Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1551/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w sprawie ze skargi J. J. i W. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. znak: [....] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego z dnia [....] marca 2017 r. nr [....].


UZASADNIENIE

Skarżący – J. J. i W. G. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego z dnia [....] marca 2017 r. nr [...], znak: [....], ustalające wysokość kosztów postępowania w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego jazu na rzece [....] w W. na kwotę 19.680 zł.

W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ wykonanie tego orzeczenia narazi skarżących na powstanie szkody w związku z obowiązkiem uiszczenia kosztów postępowania, które nie zostały spowodowane działaniem stron, nie wynikają z ich winy. Ponadto ponieśli, że niezasadnie organ zlecił wykonanie nowej ekspertyzy, która w istocie nie dotyczyła oceny technicznej jazu i jego odtworzenia, lecz wykonania nowej inwestycji. Skarżący zakwestionowali również wysokość koszów wykonania przedmiotowej ekspertyzy.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [....] lipca 2017 r., znak: [....], odmówił wstrzymania wykonania postanowienia z dnia [....] maja 2017 r.

W piśmie z dnia 18 stycznia 2018 r. skarżący wnieśli, na podstawie art. 61 § 2 i § 4 p.p.s.a. - ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, że toczy się postępowanie sądowe w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1550/17 ze skargi skarżących na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] maja 2017 r. znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] marca 2017 r. nr [....], znak: [....], w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego jazu na rzece [....].. W powyższej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1414/17 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji z dnia [....] maja 2017 r. znak: [....].

Wobec powyższego skarżący podnieśli, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest zasadny, w szczególności wobec wstrzymania wykonania samej decyzji, która była podstawą naliczenia kosztów. Ponadto wskazali, że wykonanie zaskarżonego postanowienia w obecnej chwili może wyrządzić skarżącym znaczną szkodę, ponieważ organ I instancji wszczął postępowanie egzekucyjne, dokonano zajęcia rachunków bankowych służących prowadzeniu działalności gospodarczej i z uwagi na brak środków na tych rachunkach zajęcie to jest utrzymywane. Wyjaśnili, że rachunki te służą m.in. do zapłaty wynagrodzeń pracowniczych, podatków, a także składek na ubezpieczenie społeczne i utrzymywanie stanu zajęcia rachunku grozi skarżącym powstaniem znacznej szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3 tego przepisu, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Zgodzić przy tym należy się z poglądem, że warunki określone w art. 61 § 4 p.p.s.a. dotyczą zaistnienia nowych okoliczności albo ujawnienia dotąd nieznanych, a nie zmiany strategii argumentacyjnej autora zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 819/11).

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.

Dla oceny wniosku strony skarżącej kluczowe znaczenie ma fakt, że w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1414/17 wstrzymał wykonanie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 maja 2017 r. znak: DON.7100.124.2017.ANF, utrzymującej w mocy decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 marca 2017 r. nr 21/17, znak: WI-OIT.7741.99.2013.PP1 w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego jazu na rzece Sole w km 60+800.

Zasadnym jest więc zastosowanie ochrony tymczasem z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd administracyjny wydając bowiem orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania takiego aktu lub czynności. W niniejszej sprawie uiszczenie przez skarżących kosztów postępowania w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego jazu na rzece w kwocie 19.680 zł, może pociągnąć za sobą trudne do odwrócenia skutki oraz konieczność poniesienia znacznych nakładów finansowych, w szczególności wobec wstrzymania wykonania samej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. znak: [...], która była podstawą naliczenia kosztów.

W tym miejscu wskazać należy, że Sąd, rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia nie dokonuje oceny zawartości skargi.

Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Zatem spełniona i uprawdopodobniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił, jak w sentencji.