Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1588/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Asesor WSA Jolanta Sokołowska, Asesor WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant Marcin Bącal, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi R. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji o odmowie stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta m .[...] W. z dnia [...] lipca 2003r. nr [...]odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej za okres od [...].08.1999r. do[...].10.2002r. Decyzję powyższą uznano za doręczoną z dniem [...].08.2003r. w trybie art. 150 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) zwanej dalej "ord.pod." w związku z niepodjęciem przez stronę przesyłki w urzędzie pocztowym, w którym pozostawiono ją na okres 7 dni.

Skarżący odwołanie od decyzji wniósł [...].02.2004r., dlatego organ odwoławczy uznał, że odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 ord.pod.

We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skardze R. G. wnosi o uchylenie w/w postanowienia zarzucając mu naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nierozpoznanie istoty sprawy oraz naruszenie praw skarżącego. Wskazuje, że przesyłka nie została mu doręczona przez urząd pocztowy, a okoliczność ta nie została wyjaśniona ani przez organ I stopnia, ani przez organ odwoławczy. Podnosi, że nie pozostawiono w skrzynce pocztowej awiza przesyłki oraz, że nie wyjaśniono, kim była osoba określana przez organ jako domownik, która poinformowała o niezamieszkiwaniu strony pod wskazanym adresem. Zdaniem strony doręczenie decyzji Prezydenta m.[...] W. nastąpiło dopiero w dniu [...] lutego 2004r. tj. gdy odebrał z urzędu kopię tej decyzji. Dodatkowo podnosi, że od 5 lat pracuje na terenie pasażu handlowego i organ mógł doręczyć mu decyzje w miejscu pracy.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie podkreślając, że decyzja Prezydenta m. [...] W. z dnia [...] lipca 2003r. nr [...]odmawiająca stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej została doręczona stronie pod adresem jej stałego pobytu podanym przez stronę we wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Wskazując na okoliczności sprawy organ podnosi, iż prawidłowo uznano, że przesyłka została doręczona z upływem okresu określonego w art. 150 § 2 ord.pod. Za niezasadny uznaje zarzut Skarżącego dotyczący niepodjęcia próby doręczenia przesyłki w miejscu jego pracy. Zdaniem organu Skarżący uchylał się od odebrania przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji bądź aktów w oparciu o kryterium zgodności z prawem i uchyla zaskarżoną decyzję bądź stwierdza jej nieważność, gdy stwierdzi, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w sposób określony w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisu art. 150 § 2 ord. pod.

Stosownie do art. 150 § 1 i 2 ord. pod. (w brzmieniu obowiązującym w momencie podjęcia próby doręczenia przesyłki): " W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: poczta przechowuje pismo przez okres 7 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez pocztę, lub pismo składa się na okres 7 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy."

Decyzja organu pierwszej instancji została wysłana na adres skarżącego w listem poleconym nr [...]; wprawdzie na kopercie doręczyciel poczynił adnotację, iż Skarżący nie zamieszkuje pod wskazanym adresem, jednakże analiza zwrotnego potwierdzenia odbioru prowadzi do wniosku, iż brak jest wyraźnej informacji doręczyciela czy i w jaki sposób powiadomił adresata o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym.

Skoro na przesyłce jak i na zwrotnym poświadczeniu odbioru brak było informacji o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce, tym samym w ocenie Sądu organ odwoławczy z naruszeniem dyspozycji art. 150 § 2 ord.pod. ustalił termin doręczenia decyzji adresatowi.

Jeżeli nie wiadomo jak działał doręczający, doręczenia nie można uznać za dokonane.

Z tego względu zaskarżone postanowienie jako naruszające przepisy proceduralne w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało uchylić. O zakazie wykonywania uchylonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy. Kosztów postępowania Sąd nie zasądził z uwagi na złożone do protokołu przez Skarżącego oświadczenie, że nie żąda zwrotu kosztów.

Za niezasadny Sąd uznał natomiast zarzut Skarżącego dotyczący niepodjęcia próby doręczenia przesyłki w miejscu jego pracy. Art. 148 § 1 ord.pod. wymienia w przypadku doręczeń dokonywanych osobom fizycznym mieszkanie i miejsce pracy w sposób alternatywny. Oznacza to, że doręczenie dokonane w każdym z tych miejsc jest doręczeniem prawidłowym, a wybór miejsca doręczenia należy do organu podatkowego.