Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 317/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Grunty warszawskie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej "L." Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt I SA 2503/03 o odrzuceniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 9 października 2003 r. (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2004 r. I SA 2503/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę "L." Sp. z o.o. w W. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż wezwaniem z dnia 19 listopada 2004 r. wezwał pełnomocnika skarżącej, Teresę Ł., do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania i wniesienia skargi oraz do występowania przed sądami administracyjnymi w imieniu strony w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 listopada 2004 r. Termin na wykonanie czynności upłynął w dniu 1 grudnia 2004 r. pełnomocnictwa lub innego dokumentu wskazującego na umocowanie Teresy Ł. do podpisania i wniesienia skargi oraz reprezentowania skarżącej w postępowaniu. Sąd uznał także, iż powyższego braku nie sanuje złożone do akt sądowych w dniu 1 grudnia 2004 r. pełnomocnictwo, ponieważ nie dotyczyło ono reprezentowania strony, wskazywanego w wezwaniu Sądu.

Skargę kasacyjna na powyższe postanowienie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego "L." Sp. z o.o. reprezentowana przez adwokata Jerzego Z., domagając się jego uchylenia. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 174 par. 2 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. W uzasadnieniu podniesiono, iż w zakreślonym przez Sąd terminie Teresa Ł., która była pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu administracyjnym, przysyła wyjaśnienie, iż pełnomocnikiem "L." Sp. z o.o. jest adwokat Jerzy Z., załączając jednocześnie pełnomocnictwo. W tym czasie pełnomocnik strony wysłał do Sądu pismo, w którym stwierdził, że popiera skargę złożoną przez Spółkę. To - zdaniem skarżącej - świadczy o uzupełnieniu w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, jako nie posiadająca uzasadnionych podstaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie stwierdził, iż skarżąca Spółka "L." Sp. z o.o. nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi i dlatego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ Skarga ta podpisana została bowiem przez pełnomocnika Teresę Ł., która nie załączyła do niej dokumentów świadczących o umocowaniu jej do występowania w imieniu spółki. Wezwanie Sądu do uzupełnienia braku dotyczyło właśnie osoby pełnomocnika. Nie można się zgodzić, iż złożenie przez skarżącą pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi stanowi uzupełnienie tego braku, ponieważ pełnomocnictwo przedstawione w piśmie z 1 grudnia 2004 r. dotyczyło innego pełnomocnika. Także pismo, na które powołuje się adwokat, w którym poparł on skargę, nie może być uznane za uzupełnienie braków formalnych, ponieważ złożone ono zostało już po terminie wyznaczonym przez Sąd. Naczelny Sąd Administracyjny badając zaskarżone postanowienie nie stwierdził, żeby wydane było ono z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.