Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 842/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 w zw. z  par. 2 pkt 1 art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 75 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 2  ust. 1 i  par. 3  ust. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 174 poz 1809
law: Rozporządzenie Rady Ministtrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała, Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz, Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 lutego 2011 r. sprawy ze skargi C. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją opisaną w sentencji niniejszego wyroku – wydaną po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J. G. z dnia [...] r. (Nr [...]), w której ten ostatni organ przyznał zainteresowanemu płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych (w pomniejszonej wysokości) – Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne orzeczenie.

W pierwszej części uzasadnienia takiego rozstrzygnięcia (s. 1-5) organ odwoławczy przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie.

W ramach tej części uzasadnienia stwierdzono w pierwszej kolejności, że wniosek zainteresowanego o przyznanie płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2009 r. obejmował 7 działek rolnych, na których realizowane są dwa pakiety: 1) "Utrzymanie łąk ekstensywnych" (P01) – wariant półnaturalne łąki dwukośne (P01b), na obszarze [...] ha i wariant półnaturalne łąki jednokośne – wykaszanie ręczne (P01a01), na obszarze [...] ha; 2) "Rolnictwo ekologiczne" (S02) – wariant trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności (S02b02), na obszarze [...] ha.

Zwrócono dalej uwagę na efekty kontroli na miejscu, przeprowadzonej w gospodarstwie producenta w dniach [...] r., która wykazała nieprawidłowości w deklarowanej powierzchni na działkach "B", "C" oraz "D". W czasie kontroli, o której mowa, stwierdzono: 1) powierzchnię działki "B" – [...] ha (zadeklarowano areał [...] ha); 2) powierzchnię działki "C" – [...] ha (zadeklarowano areał [...] ha); 3) powierzchnię działki "D" – [...] ha (zadeklarowano areał [...] ha). W czasie inspekcji wykonano dokumentację fotograficzną, a strona uczestniczyła przy czynnościach kontrolnych. Protokół z kontroli był weryfikowany. Między innymi w piśmie z dnia [...] r. Biuro Kontroli na Miejscu podkreśliło, że pomiar w zakresie działek "B", "C" i "F" dotyczył obszaru użytkowanego jako trwały użytek zielony, a widoczne na zdjęciach powierzchnie wyłączone stanowią nieużytki, zalesienia i zakrzaczenia, a nie obszary nieskoszone.

Uwzględniając wyniki kontroli, organ pierwszej instancji wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] o przyznaniu wnioskodawcy płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, w łącznej kwocie [...] zł. Orzeczenie to zostało jednak uchylone w całości przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W., z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji (decyzja organu odwoławczego z dnia [...] r.). Powodem wydania takiego rozstrzygnięcia w trybie nadzoru instancyjnego był fakt niedostatecznego rozpatrzenia wcześniej opisanego raportu z kontroli oraz niezagwarantowanie stronie czynnego udziału w postępowaniu.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Kierownik BP ARiMR w J. G. wydał w dniu [...] r. nową decyzję (nr [...]), w której przyznał stronie płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, w łącznej wysokości [...] zł, w tym: 1) w zakresie wariantu P01b – [...] zł (do powierzchni [...] ha); 2) w zakresie wariantu P01a01 – [...] zł (do areału [...] ha); 3) w zakresie wariantu S02b02 – [...] zł (do powierzchni [...] ha). Płatność została zmniejszona w odniesieniu do wariantów P01b oraz S02b02, ponieważ przeszacowanie powierzchni deklarowanej wyniosło [...] %. Organ odmówił natomiast pomocy w odniesieniu do wariantów S02b02 oraz P01b, ze względu na stwierdzenie ponad 20 % różnicy między powierzchnią zadeklarowaną do realizacji tych wariantów, a stwierdzoną w trakcie kontroli. Jako podstawę zastosowania tych sankcji wskazano przepisy art. 50 ust. 3 i 5 oraz art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE nr L 141 z 30 kwietnia 2004 r., str. 18 ze zm.).

Na s. 6 uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ wyższego stopnia przytoczył brzmienie przepisów, stanowiących normatywne podstawy załatwienia wniosku zainteresowanego. W tym zakresie przywołano: 1) art. 6 k.p.a.; 2) § 2 ust. 1 i § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 174, poz. 1809 ze zm.), wydanego na podstawie delegacji z art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej; 3) § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. nr 46, poz. 306 ze zm.).

W ostatniej części uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia (s. 7-10) Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. ustosunkował się do zarzutów odwołania, uznając je na nieuzasadnione.

W pierwszym rzędzie podkreślono znaczenie kontroli na miejscu, przeprowadzonej w gospodarstwie producenta w okresie od [...] do [...] r., która wykazała zawyżenie przez stronę powierzchni deklarowanej do dopłat. W ramach wariantu P01b, powierzchnia stwierdzona w czasie kontroli wyniosła jedynie [...] ha, a w ramach wariantu S02b02 – [...] ha. Organ odwoławczy wywodził przy tym, że dokonano ponownej analizy pierwotnego protokołu (raportu) tejże kontroli, stwierdzając, iż inspekcja była przeprowadzono w sposób właściwy, zgodny z przepisami prawa i procedurami. Kontrolujący posługiwał się zdjęciami satelitarnymi, mapami geodezyjnymi oraz wgranym podkładem mapowym, wskazującym granice poszczególnych działek ewidencyjnych widocznych na ekranie odbiornika GPS podczas ich kontroli. Wyniki obrazują stwierdzony stan faktyczny (stan użytkowania oraz powierzchnię) na działkach zgłoszonych do płatności przez wnioskodawcę (kontrolowane były wszystkie deklarowane działki).

Organ wyższego stopnia silnie zaakcentował, że kontrola przeprowadzona w ramach "suszu paszowego" (jak to określono) – ma bezpośrednie odniesienie w sprawie płatności rolnośrodowiskowych. Metoda jej przeprowadzania (poprzez pomiary oraz stwierdzenie rodzaju rośliny uprawianej na działkach rolnych zgłoszonych we wniosku na 2009 r.) jest bowiem analogiczna do tej, jaką stosuje się podczas kontroli gospodarstwa w kontekście płatności realizowanych przez samą Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Kontrole na miejscu, w zakresie mechanizmu "Dopłaty do produkcji suszu paszowego", realizowane są przy współpracy dwóch agencji płatniczych (Agencji Rynku Rolnego oraz Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa). Kontrole te obejmują: 1) 100 % przedsiębiorców przetwórczych produkujących susz paszowy w ramach mechanizmu; 2) co najmniej 5 % partii stanowiących przedmiot wniosku o pomoc (w celu sprawdzenia drogi przebytej przez produkt do końcowego odbiorcy); 3) co najmniej 5 % umów i deklaracji dostaw (w celu sprawdzenia działki, z której pochodzi zielonka dostarczana przedsiębiorcom przetwórczym). Zakres kontroli przeprowadzanej metodą inspekcji terenowej obejmuje pomiar powierzchni działek rolnych, rozpoznanie rodzaju i stanu upraw, a przy kontroli umów – sprawdzenie ich posiadania przez producenta zielonki.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. uznał następnie za bezzasadny zarzut odwołującej się strony nieuwzględnienia ostatecznego terminu wykoszenia, przewidziany na dzień 31 października danego roku kalendarzowego (kontrola miała miejsce w dniach [...] r.). Organ pierwszej instancji rozpatrzył tą kwestię, zgodnie z zaleceniami zawartymi w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej z dnia [...] r., eliminującej z obrotu prawnego pierwotne orzeczenie tego organu, wydane w niniejszej sprawie w dniu [...] r. W przypadku zakwestionowanej działki "D" uwzględniono ostatecznie powierzchnię [...] ha (a nie – jak wcześniej, w pierwszoinstancyjnym orzeczeniu z dnia [...] r. – mniejszą powierzchnię [...] ha), właśnie dlatego, że – zgodnie z zapisami pokontrolnego protokołu oraz pisma wyjaśniającego z dnia [...] r. – powierzchnia [...] ha tyczyła wyłącznie obszaru wykoszonego, z wyłączeniem tej części działki "D", która w dniu kontroli nie została skoszona, co nie wyklucza wszak także tej części (nieskoszonej) od płatności bezpośrednich ONW i od płatności rolnośrodowiskowej.

Pozostałe wyłączenia powierzchni dotyczyły wyłącznie areału, na którym kontrola wykazała zadrzewienia, zakrzaczenia oraz nieużytki, który to obszar z tego właśnie powodu nie kwalifikuje się do płatności na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.

W ocenie organu odwoławczego, o zasadności przyjęcia w sprawie rolnośrodowiskowej powierzchni spornych działek, stwierdzonych w trakcie wielokrotnie już wspominanej kontroli, świadczą: porównanie szkiców pomiaru działek i wydruków śladów przejścia inspektorów, ze zdjęciami stanowiącymi część dokumentacji pokontrolne. Na szkicach inspektorzy zaznaczyli tereny wyłączone z pomiaru oraz kierunek i miejsce wykonywania fotografii, co pozwala ustalić co znajduje się na obszarach niezakwalifikowanych do płatności. Konfrontacja dokumentów kontrolnych z załącznikami graficznymi, dołączonymi do wniosku o płatności bezpośrednie, na których sam producent oznaczył części, które nie kwalifikują się do pomocy, również wskazuje na nieprawidłowości w wielkości deklarowanych powierzchni. W odniesieniu do wszystkich trzech spornych działek: "B", "C" oraz "D", już z samej ortofotomapy wynika, że rolnik nie wyłączył z deklarowanych powierzchni wszystkich areałów zadrzewionych. Potwierdzają to dodatkowo – względem działki "D" – szkic z pomiaru oraz wykonane w czasie kontroli fotografie Nr: 1-7 i 11.

Zasadnie zatem – uwzględniając materiał dowodowy sprawy – organ pierwszej instancji zmniejszył płatności w odniesieniu do wariantów: P01b oraz S02b02, ponieważ przeszacowanie powierzchni deklarowanej wyniosło ponad 3 %, nie więcej jednak niż 20 %. Należało też odmówić pomocy w odniesieniu do wariantów S02b02 oraz P01b, skoro stwierdzono ponad 20 % różnicę między powierzchnią zadeklarowaną do realizacji tych wariantów, a stwierdzoną w trakcie kontroli. Organ odwoławczy zamieścił własne wyliczenia w tym zakresie, konkludując istnienie pewnych błędów w obliczeniach organu pierwszej instancji, które jednak nie miały żadnego wpływu na zakres przyznanej stronie pomocy, w świetle postanowień art. 50 ust. 3 i 5 oraz art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR nie dopatrzył się również zarzucanego w odwołaniu, rzekomego naruszenia przez organ pierwszej instancji zasady czynnego udziału strony w postępowaniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zainteresowany zażądał uchylenia w całości decyzji organu odwoławczego opisanej w sentencji niniejszego wyroku i zasądzenia kosztów.

W uzasadnieniu skargi zarzucono naruszenie przez organ przepisów prawa materialnego oraz rażących uchybień, jakich miała się dopuścić ARiMR w trakcie przeprowadzania czynności kontrolnych i pokontrolnych (a także przy wydawaniu decyzji płatniczych).

Skarżący określił protokół pokontrolny jako pozbawiony logiki (ze względu na potraktowanie areału niewykoszonego jako obszaru zadrzewień, zakrzewień i nieużytków, nie kwalifikujących się do pomocy), zwracając też uwagę na to, iż został on jednostronnie zmieniony przez jednostkę kontrolującą. W protokole tym zastosowano ponadto wzajemnie wykluczające się symbole S-5 i S-8. Wobec niezachowania staranności zawodowej przez pracowników ARiMR (a także jej komórek, które odpowiadały za prawidłowe przeprowadzenie kontroli, a podlegają bezpośrednio Agencji) należało – zdaniem skarżącego – przeprowadzić dodatkową kontrolę, tym bardziej, jeśli zważyć na odmienne wyniki kontroli przeprowadzonych w gospodarstwie strony w [...] i w [...] r.

W skardze zwrócono także uwagę, że ostateczny termin wykoszenia działek rolnych przeznaczonych na susz paszowy to dzień 30 października danego roku kalendarzowego i tylko kontrola dokonana po tym terminie może zobrazować rzeczywisty stan tych działek. Tymczasem kontrola, na którą powołały się organy, odbywała się przed upływem tego terminu.

Zarzucono też brak zrozumienia przez organy rolne dyspozycji art. 28 pkt 1a rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 oraz mechaniczne przeniesienie efektów kontroli suszu paszowego (płatność z tytułu uczestnictwa w programie UPO) bezpośrednio do programu rolnośrodowiskowego.

Strona skarżąca zakwestionowała ponadto znaczenie fotograficznego materiału dowodowego, w kontekście śladu przejścia kontrolującego. Na zdjęciach Nr 19 i 20 występuje pokrywa śnieżna, o której nie wspomniano w protokole, która uniemożliwia precyzyjne rozpoznanie uprawy w dniu kontroli. Dwie inne fotografie wskazują na obszary zadrzewione, znajdujące się na działce sąsiada. Dokumentacja ta nie obrazuje ponadto – zdaniem autora skargi – największego obszaru działki D1.

W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie – jak w niniejszym wypadku – w sprawach skarg na decyzje organó administracji publicznej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), w tym także na decyzje organów administracji rolnej..

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego skontrolowanego postanowienia, ale tylko w razie stwierdzenia co najmniej jednego z naruszeń prawa wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a. Z drugiej jednak strony, jeżeli weryfikowana decyzja jest zgodna z prawem, skargę należy oddalić, na podstawie art. 151 tej samej ustawy.

Biorąc pod uwagę przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wbrew odmiennemu zapatrywaniu strony skarżącej, trzeba zdecydowanie podzielić stanowisko organu drugiej instancji, zgodnie z którym zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz jego końcowa ocena (dokonywana wszak dwukrotnie przez organy obu instancji) w pełni uzasadniały przyznanie wnioskowanych płatności, w pomniejszonej jednak wysokości.

W szczególności, organy prawidłowo oparły swoje rozstrzygnięcia na ustaleniach dokonanych w czasie kontroli na miejscu (w gospodarstwie wnioskodawcy), przeprowadzonej w dniach od [...] do [...] r. W ocenie składu orzekającego Sądu, wyników tej kontroli nie może skutecznie podważyć żaden z zarzutów sformułowanych w skardze.

Godzi się w pierwszej kolejności zauważyć, iż – w świetle znajdującego w sprawie zastosowanie art. 75 § 1 k.p.a. – organy były uprawnione do wykorzystania wyników kontroli, o której mowa, także w postępowaniu o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych. Skontrolowano bowiem wówczas wszystkie działki zadeklarowane do płatności przez samego zainteresowanego i to – na co trafnie zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – kompleksowo, bo z punktu widzenia dwóch podstawowych kryteriów: wielkości powierzchni, która kwalifikowała się do dopłat oraz sposobu użytkowania działek. Wartości i wiarygodności ustaleń poczynionych w ramach [...] kontroli z [...] r. nie mogą przy tym deprecjonować ani okres, w którym dokonano inspekcji, ani też skorygowanie treści pierwotnego protokołu, dokonane przez jednostkę kontrolującą.

Pierwszą okoliczność szczegółowo objaśnił Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. Dotyczy ona w gruncie rzeczy jednej tylko ze spornych działek rolnych, oznaczonej jako działka "D". Podejmując pierwotnie swoją decyzję (w dniu [...] r.), organ pierwszej instancji zakwalifikował do płatności jedynie obszar [...] ha, pomijając – bezpodstawnie – część areału tej działki, który w dniu kontroli nie był wykoszony. Dopiero wskutek zaleceń organu odwoławczego, zawartych w uzasadnieniu pierwszej, kasacyjnej decyzji tego organu (z dnia [...] r.), uwzględniono także wspomnianą część działki (zakwalifikowano do płatności powierzchnię [...] ha działki "D"), ponieważ – jak słusznie przyjął organ odwoławczy – fakt nieskoszenia trawy nie wykluczał wszak także tej części działki "D" (nieskoszonej) od płatności bezpośrednich ONW i od płatności rolnośrodowiskowej. W tej sytuacji żadnego istotnego znaczenia nie można wiązać z zarzutem strony skarżącej, która przyznała co prawda, że część ostatnio wymienionej działki nie była skoszona w dniu kontroli, podnosząc jednak, iż ostateczny termin skoszenia upływał z dniem 30 października (a więc dopiero po okresie kontroli). Natomiast wykluczenie z płatności części powierzchni pozostałych spornych działek (chodzi wyłącznie o działki oznaczone jako "B" oraz "C"; na innych zadeklarowanych działkach nie stwierdzono nieprawidłowości) nastąpiło jedynie wobec stwierdzonych tam zadrzewień, zakrzewień i nieużytków, a nie ze względu na fakt ich niewykoszenia. Sąd nie dopatrzył się zatem zarzucanego braku logiki w treści protokołu pokontrolnego. To ostatnie spostrzeżenie dotyczy także rzekomego wykorzystania przez jednostkę kontrolującą sprzecznych ze sobą oznaczeń kodowych. Figurujące w protokole kody S-5 oraz S-8 zastosowano bowiem wobec innych działek.

Z kolei korekta pierwotnej treści protokołu pokontrolnego dokonana w dniu [...] r. nie wprowadziła zmian, istotnych z punktu widzenia kwalifikacji poszczególnych obszarów spornych działek do wnioskowanych płatności. W odniesieniu do działek "C1" oraz "D1" nie wprowadzono żadnych zmian areału deklarowanego (i stwierdzonego w czasie kontroli). Natomiast zmiana tycząca działki "B1" jest w istocie pozorna, biorąc pod uwagę treść pisma datowanego na dzień [...] r., a adresowanego do strony i dołączonego do skargi (k. 14 akt sądowych). W efekcie korekty wpisano bowiem [...] ha powierzchni deklarowanej oraz [...] ha powierzchni stwierdzonej. Są to jednak dane ujmujące sumę powierzchni działek "B1" oraz "F1" zmierzonych łącznie. Ponieważ zadeklarowany obszar działki "F" ([...] ha, co wynika z wniosku inicjującego postępowanie administracyjne w rozpoznawanej sprawie) nie został zakwestionowany przez organy, to w odniesieniu do samej tylko działki "B" należało przyjąć powierzchnię deklarowaną – [...] ha (przy powierzchni stwierdzonej – [...] ha) i takie też areały uwzględniono przy obliczaniu należnych płatności.

Również pozostałe zarzuty strony skarżącej nie podważają wiarygodności i mocy dowodowej protokołu pokontrolnego.

W szczególności nie można się zgodzić z twierdzeniem, że sporządzona w czasie kontroli dokumentacja fotograficzna nie obrazuje zakresu powierzchni działek oraz ich stanu wykorzystania, kwalifikujących się do płatności. Należy w tym kontekście zwrócić przede wszystkim uwagę, że zakres zadrzewień i zakrzewień spornych działek jest widoczny już na ortofotomapach wszystkich spornych działek. Granice te odbiegają od tych, które zaznaczył zainteresowany na załącznikach do wniosku. Posłużenie się w czasie kontroli zdjęciami satelitarnymi, mapami geodezyjnymi oraz wgranym podkładem mapowym, wskazującym granice poszczególnych działek ewidencyjnych widocznych na ekranie odbiornika GPS podczas ich kontroli, wyklucza też – obiektywnie, w ocenie składu orzekającego – możliwość przedstawienia na fotografiach działki sąsiada. Zarzuty, bazujące na wskazaniu zdjęć, na których widoczna jest pokrywa śnieżna, nie mają z kolei istotniejszego znaczenia, ponieważ zakwestionowane fotografie dotyczą działek "A", "E" i "G", wobec których organy nie stwierdziły nieprawidłowości. Jest oczywiste – okoliczność ta jest podkreślana w dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym, nie tylko w judykacie przywołanym przez stronę przeciwną w odpowiedzi na skargę – że szczególne znaczenie trzeba przypisywać wynikom kontroli na miejscu najbardziej zbliżonym czasowo do okresu, na który przyznawane są konkretne płatności. Z tego też powodu, organy administracji rolnej słusznie oparły swoje rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie na wynikach kontroli z [...] r. Ustalenia kontroli przeprowadzonych w roku [...] i [...], dla potrzeb wniosków dotyczących pomocy za te właśnie lata, mogą bowiem odbiegać od ustaleń kontroli z [...] r., choćby ze względu na nieuchronne zmiany faktyczne w sposobie zagospodarowania poszczególnych działek w różnych latach.

Za gołosłowne, bo nie poparte żadnymi materialnymi dowodami, wypada wreszcie uznać zarzuty nierzetelności osób kontrolujących i samych organów (już przy podejmowaniu konkretnych rozstrzygnięć w kwestii kwot przyznanych płatności).

Pełna dokumentacja sprawy dowodzi czegoś przeciwnego. Stronie skarżącej przyznana została ostatecznie pomoc w kwocie o [...] zł większej, w stosunku do wysokości dopłat ustalonych pierwotnie w decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. Jest to efektem uwzględnienia przez ten organ zaleceń zawartych w decyzji kasacyjnej Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] r. O bezstronności organu odwoławczego świadczy dodatkowo korekta stosownych obliczeń rachunkowych dokonanych przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J. G. przy podejmowaniu decyzji z dnia [...] r. Podczas gdy ten ostatni organ przyjął, że różnica między powierzchnią zdeklarowaną we wniosku strony skarżącej a stwierdzoną w czasie kontroli wynosi: w ramach wariantów P01b i S02b02 [...] %, a w ramach wariantu S02b02 (Natura 2000) [...] %, to organ wyższego stopnia prawidłowo przyjął następujące wielkości: przekroczenie w pierwszym przypadku wyniosło jedynie [...] %, natomiast w drugim – [...] %. Trafnie przy tym skonstatowano, że ujawnione błędy nie miały żadnego wpływu na prawidłowość ustalenia ostatecznej wysokości należnych płatności, w świetle art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE nr L 141 z 30 kwietnia 2004 r., str. 18 ze zm.). Przepis ten stanowi, że jeśli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3 % (lub 2 ha), lecz nie więcej niż 20 % powierzchni stwierdzonej, kwota, jaka ma być przyznana, zostanie pomniejszona w danym roku o dwukrotną wykrytą różnicę. Jeżeli natomiast różnica ta wynosi 20 lub więcej, odmawia się przyznania płatności. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w stosownych obliczeniach, uwzględniających przywołane rozwiązanie, a pomieszczonych na s. 9 zaskarżonej decyzji.

Dotychczasowe wywody prowadzą do ostatecznej konkluzji, iż skontrolowane rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.