Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1020/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67 pkt 1, art. 65 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 264 poz 1573
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE oddala skargę


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1020/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2013r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców - po rozpatrzeniu odwołania A. L. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2012r., odmawiąjacej cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

W dniu 18.06.2012r. A. L. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Przedmiotowy wniosek cudzoziemiec uzasadnił wieloletnim, od 2004 roku, pobytem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].09.2012 r. [...] orzekł o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE stwierdzając, iż wnioskodawca nie wykazał, że posiada stabilne i regularne źródło dochodu, wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W ustawowym terminie A. L. złożył odwołanie od powyższej decyzji do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

W przedmiotowym odwołaniu zarzucił, iż organ I instancji zastosował błędną wykładnię art. 65 ust.1 ustawy o cudzoziemcach, polegającą na uznaniu, iż skarżący nie posiada stabilnego i regularne źródła dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania. Skarżący podkreślił, iż jest osobą o znanym dorobku artystycznym, od 2006r. przebywa w Polsce na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony udzielanych mu przez Wojewodę [...] na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach. Zaznaczył, iż utrzymuje się w Polsce ze sprzedaży swoich obrazów. Uzyskuje z tego tytułu środki w pełni

wystarczające do pokrycia kosztów swego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, na dowód czego załączył w toku postępowania stosowne dokumenty. Zaznaczył, że z przedstawionej historii rachunku bankowego wynikają regularne wpływy, świadczące jednoznacznie o stabilności i regularności jego dochodu.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] lutego 2013r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, w całości podtrzymując stanowisko i poglądy, wyrażone przez organ I instancji.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. L., wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji, względnie o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji. Na uzasadnienie podał, że organ przekroczył zasadę swobodnej oceny dowodów i niezasadnie uznał, że: 1) skarżący nie posiada stałego i regularnego źródła dochodów; 2) przedłożone umowy są sporządzone na potrzeby postępowania; 3) organ nie uwzględnił specyfiki uzyskiwania dochodów) z pracy artysty- malarza, wykonywanej przez skarżącego; 4) organ naruszył art. 65 ust.1 pkt 1 w zw. Z art. 67 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach poprzez jego wadliwe zastosowanie polegające na błędnym stwierdzeniu, że skarżący nie posiada stałego i regularnego źródła dochodów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko, zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył i ustalił, co

następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji były przepisy art. 67 pkt 1 w zw. z art. 65 ust 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 o cudzoziemcach (D.U. z 2011. nr 264, poz. 1573 ze zm.).

Przepis art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach stanowi, że zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udziela się cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bezpośrednio przed złożeniem wniosku, legalnie i nieprzerwanie, co najmniej przez 5 lat, który posiada:

1) stabilne i regularne źródło dochodu, wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;

2) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 65 ust. 6 ustawy o cudzoziemcach do ustalenia, że pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest nieprzerwany, stosuje się art. 64 ust. 4. Natomiast art. 64 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach stanowi, że pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za nieprzerwany, gdy żadna z przerw w nim nie była dłuższa niż 6 miesięcy i nie przekroczyła łącznie 10 miesięcy w okresach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, chyba że przerwa była spowodowana:

1) wykonywaniem obowiązków zawodowych lub świadczeniem pracy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie umowy zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) towarzyszeniem małżonkowi wykonującemu obowiązki zawodowe lub świadczącemu pracę w warunkach, o których mowa w pkt 1;

3) (uchylony);

4) leczeniem cudzoziemca.

W myśl art. 67 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 65 ust. 1.

Nie jest sporne w sprawie, że w okresie 5 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie w dniu 18.06.2012r. wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE A. L. posiadał następujące tytuły pobytowe uprawniające go do przebywania na terytorium Polski:

■ wiza (proceduralna), wydana w dniu [...].04.2007r. przez Wojewodę [...] z ważnością do dnia 10.10.2007r.

■ wiza (proceduralna), wydana w dniu [...].07.2007r. przez Wojewodę [...] z ważnością do dnia 31.08.2007r.

■ zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony z terminem ważności do dnia 06.08.2008r., udzielone przez Wojewodę [...] w dniu [...].08.2007r. na mocy decyzji Nr [...] w trybie art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach;

■ zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony z terminem ważności do dnia 31.07.2010r., udzielone przez Wojewodę [...] w dniu [...].08.2008 r. na mocy decyzji Nr [...] w trybie art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach;

■ zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony z terminem ważności do dnia 04.08.2012r., udzielone przez Wojewodę [...] w dniu [...].08.2010 r. na mocy decyzji Nr [...] w trybie art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach;

Niesporne też jest, że w okresie 5 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, skarżący nie opuszczał terytorium Polski na okres dłuższy niż 6 miesięcy, a łącznie przerwy w pobycie w w/w okresie nie przekroczyły 10 miesięcy.

Prawidłowo zatem stwierdziły organy, że z materiału dowodowego sprawy wynika, iż bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE A. L. przebywał w Polsce legalnie i nieprzerwanie co najmniej przez okres 5 lat.

Przyczyną wydania zaskarżonej decyzji było jednakże uznanie przez organy obu instancji, że A. L. nie spełnia przesłanki posiadania stabilnego i regularnego źródła dochodu, wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania na terytorium Polski.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że organy, rozpatrujące sprawę o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, są zobligowane do podjęcia wszelkich czynności dowodowych niezbędnych do stwierdzenia, czy zainteresowany spełnia przesłanki z art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Niewątpliwie w tym zakresie mieszczą się czynności dowodowe zmierzające do ustalenia, co stanowi źródło dochodów strony, czy jest ono stabilne, czy osiągane dochody są wystarczające do pokrycia kosztów pobytu w Polsce cudzoziemca, a w związku z tym, jakie wnioskodawca ponosi koszty z tytułu zamieszkiwania w Polsce.

Zdaniem Sądu, w sprawie niniejszej organy trafnie uznały, że cudzoziemiec nie spełnił przesłanki z art. 65 ust. 1 pkt 1 w.w. ustawy, gdyż nie przedstawił dokumentów potwierdzających, iż uzyskuje dochody charakteryzujące się stabilnością ani regularnością oraz, że są one wystarczające do pokrycia kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Sąd podziela interpretację organów, że przez stabilne źródło dochodu należy rozumieć źródło nie zmieniające się przez dłuższy czas lub powracające do równowagi po ewentualnym okresie zakłócenia. Regularne źródło dochodu oznacza powtarzające się w ściśle określonych lub jednakowych odstępach czasu. Ustalenie czy w konkretnej, indywidualnej sytuacji cudzoziemiec posiada dochody, spełniające cechy stabilności i regularności, implikuje ustalenie prognoz co do możliwości ich uzyskiwania w przyszłości.

Zgromadzone w sprawie dowody oraz okoliczności sprawy - zdaniem Sądu- wskazują, iż źródło dochodu wnioskodawcy w Polsce nie może być flak dotychczas) uznane za stabilne. Dokonując oceny stabilności źródła dochodu zainteresowanego organy wzięły pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, a więc dochody jakie uzyskiwał on w przeszłości, aktualne źródło dochodu i jego rodzaj oraz prognozy co do przyszłych źródeł dochodu.

Organy poddały ocenie uzyskiwane przez skarżącego dochody w okresie 3 lat bezpośrednio przez złożeniem przedmiotowego wniosku tj. w latach 2009-2011. Przesłuchiwany przez organ I instancji w dniu [...].08.2012 r. skarżący na pytanie, z czego się utrzymywał od 2009 r. do chwili obecnej, odpowiedział, iż utrzymywał się z malarstwa, jednakże nie ma żadnych umów, że sprzedał obrazy, nie ma dokumentów potwierdzających dochód, jedyne co ma, to pieniądze w banku. Oświadczył też, iż nie ma PIT-ów, gdyż nie rozlicza się w Polsce, posiada jedynie NIP-3. W trakcie postępowania przed organem I instancji cudzoziemiec dołączył do materiału dowodowego wyciągi z konta bankowego oraz historię rachunku bankowego za okres od dnia 02.01.2009 r. do dnia 24.12.2011 r. Jak jednak słusznie zauważył Wojewoda [...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, oszczędności zgromadzone na koncie bankowym nie mogą stanowić o posiadaniu przez wnioskodawcę stabilnego i regularnego źródła dochodu, ponieważ mają one charakter wyczerpywalny, a A. L. nie udokumentował, że źródło z którego posiada środki finansowe przynosi mu dochody regularnie, a ich wysokość jest względnie stała. Co więcej, wg stanu na dzień 24.12.2011 r. cudzoziemiec nie posiadał na koncie żadnych środków finansowych.

Skarżący przedstawił historię posiadanego w Banku [...] rachunku bankowego, z której wynika, iż na dzień 24.12.2011 r. nie posiada on żadnych oszczędności. Z w/w dokumentu wynika również, iż zainteresowany zasila

(nieregularnie) konto, dokonując wpłat własnych środków finansowych, których pochodzenie nie zostało przez wnioskodawcę udokumentowane.

Następnie cudzoziemiec dołączył do akt sprawy kilka umów o dzieło, zawartych w dniu 04.03.2010 r., w dniu 06.06.2012 i w dniu 01.07.2012 r., w których E. F. zleca mu namalowanie obrazów na łączną wartość 35.500 zł. oraz przedstawił zawartą w dniu 01.06.2012 r. z M. Spółka Jawna umowę na czas nieokreślony na wykonywanie usług plastycznych, za które będzie otrzymywał 2000 zł.

Organy słusznie stwierdziły, że skoro skarżący, składając w dniu 23.08.2012 r. zeznania do protokółu, uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań zeznał, iż nie posiada żadnych umów i dokumentów potwierdzających uzyskiwanie przez niego dochodu, to istnieją uzasadnione przesłanki do stwierdzenia, iż przedstawione przez niego umowy o dzieło zostały sporządzone na potrzeby przedmiotowego postępowania, a zatem nie mogą być uwzględnione jako dowód w postępowaniu odwoławczym.

Nadto zdaniem Sądu, skoro przez 3 lata poprzedzające złożenie wniosku skarżący nie zdołał uzyskać stałych i regularnych źródeł dochodów, zawarcie jednej umowy (z E. F.), nawet opiewającej na znaczną kwotę, budzi poważne wątpliwości co do tego, że umowa może zostać uznana za stanowiącą stałe i regularne źródło dochodów. Budzi też wątpliwości zawarcie umowy na czas nieokreślony na wykonywanie usług plastycznych z w.w. spółką jawną, gdyż rodzaj umówionych prac wskazuje raczej na poszukiwanie argumentu dla posiadania stałych i regularnych źródeł dochodu, niż o zamiarze faktycznego wykonywania usług plastycznych w ramach zawartej umowy. Nadto umowa ta została zawarta w dniu 01.06.2012, a skarżący słuchany w dniu 23.08.2012 nie wspomniał o niej ani słowem, podczas gdy stanowiłaby ona zasadniczy argument dla poparcia twierdzenia o posiadaniu stałego i regularnego źródła dochodu.

W konsekwencji Sąd podziela stanowisko organów, że zostały spełnione warunki odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, zawarta w art. 67 pkt 1 w związku z art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach.,

Jak zasadnie wyjaśniły organy, wymóg "stabilności i regularności" źródła dochodu wskazuje, iż wolą ustawodawcy było, aby cudzoziemiec starający się o przyznanie statusu rezydenta długoterminowego WE wykazał się dochodami nie zmieniającymi się przez dłuższy czas, w szczególności nie spadającymi poniżej

określonego przepisami minimum. Posiadanie takiego źródła dochodu stwarza bowiem realne podstawy do przyjęcia, że również po otrzymaniu wnioskowanego statusu dochody te cudzoziemiec będzie nadal otrzymywał i nie będzie zmuszony do korzystania z pomocy społecznej. A. L. nie udokumentował, że spełnia przesłankę z art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach.

Zdaniem Sądu, trafna jest konstatacja, że z uwagi na kategoryczne sformułowanie art. 67 pkt 1 w/w ustawy ("cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE...") podjęcie przedmiotowego rozstrzygnięcia jest obligatoryjne.

W konsekwencji, istotnego ograniczenia doznaje wynikająca z art. 7 k.p.a. zasada, iż sprawę należy załatwić zgodnie z wnioskiem strony, o ile nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny. Zastosowanie tej zasady - jak trafnie uznały organy- nie może bowiem prowadzić do naruszenia przepisów prawa materialnego. Pogląd taki organy oparły na założeniu, że zasada powyższa ma zastosowanie tylko w odniesieniu do decyzji opartych na zasadzie uznania administracyjnego, a w niniejszym postępowaniu o treści rozstrzygnięcia wprost rozstrzyga przepis prawa materialnego. Trafne też jest stanowisko organów, że przedmiotowa decyzja nie pozbawia wnioskodawcy możliwości dalszego zamieszkiwania w Polsce, a jedynie rozstrzyga kwestię możliwości udzielenia mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE w obecnym stanie faktycznym.

Omówione powyżej przyczyny spowodowały brak podstaw do uznania zarzutów skargi za uzasadnione. Dlatego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151

p.p.s.a.