Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1066/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5, art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 24 maja 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 802/16 w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na odstępstwo od zakazu postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 802/16, oddalił skargę D. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] stycznia 2016 r., którą utrzymano w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z [...] października 2012 r. o odmowie wydania skarżącej zezwolenia na odstępstwo od zakazu posiadania i przetrzymywania zwierzęcia niebezpiecznego dla życia i zdrowia ludzi, mianowicie rezusa (Macaca Mulatta).

W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżąca, powołując się na art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosła o "wstrzymanie wykonania wyroku Sądu I instancji do czasu wydania w sprawie prawomocnego wyroku". W uzasadnieniu wskazała, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w postaci uśpienia małpy, bądź oddania jej do zoo.

Rozpoznając wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że kompetencja sądu administracyjnego do zastosowania ochrony tymczasowej została uregulowana w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), który dotyczy wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym przez organy administracji publicznej i będących przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku sądu administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wyrok taki jest nieprawomocny i nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się. Z tych względów oraz wobec powołania art. 61 § 3 p.p.s.a. NSA złożony w sprawie wniosek uznał za wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygnatura akt I GPS 1/07 przyjął, że na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę.

Mając powyższe na uwadze przede wszystkim wskazać należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. może być stosowany wobec aktów, które w jakikolwiek sposób są wykonywane. W związku z tym wyjaśnić należy znaczenie zezwolenia właściwego organu administracji na odstępstwo od zakazu posiadania i przetrzymywania zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi. W art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2016 r. poz. 2134 ze zm.) ustanowiono zakaz posiadania i przetrzymywania zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi. Naruszenie tego zakazu, jak wynika z art. 131 pkt 4 powołanej ustawy, jest wykroczeniem. Zakaz ten wynika więc z mocy samego prawa i nie obowiązuje w odniesieniu do podmiotów wymienionych w art. 73 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody, a także w odniesieniu do innych podmiotów, jeżeli uzyskają one wydane przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska zezwolenie na odstępstwo od tego zakazu. Zezwolenie na odstępstwo od zakazu posiadania i przetrzymywania zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi ma więc charakter uprawnienia. Z tego powodu decyzja o odmowie zezwolenia na takie odstępstwo nie podlega wykonaniu. To decyzja o zezwoleniu na odstępstwo od zakazu podlega wykonaniu w szerokim tego słowa znaczeniu. Wykonanie decyzji o odmowie zezwolenia na odstępstwa od zakazu posiadania i przetrzymywania zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi nie polega w szczególności na odebraniu zwierzęcia i umieszczeniu go w określonym miejscu. Potwierdza to art. 131a ustawy o ochronie przyrody, z którego wynika, że dopiero w razie skazania za wykroczenie, o którym mowa w art. 131 pkt 4 powołanej ustawy, można orzec przepadek zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi.

Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.