Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 758/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1, art. 62a ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 283
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2020 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarga A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 lipca 2020 r., nr [..], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

W dniu 20 listopada 2019 r. B. złożyła w urzędzie Miejskim wniosek (uzupełniony pismem z dnia 26 listopada 2019 r.) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Budowa stacji paliw zlokalizowanej w województwie, w powiecie w obrębie miasta N., w bezpośrednim sąsiedztwie trasy szybkiego ruchu [..] na działkach nr [..] i [..], w obrębie O.". Do wniosku dołączono Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia wraz z kopią mapy ewidencyjnej, obejmującą obszar, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie i na które będzie oddziaływać przedsięwzięcie wraz z wypisami z rejestru gruntów.

Burmistrz stwierdzając, że realizacja przedsięwzięcia objętego wnioskiem, stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 34 i 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839) w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2020 r., poz. 283 ze zm.), jako mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, pismami z dnia 26 listopada 2019 r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z wnioskiem o wydanie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby wydania opinii co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W odpowiedziach, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii z dnia 10 grudnia 2019 r., Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w opinii z dnia 17 stycznia 2020 r. i Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 21 lutego 2020 r. - nie stwierdzili potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Decyzją z dnia 5 marca 2020 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 75 ust. 1 pkt. 4 w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 72 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, Burmistrz:

I. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przez B. przedsięwzięcia;

II. uczynił charakterystykę całego przedsięwzięcia załącznikiem do wydanej decyzji;

III. określił następujące warunki korzystania ze środowiska:

1. na etapie realizacji przedsięwzięcia:

a) miejsce postoju i napraw maszyn i urządzeń budowlanych, stwarzających zagrożenie zanieczyszczenia środowiska wodno-gruntowego substancjami ropopochodnymi, utwardzić i uszczelnić oraz wyposażyć w maty sorbujące;

b) roboty budowlane będące źródłem emisji hałasu, związane z realizacją inwestycji, przeprowadzać wyłącznie w porze dziennej;

c) zaplanować i wdrożyć system dojazdu pojazdów na teren budowy w taki sposób, aby ograniczyć do minimum powstawanie sytuacji wymuszonych przestojów i zatorów na drogach dojazdowych do placu budowy;

d) do ewentualnych nasadzeń wykorzystać gatunki roślin rodzimych geograficznie i siedliskowo,

e) ścieki socjalno-bytowe powstające w trakcie budowy gromadzić w przenośnych kabinach sanitarnych i zapewnić ich sukcesywny wywóz do oczyszczalni ścieków,

f) używać wyłącznie sprawnego technicznie sprzętu i monitorować ewentualne wycieki substancji ropopochodnych ze sprzętu czy pojazdów,

g) zaplecze i bazę sprzętową zlokalizować na szczelnym podłożu, wyposażyć w niezbędną ilość pojemników i kontenerów do gromadzenia odpadów w sposób selektywny oraz zapewnić ich sukcesywny wywóz;

h) w okresach długotrwałej suszy i silnych wiatrów regularnie zraszać plac budowy wodą.

2. na etapie eksploatacji przedsięwzięcia:

a) dokonywać systematycznych przeglądów i utrzymywać w dobrym stanie technicznym urządzania technologiczne i urządzenia chroniące środowisko;

b) wyposażyć bazę w materiały sorbentowe do likwidacji ewentualnych rozlewów substancji ropopochodnych;

c) minimalizować ilość wytwarzanych odpadów, gromadzić je selektywnie w wydzielonych, przystosowanych miejscach zabezpieczonych przed przedostaniem się do środowiska substancji szkodliwych.

W ocenie Burmistrza, Karta Informacyjna Przedsięwzięcia oraz analiza szczegółowych uwarunkowań określonych w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. wskazuje, że zaplanowane przez inwestora przedsięwzięcie nie będzie negatywnie wpływać na środowisko, zdrowie ludzi, klimat, zabytki i nie ma potrzeby przeprowadzania oceny jego oddziaływania na środowisko.

Uzasadniając zajęte stanowisko, Burmistrz wyjaśnił na wstępie, że planowana inwestycja dotyczy budowy stacji paliw z modułem LPG wraz z obsługą komunikacyjną w miejscowości N. i swym zakresem obejmie: posadowienie obiektów infrastruktury stacji, w tym m. in. pawilonu handlowego, wiat nad dystrybutorami, układu komunikacyjnego w granicach stacji wraz z miejscami postojowymi dla samochodów klientów i obsługi stacji, stanowiskami "powietrze, odkurzacz", i elementów reklamowych (pylon cenowy, witacz z nazwą stacji); posadowienie podziemnych zbiorników magazynowych paliw z systemem monitoringu i szczelności (do 3 zbiorników jedno lub wielokomorowych - sumaryczna objętość zbiorników nie przekroczy 300 m3 przeznaczonych na magazynowanie benzyn i olejów napędowych, zbiornik na paliwo LPG o objętości max. 20 m3); posadowienie do trzech obustronnych dystrybutorów wieloproduktowych MPD dla samochodów osobowych, do wydawania paliw ON i Pb; posadowienie jednego obustronnego dystrybutora paliwa gazowego LPG; posadowienie jednego obustronnego dystrybutora z wysokowydajnymi "pistoletami" ON dla samochodów ciężarowych typu TIR z dwiema satelitami dystrybucyjnymi; posadowienie jednego zbiornika o objętości max. 10 m3 na dodatek paliwowy AdBlue na wyspie z dystrybutorem lub zbiornika w wersji podziemnej z dystrybutorem; budowę instalacji i przyłączy infrastruktury technicznej; budowę kanalizacji deszczowej z zastosowaniem separatora substancji ropopochodnych wraz z osadnikiem, kierujących wody opadowe i roztopowe do systemu kanalizacji miejskiej lub do szczelnego zbiornika podziemnego; budowę kanalizacji sanitarnej z odprowadzeniem ścieków do systemu kanalizacji miejskiej lub do szczelnego zbiornika podziemnego; posadowienie budynku gospodarczego (altana śmietnikowa); posadowienie kontenera na butle z gazem; wykonanie stanowiska zlewu paliw; urządzenie terenów zieleni. Burmistrz wyjaśnił przy tym, że zasadniczym procesem technologicznym stacji paliw będzie przeładunek, magazynowanie, dystrybucja paliw płynnych oraz gazowych. Paliwa dowożone będą autocysternami. Na terenie działki wytyczony zostanie szlak komunikacyjny dla samochodów osobowych i ciężarowych przyjeżdżających i wyjeżdżających z terenu stacji paliw. Przygotowany zostanie również utwardzony kostką betonową plac manewrowy dla pojazdów korzystających z usług stacji. Stacja paliw wyposażona będzie także w: zdalny, elektroniczny monitoring szczelności zbiorników podziemnych paliw; system nadzoru nad pracą urządzeń oraz nad sprawnością obsługi klientów z użyciem kamer i łączności bezprzewodowej i z możliwością przesyłania danych o wydawanych produktach z dystrybutorów; system hermetyzacji przy napełnianiu zbiorników podziemnych, poprzez zawracanie oparów ze zbiornika do autocysterny; system hermetyzacji przy napełnianiu baków pojazdów, poprzez zawracanie oparów do zbiornika podziemnego; instalację technologiczną, paliwową dwuścienną z zabezpieczeniami uszczelniającymi przy studzienkach nad zbiornikiem podziemnym i przy dystrybutorach; zorganizowany system selektywnego gromadzenia odpadów, wytwarzanych m.in. przez klientów stacji (rozbudowanego o pojemniki na puszki po napojach, papier, butelki). Główne pomieszczenie pawilonu stacji będzie przeznaczone pod powierzchnię handlową, gdzie planowana jest sprzedaż artykułów spożywczych motoryzacyjnych. Ogrzewanie pomieszczeń pawilonu stacji będzie oparte o energię elektryczną lub ogrzewanie zapewni planowany kocioł opalany gazem ziemnym lub olejem opałowym. Zaopatrzenie obiektu w wodę na cele socjalno-bytowe nastąpi z lokalnej sieci wodociągowej za pomocą projektowanego przyłącza. Planowana inwestycja będzie zlokalizowana w województwie, w powiecie, w obrębie miasta N., w bezpośrednim sąsiedztwie trasy szybkiego rucha [..] na działkach nr [..] i [..], w obrębie O. Całkowita powierzchnia działki, na której realizowane będzie przedsięwzięcie wynosi 4431 m2, z czego obszar zajęty przez budynki i infrastrukturę planowanej stacji paliw będzie wynosił maksymalnie 3781 m2 a pozostała część działki (min. 650 m2) nie będzie wykorzystywana na potrzeby projektowanej stacji paliw. W najbliższym sąsiedztwie działki, na której planowana jest inwestycja znajduje się uczęszczany szlak komunikacyjny i tereny usługowe. Najbliższą zabudowę chronioną akustycznie stanowią wysokie budynki mieszkaniowe wielorodzinne, zlokalizowane od strony północno-zachodniej, za ul. W. Zlokalizowane są one w odległości około 118 m od granicy działki inwestycyjnej.

Burmistrz wskazał także, że obszar inwestycji znajduje się w obrębie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego miasta N., uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w N. z dnia 3 kwietnia 1998 r., nr 259/XL/98, zgodnie z którym część działki inwestycyjnej, na której zlokalizowana będzie inwestycja, położona jest na obszarze oznaczonym w planie symbolem T-16 a zgodnie z § 41 tej uchwały dla tego terenu ustalono jako funkcję podstawową usługi obsługi węzła drogowego, do których zalicza się usługi dla podróżnych oraz obsługę samochodów.

Burmistrz zauważył również, że podczas realizacji przedmiotowej inwestycji, wystąpią okresowe uciążliwości związane z emisją: hałasu, zapylenia, emisji oparów i wibracji pochodzące z maszyn i urządzeń pracujących w trakcie prowadzenia robót jak i obsługi stacji. Jednakże, pomimo dość wysokiej mocy akustycznej maszyn i urządzeń, nie przewiduje się przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu poza granicę działki i realizacja inwestycji nie stanowi zagrożenia dla klimatu akustycznego okolicznych obszarów chronionych akustycznie. Roboty prowadzone będą tylko w porze dziennej. Przed rozpoczęciem prac budowlanych teren inwestycji zostanie odpowiednio zabezpieczony przed dostępem osób nieupoważnionych za pomocą tymczasowego ogrodzenia z wyznaczoną bramą wjazdową dla pojazdów biorących udział w pracach realizacyjnych. Zostanie on również oznaczony odpowiednią tablicą informacyjną. W ramach działań ograniczających oddziaływanie inwestycji na środowisko inwestor będzie dążył do utrzymania w pełnej sprawności technicznej wszystkich urządzeń z zachowaniem parametrów technicznych umożliwiających sprawne działanie urządzeń. Pojazdy biorące udział w pracach budowlach będą tankowane paliwem na stacjach paliw, poza terenem inwestycji. Plac budowy wyposażony będzie w sorbenty, maty bądź biopreparaty do neutralizacji i likwidacji rozlewów olejowych, a ewentualne rozlewy olejowe spowodowane awarią sprzętu, maszyn budowlanych i środków transportu będą natychmiast usuwane. Odpady powstające podczas prac budowlanych będą segregowane i magazynowane w przeznaczonych do tego celu miejscach i pojemnikach. Odpady z placu budowy będą sukcesywnie usuwane. Niekorzystne oddziaływania związane z zanieczyszczeniem powietrza podczas wykonywania robót będą miały charakter krótkotrwały i odwracalny. Podczas realizacji inwestycji nie planuje się wykonywania robót ziemnych mogących powodować ryzyko odwadniania wykopów. W przypadku ewentualnego dotarcia na etapie realizacji inwestycji do poziomu wód gruntowych konieczne będzie odpowiednie przeprowadzenie odwodnienia. W razie potrzeby odwodnienia wykopów najprawdopodobniej zostanie zastosowana technologia igłofiltrów.

Jednocześnie, Burmistrz podkreślił, że stacja paliw będzie obiektem nowoczesnym, wyposażonym we wszystkie wymagane prawem zabezpieczenia, które ograniczają możliwość wystąpienia jakiejkolwiek awaryjnej sytuacji do minimum, w szczególności dzięki zastosowaniu i utrzymywaniu urządzeń technologicznych oraz systemu kontroli szczelności zbiorników w należytym stanie i sprawności technicznej. Obiekty i instalacje technologiczne będą wykonane w sposób wykluczający możliwość skażenia środowiska gruntowego. Dwupłaszczowe zbiorniki będą wyposażone w odpowiednie, zgodne z przepisami, czujniki, reagujące i alarmujące o uszkodzeniu i wycieku paliwa. Powierzchnie dystrybucji i przeładunku paliw będą utwardzone i szczelne, a także wyprofilowane w taki sposób, aby ewentualne wycieki paliwa spływały do kratek kanalizacyjnych i separatora. Inwestor planuje wykonanie systemu napełniania i dystrybucji paliw w układzie pełnej hermetyzacji: "duże wahadło" gazowe obejmujące napełnianie zbiorników magazynowych z zawracaniem do cysterny oparów ze zbiorników, "małe wahadło" gazowe (system VRS) polegające na odsysaniu par benzyn podczas napełniania baków pojazdów, przeznaczonym do tego celu systemem rurociągów. Wody opadowe i roztopowe z terenu utwardzonego będą odprowadzane poprzez odpowiednie wyprofilowanie powierzchni do kratek ściekowych a następnie systemem kanalizacji wewnętrznej, po podczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych i osadniku, do kanalizacji miejskiej lub do szczelnego zbiornika podziemnego. Wody opadowe z dachów budynku i wiaty nad dystrybutorami nie będą wstępnie podczyszczane i będą odprowadzane powierzchniowo na teren biologicznie czynny działek inwestycyjnych. Ścieki socjalno-bytowe z pomieszczenia sanitarnego pawilonu stacji będą odprowadzane projektowanym przewodem do sieci kanalizacji miejskiej lub do szczelnego zbiornika bezodpływowego.

Ponadto, Burmistrz stwierdził, że analiza karty informacyjnej przedsięwzięcia wykazała, że zarówno podczas realizacji, jak i w trakcie eksploatacji przedmiotowego przedsięwzięcia, zastosowane zostaną rozwiązania techniczne i technologiczne, które zapewnią, że oddziaływanie planowanej inwestycji nie przekroczy standardów jakości środowiska zarówno na terenie, jak i poza granicami terenu projektowanej stacji paliw. Wariant proponowany przez inwestora jest przy tym wariantem najbardziej ekonomicznym i jednocześnie najkorzystniejszym z punktu widzenia ochrony środowiska. W bliskim sąsiedztwie terenu inwestycyjnego znajduje się istniejąca stacja paliw. Mimo bliskiej odległości istniejącej i planowanej stacji paliw przedstawione w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia analizy wykazały brak ponadnormatywnego oddziaływania obiektów poza granicami działek inwestycyjnych. W związku z powyższym, lokalizacja planowanej inwestycji nie zagrozi naruszeniem obowiązujących standardów środowiskowych nawet przy założeniu kumulowania jej oddziaływania z obecną stacją paliw.

Burmistrz wskazał także, że z uwagi na skalę i charakter inwestycji, nie przewiduje się występowania ponadnormatywnych emisji: hałasu, wibracji, zanieczyszczeń powietrza, wody i gleby. Ze względu na rodzaj inwestycji oddziaływania będą miały zasięg lokalny (bez ryzyka transgranicznych oddziaływań). Zakres planowanej inwestycji i przewidziane do wykonania zabezpieczenia wykluczają wystąpienie poważnej awarii przemysłowej. Ponadto, obszar, na którym zrealizowane ma być przedmiotowe przedsięwzięcie nie jest zlokalizowany na obszarach górskich, w strefie ochronnej ujęć wód, na obszarach, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, obszarach ochrony uzdrowiskowej. Przedsięwzięcie nie przyczyni się też do zmian stosunków wodnych czy troficznych, nie będzie zanieczyszczać chemicznie wód i gruntów. Planowane przedsięwzięcie nie będzie źródłem znacznej emisji dźwięku ani pyłu. W związku z ograniczonym poziomem emisji nie przewiduje się, aby przedsięwzięcie doprowadziło do pogłębienia zmian klimatu nawet w niewielkiej skali. Dotyczy to również mitygacji (łagodzenia przez przedsięwzięcie zmian klimatu), jak i wpływu klimatu i jego zmian na planowaną inwestycję. Zamierzenie nie jest wrażliwe na czynniki atmosferyczne, a z uwagi na skalę i zakres przedsięwzięcia zmiany klimatu nie są zagadnieniem krytycznym dla realizacji przedsięwzięcia. Z realizacją inwestycji nie wiąże się ryzyko wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Na terenie planowanej inwestycji oraz w pobliżu nie występują ujęcia wód podziemnych.

Burmistrz wyjaśnił, że przedmiotowa inwestycja położona jest poza obszarami europejskiej sieci NATURA 2000, objętymi ochroną na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2020 r., poz. 55). Najbliżej położonymi obszarami Natura 2000 są: [..] - leżący na północny wschód około 10,4 km i [..]- leżący na północny wschód około 10,4 km. Inne najbliżej położone obszary chronione, objęte ochroną na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody to leżący około 2,1 km na północny wschód Obszar Chronionego Krajobrazu [..] oraz leżący około 6 km na południowy - wschód Obszar Chronionego Krajobrazu [..]. Brak jest podstaw do uznania, aby przedsięwzięcie ze względu na charakter, skalę inwestycji oraz odległość od obszarów NATURA 2000, mogło spowodować utratę bądź fragmentację siedlisk przyrodniczych i miejsc bytowania, żerowania, lęgu gatunków ptaków, dla których ochrony wyznaczono obszary NATURA 2000.

Nadto, Burmistrz wskazał, że teren inwestycji usytuowany jest poza korytarzami ekologicznymi. Najbliższy z nich to usytuowany około 10,0 km na wschód od terenu przeznaczonego pod przedmiotową inwestycję korytarz rzeki N. [.]. Ze względu zatem na dużą odległość, nie istnieje ryzyko oddziaływania przedsięwzięcia na migracje zwierząt w korytarzach ekologicznych. Realizacja i eksploatacja przedsięwzięcia nie będzie ponadto skutkować zjawiskiem barierowości względem korytarzy ekologicznych zwierząt. W obszarze oddziaływania planowanego zakładu brak jest starodrzewia oraz pomników przyrody. Ze względu na swoje położenie oraz charakter siedliska, teren inwestycyjny nie jest i nie będzie atrakcyjnym miejscem występowania zwierząt, w tym zwierząt gatunków chronionych. Przedmiotowe przedsięwzięcie nie znajduje się w strefie ochrony konserwatorskiej. Inwestycja znajduje się w obszarze jednolitej części wód powierzchniowych (JCWP) oznaczonym kodem [..]" o stwierdzonym dobrym stanie oraz na obszarze jednolitej części wód podziemnych - JCWPd-16. Na obszarze arkusza N. spąg utworów wodonośnych sięga do głębokości 50 m p.p.m. a ich miąższość waha się od kilku do 40 m. Zwierciadło wody na tym obszarze jest napięte i stabilizuje się na wysokości około 0,5 m p.p.t. Zatem, na terenie inwestycji należy spodziewać się płytko występujących wód gruntowych a okresowo zbiorniki paliw będą mogły znajdować się w bezpośrednim otoczeniu wód gruntowych. W celu zabezpieczenia możliwości negatywnego oddziaływania wody na powierzchnię zbiornika zostaną one dobrane pod kątem odpowiedniej izolacyjności antykorozyjnej powłoki. Realizacja zamierzenia nie wpłynie na pogorszenie stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych oraz podziemnych jak i nie uniemożliwi osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planach gospodarowania wodami w obszarach dorzeczy.

Od decyzji Burmistrza skarżąca Spółka wniosła odwołanie, domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 31 lipca 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Kolegium oceniło bowiem, że organ I instancji spełnił wymogi wiążące się z prowadzeniem postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Odnosząc się zaś do zarzutów skarżącej Spółki, Kolegium wskazało, że wydana przez organ I instancji decyzja nie pozostawia wątpliwości, że przy jej podejmowaniu organ I instancji uwzględnił uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. Organ I instancji wskazał bowiem w uzasadnieniu wydanej decyzji, że na podstawie analizy szczegółowych uwarunkowań określonych w art. 63 tej ustawy uznał, że przedsięwzięcie nie będzie negatywnie wpływać na środowisko, zdrowie ludzi, klimat zabytki i nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Burmistrz wskazał również jakich kryteriów z art. 63 nie uwzględnił przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji. Powyższego ustalenia organ I instancji, jak i organy współdziałające, dokonały głównie w oparciu o dane zawarte w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia, którym trudno odmówić wiarygodności. Przedłożona przez inwestora Karta Informacyjna Przedsięwzięcia zawiera, zgodnie z art. 62a ustawy, dane o rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną, rodzaju technologii, ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii, rozwiązaniach chroniących środowisko, rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko, obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej, przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz wpływie na środowisko, pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W ocenie Kolegium, dane zawarte w Karcie pozwoliły organowi I instancji (przy uwzględnieniu jednomyślnych opinii organów współdziałających) orzec o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Kolegium wyjaśniło, że w załączonej do wniosku Karcie Informacji Przedsięwzięcia, uwzględniono skumulowane oddziaływania planowanej stacji paliw z już istniejącą. Świadczą o tym załączone do Karty analiza akustyczna oraz obliczenia emisji zanieczyszczeń do powietrza. Obie załączone analizy zawierają wyniki skumulowanego oddziaływania obu stacji paliw na środowisko. Z analiz wynika, że ani pod względem akustycznym, ani pod względem emisji zanieczyszczeń do powietrza standardy jakości środowiska nie zostaną przekroczone. Najbliższymi terenami chronionymi akustycznie są działki, na których położona jest zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna. Znajdują się one około 118 m w kierunku północnym i północnowschodnim od planowanej lokalizacji stacji paliw. Dopuszczalny poziom hałasu dla terenów mieszkaniowych zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2014 r., poz. 112) wynoszą – 55 dB dla pory dnia i 45 dB. Ze względu na dużą odległości terenów chronionych akustycznie inwestycja nie będzie na nie negatywnie oddziaływała, biorąc również pod uwagę jej skumulowane oddziaływanie z istniejącą stacją paliw. Kolegium podkreśliło, że planowana inwestycja znajduje się na terenie, na którym bezpośrednie sąsiedztwo stanowi obciążony szlak komunikacyjny. W związku z powyższym oddziaływanie akustyczne inwestycji będzie pomijalne. Opisywane przedsięwzięcie spełnia obowiązujące normy dotyczące propagacji hałasu w środowisku. W związku z powyższym, lokalizacja planowanej inwestycji nie zagrozi naruszeniem obowiązujących standardów środowiskowych, nawet przy założeniu kumulowania jej oddziaływania z obecną stacją paliw. W Karcie, do źródeł zanieczyszczeń powietrza, które mogą być przyczyną zanieczyszczenia zaliczono: ruch pojazdów po terenie stacji paliw, załadunek paliw do zbiorników podziemnych (tzw. "duży oddech"), tankowanie paliw przez pojazdy, emisję ze zbiorników podziemnych spowodowaną dobowymi wahaniami temperatur (tzw. "mały oddech"), emisję wynikającą z nasycenia przestrzeni gazowej zbiornika (tzw. "wtórny oddech"), planowany kocioł opalany gazem ziemnym lub olejem opałowym na potrzeby ogrzewania budynku oraz dostarczenia ciepłej wody użytkowej. Kolegium wskazało, że z przeprowadzonych i przedstawionych w załączeniu do Karty obliczeń rozprzestrzeniania zanieczyszczeń do powietrza, uwzględniających wyżej wymienione źródła emisji oraz emisje ze stacji, wynika brak ponadnormatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko.

Jednocześnie, zdaniem Kolegium, organ I instancji i organy współdziałające przeanalizowały w sposób właściwy i wystarczający kwestię różnorodności biologicznej, wykorzystania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi. Przy wskazanych do realizacji przez inwestora rozwiązaniach technicznych i warunkach realizacji przedsięwzięcia wskazanych w zaskarżonej decyzji, nie przewiduje się negatywnego oddziaływania środowisko w tym na wskazane wyżej jego komponenty.

Kolegium wskazało także, że zarówno przedsięwzięcie inwestora, jak i istniejąca już stacja paliw, w wyniku realizacji tej pierwszej, zlokalizowane zostaną w bliskim sąsiedztwie. Ustawa z dnia 3 października 2008 r. nie ogranicza jednak w żaden sposób lokalizowania przedsięwzięć tego samego rodzaju w sąsiedztwie, pod warunkiem, że przeprowadzona analiza skumulowanych oddziaływań wykaże brak przekroczeń i naruszeń standardów środowiska. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla jednego przedsięwzięcia nie wyklucza wydania takiej decyzji dla przedsięwzięcia konkurencyjnego. Dzieje się tak dlatego, gdyż wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie przesądza o tym, że inwestycja ta zostanie zrealizowana. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia jest bowiem aktem wydawanym na początku procesu inwestycyjnego, poprzedza ona decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego), jak też decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Stanowi ona informację prawną dla potencjalnego inwestora o tym jakie zamierzenie inwestycyjne - z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego - może zostać realizowane na terenie działki objętej wnioskiem. Skonkretyzowanie w decyzji środowiskowej warunków, pod którymi dopuszczalna jest realizacja zamierzonej inwestycji, nie przesądza jeszcze o jej faktycznej realizacji. Wspomniana decyzja wskazuje jedynie kształt inwestycji w aspekcie wymogów ochrony środowiska, dopuszczając jej realizację w wariancie dla środowiska najkorzystniejszym. Dopiero zaś na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego następuje materializacja warunków określonych w decyzji środowiskowej.

Odnosząc się z kolei do podniesionego przez skarżącą Spółkę zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a. Kolegium wskazało, że organ I instancji poczynił w sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, wywiódł z nich prawidłowe wnioski, przytoczył przepisy prawa znajdujące zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego i omówiły ich treść. Kolegium nie dopatrzyło się naruszeń procedury, które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W sprawie zostały zastosowane prawidłowe przepisy prawa materialnego, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi wynikające z art. 107 k.p.a. W przedmiotowym postępowaniu, głównym dowodem w sprawie była Karta Informacyjna Przedsięwzięcia, w aktach sprawy brak innych (np. złożonych przez strony postępowania) dowodów. Organ I instancji przedstawił własne stanowisko w oparciu o zebrany materiał dowodowy w sprawie. Postępowanie organu I instancji, zdaniem Kolegium, w sposób niebudzący wątpliwości wykazało, w oparciu o weryfikację treści przedłożonej (i uzupełnionej) przez wnioskodawcę Karty Informacji i opinie organów współdziałających, iż zachodzą podstawy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach bez potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

We wniesionej do Sądu skardze, skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości, zarzucając naruszenie:

- art. 63 ust. 1 pkt 1 lit b i c ustawy z dnia 3 października 2008 r., polegające na tym, że organ administracji całkowicie dowolnie przyjął, iż pomimo, że na nieruchomości sąsiedniej funkcjonuje stacja paliw wraz z infrastrukturą towarzyszącą, która jest przedsięwzięciem co do zasady tożsamym z przedsięwzięciem, dla którego wydana została decyzja środowiskowa, nie zachodzi w tym przypadku powiązanie między tymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowanie się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych oraz pominął okoliczność, że stwierdzając, czy istnieje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko organ administracji winien uwzględnić także kwestię różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody, powierzchni ziemi, co należy rozumieć jako racjonalność wykorzystania tych zasobów (w szczególności powierzchni ziemi) oraz pominął całkowicie okoliczność, iż sprzeczne z racjonalnym wykorzystaniem tego zasobu może być lokalizowanie w bezpośrednim sąsiedztwie dwóch tożsamych przedsięwzięć, których oddziaływanie na środowisko w takiej sytuacji będzie się kumulować, nie istnieją zaś potrzeby społeczeństwa, które pozostawałyby niezaspokojone w sytuacji, gdy pierwsze z sąsiadujący przedsięwzięć jest już zrealizowane;

- art. 7 k.p.a., które polegało na tym, że organ administracji, bezpodstawnie zrezygnował z podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, postanawiając o odstąpieniu od dokonania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 19 listopada 2020 r. B. wniosła o oddalenie skargi, podzielając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Kontrola legalności, przeprowadzona na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2107 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., wykazała, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 lipca 2020 r. nie została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit a – c p.p.s.a.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2020 r., poz. 283 ze zm.) - zwanej dalej u.o.o.ś. Organy procedowały we wskazanym trybie wniosek inwestora B. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Budowa stacji paliw zlokalizowanej w województwie, w powiecie w obrębie miasta N., w bezpośrednim sąsiedztwie trasy szybkiego ruchu [..] na działkach nr [..] i [..], w obrębie O.".

Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.o.o.ś. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:

1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.

Objęte kontrolowanym postępowaniem przedsięwzięcie pod nazwą "Budowa stacji paliw zlokalizowanej w województwie, w powiecie w obrębie miasta N., w bezpośrednim sąsiedztwie trasy szybkiego ruchu [..] na działkach nr [..] i [..], w obrębie O." mieści się w zakresie określonym w § 3 ust. 1 lit. 34 i 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839), zwanego dalej rozporządzeniem, i jako takie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Z art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś. wynika, że dla tego rodzaju przedsięwzięć przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest wymagane tylko wówczas, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. Przepis ten stanowi, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie takie kryteria, jak: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia, rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1.

W poprzednim stanie prawnym w art. 63 ust. 2 ustawy przewidziane było, że obowiązek wydania postanowienia występuje również wtedy, gdy nie stwierdza się potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1712) z dniem 24 września 2019 r., powyższy obowiązek uchylono. Aktualnie, gdy organ uzna, że brak jest obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania, od razu wydaje właściwą decyzję środowiskową. Stosownie bowiem do treści art. 84 u.o.o.ś. w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja ta wydawana jest po uzyskaniu opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 i 1a (ust. 1). W decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy organ może określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c, lub nałożyć obowiązek działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b lub c (ust. 1a). Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (ust. 2).

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonej decyzji doprowadziła Sąd do wniosku, że wszystkie wskazane wyżej warunki – zarówno formalne, jak i merytoryczne – zostały w zaskarżonej decyzji spełnione.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że złożony przez inwestora wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego w pełni odpowiadał wymaganiom art. 74 ust. 1 u.o.o.ś. Do wniosku dołączono bowiem Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia wraz z kopią mapy ewidencyjnej, obejmującą obszar, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie i na które będzie oddziaływać przedsięwzięcie wraz z wypisami z rejestru gruntów.

Jednocześnie, przedłożona wraz z wnioskiem Karta Informacyjna Przedsięwzięcia, stanowiąca zasadniczy dokument chrakteryzujący przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zawierała wszystkie elementy określone w art. 62a ust. 1 i 2 u.o.o.ś. W Karcie tej dokładnie scharakteryzowano rodzaj, cechy, skalę i usytuowanie przedsięwzięcia oraz wskazano powierzchnię zajmowanej nieruchomości a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowy sposób ich wykorzystania i pokrycia nieruchomości szatą roślinną. W Karcie opisano także rodzaj technologii planowanej do zastosowania. Przeprowadzono również analizę ewentualnych wariantów przedsięwzięcia. Określono także przewidywane ilości wykorzystywanej wody i innych wykorzystywanych surowców, materiałów, paliw oraz energii. Wskazano, że nie przewiduje się znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i określono rozwiązania chroniące środowisko. Scharakteryzowano rodzaje i przewidywaną ilość wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko na różnych etapach eksploatacji inwestycji i określono możliwe transgraniczne oddziaływanie na środowisko. W Karcie zawarto informację o przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia – w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą doprowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. W Karcie określono obszary podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, wskazując jednocześnie ich położenie względem działki zainwestowanej. W Karcie zawarto również informacje o ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej, przewidywane ilości i rodzaje wytwarzanych opadów oraz ich wpływ na środowisko a także informacje o pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięcia oraz opisano usytuowanie przedsięwzięcia z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska.

Złożony przez inwestora wniosek wraz z Kartą Informacyjną Przedsięwzięcia, zgodnie z wymogiem art. 64 ust. 1 u.o.o.ś. przedłożony został przez organ I instancji organom opiniującym, tj.: Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska, Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu oraz Dyrektorowi Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Organy te nie stwierdziły potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Podkreślić przy tym należy, że organy współdziałające wydają opinie, a zatem organ właściwy do rozstrzygnięcia sprawy nie jest nimi formalnie związany, jednakże są to organy wyspecjalizowane w zakresie gospodarki wodnej, w zakresie ochrony środowiska oraz w zakresie higieny. Organy wyspecjalizowane w zakresie ochrony środowiska, gospodarki wodnej oraz w zakresie higieny, w ramach swoich kompetencji, nie dostrzegły szczególnych okoliczności, które świadczyłyby o konieczności przeprowadzenia postępowania środowiskowego w pełnym zakresie.

Ponadto, w ocenie Sądu, zarówno organy opiniujące, jak i organy orzekające w niniejszej sprawie, rozpoznając wniosek o wydanie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia, prawidłowo oceniły, że w niniejszej sprawie nie ma konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Orzekające w niniejszej sprawie organy oceny tej słusznie dokonały uwzględniając kryteria określone w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., w sposób wnikliwy identyfikując źródła oddziaływań przedsięwzięcia, tj. hałas, emisja pyłów i gazów oraz przedostawanie się do wód i gleby substancji ropopochodnych i adekwatnie do poczynionych ustaleń zweryfikowały ich wpływ na środowisko, w tym przy zastosowaniu określonych w Karcie rozwiązań zabezpieczających.

Informacje zawarte w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia w odniesieniu do kryteriów określonych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. w sposób nie budzący wątpliwości wskazują bowiem, że stan środowiska po realizacji przedsięwzięcia nie ulegnie pogorszeniu, a tym samym planowane przedsięwzięcie nie będzie w sposób istotny oddziaływać na środowisko.

W Karcie stwierdzono bowiem, że ze względu na rodzaj przedsięwzięcia nie przewiduje się jego znaczącego oddziaływania na środowisko i określono, że minimalizacji skutków potencjalnych zanieczyszczeń w środowisku będą służyć niezbędne do uwzględnienia w projekcie budowlanym rozwiązania techniczne i technologiczne, które zapewnią, że oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia nie przekroczy standardów jakości środowiska zarówno na terenie, jak i poza granicami terenu projektowanej stacji paliw. W Karcie wskazano, że niekorzystne oddziaływania związane z zanieczyszczeniem powietrza podczas wykonywania robót będą miały charakter przede wszystkim krótkotrwały i odwracalny, a także określono zalecenia w celu ich ograniczenia. Podkreślono przy tym, że nie spowoduje to pogorszenia stanu sanitarnego atmosfery. W Karcie określono sposoby zagospodarowania powstających odpadów zarówno w fazie realizacji inwestycji, jak i w fazie eksploatacji inwestycji. Podkreślono również, że ewentualny proces odwodnienia w fazie realizacji inwestycji będzie miał charakter krótkotrwały i odwracalny, niemający negatywnego wpływu na sąsiednie tereny. Wskazano, że w fazie realizacji obiektu może wystąpić podwyższony poziom hałasu, okres ten będzie jednak krótkotrwały, ograniczony do czasu prowadzenia prac budowlanych, jednakże praca sprzętu budowlanego nie będzie w sposób istotny oddziaływać na otoczenie i przekraczać dopuszczalnym poziomów mocy akustycznej. Z kolei, hałas pochodzący z eksploatacji stacji paliw nie będzie uciążliwy dla najbliższej okolicy Dodatkowym źródłem hałasu, związanym z etapem realizacji przedsięwzięcia, będzie ruch samochodów ciężarowych i określono, że w celu zminimalizowania uciążliwości akustycznej prace należy prowadzić tylko w porze dziennej. Badając emisję zanieczyszczeń powietrza w fazie eksploatacji inwestycji, stwierdzono brak ponadnormatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko. Stwierdzono również, że oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia w zakresie energii wprowadzanej do środowiska zamyka się na terenie, do którego inwestor posiada tytułu prawny a standardy jakości środowiska w przypadku realizacji inwestycji będą dotrzymane. Oddziaływania, jakie mogą wystąpić w związku z planowaną inwestycją, nie będą osiągały poziomów transgranicznego oddziaływania na środowisko. W Karcie podkreślono ponadto, że obiekty i instalacje technologiczne będą wykonywane w sposób wykluczający możliwość skażenia środowiska gruntowego a ze względu na charakter oraz skalę prowadzonej działalności przedsięwzięcie nie będzie ono miało wpływu na zmianę klimatu niezależnie od wybranego wariantu. Oddziaływanie stacji na stan powietrza atmosferycznego będzie niewielkie a wielkość emisji nie będzie przekraczać standardów jakości środowiska. Wskazano także, że oddziaływanie inwestycji nie będzie wpływało na obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek, które są zdecydowanie poza zasięgiem oddziaływania przedsięwzięcia. Powyższej oceny, na co jasno wskazuje treść zapisów Karty, dokonano uwzględniając i odnosząc się do różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi, o której mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. c u.o.o.ś.

Odnosząc się do powiązań planowanej inwestycji z innymi przedsięwzięciami, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1 lit b u.o.o.ś., w Karcie wskazano, co uwzględniły orzekające w sprawie organy, że obszar oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji będzie zamykał się praktycznie w granicach działki inwestycyjnej. Z uwagi jednak na to, że w bliskim sąsiedztwie terenu inwestycyjnego znajduje się istniejąca stacja paliw, w celu dokładnego przeanalizowania wpływu ich wspólnej pracy na najbliższe tereny chronione, przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, dokonano analizy skumulowanego oddziaływania obu obiektów pod względem rozprzestrzeniania hałasu oraz emisji zanieczyszczeń do powietrza. Analiza ta wykazała, że mimo bliskiej odległości istniejącej i planowanej stacji paliw, brak jest ponadnormatywnego oddziaływania obiektów poza granicami działek inwestycyjnych. W związku z tym, stwierdzono, że lokalizacja planowanej inwestycji nie zagrozi naruszeniem obowiązujących standardów środowiskowych, nawet przy założeniu kumulowania oddziaływania z obecną stacją paliw. Zauważyć w tym miejscu należy, że lokalizacja zaplanowanej przez inwestora stacji paliw pozostaje poza zakresem oceny organów w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia. Kwestia ta pozostaje bez wpływu na osiągnięcie celów postępowania środowiskowego, w toku którego analizie poddawane jest przedsięwzięcie w kształcie zaproponowanym przez inwestora.

W Karcie określono jednocześnie, że minimalizacji skutków potencjalnych zanieczyszczeń w środowisku będą służyć niezbędne do uwzględnienia w projekcie budowlanym rozwiązania techniczne i technologiczne, m.in., t.j.: zainstalowanie w ciągu kanalizacji deszczowej urządzeń chroniących środowisko przed spływem substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego tj. separatora substancji ropopochodnych ze zintegrowanym osadnikiem; zastosowanie i utrzymywanie urządzeń technologicznych oraz systemu kontroli szczelności zbiorników w należytym stanie i sprawności technicznej; zastosowanie sytemu hermetyzacji spustu paliw do zbiorników magazynowych z wykorzystaniem wahadła gazowego i urządzenia umożliwiającego ograniczenie par benzyn przy tankowaniu pojazdów samochodowych; zastosowanie elektrycznego systemu ogrzewania stacji; minimalizacja ilości wytwarzanych odpadów; usuwanie odpadów i ścieków powstających w trakcie realizacji inwestycji zgodnie z obowiązującymi normami i przepisami; zabezpieczenie terenów sąsiednich przed oddziaływaniem emisji hałasu, gazu i pyłów; zastosowanie środków ostrożności wykluczające możliwość zanieczyszczenia gruntów oraz wód gruntowych i zabezpieczenie wykopów przed przedostaniem się do nich zanieczyszczeń.

Uwzględniając powyższe, w ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy prawidłowo uznały, że projektowane przedsięwzięcie nie pogorszy parametrów stanu zanieczyszczenia powietrza ani wód istniejących na tym terenie.

Jednocześnie, zdaniem Sądu, warunki sformułowane w decyzji organu I instancji i podtrzymane przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji w pełni zabezpieczają potrzeby ochrony środowiska, w tym życia i zdrowia ludzi przed niekorzystnym oddziaływaniem stacji paliw. Konkretyzacja tych potrzeb w kontekście planowanego przedsięwzięcia i przy uwzględnieniu jego specyficznych uwarunkowań została przeprowadzona prawidłowo i wnikliwie w postępowaniu, w którym nie przeprowadzono oceny oddziaływania na środowisko. Taki sposób procedowania determinował rodzaj, skala, uwarunkowania wewnętrzne i zewnętrzne przedsięwzięcia.

Ponadto, Sąd stwierdził, że organy administracji obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań stacji paliw, realizując wymogi przewidziane w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W ten sposób zgromadziły materiał dowodowy, który stanowił kompletną i wystarczającą podstawę do poczynienia wiarygodnych ustaleń istotnych w niniejszej sprawie okoliczności faktycznych i prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego.

Przedłożona przez inwestora karta informacyjna przedsięwzięcia stanowi podlegający swobodnej ocenie dokument prywatny, jednakże jej szczegółowa i specjalistyczna treść oraz fakt, że stanowi ona punkt wyjścia do ustaleń faktycznych organów w zakresie cech i parametrów planowanego przedsięwzięcia, nadają jej szczególne znaczenie jako źródłu ustaleń faktycznych. Dokumentowi temu przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie nowej analizy uwarunkowań środowiskowych (sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy karty informacyjnej przedsięwzięcia), z której wynikałyby wnioski pozostające w sprzeczności do tych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Weryfikacja wiarygodności i mocy dowodowej powyższego dokumentu wymaga zatem przeprowadzenia co najmniej porównywalnych pod względem fachowości i specjalistycznej analizy dowodów (np. dowodu z ekspertyzy specjalistycznej, która w sposób udokumentowany wykazywałaby m.in. wady lub błędne założenia lub ustalenia karty informacyjnej przedsięwzięcia). Jeżeli więc strony postępowania - niezależnie od weryfikacji i ocen organów orzekających w sprawie - zmierzają do podważenia wiarygodności lub mocy dowodowej karty informacyjnej w zakresie podstawowych informacji o planowanym przedsięwzięciu, to ich obowiązkiem jest zaoferowanie odpowiednich dowodów, które zmierzają do podważenia konkretnych i istotnych elementów treściowych karty informacyjnej, o których mowa w art. 62a ust. 1 u.i.o.ś. Nie można zatem uznać za skuteczne zarzutów strony skarżącej wobec ustaleń organów co do oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, dokonanych na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia, w sytuacji gdy strona ta nie zaoferowała żadnych konkretnych dowodów wskazujących na wadliwość tychże ustaleń i treści karty informacyjnej przedsięwzięcia (zob. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 1944/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca nie przedstawiła żadnej opinii (ekspertyzy) specjalistycznej, która podważałaby ustalenia organów obu instancji dokonane m.in. na podstawie Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia. W tym zakresie nie są wystarczające twierdzenia samej skarżącej związane z wątpliwościami co do informacji zawartych w karcie albo z koniecznością dodatkowej weryfikacji tych informacji.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.

Sąd wydał w niniejszej sprawie wyrok na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie bowiem z treścią art. 133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. wyrok może być wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym albo jeżeli ustawa tak stanowi. Przepis art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) stanowi zaś, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Nadto, w dniu 19 października 2020 r. Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydał zarządzenia nr 49/2020 w sprawie odwołania rozpraw oraz wstrzymania przyjmowania interesantów i ograniczenia obsad kadrowych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Z uwagi na intensyfikację rozwoju epidemii oraz niemożność przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.