Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1426/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw z  art. 197  par. 2 i  art. 260  par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 października 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 1426/16 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 września 2017 r. w przedmiocie przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za I, II, III, IV kwartał 2013 r. oraz podatku do zapłaty za okres od stycznia do grudnia 2013 r. postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – na skutek sprzeciwu strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 5 września 2017 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.

Skarżąca, zastępowana w sprawie przez pełnomocnika, wniosła na ww. postanowienie Sądu zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tutejszego Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zażalenie było niedopuszczalne.

W myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia lub utrzymuje w mocy. Stosownie zaś do § 2 art. 260, w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Z treści zacytowanego art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. wynika, że ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie.

W konsekwencji uznać należało, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Zgodnie bowiem z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 260 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.