Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1044/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi W. Z. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia lokalu socjalnego oraz umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata


UZASADNIENIE

We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF Skarżący – W. Z. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżący oświadczył, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Wskazał, że jest osoba bezdomną i zamieszkuje na terenie ogródków działkowych. Oświadczył, ze ma wykształcenie zawodowe i nie potrafi dobrze formułować pism i ma trudności z precyzyjnym wyjaśnieniem swojej sytuacji. Jego jedynym dochodem jest zasiłek stały, który ledwie zaspokaja jego podstawowe potrzeby.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący nie posiada żadnego majątku i jest osoba samotną.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie adwokata. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.

Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że jedynym źródłem utrzymania Skarżącego jest zasiłek przyznany w ramach opieki społecznej w kwocie 529 zł. Ponadto Skarżący jest osobą niepełnosprawną. Jest także osobą bezdomną i zamieszkuje – jak wskazał na ogródkach działkowych. Nie posiada też żadnego majątku.

Ponadto w aktach administracyjnych sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające oświadczenia Skarżącego, tj. decyzja Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z [...] sierpnia 2014 r. w sprawie ustalenia prawa do zasiłku stałego w kwocie 529 zł oraz orzeczenie o stopniu niepełnosprawności Skarżącego.

W związku z powyższym, bez potrzeby wzywania o dodatkowe dokumenty i oświadczenia obrazujące sytuacje majątkową, stwierdzić należy, że sytuacja finansowa Skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Zestawienie wysokości dochodu, którym Skarżący dysponuje na zaspokojenie potrzeb życiowych, z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest on w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W związku z powyższym zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata.

Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem bardzo trudnej sytuacji finansowej Skarżącego oraz brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.