Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1938/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Referendarz sądowy -Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 grudnia 2007r. po rozpoznaniu wniosku B. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi B. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego postanawia: przyznać B. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego w wysokości 400,00 złotych, w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2007. wraz ze skargą wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy B. J., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem

o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)

Z powołanych przepisów wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.

W przedmiotowej sprawie mając na względzie dane przedstawione we wniosku oraz wysokość wpisu sądowego ( 500,00 złotych) uznano, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść całości należnego wpisu.

Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawca wspólnie z żoną i czwórką dzieci utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 3.085,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podał, że oprócz ww. dochodu, żona otrzymuje zasiłek wychowawczy w wysokości 750,00 złotych.

Wnioskodawca podkreślił, że ponosi koszty wynajmu mieszkania w wysokości 1.500,00 złotych miesięcznie. Skarżący wskazał, że posiada działkę o pow. 500 m ² oraz dom w stanie surowym zamkniętym przeznaczony do rozbiórki.

Biorąc pod uwagę powyższe, a przede wszystkim ilość osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie jednorazowo uiścić całego wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500,00 złotych, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego też względu uznano, że zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w części poprzez zwolnienie z wpisu sądowego w wysokości 400,00 złotych.

Jednocześnie oceniono, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawca nie może ponieść pozostałych kosztów sądowych. Uznano, że zapłata pozostałej części wpisu sądowego w wysokości 100,00 złotych oraz ewentualne pozostałe koszty sądowe nie spowodują utraty płynności finansowej i nie przyczynią się do uszczerbku w utrzymaniu koniecznym wnioskodawcy i jego rodziny.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.