Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 934/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18 par. 1, art. 19, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 783/07 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego [...], sędziego [...] oraz asesor [...] w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko Dyrektora Departamentu Rynku Pocztowego w Urzędzie Telekomunikacji i Poczty postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek A. S. o wyłączenie sędziego [...], sędziego [...] oraz asesor [...] od udziału w sprawie. Sąd stwierdził, iż nie zachodzą przesłanki dla wyłączenia sędziego z urzędu, wskazane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie istniały także okoliczności, które uzasadniałyby wyłączenie sędziego na wniosek strony zgłoszony zgodnie z art. 19 tej ustawy. Zdaniem Sądu skarżący podważa w istocie obiektywizm i kompetencje sędziów oraz zarzuca im niechęć do wyjaśnienia sprawy, nie podając jednakże żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że istnieje miedzy nim a sędzią [...] i [...] oraz asesor [...] jakikolwiek stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności. Potwierdzają to również oświadczenia sędziów i asesora, których wyłączenia domagał się skarżący.

W zażaleniu na to postanowienie A. S. wniósł o jego uchylenie, podnosząc, iż Sąd uchylający się od wyjaśnienia okoliczności faktycznych narusza jego prawo do rzetelnego rozpoznania sprawy. Zdaniem skarżącego sądy administracyjne orzekające w sprawach z jego skarg na rozstrzygnięcia w konkursach na wyższe stanowiska w administracji rządowej nie są bezstronne, działają bowiem na korzyść osób reprezentujących stronę przeciwną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego [...], sędziego [...] oraz asesor [...] od orzekania w sprawie ze skargi A. S..

Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił żadnych okoliczności uzasadniających wniosek, co czyni jego zarzuty w tej kwestii nietrafnymi.

Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.