Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1199/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego_D
Powołane przepisy: article: art. 13 § 2, art. 13 § 3, art. 59 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 7 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W.R. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Bielsku - Białej z dnia 8 marca 2019 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.85.2019.1.AM w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość miejscową i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania sprawy


UZASADNIENIE

W.R. reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Bielsku Białej z dnia 8 marca 2019 r.

Skarżąca ma miejsce zamieszkania w Stanach Zjednoczonych Ameryki [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2017 r. poz. 367) rozpoznawanie spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

Należy zauważyć, że z treści art. 13 § 3 p.p.s.a. wynika możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości. Taki wyjątek został ustanowiony w § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższa regulacja odnosi się jednak tylko do spraw dotyczących wydawania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacji indywidualnych i do sytuacji, gdy na podstawie miejsca siedziby (lub miejsca zamieszkania) podmiotu będącego stroną skarżącą, możliwe jest ustalenie właściwego miejscowo wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zaskarżona w niniejszej sprawie interpretacja indywidualna została wydana wobec osoby fizycznej mającej miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Mając powyższe na uwadze, do ustalenia właściwości miejscowej wojewódzkiego sądu administracyjnego nie ma zastosowania ww. rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. Należy bowiem zauważyć, iż na podstawie przepisów przedmiotowego rozporządzenia nie sposób ustalić żadnego z wojewódzkich sądów administracyjnych, jako właściwego do rozpoznania sprawy, gdyż miejsce zamieszkania strony skarżącej znajduje się na terytorium USA. Rozporządzenie nie przewiduje sytuacji podmiotów niemających miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium RP. Jednocześnie, pomimo modyfikacji właściwości ogólnej wskazanej w przepisach p.p.s.a. poprzez ww. rozporządzenie w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych, wykluczyć należy sytuację pozbawienia skarżącej możliwości kontroli interpretacji indywidualnej przez sąd administracyjny tylko wobec faktu, iż ww. rozporządzenie nie zawiera stosownych w tym zakresie regulacji (tj. nie przewiduje przepisów o właściwości miejscowej sądu, w przypadku skargi złożonej przez osobę fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania za granicą).

Uwzględniając powyższe oraz mając na uwadze fakt, iż zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib dyrektorów izb administracji skarbowej, naczelników urzędów skarbowych i naczelników urzędów celno-skarbowych oraz siedziby dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 393), siedzibą Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest Bielsko-Biała, sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, będący właściwym dla obszaru województwa śląskiego.

Niniejsza sprawa rozpoznawana być zatem musi zgodnie z przytoczonymi powyżej ogólnymi zasadami co do właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych.

Zgodnie z treścią art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Ponieważ zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z powodów przytoczonych powyżej stwierdził swą niewłaściwość miejscową, przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, którego obszar właściwości wynika z treści § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652).

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.