Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 938/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska(spr.), Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2017 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

K. N. (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika złożyła w dniu [...] r. (data nadania w placówce pocztowej) wniosek o przyznanie płatności na rok 2015 wraz z załącznikami graficznymi dla deklarowanych działek ewidencyjnych. Wniosek zawierał żądanie przyznania na rok 2015 jednolitej płatności obszarowej, płatności z tytułu realizacji praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatność za zazielenianie), płatności dodatkowej oraz płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych. W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącej złożył za pośrednictwem operatora pocztowego (data nadania [...] r.) dokument zmiany do wniosku wraz z oświadczeniem, że skarżąca prowadzi na powierzchni wszystkich zadeklarowanych we wniosku gruntach ornych produkcję metodami ekologicznymi i jest zwolniona z przestrzegania obowiązku zazieleniania. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacja Rolnictwa w M. (dalej w skrócie "ARiM") wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień wskazując, że głównym celem wezwania jest ustalenie, czy na dzień złożenia wniosku prowadziła co najmniej jedną z wykluczonych działalności. Skarżąca w piśmie z dnia [...] r. złożyła korektę do wniosku i wyjaśniła, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza jest marginalna oraz przynosi niewielkie dochody, a także dołączyła do pisma rozliczenie dochodu za okres styczeń-wrzesień 2015 i zaświadczenie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. o wysokości dochodów osiągniętych w 2014 r.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. decyzją z dnia [...] r., nr [...], odmówił przyznania jednolitej płatności obszarowej płatności na zazielenianie, płatności redystrybucyjnej, płatności do powierzchni upraw wysokobiałkowych na rok 2015. Uzasadniając swoje stanowisko wyjaśnił, że skarżąca prowadzi działalność z zakresu działalności wykluczonych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 608, z późn. zm. dalej w skrócie "rozporządzenie nr 1307/2013"), tj. działalność o kodzie PKD: (polska Klasyfikacja Działalności) 68.31 Z - Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami i nie spełnia kryteriów aktywnego rolnika.

W odwołaniu wniesionym do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. skarżąca podała, że dowody przedłożone na wezwanie do złożenia wyjaśnień, tj. rozliczenie dochodu za okres styczeń-wrzesień 2015 r. i zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. potwierdzają fakt, że strona spełnia kryteria aktywnego rolnika. Decyzji organu I instancji zarzuciła niewyjaśnienie stanu faktycznego nieprzeprowadzenie dowodów, nierozpatrzenie całości materiału dowodowego, naruszenie swobodnej oceny dowodów oraz brak wyczerpującego uzasadnienia decyzji.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 23 zwanej dalej "k.p.a."), art. 5-8 oraz art. 24 ust. 4-6 ustawy z dnia 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1551 z późn. zm., zwana dalej "ustawa o płatnościach" oraz art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz.1438 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia 31.05.2016 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcie wskazał, że od roku 2015 elementem zreformowanego systemu wsparcia bezpośredniego jest tzw. "kryterium aktywnego rolnika". Art. 9 rozporządzenia nr 1307/2013 wprowadził pojęcie "rolnika aktywnego zawodowo", które ogranicza krąg osób uprawnionych do otrzymywania płatności. We wskazanym przepisie została ustanowiona podstawowa zasada, że jedynie rolnik aktywny zawodowo może otrzymywać płatności bezpośrednie. Natomiast rolnik, który nie spełnia tego kryterium i podlega wykluczeniu w danym roku ze wszystkich płatności bezpośrednich. Zgodnie z art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia nie przyznaję się płatności bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym ani grupom osób fizycznych lub prawnych, które administrują portami lotniczymi, wodociągami, stałymi terenami sportowymi i rekreacyjnymi, jak również świadczą usługi przewozu kolejowego lub usługi w zakresie obrotu nieruchomościami. Stosownie do art. 9 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia oprócz sytuacji określonych w ust. 1 i 2, państwa członkowskie mogą zadecydować na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, że nie przyznaje się płatności bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym lub grupom osób fizycznych lub prawnych:

a) których działalność rolnicza stanowi tylko nieznaczącą część ogółu ich działalności gospodarczej; lub

b) których główną działalność lub przedmiot działalności nie stanowi wykonywanie działalności rolniczej.

Osobę lub grupę osób objętych zakresem akapitu pierwszego lub [...], uważa się za rolnika aktywnego zawodowo, jeżeli za pomocą możliwych do zweryfikowania dowodów, w formie wymaganej przez państwa członkowskie, udokumentuje ona, że:

a) roczna kwota płatności bezpośrednich wynosi co najmniej 5 % całości przychodów uzyskanych przez nią z działalności pozarolniczej w ostatnim roku obrotowym, za który dowody takie są dostępne;

b) jej działalność rolnicza nie ma charakteru marginalnego; lub

c) jej główną działalność gospodarczą lub przedmiot działalności stanowi wykonywanie działalności rolniczej.

W myśl art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1307/2013 ust. 2 i 3 nie mają zastosowania do rolników, którzy w poprzednim roku otrzymali tylko płatności bezpośrednie nieprzekraczające określonej kwoty. Kwotę tę określają państwa członkowskie na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak ich charakterystyczne cechy krajowe lub regionalne, i nie może być ona wyższa niż 5.000 EUR. Na gruncie prawa krajowego warunki przyznania płatności bezpośrednich na rok 2015 reguluje ustawa o płatnościach. Zgodnie z art. 6 tejże ustawy płatności bezpośrednie oraz płatność niezwiązana do tytoniu są przyznawane rolnikowi, jeżeli są spełnione warunki przyznania tych płatności określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na jej podstawie. Stosownie natomiast do art. 7 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego kwota płatności bezpośrednich, o której mowa w art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1307/2013, do której wysokości nie stosuje się art. 9 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia, wynosi równowartość w złotych kwoty 5000 euro. W świetle powyższych regulacji, zasadą jest, że jedynie rolnicy aktywni zawodowo mogą otrzymywać płatności bezpośrednie. Dokumentami potwierdzającymi występowanie okoliczności, o których mowa w art. 9 ust. 2 akapit trzeci lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, tj. faktu prowadzenia przez producenta działalności gospodarczej z zakresu administracji portami lotniczymi, wodociągami, stałymi terenami sportowymi i rekreacyjnymi, jak również świadczenia usług przewozu kolejowego lub usług w zakresie obrotu nieruchomościami są zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz.U.2015 poz.351 z póżn. zm.): 1) dokumenty zawierające informacje o rodzaju lub rodzajach prowadzonej działalności, pochodzące z zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, o którym mowa w tytule V rozdział II rozporządzenia nr 1306/2013; 2) zaświadczenie o wpisie w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CE1DG) prowadzonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 672, z późn. zm.), zawierające informacje o rodzaju lub rodzajach prowadzonej działalności; 3) odpisy, wyciągi, zaświadczenia oraz informacje z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1203, z późn. zm.), zawierające informacje o rodzaju lub rodzajach prowadzonej działalności; 4) dokumenty zawierające informacje o rodzaju lub rodzajach prowadzonej działalności, pochodzące z krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 591, z późn. zm.).

Badanie "aktywności zawodowej" dotyczy wyłącznie rolników, których kwota płatności bezpośrednich przekracza równowartość w złotych kwoty 5000 euro, a jednocześnie wykonują oni (poza prowadzeniem działalności rolniczej) rodzaje działalności nierolniczej wymienione w art. 9 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1307/2013 lub inne nierolnicze rodzaje działalności, które zostaną ewentualnie określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie fakultatywnego upoważnienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zawartego w art. 7 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W przypadku rolników ubiegających się o przyznanie płatności bezpośrednich w roku 2015, każdy beneficjent wsparcia bezpośredniego, który w roku 2014 otrzymał łączną kwotę płatności bezpośrednich (z wyłączeniem przejściowego wsparcia krajowego) nie większą niż równowartość w złotych kwoty 5000 euro (przed uwzględnieniem zmniejszeń i wykluczeń), zostanie uznany za rolnika aktywnego zawodowo. Równowartość w złotych kwoty 5000 euro stanowi kwota 20 888,00 zł. (Kurs wymiany euro, po którym przeliczane były płatności bezpośrednie za rok 2014 wynosił 4,1776 zł za 1 euro; 5000 x 4,1776 zł = 20 888,00 zł). W tym przypadku prowadzenie jednej z "wykluczonych" działalności (działalności nierolniczej) nie pozbawia rolnika statusu aktywnego zawodowo. Rolnik, który prowadzi jedną z "wykluczonych" działalności ma zatem możliwość wykazania i udokumentowania, że spełnia kryteria rolnika aktywnego zawodowo. Rodzaje dowodów potwierdzających wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 9 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia nr 1307/2013, zostały określone w § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz.U. z 2015, poz.351 z późn. zm.). Zgodnie ze wskazanym przepisem, dowodami potwierdzającymi wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 9 ust. 2 akapit trzeci lit. a rozporządzenia nr 1307/2013, są:

1) zaświadczenie o przychodach z działalności pozarolniczej wydane przez właściwy organ podatkowy;

2) dokumenty zawierające informacje o wysokości rocznej kwoty płatności bezpośrednich, obliczonej zgodnie z art. 12 rozporządzenia nr 639/2014 pochodzące z zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, o którym mowa w tytule V rozdział II rozporządzenia nr 1306/2013).

Dowodami potwierdzającymi wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 9 ust. 2 akapit trzeci lit. b rozporządzenia nr 1307/2013, są:

1) zaświadczenie o przychodach z działalności pozarolniczej wydane przez właściwy organ podatkowy; faktury w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w tym faktury VAT RR lub inne równoważne dowody potwierdzające sprzedaż produktów rolnych;

2) dokumenty zawierające informacje o wysokości uzyskanego wsparcia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 639/2014, pochodzące z zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, o którym mowa w tytule V rozdział II rozporządzenia nr 1306/2013;

3) zaświadczenie o wysokości uzyskanego wsparcia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 639/2014, wydane przez organ lub podmiot, który wypłacił takie wsparcie.

Obecnie lista rodzajów działalności, której prowadzenie powoduje objęcie procedurą sprawdzania aktywności zawodowej, nie została rozszerzona.

Stosownie do art. 14 ust. 1 pkt. h) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.227.69), pojedynczy wniosek lub wniosek o płatność zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy lub wsparcia, w szczególności: w stosownych przypadkach, wskazanie przez beneficjenta, że jest objęty wykazem nierolniczych przedsiębiorstw lub rodzajów działalności, o których mowa w art. 9 ust. 2 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. Okoliczność spełnienia kryteriów rolnika aktywnego zawodowego stanowi więc o kwalifikowalności do pomocy i w myśl § 3 ust. 4 pkt 1) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015 r. poz. 352 z późn. zm.) we wnioskach, o których mowa w § 1 pkt 1 lit, a-f. rolnik wykonujący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 9 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1307/2013 składa oświadczenie, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo. Ponadto, zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu jeżeli rolnik wykonuje działalność gospodarczą, o której mowa w art. 9 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1307/2013, i w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich uzyskał kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą równowartość w złotych kwoty określonej w art. 7 ust. 3 ustawy, do wniosków, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a-f, dołącza w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 2 akapit trzeci:

1) lit. a rozporządzenia nr 1307/2013 - zaświadczenie o przychodach z działalności pozarolniczej wydane przez właściwy organ podatkowy, lub

2) lit. b rozporządzenia nr 1307/2013:

a. zaświadczenie o przychodach z działalności pozarolniczej wydane przez właściwy organ podatkowy,

b. faktury w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy. o podatku od towarów i usług w tym faktury VAT RR, o których mowa w art. 116 ust. 2 tej ustawy, albo ich kopie potwierdzone za zgodność z oryginałem przez upoważnionego pracownika Agencji lub inne równoważne dowody potwierdzające sprzedaż produktów rolnych,

c. zaświadczenie o wysokości uzyskanego wsparcia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 639/2014, wydane przez organ lub podmiot, który wypłacił takie wsparcie.

Podkreślił, że ewentualnych zmian danych deklarowanych we wniosku oraz dodanie wymaganych przepisami prawa załączników do wniosku można dokonywać do dnia upływu ostatecznego terminu składania wniosków o przyznanie płatności stosownie do art. 13 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 640/2014. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o płatnościach wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. W roku 2015 wnioski o przyznanie płatności były składane od 15 marca do 15 czerwca 2015 r. zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015, poz. 653). Art. 13 rozporządzenia nr 809/2014 stanowi, że wniosek może zostać złożony także w terminie 25 dni kalendarzowych po terminie składania wniosków.

Za wyjątkiem działania siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, (...) złożenie wniosku o przyznanie płatności po terminie prowadzi do zmniejszenia, o 1% za każdy dzień roboczy, kwot, do których rolnik byłby uprawniony, jeżeli wniosek o pomoc zostałby złożony w terminie (art. 13 rozporządzenia nr 640/2014). Termin na złożenie wniosku nie podlega przywróceniu (art. 21 ust. 2 ustawy, o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego). Wniosek złożony po dniu 10 lipca nie jest rozpatrywany. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżąca prowadzi działalność wykluczoną i nie ujawniła tego faktu w sekcji VIII wniosku o przyznanie płatności oraz nie dostarczyła dokumentów potwierdzających spełnienie warunków uznania za aktywnego rolnika przed upływem ostatecznego terminu składania wniosków o przyznanie płatności stosownie do art. 13 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 640/2014. Zasady prowadzenia postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych zostały uregulowane przepisami szczególnymi. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy art. 3 ust. 2. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy organowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania oraz o zwrot kosztów postępowania.

Zarzuciła zaskarżonej decyzji organu naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wydane rozstrzygniecie, ti.:

a) art. 25 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 349, dalej w skrócie: "ustawa o wspieraniu rozwoju") poprzez wydanie decyzji bez wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych, tj. uzupełnienia wniosku o zaznaczenie pola w VIII rubryce wniosku,

b) art. 7, art. 80 w związku z art. 107 § 3 k.p.a.;

c) art. 8 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez wyjaśnienia czy skarżąca jest rolnikiem aktywnym zawodowo;

d) art. 54 § 1 pkt. 5 k.p.a. poprzez niewskazanie, zarówno w pouczeniu jak i w treści wezwania z dnia [...]r. terminu w jakim należy udzielić odpowiedzi oraz brak wezwania do uzupełnienia ewentualnego braku we wniosku poprzez wezwanie do zaznaczenia lub wyjaśnienia braku zaznaczenia przez skarżącą odpowiedniej części VIII rubryki wniosku.

Dodatkowo, naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 9 ust. 2 akapit 3 rozporządzenia nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, kiedy istniały przesłanki do uznania skarżącej za "rolnika aktywnego zawodowo" z uwagi na spełnienie warunków wynikających z tego artykułu, co doprowadziło do nieprzyznania wnioskowanej płatności. Zdaniem skarżącej, zgodnie regulacją zawartą w z art. 25 ust 1 ustawy, "w przypadku gdy wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 8, w zakresie rocznej premii, o której mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013,lub w ramach działań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 10-12 nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 k.p.a., kierownik biura powiatowego Agencji niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy o stwierdzonych brakach wniosku, o skutkach ich nieusunięcia w terminie w jakim można dokonać poprawek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzeniu delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 640/2014", chyba że ten termin upłynął. Przepisu art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.’’ (cytat). Skoro, skarżąca złożyła wniosek w dniu [...]r., a więc organ niezwłocznie po tej dacie powinien poinformować ją o stwierdzonych brakach i skutkach ich nieuzupełnienia. Organ uzyskał informację, że skarżącą prowadzi działalność wykluczającą przyznanie płatności, ale wyjaśnienia skarżącej potwierdziły, iż pomimo tego posiada prawo do uzyskania płatności. Ustawodawca celowo użył sformowania "niezwłocznie po otrzymaniu wniosku", aby umożliwić uzupełnienie ewentualnych braków, bowiem procedura składania wniosków jest skomplikowana, a braki formalne nie powinny uniemożliwiać otrzymania płatności. Organ I instancji, dopiero po kilku miesiącach (pismo z dnia [...] r.) wezwał skarżącą do przedstawienia dokumentów związanych z prowadzoną działalnością pozarolniczą, nie wskazując terminu w jakim powinna je przedstawić, oraz nie informując o konieczności uzupełnienia braku formalnego wniosku w postaci zaznaczenia pola VIII. W uzasadnieniu zajętego stanowiska, skarżąca przytoczyła treści art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013 i wskazała, że w toku postępowania przed Kierownikiem Biura Powiatowego ARiMR w M. udzieliła informacji, że prowadzona przez nią działalność rolnicza nie ma charakteru marginalnego, bowiem roczna kwota otrzymanych płatności bezpośrednich wyniosła co najmniej 5 % płatności otrzymanej w 2014 r. na poziomie [...] zł., podczas gdy dochody z działalności pozarolniczej wyniosły [...] zł., co potwierdziła stosownymi dokumentami księgowymi, dokumentami z Urzędu Skarbowego oraz oświadczeniami. W dalszej części skargi skarżąca powołała się na orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące sposobu sporządzania uzasadnienia decyzji, rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, konieczności właściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego, informowania strony skarżącej o obowiązujących przepisach oraz nieprzerzucaniu negatywnych konsekwencji własnych zaniedbań takich jak brak wezwania do uzupełnienia wniosku na skarżącą.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów wyjaśnił, że art. 25 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 nie znajduje zastosowania w sprawach o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Natomiast stosownie do postanowień art. 23 ustawy o płatnościach w przypadku, gdy wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 § 1 k.p.a., kierownik biura powiatowego Agencji, niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, informuje rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami (...) chyba że ten termin upłynął. Przepisu art. 64 § 2 k.p.a. nie stosuje się. W przypadku nieusunięcia braków (...) w terminie, w jakim można dokonać poprawek (...), wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu jest rozpatrywany w zakresie, w jakim został prawidłowo wypełniony, oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organy stwierdziły, że skarżąca prowadzi działalność wykluczoną i nie ujawniła tego faktu w sekcji VIII wniosku o przyznanie płatności oraz nie dostarczyła dokumentów potwierdzających spełnienie warunków uznania za aktywnego rolnika przed upływem ostatecznego terminu składania wniosków o przyznanie płatności stosownie do art. 13 ust. 1 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014. Odnosząc się do naruszenia art. 7 i art. 80 k.p.a. wskazał, że zasady prowadzenia postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych zostały uregulowane przepisami szczególnymi. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej organ administracji publicznej stoi na straży praworządności i jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach. Na żądanie stron organ udziela im niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania oraz zapewnia czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 k.p.a. nie stosuje się (art. 3 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o płatnościach). Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika zatem, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Jednocześnie na podstawie 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpatrywanej sprawie kontroli sądu administracyjnego poddana została decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. z dnia [...] r., nr [...], na podstawie której utrzymana została w mocy decyzja organu I instancji z dnia [...]r., nr [...], o odmowie przyznania skarżącej jednolitej płatności obszarowej płatności na zazielenianie, płatności redystrybucyjnej, płatności do powierzchni upraw wysokobiałkowych na rok 2015. Jednym z aktów prawnych regulujących kwestie związane z zasadami i trybem przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, znajdującym zastosowanie w przedmiotowej sprawie, jest ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015 r. poz. 1551 z późn. zm., zwana dalej "ustawa o płatnościach".)

Postępowanie dotyczące przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w indywidualnych spawach rozstrzyganych w drodze decyzji jest szczególnym postępowaniem administracyjnym, do którego z mocy art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy i chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Organ orzekający w takiej sprawie obowiązany jest więc respektować obowiązki i zasady właściwe dla postępowania administracyjnego. Ponadto, co istotne w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się (art. 3 ust. 2 ustawy). Natomiast w myśl art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 - 2 ustawy o płatnościach płatności bezpośrednie przyznawane są rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji o przyznanie płatności, 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będącym w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Pomimo niespełnienia warunku o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli: 1) rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności, 2) łączna kwota płatności bezpośrednich przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr 1306/2013, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami", 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności, 3) o powierzchni nie mniejszej niż, 0,1 ha, 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji o przyznanie płatności. Ponadto, zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy o płatnościach płatność dodatkowa jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym dla tego rolnika do jednolitej płatności obszarowej jest większa niż 3 ha. Płatność dodatkowa przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika 1) nie większej niż 30 ha oraz 2) pomniejszonej o 3 ha. Natomiast w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o płatnościach płatności związane do powierzchni upraw przysługują do uprawy w plonie głównym roślin wysokobiałkowych, ziemniaków skrobiowych, buraków cukrowych, pomidorów, chmielu, owoców miękkich (truskawek lub malin), lnu lub konopi włóknistych.

W myśl art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o płatnościach wysokość płatności obszarowej w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn powierzchni obszaru zatwierdzonego do danej płatności i stawki tej płatności na 1 ha tej powierzchni. Przy czym w myśl art. 2 pkt 19 ustawy w zw. z art. art. 2 ust. 1 pkt 23 lit. a rozporządzenia nr 640/2014 "obszar zatwierdzony" oznacza w przypadku systemów pomocy obszarowej - obszar, w odniesieniu do którego spełniono wszystkie kryteria kwalifikowalności lub inne obowiązki związane z warunkami przyznania pomocy, bez względu na liczbę uprawnień do płatności, które posiada beneficjent.

Wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja (art. 21 ust. 1 ustawy).

Z treści powyżej powołanych przepisów wynika zatem, iż jednym z warunków uzyskania płatności jest złożenie prawidłowo wypełnionego wniosku i oznaczenie przez stronę w złożonym wniosku, działki (działek) i powierzchni obszaru użytkowanego rolniczo, co do którego strona ubiega się o otrzymanie danej płatności. Zadeklarowany w ten sposób obszar podlega weryfikacji organu, dokonywanej w drodze kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu i dopiero wówczas stanowi podstawę przyznania płatności.

Na marginesie przyjdzie zauważyć, że narzędziem służącym weryfikacji informacji podanych przez producenta stanowią kontrole administracyjne i kontrole na miejscu, o których mowa w art. 36 ust. 1 powołanej ustawy o płatnościach oraz w przepisach prawa wspólnotowego, w tym art. 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. U.E. L z 2013 r. Nr 347 str. 549, dalej: "rozporządzenie 1306/2013", czy też w art. 24 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. UE L z 2014 r. nr 227 str. 69, dalej: "rozporządzenia 809/2014".).

Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o płatnościach Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu w zakresie płatności bezpośrednich, określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 ust. 2 rozporządzenia 1306/2013 państwa członkowskie ustanawiają skuteczne systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z prawodawstwem regulującym unijne systemy wsparcia, zmierzające do zminimalizowania ryzyka strat finansowych dla Unii. O ile nie przewidziano inaczej, system kontroli ustanowiony przez państwa członkowskie zgodnie z art. 58 ust. 2 obejmuje systematyczne kontrole administracyjne wszystkich wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków o płatność. System ten jest uzupełniany o kontrole na miejscu (art. 59 ust. 1 rozporządzenia 1306/2013) Przepis art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 809/2014 stanowi natomiast, że kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację: a) poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie, wniosku o płatność lub innej deklaracji; b) zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami w odniesieniu do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, warunków, na których przyznaje się pomoc lub wsparcie lub zwolnień z obowiązków; c) przestrzegania wymogów i norm odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności. Właściwy organ przeprowadza inspekcje fizyczne w terenie, w przypadku gdy fotointerpretacja ortoobrazów (satelitarnych lub lotniczych) nie dostarcza wyników, które pozwalają na wyciągnięcie ostatecznych wniosków, satysfakcjonujących właściwy organ, w odniesieniu do kwalifikowalności lub właściwej powierzchni obszaru, który jest przedmiotem kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu (art. 24 ust. 4 rozporządzenia nr 809/2014). Weryfikacja powierzchni zadeklarowanej przez rolnika jako użytkowana rolniczo następuje przy pomocy systemu informacji geograficznej określonym w art. 70 rozporządzenia nr 1306/2013. Przy czym zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenia Parlamentu europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. UE L z 2014 r. Nr 181 str. 48, dalej: "rozporządzenie nr 640/2014"), system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia nr 1306/2013 stosuje się na poziomie działek referencyjnych. Działka referencyjna obejmuje jednostkę gruntu stanowiącą powierzchnię użytków rolnych zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. W stosownych przypadkach, działka referencyjna obejmuje również obszary, o których mowa w art. 32 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, oraz grunty rolne, o których mowa w art. 28 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

Państwa członkowskie wytyczają działkę referencyjną w sposób gwarantujący, że działka referencyjna jest mierzalna, umożliwia niepowtarzalną i jednoznaczną lokalizację każdej zgłaszanej corocznie działki rolnej i co do zasady jest stabilna w czasie, dbając o to, aby zgłaszane działki rolne były identyfikowane w sposób pewny.

W szczególności państwa członkowskie wymagają, aby wnioski o przyznanie pomocy i wnioski o płatność były składane wraz z określonymi informacjami lub aby towarzyszyły im dokumenty określone przez właściwy organ, które umożliwią lokalizację i pomiar każdej działki rolnej.

W odniesieniu do każdej działki referencyjnej państwa członkowskie określają maksymalny kwalifikowalny obszar do celów systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 (art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014). W myśl art. 4 ust. 1 lit. e rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) 73/2009 (Dz.U. U.E. L z 2013 r. Nr 347 str. 608, dalej: "rozporządzenie 1307/2013"), a "użytki rolne" oznaczają każdy obszar zajmowany przez grunty orne, trwałe użytki zielone i pastwiska trwałe lub uprawy trwałe. Powyższy System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) ma zatem na celu jednoznaczną w skali kraju identyfikację deklarowanej działki rolnej i jej położenia, w oparciu o który to system przeprowadzana jest kontrola prawidłowości zadeklarowanej powierzchni łącznie z oceną i kontrolą uprawnienia do dopłat. System ten obejmuje swoim zasięgiem wszystkie podstawowe moduły Zintegrowanego Sytemu Zarządzania i Kontroli. Maksymalną powierzchnie referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS stanowią grunty rolne spełniające kryteria do przyznania dopłat, a ich maksymalna powierzchnia kwalifikowana następuje w trakcie przeprowadzonej kontroli administracyjnej, w oparciu o bezpośrednio przeprowadzony pomiar na aktualnym obrazie ortofotomapy, tj. zdjęcia lotnicze bądź satelitarne wykonane w skali określonej przepisami prawa. Powierzchnie PEG stanowią różnicę pomiędzy powierzchnią działki referencyjnej, tj. działki ewidencyjnej, a powierzchnią obszarów nieuprawnionych do płatności (np. takich jak lasy, wody, drogi, siedliska), których granica określona jest na podstawie ortofotomapy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja odpowiadają prawu.

Z ustalonego stanu faktycznego sprawy wynika bowiem, iż skarżąca wnosząc o przyznanie płatności na rok 2015 dwukrotnie składała wniosek w terminie.

Pierwszy raz, w dniu [...] r. (data nadania w placówce pocztowej) złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2015 wraz z załącznikami graficznymi dla deklarowanych działek ewidencyjnych, domagając się przyznania na rok 2015 jednolitej płatności obszarowej, płatności z tytułu realizacji praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatność za zazielenianie), płatności dodatkowej oraz płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych. Drugi raz, w dniu [...]r. skarżąca złożyła za pośrednictwem operatora pocztowego (data nadania [...]r.) dokument zmiany (uzupełnienia) do wniosku wraz z oświadczeniem, że prowadzi na powierzchni wszystkich zadeklarowanych we wniosku gruntach ornych produkcję metodami ekologicznymi i jest zwolniona z przestrzegania obowiązku zazieleniania.

W obu wnioskach (pierwotnym i uzupełniającym) skarżąca mając do wyboru pięć pól oznaczonych w druku wniosku nie zakreśliła istotnych i warunkujących przyznanie płatności informacji o podmiocie, zawartej w punkcie III wniosku, w pozycji 08, tj. nie złożyła oświadczenia, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo.

Analiza akt administracyjnych pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że ten brak merytoryczny istniał w dacie złożenia pierwotnego i uzupełniającego wniosku skarżącej, nadto sama skarżąca tego faktu nie kwestionuje.

Dopiero w piśmie z dnia [...] r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu, skarżąca złożyła korektę do wniosku i wyjaśniła, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza jest marginalna oraz przynosi niewielkie dochody, a także dołączyła do pisma rozliczenie dochodu za okres styczeń-wrzesień 2015 r. i zaświadczenie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. o wysokości dochodów osiągniętych w 2014 r.

W tym miejscu podkreślić należy, na co wskazano już wyżej, iż postępowanie przed organami ARiMR zostało w dość istotny sposób zmodyfikowane, uzyskując szczególny charakter w stosunku do postępowania administracyjnego uregulowanego w Kodeksie postępowania administracyjnego (art. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego).

Na mocy tychże zmian, organy ARiMR zostały zobowiązane jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego w miejsce dotychczasowego obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

Przyjęto też zasadę, iż ciężar dowodu ciąży na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Tak więc, konsekwencją tej zasady jest przeniesienie ciężaru dowodu na podmiot, który z tego faktu czerpie korzyści.

W świetle wskazanych zasad rządzących postępowaniem w sprawach o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, nie ma podstaw do poddania w wątpliwość poczynionych przez organy ustaleń, co do braku merytorycznego złożonego przez skarżącą wniosku.

Ustalenia te, oparte na zgromadzonym w sprawie, w toku kontroli administracyjnej, materiale dowodowym, nie zostały podważone przez skarżącą żadnym przekonywającym dowodem, uzasadniającym postawienie temu ustaleniu zarzutu dowolności.

. W tej sytuacji, po analizie sprawy Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów, bowiem stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, jak również zebrano niezbędne dowody do rozstrzygnięcia w sprawie, po czym dokonano prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego.

W treści decyzji organy wnikliwe przedstawiły argumentację dotyczącą podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że nie doszło w przedmiotowej sprawie do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało skargę oddalić.