Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 79/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2005 r. sygn. akt 6 II SA 4285/03 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 października 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie udzielenia patentu na wynalazek; postanawia: zażalenie oddalić.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2005 r. w sprawie uchylenia decyzji o odmowie udzielenia patentu na wynalazek z wniosku E. M..

W uzasadnieniu podał, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Brak ten zachodzi tylko w takich sytuacjach, gdy strona wykaże, że nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wniosek o jego przywrócenie nie mógł być uwzględniony. Przyjęto, że skala kosztów koniecznych dla nadania w urzędzie pocztowym przesyłki nie stanowi okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu, o czym mowa w art. 86 i następnych ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył E. M.. Domagał się jego uchylenia. Nie wskazał przy tym argumentów będących podstawą podjęcia wadliwego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zakres kontroli zaskarżonego postanowienia, wobec braku sformułowania zarzutów, ograniczony jest tylko do oceny zgodności z prawem. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując niniejsze zażalenie zbadał – czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, czy też to prawo narusza.

Podstawowy problem w sprawie na podstawie prawnej powołanej w zaskarżonym postanowieniu sprowadza się do oceny – czy okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu należy zaliczyć do tych, o których mowa w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Istotnie, powołany przez Sąd I instancji powyższy art. 86 §1 ustawy uzależnia przywrócenie terminu od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego uwzględniającego subiektywny miernik staranności wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności. Literatura i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Przywrócenie nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Trafnie Sąd przyjął, że okoliczności podanej przez żalącego się nie można zaliczyć do tych, które warunkują przywrócenie terminu. Nie jest to okoliczność obiektywna, lecz uzależniona od strony, a więc subiektywna. Należy przy tym podkreślić, że subiektywność wynika z faktu skali kosztów koniecznych dla nadania w urzędzie pocztowym przesyłki, jak to trafnie podkreślił Sąd I instancji.

Z powyższych względów, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 193 i 197 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zażalenie zostało oddalone.