Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 205/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T.S., M. M. prowadzących działalność gospodarczą jako "E." S.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 894/11 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.S., M. M. prowadzących działalność gospodarczą jako "E." S.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. S., M. M. prowadzących działalność gospodarczą jako "E.-T." S.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] lipca 2011 r., w przedmiocie podatku akcyzowego.

Sąd I instancji podał, że T. S. i M. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w G., określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 4.774 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że określone decyzjami Dyrektora Izby Celnej zobowiązania podatkowe z tytułu podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2009 i 2010 r. wynoszą łącznie 78.053 zł. Natychmiastowe wykonanie tych decyzji, w tym zaskarżonego aktu, będzie pociągało konieczność wyzbycia się znacznej części majątku spółki.

Oddalając powyższy wniosek Sąd I instancji wyjaśnił, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość spowodowania skutków, o których mowa w art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., a inicjatywa w zakresie wykazania tych przesłanek należy do skarżącego. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Danymi tymi Sąd I instancji nie dysponował, gdyż nie zostały one przedstawione w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a w aktach sprawy brak jest dowodów pozwalających na ustalenie powyższych okoliczności.

W ocenie Sądu I instancji skarżący nie wykazali, iż wykonanie decyzji mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powoływana okoliczność sprzedaży składników majątku w związku z koniecznością zapłaty podatku akcyzowego, w sytuacji gdy nie podano jakichkolwiek danych odzwierciedlających sytuację ekonomiczną, w tym wielkości osiąganych przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, ponoszonych kosztów, posiadanych zobowiązań wobec kontrahentów, pracowników, banków i innych podmiotów, posiadanych aktywów nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

T. S. i M. M. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucili naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez nierozważenie całokształtu okoliczności sprawy i materiału dowodowego. W uzasadnieniu skarżący podali, że w sprawach z ich skarg na decyzje w przedmiocie podatku akcyzowego za inne miesiące WSA w G. postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonych decyzji. Podali, że ten sam Sąd rozpatrując identyczne zagadnienie nie powinien wydawać sprzecznych ze sobą rozstrzygnięć.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że okoliczności podniesione przez skarżących nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku, tj. zapłata zobowiązań podatkowych nie wywołuje stanu nieodwracalnego, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje bowiem możliwość zwrotu uiszczonej kwoty.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z przedstawionych przez skarżących argumentów nie wynika aby w aktualnej sytuacji egzekwowanie należności pieniężnych mogło wywołać skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Trudno byłoby uznać, aby zapłata żądanych przez organ należności miała spowodować zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Dokonanej oceny nie zmienia także podnoszona przez skarżących w zażaleniu okoliczność, że w sprawach z ich skarg na decyzje w przedmiocie podatku akcyzowego za inne miesiące WSA w G. postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonych decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym postępowaniu wywołanym wniesieniem zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji bada jedynie, czy Sąd I instancji nie naruszył prawa w tej konkretnej sprawie wydając zaskarżone orzeczenie. Nie ma natomiast możliwości kontroli instancyjnej innych postanowień wydanych przez Sąd I instancji w podobnych sprawach. Na marginesie zwrócić należy uwagę, że Sąd I instancji w innych sprawach ze skarg T. S. i M. M. mógł uwzględnić okoliczność, że w znacznej liczbie spraw odmówiono skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, w konsekwencji muszą oni uiścić zobowiązania podatkowe w znacznej kwocie i dlatego też Sąd mógł dojść do wniosku, że w pewnej ilości spraw należy skarżącym wstrzymać wykonanie zaskarżonych decyzji, tak aby uniknąć konsekwencji przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Podkreślić natomiast należy, iż Sąd ma możliwość dokonania zmiany w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały podjęcie tego postanowienia.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.