Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 989/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Anna Jarosz (spr.) WSA Maciej Busz Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 listopada 2014 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2014r., nr [...] wydaną z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 2 (winno być pkt 1 kpa) tj. ustawy z dnia 14.06.1960r. kodeks postępowania administracyjnego - dalej kpa) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej SKO lub organ II instancji) po rozpatrzeniu odwołania K. O., (dalej także skarżący), od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia 21 maja 2014 r., nr RO.1431.86.2014.KG, odmawiającej, na podstawie art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm. - dalej udip), udostępnienia informacji publicznej dotyczącej ilości oraz zakresu szkoleń podnoszących kwalifikacje związane z wykonywaniem funkcji w administracji samorządowej, odbytych przez Burmistrza Miasta i Gminy C. w miesiącu wrześniu 2013 r.; kosztów jakie poniosła Gmina w związku z tymi szkoleniami, w rozbiciu na opłaty za szkolenie, koszty dodatkowe typu delegacje, dojazdy itp; kserokopii dokumentacji kosztów delegacji związanych z uczestnictwem Burmistrza w powyższych szkoleniach - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy C..

W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] marca 2014r. do Burmistrza Miasta i Gminy C.(dalej Burmistrz lub organ I instancji) wpłynął wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie danych na temat szkoleń Burmistrza w miesiącu wrześniu 2013r. z wyszczególnieniem pojedynczych informacji jak opisano wyżej.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014r. organ I instancji poinformował skarżącego, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 udip i wezwał go, na podstawie art. 14 ust. 2 udip do wykazania w terminie 14 dni, że uzyskanie informacji o których mowa we wniosku jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Organ podał co rozumie pod pojęciem informacji przetworzonej i wskazał, że brak wykazania we wskazanym terminie interesu publicznego skutkować będzie wydaniem decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na to pismo skarżący wystosował do organu pismo pt "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z dnia [...] kwietnia 2014r. W piśmie tym skarżący domagał się udzielenia mu żądanej informacji; stwierdził, że domaga się informacji prostej, nieprzetworzonej, dotyczącej jednego miesiąca 2013r.

Decyzją z dnia [...] maja 2014r. Burmistrz odmówił udostępnienia informacji publicznej.

Organ I instancji umotywował swoje rozstrzygnięcie tym, że informacja, o którą zwróciła się skarżąca, stanowi informację przetworzoną przy czym skarżący nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku i nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej otrzymania. Podniósł, że żądanie wniosku nie odnosiło się do odpowiedzi na pytanie czy Burmistrz w ogóle brał udział w szkoleniach podnoszących kwalifikacje ale odnosi się do określenia ilości, zakresu przedmiotowych szkoleń, z podaniem kosztów szkoleń z rozbiciem na opłaty, koszty delegacji, dojazdu i kserokopii tych dokumentów. Sporządzenie tych informacji, celem ich udostępnienia wymagałoby podjęcia dodatkowych czynności tj sięgnięciu do dokumentów źródłowych za poprzedni rok (2013), dokonanie odpowiednich analiz i zestawień.

Skarżący nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem i wniósł od niego odwołanie, w którym podniósł, że organ błędnie zakwalifikował żądaną przez nią informację jako informację przetworzoną i nie podał czy w ogóle Burmistrz w we wrześniu 2013r. uczestniczył w jakimkolwiek szkoleniu.

Rozpatrując odwołanie, SKO w P. stwierdziło, że jest ono niezasadne.

Organ wskazał, że z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie w niej określonych. W art. 2 tejże ustawy przyznane zostało każdemu prawo do dostępu do informacji publicznej, przy czym od uprawnionego nie wolno w takim wypadku żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Wskazał, że w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej na prawo do informacji publicznej składa się: uprawnienie do uzyskania tej informacji, także przetworzonej, w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Nie ulega przy tym w ocenie organu II instancji wątpliwości, że na Burmistrzu Miasta i Gminy C., jako na organie władzy publicznej, spoczywa w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, obowiązek udzielania informacji publicznej.

W niniejszej sprawie spornym było ustalenie, czy wnioskowana przez skarżącego informacja publiczna jest informacją publiczną prostą, czy informacją publiczną przetworzoną.

Organ wskazał, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Składa się na nią pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. W jej efekcie powstaje nowy, przetworzony dokument czy zespół danych, nieistniejący do momentu jego wytworzenia na wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

Ponadto jeżeli utworzenie nowego zestawienia w oparciu o informacje proste wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca, to czynności podejmowane w tym zakresie wskazywać będą na proces tworzenia jakościowo nowej informacji, a więc informacji przetworzonej. Nowe zestawienie informacji nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko niektórych dokumentów z tego zasobu według określonych kryteriów,

Powołując się na powyższe organ odwoławczy podał, że z tych względów nie można zgodzić się z podnoszonymi w odwołaniu argumentami, że wnioskowana przez skarżącą informacja stanowi informację prostą. Wniosek skarżącego obejmował informację przetworzoną, która nie znajdowała się w obiegu publicznym. W rozpoznawanej sprawie uzyskanie wnioskowanych informacji wymaga sięgnięcia do dokumentacji źródłowej, w oparciu o którą powstanie jakościowo nowa informacja. Wytworzenie jej nastąpi według wskazanego kryterium, co świadczy o procesie przetworzenia informacji. Organ I instancji nie dysponował na dzień złożenia wniosku gotową informacją. Wytworzenia żądanej informacji musiałby poprzedzić złożonymi działaniami. Organ I instancji wskazał, że na zakwalifikowanie żądanej przez skarżącą informacji jako informacji przetworzonej wpłynął fakt, że w Urzędzie organu nie prowadzi się wykazów szkoleń.

Skarżący nie zgodził się z w/w stanowiskiem organu. Na wezwanie o wykazanie przez nią szczególnie istotnego interesu publicznego odpowiedział twierdzeniem, że informacja, o którą się zwrócił, nie stanowi informacji przetworzonej. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Organ odwoławczy wskazał, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz instytucji publicznych, jako pewnej całości. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko to, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa. Musi więc być ona ważna z punktu widzenia obiektywnie rozumianego interesu wielu podmiotów (np. wspólnota samorządowa, gminna, państwo). Udostępnienie informacji przetworzonej nie powinno następować wyłącznie w interesie prywatnym. Ocena "charakteru interesu" powinna być dokonana według kryteriów obiektywnych.

Organ wskazał też, że skarżący nie wyjaśnił, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej, a wniosek będzie służył zaspokojeniu ciekawości samego skarżącego. SKO stwierdziło, że sądząc po ilości wniosków podobnych składanych przez skarżącego żądane informacje nie służą żadnemu interesowi publicznemu, którego skarżący nie wskazał, brak jest bowiem podstaw aby taki interes publiczny zdefiniować.

Mając powyższe na uwadze, orzekł jak w zaskarżonej decyzji.

W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, stwierdzenie jej niezgodności z prawem, uchylenie decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Podniósł, że jego milczenie co do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego nie zwalnia organu zobowiązanego do udzielenia informacji z ustawowego obowiązku wykazania nieistnienia takiego interesu publicznego. Obywatele mają prawo interesować się działaniami samorządu czy władz dlatego, że to one decydują o jakości ich życia.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu podał, że w sprawie od początku nie budził wątpliwości fakt, że żądana przez skarżącą informacja stanowi informację publiczną, o której mowa w art. 1 ustawy. Spór sprowadza się do tego, czy organ I oraz II instancji prawidłowo przyjął, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną przetworzoną, której udostępnienie wymaga wykazania przez skarżącą szczególnie istotnego interesu publicznego.

Organ II instancji wskazał, że informacja publiczna przetworzona powinna być udostępniana jedynie wtedy, gdy jest to szczególnie ważne z punktu widzenia obiektywnie rozumianego interesu wielu podmiotów, traktowanych jako pewna wspólnota. Skarżący nie wykazał, że zamierza wykorzystać żądane informacje zgodnie z interesem publicznym.

Na rozprawie w dniu [...] listopada 2014r. skarżący podniósł, że w podobnej sprawie, także dotyczącej kosztów szkolenia Zastępcy Burmistrza Miasta i Gminy [...] ale w miesiącu marcu 2014r. na wniosek Stowarzyszenia Miłośników [...] - skarżący, jako przedstawiciel Stowarzyszenia otrzymał informację od organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona na podstawie art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) wykazała, że wydane w sprawie decyzje będące przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie w niczym nie naruszają prawa. Wskazać należy, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej ppsa), sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto, jak stanowi art. 134 § 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja SKO w P. z dnia [...] sierpnia 2014r., którą to decyzją wydaną z powołaniem się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] maja 2014r.. w sprawie odmowy udostępnienia skarżącej informacji o ilości i kosztach szkoleń Burmistrza w miesiącu wrześniu 2013r. - utrzymano zaskarżoną decyzje w mocy.

Prawidłowo, jako podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia sprawy organ powołał w ww. decyzji przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (udip).

Na wstępie wskazać należy, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zgodnie zaś z ust. 2 owego przepisu, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3).

Konkretyzację określonego w ww. art. 61 Konstytucji RP prawa stanowi m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z jej art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępniania. Realizacja bowiem tego prawa spoczywa na określonych w ustawie podmiotach wskazanych przykładowo w jej art. 4.

Prawidłowo zauważa organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że nie ulega wątpliwości, że na Burmistrzu, jako na organie władzy publicznej, spoczywa w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 udip obowiązek udzielenia informacji publicznej. Zgodzić się także należy ze stanowiskiem tego organu, że żądana przez skarżącą wnioskiem wszczynającym postępowanie w niniejszej sprawie informacja jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d w zw. z art. 4 ust. 1 udip.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąc generalną zasadę udostępnienia informacji publicznej, przewiduje jednocześnie różne sposoby jej udostępniania, wymienione w art. 7 ust. 1 udip Jednym z nich jest udostępnianie informacji na wniosek (art. 10 udip).

W myśl art. 2 ust. 2 udip, od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. W wyroku z dnia 13.12.2012 r., sygn. akt II SA/Ol 1316/12 (lex nr 1235179), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wskazał, że: "Analiza art. 2 ust. 1 u.d.i.p. zawierającego pojęcie "każdemu" oznacza, że ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji uprawnienia obywatelskie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na zasadach określonych w tej ustawie. Przy czym słowo "każdy" należy rozumieć jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego."

Co do zasady, jeżeli podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje w dacie wniesienia żądania gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga dodatkowych czynności po sięgnięciu do dokumentacji źródłowej (np. zestawień, obliczeń, analiz), wówczas wytworzenie dokumentu żądanej treści wymagać będzie jej przetworzenia, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 udip Udostępnienie takiej informacji uwarunkowane jest przesłanką szczególnej istotności dla interesu publicznego. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 udip stanowi bowiem, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 udip ma w istocie przeciwdziałać zalewowi wniosków, zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych i ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego też wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej dla wykazania, w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, powinien wyjaśnić, nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 09.12.2010 r., sygn. akt I OSK 1768/10 (dostępny w bazie internetowej: https://cbois.nsa.gov.pl).

Trafnie w tej sytuacji zauważa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Składa się na nią pewna suma informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. W jej efekcie powstaje nowy, przetworzony dokument czy zespół danych, nieistniejący do momentu jego wytworzenia na wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

Trafnie także organ ten podnosi ponadto, ( tak wyrok NSA z dnia 09.10. 2012 r., sygn. akt I OSK 1737/12), że jeżeli utworzenie nowego zestawienia w oparciu o informacje proste wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca, to czynności podejmowane w tym zakresie wskazywać będą na proces tworzenia jakościowo nowej informacji, a więc informacji przetworzonej. Nowe zestawienie informacji nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko niektórych dokumentów z tego zasobu według określonych kryteriów.

Informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego.

Organ rozpatrujący sprawę dokonał także prawidłowej wykładni użytego w art. 3 ust. 1 pkt 1 udip pojęcia "interesu publicznego" trafnie zauważając, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz instytucji publicznych, jako pewnej całości. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko to, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa.

Dokonana powyżej wykładnia użytego w art. 3 ust. 1 pkt 1 udip pojęcia interesu publicznego znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w powołanym wyżej wyroku NSA z dnia 11.09.2012 r., sygn. akt I OSK 1015/12, a także w innych orzeczeniach tego Sądu, np. w wyroku z dnia 17.10.2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, z dnia 27.01.2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, dostępnych w Centralnej bazie orzeczeń NSA - por. też J. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa do informacji, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego", 2010, nr 5-6, s. 104).

Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej nie musi wiedzieć na etapie składania wniosku, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a zatem w momencie formułowania i kierowania wniosku nie jest zobligowany do wskazania powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym i mogą odmówić jej udostępnienia tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie wykaże występowania tej przesłanki. Jeżeli więc podmiot zainteresowany uzyskaniem informacji przetworzonej nie wykaże po wezwaniu szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej udzielenia, podmiot zobowiązany powinien wydać na podstawie art. 16 ust. 1 udip decyzję odmawiającą udzielenia informacji. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku.

W rozpatrywanej sprawie skarżący wnioskiem z dnia [...] marca 2014r. domagał się od Burmistrza Miasta i Gminy C. udzielenia informacji publicznej o ilości oraz zakresie szkoleń podnoszących kwalifikacje związane z wykonywaniem funkcji w administracji samorządowej, odbytych przez Burmistrza Miasta i Gminy C. w miesiącu wrześniu 2013r.; kosztów jakie poniosła Gmina w związku z tymi szkoleniami, w rozbiciu na opłaty za szkolenie, koszty dodatkowe typu delegacje, dojazdy itp; kserokopii dokumentacji kosztów delegacji związanych z uczestnictwem Burmistrza w powyższych szkoleniach. Z prawidłowych i niekwestionowanych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że w odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz poinformował skarżącego, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, o jakiej mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 udip w związku z czym wezwał skarżącego, w zakreślonym terminie, do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej udzielenia. Z ustaleń tych wynika również, że w odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 24 kwietnia 2014r. skierowanym do organu nie zgodził się z zakwalifikowaniem żądanej przez niego informacji jako informacji przetworzonej. Prawidłowo w tej sytuacji organ I instancji wydał na podstawie art. 16 ust. 1 udip decyzję o odmowie udostępnienia ww. żądanej informacji publicznej, skoro skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej udzielenia.

Zgodzić się należy przy tym z organem rozpoznającym sprawę, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej skoro, jak podał organ, w Urzędzie nie prowadzi się wykazów szkoleń poszczególnych urzędników.

Wbrew stanowisku skarżącego, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy zauważył i wskazał, że na wezwanie organu I instancji o wykazanie przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego skarżący odpowiedział twierdzeniem, że informacja, o którą się zwrócił, nie stanowi informacji przetworzonej. Organ ocenił powyższe twierdzenia i prawidłowo uznał, że skarżący nie wykazał przesłanki szczególnej istotności interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji oraz trafnie wskazał, że nie widzi podstaw, aby uznać, że informacje, które pozyskałby skarżący, miałyby znaczenie z punktu widzenia efektywności funkcjonowania państwa, w tym działalności urzędu miasta i gminy. Trafnie także organ ten wskazał i ze stanowiskiem tym należy się zgodzić, że skarżący nie wyjaśnił, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej.

W świetle powyższego decyzje zaskarżonej treści uznać należy za prawidłowe. W niczym bowiem nie naruszają one zarówno przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną wydanych w sprawie decyzji, jak i przepisów postępowania.

Należy dodać także, że informacja jakiej domagał się skarżący we wniosku z dnia [...] marca 2014r. znacznie różni się od wniosku złożonego przez Stowarzyszenie Miłośników C. z dnia [...] lipca 2014r. Chodziło tam bowiem jedynie o kserokopie określonych dokumentów, a ponieważ one nie istniały więc organ poinformował jedynie o ich braku i braku szkoleń w przedmiotowym okresie.

Skarga zatem, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 ppsa.