Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1553/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać D. M. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

D. M. wraz ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W zakreślonym przez Sąd terminie uzupełnił powyższy wniosek, składając wypełniony formularz PPF.

Skarżący wskazał, że jest osobą samotną, nie posiada oszczędności, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych, mieszka w lokalu bez wygód o powierzchni 35 m2, a jego jedyny dochód stanowi renta inwalidzka w wysokości 658,58 zł brutto – 578,31 zł netto.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszej sprawie na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.

Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych.

Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego.

Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających

z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącego jest bardzo trudna i nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. D. M. jest bowiem osobą samotną i schorowaną, utrzymuje się z renty inwalidzkiej w kwocie 578,31 zł netto, co nie wystarcza na opłacenie czynszu i energii elektrycznej. Dlatego skarżący jest zadłużony w opłacie czynszu na kwotę 4.233,31 zł (wraz z odsetkami) oraz został mu odcięty prąd (lokal w którym skarżący mieszka jest pozbawiony gazu oraz ciepłej wody).

Skarżący ze względu na trudną sytuację materialną i bytową jest objęty pomocą finansową i rzeczową ośrodka pomocy społecznej od 1991 r.

W związku z powyższym należy uznać, iż w chwili obecnej skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.

Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.