Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1247/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie: WSA Bożenna Blitek NSA Piotr Lechowski (sprawozdawca) Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2006 r sprawy ze skargi L. M. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2005 r. [...] po rozpatrzeniu odwołania L. M. , Rektor [...] w [...] , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komisji Rekrutacyjnej Wydziału[...][...] z dnia [...] 2005r, którą odmówiono przyjęcia L. M. na I rok studiów dziennych magisterskich na kierunku [...] w roku akademickim 2005/2006. W podstawie prawnej decyzji powołano przepisy art. 259 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz.U. Nr 164 , poz. 1365) , § 125 Statutu U.J. oraz Uchwały Senatu U.J. z dnia 17.12.2003 , 21.01.2004 , 21.04.2004 , 26.05.2004 , 23.06.2004 i z dnia 22.12. 2004 w sprawie postępowania kwalifikacyjnego na I rok studiów w roku akademickim 2005/ 2006 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Zaznaczono , że decyzja Rektora zapadła po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną i po rozpatrzeniu wniosku tej Komisji z dnia [...] 2005 r.

W uzasadnieniu decyzji Rektora przywołano decyzję Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Prawa i Administracji U.J. z której wynikało , że L. M. w postępowaniu kwalifikacyjnym na I rok studiów dziennych magisterskich , na kierunku Prawo w roku akademickim 2005/2006 nie uzyskał minimum punktów kwalifikującego do przyjęcia na studia.

Nie przytaczając zarzutów odwołania , Rektor stwierdził , że Uczelniana Komisja Rekrutacyjna ustaliła , iż postępowanie rekrutacyjne przeprowadzone zostało zgodnie z powołanymi w podstawie prawnej uchwałami Senatu U.J. , oraz sprawdziła dokumentację przebiegu egzaminu wstępnego , nie dopatrując się nieprawidłowości w postępowaniu kwalifikacyjnym . Wskazując na powyższe okoliczności, oraz stwierdzając , że podstawą przyjęcia na I rok wyżej opisanych studiów było uzyskanie minimum 65 punktów , których odwołujący się nie uzyskał , Rektor U.J. stwierdził brak podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z nieprzytoczonych w uzasadnieniu decyzji Rektora U.J. ustaleń zawartych w uzasadnieniu Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej wynika , że w postępowaniu kwalifikacyjnym decydowała liczba punktów uzyskana przez kandydata na egzaminie wstępnym , przy ustalonym Uchwałą Senatu U.J. na 500 osób limicie przyjęć na I rok studiów dziennych magisterskich - kierunek prawo. Z decyzji tej wynika , że L. M. uzyskał w wyniku przeprowadzonego w dniu [...] 2005 r. egzaminu wstępnego [...] punkty, podczas gdy najniższy wynik kwalifikujący do przyjęcia na studia wynosił 67 punktów.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył L. M. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji , ewentualnie o uchylenie obu tych decyzji.

Wskazując na przepis art.156 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , skargę oparto na zarzucie naruszenia przepisów art. 7, 8 , 9 , 77 § 1 , 80 , 107 § 3 w zw. z art. 140 i 138 § 1 pkt 1 kpa - oraz przepisów art. 141 ust. 1 , 1 a , 3 ustawy dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym ( Dz.U. Nr 65 , poz. 385 ze zm. ) i przepisów wykonawczych powołanych w podstawie prawnej decyzji w zw. z art. 259 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz.U. Nr 164 , poz. 1365 ) , a także przepisów art.32 ust.1 i art. 70 ust.1 Konstytucji RP .

W uzasadnieniu skargi podniesiono , że sprawa nie została wyjaśniona w zakresie istotnym dla jej wyniku i nie nadawała się do rozstrzygnięcia. Podkreślono , że Rektor U.J. jest organem merytorycznym obowiązanym do dokonania w swej decyzji pełnych ustaleń faktycznych na podstawie przeprowadzonej oceny wiarygodności dowodów , oraz rozważań faktycznych i prawnych . Zarzucono , że zaskarżona decyzja nie spełnia tych wymogów , gdyż nie prezentuje dowodów pozwalających na weryfikację przyjętego ustalenia , że kandydat nie uzyskał wymaganej liczby punktów , a tym samym uchyla się decyzja spod kontroli legalności co uzasadnia zarzut uchybienia przepisom art. 138 § 1 pkt 1 , 77 § 1 , 80 i 107§ 3 w zw. z art. 140 kpa w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Skarżący podniósł , iż nadal aktualne pozostają zarzuty odwołania , do których zaskarżona decyzja w ogóle się nie odniosła.

Wskazano , że już w odwołaniu zarzucono dowolny zakres przeprowadzonego egzaminu kwalifikacyjnego , który nie podlegał kryterium określonemu we właściwych przepisach oraz dowolność oceny odpowiedzi na pytania. Zdaniem skarżącego stanowiący podstawę egzaminu " test logicznego rozumienia tekstu " jest pojęciem wieloznacznym a jego zakres tematyczny nie był dostatecznie sformułowany. W konsekwencji stworzyło to niedopuszczalną niepewność kandydatów wykluczającą możliwość przygotowania się ich do tego egzaminu. Skarżący zajął stanowisko , że zasadą rekrutacji winno być oparcie się wyłącznie na wynikach uzyskanych przez kandydatów na egzaminie dojrzałości , gdyż taki był cel " nowych matur ". Wskazując na przepis art. 141 ust.1 a ustawy o szkolnictwie wyższym , skarżący zarzucił odstąpienie od reguły rekrutacji opartej wyłącznie na wynikach egzaminu dojrzałości , przez obejście tego przepisu .Powołując się na wyrok NSA z 1993.03.26 S.A./Wr 1287/92 ( ONSA 1993/4 , poz.111) podkreślono , że treść pytań na egzaminie wstępnym winna być objęta programem szkolnym , gdyż jego celem winno być sprawdzanie wiedzy z zakresu programu szkoły średniej , a naruszenie tej zasady oznaczało wykroczenie poza ramy ustawowej autonomii szkół wyższych.

Stan prawny obowiązujący w czasie egzaminu skutkował powrotem do poprzednich rozwiązań interpretacyjnych .

Zdaniem skarżącego sposób opracowania pytań i odpowiedzi obraża zasady praworządności i pogłębienia zaufania do organów , a brak dostatecznego powiadomienia kandydatów o zakresie egzaminu uchybiał zasadzie udzielania stronom postępowania informacji. Generalnie w tym zakresie skarga formułuje zarzut dowolności oceny przeprowadzonego egzaminu.

Podniesione uchybienia natury proceduralnej konkluduje skarga ogólnym zarzutem naruszenia zasad prawdy obiektywnej , pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji , zasady informacji o okolicznościach sprawy , podkreślając , że z uzasadnienia decyzji wynika brak zindywidualizowania sprawy i całkowite zlekceważenie zarzutów odwołania.

Zdaniem skarżącego w toku postępowania kwalifikacyjnego naruszono wyrażoną w art. 32 ust.1 Konstytucji zasadę równości wobec prawa , oraz konstytucyjne prawo do nauki i wykształcenia ( art.70 ust.1 i 4 Konstytucji R.P.)Naruszenia tych konstytucyjnych zasad upatruje skarga w zróżnicowaniu zasad przyjęć i postępowań kwalifikacyjnych przed różnymi uczelniami. Na poparcie zarzutu naruszenia zasady równego traktowania w dostępie do nauki w wyższej szkole publicznej poprzez tworzenie przystępującym do procedur kwalifikacyjnych równych szans , przywołano uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8.11. 2000 o sygn. Sk 18/99 ( OTK 2000 Nr 7 , poz. 258 ).

Skarżący zarzucił , iż samo wprowadzenie egzaminów wstępnych przy wskazanym wyżej założeniu skuteczności matur " nowych " uchybia regułom prawa do nauki oraz powszechnej i równej dostępności wykształcenia .Zasada autonomii szkół wyższych nie może uzasadniać łamania tychże zasad bo są one równoprawne.

Powtarzając zarzut odwołania podtrzymał skarżący stanowisko , że "wprowadzony system kwalifikacyjny nie nadaje się do obrony także z uwagi na pryncypia tworzenia prawa .." Zdaniem skarżącego Uchwała Senatu U.J. z dnia 17 grudnia 2003 r. , ma wątłe oparcie o przepis art.141 ust.1 ustawy , gdyż delegacja do wydawania tego aktu jest zbyt wątła i mało szczegółowa , upoważniając Senat do uchwalenia warunków i trybu rekrutacji oraz zakresu egzaminu wstępnego , nie precyzuje dalszych zastrzeżeń.

Wskazując na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego skarżący podniósł, iż art. 144 ust.1 i 148 zd 1 ustawy o szkolnictwie wyższym uznano za normę nadmiernie blankietową , powodującą dowolność organów i dającą im możliwość stanowienia przepisów rangi ustawowej . Skarżący prezentuje stanowisko , iż podobny charakter ma przepis art. 141 ust.1 ustawy. Zarzucono brak publikacji uchwały Senatu z 17.12. 2003 r " w sposób przewidziany innymi przepisami oraz umożliwiający zapoznanie się z jej treścią " , stwierdzając , że nie jest dostępna na stronach internetowych U.J. i w Biuletynie Informacji Publicznej jako informacja publiczna , ani nie można jej uzyskać w drodze poczty elektronicznej .Skarżący podniósł , iż podobnie ma się sprawa z pozostałymi uchwałami Senatu U.J. powołanymi w podstawie decyzji , a których daty podjęcia , wskazują na nieskuteczność dla rekrutacji na studia w roku akademickim 2005/2006.

Konkludując zarzut wadliwości materialnoprawnej decyzji , która miała wpływ na wynik sprawy , podkreślono , że jako jedyną podstawę prawną wskazano przepis § 125 Statutu U.J. oraz przejściowy przepis art.. 259 ust.1 pkt 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i niesprecyzowanie bliżej przepisy uchwał Senatu. Wskazane przepisy Uchwał Senatu U.J. nie noszą cech normatywności , głównie ze względu na niewłaściwe opublikowanie , co uzasadnia zarzut naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem skarżącego opisane kwestie zwłaszcza dotykające sfery materialnoprawnej wyczerpują przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2 kpa , gdyż mogą prowadzić do konstatacji, że decyzję wydano bez podstawy prawnej jak też z rażącym naruszeniem prawa .

Podniesiono także , że do decyzji nie dołączono imiennego upoważnienia dla Prorektora U.J. ds. dydaktyki do wydania decyzji w imieniu Rektora , na które powołano się w decyzji.

Rektor [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W obszernym uzasadnieniu stanowiska Rektor odniósł się do zarzutów skargi.

Podkreślono , że autonomia szkół wyższych ma również oparcie w przepisie art.70 ust.5 Konstytucji R.P. jako zasada konstytucyjna oznaczająca swobodę w ramach porządku prawnego , prowadzenia badań naukowych i kształcenia. Wskazano na przepis art. 141 ust.1 ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym , w myśl którego senat uczelni , na wniosek rady wydziału uchwala warunki i tryb rekrutacji , a uchwała podawana jest do publicznej wiadomości nie później niż dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy.

Wskazano , że w przypadku Wydziału Prawa i Administracji ustalono zakres egzaminu z przedmiotów nie zdawanych na egzaminie maturalnym , a zatem zgodnie z art. 141 ust.1 a podstawy przyjęcia na studia nie stanowiły wyniki egzaminu maturalnego. Podkreślono , że uchwałą Senatu U.J. z 17 grudnia 2003 określającą zasady i tryb przyjęć na I rok studiów dziennych w roku akademickim 2005/2006 , ustalono , że na Wydziale Prawa i Administracji egzamin wstępny składał się będzie z testu wielokrotnego wyboru mającego na celu sprawdzenie rozumienia i logicznej interpretacji załączonych tekstów. Ustalanie tekstów i treści zadań pozostawiono Wydziałowi Prawa i Administracji. Pytania dotyczyły bezpośrednio treści tekstów ( z różnych dziedzin ) , w których znajdowała się zarazem odpowiedź na pytanie testowe wielokrotnego wyboru. Wskazano , że w Informatorze Wydziału Prawa i Administracji U.J. na rok akademicki 2005/2006 podano przykłady takich testów z lat poprzednich. Podkreślono , że przy ustalonym limicie 500 osób najniższy wynik kwalifikujący do przyjęcia na studia , na kierunku prawo wynosił 65 punktów na 120 możliwych do uzyskania , a skarżący uzyskał [...] punkty.

Wskazując na przepis art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym , zajął Rektor U.J. stanowisko , iż rola Rektora jako organu wyższej instancji sprowadza się w toku instancji do kontroli uzyskanych wyników oraz ustalenia czy postępowanie kwalifikacyjne odpowiadało prawu powszechnemu i postanowieniom aktów wewnętrznych , natomiast weryfikacja umiejętności kandydata należy jedynie do organu niższego stopnia. Nawiązując do zarzutu skargi , za nieuzasadnione uznano oczekiwanie by w ramach postępowania merytorycznego ponownie egzaminować kandydata.

Ustosunkowując się do zarzutów niewyjaśnienia sprawy w zakresie istotnym dla jej wyniku i naruszenia zasady dwuinstancyjności przez brak merytorycznego rozpatrzenia sprawy , wskazano , że z mocy art. 161 ustawy przepisy kpa stosuje się w sprawach studenckich odpowiednio.

Zdaniem Rektora usprawiedliwia to ogólnikowe odniesienie się do zarzutów odwołania pośrednio wskazujące , że niektóre z nich są bezpodstawne. Wskazano bowiem w uzasadnieniu na zgodność postępowania z uchwałami Senatu. Zdaniem Rektora w postępowaniu rekrutacyjnym ze względu na jego specyfikę i zasady funkcjonowania uczelni jako zakładu publicznego , nie sposób uwzględnić pewnych standardów określonych przepisami kpa .W szczególności wymóg umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań powinien zostać wyłączony a na pewno ograniczony. Dotyczy to także zasad uwzględniania słusznego interesu obywatela , zasady informowania , zasady zaufania obywatela do organu czy modyfikacji zasady dwuinstancyjności. W postępowaniu rekrutacyjnym Rektor stwierdził zachowanie zasady obiektywności i równości oraz prawidłowe ustalenie wyników. Podniesiono , że skarga nie wykazuje na czym miało by polegać naruszenie zasady prawdy obiektywnej.

Co do zarzutu , że zakres egzaminu nie mieścił się w kryteriach określonych przepisami oraz charakteryzował się dowolną oceną odpowiedzi na pytania , podniesiono , że nie można mówić o " zakresie egzaminu " jeżeli polega na badaniu zdolności kandydata rozumienia i logicznej interpretacji tekstów przedstawionych na egzaminie. Forma egzaminu odpowiada wymaganiom Uchwały Senatu z 17.12. 2003 r. a materia egzaminacyjna mieści się w zakresie określonym uchwałą.

Co do zarzutu dowolności ocen wskazano , że każdy kandydat miał ten sam test i te same teksty , a dla każdej pracy stosowano ten sam klucz odpowiedzi.

Podkreślono , że orzecznictwo NSA wyłącza spod kognicji sądów ocenę poprawności pytań egzaminacyjnych.

W odniesieniu do zarzutów braku dostatecznego powiadomienia kandydatów o zakresie egzaminu oraz braku dostępności do Uchwał Senatu wyjaśniono , że wszystkie uchwały Senatu i informacje dotyczące rekrutacji wywieszone są na tematycznych tablicach ogłoszeń w budynku głównym U.J. oraz są dostępne w odpowiednich komórkach organizacyjnych ; Dziale Nauczania i Dziekanacie Wydziału P i A oraz na stronach internetowych wydziału.

Podkreślono , że do każdego kandydata przed egzaminem przesłano informację o zakresie i formie egzaminu wraz z instrukcją udzielania odpowiedzi. Zdaniem Rektora U.J. zaskarżona decyzja ma uzasadnienie prawne. Stwierdzono także , iż prorektor U.J. ds. dydaktycznych miał upoważnienie do podjęcia zaskarżonej decyzji udzielone w trybie art.268 a kpa.

W uzupełniającym skargę piśmie z dnia [...] 2006 r., skarżący odnosząc się do odpowiedzi na skargę podtrzymał twierdzenia i zarzuty skargi wyjaśniając , że zarzut braku merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy nie oznaczał żądania ponowienia całego postępowania , a w tym egzaminu wstępnego. Zarazem z " ostrożności procesowej " na wypadek , gdyby przedstawione argumenty okazały się niewystarczające do uwzględnienia skargi , skarżący wnosił o " dopuszczenie dowodu z pełnej dokumentacji komisji rekrutacyjnej obejmującej prace i wyniki wszystkich kandydatów na przedmiotowy kierunek wraz z protokołami ich oceny i kwalifikacji".

Na rozprawie dnia [...] 2006 r. Sąd oddalił powyższy wniosek dowodowy.

Dopuszczono natomiast z urzędu dowód z protokołu posiedzenia Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] 2005 r. wraz z aneksem z tej samej daty , do tego protokołu na treść wniosków Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej , na które powołuje się zaskarżona decyzja.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył :

Przedmiotem kognicji Sądu , zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1269 ) jest kontrola zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W sprawowaniu tej kontroli , stosownie do przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Sąd związany jest granicami sprawy , nie będąc , jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Niemniej pomieszczenie zarzutów na płaszczyźnie prawa materialnego i przepisów o postępowaniu jak i " rozpiętość " tych zarzutów w sensie hierarchii norm , których naruszenie zarzucono , wymaga na wstępie zajęcia stanowiska w kilku podstawowych kwestiach.

Zaskarżona decyzja Rektora U.J. zapadła dnia [...] 2005 r. , zaś poprzedzająca ją decyzja Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej została wydana w dniu [...] 2005 .Zgodnie zatem z przepisem art.259 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 Prawo o szkolnictwie wyższym ( DZ.U. Nr 164 , poz. 1365 ) - powołanym zresztą w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji - w postępowaniu przed Rektorem U.J. jako organem odwoławczym , zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym ( Dz.U. Nr 65 , poz. 385 z późn.zm.) - zwanej dalej ustawą.

Kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji podlega przeto rozważeniu na płaszczyźnie zgodności z przepisami tej ustawy i zgodności z Konstytucją RP.

Przepis art. 70 ust.5 Konstytucji R.P. zapewnia szkołom wyższym autonomię na zasadach określonych w ustawie .Przepis art.2 ust.1 powołanej ustawy zakres tej autonomii lokuje w zasadzie wolności badań naukowych , wolności twórczości artystycznej i wolności nauczania. Oznacza to ,iż uczelnia ma swobodę w ramach wymogów ustawowych do decydowania o prowadzonych kierunkach nauczania , podejmowanych badaniach i formach kształcenia kadr. Przepis art. 141 ust.1 ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji ( od 21.08. 2003 r. ) stanowił , że senat uczelni , na wniosek rady wydziału , uchwala warunki i tryb rekrutacji na studia oraz zakres egzaminu wstępnego z zastrzeżeniem ust.1 a. Szczegółowe zasady przyjmowania na studia laureatów oraz finalistów olimpiad stopnia centralnego senat uchwala na okres co najmniej trzech lat. Uchwała senatu jest podawana do publicznej wiadomości w sposób określony w statucie uczelni nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy.

Zarazem dodany od [...].2003 r. przepis 1 a , w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji stanowił , że jeżeli warunki rekrutacji przewidują egzaminy wstępne z przedmiotów zdawanych przez kandydata na egzaminie maturalnym , podstawę przyjęcia na studia , w ramach miejsc dostępnych w danej uczelni , stanowią wyniki egzaminu maturalnego. W tym przypadku senat ustala , jakie wyniki egzaminu maturalnego , stanowią podstawę przyjęcia na studia.

Wzajemna relacja przepisów art. 141 ust.1 i ust.1 a oraz ich odniesienie do konstytucyjnej zasady autonomii szkół wyższych , prowadzi do następujących wniosków ;

- formą realizacji zasady autonomii przez szkołę wyższą jest również oddanie senatowi uczelni kompetencji do uchwalania warunków i trybu rekrutacji oraz zakresu egzaminu wstępnego , w tym do decydowania o liczbie dostępnych miejsc. Powoływany przez skarżącego przepis art.70 ust. 1 i 4 Konstytucji RP formułujący zasady prawa do nauki oraz równego dostępu do wykształcenia , musi być zatem odczytywany w sposób niesprzeczny z wyrażoną w tym samym artykule zasadą autonomii szkół wyższych.

- do senatu uczelni należy ustalenie , czy i na których wydziałach uczelni warunki rekrutacji przewidywać będą egzaminy wstępne z przedmiotów zdawanych przez kandydata na egzaminie maturalnym. Tylko wtedy , gdy warunkiem rekrutacji przewidzianym przez uchwałę senatu jest egzamin wstępny z przedmiotów zdawanych na egzaminie maturalnych , ustawa przesądza , że kryterium przyjęcia na studia , ale w ramach dostępnych miejsc stanowią wyniki egzaminu maturalnego , przy czym to Senat ustala jakie wyniki są podstawą przyjęcia na studia.

W świetle powyższych uregulowań nie znajdują oparcia w przepisach Konstytucji RP i przepisach ustawy o szkolnictwie wyższym zarzuty skargi mające wzbudzić przekonanie Sądu o niekonstytucyjności przepisu art.141 ust.1 ustawy , z tego względu , że rekrutacja nie jest oparta wyłącznie na wynikach z egzaminu dojrzałości , a w szczególności wynikach " nowych matur " , czy też polegającej na dopuszczeniu do zróżnicowania zasad przyjęć i postępowań kwalifikacyjnych przed różnymi uczelniami. W tej ostatniej okoliczności upatruje zarazem skarga naruszenia wyrażonej przepisem art. 32 ust.1 Konstytucji zasady równości wobec prawa. W świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego samo zróżnicowanie nie jest wystarczającym przejawem naruszenia zasady równości. Chodzi o jednakowe prawa w jednakowej sytuacji prawnej. Skarżący nie podnosi , by regulacje ustawy , czy uchwalone przez Senat U.J. warunki i tryb rekrutacji oraz zakres egzaminu wstępnego na I rok studiów dziennych magisterskich na kierunku Prawo w roku akademickim 2005/2006 , na Wydziale Prawa i Administracji U.J. stawiały skarżącego w sytuacji innej niż pozostałych kandydatów na ten kierunek w tej Uczelni.

Ustawa o szkolnictwie wyższym w przepisie art. 141 ust. 3 przewiduje, że w przypadkach , gdy wstęp na studia nie jest wolny , rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez dziekana wydziału lub organ wskazany w statucie i te komisje podejmują decyzje w sprawie przyjęcia na studia. W przepisie zatem art.141 ust.3 w zw. z ust. 1 i 1 a zawarta jest materialno- prawna podstawa dla decyzji komisji rekrutacyjnych , której przedmiotem jest przyjęcie lub odmowa przyjęcia na studia. Natomiast z mocy przepisów art. 141 ust.1 i 1 a , do Senatu uczelni należy uchwalenie warunków i trybu rekrutacji oraz zakresu egzaminu wstępnego , a zatem określenie tych przesłanek, których spełnienie jest przedmiotem ustaleń komisji rekrutacyjnej. W przedmiotowej sprawie Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna w podstawie swej decyzji powołała właśnie przepis art.141 ustawy. Nie przekonujące są argumenty skargi oceniające przepis art.141 ust.1 jako " wątłe oparcie " dla Uchwały Senatu U.J. z 17 grudnia 2003 r. z powołaniem na analogię do oceny przepisów art. 144 ust.1 i 148 zd.1 jako nadmiernie blankietowych , zdaniem skarżącego zawartej m.in. w uzasadnieniu powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2000.11.08 Sk 18/99 ( OTK 2000 /7/ 258 ). W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wyraźnie zresztą wyrzekł, że art.144 ust.1 oraz art.148 zd.l ustawy są zgodne z art. 2, 70 ust.1 i 2 Konstytucji , oraz nie są niezgodne z art. 31 ust.3 , 32 ust.1 i 65 ust.1 Konstytucji .Niewskazanie w decyzji jej podstawy , nie jest równoznaczne z wydaniem decyzji bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa , gdy w istocie istnieje przepis prawa materialnego dający podstawę do rozstrzygnięcia w danej sprawie.

Przewidziany w zd. III art.141 ust.1 ustawy o szkolnictwie wyższym - w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji - wymóg podania uchwały senatu ustalającej warunki i tryb rekrutacji na studia oraz zakres egzaminu wstępnego do publicznej wiadomości , w sposób określony w statucie uczelni nie później niż do 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki , którego uchwala dotyczy , wskazuje , iż jest to ustawowa przesłanka dla oceny skuteczności ustaleń będących przedmiotem tego aktu.

Powołany w podstawie prawnej § 125 Statutu Uniwersytetu Jagiellońskiego uchwalonego dnia 26 maja 1993 r ze zmianami ( ostatnia z 27.VI. 2001 r. ) w pkt 1 przewiduje , że Senat ustala w drodze uchwały warunki przyjmowania na studia podając je do publicznej wiadomości na tablicy ogłoszeń oraz w informatorze dla kandydatów na I rok studiów .W świetle powyższej regulacji , obowiązywanie uregulowań zawartych w uchwale senatu U.J. z dnia 17 grudnia 2003 r. w przedmiocie zasad i trybu przyjęć na I rok studiów dziennych w roku akademickim 2005/2006 w tym na kierunku Prawo na Wydziale Prawa i Administracji , nie wymagało promulgacji na zasadach określonych ustawą z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłoszeniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ( Dz.U Nr 62 , poz. 718 z późn.zm.) . W uzasadnieniu powołanego przez skarżącego a wyżej opisanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8.11. 2000 r. Sk 18/99 , wyjaśniono , że tzw. akty uczelniane w tym uchwały Senatu mają charakter aktów tzw. wewnętrznego władztwa zakładowego, niezależnie od tego czy mają charakter normatywny , a w szczególności czy zawierają tzw. nowości normatywne. O normatywnym , charakterze aktów wewnętrznego władztwa zakładowego nie przesądza to , że z ich treścią mogą się wiązać pewne skutki prawne , lecz to czy mają charakter samodzielny. Natomiast aktualizacja czy konkretyzacja przepisów ustawy w akcie władztwa wewnętrznego , nie przydaje mu cechy normatywności , lecz nadaje takiemu aktowi cechę aktu stosowania prawa. Do aktów nienormatywnych zaliczył w tym wyroku Trybunał Konstytucyjny m.in. regulamin studiów , którego źródłem jest właśnie uchwała Senatu ( art. 144 sut.1 ustawy ), mimo , iż jest to akt określający m.in. prawa i obowiązki studentów oraz przesłanki skreślenia z listy studentów.

Powołaną Uchwałą Senatu U.J. z 17 grudnia 2003 r. ustalono , że podstawę do przyjęcia na kierunku Prawo w roku akademickim 2005/2006 dla kandydatów zarówno z tzw. starą i nowa maturą stanowił będzie test wielokrotnego wyboru mający na celu sprawdzenie rozumienia i logicznej interpretacji załączonych tekstów. Uchwałą Senatu U.J. z 22 grudnia 2004 r. ustalono limity miejsc na I roku studiów dziennych w roku akademickim 2005/2006, w tym na kierunku Prawo - studia dzienne na 500 miejsc .

W aktach postępowania administracyjnego znajduje się kserokopia fragmentów Informatora " po maturze " na rok 2005/2006 wydanego przez Wydawnictwo U.J. Z dokumentów tych wynika , że odwołują się one do zasad i trybu przyjęć na studia w roku akademickim 2005/2006 ustalonych przez Senat U.J. uchwałą z 17 grudnia 2003 r. z późn. zm. Treść tego informatora opracowana została przez Dział Nauczania U.J. Na str.34 informatora wskazane są kryteria kwalifikacji : przedłożenie świadectwa ze starej lub nowej matury oraz - właśnie test wielokrotnego wyboru mający na celu sprawdzenie rozumienia i logicznej interpretacji załączonych tekstów . Z treści dalszej wynika , że rejestracja kandydatów trwa od 18.04.2005 do 15.06.2005 r. , co uwiarygodnia twierdzenie strony przeciwnej , że przewidziany art. 141 ust.1 ustawy w zw. z § 125 Statutu U.J. wymóg podania do publicznej wiadomości warunków przyjmowania na studia w informatorze został spełniony przed dniem 31.05.2005 r. Przy odpowiedzi na skargę przedłożono także " Informator na rok akademicki 2005/2006 " , którego wydawcą jest Wydział Prawa i Administracji U.J.Z treści tego dokumentu wynika , iż został opracowany również jeszcze przed dniem 18.04.2005 r. , a na str. 15 omówiono zasady egzaminu w formie testu wielokrotnego wyboru , zasady punktacji oraz podano przykładowy test egzaminacyjny. Wskazano , że test będzie między innymi zawierał pytania opracowane na bazie krótkich prostych przepisów prawnych sprawdzające umiejętność wyciągania prawidłowych wniosków z określonych przesłanek.

Za nieuzasadnione uznał przeto Sąd zarzuty skargi naruszenia prawa materialnego - art. 141 ust.1 ustawy w zw. z § 125 Statutu U.J. przez brak podania do publicznej wiadomości warunków i trybu rekrutacji oraz zakresu egzaminu wstępnego , w terminie określonym ustawą. Za wystarczający uznał też Sąd sposób podania o zakresie egzaminu wstępnego , przez wskazanie , i ż w formie testu sprawdzana będzie umiejętność rozumienia , logicznej interpretacji tekstów i wyciągania z nich wniosków. Istota odpowiedzi w ramach testu wielokrotnego wyboru , tkwiła w tym - jak to wyjaśnił Rektor w odpowiedzi na skargę , że w treści pytania testowego mieściły się zarazem dane do prawidłowej odpowiedzi. Okoliczność , że pytania mogą dotyczyć tekstów z różnych dziedzin , a nie tylko prawa , była w informatorze sygnalizowana. Test egzaminacyjny rozumiany jako zestaw punktowanych pytań lub zadań stosowany w celu obiektywnej oceny czyjeś wiedzy na dany temat, w tym w celu określenia zdolności czy sprawności , np. umiejętności rozumienia i logicznej interpretacji tekstów w oznaczonym czasie , mieści się w pojęciu egzaminu generalnie ujmowanym jako sprawdzenie przez osoby kompetentne czyichś wiadomości naukowych lub fachowych przed rozpoczęciem lub po zakończeniu pewnego etapu nauki ( Por. Uniwersalny Słownik Języka Polskiego , Wyd. Naukowe PWN , Wa -wa 2003 tom 1 , str. 791 ; tom 4 str.60 ).

Z tych względów zarzuty skarżącego pomieszczone na płaszczyźnie prawa materialnego uznał Sąd za nietrafne.

Dla oceny trafności zarzutów natury proceduralnej kluczowe znaczenie ma kwestia zakresu w jakim przepisy kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie w postępowaniu przed organami szkoły wyższej , którego przedmiotem jest postępowanie rekrutacyjne pod rządem przepisów ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym.

W myśl przepisu art. 161 ust. 1 zd. I ustawy - w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji - do decyzji podjętych przez organ uczelni w indywidualnych sprawach studenckich , a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego .

Według ust. 2 tego artykułu przepis ust..1 zd.I stosuje się także do decyzji podjętych przez komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną, o których mowa w art. 152 a ust.3 i 152 b ust.3.

Regulacja odsyłająca do odpowiedniego stosowania przepisów w postępowaniu przesądza eo ipso , że w postępowaniu rekrutacyjnym przed organami uczelni przepisy kpa nie podlegają zastosowaniu zawsze wprost i nie w całej rozciągłości. W praktyce orzeczniczej wypracowane jest stanowisko , iż odesłanie w ustawie do stosowania w materii której dotyczy , odpowiedniego innego aktu oznacza , iż w ramach " odpowiedniości " stosowania , niektóre przepisy stosowane są wprost, inne z modyfikacją, inne zaś w ramach " odpowiedniości " nie mają zastosowania w ogóle. O zakresie stosowania " odpowiednio " innej ustawy , decyduje ratio legis takiego uregulowania w ustawie przewidującej odesłanie.

Przedmiotem odesłania z art.161 ustawy o szkolnictwie wyższym są przepisy typu proceduralnego. Sformułowanie , że do decyzji podjętych w indywidualnych sprawach studenckich stosuje się przepisy kpa , nie może być odczytane , jako objęcie zasięgiem przepisów kpa tylko decyzji , jako formy aktu załatwiającego sprawę. Zatem kwestia odpowiedniego stosowania przepisów kpa do decyzji wydanych w postępowaniu rekrutacyjnym , nie zamyka się tylko w zakresie odpowiedniego stosowania wymogów określonych art. 107 kpa.

Zgodnie z regulacją zawartą art.141 ust.5 ustawy od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie w terminie czternastu dni od daty otrzymania decyzji o nieprzyjęciu na studia do uczelnianej komisji odwoławczej powołanej w trybie określonym przez Statut uczelni. Decyzje podejmuje rektor zgodnie z wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej .Decyzja rektora jest ostateczna. Przepis powyższy zatem ma charakter proceduralny i jako uregulowanie Lex specialis wyprzedza kpa. Wynika z niego , iż wprawdzie odwołanie służy do uczelnianej komisji rekrutacyjnej , to organem odwoławczym kompetentnym do wydania decyzji jest rektor uczelni , a nie to ciało kolegialne , nie mające w świetle przepisów ustawy przymiotu organu uczelni. Zarazem sformułowanie , iż rektor podejmuje decyzję zgodnie z wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej wskazuje , iż rektor jest treścią takiego wniosku związany. W świetle powyższej regulacji , odpowiednie stosowanie przepisów kpa oznacza , że w postępowaniu odwoławczym uczelnianej komisji rekrutacyjnej służy przewidziane art.136 kpa uprawnienie do przeprowadzenia na żądanie strony lub z urzędu dodatkowego postępowania dowodowego w celu uzupełnienia dowodów i materiałów , jeśli podniesione w odwołaniu okoliczności to uzasadniają , a przeprowadzenie uzupełniającego postępowania jest niezbędne dla sformułowania przez uczelnianą komisję rekrutacyjną - jej stanowiska w formie wniosku skierowanego do rektora uczelni.

Skoro jednak rektor jest organem uczelni właściwym do wydania decyzji w II instancji , nie sposób przyjąć , by był związany wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej , z wyłączeniem możliwości samodzielnej oceny czy przed sformułowaniem tego wniosku , uczelniana komisja dysponowała odpowiednim materiałem dowodowym i bez możliwości ewentualnego zażądania od uczelnianej komisji rekrutacyjnej poczynienia dodatkowych ustaleń , w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy , przed ostatecznym zajęciem stanowiska przez komisję w formie wniosku.

W przypadku postępowania rekrutacyjnego , gdy przedmiotem odwołania jest decyzja wydziałowej komisji rekrutacyjnej odmawiająca przyjęcia na studia , stanowisko uczelnianej komisji odwoławczej winno odnosić się do tych zarzutów odwołania , których uwzględnienie mogło mieć wpływ na wynik postępowania rekrutacyjnego. Jednakże ustalenia stanowiące podstawę wniosku uczelnianej komisji odwoławczej wskazującego określony sposób załatwiania sprawy z odwołania , decyzją rektora uczelni , są ustaleniami tego organu , który jest kompetentny do wydania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 2002.06.05 I SA 106/02 ( Lex Nr 13 7851 ) , w myśl którego odpowiednie stosowanie przepisów kpa w postępowaniu w indywidualnych sprawach studenckich ma zapewnić tylko minimum procedury niezbędne do załatwienia sprawy i zachowania uprawnień strony przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższej. Odnosząc to generalne stanowisko , to do etapu postępowania odwoławczego w postępowaniu rekrutacyjnym na studia , nie sposób zarazem akceptować zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rektora U.J. z [...] 2005 r. stanowiska , odsyłającego do ustalenia przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną , że postępowanie rekrutacyjne przeprowadzono zgodnie z przepisami prawa i stosownymi uchwałami senatu , a sprawdzenie dokumentacji egzaminu nie wykazało nieprawidłowości w toku postępowania kwalifikacyjnego , bez zaznaczenia przez Rektora , iż ustalenia te przyjmuje za własne .Dosadnie powtórzono to stanowisko w odpowiedzi na skargę stwierdzając , iż : " rola Rektora ( a właściwie Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej - patrz art.141 ust.5 ustawy) sprowadza się w toku instancji do kontroli uzyskanych wyników " , a w innym miejscu , że także do ; "ustalenia czy postępowanie kwalifikacyjne odpowiadało prawu powszechnie obowiązującym i postanowieniom aktów wewnętrznych ... " .

Poza sporem w świetle pism uzupełniających skargę jest , iż przedmiotem zarzutów skargi nie jest brak ponowienia przed organem odwoławczym egzaminu. Rację ma jednak skarga , że nie przytoczenie w ogóle zarzutów odwołania skarżącego stwarza wrażenie braku zindywidualizowania rozpatrywanej sprawy i zlekceważenia zarzutów odwołania . Są to zatem uchybienia stosowanym odpowiednio wymogom art. 107 § 3 kpa , a w szczególności w zakresie zaniechania (art. 107 § 3 w zw. z art. 140 kpa ), wyjaśnienia przyczyn , z powodu których twierdzeniom czy zarzutom odwołania , odmówiono wiarygodności lub doniosłości prawnej , a ewentualnie wskazywanym dowodom - mocy dowodowej.

Podstawę faktyczną decyzji Rektora U.J. stanowiło przyjęte za własne ustalenie organu I instancji, że kryterium przyjęcia na I rok studiów w roku akademickim 2005/2006 na kierunku Prawo stanowiło uzyskanie w postępowaniu rekrutacyjnym minimum 65 punktów , a skarżący L. M. uzyskał w tym postępowaniu [...] punkty .

Na tle tego ustalenia skarga zawiera zarzut , że " zaskarżona decyzja nie prezentuje dowodów pozwalających na weryfikację przyjętego ustalenia , że kandydat nie uzyskał wymaganej liczby punktów , a tym samym decyzja uchyla się spod kontroli legalności ".W odwołaniu podnoszono zarzut " dowolności oceny odpowiedzi na poszczególne pytania " oraz brak dostatecznych ustaleń faktycznych rozumianych przez skarżącego w odwołaniu jako " szczegółowe omówienie wyników egzaminu ". W ramach odpowiedniego tylko stosowania przepisów kpa w postępowaniu odwoławczym , właśnie z uwagi na specyfikę postępowania rekrutacyjnego , formułowanie wymogu omówienia w uzasadnieniu negatywnej decyzji I czy II -giej instancji w sposób " szczegółowy wyników egzaminu " jest bezzasadne zdaniem Sądu i to w sytuacji , gdy odwołanie nie jest oparte na zarzucie wadliwej oceny konkretnej odpowiedzi. Takich zarzutów odwołania nie formułowano. Nie zawierało też zarzutu , iż skarżący nie mógł zapoznać się z testem po jego ocenie , by wskazać , które z ocen kwestionuje.

W odpowiedzi na skargę wyjaśniono , że ocena wyników testu następowała według klucza prawidłowych odpowiedzi , a wszyscy kandydaci odpowiadali na ten sam test , a więc ocena wyników testu nie była dowolna względem poszczególnych kandydatów.

W świetle powyższego opisany wyżej zarzut skargi " braku prezentacji dowodów do weryfikacji ustalenia nieuzyskania wymaganej liczby punktów " , który może być rozumiany jako nie przedstawienie w aktach administracyjnych testu skarżącego i klucza odpowiedzi , nie ma doniosłości prawnej dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtowało , się stanowisko ( por. np. wyrok NSA z 1994.01.31 SA/Wr 1769/93 - Wokanda 1994/6/37 , czy 1994.12.02 I S.A. 1636/94 - ONSA 1995/4/176 ), w myśl , którego sprawowana kontrola zgodności z prawem decyzji w postępowaniu kwalifikacyjnym na studia , nie dotyczy weryfikacji w postępowaniu przed sądem administracyjnym oceny prac egzaminacyjnych , czy poprawności pytań egzaminacyjnych. Stanowisko to jest aktualne w świetle przedmiotu kognicji sądów administracyjnych wyznaczonego przepisami art. 1 § 2 powołanej już ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych i art. 3 § 1 i §2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Badanie zgodności z prawem decyzji w związku z zarzutem skargi , iż organ II instancji nie odniósł się do zawartego w odwołaniu zarzutu uznania za wadliwą , prawidłowej - zdaniem odwołania - konkretnie oznaczonej odpowiedzi , leży na innej płaszczyźnie niż sformułowanie zarzutu niezgodności z prawem decyzji na tej podstawie , że " nie prezentuje dowodów pozwalających na weryfikację ustalenia , że kandydat nie uzyskał wymaganej liczby punktów ". W tej drugiej sytuacji zarzut w istocie zmierza do weryfikacji poprawności odpowiedzi w postępowaniu sądowo-administracyjnym .

Powołany natomiast w skardze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26.03.1993 S.A./Wr 1287/92 ( ONSA 1993/4/111 ) odnosi się do sytuacji gdy przedmiotem zarzutu odwołania jest naruszenie uchwały organu uczelni określającego treść pytań egzaminacyjnych i wymagającej powiązania ich z programem nauczania w szkołach średnich. Jest to sytuacja odmienna , niż w niniejszej sprawie. Skarżący formułował bowiem zarzuty przeciwko samej uchwale Senatu U.J. z 17 grudnia 2003 r. , która zdaniem skarżącego problematykę egzaminu sytuowała poza sprawdzeniem wiedzy z zakresu programu szkoły średniej .

Na tle oceny przytoczonych w skardze zarzutów , odniesionych do przesłanek decyzji odmownej w postępowaniu kwalifikacyjnym o przyjęciu skarżącego w poczet studentów I roku studiów dziennych na kierunku Prawo w roku akademickim 2005 / 2006 na Wydziale Prawa i Administracji , Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania , że zaskarżona decyzja nie jest dotknięta przesłankami nieważności określonymi przepisami art. 156 kpa , a zwłaszcza przepisem art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Nie zachodzą też przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji w oparciu o przepis art.145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , gdyż nie dopatruje się Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy , natomiast nie zostało wykazane by naruszenie przepisów art. 107 § 3 w zw. z art. 140 kpa mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy , jakim byłą odmowa przyjęcia na studia z powodu nieuzyskania wymaganej liczby punktów kwalifikacyjnych.

Z tych samych względów nie mają doniosłości prawnej z punktu widzenia istotnego wpływu na wynik egzaminu , zarzuty oparte na założeniu bezpośredniego stosowania w tym postępowaniu zasad kpa pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji ( art.8 ) , czy zasady udzielania informacji ( art. 9 ) , gdyż skarga nie wykazuje możliwego związku przyczynowego pomiędzy ewentualnym naruszeniem takich zasad a istotnym wpływem tego na ocenę - wynik egzaminu decydujący o sposobie załatwienia sprawy .

Nie zostało też wykazane naruszenie przepisów art. 7 , 77 § 1 i 80 kpa obligujących organy uczelni do wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy. Stan prawny regulowała ustawa i uchwały Senatu U.J. Stan faktyczny wyznaczało spełnienie wymagań przez podanie uchwały senatu w trybie art. 141 ust.1 ustawy do publicznej wiadomości oraz złożenie przez skarżącego testu .Ocena tego dowodu była zobiektywizowana przez zastosowanie klucza prawidłowych odpowiedzi z testu.

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 z późn.zm. ).