Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 2072/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 1, ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Artur Mudrecki (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Małgorzata Fita, Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Protokolant Marta Sokołowska-Juras, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 822/08 w sprawie ze skarg [...], [...] na interpretacje indywidualne Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2007 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2. zasądza od [...] i [...] na rzecz Ministra Finansów kwotę 280 zł (słownie: dwieście osiemdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji

Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. Akt III SA/Wa 822/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skarg [...]., [...] uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2007 r.

2. Przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji tok postępowania

2.1. Pismami z dnia 30 sierpnia 2007 r. skarżący zwrócili się do Ministra Finansów z wnioskami o udzielenie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, sprzedaży działek budowlanych.

We wniosku wskazali, że w dniu 15 maja 2006r. nabyli od osób fizycznych, do wspólnego majątku małżeńskiego, dwie działki o łącznej powierzchni [...] m2. Działki te miały być przeznaczone na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych [...]. W dniu 23 maja 2007 r. dokupili od miasta [...] kolejne dwie działki o łącznej powierzchni [...] m2 w celu poprawy zagospodarowania już posiadanych. Działki te graniczyły ze sobą i stanowiły w sensie funkcjonalnym jedną całość gospodarczą. Skarżący wyjaśnili, że decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., wydaną na ich wniosek, Burmistrz [...] ustalił warunki zabudowy terenu dla działek o nr ewidencyjnych [...], [...], [...] i [...]. Wnioskodawcy nie rozpoczęli jednak inwestycji i w dniu 13 lipca 2007r. oraz w dniu 7 sierpnia 2007r. sprzedali przedmiotowe działki. Nabywcą działek był I. S.A. z siedzibą w G.

W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny Skarżący zapytali, czy mają obowiązek naliczenia i odprowadzenia podatku od towarów i usług od dokonanej transakcji w sytuacji, gdy sprzedaż działek była niezwiązana z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą, gdyż nie prowadzą oni działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami. W ocenie Skarżących dokonana przez nich sprzedaż działek nie jest obciążona podatkiem od towarów i usług.

2.2. Minister Finansów interpretacją indywidualną z dnia [...] grudnia 2007 r. uznał stanowisko wnioskodawców za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, póz. 535 ze zm.) (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Powołując przepis art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT Minister Finansów wyjaśnił, że za działalność gospodarczą w rozumieniu tych przepisów uznaje się również czynności z zakresu działalności produkcyjnej, handlowej lub usługodawców wykonywane sporadycznie , a nawet jednorazowo w sytuacji, gdy okoliczności wykonania tych transakcji wskazują na zamiar ich wykonania w sposób częstotliwy. Podniósł, że ze złożonego wniosku oraz pism, stanowiących jego uzupełnienie, z dnia 10 i 11 grudnia 2007 r. wynika, iż w sprawie wystąpiło szereg okoliczności, które łącznie wskazują, że dokonana przez nich dostawa działek nosi znamiona częstotliwości, a wnioskodawcy posiadają status podatnika, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Wynika to z faktu, że podatnicy są właścicielami i innych nieruchomości gruntowych i zabudowanych. Wobec tego w rozpatrywanej sprawie występuje częstotliwość przejawiająca się w powtarzalności transakcji oraz ilości posiadanych działek. W przeszłości dokonywano transakcji nabycia nieruchomości, a obecnie podatnicy SA właścicielami 4 nieruchomości, w tym jednej z nakazem rozbiórki. Ponadto Minister Finansów stwierdził, że sprzedaż działek, zakupionych od miasta [...] w ciągu dwóch miesięcy od ich zakupu oraz wydaniem dla nieruchomości warunków zabudowy na budynek usługowo-mieszkalny świadczy o tym, iż zakup działek przez wnioskodawców nastąpił w związku z planowaną sprzedażą i miał na celu stworzenie funkcjonalnej całości oraz uatrakcyjnienie posiadanych nieruchomości dla potencjalnego nabywcy.

2.3. Skarżący uznali, że omówiona interpretacja narusza prawo i wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.

2.4. W odpowiedzi na wezwanie Minister Finansów odmówił zmiany interpretacji.

3. Skarga do Sądu pierwszej instancji

3.1. W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżący, zarzucając naruszenie art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT oraz nie uwzględnienie poglądów wyrażonych w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym w tym w wydanym w dniu 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, wnieśli o uchylenie interpretacji indywidualnej.

3.2. W odpowiedzi na skargi Minister Finansów podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko, wniósł o ich oddalenie.

4. Uzasadnienie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji

Wojewódzki Sąd Administracyjny interpretację uchylił. Sąd nie podzielił oceny stanu faktycznego, dokonanej przez Ministra Finansów jak też wniosków prawnych, wynikających z zastosowania do przyjętego stanu faktycznego przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. W jego ocenie, niewątpliwie małżonkowie [...] są właścicielami szeregu nieruchomości gruntowych i zabudowanych, a w okresie od 15 maja 2006r. do 13 lipca 2007r. byli nadto właścicielami czterech wyodrębnionych geodezyjnie działek miejskich na [...] Wcześniej bo w roku 1997 r. [...] sprzedała opisany udział w nieruchomości w [...] zaś w 2005 r. z majątku odrębnego, gdyż uzyskanego ze spadku, udziały w dwóch nieruchomościach w [...].

Według Sądu, sprzedaż udziałów spadkowych w nieruchomościach, z całą pewnością nie posiadała cech działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Jego brzmienie wskazuje, że działalnością gospodarczą jest wszelka działalność producencka, handlowa, usługowa w wolnych zawodach jak również wykonana sporadycznie, nawet jednorazowo, ale jednocześnie wskazująca na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy. Oznacza to, że podatnik dokonując jej musi mieć zamiar powtórzenia tej czynności producenckiej, handlowej czy usługowej, również w przyszłości. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, skoro [...] już przed wejściem w życie ustawy o VAT z 2004 r. byli właścicielami nieruchomości gruntowych i miejskich, a po wejściu w życie tej ustawy [...] sprzedała udział w miejskiej, zabudowanej nieruchomości nabytej z tytułu spadku to opisane przez nich nieruchomości, będące ich własnością w dniu 1 maja 2004r., stanowiły i obecnie stanowią ich majątek prywatny. Nieruchomości tych bowiem małżonkowie [...] nie wykorzystują do działalności zarobkowej, Jeżeli uczynili lub uczynią w przyszłości z ich sprzedaży, nawet w nieokreślonym czasie, źródło przychodów, będą zobowiązani pod rygorami ustaw podatkowych do zarejestrowania tych czynności jako czynności opodatkowanych. Wykażą bowiem w sposób faktyczny, że kupując te nieruchomości mieli zamiar ich dalszej odsprzedaży. Natomiast sprzedaż działek w [...], będących nieruchomością budowlaną, która zgodnie z ich oświadczeniem, miała zaspokajać potrzeby rodzinne, była pierwszą czynnością sprzedaży gruntów pod rządami ustawy o VAT z 2004 r. poza zbyciem nieruchomości spadkowej. Wobec tego stan faktyczny nie wyczerpuje dyspozycji przepisu art. 15 ust. 2 tej ustawy. Ujawniona okoliczność, że nieruchomość miała być zabudowana budynkiem usługowo – mieszkalnym nie zmienia charakteru przeznaczenia inwestycji jaką miało być zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych czy życiowych rodziny małżonków [...], tak jak dokupienie działek, gdyż jak stwierdzili, inwestycja mogła być wykonana dzięki dokupieniu przylegających działek. Sprzedali więc jednorazowo majątek prywatny, nie służący działalności gospodarczej, zmieniając uprzednio posiadany zamiar. Artykuł 2 ust. 1 VI Dyrektywy wyraźnie wskazuje, że czynność opodatkowana w postaci dostawy towaru lub świadczenia usług ma miejsce wówczas, gdy w odniesieniu do tej właśnie czynności dany podmiot występuje w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej, a więc podmiotu prowadzącego w określonym zakresie działalność gospodarczą.

Zdaniem Sądu, w tak przedstawionym stanie faktycznym, Minister nie był upoważniony do zmiany ich oświadczeń tak co do zamiaru nabycia działek budowlanych jak i zamiaru ich sprzedaży. Gdyby w przyszłości okazało się, że małżonkowie [...] wprowadzili Ministra Finansów w błąd co do przesłanek zakupu i sprzedaży – poniosą określone skutki podatkowe, a interpretacja Ministra utraci byt prawny. W konsekwencji wskazując "zamiar" sprzedaży tylko tej jednej nieruchomości, zakupionej "z zamiarem" zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny i niewykorzystywanej gospodarczo, w sytuacji gdy przepis art. 15 ust. 2 ustawy o VAT posługuje się pojęciem "zamiaru" co do zakupu i sprzedaży majątku osobistego – podatnicy zwolnili się od opodatkowania opisanej czynności sprzedaży.

5. Skarga kasacyjna

5.1. W skardze kasacyjnej Minister Finansów zaskarżył powyższy wyrok w całości. Wniósł o: - uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; - zasądzenie od Skarżących na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

5.2. Skarga kasacyjna została oparta na naruszeniu przepisów:

1. prawa materialnego, tj.:

a) art. 15 ust. 2 ustawy o VAT poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że w tej sprawie nie ma on zastosowania , w związku z przyjęciem przez Sąd, że sprzedaż działek przeznaczonych pod zabudowę nie stanowi działalności gospodarczej i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podczas gdy sprzedaż działek w okolicznościach tej sprawy, wynikających ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, przeznaczonych pod zabudowę usługowo – mieszkalną, należy uznać za czynność opodatkowaną VAT, dokonaną przez osoby będące podatnikami podatku od towarów i usług;

2. postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj:

a) art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a oraz art. 151 w związku z art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.) poprzez przyjęcie, że organ podatkowy naruszył prawo materialne dokonując błędnej interpretacji przepisu art. 15 ust. 2 o VAT, a także naruszył art. 14c Ordynacji podatkowej, mimo iż do takich naruszeń nie doszło i w konsekwencji nieuzasadnione uchylenie zaskarżonej interpretacji zamiast oddalenia skargi;

b) art. 141 § 4 u.p.p.s.a. poprzez:

- błędne przedstawienie w uzasadnieniu wyroku stanu faktycznego sprawy i przyjęcie przez Sąd, że sprzedaż działek dokonana została z majątku osobistego, który nie został nabyty w celu odsprzedaży oraz, iż nie miała ona charakteru działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, podczas gdy prawidłowe jego przedstawienie winno uwzględniać, że w okolicznościach tej sprawy sprzedaż działek przeznaczonych pod zabudowę usługowo – mieszkaniową nie następowała z majątku osobistego, oraz że dokonana została przez podatnika podatku od towarów i usług;

- nie zawarcie w uzasadnieniu wyroku oceny wszystkich istotnych okoliczności przedstawionych w złożonych przez Skarżących wnioskach o wydanie interpretacji indywidualnych oraz ich uzupełnieniach;

c) art. 134 § 1 u.p.p.s.a. w powiązaniu z art. 1 § 1 i § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) poprzez dokonanie analizy i oceny prawnej okoliczności, któe nie były przedmiotem sprawy zamiast dokonać wyłącznie oceny stanowiska wnioskodawcy oraz uzasadnienia prawnego tej oceny zawartych w wydanej interpretacji.

5.3. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor stwierdził, że WSA dokonał analizy i oceny prawnej sprawy, w sposób wykraczający poza jej granice, wyznaczone złożonymi przez skarżących wnioskami oraz sformułowanymi w nich pytaniami.

Uzasadnienie wyroku Sądu, w przeważającej jego części zawiera obszerną i kompleksową analizę oraz ocenę prawną dotyczącą nabycia i sprzedaży w części nieruchomości gruntowych i zabudowanych, w tym w szczególności odnoszącą się do zbycia udziałów spadkowych w nieruchomościach. Niezależnie od tego Sąd nie dokonał jednocześnie analizy i oceny wszystkich okoliczności przedstawionych we wnioskach oraz ich uzupełnieniach, istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.

Według organu, o zarobkowym charakterze podejmowanych czynności świadczyć mogą takie okoliczności jak: krótki termin między zakupem nieruchomości, a ich sprzedażą; sprzedaż za cenę wyższą umożliwiającą zakup innych nieruchomości przewyższających wartość zbytych (w przypadku Skarżących umożliwiających zakup gruntu z posadowionymi na nim budynkiem mieszkalnym); wystąpienie o warunki zabudowy z wnioskowaną budową budynku przeznaczonego na cele usługowo – mieszkanie. Istotne, a nie poddane ocenie przez Sąd jest również to, że Skarżący uzasadniali sprzedaż gruntów brakiem środków na budowę, związanym ze znacznym wzrostem cen materiałów budowlanych, co jak powszechnie wiadomo nastąpiło już w końcu 2006 r., a jednocześnie w maju 2007 r. dokonali zakupu kolejnych dwóch działek (który to zakup jak się wydaje pozostawał w związku z wcześniejszym zamiarem pobudowania domu) po czym, po zaledwie dwóch miesiącach od nabycia, dokonują ich sprzedaży.

Zdaniem organu, Sąd pominął również w swoich rozważaniach fakt zarejestrowania się Skarżących jako podatników VAT, a następnie wyrejestrowania, która to okoliczność istotna jest dla dokonania oceny zamiaru towarzyszącego dokonanym zakupom nieruchomości, tym bardziej w kontekście prowadzonych przez Skarżących działalności gospodarczych.

Końcowo autor skargi kasacyjnej nadmienił, że wyrokami z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt IIISA/Wa 533/08 i 534/08, WSA w Warszawie oddalił skargi [...] na interpretacje wydane w sprawie opodatkowania zadatku dotyczącego i sprzedaży ww. działek usługowo mieszkalnych.

5.4. W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wnieśli o: - odrzucenie skargi kasacyjnej, w przypadku zaistnienia przesłanek do jej odrzucenia; - oddalenie skargi kasacyjnej; - zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania.

6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6.1. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie

Podstawy skargi kasacyjnej zostały określone w art. 174 u.p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2 naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpatrywanej sprawie autor skargi kasacyjnej oparł swoje zarzuty na naruszeniu przepisów prawa materialnego, jak i procesowego. Zarzuty skargi kasacyjnej zostały sformułowane prawidłowo i brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony i odrzuceniu skargi.

6.2. Istotą sporu w rozstrzyganej sprawie jest udzielenie odpowiedzi czy podatnicy, którzy zwrócili się o udzielenie indywidualnej interpretacji do Ministra Finansów są podatnikami podatku od towarów i usług przy sprzedaży działek na [...] w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Przepis ten stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (uat. 2 art. 15 ustawy o VAT).

Cytowany przepis nastręcza szereg trudności przy jego wykładni. W wyroku składu siedmiu sędziów z dnia 29 października 2007 r., sygn. Akt I FPS 3/07 (opubl. w: ONSAiWSA 2008/1/8, M. Podat. 2007/12/2, Glosa 2008/1/136, POP 2008/2/28, PP 2008/2/42) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, iż dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. Ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten wystepował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Z kolei w innym wyroku z dnia 22 lipca 2008 r., sygn. akt I FSK 830/07 (opubl. w: baza Komputerowa Wydawnictwa LEX nr 490098) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że dla rozstrzygnięcia, czy podatnik działa jako podmiot będący podatnikiem podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o z 2001 r. o podatku od towarów i usług, czyli jako m. In. Handlowiec nie jest przesądzającym to, i tylko to, czy podatnik nabył przedmiot późniejszej sprzedaży z zamiarem odsprzedaży, ale czy przedmiot ten wykorzystywany był, zarezerwowany na potrzeby osobiste danej osoby, czy do prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Przesądzające w tym zakresie będą ustalenia faktyczne dokonane w każdej indywidualnej sprawie. Rozstrzygnięcie takiej kwestii nie może być uzależnione od samych stwierdzeń podatnika, jaka była jego wola w tym zakresie. Przez pojęcie "teren przeznaczony pod zabudowę" użyte w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy należy rozumieć teren o takim przeznaczeniu wynikającym z zakwalifikowania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, bądź w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania.

6.3. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji naruszył wskazane w skardze kasacyjnej przepisy prawa postępowania i przepisy prawa materialnego. W szczególności Sąd pierwszej instancji zbyt dużą wagę przywiązał do oświadczenia podatków, że działki na [...] zostały zakupione na ich potrzeby osobiste, gdy tymczasem z charakteru nabytych działek, przebiegu zdarzeń oraz faktu, że [...] została już uznana za podatnika podatku od towarów i usług przy sprzedaży udziału w nieruchomości w [...]. wynika, że działalność obrotu ww. działkami może być uznana za gospodarcza w rozumieniu cytowanych przepisów, bez względu na to czy strony formalnie prowadziły działalność związaną z obrotem nieruchomościami. Poza tym nie uwzględniono wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt IIISA/Wa 533/08 dotyczącym powstania obowiązku podatkowego, w którym faktycznie uznano skarżących za podatników podatku od towarów i usług.

Minister Finansów w świetle art. 14 c Ordynacji podatkowej miał prawo do dokonania oceny stanu faktycznego pod kątem zastosowania przepisu prawa podatkowego. W związku z tym należy zgodzić się z autorem skargi kasacyjnej, że Sąd pierwszej instancji naruszył przepisy proceduralne, a w szczególności art. art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a oraz art. 151 w związku z art. 146 § 1, art. 141 § 4 oraz art. 134 § 1 u.p.p.s.a.

6.4. Również zarzut skargi kasacyjnej naruszenia prawa materialnego dotyczący błędnej wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT należy uznać za uzasadniony. Podatnikiem podatku od towarów i usług można zostać niezależnie od subiektywnej oceny i woli podatnika, lecz w związku z dokonywanymi czynnościami, która mogą mieć charakter jednorazowy, bez względu na fakt oficjalnego zarejestrowania podatników. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach rozpatrywanej sprawy Minister Finansów prawidłowo przyjął, że świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT przy sprzedaży działek na [...] podatnicy stali się podatnikami podatku od towarów i usług.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien uwzględnić zaprezentowane poglądy we wcześniejszych rozważaniach.

6.5. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 i art. .203 pkt 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.