Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 469/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-10-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1 i 2, art. 225
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 26 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 sierpnia 2012 roku, sygn. akt III SA/Łd 469/12 w sprawie ze skargi M. B. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza Policji ze służby p o s t a n a w i a : 1) odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej; 2) wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego – M. B. kwotę 200,00 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, zaksięgowanego w dniu 1 października 2012 roku, pod poz. 4004.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2012 roku, sygn. akt III SA/Łd 469/12 oddalił skargę M. B. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza Policji ze służby.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2012 roku (potwierdzenie odbioru przesyłki – k nr 50 akt sądowych).

W dniu 28 września 2012 roku (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego – adwokat W. R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 sierpnia 2012 roku, sygn. akt III SA/Łd 469/12.

W dniu 28 września 2012 roku skarżący uiścił wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 200,00 zł.

W dniu 4 października 2012 roku do akt sprawy wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 sierpnia 2012 roku, do którego załączona została jednocześnie skarga kasacyjna. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 30 sierpnia 2012 roku od małżonki – M. B., która przekazała zły termin odbioru przesyłki, wskazując jako datę odbioru przesyłki dzień "29 sierpnia 2012 roku" zamiast rzeczywistą datę jej doręczenia tj. "28 sierpnia 2012 roku". Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 27 września 2012 roku. Na skutek błędu małżonki skarżący był przekonany, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływa w dniu 28 września 2012 roku i w tym też dniu nadał skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nie ze swojej winy, co pozbawiło go możliwości obrony swych interesów w toczącym się postępowaniu. Do wniosku pełnomocnik załączył odpis skargi kasacyjnej oraz oświadczenie żony –M. B. z dnia 3 października 2012 roku, która przyznała, że nieświadomie pomyliła datę odbioru przesyłki i po powrocie męża, który w dniach od 28 do 30 sierpnia 2012 roku przebywał poza miejscem zamieszkania, zamiast daty "28 sierpnia 2012 roku" przekazała jako datę odbioru przesyłki dzień "29 sierpnia 2012 roku".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., 270)- [zwaną dalej w skrócie: - p.p.s.a.] jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.

Zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 p.p.s.a. warunkiem sine qua non do przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. W orzecznictwie niejednokrotnie podkreśla się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por. post. NSA z 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 465/10).

W przedmiotowej sprawie Sąd nie znalazł argumentu, który pozwoliłby na zastosowanie art. 86 § 1 p.p.s.a., gdyż z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, które miały bezpośredni wpływ na przekroczenie terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na obowiązku dochowania przez stronę należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Zgodnie z postanowieniem NSA z 12 stycznia 2011 r. (sygn. akt I OZ 997/10) kryterium należytej staranności należy rozumieć obiektywnie - takiej staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Nie jest także możliwe, aby strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W ustalonych przez Sąd okolicznościach faktycznych nie może być mowy o zastosowaniu dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. B. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza Policji ze służby. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, został skutecznie doręczony M. B. w dniu 28 sierpnia 2012 roku. Odbiór powyższej przesyłki w dniu 28 sierpnia 2012 roku, wbrew twierdzeniom skarżącego, potwierdził własnoręcznym podpisem M. B. (k nr 50 akt sądowych).

Skarżący natomiast jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wskazał nieobecność w miejscu zamieszkania w dniach od 28 do 30 sierpnia 2012 roku i odbiór adresowanej do niego przesyłki zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem przez małżonkę – M. B., która przekazała błędną informację o dacie odbioru pisma. W następstwie błędnie przekazanej informacji o dacie odbioru przesyłki tj. w dniu 29 sierpnia 2012 roku skarżący działał w przekonaniu, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływa w dniu 28 września 2012 roku i w tym też dniu nadał skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Oceniając brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w kontekście okoliczności faktycznych występujących w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że skarżący nie wykazał należytej staranności w dbałości o swoje ważne życiowo sprawy. Należy wskazać, że to skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku (k nr 31akt sądowych), a doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia było prawidłowe (odbiór przesyłki w dniu 28 sierpnia 2012 rok, potwierdził własnoręcznym podpisem M. B. – k. 50 akt sądowych). Skarżący miał więc pełną świadomość co do terminu i wymogów skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Skutki uchybienia terminu obciążają zatem niewątpliwie skarżącego, któremu w zaistniałych okolicznościach można przypisać niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw, a to z kolei oznacza , że nie można mówić o braku winy po jego stronie.

Przedstawione przez stronę okoliczności, które nie zostały poparte odpowiednimi dowodami nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym znajdującym się aktach sprawy, a w konsekwencji nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu.

W aktach sądowych sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie przesyłki zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, z którego jednoznacznie wynika, że przesyłka została doręczona adresatowi tj. M. B., a jej odbiór w dniu 28 sierpnia 2012 roku własnoręcznym podpisem potwierdził M. B. Nie odpowiada zatem prawdzie okoliczność podniesiona we wniosku, iż przesyłkę doręczono żonie skarżącego. W tej sytuacji nie można uznać za brak winy strony powoływanie się przez skarżącego na okoliczność, iż w dniu 30 sierpnia 2012 roku otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem od małżonki, która mylnie podała datę odbioru przesyłki gdyż zamiast daty "28 sierpnia 2012 roku" przekazała jako datę jej odbioru dzień "29 sierpnia 2012 roku".

Z przytoczonych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie na podstawie art. 86 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie nienależnie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej Sąd orzekł na podstawie art. 225 p.p.s.a.

a.ł.