Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 5/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji w części
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. oraz za miesiące od lutego do maja 2013 r. postanawia: 1. Wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w części orzekającej o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do maja 2013 r., odsetek za zwłokę oraz kosztów postępowania egzekucyjnego. 2. Oddalić wniosek w pozostałej części.


UZASADNIENIE

R.J. – reprezentowany przez pełnomocnika - wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] kwietnia 2017 r. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego członka zarządu "E" sp. z o.o. w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. oraz miesiące od lutego do maja 2013 r.

W przedmiotowej skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zw. dalej P.p.s.a., twierdząc, że wykonanie decyzji spowoduje, że zajdzie niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków dla niego i jego rodziny.

Uzasadniając wniosek podniósł, że jest osobą niepełnosprawną, przewlekle chorą, zaś stwierdzone u niego schorzenie jest niezwykle poważne i w sposób nagły może skutkować nawet jego śmiercią. Obecnie wystąpił u niego nawrót choroby i dalszego jej przebiegu nie sposób przewidzieć. Dodał, że z pomocą żony opiekuje się 84 letnią matką M.J., wymagającą stałego wsparcia i opieki. Nadmienił, że w sierpniu 2017 r. M.J. doznała rozległego udaru mózgu (w aktach sprawy znajdują się dokumenty dotyczące jej hospitalizacji, rozpoznania i informacji odnośnie dalszego leczenia).

Wskazał, że należność publicznoprawna będąca przedmiotem zaskarżonej decyzji opiewa na niewyobrażalną wręcz kwotę — tj. 866.190,40 zł, którą nie dysponuje i nie jest w stanie (nawet w części) uiścić, choćby tymczasowo do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Nie dysponuje również składnikami majątku, które mógłby spieniężyć, ażeby uczynić zadość zaskarżonej decyzji. W konsekwencji, niezbędne będzie skierowanie egzekucji do nieruchomości - mieszkania, dzięki któremu realizowane są potrzeby mieszkalno- bytowe skarżącego i jego rodziny, czy też samochodu umożliwiającego skarżącemu i jego żonie dojazd do pracy czy m.in. lekarzy. To zaś spowoduje znaczną szkodę i wywoła trudne do odwrócenia skutki — zarówno w zakresie stanu majątkowego, jak i sytuacji rodzinnej, socjalno-bytowej (w tym m.in. utraty pracy) czy wreszcie zdrowotnej — i to zarówno dla skarżącego, jak i członków jego rodziny. Ponadto egzekucja należności w tak istotnej wysokości uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z codziennym funkcjonowaniem. Nadmienił, że samo tylko skierowanie egzekucji do wynagrodzenia skarżącego służącego jego comiesięcznemu utrzymaniu, w obliczu jego choroby, potrzeb i wydatków z nią związanych, może skutkować znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami, w tym choćby niemożnością podjęcia leczenia wiążącego się z koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów (co jest niezwykle prawdopodobne).

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wstrzymał wykonanie decyzji w części orzekającej o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległości w podatku do towarów i usług za grudzień 2012 r., odsetek za zwłokę od tej zaległości i kosztów egzekucyjnych, odmawiając zarazem wstrzymania wykonania decyzji w części dotyczącej zaległości za miesiące od lutego do maja 2013 r., odsetek od zaległości oraz kosztów postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu stwierdził, że zaspokojenie należności wynikającej

z zaskarżonej decyzji w części dotyczącej zaległości za grudzień 2012 r. wraz z należnościami ubocznymi wymagałoby skierowania egzekucji do wszystkich składników majątku skarżącego, w tym do majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską. Organ uznał, że mając na uwadze wskazane we wniosku okoliczności,

w tym w szczególności dotyczące stanu zdrowia skarżącego, oraz wysokie prawdopodobieństwo skierowania egzekucji do lokalu mieszkalnego, który zaspokaja potrzeby bytowe rodziny, wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Takich skutków nie dostrzegł w odniesieniu do wykonania zaskarżonej decyzji w pozostałej części tj. za okres od lutego do maja 2013 r. Dodał, że wziął też pod uwagę fakt, że termin przedawnienia zaległości za okres od lutego do maja 2013 r. upływa z dniem 31 maja 2019 r., zaś za grudzień 2012 r.,w związku z zawieszeniem biegu terminu - 21 kwietnia 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (art. 61 § 6 pkt 1 P.p.s.a.)

albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a.).

Stosownie do brzmienia art. 61 § 5 cyt. ustawy postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Wskazać należy, że rozstrzygając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.

sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - nie każdej, a jedynie znacznej - oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych od odwrócenia skutków, i to wnioskodawca - strona postępowania obciążona została obowiązkiem ich przedstawienia.

Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę,

która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne

lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić

tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku

do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Tezy do art. 61. Wyd. V. Lex).

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, choruje na przewlekłą chorobę, opiekuję się 84-letnią matką wymagającą stałej opieki po rozległym udarze mózgu. Okoliczności te są niewątpliwe i potwierdzają je przedłożone na etapie postępowania przed organem podatkowym dokumenty dotyczące stanu zdrowia obojga (karta 194, 227-229 akt adm.). Wziąć należy również pod uwagę, że postanowieniem z dnia 2 stycznia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległości w podatku do towarów i usług za grudzień 2012 r., odsetek za zwłokę od tej zaległości i kosztów egzekucyjnych, odmawiając zarazem wstrzymania wykonania decyzji w pozostałym zakresie. Tym samym przedmiotem rozpoznania Sądu będzie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w pozostałym zakresie, tj. w części, w której decyzja nie została przez organ wstrzymana. Zdaniem Sądu zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji także w pozostałej części, w której orzeczono o odpowiedzialności skarżącego za zaległość podatkową spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za okres od lutego do maja 2013 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego. Co prawda kwota zaległości za ten okres jest znacznie mniejsza, niż za grudzień 2012 r., wynosi bowiem 6.263,10 zł., nie oznacza to jednak, że w okolicznościach sprawy, egzekucja tych należności nie rodzi niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutków.

Trzeba bowiem zwrócić uwagę, że skarżący jest osobą niepełnosprawną

w stopniu umiarkowanym, a na dodatek przewlekle chorą, pozostającą pod stałą opieką onkologiczną. Te okoliczności mają oczywisty wpływ na codzienne funkcjonowanie strony skarżącej. Ponadto jest niewątpliwe, że osoba z chorobą nowotworową, przeznaczana na ten cel znaczne środki finansowe. Ma to również wpływ na warunki bytowania całej rodziny. Skarżący, jak wynika z akt sprawy, opiekuje się również 84-letnią matką, która po udarze mózgu wymaga stałej opieki. Posiadany przez skarżącego samochód wykorzystywany jest między innymi w celu dojazdów do lekarzy, z kolei posiadany lokal mieszkalny zaspokaja potrzeby bytowe rodziny.

W zaistniałej sytuacji, w ocenie Sądu brak podstaw do tego, by wstrzymać wykonanie jedynie części decyzji, tj. w zakresie zaległości za grudzień 2012 r. Sytuacja strony pozwala przyjąć, że wykonanie decyzji w pozostałej części również odbyłoby się ze szkodą dla skarżącego, jego rodziny, a także osób pozostających pod jego opieką i mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wobec wstrzymania przez organ wykonania zaskarżonej decyzji w części wskazanej w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2018 r., bezprzedmiotowe stało się rozpoznanie w tej części przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania, zatem w tym zakresie Sąd orzekł o oddaleniu wniosku.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak

w sentencji postanowienia. .