Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 94/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6164 Wspólnoty gruntowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Leśnej w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uznania nieruchomości leśnej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję własną z dnia [...] r. nr [...] i stwierdziło nieważność decyzji ostatecznej Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie uznania nieruchomości leśnej.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, decyzja ta została doręczona stronie skarżącej w dniu 15 grudnia 2010 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Pismami z dnia [...] r. Wspólnota Leśna w S. wniosła skargę na powyższą decyzję. Skarga została wniesiona zarówno za pośrednictwem organu administracyjnego w dniu 15 stycznia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), jak i bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skargę wniesioną bezpośrednio, Sąd przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K., celem nadania jej biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) w dniu 21 stycznia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 15 grudnia 2010 r. Tym samym termin do złożenia skargi upływał w dniu 14 stycznia 2011 r. Skarga wniesiona za pośrednictwem organu administracyjnego, została nadana natomiast w urzędzie pocztowym w dniu 15 stycznia 2011 r., a zatem z uchybieniem terminu.

Na marginesie wskazać jedynie należy, że w okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a. była ona prawnie skuteczna. Sąd ten był jednakże obowiązany do jej przekazania organowi celem nadania skardze dalszego biegu. Po tej dacie, tj. od dnia 1 stycznia 2006 r. ustawa wymaga, aby skargi wnoszone były za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, a za datę wniesienia skargi uważa się dzień przesłania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego. Skargę wniesioną bezpośrednio do Sądu, przekazano organowi w dniu 21 stycznia 2011 r. Uznać zatem należy, że także i w tym przypadku skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.

Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.