Wyrok NSA, sygn. akt OSK 1809/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz ( spr. ), Sędziowie NSA Janina Antosiewicz, Małgorzata Jaśkowska, Protokolant Iwona Sadownik, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Jerzego P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 września 2004 r. sygn. akt II SA/Ol 28/04 w sprawie ze skargi Jerzego P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia 23 grudnia 2003 r. (...) w przedmiocie zwolnienia ze służby w policji oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Komendant Wojewódzki Policji w O. - działając na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz.U. 2002 nr 7 poz. 58 ze zm./ - rozkazem personalnym w z dnia 25 listopada 2003 r. (...) zwolnił Jerzego P. ze służby w Policji - wobec skazania za przestępstwo z art. 178a par. 1 Kk prawomocnym wyrokiem z dnia 24 września 2003 r. , doręczonym organom Policji 21 listopada 2003 r. - i, na podstawie art. 108 par. 1 Kpa, nadał swej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności "ze względu na interes społeczny wyrażający się szczególnym statusem i zadaniami Policji ...", Komendant Wojewódzki Policji w O. zaś decyzją z dnia 23 grudnia 2003 r. (...) utrzymał w mocy tę decyzję, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 2 września 2004 r. II SA/Ol 28/04 oddalił skargę Jerzego P.

Sąd uznał, że wydane w sprawie decyzje są zgodne z prawem, w szczególności nie podzielił zarzutu, aby doszło do naruszenia art. 108 par. 1 Kpa - co przede wszystkim podnosił skarżący, któremu zabrakło siedmiu dni służby do nabycia uprawnień emerytalnych - zwłaszcza, kiedy organy Policji z opóźnieniem powzięły wiadomość o prawomocnym wyroku, interes społeczny zaś sprzeciwia się pozostawieniu w służbie policjanta skazanego za przestępstwo, i właśnie dlatego decyzji zwalniającej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W skardze kasacyjnej Jerzy P. zarzucił "naruszenie prawa materialnego przez błędne zastosowanie przepisów: art. 108 par. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na przyjęciu, że interes społeczny uzasadniał nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, art. 12 par. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na przyjęciu, że stanowi on o konieczności nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w sprawie, która nie wymaga zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień".

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano m.in., że przesłanką zastosowania art. 108 par. 1 Kpa nie może być chęć nadrobienia opóźnienia w czasie, spowodowanego złą komunikacją pomiędzy Policją a sądem karnym, przy czym pozostawienie skarżącego w służbie (przez jeszcze dwie godziny) po doręczeniu decyzji zwalniającej przeczy konieczności zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności, i w żadnym razie zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności nie można uzasadniać powołując art. 12 par. 2 Kpa, jak to uczynił organ odwoławczy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, podstawę skargi kasacyjnej może stanowić naruszenie prawa materialnego, polegające na błędnej wykładni lub niewłaściwym zastosowaniu /pkt 1/, oraz naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /pkt 2/.

W skardze kasacyjnej zarzuca się naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie, jak w pkt 1 art. 174, lecz wskazuje się już na art. 108 par. 1 i 12 par. 2 Kpa, czyli przepisy postępowania, jednak nie przepisy postępowania sądowego, jak o tym mowa w pkt 2 art. 174, tylko przepisy postępowania administracyjnego.

Zarzucane naruszenia zostały błędnie nie tylko zakwalifikowane, lecz i adresowane, gdyż skargę kasacyjną wniesiono od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, w postępowaniu sądowym zaś nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Natomiast, jeżeli przyjąć, że - do czego w istocie zmierza skarga kasacyjna - sąd powinien uchylić wydaną w sprawie decyzję wobec naruszenia przez organy Policji art. 108 par. 1 oraz art. 12 Kpa, należało wskazać, którym przepisom Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchybił wojewódzki sąd administracyjny.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 powołanej ustawy.