Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 756/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 10, art. 21 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: par. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 40 poz 329
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania  pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach  gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
article: art. 6, art. 50
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. art. 145 par. 1 pkt 1 c), art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 12 ust. 3 i ust. 4, art. 24 ust. 1 c), art. 50 ust. 3
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 30 poz 16 art. 17;
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla  rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr  1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003

SENTENCJA

Dnia 6 kwietnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Barbara Koś (spr.) WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st. sekr. sąd Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 8 października 2010r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009 I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 26 kwietnia 2010r. nr [...], II. zasądza na rzecz skarżącego Z. B. od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu kwotę [...],- zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26 kwietnia 2010 r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w M. wydaną po ponownym rozpoznaniu sprawy, na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.), w związku z paragrafem 3 ust. 1, 2, 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2009 nr 40 poz. 329 ze zm.), art. 16 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368, z 23.12.2006, str. 74 ze zm.), art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18, ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), przyznał Z. B. płatność ONW na rok 2009, w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 5 maja 2009 r. Z. B. złożył wniosek o przyznanie płatności z tytułu ONW na rok 2009, deklarując - [...] ha powierzchni działek rolnych. Podczas kontroli administracyjnej niniejszej sprawy stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do w/w płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku o przyznanie tych płatności. Dotyczy to działek rolnych D oraz G. Ustalenia w/w nieprawidłowości dokonano w oparciu o pomiary tzw. powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG), wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta. PEG jest obliczana dla każdej działki ewidencyjnej, na podstawie danych zawartych w Ewidencji Gruntów i Budynków oraz zdjęć lotniczych poszczególnych działek. Odpowiada ona powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej (tj. powierzchni działki lub działek rolnych leżących na obszarze tej działki ewid.) i służy ARiMR m.in. do praktycznej kontroli wniosków o płatności do gruntów rolnych. W przypadku działki rolnej D z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni (0,28 ha) wykluczono na podstawie w/w pomiarów 0,02 ha. Odnośnie działki rolnej G (6,53 ha) wykluczono 0,15 ha. Łączna powierzchnia wykluczonych z płatności ONW gruntów wynosi zatem 0,17 ha. Konsekwencją skali stwierdzonych w przedmiotowej sprawie zawyżeń (nieprawidłowości) było pomniejszenie płatności, o jakie strona się ubiegała. Powierzchnia stwierdzona została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16).

Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek położonych na obszarze ONW strefa nizinna I zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosi 0,3313%. Na podstawie art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18, ze zm.), w związku z art. 16 ust. 1,4 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368, z 23.12.2006, str. 74 ze zm.), jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar stwierdzony, który spełnia wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy dla płatności ONW oraz gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną wynosi nie więcej niż 3%, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej.

W odwołaniu od powyższej decyzji Z. B. wskazał, że nie zgadza się z obliczoną powierzchnią dla działek rolnych nr D i G.

Decyzją z dnia 8 października 2010 r., nr [...] Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ustalenia faktyczne i ocenę prawną organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że powierzchnia co do której przyznano płatności została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16). Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 nie można dokonać żadnych płatności na rzecz obszarów wykraczających poza ustaloną w systemie informacji geograficznej powierzchnię referencyjną. Dane dotyczące działek rolnych gromadzone są w oparciu o powołany wyżej art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. zgodnie, z którym "system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych. Przepisy zawarte w art. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. Urz. L 368 z 23.12.2006, str. 74) stanowią, iż wnioski o wsparcie i kolejne wnioski o płatność są sprawdzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację przestrzegania warunków przyznawania wsparcia . Państwa członkowskie określają odpowiednie metody i sposoby kontroli warunków przyznawania wsparcia w ramach każdego środka. Zgodnie z ust. 5 powołanego artykułu przestrzeganie wzajemnej zgodności sprawdza się poprzez kontrole na miejscu i w stosownych przypadkach, poprzez kontrole administracyjne. Z kolei na podstawie art. 11 ww. rozporządzenia kontrole administracyjne przeprowadza się odnośnie wszystkich wniosków o wsparcie i wniosków o płatność. Kontrole administracyjne obejmują wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna.

Zgodnie z treścią art. 2, art. 7, art. 13, art. 15 ust. 2 i art. 16 ust. 1, art. 10 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. L 368 z 23.12.2006, str. 74-84; z późniejszymi zmianami) art. 23, art. 2 ust. 22, art. 28, art.. 29, art. 30, art. 32, art. 50 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 stosuje się mutatis mutandis.

Mając na uwadze ww. przepisy wspólnotowe, systemem referencyjnym w zakresie płatności bezpośrednich jest system LPIS ( LPIS Land Parcel Identification System - System Identyfikacji Działek Rolnych - system pozwalający na jednoznaczną identyfikację działek rolnych w przestrzeni oraz jej kontrolę pod względem kwalifikowalności do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocowego) ustanowiony na mocy ww. przepisów. System identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000. W trakcie kontroli powierzchni przeprowadzana jest wizualizacja działek i dokonuje się pomiarów powierzchni, a w przypadku stwierdzenia rozbieżności, rolnik wzywany jest do złożenia wyjaśnień. Natomiast w przypadku, gdy dane zawarte w bazie referencyjnej LPIS jednoznacznie wskazują na nieprawidłową deklarację rolnika, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, nie ma podstaw do uznania powierzchni deklarowanej jako kwalifikującej się do płatności.

Na podstawie aktualnej bazy danych ewidencji gruntów i budynków informacje tam zawarte wskazują, iż dla działki ewidencyjnej nr 44 powierzchnia uprawniona do uzyskania płatności obszarowych wynosi 6,53 ha (użytki rolne R - 6,53 ha) natomiast dla działki ewidencyjnej o numerze 135 powierzchnia uprawniona do uzyskania płatności obszarowych wynosi 0,28 ha ( użytki UZ - 0,28 ha ). Natomiast po przeprowadzeniu fotointerpretacji obrazu Ortofotografii VHR oraz na podstawie danych referencyjnych dla danych działek ujawniono rozbieżność w powierzchni tegoż gruntu rolnego - wielkość przedmiotowego obszaru jest mniejsza, bowiem powierzchnia faktycznej uprawy nie pokrywa się z przedmiotowymi danymi. Podkreślono również takt, iż na ortofotomapie będącej tłem załącznika graficznego widoczny jest sposób użytkowania gruntów: lasy, grunty orne, sady, łąki, obszary zakrzewione, wody. Załącznik graficzny informuje rolnika o położeniu i rozmieszczeniu w przestrzeni rolniczej deklarowanych gruntów oraz wielkościach powierzchni uprawnionych do płatności dla poszczególnych działek ewidencyjnych. Dzięki w/w elementom możliwy jest bezpośredni wgląd na obszary, które wnioskodawca wykorzystuje rolniczo. Informacje zawarte na zdjęciach pozwalają ocenić bieżącą sytuację i ustalić zakres zaistniałych do chwili obecnej zmian, zaplanować rozmieszczenie działek rolnych oraz zweryfikować stan użytkowania.

Organ odwoławczy stwierdził wobec powyższego, że powierzchnia PEG wskazana przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z siedzibą w M. została wyznaczona poprawnie ( biorąc pod uwagę naturalne granice działek wyznaczone przez uprawy producenta rolnego ). Również pomiar powierzchni faktycznie użytkowanej przez rolnika, dokonany przez organ II instancji w granicach naturalnych działek ewidencyjnych D i G nie potwierdził deklaracji rolnika. Przedmiotowy pomiar został wykonany w granicach "obrysu" jakiego dokonał odwołujący na dołączonych do wniosku załącznikach graficznych. Podkreślono także, że definicja gruntów rolnych kwalifikujących się do płatności bezpośrednich określona w art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady Nr 73/2009, na podstawie której wyznaczana jest powierzchnia PEG ( tj. powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza wyznaczana przez ARiMR na podstawie pomiaru powierzchni użytkowanej rolniczo na obrazie ortofotomapy w granicach działki ewidencyjnej ), różni się od definicji użytków rolnych określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454, z późn. zm.), na podstawie której określane są powierzchnie użytków rolnych w Ewidencji Gruntów i Budynków (EGiB), a które stanowią m. in. podstawę do ustalenia wymiaru podatku rolnego. A zatem powierzchnie użytków rolnych określone w systemie EGiB nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla jednolitej płatności obszarowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. B. zarzucił, że nie zgadza się z obliczoną powierzchnią oraz wskazał na zapisy powierzchni wynikające z ewidencji gruntów.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Dodatkowo na rozprawie w dniu 30 marca 2011 r. skarżący wyjaśnił, że wraz z formularzem wniosku o płatności na 2011 rok otrzymał informację dotyczącą działek deklarowanych do płatności, której kserokopię dołączył do akt sprawy. Z dokumentu tego sąd przeprowadził z urzędu dowód uzupełniający na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), powoływanej dalej jako p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm. ), zwaną dalej ustawą, pomoc na wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) jest przyznawana na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1.

Stosownie do treści § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 ( Dz. U. z 2009 Nr 40, poz. 329 ze zm. ) płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", który podjął zobowiązanie, o którym mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 391, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1257/1999", albo w art. 37 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1698/2005"; jeżeli m.in. łączna powierzchnia działek rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65), zwanych dalej "działkami rolnymi", lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha.

Skarżącemu pomniejszono płatności, o które ubiegał się we wniosku z dnia 5 maja 2009 r. ( ONW ) z uwagi na stwierdzenie w wyniku kontroli administracyjnej mniejszej powierzchni działek rolnych D i G niż zadeklarowana. Organ drugiej instancji powołał się w zaskarżonej decyzji m.in. na przepis art. 24 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, zgodnie z którym nie można dokonać żadnych płatności na rzecz obszarów wykraczających poza ustaloną w systemie informacji geograficznej powierzchnię referencyjną. Na tej podstawie wykluczono w przypadku działki rolnej D - 0,02 ha, a działki rolnej G – 0,15 ha ( łącznie 0,17 ha ). Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 0,33%. Zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 w przypadku takiej różnicy między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej.

Istotę rozpoznawanej sprawy stanowiła kwestia, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo ustaliły powierzchnię wyżej wymienionych działek rolnych.

Postępowanie wyjaśniające, zmierzające do ustalenia powierzchni działek rolnych w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady ( WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r., organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa są obowiązane na podstawie art. 21 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 powołanej na wstępie ustawy prowadzić, stosując przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie nieuregulowanym w ustawie i z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, stojąc na straży praworządności oraz w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

W rozpoznawanej sprawie oznacza to, że podanie przez rolnika we wniosku innej powierzchni działki rolnej (PEG) niż wskazana w karcie informacyjnej dołączonej do formularza wniosku przekazanego rolnikowi przez organy ARiMR zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia Komisji ( WE ) nr 796/2004, zobowiązywało organ do wezwania wnioskodawcy przed wydaniem decyzji, na podstawie art. 50 kpa, do złożenia korekty lub wyjaśnień co do występującej rozbieżności. Rolnik bowiem uprawniony był na podstawie art. 12 ust. 4 do poprawienia wstępnie zadrukowanego formularza. Takiego wezwania nie zastosowano, a z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że ustalenie nieprawidłowości co do powierzchni działek rolnych D i G nastąpiło właśnie na podstawie powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG), wskazanej w karcie informacyjnej. Organ II instancji stwierdził następnie, że powierzchnie uprawnione do płatności ustalono w oparciu o system identyfikacji działek rolnych - LPIS ustanowiony zgodnie z powołanymi w uzasadnieniu przepisami wspólnotowymi, na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Rozbieżności ujawniono po przeprowadzeniu fotointerpretacji obrazu Ortofotografii VHR oraz na podstawie danych referencyjnych dla danych działek, stwierdzając, że powierzchnia faktycznej uprawy nie pokrywa się z przedmiotowymi danymi. W związku z tym sąd stwierdza, że jakkolwiek dane z ewidencji gruntów nie mogą stanowić podstawy do określenia powierzchni działek rolnych kwalifikujących się do przyznania płatności bezpośrednich, a taką podstawę stanowi co do zasady ortofotomapa wykonana na podstawie zdjęć lotniczych, to jednakże nie można wykluczyć błędu także w zakresie jej sporządzenia. Zwrócił na to uwagę Robert Piośnik – p.o. dyrektora Departamentu Baz Referencyjnych ARiMR w publikacji zamieszczonej w ogólnopolskim miesięczniku dzierżawców i właścicieli rolnych Dzierżawca na stronie (http://www.rolnikdzierżawca.pl/index.php?switch=wartowiedziec&itemid=497) w materiale pod tytułem "ARiMR weryfikuje powierzchnie działek rolnych". Wypowiedź dotyczy weryfikacji powierzchni działek rolnych dla potrzeb przyznawania dopłat bezpośrednich. Wskazano w niej, że podstawą weryfikacji powierzchni kwalifikujących się do przyznania dopłat są aktualne ortofotomapy, mające do pięciu lat. Ocena wartości dowodowej ortofotomap ma zastosowanie w każdym postępowaniu, w którym są one traktowane są jako dowód. Ortofotomapa wykonana na podstawie zdjęć lotniczych jest najlepszym narzędziem do pomiaru działek rolnych, ponieważ wykonane na jej podstawie obliczenia są równie dokładne jak kontrola na miejscu. Dyrektor przyznaje jednakże, że zdarzają się sytuacje, w których wektoryzacja nie została przeprowadzona wystarczająco precyzyjnie np. po cieniach zamiast po miedzach. Jednakże ze względu na obowiązek wizualizacji każdej działki rolnej, dla której rolnik deklaruje powierzchnię większą od powierzchni PEG ( powierzchnia ewidencyjno- gospodarczej wyznaczonej przez agencję na podstawie pomiaru powierzchni użytkowej rolniczo na obrazie ortofotomapy ) – wszystkie takie przypadki są weryfikowane w procesie kontroli administracyjnej przez pracowników biur powiatowych ARiMR i zwracane wykonawcy danych LPIS jako reklamacja .

Z powyższego wynika, że nie można wykluczyć niedokładności ortofotomapy. W rozpoznawanej sprawie zwraca uwagę niewielki obszar zakwestionowanych działek: 0,02 ha i 0,15 ha, jak też przedłożony przez skarżącego na rozprawie dokument pod nazwą: "Informacja dotycząca działek deklarowanych do płatności" doręczona skarżącemu przez organy ARiMR wraz z wnioskiem o płatności na 2011 rok. W świetle opisu zamieszczonego u dołu dokumentu, stanowi on informację o działkach deklarowanych do płatności, o której mowa w art. 12 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 i maksymalnym kwalifikowanym obszarze PEG ( powierzchni ewidencyjno-gospodarczej), ustalonym w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009. Z tego dokumentu wynika, że maksymalny kwalifikowany obszar do jednolitej płatności obszarowej (PEG) i maksymalny zwarty obszar PEG-a na działce ewidencyjnej wynosi dla działki ewidencyjnej nr ...135 ( w niniejszej sprawie jest to działka rolna D ) – 0,28 ha, a dla działki ewidencyjnej nr ...44 ( działka rolna G ) – 6,55 ha. W przypadku działki rolnej D jest to więc powierzchnia tożsama z deklarowaną przez rolnika do płatności na 2009 r., a w przypadku działki rolnej G jest ona nawet większa ( w 2009 r. było 6,53 ha ). Z dokumentu tego wynika również, że sporządzono nowe ortofotomapy ( por. rubryka 4 i objaśnienie skrótu NO podane u dołu dokumentu ). Wobec powyższego budzi uzasadnione wątpliwości aktualność i poprawność map, którymi posłużyły się organy orzekające w niniejszej sprawie, weryfikując powierzchnie działek zadeklarowane przez skarżącego. Ponieważ w aktach administracyjnych nie ma dokumentów, które wskazywałyby na to, że organy Agencji, weryfikując wniosek z 2009 roku zwracały się do wykonawcy danych LPIS o stosowne informacje co do aktualności ortofotomapy i dokładności pomiarów powierzchni PEG, czy też aby zgłaszały w tym zakresie reklamację, a jednocześnie skarżący przedłożył dokument, z którego wynika, że została sporządzona nowa ortofotomapa, zawierająca inne dane dla spornych działek, uznać należało, że wydane decyzje naruszają zasadę praworządności wyrażoną w art. 6 kpa. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny w tym zakresie przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu wyjaśnienia zaistniałych rozbieżności z uwzględnieniem informacji przedłożonej przez skarżącego i ponownie rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Uwzględniając powyższe rozważania należało uchylić zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w M, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c/ i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 p.p.s.a.