Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 11/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1 ust 1, art 6 ust 1, art. 16 ust 1, art. 13  art. 13 ust 1 i 2
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 marca 2015 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność i przewlekłość postępowania Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej, wnioskiem z dnia [...] r., J. S. zwrócił się do Burmistrza o udzielenie informacji dotyczących dochodu uzyskanego przez Gminę w latach 1999 – 2014, z tytułu podatku od nieruchomości w tym także z działalności gospodarczej zarejestrowanej i prowadzonej przy ul.[...] . Skarżący wniósł o zawarcie w odpowiedzi wyszczególnienia kolejnych lat objętych wnioskiem wraz z opodatkowaną w danych latach powierzchnią budynków i gruntów, z rozróżnieniem tych związanych z działalnością gospodarczą (rodzajem działalności gospodarczej prowadzonej na ww. posesji w kontekście zastosowanych stawek podatku od nieruchomości), pomieszczeniami gospodarczymi na terenie miasta, pomieszczeniami mieszkalnymi, dochodem planowanym i faktycznie uzyskanym z uwagi na ewentualne zaległości, zwolnienia, rozłożenia na raty.

Powyższy wniosek, przesłany przez skarżącego drogą elektroniczną, wpłynął na skrzynkę elektroniczną Urzędu Miejskiego w dniu 24 października 2014 r.

W odpowiedzi na wspomniany wniosek, w dniu 5 listopada 2014 r. przesłano skarżącemu pismo podpisane przez Burmistrza, w którym zawarto informację, że nie jest możliwa realizacja tego wniosku w ustawowym terminie 14 dni ze względu na bardzo szczegółowy zakres żądanej informacji, który wymaga między innymi dostępu do archiwalnych dokumentów niezbędnych do sporządzenia wnioskowanej informacji. Sporządzenie informacji według podanych przez wnioskującego kryteriów, wymaga dłuższego czasu na dokonanie szczegółowej analizy danych ujętych w dokumentach podatkowych. Nie wszystkie dokumenty podatkowe z lat poprzednich są dostępne na stanowisku pacy, ponieważ zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych (Dz.U. Nr 14, poz. 67 z późn. zm), akta spraw przechowuje się na stanowisku pracy dwa lata, po tym okresie przekazuje się je do archiwum.

Burmistrz wskazał dodatkowo w piśmie termin realizacji wniosku – do 22 grudnia 2014 r.

Pismo zawierające powyższą informację, skarżący odebrał w dniu 6 listopada 2014 r.

W dniu 18 grudnia 2014 r. Burmistrz przesłał J. S. informację w zakresie dochodów gminy od 2003 r. do 2014 r. z tytułu podatku od nieruchomości w zestawieniu zbiorczym w formie tabeli. W zestawieniu ujęto dane dotyczące nieruchomości przy ul. [...] jednakże bez wyszczególnienia indywidualnych danych podatników (których domagał się skarżący).

Powołując się na treść art. 239 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.), zgodnie z którym indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników objęte są tajemnicą skarbową, Burmistrz zaznaczył, że w oparciu o treść art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej zostanie wydana decyzja odmowna odnośnie udostępnienia informacji w tym zakresie.

Burmistrz poinformował ponadto, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych, akta spraw dotyczące podatku od nieruchomości mają kategorię archiwalną "B" i okres przechowywania 10 lat. Jest to dokumentacja niearchiwalna, która po upływie obowiązującego okresu przechowywania – w tym wypadku 10 lat – podlega brakowaniu i wobec powyższego organ nie posiada dokumentów źródłowych z lat 1999 – 2002 niezbędnych do sporządzenia odpowiedzi z tego okresu.

W tabeli stanowiącej załącznik do pisma z dnia 18 grudnia 2014 r., zawarto m.in. dane (za lata 2003 – 2014) dotyczące powierzchni budynków mieszkalnych oraz wysokości podatku – z rozbiciem na osoby fizyczne i osoby prawne, dane dotyczące budynków związanych z działalnością gospodarczą w rozbiciu na działalność usługową, przemysłowo-wytwórczą, sprzedaż, świadczenia zdrowotne, działalność w zakresie obrotu materiałem siewnym. W tabeli wyszczególniono ponadto dane dotyczące gruntów związanych z działalnością gospodarczą, budynków pozostałych i gruntów pozostałych, a nadto planowanego dochodu, kwot uzyskanych dochodów i kwot ulg.

Powyższą informację, skarżący odebrał w dniu 22 grudnia 2014 r.

W dniu 18 grudnia 2014 r. wydana została ponadto decyzja Burmistrza o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wyszczególnienia dochodu z tytułu podatku od nieruchomości uzyskanego z prowadzonej działalności w nieruchomości przy ul.[...] – z uwagi na treść art. 293 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym indywidualne dane zawarte w deklaracjach oraz innych dokumentach składanych przez podatników objęte są tajemnicą skarbową.

Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu także w dniu 22 grudnia 2014 r.

W dniu 31 grudnia 2014 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza oraz nieuzasadnioną przewlekłość – poprzez nieudzielnie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem i odwlekanie bez rzeczywistej przyczyny, udzielenia odpowiedzi o dwa miesiące.

Skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, a także o ustalenie i ukaranie dyscyplinarne winnego niezałatwienia sprawy w terminie, zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania oraz właściwe postąpienie w zw. z art. 231 Kodeksu karnego i art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi, J. S. podniósł, że stanowisko Burmistrza jest błędne ponieważ wniosek dotyczył udzielenia informacji jaki dochód gmina uzyskała z tytułu opodatkowania podatkiem od nieruchomości posesji nr [...] przy ul.[...] , która to informacja jest w jego ocenie informacją publiczną a nie jak uznał Burmistrz – indywidulanymi danymi objętymi tajemnicą skarbową. Zdaniem skarżącego, dane osób zwolnionych z uiszczania podatku lub te, którym go umorzono powinny być publikowane na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miejskim.

Dodatkowo, skarżący powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 kwietnia 2013 r. (sygn. akt II SAB/Sz 5/13), którym Burmistrz został zobowiązany do rozpoznania wniosku J. S. o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem skarżącego Burmistrz nie wykonał powyższego wyroku. Przesłanie zbiorczych dochodów gminy za lata 2003 – 2014 nie czyni zadość złożonemu wnioskowi. Przedłużenie terminu na udzielenie informacji nosi znamiona rażącej przewlekłości, jeżeli weźmie się pod uwagę że Urząd Miejski wyposażony jest w komputery i system m.in. do ewidencjonowania gruntów i podatków a archiwum, na które powoływał się Burmistrz wydłużając termin do udzielenia informacji znajduje się w tym samym budynku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że w chwili obecnej wskutek odwołania od decyzji z dnia 18 grudnia 2014 r., sprawa toczy się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych, czynności oraz bezczynności organów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną.

W rozpatrywanej sprawie skarżący zarzuca Burmistrzowi bezczynność a także przewlekłość w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 23 października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek ten dotyczył udzielenia informacji odnośnie dochodu uzyskanego przez Gminę w latach 1999 – 2014, z tytułu podatku od nieruchomości w tym także z działalności gospodarczej zarejestrowanej i prowadzonej przy ul.[...] , z wyszczególnieniem kolejnych lat objętych wnioskiem wraz z opodatkowaną w danych latach powierzchnią budynków i gruntów, z rozróżnieniem tych związanych z działalnością gospodarczą (rodzajem działalności gospodarczej prowadzonej na ww. posesji w kontekście zastosowanych stawek podatku od nieruchomości), pomieszczeniami gospodarczymi na terenie miasta, pomieszczeniami mieszkalnymi, dochodem planowanym i faktycznie uzyskanym z uwagi na ewentualne zaległości, zwolnienia, rozłożenia na raty.

W myśl art. 1 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r, poz. 782.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, w myśl którego informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych, wykonywana lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. Informacją publiczną jest zatem, w świetle przepisów art.1 ust.1 i art. 6 ust. 1 ustawy, każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 ustawy. Realizacja tego prawa spoczywa na podmiotach wymienionych w art. 4 ustawy, tj. na organach władzy publicznej oraz innych podmiotach wykonujących zadania publiczne.

Podmiot, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, powinien udostępnić tę informację w formie czynności materialnotechnicznej (art. 10 ustawy), albo odmówić jej udostępnienia decyzją (art. 16 ust. 1 ustawy). Możliwe jest również umorzenie postępowania poprzez wydanie decyzji w myśl art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 ustawy. Pozostawanie w bezczynności przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, we wskazanym w art. 13 ww. ustawy terminie, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, LEX nr 236545).

Zgodnie z treścią art. 13 cytowanej ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 ustawy).

Zaznaczyć również należy, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, poza przypadkami wskazanymi w art. 16 ustawy, nie mają zastosowania wobec czynności związanych z udostępnianiem informacji publicznej, które podejmowane są w formie czynności materialno-technicznej.

Skierowany przez skarżącego do Burmistrza wniosek w zakresie zbiorczej informacji o dochodach Gminy z tytułu podatku od nieruchomości w tym także z działalności gospodarczej zarejestrowanej i prowadzonej przy ul.[...], niewątpliwie dotyczy informacji o sprawach publicznych tej gminy i skierowany został do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia.

Powyższy wniosek wpłynął do organu w dniu 24 października 2014 r. i - jak wynika z akt sprawy – informacja Burmistrza o braku możliwości udzielenia pełnej informacji w 14-dniowym terminie – z uwagi na duży stopień szczegółowości wniosku – została doręczona skarżącemu w dniu 6 listopada 2014 r. Następnie w dniu 22 grudnia 2014 r. – a zatem przed upływem 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku – skarżącemu doręczono pismo z dnia 18 grudnia 2014 r. wraz z załącznikiem zawierającym informację w zakresie dochodów gminy w latach 2003 - 2014 w formie tabeli, a także decyzję z dnia 18 grudnia 2014 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wyszczególnienia dochodu z tytułu podatku od nieruchomości uzyskanego z prowadzonej działalności w nieruchomości przy ul. [...]

Zdaniem skarżącego przedstawiona mu odpowiedź jest niepełna a jej udzielenie było w sposób nieuzasadniony przeciągane w czasie.

Podkreślić należy, że w ramach rozpoznawania skargi na bezczynność organu

w zakresie udzielenia informacji publicznej Sąd nie jest uprawniony do oceny, czy udzielone odpowiedzi są prawidłowe, a jedynie to, czy zostały one udzielone. Postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje to, że Sąd nie wnika w merytoryczną poprawność podjętych w tym zakresie czynności lub wydanego przez organ aktu, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (por. wyrok WSA w Warszawie z 7 kwietnia 2008 sygn. akt II SAB/Wa 140/07).

Z tego też względu brak było podstaw do ewentualnego odrzucenia skargi J. S. (jak domagał się tego Burmistrz), z uwagi na toczące się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowanie wywołane odwołaniem od decyzji z dnia 18 grudnia 2014 r.

Mając powyższe na uwadze, po analizie wniosku skarżącego i odpowiedzi organu na ten wniosek, stwierdzić należy, że wniesiona przez skarżącego skarga nie mogła zostać uwzględniona, gdyż organ nie pozostawał w bezczynności. W piśmie z dnia 18 grudnia 2014 r. oraz załączniku do tego pisma, Burmistrz odpowiedział bowiem na pytania J. S. zawarte w piśmie z dnia 23 października 2014 r. - w takim zakresie w jakim było możliwe przedstawienie danych w ujęciu zbiorczym oraz wydał decyzję o odmowie udzielenia informacji w zakresie wyszczególnienia dochodu z tytułu podatku od nieruchomości uzyskanego z działalności prowadzonej w nieruchomości przy ul. [...] (gdyż wymagałoby to zindywidualizowania podmiotów będących podatnikami). Wbrew twierdzeniom skarżącego, Burmistrz przedstawił w sporządzonym zestawieniu m.in. dane (za lata 2003 – 2014) dotyczące powierzchni budynków mieszkalnych oraz wysokości podatku – z rozbiciem na osoby fizyczne i osoby prawne, dane dotyczące budynków związanych z działalnością gospodarczą w rozbiciu na działalność usługową, przemysłowo-wytwórczą, sprzedaż, świadczenia zdrowotne, działalność w zakresie obrotu materiałem siewnym. W tabeli wyszczególniono ponadto dane dotyczące gruntów związanych z działalnością gospodarczą, budynków pozostałych i gruntów pozostałych, a nadto planowanego dochodu, kwot uzyskanych dochodów i kwot ulg.

Zdaniem skarżącego nie jest to informacja jakiej się domagał, a potwierdzeniem faktu, że organ był zobowiązany do udzielenia mu szczegółowej informacji np. z wyszczególnieniem nieruchomości ze względu na wysokość stosownych stawek podatku ma być wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 kwietnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Sz 458/14). Uwadze skarżącego uszło jednak, że chociaż w omawianej sprawie Sąd zobowiązał Burmistrza do rozpoznania wniosku J. S. o udostępnienie informacji publicznej, to jednak w uzasadnieniu tego wyroku, jednoznacznie wskazał, iż w sprawie tej miało miejsce niezrozumienie intencji wnioskodawcy, który domagał się zbiorczej informacji o dochodzie gminy za poszczególne lata z tytułu prowadzenia określonej działalności gospodarczej, a nie jak wywiódł Burmistrz, informacji zawierającej indywidualne dane zwarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów.

Należy przy tym podkreślić, że J. S. co prawda złożył skargę o wymierzenie Burmistrzowi grzywny z uwagi na niewykonanie wyroku z dnia 11 kwietnia 2014 r. jednak została ona oddalona prawomocnym wyrokiem z dnia 23 października 2014 r. (sygn. akt II SA/Sz 458/14). Nie sposób zatem uznać, że niniejsza sprawa w jakikolwiek sposób jest powiązana z poprzednim wnioskiem o udostępnienie informacji – z dnia 10 grudnia 2012 r.

Mając na uwadze powyższe, nie ulega wątpliwości, że nie doszło do bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek skarżącego z 23 października 2014 r. Nie sposób także uznać, że doszło w tym wypadku do przewlekłego prowadzenia postępowania.

Przez "przewlekłe prowadzenia postępowania" należy bowiem rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5. Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str.238). W świetle powyższego należy przyjąć, że przewlekłość postępowania jest pojęciem względnym, a skarga na przewlekłość postępowania, dotyczy sytuacji innych niż formalna bezczynność organu. Przewlekłość obejmować będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, a także przy nieuzasadnionym obiektywnie przedłużaniu terminu załatwienia sprawy. W takiej sytuacji, pomimo niezałatwiania sprawy w terminie, organ chociaż formalnie nie pozostaje w bezczynności, jednak nie podejmuje czynności procesowych zgodnie z wyrażoną w art. 12 k.p.a. zasadą szybkości postępowania.

Rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, Sąd bierze zatem pod uwagę czynności procesowe dokonane w toku postępowania, analizując fakty i okoliczności zależne od działania organu i jego pracowników oraz przerwy w postępowaniu wynikające z zaniechania organu lub innych uczestników postępowania. Weryfikacja działań organu przez Sąd dokonywana jest z uwzględnieniem stanu faktycznego istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy.

Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku skarżącego, nie sposób dopatrywać się celowego przedłużenia przez organ postępowania - na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej bowiem powody dla których przepis ten zastosowano były uzasadnione. Skarżący domagał się informacji dotyczących znacznego okresu czasu (lata 1999 – 2014), z wyszczególnieniem wielu danych (np. z rozróżnieniem powierzchni poszczególnych budynków, gruntów, rodzaju działalności w kontekście stosowanych stawek podatku). Należy zaznaczyć, że niektóre dane źródłowe zawarte były w dokumentach przechowywanych w archiwum. Wbrew poglądowi skarżącego, nie sposób uznać, że niewielka odległość od archiwum (znajdującego się w tym samym budynku) przesądza o możliwości natychmiastowego uzyskania niezbędnych dokumentów. Należy bowiem mieć na uwadze, że niezbędne jest w tym wypadku poświęcenia dodatkowego czasu na odszukanie tych dokumentów w archiwum, przy czym szczegółowość danych żądanych przez skarżącego jak również ich znaczna rozpiętość czasowa niewątpliwie mogą stanowić dodatkowe utrudnienie. Z tego względu bez większego znaczenia pozostaje podnoszona przez skarżącego bliskość archiwum.

Jak wynika z akt sprawy, organ nie przekroczył przy tym przy rozpoznawaniu przedmiotowego wniosku żadnego z terminów określonych w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji publicznej wobec czego mając na uwadze omówione powyżej argumenty dotyczące dużego stopnia szczegółowości danych jakich domagał się skarżący, należy stwierdzić, że nie doszło w tym wypadku do przewlekłego prowadzenia postępowania.

Odnosząc się do wniosków skarżącego o ustalenie i ukaranie dyscyplinarne winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz właściwe postąpienie w zw. z art. 231 Kodeksu karnego i art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej raz jeszcze należy wskazać (o czym była już mowa w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 kwietnia 2013 r.), że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie stosuje się przepisów ustawy Kodeks karny, lecz ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego nie może zostać uwzględniony wniosek o "postąpienie" zgodnie z art. 231 Kodeksu karnego bądź art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Należy też po raz kolejny wskazać, że Sąd nie posiada kompetencji do ukarania dyscyplinarnego jakiegokolwiek pracownika organu, ponieważ nie sprawuje nadzoru nad tym organem, a jedynie kontroluje legalność działań administracji publicznej.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.