Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 386/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Lu 412/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie; 2) przekazać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 31 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że w piśmie procesowym z dnia 22 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] marca 2014 r., gdyż dochodzenie w toku postępowania egzekucyjnego należności w niej określonych naraża skarżącą na niebezpieczeństwo znacznej szkody, a ewentualne jego skutki mogą okazać się niemożliwe lub co najmniej trudne do cofnięcia. W uzasadnieniu wskazując na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej: - "p.p.s.a."), podniósł, iż wykonanie decyzji będzie skutkować znaczącymi stratami w majątku spółki, a jest więcej niż prawdopodobne, że dojdzie do jej likwidacji. Kwota, której domaga się organ to 1.500000 zł, a skarżąca nie posiada dostatecznych środków na zaspokojenie należności. Załączone rachunki bankowe spółki wykazują salda ujemne, a z rachunku zysków i strat wynika, że zeszłoroczny zysk Spółki wyniósł 192.298, 53 zł.

Nadto organ w celu egzekucji zajął rachunki bankowe spółki, wszystkie jej należności pieniężne, co doprowadzi do likwidacji działalności gospodarczej, ponieważ spółka w celu jej prowadzenia musi nabywać materiały, płacić pracownikom, dokonywać bieżących opłat. Ewentualna szkoda powstała w wyniku likwidacji przedsiębiorstwa jest niezwykle trudna do oszacowania, składają się na nią koszty odtworzenia zorganizowanej całości przedsiębiorstwa w tym odbudowa renomy, odzyskanie utraconych zarobków.

Końcowo podkreślił, iż w związku z ewentualną likwidacją spółki pracę straci 21 pracowników, a bezrobocie w powiecie parczewskim w lutym 2014 r. wyniosło 13,9%. W załączeniu przedstawił wyciąg z rachunku Spółki na dzień 19 - 20 maja 2014 r., rachunek zysków i strat za 2013 r. oraz listę płac.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uzasadnienie wniosku skarżącej jest zbyt ogólnikowe, a wskazane okoliczności nie dają podstaw do przyjęcia, że w sprawie wystąpiły przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest bowiem wystarczający sam wywód strony o utracie płynności finansowej. Strona powinna poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej aktualnej sytuacji finansowej oraz majątkowej, a tego pełnomocnik skarżącej w rozpatrywanej sprawie nie uczynił. Do wniosku załączył bowiem jedynie rachunek zysków i strat za 2013 r., wydruk z rachunku bankowego spółki na dzień 19 - 20 maja 2014 r. (saldo ujemne), oraz listę płac. W ocenie WSA niewątpliwie z załączonych dokumentów wynika, że w 2013 r. spółka osiągnęła zysk w kwocie brutto 192.298,53 zł. Jednak nie obrazuje to obecnej sytuacji finansowej spółki, podobnie zresztą jak wydruk z konta bankowego obrazujący jedynie stan środków finansowych na dzień 19 – 20 maja 2014 r. Także załączona lista płac, nie uzasadnia wniosku, zgodnie z intencją pełnomocnika skarżącej.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca spółka, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zsądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

1. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w stanie faktycznym, w którym znajduje on zastosowanie w sposób mający wpływ na wynik sprawy;

2. art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na braku precyzyjnego uzasadnienia rozstrzygnięcia.

Argumentację na poparcie zarzutów skarżąca spółka przedstawiła w uzasadnieniu zażalenia.

Jednocześnie wraz z zażaleniem skarżąca złożyła wydruk salda z konta spółki, rachunek zysków i strat spółki i bilans za pierwsze półrocze 2014 r. oraz rejestr zakupów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a. jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek. Wykazanie wystąpienia tych przesłanek jest obowiązkiem wnioskodawcy.

Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uprawdopodobniła okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., co jak słusznie zauważył Sąd I instancji uniemożliwiło ocenę czy i w jakim stopniu wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje szkodę lub nieodwracalne skutki dla skarżącej. Sąd I instancji nie dysponował zatem okolicznościami, które pozwoliłyby na ewentualne uwzględnienie wniosku skarżącej. Jednakże z uwagi na subsydiarny charakter postępowania zażaleniowego - które nie powinno opóźniać merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy - zasadne jest wzięcie pod uwagę okoliczności, które zostały powołane dopiero w uzasadnieniu zażalenia, a które znajdują potwierdzenie w materiale zgromadzonym w sprawie. NSA wyraża przy tym pogląd, że szczególne przy rozpatrywaniu zażaleń dotyczących właśnie prawa pomocy czy kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest uprawniony do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego (R. Hauser, Postępowanie zażaleniowe przed NSA (w:) Materiały na konferencję sędziów NSA, Serock 18–19 października 2004 r., maszynopis powielony, Warszawa 2004, s. 71–72).

Mając na uwadze powyższe, Sąd I instancji badając ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - odniesie się do przedstawionych przez skarżącą wraz z zażaleniem dokumentów w postaci salda z konta spółki, rachunku zysków i strat spółki i bilansu za pierwsze półrocze 2014 r. oraz rejestru zakupów, a następnie dokona ich oceny pod kątem przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, należy wskazać, że brak jest podstawy prawnej do ich przyznania stronie w postępowaniu zażaleniowym (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II GZ 271/13).