Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 457/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Przyznano ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 w zw. z art 258 par 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. R. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. R. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) powiększoną o kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złoty i czterdzieści groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 457/11, skarżący W. S. został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata P. R. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.

Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 457/11, w punkcie pierwszym zobowiązał Wójta Gminy K. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania, w punkcie drugim stwierdził, że bezczynność organu w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a w punkcie trzecim przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. R. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pismem z dnia [...] maja 2012 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu zawiadomił Sąd, że po zapoznaniu się z aktami niniejszej sprawy stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz, że sporządził w tym przedmiocie opinię, którą przesłał skarżącemu i Okręgowej Radzie Adwokackiej w W. W związku z tym wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości lub w jakiejkolwiek części. Po rozpoznaniu ww. wniosku, postanowieniem z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 457/11, referendarz sądowy przyznał adwokatowi P. R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23% stawkę podatku od towarów i usług.

W dniu [...] czerwca 2012 r. Wójt Gminy K. (reprezentowany przez radcę prawnego S. B.) wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2012 r., zaskarżając go w całości. Natomiast w dniu [...] lipca 2012 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu złożył odpowiedź na skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1719/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącego z urzędu stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W piśmie z dnia [...] października 2012 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na etapie postępowania kasacyjnego zakończonego ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r. - według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone zarówno w części, jak i w całości.

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm. (dalej rozporządzenie). Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:

a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,

b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,

c) w innej sprawie - 240 zł.

Natomiast stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat P. R. reprezentował skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym zarówno w pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, jak i w drugiej instancji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W ramach postępowania kasacyjnego pełnomocnik skarżącego z urzędu sporządził i wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tym miejscu podnieść należy, iż w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 (orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie ww.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Uwzględniając przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie (bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej), a także ww. czynności pełnomocnika skarżącego z urzędu dokonane na etapie postępowania kasacyjnego (zainicjowanego skargą kasacyjną organu), stwierdzić należy, że podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla wyznaczonego z urzędu adwokata P. R. (który reprezentował skarżącego również w pierwszej instancji) stanowi przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. W konsekwencji przysługujące mu wynagrodzenie wynosi 180 zł (co stanowi 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia), przy czym w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 41,40 zł.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.