Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 15/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Wymierzono karę porządkową grzywny
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 29
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w T. postanawia: na podstawie art. 49 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych w związku z art. 29 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wymierza skarżącej D. W. karę porządkową grzywny w wysokości 500, 00 zł (pięćset) za ubliżenie Sądowi oraz adwokatowi działającemu z urzędu w piśmie procesowym z dnia 24 sierpnia 2010 r.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) w sprawach nieuregulowanych w ustawie do wojewódzkich sądów administracyjnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ustroju sądów powszechnych ( Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.).

Natomiast w myśl art. 49 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, w razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych, albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie, sąd może ukarać winnego karą porządkową grzywny w wysokości do 10 000 zł lub karą pozbawienia wolności do czternastu dni; osobie pozbawionej wolności, w tym także tymczasowo aresztowanej, można wymierzyć karę przewidzianą w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności, albo w przepisach o wykonywaniu tymczasowego aresztowania.

W niniejszej sprawie, w dniu 27 sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo procesowe podpisane przez skarżącą (pismo sporządzone 24 sierpnia 2010 r.), zawierające wniosek w którym zwraca się o skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w zakresie "kto odpowiada w Naszym Kraju za bezprawie sędziów, Sądu i adwokata i na jakiej podstawie prawnej to skarżący i pokrzywdzony obywatel ma ponosić ujemne konsekwencje rażącego naruszenia prawa przez sędziów, adwokatów działających wspólnie i w porozumieniu dla chronienia gangów w budownictwie". W piśmie tym zawarte jest również zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 28 lipca 2010 r. z wnioskiem o jego uchylenie i zmianę.

W wymienionym piśmie procesowym z dnia 24 sierpnia 2010 r. skarżąca oświadczyła również, że " W niniejszej sprawie sędziowie sięgnęli po naszą własność na łapówki mafii i budują pod swoim nadzorem uporczywie gangi(...)", w dalszej zaś części pisma skarżąca dodała, że " Sąd rażąco naruszył prawo i przerabiał i podrabiał daty wpływu skargi do PINB(...)", "strona skarżąca nie może ponosić ujemnych konsekwencji bezprawia sądu i adwokata przyznanego z urzędu".

Nie budzi żadnych wątpliwości, iż używane przez skarżącą zwroty i wyrażenia mają charakter obraźliwy. Takie zachowanie należy uznać za wyjątkowo naganne i moralnie rażąco nieprawidłowe. Nie można tolerować zachowań skarżącej w sytuacji, gdy kwestionuje ona działania lub brak działań organu, jak ma to miejsce a niniejszej sprawie, składając skargę do Sądu o dokonanie kontroli pod względem zgodności z prawem, a następnie po niekorzystnym dla siebie orzeczeniu, dokonuje znieważenia Sądu, sędziów i przyznanego jej z urzędu pełnomocnika. Podkreślić należy, że postępowanie przed Sądem powinno toczyć się w atmosferze spokoju, powagi, a także szacunku dla urzędu sędziego i instytucji sądu oraz osób uczestniczących w sprawie, a jakiekolwiek niezadowolenie skarżącej z treści orzeczeń winno skutkować ich zaskarżeniem w trybie kontroli instancyjnej, nie zaś poprzez ubliżanie sądowi i innym podmiotom biorącym udział w postępowaniu. We wskazanym zażaleniu z dnia 24 sierpnia 2010 r. skarżąca zamiast merytorycznych zarzutów, zawarła same tylko inwektywy, co wskazuje na celowy zamiar ubliżenia Sądowi, sędziom i pełnomocnikowi.

Skarżąca od kilku lat składa różnorodne skargi do tutejszego Sądu i w sposób uporczywy i nasilający się formułuje w licznych pismach i na rozprawach bezzasadne zarzuty i twierdzenia w taki sposób, który zawiera obrazę Sądu oraz innych organów państwowych. Sąd dotychczas nie reagował w sposób sankcyjny na takie zachowanie, natomiast na rozprawach w innych sprawach uprzedzał skarżącą o możliwości ukarania grzywną z powodu naruszania powagi Sądu, obrazy Sądu lub innych podmiotów uczestniczących w postępowaniu. Przywołane w uzasadnieniu stwierdzenia skarżącej niewątpliwie ubliżają Sądowi i adwokatowi.

Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis art. 49 § 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych dotyczy także przypadku ubliżania Sądowi lub innemu organowi państwowemu na piśmie. W orzeczeniach tych podkreślono, że postępowanie sądowe powinno toczyć się w atmosferze szacunku dla urzędu sędziego (por. postanowienie SN z dnia 28 czerwca 2004r., sygn. akt I PZ 115/03, OSNP 2005/2/23; postanowienia NSA z dnia 16 maja 2008r., sygn. akt I OZ 335/08, LEX nr 494204; 26 czerwca 2008r., sygn. akt II FZ 247/08, LEX nr 493747).

W tych okolicznościach nie sposób akceptować, aby Sąd pozostawał obojętny na pozamerytoryczne treści uwłaczające jemu, jak i przyznanemu skarżącej pełnomocnikowi.