Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1633/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z [...] czerwca 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. określającą kwotę należności celnych od importowanych towarów w następstwie zmiany taryfikacji i stawki celnej zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym nr [...] z [...] kwietnia 2016 r.

Decyzja z [...] czerwca 2018 r. została doręczona w trybie zastępczym określonym w art. 150 Ordynacji podatkowej w dniu 5 lipca 2018 r.

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję 31 sierpnia 2018 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W.wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia.

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Stosownie natomiast do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyli po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że aby ustalić, czy skarga została wniesiona w terminie, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy i kiedy zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu.

Doręczanie pism w postępowaniu podatkowym uregulowane jest w Rozdziale 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, ze zm., dalej "O.p.").

Zgodnie z przepisem art. 148 §1 O.p. pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju. W przypadku nieobecności adresata w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, a gdyby go nie było lub odmówił przyjęcia pisma - sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy - gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.

Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata, lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, na której zamieszkuje adresat lub której adres wskazano jako adres do doręczeń (art. 149 O.p.).

Z kolei w myśl art. 150 O.p. § 1. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149:

1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;

2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.

§ 2. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.

§ 3. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.

§ 4. W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Należy mieć na uwadze, że w niniejszej sprawie próba doręczenia przesyłki zakończyła się niepowodzeniem, z uwagi na nieobecność adresata, a skutek doręczenia nastąpił w trybie zastępczym wskutek upływu terminu, o którym mowa w art. 150 § 4 O.p.

Stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wysłana Skarżącemu na adres wskazywany w jego pismach. Zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawiera informację o miejscu pozostawienia przesyłki (Urząd Pocztowy P. [...]), nadto zostało w nim poświadczone, że zawiadomienie o jej pozostawieniu w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce adresata. Na potwierdzeniu doręczyciel poświadczył także daty pierwszego (21 czerwca 2018 r.) i drugiego (29 czerwca 2018 r.) awizowania przesyłki, natomiast na kopercie wskazał także, że wobec niepodjęcia przesyłki przez adresata - 6 lipca 2018 r. zwrócono ją nadawcy. Wobec tego należy uznać, iż doręczenie przesyłki nastąpiło w trybie zastępczym w dniu 5 lipca 2018 r., stosownie do treści art. 150 § 4 O.p.

Doręczenie zastępcze jest równoważne w skutkach z doręczeniem pisma stronie w sposób bezpośredni.

Wobec powyższego trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu kończył swój bieg z upływem 4 sierpnia 2018 r.

Jednakże skarga do WSA w Warszawie została wniesiona 31 sierpnia 2018 r., a zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności procesowej, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Nie może mieć tu znaczenia, że Skarżący otrzymał 10 sierpnia 2018 r. kserokopię decyzji z [...] czerwca 2018 r., gdyż nie można było uznać tego doręczenia za skuteczne w znaczeniu prawnym.

Powyższe oznacza, że skarga została złożona z uchybieniem terminu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.