Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1149/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie/zarządzenie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art. 249 a, art. 260
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 14 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018 roku, na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu X na postanowienie starszego referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy z dnia 8 października 2018 r., sygn. akt III SA/Po 1149/15 w sprawie ze skargi X na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego


UZASADNIENIE

Skarżący złożył w przedmiotowym postępowaniu kilka wniosków o przyznanie prawa pomocy, w przedmiocie których orzekał referendarz sądowy i Sąd ( k. [...] oraz k. [...] akt sądowych ).

Złożył on kolejny wniosek o prawo pomocy ( k. [...] akt sądowych i k. [...] załącznika do akt – prawo pomocy ).

Na skutek wezwania starszego referendarza sądowego skarżący złożył formularz urzędowy z wnioskiem o prawo pomocy, w którym wskazał, że[...]. Podał, że[...].[...] ( k. [...] załącznika do akt – prawo pomocy ).

W piśmie z dnia[...] r. wyjaśniono skarżącemu, że jego oświadczenie majątkowe powinno zawierać odpowiednio udokumentowane dane dotyczące jego sytuacji majątkowej ( k. [...] załącznika do akt – prawo pomocy ).

W piśmie z dnia [...] r. skarżący stwierdził, m. in. że nie posiada dokumentacji dotyczącej jego sytuacji majątkowej, nie otrzymuje on aktualnie żadnych przychodów ( k. [...] załącznika do akt – prawo pomocy ).

Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 8 października 2018 r. umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

W sprzeciwie skarżący wniósł o uchylenie postanowienia oraz o zwolnienie z kosztów w całości i ustanowienie pełnomocnika z urzędu ze względu na pogorszenie się jego sytuacji zdrowotnej i majątkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Powyższe oznacza, że strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy powinna wykazać, że pomimo ograniczenia wydatków do granic zabezpieczenia kosztów koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny nie jest w stanie wygospodarować środków na koszty sądowe. Dopiero wykazanie takich okoliczności uzasadnia stanowisko, że koszty sądowe ograniczają realizację konstytucyjnego prawa do sądu.

W przedmiotowej sprawie skarżący do kolejnego już wniosku o prawo pomocy i do sprzeciwu nie załączył jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej jego sytuacji majątkowej.

Tym samym należało uznać, że - mimo wyraźnego wezwania w tym zakresie – skarżący nie uzasadnił po raz kolejny swojego wniosku.

Również w związku ze złożonym sprzeciwem nie udokumentował on w jakikolwiek sposób swojej aktualnej sytuacji majątkowej.

W przedmiotowej sprawie skarżący kolejny raz złożył wniosek o prawo pomocy bez odpowiedniego uzasadnienia i udokumentowania. Żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte na uprzednim etapie postępowania sądowego.

Rozpoznawanie kolejnego wniosku o tożsamej treści jest wobec tego zbędne w rozumieniu art. 249 a p.p.s.a.

Z tych względów, na podstawie art. 249 a oraz art. 260 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.