Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 258/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. z siedzibą w G. Obl., Białoruś na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1251/16 o odrzuceniu skargi O. z siedzibą w G. Obl., Białoruś na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 8 grudnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1251/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) – odrzucił skargę O. z siedzibą w G. Obl., Białoruś, na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania, a także zwrócił spółce uiszczony wpis od skargi.

Sąd I instancji uznał, że wprawdzie reprezentujący spółkę przed WSA radca prawny – na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie – w przepisanym terminie 7 dni nadesłał pełnomocnictwo umocowujące go do działania w imieniu spółki przed sądami administracyjnymi, jednakże nie wykazał stosownym dokumentem rejestrowym upoważnienia dla A. S., podpisującego wspomniane pełnomocnictwo, do jednoosobowego reprezentowania skarżącej spółki. Zdaniem WSA z nadesłanego protokołu nr 24/1 Walnego Zgromadzenia Uczestników spółki wynika jedynie fakt mianowania A. S. na stanowisko dyrektora skarżącej spółki. Sąd I instancji uznał, że na podstawie nadesłanych dokumentów nie sposób ustalić sposobu reprezentacji skarżącej spółki, a co za tym idzie skuteczności i prawidłowości udzielonego w niniejszej sprawie pełnomocnictwa.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka, wnosząc o jego zmianę poprzez jego uchylenie w całości i przyjęcie skargi do merytorycznego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez wadliwe przyjęcie przez WSA, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Spółka podniosła, że dokument rejestrowy spółki określony przez Sąd jako świadectwo rejestracji państwowej organizacji komercyjnej nie jest odpowiednikiem sądowego rejestru spółek handlowych prowadzonych przez Sądy Rejonowe w Polsce, albowiem nie wymienia osób uprawnionych do reprezentacji spółki. Świadectwo rejestracji państwowej organizacji komercyjnej zawiera jedynie pełną i skróconą nazwę organizacji komercyjnej, na dowód czego przedłożyła ten dokument. Zdaniem spółki uprawnienie Dyrektora do reprezentacji spółki na zewnątrz wynika wprost z prawa wewnętrznego spółki, tj. statutu, zatwierdzonego Walnym Zgromadzeniem Spółki i zarejestrowanego w organie rejestrującym spółkę, przedłożonego obecnie do WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednym z braków formalnych, o którym mowa jest w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest nieprawidłowe wykazanie umocowania osoby działającej w imieniu strony składającej skargę, tj. niezłożeni dokumentu pełnomocnictwa bądź niewskazanie, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez stronę bądź osobę uprawnioną do reprezentowania strony.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji stwierdził wystąpienie braku formalnego polegającego na nieprawidłowym wykazaniu prawa do reprezentowania spółki przed sądem administracyjnym i prawa do złożenia w jej imieniu skargi do tego Sądu.

Należy w tym miejscu przypomnieć, że skargę w imieniu skarżącej złożył r.pr. P.J., który nie dołączył do niej dokumentu pełnomocnictwa. Wobec tego Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie wezwał tego pełnomocnika do złożenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa, a także oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu rejestrowego (handlowego) spółki wraz z jego tłumaczeniem przysięgłym na język polski, z którego wynikałby sposób reprezentacji i zakres uprawnień osoby podpisującej pełnomocnictwo (por. k. 13 akt sądowych) w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem określonym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a..

W powyższym terminie pełnomocnik spółki złożył do Sądu pełnomocnictwo udzielone w imieniu spółki przez A. S., a także Protokół Walnego Zgromadzenia Uczestników Spółki z [...] grudnia 2004 r., w którym stwierdzono, że A. S. został mianowany Dyrektorem Spółki.

Z dokumentów tych nie wynika jednak w sposób niebudzący wątpliwości, ani czy A. S. w dacie udzielenia pełnomocnictwa r.pr. P.J. ([...] lipca 2016 r.) nadal sprawował tę funkcję ani uprawnienie dyrektora spółki do jej reprezentowania, w tym do udzielania pełnomocnictw w imieniu spółki.

Wobec niepełnego uzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd I instancji słusznie odrzucił skargę.

Na powyższą ocenę nie mają wpływu twierdzenia pełnomocnika spółki, że Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie błędnie zatytułował dokument, o przesłanie którego wezwał spółkę. Należy bowiem stwierdzić, że w zarządzeniu tym w sposób jasny wskazano, że przesłany powinien być dokument, z którego wynikałby sposób reprezentacji i zakres uprawnień osoby podpisującej pełnomocnictwo. Skoro zaś profesjonalny pełnomocnik spółki takiego dokumentu na wezwanie nie przesłał, to Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia skargi na zasadnie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Przesłanie dokumentów określonych w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału z 28 czerwca 2016 r. na etapie postępowania zażaleniowego nie może zaś sanować wcześniejszego zaniechania spółki, tj. nieprzespania w terminie dokumentów określonych w tym zarządzeniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.