Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 585/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 22 ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 10 poz 65
law: Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - tekst jednolity.
article: Par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Janusz Bociąga Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Wojewody z dnia 4 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz radcy prawnego J. C., Kancelaria Radcy Prawnego ul. [...] w K, kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2013 r. Nr [...] Prezydent Miasta orzekł o pozbawieniu R. P. z dniem 19 grudnia 2012 r. statusu poszukującego pracy z powodu nie stawienia się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomienia w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Decyzja została wysłana do R. P. na wskazany przez niego adres i dwukrotnie awizowana w dniach 11 stycznia 2013 r. i 21 stycznia 2013 r.

Pismem z dnia 7 marca 2013 r., które zostało złożone osobiście w Grodzkim Urzędzie Pracy w dniu 11 marca 2013 r., zatytułowanym "Zażalenie" R. P. zwrócił się do Dyrektora Grodzkiego Urzędu Pracy informując, że nie mógł stawić się w wyznaczonym grudniowym terminie z powodu długotrwałej choroby leczonej ambulatoryjnie oraz przez hospitalizację. W piśmie R. P. podał, że w momencie rejestracji nie został poinformowany o konieczności usprawiedliwienia niestawiennictwa dokumentem w przypadku nie zgłoszenia się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie. Jednocześnie R. P. wniósł o "natychmiastowe przywrócenie prawa do przedłużenia rejestracji jako osoby poszukującej pracy". Do pisma R. P. dołączył zaświadczenie lekarskie z dnia 6 marca 2013 r. o stanie zdrowia, z którego wynika, że "od grudnia 2012 r. do końca lutego 2013 r. pozostawał w stałym leczeniu ambulatoryjnym i szpitalnym".

Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), Wojewoda stwierdził, że odwołanie R. P. z dnia 11 marca 2013 r. od decyzji z dnia [...] 2013 r. "zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 Kodeksu postepowania administracyjnego i dlatego odmawia się jego rozpatrzenia". Na uzasadnienie organ podał, że decyzja została doręczona w oparciu o art. 44 K.p.a. z dniem 25 stycznia 2013 r. i termin 14 dni do złożenia odwołania minął – zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. - z dniem 8 lutego 2013 r. Jednocześnie organ zaznaczył, że R. P. nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, a zatem odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego złożenia.

W skardze do Sądu R. P. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania zarzucając, że pomimo złożenia zaświadczenia lekarskiego organ nie uwzględnił jego treści. Nadto podał, że z uwagi na rodzaj choroby – cukrzycy nie był w stanie dopełnić formalności stawienia się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie. Zarzucił też, że w momencie rejestracji nie został poinformowany o konieczności usprawiedliwienia niestawiennictwa dokumentem w przypadku nie zgłoszenia się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie. Do skargi dołączył zaświadczenie o pobycie w szpitalu, zaświadczenie o wysokości renty oraz orzeczenie o zaliczeniu go do znacznego stopnia niepełnosprawności.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia 10 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do złożenia odwołania w dniu 6 marca 2013 r., co wynika z treści jego pisma zatytułowanego "Zażalenie". Pełnomocnik podał, że skarżący nie odebrał korespondencji z uwagi na hospitalizację, a więc bez swojej winy, na co wskazuje zaświadczenie lekarskie w aktach sprawy. Jednocześnie zaznaczył, że z uwagi na K.p.a. – termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu upływał w dniu 13 marca 2013 r. Zdaniem pełnomocnika, z pisma zatytułowanego "Zażalenie" wynika, że R. P. wniósł o "natychmiastowe przywrócenie prawa do przedłużenia rejestracji jako osoby poszukującej pracy", a to w sposób opisowy, a nie stricte prawniczy, stanowi wniosek o przywrócenie terminu w rozumieniu K.p.a., który to wniosek został złożony w terminie przewidzianym do jego złożenia. Z tego względu wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zdaniem Sądu, skarga R. P. jest uzasadniona.

Ma rację skarżący wskazując, że w piśmie skierowanym do organu I instancji, zatytułowanym "Zażalenie" został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Zdaniem Sądu, organ administracyjny powinien, co najmniej, powziąć wątpliwości, co do charakteru pisma, a wówczas miał obowiązek wezwania skarżącego do sprecyzowania żądań. Podobnie, w sytuacji powzięcia wątpliwości, co do treści zaświadczenia lekarskiego, organ może wezwać stronę do jego skonkretyzowania, np. poprzez ujawnienie dat pobytu w szpitalu itp.

Należy zauważyć, że art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – Kodeks postepowania administracyjnego (K.p.a.) stanowi:

"Art. 58. § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy."

Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika wprost, że przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy strona uprawdopodobni, że nie dopełniła obowiązkowi bez swojej winy.

W powyższej sytuacji, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przedwcześnie, a konkretnie przed rozpatrzeniem wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, a zatem – na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. - orzekł jak w pkt I wyroku.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z art. 22 ze znaczkiem 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 19892 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 z późn. zm.), określając ich wysokość na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490) - jak w pkt II wyroku.