Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 663/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 200 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi S.M. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2013 r. o udzielenie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego S. M. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 29 września 2013 r. S. M. zwrócił się do Wójta Gminy A. o przesłanie drogą elektroniczną kopii wszystkich umów wiążących Gminę i jej jednostki organizacyjne, a mające za przedmiot świadczenie na ich rzecz usług w zakresie obsługi prawnej, w tym reprezentację tychże podmiotów przed sądami powszechnymi i administracyjnymi oraz przed organami ścigania i organami władzy publicznej. Wniósł też o wskazanie trybu, w jakim doszło do wyboru podmiotu świadczącego te usługi oraz do wskazania, czy osoby świadczące opisane usługi posiadają tytuł adwokata lub radcy prawnego.

W odpowiedzi adresat wniosku pismem z dnia 15 października 2013 r. poinformował wnioskodawcę, iż żądane umowy są dostępne w siedzibie organu, a także udzielił odpowiedzi na drugą część pytania.

Strona nie czując się zaspokojona w swoim żądaniu wywiodła skargę do tutejszego Sądu na bezczynność organu.

W dniu 28 lipca 2014 r. przesłano wnioskodawcy kserokopię umowy w zakresie obsługi prawnej.

W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że udzielił stronie żądanej informacji.

Pismem procesowym z 25 sierpnia 2014 r. wnioskodawca cofnął skargę w zakresie żądania zobowiązania organu do udzielenia odpowiedzi na wniosek, podtrzymując żądanie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Postępowanie toczące się wskutek wniesienia skargi i analizowane pod tym kątem podlegało umorzeniu.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza zatem, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji publicznej oczekiwanego aktu, lub rozpoznanie wniosku. Przez pryzmat realizacji tego celu należy więc oceniać zasadność toczenia się postępowania wywołanego skargą na bezczynność.

Przechodząc do meritum rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż wniosek skarżącego o udostępnienie żądanej informacji został zrealizowany przez organ. Wnioskodawca otrzymał bowiem w całości żądaną informację.

Okoliczność tę należy uznać za przyznaną przez stronę skarżącą w świetle treści pisma procesowego cofającego skargę.

Wobec powyższego postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć, gdyż stało się bezprzedmiotowe. Organ rozpoznał bowiem wniosek strony jeszcze przed rozprawą.

W tym stanie rzeczy, uznając iż na dzień orzekania przez Sąd, żądanie skarżącego zostało zaspokojone przez organ, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.

Z uwagi na fakt, iż odpowiedzi na wniosek strony organ udzielił dopiero po wniesieniu przedmiotowej skargi, Sąd uznał, iż skarżący zasadnie uważał, że na dzień jej wniesienia, nie można było traktować skargi jako bezprzedmiotowej. Niesporne bowiem jest, że na ten moment wnioskodawca nie otrzymał od organu żądanych umów w formie określonej we wniosku. W aktach administracyjnych brak jest też materiału dowodowego świadczącego o tym, aby organ podejmował wobec wnioskodawcy czynności opisane w przepisie art. 14 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Stąd też wniosek skarżącego o zwrot kosztów postępowania w zakresie zwrotu poniesionego wpisu sądowego i kosztów zastępstwa prawnego należało uwzględnić w trybie art. 200 § 1 ppsa.

Rozpoznając niniejszą sprawę tutejszy Sąd nie uznał zaś, aby bezczynność organu miała charakter kwalifikowany. Adresat wniosku starał się uczynić zadość żądaniu strony, a zwłoka nie wynikała ze złej woli organu.