Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1055/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Dnia 23 lutego 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie : NSA Teresa Rutkowska /spr./ Asesor Ewa Alberciak Protokolant: Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowo - Usługowego A Spółka Jawna w A. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 września 2004 roku w sprawie o sygn. akt GSK 577/04 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego A spółka jawna z siedzibą w A. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi z dnia 28 listopada 2003 roku sygn. akt I SA/Łd 2204/01 w sprawie ze skargi P.P.H.U. A na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej, uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, ustalono następujący stan faktyczny:

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego w Ł. uznał zgłoszenie celne materiałów budowlanych z tworzywa sztucznego dokonane przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe A spółka jawna za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej i zmienił klasyfikację według taryfy celnej importowanych przez spółkę paneli elewacyjnych z PCV typu siding z kodu 3925 90 80 0 na kod 3916 20 10 0.

Wydaną na skutek odwołania P.P.H.U. A decyzją z dnia [...] Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z zasadami klasyfikacji taryfowej siding należy klasyfikować do pozycji 3916 taryfy celnej, która stosownie do Wyjaśnień do taryfy celnej stanowiących załącznik do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z 17 września 1997 roku (MP Nr 76, poz. 715) obejmuje profile wykonywane z tworzywa sztucznego, przedstawione do odprawy celnej w postaci kilkumetrowych odcinków o niezmiennym przekroju, nie pocięte na wymiar, będące produktem wyjściowym na przykład do produkcji ram okiennych i drzwiowych lub listwy boazeryjne, narożniki, listwy przysufitowe. Do pozycji tej należy klasyfikować pojedyncze włókna, których jakikolwiek wymiar przekroju poprzecznego przekracza 1 mm, pręty, pałeczki, kształtowniki profilowane. Pozycja ta dotyczy również produktów, które zostały pocięte na wymiar na odcinki o długości przekraczającej maksymalny wymiar przekroju lub obrobione powierzchniowo lecz nie poddane innej obróbce. Importowane materiały elewacyjne należy uznać za kształtowniki profilowane, obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej, z polichlorku winylu. Organ II instancji podkreślił, iż do proponowanej przez stronę pozycji 3925 klasyfikowane są artykuły budowlane z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie włączone. Zgodnie z uwagą 11 do Działu 39 pozycja ta obejmuje enumeratywnie wyliczone artykuły nie objęte żadną z wcześniejszych pozycji Poddziału II. Odnosząc się do zarzutów spółki, iż siding jest wyrobem gotowym wskazał, iż importowany towar nie posiada cech wyrobu gotowego, bowiem zarówno okładzina elewacyjna jak i listwy wykończeniowe sprowadzane były w stałych wymiarach, wobec czego podczas montażu istniała konieczność ich pocięcia na określony wymiar. Odnosząc się do przedstawionej przez stronę wraz z odwołaniem Opinii technicznej w sprawie klasyfikacji celnej okładzin elewacyjnych z PCV -sidingu dr W. M. R. Prezes GUC wskazał, iż nie może ona przesądzać o klasyfikacji taryfowej sprowadzonego przez spółkę towaru i w związku z tym została przyjęta jedynie w zakresie towaroznawczym.

Na powyższe rozstrzygniecie spółka A wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając naruszenie prawa procesowego oraz materialnego poprzez zaklasyfikowanie sidingu i listew wykończeniowych do pozycji 3916, a także uznanie, że listwy sidingowe nie były pocięte na wymiar oraz że płyty sidingowe są półproduktem. Podniosła, iż pozycja 3916 nie jest właściwa do zaklasyfikowania importowanych przez nią towarów, gdyż obejmuje kształtowniki profilowane, obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej, podczas gdy płyty będące przedmiotem importu są obrobione zarówno powierzchniowo jak i przestrzennie.

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2003 roku Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi nie podzielił argumentacji skarżącej i oddalił skargę spółki. W uzasadnieniu wskazano, iż stan faktyczny sprawy nie jest sporny między stronami oraz że przedmiotem sporu pozostaje wyłącznie klasyfikacja taryfowa importowanych paneli. Dokonując oceny zastosowanej przez stronę klasyfikacji do pozycji taryfy celnej 3925 (artykuły budowlane z tworzyw sztucznych gdzie indziej nie wymienione) sąd stwierdził, że pozycja ta podlega wyraźnemu ograniczeniu do tych artykułów, które zostały wymienione w uwadze 11 do działu 39. Wśród wymienionych w uwadze 11 grup towarów, żadna nie obejmuje elementów elewacji winylowej. Sprowadzony siding nie jest wyposażeniem lub okuciem takim jak gałki, klamki, haki, wieszaki na ręczniki, kontakty lub inne płytki ochronne. Sąd orzekający wywiódł, że w uwagach do taryfy celnej nie zawarto definicji pojęć "wyposażenie" i "okucie". Ustalenie ich zakresu znaczeniowego winno zatem uwzględniać reguły języka potocznego oraz przykłady wyposażenia i okuć wymienione w uwadze 11. Zakres znaczeniowy pojęć - wyposażenie i okucie - ustalony na podstawie reguł wykładni, właściwych dla języka potocznego, nie obejmuje elementów elewacji winylowej. Płytki ochronne nie stanowią samodzielnej grupy towarów nie tylko dlatego, że nie zostały wymienione w osobnym podpunkcie, ale przede wszystkim dlatego, że wówczas tekst w uwadze nr 11 do działu 39 taryfy celnej w tym fragmencie musiałby brzmieć "...i innych płytek ochronnych". Brzmienie tekstu przepisu punktu", (ij) do uwagi nr 11 wyraźnie natomiast wskazuje, że wyliczenie przykładów wyposażenia i okuć obejmuje także "inne płytki ochronne". W związku z powyższym, zdaniem sądu orzekającego, uwaga nr 11 do pozycji 3925 obejmuje tylko takie płytki ochronne, które można uznać jednocześnie za okucie lub wyposażenie.

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi zwrócił uwagę, iż klasyfikacja dokonana przez organy celne do pozycji taryfy celnej 3916 wynika z dosłownego brzmienia opisu kodu PCN zawartego w taryfie celnej i stwierdzenia, że przedmiotem importu były kształtowniki profilowane z tworzyw sztucznych, obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej. Powołując się na Wyjaśnienia do taryfy celnej, sąd orzekający stwierdził, że sprowadzone kształtowniki profilowane z tworzywa sztucznego, stanowiące elementy sidingu, nie są wprawdzie produktem wyjściowym do produkcji ram okiennych i drzwiowych, ale należą do grupy listew boazeryjnych. Nie są przycinane na konkretny wymiar i do indywidualnego zastosowania, ale są obrobione nie tylko powierzchniowo. Za udowodnione uznane zostało stanowisko strony skarżącej w zakresie zarzutu, że proces frezowania wskazuje na obrobienie paneli nie tylko powierzchniowo. Nie przesądzało to jednak, w ocenie sądu, o zasadności samej skargi. Sprowadzony towar nie mógł zostać zaklasyfikowany do pozycji 3925, gdyż elementy elewacji winylowej nie należą do artykułów wymienionych w uwadze 11 do pozycji 3925. Zdaniem sądu, klasyfikacja do tej pozycji naruszałaby wyraźnie enumeratywne wyliczenie zawarte w uwadze nr 11. Według zasady wyrażonej w Regule nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej -ORINS, klasyfikację do pozycji 3916 uniemożliwiało natomiast obrobienie sprowadzonego produktu nie tylko powierzchniowo, ale także przez frezowanie. W Wyjaśnieniach do taryfy celnej uściślono bowiem pojęcie "poddania innej obróbce", stwierdzając, że frezowanie nie należy do obrobienia powierzchniowego.

Sytuacja, w której towar nie może zostać zaklasyfikowany zgodnie z Regułą nr 1 ORINS winna zostać oceniona, według sądu orzekającego, przez pryzmat Reguły nr 4 ORINS. Z jej treści wynika, że towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie z wcześniejszymi regułami powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone. Zdaniem sądu orzekającego, nie budził wątpliwości fakt, że gdyby nie wyłączenie wynikające z Wyjaśnień do taryfy celnej, odnoszące się do obrobienia produktu przez frezowanie, to sprowadzone towary winny zostać zaklasyfikowane jako kształtowniki profilowane do pozycji 3916.

Klasyfikacja do pozycji 3925 nie jest natomiast w ogóle możliwa, bo pozycja ta nie dotyczy sidingu, który nie jest ani wyposażeniem, ani okuciem. Przyjmując istotne podobieństwo pomiędzy kształtownikami profilowanymi z tworzyw sztucznych obrobionymi tylko powierzchniowo, a tymi, które obrobiono również przez frezowanie, sąd orzekający, stosując Regułę nr 4 ORINS uznał, że ostateczna klasyfikacja dokonana przez organy celne była prawidłowa.

Sąd nie podzielił poglądów prezentowanych przez stronę skarżącą, co do związku klasyfikacji zawartej w taryfie celnej z klasyfikacją Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, bowiem organy celne zobowiązane są do stosowania klasyfikacji nomenklatury towarowej taryfy celnej. Kodeks celny nie odsyła do stosowania innych norm niż klasyfikacja towarowa taryfy celnej (por. art. 13 § I, 5 i 6, art. 14 Kodeksu celnego).

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła P.P.H.U. A Spółka jawna. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego przez niesłuszne uznanie, że Główny Urząd Statystyczny nie jest władny do wydawania interpretacji nomenklatury scalonej i jej powiązania z PKWiU, a także błędy w ustaleniu stanu faktycznego sprawy mające wpływ na wadliwą klasyfikację spornego towaru. Podniosła, iż stosownie do Opinii Instytutu Studiów Podatkowych importowane płyty były produktem końcowym, finalnym i nie podlegały dalszej obróbce ani przetworzeniu. Zdaniem strony skarżącej, siding i listwy do jego wykończenia spełniają przynajmniej cztery przesłanki wyłączające ten produkt z pozycji 3916. Są bowiem frezowane, gdyż otwory do mocowania wykonane są frezem piłkowym, posiadają zawinięte obrzeża - płyta w dolnej i górnej części jest zawinięta, tworząc zamek górny i dolny, a w połowie -środkowej części jest fabrycznie sfałdowana. Nadto płyty są obrobione inaczej, a więc przestrzennie, i w procesie produkcji molekularnie łączone - a więc klejone. Każda płyta sidingowa posiada otwory montażowe (zamki boczne) rozmieszczone w częściach płyty i gdyby je przycinać - płyta straciłaby zamki boczne. Podniosła, iż sprowadzony towar należy klasyfikować do pozycji PCN 3925 - materiały budowlane z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie wymienione ani nie wyłączone. Stanowi on bowiem wyposażenie przewidziane do stałych instalacji, w tym na ścianach lub częściach budynków. Ponadto skarżąca podniosła także zarzut naruszenia przepisu art. 65 § 4 ustawy - Kodeks celny, gdyż w jej ocenie wskazany przepis nie daje organowi celnemu uprawnienia do zmiany klasyfikacji taryfowej importowanego towaru.

Wyrokiem z 21 września 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił podniesiony przez skarżącą zarzut wadliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy uznając, że miało to wpływ na klasyfikację celną importowanego przez spółkę towaru. W uzasadnieniu wskazano, iż w znajdującej się w aktach sprawy opinii Naczelnej Organizacji Technicznej, sporządzonej przez dr hab. inż. W.M. R., okładziny typu siding opisane zostały jako artykuł budowlany z tworzywa sztucznego, stanowiący wyposażenie montowane na stałe na ścianach budynków, są bowiem płytkami (lub okładzinami) ochronnymi.

Produkt ten nie spełnia wymagań stawianych produktom zaliczanym do pozycji 3916 20, bowiem: jego wytwarzanie nie jest możliwe podczas jednego procesu, np. tylko wytłaczania, oprócz obróbki powierzchniowej (deseniowanie) okładziny muszą być

poddane innym jeszcze procesom obróbki wykańczającej, w tym kształtowania przestrzennego przekroju, przebiegającemu w innym stadium niż wytłaczanie i za pomocą innej niż wytłaczarka maszyny, okładziny poddane zostały dodatkowym procesom mechanicznym, tj. wycinania otworów, przycinania na ściśle określoną długość, tj. procesom, które nadają okładzinom charakter wyrobu końcowego, a nie półproduktu do dalszego przetwarzania. Przyjmując, że sprowadzony towar podobny jest do kształtowników profilowanych, obrobionych powierzchniowo, ale nie obrobionych inaczej, z tworzywa sztucznego, sąd orzekający nie rozważył cech tego produktu i procesu jego wytwarzania opisanych w opinii dr R. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż stosownie do Wyjaśnień do taryfy celnej tom II (załącznik do zarządzenia Prezesa GUC z dnia 17 września 1997 r.) - pozycja 3916 obejmuje pojedyncze włókna, których jakikolwiek wymiar przekroju poprzecznego przekracza 1 mm, pręty, pałeczki i kształtowniki profilowane. Otrzymywane są one podczas jednego procesu (zazwyczaj wytłaczania) i mają stały lub powtarzalny przekrój na całej swojej długości. Produkty, które zostały pocięte na odcinki o długości nie przekraczającej maksymalnego wymiaru przekroju lub które zostały poddane innej obróbce (nawiercane, frezowane, połączone na skutek klejenia lub szycia itd.) są, wyłączone z niniejszej pozycji.

W uzasadnieniu wskazano także, iż stosowana przez organy celne klasyfikacja kwestionowana była już wcześniej w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie NSA jeżeli występują tak znaczne różnice w klasyfikacji taryfowej a Taryfa celna nie uwzględnia tego rodzaju produktu i brak jest przewidzianego dla niego kodu PCN, celowym jest zwrócenie się do Światowej Organizacji Celnej, a jej opinia będzie wiążąca dla stron i wyjaśni do jakiej pozycji tego rodzaju produkt, o tych cechach i zastosowaniu winien być klasyfikowany. NSA stwierdził, że klasyfikacja towaru z wykorzystaniem Reguły nr 4 ma cechy uznaniowości i w zasadzie przy tak znacznych różnicach w przesłankach klasyfikacji omawianego towaru i jego opisie nie może być przekonywująca.

Sąd rozstrzygający skargę kasacyjną uznał, że nie jest trafne stanowisko sądu orzekającego, że strony różnią się wyłącznie w klasyfikacji taryfowej omawianego produktu i zwrócił uwagę na fakt, że różnice te dotyczą również ustalonego stanu faktycznego, a więc wytwarzania omawianego produktu oraz sposobu jego wykorzystania, a nawet uznania czy jest to półprodukt, czy też produkt gotowy do zamontowania i dlatego skarżony wyrok nie mógł się ostać.

Natomiast za niezasadny uznał Naczelny Sąd Administracyjny zarzut naruszenia art. 65 § 4 pkt 2 lit. a Kodeksu celnego wskazując, iż przepis ten także w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 22 grudnia 2000 roku o zmianie ustawy Kodeks celny i ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 12, poz. 92) zawierał uprawnienie dla organów celnych do zmiany klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Zgodnie zaś z art. 190 Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z uwagi na powyższe należy podkreślić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając obecnie sprawę, badał legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej uwzględniając wykładnię przepisów prawnych dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, co powoduje, że skarga w rozstrzyganej sprawie podlega uwzględnieniu.

Przede wszystkim za trafny uznać należy zarzut skargi dotyczący naruszenia prawa procesowego, a w szczególności art. 122, art. 187 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) w związku z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny ( t.j. Dz. U. z 2001r. nr 75, poz. 802 ze zm.), które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Analiza całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie pozwala uznać, że nie znajduje w nim potwierdzenia stanowisko organu drugiej instancji, wyrażone zarówno w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę, iż importowane przez stronę materiały elewacyjne - siding stanowią kształtowniki profilowane obrobione powierzchniowo ale nie obrobione inaczej z polichlorku winylu pozwalające na ich zaklasyfikowanie zgodnie z reguła 1 ORINS do kodu 3916 taryfy celnej. Stosownie do Wyjaśnień do taryfy celnej tom II (załącznik do zarządzenia Prezesa GUC z 17 września 1997 roku MP Nr 76, poz. 715) - pozycja 3916 obejmuje pojedyncze włókna, których jakikolwiek wymiar przekroju poprzecznego przekracza 1 mm, pręty, pałeczki i kształtowniki profilowane. Otrzymywane są one podczas jednego procesu (zazwyczaj wytłaczania) i mają stały lub powtarzalny przekrój na całej swojej długości. Produkty, które zostały pocięte na odcinki o długości nie przekraczającej maksymalnego wymiaru przekroju lub które zostały poddane innej obróbce (nawiercane, frezowane, połączone na skutek klejenia lub szycia itd.) są, wyłączone z niniejszej pozycji. Uznając sprowadzony towar za kształtowniki profilowane obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej z polichlorku winylu organy administracyjne nie rozważyły cech tego produktu oraz procesu jego wytwarzania wynikających z przedstawionej przez stronę opinii dr W. M. R., w której wskazał, iż wytwarzanie sidingu podczas jednego procesu nie jest możliwe. Nadto autor opinii podkreślił, że sprowadzony towar został poddany poza obróbką powierzchniową innym procesom obróbki wykańczającej, w tym kształtowania przestrzennego przekroju, wycinania otworów, przycinania ściśle na określoną długość, tj. procesom, które nadają okładzinom charakter wyrobu końcowego, a nie półproduktu do dalszego przetworzenia. Powyższa opinia znajduje się w aktach administracyjnych, a organ II instancji przyjął wynikające z niej ustalenia towaroznawcze i nie odmówił jej wiarygodności następnie zaś wydał sprzeczną z nimi decyzję.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny jest związany wykładnią prawa dokonaną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2004 r. na mocy art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W wyroku tym wskazano na wiele różnic pomiędzy produktem nazwanym "kształtownikami" zaliczonym do kodu PCN 3916, a sidingiem sprowadzonym przez skarżącą spółkę. Podkreślano także, iż zastosowana przez organy celne klasyfikacja do kodu 3916 była już uprzednio kwestionowana w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (wyrok z dnia 23 grudnia 2002 r. sygn. V SA 225/02) i Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku (wyrok z dnia 19 grudnia 2001 r. sygn. akt I SA/Gd 1548/01). Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił także uwagę na potrzebę poczynienia ustaleń w zakresie klasyfikacji sidingu w obrocie międzynarodowym, na którą to okoliczność powoływała się strona skarżąca, a która nie była przedmiotem analizy ze strony organów celnych. Z uwagi na występujące rozbieżności celowym wydaje się zwrócenie, w rozstrzyganej sprawie, do Światowej Organizacji Celnej o wyjaśnienie do jakiej pozycji tego rodzaju produkt, o tych cechach i zastosowaniu winien być klasyfikowany.

Z tych wszystkich względów należy stwierdzić, iż dopiero dokładne i pełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy z uwzględnieniem wytycznych zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2004 roku przy ustosunkowaniu się do pozostałych zarzutów podniesionych przez skarżącą pozwoli na prawidłowe zaklasyfikowanie spornych kształtowników wykonanych z PCV.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.