Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SO/Gl 8/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Dyrektor Szpitala
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1 w zw. z art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. D. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi A w B. w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie ze skargi J. D. na bezczynność Dyrektora A w B. w przedmiocie udostępnienia dokumentacji medycznej postanawia: 1. nałożyć na Dyrektora A w B. grzywnę w kwocie 200 zł (dwieście złotych); 2. zasądzić od Dyrektora A w B. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 stycznia 2018 r. J. D. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o wymierzenie Dyrektorowi A w B. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. za nieprzekazanie w terminie skargi zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Gl 30/18.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż w dniu 22 listopada 2017 r. złożył bezpośrednio do tut. Sądu skargę, która pismem z dnia 29 listopada 2017 r. (IV DK/Gl 37/17) została przekazana do organu. Jednakże do dnia złożenia powyższego wniosku organ nie zastosował się do obowiązku i nie przekazał oryginału skargi do Sądu.

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor A w B. wniósł o jego oddalenie, gdyż jest nieuzasadniony. Przyznał, że w dniu 4 stycznia 208 r. do tut. Sądu została wysłana kserokopia skargi jednakże omyłka ta spowodowana była wnoszeniem przez J. D. kolejnych skarg. Dodał również, że wraz z pismem z dnia 1 lutego 2018 r. przekazał oryginał skargi. Jednocześnie stwierdził, że fakt przesłania oryginału skargi dopiero po wezwaniu Sądu nie uzasadnia nałożenia grzywny albowiem zaistniała omyłka była spowodowana specyficznym charakterem sprawy i okolicznościami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa wyżej, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Natomiast niezachowanie terminu 30-dniowego, wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. skutkować może wymierzeniem grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Stanowi on bowiem, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że unormowanie zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a., na podstawie którego został złożony wniosek o ukaranie grzywną stanowi natomiast regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz zapobieganie przetrzymywaniu skarg przez te organy. Wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję represyjną, która służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), ma ono także na celu funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (por. postanowienia NSA: z dnia 11 maja 2012 r. sygn. I OZ 328/12, z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1039/11, z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II GZ 431/11, z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OZ 594/11).

Przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest zatem sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I OZ 719/11, Lex 965940), a przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 P.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W ocenie Sądu wniosek J. D. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi A w B. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 22 listopada 2017 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.

Sprawa ze skargi J. D. na bezczynność Dyrektora A w B. w przedmiocie udostępnienia dokumentacji medycznej została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygnaturą akt IV SAB/Gl 30/18. Nie ulega wątpliwości, że organ otrzymał powyższą skargę w dniu 6 grudnia 2017 r. i obowiązany był do nadania jej właściwego biegu w terminie 30 dni, który upłynął w dniu 5 stycznia 2018 r. Tymczasem organ nadał w wyżej wymienionym terminie odpowiedź na skargę i akta administracyjne natomiast oryginał skargi przekazał dopiero na wezwanie tut. Sądu w dniu 5 lutego 2018 r.

Odnosząc się do argumentacji podniesionej przez organ należy zauważyć, że obowiązek organu przekazania Sądowi administracyjnemu oryginału skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od jej otrzymania jest niezależny od tego, w jaki sposób została wniesiona skarga (bezpośrednio do sądu, czy też za pośrednictwem organu), ani też jaki charakter ma sprawa, której dotyczy. Wskazane przez organ okoliczności nie są zatem tego rodzaju, żeby usprawiedliwiały zaistniałe opóźnienie. Wyjaśnić należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Opóźnienie w realizacji tego obowiązku, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu.

Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze stopień winy organu, okres jaki faktycznie upłynął pomiędzy złożeniem skargi a przekazaniem jej do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, brak istnienia obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy.

Zważywszy przywołane wyżej okoliczności Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. uznając, że jej wysokość jest adekwatna do stopnia stwierdzonego uchybienia. O zwrocie kosztów postępowania, na które składa się wpis w kwocie 100 zł, orzeczono natomiast na podstawie art. 200 P.p.s.a w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.