Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 369/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 lutego 2010 r., nr [...] w postępowaniu w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień, listopad 2004 r., od stycznia do marca oraz czerwiec, sierpień i od września do listopada 2005 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzjami z dnia 31 sierpnia 2009 r., nr [...], [...], [...] do [...], [...], [...] do [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego określił Pani H. D. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. i 2005 r. Podatniczka nie wniosła odwołania od powyższych decyzji.

W dniu 19 października 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał postanowienia w przedmiocie dokonania zaliczeń nadpłat, zwrotu i wpłaty.

Pani H. D. złożyła zażalenia na powyższe postanowienia wnosząc o dokonanie wyjaśnień niejasnych i według strony błędnych postanowień.

W piśmie z dnia 20 stycznia 2010 r. skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej Pani H. D. wskazała, że nie jest pewna, czy organ pierwszej instancji przekazał jej pisma, w związku z czym załączyła kopie tych pism, m.in. opisane powyżej zażalenie na postanowienia z dnia 19 października 2009 r.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniami z dnia 10 lutego 2010 r. (doręczonymi stronie w dniu 15 lutego 2010 r.) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie dokonania zaliczeń nadpłat, zwrotu i wpłaty.

Ponadto organ ten pismem z dnia 15 lutego 2010 r., stanowiącym odpowiedź na pismo strony z dnia 20 stycznia 2010 r., udzielił jej wyjaśnień odnośnie stanu sprawy. W piśmie tym Dyrektor Izby Skarbowej zreferował pokrótce przebieg postępowania i wyjaśnił, że wskutek wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzji z dnia 31 sierpnia 2008 r. powstały zarówno nadpłaty, zwrot, jak również zaległości podatkowe, co spowodowało konieczność dokonania odpowiedniego zaliczenia nadpłat/zwrotów podatku na poczet zaległości podatkowych bądź bieżących zobowiązań podatkowych podatnika, stosownie do przywołanych przez organ przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005r. z późn. zm).

Pismem z dnia 9 marca 2010 r., nadanym na poczcie w dniu 11 marca 2010 r. Pani H. D. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 lutego 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pismem z dnia 18 marca 2010 r., doręczonym Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu 19 marca 2010 r., przekazał według właściwości skargę Pani H. D.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "P.p.s.a.") z powodu jej niedopuszczalności. Stosownie do art. 1 P.p.s.a., ten akt prawny normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowo-administracyjne). Kontrola przestrzegania prawa sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, stanowi kontrolę samoistną, bezpośrednią i jest dokonywana w sformalizowanym postępowaniu o charakterze procesowym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005 r. str. 18). Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność.

I tak zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W niniejszej sprawie skarga złożona przez Panią H. D. nie należy do żadnej z w/w kategorii skarg. Jej przedmiotem jest bowiem pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 lutego 2010 r., które stanowi jedynie informację udzieloną stronie na jej zapytanie o stan sprawy dotyczącej podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. i 2005 r. Pismo to nie jest w szczególności decyzją, jak podnosi to strona, rozstrzygającą sprawę merytorycznie. Sąd nie ma możliwości dokonania kontroli działalności organów podatkowych w sprawie podatniczki dotyczącej prawidłowości określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. i 2005 r., o ile podatniczka nie zainicjuje tego postępowania we właściwym trybie. Taki jednak tryb nie został przez stronę wykorzystany, nie złożyła ona bowiem odwołania od decyzji wymiarowych z dnia 31 sierpnia 2009 r., co w konsekwencji zamknęło drogę do rozpatrzenia tej sprawy przez sąd administracyjny.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.