Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 547/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 16a, art. 17 ust. 5
journal: Dz.U. 2013 poz 1456
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity
article: Art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2014 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 31 stycznia 2014 r. znak. [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 267) oraz, art. 5, art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. - o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 1456) w związku z art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 788 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania B. B. od decyzji z dnia [...] 2013r. znak: [...] Wójta Gminy, odmawiającej przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego, wnioskowanego na babcię – S. S. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Ustalono następujący stan faktyczny sprawy.

Skarżąca w dniu 13 listopada 2013 r. wystąpiła z wnioskiem do organu I instancji o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką sprawowaną nad babcią S. S., która orzeczeniem z dnia 8 czerwca 1995 r. Obwodowej Komisji Lekarskiej ds. Inwalidztwa i Zatrudnienia, została zaliczona do pierwszej grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia, przy czym inwalidztwo istnieje od maja 1995 r. B. B. w okresie od 1 września 1986 r. do 30 czerwca 1990 r. zatrudniona była w Spółdzielni Pracy "P" w N na stanowisku dziewiarki, po czym od 21 kwietnia 1992 r. do 30 czerwca 2008 r. w Przedsiębiorstwie Produkcyjno - Handlowo - Usługowym "J" na stanowisku kadrowej. Od 10 września 2008 r. do 9 września 2009 r. była zarejestrowana w urzędzie pracy, jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Następnie skarżąca pobierała świadczenie pielęgnacyjne w okresie od 1 października 2009 r. do 30 czerwca 2013 r. W okresie od 1 lipca 2013 r. do 20 lipca 2013 r. w Zakładzie Produkcyjno -Usługowo - Handlowym G. S., a stosunek pracy ustał za jej wypowiedzeniem. Organ I instancji ustalił, iż jest spełnione kryterium dochodowe określone w art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, bowiem miesięczny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę i osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę wynosi 491,15 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przytoczył zasady przyznawania specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz wskazał, że zmiana przepisów spowodowała, iż przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego zostało uzależnione od rezygnacji z zatrudnienia związanej z koniecznością opieki nad osobą tej opieki wymagającą a zatem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy rzeczywistą rezygnacją z zatrudnienia a podjęciem się opieki. B. B. od 1 października 2009 r. do 30 czerwca 2013 r. pobierała świadczenie pielęgnacyjne w związku z niepodejmowaniem pracy zatem organ I instancji uznał, że zawarcie umowy o pracę zaraz po utracie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego i rozwiązanie jej po 20 dniach było działaniem celowym. Osoby pobierające świadczenie pielęgnacyjne zostały wcześniej poinformowane, o zasadach przyznawania specjalnego zasiłku opiekuńczego a jednym z koniecznych warunków była rezygnacja z zatrudnienia. W ocenie organu I instancji podjęcie pracy przez B. B. od 1 lipca 2013 r. do 20 lipca 2013 r. miało na celu jedynie umożliwienie skutecznego ubiegania się o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Skarżąca nie zrezygnowała również z zatrudnienia z powodu konieczności sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną przed uzyskaniem prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, bowiem zatrudnienie to ustało w 2008 r. a następnie pobierała zasiłek z urzędu pracy. Zaś orzeczony stopień niepełnosprawności S. S. istnieje od maja 1995 r. Tym samym pomiędzy ustaniem zatrudnienia a podjęciem opieki i orzeczeniem o niepełnosprawności upłynął spory okres czasu i nie występuje związek przyczynowo-skutkowy.

Od decyzji organu I instancji B. B. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego podnosząc, iż sprawuje całodobową opiekę nad babcią. Podejmując pracę w Zakładzie Produkcyjno - Usługowo - Handlowym G. S. skarżąca miała nadzieję, iż uda jej się pogodzić pracę z opieką nad babcią. Jednak tak się nie stało, gdyż babcia pozostawała bez opieki w czasie gdy skarżąca była w pracy. Czas spędzony w pracy był przerywany ciągłymi telefonami z domu, dotyczącymi bieżących potrzeb babci i jej zdrowia. W trakcie wykonywania przez skarżącą pracy opiekę nad babcią próbowali sprawować inni członkowie rodziny, tj. mama skarżącej, a córka babci, która sama boryka się z problemami zdrowotnymi oraz niepełnoletnie dzieci skarżącej. W powyższej sytuacji oraz z uwagi na fakt, iż jej praca stała się mniej wydajna i stresująca skarżąca była zmuszona do zrezygnowania z pracy na rzecz sprawowania całodobowej opieki nad babcią.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze odwołania nie uwzględniło, uznało, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa.

Badając spełnienie przez skarżącą przesłanki rezygnacji z zatrudnienia przyznać należy rację organowi I instancji, iż w przypadku skarżącej nie została ona spełniona. Wykładnia logiczna i systemowa postanowień art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych skłania do zajęcia stanowiska, że rezygnacja z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nie może budzić wątpliwości. Musi to być stan trwały, czyli osoba taka musi zrezygnować definitywnie z zatrudnienia. Natomiast w niniejszej sprawie w okresie od 1 września 1986 r. do 30 czerwca 1990 r. skarżąca zatrudniona była w Spółdzielni Pracy "P" w N na stanowisku dziewiarki, po czym od 1 listopada 1992 r. do 30 czerwca 2008 r. pracowała w Przedsiębiorstwie Produkcyjno -Handlowo - Usługowym "J" na stanowisku kadrowej. Od 10 września 2008 r. do 9 września 2009 r. była zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Następnie skarżąca pobierała świadczenie pielęgnacyjne w okresie od 1 października 2009 r. do 30 czerwca 2013 r. a później jak wskazano wyżej pracowała w okresie od 1 lipca 2013 r. do 20 lipca 2013 r. w Zakładzie Produkcyjno - Usługowo - Handlowym G. S., a stosunek pracy ustał za jej wypowiedzeniem.

Zdaniem organu odwoławczego - rezygnacja z zatrudnienia w przypadku wnioskodawczyni spowodowana była umożliwieniem jej skutecznego ubiegania się o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wspomnieć w tym miejscu należy, że określone w art. 22 Kodeksu pracy elementy umowy o pracę, to: zobowiązanie pracownika do wykonywania pracy i zobowiązanie pracodawcy do wypłacania wynagrodzenia -natomiast ich pozorność polega na tym, że strony nie zamierzają osiągnąć skutków wynikających z umowy o pracę. Zawarcie przez B. B. umowy o pracę zaraz po utracie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego i niemal natychmiastowe jej rozwiązanie (po 20 dniach) było działaniem celowym, a logika takiego działania strony wskazuje, na próbę obejścia prawa. Świadczy o tym chociażby fakt, że B. B. jeszcze w trakcie pobierania świadczenia pielęgnacyjnego zapoznała się z zasadami przyznawania specjalnego zasiłku opiekuńczego i wiedziała, iż jednym z koniecznych warunków uzyskania prawa do tego świadczenia jest właśnie rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Skarżąca zatrudniona była po 1995 r. (to jest po dacie, kiedy babcia stała się osobą niepełnosprawną, wymagającą opieki osoby trzeciej), a w trakcie trwania jej zatrudnienia pozostali członkowie rodziny (córka, wnuki), którzy do tej pory nie uczestniczyli w sprawowaniu opieki nad S. S., opiekę taką jej zapewnili (jak wynika z treści odwołania). Fakt ten może świadczyć o tym, iż opiekę nad niepełnosprawną S. S. można było zorganizować w taki sposób, aby nie była konieczna rezygnacja z zatrudnienia w celu sprawowania tej opieki.

Reasumując rzeczywistym powodem złożenia wniosku o przyznanie specjalnego świadczenia opiekuńczego przez skarżącą jest fakt, że wejście w życie nowych regulacji prawnych spowodowało utratę świadczenia pielęgnacyjnego, które otrzymywała w związku ze sprawowaną opieką nad babcią. Z tych też przyczyn, zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja co do zasady jest słuszna.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła B. B. twierdząc, że jest dla niej krzywdząca. Stwierdziła, że sprawuje całodobową opiekę nad babcią i z tego też powodu musiała porzucić pracę. Decyzja SKO jest niezgodna z ostatnim orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, organ nie powinien oceniać zachowania skarżącej, a jedynie obowiązujące przepisy prawa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

| Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), |

|sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy |

|te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub |

|procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo |

|naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź |

|stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sądy te nie są związane|

|zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola sądowoadministracyjna, przeprowadzona w oparciu o powyższe |

|kryteria wykazała, że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. |

|Na wstępie należy wskazać, że sąd ocenia zaskarżoną decyzję według stanu prawnego z daty jej wydania. Przypomnienie to jest konieczne z|

|uwagi na zmianę prawa w zakresie podnoszonych problemów, które nastąpi od 15 maja 2014 r. po wejściu w życie ustawy z 4 kwietnia 2014 |

|r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. |

|Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 16a u.ś.r., regulujący zasady przyznawania specjalnego zasiłku |

|opiekuńczego. Zasiłek ten wprowadzony został do u.ś.r. z dniem 1 stycznia 2013 r. przez art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o |

|zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. poz. 1548). Zgodnie z art. 16a ust. 1 u.ś.r. |

|specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i |

|opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.; dalej: k.r.o.) ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej |

|pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu |

|niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy|

|innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień |

|opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Jednocześnie w art. 16a ust. 8 ustawa wskazuje, iż zasiłek ten nie|

|przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej|

|w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, |

|nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego; podlega obowiązkowo |

|ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z innych tytułów, albo też ma ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego lub świadczenia|

|pielęgnacyjnego lub legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Omawiane świadczenie nie przysługuje również, gdy|

|osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej, w rodzinnym domu |

|dziecka albo, w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji, w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w|

|specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, z wyjątkiem podmiotu wykonującego działalność leczniczą i korzysta w niej z całodobowej opieki|

|przez więcej niż 5 dni w tygodniu; na osobę wymagającą opieki inna osoba ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury; członek rodziny |

|osoby sprawującej opiekę ma ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10, specjalnego zasiłku opiekuńczego |

|lub świadczenia pielęgnacyjnego; na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. |

|10, prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego lub prawo do świadczenia pielęgnacyjnego; czy wreszcie gdy na osobę wymagającą opieki |

|inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów|

|zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej. Jak ponadto wynika z art. 16a ust. 2 |

|u.ś.r., specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej |

|opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.ś.r., czyli przyznanie tego świadczenia zostało |

|uzależnione od spełnienia kryterium dochodowego. |

|Spór powstały między skarżącą, a organami obu instancji dotyczy jednak wyłącznie oceny, czy skarżąca jest osobą, która "rezygnuje z |

|zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki". Organ stwierdził, bowiem że jest |

|spełnione kryterium dochodowego do przyznania świadczenia. |

|Sąd zauważa, że skarżąca przed otrzymaniem świadczenia pielęgnacyjnego była zarejestrowana w urzędzie pracy, jako osoba bezrobotna. Z |

|tym, że jak stwierdziła, ze względu na zły stan babci była zmuszona do wyrejestrowania się. Po utracie świadczenia pielęgnacyjnego |

|podjęła pracę z której zrezygnowała po 20 dniach w celu sprawowania dalszej opieki nad babcią. Organy obu instancji porównując |

|materialnoprawną podstawę specjalnego zasiłku opiekuńczego ze stanem faktycznym niniejszej sprawy stwierdziły, że świadczenie to jest |

|adresowane wyłącznie do tych osób, które najpierw realizowały zatrudnienie, a następnie zrezygnowały z niego w celu sprawowania opieki |

|nad osobą, o której mowa w art. 16a u.ś.r. Sąd zwraca uwagę, że taka wykładnia przytoczonego przepisu wyklucza z grona beneficjentów |

|specjalnego zasiłku opiekuńczego wszystkie osoby, które z różnych przyczyn, często od siebie niezależnych, nie podjęły zatrudnienia. W |

|szczególności wykładnia taka nie pozwala na przyznanie świadczenia osobom, które nigdy nie podjęły zatrudnienia przede wszystkim z |

|uwagi na sprawowaną przez siebie (często od wielu lat) opiekę nad bliską osobą. W związku z powyższym Sąd zwraca uwagę, że z |

|przytoczonego powyżej art. 16a u.ś.r. nie wynika jakakolwiek preferowana forma rozwiązania stosunku zatrudnienia jako warunku |

|przyznania jednostce specjalnego zasiłku opiekuńczego. Przez "rezygnację" rozumie się bowiem nie tylko "zrzeczenie się", ale również |

|"zaniechanie czegoś" (por. Uniwersalny Słownik Języka Polskiego. Tom IV, Warszawa 2003, s. 86). Toteż rezygnacją z zatrudnienia jest |

|każdy stan, w którym osoba zdolna do podjęcia zatrudnienia pozostaje poza stosunkiem zatrudnienia. Wtedy bowiem osoba taka odstępuje od|

|zatrudnienia. W szczególności żaden przepis prawa pozytywnego nie wymaga, by osoba ubiegająca się o specjalny zasiłek opiekuńczy |

|pozostawała przez pewien czas w zatrudnieniu, a następnie z niego rezygnowała. Zwrócił na to uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w |

|Gdańsku w wyroku z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 408/13, w którym stwierdzono, iż "fikcją byłoby wymaganie od osób |

|niepracujących – bowiem sprawujących faktycznie opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny – podjęcia przez takie osoby pracy po to,|

|by następnie z niej zrezygnować w celu spełnienia przesłanki otrzymania świadczenia, którego celem jest w istocie nie forma podjęcia |

|lub rezygnacji z zatrudnienia, lecz rekompensata Państwa za sprawowanie faktycznej opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, |

|powodujące w konsekwencji niemożność wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej przez opiekuna". |

|Sąd pragnie zaznaczyć, że celem niepodejmowania zatrudnienia powinna być zawsze konieczność sprawowania opieki nad osobą, o której mowa|

|w art. 16a u.ś.r. i na tym powinny skupić środki dowodowe organy administracyjne rozpoznające wniosek o przyznanie specjalnego zasiłku |

|opiekuńczego. Interpretacja taka wynika z faktu, że celem wspomnianego świadczenia jest udzielenie rekompensaty osobom, które rezygnują|

|z zatrudnienia dla sprawowania opieki nad członkiem rodziny, niezdolnym do samodzielnego funkcjonowania z uwagi na niepełnosprawność. |

|W ocenie Sądu wymaga podkreślenia, że w przepisach dotyczących specjalnego zasiłku opiekuńczego brakuje podstawy pozbawiającej osoby |

|bezrobotne możliwości uzyskania analizowanego świadczenia. Przytoczony powyżej art. 16a ust. 8 u.ś.r. enumeratywnie wylicza katalog |

|okoliczności wykluczających z kręgu beneficjentów specjalnego zasiłku opiekuńczego, nie wskazując w żaden sposób na osoby bezrobotne |

|zarejestrowane w urzędzie pracy. Oznacza to, że ustawodawca nie wykluczył tej kategorii osób z możliwości uzyskania omawianego |

|świadczenia. Sąd wskazuje, że analogiczną treść zawiera art. 17 ust. 5 u.ś.r. Również w tej regulacji, dotyczącej zasad przyznawania |

|świadczenia pielęgnacyjnego, status bezrobotnego nie został powołany przez ustawodawcę jako okoliczność wyłączająca uregulowane tym |

|przepisem świadczenie. Obydwie te instytucje prawne zbliża do siebie fakt, że skuteczność starań o oba te świadczenia została powiązana|

|z rezygnacją z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym |

|stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 1 i art. 16a ust. 1 u.ś.r.). Uregulowanie zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "j" ustawy z dnia|

|20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 ze zm.) definiując pojęcie |

|bezrobotnego wskazuje, iż jest to osoba, która – przy spełnieniu innych warunków – nie pobiera na podstawie przepisów o świadczeniach |

|rodzinnych świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego |

|wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania. |

|W dotychczasowym orzecznictwie trafnie przyjmuje się, że treść art. 17 ust. 5 u.ś.r. nie stwarza podstaw do przyjęcia, że osoba |

|bezrobotna nie może być traktowana na równi z osobą rezygnującą z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad|

|osobą niepełnosprawną. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku dnia 24 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1758/07 trafnie wskazał, że |

|gdyby ustawodawcy zależało na pozbawieniu osób bezrobotnych możliwości ubiegania się o świadczenia pielęgnacyjne, to z pewnością |

|uczyniłby to w powyższym przepisie. Natomiast z samego faktu, że z grona osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego zostały |

|wyeliminowane osoby z ustalonym prawem do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nie da się wyprowadzić wniosku, |

|że również osobom bezrobotnym świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje. Powyższe uwagi zachowują swą aktualność także w stosunku do |

|art. 16 a u.ś.r., bowiem przesłanka rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej jest przesłanką przyznania zarówno świadczenia|

|pielęgnacyjnego, jak i specjalnego zasiłku opiekuńczego (zob. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Bd |

|463/13, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 sierpnia 2013 r. , sygn. akt II SA/Go 555/13, wyrok WSA w Łodzi z dnia 3 grudnia |

|2013 r., sygn. akt II SA/Łd 1026/13; także wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 965/13). |

|Reasumując te rozważania należy raz jeszcze podkreślić, że zarówno osoba bezrobotna zarejestrowana w urzędzie pracy, jak i inna osoba, |

|która nie podejmuje pracy z konieczności sprawowania opieki nad osobą, o której mowa w art. 16 a u.ś.r., mogą – po spełnieniu innych |

|przesłanek – być beneficjentami specjalnego zasiłku opiekuńczego. W warunkach niniejszej sprawy skarżąca nie tylko korzystałaby z |

|kontynuacji przesłanki świadczenia pielęgnacyjnego gdyż zrezygnowała z zatrudnienia w celu jego uzyskania, ale także zrezygnowała z |

|zatrudnienia po wygaśnięciu tego świadczenia. Organ odwoławczy nie przedstawił żadnych niewątpliwych dowodów, że skarżąca istotnie |

|działa w celu obejścia prawa i nie zajmuje się opieką nad babcią. Organ przedstawił tylko swoje przypuszczenia bez wskazania dowodów, |

|chociaż pewne wątpliwości się nasuwają. S. S. mieszka bowiem pod innym adresem niż skarżąca. Nie ustalono czy mieszka sama czy z inną |

|osobą, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo, a może to mieć istotne znaczenie także dla ustalenia spełnienia kryterium dochodowego. |

|Nieporozumieniem zaś jest zarzut organu, że skarżąca zna zasady przyznawania specjalnego zasiłku opiekuńczego i podjęła pracę w celu |

|spełnienia przesłanki. Takie postępowanie skarżącej było racjonalne, jeżeli służyło godnemu celowi sprawowania w przyszłości |

|rzeczywistej opieki nad osobą, która takiej opieki wymaga, a wcześniejsze świadczenie wygasło. Organy administracji powinny położyć |

|główne akcenty postępowania wyjaśniającego na ustaleniu celu rezygnacji z zatrudnienia. Innymi słowy w postępowaniu w przedmiocie |

|przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego organ ma za zadanie ustalić, czy niepodejmowanie zatrudnienia przez wnioskodawczynię wynika|

|z konieczności sprawowania stałej opieki nad osobą, o której mowa w art. 16 a u.ś.r. Jeżeli taka okoliczność jest choćby jedną z |

|licznych przyczyn niepodejmowania zatrudnienia, wspomniane świadczenie powinno zostać przyznane po spełnieniu pozostałych kryteriów |

|(podmiotowego oraz dochodowego). |

|Niewyjaśnienie tej okoliczności oznacza, że zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Ani organ pierwszej |

|instancji ani odwoławczy nie przeprowadziły wnikliwego postępowania wyjaśniającego dla ustalenia celu rezygnacji skarżącej ze statusu |

|osoby bezrobotnej, a swoje wnioski w tym zakresie oparły na przesłankach nieznajdujących potwierdzenia w obowiązującym prawie i |

|sprzecznych z celem specjalnego zasiłku opiekuńczego. |

| Rozpoznając ponownie wniosek skarżącej o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego organy administracji zastosują |

|wskazania wynikające z niniejszego uzasadnienia. Uwzględnią, zatem w szczególności, że osoba bezrobotna może być beneficjentem |

|specjalnego zasiłku opiekuńczego. W tym zakresie organ musi przede wszystkim ustalić, czy skarżąca zrezygnowała i rezygnuje |

|zatrudnienia z uwagi na sprawowanie opieki nad swoją babcią mieszkającą w pobliżu. |

|Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ja decyzja organu I instancji naruszają prawo i jako|

|takie powinny zostać uchylone na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. |

| |

| |

|. |

| |

| |