Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 435/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone  zażaleniem postanowienie Sądu
Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87, art. 195 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 30 października 2013 r. odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi I. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za maj, listopad i grudzień 2010 r., kwiecień, październik i grudzień 2011 r., styczeń, luty, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012 r. oraz styczeń 2013 r. p o s t a n a w i a: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. przywrócić I. Ś. termin do uiszczenia wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Białymstoku odrzucił wniosek I. Ś. o przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Powodem takiego rozstrzygnięcia było spóźnione złożenie tego wniosku.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wskazała, że Sąd niewłaściwie ocenił jej trudną sytuację, a pożar domu i jego konsekwencje nie pozwoliły jej dopełnić na czas obowiązków wobec Sądu. Dodała, że nie uczyniła tego jednak

z własnej winy, o czym pisała w pismach z 30 września 2013 r. i 18 października 2013 r. Dalej skarżąca podniosła, że dzięki uprzejmości koleżanki mogła po pożarze przenieść się do jej mieszkania. Nastąpiło to 17 września 2013 r., gdzie się zameldowała, lecz jeszcze nie przeprowadziła w całości. Swoje rzeczy i dokumenty miała wciąż w różnych miejscach, w tym w spalonym domu. W tym ciężkim okresie strona otrzymała 6 września 2013 r. wezwanie Sądu do opłacenia skargi. Nie mogła jednak normalnie funkcjonować i zająć się innymi sprawami. Skarżąca wskazała, że pisząc do Sądu pismo z 27 września 2013 r. (złożone 30 września 2013 r.) dotyczące przywrócenia terminu była już świadoma, spokojniejsza, bo miała mieszkanie, dokonała przeprowadzki i pozbierała się po pożarze. Podkreśliła, że od zameldowania do dnia, w którym się przeprowadziła upłynęło ze wszystkim 12 dni. Podniosła jeszcze raz, że to pożar uniemożliwił zajęcie się jej sprawami. Jej zdaniem postanowienie sądu z 30 października 2013 r. jest krzywdzące, zbyt surowe

i nieżyciowe. Porosiła o zrozumienie, że uporządkowanie życia po pożarze wymaga czasu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co w konsekwencji uzasadniało

w tej sprawie skorzystanie przez tut. Sąd z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (zob. art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - w dalszej części powoływanej w skrócie "u.p.p.s.a.".

Odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu Sąd stwierdził uchybienie siedmiodniowego terminu do złożenia takiego żądania,

o którym mowa w art. 87 § 1 u.p.p.s.a. Sąd uznał, że przyczyna uchybienia tego terminu ustała, tak jak wynikało to z wniosku - 17 września 2013 r. - kiedy to skarżąca przeniosła się i zameldowała w nowym mieszkaniu, użyczonym jej przez znajomych. Wniosek skarżąca złożyła zaś 30 września 2013 r.

Analizując zażalenie strony złożone na to rozstrzygnięcie, wojewódzki sąd administracyjny w granicach kompetencji wynikających z art. 195 § 2 u.p.p.s.a. uznał je za oczywiście uzasadnione. Z twierdzeń zawartych w tym środku odwoławczym, jak też argumentacji samego wniosku i pisma z 18 października 2013 r. bezsprzecznie wynika bowiem, że przyczyna uchybienia terminu ustała, nie jak przyjęto w zaskarżonym postanowieniu 17 września 2013 r., lecz 27 września 2013 r., tj. w momencie, gdy skarżąca przeniosła swój dobytek do użyczonego jej mieszkania. W związku z tym wniosek z 30 września 2013 r. złożony został

w terminie. Tym samym Sąd postanowił uchylić własne postanowienie z 30 października 2013 r. i wniosek ten rozpoznać na nowo.

Zgodnie z art. 86 § 1 u.p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1-4 u.p.p.s.a.).

Nie ulega już wątpliwości, że skarżąca wniosek złożyła w terminie. Należy również przyjąć, że dokonała czynności której terminowi uchybiono, albowiem równocześnie z wnioskiem zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W ocenie Sądu argumentacja strony skarżącej wskazuje również na brak jej winy w uchybieniu terminu i daje podstawę do jego przywrócenia. Uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której skarżąca nie mogła usunąć - pożar jej domu, mający miejsce 2 września 2013 r. Ten nadzwyczajny stan rzeczy uniemożliwił stronie terminowe wykonanie obowiązku uiszczenia wpisu. Powyższe potwierdzone zostało kserokopią zaświadczenia Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w B. oraz dokumentem potwierdzenia zameldowania na pobyt stały w S. wydanym 17 września 2013 r. Tym samym skarżąca uprawdopodobniła, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braku skargi było przez nią niezawinione.

Dlatego też na podstawie art. 195 § 2 u.p.p.s.a. i art. 86 i 87 u.p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia o uchyleniu zaskarżonego postanowienia

z 30 października 2013 r. i przywróceniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego.