Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 316/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. W., T. W. i P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Po 832/07 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. W., T. W. i P. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] sygn. [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 13 grudnia 2007 r. odrzucił skargę A. W., T. W. i P. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z treścią art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca się bez wezwania o uiszczeniu opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. W rozpoznawanej sprawie, pełnomocnik skarżących adw. M. P. wniósł skargę do sądu na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i nie dopełnił jednocześnie obowiązku uiszczenia wpisu stałego w kwocie 200 zł

Skargę kasacyjną od tego postanowienia złożył pełnomocnik skarżących, nie kwestionując braku uiszczenia przy złożeniu skargi do sądu należnej opłaty. W ocenie pełnomocnika skarżących, istnieją jednak pewne wątpliwości co do ustalenia do jakiej grupy spraw należy sprawa skarżących. Podkreślił ponadto, że organ w zaskarżonej decyzji wskazał, iż od przedmiotowej skargi pobiera się wpis, którego wysokość określi sąd. To pouczenie organu nawet gdyby było niezgodne z przepisami prawa, powinno być wiążące albowiem przy braku precyzyjnych przepisów wprowadzono stronę postępowania w błąd.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Szczegółowe zasady ustalania wysokości jak i pobierania wpisu w sprawach wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 5 powołanego rozporządzenia w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu nieruchomości wpis stały wynosi 200 zł.

Podkreślić należy, że przedmiotem niniejszej sprawy jest kwestia dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegająca na zmianie użytku gruntu stanowiącej Jezioro [...] z oznaczenia ,,wody stojące" na oznaczenie ,,wody płynące". W związku z tym, nie ma wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie powinien być uiszczony wpis stały.

W sprawach pism wnoszonych do sądu administracyjnego przez adwokata czy radcę prawnego istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej. Brak stosownej opłaty pociąga za sobą ujemne skutki procesowe dla strony, którą pełnomocnik profesjonalny reprezentuje, w postaci pozostawienia go bez rozpoznania lub odrzucenia.

W świetle tych okoliczności, należało uznać, że zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest prawidłowe i odpowiada prawu.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.