Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 594/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6061 Projektowanie i wykonywanie prac geologicznych oraz zagospodarowywanie złoża
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od wpisu od skargi kasacyjnej, ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 246  par. 1  pkt 1 w zw. z art. 245  par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej, II. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczyła że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwiema córkami.

Określając swoją sytuację majątkową wykazała mieszkanie o powierzchni 81 m2 otrzymane od rodziców tytułem darowizny, zaznaczając iż nie ma możliwości jego sprzedaży. W rubryce zaś wierzytelności wpisała kwotę ok. 50.000 złotych. Zadeklarowała brak innych nieruchomości, przedmiotów wartościowych oraz brak majątku osobistego osób z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym.

Stałe miesięczne dochody rodziny określiła na ok. 2581 zł wyjaśniając, że składają się na to świadczenia 500+ na dzieci, świadczenie rodzinne w kwocie 248 zł oraz wynagrodzenie męża z prac dorywczych na zlecenie w kwocie ok. 1333 zł.

Uzasadniając swoje starania wyjaśniła, że wniosek składa ze względu na brak możliwości poniesienia opłaty z tytułu skargi kasacyjnej oraz opłaty na rzecz adwokata z wyboru. Podała, że z uwagi na trudną sytuację materialną nie była w stanie zorganizować tych środków. Wniesienie skargi kasacyjnej uważa zaś za zasadne. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała, że czynsz za mieszkanie i opłaty za media wynoszą 650 zł, spłaty odsetek od debetów i kredytów wynoszą 350 zł a na koszty leczenia przeznacza 100 zł.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Zacząć należy od tego, że choć w rubryce 4.1. formularza PPF skarżąca nie poczyniła stosownych zakreśleń zaś w rubryce 4.2. nie skonkretyzowała swoich oczekiwań, to jednak braki te nie uniemożliwiają nadania wnioskowi biegu skoro w treści jego uzasadnienia (rubryka 5) skarżącą podaje, że nie jest w stanie ponieść ani opłaty z tytułu skargi kasacyjnej ani opłaty na rzecz adwokata. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w złożonym przez stronę wniosku o prawo pomocy skarżącą domaga się częściowego zwolnienia od kosztów sadowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej oraz ustanowienia adwokata. W konsekwencji nie było podstaw aby odwlekać rozpoznanie wniosku strony ani potrzeby wzywania o skonkretyzowanie żądań.

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie np. adwokata (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Miesięczny dochód czteroosobowej rodziny skarżącej wynosi ok. 2581 z czego – co wymaga podkreślenia – niemal połowę stanowią środki ze świadczeń 500+ na dzieci oraz świadczenie rodzinne. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki na takim poziomie po opłaceniu wykazanych przez skarżącą zobowiązań i stałych wydatków sięgających łącznie kwoty 1100 wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb. Z prostej arytmetyki wynika bowiem, że na osobę w rodzinie pozostaje niespełna 371 zł. Okoliczność, że do skarżącej należy wykazane mieszkanie, które potencjalnie przedstawia określoną wartość sprzedażną lub podkładową nie przekreśla starań strony. Trudno bowiem wymagać od niej takich rozporządzeń albowiem godziłby one w podstawę egzystencji rodziny. Poczynioną zaś przez skarżącą w rubryce 7.2.3. wzmiankę na temat posiadanych wierzytelności położyć należy na karb nieporadności strony. Z przedstawionych przez skarżącą w rubryce 9 dodatkowych informacji o treści "wierzytelności wskazane w kwocie ok. 50.000 zł mam wspólnie z mężem z braku dochodów – brak zdolności kredytowej w bankach" wnioskować bowiem należy, że taki jest poziom lecz zadłużenia małżonków.

Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.