Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1215/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 61a par. 2, art. 144, art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. – W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w związku z wnioskiem A. S. – W., odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie wymierzenia Powiatowemu Zarządowi Dróg kary pieniężnej za niewydanie w ustawowym terminie decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych.

W powyższym rozstrzygnięciu pouczono stronę, że nie przysługuje jej prawo zaskarżenia, tylko wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni do dnia doręczenia postanowienia.

Pismem z dnia [...] r. A. S. – W. złożyła na opisane postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Z powyższych przepisów wynika, że dokonana przez sąd kontrola działalności administracji publicznej możliwa jest dopiero po wyczerpaniu przez stronę środków zaskarżenia przewidzianych w toku procesowania przez tymi organami. Skarga może dotyczyć wyłącznie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. Sąd bowiem nie może wyręczać organów administracji wyższego stopnia, gdyż prowadziłoby to do naruszenia podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania.

W niniejszej sprawie A. S. – W. złożyła skargę ma postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.

Zgodnie z art. 61a § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. - zwanej dalej K.p.a.) na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania służy stronie zażalenie. Natomiast z art. 144 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. wynika, że gdy postanowienie zostało wydane w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze wówczas stronie nie przysługuje zażalenie, lecz możliwość zwrócenia się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Niewątpliwie zaskarżone rozstrzygnięcie jest postanowieniem pierwszoinstancyjnym, a zatem skarżącej w postępowaniu administracyjnym służył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero ponowne rozpatrzenie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze otworzyłoby skarżącej drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tymczasem strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, a na postanowienie wydane w pierwszej instancji, jak już wyżej wspomniano, nie służy skarga do sądu administracyjnego.

Przy czym, bez znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi pozostaje okoliczność, że skarżąca zastosowała się do nieprawidłowego pouczenia zawartego

w zaskarżonym postanowieniu. W orzecznictwie podkreśla się, że o uprawnieniu do wniesienia skargi nie może przesądzać błędne pouczenie o dopuszczalności takiego środka (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt I OZ 769/11, publ. LEX nr 964736). Okoliczność ta może natomiast stanowić przesłankę uzasadniającą ewentualne przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, na wniosek strony wniesiony do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W tych okolicznościach skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.