Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 168/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Dorota Apostolidis Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi W. C. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności zarządzenia Ministra Skupu nr [...] z dnia [...] grudnia 1955 r. 1. stwierdza, że bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz W. C. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W. C. pismem z dnia 26 lutego 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] marca 2010 r. nr [...].

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] marca 2010 r., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności zarządzenia Ministra Skupu z dnia [...] grudnia 1955 r. nr [...] o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem M. [...], położonym w K., woj. [...], umorzył postępowanie w sprawie.

W. C. pismem z dnia 8 kwietnia 2010 r. wystąpił do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismem z dnia 4 kwietnia 2011 r. poinformował strony postępowania, że ww. wniosek rozpatrzony zostanie do dnia 30 grudnia 2011 r. z uwagi na dużą ilość tego rodzaju spraw, które rozpatrywane są według kolejności wpływu. Pismami z tej samej daty organ wystąpił również do różnych instytucji i osób z prośbą o podanie informacji umożliwiających ustalenie pełnego kręgu stron niniejszego postępowania, w szczególności następców prawnych współudziałowców przedmiotowego M. [...].

W. C. pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. wezwał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2010 r.

Pismem z dnia 25 stycznia 2012 r. organ poinformował strony postępowania, że decyzja w sprawie wydana zostanie do dnia 30 marca 2012 r. Kolejnymi pismami przedłużono termin rozpoznania wniosku skarżącego do dnia 31 maja 2012 r., 31 lipca 2012 r., 28 września 2012 r., 30 listopada 2012 r. i 31 stycznia 2013 r.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 26 lutego 2013 r. skarżący wskazał, że pomimo wystosowania do organu wezwania z dnia 11 kwietnia 2011 r. do usunięcia naruszenia prawa, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi do chwili obecnej nie rozpoznał wniosku skarżącego z dnia 8 kwietnia 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2010 r., naruszając dyspozycję art. 35 § 3 w zw. z art. 127 § 3 i art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej dalej jako "k.p.a.". Zdaniem skarżącego organ prowadzi postępowanie w sposób opieszały, pozostając w bezczynności, co skutkowało przesunięciem terminu rozpoznania sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w sprawie konieczne jest ustalenie wszystkich stron postępowania, a w szczególności następców prawnych po dwóch współudziałowcach przedsiębiorstwa "M. [...]", tj. po A. C. i H. G., do działania w imieniu których skarżący nie jest umocowany. Pomimo podejmowanych działań do chwili obecnej organowi nie udało się ustalić spadkobierców ww. osób. Organ wskazał ponadto, że strony postępowania były regularnie informowane o braku możliwości rozpatrzenia sprawy w terminie określonym w art. 36 k.p.a. oraz o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie jej zakończenia.

Na rozprawie w dniu 14 czerwca 2013 r. pełnomocnik Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedłożył decyzję z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], którą utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Stosownie z kolei do treści art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji natomiast wydania przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie przez sąd, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe. Sąd, skoro organ w bezczynności już nie pozostaje, nie może bowiem zastosować trybu przewidzianego w art. 149 § 1 P.p.s.a., tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] marca 2010 r. umarzającą postępowanie w sprawie, utrzymał tę decyzję w mocy.

Zdaniem Sądu, wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazanej decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 8 kwietnia 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Oczywiste jest bowiem, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe.

Mając zaś na uwadze charakter i stopień skomplikowania przedmiotowej sprawy, a także fakt wydania przez organ decyzji rozstrzygającej sprawę, Sąd uznał, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynność organu, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Należy mieć również na względzie fakt, że przez wpłynięciem do organu wniosku skarżącego z dnia 8 kwietnia 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2010 r., akta sprawy w dniu 1 kwietnia 2010 r. przekazane zostały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą W. C. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku tego Sądu z dnia 18 sierpnia 2005 r. sygn. akt IV SAB/Wa 64/05. Akta te zwrócono następnie organowi, wraz z prawomocnym wyrokiem, dopiero w dniu 8 grudnia 2010 r.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.