Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3190/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka- Duda NSA Andrzej Irla (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 listopada 2003 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania czynności w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej G. P. kwotę 10 zł. ( dziesięć złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być w całości wykonywana.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją ([...]) z dnia [...] 2003 roku, działając na podstawie art. 51 ust. 1, pkt. 2 w związku z art. 51 ust. 5, art. 81 ust. 1, pkt. 2 i art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane - (Dz. U. Nr, 106 z 2000r poz. 1126 tekst jednolity, ze zmianami) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego - (jednolity tekst Dz. U. Nr 98 z 2000r, poz. 1071), nakazał G. P. wykonanie czynności mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z przepisami budynku gospodarczego drewnianego, położonego na działce przy ul. [...] w [...].

Czynności te miały polegać na usunięciu pokrycia dachowego z płyt cementowo -azbestowych z budynku gospodarczego drewnianego zgodnie z warunkami zawartymi w rozporządzeniu z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobu bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających azbest /Dz.-U. Nr 138, poz. 895/. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż w dniu [...] 2003 roku przeprowadzono oględziny na działce przy ul [...] w [...], w trakcie których stwierdzono, że budynek gospodarczy konstrukcji drewnianej jest pokryty płytami cementowo - azbestowymi. Na podstawie oświadczenia G.P. przyjęto, iż w [...] 2002 roku dokonała ona remontu tego budynku poprzez wymianę zniszczonych płyt eternitowych na nowe płyty również eternitowe. Poza wymianą pokrycia żadnych robót budowlanych w tym budynku nie wykonywała. Nie dokonała zgłoszenia wymiany pokrycia dachu. Organ administracji wskazał, iż zgodnie z art. 30 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku zamiar remontu i wymiany pokrycia dachowego wymaga zgłoszenia do organu architektoniczne - budowlanego. Podjęcie prac polegających na usuwaniu wyrobów zawierających azbest zgodnie § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobu bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających azbest -/Dz. U. Nr 138, poz. 895/ powinno być poprzedzone zgłoszeniem właściwemu organowi administracji architektoniczne - budowlanej. W przedmiotowej sprawie inwestor dokonał zaś w 2002 roku samowolnie, bez wymaganego przepisami prawa zgłoszenia wymiany pokrycia dachowego na nowe płyty cementowo - azbestowe. Tym samym naruszył nie tylko przepis art. 30 ustawy Prawo budowlane, ale sprowadził również możliwość zagrożenia bezpieczeństwa życia ludzi i zanieczyszczenia środowiska. Organ administracji nadmienił, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 1997 roku o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest - /Dz. U. Nr 101, poz. 628 z poz. zm./ od 30 marca 1999 roku obowiązuje całkowity zakaz stosowania wyrobów zawierających azbest. Przedmiotowy budynek został zaś pokryty w 2002 roku płytami azbestowymi. W celu doprowadzenia go do stanu zgodnego z prawem, należy więc usunąć pokrycie dachowe zawierające azbest, a budynek, po dokonaniu stosownego zgłoszenia, pokryć materiałem nie zawierającym" azbestu. Ponadto zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobu bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających azbest /Dz. U. Nr 138, póz. 895/ prace polegające na usuwaniu wyrobów zawierających azbest mogą być wykonywane wyłącznie przez wykonawców posiadających odpowiednie wyposażenie techniczne do prowadzenia takich prac oraz zatrudniających pracowników przeszkolonych w zakresie bezpieczeństwa i higieny przy usuwaniu i wymianie materiałów zawierających azbest. Wykonawcy prac powinni posiadać zezwolenie na prowadzenie działalności w wyniku której powstają odpady niebezpieczne. Dlatego też organ l instancji wskazał, że zgłoszenie o wykonaniu obowiązku nałożonego wydaną decyzją musi być potwierdzone przez wykonawcę do tego uprawnionego.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła G. P.. Podała, iż przedmiotowe postępowanie dotyczy tymczasowego obiektu budowlanego, a nie jak to określił organ l instancji budynku gospodarczego drewnianego. Dodała, iż obiekt ten nie posiada trwałego połączenia z gruntem. Został on zbudowany w latach pięćdziesiątych i od początku był pokryty płytami cementowo - azbestowymi. W miarę upływu lat pokrycie ulegało niszczeniu. By zapobiec dalszemu niszczeniu nakładano nowe płyty eternitowe na płyty wykazujące zniszczenie. Spowodowało to z czasem powstanie dachu o kilku warstwach. Odwołująca się uznała, że stan taki nie może dalej trwać, gdyż dach o wielu warstwach płyt znacznie obciąża konstrukcję nośną obiektu i źle wygląda. W części pokrycia nowonakładane płyty przed ich zerwaniem przez wiatr były obciążane kamieniami, cegłami i pustakami. Ponadto zaistniało zjawisko uszkadzania się płyt nowych, spowodowane nierównościami dachu i dodatkowymi obciążeniami. W tej sytuacji, odwołująca się postanowiła dokonać poprawy dachu poprzez zdjęcie z niego płyt uszkodzonych, obciążeń przed wiatrem i pozostawienie płyt jakościowo dobrych, spełniających wymagania zawarte w § 1 .Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku. Dodała, iż płyty zakupiła w latach 80 w Zakładach Wyrobów Azbestowo Cementowych w [...] dzięki pomocy terenowych władz administracyjnych z przeznaczeniem na wymianę pokrycia posiadanej stodoły, która jednak spłonęła. Wskazała, iż zdecydowała się te płyty wykorzystać, gdyż jest to produkt zakładu państwowego, posiadający atest jakościowy, a ponadto poniosła znaczne koszty jego zakupu. Uznała, że skoro pokrycie obiektu stanowią warstwy płyt eternitowych częściowo uszkodzonych, mniejszym zagrożeniem będzie dach z jednej warstwy płyt. Ponadto wskazała, iż zamierza pokryć płyty środkiem chemicznym z atestem jakości. Środek ten tworzy szczelną powłokę głęboko penetrującą i wiążącą azbest, przeciwdziałając emisji azbestu- do otoczenia. Eliminuje to ryzyko zagrożenia bezpieczeństwa dla życia ludzi i środowiska. Odwołująca się przyznała, iż nie dokonała formalnie zgłoszenia poprawy dachu organowi administracji. Postąpiła tak z uwagi na informację, jaką otrzymała od władz. Wskazała, iż nie wymieniła całego pokrycia dachu, a tylko przywróciła pokrycie do jednopłytowej warstwy eternitu. Takie czynności nie były wiec w jej przekonaniu remontem, lecz bieżącą konserwacją obiektu. Poza usunięciem części pokrycia żadnych innych robót nie wykonała. Na okoliczność tę powołała jako świadka W. P.. Zarzuciła organowi l instancji, iż nie została uprzedzona o oględzinach przeprowadzonych w dniu [...] 2003 roku na jej nieruchomości. Została zawiadomiona bowiem jedynie o oględzinach obory i domu mieszkalnego. Podczas tych czynności była mowa o tymczasowym obiekcie budowlanym, ale nie miała wówczas świadomości, że rozmowy te dotyczą szopy wniosła o uwzględnienie w postępowaniu odwoławczym faktu, że przy nakazanej zmianie pokrycia dachowego na tymczasowym obiekcie budowlanym o konstrukcji drewnianej, koszt naprawy dachu przekroczy kilkakrotnie wartość całego obiektu. Wydatek będzie zatem zbyt wysoki w stosunku do jej możliwości finansowych. Wyjaśniła, iż jest osobą samotną i od ponad 30 lat przebywa na emeryturze, stanowiącej jedyne źródło utrzymania. Zwróciła ponadto uwagę, iż praktycznie Ustawa o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest jest prawem martwym. Nie wprowadzono dotychczas w życie wszystkich postanowień zawartych w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki wydanego w oparciu o art. 4 ust.1 Ustawy z dnia 19 czerwca 1997 roku, jak również brak jest wytycznych co do postępowania z zapasami płyt eternitowych nowych wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi' na fakt, iż jest ona dla niej wysoce krzywdząca, gdyż dokonana poprawa pokrycia obiektu wynikająca z bieżącej konserwacji wadliwie została zaliczona do remontu budynku gospodarczego drewnianego. Sam obiekt zaś nie jest budynkiem, a tylko tymczasowym obiektem budowlanym. Dodała ponadto, iż jest głęboko przekonana, że przyczyniła się do znacznej poprawy sytuacji w zakresie zagrożeń powodowanych stosowaniem wyrobów zawierających azbest.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia 26 listopada 2003 roku (znak [...]), działając na podstawie art. 138 § 1pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego jt. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wskazał, iż w wyniku interwencji T. K. ustalono, iż na działce przy ul. [...] w [...] znajduje się m.in. budynek gospodarczy (szopa drewniana) usytuowany przy granicy wschodniej działki i pokryty nowymi z wyglądu płytami eternitu falistego. Na podstawie oświadczenia G. P.ustalono, że szopa została wybudowana w 1948 roku przez jej męża po uzgodnieniu ze współwłaścicielami. W 2002 roku dokonano wymiany istniejących płyt eternitowych na nowe, pochodzące z posiadanych zapasów. Nieruchomość stanowi współwłasność odwołującej się oraz T. K. (po 1/2 części). Część dachu uległa zniszczeniu, i w jej miejsce została wykonana nowa konstrukcja z pokryciem z płyt eternitowych. Organ odwoławczy stwierdził, iż analiza sprawy wykazała, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż z akt sprawy wynika, iż G. P.dokonała wymiany pokrycia dachu przedmiotowej szopy poprzez zdjęcie istniejących płyt cementowo - azbestowych i położeniu w ich miejsce nowych płyt również cementowo - azbestowych. Wykonanie tych robót nie zostało jednak poprzedzone zgłoszeniem do organu architektoniczno - budowlanego. W myśl zaś przepisu art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku zakres robót przeprowadzonych przez inwestorkę wymagał uprzedniego zgłoszenia. Zgodnie zaś z przepisem art. 30 ust 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1 należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych, a do których wykonania można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. Organ odwoławczy stwierdził zatem, iż w świetle powyższego, remont dachu przedmiotowej szopy został wykonany samowolnie. W myśl zaś przepisu art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 1994 roku Prawo budowlane w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1,właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust, 1.Zgodnie zaś z przepisem art. 51 ust. 1 pkt 2, w związku z ust. 5, przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4, właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. W przedmiotowym przypadku nie było potrzeby wstrzymywania robót budowlanych, bowiem zostały one zakończone. Z uwagi zaś na fakt, iż pokrycie dachu przedmiotowego budynku stanowią płyty azbestowo-cementowe (eternit), organ l instancji słusznie uznał, iż usunięcie tych materiałów musi być wykonane zgodnie z warunkami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobów bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 138, poz. 895) tj. prace polegające na usuwaniu bądź naprawie wyrobów zawierających azbest mogą być wykonywane wyłącznie przez wykonawców posiadających odpowiednie wyposażenie techniczne do prowadzenia takich prac oraz zatrudniających pracowników przeszkolonych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przy usuwaniu i wymianie materiałów zawierających azbest. Wykonawcy prac powinni posiadać pozwolenie na prowadzenie działalności, w wyniku której powstają odpady niebezpieczne. Stosownie bowiem do obowiązującej ustawy z dnia 19 czerwca 1997 roku o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 101, poz. 628 z późn. zm.) od dnia 30 marca 1999 roku obowiązuje całkowity zakaz stosowania wyrobów azbestowych (okresy zwolnień upłynęły w dniu 30 marca 1999 roku). Z uwagi zatem, iż inwestorka użyła jako pokrycia eternitu (płyt azbestowo-cementowych), usunięcie tego pokrycia musi być wykonane zgodnie z warunkami rozporządzenia.

Ponadto, odpowiadając na zarzuty odwołania, organ odwoławczy wskazał, iż ustawa z dnia 19 czerwca 1997 roku dotyczy zakazu stosowania wyrobów zawierających azbest, a całkowity zakaz stosowania tych wyrobów obowiązuje od 30 marca 1999 roku. Nie ma zatem znaczenia argument odwołania, iż płyty azbestowo-cementowe zostały zakupione w latach 80-tych, bowiem skarżąca użyła tych płyt. do pokrycia dachu w 2003 roku (tj. w okresie obowiązywania całkowitego zakazu stosowania wyrobów azbestowych). Organ wskazał również, iż nie można uznać za zasadny argumentu, że planowane przez inwestorkę zabezpieczenie płyt azbestowych szczelną powłoką z głęboko penetrującym środkiem wiążącym azbest, spełni wymogi przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 1998 roku dotyczy wyrobów zawierających azbest, nie zakwalifikowanych do wymiany w ocenie, o której mowa w § 1 ust. 2 tego rozporządzenia. Stosownie do zaleceń zawartych w § 1 ust 2 i 3 tego rozporządzenia, obowiązek sporządzenia oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów azbestowych spoczywał na właścicielach lub zarządcach obiektowi urządzeń budowlanych, którzy jeden egzemplarz tej oceny zobowiązani byli złożyć do właściwego terenowego organu nadzoru budowlanego w terminie do [...] 1999 roku. Organ odwoławczy dodał również, iż nie ma znaczenia, że przedmiotowy obiekt nie jest związany trwale z gruntem (nie posiada fundamentów). Nie można się również, zgodzić z twierdzeniem odwołującej się, iż jest to obiekt tymczasowy, skoro istnieje od lat pięćdziesiątych.

Na powyższą decyzję G. P. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzuciła, iż wydane decyzje i ich uzasadnienia przeczą przywołanym w nich aktom prawnym. Podkreśliła, iż organ l instancji nie dokonał wnikliwej oceny stanu faktycznego sprawy, natomiast organ odwoławczy bezkrytycznie przyjął za prawidłowe ustalenia organu pierwszej instancji, podczas gdy nie odpowiadają one rzeczywistości. Dodała, iż nie uwzględniono wyjaśnień, jakie złożyła w odwołaniu. Wydane decyzje są krzywdzące. Nie dokonywała bowiem wymiany pokrycia na nowe, tylko doprowadziła w ramach prac konserwacyjnych pokrycie to do jednej warstwy płyt cementowo-azbestowych, zdejmując płyty uszkodzone i ich obciążniki. Dodała, iż uprzednio dach był szczelny, tylko dwuwarstwowy. Skarżąca zarzuciła ponadto, iż nie uczestniczyła w oględzinach szopy. O tym zakresie prac komisji nie była powiadomiona. Brała udział w oględzinach dachu obory i dokumentowaniu legalności wybudowanego budynku mieszkalnego. Wówczas udzieliła komisji informacji o roku budowy szopy oraz pochwaliła się dokonanymi pracami konserwacyjnymi dachu tego obiektu, podając, że wszystkie znajdujące się na nim płyty są nowe, szczelne i nie posiadają rozwarstwień, a zatem nie skażą środowiska. Przyznała, że te szczelne płyty w części pochodzą z posiadanych zapasów, przy czym nakładane były one na dach od lat 80-tych. Zaprzeczyła twierdzeniu, iż udzieliła informacji, że przy przeprowadzonych pracach konserwacyjnych dachu eternit był w pełni wymieniony. Wskazała, iż nie jest to zgodne z prawdą, nie zachodziła bowiem potrzeba całkowitej wymiany. Twierdziła, że gdyby wymieniała płyty na dachu szopy, to T. K.zareagowałby natychmiast, z chwilą ujawnienia faktu wymiany płyt, a nie po półtorarocznym okresie od czasu zakończenia prac konserwacyjnych dachu. Dodała, iż skoro nie wymieniała płyt eternitowych, to rozważanie w zaskarżanej decyzji, odnoszące się do zakazu stosowania wyrobów zawierających azbest są bezprzedmiotowe. Stwierdziła, iż jest przekonana o tym, że wykonane prace konserwacyjne dachu przyczyniły się znacznie do poprawy sytuacji w stosunku do stanu , jaki miał miejsce poprzednio, gdy dach stanowiły dwie warstwy płyt eternitowych. Zarzuciła, iż zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy nie określa i nie podaje w sposób jednoznaczny naruszenia prawa przy wymianie dachu. Nieprawdopodobnym jest, aby obiekt gospodarczy w ciągłym użytku doznał takich uszkodzeń pokrycia dachowego, aby wymagana była jednoczesna wymiana wszystkich płyt cementowo-azbestowych. Jest to, jej zdaniem, praktycznie niemożliwe. Zatem, stwierdzenie, że z szopy zdjęto stary eternit, a położono nowy mija się z prawdą. Skarżąca dodała, iż na okoliczność zakresu dokonanych prac wskazała świadka, który nie został jednak przesłuchany. Wniosła o uchylenie zaskarżanej decyzji, jako niezgodnej z faktami. Nie wykazano bowiem w tej decyzji, że zamiast prac konserwacyjnych dachu szopy, wykonany został remont w pełnym zakresie.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż z akt sprawy wynika, iż G. P. dokonała wymiany pokrycia dachu drewnianej szopy poprzez zdjęcie istniejących płyt azbestowo-cementowych i położeniu w ich miejsce nowych płyt również azbestowo cementowych, pochodzących z posiadanych zapasów. Wykonanie tych robót nie zostało przez inwestorkę poprzedzone zgłoszeniem do organu architektoniczno-budowlanego. Sama skarżąca oświadczyła, że wymiany istniejących płyt eternitowych na nowe ( z posiadanych zapasów) dokonała w 2002 roku. Zarzut zaś skarżącej, że nie uczestniczyła w oględzinach dotyczących przedmiotowej szopy, nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonych aktach sprawy. Jak bowiem wynika z protokołu oględzin dokonanych w dniu [...] 2003 roku obejmowały one również budynek mieszkalny oraz budynki gospodarcze. G. P. podpisała ten protokół (na stronie 4) nie wnosząc żadnych zastrzeżeń do ustaleń organu l instancji, a ponadto złożyła oświadczenie w trakcie tych oględzin ( na stronie 3 dotyczące m.in. "szopy drewnianej" o treści : "Szopę drewnianą budował mój mąż J. P. w latach 1948. W tym czasie nie było uzgodnień planów i pozwoleń tylko pozwolenie współwłaścicieli. Na szopie wymieniono płyty eternitowe na dachu (wcześniej były też płyty eternitowe ). Wymiana płyt eternitowych wykonana była w ubiegłym roku(2002). Poza wymianą pokrycia nie prowadzono innych robót. Właścicielem nieruchomości jestem ja i Pan T. K.(opłacamy podatki po 1A Tytuł współwłasności wynika z postępowania spadkowego." Organ wskazał, iż skarżąca również w skardze do sądu potwierdziła, że składała oświadczenie odnośnie szopy.

Organ odwoławczy podkreślił, iż wobec jednoznacznych i nie budzących wątpliwości ustaleń odnośnie zakresu wykonanych robót, jak również ich daty, nie było potrzeby przesłuchiwania świadka wskazanego przez skarżącą w odwołaniu. W myśl bowiem przepisu art. 50 § 1 Kpa organ administracji publicznej może wzywać osoby do udziału w podejmowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych. W przedmiotowej sprawie, zdaniem organu odwoławczego, przypadek taki nie zachodził.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na podstawie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02. 153.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1270). Sytuacja taka zachodzi w rozpatrywanym przypadku.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 02.153.1271) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie, w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W myśl jednej z naczelnych zasad postępowania administracyjnego w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa) oraz są obowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77§ 1 kpa). Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność, mająca znaczenie dla sprawy. Organ może nie uwzględnić tego żądania tylko wtedy, jeżeli nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba, że mają one znaczenie dla sprawy (art. 78 kpa).

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania doszło do naruszenia norm wynikających ze wskazanych przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, a to art. 7, 77 i 78.

Po pierwsze, organy administracji publicznej nie wyjaśniły wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy elementów stanu faktycznego. Nie ustaliły jednoznacznie czy skarżąca dokonała montażu nowych płyt azbestowych, czy też jedynie usunięcia części najbardziej zniszczonych płyt z dachu pokrytego kilkoma warstwami płyt eternitowych. Ustalenie tej okoliczności jest zaś niezbędne dla zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane. Zgodnie bowiem z tym przepisem, organ może wydać decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Przez roboty budowlane należy zaś rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 ust. 1 pkt 7). Remontem jest wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 ust. 1 pkt 7).

W przedmiotowej sprawie organy administracji nie ustaliły dokładnie zakresu wykonanych przez skarżącą robót. Brak szczegółowych i jednoznacznych ustaleń w tym przedmiocie uniemożliwia prawidłowe zakwalifikowanie wykonanych przez skarżącą czynności jako remontu (wymagającego dokonania uprzedniego zgłoszenia), bądź też jako bieżącej konserwacji (nie wymagającej dokonywania zgłoszenia). Organy administracji publicznej przyjęły, iż skarżąca dokonała remontu polegającego na wymianie dachu poprzez usunięcie istniejącego pokrycia i położenie w jego miejsce nowych płyt eternitowych. Nie podały natomiast powodów, dla których odmówiły wiarygodności twierdzeniom skarżącej, iż dokonała ona usunięcia tylko niektórych płyt eternitowych z wielowarstwowego dachu, nie umieszczając tam nowych płyt. Bez dostatecznych do tego podstaw przyjęto, że skarżąca wykonała roboty budowlane, wymagające zgłoszenia.

Po drugie, w toku postępowania doszło do naruszenia art. 78 kpa, gdyż organy nie uczyniły zadość wnioskowi dowodowemu skarżącej. Zaniechały przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka W. P. na okoliczność zakresu przeprowadzonych przez skarżącą prac. Okoliczność ta miała zaś, jak wskazano wyżej, znaczenie dla sprawy. Jej ustalenie umożliwiłoby bowiem prawidłowe zakwalifikowanie przeprowadzonych prac jako wymagających zgłoszenia, bądź jako zwolnionych od tego obowiązku. W myśl art. 78 § 2 kpa organ administracji publicznej nie mógł nie uwzględnić żądania skarżącej przeprowadzenia dowodu z przesłuchania zgłoszonego świadka. Wnioskowany dowód może być pominięty tylko wówczas - miedzy innymi, gdy wniosek dowodowy strony dotyczy okoliczności dostatecznie już wyjaśnionych w postępowaniu zgodnie z jej twierdzeniami. Odmawiając przeprowadzenia żądanego dowodu winien wskazać konkretne motywy takiego stanowiska (art. 78 § 2 i 107 § 3 kpa) (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 1998 roku III SA 193/97LEX nr 35474). W odpowiedzi na skargę organ, powołując się na art. 50 kpa, wskazał, iż nie było potrzeby przesłuchiwania świadka powoływanego przez skarżącą w odwołaniu wobec jednoznacznych i nie budzących wątpliwości ustaleń. Powyższe stanowisko organu nie jest jednak prawidłowe. Zgodnie bowiem z przepisem art. 78 § 2 kpa jeżeli inne dowody nie stwierdzają istotnej okoliczności, na którą ma być przeprowadzony wnioskowany dowód lub stwierdzają okoliczności przeciwne, to nie można odmówić przeprowadzenia wnioskowanego dowodu.

Stwierdzając naruszenie wskazanych przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1271) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1271).

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1271).