Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SO/Wr 14/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 w zw z art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 22 marca 2017 r. Z. R.(zwany dalej stroną, skarżącym lub wnioskodawcą) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. za nieprzekazanie w terminie skargi zarejestrowanej pod sygnaturą IV SA/Wr 106/17 wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

Zarządzeniem z dnia 23 marca 2017 r. Przewodniczący Wydziału IV tutejszego Sądu wezwał skarżącego do uiszczenia – w terminie 7 dni – wpisu sądowego od złożonego wniosku w kwocie 100 złotych, pod rygorem jego odrzucenia.

W odpowiedzi strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, który został rozpatrzony negatywnie prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 maja 2017 r.

Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2017 r., skarżący został wezwany do wykonania w terminie 7 dni prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia wniosku.

Skarżący w wyznaczonym terminie, który upływał z dniem 23 czerwca 2017 r., nie uiścił należnego wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona stosowna opłata.

Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).

Stosownie zaś do treści art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że pismem z dnia 2 czerwca 2017 r. wnioskodawca został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV tutejszego Sądu i uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, z tym pouczeniem, że nieopłacenie wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma będzie skutkowało jego odrzuceniem.

Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 380), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

W przedmiotowej sprawie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o uiszczeniu wpisu sądowego od wniosku doręczone zostało stronie w dniu 16 czerwca 2017 r., zatem termin na opłacenie wniosku upływał z dniem 23 czerwca 2017 r., który wypadał w piątek. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił jednak należnego wpisu sądowego.

Wobec powyższego wniosek – jako nieopłacony – należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.