Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1695/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1  pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 września 2015 nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zapłaty kosztów związanych z przechowywaniem pojazdu na parkingu strzeżonym postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych.

Objaśniając swoją sytuację podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnią córką.

Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.

Opisując stan majątkowy osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym podała, że córce zostało przyznane świadczenie z funduszu alimentacyjnego w kwocie 400 zł.

W informacjach dodatkowych wskazała, że przyznano jej zasiłek rodzinny na dziecko na okres od 01.11.2015 do 31.10.2016 r. a także jednorazowy dodatek do tego zasiłku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w wysokości 100 zł.

Na miesięczne dochody gospodarstwa domowego składa się wynagrodzenie skarżącej z umowy o prace w wysokości 684,48 zł, zasiłek rodzinny na dziecko w wysokości 118 zł, świadczenie z funduszu alimentacyjnego w wysokości 400 zł. Łącznie daje to dochód w wysokości 1202,48 zl.

Uzasadniając swoje starania wyjaśniła, że pracuje jako sprzedawca. Jest zatrudniona na pół etatu i brutto zarabia 875 zł. Samotnie wychowuje córkę w wieku szkolnym. Od 2013 r. jest objęta pomocą Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Powiada, że skromne środki którymi dysponuje wystarczają jej zaledwie na pokrycie bieżących wydatków w postaci opłat za media, opłat związanych z uczęszczaniem córki do szkoły oraz zakupu żywności, odzieży i lekarstw. Spłaca także pożyczkę zaciągniętą na remont pokoju. Mieszka u rodziców i korzysta z ich uprzejmości oraz pomocy finansowej. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała że miesięczny koszt opłat za media to 164 zł, wydatków szkolnych 200 zł, zakupu żywności 450 zł, odzieży i obuwia 200 zł, lekarstw 40 zł. Do tego dochodzą okazjonalne zakupy. Miesięczna rata spłacanej pożyczki na zakup paneli i płytek wynosi 195 zł.

Do wniosku dołączyła kopię zaświadczenia o zarobkach, kopię zaświadczenia że nie figuruje w gminnych rejestrach podatku rolnego i od nieruchomości, kopię zaświadczenia o formie i wysokości pomocy społecznej która jest objęta, kopię decyzji w sprawie ustalenia prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego, kopię decyzji o przyznaniu zasiłku rodzinnego na dziecko i dodatku do tego zasiłku.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.

W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie skarżącej jest wyczerpujące, poparte kopiami odpowiednich dokumentów źródłowych. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny jego aktualnej sytuacji i możliwości płatniczych. Te nie rysują się specjalnie dobrze. Skarżąca nie ma żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług wykazane dochody gospodarstwa domowego wystarczają w zasadzie tylko na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i córki. Potwierdza to zresztą zaświadczenie z którego wynika, że jest objęta pomocą Gminnego Ośrodka Pomocy społecznej a także wzmianka skarżącej o konieczności zaciągnięcia pożyczki na remont pokoju.

Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.