Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 650/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz zobowiązania do opracowania i przedłożenia inwentaryzacji dotychczas wykonanych robót budowlanych wraz z oceną techniczną ich wykonania oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. – na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm., dalej: "u.p.b."), wstrzymał M. M. prowadzenie robót budowlanych wykonywanych przy budowie dwóch budynków inwentarskich - kurników, zbiornika szczelnego o pojemności 9,9 m3, czterech zbiorników na gaz wraz z doziemną i wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz czterech silosów na paszę o pojemności po 5 ton każdy, zlokalizowanych na działce ozn. nr geodezyjnym [...], obręb G., gmina K. oraz zobowiązał inwestora do opracowania i przedłożenia w terminie 30 dni inwentaryzacji dotychczas wykonanych robót budowlanych wraz z oceną techniczną ich wykonania, sporządzoną przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.

Rozstrzygnięcie to podjęto po kontroli przeprowadzonej [...] lipca 2019 r., podczas której stwierdzono, że inwestor wykonał stopy fundamentowe pod słupy jednego kurnika, ławy fundamentowe pod pomieszczenia gospodarcze oraz częściowo ściany pomiędzy słupami do poziomu "0". Ponadto inwestor wykonał

9 zbiorników żelbetowych (trzy zasypane) na popłuczyny o pojemności 10.00 m3 każdy oraz studnię wierconą o głębokości około 20m. Przedmiotowe zbiorniki oraz studnia mimo, że były objęte w projekcie zagospodarowania działki, to nie były objęte udzielonym przez Starostę S. pozwoleniem na budowę nr [...] z dnia [...] lutego 2019 r. Według zapisów zawartych w zatwierdzonym w/w decyzją Starosty projekcie budowlanym, wykonanie tych obiektów tj. 9 zbiorników i studni miało być poprzedzone odrębnym opracowaniem.

Organ l instancji ustalił ponadto, że wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Bk 40/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2018 r. znak: [...], wraz z poprzedzającą jej wydanie decyzją Burmistrza K. z dnia [...] lipca 2018 r. znak: [...], ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

W ocenie organu l instancji inwestor wykonując 9 zbiorników i studnię dopuścił się odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Organ wskazał, że w myśl art. 36a ust. 5 pkt 6 u.p.b., wybudowanie dodatkowych nie ujętych w decyzji

o pozwoleniu na budowę obiektów budowlanych wymagających uzyskania lub zmiany uzgodnień lub pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia – stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego i wymaga zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę.

Po rozpatrzeniu zażalenia inwestora, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

Organ II instancji stwierdził, że wykonanie 9 zbiorników i studni, wprawdzie przewidzianych w projekcie zagospodarowania działki, ale nie objętych pozwoleniem na budowę, oznacza że inwestor realizuje inwestycję z istotnymi odstępstwami. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miał zatem podstawy do wszczęcia postępowania w trybie art. 50 - 51 u.p.b.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania, która miała być złamana w związku z kontrolą przeprowadzoną w obecności m.in. pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w B., organ II instancji wskazał, iż pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu nie dokonywali żadnych ustaleń lecz oceniali czynności wykonywane przez pracowników organu

l instancji w ramach własnych uprawnień kontrolnych.

W zakresie zarzutu wskazującego, że przywoływany przez organ l instancji wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt

II SA/Bk 40/19, jest nieprawomocny, organ stwierdził, że wyrok taki na mocy art. 152 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma taki skutek że uchylona decyzja nie wywołuje żadnych skutków.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się M. M. W skardze złożonej do tut. Sądu działający w jego imieniu pełnomocnik wniósł o uchylenie postanowień wydanych w obu instancjach i podniósł zarzuty:

1) naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:

a) art. 6, art. 7, art. 8 oraz art. 15 k.p.a. w zw. z art. 78 Konstytucji, poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania i przeprowadzenie czynności

w postępowaniu pierwszoinstancyjnym przez organ drugiej instancji, co skutkowało tym, że organ odwoławczy w rzeczywistości badał prawidłowość własnych ustaleń i decyzji;

b) art. 6 w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 k.p.a., poprzez naruszenie zasady praworządności, prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania do władzy publicznej polegającej na wstrzymaniu prowadzenia robot budowlanych w postaci dwóch kurników, czterech zbiorników na gaz wraz z doziemną i wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz czterech silosów na paszę o ładowności po 5 ton każdy na działce nr geod. [...] obręb G. w sytuacji gdy: (-) inwestor na budowę tych elementów posiadał zatwierdzony projekt budowlany oraz prawomocne pozwolenie na budowę, (-) inwestor posiadał prawomocną decyzję o warunkach zabudowy oraz zatwierdzony projekt budowlany w postaci prawomocnego pozwolenia na budowę, a powoływanie się na nieprawomocne orzeczenie sądu administracyjnego, które w sferze prawnej nie wywołuje żadnych skutków prawnych, nie może być uznana za działanie zgodne z prawem;

c) art. 7 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 77 k.p.a., poprzez brak podjęcia przez organ czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego

w sprawie, a w konsekwencji niezebranie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego;

d) art. 8 k.p.a., poprzez naruszenie zasady pogłębiana zaufania obywateli do władzy publicznej poprzez pominięcie okoliczności, że inwestor realizował zamierzenie budowlane w postaci 9 zbiorników zgodnie z projektem budowlanym, opieczętowanym i zatwierdzonym przez Starostwo Powiatowe w S. przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, które nie zostały wpisane przez Starostę w pozwoleniu na budowę, pomimo że na pierwszej stronie projektu oraz

w częściach rysunkowych zamieszczono dokumentację projektową na 11 sztuk zbiorników szczelnych;

e) art. 7 k.p.a., poprzez całkowite pominięcie, że wykopanie zbiorników szczelnych ujętych w projekcie budowlanym oraz będących przedmiotem postępowania w sprawie o wydanie decyzji środowiskowej w żaden sposób nie powoduje jakiegokolwiek zagrożenia interesu publicznego w postaci bezpieczeństwa ludzi lub mienia, bądź zagrożenia dla środowiska;

f) art. 152 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez wadliwe uznanie, że nieprawomocne orzeczenie Sądu powoduje,

że uchylona decyzja nie wywołuje skutków procesowych i materialnych;

2) naruszenia prawa materialnego, a mianowicie:

a) art. 36a ust. 5 pkt 6 u.p.b., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że wykopanie studni oraz zbiorników szczelnych stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego podczas gdy inwestor realizował zamierzenie budowlane w postaci zbiorników zgonie z projektem budowlanym, opieczętowanym i zatwierdzonym przez Starostwo Powiatowe

w S. przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, gdzie na pierwszej stronie projektu oraz w częściach rysunkowych zamieszczono dokumentację projektową na 11 sztuk zbiorników szczelnych;

b) art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wstrzymaniu wykonania robot budowlanych w postaci kurników, czterech zbiorników na gaz wraz z doziemną i wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz czterech silosów na paszę o ładowności po 5 ton każdy na działce nr geod. [...] obręb G., na które inwestor posiadał pozwolenia na budowę, a tym samym zatwierdzony projekt budowlany;

c) art. 28 k.p.a. i 28 ust. 2 u.p.b. w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz art. 51 ust. 4 u.p.b., przez ich niewłaściwą wykładnię skutkującą uznaniem za stronę postępowania M. S., Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, J. K., Urzędu Gminy K., S. K., M. M., E. P., Nadleśnictwo K., Powiatowy Zarząd Dróg w S., Państwowe Gospodarstwo Wolne Wody Polskie w B. w sytuacji, gdy podmiotom tym nie przysługuje interes prawny do brania udziału w postępowaniu naprawczym, tym bardziej że nie były stronami w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 50 ust. 1 u.p.b., w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych

w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Stosownie do treści art. 50 ust. 2 u.p.b., w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy:

1) podać przyczynę wstrzymania robót;

2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń.

W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz (zob. art. 50 ust. 3 u.p.b.).

W myśl art. 50 ust. 4 u.p.b., postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1.

W rozpatrywanym przypadku organy nadzoru budowlanego uzasadniły wstrzymanie robót budowalnych prowadzonych przez M. M. jako wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych

w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Z treści art. 36a ust. 5 u.p.b. wynika, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie:

1) projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury;

2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5a;

3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji

o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze;

4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części;

5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

6) wymagającym uzyskania lub zmiany uzgodnień lub pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia:

a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, lub

b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1b.

Podkreślenia wymaga, że skarżone postanowienia stanowią pierwszy

z etapów postępowania naprawczego uregulowanego w art. 50-51 u.p.b. Organ nadzoru budowlanego może bowiem najpierw – tak jak w rozpatrywanym przypadku - wstrzymać prowadzenie trwających robót budowlanych, jeśli dostrzeże przesłanki

z art. 50 ust. 1 pkt 1 - 4 u.p.b. (m.in. wówczas, gdy roboty są prowadzone w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub przepisach). Kolejnym etapem jest natomiast wydanie decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 u.p.b. Celem postępowania prowadzonego

w trybie art. 50-51 u.p.b. jest doprowadzenie wykonanych lub wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, po uprzednim wyjaśnieniu legalności

i jakości wykonywanych robót.

Sąd dostrzega, że w analizowanym przypadku mamy do czynienia

z nietypową sytuacją, kiedy to inwestor wykonał zbiorniki żelbetonowe na popłuczyny oraz studnię, które wprawdzie objęte były projektem zagospodarowania działki, ale nie objęło ich wydane przez Starostę S. pozwolenie na budowę.

Zgodnie z decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] Starosta S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę: 1) dwóch budynków inwentarskich – kurników o łącznej obsadzie 140DJP o pow. zabudowy 1218,69 m2 (każdy), pow. użytkowej 1173,63 m2 (każdy), kubaturze 5794,88 m2 (każdy) wraz

z infrastrukturą techniczną; 2) zbiornika szczelnego o pojemności 9,9 m3; 3) czterech zbiorników na gaz wraz z doziemną i wewnętrzną infrastrukturą techniczną;

4) czterech silosów na pasze o ładowności 5 ton każdy – na działce o nr geod. [...]

w obrębie G. gm. K..

Owszem, na pierwszej stronie projektu przedstawionego Staroście do zatwierdzenia figuruje w sumie 11 zbiorników szczelnych. Niemniej istotne jest, na co zwraca uwagę organ, że według zapisów zawartych w zatwierdzonym w/w decyzją Starosty projekcie budowlanym, wykonanie 9 zbiorników miało być poprzedzone odrębnym opracowaniem. Skarżący potwierdził także, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę nie obejmował tych zbiorników, to zaś czyni bezpodstawnymi twierdzenia, że Starosta S. omyłkowo nie uwzględnił ich w pozwoleniu na budowę.

W takiej sytuacji zgodzić się można z organami, że brak tych obiektów

w udzielonym pozwoleniu na budowę kwalifikuje je jako odstępstwo od zatwierdzonego projektu. To zaś uzasadniało wszczęcie procedury naprawczej. Bez znaczenia w takim przypadku są powody, dla których wniosek o pozwolenie na budowę nie zawierał wspomnianych zbiorników. Skarżący nie poczynił zaś kroków

w celu zmiany udzielonego pozwolenia, chociażby w trybie art. 36a ust. 1 u.p.b.

Nie zasługują na uwzględnienie argumenty skargi, że organy niezasadnie wstrzymały prowadzenie całej inwestycji, choć w pozostałym zakresie jest ona zgodna z udzielonym pozwoleniem na budowę. Pełnomocnik wywodzi, że roboty budowlane w postaci kurników, zbiorników na gaz wraz z doziemną i wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz czterech silosów na paszę, prowadzone były zgodnie

z prawem, pozwoleniem na budowę oraz projektem budowalnym, stąd nie ma podstaw do wstrzymania wykonywania tych prac. Zdaniem autora skargi nie można mówić o budowie całego obiektu budowalnego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub

w przepisach.

Odpowiadając na te twierdzenia trzeba zauważyć, że wykonane zbiorniki, które nie zostały objęte pozwoleniem na budowę, są związane z inwestycją budowy kurników i zapewniają możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Pozbawione podstaw jest zatem objęcie tych obiektów odrębną procedurą naprawczą lub legalizacyjną.

Poza tym przeprowadzenie całej inwestycji może być zagrożone w związku

z wyrokiem WSA w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. II SA/Bk 40/19,

w którym uchylone zostały wydane w obu instancjach decyzje dotyczące ustalenia M. M. warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Choć wyrok ten jest nieprawomocny (został zaskarżony skargą kasacyjną), to stosownie do treści

art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), uchylone decyzje nie wywołują skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku (sąd w tym zakresie nie postanowił inaczej). Oczywistym jest, co zresztą wskazuje w skardze pełnomocnik, że nieprawomocne uchylenie decyzji wyrokiem sądowym nie oznacza, że decyzja ta przestaje istnieć w obrocie prawnym. Decyzja taka nadal funkcjonuje prawnie tyle, że nie wywołuje skutków prawnych (procesowych i materialnych). Stan taki równoważny jest skutkowi wstrzymania wykonania decyzji.

Powyższe, choć nie stanowi samoistnej przesłanki ingerencji organu nadzoru w postaci wszczęcia postępowania naprawczego, to jest argumentem dodatkowym

i wzmacniającym potrzebę wstrzymania prowadzenia robót na całej inwestycji.

Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że przepisy art. 50 i 51 u.p.b. należy też odnosić do wykonania urządzeń budowlanych, albo robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia, nie polegających na wykonaniu obiektu budowlanego lub jego części (zob. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 11 czerwca 2019 r. sygn. II SA/Ol 244/19, dostępny w CBOSA). Wybudowanie urządzenia bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia nie mieści się w pojęciu obiektu budowlanego lub jego części i powinno być rozpatrywane na podstawie

art. 50 u.p.b. jako roboty budowlane inne niż określone w art. 48 i 49b u.p.b.

(A. Plucińska-Filipowicz i T. Filipowicz, Prawo budowlane. Komentarz do art. 50, System Informacji Prawnej LEX, 2019.). W związku z powyższym nawet przy uznaniu, że w sprawie utrudnione jest zakwalifikowanie wykonanych zbiorników jako odstępstwo, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b., to i tak zasadne było wszczęcie procedury naprawczej zainicjowanej postanowieniem z dnia 16 lipca 2019 r. Zbiorniki, o których mowa to niewątpliwe urządzenia budowalne w rozumieniu art. 3 pkt 9 u.p.b., tzn. urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Uzupełniająco należy przypomnieć za organem, że podstawą do ingerencji ze strony organów nadzoru budowlanego, może być również samo wykonywanie robót w sposób mogący spowodować zagrożenie interesu publicznego w postaci bezpieczeństwa ludzi lub mienia, bądź zagrożenie środowiska. W świetle art. 50 ust. 1 u.p.b., nie ma znaczenia, że roboty budowlane prowadzone są na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i w sposób nieodbiegający od ustaleń

i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, bądź w przepisach. Jedyną przesłanką wstrzymania robót budowlanych jest bowiem w tym przypadku prowadzenie ich w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska zagrażający m.in. środowisku (por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2019 r. sygn. II OSK 1100/17, dostępny w CBOSA).

Wszystkie te okoliczności dają podstawę do przyjęcia, że działania organów nadzoru były prawidłowe i oparte na obowiązujących przepisach prawa. Stąd zarzuty naruszenia art. 36a ust. 5 pkt 6 i art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b. nie mogły zostać uwzględnione.

Sąd nie dopatrzył się również zasadności podnoszonych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania. W sprawie zgromadzono materiał dowodowy wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Przeprowadzono kontrolę budowy, co zostało udokumentowane protokołem i dołączonymi doń fotografiami, skonfrontowano wykonane roboty z decyzją o pozwoleniu na budowę

i zatwierdzonym nią projektem budowlanym. Odmienna ocena materiału dowodowego, od tej zaprezentowanej przez organy, nie może stanowić o naruszeniu zasady prawdy obiektywnej, czy też zasady pogłębiania zaufania do władzy publicznej. Sąd nie uwzględnił zatem zarzutów naruszenia art. 7 w zw. z art. 75 § 1

w zw. z art. 77 k.p.a., art. art. 8 kpa.

Pozbawiony uzasadnionych podstaw jest zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. upatrywany w całkowitym pominięciu, że wykopanie zbiorników szczelnych ujętych

w projekcie budowlanym oraz będących przedmiotem postępowania w sprawie

o wydanie decyzji środowiskowej w żaden sposób nie powoduje jakiegokolwiek zagrożenia interesu publicznego w postaci bezpieczeństwa ludzi lub mienia, bądź zagrożenia dla środowiska. To właśnie wdrożenie trybu naprawczego ma na celu sprawdzenie, czy wykonane urządzenia budowlane mogą stanowić zagrożenia,

o których mowa.

Na uwzględnienie nie zasługuje zarzut naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania i przeprowadzenie czynności w postępowaniu pierwszoinstancyjnym przez organ drugiej instancji, co skutkowało tym, że organ ten w rzeczywistości badał prawidłowość własnych ustaleń i decyzji.

Z akt wynika, że pracownicy Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego brali udział w kontroli budowy p. M. M. Niemniej jednak nie dokonywali własnych ustaleń w sprawie dotyczącej robót prowadzonych przez skarżącego, tylko wykonywali czynności kontrolne w ramach uprawnień wynikających z ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. nr 185, poz. 1092 ze zm.). W ramach tej kontroli oceniano czynności przeprowadzane przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ustalenia i ocena stanu faktycznego kontroli znalazły się w sporządzonym [...] lipca 2019 r. sprawozdaniu z kontroli przeprowadzonej w trybie uproszczonym. W ramach postępowania dotyczącego robót prowadzonych przez skarżącego, ustalenia w zakresie ich zgodności z obowiązującym przepisami i ocena zebranych dowodów była w pierwszej kolejności domeną organu powiatowego, który dał temu wyraz

w uzasadnieniu wydanego postanowienia. Pracownicy organ wojewódzkiego zaś ocenili jedynie przeprowadzone czynności kontrolne, na dowód czego w aktach znajduje się wspomniane sprawozdanie.

Wobec powyższego zarzut naruszenia art. 6, art. 7, art. 8 oraz art. 15 k.p.a.

w zw. z art. 78 Konstytucji RP nie został przez Sąd podzielony.

Nie można również się zgodzić z zarzutem uznania za stronę postępowania osób i podmiotów wymienionych w skardze. Skarżący nie wykazał jaki wpływ na wynik sprawy miałoby ewentualne uchybienie w tej kwestii. Jak wyjaśnił organ krąg stron ustalony został w oparciu o zakres oddziaływania obiektu do właścicieli sąsiednich nieruchomości. Okoliczność, że osoby te nie były stronami

w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę nie może mieć znaczenia, ponieważ krąg stron postępowania naprawczego nie opiera się na art. 28 ust. 2 u.p.b., tylko na ogólnej regule wynikającej z art. 28 k.p.a. (stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek). Poza tym uznanie tych podmiotów za stronę nie wpływa na obowiązki inwestora, który wykonuje roboty budowalne w sposób uzasadniający wdrożenie przez organ nadzoru budowlanego trybu naprawczego.

Uznając, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.