Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 148/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-03-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2019 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (obecnie B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego postanawia: odrzucić skargę. a.l.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 148/19

UZASADNIENIE

A z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (obecnie B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.z dnia [...] wydaną w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wnosił o jej oddalenie.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 14 lutego 2019 r. skarżąca spółka została wezwana do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 104 zł oraz przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przez doradcę podatkowego B. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a nadto złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej spółki, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższych zarządzeń został doręczony stronie skarżącej w dniu 4 marca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 33 akt sądowych).

W piśmie procesowym z dnia 8 marca 2019 r. pełnomocnik skarżącej spółki oświadczył, iż cofa wniesioną skargę. Uzasadniając wskazał, iż prawomocnymi wyrokami z dnia 19 lutego 2019 r., I GSK 1256/16 oraz I GSK 1257/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6 lipca 2016 r., III SA/Łd 359/16 oraz III SA/Łd 360/16 orzekających o oddaleniu skarg na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Ł. odnoszących się w istocie do właściwej klasyfikacji celnej takich samych towarów, jak w przedmiotowej sprawie. Powyższe oznacza, iż Sąd uznał za zasadne stanowisko organu celno-skarbowego za prawidłowe, a co za tym idzie dalsze popieranie przedmiotowej skargi byłoby nieracjonalne i niecelowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej: p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Natomiast w myśl art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W przedmiotowej sprawie, jak już wcześniej wskazano odpisy zarządzeń z dnia 14 lutego 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz złożenia złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, zostały doręczone skarżącej w dniu 4 marca 2019 r. Tym samym, 7 dniowy termin do uzupełnienia braków skargi rozpoczął swój bieg w dniu 5 marca 2019 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 11 marca 2019 r. Powyższe skutkowało odrzuceniem skargi.

Co prawda w powołanym wcześniej piśmie procesowym z 8 marca 2019 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną skargę, niemniej jednak mając na uwadze obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadę wynikającą z art. 220 § 1 p.p.s.a. – niepodejmowania przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, jak również ugruntowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiska, co do braku możliwości rozpoznania innych wniosków strony, z pismem cofającym skargę włącznie, do czasu uzupełnienia braku fiskalnego skargi (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer, Wydanie 7, Warszawa 20018 , s. 750), Sąd był zobligowany do odrzucenia przedmiotowej skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

a.l.