Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 694/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 3, art. 29, art. 34 § 1
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka AWSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 7 maja 2008 r. sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nie uwzględnienia zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 694/07

U Z A S A D N I E N I E

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2007r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia W. M. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007r. znak: [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] grudnia 2006r. nr [...] wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W podstawie prawnej wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ((Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwana dalej w skrócie k.p.a.) oraz ustawę z dnia 17 czerwca 1966r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. nr 229, poz. 1954 – zwana dalej w skrócie p.e.a.) przy czym organ pierwszej instancji w podstawie prawnej powołał art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. nr 110, poz. 968).

W zażaleniu skarżący W. M. podniósł, że postanowienie organu pierwszej instancji narusza przepisy prawa i jest niezasadne, ponieważ właściwym do rozpoznania wniesionego zażalenia z dnia [...] stycznia 2007r. w sprawie postanowienia PINB z dnia [...] grudnia 2006r. nr [...] jest organ wyższej instancji, czyli Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, do którego [...]stycznia 2007r. skierował zażalenie. Podtrzymał zarzuty zawarte w tym zażaleniu i wniósł o rozpatrzenie zażalenia przez właściwy organ.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przy piśmie z dnia [...] stycznia 2007r. przekazał zażalenie W. M. z dnia [...] stycznia 2007r., które jest opatrzone datą wpływu do tego organu [...] stycznia 2007r. Z treści zażalenia wynika, że dotyczy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym oraz zawiera zarzuty, co do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W. M. wniósł o uchylenie i umorzenie postanowienia i tytułu wykonawczego zarzucając przedawnienie roszczeń na zasadzie art. 117 § 2 i art. 118 kodeksu cywilnego; błąd, co do osoby zobowiązanej oraz niewykonalność obowiązku. Wyjaśnił, że zgodnie z protokołem oględzin [...] z dnia [...] grudnia 2002r. stroną w sprawie jest S. M. zam. [...], gdyż zadaszenie zostało wykonane po wcześniejszym uzgodnieniu jako współwłaścicielką budynku, która na podstawie umowy użyczenia pozwoliła na korzystanie z budynku. Budynek miał jednak wady - brak zadaszenia nad wejściem jako zabezpieczenia przed spadającym śniegiem i lodem, co stwarzało zagrożenie dla rodziny i dzieci. S. M. była zobowiązana do usunięcia wady rzeczy użyczonej i w tym celu zobowiązała skarżącego do wykonania zadaszenia, poniosła wszelkie koszty związane z budową zadaszenia. Postępowanie w sprawie legalności budowy powinno być prowadzone przeciwko i z udziałem inwestora, a nie wykonawcy inwestycji, który nie ma prawa wykonać zobowiązania.

Organ drugiej instancji nie uwzględnił zarzutów zażalenia. W uzasadnieniu podał, że decyzją z dnia [...] marca 2003r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał W. M. rozbiórkę zadaszenia wykonanego nad zewnętrznymi schodami od strony południowej, prowadzącymi do istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid. 975 położonej w miejscowości D., która została utrzymana w mocy decyzją organu drugiej instancji z dnia [...] maja 2003r. nr [...].

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 maja 2006r. sygn. akt II OSK 829/0 oddalił skargę kasacyjną W. M. wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 marca 2005r. sygn. akt SA/Rz 863/03, którym oddalono skargę W. M. na wyżej wymienioną decyzję organu odwoławczego.

Upomnieniem z dnia [...] lipca 2003r. znak: [...] skierowanym do skarżącego organ egzekucyjny przypomniał o dobrowolnym wykonaniu rozbiórki przedmiotowego zadaszenia i pouczył o skutkach niewykonania obowiązku.

Wobec niewykonania obowiązku, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia oraz przesłał tytuł wykonawczy właściwy dla obowiązku o charakterze niepieniężnym. Na postanowienie to skarżący wniósł zażalenie, a w treści zażalenia zawarł zarzuty do prowadzonej egzekucji administracyjnej w zakresie błędu, co do osoby zobowiązanej oraz niewykonalności obowiązku. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny rozpatrzono odrębnym postanowieniem.

Przepis art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. nr 229, poz. 1954 ze zm.) enumeratywnie wymienia przesłanki stanowiące podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, między innymi błąd, co do osoby zobowiązanego (pkt 4) oraz niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym (pkt 5). Zgłoszone zarzuty nie znajdują uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym. Obowiązek wynika z prawomocnej decyzji Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi kasacyjnej W. M., tym samym decyzja, nakładająca na skarżącego obowiązek rozbiórki pozostała w obrocie prawnym. W postępowaniu sądowoadministracyjnym nie zakwestionowano faktu, że adresatem obowiązku rozbiórki zadaszenia został W. M. Zobowiązany samowolnie realizując zadaszenie przejął na własną odpowiedzialność za wszelkie skutki samowolnego wykonania zadaszenia. Skarżący nie wykazał przyczyn, z jakich niewykonalna jest rozbiórka zadaszenia nad schodami. Zatem zgłoszone zarzuty do postępowania egzekucyjnego nie zasługiwały na uwzględnienie.

W skardze do Sądu skarżący W. M. w całości zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007r. i w dalszym ciągu podtrzymał zarzuty zawarte w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] grudnia 2006r. znak: [...]. Zaskarżone postanowienie ma na celu ukrycie pomyłki w postępowaniu przez organ pierwszej instancji. Akta sprawy potwierdzają błąd, a cała procedura była prowadzona nieudolnie w wyniku, czego został poszkodowany. W skardze skarżący nie zawarł kierunku weryfikacji zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej w skrócie p.p.s.a.).

Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji (w tym przypadku postanowienia) lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007r. nr [...] w sprawie nieuwzględnienia zarzutów zgłoszonych w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] grudnia 2006r. nr [...] wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Przed oceną zasadności podniesionych przez skarżącego zarzutów należy podkreślić, że poddane kontroli sądowej wyżej wymienione postanowienie dotyczy postępowania egzekucyjnego, co wyznacza granice przedmiotowe sprawy i granice możliwości zastosowania art. 134 § 1 p.p.s.a. W postępowaniu tym Sąd bada wyłącznie legalność i poprawność prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Poza zakresem kontroli pozostaje natomiast kwestia legalności decyzji o nakazie rozbiórki. Wynika to wprost z art. 29 p.e.a., w myśl którego organ egzekucyjny nie jest uprawniony badania zasadności wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie organy działające już na etapie wykonania decyzji w ramach wyznaczonych przez ustawę o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie mogą oceniać poprawności merytorycznej wydanej decyzji o rozbiórce.

Biorąc pod uwagę wyznaczony granicami sprawy zakres możliwej do przeprowadzenia oceny legalności zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, że zarzuty skargi są nieuzasadnione.

Decyzja nakazująca rozbiórkę zapadła w innym postępowaniu i Sąd kontrolując postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym nie ma możliwości ingerencji w tamto postępowanie. W tym miejscu należy przypomnieć, że nakaz rozbiórki zadaszenia wykonanego od strony południowej nad zewnętrznymi schodami prowadzącymi do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 975 położonej w miejscowości D., skierowany do W. M. nałożony decyzją organu pierwszej instancji został utrzymany w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. Decyzja ta została zaskarżona przez W. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 17 marca 2005r. sygn. akt SA/Rz 865/03 oddalił skargę na wyżej wymienioną decyzję. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 maja 2006r. sygn. akt II OSK 829/05 oddalił skargę kasacyjną W. M. na wyrok WSA w Rzeszowie. Oznacza to, że podmiot zobowiązany do rozbiórki i przedmiot objęty rozbiórką określa prawomocna decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W aktach administracyjnych sprawy zalega tytuł wykonawczy stosowany w egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006r. nr [...], z treści którego wynika, że osobą zobowiązaną do wykonania obowiązku egzekucyjnego jest W. M. (pkt 6) oraz wpisano treść obowiązku która jest zgodna z sentencją prawomocnej decyzji WINB z dnia [...] maja 2003r.

W świetle opisanego stanu faktycznego sprawy oraz stanu prawnego Sąd uznał, że postanowienie o nieuwzględnieniu w postępowaniu egzekucyjnym zarzutów W. M. nie narusza przepisów prawa, a zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia argumenty w sposób wystarczający wyjaśniają przyczyny rozstrzygnięcia. Organy zasadnie przyjęły, że nie zaistniał błąd, co do osoby zobowiązanej do wykonania obowiązku oraz nie można przyjąć, iż obowiązek jest niewykonalny z tego powodu, że skarżący nie jest właścicielem budynku. W istocie zarzuty skarżącego stanowią polemikę z obowiązkiem wynikającym z prawomocnej decyzji, której legalność nie może być kwestionowana w tym postępowaniu.

Sąd zauważa, że organy orzekające nie ustosunkowały się do zarzutu przedawnienia, który skarżący wywiódł z art. 117 i art. 118 k.c. Obowiązek rozbiórki zadaszenia został orzeczony na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm. – publikator aktualny na dzień wydania decyzji orzekającej o rozbiórce przez organ I instancji), który jest przepisem prawa administracyjnego prawa materialnego i dlatego przedawnienie wykonania obowiązku o charakterze administracyjnym musi wynikać z prawa materialnego Prawo budowlane nie zawiera norm prawnych, które z upływem określonego czasu wiązałyby możliwość odstąpienia od wykonania obowiązku. Nakaz rozbiórki nie jest obowiązkiem cywilnoprawnym i dlatego nie mają do niego zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego (patrz art. 26 ust. 3 p.e.a.). W tej sytuacji Sąd uznał, że nie miało to wpływu na wynik postępowania.

Bez wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia pozostaje również fakt podania przez organ pierwszej instancji w podstawie prawnej postanowienia jako publikatora ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dziennika Ustaw z 2002r. nr 110, poz. 968, w którym był ogłoszony poprzedni tekst jednolity p.e.a., gdyż błąd ten został naprawiony przez organ drugiej instancji. Treść przepisu art. 34 § 1 p.e.a. podana w tekście jednolitym opublikowanym w 2002r. nie uległa zmianie do czasu wydania zaskarżonego postanowienia.

Mając na względzie przedstawiony stan rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.