Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 37/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L., J. L, J. L. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę E. L. i J. L.


UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2016 r. została wniesiona skarga na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego E. L., J. L. i J. L., zawierająca nieczytelny podpis "cała rodzina L. i każdy z osobna ww. osobie, także osobiście przez wnoszącego L. ww. osobę L.", nie pozwalający na jednoznaczną identyfikację osób wnoszących pismo.

J. L. oraz J. L. zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie zwrócono się do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] o nadesłanie odpisu skróconego aktu zgonu E. L. J. L. nadesłał w zakreślonym terminie podpisaną przez siebie skargę, natomiast korespondencja kierowana do J. L. została zwrócona do Sądu z zamieszczoną przez doręczyciela adnotacją "adresat zmarł". Zwrócono się zatem do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] o nadesłanie również odpisu skróconego aktu zgonu J. L.

Urząd Stanu Cywilnego w [...] nadesłał odpisu skróconego aktu zgonu E. L., z którego wynika, że zmarła ona w dniu [...] stycznia 2016 r. w [...], a także odpisu skróconego aktu zgonu J.L., z którego wynika, że zmarł on w dniu [...] marca 2015 r. w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Według art. 25 § 1 p.p.s.a., osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). W rozumieniu cytowanego powyżej przepisu, zdolność sądowa to zdolność do zajmowania pozycji podmiotu postępowania sądowoadministracyjnego.

W doktrynie przyjmuje się szersze określenie zdolności sądowej. Po pierwsze, stanowi ona przymiot danej jednostki pozwalający na przeprowadzenie z jej udziałem jako strony ważnego procesu, po drugie zaś oznacza rzeczywiste istnienie jednostki oznaczonej jako strona procesowa. Brak zdolności sądowej może mieć charakter pierwotny, tj. może zachodzić już w chwili wszczęcia procesu, może też mieć charakter następczy, tj. może powstać w toku procesu (W. Broniewicz, Zdolność sądowa w postępowaniu cywilnym, NP 1965, nr 5, s. 574 i 575 oraz tenże, Glosa do uchwały SN z 1 grudnia 1987 r., III CZP 71/87, Lex Polonica nr 310689, OSNCP 1989, nr 5, poz. 70, OSP 1990, nr 11-12, poz. 366; M. Jędrzejewska, Problemy wynikające z regulacji zdolności sądowej w kodeksie postępowania cywilnego, PS 1993, nr 10, s. 44-45).

Charakterystyka kategorii podmiotów, którym przysługuje zdolność sądowa przed sądami administracyjnymi, została dokonana w poszczególnych jednostkach redakcyjnych art. 25 p.p.s.a. Według § 1 tego przepisu zdolność sądową ma osoba fizyczna. Mając natomiast na uwadze art. 8 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), należy stwierdzić, że osoby fizyczne posiadają zdolność sądową od chwili urodzenia do śmierci. Brak natomiast zdolności sądowej, ujawniony w chwili złożenia skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawę do odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 2 p.p.s.a. z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony.

W niniejszej sprawie brak zdolności sądowej miał charakter pierwotny, gdyż w dacie wniesienia skargi - 7 maja 2016 r. - zarówno E. L., jak i J. L. już nie żyli. Zmarli oni, jak wynika z nadesłanych odpisów aktów zgonu odpowiednio w dniu [...] stycznia 2016 r. (E. L.) i w dniu [...] marca 2015 r. (J. L). Brak zdolności sądowej skarżących nie mógł zostać więc uzupełniony.

Stwierdzony brak zdolności sądowej strony E. L. i J. L., w chwili wniesienia skargi, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. w zw. z art. 25 § 1 p.p.s.a.