Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1266/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 131 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 255 ust. 4, art. 256 ust. 1, art. 129(1) ust. 1 pkt 6, art. 132(1) ust. 1 pkt 3, art. 315 ust. 3
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi "O." Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

O. sp. z o.o. z siedzibą w N. (dalej też jako "skarżąca" lub "wnioskodawca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej też jako "Urząd Patentowy RP" lub "UP RP") z dnia [...] grudnia 2016 r.nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ oddalił wniosek skarżącej o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "M." o numerze [...] udzielonego na rzecz A. sp. j. [...] z siedzibą w L. (dalej jako "uprawniona", "uczestnik postępowania") oraz przyznał uprawnionemu od wnioskodawcy kwotę 1600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm. dalej też jako "p.w.p.") w związku z art. 164 p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym:

Urząd Patentowy decyzją z dnia 5 listopada 2009 r. przyznał uprawnionej prawo ochronne na znak towarowy słowno-graficzny MEGA CAPSULES, zgłoszony do ochrony w [...] sierpnia 2006 r.

W świetle opisu tego znaku przedstawia on napis "MEGA CAPSULES", przy czym człon "MEGA" napisany jest za pomocą konturów poszczególnych liter słowa "MEGA", a człon "CAPSULES" umieszczony jest poniżej i napisany jest stylizowaną czcionką. Poniżej znajduje się grafika przedstawiająca produkt w postaci pigułek. Całość umieszczona jest na niejednolitym tle. W lewym dolnym rogu znajduje się informacja handlowa o producencie. Znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasach 5, 29 i 32, w tym m.in. odżywek wzmacniających organizm.

Wnioskodawca [...] maja 2016 r. złożył do Urzędu Patentowego RP wniosek o unieważnienie ww. prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "MEGA CAPSULES" o numerze [...].

Jako podstawę prawną swojego żądania wskazał art. 164 w związku z art. 129(1) ust. 1 pkt 6 p.w.p. Podniósł, że strony niniejszego postępowania są względem siebie konkurentami na rynku sprzedaży i dystrybucji szeroko pojętych produktów dietetycznych, w tym odżywek i suplementów dla sportowców. Oba podmioty działając w ww. branży powinny znać stosowane przez siebie w obrocie oznaczenia. Wskazał, że jest właścicielem serii znaków towarowych, których wyróżniającym elementem są oznaczenia "MEGA CAPS" i "MEGA CAPSULES", a swoich znaków używa na szeroką skalę dla ponad 20 produktów. Informuje swoich klientów i konkurentów o posiadaniu praw wyłącznych.

Posiadanie przez uprawnionego wiedzy o znakach wnioskodawcy zawierających w sobie oznaczenia MEGA CAPS i MEGA CAPSULES wynika z wniosku o unieważnienie słownego znaku towarowego "MEGA CAPS" [...] złożonego przez uprawnionego przeciwko wnioskodawcy w październiku 2006 r. - 2 miesiące po dacie zgłoszenia przez uprawnionego spornego znaku towarowego "MEGA CAPSULES" [...].

Zarzucił, że uprawniony dokonał zgłoszenia spornego znaku towarowego w złej wierze, bowiem dokonał zgłoszenia znaku towarowego z jedynymi elementami słownymi "mega capsules" w chwili, gdy chronione już na rzecz wnioskodawcy były znaki towarowe: słowny "MEGA CAPS" o numerze [...], słowno-graficzny "MEGA CAPSULES" o numerze [...], słowny "CREATINE MEGA CAPS" o numerze [...], słowny "BCA PROFI MEGA CAPS" o numerze [...], słowny "HMB MEGA CAPS" o numerze [...], słowny "GLUTAMINĘ MEGA CAPS" o numerze [...], słowny "TURINE MEGA CAPS" o numerze [...], słowny TCM MEGA CAPS" o numerze [...] i słowny "MEGA TABS" o numerze [...].

Uprawniony, w piśmie z [...] czerwca 2016 r., wniósł o oddalenie wniosku. Podniósł, że między stronami niniejszego postępowania toczyło się wcześniej postępowanie o unieważnienie spornego znaku. Podstawą sprzeciwu był art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., a w postępowaniu tym było oceniane podobieństwo znaków towarowych wnioskodawcy "MEGA CAPSULES" oraz MEGA CAPS" do znaku spornego. Skoro wynik ww. postępowania nie był korzystny dla wnioskodawcy, to w niniejszym postępowaniu powołał się na inną podstawę prawną.

Na rozprawie 28 września 2016 r. strony podtrzymały swoje stanowiska. Uprawniony przedłożył faktury z 2005 r. na okoliczność używania na terytorium Polski znaku MEGA CAPSULES przed datą zgłoszenia spornego znaku. Przedłożył wydruki z wyszukiwarki Google z 2009 r. dotyczące wyszukiwania frazy MEGA CAPSULES, na okoliczność nieużywania w obrocie znaku MEGA CAPSULES przez wnioskodawcę. Złożył kopie reklam dotyczących używania przez uprawnionego na terytorium Polski znaku MEGA CAPSULES.

Wnioskodawca w odpowiedzi, w piśmie z [...] października 2016 r. stwierdził, że przedstawione dowody nie przesądzają o pierwszeństwie posłużenia się przez uprawnionego w obrocie oznaczeniem "MEGA CAPSULES", ponieważ wnioskodawca jest właścicielem serii (rodziny) znaków towarowych. Ich wyróżniającym elementem są "MEGA CAPS" i "MEGA CAPSULES", jak również połączenia tych elementów z innymi określeniami. Istotne jest, że już od 2004 r. wnioskodawca zgłaszał znaki towarowe z tymi elementami i od 1 sierpnia 2006 r. Urząd Patentowy RP zarejestrował na jego rzecz m.in. następujące znaki towarowe: słowny "MEGA CAPS" o numerze [...] z pierwszeństwem od 16 grudnia 2004 r., słowno-graficzny "MEGA CAPSULES" o numerze [...] z pierwszeństwem od 9 marca 2006 r., słowno-graficzny "MEGA CAPSULES" (z przedłożonego wydruku wynika, że chodzi o znak "MEGA CAPS" karta 35) o numerze [...] z pierwszeństwem od 16 sierpnia 2007 r., słowny "CREATINE MEGA CAPS" o numerze [...] z pierwszeństwem od dnia 16 grudnia 2004 r., słowny "BCA PROFI MEGA CAPS" o numerze [...] z pierwszeństwem od dnia 16 grudnia 2004 r., słowny "HMB MEGA CAPS" o numerze [...] z pierwszeństwem od dnia 16 grudnia 2004 r., słowny "GLUTAMINĘ MEGA CAPS" o numerze [...] z pierwszeństwem od dnia 17 stycznia 2005 r" słowny "TURINE MEGA CAPS" o numerze [...] z pierwszeństwem od dnia 17 stycznia 2005 r., słowny "TCM MEGA CAPS" o numerze [...] z pierwszeństwem od dnia 10 stycznia 2005 r.

Ponadto przedłożył kopię czasopisma "Kulturystyka i fitness SPORT dla wszystkich" ze stycznia 2005 r., w którym ukazały się reklamy wnioskodawcy oznaczeń "mega capsules" oraz "mega caps". Tym samym, samo zgłoszenie przez uprawnionego znaku towarowego "MEGA CAPSULES" [...] w sierpniu 2006 r. zostało dokonane w czasie, gdy już w rejestrze znaków towarowych opublikowane zostały zgłoszenia wnioskodawcy o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]. W najwcześniejszej dacie użycia przez uprawnionego oznaczenia "mega capsules" (październik 2005 r.) to wnioskodawca oferował już i reklamował swoje produkty oznaczane oznaczeniem "mega capsules"/"mega caps" (styczeń 2005 r.).

Na rozprawie 19 grudnia 2016 r. wnioskodawca podtrzymując wniosek o unieważnienie spornego prawa na podstawie art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. wskazał, że z dowodów strony przeciwnej wynika reklamowanie swoich produktów przez obie strony sporu w tych samych czasopismach, skąd uprawnionemu znane były produkty z oznaczeniem MEGA CAPS i MEGA CAPSULES pochodzące od wnioskodawcy. Wskazuje to na zgłoszenie w złej wierze znaku spornego, jako celowe i zmierzające do wejścia w obszar działania wnioskodawcy.

Uprawniony podtrzymując także swoje stanowisko wskazał, że nieuprawnione jest łączenie w rodzinę znaku towarowego MEGA CAPS i MEGA CAPSULES. Kwestia braku podobieństwa znaków MEGA CAPS i MEGA CAPSULES została już przez Urząd Patentowy rozstrzygnięta w decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2011 r., potwierdzonej wyrokiem WSA z dnia 24 marca 2015 r. (sygn. akt VI SA/Wa 83/15). Uznano, że część słowna znaku MEGA CAPSULES ma charakter rodzajowy. MEGA CAPSULES oznacza po prostu wielkie kapsułki i takie wielkie kapsułki są wprowadzane przez obie strony. Grafika porównywanych oznaczeń jest całkowicie różna.

Kolegium Orzekające UP oddaliło wniosek złożony na podstawie art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. w związku z art.. 315 ust. 3 p.w.p.

Stwierdziło, że zła wiara obejmuje wszelkie przypadki nieuczciwego zgłaszania znaków towarowych. Jednakże dokonywanie ustaleń, czy sporne prawo zostało udzielone z naruszeniem wskazanych we wniosku przepisów następuje w postępowaniu spornym, zgodnie z zasadami kontradyktoryjności, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego przedstawionego przez strony postępowania. Organ nie jest bowiem uprawniony do poszukiwania nowych dowodów mogących mieć wpływ na przedmiotowe rozstrzygnięcie w sprawie.

Art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. zakazuje udzielania praw ochronnych na oznaczenia, które zostały zgłoszone w złej wierze w celu uzyskania ochrony. Obowiązujące prawo nie zawiera definicji złej lub dobrej wiary. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się m.in., że o zgłoszeniu znaku w złej wierze można mówić wówczas, gdy nastąpiło ono pomimo wiedzy lub w wyniku niewiedzy o istnieniu cudzego prawa, które mogło być przez to naruszone lub gdy było ono dokonane w innym celu, niż chęć posiadania prawa jego wyłącznego używania do oznaczania własnych towarów. Zła wiara zachodzi u tego, kto ma świadomość niezgodności danego stanu rzeczy z rzeczywistym stanem prawnym, albo wskutek niedbalstwa nie zna rzeczywistego stanu prawnego. Zła wiara nie jest kwestią samego subiektywnego stanu osoby działającej, lecz także kwestią obiektywnych zdarzeń, które wskazują na to, że zgłoszenie przedsięwzięte w danych okolicznościach było nieuczciwe.

Okoliczności te organ ocenił w kontekście całokształtu ustalonego stanu faktycznego.

W ocenie wnioskodawcy zła wiara uprawnionego w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego wynika z:

1) dokonania zgłoszenia znaku towarowego z jedynymi elementami słownymi "mega capsules" w chwili, gdy chronione już na rzecz wnioskodawcy były znaki towarowe: słowny "MEGA CAPS" o numerze [...], słowno-graficzny "MEGA CAPSULES" o numerze [...], słowny "CREATINE MEGA CAPS" o numerze [...], słowny "BCA PROFI MEGA CAPS" o numerze [...], słowny "HMB MEGA CAPS" o numerze [...], słowny "GLUTAMINĘ MEGA CAPS" o numerze [...], słowny "TURINE MEGA CAPS" o numerze [...], słowny TCM MEGA CAPS" o numerze [...], słowny "MEGA TABS" o numerze [...];

2) faktu, że w najwcześniejszej dacie użycia przez uprawnionego oznaczenia "mega capsules" (październik 2005 r.), to wnioskodawca oferował już i reklamował swoje produkty oznaczane oznaczeniem "mega capsules"/ "mega caps" (styczeń 2005 r.).

Kolegium Urzędu Patentowego uznało wniosek o unieważnienie za bezzasadny, z uwagi na nie wykazanie złej wiary uprawnionego, bowiem nie zachodzi podobieństwo między porównywanymi oznaczeniami. Podzieliło stanowisko uprawnionego, że określenie słowne mega capsules ma charakter opisowy względem oznaczanych towarów, bowiem oznacza "duże kapsułki" i wskazuje na formę oferowanego towaru. Wobec tego, że warstwa słowna spornego znaku jest niedystynktywna, dominujące znaczenie ma grafika, która sprawia, że znak sporny różni się od znaków towarowych wnioskodawcy.

Stwierdził, że spośród wszystkich powołanych przez wnioskodawcę znaków towarowych dwa z nich są słowno-graficzne: "MEGA CAPSULES" o numerze [...] (wydruk z bazy karta 36) oraz "MEGA CAPS" o numerze [...] (wydruk z bazy karta 35).

Natomiast pozostałe przeciwstawione znaki to oznaczenia słowne: MEGA CAPS o numerze [...], CREATINE MEGA CAPS [...], BCA PROFI MEGA CAPS [...], HMB MEGA CAPS [...], GLUTAMINĘ MEGA CAPS [...], TURINE MEGA CAPS [...], TCM MEGA CAPS [...]i MEGA TABS [...].

Odnośnie podobieństwa oznaczeń organ zaprezentował formę przedstawieniową słowno-graficznych znaków towarowych i stwierdził, że szata graficzna w znaku spornym jest zdecydowanie inna niż w znakach słowno- graficznych wnioskodawcy. Ocenił, że sporny znak różni się również od pozostałych słownych znaków towarowych wnioskodawcy, wśtód których nie ma znaku zawierającego wyrażenie "MEGA CAPSULES".

Urząd Patentowy potwierdził, że w decyzji ostatecznej z dnia [...] listopada 2011 r., w sprawie toczącej się pomiędzy tymi samymi stronami o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "MEGA CAPSULES" o numerze [...], była już przedmiotem analiza podobieństwa, w świetle przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. znaku spornego i znaków wnioskodawcy: słowno-graficznego "MEGA CAPSULES" o numerze [...] (wydruk z bazy karta 36), słownego "MEGA CAPS" o numerze [...] (wydruk z bazy karta 38) i słowno-graficznego "MEGA CAPS" o numerze [...] (wydruk z bazy karta35), które były również powołane przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie. W decyzji tej nie stwierdzono kolizji między wskazanymi znakami.

W decyzji tej w szczególności stwierdzono, że "elementy słowne znaku spornego oraz znaku "MEGA CAPSULES" o numerze [...] mają charakter opisowy w stosunku do oznaczanych tymi znakami towarów." Decyzja UP została utrzymana wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 83/15, który potwierdził, że elementy słowne mają charakter opisowy i ważniejsze są motywy graficzne. Znaki uznano za niepodobne wizualnie w konsekwencji stwierdzono brak ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd.

Kolegium Orzekające w niniejszej sprawie przypomniało i podzieliło powyższe stanowisko, że oznaczenia oceniane jako całość wywołują odmienne ogólne wrażenie.

Sporny znak to oznaczenie słowno-graficzne zawierające opisowe wyrażenie "MEGA CAPSULES". Jego szata graficzna różni się dalece od znaków towarowych wnioskodawcy. Natomiast w powołanych przez wnioskodawcę znakach słownych wspólnym elementem jest wyrażenie "MEGA CAPS", w którym wyraz MEGA oznacza przedmiot o znacznej wielkości, natomiast element słowny "CAPS" nie posiada żadnego znaczenia. Wobec fantazyjnego charakteru znaków "MEGA CAPS" nie może być mowy o podobieństwie znaczeniowym spornego oznaczenia "MEGA CAPSULES" do słownych znaków towarowych wnioskodawcy z elementami słownymi "MEGA CAPS". Porównywane wyrażenia różnią się również w warstwie fonetycznej, bowiem słowo "capsules" jest dłuższe od słowa "caps".

Ocenił, że pozostałe słowne znaki wnioskodawcy poza znakiem towarowym "MEGA CAPS" o numerze [...], zawierają dodatkowe słowne elementy, które dodatkowo pogłębiają różnicę w warstwie fonetycznej między znakiem spornym a znakami słownymi wnioskodawcy zawierającymi wyrażenie "MEGA CAPS". Jeszcze większy dystans w kwestii podobieństwa dzieli znak sporny i znak towarowy wnioskodawcy MEGA TABS o numerze [...].

W tej sytuacji UP ocenił, że nie zostało wykazane, że zgłoszenie spornego znaku miało naganny charakter i stanowiło naruszenie praw do znaków wnioskodawcy. Sporny znak nie jest podobny do znaków towarowych wnioskodawcy. Ponadto, wnioskodawca nie wykazał, aby uprawniony dokonał zgłoszenia spornego znaku w celu zablokowania zgłoszenia lub zablokowania używania oznaczenia podmiotowi używającemu to oznaczenie na rynku lub w celu przejęcia pozycji rynkowej podmiotu używającego znaku towarowego lub aby zgłoszenie znaku nastąpiło w celach spekulacyjnych bez zamiaru używania znaku, a po to by uzyskać korzyści od podmiotu posiadającego znak. Wręcz przeciwnie. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, uprawniony używa spornego znaku do oznaczania wprowadzanych przez siebie towarów czyli zgodnie z funkcją jaką narzuca znakom towarowym Prawo własności przemysłowej. Ma on przy tym prawo posługiwania się określeniami niedystynktywnymi w celu informowania odbiorców o składzie oferowanych produktów.

Zdaniem Urzędu, w świetle przesłanek uzasadniających unieważnienie prawa ochronnego na podstawie art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., tj. zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze także zarzut wnioskodawcy że w najwcześniejszej dacie użycia przez uprawnionego oznaczenia "mega capsules" (październik 2005 r.) wnioskodawca oferował już i reklamował swoje produkty oznaczane oznaczeniem "mega capsules"/ "mega caps" (styczeń 2005 r.) nie zasługuje na uwzględnienie.

Na powyższą decyzję Urzędu Patentowego skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie:

1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 164 w zw. z art. 129(1) ust. 1 pkt 6) p.w.p. poprzez przyjęcie, że dla wykazania złej wiary konieczne jest przesądzenie o podobieństwie znaków towarowych, a tym samym zaniechanie przeprowadzenia analizy w zakresie intencji uprawnionego w zgłoszeniu spornego znaku towarowego, podczas gdy dla przesądzenia złej wiary kluczową kwestią jest stwierdzenie zamiaru po stronie spółki A. w zakresie jej intencji w zgłoszeniu znaku towarowego "MEGA CAPSULES" o numerze [...] w związku z wcześniejszymi zgłoszeniami znaków towarowych przez Skarżącego;

2. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 132(1) ust. 1 pkt 3) p.w.p. poprzez uznanie, iż w zaistniałym stanie sprawy nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, że z uwagi na wysokie podobieństwo do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz skarżącego dla towarów identycznych lub podobnych zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym;

3. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności poprzez brak ustalenia intencji po stronie uprawnionego w dokonaniu zgłoszenia spornego znaku towarowego;

4. naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, czyli pominięcie informacji ze stron internetowych skarżącego oraz uprawnionego, katalogu produktów skarżącego oraz kopii decyzji UPRP wydanej w postępowaniu spornym [...],

5. naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez niedokonanie na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny, czy udowodniono okoliczność podobieństwa spornych znaków towarowych.

Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. 2016 r., poz. 1066 ze zm.) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Jednakże aby skutecznie wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, czy też stwierdzenie, że akt ten dotknięty jest wadą nieważności.

Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone decyzje nie naruszają prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.

Zarzut naruszenia

Rozpoznania w pierwszej kolejności wymagały podniesione zarzuty procesowe, ponieważ problematyka niewłaściwego zastosowania prawa materialnego może być przedmiotem oceny wówczas, gdy stan faktyczny stanowiący podstawę zaskarżonego orzeczenia został ustalony w sposób prawidłowy, a więc bez naruszenia przepisów postępowania.

Przechodząc do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. koniecznym jest uwzględnienie przy ich analizie - istoty i specyfiki postępowania spornego.

Należy mieć bowiem na względzie, że w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja z dnia [...] grudnia 2016 r.nr [...], którą Urząd Patentowy RP oddalił wniosek skarżącej o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "MEGA CAPSULES" o numerze [...] udzielony na rzecz uprawnionej, a przeznaczony do oznaczania towarów w klasach 5, 29 i 32, w tym m.in. odżywek wzmacniających organizm. Oddalenie wniosku nastąpiło wobec niespełnienia zarzutu z art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. jaki został zgłoszony przez wnoszącego sprzeciw.

W myśl art. 255 ust. 4 p.w.p. UP RP rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę.

Oznacza to, że w postępowaniu spornym UP nie może wyjść poza granice wniosku i wskazaną przez wnioskodawcę podstawę prawną, określającą na tym etapie sprawę administracyjną (teza wyroku NSA z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt II GSK 350/06 (Lex nr 322819).

Zaznaczyć należy, że do postępowania spornego przed UP RP, w sprawach nieuregulowanych w p.w.p., przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio, o czym stanowi art. 256 ust. 1 p.w.p. Innymi słowy, zasada działania UP RP z urzędu w postępowaniu spornym w kwestiach ustalania stanu faktycznego sprawy i jej wszechstronnego wyjaśnienia, zawarta w przepisach powołanych w skardze: art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a., podlega odpowiedniej modyfikacji, stosownie do istoty i specyfiki tego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II GSK 849/09, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przy takim unormowaniu nie można przenosić do postępowania spornego przez art. 256 ust. 1 p.w.p., wynikających z art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., obowiązków UP RP w zakresie zbierania dowodów oraz załatwiania spraw z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, ponieważ art. 255 ust. 4 p.w.p. jest przepisem zawierającym objętą nim pełną regulację wykluczającą możliwość uzupełniającego zastosowania tych przepisów k.p.a.

Natomiast sama natura postępowania spornego, w którym Urząd Patentowy RP rozstrzyga spór pomiędzy stronami o przeciwstawnych interesach, bliższa pod wieloma względami kontradyktoryjnemu postępowaniu cywilnemu niż administracyjnemu, nakazuje daleko idącą ostrożność w przenoszeniu zasad określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego do regulowania przebiegu postępowania spornego.

Oznacza to, że normy postępowania spornego w tej sprawie wyznacza treść wniosku i zgłoszone przez wnoszącego sprzeciw zarzuty i wskazane podstawy prawne, a z uwagi na kontradyktoryjność tego postępowania, zasady te odnoszą się do obu stron postępowania administracyjnego: wnioskodawcy i uprawnionego, którego prawa zostały zakwestionowane. Na nich – w równym stopniu - spoczywa ciężar udowodnienia okoliczności, z których każda ze stron wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne.

Organ zaś realizuje naczelną zasadę postępowania administracyjnego - zasadę prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 k.p.a., poprzez obowiązek wyczerpującego zbadania dowodzonych okoliczności w celu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, poprzez obowiązek dokonania wszechstronnej oceny podanych okoliczności tej konkretnej sprawy na podstawie analizy całego zgromadzonego materiału dowodowego i wyrażenia swojego stanowiska w uzasadnieniu podjętej decyzji. Także realizacji zasady zmierzającej na mocy art. 77 § 1 k.p.a. do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i następnie jego rozpatrzenia dokonuje poprzez ustalenie stanu faktycznego na podstawie wszystkich istotnych dowodów przedstawionych przez strony i wyjaśnienie podniesionych w sprawie zarzutów.

W konsekwencji powyższego, na mocy art. 80 k.p.a. na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona. Organ może odmówić wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny, co winno mieć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.). Dopiero w sytuacji, gdy wyniki postępowania dowodowego zawierają sprzeczne ustalenia, organ ma obowiązek ustosunkowania się do tych sprzeczności przez wskazanie dowodów, które przyjął jako podstawę faktyczną rozstrzygnięcia i wyjaśnienie, którym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej i dlaczego. Uzasadnienie decyzji ma na celu wykazanie procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia.

Przenosząc te zasady postępowania na grunt sprawy niniejszej, w ocenie Sądu - wbrew zarzutom skargi, powołane wyżej przepisy postępowania art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. nie zostały naruszone, bowiem organ w pełni zastosował wskazane wyżej reguły procesowe zarówno w zakresie ustaleń faktycznych jak i oceny materiału dowodowego.

Nawiązując do zasad orzekania w postępowaniu spornym, zauważyć należy, że wskutek podanej w sprzeciwie podstawy prawnej wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy, ramy postępowania wyznaczał art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. a nie art. 129(1) ust. 1 pkt 6 i art. 132(1) ust. 1 pkt 3) p.w.p.- wskazane w skardze.

W rozpoznawanej sprawie miaał bowiem zastosowanie art. 315 ust. 3 p.w.p., zgodnie z którym ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa ochronnego ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia znaku towarowego. Skoro sporny znak towarowy został zgłoszony w UP RP w dniu 10 sierpnia 2006r., tj. pod rządami ustawy Prawo własności przemysłowej obowiązującej w dacie zgłoszenia, czyli według tekstu jednolitego opublikowanego w Dz.U.2003, Nr 119, poz.1117.

Art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. stanowi, że nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, jeżeli zostały zgłoszone w złej wierze do Urzędu Patentowego w celu uzyskania ochrony.

W ocenie Sądu, rejestracja nie narusza - w dacie zgłoszenia - art. 1291 ust.1 pkt 6 p.w.p. (nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które zostało zgłoszone w złej wierze),skoro tej jednostki redakcyjnej nie było w dacie zgłoszenia.

Tytułem wyjasnienia, odnotować należy, że począwszy od 2015 r., w krajowym systemie prawnym miały miejsce trzy nowelizacje ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej, przy czym z dniem wejścia w życie ostatniej z nich, tj. z dniem 15 kwietnia 2016 r. znacząco zmieniły się przepisy obejmujące materię znaków towarowych.

Najistotniejsza reforma dotyczy wprowadzenia nowego, "sprzeciwowego" modelu postępowania przy udzielaniu praw ochronnych na znaki towarowe, przy jednoczesnym odejściu od dotychczasowego trybu badawczego, wraz ze zmianą w zakresie przesłanek odmowy rejestracji znaku towarowego. Dotychczasowy model obejmował pełne badanie zgłoszeń znaków towarowych wraz z oceną formalnoprawną i merytoryczną, pozwalajacą Urzędowi na bardzo szeroką ocenę badania oznaczeń z urzędu, mimo – na przykład – niezachodzenia stosunku konkurencji. Przyczyną tak rozbudowanej weryfikacji była dbałość o interes podmiotów uprawnionych do wcześniejszych znaków towarowych, których prawa mogłyby zostać naruszone w wyniku rejestracji znaku towarowego, jak i samych konsumentów, którzy nie powinni być wprowadzani w błąd przez mylące oznaczenia używane w obrocie handlowym.

Zmiana treści ustawy, która weszła w życie z dniem 15 kwietnia 2016 r., wprowadziła nową procedurę rejestracji znaków, odejmującą Urzędowi Patentowemu RP etap badania występowania względnych przeszkód rejestracji zgłoszonego znaku towarowego, który pierwszej kolejności oejmuje ocenę Urzędu Patentowego RP w zakresie spełnienia przez zgłoszone oznaczenie bezwzględnych przesłanek udzielenia prawa ochronnego (bezwzględne podstawy odmowy wskazane w treści art. 129¹ p.w.p.).

Pierwsza nowelizacja to ustawa z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1266), która weszła w życie z dniem 1 grudnia 2015 r. Kolejna dotyczyła tzw. ustawy deregulacyjnej – była to ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustaw regulujących warunki dostępu do wykonywania niektórych zawodów (Dz. U. poz. 1505), a weszła w życie z dniem 30 listopada 2015 r. Ostatnia nowelizacja stanowi przyjęcie ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. poz. 1615) i weszła w życie 15 kwietnia 2016 r.

Tą ostatnią zmianą, od 15 kwietnia 2016r. w pkt 8 uchylono art. 129, a w pkt 9 - po art. 129 dodano art. 1291 z ustępami od 1 do 4, a w nim zakwestionowany w skardze art. 1291 ust. 1 pkt 6 p.w.p., który brzmi "nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które zostało zgłoszone w złej wierze;".

Przepis ten, wbrew zarzutowi skargi, nie mógłby być naruszony, skoro w dacie rejestracji znaku nie obowiązywał. Podobnie wprowadzony tą samą ustawą, wymieniony w zarzutach skargi art. 1321 ust 1 pkt 3 p.w.p. Cytowana wyżej ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz.U.2015.1615) w pkt 11) uchyliła art. 131 i art. 132; a w pkt 12) dodała po art. 132 właśnie art. 1321 p.w.p., a w nim wymieniony w skardze ust. 1 pkt 3). Stanowi on, że "po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy: identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym;".

Oznacza to, że procedura wprowadzona tymi przepisami weszła w życie 15 kwietnia 2016r. i dotyczyła znaków rejestrowanych po tej dacie. Przyczyną wprowadzenia nowego modelu postępowania przy udzielaniu praw ochronnych na znaki towarowe jest m.in. potrzeba dostosowania krajowego systemu do rozwiązań przyjętych przy rejestracji wspólnotowego znaku towarowego. Najważniejszą zmianą - w zakresie procedury uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy – było wprowadzenie nowego modelu postępowania w sprawie udzielenia praw ochronnych na znaki towarowe. (fragm uzasadnienia do projektu ustawy).

Niemniej jednak przepisy te, ze względu na mający zastosowanie w sprawie o unieważnienie znaku - art. 315 ust. 1 p.w.p. – nie dotyczyły sprawy niniejszej i zarzut ich naruszenia nie znajduje żadnych podstaw prawnych.

Wejście w życie 15 kwietnia 2016r. regulacji wymienionych w pkt 1 i 2 skargi nie ma wpływu na zasadę wynikającą z art. 315 ust. 3 zdanie 1 p.w.p. Stanowi ona, że ustawowe warunki wymagane do uzyskania m.in. - prawa z rejestracji - ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym.

Zaakceptowanie zarzutu 2 skargi, czyli art. 1321 ust 1 pkt 3 p.w.p. oznaczałoby także, że skarżący może po raz drugi podnosić zarzuty, co do których ma miejsce res iudicata (rzecz osądzona).

Jak trafnie bowiem podnosił organ, między stronami spór w zakresie zarzutu podobieństwa znaków został już prawomocnie rozstrzygnięty decyzją ostateczną z dnia [...] listopada 2011 r. w sprawie toczącej się pomiędzy tymi samymi stronami o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "MEGA CAPSULES" o numerze [...], na podstawie prawnej art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Jej przedmiotem była analiza podobieństwa znaku spornego i znaków wnioskodawcy: słowno-graficznego "MEGA CAPSULES" o numerze [...] (wydruk z bazy karta 36), słownego "MEGA CAPS" o numerze [...] (wydruk z bazy karta 38) i słowno-graficznego "MEGA CAPS" o numerze [...] (wydruk z bazy karta35), które były również powołane przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie - w świetle przepisu obowiązującego w dacie zgłoszenia znaku do ochrony tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

W decyzji ostatecznej nie stwierdzono kolizji między wskazanymi znakami. Decyzja UP została utrzymana wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 83/15. Sąd potwierdził ocenę Urzędu, że elementy słowne znaku spornego oraz znaku "MEGA CAPSULES" o numerze [...] mają charakter opisowy w stosunku do oznaczanych tymi znakami towarów i ważniejsze są motywy graficzne. Uznał znaki za niepodobne wizualnie i w konsekwencji – z tego tytułu stwierdzono brak ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd.

Powyższe ustalenia i ocena uniemozliwiały skarżącemu ponowne powoływanie się, w istocie, na identycznie brzmiącą podstawę prawną, której istotą jest zakaz udzielania prawa ochronnego na znak towarowy: identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.

Wszak naruszenie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.było przedmiotem rozstrzygnięcia Urzędu Patentowego i kontroli sądowej prawidłowości tego rozstrzygnięcia przez WSA w Warszawie w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 83/15. Przepis ten w dacie zgłoszenia znaku do rejestracji brzmiał w istocie tożsamo: "Nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny do znaku towarowego zarejestrowanego lub zgłoszonego do rejestracji (o ile znak taki zostanie zarejestrowany) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla identycznych towarów".

Innymi słowy, rozstrzygnięcie w tym zakresie, poddane kontroli sądowej prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu sygn. akt VI SA/Wa 83/15 zamknęło skarżącemu możliwość ponownego podnoszenia tych samych zarzutów w sprawie niniejszej, bowiem jest to niedopuszczalne, a tym bardziej zarzutu objętego pkt 2 skargi, czyli naruszenia art. 1321 ust 1 pkt 3 p.w.p. nie mającego w sprawie zastosowania.

Nie miał w sprawie zastosowania, a zatem nie mógł być naruszony, także objęty pkt 1 skargi art. 1291 ust. 1 pkt 6 p.w.p., który jak wyżej ustalono wszedł w życie 15 kwietnia 2016r.

Przepis ten brzmi "nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które zostało zgłoszone w złej wierze", czyli identycznie jak badany przez organ art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. stanowiący, że "nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, jeżeli zostały zgłoszone w złej wierze do Urzędu Patentowego w celu uzyskania ochrony".

Poddając zatem sądowej kontroli tę nową podstawę prawną zgłoszoną przed Urzędem Patentowym jako uzasadniającą żadanie unieważnienia znaku, stwierdzić należy, że organ prawidłowo ją zastosował.

Z uwagi na prawidłowe przywołanie w treści wniosku o unieważnienie art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., a w skardze art. 1321 ust 1 pkt 3 p.w.p., który zastosowany nie był, ale ma identyczne w istocie brzmienie, Sąd na zasadzie per analogiam oceniał ten zarzut skargi jako odpowiednika art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.

Tym samym Sąd podzielił stanowisko organu odnośnie ustalenia, że rejestracja spornego znaku towarowego nie naruszała także tej przesłanki unieważnienia prawa ochronnego – zgłoszenia znaku w złej wierze.

W postępowaniu spornym Skarżący nie wykazał złej wiary uprawnionego.

Zarzut złej wiary odnoszony był w kontekście podobieństwa znaków. Tymczasem ono nie zachodzi. Określenie słowne mega capsules ma charakter opisowy względem oznaczanych towarów, bowiem oznacza "duże kapsułki" i wskazuje na formę oferowanego towaru.

Kwestia ta, jak wyżej stwierdzono, była już przedmiotem analizypodobieństwa w świetle art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. znaku spornego i znaków wnioskodawcy słowno-graficznego "MEGA CAPSULES" o numerze [...], słownego "MEGA CAPS" o numerze [...] i słowno-graficznego "MEGA CAPS" o numerze [...], gdzie nie stwierdzono kolizji.

Skoro warstwa słowna spornego znaku jest niedystynktywna, to dominujące znaczenie ma jego grafika, która sprawia, że znak sporny różni się od znaków towarowych wnioskodawcy. Urząd prawidłowo ustalił, że forma przedstawieniowa słowno-graficznych znaków towarowych: "MEGA CAPSULES" o numerze [...] oraz "MEGA CAPS" o numerze [...] stanowi o odmiennej szacie graficznej w znaku spornym niż w znaku słowno- graficznym wnioskodawcy.

Także pozostałe przeciwstawione znaki, stanowiące oznaczenia słowne: MEGA CAPS o numerze [...], CREATINE MEGA CAPS [...], BCA PROFI MEGA CAPS [...], HMB MEGA CAPS [...], GLUTAMINĘ MEGA CAPS [...], TURINE MEGA CAPS [...], TCM MEGA CAPS [...] i MEGA TABS [...] różnią się od spornego znaku uprawnionego, skoro wśród nich nie ma znaku zawierającego wyrażenie "MEGA CAPSULES".

Sporny znak to oznaczenie słowno-graficzne zawierające opisowe wyrażenie "MEGA CAPSULES". Jego szata graficzna różni się dalece od znaków towarowych wnioskodawcy. Natomiast w powołanych przez wnioskodawcę znakach słownych wspólnym elementem jest wyrażenie "MEGA CAPS", w którym wyraz MEGA oznacza przedmiot o znacznej wielkości, natomiast element słowny "CAPS" nie posiada żadnego znaczenia. Wobec fantazyjnego charakteru znaków "MEGA CAPS" nie może być mowy o podobieństwie znaczeniowym spornego oznaczenia "MEGA CAPSULES" do słownych znaków towarowych wnioskodawcy z elementami słownymi "MEGA CAPS". Porównywane wyrażenia różnią się również w warstwie fonetycznej, bowiem słowo "capsules" jest dłuższe od słowa "caps".

Pozostałe słowne znaki wnioskodawcy poza znakiem towarowym "MEGA CAPS" o numerze [...], zawierają dodatkowe słowne elementy, które dodatkowo pogłębiają różnicę w warstwie fonetycznej między znakiem spornym a znakami słownymi wnioskodawcy zawierającymi wyrażenie "MEGA CAPS". Jeszcze większy dystans w kwestii podobieństwa dzieli znak sporny i znak towarowy wnioskodawcy MEGA TABS o numerze [...].

W tej sytuacji, oznaczenia oceniane jako całość wywołują odmienne ogólne wrażenie i nie mogą uprawniać do zarzutu nagannego charakteru zgłoszenia i złej wiary zgłaszającego.

Wnioskodawca w postępowaniu kontradyktoryjnym nie wykazał też, by uprawniony dokonał zgłoszenia spornego znaku w celu zablokowania zgłoszenia lub zablokowania używania oznaczenia podmiotowi używającemu to oznaczenie na rynku lub w celu przejęcia jego pozycji rynkowej lub aby zgłoszenie znaku nastąpiło w celach spekulacyjnych, bez zamiaru używania znaku, a tylko po, to by uzyskać korzyści od podmiotu posiadającego znak.

Zdaniem Sądu, uprawniony używał spornego znaku do oznaczania wprowadzanych przez siebie towarów jeszcze przed rejestracją w celu informowania odbiorców o składzie oferowanych produktów. Skoro nie ma podobieństwa, nie ma znaczenia podnoszony przez skarżącego zarzut, że w najwcześniejszej dacie użycia przez uprawnionego oznaczenia "mega capsules" -październiku 2005 r.- wnioskodawca oferował już i reklamował swoje produkty oznaczane oznaczeniem "mega capsules"/ "mega caps" w styczniu 2005 r.

Zdaniem Sądu, w świetle art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., tj. zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze, zarzuty wnioskodawcy nie zasługują na uwzględnienie

Nawet wiedza o istnieniu znaków przeciwstawionych, czy powinność tej wiedzy w chwili zgłoszenia znaku do rejestracji - nie może a priori przesądzać o nieuczciwych zamiarach zgłaszającego (analogiczne stanowisko zob. opinia rzecznika generalnego Eleanor Sharpston z 12 marca 2009 r. w sprawie C- 529/07, Chocoładefabriken Lindt, pkt 60; tekst opinii w j. polskim dostępny na stronie: curia.europa.eu). Żeby skutecznie postawić taki zarzut muszą wystąpić dodatkowe okoliczności, np. wykorzystanie lub zagrożenie renomy cudzego oznaczenia, zgłoszenie do ochrony oznaczenia podmiotu, z którym zgłaszającego łączył szczególny stosunek zaufania, itp. (p. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 października 2010 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 233/09).

Ma racje organ, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie ma żadnych podstaw do przypisania uprawnionemu nieuczciwych zamiarów w zgłoszeniu ww. znaku. Nie ma też ani jednego dowodu, z którego wynikałoby, że takie nieuczciwe zamiary towarzyszyły uprawnionemu przy zgłaszaniu spornego znaku.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.