Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1379/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86,  art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Z. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2004 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 10 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] marca 2007 r.

Wnioskiem z 21 grudnia 2007 r. pełnomocnik Skarżącej zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wraz z wnioskiem o jego sporządzenie i doręczenie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącej podał, że ani z zawiadomienia o rozprawie, ani z pouczenia Sądu z 10 grudnia 2007 r. nie wynikała informacja o konieczności złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w celu złożenia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Powyższe poglądy, aczkolwiek wyrażane na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowują tu swoją aktualność.

Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy, po pierwsze należy podnieść, że w zawiadomieniu o terminie rozprawy Sąd nie ma obowiązku pouczać strony o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej, albowiem wtedy nie jest jeszcze wiadomym jakiej treści wyrok zapadnie. Z prawidłowego pouczenia do zawiadomienia o rozprawie z 18 października 2007 r. wynika, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie jego terminu jest czynnością bezskuteczną (pkt 3 pouczenia). Natomiast uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę jest doręczane z urzędu (pkt 4 pouczenia).

Po drugie w ocenie Sądu, przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku nie uzasadnia, również to, że pełnomocnik Skarżącej podaje, iż na rozprawie 10 grudnia 2007 r. Sąd nie pouczył Skarżącej o możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie zapadłego wyroku, o terminie jego złożenia, oraz o warunkach formalnych złożenia skargi kasacyjnej. Oświadczenie to w ocenie Sądu jest szczególnie niewiarygodne, w świetle tego, iż w protokole rozprawy z 10 grudnia 2007 r. widnieje zapis o treści udzielonego pouczenia. Na rozprawie w dniu 10 grudnia 2007 r. uczestniczyła zarówno strona skarżąca, jak również jej pełnomocnik.

Podnieść należy, że strona postępowania administracyjnego ma możliwość złożenia wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy o ile nie zgadza się z jego treścią. W przedmiotowej sprawie, wniosek taki nie wpłynął, więc zapis w protokole rozprawy odnoszący się do pouczenia należało uznać za odzwierciedlający przebieg rozprawy.

Wskazując zatem w swym wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia na to, że uchybienie tego terminu spowodowane było brakiem pouczenia przez Sąd nie uzasadnia przyjęcia braku winy Skarżącej, co jest warunkiem niezbędnym dla możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności.

Sąd zważył również, że wprawdzie pełnomocnik Skarżącej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia, złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia przez co dopełnił czynności, dla której ustanowiony był termin, tym niemniej okoliczność ta nie stanowiła podstawy przywrócenia uchybionego terminu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.