Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1079/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 1, art. 13 par. 1 i 2, art. 145 par. 1 pkt 5, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 12
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 623
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Asesor WSA - Marian Wolanin, Protokolant - Tomasz Zawiślak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Ministerstwa S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 2 października 2002 r. na podstawie zgłoszenia celnego nr (...) objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym zgłoszony przez spółkę (...) działającą w imieniu i na rzecz Ministerstwa Spraw Zagranicznych, używany samochód osobowy marki (...).

Postanowieniem z dnia (...) września 2006 r. Naczelnik Urzędu Celnego w W. wszczął z urzędu postępowania w sprawie: uregulowania sytuacji prawnej towaru; określenia wysokości podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego od towaru.

Decyzją z dnia (...) października 2006 r. znak sprawy (...),(...) Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. stwierdził powstanie w dniu 1 czerwca 2004 r. długu celnego oraz zobowiązania podatkowego w stosunku do ww. samochodu osobowego.

Decyzja z dnia (...) października 2006 r. doręczona został Ministerstwu Spraw Zagranicznych w dniu 30 października 2006 r., zgodnie z datą podaną przez odbierającego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (karta 67 akt administracyjnych).

Ministerstwo Spraw Zagranicznych złożyło odwołanie od ww. decyzji z dnia (...) października 2006 r., które jak wynika z załączonej do odwołania koperty, zostało nadane w urzędzie pocztowym "(...)" w dniu 14 listopada 2006 r.

Postanowieniem z dnia (...) grudnia 2006 r. Dyrektor Izby Celnej w W., na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w związku z art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2004 r. Nr 68, poz. 622, ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania datowanego na dzień 13 listopada 2006 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) października 2006 r. nr (...),(...). W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Celnej w W. zauważył, iż zaskarżona decyzja doręczona została stronie w dniu 30 października 2006 r., natomiast odwołanie datowane na dzień 13 listopada 2006 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych nadało listem poleconym w dniu 14 listopada 2006 r.

Pismem z dnia 9 stycznia 2007 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych zwróciło się do Dyrektora Izby Celnej w W. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) października 2006 r. Uzasadniając swój wniosek Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyjaśniło, iż ww. decyzja z dnia (...) października 2006 r., faktycznie doręczona została w dniu 31 października 2006 r., bowiem stroną postępowania nie jest Ministerstwo Spraw Zagranicznych, ale Zarząd Obsługi Ministerstwa Spraw Zagranicznych, któremu Ministerstwo, po odebraniu ww. decyzji w dniu 30 października 2007 r., przekazało ją dopiero następnego dnia - tj. 31 października 2007 r.

Postanowieniem z dnia (...) lutego 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) października 2006 r. Nr (...),(...). Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż wniosek Ministerstwa Spraw Zagranicznych złożony został z uchybieniem 7 dniowego terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, bowiem wiadomość o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania Ministerstwo Spraw Zagranicznych powzięło w dniu 4 grudnia 2006 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu złożono dopiero w dniu 9 stycznia 2007 r. Odnosząc się natomiast do argumentacji przedstawionej w złożonym wniosku o przywrócenie terminu, Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż Zarząd Obsługi Ministerstwa Spraw Zagranicznych jest jedynie jedną z komórek organizacyjnych Ministerstwa Spraw Zagranicznych, dlatego też nie można uznać, iż zaistniałe uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest niezawinione.

Pismem z dnia 24 stycznia 2007 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych wniosło skargę do tut. Sądu na postanowienie z dnia (...) grudnia 2006 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia (...) października 2006 r. Strona skarżąca zarzuciła wydanym w tej sprawie orzeczeniom naruszenie prawa procesowego tj. art. 223 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U. 2005, Nr 8, poz. 60 ze zm.), naruszenie prawa procesowego tj. art. 40 § 1 w zw. z art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, oraz naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 203 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającej go decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. (...),(...) z dnia 25 października 2006 r. Uzasadniając złożoną skargę, strona skarżąca wskazała, iż nie uchybiono w tej sprawie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 25 października 2006 r. bowiem Zarząd Obsługi Ministerstwa Spraw Zagranicznych, który jest w tej sprawie stroną, przedmiotową decyzję otrzymał dopiero w dniu 31 października 2006 r. Strona skarżąca przedstawiła także zarzuty dotyczące decyzji z dnia (...) października 2006 r., wskazując przy tym, iż utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji powodowałoby obowiązek zapłaty przez Zarząd Obsługi MSZ kwoty ponad dwukrotnie przewyższającej sumę należności określonych zaskarżoną decyzją.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. Nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 i art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270] wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Kontrola sądu administracyjnego polega na zbadaniu, czy organ administracji nie naruszył przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W rozpoznawanej sprawie wskazane wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) grudnia 2006 r., którym organ stwierdził, powołując się na przepis art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 prawo celne, uchybienie terminowi do wniesienia odwołania z dnia 13 listopada 2006 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) października 2006 r.

Zgodnie z art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Zgodnie natomiast z art. 262 Kodeksu celnego, który stosuje się w tej sprawie na podstawie art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. z 2004 r. Nr 68 poz. 623), do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepis art. 12 oraz przepisy działu IV ustawy Ordynacja podatkowa.

W myśl przepisu art. 223 § 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Strona niniejszego postępowania, t.j. Ministerstwo Spraw Zagranicznych pokwitowała odbiór decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) października 2006 r. w dniu 30 października 2006 r. /k-67 akt adm./

Jak wynika z zapisu w pkt. 8 dokumentu SAD z 2 października 2002 r. odbiorcą używanego samochodu osobowego (...) było Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Ministerstwo było adresatem i odbiorcą korespondencji od organów celnych w toku postępowania administracyjnego. Także w odwołaniu z dnia 13 listopada 2006 r. /k-77 akt adm./ jako skarżący figuruje Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Dopiero po wydaniu przez Dyrektora Izby Celnej w W. zaskarżonego postanowienia z dnia (...) grudnia 2006 r. Strona podnosić zaczęła, iż podmiotem właściwym jest Zarząd Obsługi Ministerstwa Spraw Zagranicznych, do którego odpis postanowienia z dnia (...) grudnia 2006 r. drogą wewnętrzną przekazany został w dniu 31 października 2006 r. i od tej daty należy liczyć termin do wniesienia odwołania.

W ocenie Sądu stanowisko to nie jest zasadne. Jak wynika z przedstawionego przez Skarżącą przy piśmie z dnia 13 marca 2007 r. Regulaminu Organizacyjnego Zarządu Obsługi Ministerstwa Spraw Zagranicznych Zarząd jest gospodarstwem pomocniczym MSZ kierowanym przez Dyrektora, który w zakresie swojego działania ponosi odpowiedzialność służbową przed Dyrektorem Generalnym Służby Zagranicznej i zgodnie z § 3 Zarządzenia Nr 4 Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie Zarządu Obsługi Ministerstwa Spraw Zagranicznych jest przez niego wyznaczany. Z treści tego zarządzenia jak też z powołanego wyżej regulaminu nie wynikają inne, niż prowadzenie działalności usługowo-produkcyjnej w celu zapewnienia warunków funkcjonowania MSZ i placówek zagranicznych pod względem administracyjno-technicznym uprawnienia Zarządu, a zwłaszcza prawo bycia stroną w postępowaniach sądowych czy administracyjnych. Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa w strukturach organizacyjnych urzędów państwowych wyznacza się komórki albo stanowiska do obsługi spraw związanych z reprezentowaniem Skarbu Państwa, a taką komórką, jak wskazano, Zarząd Obsługi Ministerstwa Spraw Zagranicznych nie jest.

W konsekwencji należy przyjąć, iż wydane przez Dyrektora Izby Celnej w W., w oparciu o art. 228 Ordynacji podatkowej, postanowienie z dnia (...) grudnia 2006 r. o uchybieniu terminu do wniesienia przez Ministerstwo Spraw Zagraniczny - Zarząd Obsługi odwołania jest prawidłowe. Problem oceny istnienia czy też braku zawinienia Strony przy uchybieniu terminu wobec funkcjonowania wewnętrznej drogi przekazywania korespondencji należy do kwestii związanych z przywróceniem terminu.

Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej dotyczących decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia 25 października 2006 r. należy zauważyć, iż mają one charakter merytoryczny, a zatem zważywszy na przedmiot tej sprawy tj. stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do badania ich zasadności.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu administracyjnym, orzekł o oddaleniu skargi.