Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 1308/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 184, art. 197 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Po 470/13 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 24 czerwca 2014 r., I SA/Po 470/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną B. L. od postanowienia WSA w Poznaniu z 20 lutego 2014 r. w sprawie ze skargi B. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 8 marca 2013 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 20 lutego 2014r. sygn. akt I SA/Po 470/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę B. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 8 marca 2013r. wskazaną w sentencji.

W dniu 22 kwietnia 2014r. do sądu wpłynęła skarga kasacyjna z 10 kwietnia 2014 r.

W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu B. L. w dniu 11 marca 2014r.r. (k. 126), zatem ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był dzień 10 kwietnia 2014r. (art. 177 w zw. z art. 83 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako: "P.p.s.a."). Tymczasem skarga kasacyjna wpłynęła do WSA w Poznaniu w dniu 22 kwietnia 2014r., a więc dwanaście dni po terminie.

W ocenie sądu skarżący nie wykazał, że skarga została wniesiona w terminie. Skargę kasacyjną nadano listem zwykłym, pieczęć poczty na kopercie jest zamazana, co uniemożliwia odczytanie daty nadania korespondencji, natomiast z przedłożonej kopii książki nadawczej nie wynika, że przesyłka dotyczy skargi kasacyjnej.

2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 178 P.p.s.a. polegająca na uznaniu, że skarga kasacyjna została złożona po terminie, chociaż z przedłożonej kopii książki nadawczej, wynika jednoznacznie, iż termin jej złożenia został zachowany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 178 P.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W rozpatrywanej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie dokumentu, z którego wynikać będzie data nadania skargi kasacyjnej do sądu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi pełnomocnik strony skarżącej nadesłał kopię strony książki nadawczej. W odpowiedzi na ponowione wezwanie do usunięcia powyższego braku poinformował, że nie dysponuje innym dokumentem i oświadczył, że rozpatrywana sprawa jest jedyną, w której występuje jako pełnomocnik przed WSA w Poznaniu.

W ocenie NSA, zasadnie sąd pierwszej instancji przyjął, że skarżący nie wykonał nałożonego na niego obowiązku wynikającego z wezwania do usunięcia braków formalnych. Skarżący nie wykazał daty nadania przesyłki pocztowej zawierającej skargę kasacyjną. Za wykonanie nałożonego obowiązku nie można było uznać przesłania kopii księgi nadawczej, w której nie wskazano nawet co zawierała przesyłka nadana w dniu 10 kwietnia 2014 r. Z uwagi na powyższe słusznie sąd pierwszej instancji przyjął, że nie zostały usunięte wątpliwości co do wniesienia przez skarżącego skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Należy bowiem przypomnieć, że skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej jest uzależnione od spełnienia ustawowych przesłanek, a nie tylko od uprawdopodobnienia ich spełnienia. Dopuszczalność skargi kasacyjnej nie może budzić wątpliwości. W związku z tym, że skarga kasacyjna wpłynęła do sądu administracyjnego po terminie do jej wniesienia, to nieusunięcie przez skarżącego braku w postaci jednoznacznego wskazania daty nadania środka zaskarżenia uniemożliwiło ustalenie dnia wniesienia skargi kasacyjnej.

Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.