Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 791/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku E.G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 11 października 2010 r., na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie określenia należności podatkowych w związku z usunięciem towaru spod dozoru celnego, skarżący , reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

. W uzasadnieniu podniósł, iż prowadzi przedsiębiorstwo niewielkich rozmiarów. Organy celne wszczęły w związku z tą działalnością szereg postępowań w przedmiocie określenia należności publicznoprawnych, przy czym Dyrektor Izby Celnej wydał już wiele decyzji utrzymujących w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje pogorszenie już i tak trudnej sytuacji finansowej wnioskodawcy. W konsekwencji grozi mu znaczna szkoda majątkowa i trudności w prowadzeniu firmy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek zważył, co nastepuje:

Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 par.1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z określonych powyżej przesłanek.

We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący powołując się ogólnie na trudną sytuację finansową, zaistnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z jego punktu widzenia rozstrzygnięcia, nie wykazał. Podnosząc, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje pogorszenie jego trudnej sytuacji finansowej – w sytuacji, gdy Dyrektor Izby Celnej wydał już wiele decyzji utrzymujących w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji – żadnych argumentów, które miałyby potwierdzić niebezpieczeństwo wystąpienia w związku z tym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jednak nie przywołał. Tymczasem, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie bezsprzecznej oceny, czy ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Z akt sprawy nie wynika, by w sprawie zaistniała przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności podana wartość przedmiotu sporu, bez wskazania ogólnego obciążenia, wynikającego z innych decyzji tego samego rodzaju nie daje podstawy do przyjęcia, że istnieje takie ryzyko. Zauważyć przy tym należy, że przepisy Ordynacji podatkowej dają możliwość uniknięcia egzekucji, pod warunkiem zaoferowania przez podatnika odpowiedniego zabezpieczenia organom podatkowym, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego.

Na gruncie przepisów p.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.