Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 252/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. K. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. K.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. M. K. złożyła osobiście w siedzibie organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca M. K. nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, nie doręczono jej również zaskarżonej decyzji. Aktualny w tej kwestii pozostaje jednak pogląd wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania administracyjnego. Natomiast, jeżeli decyzja ostateczna została doręczona kilku stronom to należy przyjąć, że 30-dniowy termin do złożenia skargi upływa dla strony, której decyzji nie doręczono - z dniem upływu terminu dla strony, której najpóźniej została decyzja doręczona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 507/10; z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 48/06). Zasadności tego poglądu należy upatrywać przede wszystkim w zasadzie trwałości decyzji administracyjnej, zgodnie z którą organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego nie stanowią inaczej (art. 16 § 1 w związku z art. 110 k.p.a.). Zatem skuteczne doręczenie decyzji przynajmniej jednej ze stron postępowania powoduje, że wywołuje ona skutki prawne w związku z jej wejściem do obrotu prawnego wobec wszystkich uczestników postępowania, także tych, którzy nie brali w nim udziału (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 2510/10).

W rozpoznawanej sprawie przesyłki zawierające zaskarżoną decyzję kierowane do stron: A. A., E. G., M. O. i S. O., wobec niezastania ww. adresatów awizowano w dniu [...] r., a następnie powtórnie w dniu [...] r. Przesyłki te nie zostały jednakże przez nich podjęte. Tym samym termin do wniesienia skargi dla tych stron rozpoczął swój bieg [...] r. i upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. (poniedziałek – dzień roboczy). Skoro skarżąca M. K. nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i nie doręczono jej zaskarżonej decyzji, to uznać należało, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przez tą skarżącą również upłynął w dniu [...] r. Przyjąć bowiem należało najpóźniejszą datę doręczenia zaskarżonej decyzji stronom, a zatem [...] r. Skarżąca M. K. złożyła natomiast skargę osobiście w siedzibie organu w dniu [...] r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.