Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 818/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par.3;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 29 października 2015 r., nr (...) w przedmiocie zobowiązania podatkowego w opłacie targowej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

J.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 października 2015 r. nr (...) w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres od 5 kwietnia do 31 maja 2014 r. w kwocie 1600 zł. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, że utrzymuje się

z działalności gospodarczej i uzyskuje niewielki dochód w wysokości około 500 zł miesięcznie oraz renty w kwocie 600 zł. Uiszczenie kwoty 1600 zł spowoduje wyrządzenie szkody majątkowej, gdyż nie będzie w stanie uiścić zobowiązań związanych z prowadzoną działalnością, w tym czynszu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie wymaga jednak udowodnienia bezpośredniego związku pomiędzy wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia,

a zaistnieniem znacznej szkody lub innych trudnych do odwrócenia skutków. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wystarczy zatem, by z całości przedstawionych przez wnioskującego okoliczności wynikało, że w jego przypadku zachodzi wskazane w ustawie niebezpieczeństwo. Sąd rozpoznając wniosek ocenia nie tylko twierdzenia w nim zawarte, ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu (zob. postanowienie NSA

z 10 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 209/08, lex nr 1043585).

Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.

Z przedstawionych danych wynika, że uregulowanie zobowiązania podatkowego

w kwocie 1600 zł i wszczęcie postępowania egzekucyjnego stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia dla skarżącego znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustalona kwota zobowiązania podatkowego przekracza bowiem uzyskiwane przez skarżącego dochody (1100 zł). W związku

z powyższym jej jednorazowe uregulowanie spowodowałoby brak środków na codzienne, podstawowe wydatki związane z zabezpieczeniem potrzeb egzystencjalnych (mieszkanie, jedzenie itp.). Zapłata zobowiązania miałaby również niekorzystny wpływ na płynność finansową prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, która obok niewielkiej renty (600 zł), stanowi źródło utrzymania wnioskodawcy.

W konsekwencji Sąd uznał, że we wniosku skarżącego przedstawiono argumenty przemawiające za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji w postaci powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.