Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 438/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na pismo Dyrektora [...] Służby Więziennej w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie postępowania skargowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na "postanowienie [...] Inspektoratu Służby Więziennej w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. W zarzutach skargi wskazał na niedopełnienie obowiązków służbowych przez Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] wraz z pracownikami [...] Inspektoratu Służby Więziennej w [...] polegające na niepowiadomieniu organów ścigania o możliwości popełnienia przestępstwa oraz stronniczości funkcjonariuszy SW, którzy wykonując czynności skargowe nierzetelnie mimo dowodów winy odstąpili od ukarania osób winnych za zamazanie imion i nazwiska wraz z pieczątkami na dokumentach mających znaczenie prawne.

Kolejnym pismem z dnia [...] marca 2014 r. R. K. zarzucił ww. postanowieniu brak rzetelności polegającej na niewykonaniu czynności w dążeniu do ustalenia faktów, co uzasadnia wątpliwości co do bezstronności pracowników [...] Inspektoratu Służby Więziennej w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako ppsa).

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Stosownie do art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W myśl natomiast art. 4 ppsa sądy administracyjne rozstrzygają również spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu R. K. uczynił pismo Dyrektora [...] Służby Więziennej w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] błędnie nazywane przez niego postanowieniem. Pismo to stanowiło informację o wynikach przeprowadzonego postępowania skargowego w zakresie cenzurowania korespondencji, sposobu rozpatrzenia prośby oraz sposobu przeprowadzenia kontroli w celi.

Wskazać należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ze zm., powoływana dalej jako kkw), wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności odbywa się, co do zasady, według przepisów kkw.

Zgodnie z treścią art. 6 § 2 kkw, skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Wnioski, skargi i prośby są załatwiane w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 647), a właściwymi do ich załatwienia są kierownicy jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, dyrektorzy okręgowi Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej, a w przypadku, gdy skarga dotyczy działalności Centralnego Zarządu Służby Więziennej, Minister Sprawiedliwości. Skazany może także, jeżeli ustawa kkw nie stanowi inaczej, na podstawie art. 7 § 1 kkw, zaskarżyć do sądu decyzje organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt 3-6 i 10 ustawy, w tym decyzje dyrektora zakładu karnego, aresztu śledczego a także dyrektora okręgowego i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej Stosownie do treści art. 7 § 2 kkw skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3 kkw. W sprawach dotyczących odbywania kary pozbawienia wolności, kary aresztu, kary porządkowej, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, wykonywania orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu oraz środka zabezpieczającego polegającego na umieszczeniu w zakładzie zamkniętym sądem właściwym jest sąd penitencjarny.

Mając powyższe na względzie należało stwierdzić, iż żaden przepis prawa regulujący zasady postępowania w przypadku wniesienia przez osadzonego skargi dotyczącej naruszenia prawa przez funkcjonariuszy Służby Więziennej nie przewiduje, aby czynności organów postępowania wykonawczego, jak również czynności sądu penitencjarnego dokonywane były poprzez wydawanie aktów o charakterze administracyjnym, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ppsa (vide: postanowienie WSA w Krakowie z dnia 9 maja 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 609/14 dostępne na https://cbois.nsa.gov.pl/).

Uznając zatem, że zaskarżone pismo Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] nie należy do żadnej z form działalności administracji publicznej poddanej kontroli sądów administracyjnych orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa jak w sentencji postanowienia.