Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 538/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 136 poz 969
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r, o podatku rolnym - tekst jednolity
article: art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 7 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 października 2013 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2013 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 30 kwietnia 2013 r. nr [...], wydaną z powołaniem się na art. 13 § 1 pkt 3, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60, ze zm.), zwanej dalej "O.p.", oraz art. 1, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006r. nr 136, poz. 969 ze. zm.), zwanej dalej "u.p.r.", art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 199lr. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. nr 95, poz. 613, ze zm.), zwanej dalej "u.p.o.l.", § 2 ust. 1 lit. a) i f) uchwały nr XIV/163/12 Rady Gminy Kozielice z dnia 25.10.2012r. w sprawie określenia wysokości rocznych stawek podatku od nieruchomości, § 1 uchwały nr XIV/165/12 Rady Gminy Kozielice z dnia 25.10.2012r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta do celów wymiaru podatku rolnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie po rozpatrzeniu odwołania WB utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 07 lutego 2013 r., znak: [...], w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2013 w kwocie [...] zł.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że pismem z dnia 01.03.2013 r. od ww. decyzji organu I instancji odwołał się W B, który wniósł o jej uchylenie. W odwołaniu podatnik wskazał, że jest właścicielem działek o numerach: - nr [...] o powierzchni [...]ha, IlIa - grunty rolne,

- nr [...] o powierzchni [...]ha, B-RIIIa - użytki rolne zabudowane oraz

- nr [...]o powierzchni [...]ha, B- Rllla - użytki rolne.

Dalej wskazano, że odwołujący przywołując przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wskazał, że prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy determinowane było ustaleniem, czy grunty należące do niego można zaliczyć do użytków rolnych, a symbol B-RIIIa oznacza użytki rolne, co nie powoduje ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Natomiast organ podatkowy I instancji uznał, że skoro grunt nie spełnia normy obszarowej dotyczącej gospodarstwa rolnego został opodatkowany stawką 5q, a budynki zostały opodatkowane stawką podatku od nieruchomości. Dodatkowo organ wskazał, że nie ma znaczenia, czy budynki są czy nie są wykorzystywane do składowania produktów rolnych, czy maszyn rolniczych. Odwołujący wskazał, że w dniu 24.02.2005 r. zawarł umowę dzierżawy działki o nr [...] o powierzchni [...]ha z Al O i prowadzi na niej działalność rolniczą.

Dalej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wskazało, że ustalono, iż w roku 2012 organ podatkowy prowadził postępowanie podatkowe dotyczące łącznego zobowiązania pieniężnego W B na 2012 rok. Wskazane postępowanie zostało zakończone decyzją Wójta Gminy z dnia 04.12.2012 r., znak: [...], w której ustalono łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2012 w kwocie [...]zł.

Ww. decyzja z dnia 04.12.2012 r., została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 18.03.2013 r., znak [...].

Następnie Kolegium przywołało art. 165 § 5 pkt 1 O.p., w myśl którego postępowania nie wszczyna się w sprawie ustalenia zobowiązań podatkowych, które zgodnie z odrębnymi przepisami ustalane są corocznie, jeżeli stan faktyczny, na podstawie którego ustalono wysokość zobowiązania podatkowego za poprzedni okres, nie uległ zmianie.

Dokonując analizy decyzji, w których organ podatkowy dokonał ustalenia zobowiązania podatkowego w postaci łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 i 2013 rok – zdaniem Kolegium - należało stwierdzić, że stan faktyczny sprawy nie zmienił się, co wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego oraz danych zawartych w zaskarżonej decyzji. Zatem, organ podatkowy I instancji był uprawniony do wydania zaskarżonej decyzji bez przeprowadzania postępowania podatkowego opierając się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania podatkowego w 2012 roku.

Wskazano również, że prowadząc postępowanie podatkowe w 2012 roku organ podatkowy I instancji pismem z dnia 05.01.2012 r. wezwał W B do przedłożenia informacji w sprawie podatku od nieruchomości w związku ze zmianami, jakie zostały wprowadzone do ewidencji gruntów i budynków przez Starostwo Powiatowe Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami w P, i w tym samym dniu (05.01.2012 r.) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2012 rok.

W deklaracji na podatek rolny za 2012 rok W B wskazał do opodatkowania grunty orne IlIa o powierzchni 0,2194 ha, Illb o powierzchni 0,97 ha, IVa o powierzchni 0,03 ha, IVb o powierzchni 0,17 ha, jak również grunty rolne zabudowane IlIa o powierzchni 0,1985 ha. W deklaracji podatnik wskazał, że łączna powierzchnia użytków rolnych stanowiących gospodarstwo rolne wynosi [...] ha.

Pismem z dnia 13.06.2012 r. organ podatkowy I instancji ponownie wezwał podatnika wskazując, że nieprawidłowo złożył deklarację na podatek rolny, winien on bowiem złożyć informację w sprawie podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2012 rok.

W B w informacji w sprawie podatku rolnego za 2012 rok wskazał do opodatkowania grunty orne IlIa o powierzchni 0,2194 ha, Illb o powierzchni 0,97 ha, IVa o powierzchni 0,03 ha, IVb o powierzchni 0,17 ha, jak również grunty rolne zabudowane IlIa o powierzchni 0,1985 ha.

Dalej wskazano, że z wypisu z rejestru gruntów i budynków wynika, że W B jest właścicielem działek w obrębie M o nr [...] (użytki rolne zabudowane, B-RHIa o powierzchni 0,0185 ha), nr 132 (użytki rolne zabudowane, B-RIIIa, o powierzchni 0,18 ha), nr. 131 (grunty orne, RHIa, o powierzchni 0,1094 ha, nr. 130 (grunty orne, Rllla, o powierzchni 0,11 ha). Na ww. działce nr [...] posadowiony jest budynek z opisaną funkcją jako produkcyjny, usługowy i gospodarczy dla rolnictwa, zaś na ww. działce nr [...] posadowione są dwa budynki, z których jeden jest mieszkalny, natomiast drugi opisaną funkcją jako produkcyjny, usługowy i gospodarczy dla rolnictwa.

Następnie wskazano, że z protokołu przeprowadzonych w dniu 26.10.2012 r. oględzin nieruchomości należących do W B wynika, że dokonano pomiaru:

* pomieszczeń budynku gospodarczego na działce [...] ustalając, że ich powierzchnia łączna wynosi 106,02 m2,

* pomieszczeń budynku produkcyjno - usługowego i gospodarczego dla rolnictwa na działce [...] ustalając, że ich powierzchnia łączna wynosi 45,16 m2.

Wskazano również, że z informacji w sprawie podatku od nieruchomości na 2005 rok złożonej przez W B wynika, że powierzchnia użytkowa budynku mieszkalnego wynosi [...] m2.

Z kolei z kopii umowy dzierżawy zawartej w dniu 24.02.2005 r. wynika, że A O wydzierżawił W B grunty rolne położone w Z (działka nr [...] o powierzchni [...] ha) na okres 10 lat, tj. do dnia 24.02.2015 r.

Następnie przywołano art. 1 u.p.r., zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Powołano także art. 3 ust. 1 u.p.r., który stanowi, że podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące:

właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust. 2;

posiadaczami samoistnymi gruntów;

użytkownikami wieczystymi gruntów;

4) posiadaczami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:

a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego albo

b) jest bez tytułu prawnego, z wyjątkiem gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Lasów Państwowych; w tym przypadku podatnikami są odpowiednio jednostki organizacyjne Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa i Lasów Państwowych.

W wyniku powyższych ustaleń Kolegium stwierdziło, że organ podatkowy I instancji prawidłowo ustalił powierzchnię gruntów, które winny zostać opodatkowane podatkiem rolnym. Wskazano, że łączna powierzchnia gruntów rolnych będących własnością W B wynosi bowiem 0,4179 ha fizycznych i nie stanowi gospodarstwa rolnego, bowiem nie spełnia warunku wskazanego w art. 2 ust. 1 u.p.r., tj. jego powierzchnia nie ma łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy. Zaznaczono przy tym, że wbrew twierdzeniom podatnika brak jest możliwości uznania go za podatnika w przypadku gruntów wydzierżawionych od A Ol. Nie mieści się on bowiem w katalogu osób wymienionych jako podatnicy podatku rolnego w wyżej cytowanym art. 3 ust. 1 u.p.r., gdyż nie jest właścicielem bądź użytkownikiem tych gruntów, a jako dzierżawca gruntów od osoby fizycznej jest posiadaczem zależnym nieruchomości. W związku z tym podmiotem zobowiązanym w zakresie podatku od nieruchomości gruntów dzierżawionych jest A O.

Wskazano następnie, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.r. podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla pozostałych gruntów, poza gruntami gospodarstw rolnych - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.

W związku z powyższym stwierdzono, że organ podatkowy I instancji prawidłowo ustalił wysokość podatku rolnego wchodzącego w skład łącznego zobowiązania pieniężnego W B za 2013 rok.

Przywołując art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. wskazano, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki lub ich części. Natomiast ust. 2 tego przepisu stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Zatem przepis ten nie wyłącza z opodatkowania podatkiem od nieruchomości budynków przeznaczonych dla rolnictwa.

Nadto wskazano, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części:

służące działalności leśnej lub rybackiej,

położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej,

zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej.

Zdaniem Kolegium, budynki będące własnością W B nie zaliczają się do żadnej z wyżej wymienionych kategorii budynków, co powoduje brak możliwości zwolnienia ich z opodatkowania. Sam fakt posadowienia budynków na gruntach rolnych nie zwalnia ich z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Natomiast jak już wcześniej wyjaśniono, W B nie jest posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3. Natomiast art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. podstawę opodatkowania stanowi dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa.

Następnie wskazano, że organ podatkowy, ustalając wysokość podatku od nieruchomości, przyjął za informacją podatnika złożoną w 2005 roku, iż powierzchnia budynku mieszkalnego wynosi [...] m². Powierzchnię budynków gospodarczych, będących własnością podatnika, ustalono w wyniku przeprowadzonych oględzin nieruchomości ustalając, że łączna powierzchnia użytkowa budynków wynosi [...]m2. Budynki te zakwalifikowano do kategorii budynków pozostałych. Do wyliczenia wysokości podatku przyjęto stawki podatkowe określone w uchwale nr XIV/163/12 Rady Gminy Kozielice z dnia 25.10.2012 r. w sprawie określenia wysokości rocznych stawek podatku od nieruchomości (§ 2 ust. 1 lit. a) i f) oraz uchwale nr XIV/165/12 Rady Gminy Kozielice z dnia 25.10.2012 r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta do celów wymiaru podatku rolnego (§ 1).

Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie stwierdziło, że organ podatkowy I instancji w prawidłowy sposób ustalił wysokość podatku od nieruchomości.

Wskazano także, że zgodnie z art. 6c ust. 1 u.p.r. osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2.

Zatem, zdaniem Kolegium, organ podatkowy I instancji wydając decyzję ustalającą łączne zobowiązanie pieniężne w zakresie podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości postąpił prawidłowo.

Według Kolegium, podnoszone natomiast przez podatnika w odwołaniu argumenty co do prowadzenia przez niego gospodarstwa rolnego, w skład którego mają wchodzić grunty dzierżawione od A O, nie mogą stanowić o wymiarze łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok. Należy bowiem wskazać, że organ podatkowy I instancji prowadził postępowanie w stosunku do zobowiązania podatkowego za 2012 rok i wówczas dokonał ustaleń faktycznych sprawy stosując się do obowiązującego stanu prawnego. Zdaniem Kolegium, biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy oraz wyżej zacytowane przepisy, organ podatkowy I instancji podjął prawidłową decyzję w przedmiotowej sprawie.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skardze na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, W B zarzucił naruszenie prawa, tj.:

- art. 6, 7, 10. 77 i 80 K.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, a istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy,

- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 1 pkt 4 ppkt b u.p.o.l. przez przyjęcie, że budynki gospodarcze nie są położone na gruntach gospodarstwa rolnego,

- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 2 u.p.r. przez przyjęcie, że gospodarstwo nie jest gospodarstwem rolnym.

Uzasadniając zarzuty W B wskazał jak w odwołaniu, a mianowicie, że jest właścicielem działek o numerach: nr [...] (o powierzchni 0,1094 ha, IlIa - grunty rolne), nr [...] (o powierzchni 0,18 ha, B-RIIIa - użytki rolne zabudowane) i nr [...] (o powierzchni 0,0185 ha, B- Rllla - użytki rolne) oraz, że w dniu 24 lutego 2005 r. zawarł umowę dzierżawy działki o nr 133/1 o powierzchni 1,1700 ha z A O, wskazując przy tym, że działka ta to grunt rolny i prowadzi na niej działalność rolniczą. Łącznie od 2005 r. jest posiadaczem gruntów rolnych o powierzchni powyżej 1 ha. Skarżący, przywołując przepisy art. 1a ust.3 u.p.o.l., art. 2 ust.1 i 2 u.p.o.l., art. 21 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, wskazał, że należy uznać, że posiada gospodarstwo rolne, natomiast budynki znajdujące się na jednej z działek sa przeznaczone na działalność rolniczą, co potwierdziła kontrola przeprowadzona przez organ i instancji. Przywołując następnie art. 7 ust.1 pkt 4 u.p.o.l. skarżący wskazał, że budynki znajdujące się na działkach nr 132, 133/1, które są klasyfikowane jako użytki rolne, zlokalizowane są na siedlisku i nie powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna, zaskarżona bowiem decyzja nie narusza prawa w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

Przedmiotem kontroli legalności jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 30 kwietnia 2013 r. utrzymująca mocy ww. decyzję Wójta Gminy z dnia 07 lutego 2013 r. określająca łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2013 w kwocie [...] zł.

Bezspornym jest, że skarżący W B jest właścicielem działek położonych w obrębie M o numerach: nr [...] (o powierzchni 0,1094 ha, IlIa - grunty rolne), nr [...] (o powierzchni 0,18 ha, B-RIIIa - użytki rolne zabudowane) i nr [...] (o powierzchni 0,0185 ha, B- Rllla - użytki rolne). Z wypisu z rejestru gruntów załączonego do akt administracyjnych wynika, że również działka o nr [...] o powierzchni 0,11 ha, położona w obrębie M, stanowi własność W B, czego skarżący nie kwestionował. A zatem, łączna powierzchnia działek, obejmujących grunty rolne i użytki rolne, stanowiące własność skarżącego, wynosi 0,4179 ha. Nie jest również sporne w świetle treści skargi, że na ww. działce nr [...] znajduje się mieszkanie o powierzchni [...] m ² (potwierdza to wypis z rejestru gruntów wg stanu na 09.11.2012 r.), a na ww. działce nr [...] posadowione są budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa (potwierdza to wypis z rejestru gruntów wg stanu na 09.11.2012 r.).

Nie budzi również wątpliwości, że w dniu 24 lutego 2005 r. skarżący zawarł z A O umowę dzierżawy działki o nr [...] o powierzchni 1,1700 ha.

Kwestią sporną w sprawie jest natomiast ustalenie, czy budynki posadowione na działkach nr [...], stanowiących własność skarżącego, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, czy też zwolnieniu od tego podatku.

Według skarżącego, budynki te znajdują się na gruntach rolnych, na których prowadzi działalność rolniczą, i podlegają zwolnieniu od opodatkowania podatkiem o nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l., gdyż zlokalizowane są na gruntach gospodarstwa rolnego, skarżący uważa bowiem, że jest w posiadaniu gruntów o powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowego (w tym grunty dzierżawione), stosownie do art. 2 ust.1 u.p.r. Z kolei organy podatkowe I i II instancji uznały, że budynki te, stanowiące własność skarżącego, nie zaliczają się do żadnej z wymienionych w art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. kategorii budynków, gdyż nie są położone na gruntach gospodarstwa rolnego, a tym samym brak podstaw do ich zwolnienia od podatku od nieruchomości. Natomiast, zdaniem organów, skarżący jest podatnikiem podatku rolnego co do wszystkich stanowiących jego własność ww. działek (o nr [...]) o powierzchni łącznej 0,4179 ha.

Na podstawie analizy dokumentacji akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że organy podatkowe I i II instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny jak i prawidłowo zastosowały przepisy obowiązującego prawa. Wbrew zarzutom skargi stwierdzić należy, że ani zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszyły przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem Kolegium, że skarżący jest podatnikiem podatku rolnego odnośnie działek nr [...], stosownie do art. 3 ust. 1 u.p.r., który stanowi, że podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące:

właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust. 2;

posiadaczami samoistnymi gruntów;

użytkownikami wieczystymi gruntów;

8) posiadaczami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:

c) wynika z umowy zawartej z właścicielem, z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego albo

d) jest bez tytułu prawnego, z wyjątkiem gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Lasów Państwowych; w tym przypadku podatnikami są odpowiednio jednostki organizacyjne Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa i Lasów Państwowych.

W świetle wyżej przytoczonego art. 3 ust. 1 u.p.r. oraz w wyniku analizy akt sprawy uznać należy, że organy podatkowe I i II instancji prawidłowo ustaliły powierzchnię gruntów, które podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, a mianowicie, łączna powierzchnia gruntów rolnych stanowiących własność skarżącego wynosząca 0,4179 ha, które nie stanowią gospodarstwa rolnego, nie spełniają bowiem warunku koniecznego dla uznania tych gruntów za gospodarstwo rolne, tj. ich powierzchnia łączna nie przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, czego wymaga przepis art. 2 ust. 1 u.p.r. Słusznie organ odwoławczy wskazał, że wbrew twierdzeniom podatnika, brak jest podstaw by uznać skarżącego za podatnika podatku rolnego w przypadku gruntów wydzierżawionych od A O. Nie mieści się on bowiem w katalogu podmiotów wymienionych jako podatników podatku rolnego w wyżej cytowanym art. 3 ust. 1 u.p.r., nie jest bowiem skarżący ani właścicielem bądź użytkownikiem tych gruntów, a jako dzierżawca gruntów od osoby fizycznej jest posiadaczem zależnym nieruchomości. Nie dotyczy również skarżącego art. 3 ust. 3 u.p.r., który przewiduje wyjątek od zasady, że właściciel dzierżawionych gruntów jest podatnikiem podatku rolnego. A mianowicie, przepis art. 3 ust. 3 u.p.r. przewiduje obowiązek podatkowy w podatku rolnym również wobec dzierżawców, jednakże tylko takich dzierżawców, którzy zawarli umowy na mocy wcześniej obowiązujących przepisów w celu uzyskania renty strukturalnej ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej. Jak wynika z akt, taka sytuacja nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. W związku z tym podmiotem zobowiązanym w zakresie podatku rolnego co do gruntów dzierżawionych jest ich właściciel, A O.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.r. podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla pozostałych gruntów, poza gruntami gospodarstw rolnych - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. A zatem, organ podatkowy prawidłowo ustalił wysokość podatku rolnego wchodzącego w skład łącznego zobowiązania pieniężnego W B za 2013 rok, przyjmując łączną powierzchnię gruntów rolnych stanowiących własność skarżącego, która wynosiła 0,4179 ha, co znajduje potwierdzenie w załączonych wypisach z rejestru gruntów, stanowiąc podstawę obliczenia podatku rolnego wobec skarżącego, przy uwzględnieniu prawidłowo przyjętej stawki podatku rolnego przewidzianej w § 1 uchwały Nr XIV/165/12 Rady Gminy Kozielice z dnia 25 października 2012 r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta do celów wymiaru podatku rolnego.

Przywołując natomiast art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. prawidłowo wskazano, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki lub ich części. Natomiast ust. 2 tego przepisu stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Oznacza to, że przepis ten nie wyłącza z opodatkowania podatkiem od nieruchomości budynków przeznaczonych dla rolnictwa.

Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części:

służące działalności leśnej lub rybackiej,

położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej,

zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej.

W świetle dyspozycji ww. art. 7 ust.1 pkt 4 u.p.o.l. zgodzić się zatem należy z Kolegium, że skoro budynki będące własnością skarżącego W B, nie znajdują się gruntach gospodarstwa rolnego (grunty bowiem, na których są te budynki posadowione nie przekraczają 1 ha, stosownie do art. 2 ust.1 u.p.r.), tym samym nie zaliczają się do żadnej z wyżej wymienionych kategorii budynków, co skutkuje brakiem podstaw do zwolnienia skarżącego z ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Sam fakt posadowienia budynków na gruntach rolnych nie zwalnia ich z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Natomiast jak wyżej wskazano, skarżący W B nie jest posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust.1 u.p.r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3. Natomiast w myśl art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. podstawę opodatkowania dla budynków lub ich części stanowi ich powierzchnia użytkowa. Organ podatkowy, ustalając wysokość podatku od nieruchomości prawidłowo zatem przyjął - za informacją podatnika złożoną w 2005 roku - że powierzchnia budynku mieszkalnego wynosi 62 m². Tak samo w odniesieniu do powierzchni budynków gospodarczych, będących własnością podatnika, prawidłowo ustalono w wyniku przeprowadzonych oględzin nieruchomości, że łączna powierzchnia użytkowa budynków wynosi [...]m2 i budynki te właściwie zakwalifikowano do kategorii budynków pozostałych, prawidłowo przyjmując do wyliczenia wysokości podatku stawki podatkowe określone w § 2 ust. 1 lit. a) i f) uchwały nr XIV/163/12 Rady Gminy Kozielice z dnia 25 października 2012 r. w sprawie określenia wysokości rocznych stawek podatku od nieruchomości.

Sumując, zdaniem Sądu, na gruncie faktycznym rozpoznawanej sprawy organy prawidłowo ustaliły wysokość podatku rolnego w kwocie [...]zł, przyjmując jako podstawę opodatkowania łączną powierzchnię gruntów rolnych, stanowiących własność skarżącego, tj. 0,4179 ha, a także prawidłowo ustaliły wysokość podatku od nieruchomości kwocie [...]zł, przyjmując za informacją podatnika z 2005 r. powierzchnię użytkową mieszkania [...]m², a także przyjmując ustaloną w wyniku przeprowadzonych oględzin budynków gospodarczych powierzchnię [...]m².

W odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów ustawy - Kodeks Postępowania administracyjnego wskazać należy, że zarzut jest bezpodstawny, postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie zostało bowiem przeprowadzone na podstawie przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa. W ocenie Sądu, organy podatkowe prawidłowo zgromadziły materiał dowodowy, w oparciu o który również prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, dokonując jego właściwej subsumcji do obowiązującego prawa.

Sąd, mając na uwadze powyższe, nie dopatrzył się naruszeń prawa materialnego ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, uznając skargę za nieuzasadnioną, Sąd oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).