Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 442/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.220 par.3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K., A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 19 maja 2015 r., Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez K. K. i A. P. (dalej jako: skarżący) jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 19 maja 2015 r., którym utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu tego organu z dnia 6 marca 2015 r. o wszczęciu postępowania w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym A Spółka cywilna K. K., A. P. z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników ww. spółki.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 sierpnia 2015 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku (odrzucenie skargi) oraz poinformowano, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu doręczony został skarżącemu A. P. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 2 września 2015 r. do rąk dorosłego domownika H. P. oraz skarżącemu K. K. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 1 września 2015 r. do rąk dorosłego domownika S. K.

W odpowiedzi na to wezwanie, każdy ze skarżących, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniami z dnia 19 stycznia 2016 r. oraz z dnia 25 stycznia 2015 r. referendarz sądowy odmówił każdemu ze skarżących przyznania prawa pomocy. Przy czym postanowienie z dnia 19 stycznia 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy A. P., uprawomocniło się wskutek niewniesienia od niego sprzeciwu. Natomiast sprzeciw K. K. od postanowienia z dnia 25 stycznia 2015 r. nie został uwzględniony przez Sąd, który postanowieniem z dnia 1 marca 2016r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego, na podstawie art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako P.p.s.a.

W konsekwencji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 marca 2016 r. wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 sierpnia 2015r. tj. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia tego wezwania, pouczając o sposobie uiszczenia wpisu i skutku niewykonania tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi, a to stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.

Wezwanie powyższe zostało doręczone osobiście skarżącemu K. K. w dniu 30 marca 2016 r. W odniesieniu do skarżącego A. P. powyższe wezwanie uznane zostało za doręczone z dniem 30 marca 2016 r. w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a., a to wobec dwukrotnego awizowania (pierwsze awizo – dnia 16 marca 2016 r. i drugie awizo – dnia 24 marca 2016 r.) przesyłki pocztowej i powiadomienia skarżącego o możliwości jej odbioru w Urzędzie Pocztowym [...]. Powiadomienie pozostawione zostało w oddawczej skrzynce pocztowej adresata.

W wyznaczonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania. Jednakże stosownie do § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosowanie do art. 214 § 2 zd. pierwsze P.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie.

Z akt sprawy wynika bezspornie, że wobec odmowy przyznania każdemu ze skarżących prawa pomocy obejmującego m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 marca 2016 r. wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 sierpnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W wezwaniu tym również pouczono skarżących, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek z nich zwalnia drugiego skarżącego z obowiązku jego uiszczenia.

Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu K. K. osobiście, w dniu 30 marca 2016 r. Zatem termin siedmiodniowy, o jakim mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a., upłynął z dniem 6 kwietnia 2016 r.

Z kolei skarżący A. P., mimo dwukrotnego awizowania przesyłki (zawierającej ww. zarządzenie) w dniach: 16 i 24 marca 2016 r. na wskazany przez niego adres do korespondencji nie odebrał wezwania.

Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 30 marca 2016 r. w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 P.p.s.a.

Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Z adnotacji poczty poczynionych na zwrotnym poświadczeniu odbioru oraz na kopercie zawierającej przesyłkę wynika, że wszystkie te wymagania zostały spełnione, a zatem stosownie do art. 73 § 4 P.p.s.a. wezwanie należało uznać za doręczone skarżącemu A. P. z dniem 30 marca 2016 r. i w konsekwencji wyznaczony skarżącemu A. P. termin do uiszczenia wpisu należnego od skargi upłynął w dniu 6 kwietnia 2016r.

Tym samym termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał dla każdego ze skarżących w dniu 6 kwietnia 2016 r. Z akt sprawy wynika zaś, że w terminie tym skarżący nie uiścili wpisu sądowego.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu z mocy art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a