Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 140/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-04-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1-2, art. 87 par. 1-2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. k.p.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. o cofnięciu C. K. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów i zobowiązaniu do zwrotu uprawnienia diagnosty w wyznaczonym terminie.

W dniu 13 stycznia 2014 r. C. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Uzasadniając wniosek skarżący powołał się na chorobę, na którą choruje już dłuższy czas oraz chorobę żony. W piśmie z dnia 9 kwietnia 2014 r. skarżący wyjaśnił, że nie był w stanie sporządzić skargi ze względu na bardzo głęboką depresję, uniemożliwiającą mu normalne funkcjonowanie. Od marca 2013 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim i z powodu braku zdolności do pracy korzysta ze świadczenia rehabilitacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Jej celem jest ochrona jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę (strony) lub uczestników postępowania. Z treści przywołanych przepisów wynika bowiem, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.

Zarówno orzecznictwo, jak i piśmiennictwo są zgodne, że uprawdopodobnienie istnienia tej przesłanki (braku winy) jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyrok NSA z 4 czerwca 2002r., II SA/Kr 1977/00, niepubl.). W piśmiennictwie pojęcie uprawdopodobnienia sprowadza się do: postępowania zmierzającego do stwierdzenia istnienia lub nieistnienia określonego zdarzenia, czynności podjętej w ramach postępowania, wyniku tego postępowania bądź wreszcie do zastępczego środka dowodowego. Z tego powodu poszczególni autorzy określają uprawdopodobnienie jako ułatwione postępowanie dowodowe, postępowanie zmierzające do uwiarygodnienia twierdzeń, surogat, namiastkę dowodu bądź środek zastępczy dowodu niedający pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (M. Iżykowski, Charakterystyka prawna uprawdopodobnienia w postępowaniu cywilnym, "Nowe Prawo" 1980, nr 3, s. 75). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Najogólniej rzecz ujmując, brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Natomiast do sądu należy ocena, czy uprawdopodobnienie braku winy nastąpiło czy nie. Sąd nie jest związany twierdzeniami wniosku, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia okoliczności mających wpływ na brak winy w uchybieniu terminu.

W ocenie sądu skarżący uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W piśmie z dnia 9 kwietnia 2014 r. skarżący wyjaśnił, że nie był w stanie sporządzić skargi ze względu na bardzo głęboką depresję, uniemożliwiającą mu normalne funkcjonowanie. Od marca 2013 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim i z powodu braku zdolności do pracy korzysta ze świadczenia rehabilitacyjnego. Z załączonego do tego pisma zaświadczenia lekarskiego z dnia 8 kwietnia 2014 r. wynika, że w ostatnich miesiącach nastąpiło wyraźne pogorszenie stanu psychicznego skarżącego. Stan ten potwierdza również uzasadnienie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] r., w którym stwierdzono, że skarżący wymaga dalszego leczenia specjalistycznego i jest nadal z powodu deficytu mentalnego niezdolny do pracy.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak wyżej.

k.p.