Wyrok NSA, sygn. akt II SA 360/91
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1991-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 624  Powszechny obowiązek obrony kraju
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Żołnierze zawodowi
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 1988 nr 30 poz. 207
law: Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 lipca 1988 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
article: par. 29
journal: Dz.U. 1989 nr 68 poz. 413
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1989 r. w sprawie udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej oraz uznawania poborowych i żołnierzy za jedynych żywicieli rodzin.
Teza: 1. Obowiązek służby wojskowej jest obowiązkiem obywatelskim i obciąża każdego zdolnego do tej służby na zasadach równości. Dolegliwość z tym związana nie narusza akceptowanych społecznie swobód obywatelskich, które nie mogą zakładać uchylania się od powszechnych obowiązków.

2. Skoro rejonowa komisja poborowa w trybie art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony /t.j. Dz.U. 1988 nr 30 poz. 207 ze zm./ orzekła o uznaniu poborowego za jedynego żywiciela rodziny, to wojskowy komendant uzupełnień ma obowiązek orzec decyzją o odroczeniu lub o odmowie odroczenia służby wojskowej temu poborowemu, stosownie do art. 37 ust. 3 tej ustawy oraz par. 29 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1989 r. w sprawie udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej oraz uznawania poborowych i żołnierzy za jedynych żywicieli rodzin /Dz.U. nr 68 poz. 413/.

3. Kartę powołania do służby wojskowej komendant uzupełnień może wręczyć poborowemu, uznanemu przez komisję poborową za jedynego żywiciela rodziny, dopiero po wydaniu decyzji o odmowie odroczenia służby także wówczas, gdy wniosek poborowego o odroczenie służby wojskowej został złożony do komisji poborowej.

TEZY

1. Obowiązek służby wojskowej jest obowiązkiem obywatelskim i obciąża każdego zdolnego do tej służby na zasadach równości. Dolegliwość z tym związana nie narusza akceptowanych społecznie swobód obywatelskich, które nie mogą zakładać uchylania się od powszechnych obowiązków.

2. Skoro rejonowa komisja poborowa w trybie art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony /t.j. Dz.U. 1988 nr 30 poz. 207 ze zm./ orzekła o uznaniu poborowego za jedynego żywiciela rodziny, to wojskowy komendant uzupełnień ma obowiązek orzec decyzją o odroczeniu lub o odmowie odroczenia służby wojskowej temu poborowemu, stosownie do art. 37 ust. 3 tej ustawy oraz par. 29 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1989 r. w sprawie udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej oraz uznawania poborowych i żołnierzy za jedynych żywicieli rodzin /Dz.U. nr 68 poz. 413/.

3. Kartę powołania do służby wojskowej komendant uzupełnień może wręczyć poborowemu, uznanemu przez komisję poborową za jedynego żywiciela rodziny, dopiero po wydaniu decyzji o odmowie odroczenia służby także wówczas, gdy wniosek poborowego o odroczenie służby wojskowej został złożony do komisji poborowej.