Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 71/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 lutego 2010 roku. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych lub częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych /-/R. Talaga


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 1.217,00 zł W. B. złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych lub częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

We wniosku W.B. oświadczyła, że ukończyła 88 lat i jest chorą bezdzietną wdową, która mieszka samotnie i nie korzysta żadnej pomocy społecznej. Wnioskodawczyni utrzymuje się z renty rodzinnej po mężu w wysokości 2.389,68 zł brutto, która stanowi jedyne źródło dochodu w całości jest przeznaczane na miesięczne koszty utrzymania. Na same leki wydaje ona około 300,00 zł miesięcznie. Taka sytuacja nie pozwala jej na gromadzenie jakichkolwiek zasobów pieniężnych i dlatego nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Wnioskodawczyni posiada natomiast mieszkanie o powierzchni 47 m², a także niezabudowane nieruchomości w P. oraz w P. (S.), których powierzchni nie podała. Jednocześnie zaznaczyła, że od 2000 roku gmina T. P. nieodpłatnie eksploatuje jej nieruchomości o powierzchni 276,00 m² w P. pod wytyczoną ulicę [...]

Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych pokrycia kosztów sądowych związanych z jego udziałem w sprawie. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych.

W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że sytuacja finansowa i rodzinna wnioskodawczyni jest zdecydowanie trudna. Prowadzi ona bowiem samodzielnie gospodarstwo domowe utrzymując się z renty rodzinnej w wysokości 2.389,68 zł brutto. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę, że jej wiek oraz stan zdrowia znacznie utrudniają jej codzienną egzystencję, a nie ma ona dzieci, na których pomoc mogłaby liczyć. W tej sytuacji należy uznać, wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 oraz § 3, a także art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/R. Talaga