Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1176/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 273 par. 1 pkt 1 i 2, art. 281
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Janusz Zajda (spr.) Sędziowie sędzia del. WSA Zbigniew Czarnik sędzia NSA Zofia Przegalińska Protokolant Milena Budna po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 kwietnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2447/11 w sprawie ze skargi R. J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 896/08, w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu sprawy ze skargi R. J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 21 sierpnia 2008 r., sygn. VI SA/Wa 896/08 oddalającym skargę R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, postanowieniem z 2 kwietnia 2012 r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

R. J. [...] grudnia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w W.z 21 sierpnia 2008 r. Jako podstawę prawną podał art. 273 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002, Nr 153, poz. 1270; dalej: ppsa).

Wskazał, że Główny Inspektor Transportu Drogowego wprowadził w błąd Sąd, jak i stronę skarżącą, bowiem wydał decyzję w sprawie na podstawie "przerobionego" przepisu art. 87 ustawy o transporcie drogowym. W jego ocenie, organ jako podstawę orzekania przyjął wskazany przepis, wskazujący na dokumenty, które kierowca pojazdu winien mieć przy sobie podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego, w brzmieniu nadanym ustawą z 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2007 r., nr 192, poz. 1381), a który w dacie kontroli, tj. [...] marca 2007 r., nie istniał. Owe "przerobienie" polegało zatem na tym, że wprowadzony na skutek nowelizacji fragment art. 87 ustawy, na którym organ oparł wydaną decyzję, wskazywał na szerszy katalog obowiązkowych dokumentów, w porównaniu do treści tego przepisu sprzed nowelizacji. Z tych względów decyzja została wydana z naruszeniem prawa.

Dodatkowo skarżący odniósł się do innego naruszenia przepisów, dotyczącego nieprawidłowego działania urządzenia rejestrującego. Skarżący wyjaśnił, że wykresówka była zapisywana dłużej, ponieważ zaczął się tygodniowy okres wypoczynku, a więc powinien być rejestrowany automatycznie zgodnie z ustawą. O podstawie wznowienia R. J. powziął wiadomość [...] listopada 2011 r., gdy otrzymał upoważnienie do przeprowadzenia kontroli ze Starostwa Powiatu Wołomińskiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucając skargę o wznowienie postępowania stwierdził, że podane przez skarżącego przyczyny wznowienia nie wynikają ze wskazanego przez niego art. 273 ppsa. Wskazał, że powołanie się na naruszenie przez organ przy wydaniu decyzji przepisów prawa materialnego nie jest wadą tego rodzaju, która mogłaby stanowić podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Brak podstawy wznowienia postępowania determinuje zatem orzeczenie o odrzuceniu takiej skargi, bez potrzeby dokonywania ustaleń w zakresie zachowania terminu.

Skargę kasacyjną od postanowienia Sądu I instancji złożył ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 281 w zw. z 273 § 1 pkt 1 i 2 ppsa poprzez błędne ich zastosowanie i przyjęcie, że brak było ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, co w konsekwencji miało wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna, w istocie sprowadzająca się jedynie do polemiki z rozważaniami Sądu I instancji, nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 273 § 1 ppsa można żądać wznowienia postępowania m.in. na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym.

Podawane przez skarżącego przyczyny wznowienia postępowania nie wynikają ze wskazanego przez niego przepisu. Jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. , R. J. powołuje się wyłącznie na naruszenie przez organ przy wydaniu decyzji przepisów prawa materialnego.

Zawarty we wniosku o wznowienie postępowania zarzut naruszenia przez Sąd administracyjny w skarżonym wyroku przepisów prawa materialnego przez błędną ich wykładnię nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania.

Tryb wznowienia postępowania nie nadaje się do usunięcia wady polegającej na wadliwym zastosowaniu przez sąd przepisu prawa materialnego, jeżeli prawidłowo został ustalony stan faktyczny sprawy. (v. J.P. Tarno, Komentarz do ustawy - Ppsa, wyd. LexisNexis, wyd. V, 2011, s. 625, t. 8)

Skoro wady tego rodzaju nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, to brak ustawowej podstawy wznowienia powoduje obowiązek odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu.

Biorąc powyższe pod uwagę, należało na mocy art. 184 ppsa oddalić skargę kasacyjną.