Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 595/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław 15 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr . w przedmiocie kontrolnego badania inwalidy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez J. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr .[..] r. wydane z powołaniem się na przepisy art. 127 § 1 i art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z § 5 pkt 1, § 30 ust. 1 i 2, § 31 ust. 1 ,2,3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 12, poz. 75). utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ż z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie kontrolnego badania inwalidy, wykonanego na zlecenie Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w Z. G.

Organy we wskazanych wyżej orzeczeniach rozpoznały u skarżącego szereg schorzeń powodujących niezdolność do zawodowej służby wojskowej, określając jednocześnie skarżącemu kategorię N - trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz wskazały które ze zdiagnozowanych schorzeń mają związek ze służbą wojskową. Dodatkowo ustalając inwalidztwo skarżącego, zaliczyły go do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. D. domagał się określenia inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą wojskową oraz z ogólnego stanu zdrowia. Skarżący podniósł, że stan jego zdrowia z biegiem lat się pogarsza, a organy dokonując określenia stanu jego zdrowia nie wykonały szczegółowych badań pozwalających na prawidłowe jego określenie. W piśmie uzupełniającym skargę z dnia 4 stycznia 2010 r. skarżący oświadczył, że nie polemizuje z ustaleniami komisji lekarskiej w zakresie stwierdzonej niezdolności do służby wojskowej, zakwestionował jednak uznanie go za inwalidę III grupy i w tym zakresie domagał się zaliczenie go do II grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Takie stanowisko zaprezentowane zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47), w którym stwierdzono między innymi, że orzeczenia wojskowych komisji lekarskich można podzielić na dwie główne, odrębne grupy. Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej. Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Wydane w tych sprawach orzeczenia wojskowych komisji lekarskich poddawane są kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji w przedmiocie świadczeń odszkodowawczych, rentowych i zaopatrzenia emerytalnego. Decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są przez wojskowe organy emerytalne, lecz nie przez wojskowe komisje lekarskie. W badanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżący nie kwestionuje stwierdzonej przez organy obu instancji niezdolności do służby wojskowej. Z akt sprawy wynika, że wydanie w sprawie przez wojskowe komisje lekarskie orzeczeń nastąpiło w trybie określonym w ustawie z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (tj. Dz.U. z 2004 r., nr 8, poz. 66 ze zm.) oraz wydanego na podstawie przepisów tej ustawy Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Potwierdza to znajdujące się w aktach sprawy skierowanie skarżącego do wojskowej komisji lekarskiej, wystawione w dniu 10 września 2009 r. przez Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w Z. G., w którym wprost wskazano, że celem skierowania jest ustalenie inwalidztwa i jego związku ze służbą wojskową lub chorobami powstałymi w czasie służby. Zaskarżone orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w części określającej stopień inwalidztwa oraz brak związku rozpoznanych schorzeń ze służbą wojskową dla celów zaopatrzenia rentowego, jest zatem elementem sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy takie zgodnie z art. 1 kodeksu postępowania cywilnego mają charakter spraw cywilnych, do których rozpoznania właściwe są sądy powszechne (art. 2). Taką argumentację potwierdza również przepis art. 31 ust. 4 powołanej ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin, w myśl którego od decyzji wojskowego organu emerytalnego w przedmiocie prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczenia służy odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach kodeksu postępowania cywilnego. Zatem sprawa w przedmiocie związku rozpoznanych u żołnierza zawodowego chorób ze służbą wojskową, oraz określenia przez wojskową komisję lekarską stopnia inwalidztwa, dla celów zaopatrzenia rentowego bądź emerytalnego, nie ma charakteru sprawy administracyjnej, od której służyłaby skarga do sądu administracyjnego.

W tej sytuacji skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).