Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1909/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 16 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. B. na Marszałka Województwa w przedmiocie przekazania informacji na formularzu SED F003 do holenderskiej instytucji właściwej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 października 2014 r. A. B. wniosła skargę na działania podejmowane przez Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w sprawie przekazania informacji na formularzu SED F003 do holenderskiej instytucji właściwej, dotyczących uprawnień do świadczeń rodzinnych na terenie Polski.

W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że skarga została wniesiona bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.

Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3, art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z § 3 wskazanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Sąd administracyjny nie jest natomiast właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Jak wynika z treści skargi A. B. jej przedmiotem jest formularz SED F003 w którym zawarto informacje dotyczące uprawnień do świadczeń rodzinnych. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że rozpoznanie wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Zakwestionowany przez A. B. formularz nie jest żadnym aktem administracyjnym wymienionym w powołanym powyżej art. 3 § 2 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.