Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 604/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Asesor WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 02 października 2019 r. sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 06 maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwane dalej "Kolegium") z dnia 6 maja 2019 r., [...], którym – w następstwie wniosku C. sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy – utrzymano w mocy poprzedzające je postanowienie Kolegium z dnia 26 października 2018 r., [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach.

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2018 r., [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...] (zwany dalej "Burmistrzem"), działając na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (na datę postanowienia tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., obecnie Dz. U. z 2018 r., poz. 29096 ze zm., dalej "K.p.a."), odmówił S. sp. z o.o. oddział w S. wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie hali magazynowo-produkcyjnej i wiaty magazynowej na działce [...], w obrębie J. w gminie S. (kopia postanowienia na k. [...] akt administracyjnych). Wszczęcia postępowania odmówiono z uwagi na fakt, że organ planowanej inwestycji nie zakwalifikował do przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71 ze zm., dalej "r.ws.p."), dla których zachodzi konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Sądowi wiadomym jest z urzędu, że powyższe postanowienie zostało doręczone S. sp. z o.o. w dniu 12 lutego 2018 r. (dane o tej dacie wynikają z akt administracyjnych i sądowych przy sprawie II SA/Po [...]).

Pismem z dnia 29 czerwca 2018 r. C. sp. z o.o. złożyło zażalenie na postanowienie Burmistrza z dnia 7 lutego 2018 r., [...] Zarzuciło naruszenie art. 61a § 1 K.p.a. w zw. z art. 71 ust. 3 pkt 1 i 2 oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm. – uw. Sądu, dalej "u.u.i.ś.") oraz § 2 ust. 1 pkt 41-47 i ust. 2 pkt 1, § 3 ust. 1 pkt 52, 80-83 oraz § 3 ust. 2 i 3 r.ws.p. (k. [...]-[...] akt administracyjnych).

Równolegle z zażaleniem wpłynął także wniosek C. sp. z o.o. o przywrócenie terminu do wniesienia owego zażalenia (k. [...]-[...] akt administracyjnych). Spółka podkreśliła, że postanowienie z dnia 7 lutego 2018 r., [...] nie zostało jej w ogóle doręczone, w związku z tym należy uznać (o ile można przyjąć, że bieg terminu w ogóle się rozpoczął), że nie złożenie zażalenia nie nastąpiło z jej winy.

Postanowieniem z dnia 26 października 2018 r., [...] Kolegium, działając na podstawie art. 58 § 1 i 2 K.p.a., odmówiło S. sp. z o.o. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (k. [...]-[...] akt administracyjnych). Organ podkreślił, że wniosek taki może złożyć wyłącznie podmiot uprawniony do dokonania czynności procesowej, który nie dokonał tej czynności w określonym dla niego terminie. Innymi słowy, z wnioskiem na podstawie art. 58 § 1 i 2 K.p.a. może wystąpić strona, która brała udział w postępowaniu i której organ doręczył decyzję, lecz która z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła wnieść odwołania w terminie z art. 129 § 2 K.p.a. Zdaniem Kolegium przywrócenie terminu nie jest możliwe, jeżeli z wnioskiem o jego przywrócenie wystąpi podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie została doręczona stosowna decyzja (postanowienie). Przenosząc powyższe na realia sprawy organ uznał, że skoro C. sp. z o.o. nie było stroną postępowania [...], to oznacza wobec tego podmiotu nie otworzył się termin, który mógłby zostać przywrócony.

Pismem z dnia 19 listopada 2018 r. C. sp. z o.o. wystąpiło z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (k. [...]-[...] akt administracyjnych – w części rozpoczętej wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy). Zwróciło uwagę, że w art. 58 § 1 K.p.a. ustawodawca stanowi o "zainteresowanym", co należy łączyć z interesem faktycznym w postępowaniu. W ocenie spółki na skutek niewłaściwego zastosowania art. 61a w zw. z art. 58 K.p.a. pozbawiono ją prawa do udziału w postępowaniu i wysłuchania.

Postanowieniem z dnia 6 maja 2019 r., [...] Kolegium na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. utrzymało w mocy swe wcześniejsze postanowienie (k. [...]-[...] akt administracyjnych – w części rozpoczętej wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy). Organ w jego uzasadnieniu podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

W tym miejscu należy uzupełniająco dodać, że Sądowi obecnie orzekającemu wiadomym jest z urzędu, że odrębnym postanowieniem z dnia 26 października 2018 r., [...] Kolegium, działając na podstawie art. 134 K.p.a., postanowiło stwierdzić niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Burmistrza z dnia 7 lutego 2018 r., [...] Organ wskazał, że skoro odmówiono wszczęcia postępowania, to oznacza, że nie zostały ustalone strony postępowania. Wobec tego zażalenie na postanowienie Burmistrza przysługiwało jedynie wnioskodawcy.

Powyższe postanowienie zostało uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2019 r., II SA/Po [...] wydanym na skutek skargi C. sp. z o.o. W wyroku tym Sąd wyjaśnił, że na skutek wniosku S. sp. z o.o. podejmowano czynności dowodowe dotyczące kwalifikacji przedsięwzięcia. To z kolei oznacza, że organ pierwszej instancji w istocie wszczął postępowanie administracyjne, a następnie zakończył je wydając akt, któremu nadał formę postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Skoro postanowienie Burmistrza jest w istocie rozstrzygnięciem kończącym wszczęte w sprawie postępowanie, to strona skarżąca posiadała legitymację do wniesienia od niego środka zaskarżenia, czy to w postaci wniesienia środka odwoławczego w trybie zwykłym, czy też wniosku o wszczęcie trybu ekstraordynaryjnego.

Od wyroku II SA/Po [...] S. sp. z o.o. złożyła skargę kasacyjną, która dotychczas nie została rozpoznana.

Wracając do głównego wątku niniejszej sprawy wskazać trzeba, że na postanowienie z dnia 6 maja 2019 r., [...] (utrzymujące w mocy odmowę przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 7 lutego 2018 r., [...]) skargę złożyło C. sp. z o.o.

Spółka przedstawiła szereg zarzutów obejmujących naruszenie:

- art. 138 pkt 1 w zw. z art. 58 § 1 K.p.a. poprzez niezasadne odmówienie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia;

- art. 61a § 1 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędne uznanie, że zaszła uzasadniona przyczyna do odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego przedsięwzięcia na działce [...];

- art. 127 § 1 w zw. z art. 28 i art. 144 K.p.a. poprzez niezasadne uznanie, że C. sp. z o.o. nie posiada statusu strony w sprawie [...], podczas gdy przebieg postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 7 lutego 2018 r. wskazuje, że postępowanie to prowadzono, musiały istnieć wobec tego jego strony, a nadto postanowienie powinno być doręczone skarżącemu C. (potwierdził to Sąd w wyroku II SA/Po [...]);

- art. 7 w zw. z art. 8, 10 i 15 K.p.a. poprzez błędne uznanie C. sp. z o.o. za nielegitymowane do wniesienia zażalenia.

Wskazując na powyższe C. sp. z o.o. wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Kolegium skłoniło się ku argumentom skarżącego i uznało, że w razie uprawomocnienia się wyroku II SA/Po [...], ze względu na wywody w nim zawarte, postanowienie z dnia 6 maja 2019 r., [...] oraz utrzymane przez nie w mocy postanowienie z dnia 26 października 2018 r., [...] powinny zostać uchylone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

W ocenie Sądu C. sp. z o.o. z gruntu nieprawidłowo postrzega sens zaskarżonego postanowienia Kolegium z dnia 6 maja 2019 r., [...], jak również mylnie rozumuje, jakoby wskazania wyroku II SA/Po [...] uprawniały je do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Burmistrza z dnia 7 lutego 2018 r., [...] o odmowie S. sp. z o.o. wszczęcia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań.

Rozpocząć należy od nakreślenia relacji jaka zachodzi pomiędzy wyrokiem II SA/Po [...] a tą sprawą. Jest to ważne, albowiem w skardze C. sp. z o.o. bardzo stanowczo akcentuje wpływ tego orzeczenia na obecnie rozstrzygane zagadnienia powołując się przy tym na art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.").

Podkreślić w tym miejscu trzeba, że o ile kontrola legalności działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne ma charakter z zasady wszechstronny, to nie oznacza to, że jest ona procesem nieuporządkowanym. W oparciu o powszechnie przyjętą praktykę można zdefiniować jej model. Otóż z całą pewnością rozpoczęcie weryfikacji aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem, poza sprawdzeniem właściwości organu i sprawdzeniem dopełnienia podstawowych reguł proceduralnych, rozpoczyna się od zbadania regulacji prawnych, które organ przywołał jako podstawy swego rozstrzygnięcia. Jeżeli w rezultacie kontroli legalności dochodzi do zanegowania wyjściowych założeń czy podstaw zaskarżonego aktu administracyjnego, wówczas tak przyjęta konkluzja sądu administracyjnego może okazać się wystarczająca dla wyeliminowania aktu z obrotu. Często w takiej sytuacji dochodzi zarazem do zawężenia granic merytorycznej ingerencji sądu w sprawę, jako że sąd administracyjny z reguły powinien powstrzymać się w zajmowaniu stanowiska ponad kwestie będące przedmiotem rozpoznania organu.

Odnosząc powyższe wyjaśnienia do realiów sprawy II SA/Po [...] należy podkreślić z całą stanowczością, że przedmiotem kontroli było postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia (a nie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia), które Kolegium wydało pozostając w przekonaniu, iż postępowanie zainicjowane wnioskiem S. sp. z o.o. o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji na działce [...] formalnie powinno być traktowane jako w ogóle nie rozpoczęte, co implikuje, że nie wyznaczono również kręgu stron tego postępowania. W wyroku II SA/Po [...] rozumowanie Kolegium podważono, wskazując, że podjęte przez Burmistrza wobec wniosku S. sp. z o.o. czynności były tak zaawansowane, że pozwala to stwierdzić, iż postępowanie w istocie wszczęto, a takiemu postępowaniu można było przypisać krąg stron.

Przywołana myśl wyraża sens wyroku II SA/Po [...]. Uwypuklenia wymaga, że w wyroku tym w kontekście niniejszej sprawy przesądzono jedynie to, że wbrew twierdzeniu Kolegium C. sp. z o.o. "posiadało legitymację" do wniesienia od postanowienia z dnia 7 lutego 2018 r., [...] "środka zaskarżenia", jednakże Sąd nie wskazał nawet jaki ten środek powinien być, a tym bardziej jakie skutki należy przypisać dotychczasowym działaniom C. sp. z o.o. (cyt. z wyroku II SA/Po [...]: "skarżąca posiadała legitymację do wniesienia od niego środka zaskarżenia, czy to w postaci wniesienia środka odwoławczego w trybie zwykłym, czy też wniosku o wszczęcie trybu ekstraordynaryjnego").

Innymi słowy Sąd (II SA/Po [...]) uznał, że w sprawie [...] czynności postępowania stały się tak dalece zaawansowane, że zaistniał krąg stron, a C. sp. z o.o. należy do tego kręgu zaliczyć. Sąd nie stwierdził jednak niczego więcej, a już zwłaszcza nie wypowiedział się co do przesłanek proceduralnych ewentualnych działań zainteresowanej spółki, ograniczając się do stwierdzenia, iż jej legitymacja (status strony) otwiera przed nią hipotetyczną możliwość wniesienia "środka odwoławczego w trybie zwykłym, czy też wniosku o wszczęcie trybu ekstraordynaryjnego").

Z kolei w niniejszej sprawie w zupełności bez znaczenia jest to, czy C. sp. z o.o. powinno było być traktowane jako strona w postępowaniu zakończonym postanowieniem Burmistrza z dnia 7 lutego 2018 r., [...], czy też nie. Przedmiotem postanowienia skarżonego w niniejszej sprawie jest bowiem wyłącznie zagadnienie dopuszczalności przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia dla podmiotu, wobec którego bieg takiego terminu w ogóle się nie otworzył, gdyż obiektywnie (faktycznie) kwestionowanego postanowienia mu nie doręczono.

W ocenie Sądu Kolegium ma w pełni rację, że podmiot, dla którego termin do wniesienia zażalenia nie rozpoczął biegu (brak doręczenia postanowienia), nie może ubiegać się o przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 1 K.p.a..

Stanowisko Kolegium, takie jak wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, jest trafne i dominuje w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2017 r., II OSK 66/16 (orzeczenia.nsa.gov.pl) wyjaśniono, że warunkiem skutecznego wniesienia odwołania (zażalenia) jest to, aby w dacie wniesienia środka zaskarżenia przez dany podmiot otwarty był termin do jego wniesienia dla strony, której doręczono decyzję (postanowienie) organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (odpowiednio stosownie do art. 141 § 2 K.p.a.: zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (II OSK 66/16) w powyższym terminie może wnieść odwołanie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 K.p.a., która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym bądź której organ nie doręczył i nie ogłosił decyzji, a o wydaniu decyzji dowiedziała się z innych źródeł. Taki podmiot może wnieść odwołanie (zażalenie) w terminie, który biegnie dla stron postępowania, którym doręczono decyzję. W takim przypadku początek biegu terminu do wniesienia odwołania liczy się od dnia doręczenia decyzji (postanowienia) stronie postępowania, a w przypadku wielości stron – od dnia doręczenia decyzji tej stronie, której najpóźniej doręczono decyzję (postanowienie). Po upływie tego terminu podmiotowi takiemu nie służy prawo wniesienia odwołania (zażalenia). Podmiot taki nie może także skorzystać z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, o jakim mowa w art. 58 § 1 K.p.a. W razie bowiem nieskorzystania przez strony z prawa do wniesienia odwołania w terminie określonym w art. 129 § 2 K.p.a. decyzja staje się ostateczna (art. 16 § 1 K.p.a.) i to niezależnie od tego, czy organ doręczył decyzję (postanowienie) wszystkim stronom postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją (postanowieniem). Decyzja ostateczna (postanowienia z art. 126 K.p.a.) może być wzruszona tylko w trybie nadzwyczajnym, uregulowanym w K.p.a. w Rozdziale 12 – "Wznowienie postępowania" i w Rozdziale 13 – "Uchylenie, zmiana oraz stwierdzenie nieważności decyzji" Działu II – "Postępowanie".

Podsumowując, stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji (jednego z postanowień wymienionych w art. 126 K.p.a.), gdy ta uzyskała już przymiot ostateczności, przysługuje wniosek na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Takiej stronie nie przysługuje natomiast wniosek, o którym mowa w art. 58 § 1 K.p.a.

Trafna jest więc konkluzja zawarta w wyroku II OSK 66/16, że z przepisu art. 58 § 1 K.p.a. może korzystać wyłącznie strona, której organ doręczył decyzję (postanowienie) i która z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła wnieść odwołania w ustawowym terminie. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych i w doktrynie (zob.: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2007 r., II OSK 1759/06; z dnia 24 listopada 2010 r., II OSK 1762/09, orzeczenia.nsa.gov.pl; z dnia 5 grudnia 1997 r., I SA 1329/95, ONSA 1998 nr 3, poz. 103; R. Stankiewicz, [w:] M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. el. Legalis, komentarz do art. 58, pkt VII.20).

Wyjaśnić można szerzej, że podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, bądź któremu nie doręczono decyzji (postanowienia), może wnieść odwołanie (zażalenie), jeśli otwarty jest termin do wniesienia odwołania (zażalenia) dla strony, której doręczono decyzję (postanowienie), a w przypadku wielości stron postępowania, jeśli otwarty jest termin do wniesienia odwołania (zażalenia) chociażby dla jednej ze stron, którym doręczono decyzję (postanowienie). Podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją (postanowieniem), bądź któremu nie doręczono decyzji (postanowienia), i który nie wniósł odwołania (zażalenia) w terminie otwartym dla strony, której doręczono decyzję (postanowienie), nie ma możliwości "usunięcia" skutków prawnych upływu terminu do wniesienia odwołania (zażalenia). W takiej sytuacji podmiot taki nie może skorzystać z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, gdyż – jak już wyżej wskazano możliwość skorzystania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania/zażalenia (art. 58 § 1 k.p.a. ) służy jedynie stronie, której organ doręczył decyzję (postanowienie).

W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornie postanowienia z dnia 7 lutego 2018 r., [...] nie doręczono C. sp. z o.o. Skoro tak, to oznacza to, iż skarżące C. – twierdząc, że nabyło w sprawie [...] prawa strony – powinno było złożyć we właściwym czasie wniosek o wznowienie postepowania na podstawie art. 141 § 1 pkt 4 (w zw. z art. 126) K.p.a., to znaczy, właśnie z powodu, że pominięto je w sprawie.

Sąd w tym miejscu jeszcze raz zaznacza, że z powyższym nie kolidują argumenty wywiedzione w wyroku II SA/Po [...]. W orzeczeniu tym zakwestionowano przyjęte przez organ a priori i zresztą jedyne ustalenie, że w odniesieniu do postanowienia z dnia 7 lutego 2018 r., [...] w ogóle nie można mówić postępowaniu i kręgu stron. Odmiennie od organu Sąd uznał, że postępowanie toczyło się, krąg stron powinien zostać wyznaczony i że nawet należy do niego zaliczyć skarżącą. Podkreślenia wymaga, że Sąd w wyroku II SA/Po [...] nie wypowiadał się jednak o terminowości zażalenia C. sp. z o.o., tylko ogólnie wywiódł, iż taki środek zaskarżenia C. byłoby (hipotetycznie) legitymowane złożyć, jako że należało je traktować jak stronę postępowania. To wszystko nie pozwala jednak przejść do porządku nad faktem obiektywnym, że postanowienia z dnia 7 lutego 2018 r. C. sp. z o.o. nie doręczono. Po upływie terminu do wniesienia zażalenia biegnącego dla S. sp. z o.o. (do od 12 do 20 lutego 2018 r.) skarżące C. także utraciło prawo do składania zażalenia i zarazem nie miało też prawa do składania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Nadmienić można, że C. sp. z o.o. złożyło zażalenie z wnioskiem o przywrócenie terminu po upływie kilku miesięcy od wydania postanowienia z dnia 7 lutego 2018 r.

Z wymienionych względów Sąd nie uznał podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 58 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie przez Kolegium w mocy odmowy przywrócenia terminu. Przywrócenia terminu należało bowiem z przyczyn obiektywnych odmówić.

Niezasadne okazały się zarzuty naruszenia art. 7, 8, 10 i 15 K.p.a., które C. sp. z o.o. łączy z nie zapewnieniem mu legitymacji do wniesienia zażalenia wskutek czego miało dojść do pozbawienia prawa do wysłuchania, naruszenia zasady prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.), zasady dwuinstancyjności (art. 15 K.p.a.), zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej (art. 8 K.p.a.) i zasady dwuinstancyjności (art. 15 K.p.a.). Sąd podkreśla, że wymienionych praw C. sp. z o.o. nie odebrano. Skoro bowiem twierdziło ono, że nie brało udziału w postępowaniu zakończonym postanowieniem Burmistrza z dnia 7 lutego 2018 r., [...] bez własnej winy, to miało prawo występować z inicjatywą wznowienia postępowania, czego nie uczyniło.

Pozostałe zarzuty skargi, które dotyczą charakteru samego postanowienia z dnia 7 lutego 2018 r., [...] oraz kręgu stron w postępowaniu nim zakończonym (art. 61a § 1 K.p.a., art. 127 § 1 w zw. z art. 28 i art. 144 K.p.a.) nie mogą odnieść zamierzonego skutku, gdyż nie odnoszą się do zagadnienia istotnego z punktu widzenia niniejszej sprawy – czyli dopuszczalności złożenia wniosku o przywrócenie terminu przez podmiot, któremu zażalenia obiektywnie nie doręczono.

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.