Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 362/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2007-06-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku wspólników spółki cywilnej K. w C. – T. K. i J. G.-S. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi wspólników spółki cywilnej K. w C. – T. K. i J. G.-S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie obciążenia wspólników kosztami badania zgłoszonego towaru p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Wspólnicy spółki cywilnej K. w C. T. K. i J. G.-S. wnieśli do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] sierpnia 2006 r., Nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] czerwca 2006 r. Nr [...] w sprawie obciążenia strony kosztami postępowania celnego w łącznej kwocie 1.065 zł. Jednocześnie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że wydana przez organ (równocześnie z postanowieniem) decyzja i niniejsze postanowienie powoduje utratę płynności i grozi niepowetowaną szkodą, co przemawia za wstrzymaniem wykonalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy zauważyć, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] dotyczące obciążenia kosztami postępowania celnego, nie zaś inne decyzje wydane przez organ w stosunku do skarżących. Tego też aktu dotyczy niniejsze postanowienie.

W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże

z § 3 tegoż uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Są to przesłanki ocenne. Strona wnosząca taki wniosek winna więc gruntownie go uzasadnić i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest uzasadnione i konieczne.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie żadna z wyżej wymienionych przesłanek nie występuje. Na uwagę zasługuje fakt, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce wówczas, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, niepublikowane, przytoczone w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.167). Tymczasem świadczenie określone w zaskarżonym postanowieniu ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot.

W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonego postanowienia, w realiach niniejszej sprawy, nie wywoła aż tak daleko idących skutków, jak określone w art. 61 § 3 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Lakoniczne stwierdzenie, że postanowienie powoduje utratę płynności i grozi niepowetowaną szkodą nie wskazuje, by w sprawie zaistniały okoliczności powodujące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji postanowienia.