Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 314/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 465
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis Protokolant starszy specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 listopada 2019 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. w J. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia we W. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2018 r. Dyrektor D. Oddziału Wojewódzkiego NFZ ogłosił postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nr [...] w rodzaju rehabilitacja lecznicza, w zakresie rehabilitacja ogólnoustrojowa w ośrodku/oddziale dziennym, na obszarze powiatów bolesławiecki (0201), jeleniogórski (0206), lubański (0210), lwówecki (0212), zgorzelecki (0225) oraz Jelenia Góra (0261). W ogłoszeniu postępowania wskazano wartość zamówienia nie większą niż [...] zł na okres rozliczenia [...] października 2018 r. do [...] grudnia 2018 r.; okres obowiązywania umowy od [...] października 2018 r. do [...] grudnia 2021 r. W ogłoszeniu, jako maksymalną liczbę umów, które zawarto po przeprowadzeniu postępowania podano: 1. Na przedmiotowe postępowanie wpłynęły 3 oferty: od Wojewódzkiego Centrum Szpitalnego K. J., Wielospecjalistycznego Szpitala – Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Z. oraz od B Sp z.o.o. w J.G. (dalej: strona skarżąca). Otwarcie ofert nastąpiło [...] sierpnia 2018 r. zgodnie z ogłoszeniem podań do publicznej wiadomości. Dwóch oferentów tj. Wojewódzkie Centrum Szpitalne K. J. oraz strona skarżąca zostali wezwani do złożenia wyjaśnień, w celu potwierdzenia zasadności wybranych odpowiedzi na pytania ankietowe.

Nadto Komisja konkursowa korzystając z delegacji określonej w § 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz.U. z 2018 r. poz. 1510 ze zm.) przeprowadziła u wszystkich oferentów weryfikację w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie.

W dniu [...] sierpnia 2018 r. przeprowadzono weryfikację strony skarżącej. W dokumencie "Wyniki weryfikacji oferenta" wskazano, że:

I. Warunki lokalowe - w tym spełnianie wymogów w zakresie zapewnienia dostępu do miejsca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej dla osób niepełnosprawnych,

II. Warunki dotyczące pomieszczeń - w tym spełnienie wymagań związanych z realizacją zabiegów światłolecznictwa, elektrolecznictwa, kinezyterapii i masażu,

III. Dokumentację dotyczącą zatrudnienia i kwalifikacji personelu medycznego,

IV. Wyposażenie w sprzęt wraz z kontrolą dokumentacji dotyczącej potwierdzenia sprawności technicznej urządzeń,

V. Zgodność ze stanem faktycznym odpowiedzi udzielonych w części VIII oferty "Ankiety".

W wyniku weryfikacji stwierdzono zgodność danych zawartych w ofercie ze stanem faktycznym z wyjątkiem wymogów dotyczących sali wypoczynkowej, gdyż strona skarżąca jako salę wypoczynkową okazała przestrzeń korytarza znajdującego się między pomieszczeniami kriokomory, w której znajdowały się wejścia do 4 (innych) pomieszczeń. Jednocześnie w toku wizytacji wykonano dokumentację fotograficzną.

W części jawnej postępowania Komisja konkursowa na posiedzeniu [...] sierpnia 2018 r. - na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 - odrzuciła ofertę strony skarżącej w całości z powodu niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach. W dniu [...] sierpnia 2018 r. strona skarżąca została poinformowana o odrzuceniu oferty, zaś w dniu [...] sierpnia 2018 r. wywiodła protest, który Komisja konkursowa [...] sierpnia 2018 r. postanowiła oddalić jako nieuzasadniony z uwagi na niespełnienie przez stronę skarżącą wymagania zawartego w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z 2018 r. poz. 465), Załącznik nr 1, lp. 3 lit. a, kolumna 3 pkt 4, ppkt 1.

Do dalszego etapu postępowania zakwalifikowane zostały pozostałe dwie oferty. W dniu [...] września 2018 r. postępowanie zostało rozstrzygnięte, a ogłoszenie o rozstrzygnięciu ukazało się na stronie internetowej Oddziału NFZ. Zostało również wywieszone na tablicy ogłoszeń w siedzibie Oddziału. W postępowaniu wybrano ofertę, które za ocenę oferty uzyskała najwyższą łączną liczbę punktów, tj. 45,500.

W dniu [...] września 2018 r. strona skarżąca wniosła odwołanie (uzupełnione pismem z [...] września 2018 r.) od rozstrzygnięcia postępowania Nr [...] podnosząc, że jej interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez D. Oddział Wojewódzki NFZ zasad przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Decyzją z [...] października 2018 r. (nr [...]) Dyrektor D. Oddziału Wojewódzkiego NFZ oddalił odwołanie. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 152 ust. 1 i 154 ust 6a ustawy o świadczeniach i podkreślił, że jak wynika z dokumentacji postępowania wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach. Dalej organ szczegółowo przywołał treść przepisów, które (jako obowiązujące) znalazły zastosowanie w sprawie i wskazał, że [...] września 2018 r. postępowanie zostało rozstrzygnięte, a ogłoszenie o rozstrzygnięciu ukazało się na stronie internetowej Oddziału NFZ oraz zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń w siedzibie Oddziału. W następstwie rozstrzygnięcia postępowania wybrana została oferta zajmująca najwyższą pozycję w rankingu końcowym, która uzyskała w łącznej ocenie oferty 45,500 punktów.

Dalej organ podniósł, że oferta strony skarżącej została odrzucona w całości na posiedzeniu w dniu [...] sierpnia 2018 r. z powodu niespełnienia warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach. Oferta nie spełniła bowiem – w ocenie organu - wymagania rozporządzenia Ministra Zdrowia z 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (j.t. Dz.U. 2018, poz. 465), załącznik nr 1 lp. 3 lit. a, kolumna 3 pkt. 4, ppkt. 1) zgodnie z którym "sala dla świadczeniobiorców do wypoczynku pomiędzy zabiegami w lokalizacji, jako wyodrębnione pomieszczenie zamknięte".

Dalej organ wskazał, że oferta strony skarżącej została oceniona na podstawie danych zawartych w ofercie oraz wizytacji oferenta, przeprowadzonej we wskazanym w ofercie miejscu udzielania świadczeń. W trakcie prowadzenia postępowania konkursowego u strony skarżącej, w dniu [...] sierpnia 2018 r. przeprowadzona została weryfikacja w miejscu udzielenia świadczeń w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie ze stanem faktycznym, w wyniku której, w lokalizacji wskazanej w ofercie: J. G., ul. L. [...] bud 2, stwierdzono m.in., że sala wypoczynkowa to przestrzeń korytarza znajdującego się pomiędzy pomieszczeniami kriokomory, w której znajdowały się wejścia do 4 innych pomieszczeń. Powyższe potwierdza dokumentacja fotograficzna wykonana przez zespół weryfikujący w dniu przeprowadzenia weryfikacji. Z literalnego brzmienia przepisu określonego w załączniku Nr 1 - l.p. 3, lit. a, pkt 4, ppkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 465) wynika, iż wymagane jest zapewnienie świadczeniobiorcom możliwości wypoczynku pomiędzy zabiegami, w sali stanowiącej wydzielone pomieszczenie zamknięte. Tymczasem – jak podkreślił organ - z pomieszczenia, które w ocenie strony skarżącej stanowi wydzieloną i zamkniętą salę, prowadzą drogi dojścia do czterech pomieszczeń. Wskazana przestrzeń służąc do komunikacji pomiędzy przylegającymi do niej czterema pomieszczeniami, pełni funkcję wewnętrznego korytarza. Nie ulega zatem wątpliwości, w ocenie organu, że to pomieszczenie nie może być jednocześnie wydzielonym, zamkniętym pomieszczeniem do wypoczynku.

Dalej organ wskazał, że uprzednio obowiązywał przepis wprowadzony Zarządzeniem Nr 6O/2OO7/DSOZ Prezesa NFZ z 19 września 2007 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza, w którym wymaganie dotyczące sali wypoczynkowej zostało określone jako "sala dla pacjentów do wypoczynku pomiędzy zabiegami", załącznik Nr 3, część 5 rehabilitacja w ośrodku dziennym, 5.1. rehabilitacja ogólnoustrojowa, poz. 6.1.12, pkt 1. Jednakże - aktualnie - Minister Zdrowia obostrzył wymagania dotyczące sali do wypoczynku pomiędzy zabiegami poprzez wskazanie, że ma być ona wydzielonym pomieszczeniem zamkniętym. Nie może stanowić zatem wydzielonego pomieszczenia zamkniętego przestrzeń służąca do komunikacji pomiędzy przylegającymi do niej czterema pomieszczeniami. Taka przestrzeń jest pomieszczeniem przejściowym.

Odnosząc się do wątpliwości strony skarżącej "Czy na załączonej dokumentacji zdjęciowej nie widać, że jest to pomieszczenie służące do wypoczynku? Czy nie jest to duże pomieszczenie wydzielone z jakiejś całości ograniczone i osłonięte ze wszystkich stron. Kto tak naprawdę określił i gdzie, że wypoczywanie nie mogą być pomieszczeniem przechodnim?" organ wskazał, że zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 465) tj. załączniku Nr 1 - l.p. 3, lit. a, pkt 4, ppkt 1 warunkiem realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej realizowanych w warunkach ośrodka lub oddziału dziennego - rehabilitacja ogólnoustrojowa, w tym rehabilitacja dla określonej grupy pacjentów, w szczególności po leczeniu raka piersi, ze stwardnieniem rozsianym, dysfunkcją ręki, z obrzękiem limfatycznym o różnej etiologii i umiejscowieniu - w zakresie wyposażenia świadczeniodawcy, jest m.in. sala dla świadczeniobiorców do wypoczynku pomiędzy zabiegami w lokalizacji, jako wydzielone pomieszczenie zamknięte. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że ma być to pomieszczenie zamknięte, nie zaś przechodnie.

Ponadto - jak podkreślił organ - pomieszczenie do wypoczynku ma być wydzielonym, pomieszczeniem zamkniętym. Organ nie zgodził się również ze stanowiskiem strony skarżącej, że pomieszczenie to jest wydzielone z jakiejś całości oraz ograniczone w przestrzeni z uwagi na to, że to pomieszczenie pełni funkcję korytarza z którego wchodzi się do odrębnych pomieszczeń. Nie pozostaje bez znaczenia również to, że ustawodawca doprecyzował wymagania dotyczące sali do wypoczynku poprzez wskazanie, że ma być to wydzielone pomieszczenie zamknięte. Tym samym przywołany w odwołaniu argument o 10-letnim okresie realizacji umowy w zakresie 05.2300.022.02 (rehabilitacja ogólnoustrojowa w ośrodku/oddziale dziennym) z wykorzystaniem tych samych pomieszczeń, nie może być –zdaniem organu - uznany za zasadny.

Odnosząc się do wskazanej przez stronę skarżącą decyzji Nr [...] Dyrektora D. Oddziału Wojewódzkiego NFZ z [...] listopada 2017 r., w której zawarta została informacja o uznaniu przez Komisję konkursową protestu oferenta: D. Szpitala Specjalistycznego im. T. M. - Centrum Medycyny Ratunkowej, organ wskazał, że stan faktyczny opisany w przywołanej sprawie dotyczył innego aspektu oceny spełnienia wymaganego warunku, który odnosił się do wyposażenia sali do wypoczynku. Organ podkreślił, że w przypadku oferty złożonej przez D. Szpital Specjalistyczny im. T. M.- Centrum Medycyny Ratunkowej Komisja początkowo zakwestionowała wyposażenie sali do wypoczynku, zaś oferta Odwołującej została odrzucona z powodu braku spełnienia warunku, jakim jest sala do wypoczynku, stanowiąca wydzielone pomieszczenie zamknięte. Organ nie zgodził się ze stwierdzeniem skarżącej że. "(...) nie było i nie ma przepisów szczegółowych dotyczących sali wypoczynku pomiędzy zabiegami" gdyż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 465), tj. załącznikiem Nr 1 - l.p. 3, lit. a, pkt 4, ppkt 1 sala dla świadczeniobiorców do wypoczynku pomiędzy zabiegami w lokalizacji to wydzielone pomieszczenie zamknięte.

Dodatkowo organ wskazał, że strona skarżąca w złożonej ofercie złożyła oświadczenie z dnia [...] lipca 2018 r., w którym oświadczyła m.in., że pkt 1) - zapoznała się z przepisami zarządzenia oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania oraz pkt 13) - dane przedstawione w ofercie i niniejszych oświadczeniach są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym. W ogłoszeniu postępowania konkursowego wskazano (nadto) akty prawne będące podstawą prowadzenia tego postępowania oraz oceny ofert złożonych do przedmiotowego postępowania, z którymi strona skarżąca powinna się zapoznać przed złożeniem oferty.

Tym samym zdaniem organu, Komisja konkursowa prawidłowo dokonała oceny oferty w oparciu o warunki wymagane, określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 465) i w trakcie postępowania zapewniła równe traktowanie wszystkich oferentów ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Zasada równego traktowania w prowadzonym postępowaniu przejawiała się w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich oferentów biorących udział w danym postępowaniu.

Pismem z [...] listopada 2019 r,. strona skarżąca wywiodła skargę do WSA we W., zarzucając zaskarżonej decyzji z [...] października 2018 r. naruszenie:

- art. 8 i 77 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie sprawy i prowadzenie postępowania w sposób pogłębiający zaufania do organów Państwa, nieznaleźne zbadanie stanu faktycznego i prawnego sprawy, nieuwzględnienie w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli (...),

- art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji,

- art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy brak było podstaw do stwierdzenia, że oferta złożona przez skarżącą nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa, a konkretnie wymagania dotyczącego sali dla świadczeniobiorców do wypoczynku pomiędzy zabiegami w lokalizacji jako wydzielonego pomieszczenia zamkniętego.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenia, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz szczegółowo je uzasadniając.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, ze. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Jak stanowi treść art. 139 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1510, zwanej dalej ustawa o świadczeniach), zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (pkt 1) albo w trybie rokowań (pkt 2). W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 ustawy zawiera m.in. nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 ustawy określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (art. 140 ust. 1 ustawy). Kryteria oceny ofert są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy).

Przypomnieć też warto, że konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej, w której komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy). Zgodnie z art. 148 ustawy, porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją (pkt 1); a także ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (pkt 2). W sytuacji, gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu wówczas komisja konkursowa odrzuca ofertę (art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy). Odrzuca się również ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy).

W opisanym powyżej w skrócie postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązują dwie podstawowe zasady, będące jednocześnie wytycznymi kierunkowymi przy ocenie zastosowania i przy interpretacji przepisów ustawy o świadczeniach i przepisów wykonawczych do tej ustawy. Są to: zasada równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz obowiązek organu prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach). Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług.

Zestawiając powyższe z realiami rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w dniu [...] lipca 2018 r. Dyrektor D. Oddziału Wojewódzkiego NFZ ogłosił postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nr [...] w rodzaju rehabilitacja lecznicza, w zakresie rehabilitacja ogólnoustrojowa w ośrodku/oddziale dziennym, na obszarze powiatów bolesławiecki (0201), jeleniogórski (0206), lubański (0210), lwówecki (0212), zgorzelecki (0225) oraz Jelenia Góra (0261). W ogłoszeniu postępowania wskazano wartość zamówienia nie większą niż [...] zł na okres rozliczenia [...] października 2018 r. do [...] grudnia 2018 r.; okres obowiązywania umowy od [...] października 2018 r. do [...] grudnia 2021 r.

W ogłoszeniu ww. postępowania konkursowego wskazane zostały akta prawne stanowiące podstawę prawną prowadzenia postępowania oraz dokonania oceny złożonych ofert, w tym w szczególności Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U z 2018 r., poz. 465). Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wykaz oraz warunki realizacji świadczeń gwarantowanych określa załącznik nr 1. tj. załączniku Nr 1 - l.p. 3, lit. a, pkt 4, ppkt 1 warunkiem realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej realizowanych w warunkach ośrodka lub oddziału dziennego - rehabilitacja ogólnoustrojowa, w tym rehabilitacja dla określonej grupy pacjentów, w szczególności po leczeniu raka piersi, ze stwardnieniem rozsianym, dysfunkcją ręki, z obrzękiem limfatycznym o różnej etiologii i umiejscowieniu - w zakresie wyposażenia świadczeniodawcy, jest m.in. sala dla świadczeniobiorców do wypoczynku pomiędzy zabiegami w lokalizacji, jako wydzielone pomieszczenie zamknięte.

Istota sporu w sprawie sprowadzała się de facto do ustalenia, czy sala, którą strona skarżąca dysponowała do wypoczynku dla świadczeniobiorców pomiędzy zabiegami posiadła charakter pomieszczenia zamkniętego (tak jak twierdziła strona skarżąca), czyli czy spełniała wymagania dookreślone w ww. rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 6 listopada 2013 r., w czy też nie (tak jak twierdził organ).

Jak wynika z dokumentu "Wyniki weryfikacji oferenta" z [...] sierpnia 2018 r. zawierającego opis wyników wizytacji wraz z dokumentacją fotograficzną, strona skarżąca okazała jako "salę dla świadczeniobiorców do wypoczynku pomiędzy zabiegami" przestrzeń korytarza znajdującego się pomiędzy pomieszczeniami kriokomory, w której znajdowały się wejścia do 4 innych (odrębnych) pomieszczeń.

Tym samym nie sposób uznać za stroną skarżącą, iż (tak jak słusznie podkreślił to organ) przedstawiony w istocie - fragment korytarza - spełniał wymagania "sali dla świadczeniobiorców do wypoczynku pomiędzy zabiegami w lokalizacji, jako wydzielonego pomieszczenie zamkniętego". Okazany przez stronę skarżącą korytarz stanowi bowiem - przestrzeń przejściową - znajdującą się pomiędzy pomieszczeniami kriokomory, w której znajdują się wejścia do 4 (innych) pomieszczeń i przez którą wiodą drogi dojścia do sali kinezyterapii, szatni, sali z urządzeniami do hydroterapii oraz pomieszczenia, w którym umieszczona jest kriokomora. Wprawdzie ww. kompleks pomieszczeń został oddzielony od głównego holu drzwiami, aczkolwiek nie zmienia to faktu, iż dalej służy komunikacji pomiędzy przylegającymi czterema pomieszczeniami i niewątpliwie pełni funkcję wewnętrznego korytarza. W konsekwencji zaś nie zawiera cech – ściśle dookreślonych w § 3 ust. 1, załączniku nr 1 - l.p. 3, lit. a, pkt 4, ppkt 1 rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U z 2018 r., poz. 465) tj. nie stanowi "sali", a nadto nie jest pomieszczeniem "w lokalizacji", czyli w miejscu udzielania świadczenia oraz nie jest pomieszczeniem wyodrębnionym i zamkniętym, lecz jedynie przechodnim korytarzem. Ostatecznie też trudno przyjąć, aby wskazane przez stronę skarżącą "przejściowe pomieszczenie" mogło służyć - ściśle zdefiniowanym świadczeniobiorcom tj. "(...) pacjentom, w szczególności po leczeniu raka piersi, ze stwardnieniem rozsianym, dysfunkcją ręki, z obrzękiem limfatycznym o różnej etiologii i umiejscowieniu" - do odpoczynku, po udzielonych świadczeniach, czy też "pomiędzy zabiegami". Tym samym Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach.

Sąd nie dostrzegł także uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że w rozpatrywanej sprawie Komisja konkursowa naruszyła wynikającą z art. 134 ustawy o świadczeniach zasadę równego traktowania. Wszyscy uczestnicy konkursu składali oferty udzielając odpowiedzi na te same pytania. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych kryteriów. Wyrazem przyjęcia zasad zapewniających równe traktowanie świadczeniodawców jest bowiem określona w art. 148 ust. 3 ustawy o świadczeniach jest delegacja do wydania przez Ministra właściwego do spraw zdrowia aktu określającego szczegółowe kryteria wyboru ofert, które zostały określone w powoływanym już wyżej Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W konkursie wymagania stawiane wobec oferentów były jednakowe i wynikały (wprost) z zarządzeń Prezesa NFZ. W ogłoszeniu postępowania konkursowego wskazano (wyraźnie) akty prawne będące podstawą prowadzenia postępowania oraz oceny ofert złożonych do postępowania, w tym:

- zarządzenie Nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

- zarządzenie Nr 42/2018/DSOZ Prezesa NFZ z 23 maja 2018 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzajach rehabilitacja lecznicza oraz programy zdrowotne w zakresie świadczeń - leczenie dzieci i dorosłych ze śpiączką,

- rozporządzenie Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych, kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 ze. zm.).

- rozporządzenie Ministra Zdrowia z 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 465).

Dodatkowo – o czym zdaje się nie pamiętać strona skarżąca - w złożonych ofertach uczestnicy postępowania, w tym również sama strona skarżąca (oświadczenie z [...] lipca 2018 r.), potwierdzili m.in., że zapoznali się z przepisami zarządzenia oraz warunkami zawierania umów i że nie zgłaszają do nich zastrzeżeń oraz przyjmują je do stosowania (pkt 1). Brak jest zatem – zdaniem Sądu - podstaw do stwierdzenia, że w postępowaniu konkursowym doszło do naruszenia zasady równego traktowania oferentów. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się bowiem w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. A contrario naruszeniem omawianej zasady byłoby stosowanie w danym postępowaniu w stosunku do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. A taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiła. W ogłoszonym konkursie o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązywały bowiem te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących udział w konkursie świadczeniodawców i tożsame kryteria ocen, z którymi winni bezspornie zapoznać się wszyscy uczestnicy postepowania. Nadto wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione były oferentom (w tym stronie skarżącej) na takich samych zasadach.

Jak wynika, z treści skargi, w ocenie strony skarżącej do naruszenia ww. zasady doszło poprzez nieodrzucenie ofert niespełniających kryterium ciągłości (0 punktów w rankingu otwarcia i rankingu końcowym (brak wskazania oferty)), oraz kryterium dostępności (oferta Wielospecjalistycznego Szpitala - Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Zgorzelcu). Aczkolwiek również z tak postawionym (sformułowanym) zarzutem Sąd nie mógł się zgodzić. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż (tak jak słusznie podniósł organ w odpowiedzi na skargę) strona skarżąca "zdaje się mylić" warunki udzielania świadczeń gwarantowanych, określonych na podstawie:

- 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach - w tym wypadku chodzi o kryteria ustalone w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z 2018 r., poz. 465),

- art. 148 ust. 3 ustawy o świadczeniach - w tym wypadku chodzi o treść Rozporządzenia Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. 3 16 r. poz. 1372 ze zm.).

Tymczasem różnica pomiędzy nimi jest zasadnicza. Niespełnienie kryteriów zawartych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia wydanego na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach skutkuje bowiem odrzuceniem oferty (na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach). Natomiast niespełnienie kryteriów zawartych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia wydanym na podstawie art. 148 ust. 3 ustawy o świadczeniach wpływa bezpośrednio - jedynie - na ocenę punktową ofert i w konsekwencji rzutuje na ich miejsce w rankingu punktowym. A zatem wskazane przez stronę skarżącą kryterium ciągłości i dostępności jako zaliczające się do kryteriów rzutujących jedynie na punktację oferty nie mogły – w przypadku ich niespełnienia przez oferentów – spowodować odrzucenia ich ofert, tak jak domagała się strona skarżąca.

Nie sposób również zgodzić się ze stroną skarżącą, aby w sprawie doszło do naruszenia zasady równego traktowania uczestników postępowania poprzez brak wyjaśnienia, dlaczego poszczególni oferenci zostali w określony sposób ocenieni. Oceny zostały bowiem – w sprawie dokonane – w oparciu o treść Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postepowaniu w sprawie zawierania umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Oceny te nie są dowolne, zaś analiza oferty wybranego świadczeniodawcy, z uwzględnieniem uzyskanej punktacji, została przedstawiona przez organ w zaskarżonej decyzji. Wreszcie w postępowaniu nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania. Wszystkim świadczeniodawcom udostępniono na takich samych zasadach - na stronach internetowych Narodowego Funduszu Zdrowia - wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z tym postępowaniem.

W konsekwencji Sąd uznał, że wbrew zarzutom skarżącej, organ zgromadził w sposób należyty materiał dowodowy. Przeprowadził postępowanie w związku z przedstawianymi przez stronę skarżącą zarzutami i dokonał ich szczegółowej analizy oraz odniósł do nich. Tym samym w sprawie nie sposób uznać aby w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym przepisów art. 7, art. 77 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę w całości.