Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 813/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A sp. z o.o. w W na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 7 kwietnia 2016 r. nr: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia 7 kwietnia 2016 r. nr: [...] utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego , którą nałożono na A Sp. z o. o. z siedzibą w W karę pieniężną za urządzanie gier poza kasynem gry w kwocie 24 000 zł.

Na powyższą decyzję organu II instancji Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając je brakiem jednolitego stanowiska w Służbie Celnej co do charakteru gier na urządzeniu oraz różną praktykę organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego.

Podała też, że aktualnie wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Z uwagi na niebagatelną kwotę już uiszczonych kar grozi jej utrata płynności finansowej, a to z kolei może skutkować groźbą upadłości Spółki, czyli sytuacją, której nie da się już odwrócić nawet w przypadku wygrania przez nią sporu i zwrotu wyegzekwowanego wcześniej świadczenia. Według Spółki w przesłankach wynikających z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", chodzi nie tylko o szkodę grożącą samemu skarżącemu, ale również każdą inną szkodę w tym także szkodę grożącą Skarbowi Państwa w związku z wypłatą pobranych kar w razie przegrania w sądzie. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca powołała się na postanowienia wydane przez sądy administracyjne, którymi wstrzymano wykonanie decyzji. Do wniosku skarżąca załączyła oświadczenie prezesa spółki w przedmiocie wysokości kar uiszczonych przez spółkę w latach 2012-2015 oraz rachunek zysków i strat za okres 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r., lista zapisów kasowych/bankowych dotyczących uiszczenia kar.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z powyższego wynika zatem, że do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym.

Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z ww. przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, niezbędne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej.

W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż zaskarżony akt prawny jakim jest decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry, podlega wykonaniu i możliwym jest orzeczenie w stosunku do niej wstrzymania wykonania. Sąd orzekający w niniejszym składzie uznał, że skarżąca Spółka wykazała w wystarczającym stopniu, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, a więc uiszczenie nałożonej kary w wysokości 24 000 zł, spowoduje wyrządzenie Spółce znacznej szkody.

Z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz z załączonych do skargi dokumentów wynika, że kwota dotychczas nałożonych na Spółkę kar i już uiszczonych wynosi 8 068 390,02 zł. Poza tym wobec Spółki toczy się szereg kolejnych postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Wobec powyższego należy uznać, że traktując zbiorczo nałożoną w niniejszej sprawie karę wraz z innymi karami wymierzonymi w innych postępowaniach, uznać trzeba, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed dokonaniem oceny jej legalności, może spowodować wyrządzenie Spółce znacznej szkody.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.