Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 629/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi M.G., R.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]’ w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia odmawiającego stwierdzenia nieważności postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 22 października 2018 r.( data wpływu od Sądu), złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca M.G. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem R.G.. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytury męża w kwocie "[...]" oraz jej renty w wysokości "[...]" oraz pomocy społecznej w kwocie "[...]" za wrzesień 2018 r. Łączny dochód rodziny z tytułu renty, emerytury i pomocy społecznej wynosi "[...]" miesięcznie. Skarżąca wraz z mężem jest właścicielem połowy domu z 1900 r. wymagającego remontu, o wartości ok. "[...]", położonego na działce o powierzchni "[...]", nieruchomości rolnej we współwłasności z innymi osobami. Innego majątku nie posiadają.

Wskazała, iż wraz z mężem ponoszą następujące koszty utrzymania: leki "[...]", prąd "[...]", woda "[...]", gaz "[...]", TV- "[...]" telefon –"[...]", szambo "[...]", śmieci "[...]", środki czystości i higieniczne "[...]", koszty podróży do szpitala "[...]" na chemioterapię "[...]’. Ogółem wydatki skarżącej i jej męża wynoszą "[...]" miesięcznie.

Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawczyni wskazała na niskie dochody i okresową pomoc społeczną. Nadto ustosunkowała się do kwestii nieprawidłowości nałożenia przez organ obowiązków podatkowych.

W piśmie załączonym do urzędowego formularza PPF wskazała ponadto na swoje problemy ze zdrowiem oraz męża. Podkreśliła, że oboje są inwalidami "znacznego stopnia". Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że utrzymują się z dochodów ze świadczeń "rolniczych" oraz okresowej pomocy z MOPS.

Wyjaśniła, że lokalizacja nieruchomości "[...]" oraz dewastacja jeziora, wspólnego lasu i gruntów przez "[...]" pozbawiła właścicieli możliwości sprzedaży przedmiotowych nieruchomości.

Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż zgodnie z art. 245 § 1-3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2018r., poz. 1302.) dalej zwana w skrócie p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawczyni nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie kosztów związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem pełnomocnika.

W warunkach niniejszej sprawy dodatkowo wskazać należy, że tut. Sąd postanowieniem z dnia 23 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 351/18 przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc pod uwagę fakt, że w tych spawach przedstawiona przez stronę sytuacja materialna jak i życiowa jest tożsama należy uznać, że skarżąca spełnia warunki do przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienia radcy prawnego.

Przyjąć zatem należy, że trudna sytuacja zdrowotna rodziny, podeszły wiek skarżącej i jej męża, jak również stan posiadania uniemożliwia wnioskodawczyni zdobycie dodatkowych środków na pokrycie przedmiotowego postępowania sądowego. Zważyć należy, że skarżąca musi ponosić koszty leczenia i utrzymania, a jej jedynym źródłem dochodu jest renta i emerytura męża. Dodatkowo skarżąca i jej mąż korzystają z pomocy społecznej. Powyższe uzasadnia przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uprawnia do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Na urzędowym formularzu wniosku skarżąca nie zaznaczyła, o którego pełnomocnika wnosi, wobec tego referendarz sądowy jako pierwszego z listy pełnomocników ustanowił dla skarżącej radcę prawnego.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.