terminu zwrotu VAT za ten sam okres, jak i związanie w sprawie wydanym wcześniej wyrokiem, na gruncie rozpoznanej sprawy należało przyjąć, że wydanie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego ten akt postanowienia NUS z [...] czerwca 2018 r. nastąpiło z przekroczeniem terminu do dokonania zwrotu podatku VAT. Skoro bowiem Sąd w wyroku z 15 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1896/18 przyjął, że termin ten wyekspirował, to nie mógł być on przedłużony po raz kolejny.

Sąd zauważa również, że wystąpienie naruszeń prawa w zakresie postanowienia przedłużającego termin zwrotu podatku VAT za lipiec 2016 r. bezpośrednio poprzedzającego zaskarżone w rozpatrywanej sprawie postanowienie musiało prowadzić do uchylenia następującego po nim postanowienia. Sąd rozpoznający sprawę obowiązany był zatem do uwzględnienia skutku wynikającego z powołanego wyżej wyroku z 15 lutego 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1896/18 w postaci uchylenia postanowienia DIAS z [...] września 2018 r. oraz poprzedzającego je postanowienia NUS z [...] czerwca 2018 r.

W konsekwencji również na gruncie rozpoznawanej sprawy przyjąć należało, że postanowienia organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Wynikające z nich przedłużenie terminu zwrotu obiektywnie nie mogło nastąpić wobec stwierdzonej wcześniejszym wyrokiem tutejszego Sądu wadliwości postanowień, na podstawie których bezpośrednio wcześniej przedłużono termin zwrotu (ze wskazaniem, że termin na dokonanie zwrotu wyekspirował). Ustanowione w art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy o VAT terminy są bowiem terminami o charakterze materialnoprawnym. Ich upływ wywołuje skutek materialnoprawny w postaci nabycia przez podatnika prawa do zwrotu różnicy podatku w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości (art. 99 ust. 12 ustawy o VAT.). Materialnoprawny charakter terminów określony w art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy o VAT oznacza także, że po ich upływie organ podatkowy traci uprawnienie do przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku.

Reasumując, rozpoznając sprawę ze skargi Spółki na postanowienie, które po raz czwarty przedłużało termin do dokonania zwrotu nadwyżki VAT, Sąd uwzględnił fakt, że było to rozstrzygnięcie następujące bezpośrednio po postanowieniu, które w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1896/18 uznane zostało za nieskuteczne, gdyż termin zwrotu podatku wyekspirował przed jego wydaniem. Sąd rozpatrujący sprawę podziela ocenę zawartą w wyroku o sygn. akt III SA/Wa 1896/18 wskazującą, że termin określony pierwszym postanowieniem (zakończenie weryfikacji rozliczenia podatnika w ramach prowadzonej kontroli podatkowej) upłynął, gdyż protokół kontroli podatkowej został doręczony 30 października 2017 r., a organ podatkowy nie wszczął od razu postępowania podatkowego, lecz uczynił to dopiero [...] grudnia 2017 r., natomiast kolejne postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu wydał dopiero [...] stycznia2018 r. Uwzględniając związanie wynikające z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwana dalej "p.p.s.a.". Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie uznał za zasadne uchylenie zaskarżonego postanowienia DIAS z [...] września 2018 r. i utrzymanego nim w mocy postanowienia NUS z [...] czerwca 2018 r.

Uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia NUS z powodu powyższych naruszeń prawa materialnego i procesowego czyni zbędnym ustosunkowanie się do pozostałych zarzutów skargi.

Ponownie rozpoznając sprawę, organy podatkowe uwzględnią zaprezentowane przez Sąd stanowisko dotyczące prawidłowego rozumienia regulacji powyższych przepisów. Organy podatkowe obowiązane będą w związku z powyższym uwzględnić, że termin zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za lipiec 2016 r. nie został skutecznie przedłużony zarówno postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. skarżonym w rozpatrywanej sprawie jak też postanowieniem je poprzedzającym z [...] marca 2018 r. o czym orzeczono w powoływanym już wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1896/18.

Mając na względzie podniesione powyżej naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie NUS z [...] czerwca 2018 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a.

Konsekwencją uwzględnienia skargi stało się orzeczenie o kosztach postępowania sądowego zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 597 zł złożyły się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, opłata skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł określone zgodnie § 14 ust. 1 pkt 10 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.)