Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1393/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: Art. 134 oraz art.129 par. 2 i art. 141 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Maria Zawadzka (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant st. ref. Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. sprawy ze skarg K. Ś. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. skargi oddala; II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - na rzecz adwokata S. G. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K kwotę 1080 zł (słownie: tysiąc osiemdziesiąt złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniami z dnia 30 czerwca 2014 r. działając na podstawie art. 134 oraz art. 129 § 2 k.p.a. orzekło odpowiednio:

- w postanowieniu nr [...] stwierdziło, że odwołanie K. Ś. (dalej: skarżący) od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...] orzekającej o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku okresowego, zostało wniesione z uchybieniem terminu,

- w postanowieniu nr [...] stwierdziło, że odwołanie K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...] orzekającej o przyznaniu skarżącemu zasiłku celowego na zakup środków czystości na sierpień 2012 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu,

- w postanowieniu nr [...] stwierdziło, że odwołanie K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...] orzekającej o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku celowego na zakup materiałów budowlanych do ocieplenia łazienki, zostało wniesione z uchybieniem terminu,

- w postanowieniu nr [...] stwierdziło że odwołanie K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...] orzekającej o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku celowego na pokrycie w całości zaległości czynszowych (stan na wrzesień 2012 r.), zostało wniesione z uchybieniem terminu,

- w postanowieniu nr [...] stwierdziło, że odwołanie K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...] orzekającej o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku celowego na pokrycie w całości opłat czynszowych za wrzesień 2012 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu

- w postanowieniu nr [...] stwierdziło, że zażalenie K. Ś. od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r., znak: [...] orzekającej o wszczęcia postępowania, zostało wniesione z uchybieniem terminu,

- w postanowieniu nr [...] stwierdziło, że zażalenie K. Ś. od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r., znak: [...] orzekającej o wszczęcia postępowania, zostało wniesione z uchybieniem terminu,

- w postanowieniu nr [...] stwierdziło, że zażalenie K. Ś. od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r., znak: [...] orzekającej o wszczęcia postępowania, zostało wniesione z uchybieniem terminu,

- w postanowieniu nr [...] stwierdziło, że zażalenie K. Ś. od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r., znak: [...] orzekającej o wszczęcia postępowania, zostało wniesione z uchybieniem terminu,

Powyższe postanowienia zapadły w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Zaskarżone decyzje jak i postanowienia Prezydenta Miasta zostały prawidłowo doręczone skarżącemu - odpowiednio:

- w dniu 12 października 2012 r. (decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...]) – zatem termin do wniesienia odwołaniu upłynął w dniu 26 października 2012 r.,

- w dniu 12 października 2012 r. (decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...]) – zatem termin do wniesienia odwołaniu upłynął w dniu 26 października 2012 r.,

- w dniu 12 października 2012 r. (decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...]) – zatem termin do wniesienia odwołaniu upłynął w dniu 26 października 2012 r.,

- w dniu 24 października 2012 r. (decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...]) – zatem termin do wniesienia odwołaniu upłynął w dniu 7 listopada 2012 r.,

- w dniu 24 października 2012 r. (decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...]) – zatem termin do wniesienia odwołaniu upłynął w dniu 7 listopada 2012 r.,

- w dniu 16 stycznia 2013 r. (postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r., znak: [...]) – zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 23 stycznia 2013 r.,

- w dniu 16 stycznia 2013 r. (postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r., znak: [...]) – zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 23 stycznia 2013 r.,

- w dniu 16 stycznia 2013 r. (postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r., znak: [...]) – zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 23 stycznia 2013 r.,

- w dniu 16 stycznia 2013 r. (postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r., znak: [...]) – zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 23 stycznia 2013 r.,

Odwołanie (w formie jednego pisma procesowego wymieniającego szereg numerów orzeczeń) od powyżej opisanych decyzji i postanowień Prezydenta Miasta K. Ś. złożył osobiście w dniu 14 marca 2014 r. Wniosek skarżącego nie zawierał uzasadnienia ani wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia w żadnej z powyższych spraw.

Postanowieniami z dnia 30 czerwca 2014 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że przedmiotowe odwołania i zażalenia zostały wniesione z uchybieniem terminu i wskazało, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zatem wniesienie przez skarżącego odwołania w dniu 14 marca 2014 r. nastąpiło już po upływie terminu do ich wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. W konsekwencji również wniesienie przez skarżącego zażaleń w dniu 14 marca 2014 r. nastąpiło już po upływie terminu do ich wniesienia.

Kolegium podkreśliło także, że powyższe terminy są terminami ustawowymi i wiążą zarówno organy administracji, jak i też uczestników postępowania. Nie mogą być zatem zmieniane, a jedynie na prośbę zainteresowanego, a w razie uchybienia terminowi, mogą być przywrócone na zasadach określonych w art. 58-59 k.p.a.

W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - na powyższe postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. Ś. zarzucił naruszenie prawa do obrony poprzez nieuwzględnienie przywrócenia terminu do wniesienia skarg o wznowienie postępowania oraz naruszenie art. 145 k.p.a. Ponadto zarzucił naruszenie przez organ art. 8, art. 87, art. 67 i art. 68 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również art. 2, art. 3 ust. 1, art. 5, art. 7 ust. 1 oraz 3-6, art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, ust. 3 pkt 3 pkt 1 i 3, art. 16 ust. 2, art. 19 ust. 13, art. 24, art. 36 ust. 2, art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2 oraz art. 100 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Ponadto skarżący wniósł o uchylenie, zmianę i stwierdzenie nieważności decyzji z naruszeniem prawa oraz stwierdzenie, że decyzje naruszały Konstytucję RP i ustawę o pomocy społecznej.

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w przedmiotowych sprawach.

Postanowieniami z dnia 27 kwietnia 2015 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie dla niego adwokata.

Na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015 r. postanowił połączyć niniejszą sprawę ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 1394/14., III SA/Kr 1395/14., III SA/Kr 1396/14, 1397/14, 1398/14, 1399/14, 1400/14, 1401/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą akt III SA/Kr 1393/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Dokonując kontroli zaskarżonych postanowień według określonego ww. przepisach kryterium zgodności z prawem, Sąd uznał wniesione skargi za nieuzasadnione. Nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że przedmiotowe postanowienia wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem rozstrzyganej sprawy są postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r., stwierdzające, że zarówno odwołania, od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] i [...] 2012 r., jak i zażalenia od postanowień Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. zostały wniesione przez skarżącego z uchybieniem terminu.

Materialnoprawna podstawą rozstrzygnięcia zaskarżonych orzeczeń stanowił art. 134 oraz art. 129 § 2 i art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.) Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Natomiast w myśl art. 141 § k.p.a. zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie.

Z art. 134 k.p.a. wynika, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to jest ostateczne. Powołany przepis w związku z art. 144 k.p.a. stosuje się odpowiednio do wniesionych po terminie zażaleń. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy zostanie wniesione po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a., tj. 14-dniowego terminu. Uchybienie terminu do wniesienia zażalenia ma miejsce wówczas, gdy zostanie wniesione po upływie przewidzianego w art. 141 § 2 k.p.a., tj. 7-dniowego terminu. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu już stanowi jego uchybienie. W sytuacji więc, gdy skarżący uchybił terminowi do wniesienia środków odwoławczych i nie wniósł o przywrócenie terminu – organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

Z treści decyzji i postanowień organu I instancji jednoznacznie wynika, że skarżący został prawidłowo pouczony o możliwości, sposobie i terminie wniesienia środków odwoławczych zarówno na decyzje, jak i na postanowienia, a pomimo tego pismo zatytułowane "odwołanie" złożył z uchybieniem ustawowego terminu.

Z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że, wszystkie decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r, [...], [...], [...] skarżący odebrał w dniu 12 października 2012 r., a zatem termin do wniesienia odwołania w tych sprawach upłynął w dniu 26 października 2012 r.

Decyzje Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r., znak: [...] i znak: [...] skarżący odebrał w dniu 24 października 2012 r., a zatem termin do wniesienia w tych sprawach odwołań upłynął 7 listopada 2012 r.

Natomiast wszystkie postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r., znak: [...], [...] oraz [...] skarżący odebrał w dniu 16 stycznia 2013 r., zatem termin do wniesienia zażaleń w tych sprawach upłynął w dniu 23 stycznia 2013 r.,

Tymczasem K. Ś. jak już powyżej wskazano, jedno pismo zatytułowane "odwołanie" złożył w dniu 14 marca 2014 r., a więc ze znacznym uchybieniem terminu do wniesienia zarówno odwołań jak i zażaleń w przedmiotowych sprawach. Równocześnie skarżący nie złożył wniosków o przywrócenie terminu do wniesienia odwołań ani zażaleń. Zatem organ odwoławczy prawidłowo we wszystkich tych sprawach stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz zażalenia.

Z powyższych względów skargi nie mogły być uwzględnione, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonych postanowień.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzekł, na podstawie art. 200 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), jak w punkcie II sentencji wyroku. Sąd obniżył wynagrodzenie przyznane pełnomocnikowi z urzędu z uwagi na treść art. 250 § 2 p.p.s.a. oraz fakt, że sprawy w których występował pełnomocnik były sprawami jednorodzajowymi, które nie były skompilowane pod względem prawnym, nie wymagały od pełnomocnika dużego nakładu pracy i zostały rozpoznane na jednej rozprawie.