Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 626/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski NSA Jan Zimmermann (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi [...]Spółki z o.o. z/s w W. na decyzję Wojewody z dnia 24 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 626/11

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2010 r. do Urzędu Miasta K. wpłynęło zgłoszenie A. Sp. z o.o. zamiaru wykonania robót budowlanych, mających polegać na instalowaniu urządzeń stacji bazowej telefonii komórkowej (instalacji antenowej konstrukcji wsporczej o wys. 5 m wraz z systemem anten) na dachu budynku przy ul. [...]

Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Prezydent Miasta K. wniósł, na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, sprzeciw wobec zamiaru wykonania ww. robót budowlanych, ze względu na to, że nie uzupełniono, w terminie wyznaczonym postanowieniem z dnia [...] września 2010 r., braku w postaci prawidłowego oświadczenia inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele

budowlane. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że przedłożone do akt

sprawy oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dotyczy tylko części nieruchomości (części dachu i części gruntu), a oddziaływanie montowanych urządzeń będzie miało wpływ na wszystkie elementy nośne budynku (ściany, stropy, fundamenty).

W odwołaniu podważono zasadność w/w decyzji wskazując, że prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie jest równoznaczne z prawem do oddziaływania na nieruchomość. Złożone do akt sprawy oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest zgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Inwestor wypełnił je stosownie do treści umowy najmu. Wadliwym byłoby złożenie oświadczenia co do dysponowania całą działką. Zaznaczyć należy, że inwestor nie będzie wykonywał robót budowlanych na całej nieruchomości, ale tylko i wyłącznie w zakresie określonym w umowie najmu. Oświadczenie odpowiada wymogom formalnym określonym przez przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wojewoda decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Wojewoda napisał, że w przedłożonym do akt sprawy oświadczeniu o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wskazano, że "A. Sp. z o.o. posiada prawo do dysponowania częścią nieruchomości - częścią dachu budynku oraz częścią gruntu przylegającego do budynku położonego w K. na cele budowlane, wynikające z umowy najmu z dnia 15 lutego 2010 r. Zgłaszane roboty budowlane obejmują zainstalowanie na dachu budynku masztu antenowej konstrukcji wsporczej o wys. ok. 5 m wraz z dwoma sztywnymi odciągami oraz montaż wolnostojącej szafy telekomunikacyjnej przy budynku. Z ww. oświadczenia w zakresie dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika, że inwestor dysponuje dla celów inwestycyjnych jedynie częścią nieruchomości w postaci części dachu oraz częścią działki przeznaczoną pod usytuowanie szafy telekomunikacyjnej. Jednakże ani w oświadczeniu, ani w żadnych innych dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, nie ma informacji o wielkości "części", którą dysponuje inwestor, ani w którym miejscu się ona znajduje.

Zgodnie z art. 46 § l k.c. nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Wzór oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przewiduje złożenie stosownego oświadczenia w stosunku do nieruchomości, a więc w świetle ww. przepisu Kodeksu cywilnego nie jest możliwym deklarowanie prawa do dysponowania częścią działki nie stanowiącej odrębny przedmiot własności, a tym bardziej częścią dachu budynku, której własność towarzyszy nierozerwalnie budynkowi nim przekrytemu.

Zaznaczono dalej, że w aktach sprawy znajduje się opracowanie pn. "Ekspertyza techniczna budynku mieszkalnego w K. [...] dotycząca możliwości posadowienia stacji bazowej. Z analizy tego dokumentu wynika, że instalowanie na dachu zgłaszanych elementów stacji bazowej, ma wpływ na konstrukcję budynku, w tym ściany nośne i fundamenty. Ponadto w dalszej części ekspertyzy podano, że "Przedmiotem opracowania jest budynek mieszkalny w

K. [...] z jego ścianami konstrukcyjnymi, dachem, stropami, podciągami, pod względem bezpiecznej przyszłej eksploatacji stacji bazowej". Podano dalej, że "na poziomie parteru za sprawą rozkładu obciążeń po wysokości budynku, stopień wytężenia ścian na skutek dociążenia ścian poprzecznych ostatniej kondygnacji pozostanie bez większych zmian". Ustalenia ww. ekspertyzy potwierdzają wpływ projektowanych elementów stacji na budynek i brak możliwości rozważania instalowania elementów na dachu budynku w oderwaniu od jego całości konstrukcyjnej. Dach nie jest odrębną częścią nieruchomości. Obciążenia dachu i znajdujących się na nim elementów przenoszone są poprzez mury i stropy na fundamenty budynku. Zatem w niniejszej sprawie nie jest możliwe uznanie, że inwestor może legitymować się prawem do dysponowania częścią dachu na cele budowlane.

Stwierdzono, że rozważania zmierzające do zakwalifikowania zgłaszanych robót do wykonywanych tylko i wyłącznie na dachu (w oderwaniu od pozostałych części budynku) prowadziłoby do wniosku, że nie jest możliwe zakwalifikowanie zgłaszanych robót do możliwych do wykonania w trybie zgłoszenia, na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b. Przepis ten przewiduje możliwość wykonania na podstawie zgłoszenia urządzeń o wysokości powyżej 3 m na obiektach budowlanych. Dach nie jest samoistnym obiektem budowlanym w świetle definicji zawartej wart. 3 ust. l lit. a ustawy Prawo budowlane, który mianem obiektu budowlanego każe nazywać budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi.

Mając na uwadze powyższe potwierdza się, że przedłożone oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane nie dotyczy nieruchomości, na której przewidziano wykonanie zgłaszanych robót budowlanych.

W dniu 14 marca 2011 r. A. Sp. z o.o. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzucono błędną wykładnię art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r, Nr 156, póz. 1118) poprzez uznanie, że skarżący nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, skoro legitymuje się jedynie prawem do części nieruchomości - części dachu budynku oraz częścią gruntu przylegającego do budynku Zarzucono również naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, ail. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a.

w zakresie wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego poprzez uznanie, że prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest równoznaczne z prawem do oddziaływania na nieruchomość.

W uzasadnieniu skargi napisano, że Wojewoda nietrafnie przyjął, że skarżący nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, skoro legitymuje się jedynie prawem do części nieruchomości - części dachu budynku oraz częścią gruntu przylegającego do budynku. Przepis art. 46 k.c. nie stanowi przy tym przeszkody do złożenia tej treści oświadczenia, skoro umowa jaką zawarły strony mieści się w granicach swobody kontraktowej.

Prezydent Miasta K. jako uzasadnienie decyzji wskazał, iż przedłożone do akt sprawy oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dotyczy tylko części nieruchomości (części dachu i części gruntu), a oddziaływania montowanych urządzeń będzie miało wpływ na wszystkie elementy nośne budynku (ściany, stropy, fundamenty), a więc oświadczenie nie zostało złożone prawidłowo. Wskazano, że prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie jest równoznaczne z prawem do oddziaływania na nieruchomość. W tym zakresie organy obu instancji dokonały nieuprawnionej nadinterpretacji przepisów.

Napisano dalej, że złożone do akt sprawy oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest zgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Inwestor wypełnił je stosownie do treści umowy najmu. Wadliwym byłoby złożenia oświadczenia co do dysponowaniu całą działką. Inwestor nie będzie wykonywał robót budowlanych na całej nieruchomości, ale tylko i wyłącznie w zakresie określonym w umowie najmu.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 30 ust. 2 cyt. prawa budowlanego stanowi, że do zgłoszenia robót budowlanych należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, czyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cale ..budowlane -

Prawo administracyjne nie definiuje pojęcia nieruchomości, ale posługując się unormowaniami ustawy o gospodarce nieruchomościami można stwierdzić, że ustawa ta nigdy nie operuje pojęciem części nieruchomości a odwrotnie: definiując nieruchomość gruntową zaznacza, że chodzi tu o grunt wraz częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności. Jednocześnie w prawie administracyjnym funkcjonują takie instytucje, jak np. scalanie lub podział nieruchomości, których znaczenie polega właśnie na tym, że bez podziału części składowej nieruchomości nie można uważać za odrębną nieruchomość.

Podobnie w prawie cywilnym funkcjonuje definicja uniwersalna dla całego prawa, zgodnie z którą nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 46 § 1 k.c.). Część budynku może więc być tylko wtedy oddzielną nieruchomością, gdy przepisy szczególne na to pozwalają. Niewątpliwie nie może to dotyczyć dachu.

Nie ma więc żadnych argumentów za przyjęciem, że oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, może się odnosić tylko do jej części - tak jak w analizowanym tu przypadku - do dachu budynku. Nie ma tu znaczenia to, że inwestor będzie wykonywał roboty budowlane tylko na dachu, że dach jest przedmiotem najmu i że oddziaływanie zamontowanej anteny będzie lub nie będzie obejmować całej nieruchomości. Organy obu instancji trafnie zatem stwierdziły, że inwestor – A. , przedkładając oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dotyczący tylko części tej nieruchomości (dachu), w istocie takiego oświadczenia nie w ogóle przedłożył. W konsekwencji trafnie zgłoszono sprzeciw wobec zamierzeń A.

Skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm).