Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 635/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-01-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 26 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia przyznać M. J. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M. J. we wniosku z 10 grudnia 2013 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy, złożonego w treści urzędowego formularza PPF oraz w piśmie z 18 listopada 2013 r. (nadesłanego do akt spraw II SAB/Gd 215-219/13) wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe. Ma 57 lat i aktualnie jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy, bez prawa do zasiłku. Źródłem jego utrzymania jest dochód ze zbieractwa runa leśnego i złomu oraz prac dorywczych w kwocie około 400 zł miesięcznie. Ponadto, wnioskodawca na zasadzie handlu wymiennego w zamian za zebrane runo leśne otrzymuje żywność. Jak napisał, ma dwuletniego syna, na którego rzecz dobrowolnie uiszcza alimenty stosownie do uzyskiwanych dochodów ze zbieractwa. Wedle oświadczenia, wnioskodawca nie posiada znaczącego majątku, poza domem o powierzchni 430 m2. Dom ten jest aktualnie zajęty przez komornika, podobnie jak i rachunek bankowy wnioskodawcy. Okoliczność zajęcia komorniczego wnioskodawca potwierdził nadesłanymi na żądanie referendarza dokumentami w postaci zawiadomień o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat z 6 listopada 2013 r. oraz o zajęciu wierzytelności z 13 listopada 2013 r. Z kolei, z zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego z 14 listopada 2013 r. wynika, że w 2011 r. wnioskodawca uzyskał dochód w kwocie 0 zł, zaś za 2012 r. nie złożył zeznania podatkowego. Wnioskodawca podkreślił nadto, że nie płaci opłat czynszowych za dom, gdyż jest on zajęty przez komornika, natomiast za gaz i energię opłaty ponosi jego brat, który czasami pomieszkuje w tym domu, w oparciu o ustanowioną na jego rzecz służebność mieszkania. Z dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca jest zadłużony na kwotę 338 307 zł – należność główna, zaś zaległe odsetki wynoszą ponad 48 000 zł.

Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawca spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).

Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy i przedstawionych przez niego dokumentach źródłowych, w szczególności: fakt bezrobocia i bardzo niskich dochodów, uzyskiwanych z prac dorywczych, okoliczność braku oszczędności i majątku oraz znaczącego zadłużenia związanego z komorniczym zajęciem nieruchomości, rachunku bankowego i wierzytelności należało uznać, że wykazał on, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.