Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1527/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 29 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia NSA Anna Apollo Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.) Protokolant stażysta Beata Kapłon po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2006 roku sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po rozpatrzeniu odwołania A. B., powołując się na art. 17, art. 18, art. 21 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( Dz. U. Nr 79, poz. 856), art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego ( Dz. U. Nr 38, poz.238 ze zm.), art. 18 ust. 1 i 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( Dz. U. Nr 35, poz. 230 ze zm.) oraz uchwałę Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie gminy S. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych o zaw. do 4,5 % alkoholu i piwa, powyżej 4,5 % i do 18 % alkoholu oraz powyżej 18 % w punkcie sprzedaży w S. ul. A.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności nawiązano do okoliczności faktycznych sprawy. W tych zaś ramach wskazano, że lokal przy ul. A w S. nie spełnia warunków przewidzianych w § 1 pkt 3 uchwały Rady Miejskiej w sprawie zasad usytuowania na terenie miasta i gminy S. punktów sprzedaży napojów alkoholowych i piwa oraz warunków sprzedaży tych napojów ponieważ jego odległość od Kościoła wynosi [...] m, a od Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] m. Zgodnie z § 1 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej w S. punkt sprzedaży i podawania napojów alkoholowych oraz piwa nie powinien być usytuowany bliżej niż 50m, a dla punktów uruchamianych po raz pierwszy bliżej niż 100 m od obiektów uważanych powszechnie za obiekty kultu religijnego. W myśl § 1 pkt 2 tej uchwały odległość ta będzie liczona traktem komunikacyjnym od wejść głównych. Z akt sprawy wynika, że w budynku, w którym ma być prowadzona sprzedaż napojów alkoholowych znajdują się dwa wejścia: pierwsze od ulicy A – od strony północnej budynku, które jest usytuowane w odległości [...] m od kościoła i drugie: od strony południowej budynku, które znajduje się w odległości [...] m od kościoła. Drugie wejście wykonane zostało poprzez wykorzystanie otworu okiennego. Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, uwzględniając powyższe okoliczności, negatywnie zaopiniowania wniosek strony o wydanie zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych.

Zgodnie z art. 18 ust. 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi zezwolenie może być wydane po uzyskaniu pozytywnej opinii Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2 omawianej ustawy. Brak pozytywnej opinii Komisji stanowi przeszkodę do wydania zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych.

Do materiału dowodowego włączone zostały również zdjęcia wejść do lokalu. Analiza tych zdjęć wskazuje, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż wejście od strony południowej, które strona wskazała jako główne może być za takie uznane. Zwrócono uwagę, że wejście od ulicy A jest większe, znajduje się na nim stosowny szyld, a ponadto jest przy głównej ulicy.

Powyższa decyzja zaskarżona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez A. B., która wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Burmistrza Miasta S..

W uzasadnieniu skargi podniesiono w szczególności, że Burmistrz Miasta S. bezkrytycznie przyjął opinię Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Zdaniem skarżącej to właściciel lokalu decyduje, które drzwi są drzwiami dla klientów, a które pełnią funkcję wyjścia awaryjnego. Wejście do lokalu od strony południowej spełnia wymogi uchwały i dlatego zostało ono wskazane jako drzwi dla klientów. Opinia, na której oparto niekorzystne dla skarżącej rozstrzygnięcie, wydana została w sposób dowolny bez uwzględnienia przesłanek faktycznych i prawnych, czego nie wzięło pod uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W ocenie skarżącej nie istnieje żadna przeszkoda prawna by wydać decyzję pozytywną

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy podkreślił, że przyczyną odmowy udzielenia skarżącej zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych była negatywna opinia Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w S..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( tekst jedn. Dz. U. z 20002 r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.) "zezwolenia, o których mowa w ust. 3, organ zezwalający wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2.

W świetle przytoczonego przepisu gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych jest organem współdziałającym w kwestii udzielenia zezwolenia na prowadzenie detalicznej sprzedaży i podawanie napojów alkoholowych, gdyż wspomniane zezwolenie może być udzielone wyłącznie po uzyskaniu pozytywnej opinii tej komisji.

W rozpatrywanej sprawie organ współdziałający, tj. Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w S. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] negatywnie zaopiniowała wniosek skarżącej o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5 % alkoholu oraz piwa, pow. 4,5 % do 18 % alkoholu i pow. 18 % alkoholu z przeznaczeniem do spożycia w lokalu gastronomicznym w S. przy ul. A. Postanowienie to, jak wynika z akt administracyjnych, zostało doręczone skarżącej w dniu [...] r., choć zawierało ono prawidłowe pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia, to z możliwości takiej skarżąca nie skorzystała.

Negatywna opinia organu współdziałającego skutkować musiała odmową udzielenia zezwoleń, o których wydanie wnioskowała skarżącą.

Jeżeli skarżąca nie zgadzała się z opinią organu współdziałającego (wyżej opisane postanowienie), to zgodnie z pouczeniem powinna wnieść zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., a następnie mogła poddać sądowoadministracynej kontroli rozstrzygnięcie Kolegium. Skoro skarżąca z takiej możliwości nie skorzystała, to nie może teraz skutecznie kwestionować opinii organu współdziałającego.

Dodać przyjdzie, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną". Postanowienia organu współdziałającego, jako wykraczające poza granice rozpatrywanej sprawy, nie mogło być zatem poddane ocenie Sądu.

Sąd, nie będąc związany zarzutami skargi dostrzegł, że Burmistrz S. postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych wszczęte na wniosek A. B. do czasu wydania opinii przez organ współdziałający, lecz przed wydaniem decyzji z dnia [...] r. postępowanie to nie zostało podjęte.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że opinia gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości (...) nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). Chociaż determinuje ona rozstrzygnięcie organu zezwalającego, to pozostaje ona jedynie opinią, do której mają zastosowanie regulacje zawarte w art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast jeżeli postępowanie zostało zawieszone i ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie, to przed wydaniem decyzji powinno być ono podjęte. Przedstawione naruszenie przepisów postępowania pozostaje jednak bez wpływu na wynik postępowania, bowiem ewentualne uwzględnienie skargi z tego powodu nie otworzyłoby drogi do zaskarżenia negatywnej opinii organu współdziałającego, a zatem w sprawie musiałoby zapaść takie samo rozstrzygnięcie – odmowa udzielenia zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych.

Zgodnie z art. 145 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może uwzględnić skargę na decyzję administracyjną i uchylić ją tylko w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się po stronie orzekających organów tego typu naruszeń prawa – oddalił skargę A. B. w trybie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi.