Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 170/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-06-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne w ramach prawa pomocy
Powołane przepisy: article: par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. b), par. 15 i par. 16
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. Ś. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy p o s t a n a w i a: przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu D. B. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę B.Ś. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy.

Skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku oraz o przyznanie prawa pomocy poprzez przyznanie radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia [...] r. wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został uwzględniony.

Pismem z dnia [...] r. radca prawny D. B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, do którego załączył skargę kasacyjną. Pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącej na zasadzie prawa pomocy, oświadczając, że koszty te nie zostały poniesione w całości ani w części.

Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a następnie postanowieniem z dnia [...] r. sąd postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kwestię wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego na zasadzie prawa pomocy reguluje art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 15 i 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Stosownie do wymienionych przepisów koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia natomiast stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W tym stanie należało, stosownie do powołanych przepisów, przyznać adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 120 zł wraz z należnym od tej kwoty podatkiem VAT.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie przywołanych powyżej przepisów, Sąd orzekł jak w postanowieniu.

P.Z-C.