Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 199/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 101 ust 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 17 pkt 12-14, art 20 ust. 1, art. 18 ust 1, art. 28
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: par. 12 pkt 17
journal: Dz.U. 2003 nr 164 poz 1587
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania  przestrzennego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Rady Miejskiej K. z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. stwierdza nieważność § 69 ust. 44 pkt 2 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] – C. gminy K.; II. stwierdza, że zaskarżona uchwała w części określonej w pkt I nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Rady Miejskiej K. na rzecz skarżącego W. K. kwotę 557 (pięćset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta K. z [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów wsi C. w gminie

K. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...] z [...] listopada 2005 r.).

Skarżący podniósł, iż zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem zasady sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, wyrażonej w art. 17 pkt 10 - 13 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) - dalej w skrócie: p.z.p. Zdaniem skarżącego ostateczna wersja planu może różnić się od wersji wyłożonej do publicznego wglądu tylko w takim zakresie, w jakim zostały uwzględnione uwagi do projektu, wniesione przez zainteresowanych. W konsekwencji powyższego skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności całej uchwały z dnia [...] sierpnia 2005 r.

W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, iż jest właścicielem działki nr [...], położonej przy ul. [...] we wsi C. w gminie K., o powierzchni [...] m². Działka ta wraz z działkami o nr [...],[...] powstała z podziału działek nr [...],[...] (decyzja Burmistrza Miasta i Gminy K. nr [...] z [...] lutego 2005 r.). Nieruchomość skarżącego przed podziałem oznaczona była jako działka [...]. Skarżący nabył tę działkę od Spółdzielni [...] "U." z siedzibą w C. Nabycie nastąpiło przed wejściem w życie zaskarżonej uchwały. Nieruchomość znajduje się na obszarze objętym zaskarżoną uchwałą.

W okresie od 23 września 2004 r. do 15 października 2004 r. projekt planu miejscowego został wyłożony do publicznego wglądu. Zgodnie z wyłożonym projektem (§ 69 pkt 44 ppkt 3 lit. h) działka o numerze ewidencyjnym [...] (obecnie [...]) wskazana została, jako działka, która nie spełnia normatywu powierzchni

(tj. minimalnej powierzchni wymaganej dla uznania działki za budowlaną), której adaptację i zabudowę w drodze wyjątku od zasad ogólnych dopuszczono. Pomimo powyższego, w uchwalonym planie miejscowym, działka ta została pominięta, w tym sensie, iż plan określając działki, których adaptacja nie wymaga zachowania powierzchni normatywnej, nie uwzględnił działki nr [...] (§ 69 pkt 44 ppkt 3).

Z informacji uzyskanych w Wydziale Architektury wynika, iż wniesione uwagi nie dotyczyły rejonu urbanistycznego, w którym znajduje się nieruchomość skarżącego. Gmina nigdy nie zaprzeczyła, iż pominięcie nieruchomości skarżącego w planie miejscowym było wynikiem omyłki. Jednak wskazywała, iż dla zmiany planu koniecznym jest zachowanie trybu, określonego w art. 27 p.z.p. Pisma z prośbą o informację na jakim etapie jest procedura zmiany planu pozostawały bez odpowiedzi.

W ocenie skarżącego, analiza zaskarżonego planu prowadzi do wniosku, iż został on uchwalony z istotnym naruszeniem procedury planistycznej w stopniu uzasadniającym stwierdzenie jego nieważności.

Skarżący podniósł, iż działka nr [...] znajduje się na obszarze oznaczonym w planie miejscowym jako B4-MN. Przytaczając treść § 6, § 51 oraz § 69 pkt 44 zaskarżonego planu wskazał, iż analogiczne brzmienie miał projekt planu wyłożony do publicznego wglądu, z tym że w projekcie planu w § 69 pkt 44 ppkt 3 wskazano m. in. również działkę [...] oraz [...], które to działki nie znalazły się jednak w uchwalonym planie miejscowym. Analiza zacytowanych postanowień planu miejscowego wskazuje, iż wszystkie nieruchomości wymienione w § 69 pkt 44 ppkt 3 nie spełniały warunku powierzchni, pozwalającego uznać je za działki w rozumieniu uchwały (tj. za działki budowlane - § 6 pkt 8 planu). Tym niemniej jako wyjątek od zasady zachowania powierzchni normatywnej mogły być zaadaptowane na działki budowlane. A contrario wszystkie inne działki z terenu B4-MN - o powierzchni mniejszej niż 1500 m2 - nie mogą być uznane za działki budowlane, wobec czego w istocie nie ma możliwości ich zabudowy.

W ocenie skarżącego, na skutek nieprawidłowości w procedurze planistycznej nieruchomość skarżącego (dz. nr [...], poprzednio [...]) nie może zostać zabudowana, jako nie spełniająca warunku zachowania powierzchni normatywnej, określonej planem (tj. 1.500 m² ). Działka skarżącego ma bowiem powierzchnię

[...] m² i nie została wymieniona jako mogąca być zaadaptowana na cele budowlane. W tym właśnie skarżący upatruje naruszenia swego interesu prawnego.

Podjęcie zaskarżonej uchwały w tych warunkach oznacza, zdaniem skarżącego, równocześnie obrazę zasady sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, wyrażoną w przepisach art. 17 p.z.p., które wskazują na kolejne etapy procedury sporządzania miejscowego planu zagospodarowaniu przestrzennego. Zgodnie z kolei z art. 19 p.z.p., jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu, czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. Przedmiotem ponowionych czynności może być jedynie część projektu planu objęta zmianą. A zatem projekt planu miejscowego wyłożony do publicznego wglądu może zostać zmieniony tylko w takim zakresie w jakim wniesiono (i uwzględniono) uwagi, względnie może zmienić go Rada Gminy - musi jednak wówczas ponowić czynności wskazane w art. 17 p.z.p. Przepis art. 17 p.z.p. określa w sposób ścisły kolejność podejmowanych przez organy działań w toku procedury planistycznej. Wskazana tam oraz w art. 19 p.z.p. procedura, dopuszcza wprowadzenie zmian do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu tylko w dwóch przypadkach. Oznacza to, że jeżeli sytuacje takie nie zachodzą część opisowa i graficzna projektu planu wyłożonego do publicznego wglądu oraz tekst planu i mapa uchwalona przez radę gminy winny być tożsame. Organy planistyczne nie mogą zatem, dokonywać, poza przypadkami wskazanymi w uchwale, żadnych zmian pomiędzy projektem planu wyłożonym do publicznego wglądu, a planem uchwalonym przez radę gminy, nawet jeżeli zmiany takie byłyby racjonalne, konieczne ze względów językowych, itd. Ustawa przewiduje, iż to wójt (burmistrz, prezydent miasta) może wprowadzić zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z rozpatrzenia uwag, o których mowa w pkt 11, a następnie w niezbędnym zakresie ponowić uzgodnienia (art. 17 pkt 13) albo rada gminy może stwierdzić konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu (także wówczas ponawia się czynności niezbędne do dokonania tych zmian, z tym że ich przedmiotem może być jedynie część projektu planu objętą zmianą – art. 19).

Z informacji udzielonych skarżącemu nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zmiana tekstu zaskarżonej uchwały pomiędzy projektem wyłożonym do publicznego wglądu a przyjętym przez radę gminy wywołana była uwzględnieniem przez Burmistrza lub Radę Gminy wniesionych uwag albo dokonanych zmian przez organ stanowiący, a także by w konsekwencji ponawiano czynności (uzgodnienia) w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. W niniejszej sprawie uwag do terenu, na którym znajduje się nieruchomość skarżącego nie wniesiono w ogóle, nie ponawiano również żadnych czynności.

Skarżący podkreślił, iż zmiana treści projektu planu pozostawała poza wiedzą zainteresowanej społeczności lokalnej (i samego skarżącego) i poza jej kontrolą. Sama ustawa nakazując wyłożenie projektu planu do publicznego wglądu sankcjonuje obowiązek organów gminy do zapoznania, jeszcze w toku procedury planistycznej, społeczności lokalnej z projektem planu zagospodarowania przestrzennego, który po uchwaleniu przez radę gminy stanie się aktem prawa miejscowego (zawierającym przepisy powszechnie obowiązujące), a tym samym określającym m. in. zakres korzystania z prawa własności nieruchomości. W niniejszej sprawie natomiast skarżący pozbawiony został możliwości zapoznania się z zamierzeniami planistycznymi gminy.

Podsumowując stwierdzono, iż ustawodawca rygorystycznie traktuje obowiązek zachowania procedury sporządzenia planu miejscowego, na co wskazuje art. 28 ust. 1 p.z.p. Sytuacja uzasadniająca zastosowanie art. 28 p.z.p. zaistniała, w ocenie skarżącego, w niniejszej sprawie.

Rada Miasta K. – w odpowiedzi na skargę – wniosła o jej oddalenie. Podniosła, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenów wsi C. w gminie K. został sporządzony na podstawie uchwały nr [...] Rady Miejskiej K. z dnia [...] kwietnia 1995 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego terenów wsi C., zmienionej uchwałą nr [...] Rady Miejskiej K. z dnia [...] czerwca 2004 r.

W trakcie sporządzania miejscowego planu terenów wsi C. nie istniała działka nr ew. [...] z obrębu C. Działka ta powstała w wyniku podziału zatwierdzonego decyzją Burmistrza Gminy K. z [...] lutego 2005 r. Dzielona działka nr ew. [...] miała powierzchnię [...] ha i była częściowo zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym typu bliźniaczego posadowionym na działkach o nr ew. [...],[...] i [...]. Wymieniona wyżej decyzja podziałowa zatwierdzała podział działek o nr ew. [...], [...] i [...] (o powierzchni odpowiednio: [...] ha, [...] ha, [...] ha). W wyniku podziału powstały działki ewidencyjne o nr: [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha oraz działki o nr ew. [...] o pow. [...] ha i [...]

o pow. [...] ha. Właścicielem wszystkich działek była Spółdzielnia [...] "U ." i ona też uczestniczyła w całej procedurze planistycznej. Działka o nr ew. [...], której właścicielem jest skarżący ma obecnie powierzchnię [...] ha., nie jest zabudowana budynkiem mieszkalnym i nie stanowi dawnej działki o nr ew. [...].

Rada podniosła, iż w trakcie trwania procedury planistycznej plan był dwukrotnie wykładany do publicznego wglądu. W terminie od 23 września 2004 r. do 15 października 2004 r. nastąpiło pierwsze wyłożenie projektu planu. W tym okresie przedmiotowa działka posiadała nr ew. [...]. Zgodnie z projektem wykładanym w tym terminie działka o nr ew. [...] zlokalizowana była na terenie oznaczonym symbolami 3KDlg i B4-MN.

Dalej organ przywołał treść zapisów wykładanego projektu dla terenów oznaczonych ww. symbolami i wskazał, iż zgodnie z intencją wykładanego projektu planu przygotowaną na pierwsze wyłożenie za samodzielne działki budowlane uznano działkę nr [...] oraz nieruchomość składającą się z działek o nr [...] i [...].

Do wykładanego projektu, Spółdzielnia [...] "U ." wniosła uwagę, gdzie w pkt 26 wnioskowała o wykreślenie z § 68 pkt 44 ppk 3 działki o nr ew. 170/23. Z uwagi na fakt, że nieruchomość składająca się z działek nr [...] i [...] była zabudowana budynkiem mieszkalnym typu bliźniaczego, a działka sąsiednia o nr ew. [...] należąca również do Spółdzielni była działką niezainwestowaną, na której kiedyś znajdował się budynek magazynowy nietrwale związany z gruntem, realizacja uwagi w sposób zaproponowany przez Spółdzielnię nie była możliwa. Fakt ten potwierdza również projektant planu w piśmie z dnia 15 maja 2006 r., stanowiącym załącznik odpowiedzi na skargę.

W terminie od 27 kwietnia 2005 r. do 20 maja 2005 r. doszło do drugiego wyłożenia projektu planu. Wykładany ponownie projekt zachowywał ogólnie przyjęte koncepcje oraz rozwiązania, niemniej zmianie podlegały niektóre ustalenia szczegółowe przewidziane dla poszczególnych terenów. Wynikało to z wniesionych uwag do wykładanego w pierwszym terminie projektu planu. Burmistrz Gminy doprowadzając do drugiego wyłożenia projektu planu, wyeliminował projekt jak i jego ustalenia z pierwszego wyłożenia.

Organ przywołał dalej treść zapisów ponownie wykładanego projektu planu dla terenu oznaczonego B4-MN. Zgodnie z tymi ustaleniami samodzielnymi działkami budowlanymi stały się: działka nr ew. [...] z uwagi na fakt, że na przedmiotowej działce znajdował się budynek mieszkalny (część bliźniaka), który miał stanowić odrębną własność oraz nieruchomość składająca się z działek o nr ew. [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] m2, ponieważ nieruchomość ta odpowiadała minimalnej wielkości nowotworzonej działki budowlanej przewidzianej dla terenu B4-MN (tj. 1500 m2). Z tego też względu działki te nie zostały wymienione w Rozdziale 20, § 69, pkt 44, ppkt 3 projektu planu. Koncepcja ta została potwierdzona przez projektanta planu.

W okresie pomiędzy pierwszym, a drugim wyłożeniem na wniosek właściciela terenu, doszło do podziału działek o nr ew. [...],[...] i [...] z obrębu C. W trakcie trwania procedury planistycznej właściciel terenu nie ujawnił dokonanego podziału - nie powiadomił stosownego Wydziału o zmianie numerów ewidencyjnych działek, choć znana była mu zasada konstrukcji całego planu oraz fakt enumeratywnej wymiany poszczególnych numerów ewidencyjnych działek, których powierzchnia nie odpowiadała minimalnej wielkości nowotworzonych działek przewidzianej dla poszczególnych terenów.

Do drugiego wyłożenia projektu planu, Spółdzielnia [...] "U ." wniosła bardzo szczegółową uwagę, niemniej nie dotyczyła ona ustaleń przewidzianych dla działek nr ew. [...],[...] i [...].

Następnie organ wskazał, iż skarżący nabył swą nieruchomość aktem notarialnym z [...] września 2005 r. Nieruchomość składała się z działek o nr ew. [...],[...] i [...] o łącznej powierzchni [...] m2. Akt ten został sporządzony po uchwaleniu planu miejscowego, ale przed wejściem jego w życie, a więc w okresie kiedy jednoznacznie i bezspornie znane były ustalenia planu. Zgodnie z tymi ustaleniami nieruchomość z racji swej powierzchni - [...] m2 jako całość stanowiła działkę budowlaną. Zatem skarżący nie został pozbawiony prawa zabudowy na zakupionej przez siebie nieruchomości składającej się z trzech działek ewidencyjnych o nr [...],[...] i [...].

Po wejściu w życie planu, aktem notarialnym z [...] marca 2006 r. skarżący sprzedał część zabudowaną swojej nieruchomości. Zbyta część składała się z działek o nr ew. [...] i [...] o powierzchni [...] m. Znając ustalenia obowiązującego planu skarżący na własne życzenie pozbawił siebie prawa zabudowy na terenie działki nr ew. [...] o powierzchni [...] m².

Zatem w sprawie nie można mówić, w ocenie organu, o pominięciu w ustaleniach szczegółowych przewidzianych dla terenu B4-MN działki o nr ew. [...]. Intencją planu było uznanie całej nieruchomości składającej się z działek o nr ew. [...],[...] i [...] za działkę budowlaną, o czym świadczy stanowisko projektanta.

Zgodnie z § 6 obowiązującego planu, w planie wyodrębniono definicję działki ewidencyjnej, jak i działki, gdzie za działkę uznaje się działkę budowlaną będącą nieruchomością gruntową, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego, w tym z ustaleń niniejszego planu.

Treść i rysunek uchwalonego planu są zgodne z treścią i rysunkiem planu wyłożonego podczas drugiego wyłożenia, które stanowiło podstawę uchwalonego planu.

Na rozprawie w dniu 28 maja 2010 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, iż działka [...] przed podziałem i działka [...] po podziale są tożsame, działka [...] powstała z działki [...]. Z działki [...] obcięto jedynie wąski fragment, który przyłączono po podziale do działki [...]. Działka [...] nie była zabudowana. Z decyzji podziałowych wynika, iż działka [...] miała stanowić samodzielną działkę. Po pierwszym wyłożeniu projektu planu spółdzielnia (poprzedni właściciel działki) złożyła uwagę dot. działki [...] i uwaga ta nie została uwzględniona. Po drugim wyłożeniu projektu planu Spółdzielnia również złożyła uwagi. Zdaniem pełnomocnika plan z drugiego wyłożenia powinien być to plan z pierwszego wyłożenia, po uwzględnieniu uwag. Tymczasem różnice pomiędzy projektem wyłożonym a planem uchwalonym - zdaniem pełnomocnika skarżącego - nie wynikają z uwzględnienia uwag z pierwszego i drugiego wyłożenia.

Z kolei pełnomocnik organu oświadczył, iż występuje całkowita zgodność pomiędzy uchwalonym planem a projektem planu wyłożonym w okresie od

27 kwietnia do 20 maja 2005 roku. Po wyłożeniu projektu planu, który był podstawą uchwalenia planu, ani spółdzielnia, ani skarżący nie zgłosili uwag do działek

nr [...],[...] i [...]. Według informacji jakie pełnomocnik posiada, spółdzielnia nie zgłaszała uwag do działek [...] i [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Sąd badając legalność zaskarżonej uchwały uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienie dla skarżącego do zaskarżenia przedmiotowej uchwały wynikało z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.). Przepis ten stanowi, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zatem przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę będącą aktem prawa miejscowego, oprócz wezwania do usunięcia naruszenia (co w sprawie miało miejsce), jest nie tylko posiadanie interesu prawnego, ale i jego naruszenie. Źródłem interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest norma prawa materialnego (najczęściej prawa cywilnego lub administracyjnego). Naruszenie tego interesu następuje więc wtedy, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący (wyrok NSA z 19.06.2009r., sygn. akt II OSK 205/09). W orzecznictwie sądowym wyrażono także pogląd, że interes prawny w postępowaniu planistycznym ma niewątpliwie właściciel nieruchomości, a interes ten może znajdować ochronę w przepisach prawa cywilnego i innych gałęziach prawa (wyrok NSA z 29 grudnia 1999 r., sygn. akt IV SA 1501/99).

Pojęcie "interesu prawnego" o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest zawężone w stosunku do pojęcia "interesu prawnego" w rozumieniu art. 28 K.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 września 2004r. (sygn. akt OSK 476/04, publ. ONSAiWSA 2005/1/2) podkreślił, iż w przeciwieństwie do postępowania prowadzonego na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, stroną w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub obowiązek zostały naruszone. Inaczej mówiąc skarżącym uchwałę planistyczną może być podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone ustaleniami tej uchwały (planu).

W przedmiotowej sprawie bez wątpienia źródłem interesu prawnego skarżącego są przepisy prawa materialnego dotyczące prawa własności. Treść prawa własności określa art. 140 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą". Szczególną ochronę tego prawa zapewniają przepisy Konstytucji RP. W art. 64 stanowi ona, iż każdy ma prawo do własności, innych praw majątkowych oraz prawo dziedziczenia (ust. 1) i prawa te podlegają dla wszystkich ochronie prawnej (ust. 2). Pomimo tego prawo własności, którego ochronę zapewniają stosowne przepisy nie jest prawem bezwzględnym i doznaje określonych ograniczeń. Dopuszcza je również Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiąc w art. 64 ust. 3, że własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to istoty prawa własności. Prawo to doznaje ograniczeń na przykład na gruncie ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ((Dz.U. nr 80, poz. 717, ze zm.) – dalej w skrócie: u.p.z.p.), a ich przejawem jest plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt wykonujący ustawę. Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości (art. 6 ust. 1 u.p.z.p.).

Skarżący jest właścicielem działki nr [...] z obrębu [...] C. gminy K., położonej przy ul. [...] we wsi C. W zaskarżonym planie nieruchomość ta znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem B4 - MN i - jak wynika z wyjaśnień organu – mieści się w granicach nieruchomości ujętych pod starymi numerami, tj. [...] i [...] w § 69 ust. 44 pkt 2 planu, a nie jak postulował poprzedni jej właściciel w pkt 3 ust. 44 tego paragrafu.

Według § 69 ust. 44 pkt 2 planu dla terenu przeznaczonego pod ekstensywną zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą - oznaczonego symbolem przeznaczenia B4 – MN - ustalono minimalną wielkość nowoutworzonych działek – 1500 m² z dopuszczeniem w uzasadnionych przypadkach podziału na działki ze zmniejszoną powierzchnią, nie więcej jednak niż 10 % w stosunku do powierzchni normatywnej. Z kolei w pkt 3 tego ustępu i paragrafu dopuszczono adaptację wymienionych w nim nieruchomości, w tym nieruchomości o nr ew. [...], na działki o powierzchni mniejszej niż powierzchnia normatywna określona dla terenu B4 – MN.

Ustalenia wynikające z § 69 ust. 44 pkt 2 objęły działkę skarżącego. Powyższe dowodzi więc, iż na obszarze, na którym jest położona działka skarżącego wprowadzono opisane ograniczenia. Wprowadzając obowiązek w zakresie powierzchni normatywnej gmina wpłynęła na uprawnienia skarżącej do korzystania z należącej do niego nieruchomości, naruszając tym samym jego interes prawny wynikający z prawa własności tej nieruchomości. Ograniczenie to stanowi istotną ingerencję w przysługujące skarżącemu prawo własności, a więc kształtuje jego sytuację prawną. Innymi słowy uchwałodawca planistyczny umieszczając działkę skarżącego nr [...] wraz z dwoma pozostałymi działkami o nr [...] i [...], odpowiadającymi wcześniej nr [...] i [...], w § 69 ust. 44 pkt 2 zamiast w § 69 ust. 44 pkt 3 planu ograniczył prawo własności skarżącego, po pierwsze przez ujęcie działki tej jako jednej nieruchomość łącznie z działkami o nr [...] i [...], jako że sama nie spełniałaby wymaganego ustaleniami planu normatywu powierzchniowego, po wtóre nieumieszczenie jej w regulacji przewidującej wyjątek od tego normatywu zgodnie z intencją poprzedniego jej właściciela.

Wprowadzenie przedstawionego ograniczenia – jak słusznie podniósł skarżący - nastąpiło z istotnym naruszeniem procedury planistycznej, w szczególności art. 17 pkt 12 – 14 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p. oraz § 12 pkt 17 rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1587).

Z akt sprawy wynika, iż Spółdzielnia [...] "U ." (zwana dalej: Spółdzielnią) w trakcie uchwalania planu była właścicielką działek o numerach: [...] (pow. [...] m²), [...] (pow. [...] m²) i [...] (pow. [...] m²). Nieruchomość składająca się z działek nr [...] i [...] była zabudowana budynkiem mieszkalnym typu bliźniaczego, zaś działka sąsiednia, tj. działka o nr [...] była działką niezainwestowaną.

Projekt planu poprzedzający zaskarżoną uchwałę podlegał dwukrotnemu wyłożeniu:

1) pierwszego wyłożenia dokonano w dniach od 23 września 2004r. do 15 października 2004r. Wówczas w § 69 ust. 44 pkt 3 (przewidującym wyjątek od powierzchni normatywnej ustalonej w pkt 2) projektu planu - w pkt h) ujęto nieruchomość o nr ew. [...], a w pkt i) ujęto nieruchomości składające się z działek ewidencyjnych o nr [...] i [...]. W piśmie z 2 listopada 2004r. (wpływ 4 listopada 2004r.) Spółdzielnia wniosła do Burmistrza uwagi, ujmując je w 77 punktach. Odnośnie treści § 69 ust. 44 pkt 3 postulowała o:

- wykreślenie "z pkt i) nieruchomość o nr [...]" (pkt 26 uwag),

- dopisanie m. in. "pkt o) nieruchomość o nr [...]" (pkt 28 uwag).

Burmistrz Gminy K. [...] listopada 2004r. wydał zarządzenie nr [...] w sprawie rozpatrzenia uwag do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów wsi C., w którym w pkt 2 stwierdzono, iż "Sposób rozpatrzenia uwag przedstawiony został w załączniku 2". Z załącznika 2 (tabeli) lp. 64 wynika, iż uwagi spółdzielni dotyczące tekstu planu nie zostały uwzględnione (rubryka 8 tabeli);

2) drugiego wyłożenia dokonano w dniach od 27 kwietnia 2005r. do 20 maja 2005r. Wtedy w § 69 ust. 44 pkt 3 projektu planu w pkt h) ujęto nieruchomość o nr ew. [...]. W piśmie z 6 czerwca 2005r. (wpływ do organu 7 czerwca 2005r.) Spółdzielnia wniosła uwagi, ujmując je w 18 punktach. W zakresie treści § 69 ust. 44 pkt 3 żądała m. in. dopisania "pkt n) nieruchomości o nr [...] i pkt o) nieruchomości [...]" (pkt 14 uwag) . Żądanie to uzasadniła nieaktualnymi danymi. Burmistrz Gminy K. [...] czerwca 2005r. wydał zarządzenie nr [...] w sprawie rozpatrzenia uwag do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów wsi C., w którym w § 2 stwierdzono, iż "Sposób rozpatrzenia uwag przedstawiony został w załączniku nr 2". Z załącznika 2 (tabeli) lp. 37 wynika, iż uwagi spółdzielni dotyczące części tekstowej planu zostały "uwzględnione" (rubryka 7 tabeli) i "nieuwzględnione" (rubryka 8 tabeli).

Zaskarżoną uchwałę Rada Miejska Gminy K. podjęła na 24 sesji, która obyła się [...] sierpnia 2005r. Uchwała nr [...] została opublikowana [...] listopada 2005r. w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...], pod poz. [...], a weszła w życie [...] grudnia 2005r. Załącznik nr 2 do uchwały zawiera "Sposób rozpatrzenia uwag wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów wsi C. w gminie K." (tabela). Został on podzielony na dwie części, tj.

1) uwagi nieuwzględnione przez Radę wniesione do projektu planu wyłożonego po raz pierwszy (stanowisko w tym przedmiocie Rada zajęła na 23 sesji, która odbyła się 4 lipca 2005r.). Z pkt 47 ww załącznika i protokołu sporządzonego z 23 sesji wynika, iż uwagi Spółdzielni dotyczące tekstu planu, najpierw nieuwzględnione przez Burmistrza, zostały także nieuwzględnione przez Radę;

2) uwagi nieuwzględnione przez Radę wniesione do projektu planu wyłożonego po raz drugi i ostatecznie uchwalonego na 24 sesji Rady, która odbyła się [...] sierpnia 2005r. Z pkt 77 ww załącznika i protokołu sporządzonego z 23 sesji wynika, iż uwagi Spółdzielni dotyczące części tekstowej planu również najpierw zostały nieuwzględnione przez Burmistrza, a następnie przez Radę.

Pomiędzy pierwszym a drugim wyłożeniem projektu planu, w dniu 22 lutego 2005r. Burmistrz Gminy K. wydał decyzję zatwierdzającą podział działek o nr ew.:

- [...] i [...] na działki o nr: [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha,

- [...] na działki o nr: [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha.

W dniu 26 września 2005r., czyli już po uchwaleniu a przed wejściem w życie zaskarżonej uchwały, skarżący nabył od Spółdzielni działki o numerach [...],[...] i [...]. Następnie działki o nr [...] i [...] sprzedał. Ostatecznie została mu działka o nr [...] o pow. [...] ha.

W oparciu o przedstawiony ciąg czynności zarówno organów uchwalających plan, jak i Spółdzielni, czyli ówczesnego właściciela ww działek, Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia procedury związanej z ustaleniami planu dotyczącymi działki skarżącego o nr [...].

Stosownie do art. 17 pkt 10, pkt 11, pkt 12 i pkt 13 u.p.z.p. burmistrz:

- wyznacza w ogłoszeniu o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu termin, nie krótszy niż 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia planu, w którym zainteresowane podmioty mogą wnieść uwagi dotyczące projektu planu,

- rozpatruje uwagi,

- wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z rozpatrzenia uwag,

- przedstawia radzie gminy projekt planu wraz z listą nieuwzględnionych uwag.

Wykonanie czynności, o których mowa w art. 17 u.p.z.p., zgodnie z § 12 pkt 17 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dokumentuje się poprzez sporządzenie dokumentacji prac planistycznych, składającej się z rozstrzygnięcia organu sporządzającego projekt planu miejscowego w sprawie rozpatrzenia uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu miejscowego. Z kolei plan miejscowy - w myśl art. 20 ust. 1 u.p.z.p. – uchwala rada gminy, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu, które to rozstrzygnięcie stanowi załącznik do uchwały.

Przekładając przytoczoną regulację prawną na stan sprawy wynikający z dokumentacji planistycznej wskazać należy, iż Burmistrz nie uwzględnił uwag Spółdzielni dotyczących tekstu planu zgłoszonych po pierwszym jego wyłożeniu. Oznacza to, że również uwagi dotyczącej zmiany zapisu § 69 ust. 44 pkt 3 w zakresie wykreślenia z ppkt "i" działki nr [...] i wpisania jej w dodanym ppkt "o", zmierzającej do ujęcia każdej z trzech działek – [...],[...] i [...] – w odrębnym podpunkcie pkt 3 ust. 44 § 69 planu, który dopuszczał wyjątek od powierzchni normatywnej przewidzianej dla terenu B4 - MN. Jednak pomimo wyraźnego zapisu Burmistrza w zarządzeniu nr [...] odnośnie nieuwzględnienia uwag Spółdzielni dotyczących części tekstowej planu w projekcie planu wyłożonym po raz drugi i ostatecznie uchwalonym w takiej wersji, w § 69 ust. 44 pkt 3, pojawia się zmiana polegająca na pozostawieniu w zakresie tej regulacji działki nr [...] (ppkt "h"), natomiast wykreśleniu z niej działek o nr [...] i [...]. Powyższe wskazuje więc na fakt, iż zmiany ustaleń § 69 ust. 44 pkt 3 jakie wprowadzono w zakresie działek nr [...] oraz [...] i [...] Burmistrz dokonał z inicjatywy. Po drugim wyłożeniu Spółdzielnia także wniosła uwagi dotyczące części tekstowej planu, w tym § 69 ust. 44 pkt 3, żądając dopisania do tej regulacji ppkt "n" z wyszczególnieniem działki nr [...] (oznaczenie po podziale). Stanowisko Burmistrza odnośnie uwag Spółdzielni dotyczących części tekstowej planu zgłoszonych po drugim jego wyłożeniu jest następujące, tj. część uwag zostaje uwzględnia, a część nie uwzględnia, o czym świadczą widniejące: w rubryce 7 tabeli zatytułowanej "uwagi uwzględnione" i w rubryce 8 tabeli zatytułowanej "uwagi nieuwzględnione" znaki "+" i "-". Niemniej jednak z zapisu tego nie wynika w jaki sposób rozpatrzono poszczególne uwagi Spółdzielni dotyczące części tekstowej planu, w tym i uwagę dotyczącą zmiany zapisu § 69 ust. 44 ppkt 3 m. in. odnośnie działki nr [...]. Również wątpliwości tej nie rozwiewa analiza treść protokołu sporządzonego z sesji Rady, na której rozpatrywano uwagi Spółdzielni dotyczące części tekstowej planu, jak i treść załącznika nr 2 do zaskarżonej uchwały (lp. 77), z których wynika iż Rada nie uwzględniła uwag Spółdzielni dotyczących części tekstowej planu. Tymczasem z art. 17 pkt 13 i 14 p.z.p. jasno wynika, iż burmistrz wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z rozpatrzenia uwag, następnie przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych uwag. Zatem skoro pismo Spółdzielni z 6 czerwca 2005r. zawierało uwagi w 18 punktach, to z dokumentu planistycznego Burmistrza zawierającego sposób rozpatrzenia uwag (zarządzenia) powinno niewątpliwie wynikać, które z tych 18 uwag uwzględniono, a których nie uwzględniono i dlaczego zajęto takie stanowisko. Okoliczności tej nie wyjaśnia również protokół z posiedzenia Rady, na którym były omawiane nieuwzględnione uwagi Burmistrza. Z protokołu tego jedynie wynika, iż Burmistrz nie uwzględnił uwag dotyczących części tekstowej planu, zatem w dalszym ciągu nie wiadomo których ze zgłoszonych 18 i, że Rada przychyla się do stanowiska Burmistrza, także bez uzasadnienia zajętego stanowiska oraz wyszczególnienia, których uwag Spółdzielni stanowisko to dotyczy. W tej sytuacji można jedynie domniemywać, iż skoro postulowana przez Spółdzielnię treść zapisu § 69 ust. 44 pkt 3 dotycząca m. in. działki nr [...] nie znalazła się w uchwalonym planie, to uwaga ta znalazła się w tej puli uwag dotyczących części tekstowej planu, których nie uwzględnił zarówno Burmistrz, jak i Rada. Nieuwzględnienie uwag Spółdzielni zatem dotyczyło także nieuwzględnienia w planie działki Spółdzielni (obecnie skarżącego) nr [...] w paragrafie ustalającym wyjątek od normatywu powierzchni dla terenu B4 – MN, bowiem – jak wynika z wyjaśnień organu – działka ta, pod starą numeracją, została objęta ustaleniami planu przewidującymi normatyw powierzchniowy 1500 m² bez uzasadnienia przyjętego stanu rzeczy przez organy uchwalające plan. Organy planistyczne zmieniły zatem zapisy planu niezgodnie z intencją Spółdzielni, która zapewne z uwagi na sprzedaż skarżącemu działki nr [...] po uchwaleniu planu, a przed wejściem jego w życie, zapisu tego nie zakwestionowała. Natomiast w chwili obecnej czyni to skarżący, nie mogąc tego dokonać w trakcie procedury planistycznej – jak sugeruje organ - albowiem sporną nieruchomość nabył już po uchwaleniu zaskarżonej uchwały.

W ocenie Sądu Burmistrz i Rada zaprezentowanym podejściem do rozpatrzenia uwag wyrażanie zapomnieli, iż uwagi w zasadzie są jedyną formą obrony lokalnej społeczności przed konkretnymi ustaleniami planu i dają możliwość wpływania na jego treść (art. 17 pkt 11 u.p.z.p.). Uwagi do projektu planu miejscowego – według art. 18 ust. 1 u.p.z.p. – może wnieść każdy kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu, a więc są one wyrazem krytyki wobec projektu planu albo wskazują kierunki alternatywnych rozwiązań, czyli innych niż przyjęte w projekcie. Obowiązek wnikliwego rozważenia uwag na etapie planowania i ustosunkowania się do nich przez organ planistyczny (art. 17 pkt 12 i 13 u.p.z.p.) stanowi faktyczne zabezpieczenie ochrony uzasadnionych interesów m. in. właścicieli nieruchomości objętych projektem planu. Celem wskazanej instytucji jest więc zmniejszenie stopnia dolegliwości i utrudnień wynikających z ustaleń planu, w tym zbędnej ingerencji w prawo własności. Ogólnie mówiąc dającej zainteresowanej jednostce możliwość wpływania na ustalenia (kształt) planu.

Podkreślić także należy, iż konieczność racjonalnego uzasadnienia proponowanych rozwiązań planistycznych stanowi realną granicę władztwa planistycznego gminy. Tymczasem tłumaczenia organu w kwestii zasadności wprowadzania zmian dotyczących treści § 69 ust. 44 pkt 2 i 3 w zakresie obejmującym działki o nr [...],[...] (po podziale nr [...],[...],[...]) i [...] (po podziale nr [...],[...]) są dalekie od racjonalności, wskazują na brak konsekwencji oraz rzetelności Burmistrza i Rady w planowaniu. W odpowiedzi na skargę organ bowiem z jednej strony wyjaśnia, iż intencją projektu planu wyłożonego po raz pierwszy było uznanie za samodzielne działki budowlane: działki nr [...] – z racji jej niezainwestowania oraz nieruchomość składającej się z działek o nr [...] i [...] – z racji zabudowania budynkiem mieszkalnym typu bliźniaczego, w konsekwencji w takim układzie ujęcie ich w punkcie ustanawiającym wyjątek od powierzchni normatywnej przyjętej dla terenu o symbolu B4-MN. Z kolei dalej uzasadniając sposób ujęcia powyższych działek w projekcie planu wyłożonym po raz drugi, uznającym tym razem za samodzielne działki budowlane: działkę nr [...] - z uwagi na fakt, iż na działce tej znajdował się budynek mieszkalny (część bliźniaka) i umieszczając ją wśród działek objętych § 69 ust. 44 pkt 3 projektu planu oraz nieruchomość składającą się z działek o nr [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] m² i z tego względu działek tych już nie wymienia się w § 69 ust. 44 pkt 3, tylko działki te zostają objęte regulacją § 69 ust. 44 pkt 2 planu, zaprzecza pierwotnie przyjętej i racjonalnie wyjaśnionej koncepcji planistycznej, ale i tezie, którą wcześniej przytaczał na uzasadnienie nieuwzględnienia uwagi Spółdzielni sprowadzającej się do ujęcia każdej z trzech ww działek pod odrębną literą § 69 ust. 44 pkt 3. Nadto, co już wyżej zauważono, dokumentacja planistyczna dokumentująca sposób rozpatrzenia uwag i część wyjaśnień organu zawartych w odpowiedzi na skargę, wskazują iż nie uwzględniono uwagi Spółdzielni dotyczącej zmiany zapisów § 69 ust. 44 pkt 3, w rzeczywistości jednak zmiany do § 69 ust. 44 pkt 3 wprowadzono, a z wyjaśnień projektanta planu zawartych w piśmie z 15 maja 2006r., na które powołuje się organ w odpowiedzi na skargę (załącznik nr 3 do tej odpowiedzi) wynika, iż uczyniono to na skutek uwzględnienia uwag Spółdzielni zgłoszonych po pierwszym wyłożeniu, przedstawiając ową zmianę na drugim wyłożeniu. W efekcie zmiana ta znalazła się w uchwalonym planie. Również za takim stanem rzeczy przemawiałaby inna część wyjaśnień organu zawartych w odpowiedzi na skargę, w których organ wywodzi, iż "wykładany ponownie projekt planu zachowywał ogólnie przyjęte koncepcje oraz rozwiązania, niemniej zmianie podlegały niektóre ustalenia szczegółowe przewidziane dla poszczególnych terenów. Wynikało to z wniesionych uwag do wykładanego pierwszy raz projektu planu. Tak też było w tym przypadku". Z powyższego wynika więc, iż wyjaśnienia organu (zawarte w odpowiedz na skargę) co do zasadności przyjętych założeń planistycznych są wzajemnie sprzeczne i nie korelują w całej rozciągłości z uzasadnieniem koncepcji planistycznej przyjętej odnośnie przedmiotowej działki przez projektanta planu.

Dalej nie można podzielić twierdzeń organu, iż w trakcie trwania procedury planistycznej nie istniała działka nr [...], właściciel tej działki nie ujawnił dokonanego podziału, w tym nowej numeracji działek ewidencyjnych oraz, że szczegółowa uwaga jaką wniosła Spółdzielnia do drugiego wyłożenia nie dotyczyła działek o nr [...],[...] i [...]. Odpierając przedstawione twierdzenia organu wskazać należy, iż działka nr [...] postała w wyniku podziału zatwierdzonego decyzją z [...] lutego 2005r. (ostateczną od [...] kwietnia 2005r.), czyli przed drugim wyłożeniem projektu planu, którego dokonano w okresie od 27 kwietnia do 20 maja 2005r., zatem istniała w trakcie sporządzania planu. Spółdzielnia, jak wykazano wyżej, w ramach zgłaszanych do drugiego wyłożenia projektu planu uwag, wnioskowała o dopisanie w punkcie ustanawiającym wyjątek od powierzchni normatywnej działki [...], motywując to żądanie zmianą danych. Zatem już ta okoliczność wskazuje na ujawnienie jeszcze w trakcie procedury planistycznej zmiany danych dotyczących spornej działki i objęcie jej zakresem zgłoszonych uwag. Ponadto przedmiotowy podział nastąpił pomiędzy kolejnymi wyłożeniami projektu planu, został przyjęty do zasobu 16 grudnia 2004., a decyzją zatwierdzał go sam Burmistrz, czyli organ sporządzający projekt planu. Pomimo powyższego w zapisach planu posłużono się starą numeracją działek Spółdzielni.

Również sugestia organu, iż skarżący na własne życzenie pozbawił się możliwości zabudowy na działce nr [...], z racji tego, że sprzedał działkę [...], jest nie na miejscu, bowiem gdyby organy planistyczne trzymały się ściśle zasad procedury planistycznej, w podejmowanych działaniach planistycznych były konsekwentne, rzetelnie wykonywały czynności planistyczne oraz dokumentowały owe działania w sposób prawidłowy, klarowny, z jednoczesnym uzasadnieniem przyjmowanych koncepcji planistycznych, zapewne nie doszłoby do zakwestionowania zaskarżonej uchwały przez skarżącego.

Powyższym wykazano, iż ujęcie działek o nr [...] i [...], obecnie odpowiadających działkom o nr [...] (własność skarżącego), [...] i [...], nastąpiło z naruszeniem zasad procedury planistycznej dotyczących sposobu rozpatrywania uwag. Oznacza to, iż organ wprowadzając ograniczenia w swobodnym dysponowaniu prawem własności działki przez skarżącego naruszył jego interes prawny. I chociaż naruszenie to mogłoby być rozważane w granicach tzw. "władztwa planistycznego" gminy, niemniej jednak nie w wykazanych wyżej okolicznościach niniejszej sprawy, czyli wobec wprowadzenia ustalenia dotyczącego działki skarżącego z naruszeniem procedury planistycznej.

W tak ustalonych okolicznościach faktycznych i w kontekście powyższych rozważań uznać należało, iż Rada Miejska K. naruszyła wyżej powołane przepisy prawa, co z uwagi na treść art. 28 u.p.z.p. musiało skutkować stwierdzeniem nieważności § 69 ust. 44 pkt 2 zaskarżonej uchwały z [...] sierpnia 2005 r. nr [...].

W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 147 § 1 i art. 152 P.p.s.a. - orzekł jak w punkcie I i II sentencji wyroku. O kosztach postanowiono – w punkcie III – na zasadzie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349, ze zm.).