Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1162/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12, art. 223, art. 228
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: asystent sędziego Marta Aftowicz-Korlińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2014 roku sprawy ze skargi M. S. i M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za okres od kwietnia do grudnia 2010 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 1162/13

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] roku Prezydent Miasta S. ustalił M. S. i M. S. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za okres od kwietnia do grudnia 2010 r. w kwocie 15.198 zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższa decyzja została doręczona adresatom w dniu 14 czerwca 2013 r.

Odwołanie od decyzji z dnia [...] r. podatnicy złożyli osobiście w siedzibie Urzędu Miasta S. w dniu 1 lipca 2013 r.

Postanowieniem z dnia [...] roku znak SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że wydana w dniu [...] r. decyzja zawierała pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia odwołania, a ustawowy termin do jego wniesienia liczony zgodnie z art. 12 § 1 i art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej "O.p.") upłynął z dniem 28 czerwca 2013 roku.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Łodzi M. i M.S. podnieśli zarzuty naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, w tym w szczególności:

- art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2013 r., poz. 267, dalej "K.p.a.") poprzez nie zastosowanie, że organy administracji działają na podstawie przepisów prawa;

- art. 7 K.p.a. poprzez brak podjęcia czynności w przedmiotowej sprawie, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli;

- art. 8 K.p.a. poprzez niezastosowanie, że organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej;

- art. 9 K.p.a. poprzez brak uwzględnienia, że organy w przedmiotowej sprawie pouczyły stronę, a strona zastosowała się do tego pouczenia wobec czego nie powinna ponosić negatywnych skutków prawidłowego zastosowania się do wskazań organów;

- art. 77 K.p.a. poprzez niewyczerpujace zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie.

W związku z powołanymi zarzutami skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy, tj. rozpoznanie odwołania, ewentualne uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Dodatkowo wnieśli również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci postanowienia Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. na okoliczność pouczenia skarżących o sposobie liczenia terminu, do którego skarżący zastosowali się w niniejszej sprawie, wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Kolegium wskazało, że organ nie mógł naruszyć wymienionych w skardze przepisów K.p.a., ponieważ regulacje tej ustawy nie znajdują zastosowania w postępowaniu podatkowym, prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. W odniesieniu natomiast do kwestii pouczenia zawartego w postanowieniu z dnia [...]r. wydanym przez Prezydenta Miasta S. organ stwierdził, iż postanowienie to wydane zostało w związku z wnioskiem skarżących o rozłożenie na raty płatności podatku od nieruchomości, a wskazany w postanowieniu sposób obliczania terminu do złożenia niezbędnych do rozpatrzenia ww. wniosku dokumentów miał jedynie charakter instrukcyjny. Tymczasem do obliczania terminów ustawowych mają zastosowanie jedynie postanowienia art. 12 O.p.

Postanowieniem z dnia 17 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., znak: [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego aktu organu podatkowego z punktu widzenia jego legalności, tj. z punktu widzenia jego zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżony akt ulega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazać również należy, że sąd orzeka w granicach danej sprawy (art.134 p.p.s.a.), co oznacza, że nie może uczynić przedmiotem kontroli zgodności z prawem innej sprawy administracyjnej, niż ta, w której wniesiono skargę. Granice rozpoznania sprawy przez sąd wyznaczone są przez granice sprawy administracyjnej, która powinna być rozumiana w znaczeniu materialnoprawnym. W rozpoznanej sprawie Sąd nie może zatem odnosić się do merytorycznych zarzutów zawartych w odwołaniu, a wyłącznie do kwestii związanych ze stwierdzeniem uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Tym samym zawarty w skargach wniosek o uwzględnienie odwołania w całości nie może zostać uwzględniony.

Celem wyjaśnienia skarżącym, wobec powołanych zarzutów naruszenia art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 i art. 77 K.p.a. należy wskazać, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w postępowaniach administracyjnych podatkowych, gdyż z mocy art. 3 § 1 pkt 2 tej ustawy - przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do spraw uregulowanych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem przepisów Działu IV, V i VIII (wyjątki te jednak nie mają znaczenia dla rozpoznawania niniejszej sprawy). Z tych względów podniesione w skardze zarzuty naruszenia K.p.a. są bezpodstawne.

Zgodnie z art. 12 O.p. obliczanie terminu w postępowaniu podatkowym ma charakter obiektywny. Powołany przepis stanowi bowiem, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Tym samym nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi o jego uchybieniu. Rzeczone naruszenie zaś nie podlega żadnym ocenom ani stopniowaniu jego skali.

Zgodnie zaś z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Przepisy nie przewidują odstępstwa od tej zasady. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. została doręczona skarżącym w dniu 14 czerwca 2013 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od ww. decyzji upływał zatem z dniem 28 czerwca 2013 r., zaś odwołanie skarżący wnieśli osobiście dopiero w dniu 1 lipca 2013 roku, a więc niewątpliwie po upływie ustawowego terminu. W tych okolicznościach organ odwoławczy, stosownie do art. 228 § 1 pkt 2 O.p., był zobowiązany do stwierdzenia w formie postanowienia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Treść wskazanego przepisu sformułowano w sposób kategoryczny i bezwarunkowy, co powoduje, że obowiązek stwierdzenia uchybienia terminowi wynika dla organu wprost z ustawy i w żadnym razie nie ma charakteru uznaniowego.

Dodatkowo trzeba zauważyć, że w sytuacji, gdy uchybienie nastąpiło bez winy strony, dysponuje ona możliwością złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania - art. 162 § 1 O.p. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi (§ 2). W kontrolowanej sprawie dotychczas taki wniosek nie został złożony.

Należy również podzielić stanowisko organu administracji, iż wskazany w postanowieniu z dnia [...] r. wydanym w związku z wnioskiem podatników o rozłożenie na raty płatności podatku od nieruchomości, sposób obliczania terminu miał jedynie charakter instrukcyjny i w żadnym razie nie mógł mieć zastosowania do obliczania terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, która to decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego.

Z powyższych przyczyn, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku.

AK.