Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 165/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 1, art. 194 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. i U. "[...]" Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 890/08 w zakresie odmowy zawieszenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym w sprawie ze skargi H. i U. "[...]" Sp. z o.o. w Z. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 890/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi H. i U. "[...]" Sp. z o.o. w Z. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że w skardze na wyżej wymienioną decyzję Spółka złożyła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny wniosku Gminy L. o zbadanie zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.).

Odmawiając zawieszenia postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. stwierdził, że z treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wynika fakultatywność zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.

Ponadto, wskazując na unormowania zmierzające do przeciwdziałania przewlekłości postępowania sądowego - art. 7 p.p.s.a., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.) - Sąd podał, iż dla rozpoznania niniejszej sprawy nie było celowe oczekiwanie na ewentualny wyrok Trybunału Konstytucyjnego, gdyż w analogicznej sprawie z wniosku O. O. P. T. D. odmówiono nadania dalszego biegu (postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 marca 2008 r., sygn. akt Tw 32/07), z uwagi na brak legitymacji podmiotu do złożenia takiego wniosku.

Powołując się na pogląd wyrażony zarówno przez doktrynę jak i orzecznictwo, Sąd pierwszej instancji uznał, że ze względów celowościowych nieuzasadnione jest zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia w innym postępowaniu, gdy można samodzielnie dokonać ustaleń potrzebnych do rozstrzygnięcia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie H. i U. "[...]" Sp. z o.o. w Z. wniosła o jego uchylenie i przekazanie wniosku o zawieszenie postępowania do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca wskazała, że prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie doznaje uszczerbku, gdy Sąd podejmuje zgodne z prawem działania, by móc dokonać prawidłowego w sprawie rozstrzygnięcia. Ponadto fakt, iż to strona skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego musi skutkować uznaniem za bezpodstawny zarzutu naruszenia wskazanego prawa, ponieważ w interesie strony leży uzyskanie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie.

Zdaniem wnoszącej zażalenie, za zawieszeniem toczącego się postępowania przemawiają również względy ekonomii procesowej, ponieważ może ono zapobiec ewentualnemu późniejszemu wznowieniu postępowania sądowoadministracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w pkt 1 -10 tego przepisu, a także wówczas, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia środka zaskarżenia tego rodzaju.

Przepis art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przyznaje stronom postępowania prawo do kwestionowania w drodze zażalenia postanowień, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania (z przyczyn określonych w art. 124-126 powołanej ustawy) oraz odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taki szczegółowy sposób określenia kwestii będącej przedmiotem postanowienia wskazuje na intencję ustawodawcy wykluczenia dopuszczalności zażalenia na postanowienia nie mające podanej treści.

W niniejszej sprawie H. i U. "[...]" Sp. z o.o. w Z. wniosła zażalenie na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stronie nie przysługiwał środek zaskarżenia od przedmiotowego orzeczenia, ponieważ nie został on wskazany w zamkniętym katalogu postanowień zaskarżalnych. Podobny pogląd wyraziła również M. Romańska [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2008, s. 443-444. Ponadto, na gruncie analogicznej regulacji art. 394 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), ukształtowało się jednolite stanowisko doktryny, zgodnie z którym postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie podlega zaskarżeniu – por. W. Siedlecki [w:] "Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz" pod red. Z. Resicha i W. Siedleckiego, Warszawa 1975, s. 648; S. Dmowski [w:] "Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz" Tom I, praca zbiorowa pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 2006, s. 714; T. Ereciński [w:] T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, "Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz" Tom 2, Warszawa 2006, s. 171.

Mając powyższe na uwadze postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 maja 2008 r. nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem w oparciu o przepis art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

-----------------------

2