Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1914/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2015r. po rozpoznaniu wniosku H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać H. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 6 listopada 2014r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskiem

o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wpłynął wniosek H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie odmówił H. P. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na ww. postanowienie H. P. wniosła zażalenie wraz

z wnioskiem o zwolnienie z wpisu od wniesionego zażalenia, zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni wskazała, że szczegółowe dane zawarła we wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy w dniu 6 listopada 2014r. Oświadczyła, iż informacje zawarte ww. formularzu nie uległy zmianie i są w całości aktualne. W związku z powyższym rozpoznano wniosek wnioskodawczyni na podstawie wypełnionego wyżej formularza w zakresie całkowitym tak jak wynika

z nadesłanego w sprawie formularza PPF oraz wniosku z dnia 15 stycznia 2015r.

Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe.

Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie komunalne o powierzchni 48 m² oraz działkę o powierzchni 1920 m² zaznaczając, że nie przynosi ona żadnych dochodów,

a w Sądzie toczy się sprawa o ustalenie granic prawnych nieruchomości.

Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest osobą bezrobotną, a od dnia 18 października 2011r. pozostaje bez prawa do zasiłku, na potwierdzenie czego dołączyła zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 24 października 2014r. Wskazała, że obecnie trwa postępowanie przed sądem Pracy o przywrócenie jej do pracy, którego zakończenie przewiduje na koniec 2015r.

Podała, że nie posiada oszczędności pieniężnych. Wskazała, że koszty utrzymania mieszkania, media i koszty leczenia w skali miesiąca wynoszą około 600,00 złotych

z regulowaniem, których w chwili obecnej posiada duże kłopoty.

Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie pracuje dorywczo, sezonowo, na umowę zlecenia czy o dzieło, z uwagi na problemy zdrowotne, jakie posiada i nie możność podjęcia szeregu prac dorywczych czy sezonowych. Zaznaczyła, iż nie może starać się o kredyt w banku, gdyż nie ma stałego źródła dochodu (pracy), a ponadto nie miałaby z czego spłacać rat kredytu.

Wnioskodawczyni podała, że na bieżąco utrzymuje się (w przypadku odzieży)

z zapasów, które nabyła wcześniej w okresie zatrudnienia. Odnośnie żywności oświadczyła, że korzysta z pomocy instytucji społecznych tj. Caritasu, Stowarzyszenia św. [...] w W., od których otrzymuje raz w miesiącu niezbędne artykuły żywnościowe do zaspokojenia bieżących potrzeb życiowych (masło, chleb, mleko, kawę, cukier, mąkę, makarony, kasze, płatki, puszki z daniami gotowymi i inne artykuły żywnościowe) oraz paczki okolicznościowe. Dodała, że brakującą odzież i środki chemiczne do bieżącego utrzymania uzyskuje również z ww. stowarzyszeń, które działają przy Kościołach: św. Krzyża, Jakuba Apostoła, Wszystkich Świętych i innych w W. oraz od różnych znajomych.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia

z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.

Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że wykazała ona we wniosku, iż zachodzą przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Przy ocenie sytuacji finansowej wnioskodawczyni uwzględniono przede wszystkim fakt, iż w chwili obecnej nie posiada ona żadnego źródła dochodu, wskutek utraty pracy. Wnioskodawczyni obecnie utrzymuje się przy pomocy instytucji społecznych i kościelnych, od których otrzymuje niezbędne artykuły żywnościowe do zaspokojenia bieżących potrzeb życiowych oraz brakującą odzież i środki chemiczne, jak również przy pomocy znajomych.

Stwierdzono zatem, że w obecnej sytuacji finansowej i życiowej w jakiej znalazła się wnioskodawczyni nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie, jak również ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.