Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 31/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, 9, art. 52 par. 1, 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 16 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Asesor WSA Małgorzata Kowalska Protokolant sekretarz sądowy Blanka Kuźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2018 roku sprawy ze skargi W. C. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie przedstawienia propozycji warunków pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej w okresie od dnia 1 czerwca 2017 roku do dnia 30 listopada 2017 roku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2017r. W. C. wystąpił do Sądu Rejonowego dla Ł. – Ś. w Ł. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z pozwem przeciwko Izbie Administracji Skarbowej w Ł. o ustalenie istnienia służby od dnia 1 czerwca 2017r. oraz przywrócenie do służby w charakterze funkcjonariusza Służby Celno – Skarbowej od dnia 1 czerwca 2017r. na poprzednich warunkach służby i uposażenia.

W uzasadnieniu pozwu podniósł, że od 1997r. pełnił służbę w Służbie Celnej ostatnio na stanowisku specjalisty Służby Celnej w stopniu starszego rachmistrza celnego.

W dniu 26 maja 2017r. W. C. wręczono pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z 15 maja 2017r., w którym zaproponowano mu podjęcie pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony jako kontroler skarbowy w [...] Delegaturze [...] Urzędu Celno – Skarbowego w Ł. począwszy od 1 czerwca 2017r. Jako podstawę prawną podano przepis art.165 ust.7 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016r. poz.1948 ze zm.). W ciągu 14 dni W. C. powinien złożyć oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia.

W dniu 8 czerwca 2017r. skarżący złożył oświadczenie, że przyjmuje otrzymaną propozycję zatrudnienia.

W dniu 2 czerwca 2017r. W. C. złożył odwołanie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej od pisma z dnia 15 maja 2017r. określającego propozycję warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Ł.

W odpowiedzi na odwołanie W. C. pismem z dnia 8 czerwca 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. poinformował skarżącego, iż przepisy ustawy z 16 listopada 2016r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedkładanej funkcjonariuszowi.

W dniu 2 sierpnia 2017r. W.C. złożył zażalenie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przesłaniu do organu odwoławczego jego odwołania od propozycji Dyrektora IAS w Ł. z 15 maja 2017r.

W odpowiedzi na zażalenie pismem z dnia 24 sierpnia 2017r. Szef KAS poinformował skarżącego, że wobec niego nie jest prowadzone żadne postępowanie administracyjne i w związku z tym brak jest podstaw do rozpoznania jego zażalenia.

W uzasadnieniu pozwu skarżący podniósł, że powinien otrzymać propozycję dalszej służby w Służbie Celno – Skarbowej a nie propozycję pracy na podstawie umowy o pracę.

W dniu 30 listopada 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. przedstawił W. C. propozycję przeniesienia do Służby Celno – Skarbowej od dnia 1 grudnia 2017r. na stanowisko specjalisty Służby Celno – Skarbowej w stopniu starszego rachmistrza. Skarżący przyjął tą propozycję.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018r. w sprawie [...] Sąd Rejonowy dla Ł. Śródmieścia w Ł. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych stwierdził niedopuszczalność drogi sądowej i sprawę (jako administracyjną) przekazał Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej celem rozpoznania odwołania W. C. w związku ze zwolnieniem ze służby i wydania decyzji.

Na wymienione postanowienie zażalenie wniosła Izba Administracji Skarbowej w Ł.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018r. w sprawie [...] Sąd Okręgowy w Ł. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, iż stwierdził niedopuszczalność drogi sądowej przed sądem powszechnym i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.

Na rozprawie w dniu 16 października 2018r. W. C. sprecyzował swoje żądanie jako skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedstawieniu mu warunków pełnienia służby w Służbie Celno – Skarbowej w okresie do 1 czerwca 2017r. do 30 listopada 2017r. Oświadczył, że nie składał do Szefa KAS zażalenia na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie przedstawienia mu propozycji służby w Służbie Celno – Skarbowej.

Pełnomocnik organu wnosił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga została odrzucona jako niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia przed jej wniesieniem.

Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2pkt 1-4, to jest wówczas, gdy organy administracyjne maja obowiązek wydania decyzji, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie ( z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu) oraz gdy organy podejmują inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV,V, VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ( dotyczy pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach) (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Sąd orzeka także w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV,V, VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw ( art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).

W zakresie dopuszczalności przedmiotowej skargi wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przyjmując za datę wszczęcia postępowania dzień doręczenia skarżącemu pisma z propozycją określającą nowe warunki zatrudnienia tj. 26 maja 2017r. należy wskazać, że w sprawie zgodnie z art. 16 i art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. 2017 r., poz.935) zastosowanie mają przepisy k.p.a. i przepisy art. 52 i 53 p.p.s.a ., w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r.

Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. ( w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie) przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) – dalej: k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Z treści powyższych przepisów wynika, że przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność, organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sprowadza się do tego, że skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 § 1 k.p.a., tzn. winien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa.

Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji można wnosić w każdym czasie po wyczerpaniu przysługujących stronie środków zaskarżenia lub wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Samo złożenie zażalenia lub wezwania wywiera skutek wyczerpania środków zaskarżenia i umożliwia stronie skuteczne wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania. Przepis art. 52 § 2 p.p.s.a. skutek wniesienia środka zaskarżenia wiąże z wniesieniem środka zaskarżenia, a nie jego rozpatrzeniem przez organ ( por. postanowienie NSA z 8.11. 2013 r. w sprawie sygn. II OSK 2654/13, postanowienie NSA z 7.05.2014 r. w sprawie sygn. II OSK 1083/14, postanowienie NSA z 20.11.2015 r. w sprawie sygn. I OSK 2915 dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.).

W rozpoznawanej sprawie W. C. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie przedstawienia mu propozycji warunków pełnienia służby w Służbie Celno – Skarbowej w okresie od dnia 1 czerwca 2017r. do dnia 30 listopada 2017r. Przed wniesieniem skargi nie złożył jednak do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenia w trybie art.37 § 1 K.p.a. przy czym chodzi tu o zażalenie na bezczynność w przedmiocie przedstawienia propozycji warunków pełnienia służby w Służbie Celno – Skarbowej. W dniu 2 sierpnia 2017r. skarżący złożył jedynie zażalenie do Szefa KAS na bezczynność Dyrektora IAS w przedstawieniu organowi odwoławczemu odwołania od propozycji nowych warunków zatrudnienia z dnia 15 maja 2017r. (k.19). Wynika to wprost z treści tego zażalenia. Zażalenie to dotyczy zatem bezczynności w przekazaniu organowi odwoławczemu odwołania od propozycji z dnia 15 maja 2017r. a nie bezczynności w przedstawieniu propozycji warunków pełnienia służby w Służbie Celno - Skarbowej. Zażalenia z dnia 2 sierpnia 2017r. nie można zatem uznać za wyczerpanie w niniejszej sprawie trybu określonego w art.37 § 1 K.p.a. gdyż dotyczy innego przedmiotu niż przedmiot rozpoznawanej sprawy. Zażalenie to byłoby wyczerpaniem trybu, o którym mowa w art.37 § 1 K.p.a., jedynie w sprawie której przedmiotem jest bezczynność w przekazaniu organowi odwoławczemu odwołania od propozycji służby z dnia 15 maja 2017r. a nie bezczynność w przedstawieniu propozycji warunków pełnienia służby w Służbie Celno - Skarbowej.

Z uwagi na niewyczerpanie trybu określonego w art.37 § 1 K.p.a. skarga jest niedopuszczalna. Mając to na uwadze, na podstawie art.58 § 1 pkt.6 p.p.s.a. sąd odrzucił skargę W.C.

dc