Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1147/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 184 w zw. art. 197 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 348/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 348/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że w dniu 3 kwietnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga T.W. na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...]. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W zażaleniu, T.W. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pomimo istnienia, w ocenie skarżącego, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz pomimo tego, że decyzja w przedmiocie skierowania na takie badania psychologiczne nie jest ostateczna, co naraża skarżącego być może na niepotrzebne koszty przeprowadzenia badań, tym bardziej, że skarżący jest już w zaawansowanym wieku, utrzymuje się z emerytury i celem udania się na badanie jest zmuszony pokonać trasę z Tuszyna do Piotrkowa Trybunalskiego, natomiast nie ma członków rodziny, na których pomoc mógłby liczyć i uzależniony jest od osób trzecich – sąsiadów. Powyższe naruszenie miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia.

W oparciu o powyższe, wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo przyjął, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd ten trafnie uznał, że brak było jakichkolwiek okoliczności uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej.

Podniesione w zażaleniu okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługują na uwzględnienie. Wskazać należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji, czyli sam fakt poddania się badaniom, nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Badania takie mają bowiem na celu jedynie ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem. Dopiero ewentualną konsekwencją poddania się badaniom w sytuacji stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, jest decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami wydawana przez starostę na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierowaniu pojazdami (Dz. U. z 2016 r., poz. 627 ze zm.), jednak sprawa w tym przedmiocie podlega załatwieniu w odrębnym postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla raz jeszcze, że celem zaskarżonej decyzji jest wyłącznie kontrola stanu zdrowia skarżącego pod kątem ewentualnych przeciwwskazań zdrowotnych do dalszego prowadzenia pojazdów. Skarżący nie wykazał w żaden sposób, że wykonanie badań lekarskich spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, a tylko ta kwestia jest istotna w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezasadne zarzuty podniesione przez żalącego i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że przepisy P.p.s.a. nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie bowiem z art. 209 P.p.s.a., o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie na postanowienie, a zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.