Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1246/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

| | | Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...]lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżący M. P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, powołując się na takie okoliczności jak bezdomność, ciężki rozstrój zdrowia, brak dochodów, zadłużenie.

W związku z tym pismem z 23 sierpnia 2017 r. wezwano Skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni formularza PPF oraz dodatkowej dokumentacji dotyczącej stanu majątkowego i dochodów. Z uwagi na to, że nadesłany w odpowiedzi na to wezwanie formularz zawierał braki pismem z 10 października 2017 r. wezwano Skarżącego do ich uzupełnienia. Wykonując to wezwanie przesłał on ponownie wypełniony formularz PPF, w którym wskazał, iż jest osobą samotną i bezdomną, chorą, niezdolną do pracy, bez środków do życia, utrzymującą się dzięki jadłodajni [...]. Skarżący powołał się również na ciążące na nim zadłużenie.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do Sądu osobom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a., osoba wnioskująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana podać we wniosku "dokładne dane" obrazujące jej sytuację rodzinną i majątkową. Jeżeli oświadczenie strony zawarte w tym wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (zob. art. 255 P.p.s.a.). Jak to już wskazano przedstawione przez stronę informacje powinny być, jak stanowi wprost art. 252 § 1 P.p.s.a., dokładne, a zatem od strony wymagana jest w tym względzie należyta staranność. Informacje te powinny więc być konkretne i na tyle szczegółowe, by w sposób wyczerpujący obrazowały sytuację majątkową i rodzinną strony.

Tymczasem w niniejszej sprawie Skarżący nie przedłożył – po raz kolejny - dokumentów koniecznych do stwierdzenia, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, wskutek czego uniemożliwił dokonanie wnikliwej i szczegółowej oceny swojej sytuacji.

Skarżący ograniczył się jedynie do powołania się na takie okoliczności jak bezdomność, zły stan zdrowia, brak dochodów, zadłużenie. Natomiast już Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 25 listopada 2016 r. (II FZ 650/16) zwrócił Skarżącemu uwagę jak ważne jest rzetelne przedstawienie swojej sytuacji materialnej i współpraca w jej ustaleniu. Wyjaśnił mu również, jakie konsekwencje wiążą się z niewłaściwym udokumentowaniem jego wniosku. Brak współpracy uniemożliwia mianowicie dokonanie pełnej oceny zasadności wniosku.

Wywody zawarte w przywołanym postanowieniu pozostają nadal aktualne.

Tym samym brak reakcji Skarżącego na wezwanie do nadesłania dodatkowych informacji oznacza, że nie można w pełni ocenić jego sytuacji majątkowej. W rezultacie nie można stwierdzić, że spełnił on przesłankę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.