Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 230/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Asesor WSA Marta Laskowska (spr.),, Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Stowarzyszenia "Z." na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia na etapie uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy p o s t a n a w i a Odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie [...] "M." z siedzibą w W. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2005 r. utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] listopada 2004 r. w sprawie uzgodnienia na etapie uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stancji bazowej telefonii komórkowej do systemu 2100MHz, zlokalizowanej na istniejącym budynku biurowym przy ul.[...] w W.,

W skardze skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wobec nie przedłożenia przez skarżącego we wskazanym przez sąd terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr, Sąd wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie skarżący złożył sprzeciw. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który to postanowieniem z dnia 18 października 2005 r. zażalenie skarżącego oddalił.

Zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2005 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania wraz z pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie pouczono skarżącego, że na zarządzenie Przewodniczącego w przedmiocie uiszczenia wpisu przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Powyższe zarządzenie wraz z pouczeniem zostało doręczone stronie w dniu 29 grudnia 2005 r. Termin do uiszczenia wpisu lub złożenia zażalenie upływał w dniu 5 stycznia 2006 r. W terminie tym skarżący nie uiścił wpisu od skargi oraz nie wniósł zażalenia na postanowienie Przewodniczącego w przedmiocie uiszczenia wpisu.

Tymczasem skarżący po upływie wskazanego terminu wniósł zażalenie za zarządzenie Przewodniczącego w przedmiocie uiszczenia wpisu. Postanowieniem z

1

dnia 26 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie.

Wezwaniem z dnia 27 lutego 2006 r. Sąd kolejny raz wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu. Wezwanie zostało doręczone stronie 2 marca 2006 r. Wpis został uiszczony w terminie 7 dni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić bowiem w wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi, jak również nie złożył skutecznie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego w przedmiocie uiszczenia wpisu, co zamyka skarżącemu - zdaniem składu orzekającego - drogę do rozpoznania skargi.

Przyznać należy, że Sąd powtórnie wezwał skarżących do uiszczenia wpisu. Jednakże powtórne wezwanie było błędne. Wskazywało dodatkową możliwość skarżącemu do usunięcia braków formalnych. Możliwości takiej nie przewidują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz.1279 ze zm.).

Stosownie do treści art.220 § 3 powołanej wyżej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 §1 pkt 3 oraz 220 § 3 i powołanej wyżej ustawy postanowił, jak w sentencji.