Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 67/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1, art. 87, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

,Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienia z dnia 26 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi J.C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] – J. C. w G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2009 r., nr [...] , nr [...] i nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. /-/ T. Świstak


UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek J.C. (nadany w urzędzie Pocztowym we W. w dniu 22 listopada 2010 r.) o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Poznaniu z dnia 26 sierpnia 2010 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu od wezwania do wykonania zarządzeń z dnia 4 lutego 2010 r. dotyczącego uiszczenia wpisów sądowych od skarg.

Skarżący wskazał, iż postanowienie to otrzymał od pracownika, który dokonał jego odbioru dopiero w dniu 15 listopada 2010 r.

Podnosząc powyższe J. C. wniósł również o uchylenie postanowienia z 26 sierpnia 2010 r. wskazując, iż w jego opinii połączone sprawy dotyczące tego samego przedmiotu powinny być rozpoznane wspólne i dlatego też powinna zostać pobrana jedna opłata sądowa. Niejednoznaczne wskazanie obowiązku uiszczenia opłaty od trzech spraw, oraz brak przepisów technicznych doprowadziły w ocenie J. C.do utraty przez niego możliwości skutecznej obrony jego praw i interesów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 87 i 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) Sąd przywróci uchybiony termin jeżeli zostaną łącznie spełnione następujące przesłanki:

1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu,

2. wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,

3. jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin,

4. we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,

5. powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu wniosek J. C. nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż jakkolwiek pismo skarżącego z dnia 18 listopada 2010 r. zostało zatytułowane wniosek o przywrócenie terminu do złożenia środka zaskarżenia to z jego treści wynika, że należy je traktować również jako zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 26 sierpnia 2010 r. w sprawie II SA/Po 67/10. Tym samy trzeba uznać, iż spełniony został warunek jednoczesnego z dokonania czynności, dla której określony był termin.

Jednakże zdaniem Sądu J.C. nie uprawdopodobnił w jakikolwiek sposób braku winy w uchybieniu terminu.

Przepisy art. 86 § 1 p.p.s.a. oraz art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowiąc o tej przesłance nie określają, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien dokonywać ocen z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. wyrok NSA z dnia 11 sierpnia 1999 r., sygn. akt I SA/Gd 745/98, LEX nr 42023).

W doktrynie dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 329).

W rozpatrywanej sprawie J. C. jako przyczynę uchybienia terminu wskazał, że postanowienie z dnia 26 sierpnia 2010 r. zostało odebrane przez jego pracownika i przekazane mu osobiście dopiero w dniu 15 listopada 2010 r.

Jednakże jak wynika z akt sprawy, odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 sierpnia 2010 r. (sygn. akt II SA/Po 67/10), dotyczącego odrzucenia sprzeciwu od wezwania do wykonania zarządzeń z dnia 4 lutego 2010 r. dotyczących wezwania do uiszczenia wpisów sądowych od skarg, został doręczony skarżącemu osobiście w dniu 6 września 2010 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tego postanowienia widnieje podpis J.C., co potwierdza również adnotacja pracownika Poczty dokonana na odwrocie potwierdzenia. (k. 88 akt sądowych).

Należy zatem stwierdzić, iż powyższe postanowienie z dnia 26 sierpnia 2010 r. - wbrew twierdzeniom J. C. zawartym we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia - zostało skutecznie doręczone do rąk własnych J.C. w dniu 6 września 2010 r., a nie dopiero 15 listopada 2010 r.

Co za tym idzie nie zachodzą podnoszone przez wnioskodawcę przesłanki do przywrócenia mu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 26 sierpnia 2010 r.

W ocenie Sądu skarżący nie przedstawił bowiem, żadnych wiarygodnych okoliczności uzasadniających uwzględnienie jego wniosku o przywrócenie terminu, świadczących o braku winy w jego uchybieniu. Jak wskazano wcześniej, przedstawione przez J. C. okoliczności doręczenia mu postanowienia z dnia 26 września 2010 r. nie znajdują odzwierciadlenia w aktach sądowych sprawy.

W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.

/-/ T. Świstak