Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 419/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Rady Dzielnicy [...] W. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "Radę Dzielnicy [...] na nienależyte uchybienia urzędników samorządowych = Bezczynność wobec nie wydania na piśmie odp = stanowiska do kwestii zgłoszonych....".

W odpowiedzi na skargę miasto W. wniosło o odrzucenie skargi.

Zarządzeniem z dnia 5 września 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej, wyznaczonego z urzędu, do usunięcia braków formalnych skargi przez jednoznaczne sprecyzowanie przedmiotu skargi, tj. wskazanie na jaki akt Rady Dzielnicy [...] została ona wniesiona (wskazanie daty oraz numeru aktu) lub też w rozpoznaniu jakiego wniosku T. G. (wskazanie przedmiotu wniosku oraz daty) Rada Dzielnicy pozostawała bezczynna.

Odpowiadając na wezwanie pełnomocnik skarżącej, w piśmie z dnia [...] września 2016 r. sprecyzował, że skarga została wniesiona na bezczynność Rady Dzielnicy [...] m. W. w związku z nierozpoznaniem:

- skargi z dnia [...] lipca 2013 r. oraz z dnia [...] i [...] sierpnia 2013 r., gdzie skarżąca zarzuca nienależyte wykonanie zadań przez Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] m. W.,

- skargi z dnia [...] czerwca 2014 r., z dnia [...] czerwca 2014 r, z dnia [...] grudnia 2014 oraz z dnia [...] sierpnia 2015 r. na działanie Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] w zakresie analogicznym jak w skardze z dnia [...] stycznia 2015 r.,

- skargi z dnia [...] stycznia 2015 r., w której skarżąca zarzuciła Dyrektorowi CPS Dzielnicy [...], m.in. niewydawanie stosownych zaświadczeń, o które skarżąca wnioskowała, niewydawanie korespondencji kierowanej do skarżącej, niezajęcie przez Dyrektora stanowiska w sprawie przydzielenia pracownika socjalnego, brak prawidłowych doręczeń korespondencji z CPS, co skutkuje niemożnością zapoznania się z treścią ewentualnych decyzji, postanowień,

- skargi z dnia [...] listopada 2015 r. na działanie Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] w przedmiocie: nie wydania skarżącej korespondencji, uniemożliwienie jej zapoznania się z aktami spraw, w szczególności z czynnościami służbowymi podejmowanymi przez pracowników CPS Dzielnicy [...], bezczynność organu i załatwianie spraw powyżej ustawowego trzydziestodniowego terminu, niedoręczanie skarżącej stanowiska organu w formie pisemnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "ppsa.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

T. G., jak wynika z pisma jej pełnomocnika precyzującego skargę, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Dzielnicy [...] w rozpoznaniu jej wniosków złożonych w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego – dalej "kpa.". Sprecyzowała ona bowiem, że jej skarga na bezczynność miała za przedmiot nierozpoznanie jej podań, skierowanych do Rady Dzielnicy [...], na: sposób działania Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] m. W. (m.in. przez "nienależyte wykonanie zadań", niewydawanie stosownych zaświadczeń, brak prawidłowych doręczeń korespondencji z CPS oraz niezajęcie stanowiska w sprawie przydzielenia pracownika socjalnego) oraz postępowanie Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] w przedmiocie wydawania skarżącej korespondencji, uniemożliwianie zapoznania się z aktami spraw oraz bezczynność tego organu i załatwianie spraw powyżej ustawowego 30-dniowego terminu.

Zgodnie z uprzednio powołanym art. kpa. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Skarga taka złożona do organu administracji nie należy do spraw poddanych kontroli sądów administracyjnych. Postępowanie skargowe stanowi bowiem odrębny rodzaj postępowania, służąc usprawnieniu działania administracji, eliminowaniu z niej zjawisk, takich jak nadmierna przewlekłość postępowania, czy biurokratyzm. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się zatem konkretnej sprawy administracyjnej - w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej.

Skoro w niniejszej sprawie T. G. zarzuciła organowi bezczynność w rozpoznaniu jej skarg, wniesionych w trybie powołanego art. 227 kpa., to tym samym Sąd uznał złożoną do Sądu skargę za niedopuszczalną, gdyż kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje rozpatrywania skarg na bezczynność w przedmiocie rozpoznania skarg powszechnych (tj. wniesionych w trybie art. 227 kpa). Wynika to z faktu, że postępowanie nimi zainicjowane nie kończy się ani wydaniem decyzji, ani postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Art. 237 § 3 kpa. stanowi bowiem, że o sposobie załatwienia skargi powszechnej zawiadamia się skarżącego.

Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.