Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 759/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 3, art. 145a par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3, par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej świadczenia w postaci specjalistycznych usług opiekuńczych i zasiłku celowego I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie decyzją z dnia 28 sierpnia 2007 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Z. W. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 25 czerwca 2007 r. Nr [...] odmawiającej uchylenia decyzji Kierownika OPS:

- Nr [...]/434/[...] z dnia 2 marca 2007 r. dotyczącej odmowy przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych,

- Nr [...]/435/[...] z dnia 2 marca 2007 r. dotyczącej odmowy przyznania zasiłku celowego, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 24 marca 2007 r. Z. W. zwrócił się o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi z dnia 2 marca 2007 r. Nr [...]/435/[...] i [...]/434/[...] z powodu brania udziału w postępowaniu pracowników socjalnych podlegających wyłączeniu.

W dniu 12 kwietnia 2007 r. wydane zostały trzy postanowienia odmawiające wnioskowanego przez Z. W. w dniu 24 marca 2007 r. wyłączenia od udziału w postępowaniu pracowników socjalnych E. W. ([...]/8/[...]), U. K. ([...]/9/[...]) i M. B. ([...]/7/[...]).

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2007 r. Nr [...] zostało wznowione postępowanie administracyjne dotyczące spraw zakończonych decyzjami ostatecznymi z dnia 2 marca 2007 r.

Z uwagi na trudności ze skontaktowaniem się z wnioskodawcą Z. W., organ pismem z dnia 26 kwietnia 2007 r. Nr [...] ustalił nowy termin załatwienia sprawy do dnia 26 maja 2007 r. wskazując przyczyny przedłużenia terminu, a następnie pismem z dnia 28 maja 2007 r. Nr [...] ustalił nowy termin załatwienia sprawy do dnia 24 czerwca 2007 r.

W ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw prawnych do kwestionowania prawidłowości decyzji organu pierwszej instancji z dnia 25 czerwca 2007 r. Akta spraw [...]/434/[...] i [...]/435/[...] zakończonych decyzjami z dnia 2 marca 2007 r. świadczą, że zarzut brania w tych postępowaniach udziału przez pracowników socjalnych podlegających wyłączeniu jest bezzasadny, ponieważ postanowieniami z dnia 16 stycznia 2007 r. organ odmówił wyłączenia U. K., E. W. i M. B. W sprawie nie zaistniały podstawy do wyłączenia tych pracowników, a zarzuty odwołania związane z odmową wyłączenia pracowników socjalnych należy uznać za chybione. Stąd też odmowę uchylenia decyzji z dnia 2 marca 2007 r. należało uznać za prawidłową.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Z. W. nie precyzując jej żądania. Podniósł, że pracownicy Kolegium wielokrotnie już naruszali prawo, a organy obu instancji nie uwzględniały jego wniosków o wyłączenie pracowników skrajnie niekompetentnych i stronniczych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto wyjaśnił, że załatwienie jednym rozstrzygnięciem wniosku skarżącego z dnia 24 marca 2007 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w dwóch sprawach nie narusza prawa. Skarżący postawił w tym wniosku ten sam zarzut do spraw, które prowadzone były równolegle w jednym czasie, do których rozstrzygnięcia brany był pod uwagę przenikający się wzajemnie materiał dowodowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z przepisami prawa, do czego w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd jest uprawniony, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

W rozpoznawanej sprawie postępowanie administracyjne wszczęte zostało pismem Z. W. z dnia 24 marca 2007 r., którego treść doprecyzował on w piśmie z dnia 4 kwietnia 2007 r. Mimo, że pisma te zatytułowane zostały jako "skarga" i "aneks do skargi", organ administracyjny z uwagi na ich treść prawidłowo zakwalifikował je jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawach zakończonych decyzjami z dnia 2 marca 2007 r. Nr [...]/435/[...] i [...]/434/[...] (akta adm. k. 1 i 4 ).

Uwzględniając wniosek skarżącego organ pierwszej instancji, który wskazane we wniosku decyzje wydał, postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2007 r. wznowił postępowanie w sprawach zakończonych tymi decyzjami.

Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ustanawiając zasadę trwałości decyzji administracyjnej, precyzyjnie zakreślają ramy wznowienia postępowania administracyjnego. Podstawy wznowienia postępowania administracyjnego zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wyliczone, w przepisach art. 145 § 1 i art. 145 a § 1 kpa.

Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania określił branie w nim udziału przez osoby "...podlegające wyłączeniu...", a zatem organy orzekające przyjęły wskazanie przez niego przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 3 kpa. Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27.

Decyzje z dnia 20 marca 2007 r. Nr [...]/434/[...] i [...]/435/[...] wydane zostały przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej K. F., działającą z upoważnienia Wójta Gminy. W postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem tych decyzji, skarżący nie składał wniosku o wyłączenie K. F. od udziału w postępowaniu, jak również nie zaistniały podstawy o wyłączenie jej z mocy samego prawa. Z tych względów nie można przyjąć, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 3 kpa.

Należy także zauważyć, że nawet gdyby w czynnościach przygotowawczych postępowania administracyjnego uczestniczyli pracownicy organu podlegający wyłączeniu od udziału w postępowaniu, to i tak udział ten uległ sanacji poprzez wydanie decyzji przez uprawniony organ. Z przyjętej bowiem w art. 145 § 1 pkt 3 kpa konstrukcji wynika, że podstawą wznowienia postępowania jest tylko udział w czynnościach decydujących, tj. w wydaniu decyzji.

Decyzja administracyjna jest skierowana "na zewnątrz" i wydaje ją zawsze organ administracji publicznej, a nie pracownik. Za taką wykładnią przemawia przyjęta w art. 16 § 1 kpa zasada trwałości decyzji i zamknięte wyliczenie wad procesowych będących podstawą wznowienia postępowania (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2000, str. 575 i nast.).

Jak wynika z akt administracyjnych rozpatrywanej sprawy, skarżący składając w dniu 2 stycznia 2007 r. wnioski o przyznanie usług opiekuńczych i zasiłku celowego wystąpił jednocześnie o wyłączenie pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej E. W., U. K. i M. B. Wnioski skarżącego o wyłączenie wyżej wymienionych pracowników zostały rozpoznane i rozstrzygnięte trzema postanowieniami z dnia 16 stycznia 2007 r. odmawiającymi wyłączenia wskazanych pracowników od udziału w postępowaniu. Postanowienia te zostały doręczone skarżącemu w dniu 20 stycznia 2007 r., a zawierały one pouczenie, że nie służy na nie zażalenie, ale strona może je zaskarżyć w odwołaniu od decyzji.

Decyzje organu pierwszej instancji z dnia 2 marca 2007 r. Nr [...]/434/[...] i Nr [...]/435/[...] odmawiające przyznania wnioskowanych świadczeń, zawierające prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia odwołania, zostały doręczone skarżącemu w dniu 7 marca 2007 r.

W ustawowym terminie skarżący nie skorzystał z możliwości wniesienia odwołania, w którym mógłby podnosić ewentualne zarzuty skierowane zarówno do merytorycznego rozstrzygnięcia wniosków o świadczenia z pomocy społecznej, jak i do odmowy wyłączenia pracowników organu. Termin do złożenia takich odwołań upłynął w dniu 21 marca 2007 r.

Mając na względzie, że skarżący i jego rodzina są podopiecznymi Ośrodka Pomocy Społecznej już od wielu lat i skarżący wnosił zawsze w terminie odwołania od wszystkich decyzji nie uwzględniających, choćby w części, jego wniosków, to być może, w rozpatrywanej sprawie spóźniwszy się o 3 dni z terminem wniesienia odwołań od decyzji z dnia 2 marca 2007 r., swoje pismo najpierw nazwał "skargą", a następnie doprecyzował je jako wniosek o wznowienie postępowania.

W związku z powyższym należało uznać za zgodne z prawem stanowisko zaskarżonej decyzji, co do braku podstaw do uchylenia w trybie wznowionego postępowania ostatecznych decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej wydanych z upoważnienia Wójta Gminy.

W tych warunkach Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił. Rozstrzygniecie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 250 powołanej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).