Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 4462/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary, , , po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić R. F. z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony w znakach sądowych wpis sądowy w kwocie 10,- zł ( dziesięć ).


UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2003 r. pełnomocnik skarżącego R. F. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. W skardze stwierdził, że termin do wniesienia niniejszej skargi nie biegnie dla strony skarżącej, gdyż decyzja nie zawierała pouczenia o terminie i sposobie złożenia skargi do NSA.

Wobec tego, że w sprawie niniejszej skarga została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2004r. a postępowanie nie zostało przed tym dniem zakończone, stosownie do art. 97 ustawy z dn. 30 sierpnia 2003 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1271 ze zm) sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art.. 53 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( uprzednio art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. ) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu A. M. w dniu 28 kwietnia 2003 r. ( dowód- potwierdzenie odbioru ). Decyzja nie zawierała pouczenia o sposobie i terminie złożenia skargi do NSA.

Pełnomocnik skarżącego skargę na tą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 29 października 2003 r. ( data nadania w Urzędzie Pocztowym ), a więc z przekroczeniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( uprzednio art. 35 ust. 1 ustawy o NSA).

Skoro zatem skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 ust. 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wbrew twierdzeniom skarżącego błędne pouczenie przez organ administracji pełnomocnika skarżącego o terminie i sposobie złożenia skargi ( lub brak takiego pouczenia ) nie może przedłużać ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( uprzednio art. 35 ust. 1 ustawy o NSA) liczonego do daty doręczenia decyzji, może stanowić tylko podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wadliwe pouczenie nie powinno szkodzić stronie ( art. 214 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego ), strona nie wystąpiła jednak do tej pory do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W takim stanie rzeczy skarga jako wniesiona po upływie ustawowego terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. art. 58 § 1 ust. 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu znajduje uzasadnienie w przepisie art. 97 § 3 ustawy z dn. 30 sierpnia 2003 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1271 ze zm) w zw. z art. 36 ust. 1 ustawy a dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( Dz. U. Nr 24, poz. 110 ze zm. ).