Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 474/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: ART. 246 PAR. 1 PKT 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

W dniu [...] M.B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] odmawiającej M.B. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą A., zajęcia pasa drogowego drogi powiatowej al. [...]

Zarządzeniem z dnia 14 maja 2012 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

W dniu 31 maja 2012 r. M.B., w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu, złożyła wniosek na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że po [...] r. nie otrzymała z [...] zezwoleń na zajęcie pasa drogowego pod reklamę, w kilkuset przypadkach. Jej firma w chwili obecnej ma straty i z trudem utrzymuje płynność finansową. Wskazała, że uiściła już trzy wpisy od pierwszych skarg, ale uiszczanie kolejnych może doprowadzić firmę do bankructwa. M.B. podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z trójką dzieci. Posiadany majątek to udział w [...] części domu o powierzchni [...] m² położonego przy ul. [...], oraz udziały w [...] części w nieruchomości położonej przy ul. [...]². Odnośnie wysokości miesięcznego dochodu M.B. wskazała, że prowadzona działalność gospodarcza przynosi straty, syn P,otrzymuje alimenty w wysokości [...] zł miesięcznie, natomiast córka S. rentę w wysokości [...] zł. Wskazała też, że nie jest w stanie uzyskać jakichkolwiek pożyczek pod nieruchomości, gdyż jest ich współwłaścicielem.

Z uwagi na fakt, iż podane przez wnioskodawczynię informacje zawarte we wniosku PPF okazały się niewystarczające do pełnej oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, wezwaniem z dnia 5 czerwca 2012 r. Sąd wezwał M.B. do nadesłania następujących dokumentów:

- kserokopii wyroku orzekającego alimenty na rzecz P.K.,

- kserokopii decyzji przyznającej rentę S.B.,

- oświadczenia, w przedmiocie środków utrzymania na najmłodszego syna N.G.

- zaświadczenia potwierdzającego wysokość miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez skarżącą w okresie ostatnich trzech miesięcy,

- wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, lokat, kont oszczędnościowych skarżącej z okresu ostatnich trzech miesięcy,

- decyzji w sprawie podatku od nieruchomości przy ul[...]

- dowodów potwierdzających wydatki poniesione na utrzymanie domu za okres ostatnich trzech miesięcy (czynsz, prąd, gaz, woda itp.),

- kserokopii zeznań podatkowych wnioskodawczyni za dwa ostatnie lata kalendarzowe,

w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o akta sprawy.

Powyższe wezwanie, skierowane na adres podany przez skarżącą, odebrała w dniu 11 czerwca 2012 r. osoba uprawniona do odbioru przesyłki E.W., sekretarka. W wyznaczonym przez Sąd terminie, ani do dnia dzisiejszego M.B. żądanych dokumentów nie nadesłała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Zawarte w omawianym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z tego prawa. Zatem rozstrzygnięcie będzie zależało od tego, co zostanie przez wnioskodawcę udowodnione.

W niniejszej sprawie w ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała w dostateczny sposób, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych.

M.B. prowadzi gospodarstwo wraz z trójką dzieci, z czego jedno z nich otrzymuje alimenty w wysokości [...]zł, a drugie rentę w wysokości [...] zł. Z oświadczenia strony wynika, że prowadzi firmę, która w chwili obecnej ma straty. Aby uzyskać konkretne dane dotyczące sytuacji finansowej i ocenić je, Sąd wezwał wnioskodawczynię do nadesłania dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych dochodów z okresu ostatnich trzech miesięcy. Żądanych dokumentów skarżąca nie nadesłała. Wezwana o kserokopie zeznań podatkowych za dwa ostatnie lata kalendarzowe, skarżąca nie odpowiedziała. Dane wskazane przez skarżącą były ograniczone i nie poparte żadnymi dokumentami.

W tej sytuacji, wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł być przez Sąd uwzględniony, gdyż strona nie przedstawiła swojej pełnej sytuacji finansowej i nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla jej budżetu domowego.

W tej sytuacji należało, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.