Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1482/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3977/14 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3977/14 odrzucił skargę A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem z dnia 20 listopada 2014 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 450 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez jej podpisanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, podniósł, że wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 grudnia 2014 r. Jednak skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 16 grudnia 2014 r. i dlatego Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.

A. W. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie w całości i przyjęcie skargi do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez niewezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi poprzez jej podpisanie, co skutkowało odrzuceniem skargi przez WSA, a tym samym naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych, do których uzupełnienia strona nie była wezwana,

- art. 6 p.p.s.a. poprzez niewywiązanie się przez WSA z obowiązku wezwania skarżącego do usunięcia braku formalnego złożonej skargi poprzez jej podpisanie co skutkowało odrzuceniem z tej przyczyny skargi przez WSA oraz wezwanie skarżącego jedynie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, co skarżący uczynił w tym samym dniu, w którym odebrał Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, a tym samym wprowadzenie skarżącego w błąd przez WSA poprzez wskazanie jedynie jednego braku formalnego złożonej skargi.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podkreślił, że Sąd I instancji wezwał go do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi, przesyłając mu "Doręczenie odpisu Zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" z dnia 2 grudnia 2014 r. oraz "Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego" z dnia 20 listopada 2014 r. Prócz powyższych dokumentów skarżący nie odebrał żadnego innego pisma z WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że skarżący kwestionuje przyjęcie przez Sąd I instancji, że stan faktyczny sprawy odpowiada dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Twierdzi bowiem, że w sprawie nieuzupełnienie braku formalnego skargi, poprzez podpisanie skargi, nie zostało poprzedzone stosownym wezwaniem.

Wprawdzie należy uznać za prawidłowy przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wywód Sądu I instancji dotyczący zasad usuwania braków formalnych skargi i konsekwencji ich nieusunięci, jednak aby móc stwierdzić nieusunięcie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, Sąd powinien ustalić, że strona skarżąca została prawidłowo wezwana do ich usunięcia. Ustalając tę okoliczność, Sąd I instancji oparł się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania (k. 15 akt sądowych) i przyjął, że przesyłka ta, oprócz wezwania do uiszczenia wpisu sądowego zawierała również wezwanie do podpisania skargi i odesłania jej w zakreślonym terminie.

Niewątpliwie znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może być jednak podważone, przy czym ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego nie wprowadza ograniczeń, co do środków dowodowych, zmierzających do obalenia domniemania zgodności takich dokumentów z prawdą. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - co do zasady - brak więc przeszkód ku temu, by strona podważała prawdziwość dokumentu także przez złożenie stosownych wyjaśnień. Ocenie Sądu podlega wiarygodność takich wyjaśnień.

W świetle przytoczonych przez skarżącego w skardze kasacyjnej okoliczności nie jest oczywiste, czy sporna przesyłka oprócz innych pism rzeczywiście zawierała wezwanie do podpisania skargi. Bezsporne jest, że do skarżącego skierowana została wyłącznie jedna przesyłka, nie można natomiast ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, że pracownik sekretariatu umieścił w kopercie wszystkie pisma, które wymienił na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

W tej sytuacji kwestię powyższych wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść strony, mając na uwadze przede wszystkim zagwarantowane konstytucyjnie prawo do Sądu (art. 45 Konstytucji RP).

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku strony wnoszącej skargę kasacyjną o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.