Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1826/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par.1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.R. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1836/15, wydanego w sprawie ze skargi J.R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. J. R.(dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

Pismem z dnia 11 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiadomił skarżącego, iż w dniu 25 lutego 2016 r. odbędzie się posiedzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1826/15, dotyczącej skargi J. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], wydaną przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. W zawiadomieniu Sąd, powołując się na treść przepisów art. 140 § 2 i art. 141 § 2 p.p.s.a., pouczył szczegółowo skarżącego o sposobie uzyskania uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, ogłoszonego na rozprawie.

W piśmie procesowym z dnia 1 lutego 2016 r., nadanym w tej samej dacie w placówce operatora pocztowego (k. 31 akt sądowych), skarżący J. R. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1826/15.

Na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 r., w wyniku rozpatrzenia sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1826/15, na mocy którego oddalił skargę J. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

W piśmie procesowym z dnia 23 marca 2016 r., nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 25 marca 2016 r., skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2016 r. i doręczenie orzeczenia. Jednocześnie, skarżący załączył do pisma procesowego wniosek z dnia 23 marca 2016 r. o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący oświadczył, że w związku z zawiadomieniem o terminie rozprawy doręczonym skarżącemu w dniu 14 stycznia 2016 r., w dniu 29 stycznia 2016 r. udał się do Kancelarii Prawno-Odszkodowawczej "[...]", w której M.J. zalecił mu sporządzenie wniosku o uzasadnienie wyroku i przesłanie go do Sądu. Skarżący wyjaśnił, że w dniu 18 marca 2016 r. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu uzyskał informację o tym, że wyrok w niniejszej sprawie został wydany w dniu 25 lutego 2016 r., zaś wniosek skarżącego z dnia 1 lutego 2016 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jako przedwczesny nie mógł być uwzględniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku.

Jak stanowi art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna.

Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., przesłanką od której wystąpienia Sąd uzależnia przywrócenie terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Obowiązkiem strony jest więc uprawdopodobnienie okoliczności wyłączających winę po jej stronie. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; podobnie: postanowienie NSA z dnia 4 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00).

Uwzględniając powyższe, należało stwierdzić, iż w skierowanym do Sądu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wspomnianego wyżej wniosku.

W ocenie Sądu, nie stanowią o braku winy wskazane przez skarżącego okoliczność, z których wynika, iż strona skarżąca została rzekomo niedokładnie poinformowana przez pracownika Kancelarii Prawno-Odszkodowawczej "[...]" o sposobie zachowania terminu procesowego do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Należy zauważyć, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. szerzej: M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda /w:/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, wydanie 3, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015 i powołane tam postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13 oraz postanowienie NSA z dnia 18 września 2013 r., sygn. akt II OZ 762/13, czy też postanowienie NSA z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt I OZ 763/13).

Mówiąc o winie przy uchybieniu terminu, należy wskazać jednocześnie, że zakres tego pojęcia obejmuje również winę osób trzecich upoważnionych przez danego uczestnika postępowania do dokonania określonej czynności procesowej w postępowaniu.

W tej sytuacji, uznać należy, że sugestia strony skarżącej, jakoby do uchybienia terminu dojść miało w rezultacie zaniedbania osoby, której powierzono wykonanie czynności, do której zobowiązany był sam skarżący, czy też argumenty skarżącego odwołujące się do faktu niewłaściwego zrozumienia wyczerpującego i jasnego pouczenia zawartego w treści zawiadomienia o rozprawie, jak również odwoływanie się przesz stronę do okoliczności związanych z brakiem odpowiedniej wiedzy prawniczej i przekonaniem o prawidłowości zachowania terminów procesowych, nie mogą świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżący został w sposób jednoznaczny i zarazem jasny pouczony przez Sąd (w zawiadomieniu o rozprawie) o sposobie i trybie wniesienia stosownego środka zaskarżenia.

W ocenie Sądu, w ustalonym stanie faktycznym uznać trzeba więc, że skarżący nie wykazał należytej staranności przy dokonaniu czynności procesowej i w związku z tym jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku należało uznać za niezasadny.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.