Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 318/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 8 stycznia 2014 r. w dniu sprawy ze skargi M.F.-Z. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie rozbudowy Istniejącego budynku na działce położonej w T. przy ul. [...] postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2013 r. M. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie rozbudowy istniejącego budynku na działce położonej w T. przy ul. U.

W odpowiedzi na skargę WINB w K. wniósł o jej odrzucenie, twierdząc, że skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, ponieważ nie złożyła zażalenia w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 kpa.

W związku z powyższym skarżąca została wezwana zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2013 r., by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi uzupełniła brak formalny swojej skargi na bezczynność poprzez wykazanie dokumentem, że przed wniesieniem skargi na bezczynność WINB w K. złożyła do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 kpa. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącej 19 grudnia 2013 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo skierowane do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego opatrzone datą 3 sierpnia 2012 r. Skarżąca podkreśliła, że pismo to nie zostało zatytułowane jako zażalenie, lecz z jego treści wynika, że było to właśnie zażalenie. Wskazała też, że pismo to nie zostało wysłane bezpośrednio przed wniesieniem skargi na bezczynność, co jednak w przypadku skarg na bezczynność organów administracji publicznej nie ma znaczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OSK 1401/08 (Lex Omega nr 466382) brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa.

Zdaniem Sądu, skarżąca nie wykazała, że przed złożeniem niniejszej skargi na bezczynność złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez WINB w K.. Sąd uznał, że pismo skierowane do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia 3 sierpnia 2012 r. nie jest zażaleniem na bezczynność WINB w K., albowiem z jego treści w ogóle nie wynika, aby skarżąca zarzucała temu organowi bezczynność w podjęciu jakichkolwiek czynności czy wydaniu decyzji, ani też nie podała żadnego aktualnego znaku toczącego się przed WINB w K. postępowania. Natomiast pismo to zawiera opis spraw, jakie toczą się przed PINB w T., stanowisko strony oraz ogólny wniosek o "pomoc w wyjaśnieniu" stanu faktycznego. Również w skardze do WSA w Krakowie skarżąca nie sprecyzowała, na czym konkretnie polega, jej zdaniem, bezczynność WINB w K..

W związku z powyższym Sąd uznał, że w niniejszej sprawie skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.