Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1060/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2012 r. sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J.Z. (dalej – "skarżący") jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...].03.2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z [...] marca 2011 r. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010.

Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] maja 2010 r. skarżący złożył w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności na 2010 r.

Następnie, w gospodarstwie skarżącego przeprowadzono czynności kontrolne metodą Foto w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Przeprowadzona kontrola wskazała na następujące nieprawidłowości:

- w przypadku działki rolnej A1 (UPO) stwierdzona uprawa w całości należała do innej grupy upraw niż deklarowana;

- w przypadku działki rolnej C1 (UPO) stwierdzona uprawa w całości należała do innej grupy upraw niż deklarowana, a ponadto zadeklarowana powierzchnia działki rolnej była mniejsza od powierzchni stwierdzonej, gdyż powierzchnia deklarowana wynosiła 1,35 ha, a powierzchnia stwierdzona 1,48 ha;

- w przypadku działki rolnej C2 (ST) stwierdzona uprawa w całości należała do innej grupy upraw niż deklarowana, a ponadto zadeklarowana powierzchnia działki rolnej była mniejsza od powierzchni stwierdzonej, gdyż powierzchnia deklarowana wynosiła 1,35 ha, a powierzchnia stwierdzona 1,48 ha;

- w przypadku działki rolnej C3 (UPO) stwierdzona uprawa w całości należała do innej grupy upraw niż deklarowana

- w przypadku działki rolnej C4 (ST) stwierdzona uprawa w całości należała do innej grupy upraw niż deklarowana

- w przypadku działki rolnej D powierzchnia deklarowana (1,76 ha) była większa od powierzchni stwierdzonej (1,53 ha);

- w przypadku działki rolnej F powierzchnia deklarowana (0,81 ha), była większa od powierzchni stwierdzonej (0,66 ha).

Decyzją z [...] marca 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. przyznał skarżącemu jednolitą płatność obszarową i uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawnianych na trwałych użytkach zielonych. Odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych i nałożył sankcję w wysokości [...] zł. Odmówił też płatności do upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych i nałożył sankcję w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że przyznania płatności odmówiono ze względu na nieprawidłowości stwierdzone podczas kontroli.

Skarżący odwołał się od powyższej decyzji. Zarzucił, iż nieprawdą jest, że na działkach [...] nie było zadeklarowanych upraw.

Wyjaśnił, iż ze względu na bardzo mokry rok i fakt, że pole w ogromnej większości nie jest drenowane, wystąpiło silne zachwaszczenie. Do odwołania dołączył oświadczenia L.S. i H.T., z których to oświadczeń wynika, że J.Z. uprawiał pole siejąc mieszkankę zbożową, łubin, pszenżyto i ziemniaki.

Decyzją z [...] maja 2011 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W., mając na uwadze stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C.

Od powyższej decyzji J.Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 4.11.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję z uwagi na fakt, że będący podstawą rozstrzygnięcia organów protokół z czynności kontrolnych był nieczytelny, zatem brak było możliwości skontrolowania prawidłowości wydanej decyzji.

Następnie, decyzją z [...] marca 2012 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, utrzymał w mocy decyzję wydaną [...] marca 2011 r. przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zgodził się z rozstrzygnięciem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR wskazując, że wobec nierpawidłowści stwierdznych podczas przeprowadzonej kontroli (uprawa należała do innej grupy upraw niż deklarowana, oraz rozbieżności pomiędzy deklarowaną, a stwierdzoną powierzchnią działek), organ pierwszej instancji, zasadnie odmówił przyznania płatności.

W odniesieniu do JPO organ powołał art. 58 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UEL 316 z 02.12.2009 r., str. 1, ze zm.), zgodnie z którym jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę.

Odnośnie zaś UPO, Dyrektor wskazał na §17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz, U. Nr 40, poz. 326 ze zm.) oraz art. 58 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, w myśl którego jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do uzupełniającej płatności podstawowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się sankcje w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Kwota nałożonych sankcji podlegać będzie odliczeniu zgodnie z art. 5b rozporządzenia Komisji (WE) Nr 885/2006, co oznacza, że kwota ta będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. Jeżeli w tych latach przyznane płatności nie pozwolą na pełna kompensację kwoty sankcji, pozostałe saldo zostanie anulowane.

Dyrektor zaznaczył, iż zgodnie z art. 3 ust 3 Ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W obec powyższego strona zobowiązana była dostarczyć organowi dowody na poparcie okoliczności, z których wywodzi skutek prawny w postaci uprawnienia do płatności. Jeśli zaś strona nie przedstawi w toku postępowania dowodów, z których w ocenie organu jednoznacznie będzie wynikać, iż spełnia przesłanki do przyznania płatności, organ na podstawie art. 3 ust 3 ustawy uznaje daną okoliczność za nieudowodnioną. Dyrektor wskazał, że skarżący choć nie zgadził się z wynikami kontroli na miejscu, to nie przedstawił dowodów mogących stanowić podstawę do wzruszenia wyników przeprowadzonej kontroli. Następnie zauważono, że w niniejszej sprawie kontrola została przeprowadzona przez upoważnionych do tego inspektorów, a protokół sporządzony prawidłowo, w związku z powyższym nie ma podstaw do wzruszenia jej wyników. Jednocześnie, organ odnoszac się do przedstawionych przez skarżącego oświadczeń L.S. i H.T. wskazał, iż odmówił mocy dowodowej ww. oświadczeniom ze względu na ich ogólny charakter, tj. niewskazanie czasu, w którym strona miałaby uprawiać pole, brak wskazania numerów uprawianych działek.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, organ stwierdził, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. była prawidłowa.

Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazując, iż decyzja ww. organu z dnia [...] maja 2011 r.została uchylona wyrokiem z 4 listopada 2011 r.

Podczas rozprawy, która odbyła się 25 września 2012 r. skarżący wyjaśnił, że na spornych działkach deklarował uprawy: mieszanki zbożowej (działka [...]), łubinu (działki [...]), roślin strączkowych i motylkowych (działka [...]). Skarżący zarzucił też, że kontrolujący źle opisał działkę na której były ziemniaki, deklarując iż jest tam łubin. Ponadto oświadczył, że był nieobecny podczas kontroli, a kontrolujący źle zaklasyfikowali uprawę na działce [...], na której było pszenżyto. Wskazał też, że nie odwoływał się od wyniku kontroli, a także, iż nie wie dlaczego nie uwzględniono zeznań świadków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami, m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270), dalej "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie, organ decyzją z [...] marca 2011 r. przyznał skarżącemu jednolitą płatność obszarową i uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawnianych na trwałych użytkach zielonych. Jednocześnie odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych i nałożył sankcję w wysokości [...] zł oraz odmówił płatności do upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych i nałożył sankcję w wysokości [...] zł. Decyzja taka uzasadniona była – zdaniem organu –nieprawidłowościami stwierdzonymi podczas kontroli (uprawa na działkach [...] należała do innej grupy upraw niż deklarowana, oraz rozbieżności pomiędzy deklarowaną, a stwierdzoną powierzchnią działek – [...]).

Wyniki kontroli zawarte zostały w protokole, który znajduje się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Skarżący kwestionuje zawarte w protokole wyniki kontroli.

Wobec powyższego, na wstępie wyjaśnić należy, że skarżący nie zgłosił do tego protokołu żadnych zastrzeżeń na piśmie. Możliwość taką strona skarżąca miała w trakcie prowadzonego przez organ postępowania, kiedy to mogła zgłaszać zastrzeżenia, czy też domagać się weryfikacji wyników kontroli. Od zawartych w protokole wyników kontroli strona się nie odwołała. Zatem obecnie skarżący – wobec braku przekonywujących argumentów – nie ma możliwości zanegowania zapisów tego protokołu. Dlatego też – w ocenie Sądu – protokół ten należy uznać za wiarygodny.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że fakt, iż Sąd w uprzednio prowadzonym postępowaniu uchylił decyzję Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z [...] maja 2011 r. nie oznacza, że Sąd uznał rację strony. Uchylenie ww. decyzji związane było bowiem z brakiem możliwości zweryfikowania i skontrolowania decyzji z uwagi na nienależycie sporządzony protokół. Jednakże w toku ponownie prowadzonego postępowania organ zweryfikował protokół kontroli, sporządził go w wersji czytelnej i przesłał stronie, która nie zakwestionowała jego wyników. Obecnie zaś strona nie przedstawiła argumentów pozwalających na zakwestionowanie rzetelności protokołu. Dlatego też twierdzenia strony, że wobec uchylenia ww. decyzji organ winien przyznać płatności, jest nieprawidłowe.

Mając zatem na uwadze ustalenia zawarte w protokole kontroli stwierdzic należy, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa.

Wpierwszej kolejności zauważyć należy, że powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 9,64 ha. Jednocześnie powierzchnia deklarowana działek rolnych kwalifikowana do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 9,64 ha zaś powierzchnia działek rolnych stwierdzona podczas kontroli na miejscu wynosiła 9,26 ha. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16). Przy ustalaniu powierzchni działek, zgodnie z art. 26 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, uwzględniono również wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 a ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008 r., nr 170, poz. 1051 z późn. zm.) jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Natomiast, w myśl z art. 57 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej.

Mając zatem na uwadze, że powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku (9,64 ha) przekracza powierzchnię stwierdzoną (9,26 ha) organ prawidłowo przyznał jednolitą płatność obszarową do powierzchni stwierdzonej.

Zgodnie zaś z art. 58 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę.

W związku z powyższym początkowa kwota jednolitej płatności obszarowej prawidłowo została pomniejszona o kwotę w wysokości 427,19 zł, tj. kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną.

Odnośnie uzupełniającej płatności podstawowej wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dzałki rolne deklarowane do płatności uzupełniających muszą być położone na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej. Z tego też względu powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16).

Zgodnie z powołanym już powyżej art. 7 ust. 1 a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Przy ustalaniu tej powierzchni, zgodnie z art. 26 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, uwzględniono również wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we wniosku do jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu wyniosła 100,00%. W związku z § 17 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz zgodnie art. 58 akapit trzeci rozporządzenia Kornisji (WE) Nr 1122/2009 jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do uzupełniającej płatności podstawowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się sankcje w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną.

W świetle powyższego, organ mając na uwadze różnice między powierzchnią stwierdzoną a powierzchnią zadeklarowaną do płatności uzupełniających do grupy upraw podstawowych (powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku do uzupełniającej płatności podstawowej wynosiła 6,44 ha, powierzchnia deklarowana działek rolnych, kwalifikowana do płatności wynosiła 6,44 ha, a powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu wynosiła 0,65 ha), zasadnie odmówił przyznania płatności i nałożył sankcje.

Odnośnie uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca) podnieść należy, iż we wniosku zadeklarowana została powierzchnia 2,95 ha trwałych użytków zielonych (grupa upraw JPO, TUZ). Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. nr 40, poz. 326 z późn. zm.) do powierzchni tej przysługuje płatność zwierzęca, o ile są spełnione warunki określone w przywołanym rozporządzeniu. W wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, że powierzchnia stwierdzona trwałych użytków zielonych wynosi 2,57 ha.

Zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków ziełonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności na rok 2010 nie większej jednak niż wyznaczona powierzchnia maksymalna. Powierzchnia maksymalna została ustalona na podstawie § 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą i wynosi 3,07 ha. Mając powyższe na uwadze organ prawidłowo uznał, że powierzchnia, co do której należało naliczyć płatność wynosi 2,57 ha.

Sąd nie miał również wątpliwości co do prawidłowści poczynionych przez organ ustaleń odnośnie specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych. Jak bowiem wynika z akt sprawy powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku do specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych wynosiła 4,06 ha. Powierzchnia deklarowana działek rolnych, kwalifikowana do płatności wynosiła 4,06 ha zaś powierzchnia działek rolnych stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu wynosiła 0,00 ha. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w ww. art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. Zgodnie zaś z art. 7 ust 2b pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych przysługuje do powierzehni, do których została przyyznana specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, a zgodnie z art. 7 ust. 1 a ww. ustawy jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Wyliczona procentowa różnica miedzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku do ww. płatności, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu wyniosła 100,00%.

Zodnie zaś z art. 58 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się sankcje wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną.

W związku z powyższym, z uwagi na stwierdzone różnice (powierzchnia deklarowana działek rolnych, kwalifikowana do płatności wynosiła 4,06 ha jednakże na stwierdzonej powierzchni brak było zadeklarowanej uprawy specjalnej, stąd stwierdzona w czasie kontroli powierzchnia przyjęta została jako 0), rozstrzygnięcie organu było prawidłowe.

W świetle pwoyższych okoliczności, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o należycie sporządzony i wiarygodny dokument, jakim jest protokół kontroli. Protokół ten, jak to już wyżej podniesiono – wobec braku przekonywujących argumentów skarżącego – nie mógł zostać zakwestionowany.

Prawidłowo zatem przyjęto, że również dokumentacja fotograficzna potwierdza ustalenia inspektorów dokonujących kontroli co do pomiarów działek [...] i [...], które uznano za prawidłowe jak również brak zadeklarowanych upraw na pozostałych działkach.

Konkludując, orzekające w sprawie organy prawidłowo przyjęły, iż pomiary działek rolnych [...] i [...] uzasadniały zmniejszenie kwoty płatności obszarowej, natomiast brak zadeklarowanych upraw do płatności uzupełniającej i do płatności specjalnej uzasadniał odmowę jej przyznania i nałożenie sankcji. Z dokumentacji fotograficznej nie wynika aby na działkach znajdowały się deklarowane uprawy. Powyższe potwierdza rownież protokół kontroli sporządzony w oparciu o dokumentacje fotograficzną.

W związku z powyższym należało uznać, że organ mając na uwadze treść protokołu wydał prawidłowe rozstrzygnięcie.

Dlatego też Sąd na podstwie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.