Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 375/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 par. 2, art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 573/08 o odrzuceniu zażalenia J. C. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 grudnia 2009 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 573/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie J. C. na zarządzenie tego Sądu z dnia 18 grudnia 2009 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 26 października 2009 r. w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2009 r. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych oraz niewyjaśnienie charakteru pisma skarżącego z dnia 26 października 2009 r., pismo to pozostawiono bez rozpoznania. Odpis zarządzenia skarżący otrzymał w dniu 31 grudnia 2009r.

W dniu 8 stycznia 2010 r. skarżący złożył pismo procesowe, którego załącznikiem było zaświadczenie o pobycie w Szpitalu Powiatowym w R. w dniach od [...] do [...] grudnia 2009 r. oraz karta informacyjna z przebiegu leczenia szpitalnego z okresu od [...] października do [...] listopada 2009 r. Z uwagi na wątpliwości co do charakteru tego pisma Sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżącego o wyjaśnienie, czy pismo z dnia 8 stycznia 2010 r. stanowi zażalenie na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009 r., w przypadku odpowiedzi twierdzącej Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącego do złożenia w terminie 7 dni odpisu zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Udzielając odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że pismo z dnia 8 stycznia 2010 r. należy potraktować jako zażalenie na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009 r. oraz wniósł o przywrócenie terminu do jego złożenia, załączając kserokopię zażalenia z dnia 8 stycznia 2010 r. i załączonych do niego dokumentów.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że wniesione w dniu 8 stycznia 2010 r. przez J. C. zażalenie na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, który rozpoczynając bieg od dnia 1 stycznia 2010 r. upłynął w dniu 7 stycznia 2010 r. Ponadto Sąd podkreślił, że pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, pełnomocnik skarżącego zamiast odpisu zażalenia z dnia 8 stycznia 2010 r. nadesłał jedynie jego kserokopię, czego nie można uznać za uzupełnienie braków zażalenia. Z powyższych przyczyn Sąd odrzucił zażalenie J. C.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. C., reprezentowany przez adwokata, zarzucił naruszenie art. 47 § 1 i art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych pisma poprzez złożenie odpisu zażalenia w sytuacji, gdy w zakreślonym terminie strona złożyła do Sądu odpis zażalenia wraz z załącznikami.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego wskazał, że wezwany do przedłożenia odpisu zażalenia wraz z załącznikami, z uwagi na brak kontaktu ze skarżącym, przedłożył odpis pisma bez podpisu skarżącego. Jednocześnie podkreślił, że w doktrynie i orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że odpisy pisma procesowego nie muszą być podpisane ani poświadczone za zgodność z oryginałem przez stronę, jej przedstawiciela lub pełnomocnika. Uznać zatem należało, że odpisy w odpowiedniej liczbie zostały do pisma procesowego dołączone.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 46 p.p.s.a. zawiera katalogowo wymienione ogólne warunki, którym musi odpowiadać każde pismo strony. Jednym z tych wymagań, określonym w art. 46 § 1 pkt 2 jest oznaczenie rodzaju pisma, rozumiane jako wskazanie nazwy, jaką pismu nadają przepisy powołanej ustawy. Ponadto wymogiem pisma, stosownie do art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jest osnowa wniosku lub oświadczenia, czyli merytoryczna treść, jaką wniosek lub oświadczenie zawiera, a z której winno wynikać, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

W powyższym trybie Sąd pierwszej instancji, wobec wątpliwości co do charakteru pisma skarżącego z dnia 8 stycznia 2010 r., zwrócił się do jego pełnomocnika o wypowiedzenie się, czy pismo to stanowi zażalenie na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Pełnomocnik skarżącego udzielił odpowiedzi na pismo Sądu wskazując, że pismo z dnia 8 stycznia 2010 r. należy potraktować jako zażalenie na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w trybie art. 86 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zobowiązany był w pierwszej kolejności do zbadania kwestii przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na wskazane zarządzenie. Uznać zatem należy, że rozstrzygnięcie Sądu zapadło z pominięciem zbadania istotnej dla sprawy okoliczności, tym bardziej, że zaskarżonym postanowieniem Sąd odrzucił zażalenie J. C. przede wszystkim z uwagi na wniesienie tego środka zaskarżenia po upływie ustawowego terminu.

W tej sytuacji, wobec tak wyraźnego sformułowania pisma pełnomocnika skarżącego, Sąd pierwszej instancji ponownie rozpoznając sprawę będzie zobowiązany do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009 r. Dopiero po rozstrzygnięciu powyższej kwestii Sąd będzie mógł rozważyć, na ile dostrzeżone braki formalne zażalenia stoją na przeszkodzie dla przyjęcia go do rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.