Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1137/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Pinkowski, asesor WSA Artur Kot, asesor WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Protokolant Konrad Aromiński, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 29 maja 2006 r. sprawy ze skargi T. z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca 2004 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2004 r. T. z siedzibą w N. złożyła w [...] Urzędzie Skarbowym W. wniosek o zwrot podatku od towarów i usług. Ponieważ Skarżąca nie dołączyła do wniosku zaświadczenia stwierdzającego, iż jest ona zarejestrowanym w kraju siedziby podatnikiem podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze pismem z dnia 13 czerwca 2005 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wezwał ją do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od doręczenia wezwania

Pismo to Pełnomocnik Skarżącej otrzymał w dniu 20 czerwca 2005 r., a dnia 11 sierpnia 2005 r. przesłał Urzędowi Skarbowemu stosowne zaświadczenie w języku niemieckim wraz z jego tłumaczeniem, dokonanym przez tłumacza przysięgłego. Także w dniu 11 sierpnia 2005 pełnomocnik Skarżącej przesłał do [...] Urzędu Skarbowego W. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o zwrot podatku. Wyjaśnił, że Skarżąca wystąpiła 22 czerwca 2005 r. do swojego urzędu skarbowego o potwierdzenie, iż jest podatnikiem VAT i zaświadczenie to otrzymała w dniu 24 czerwca 2005 r. W tym samym dniu przesyłkę z zaświadczeniem i listem przewodnim Spółka wysłała listem zwykłym do Pełnomocnika Spółki do Polski, na dowód czego przedstawiła oświadczenie pracownika, że taką przesyłkę wysłał tego dnia. Ze względu na opóźnianie się z doręczeniem przesyłki pełnomocnik Spółki zwrócił się do Spółki z wszczęciem procedury reklamacyjnej. Jednak ze względu na brak wysłania za potwierdzeniem odbioru okazało się, że jest to niemożliwe. W dniu 11 lipca 2005 r. pełnomocnik ustalił ze Spółką, że jeżeli w ciągu 2 tygodni nie otrzyma przesyłki to Spółka ponownie wystąpi do swojego urzędu skarbowego o wydanie stosownego zaświadczenia. 26 lipca 2005 r. pełnomocnik poinformował Spółkę, iż nie otrzymał zaświadczenia w związku z czym 27 lipca 2005 r. Spółka ponownie wystąpiła do organu podatkowego i tego samego dnia otrzymała stosowne zaświadczenia. Pełnomocnik otrzymał list z zaświadczeniem w dniu 3 sierpnia 2005 r., po czym, po uzyskaniu tłumaczenia 4 sierpnia 2005 r., w dniu 11 sierpnia złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o zwrot VAT o przedmiotowe zaświadczenie. Z powyższego przebiegu zdarzeń pełnomocnik wywodzi, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy Spółki, zatem termin powinien zostać przywrócony.

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. odmówił przywrócenia wnioskowanego terminu. W jego ocenie, Skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Organ stwierdził także, iż strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu z uchybieniem 7 dniowego terminu do złożenia wniosku.

W złożonym na to postanowienie zażaleniu Skarżąca wniosła o jego uchylenie, zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 162 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Pełnomocnik w zażaleniu powtórzył przebieg zdarzeń i stwierdził, że:

- nie jest winą podatnika, iż [...] nie doręczyła przesyłki, zatem uchybienie terminu nastąpiło bez winy Spółki,

- drugie zaświadczenie z 27 lipca 2005 r. otrzymał w dniu 3 sierpnia 2005 r. i tego dnia wysłał je do tłumaczenia. Ponieważ biuro tłumaczeń korzysta z tłumaczy zewnętrznych tłumaczenie jest opatrzone datą 3 sierpnia 2005 r. ale do biura zostało doręczone 4 sierpnia 2005 r. i tego dnia pełnomocnik je odebrał. Wobec tego pełnomocnik składając wniosek dnia 11 sierpnia 2005 r. nie uchybił 7 dniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od dnia ustania przyczyny jego uchybienia.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Wyjaśnił, że strona nie uprawdopodobniła, że przekroczenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług nie nastąpiło bez jej winy o czym świadczą 32 dniowy czas oczekiwania na doręczenie przesyłki jak również 8 dniowa zwłoka w nadaniu dokumentów ze względu na termin sporządzenia tłumaczenia w dniu 3 sierpnia 2005 r. Spółka nie uprawdopodobniła, że przesyłka została nadana. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał na fakt, iż pierwszy pełnomocnik wskazał, że przesyłkę z zaświadczeniem odebrał 2 sierpnia 2005 r. Natomiast obecny pełnomocnik twierdzi, że przesyłkę odebrał w dniu 3 sierpnia 2005 r. a z kolei tłumaczenie zaświadczenia odebrał 4 sierpnia 2005 r.

W skardze złożonej na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie powtarzając zarzuty zawarte w zażaleniu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Ocena legalności postanowienia w przedmiocie przywrócenia terminu opiera się przede wszystkim na zbadaniu, czy prawidłowo organy podatkowe uznały, iż w sprawie nie wystąpiły przesłanki przywrócenia terminu, określone w art. 162 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, a także czy strona dochowała terminu na złożenie podania o przywrócenie terminu.

Zgodnie z wymienionymi wyżej przepisami, w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

Zastosowanie instytucji przywrócenia terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy zostanie bezspornie stwierdzone, iż termin został uchybiony. Tak też było w niniejszej sprawie. Skarżąca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku otrzymała w dniu 20 czerwca 2005 r., natomiast żądane dokumenty wysłane zostały do [...] Urzędu Skarbowego W. w dniu 11 sierpnia 2005 r. Termin do przedstawienia zaświadczenia upływał zatem 27 czerwca 2005 r.

Możliwość przywrócenia terminu uzależniona jest od łącznego spełnienia przesłanek tego przywrócenia oraz złożenia w terminie stosownego wniosku. Brak zatem któregokolwiek z tych elementów wyklucza przywrócenie terminu. W sytuacji, gdy zostanie stwierdzone, że podanie o przywrócenie terminu nie zostało złożone w terminie określonym w art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej, bez znaczenia staje się więc to, czy uprawdopodobniony został brak winy strony w uchybieniu terminu dokonania czynności, a także czy jednocześnie z podaniem o przywrócenie terminu dokonała ona czynności, której termin został uchybiony.

W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż działania Spółki a właściwie jej poprzedniego pełnomocnika nie pozwalają dojść do wniosku, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy Spółki. Po pierwsze Spółka wysyłając listem zwykłym dokument urzędowy nie dochowała należytej staranności, aby zabezpieczyć się przed negatywnymi skutkami braku doręczenia przesyłki. Twierdzenie Spółki, iż [...] działała do tej pory nienagannie nie jest argumentem przemawiającym za zwolnieniem Spółki z odpowiedzialności za brak nadania przesyłki w odpowiedniej formie.

Sąd zauważa, iż dalsze działania pełnomocnika Spółki, również nie potwierdzają braku winy w przekroczeniu terminu. W odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron należy przyjąć, że osoby te są zobowiązane do szczególnej staranności przy wykonywaniu powierzonego zlecenia, a zatem ocena, czy dochowali reguł starannego działania winna być dokonywana w oparciu o odpowiednio wysokie kryteria. Mając to na uwadze pełnomocnik Skarżącej, informując ją w dniu 11 lipca 2005 r., iż nie otrzymał przesyłki, jak twierdzi Spółka, nadanej 24 czerwca 2005 r. był świadomy, iż termin do jej złożenia upłynął 27 czerwca 2005 r. W takiej sytuacji należało podjąć określone działania w tym samym dniu w celu uzyskania kolejnego zaświadczenia i jego bezzwłocznego przesłania. Oczekiwanie z podjęciem stosownego działania przez kolejne 16 dni do 26 lipca 2005 r., przy świadomości, że termin minął 27 czerwca 2005 r. nie może być uznane, w ocenie Sądu, za brak winy w uchybieniu terminu.

Odnośnie zarzutu, dotyczącego zachowania przez Skarżącą 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu Sąd zauważa, iż rozpoznając merytorycznie podanie o przywrócenie terminu organ podatkowy uznał, iż wniosek ten został złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia, pomimo stwierdzenia, że termin ten został przekroczony. W przeciwnym razie organ podatkowy powinien odmówić przywrócenia terminu tylko i wyłącznie ze względu na niezłożenie wniosku w terminie 7 dniowym, który jest terminem nieprzywracalnym. Organ podatkowy uzasadniał jednak swoje postanowienie o odmowie przywrócenia terminu uzasadniając go istnieniem winy po stronie Skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia zaświadczenia. Tym niemniej w ocenie Sądu Strona wykazała, iż sam wniosek o przywrócenie terminu wniosła w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Do takiego wniosku można dojść po analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Strona załączyła do zażalenia pismo zatytułowane"zlecenie wykonania tłumaczenia", z którego wynikało jedynie, że dokument został przyjęty do tłumaczenia w dniu 3 sierpnia 2005 r. Należy uznać, iż data tłumaczenia dokumentu nie jest równoznaczna z datą otrzymania tego dokumentu. Dalsze dowody w tej kwestii, a mianowicie oświadczenie tłumacza przysięgłego, dowodzi, że dokument został wydany w dniu 4 sierpnia 2005 r. a zatem strona wnosząc o przywrócenie tego terminu w dniu 11 sierpnia 2005 r. wniosła podanie w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W tym miejscu należy zauważyć, iż jeżeli strona podnosiła, między innymi w zażaleniu, że otrzymała tłumaczenie dokumentu 4 sierpnia 2005 r. a nie 3 sierpnia 2005 r. jak twierdził organ podatkowy, to rolą organu podatkowego było przeprowadzenie stosownego postępowania dowodowego w tym zakresie, czego jednak organ nie uczynił, rozpoznając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę merytoryczną a mianowicie czy istniała wina po stronie Skarżącej w uchybieniu terminu.

W ocenie Sądu powyższy fakt nie miał jednak istotnego wpływu na wynik sprawy, czego stwierdzenie jest warunkiem uchylenia zaskarżonego aktu w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Nie zmienia to jednak postaci rzeczy, iż strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do dostarczenia stosownego zaświadczenia do organu I instancji.

W tym stanie rzeczy skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.