Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 917/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1c, art. 135, art. 153, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 24 par. 1 pkt 5, art. 27 par. 1, art. 138 par. 1, art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Protokolant: ref. stażysta Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2015r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Po kolejnym rozpoznania sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...], w której na podstawie art. 17 pkt 1 kpa, art. 157 §1 kpa, art. 158 §1 kpa odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-magazynowego na działce [...] w O.W. przy ulicy W.

Decyzję wydano w następujących okolicznościach sprawy:

- Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...]na podstawie art. 39, art. 40 ust. 3, art. 42, art. 46 i art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 89 poz. 415) ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-magazynowego z uwarunkowaniem określonymi w załączniku nr 1, w miejscach i granicach określonych w załączniku nr 2 do decyzji. Decyzję wydano na wniosek L. B.

- 13 października 2004 r. A. K. i G. M. wniosły o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...],

- [...] stycznia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji z [...] czerwca 1998 r.

- 18 marca 2005 r. w wyniku ponownego rozpoznania sprawy na żądanie A. K. i G. M. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] umorzyło postępowanie odwoławcze, odmawiając wnioskodawczyniom przymiotu strony.

- skarga wywiedziona prze A. K. i G.M. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 kwietnia 2006 r. sygn. akt II SA/Po 604/05 została oddalona.

- na skutek skargi kasacyjnej skarżących Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 października 2007 r. sygn. II OSK 1404/06 uchylił zaskarżony wyrok.

- w wyniku ponownego rozpoznania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 12 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Po 588/07 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2005 r.

- ponownie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] ponownie utrzymało decyzję z [...] stycznia 2005 r. w mocy.

- skargi od powyższej decyzji wniosły zarówno A. K. jak i G. M., z tym, że skargę G. M. postanowieniem z dnia 11 grudnia 2008 r. sygn. II SA/Po 738/08 Sąd odrzucił.

- skarga A. K. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2010 r. sygn. II SA/Po 358/09 została oddalona.

- na skutek skargi kasacyjnej A. K. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 września 2012 r. sygn. II OSK 1458/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

- dnia 28 maja 2010 r. zmarła G. M., natomiast A. K. należy do grona następców prawnych G. M.

- w wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 26 lutego 2013 r. sygn. II SA/Po 939/12 uchylił decyzję z dnia [...] maja 2008 r. nr [...].

- ponownie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] września 2013r. Nr [...] ponownie utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] stycznia 2005r. Nr [...], w której odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z [...] czerwca 1998r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.

- na skutek skargi A. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 22 października 2014r. uchylił zaskarżoną decyzję z [...] września 2013r. Zasadny okazał się zarzut naruszenia przepisów postępowania dotyczący naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 kpa w związku z art. 27 § 1 kpa, bowiem w składzie osobowym Samorządowego Kolegium wydającym decyzję będącą przedmiotem skargi znajdowały się osoby, które podlegają wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 kpa, gdyż orzekały w tej samej sprawie wydając decyzję SKO z [...] maja 2008 r. ([...]), w której utrzymano w mocy decyzję z [...] stycznia 2005 r. ([...]) odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z [...] czerwca 1998r.

W decyzji z [...] czerwca 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uwzględniając wytyczne zawarte w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 22 października 2014 r., Sygn. akt IV SA/Po 364/14 wskazało, że działka nr [...], obręb [...], zlokalizowana w O. W. przy ul. W. znajduje się na terenie o funkcji mieszkaniowej i usługowej, jako uzupełniającą zabudowę dopuszcza się inne funkcje nieuciążliwe. Projektowana inwestycja polegająca na budowie budynku biurowo-magazynowego na terenie działki nr [...] zlokalizowanej w O. W., przy ul. W. objęta decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania była zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia Miasta z uwagą, iż część istniejącego budynku oficyny na działce [...] przeznaczonego do wyburzenia zazębia się z proponowaną budową budynku biurowo-magazynowego. Jednak to, że część tego budynku ma być zlokalizowana na działce nr [...]w miejscu istniejącej zabudowy przeznaczonej do wyburzenia jako obiekt w złym stanie technicznym, nie przeszkadza w tym, iż po wyburzeniu tegoż budynku nie może powstać nowa zabudowa. Jest ona dopuszczona jako nieuciążliwa zabudowa usługowa i kondygnacyjna z dostępem komunikacyjnym od ul. W. Nadto wskazano, iż w planie zagospodarowania przestrzennego na terenie działki nr [...] objętym symbolem "A-21" w tekście i "A-21 ip" w rysunku planu, jako politykę przestrzenną wprowadza się porządkowanie i uzupełnianie istniejącego zainwestowania o funkcji mieszkaniowej i usługowej, jako uzupełniające dopuszcza się inne funkcje nieuciążliwe. Kolegium uznało wyjaśnienia organu I instancji za wyczerpujące i w tym zakresie nie znalazło podstaw do uznania, iż decyzja z dnia [...] czerwca 1998 r. była niezgodna z planem zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia Miasta, a zatem nie ma przesłanek uzasadniających stwierdzenie jej nieważności. Organ wyjaśnił dlaczego przyjął, że niezasadne okazały się także pozostałe zarzuty skarżącej.

We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego m. in. art. 6 kpa, art. 15 kpa, art. 127 § 3 kpa, art. 107 § 1 i 3 kpa, art. 10 kpa, art. 11 kpa, jak również przepisów prawa materialnego w tym: art. 3 pkt 1 i w zw. z art. 43 oraz art. 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] sierpnia 2015r. na podstawie art. 138 §1 pkt.1 kpa utrzymało decyzję SKO z [...]czerwca 2015r, w mocy.

W pierwszej kolejności, Kolegium wskazało, iż w sentencji wyroku z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt nr IV SA/Po 364/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, iż uchyla decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wprawdzie z dnia [...] września 2013 r., jednak odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998 r. A zatem w ocenie Kolegium intencją tego Sądu było uchylenie pierwotnej decyzji Kolegium odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów Kolegium stwierdziło, że decyzja z dnia [...] czerwca 1998 r. była zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Otóż, zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy część budynku planowanej inwestycji ma być zlokalizowana na działce nr [...] w miejscu istniejącej zabudowy przeznaczonej do wyburzenia (obiekt w złym stanie technicznym). Po wyburzeniu istniejącego budynku może powstać nowa zabudowa. Jest ona dopuszczona w planie jako nieuciążliwa zabudowa usługowa i kondygnacyjna z dostępem komunikacyjnym od ul. W. Treść decyzji jest więc zgodna z zapisami planu. Kolegium uznało wyjaśnienia organu I instancji za wyczerpujące i nie znalazło podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 1998 r. z powodu niezgodności z planem zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia Miasta. Odnosząc się do zarzutu braku informacji o obsłudze komunikacyjnej, to rzeczywiście art. 42 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym przewidywał umieszczenie takiego zapisu w treści decyzji o warunkach zabudowy. Jednakże w ocenie Kolegium przedmiotowa działka nr [...] skomunikowana była poprzez wjazd z ulicy K., było to jedyne połączenie z drogą publiczną a zatem brak zapisu w decyzji o warunkach zabudowy o obsłudze komunikacyjnej było nieprawidłowością, która jednak, zdaniem Kolegium, nie stanowi rażącego naruszenia prawa. Działka nr [...] korzysta z prawa przejścia i przejazdu przez działkę nr [...], służebność ta została wpisana do księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości obciążonej w dniu 7 kwietnia 1998 r., a więc przed wydaniem zaskarżonej decyzji dostęp do drogi publicznej był zapewniony.

Zdaniem Kolegium niezasadne były pozostałe zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 10 kpa.

Nie zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 k p a i nie ma podstaw do uznania zasadności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2015 r., wniosła A. K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenia w całości poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 6 kpa, art. 15 kpa, art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 138 § 1 kpa polegające na wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji utrzymującej w mocy decyzję tego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998 r., z uwagi na błędne przyjęcie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 22 października 2014 r. uchylił decyzję SKO z dnia [...] września 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję SKO z dnia [...]stycznia 2005 r. oraz decyzję ją poprzedzającą, tj. decyzję SKO z dnia [...] stycznia 2005 r. , tj. że taka była "intencja" tego Sądu, gdy tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 22 października 2014 r. wydanym w sprawie pod sygnaturą akt: IV SA/Po 364/14 uchylił jedynie decyzję SKO z dnia [...] września 2013 r. nr [...], pozostawiając tym samym w obrocie prawnym nieostateczną decyzję SKO z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998 r.

b) art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. i art. 11 k.p.a. polegające na braku zawarcia w decyzji SKO wyczerpującego uzasadnienia faktycznego oraz na braku wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi kierował się organ załatwiając sprawę, w szczególności poprzez brak przedstawienia jakichkolwiek własnych ocen i wywodów dotyczących rzekomej zgodności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998 r; z Planem Szczegółowego Zagospodarowania Przestrzennego Śródmieścia Miasta Ostrowa Wielkopolskiego (zatwierdzonym uchwałą nr XXXVI/352/94 z dnia 30 marca 1994 r. Rady Miejskiej w Ostrowie Wielkopolskim) i oparcie się przez SKO wyłącznie na przywołanym przez siebie stanowisku Wydziału Administracji Przestrzennej Referatu Architektury i Urbanistyki Urzędu Miejskiego, w tym brak odniesienia się do okoliczności, iż wskazywane przez część graficzną Planu tereny, na których przewidziano realizację uzupełniającej zabudowy, nie obejmowały działki nr [...].

c) art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa polegające na dokonaniu niepełnych i wadliwych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji na naruszeniu zasady prawdy obiektywnej i zasady swobodnej oceny dowodów,

d) art. 8 kpa, art. 10 § kpa oraz art. 138 § 1 pkt 2) kpa w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. polegające na nieuchyleniu decyzji SKO z dnia [...] czerwca 2015 r., pomimo braku zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r.,

e) art. 156 § 1 pkt 2) kpa oraz art. 138 § 1 pkt 2) kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa polegające na utrzymaniu w mocy decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998 r. pomimo jej wydania z rażącym naruszeniem prawa;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie:

a) art. 3 pkt 1 i 2 w zw. z art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji z dnia [...] czerwca 1998 r.) - poprzez przyjęcie, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...] nie narusza postanowień Planu Szczegółowego Zagospodarowania Przestrzennego Śródmieścia Miasta Ostrowa Wielkopolskiego oraz poprzez uniemożliwienie stronie (A. K.) zagospodarowania terenu, do którego przysługują jej tytuły prawne, a nadto poprzez odmowę stronie prawa do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób,

b) art. 42 ust. 1 pkt 4) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji z dnia [...] czerwca 1998 r.) – poprzez uznanie, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998 r, nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, chociaż decyzja ta nie zawiera rozstrzygnięcia w zakresie komunikacji (dostępu do drogi publicznej).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej i powołał się argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna.

Słusznie podnosi skarżąca, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z [...] czerwca 2015r. błędne przyjęło, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 364/14, uchylił prócz decyzji SKO z dnia [...] września 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję SKO z dnia [...] stycznia 2005 r. także decyzję ją poprzedzającą, tj. decyzję SKO z dnia [...] stycznia 2005 r. wskazując, że taka była intencja tego Sądu. Tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sentencji wyroku z dnia 22 października 2014 r. zawarł rozstrzygniecie w punkcie 1, że uchyla jedynie decyzję SKO z dnia [...] września 2013 r. nr [...]. W konsekwencji w obrocie prawnym pozostała nieostateczna decyzja SKO z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998r.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 1270 ze zm. dalej "p.p.s.a.") dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego "po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie". Przepis ten określa związek między postępowaniami administracyjnymi, w których podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym, i wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji strona ma prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego od decyzji odwoławczej (na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy) organu administracji wydanej w II instancji. Powyższe skutkuje przyjęciem, że w wyroku wydanym przez sąd administracyjny sąd rozważając skargę na decyzję wydaną po wyczerpaniu środków zaskarżenia podejmuje rozstrzygnięcie dotyczące tej decyzji odwoławczej, w przypadku jej uwzględnienia stosując art. 145 §1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 22 października 2014r.Sygn akt IV SA/Po 364/14 dostrzegając naruszenie przepisów postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w toku postępowania po ponownym rozpoznaniu sprawy w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności, w punkcie 1 wyroku uchylił jedynie zaskarżoną decyzję, którą była decyzja Kolegium z [...] września 2013 r.

Nadto zauważyć należy, że sąd administracyjny pierwszej instancji jest upoważniony w świetle postanowień art. 135 p.p.s.a., do podjęcia przewidzianych w komentowanej ustawie środków, a więc wydania stosownego orzeczenia, w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd, uwzględniając skargę na ostateczną decyzję, jest uprawniony wydać orzeczenie przewidziane w art. 145 § 1 p.p.s.a. nie tylko w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, lecz również powinien objąć zakresem orzekania decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, jeżeli jest ona obarczona wadami przewidzianymi w tym przepisie. Takiemu rozstrzygnięciu sąd administracyjny daje jasno i wprost wyraz poprzez wskazanie w sentencji wyroku, że prócz uchylenia zaskarżonej decyzji uchyla także poprzedzającą ją decyzję organu wydaną w pierwszej instancji.

W niniejszej sprawie Sąd Administracyjny w wyroku z 22 października 2014r. nie zawarł takiego rozstrzygnięcia, zatem nie można w sposób dorozumiany przyjmować, jak to błędnie wskazało Kolegium, że Sąd uchylając zaskarżoną decyzję Kolegium z [...] września 2013r., uchylił jednocześnie poprzedzającą ją decyzję Kolegium z [...] stycznia 2005r. Gdyby tak było Sąd dałby temu wyraz w punkcie 1 sentencji wyroku oraz jego uzasadnianiu wskazując na naruszenia prawa w decyzji Kolegium z [...] stycznia 2005r.

Co więcej, z uzasadnienia wyroku z 22 października 2014r. wynika, że Sąd dostrzegł naruszenia przepisów postępowania art. 24 §1 pkt 5 kpa w zw. z art. 27 §1 kpa przy wydaniu decyzji Kolegium z [...] września 2014r. i poczynił rozważania tylko w tym zakresie, co spowodowało, że Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów dotyczących uchybień proceduralnych, czy wskazanych w skardze zarzutów naruszeń prawa materialnego odnoszących się do decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy z [...] stycznia 2005r. Tym bardziej niezasadne jest stwierdzenie organu, że intencją Sądu było też uchylenie decyzji Kolegium z [...] stycznia 2005r.

Słusznie wskazuje, zatem skarżąca, że w wyniku ponownego rozpoznania sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze powinno było uchylić decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2015 r., albowiem decyzja z dnia [...] czerwca 2015 r. powinna być wydana w przedmiocie uchylenia lub utrzymania w mocy decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r., a nie w przedmiocie stwierdzenia nieważności lub odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998 r. W konsekwencji zaistniałego naruszenia i utrzymania przez SKO w mocy decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. istnieją obecnie dwie decyzje dotyczące tej samej sprawy i tej samej treści (odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 1998 r.), tj, decyzja SKO z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...]oraz decyzja SKO z dnia [...} czerwca 2015 r. nr [...], co jest niedopuszczalne.

Reasumując stwierdzić należy, że całokształt powyższych rozważań prowadzi do wniosku, iż inne uchybienia przepisom postępowania administracyjnego (art. 138 §1 kpa, art. 127 §3 kpa) miały wpływ na ostateczny wynik sprawy.

Stwierdzenie w kontrolowanej sprawie naruszenia formalnego spowodowało, że Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów dotyczących uchybień, proceduralnych, czy też wskazanych w skardze zarzutów dotyczących naruszeń prawa materialnego.

Mając powyższe na uwadze zaskarżona decyzja Kolegium z [...] sierpnia 2015r., jak i poprzedzająca ją decyzja Kolegium z [...] czerwca 2015r. nie mogły się ostać. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kolegium z [...]czerwca 2015r., jak orzekł w punkcie I sentencji wyroku.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze zobowiązane jest do uwzględnienia oceny prawnej zawartej w niniejszym wyroku i ponownego rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy od decyzji Kolegium z [...] stycznia 2005r. uwzględniając przy tym zgodnie z art. 153 p.p.s.a. wszystkie wskazania sądów administracyjnych zapadłych w toku dotychczasowego postępowania w sprawie o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z [...]czerwca 1998r.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji wyroku.