Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1802/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200 oraz art. 205
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 53 ust. 1 pkt 7, art. 54
journal: Dz.U. 2006 nr 234 poz 1694
law: Ustawa z dnia z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Protokolant - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2010 r. sprawę ze skargi S.G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz S.G. tytułem kosztów postępowania sądowego 557 zł (pięćset pięćdziesiąt siedem złotych);


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z [...] lutego 2009r. wydaną w trybie art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 53 ust. 5 pkt 2 oraz art. 62 ust.1 ustawy z 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r. nr 234, poz. 1694 z późn.zm.) oraz na podstawie art. 21 ustawy z 24 maja 2007r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2007r. nr 120, poz. 818) oraz art. 23 ustawy z 24 października 2008r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008r. nr 216, poz. 1367) oraz art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn.zm. zwany dalej kpa) odmówił S. G., obywatelce A. udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP.

Organ I instancji wskazał, iż cudzoziemka wystąpiła z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP w dniu [...] lipca 2007r., ze względu na pobyt z mężem.

Wojewoda [...] podał, iż pobyt wnioskodawczyni jest integralnie związany z pobytem jej męża R. G., któremu Wojewoda [...] decyzją z [...] lutego 2009r. odmówił udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. Jak wskazał organ rozpatrujący sprawę, stosownie do treści art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach w brzmieniu obowiązującym do 20 lipca 2007r., cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów określonych w art. 53 cytowanej ustawy.

Cudzoziemka nie zgodziła się z rozstrzygnięciem przyjętym przez Wojewodę [...] i wniosła odwołanie od decyzji z [...] lutego 2009r., domagając się jej uchylenia w całości. Autorka skargi podkreśliła, iż jedynym powodem odmowy udzielenia jej zezwolenia była odmowna decyzja skierowana w stosunku do jej męża. Posiada też, jak podała uzasadnione obawy, że organ podejmował decyzję w jej sprawie, jeszcze przed wydaniem decyzji w sprawie męża. Wnosząca odwołanie cudzoziemka wniosła ponadto o zawieszenie postępowania w jej sprawie do czasu wydania ostatecznej decyzji w sprawie męża.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzją z [...] sierpnia 2009r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (w skrócie: Szef Urzędu) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy pokrótce przedstawił ustalony w sprawie stan faktyczny i stanowisko przyjęte przez organ I instancji. Podkreślił, iż pobyt cudzoziemki jest integralnie związany z pobytem na terytorium RP jej męża, zatem zasadne jest rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy w analogiczny sposób. Wniosek o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu wydania ostatecznej prawomocnej decyzji w sprawie męża, zdaniem Szefa Urzędu nie jest zasadny, a rozstrzygnięcie dotyczące S. G. zostało wydane po wydaniu ostatecznej decyzji w sprawie jej męża czyli zgodnie z żądaniem zawartym przez nią w odwołaniu.

Organ II instancji wskazał, iż odstąpił od badania, czy cudzoziemka spełnia przesłanki określone w art. 53 ust. 7 ustawy o cudzoziemcach, gdyż ustalenia te nie miałyby wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a prowadziłby do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania administracyjnego.

Decyzja Szefa Urzędu z [...] sierpnia 2009r., stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której cudzoziemka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

-obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 53 ust. 1 pkt 1, 7, 8 i 9 ustawy o cudzoziemcach, przez ich niezastosowanie i odmowę wydania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony mimo, że skarżąca i jej mąż przebywają na terytorium RP od ponad 5 lat łącznie z dziećmi, które urodziły się w Polsce oraz mają środki na pobyt w Polsce oraz oświadczenie pracodawcy o zamiarze zatrudnienia jej męża,

- obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 53 ust. 5 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, przez przyjęcie, iż na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej nie ma wpływu fakt, że syn A. G. jest chory, a jego leczenie wymaga pobytu w Polsce dłuższego niż 3 miesiące,

- obrazę przepisów postępowania administracyjnego przez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia i dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Autorka skargi podkreśliła, iż dzieci posługują się swobodnie językiem polskim i uważają Polskę za swój rodzinny kraj. Ponadto choroba syna A. uniemożliwia mu podróż do kraju pochodzenia, zmiana klimatu a także przerwa w podjętym leczeniu nie będzie sprzyjać poprawie zdrowia dziecka. Wnosząca skargę podkreśliła, iż jako rodzina od kilku lat zabiegają o zalegalizowanie ich pobytu na terytorium RP, gdy mąż miał uregulowaną kwestię pobytu odmówiono zgody na zatrudnienie, a teraz mają do czynienia z sytuacją odwrotną. Cudzoziemka wskazała, iż jako rodzina posiadają stabilne i regularne środki na swoje utrzymanie, pochodzące ze sprzedaży domu w A. i wynajmu należącego do niej domu, także znajdującego się w A. (obecnie dochód z wynajmu wynosi [...] miesięcznie).

W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie pełnomocnik Szefa Urzędu podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

S. G. jest żoną R. G. i jej pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest ściśle związany z jego pobytem , co trafnie przyjęły organy administracyjne. Jest to wynikiem tego, że sama strona wniosek o zezwolenie na pobyt na terytorium RP uzasadniała faktem zamieszkiwania w Polsce męża i dzieci, zaś w toku sprawy jako dalsze uzasadnienie wniosku również powoływała fakty dotyczące męża i dzieci szczególnie syna A. Jeśli chodzi o męża strony Sądowi z urzędu jest wiadomo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 kwietnia 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1801/09 uchylił decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców dotyczącą R. G., co powoduje, że jego sprawa będzie ponownie badana zgodnie z wytycznymi Sądu w zakresie wniosku o zezwolenie na zamieszkanie. Okoliczność ta rodzi konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy pobytu na terytorium RP również S. G., przy czym jej sprawa - po ustaleniu czy mąż strony, jak również i ona sama - posiada stabilne i regularne źródło utrzymania, powinna być zbadana w kontekście spełnienia przesłanki z art. 53 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 54 ustawy o cudzoziemcach z 13 czerwca 2003 r. Należy przy tym zaznaczyć, że bez znaczenia dla sprawy pozostaje podnoszona przez cudzoziemkę kwestia integracji jej samej i dzieci ze społeczeństwem polskim, ich osiągnięcia w nauce, czy fakt, że dzieci nie władają językiem o. Te okoliczności mimo, że istotne z punktu widzenia cudzoziemki nie stanowią bowiem przesłanek, które mogą przemawiać za uwzględnieniem jej wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie. Mając powyższe fakty na uwadze i uznając - o czym była mowa wyżej - że brak dostatecznych ustaleń w zakresie spełnienia przez stronę wymogów ustawy mogło mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c uwzględnił skargę. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ustawy o p.p.s.a.