Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 114/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2122/16 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lipca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku skarżącej [...] S.A. w W., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedstawione przez skarżącą argumenty nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca nie wykazała, że rozbiórka nośnika reklamowego będzie wiązała się ze spowodowaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a. Nie każdy nakaz rozbiórki wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Rozbiórka nośnika reklamowego generuje mniejsze koszty i stanowi proces logistycznie i technicznie mniej skomplikowany niż np. rozbiórka budynku mieszkalnego. Nośnik reklamowy objęty nakazem rozbiórki składa się z niewielu elementów, które w wyniku poprawienie przeprowadzonego demontażu, nie powinny ulec uszkodzeniu i będzie możliwe ponowne ich wykorzystanie.

W zażaleniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a., podnosząc, że zebrała wszystkie dokumenty niezbędne do legalizacji nośnika reklamowego, w tym zaświadczenie o zgodności tego obiektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że postępowanie sądowoadministracyjne stanie się praktycznie bezprzedmiotowe. Rozbiórka obiektu budowlanego ma szczególny i nieodwracalny charakter. Po wykonaniu decyzji rozbiórkowej powrót do sytuacji sprzed wniesienia skargi spowoduje wielu problemów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Wbrew zarzutom zawartym w zażaleniu, Sąd pierwszej instancji ocenił, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie stanowi zagrożenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Pomimo że ocena ta nie została poparta szerszym uzasadnieniem, to jednak stanowisko Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe. Ocenę tę należy odnieść do rodzaju obiektu budowlanego, którym jest wolnostojący nośnik reklamowy w postaci słupa stalowego na bloku fundamentowym i tablicy reklamowej. Usunięcie takiego obiektu samo przez się nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli uwzględni się także czas wykonywania tego rodzaju obiektów i ich przeznaczenie. Należy mieć także na uwadze, że w postępowaniu legalizacyjnym, prowadzonym na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, istota tego postępowania polega na usuwaniu skutków samowoli budowlanej. Nie bez znaczenia jest także to, jaki czas upłynął od wybudowania obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę, a więc przez jaki okres użytkowany był obiekt wybudowany bez pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynika, że obiekt, którego dotyczy postępowanie został wybudowany w 2006 r. Nie można z góry zakładać także, że postępowanie zostanie zakończone określonym rozstrzygnięciem, które spowoduje określone skutki.

Mając powyższe względy na uwadze Sąd pierwszej instancji słusznie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca Spółka nie przytoczyła istotnych okoliczności, które uzasadniałyby zarzut, iż zaskarżone postanowienie jest wadliwe i narusza art. 61 § 3 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.