Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SAB/Po 15/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi RG na bezczynność Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie nierozpoznania zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania dotyczącego płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2008 postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić na rzecz radcy prawnego KW kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego /-/T. M. Geremek


UZASADNIENIE

Instytucję umorzenia postępowania reguluje przepis art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Stosownie do powołanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie:

1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę,

2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,

3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis pkt 3 powołanego przepisu. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania, zaś użyty w tym przepisie zwrot "stało się" oznacza wystąpienie przyczyn, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy.

Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć (przykładowo) wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), albo w sytuacji wygaśnięcia decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 235 czy T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska, Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495).

W analizowanej sprawie, po wniesieniu przez RG skargi w dniu [...] r. do sądu administracyjnego na bezczynność Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa polegającej na nierozpoznaniu zażalenia wnioskodawcy z dnia 3 marca 2009 r. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego AR i MR o zawieszeniu postępowania w sprawie nr [...], Kierownik Biura Powiatowego AR i MR podjął zawieszone postępowanie i w dniu [...] r. wydał decyzję w przedmiocie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych za 2007 r. w sprawie nr [...].

Okoliczność ta czyni wydanie wyroku zbędnym, wprowadzenie do obrotu prawnego wskazanej decyzji spowodowało bowiem, iż brak jest przedmiotu skargi w postaci bezczynności wynikającej z zawieszonego postępowania.

Jak bowiem wynika z art. 149 ppsa sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pakt 1 - 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. W postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest bezczynność organu, istotne jest zatem to, czy w dacie rozpoznawania skargi na bezczynność organ podjął czynność lub wydał akt. Skoro w niniejszej sprawie organ I instancji podjął postępowanie, zobowiązywanie tego organu do dokonania tej czynności jest niecelowe. Z tych względów uznać należało, iż postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji.

W niniejszym postępowaniu skarżący reprezentowany był przez radcę prawnego i stąd też na rzecz skarżącego zasądzono kwotę [...], zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych o czym orzeczono w punkcie 2.

/-/T. M. Geremek