Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 721/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Gminy~Wójt Gminy
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części w pozostałym zakresie oddalono
Powołane przepisy: article: Art. 91
journal: Dz.U. 2019 poz 506
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna (spr.) Sędziowie WSA Hanna Knysiak-Sudyka NSA Krystyna Kutzner Protokolant Julia Mejer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2019 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Suchej Beskidzkiej na uchwałę Rady Gminy Zembrzyce z dnia 13 czerwca 2011 r. nr VII-49/11 w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania oraz trybu i sposobu powołania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego w Zembrzycach I. stwierdza nieważność: pkt 1 rozdziału 2 oraz pkt 8 rozdziału 3 zaskarżonej uchwały; II. w pozostałym zakresie skargę oddala.


UZASADNIENIE

Prokurator Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej zaskarżył pismem z dnia 12 czerwca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchwałę Rady Gminy Zembrzyce z dnia 13 czerwca 2011 r. Nr VII-49/11 w sprawie szczegółowych warunków oraz trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego w Zembrzycach, zarzucając jej naruszenie art. 9a ust. 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1390 z późn. zm.) oraz art. 7 i 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, polegające na przekroczeniu zakresu delegacji ustawowej poprzez:

- w zakresie punktu 1 Rozdziału II Załącznika do uchwały Nr VII-49/11 – określającego katalog podmiotów, których przedstawiciele wchodzą w skład zespołu interdyscyplinarnego, w sytuacji, gdy zagadnienie to zostało uregulowane w art. 9a ust. 3 – 5 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie,

- w zakresie punktu 2 Rozdziału III Załącznika do uchwały Nr VII-49/11 – powtórzenie zapisu ustawowego zawartego w art. 9a ust. 13 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie,

- w zakresie punktu 9 Rozdziału III Załącznika do uchwały Nr VII-49/11 – nałożenie na członków zespołu interdyscyplinarnego prawnego o niczym nieograniczonego obowiązku uczestnictwa w jego pracach, co naruszyło art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wobec treści powyższych zarzutów wniósł o stwierdzenie nieważności ww. uchwały w całości.

W treści skargi Prokurator wywodził, że zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego ze względu na cechę generalności tj. skierowania jej do nieokreślonego kręgu podmiotów.

W ocenie Prokuratora skarżona uchwała przekroczyła granice upoważnienia zawartego w art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, gdyż skonstruowała materialnoprawne przesłanki odwołania członka zespołu interdyscyplinarnego oraz przewodniczącego, podczas gdy upoważnienie dotyczyło jedynie konstruowania norm o charakterze proceduralnym.

W szczególności skarżona uchwała zawierała w pkt 1 załącznika do uchwały enumeratywnie wyliczony skład zespołu interdyscyplinarnego powoływanego przez Wójta Gminy Zembrzyce i to on miał ustalać skład Zespołu Interdyscyplinarnego w drodze zarządzenia.

Zaskarżona uchwała zawierała ponadto niedozwolone powtórzenia ustawowe z art. 9a ust. 13 ww. ustawy.

Prokurator nie zgodził się również z treścią zapisu zawartego w punkcie 9 Rozdziału III dotyczącego obowiązkowego uczestnictwa w spotkaniach Zespołu Interdyscyplinarnego jako niezgodnego z art. 2 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Zembrzyce, reprezentowana przez Wójta Gminy Zembrzyce wniosła o oddalenie skargi.

Organ uznał jedynie za zasadny zarzut dotyczący zapisu pkt 1 Rozdziału II Załącznika do skarżonej uchwały (wskazanie składu zespołu interdyscyplinarnego), zastrzegając, że ewentualne usunięcie zapisów tego punktu z uchwały wobec ustawowego uregulowania nie będzie skutkować koniecznością zmiany uchwały.

Organ nie zgodził się natomiast z zarzutem dotyczącym zapisu pkt 2, wskazując, że co prawda powtarza zapis ustawowy art. 9a ust. 15 ww. ustawy, jednak powtórzenie tegoż zapisu miało na celu zapewnienie komunikatywności tekstu uchwały i wskazanie członkom Zespołu Interdyscyplinarnego ich sytuacji i kontekstu pracy w Zespole w stosunku do pełnionych funkcji lub stanowisk w podmiotach, które reprezentują w Zespole. Również nie można było, zdaniem organu zgodzić się ze stanowiskiem, że pkt 9 o obowiązkowym udziale w posiedzeniach naruszył prawo. Jako przykład organ podał podając zapis art. 7 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej o obowiązkowej obecności i udziale posłów w posiedzeniach Sejmu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skarga zasługiwała w części na uwzględnienie.

Zdaniem Sądu dopuszczalne jest powtórzenia w akcie prawa miejscowego zapisów ustawowych, o ile takie powtórzenie ma charakter dosłowny i jest uzasadnione względami komunikatywności tekstu prawnego, stanowiąc określenie materii, która jest regulowana aktem prawa miejscowego. (por. wyrok WSA w Poznaniu z 22 kwietnia 2015 r., IV SA/Po 1284/14 oraz cytowana tamże S. Wronkowska [w:] S. Wronkowska, M. Zieliński, Komentarz do zasad techniki prawodawczej, Warszawa 2012, s. 35 i 241).

Sąd uznał więc, że skoro członkami Zespołu Interdyscyplinarnego są m.in. pracownicy gminnych jednostek to wskazanie w zaskarżonym punkcie, że wykonują swoje obowiązki w ramach obowiązków służbowych i zawodowych, miało na celu zapewnienie komunikatywności tekstu uchwały i wskazanie członkom Zespołu Interdyscyplinarnego ich sytuacji i kontekstu pracy w Zespole w stosunku do pełnionych funkcji lub stanowisk w podmiotach, które reprezentują w Zespole.

Pozostałe zarzuty skarżącego Sąd uznał za zasadne.

Sąd podziela pogląd skarżącego Prokuratora i organu, że rada gminy nie ma uprawnień do określania w uchwale składu zespołu interdyscyplinarnego (por. wskazany w skardze wyrok WSA w Gorzowie Wkp. Z 11 lipca 2018 r., II SA/Go 407/18; wyrok WSA w Olsztynie z 1 października 2019 r., II SA/Ol 609/19). Powierzenie innemu organowi (tu: rada gminy) niż wskazany w ustawie (wójt, burmistrz, prezydent) zadania powołania zespołu interdyscyplinarnego wykroczyło w sposób istotny poza delegację ustawową, co uzasadnia stwierdzenie nieważności w tej części zaskarżonych zapisów uchwały.

Za zasadny Sąd uznał również zarzut naruszenia w § 15 ust. 9 uchwały art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz art. 2 Konstytucji RP. Zgodnie z powyższym zapisem "Uczestnictwo w posiedzeniach Zespołu jest obowiązkowe". Pod pojęciem "warunki funkcjonowania zespołu" nie mieści się ustanowienie obowiązku uczestniczenia we wszystkich posiedzeniach zespołu. Nadto przepis kwestionowany nie przewiduje wyjątków ani zwolnień od obowiązku, którego wykonanie może być z obiektywnych względów niemożliwe.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.