Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 824/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki cywilnej B. J., A. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał

w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych powstałych w wyniku postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec A Spółki cywilnej B. J., A. J. w oparciu o tytuły wykonawcze obejmujące zaległości w podatku od towarów i usług za okresy styczeń-marzec 2015 r., lipiec-grudzień 2015 r., styczeń-marzec 2016 r..

Postanowienie to doręczono A Spółce cywilnej B. J., A. J. 24 lipca 2018 r..

24 sierpnia 2018 r. strona skarżąca złożyła bezpośrednio w organie administracji skargę na powyższe postanowienie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie ze względu na uchybienie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej).

Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, że zostało ono doręczone stronie skarżącej 24 lipca 2018 r.. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., zakończył zatem swój bieg 23 sierpnia 2018 r. (w czwartek). W terminie tym strona skarżąca nie złożyła jednak skargi. Uczyniła to dopiero 24 sierpnia 2018 r., składając skargę bezpośrednio w organie administracji, co wynika z prezentaty zawierającej adnotację "DORĘCZONO OSOBIŚCIE".

W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarga została wniesiona już po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Stosownie do powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do wniesienia skargi zobowiązuje sąd do jej odrzucenia.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

a.k.