Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 330/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Arkadiusz Cudak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1097/10 w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1097/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2010 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Doręczenie Skarżącemu odpisu wezwania nastąpiło dnia 6 maja 2010 r.

Dnia 14 maja 2010 r. Skarżący osobiście złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, uiszczając jednocześnie wpis od skargi w pełnej wysokości. We wniosku wskazał, że "przekroczenie terminu spowodowane było wyjazdem na urlop z którego wróciłem 13.05.2010."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, podając motywy swojego rozstrzygnięcia uznał, iż w rozpatrywanej sprawie spełnienie przesłanki uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu nie zostało we wniosku wykazane, ponieważ Skarżący podał jedynie, że w dniach kiedy przesyłka była złożona w urzędzie pocztowym przebywał na urlopie wypoczynkowym. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń np. w postaci kopii biletów potwierdzających wyjazd. Zdaniem Sądu I instancji przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucono naruszenie art. 58 § 2 k.p.a. poprzez uznanie, iż Skarżący w niedostateczny sposób uzasadnił to dlaczego spóźnił się z opłatą stałą od skargi, mimo iż uzasadnił swój wniosek o przywrócenie terminu dostatecznie oraz uiścił opłatę w pierwszym możliwym dniu po ustaniu przeszkody. W związku z tym Strona wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia opłaty. Ponadto Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 lutego 2010 r. nr [...], wskazując jako podstawę art. 60 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zasada ta nie ma jednak charakteru bezwzględnego bowiem przepis art. 86 § 1 przewiduje możliwość przywrócenia terminu przez sąd na wniosek strony pod warunkiem, iż strona uchybiła terminowi bez swojej winy. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Ponadto, jak stanowi przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanka braku winy została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu szczegółowo wyjaśniona.

W rozpoznawanej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi podał wyjazd na urlop, na którym przebywał w dniach, w których awizowana była przesyłka, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu, to jest do 13 maja 2010 r.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność podana przez Skarżącego nie wynika z przyczyn od niego niezależnych lecz świadczy o niedochowaniu przez niego szczególnej staranności. Niewątpliwie skarżący mógł przed wyjazdem z miejsca zamieszkania poinformować Sąd o tej okoliczności i wyznaczyć osobę upoważnioną do odbioru korespondencji w jego imieniu. Trudno oczekiwać, że to Sąd będzie ustalał każdorazowo miejsce pobytu strony, której należy doręczyć przesyłkę sądową (por. postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 576/10 cbois.nsa.gov.pl)

Ponadto, jak słusznie zauważył Sąd I instancji, powołując się na postanowienia sądów administracyjnych, w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela to stanowisko.

Powyższej oceny nie zmienia także to, iż Skarżący w zażaleniu wskazał osoby, mogące być przesłuchane w charakterze świadków na okoliczność pobytu w Niemczech od dnia 6 maja 2010 r. do dnia 13 maja 2010 r., gdyż jak to już wyżej wyjaśniono przebywanie na urlopie nie jest okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu.

Odnosząc się do wniosku Strony o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 lutego 2010 r. należy wskazać, że art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jednakże z uwagi na zasadę dwuinstancyjności wniosek ten nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji