Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1795/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W.-M. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2016 r. sygn. akt II OSK 1795/14 w sprawie ze skargi B.-F. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję W.-M. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. z dnia 4 grudnia 2013 r. nr ... w przedmiocie opłaty za nadzór nad przechowywaniem mięsa i produktów mięsnych postanawia uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w ten sposób, że w sentencji oznaczyć jako punkt 1 "oddala skargę kasacyjną" i dodać punkt 2 o treści: zasądza od B.-F. sp. z o.o. z siedzibą w S. na rzecz W.-M. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 marca 2016 r., sygn. akt II OSK 1795/14, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną B.-F. sp. z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wydanego w sprawie ze skargi B.-F. sp. z o.o. z siedzibą w S., zw. dalej skarżącą lub spółką, na decyzję W.-M. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. w przedmiocie opłaty za nadzór nad przechowywaniem mięsa i produktów mięsnych.

Mimo zawarcia przez pełnomocnika organu, w odpowiedzi na skargę kasacyjną, wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w tym przedmiocie.

Pismem z dnia 17 maja 2016 r. pełnomocnik W.-M. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. – radca prawny, złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku tut. Sądu o orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne już od chwili ich wydania, bowiem nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy. Jednakże na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu (a gdy wyroku nie doręcza się z urzędu – od dnia jego ogłoszenia) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.

Stosownie zaś do art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok oddalający skargę. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów, stosownie do treści art. 209 p.p.s.a., powinno w takim przypadku zapaść w wyroku oddalającym skargę kasacyjną.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego był uzasadniony.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), z uwzględnieniem stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12 (publ. LEX nr 1226661).

Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 157 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

-----------------------

2