Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 157/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant ref. staż. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012r. sprawy ze skargi Z. G. i T. G. na bezczynność Prezydenta W. postanawia: I. skargę odrzucić; II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżących Z. G. i T.G. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

VII SAB/Wa 157/11

UZASADNIENIE

T. i Z. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta W. postępowania w sprawie zmiany zaświadczenia z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w obrębie [...]przy ul. [...] w W. z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] i [...] - uchwała nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2002 r. (Dziennik Urzędowy Województwa [...] z 2002 r. nr 259, poz. 6635).

W uzasadnieniu skargi T. i Z. G. wskazali, że pismem z dnia 6 grudnia 2010 r. wnosili o doprecyzowanie wyżej wymienionego zaświadczenia z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] wydanego J. K. poprzez określenie w szczególności: kiedy powstały budynki inwentarski i inwentarsko-składowy zlokalizowane na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W., jakie jest ich usytuowanie względem działki, jakich są gabarytów oraz określenie funkcji jaką pełnią. Wskazywali we wniosku, że dotychczasowe zaświadczenie jest niewystarczające i niezgodne z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W dniu 22 sierpnia 2011 r. T. i Z. G. wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zweryfikowanie treści zaświadczenia z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wzywał ponadto organ do weryfikacji prawidłowości przyjętego zgłoszenia z dnia 13 maja 2010 r.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 26 sierpnia 2011 r. organ poinformował skarżących, że przeprowadzona weryfikacja ich wniosku z dnia 6 grudnia 2010 r. zarówno z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawa, jak i obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego świadczy o bezzasadności wniosku.

VII SAB/Wa 157/11

Prezydent W. poinformował także skarżących, że postępowanie wyjaśniające przeprowadził także Powiatowy Inspektor W. celem wyjaśnienia zasadności zgłoszonych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Prezydent W. wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu podniósł, że kwestię zgodności sposobu użytkowania obiektów budowlanych z planem zagospodarowania przestrzennego rozstrzyga się w formie zaświadczenia, jednakże organ nie może dokonać wykładni treści zapisów tego planu. W celu zaś uzyskania ustaleń co do samej treści planu zagospodarowania przestrzennego można zwrócić się z wnioskiem o wydanie wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie odpowiednich przepisów.

Pismem z dnia 9 stycznia 2012 r. skarżący wnieśli dodatkowo o orzeczenie, że przedmiotowa w sprawie treść zaświadczenia z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz o zobowiązanie organu do wykonania oceny zgodności obiektów budowlanych zlokalizowanych na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. z planem zagospodarowania przestrzennego.

Na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 z późn. zm.), dalej P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji poprzez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub

VII SAB/Wa 157/11

przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 do 4a P.p.s.a.

Przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta W. w postępowaniu w sprawie zmiany zaświadczenia z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W., wydanego inwestorom.

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi należy odnieść się w pierwszej kolejności do kwestii jej dopuszczalności.

Wymaga podkreślenia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był przede wszystkim zobowiązany do oceny, czy skarga dotyczy bezczynności w zakresie niewydania jednego z aktów lub niedokonania czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 do 4a P.p.s.a., bowiem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zaskarżenie przez stronę skarżącą bezczynności w zakresie niewydania jednego z aktów lub niedokonania czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 do 4a P.p.s.a. - przy założeniu, że nie istnieje przepis szczególny - oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 PostAdmU skarga podlega odrzuceniu.

W niniejszej sprawie skarżący dochodzili zmiany wydanego zaświadczenia i weryfikacji prawidłowości przyjętego zgłoszenia z dnia 13 maja 2010 r. dotyczącego budynków gospodarczych na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W..

Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia jest postępowaniem, o którym mowa w 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Takie stanowisko wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 lutego 2010 r. sygn. II OSK 128/10 wskazując, że nie ulega wątpliwości, że przepisy art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 PostAdmU oraz art. 219 KPA dopuszczają wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu w sprawie wydania zaświadczenia, jak również, że przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie.

VII SAB/Wa 157/11

Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie miała jednak okoliczność czy postępowanie w sprawie zmiany zaświadczenia jest postępowaniem o wydanie zaświadczenia na podstawie art. 217 K.p.a., a tym samym czy wnioskodawca może domagać się, a organ jest kompetentny do wydania postanowienie o zmianie treści wydanego uprzednio zaświadczenia.

W ocenie Sądu art. 217 K.p.a. upoważnia organ jedynie do wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania zaświadczenia, a postępowanie to może zakończyć się jedynie albo wydaniem zaświadczenia albo wydaniem postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia. Przepisy K.p.a. nie przewidują natomiast postępowania o zmianę treści zaświadczenia, czy też postępowania o wznowienia postępowania w tym zakresie czy też postępowania o stwierdzenie nieważności zaświadczenia.

W sprawach dotyczących wydania zaświadczenia nie mają zastosowania przepisy regulujące ogólne postępowanie administracyjne, lecz przepisy działu VII KPA dotyczące zaświadczeń. To uproszczone postępowanie może się skończyć wydaniem zaświadczenia, bądź odmową jego wydania albo odmowa wydania zaświadczenia o żądanej treści (art. 219 KPA). W obu tych przypadkach odmowy wydania zaświadczenia wymaga się zachowania formy postanowienia, na które zainteresowanemu przysługuje zażalenie.

Zaświadczenie jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego i wraz ze zmianą tych faktów lub stanu prawnego zaświadczenie staje się nieaktualne i może być wydane nowe, odpowiadające aktualnemu stanowi prawnemu lub aktualnym faktom.

Nie przysługuje natomiast żaden środek prawny, pozwalający uzyskać zmianę treści wydanego zaświadczenia albo jego uchylenie. Osoba, która kwestionuje treść wydanego zaświadczenia, może zatem dochodzić swego roszczenia jedynie drogą pośrednią, np. wnioskować ponownie o wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie - żalić się do organu wyższego stopnia, a później skarżyć postanowienie tego organu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Pogląd ten znajduje oparcie zarówno w orzecznictwie (takie stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 maja 2003 r. sygn. II SA1439/02), jak i w literaturze (na niedopuszczalność bezpośredniej weryfikacji treści zaświadczenia przez sąd administracyjny wskazuje Z. R. Kmiecik,

VII SAB/Wa 157/11

Charakter prawny zaświadczenia a możliwość ustalania i weryfikacji jego treści, PiP 10/2004, s. 66).

Fakt, iż bezpośrednia weryfikacja zaświadczenia przez sąd administracyjny nie jest dopuszczalna nie oznacza, że osoba, która nie zgadza się z treścią wydanego jej zaświadczenia pozostaje bez środków ochrony prawnej. Jak bowiem wspomniano przede wszystkim osoba taka może żądać wydania nowego zaświadczenia, ale o innej treści. Jeżeli organ uwzględni żądanie - winien wydać nowe zaświadczenie, nie stoi bowiem temu na przeszkodzie zasada powagi rzeczy osądzonej, skoro zaświadczenie nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach, a więc bezpośrednio nie wywołuje skutków prawnych.

Możliwe jest ponowne wydanie zaświadczenia w tej samej sprawie, bez uprzedniego korygowania czy unieważnienia pierwotnie wydanego zaświadczenia, z tego względu, że jest ono rodzajem czynności faktycznej, a te nie korzystają z powagi rzeczy osądzonej (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 23 listopada 2011 r. sygn. VII SA/Wa 1376/11).

Stwierdzić należy, że skarżący wnosili o zmianę zaświadczenia wydanego przez Prezydenta W. nr. [...] dla osób ubiegających się o jego wydanie inwestorom A. i J. K..

Skarżący ponadto żądali weryfikacji przyjętego zgłoszenia i oceny realizacji zabudowy na działce ewid nr [...] z obrębu [...] w dzielnicy W.. Rozpatrzenie tego żądania nie należy do właściwości Prezydenta W., lecz należy do właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego W., bowiem niewniesienie sprzeciwu do zgłoszenia przez organ architektoniczno budowlany nie pozbawia organu nadzoru budowlanego prawa do oceny zgodności wzniesionych budowli z prawem budowlanym.

Reasumując, skoro w związku z żądaniem skarżących organ architektoniczno-budowlany nie był zobowiązany do wydania aktu lub dokonania czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. to skarga nie była dopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1