Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 820/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1 i 2, art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a ustanowić dla I. G. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 19 grudnia 2012 r. skarżąca I. G., zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, sama wychowuje czworo niepełnoletnich dzieci, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni 46,82 m2 i utrzymuje się jedynie ze świadczeń z pomocy społecznej łącznie wynoszących 1.500,48 zł miesięcznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przystępując do rozpoznania wniosku w pierwszej kolejności trzeba zwrócić uwagę, że w niniejszym postępowaniu złożono już wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, który został uwzględniony w całości. Mianowicie postanowieniem z dnia 28 września 2012 r. przyznano skarżącej prawo pomocy zwalniając ją od kosztów sadowych w całości.

W takiej sytuacji obecny wniosek, choć strona wniosła jedynie o ustanowienie adwokata, winien być rozpatrywany niejako łącznie z poprzednim, a zatem należy go ocenić pod kątem spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W tym miejscu podkreślić należy, że zasadą jest obowiązek ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie. Natomiast intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja ta, stanowiąca wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, może być stosowana w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W tym przypadku - stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Analiza sytuacji materialnej I. G. prowadzi do przekonania, że została spełniona przesłanka przewidziana w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a zatem jej wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżąca jest osobą uzyskującą jedyny dochód w postaci świadczeń pomocowych i alimentacyjnych w łącznej wysokości 1.500,48 zł. Z kwoty tej skarżąca utrzymuje siebie oraz czworo małoletnich dzieci. Nie można zatem uznać by skarżąca była w stanie ponieść ciężar jakichkolwiek wydatków związanych z niniejszym postępowaniem sądowym.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.