Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 567/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-02-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.) Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 lutego 2019 r. wniosku K. J. o uzupełnienie sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2018 r., sygn. akt. II SA/Wa 567/18 postanawia: odmówić uzupełnienia sentencji wyroku.


UZASADNIENIE

Sąd wyrokiem z 13 listopada 2018 r. oddalił skargę K. J. (nazwanego dalej "Skarżącym") na postanowienie Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...], utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Głównego Policji nr [...] z [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie nr [...] z [...]. Odpis sentencji powyższego wyroku doręczono skarżącemu w dniu 21 listopada 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).

Skarżący pismem z 22 listopada 2018 r. wniósł o uzupełnienie tego wyroku poprzez "dopisanie do rozstrzygnięcia merytorycznego zakresu podmiotowego, przedmiotowego sprawy rozpoznanej" oraz "poprzez uchylenie zaskarżonego orzeczenia organu". Wskazał, że Sąd rozpoznał skargę wyłącznie w części wobec nie wskazania przez organ dowodów, na których oparł się wydając zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek

o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił

w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Należy jednak zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. m.in.

P. Szustakiewicz /w:/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. P. Szustakiewicza i A. Skoczylasa, wyd. 1, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2016 i powołane tam postanowienie NSA z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13, a także postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OZ 536/13).

Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne. Natomiast w sprawie niniejszej Sąd

w wyroku z 13 listopada 2018 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. Przepisy ustawy nie obligowały Sądu do zamieszczenia w sentencji wyroku żadnego dodatkowego orzeczenia. Zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku

o uzupełnienie postanowienia.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.