Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 754/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par.  1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2018r. wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2017r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego członka zarządu Spółki z o.o. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w S. wraz ze spółką oraz pozostałymi byłymi członkami jej zarządu za zaległości podatkowe tej spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 roku i za miesiące od stycznia 2011 roku do kwietnia 2011 roku oraz za czerwiec i lipiec 2011 roku -postanawia- wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

I SA/Rz 754/17

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] września 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2016r. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności J.K. (dalej: skarżący) jako byłego członka zarządu Spółki z o.o. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w S. wraz ze spółką oraz pozostałymi byłymi członkami jej zarządu za zaległości podatkowe tej spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 roku i za miesiące od stycznia 2011 roku do kwietnia 2011 roku oraz za czerwiec i lipiec 2011 roku.

W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że z uwagi na wysokość zaległości podatkowych

w kwocie 1 717 908 zł (należność główna), 670 485 zł (odsetki), 70 816,04 zł (koszty postępowania egzekucyjnego) natychmiastowe wykonanie decyzji spowodowuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i doprowadzi go do bankructwa. Skarżący podkreślił, że utrzymuje się jedynie z renty, z której płaci alimenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 – dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły

w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

W orzecznictwie sądowoadmnistarcyjnym prezentowany jest pogląd, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania sądowoadministarcyjnego w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, bowiem może ono nastąpić wyłącznie w wyniku złożenia przez skarżącego stosownego wniosku. Natomiast na etapie rozpoznawania wniosku, Sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu wszystkie okoliczności decydujące o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a więc również te, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005r., sygn.

II OZ 155/05, dost. CBOiS).

Z przedstawionych względów Sąd rozpoznając niniejszy wniosek wziął pod uwagę również okoliczności wskazane w złożonym w niniejszej sprawie wniosku

o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący wskazał, że nie posiada żadnego majątku i utrzymuje się wyłącznie z renty w wysokości 2.670 zł.

Przechodząc do oceny niniejszej sprawy należy stwierdzić,

że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, mając na uwadze sytuację materialną skarżącego, uznać należy, że spełnia on przesłanki do uzyskania ochrony tymczasowej,

w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ocena taka uzasadniona jest tym, że obowiązek uregulowania kwoty zaległości podatkowej wynoszącej ponad

1 mln zł z odsetkami w wysokości ponad 670 tys. zł i kosztami egzekucyjnymi ponad 70 tys. zł mógłby doprowadzić do utraty środków niezbędnych do utrzymania. Natychmiastowe wykonanie decyzji może zatem spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w postaci utraty zdolności do samodzielnej egzystencji. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak

w sentencji.