Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 934/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 216, art. 220 § 1, § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. Spółki z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 9 września 2015 r. sygn. akt III SA/Lu 852/15 w zakresie odrzucenia skargi G. Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 852/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. odrzucił skargę G. Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżąca została wezwana do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 800,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec doręczenia wezwania do uzupełnienia wpisu w dniu 15 lipca 2015 r., termin do uzupełnienia wpisu od skargi upłynął w dniu 22 lipca 2015 r. Skarżąca nie uzupełniła należnego wpisu w terminie, co Sąd I instancji uznał za równoznaczne z nieuiszczeniem wpisu od skargi i z tego względu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę spółki odrzucił.

Zażalenie na to postanowienie wniosła G. Spółka z o.o. zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w L. Postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. przez niezasadne wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci nieuzupełnienia wpisu od skargi, podczas gdy wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego zostało sformułowane w sposób niejednoznaczny i mogący wprowadzać w błąd co do wysokości wpisu wskutek niewskazania w jakiej wysokości został ustalony wpis od skargi w całej jego wysokości i niejasnego określenia, czy wezwanie dotyczy opłacenia skargi w ogóle, czy też uzupełnienia wpisu od skargi o wskazaną w wezwaniu kwotę, co doprowadziło do nieuzupełnienia wpisu do pełnej jego wysokości, i jako takie nie stanowiło prawidłowego wezwania do uzupełnienia wpisu, mogącego skutkować odrzuceniem skargi.

W uzasadnieniu zażalenia spółka podkreśliła nieprecyzyjne, jej zdaniem, sformułowanie wezwania do uzupełnienia wpisu o kwotę 800 zł, sugerujące wezwanie do uiszczenia wpisu, który Spółka - w jej przeświadczeniu - już uiściła. Mylące sformułowanie wezwania i niewskazanie wysokości pełnego należnego wpisu, miało skutkować również m. in. sformułowanym w piśmie z dnia 22 czerwca 2015 r. wyjaśnieniem, że wpis (w wysokości 1.200 zł) został przez skarżącą uiszczony.

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Jak wynika z art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli mimo wezwania nie zostanie uiszczony od niej należy wpis w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania.

Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.). Stosownie zaś do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi 1 % przy wartości przedmiotu zaskarżenia ponad 100.000 zł, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł.

Z akt sprawy wynika, że decyzją objętą skargą utrzymano w mocy decyzję nakładającą na spółkę karę w wysokości 120.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Skarżąca uiściła wpis od skargi w wysokości 1.200 zł (k. 18 i 33 akt WSA), a zatem zasadnie Przewodniczący Wydziału III WSA w L. zarządzeniem z dnia 7 lipca 2015 r. wezwał skarżącą, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia wpisu od skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 15 lipca 2015 r. W wyznaczonym 7-dniowym terminie nie uzupełniono żądanej kwoty.

W takich okolicznościach sprawy prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił również zarzutów zażalenia, że zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu o kwotę 800 zł zostało sformułowane nieprawidłowo, albowiem było nieprecyzyjne i niejasne.

Treść zarządzenia nie budzi wątpliwości Sądu kasacyjnego. W zarządzeniu posłużono się jasnym sformułowaniem, o wezwaniu adwokata K. B. "do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję (...) o kwotę 800 zł" (podkreślenie NSA). Wezwanie to jednoznacznie określa zatem brakującą kwotę należnego w tej sprawie wpisu. W wezwaniu wskazano też właściwą podstawę prawną, a także konsekwencje nieuiszczenia wpisu w terminie. W tej sytuacji podnoszone argumenty o braku szczegółowego przedstawienia w zarządzeniu informacji o niepełnym uiszczonym wraz ze skargą wpisie, nie mogły wpłynąć na jego prawidłowość. Stanowisko takie zaprezentował też NSA w identycznym stanie sprawy w postanowieniach z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II GSK 466/15, a także z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt II FSK 3681/14.

Trudno też przyjąć, by profesjonalny pełnomocnik, do którego skierowane zostało zarządzenie został wprowadzony w błąd sformułowaniem tytułu zarządzenia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.