Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 322/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 58 par. 1 pkt 3  i par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zdzienicka- Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pan A. Z. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 grudnia 2021 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 18 marca 2022 r. wezwano skarżącego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wskazania numeru PESEL - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenie skargi.

Korespondencja zawierająca powyższe zarządzenie została wysłana

do skarżącego na adres podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki wezwanie nie zostało odebrane przez stronę, wobec czego zostało uznane

za skutecznie doręczone w dniu 6 kwietnia 2022 r. (k. 27 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej określanej jako "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono

w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w przepisie art. 57 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit.b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Natomiast zgodnie z art. 215 § 1 wskazanej ustawy w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.

W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd jest uprawniony

do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia.

W rozpatrywanej sprawie skarżący został wezwany do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wskazania numeru PESEL i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Doręczenie wezwania nastąpiło na zasadzie wynikającej z art. 73 p.p.s.a. Stosownie do treści wskazanego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni

w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się

w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura

lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe

(§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej

albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu

od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej.

Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma.

Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do uiszczenia wpisu.

W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została przesłana na podany przez skarżącego adres i - wobec nieobecności adresata w tym miejscu - była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 23 marca 2022 r. i 31 marca 2022 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie wezwania skarżącemu było skuteczne i zostało dokonane w dniu 6 kwietnia 2022 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął w dniu 13 kwietnia 2022 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uzupełnił wskazanych braków skargi.

Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3

p.p.s.a., odrzucił skargę.