Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 437/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c.w związku z art. 135
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 41a ust. 1 pkt 1, art. 6 pkt 13b,
journal: Dz.U. 1991 nr 7 poz 24
law: Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia 22 kwietnia 2016 r.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia (Prezes KRUS, organ) decyzyją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia

[...]., nr: [...] o odmowie umorzenia w całości zadłużenia w kwocie 28.085,40 zł, za okres od I kw. 2003 r. do maja 2013 r., obejmującego: składki na ubezpieczenie emerytalno rentowe w kwocie 11.141,90 zł,

odsetki na ubezpieczenie emerytalno rentowe w kwocie 8.598,00 zł /z tego składki

i odsetki objęte przepisami o pomocy de minimis w rolnictwie za okres od III kw. 2004r. do maja 2013r.; składki na ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe

i macierzyńskie w kwocie 4.917,50 zł oraz odsetki na ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie w kwocie 3.428,00 zł.

W podstawie materialnoprawnej podętej decyzji Prezes KRUS przywołał:

art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2016r. poz. 23), dalej jako ,,K.p.a." i art. 59 ust 3, art. 41 a ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r.

o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2016 r., poz. 277), dalej jako ,,u.u.s.r." oraz rozporządzenie Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie zastosowania art. 107 i art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. U. UE L 352/9 z dnia

24 grudnia 2013 r.).

W uzasadnieniu decyzji Prezes KRUS powołał się na dokumentację znajdującą się w aktach sprawy z której wynika, że M. M. posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 6,39 ha fizycznych, co stanowi 1,32 ha przeliczeniowego. W związku z prowadzeniem działalności rolniczej na posiadanych gruntach podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników z przerwami wynikającymi z podlegania ubezpieczeniu społecznemu w ZUS z tytułu wykonywania innej aktywności zawodowej. Ubezpieczeniu społecznemu rolników podlegała również małżonka zobowiązanego. Z tytułu podlegania temu ubezpieczeniu przez M. M. i jego małżonkę wynikał obowiązek terminowego opłacania należnych składek zgodnie z art. 4 i 40 u.u.s.r. Niemniej z obowiązku tego od wielu lat nie wywiązywał się, co doprowadziło do powstania zaległości z tytułu nieopłaconych składek powiększonej o odsetki za zwłokę.

W ocenie organu fakt wieloletniego nieopłacania przez zobowiązanego składek na ubezpieczenie społeczne rolników nie może być przesłanką do umorzenia zaległych należności na to ubezpieczenie tym bardziej, że poza dochodem z tytułu prowadzonej działalności rolniczej uzyskiwał on również dochód z tytułu zatrudnienia. Następnie organ wskazał, że w maju 2013 r. wydzierżawił zobowiązany część gruntów pozostawiając sobie w użytkowaniu grunty o powierzchni 4,50 ha fizycznych, co stanowi 0,47 ha przeliczeniowych. W związku z tym decyzją Oddziału Regionalnego KRUS w K. z dnia 14 stycznia 2014 r. został wraz z małżonką z dniem 22 maja 2013 r. wyłączony z ubezpieczenia społecznego rolników. W decyzji podano, że o rosnącym zadłużeniu na koncie z tytułu nieopłacania należności składkowych i możliwości skorzystania z ulgi w spłacie tego zadłużenia w formie układu ratalnego zobowiązany był systematycznie informowany przez Oddział Regionalny KRUS w K.. Udzielone mu układy ratalne każdorazowo wygasły z uwagi na niedotrzymywanie zawartych w nich warunków mimo że, układ ratalny jest dogodną formą spłaty zadłużenia skierowaną do rolników mających problemy z regulowaniem zobowiązań składkowych, bowiem wstrzymuje naliczanie odsetek za zwłokę, a zaległości spłaca się w miesięcznych ratach. Podkreślo, że analiza dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy wykazała, że poza umorzeniem zaległych należności nie jest zobowiązany zainteresowany spłatą tych zaległości. Przypomniano, że kilkakrotnie już zwracał się on z wnioskami o umorzenie należności, które z uwagi na brak przesłanek zostały rozpatrzone negatywnie.

W decyzji odniesiono się do podniesionych przez zobowiązanego wątpliwości dotyczących nieprawidłowego oszacowania strat powstałych w jego gospodarstwie rolnym spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego w 2015r., które jak twierdzi kształtowały się na poziomie 60 %. Prezes KRUS poinformował, że prowadząc postępowanie wyjaśniające po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o umorzenie zaległości z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników wystąpił 17 maja 2016 r. z pisemną prośbą do Urzędu Gminy w Ł. o udostępnienie kopii protokołu z szacowania strat powstałych w gospodarstwie zobowiązanego. Z przekazanej przez Urząd Gminy kopii tego protokołu wynika, że straty w gospodarstwie oszacowano na poziomie 14%, a nie jak podaje m. M. na poziomie 60 %.

W deczyji wyjaśniono rownież zgłoszoną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sparwy wątpliwość dotyczącą nie otrzymania w lutym 2016 r. zasiłku celowego na leczenie w wysokości 1.664,81 zł. Odwołano się w tej kwestii do decyzji z

dnia [...], znak: [...] udzielającą łączną wysokość pomocy społecznej zarówno w 2015r., jak i 2016 r. w kwocie 1.664,81 zł. Na podaną kwotę 1.664,81 zł złożyły się zasiłki celowe i okresowe pobrane w 2015 r. w łącznej kwocie 1.514,71 zł oraz zasiłek celowy na leczenie pobrany w lutym 2016 r. w kwocie 150,00 zł.

W decyzji wskazno także, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zobowiązany nie podniósł żadnych nowych i nieznanych organowi zdarzeń, okoliczności oraz faktów, które miałyby wpływ na zmianę sytuacji finansowo - bytowej jego rodziny i które uniemożliwiałyby regulowanie zaległych należności w układzie ratalnym. Odwołując się do sporządzonego protokołu z wizytacji przeprowadzonej przez pracowników Oddziału Regionalnego KRUS w Kielcach w dniu 10 marca 2016 r. ustalono, że razem z M.em M.iem i jego żoną zamieszkują dwie dorosłe córki. Na terenie gospodarstwa znajduje się murowana stodoła i murowana obora oraz podstawowe maszyny do uprawy roli. Inwentarz żywy stanowią: 1 krowa, 2 jałówki i 2 cielaki. Na gruntach uprawiane są ziemniaki i zboża na własne potrzeby.W latach 2008 - 2014 oraz w marcu 2016r. zobowiązany pobrał dopłaty unijne z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w łącznej kwocie 42.553,92 zł. W marcu 2016 r. wypłacono mu dopłaty w kwocie 1.634,39 zł. Skorzystał także z pomocy społecznej w 2015 r. i 2016 r. w łącznej kwocie

1.664,81 zł. W postępowaniu wyjaśniającym ustalono także dochód uzyskiwany z prowadzonej działalności rolniczej w kwocie około 1.177,82 zł rocznie /oszacowany na podstawie obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia

23 września 2015r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2014 r.,

tj. 0,47 ha przel. x 2.506,00 zł = 1.177,82 zł/ oraz dochód ze sprzedaży wyhodowanego inwentarza żywego.

W oparciu o powyższe dane wyliczono miesięczny dochód zobowiązanego

i jego rodziny w następujący spośób: - 148,15 zł szacunkowy dochód z gospodarstwa rolnego (1.177,82 zł : 12 miesięcy), - 136,20 zł wyliczone z kwoty 1.634,39 zł dopłat ARiMR wypłaconych w marcu 2016r. do gospodarstwa rolnego (1.634,39 zł: 12 miesięcy), -150,00 zł zasiłek celowy otrzymany w lutym 2016 r., - 108,33 zł z podanej przez stronę kwoty 1.300,00 zł uzyskanej ze sprzedaży inwentarza żywego (1.300,00 zł: 12 miesięcy). Łączna miesięczna kwota wskazanych wyżej dochodów wyniosła 542,68 zł.

W celu wyliczenia miesięcznych wydatków zobowiązanego i jego rodziny przyjęto koszty, jakie podał do protokołu z wizytacji w gospodarstwie rolnym, tj.: - 100,00 zł miesięcznie wyliczone z kwoty 200,00 zł opłaty za energię elektryczną za okres 2 miesięcy, - 16,66 zł miesięcznie wyliczone z kwoty 50,00 zł kwartalnej opłaty za wodę (50,00 zł 3 miesiące kwartału), - 166,66 zł miesięcznie, tj.; 1/12 z 2000,00 zł rocznego kosztu ogrzewania domu.

Organ, w związku z nie podaniem przez zobowiązanego innych wydatków ustalił łączną kwotę miesięcznych wydatków na 383,32 zł, konkludując, że nie przekroczyła ona łącznej miesięcznej kwoty dochodów. Wskazano, że wydatki, jakie ponosi z tytułu opłat za energię, wodę, ogrzewanie domu są kosztami stałymi ponoszonymi przez każdą rodzinę, w których powinny też partycypować zamieszkujące z zobowiązanym dorosłe córki.

Prezes KRUS w ostateczności stwierdził, że:

nie zachodzą okoliczności do stwierdzenia całkowitej nieściągalności zadłużenia, ponieważ zobowiązany posiada gospodarstwo rolne, którego szacunkowa wartość kształtuje się na poziomie ok. 103,971,69 zł /wartość nieruchomości oszacowana na podstawie danych Głównego Urzędu Statystycznego za IV kw. 2015r. dotyczących

1 ha słabych gruntów ornych dla województwa świętokrzyskiego wynosiła

16.271,00 zł/,

powstałe zadłużenie jest następstwem wieloletniego niewywiązywania się z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników,

nie wystąpiły udokumentowane okoliczności i zdarzenia, które miałyby wpływ na zmianę sytuacj i finansowo - bytowej rodziny i uniemożliwiałyby regulowanie zaległych należności w układzie ratalnym,

przedstawiona dokumentacja lekarska niewątpliwie może świadczyć o problemach zdrowotnych, niemniej nie wynika z niej wprost, aby stan zobowiązanego zdrowia uniemożliwiał podjęcie pracy zarobkowej /brak orzeczenia o niepełnosprawności i samodzielnej egzystencji/. Ponadto brak aktualnej dokumentacji medycznej oraz wskazania kosztów ponoszonych na leczenie,

- jednorazowa spłata zaległych należności z tytułu składek mogłaby skutkować brakiem możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb rodziny, niemniej spłata tych należności w układzie ratalnym nie powinna mieć wpływu na ich zaspokojenie, w stosunku do należności za okres od I kw. 2003r. do III kw. 2004 r. prowadzone jest postępowanie egzekucyjne przez Drugi Urząd Skarbowy w K., co pozwoli w przyszłości wyegzekwować należności Kasy,

- każde umorzenie zaległych należności obciążające stan finansów funduszy Kasy jest sprzeczne z interesem społecznym ubezpieczonych terminowo wywiązujących się z obowiązku opłacania składek. Ponadto każde umorzenie zaległych należności wpływa na obniżenie dochodów własnych Funduszu emerytalno-rentowego, z którego finansowane są m.in. świadczenia emerytalne i rentowe oraz samofinansującego się Funduszu składkowego, z którego wypłacane są świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego, chorobowego i macierzyńskiego.

Zgodnie z postanowieniami art. 10 § 1 K.p.a. pismem z 16 maja 2016 r. Oddział Regionalny KRUS w K. poinformował M. M. o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego stanowiącego podstawę podjęcia decyzji, z ktorego to prawa nie skorzystał.

Na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia z dnia 23 czerwca

2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł M. M.. Nie wskazujac kierunku rozstrzygnięcia, podał tyle, że decyzja odmawiajaca umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne rolników jest haniebna i nie do zaakceptowania. W dalszej części uzasadnienia skargi w krytyczny spoób opisuje działania jego pracodawcy, Starostwa oraz Prokuratury.

W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.),

i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (; t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako ,,ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd bowiem dopatrzył się naruszeń prawa procesowego skutkujących taką wadliwością zaskarżonej decyzji, która wymagała wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Materialnoprawną podstawą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników stanowi art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r., zgodnie z którym: organ rentowy, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem zainteresowanego na jego wniosek, uwzględniając możliwości płatnicze wnioskodawcy oraz stan finansów funduszów emerytalno - rentowego i składkowego może w całości lub w części umorzyć należności z tytułu składek. Przez należności z tytułu składek rozumie się także obok składek i kosztów upomnienia także należne od składek odsetki, o których umorzenie wnioskował skarżący

(art. 6 pkt 13b u.u.s.r.).

Użycie w przepisie art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. sformułowania "może" oznacza, że organ przy rozpatrywaniu sprawy i wydaniu rozstrzygnięcia działa w ramach uznania administracyjnego. W przypadku stwierdzenia przesłanki może zatem wniosek uwzględnić lub odmówić jego uwzględnienia, ma prawo wyboru rozstrzygnięcia. Zaznaczyć jednak trzeba, że wybór taki nie może być dowolny i musi wynikać z wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy (art. 7 k.p.a.), wszechstronnego zebrania oraz rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego (art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.), zaś decyzja winna spełniać wymogi określone w art. 107 § 5 K.p.a. W przypadku decyzji uznaniowych uzasadnienie decyzji ma szczególne znaczenie dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia. Szczególnie negatywne rozstrzygnięcie dotyczące umorzenia należności powinno być przekonywująco i jasno uzasadnione zarówno co do faktów, jak i prawa, tak aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały głęboko rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Sądowej kontroli legalności decyzji podlega natomiast prawidłowość przeprowadzonego postępowania oraz badanie formalnej prawidłowości decyzji, nie zaś jej celowości.

Kwestią pierwszorzędną dla uruchomienia postępowania w sprawie umorzenia zaległości jest ustalenie czy w konkretnej sprawie występuje przesłanka, określona dyspozycją art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. tj. ważny interes zainteresowanego. Przesłanka ta powinna być wyjaśniona przy uwzględnieniu możliwości płatniczych wnioskodawcy i stanu finansów funduszów emerytalno-rentowego i składkowego. Niezbędne jest zatem wyjaśnienie jak również odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji stanu faktycznego sprawy w zakresie sytuacji osobistej oraz majątkowej wnioskodawcy ze szczególnym uwzględnieniem jego możliwości płatniczych. Następnie odniesienie takiego stanu faktycznego do wysokości zadłużenia względem KRUS. W przeciwnym razie decyzja negatywna dla wnioskodawcy staje się nieuzasadnioną i dowolną a powody odmowy organu orzekającego nieznane dla strony.

Skarżący wnioskując o umorzenie zaległości z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników powoływał się na trudną sytuację materialną oraz problemy zdrowotne w rodzinie. Sytuacja materialna rolnika, stan zdrowia członków rodziny, i wynikająca z tego niemożność opłacania składek może, zdaniem Sądu, uzasadniać istnienie przesłanki ważnego interesu ubezpieczonego. Ważny interes w umorzeniu składek ze względu na trudną sytuację materialną skarżącego istnieje, gdy wykonanie obowiązku zapłaty składek mogłoby spowodować niemożność zaspokojenia przez zobowiązanego i jego bliskich podstawowych potrzeb życiowych. Zatem, obowiązkiem organu wynikającym z art. 77 § 1 K.p.a. było wyjaśnienie sytuacji materialnej i życiowej skarżącego. Dla ustalenia sytuacji bytowej zobowiązanego przede wszystkim istotne jest ustalenie jego dochodów i wydatków, a także relacji pomiędzy dochodami a wydatkami koniecznymi dla egzystencji konkretnego zobowiązanego i jego rodziny pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.

Po pierwsze w zakresie obowiązku wyjaśnienia sytuacji materialnej zobowiązanego organ przedstawił analizę jego możliwości płatniczych poprzez porównanie miesięcznych dochodów i wydatków. Według wskazań skarżącego do protokołu kontroli wyodrębniono wydatki konieczne, związane z bieżącym utrzymaniem jego rodziny tj: opłata za energię elektryczną - 100,00 zł, opłata za wodę - 16,66 zł, koszt ogrzewania domu - 166,66 zł. Łącznie kwota miesięcznych wydatków wynosi 383,32 zł.

Uwzględniajac fakt, że przedmiotowe postępowanie, co wynika z treści

art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. prowadzone jest na wniosek, przyjęcie wielkości wydatków zgodnie ze wskazanimi skarżącego, uznać można by za prawidłowe, odzwierciedlający rzeczywisty stan faktyczny.

W ocenie Sądu prawidłowe jest ustalanie Prezesa KRUS dotyczące wielkości dochodu z gospodarstwa rolnego skarżącego. Przy czym wskazać należy, że skarżący do protokołu z wizytacji z 10 marca 2016 r. podał szczegółowo rodzaj

i wielkość wydatków, nie podał natomiast wielkości dochodu z własnego gospodarstwa i z innych źródeł (k.438). Wielkość dochodu organ ustalił w postępowaniu wyjaśniającym, uzasadniając powyższy fakt w sposób szczegółowy

i wyczerpujący w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z niekwestionowanych ustaleń organu wynika, że miesięczna wielkość dochodu przypadajaca skarżącemu i jego rodzinie wynosi 542,68 zł.

Z porównia tych wielkości wyprowadza sie oczywisty wniosek, że różnica między wielkością dochodu a wielkością wydatków wynosi jedynie 159, 36 zł. Przy czym dla oceny sytuacji materialnej skarżącego istotna jest okoliczność, że skarżący nie wskazł innych wydatków poza tymi z protokołu wizytacji. Jednakże oczywiste jest to, że skarżący i jego rodzina, ponoszą jeszcze inne wydatki, mimo ich nie wskazania, niezbędne do egzystencji takie jak zakup żywności czy środków czystości, koszty leczenia, koszty zwiazane z ewentualnymi dojazdami. Bezspornie wydatki takie jak wskazane przez skarżącego jak i te inne generalnie obciążają budżet każdej rodziny. Jednakże dokonując ustaleń w indywidualnej sparwie czy zaistniała przesłanka ważnego interesu zobowiązanego, organ powinień uwzględnić fakt, że pozostała kwota 159,36 zł, obiektywnie może być przeznaczona na sfinansowanie innych koniecznych wydatków dla bieżącej egzystencji zobowiązanego i jego rodziny. Przy tak niskim dochodzie głównie z gospodarstwa rolnego organ powinien ze szczególną wnikliwością rozważyc

i przedstawić swoje wnioski w uzasadnieniu decyzji czy w związku z powyższym istnieje obiektywna możliwość regulowania zaległych składek bez naruszenia ważnego inetresu zobowiązanego. W sprawie nie zostało także wyjaśnione czy

i ewntualnie dlaczego zamieszkujące z nim dorosłe córki nie partycypują w kosztach utrzymania rodziny. Poza tym rozważania organu odnoszące się do możliwości spłaty zadłużenia w ratach wykraczają poza granice sprawy. Przedmiotem postępowania jest wniosek o umorzenie składek nie zaś o rozłożenia na raty. Ponadto możliwości finansowych skarżącego nie odniesiono do wysokości zadłużenia względem KRUS, a ono wynosi aż 28 085,40 zł.

W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, proces decyzyjny organu został przeprowadzony wadliwie. Organ zgromadził wprawdzie obszerny materiał dowodowy w zakresie sytuacji materialnej i rodzinnej zobowiązanego jednak jego ocena okazała się dowolną, przekraczającą granice określone przepisem

art. 80 K.p.a. Ocena sytuacji skarżącego w kontekście nie spełnienia przesłanki ważnego interesu zobowiązanego jest ogólnikowa i powierzchowna i nie może zostać zaakceptowana. Powyższe oznacza, że opłacanie należności z tytułu składek, przy dochodzie 542,68 zł miesięcznie oraz wydatkach w kwocie 383,32 zł mogłoby pozbawić zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Niewątpliwie do potrzeb tych należy zaliczyć nie tylko te, które skarżący wskazał do protokołu wizytacji gospodarstwa, a także inne wskazane przez Sąd.

Reasumując: błędne wyprowadzenie przez organ wniosku z oceny sytuacji rodzinnej zobowiązanego, jego dochodów i wydatków, nie pozwoliło organowi ustalić realnych możliwości płatniczych zobowiązanego, a tym samym braku istnienia przesłanki ważnego interesu zainteresowanego. Z tych względów, wbrew ocenie dokonanej przez organ, należało uznać, że zaistniała konieczność ponownej oceny zgromadzonego materiału procesowego w kierunku ustalenia wystąpienia warunku ważnego interesu zainteresowanego umożliwiającego umorzenie należności z tytułu składek na podstawie art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r.

Powyższe wskazuje, na naruszenie przez organ przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.

Ponownie rozstrzygając sprawę organ przeprowadzi postępowanie w celu rozważenia wszechstronnie zebranego materiału i dokona oceny możliwości płatniczych skarżącego w kontekście przesłanki ważnego interesu zainteresowanego z uwzględnieniem stanu finansów funduszów emerytalno rentowego i składkowego, przedstawiając wynik w uzasadnieniu decyzji spełniającej wymogi z

art. 107 § 3 k.p.a.

Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie

art. 145 § 1 pkt 1 lit. c.w związku z art. 135 ustawy p.p.s.a.