Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 706/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową i myśliwską postanawia - odmówić zwolnienia od kosztów sądowych -


UZASADNIENIE

P. L. w dniu 12 sierpnia 2009 r. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 706/09 o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych.

Stosownie do art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.

P. L. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową i myśliwską. W sprawie tej skarżący ma obowiązek ponoszenia kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej również ppsa, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym - obejmującym między innymi tylko zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 powołanej ustawy) - następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z treści formularza wniosku P. L. wynika, że miesięczny dochód w gospodarstwie domowym, obejmującym dwie osoby, wynosi łącznie 5360 zł brutto (dochód skarżącego w kwocie 3500 zł i wynagrodzenie jego żony w kwocie 1860 zł). Ze złożonych dokumentów źródłowych wynika ponadto, że małżonkowie posiadają mieszkanie o powierzchni 61,90 m2, lokal gastronomiczny o powierzchni 150 m2, samochód [...], [...] oraz samochód [...]. Średnie miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym skarżącego kształtują się na poziomie 695,53 zł. Natomiast w piśmie z dnia 10 sierpnia 2009 r. skarżący oświadczył, iż obecnie nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego, gdyż poniósł koszty modernizacji prowadzonego zakładu gastronomicznego. Z treści dokumentów nadesłanych przy piśmie z dnia 21 września 2009 r. wynika, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w lipcu 2009 r. skarżący poniósł stratę w wysokości 1229 zł, a w sierpniu 2009 r. uzyskał dochód w wysokości 2992,43 zł. Z kolei żona skarżącego otrzymuje wynagrodzenie za pracę w kwocie 1664 zł brutto miesięcznie.

Oceniając w niniejszej sprawie sytuację materialną skarżącego i jego możliwości płatnicze należy zaznaczyć, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i prawo to powinno być przyznawane tylko wówczas, gdy strona jest rzeczywiście w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Tego rodzaju sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Wnioskodawca nie wykazał, że w chwili obecnej nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wprawdzie w lipcu 2009 r. skarżący poniósł stratę z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 1200 zł, jednakże już w sierpniu 2009 r. osiągnął dochód w kwocie 2992,43 zł. Z treści formularza wynika, iż do lipca 2009 r. jego dochód kształtował się na poziomie 3500 zł. Obecnie skarżący dysponuje w gospodarstwie domowym dochodem około 5000 zł brutto i nawet uwzględnienie wykazanych wydatków w kwocie 695,53 zł, nie pozwala stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony.

W konsekwencji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.