Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1196/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. spółki komandytowej z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 23 czerwca 2015 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej, spółka [...] sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w W. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r.

W uzasadnieniu wskazała, że decyzja Prezydenta W. stała się ostateczna z dniem [...] maja 2015 r., a zatem kwota ustalonej opłaty adiacenckiej jest wymagalna i może być egzekwowana przez organy administracji wraz z odsetkami ustawowymi. Podniosła, że waga i rodzaj stawianych zarzutów w skardze, w tym zawarte w niej wnioski o stwierdzenie nieważności ww. decyzji oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wskazują na konieczność jej wstrzymania. Jednocześnie podniosła, że majątek spółki, w tym prawo własności działki nr [...] o wartości [...] zł daje pewność, że w przypadku niekorzystnego dla spółki rozstrzygnięcia, należność z tytułu ustalonej opłaty adiacenckiej zostanie uregulowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W przeciwnym przypadku, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04). Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, której przedmiotem jest ustalenie opłaty adiacenckiej. Jednocześnie jako uzasadnienie dla wstrzymania tej decyzji wskazała zarzuty skargi.

Należy podnieść, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia. Jednocześnie w fazie rozstrzygania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie rozstrzyga o zasadności skargi i podniesionych w niej zarzutach. Kontrola na tym etapie postępowania sprowadza się bowiem do badania przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wypełniały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazane jest także poparcie twierdzeń stosownymi dokumentami. Wniosek skarżącej wyżej opisanych wymogów nie spełnia, gdyż poza odwołaniem się do kwestii objętych skargą jedyną okolicznością powołaną na jego uzasadnienie jest możliwość egzekucji administracyjnej określonej w decyzji kwoty z tytułu opłaty adiacenckiej. Jednocześnie w sprawie sama skarżąca wskazuje, że posiada majątek pozwalający na zapłatę przedmiotowej kwoty.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia