Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 18/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi R. S. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu personalnego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 listopada 2016 r. R. S. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]

o zwolnieniu ze służby w Policji z dniem [...] sierpnia 2016 r.

W skardze skarżący zwarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu personalnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż nie ma jakichkolwiek okoliczności, które wskazują na to, że ze względu na postępowanie, skarżącego należy zwolnić ze służby ze skutkiem natychmiastowym, przed prawomocnym rozstrzygnięciem niniejszej sprawy. Podstawa prawna zwolnienia skarżącego ze służby oparta jest na subiektywnym uznaniu przełożonego

i przesłance ważnego interesu służby. Również okoliczność uzasadniająca nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności – w ocenie skarżącego - ma charakter ogólny i niesprecyzowany, przeciwdziałanie negatywnym skutkom obniżenia zaufania społecznego do Policji i policjantów. Skarżący zwrócił uwagę, że w dacie wydania decyzji o zwolnieniu ze służby był niezdolny do pracy bez możliwości ustalenia terminu powrotu do służby, co za tym idzie nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności było zbędne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości

lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego

lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).

Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. Decyzja o zwolnieniu

ze służby w Policji, choć niewątpliwie dotkliwa dla skarżącego, w ocenie Sądu, nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo bowiem zwolnienie ze służby nie jest czynnością nieodwracalną, ponieważ stosownie do art. 42 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.) uchylenie

lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc.

Nadto nadanie zaskarżonemu rozkazowi personalnemu rygoru natychmiastowej wykonalności oznacza, że ten rozkaz personalny przed wniesieniem skargi do Sądu został wykonany, bowiem wniesienie przez stronę odwołania nie wstrzymało jego wykonania. Zatem wniosek o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego jest bezprzedmiotowy, bowiem skutki wynikające z jego wykonania już wystąpiły. Skutki mogą być zniwelowane jedynie wówczas, gdy skarga zostanie uwzględniona (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08). Natomiast kwestia zgodności z prawem nadania rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonemu rozkazowi personalnemu nie może być przedmiotem badania przy rozpatrywaniu wniosku

o wstrzymanie wykonania tego rozkazu. Będzie ona rozpatrywana na etapie merytorycznego rozpoznania skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.