Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2690/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6279 Inne o symbolu podstawowym  627
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny -art.55 ustawy PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2004r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wymierzenie organowi grzywny w sprawie ze skargi D. V. G. na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia (...) kwietnia 2004 r., nr (...) w przedmiocie odmowy zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia odmówić wymierzenia organowi grzywny


UZASADNIENIE

W dniu [...] sierpnia 2004 r. skarżący D. V. G. (wraz z małżonką V. E. M.) złożył wniosek o wymierzenie organowi - Prezesowi Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców - grzywny, powołując się na art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku D. V. G. podniósł, że dnia 18 maja 2004 r. wraz z żoną złożyli za pośrednictwem Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Prezesa Urzędu z dnia [...] kwietnia 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i zobowiązaniu do opuszczenia terytorium RP w terminie 7 dni. Jednakże, jak stwierdził, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 ww. ustawy, Prezes Urzędu nie przekazał Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę w zakreślonym tym przepisem trzydziestodniowym terminie. Pan D. V. G. podkreślił przy tym, że jest dla nich bardzo ważne uzyskanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w Polsce, ale jak stwierdził, organy państwowe nic sobie z tego nie robią i przez cały czas odciągają w czasie wszelkie decyzje. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców wniósł o jego nieuwzględnienie, podnosząc m.in., że dopiero w dniu 08. 06. 2004 r. wpłynęły akta Wojewody [...], na podstawie których można było przygotować odpowiedź na skargę oraz że uchybienie terminu wiązało się ze szczególnie skomplikowanym charakterem sprawy oraz koniecznością dokonania szczegółowej, ponownej analizy sprawy i rozważenia zasadności ewentualnego uwzględnienia skargi, stosownie do art. 54 § 3 ww. ustawy. Rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi - Prezesowi Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców - grzywny, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd, na wniosek skarżącego, "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny..." w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2. Z brzmienia art. 55 § 1 jednoznacznie wynika, że jest to przepis o charakterze fakultatywnym, a zatem nawet w przypadku stwierdzenia niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 - z czym niewątpliwie mamy do czynienia w sprawie niniejszej - Sąd "może", ale nie jest zobowiązany, orzec o wymierzeniu organowi grzywny.

Odmawiając wymierzenia Prezesowi Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców grzywny w trybie art. 55 § 1 ww. ustawy, Sąd wziął pod uwagę, że do opóźnienia w wykonaniu wynikających z art. 54 § 2 obowiązków przyczyniło się to, iż stosunkowo późno wpłynęły akta Wojewody [..], na podstawie których organ mógł przygotować odpowiedź na skargę oraz to, że uchybienie terminu wiązało się ze szczególnie skomplikowanym charakterem sprawy, jak również to, że przed przekazaniem skargi Sądowi rozważana była przez organ kwestia zasadności ewentualnego uwzględnienia skargi, stosownie do art. 54 § 3 ww. ustawy. Z tych wszystkich względów, Sąd stosownie do treści powołanego wyżej art. 55 § 1, biorąc też pod uwagę, iż podstawowy cel ustanowionej w nim instytucji procesowej, tj. nadanie sprawie biegu, został osiągnięty, postanowił jak w sentencji.