Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 268/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 13 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w L. na czynność Zarządu Powiatu L. w przedmiocie odmowy wypłaty dotacji oświatowej za kwiecień 2019 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z urzędu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2019 r. strona skarżąca – "A" sp. z o.o. z siedzibą w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na czynność Zarządu Powiatu L. w postaci odmowy wypłaty dotacji oświatowej dla "B" w L. za miesiąc kwiecień 2019 r.

Jak wynika z treści skargi, "A" sp. z o.o. z siedzibą w L. jest organem prowadzącym "B" w L., której Starosta L. nadał uprawnienia szkoły publicznej. W dniu [...] września 2018 r., strona skarżąca, jako organ prowadzący ww. placówkę złożyła wniosek o przyznanie dotacji, wypełniając warunek z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203, dalej: o.f.z.o.).

Wskazując na te okoliczności strona podniosła, że skoro w sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 26 ust. 2 i art. 33 ust. 1 o.f.z.o., to organ dotujący zobowiązany był do wypłaty części dotacji do ostatniego dnia danego miesiąca, czego jednak nie uczynił. Zdaniem strony, wstrzymanie wypłaty dotacji było pozbawione podstaw prawnych albowiem [...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] uchylił decyzję Starosty L. z dnia [...] lutego 2019 r. w sprawie wykreślenia "B" w L. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych i umorzył postępowanie w tym przedmiocie uznając, że wymieniona szkoła prowadzi działalność edukacyjną zgodnie z przepisami prawa.

Formułując zarzuty skargi strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 33 ust. 1 o.f.z.o. poprzez odmowę wypłaty dotacji w sprawie, pomimo braku podstaw do jej niewypłacenia.

Wskazując na powyższe strona wniosła o stwierdzenie bezskuteczności czynności Zarządu Powiatu L., polegającej na odmowie wypłaty dotacji oświatowej oraz, o zasądzenie od Zarządu Powiatu L. na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi, w tym, kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Wyjaśniła, że w sprawie nie doszło do wypłacenia dotacji ze względu na toczące się postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty L. z dnia [...] lutego 2019 r nr [...] w sprawie wykreślenia "B" w L. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Z uwagi na toczące się postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty L. z dnia [...] lutego 2019 wstrzymał wypłatę dotacji, o czym poinformował stronę w piśmie z dnia [...] maja 2019 r.

Wskazała, że w związku z tym, że [...] Kurator Oświaty we W. decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] uchylił decyzję Starosty L. z dnia [...] lutego 2019 r nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie wykreślenia "B" w L. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych, Zarząd Powiatu L. w dniu [...] maja 2019 r. podjął uchwałę nr [...] w sprawie przekazania ww. placówce dotacji oświatowej należnej za miesiące – luty, marzec oraz kwiecień 2019 r. W dniu [...] maja 2019 r. organ dokonał przelewu na rachunek bankowy szkoły kwoty dotacji za miesiące – luty, marzec i kwiecień w wysokości [...] zł.

W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2019 r. strona skarżąca odniosła się do stanowiska organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę i podtrzymała stanowisko przedstawione w skardze w zakresie żądania stwierdzenia bezskuteczności czynności polegającej na odmowie wypłaty dotacji oświatowej. Zdaniem strony, w okolicznościach faktycznych sprawy nie doszło do wstrzymania dotacji, lecz do bezpodstawnej odmowy jej wypłaty. W rozwinięciu tej argumentacji strona wskazała, że przesłanki wstrzymania dotacji reguluje art. 37 o.f.z.o. W tym kontekście podniosła, że żadna z wymienionych w tym przepisie okoliczności nie wystąpiła w stanie faktycznym sprawy. Nadto dodała, że wstrzymanie dotacji wymaga wcześniejszego wezwania szkoły do wypełnienia nałożonych na nią obowiązków, a także, musi zapaść w formie decyzji administracyjnej.

Strona wyraziła również pogląd, że w przypadku spełnienia przez szkołę ustawowych przesłanek do otrzymania dotacji oświatowej, organ dotujący nie może swobodnie decydować o odmowie jej wypłaty. Wskazując na powyższe zwróciła uwagę, że strona była uprawniona do otrzymania dotacji do chwili wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie wykreślenia placówki z ewidencji szkół i placówek niepublicznych.

Strona podkreśliła również, że składając skargę strona nie mogła wiedzieć, że organ przekaże sporne środki na konto szkoły, a złożenie skargi było konieczne dla zachowania 30-dniowego terminu liczonego od dnia dowiedzenia się o zaskarżonej czynności.

W podsumowaniu skarżąca wyraziła pogląd, że pomimo wpływu środków finansowych na konto bankowe szkoły, spór w zakresie legalności dokonanej przez organ czynności pozostaje aktualny i w konsekwencji nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowania zainicjowanego wniesieniem skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a. W myśl powołanej regulacji, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że czynność wypłaty dotacji, jako mająca jedynie charakter rachunkowo-księgowy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 304/14, CBOSA), a nie władczy, nie da się przyporządkować do żadnej z kategorii aktów lub czynności o jakich mowa w art. 3 p.p.s.a. W szczególności, czynność taka nie kwalifikuje się jako czynność przewidziana w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jest to jedynie czynność techniczna, polegająca na przelaniu środków pieniężnych na rachunek bankowy podmiotu prowadzącego szkołę, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Z ugruntowanego orzecznictwa sądowego wynika, że za akty lub czynności o których mowa w 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. uznaje się te, które: 1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzją lub postanowieniem; 2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; 3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną; 4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania; 5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (zob. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ZNSA 2006 nr 2, s. 18 – 19). W orzecznictwie sądowym podkreśla się również, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. odpowiadają formule nie tyle stosowania prawa, co jego wykonywania, a więc formule wykonawczej, która wyraża się w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (por. Z. Kmieciak, Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07, OSP 2008, z. 5, poz. 51, s. 350 – 351). W nawiązaniu do powyższego należy stwierdzić, że także pismo organu z dnia [...] maja 2019 r. informujące stronę o wstrzymaniu wypłaty dotacji do czasu zakończenia postępowania odwoławczego jest zwykłym pismem informacyjnym, z którego nie sposób wyprowadzić konkretyzacji normy prawnej, dokonanej przez organ w sposób władczy i jednostronny. Stąd, pismo to nie kwalifikuje się jako czynność z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Należy wskazać, że w art. 47 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2203, dalej: u.f.z.o.) ustawodawca określa, jakie czynności organu dotującego stanowią czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z tym przepisem, czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednakże zaskarżona przez spółkę czynność nie wchodzi w zakres któregokolwiek z przepisów wymienionych w art. 47 u.f.z.o. Czynność polegająca na wypłacie określonej kwoty dotacji jest czynnością, o której mowa w art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Przepis art. 34 ust. 1 u.f.z.o. nie został wymieniony w art. 47 tej ustawy. Tym samym nie powinno budzić wątpliwości, że czynność polegająca na samej wypłacie środków pieniężnych z tytułu dotacji nie należy do kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 454/19 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt I GSK 453/19, CBOSA). Przedstawiona argumentacja uzasadnia pogląd o niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w sprawie. Właściwą drogą dochodzenia roszczenia związanego z wypłatą dotacji, będącego w istocie roszczeniem o zapłatę, jest droga postępowania cywilnego, przed sądem powszechnym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Bk 2/19, CBOSA).

Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę.

Orzeczenie o zwrocie wpisu znajduje swoją podstawę prawną w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.